November 27, 2020

money4

เหรียญทองคำหาย 2(ยิงปลา)

“ทางไหนก็ได้ ลองสุ่มไปดูกันไหม” โนริยิ่งกล้ามากขึ้น แต่ผมทำไม่ได้

“ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก เราไม่รู้ว่ามีอะไรในอุโมงค์นะ” พวกเราลังเลมองหน้ากัน ขณะนั้นได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งรีบของใครบางคนมาจากด้านหลังของพวกเราและกำลังใกล้เข้ามา ทั้งผมและโนริสะดุ้งหันกลับไปมอง เห็นแสงโคมไฟแสงหนึ่งส่องมาจากอีกด้านของทางโค้ง “คนอยู่ตรงนั้นใช่ทาซึยะหรือเปล่า” เป็นเสียงของพี่ฮารุแน่ ๆ ผมโล่งใจพลางตอบว่า

“อ้าว พี่ครับ พี่มาที่นี่ทำไมครับ ทำแบบนี้ไม่เป็นไรหรือ...”

“อืม ไม่เป็นไร พี่เป็นห่วงนะ...อีกอย่าง พี่มีของอยากเอามาให้ด้วย...” พี่ฮารุเร่งเท้าเข้ามาใกล้ จึงเพิ่งรู้ว่ามีโนริอยู่

“อ้าว!” พี่ฮารุตาโตตกใจ “น้องโนริ เธอก็มาด้วยหรือ”

“ครับ บังเอิญมาเจอกันที่นี่ครับ แล้วพี่จะให้อะไรผมหรือครับ” ถ้าหากต้องอธิบายเรื่องโนริคงยาว ผมขี้เกียจจึงพยายามเลี่ยงเรื่องนั้นไปให้มากที่สุดแล้วเร่งพี่สาว

“ที่เคยเล่าให้ฟังครั้งหนึ่งไงว่ามันเป็นเหมือนแผนที่ที่เก็บได้ในเรือนรับรอง...พี่นึกขึ้นได้เมื่อครู่ มีสถานที่ชื่อว่า ‘เก้าอี้ของลิง’ ในแผนที่นี้ด้วยไง พี่เลยคิดว่าบางทีนี่อาจเป็นแผนที่อุโมงค์นี้ก็ได้เลยรีบเอามาให้” ใจผมเต้นระส่ำ อย่างที่เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า ผมอยาก(ยิงปลา)ได้แผนที่นี้อยู่แล้ว แต่ด้วยความรู้สึกผิดที่ต้องหลอกพี่ ผมจึงไม่กล้าเอ่ยปากถามจนทุกวันนี้ แต่คราวนี้พี่กลับเป็นฝ่ายนำเอามาให้โดยไม่นึกไม่ฝัน ในใจผมตื้นตันแต่พยายามสะกดกลั้นอาการนั้นไว้ให้มากที่สุด

“ขอบคุณครับ ความจริงแล้วดูเหมือนคุณย่าอุเมะถูกลากเข้าไปในอุโมงค์นี้ แต่ตอนนี้ยังลังเลอยู่ว่าจะไปทางไหนดี”

“เส้นกลางไม่ผิดแน่ ดูสิ ทางที่เหลืออีกสองเส้นเป็นทางตันถึงแค่ตรงโน้นเอง” ผมลองใช้ไฟในโคมไฟส่องสำรวจดูแผนที่ จริงด้วย ทางจากลานกว้างใต้ดินตรง ‘เก้าอี้ของลิง’ เข้าไปข้างในได้มีสามเส้น ทางสองเส้นด้านข้างนั้นเป็นทางตันทันทีเมื่อเข้าไปข้างใน มีแต่เส้นทางกลางเท่านั้นที่เป็นทางคดเคี้ยวราวกับลำไส้แพะเข้าไปข้างในได้ลึก ผมอยากสำรวจดูแผนที่นี้ให้ละเอียดมากขึ้น แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาทำเช่นนั้นได้

“ถ้าอย่างนั้น ลองเข้าไปดูอุโมงค์นี้สักครั้งแล้วกัน ขอบคุณมากครับพี่ พี่กลับไปเถอะ”

“ได้ แต่...น้องโนริล่ะ ถ้าน้องโนริไปด้วยพี่ก็ไปด้วย”

“น้องโนริบอกว่าจะไปด้วยกันกับผม” น้ำเสียงพี่ดูไม่อ่อนนุ่มจนผมเผลอกลับไปมอง ใบหน้าพี่บึ้งตึงแปลก ๆ

“พี่ครับ แล้วคุณย่าทาเคะล่ะ...”

