money3

ความสยดสยองที่แยกเสียงสะท้อน 1 (สล็อต)

ผมลองเรียกด้วยเสียงต่ำ ไม่มีเสียงตอบรับของโนริ ผมเปิดไฟฉายดูอย่างหวาด ๆ แต่ไม่เจอโนริแล้ว ผมดูนาฬิกาข้อมือบอกเวลาสิบโมงยี่สิบนาทีคงเช้าแล้ว ตอนนั้นผมได้ยินเสียงเรียกชื่อผมมาจากความมืดอีก

“ทาซึยะ ทาซึยะ อยู่ที่ไหนหรือ ช่วยด้วย ช่วยด้วย โอ้ย พี่จะถูกฆ่า...”

ผมหายงัวเงียเป็นปลิดทิ้ง กระโจนโหยงออกไปนอกอุโมงค์ทันที พวกที่ดักซุ่มอยู่กลับกันหมดแล้ว หน้าฝาอีกฝั่งของบ่อลูกไฟนั้นมืดสนิท มีเพียงเสียงจากความมืดฟากโน้นนั้น “ทาซึยะ…” ขณะที่ได้ยินเสียงดังมา ไกลบ้าง ใกล้บ้าง ผมกลัวจนขนลุกไปทั่วร่าง เสียงนั่น! นั่นมันเสียงของพี่ฮารุนี่ ผมลังเลเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความขลาดกลัวแต่เป็นเพราะผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในวินาทีต่อมานั่นเอง

“ทาซึยะ...!” ผมได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลืออย่างเศร้าสร้อยจึงตัดสินใจในฉับพลัน พี่ฮารุกำลังร้องขอความช่วยเหลือ ไม่ว่าต้องเสี่ยงอันตรายแค่ไหนผมก็ต้องไป ผมเก็บไฟฉายลงในกระเป๋าเสื้อ มุ่งไปยังทางแคบตัดข้ามหน้าผานั้นทันที ผมคุ้นกับทางแคบเส้นนี้ดีจึงไม่รู้สึกว่ามันอันตราย

พอมาถึงกลางทางของทางแคบตัดข้ามหน้าผา ผมได้ยินเสียงพี่ฮารุอีก คราวนี้เสียงดังชัดเจนมากและไม่ได้หยุดนิ่งกับที่ แต่ดูคล้ายกำลังวิ่งวนอยู่ในอุโมงค์ หรือว่ามีใครกำลังวิ่งไล่ล่าพี่!... ผมหวาดหวั่น(สล็อต)ขึ้นมาทันที ถึงแม้ผมจะกลัวคนที่กำลังไล่ล่าพี่แต่ผมก็เป็นห่วงพี่มากกว่า

หมอสั่งให้พี่พยายามพักผ่อนให้มากที่สุด อาการตึงเครียดและการออกกำลังแม้เพียงเล็กน้อยนั้นมีผลต่อหัวใจของพี่ ผมจึงเกรงว่าเหตุโกลาหลเมื่อคืนอาจกระทบต่อสุขภาพพี่ด้วย และแล้วระหว่างที่่ผมกำลังก้มหน้าก้มตาข้ามทางแคบตัดข้ามหน้าผานั้น...

“พี่ครับ พี่ พี่อยู่ไหนครับ!” ผมลืมแม้กระทั่งอันตรายร้องตะโกนออกไป ได้ยินเสียงผิดปกติและเสียงสะท้อน

“ทาซึยะ!... ทาซึยะ!... ช่วยด้วยยย... ช่วยด้วยยย...”

ผมได้ยินเสียงพี่ร้องตะโกนซ้ำไปซ้ำมาปะปนกับเสียงวิ่งหนีหกล้มอยู่ในความมืด มันถูกขยายให้ดังแล้วแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสะท้อนแปลกประหลาด พี่ฮารุกับคนที่ตามล่าอยู่ในเสียงสะท้อน...

“พี่ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แล้ว ทำใจดี ๆ นะครับ ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้”

ผมตะโกนพลางก้มหน้าก้มตาวิ่ง(สล็อต) ผมไม่กลัวใครอีกแล้ว ผมเปิดไฟฉายส่องเผยตัวเอง จะเป็นลุงชูหรือจะเป็นลุงคิจิหรือใครก็ช่างเข้ามาเลย เสียงผมคงไปถึงพี่ฮารุ

