money5

ล่องไพร ภาค 3 ป่าช้าช้าง ตอนที่ 3 เกมสล็อตออนไลน์

“แต่คุณกับส่วยบดีตามรอยช้างตัวนั้นไป ถ้าช้างลำบากไปถึงป่าช้านั้นได้ ทำไมช้างดีจะไปไม่ถึง!”

คิเรก “เราตามรอยมันไปก็จริงแต่ไม่ตลอดทางทีเดียว ต้องวกขึ้นเขาสูงก็หลายครั้ง ต้องตัดออกทุ่งกว้างก็หลายหนคราวเคราะห์ดีต่างหากที่ออกจากบริเวณป่าที่เราพลัดกับมันแล้วไปเจอะรอยเข้าอีกครั้ง การเดินทางตามแผนที่ครั้งนี้ จึงต้องการกุลีลูกหาบด้วย ใช้แต่ลำพังช้างเป็นพาหนะอย่างเดียวไม่ได้”

กำจร “ส่วยบดีที่เกิดมาตายขึ้นในปัจจุบันเท่ากับยืนยันความเชื่อของพวกชาวบ้านว่าป่าช้าช้างนั้นถูกสาปอย่างนี้ จะไปหากุลีหรือลูกหาบได้จากไหน?” เกมสล็อตออนไลน์

สายสุณี “เพิ่มค่าจ้างเข้าให้สูงจนเขาพอใจจะไปหายากหาเย็นอะไรนักหนาคะคุณพ่อ??

กำจร “เงินของเราน่ะมีค่าจะซื้ออะไรได้เฉพาะแต่ในเมืองเท่านั้นหรอกนะ ลูกเอ๊ย! ในที่อย่างนี้มันไม่มีราคาเลยสำหรับจะซื้อหัวใจคน...”

วาจาของบิดาหล่อนถึงจะอ่อนโยนและสุภาพเพียงใดก็ไม่เปิดโอกาสที่สายสุณีจะโต้เถียงได้ หล่อนนั่งหน้ามุ่ยกระสับกระส่ายอยู่หน่อยหนึ่งก็ลุกขึ้นด้วยกิริยาปิ้งชาแล้วเดินผ่านข้าพเจ้าไปห้องนอน

นายกำจรหันมามองข้าพเจ้าอย่างไม่มีความหมาย นิ่งอยู่ครู่หนึ่งจึงได้ “เอ่ยขึ้นว่า “คุณศักดิ์ไม่มีอะไรจะแนะนำเราบ้างเทียวรึ?” เกมสล็อตออนไลน์

ข้าพเจ้า “ขออภัยด้วยบ้องตี้และฟากนี้ของแควน้อย ใหม่เต็มที สำหรับผมส่วนใหญ่ที่เคยเที่ยวมาก็ฝั่งโน้นของแควนี้และบริเวณลำตะเพินกับสองฟากของแควใหญ่แต่ในฐานที่คุณดิเรกรู้จักผู้คนกับภูมิประเทศฟากนี้มานานลองคิดดูอีกสักคืนบางทีพอจะนึกออกว่าจะจัดการอย่างไรในเรื่องลูกหาบที่เราต้องการต่อไป”

ดิเรก “ไม่สำเร็จหรอกครับคุณศักดิ์ ทุกคนในบ้องตี้พอเอ่ยชื่อป่าช้าช้างขี้ขึ้นไปอยู่บนหัวขมองเสียแล้ว”

ข้าพเจ้า “ผมไม่ได้หมายเฉพาะแต่คนที่บ้องตี้ หากตลอดระยะทางที่คุณผ่านมาแล้วในการติดตามช้างป่วยตัวนั้น ในบรรดาหมู่บ้านและตำบลทั้งหลายอาจจะมีสักแห่งหนึ่งที่ป่าช้าช้างไม่มีความหมายสำหรับเขาเลยเมื่อเปรียบเทียบกับเกลือ เสื้อผ้าและสิ่งของที่จำเป็นแก่การดำรงอยู่ของชีวิตเขา”

ดิเรกมองข้าพเจ้านิ่งอยู่นาน นัยน์ตาทั้งคู่กะพริบถี่ในที่สุดสีหน้านั้นก็แจ่มใสเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้

ดิเรก “จริงทีเดียว ณ ที่หนึ่งที่ใดในแถวจังหวัดนี้ควรจะมีสักแห่งหนึ่งซึ่งเอ่ยถึงป่าช้าช้างไม่ทำให้เขาขาสั่นหรือหน้าซีคอย่างคนทั้งหลายเพราะไม่รู้กิตติศัพท์มาก่อนหรือเพราะการต่อสู้กับชีวิตที่แร้นแค้นทำให้เขาเลิกแยแสอีกต่อไปถึงมรณะและวาระสุดท้ายว่าจะมาในรูปไหน ผมนึกออกแล้วดูเถอะ, อะไรทำให้ผมลืมนึกถึงจองอูขิ่นไปได้?”

