𝗗𝗜𝗦𝗔𝗦𝗧𝗥𝗢𝗨𝗦 𝗗𝗘𝗦𝗜𝗥𝗘𝗦 | 𝗞𝗧𝗛
Rulni mahkam ushlaganimda, barmoqlarim oq tusga kirdi. Ko'kragimdagi yurak urishim tezlashib, tomirlarimdan adrenalin hayajoni o'tdi. Ortni koʻrish uchun ko'zguga qaradim, kimdir meni kuzatib kelmayotganiga yoki ishimga xalaqit bera olmasligini ishonch komil qilishim kerak edi.
Mashinani yuqori tezlik bilan haydasam ham yoʻl olisdek tuyuldi. Erimning mashinasida edim, Liam menga tegmaslikni ogohlantiirib, boshlig'i mashinasiga tegishga jur'at etgan har qanday odamni o'ldirganini aytdi.
Kim Industryning baland binolarini ko'rinishi bilan mashina tezlgini oshirdim va bir necha soniyadan so'ng mashinam Kim Industryning asosiy eshigiga yaqin joylashdi. Men to'xtab qoldim va nigohim oldimdagi hayratlanarli inshootda qoldi. Go'yo binolarning oʻzi jonli, kuch va obro'ning, barqaror ritmidan nafas olayotgandek edi.
Bino ichiga olib boradigan darvoza ochiq edi, ammo xavfsizlikni ta'minlash uchun qo'riqchilar ham o'rnatilgan edi. Meni bu halokatga olib kelishini o‘ylab, jilmayib qo‘ydim. Umid qilamanki, ular maqsadimni tushunishlaridan oldin men ichkariga kiraman.
Mashinamni harakatga keltirganimda men qayerga ketayotganimni va kelganimda nima qilishim kerakligini aniq bilardim.
Bino hududiga chuqurroq kirib borar ekanman, binolar kattalashib, ko'rkamroq ko'rinib turardi. Ko'z oldimda asosiy bino ko'rindi, uning fasadini projektorlar yoritib, asfalt bo'ylab dahshatli soyalarni yoritib turardi. Bu qa’la bo'lib, yadroviy bombadan boshqa har qanday narsaga bardosh berishi uchun mo'ljallab qurilgan edi.
To'g'ridan-to'g'ri uning idorasi eshiklari oldida to'xtaganimda qo'riqchilari mashinam atrofida saf tortib, qurollari bilan mashinani nishonga olishdi. Boshimni chayqagancha sumkam va qog‘oz xaltani olib, mashina eshigini ishonch bilan ochdim. Ular meni tanishgach, qurollarini mashinamga qaratgan barcha qo‘riqchilar pastga tushirib, ro‘paramda boshlarini egishdi.
-Hey, chiroyli... dedim mashinam yonida turgan qo'riqchiga ishora qilib.
-Menmi? U o'zini kamsituvchi imo-ishora bilan so'radi, go'yo uni chaqirganimni qabul qila olmagandek.
— Ha, sen, bu yerga kel. Men unga o'rta va ko'rsatkich barmoqlarim bilan yaqinlashish uchun ishora qildim va unga yoqimli tabassum qildim.
— Ha, Gospoja? deb menga yaqinlashganda uning qo‘lidan revolver qurolni olib, sumkamni berdim.
-Sumkamni ushlab tur, deganimda u darhol bosh irg'ab qo'yib, tushishimga yordam berdi.
-Rahmat, sovuq havo terimga urilganda, biroz tutroqni sezdim.
-Gospoja? Tanish ovoz meni chaqirganida o'girilib ovoz kelgan tomonga qaradim va Hyeon hayron bo'lib menga yaqinlashdi.
-Bu yerda nima qilyapsiz?, deb so‘radi u nigohi yonimdagi, sumkamni ko‘tarib, qo‘limni qo‘liga olgan qoʻriqchiga qaradi.
— Ti xochesh umeret, ahmoq? U qo'limdan ushlab, qo'riqchining qo'lidan sumkani oldi.
-Jim boʻl! Qo'riqchi gapirish uchun og'zini ochdi, lekin Hyeom ruxsat bermadi.
-Ketdik, Gospoja, dedi u odatdagi ohangda va kirishga ishora qildi.
Ko‘zlarimni koʻtarib, uning qo‘lidan qo‘limni oldim-da, dadil odimlab, kiraverish tomonga qarab yurdim.
Oldimlab borar ekanman, ulkan eshiklar ovozli ingrash bilan ochilib, ortidagi dabdabali qabulxona ko‘rsatdi. U yerda kichik olomon to'plangan edi, ular o'zaro nimadirlarnidir pichirlashar. Boshqalar esa jimlikda qimirlamay turib hayrat bilan kuzatishardi.