“ทาซึยะ รีบมาเร็ว!” เสียงตะโกนร้องอย่างไร้จุดหมายมาตลอดปรากฏวี่แววแห่งความหวังและความมีชีวิตขึ้นทันใด เสียงวิ่งหนี เสียงร้องขอความช่วยเหลือชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ ผมก้มหน้าก้มตาวิ่ง ช่างน่าอึดอัดเสียนี่กระไร! แยกสะท้อนคดเคี้ยวเลี้ยวลดประหนึ่งลำไส้แกะ ผมได้ยินเสียงเรียกขอความช่วยเหลืออยู่ใกล้แค่นี้เอง น่าหงุดหงิดเหลือเกินที่ไปไม่ถึงเสียที เสียงอากัปกิริยาของพี่กับคนที่ไล่ล่าสะท้อนขยายดังขึ้น ได้ยินราวกับอยู่ใกล้แค่เอื้อม ผมรู้สึกประหนึ่งโดนเครื่องบีบน้ำมันบิดตัวเค้นไขมันออกมาจนหมดจากร่าง “พี่ครับ พี่ไหวไหม อีกคนมันเป็นใครครับ” ผมตะโกนไปด้วยวิ่งไปด้วย

“ทาซึยะรีบมาเร็ว...เป็นใครก็ไม่รู้ มันมืดมากพี่ไม่รู้หรอก มันไม่พูดอะไรเลยสักคำ แต่ว่า...มันคิดจะฆ่าพี่นะ ทาซึยะ!” ผมสะดุ้งชะงัก รอบกายเงียบสงัดอยู่แวบหนึ่ง ทันใดนั้น “กรี๊ด !” ผมได้ยินเสียงร้องตามด้วยเสียงกระทืบเท้า อึดใจต่อมาได้ยินเสียงเหมือนมีบางสิ่งล้มลงในที่สุด พลันมีเสียงฝีเท้าย่องหนีไปด้วยความรีบร้อน เสียงนั้นสะท้อนดังไกลออกไปจนหายเงียบและไม่ได้ยินอีกเลยในที่สุด จากนั้นทุกอย่างเงียบกริบ

ผมรู้สึกราวกับถูกน้ำรดหัว ยืนตะลึงค้างแข็งทื่อไม่ขยับเขยื้อนใด ๆ ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องขี้ขลาดตาขาวเพราะฟันผมกระทบกันเสียงดัง หัวเข่าสั่นกึกกัก แต่ผมเรียกสติกลับคืนมาได้ในทันทีแล้วลนลานวิ่ง(สล็อต)ออกไป ต่อมาไม่นานผมได้พบร่างพี่ฮารุนอนล้มอยู่ในความมืด

“พี่ครับ พี่” ขณะที่ผมรีบเข้าไปกอดประคองตัวพี่ขึ้นมา ผมก็ต้องเบิ่งตาโพลงอย่างคาดไม่ถึงกับสิ่งประหลาดซึ่งปักอยู่บนอกพี่ มันเป็นหินปูน พี่โดนแทงด้วยเศษหินปูนที่ย้อยอยู่ทั่วบริเวณนั้น

“พี่ครับ พี่” ผมยังคงตะโกนลั่นอย่างลืมตัวอีก พี่ยังไม่ตาย ลืมตาขุ่นขาวเป็นฝ้าบางขึ้นจ้องหน้าผม ในที่สุดจึงส่งเสียงเบา ๆ

“ทาซึยะ...” พี่พูดราวกับกระซิบ

“ครับ ใช่ ผมเอง พี่ทำใจดี ๆ ไว้นะครับ” ผมกอดร่างพี่ไว้แน่น รอยยิ้มบาง ๆ เปื้อนอยู่บนใบหน้าขาวซีดของพี่

“ไม่ได้ ไม่ไหวแล้ว บาดแผลยังไม่เท่าไหร่ แต่หัวใจ...” พี่พูดอย่างเจ็บปวดทรมาน “แต่ก็ดีนะ พี่ดีใจก่อนตายได้เจอทาซึยะ”

“พี่ครับ อย่าพูดว่าตายเลยครับ ที่สำคัญมันเป็นใครกัน ใครกันทำเรื่องแบบนี้” ใบหน้าพี่ยิ้มบาง ๆ เป็นรอยยิ้มแฝงปริศนาบางอย่าง

“เป็นใครก็ไม่รู้ มืดสนิท มองไม่เห็น แต่พี่กัดนิ้วก้อยข้างซ้ายมันไม่ปล่อยจนเกือบขาด...ทาซึยะได้ยินเสียงร้องเมื่อกี้ใช่ไหม”

ผมตกใจหันกลับไปมองหน้าพี่ มีเลือดสด ๆ ติดอยู่ที่ขอบปากพี่ด้วย แสดงว่าเสียงร้องเมื่อกี้ไม่ใช่พี่แต่เป็นเจ้าฆาตกรหรอกหรือ พี่ฮารุงอตัวอย่างทรมาน ผ่อน(สล็อต)ลมหายใจราวกับร้องไห้สะอื้น “ทาซึยะ ทาซึยะ”

“พี่ครับ พี่ มีอะไรหรือครับ...”

“พี่ใกล้จะตายแล้ว เธออย่าไปไหนนะจนกว่าพี่จะตาย อยู่ที่นี่กอดพี่เอาไว้ พี่ดีใจที่ได้ตายไปในอ้อมกอดเธอ”

อ่านเพิ่มเติมได้ที https://moneyslotxo.cc/