ข้าพเจ้า “ก็ใครหรืออะไรกันล่ะ จองอูขิ่น?” เกมสล็อตออนไลน์

ดิเรก “หัวหน้าบ้านลอกาทินเหนือหัวยงาใหญ่เขาเป็นพรานช้างที่พาครอบครัวและบริวารหลบการจับกุมทางฝ่ายพม่าเข้ามาอยู่ในแดนไทยได้หลายปี ส่วยบดีกับผมพบเขาคราวตามช้างลำบากตัวนั้นไป จองอูขิ่นเป็นคนกล้าไม่กลัวอำนาจป่าหรือเชื่อถือไสยศาสตร์อย่างชาวพื้นเมืองทั้งหลาย ความจริงนั้นเมื่อเราพบกันเขาขันอาสาจะเป็นเพื่อนเดินทางอีกคนด้วยซ้ำไปแต่ส่วยบดีว่าไม่จำเป็นการติดต่อระหว่างเราจึงสิ้นสุดลงเพียงนั้น ผมเชื่อเหลือเกินว่าถ้าได้พบกันอีกครั้ง และชวนเขาอย่างไรเสียจองอูขิ่นต้องไปได้ ตัวจองอูขิ่นปัญหาเรื่องลูกหาบก็หมดกังวล”

ตาเกิ้น “ตาเกิ้นสงสัยอยู่ก็แต่ว่าใกล้ฤดูฝนเข้ามาอย่างนี้เขาจะอยู่ติดบ้านรี?”

ดิเรก “จองอูขิ่นกำลังเห่อสวนมะพร้าวใหม่และไร่ข้าวโพด ไร่ลูกเดือยของเขาคงยังไม่ไปไหนอย่างไกลที่จะออกป่าก็คงล่าเก้งหรือกวางข้าง ๆ บ้านนั่นเองเป็นอาหาร”

กำจร “งั้นเราก็ควรจะออกเดินทางกันได้ทันที”

ดิเรก “ครับ เราจะออกเดินทางกันเช้าพรุ่งนี้เพราะทุกสิ่งทุกอย่างผมและชวนเก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว”

ช้าง 3 ตัวพาเราและสัมภาระออกจากบ้องตี้บนแต่เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้นท่ามกลางกลุ่มหมอกบาง ๆ ซึ่งเย็นขึ้นปกคลุมยอดเขาและบริเวณป่าสูงสองฝั่งห้วยน้ำขาวไปตามทางรากไม้ท่ามกลางเสียงชะนีซึ่งโหยไห้โหวกเหวกอยู่สองฟากทาง และท่ามกลางความสงัดเงียบของป่าชัฏได้ยินแต่เสียงกรอบแกรบของกิ่งไม้แห้งที่ถูกเท้าช้างเหยียบและเสียงควาญซึ่งช้า ๆ นาน ๆ จะออกคำสั่งเตือนสักครั้งหนึ่ง

ตามคำบอกเล่าของดิเรกนั้น เราควรจะไปถึงหมู่บ้านของจองอูขิ่นก่อนพลบค่ำแต่ความรกทึบของทางค่านและการเดินทางอันเต็มไปด้วยความยากลำบากต่อจากทางลากไม้ซึ่งเปลี่ยนแปลงไปมากนับจากคราวที่เขาและส่วยบดีผ่านไปครั้งนั้นเป็นเหตุให้ควาญช้างซึ่งนับว่าชำนาญภูมิประเทศแถบนี้ดีอยู่แล้วพาหลงไปตั้งสองกลับสามกลับกว่าจะถึงเชิงเขา หมู่บ้านลอกาทินตั้งอยู่เวลาก็ล่วงเข้าไปถึงเที่ยงคืน เกมสล็อตออนไลน์

เราไม่มีความปรารถนาเลยที่จะรบกวนชาวบ้านในยามวิกาลเช่นนั้นตั้งใจว่าจะปลงช้างลงพักแรมคืนที่เชิงเขาต่อรุ่งเช้าจึงจะขึ้นไปหาจองอูขิ่นที่หมู่บ้านแต่ปลงช้างลงตั้งแคมป์และหุงหาอาหารได้ไม่ช้าไม่นานตาเกิ้นก็ชี้ให้ดูแสงวอมแวมซึ่งปรากฏขึ้นที่บนเนินข้างหน้า ต่อมาก็หายลับไปปรากฏใหม่อีกควงแล้วก็หายไปเช่นนี้ไม่ต่ำกว่า 20 ครั้ง ข้าพเจ้าได้ยินเสียงสายสุณีพึมพำว่า “ผีโขมดละมังคะ คุณพ่อ?”

อ่านเพิ่มเติมได้ที https://moneyslotxo.cc/