Soʻnggi iz

Bir shaharning g‘ira-shira tonglaridan biri edi. Osmonda bulutlar jimjit suzib yurardi, go‘yo shahar ustida nimadandir xavotirda. Xolms eski mahalla darvozasidan kirarkan, har bir qadamini sinchiklab bosdi. Qachonlardir bola bo‘lib yugurib o‘ynagan bu ko‘chalarda hozir sukut hukmron edi. "Ko‘hna Darvoza"... Bu nom unga har doim sirli tuyulgan.

Ollie bu mahallani tark etganiga o‘n yildan oshdi. O‘shandan beri ko‘p narsa o‘zgargan — ammo ba’zi hidlar, quruq barglarning shivir-shiviri va yer ostidan chiqayotgan nam hidi o‘z holicha qolgan. Bu yer unga bolaligini, ilk muhabbatini va oxirgi tergov ishini eslatardi. Ayniqsa... o‘sha kechani.

Mahalla ahli orasida shivir-shivir yurardi. "Bedilova Ollie... o‘ldirib ketishibdi, ukam", dedi yo‘lakda ro‘molini mahkam tortib olgan kampir. Xolms hayratdan qotib qoldi. "Qanaqasiga?" degan savol tiliga chiqmay, yuragida gumburlab ketdi.

U uyiga kirarkan, eski sandiq orasidan bir konvert topdi. Ustiga qo‘lda yozilgan edi: "Xolmsga. Juda muhim." Konvert ichida bir varaqlik xat bor edi — Ollie yozgan...