“พี่ให้ท่านกินยานอนหลับไปแล้ว ท่านกำลังหลับสบายเลย เอาเป็นว่าพี่ไปด้วยก็เแล้วกัน” พี่พูดราวกับโกรธเดินลิ่วนำหน้าผมเข้าไปในอุโมงค์ ผมตกใจในท่าทางดื้อรั้นไม่ฟังเสียงใครซึ่งดูไม่เหมือนเคยของ(ยิงปลา)พี่สาวในคืนนี้ หันไปมองหน้ากันกบโนริทำไมจู่ ๆ พี่ถึงทำหน้าตาโมโหโกรธขึ้นมาสะอย่างนั้นเล่า และพวกเราจะไปเจออะไรในอุโมงค์แห่งนี้กันแน่

สมันก่อนโน้นผมเคยอ่านนิยายสืบสวนที่ใช้ถ้ำหินปูนเป็นฉาก กลยุทธ์หรือพล็อตนิยายนั้นไม่ต้องพูดถึง ผมสนใจเรื่องแนวคิดการฆาตกรรมในถ้ำหินปูนมาก อีกทั้งการสร้างทัศนียภาพแสนโรแมนติกของถ้ำหินปูนยังมีเสน่ห์ดึงดูดผมในเวลานั้นอีกด้วย ผมนึกฝันไปว่าถ้ามีสถานที่สวยสดงดงามเช่นนั้นแล้วตัวผมเองก็อยากลองไปดูสักครั้ง

ตอนนี้หนังสือเล่มนั้นไม่ได้อยู่กับผมจึงไม่อาจบอกได้ชัดเจน แต่ถ้าลองนึกค้นไปในก้นบึ้งความทรงจำอันเลือนรางแล้ว ผมยังพอนึกถึงข้อความในนั้นได้ดังนี้ว่า ‘…จากปากถ้ำไปสักระยะ เพดานหินปูนย้อยต่ำ ลงมาจึงต้องคอยก้มหัวเดิน แต่ยิ่งเดินเข้าไป เพดานถ้ำก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ กำแพงซึ่งเป็นผลึกหินใสส่องประกายระยิบระยับอย่างสวยงามท่ามกลางความมืดราวกับมีเพชรพลอยนับร้อยนับพันฝังอยู่...’

และผมยังจำได้ว่า(ยิงปลา)มีการบรรยายถึงโถงใหญ่ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติภายในถ้ำหินปูนอีกด้วยว่า

‘…เพดานสูงร้อยฟุตเห็นจะได้ มีหินปูนสวยงามงอกย้อยลงมาไม่รู้กี่ร้อยกี่พันเต็มไปหมดราวกับเสาน้ำแข็ง ยิ่งกว่านั้นตรงกลางเพดานโถงใหญ่ยังมีช่อโคมระย้าธรรมชาติขนาดใหญ่สีไข่มุกห้อยระยิบระยับ กำแพงโดยรอบเป็นรูปแกะสลักหรือลายเถาวัลย์ะรรมชาติถักทอเป็นลายขวางสีสันละลานตา เป็นทัศนียภาพราวกับนำเอาพระราชวังสมัยโบราณมาประดับให้งามวิจิตรหรูหราตระการตาขึ้นอีกหลายเท่า...’

แต่ตอนนี้ถ้ำซึ่งพวกเรากำลังสำรวจอยู่กำลังบอกว่าความจริงกับนิยายนั้นห่างไกลกันเหลือเกิน ผมกับโนริเดินตามพี่เข้าไปในอุโมงค์ซึ่งมีลักษณะบ่งบอกว่าเป็นถ้ำหินปูนแน่นอน หินปูนราวกับเสาน้ำแข็งย้อยระย้าลงมาจากเพดานต่ำ รูปแกะสลักหรือลายเถาวัลย์เกิดตามธรรมชาติถักทอเป็นสีทึม ๆ อยู่ทั่วตามกำแพงโดยรอบ มันดูเป็นของแปลกตาอย่างหนึ่งจริง ๆ แต่มันยังไม่สวย ไม่โรแมนติกเท่าในหนังสือเขียนไว้

ทั้งบนพื้น กำแพงรอบ ๆ และเพดานล้วนชื้นไปหมด บางครั้งมีหยดน้ำตกลงมา(ยิงปลา)ที่ปกเสื้อด้านหลัง ทำเอาพวกเราสะดุ้งโหยงไปตาม ๆ กัน อากาศเปียกชื้นดูหนัก มืด เหม็นอับอย่างไม่อาจพูดได้ว่าเป็นสัมผัสอันแสนสบาย ไม่เห็นมีหินใสส่องประกายระยิบระยับอย่างสวยงามราวกับฝังด้วยเพชรพลอยนับร้อยนับพันนั้นรอบตัวพวกเราเลย

อ่านเพิ่มเติมได้ที https://moneyslotxo.cc/