Ularning menga ko‘z tikishlaridan hayajonlanmadim, magʻrur qadam bosib, lift tomon yo‘l oldim.
Ortimdan qadam tovushlarini eshitdim, lekin kimga tegishli ekanligini bilardim shuning uchun ahamiyat bermaslikni tanladim.
-Gospoja...Hyeon yugurib kelib yonimda yurdi.
- Menga xabar bermasdan sizni bu yerga nima olib keldi?
-Uning xonasi qaysi qavatda joylashgan? Hyeonga ko‘z tashlab so‘radim, u o‘zini sovuq tutishi va meni so‘roq qilmaslik kerakligini tushundi.
-E-ellikchi qavat, deb javob berdi past ovoz bilan.
-Ammo boshliq u yerda emas. Boshliq majlislar zalida...
Liftga kirib, ellikinchi qavat tugmachasini bosganimda u orqamdan yugurdi.
-Mana bu sumkani men koʻtaraman... U qo'limdan qog'oz sumkani olish uchun qo'l uzatdi, lekin men uni to'xtatdim.
-Kerak emas, dedim xotirjamlik bilan va lift eshigi ham ochildi.
- Bu sumkada nima bor, Gospoja? Liftdan chiqayotganimda orqamdan savol berdi.
Men lablarimdagi yoqimli tabassum bilan unga qaradim.
-Sobiq sevgilimning ko'zlari. Javobimni eshitganimdan so'ng, Hyeonning ko'zlari kattarib ketdi, shuning uchun men uni yolg'iz qoldirib, erimning uchrashuv xonasiga bordim.
-Gospoja... Orqadan Hyeonning qo'rqinchli ovozi eshitildi, balki u nima qilishimni tushungandir.
Erimning majlislar xonasining hashamatli yog'och eshiklari oldida turganimda, unga e'tibor bermaslikni tanladim. O‘zimni tinchlantirish uchun chuqur nafas oldim, so‘ng yaltiroq eshik tutqichiga qo‘l uzatdim. Men uni sekin buraganimda, eshiklar qiyinchiliksiz ochildi. Ularning ovozlarining mayin shovqini to'satdan to'xtadi va ichkariga kirganimda xonaning chirog'i yoqildi.
Stolda bir nechta rasmiy kiyingan odamlar, jumladan uning biznes sheriklari Jeon Jungkook va Miyuki Jewel o'tirishardi. Jiddiy va diqqatli iboralar bilan ular jimlikda suhbat qurishdi. Xonaning o'rtasida murakkab ilmiy ma'lumotlar va sxemalarni aks ettiruvchi ulkan gologramma displey bor edi.
Biroq, kelishim bilan hammaning e'tibori menga qaratilib jim qolishdi. O‘zimni mikroskop ostidagi hasharotdek his qilardim, ularning har bir harakati va ifodasi, nigohlari bilan tahlil qilardi.
Shunda nigohim unga tushdi. U xonaning o‘rtasida joylashgan qora charm kursida o‘tirardi. Uning kelishgan yuzi, katta mushaklari, charm qo'lqopi yanada vahimali koʻrsatardi. Uning qora kostyumi go'yo u uchun tikilgandek benuqson edi. Charm oʻrindiqda taxt ustida oʻtirgandek xotirjam koʻrinardi.
Uning qora sochlari puxtalik bilan taralgan, lekin uning yuzi bo'sh va ifodasiz edi, fikrlari yoki his-tuyg'ulari haqida hech narsa oshkor etmasdi. Hatto ko'zlari bo'm-bo'sh bo'lib tuyuldi.
U bexosdan charm oʻrindiqqa suyanib, qora nigohini menga tikdi. Uning o'ziga ishongan, kuchli turishi bir vaqtning o'zida jozibali va asabiy edi. Bir-birimizga tikilarkanmiz ikki qadam oldinga siljiganimda barmoqlarim sumkani mahkam ushladi.
Sumkani u tomonga uloqtirdimda, menga yuborgan sovg'asi oyog'i ostida tushdi.
-Baby, sovg'angni qabul qilmayman, dedim aniq va baland ovozda.
Hammaning e'tibori uning sovg'asiga qaratildi, faqatgina Jungkook menga bir qarab, jilmayib qo'ydi. Men ham unga chiroyli tabassum qildim va yana bir soniyani boy bermay, tashqariga chiqish uchun ortimga o'girildim.
Hyeon yig'ilish xonasidan chiqanimda menga tikilib turardi, Hyeonga qaramay uning xonasi tomonga yoʻnaldim, chunki men bilan uchrashishini bilardim. Uning xonasi tashqarisida qoʻriqchi turar va meni toʻxtatishiga ishongandim, hatto yo‘limni to‘sish uchun ham harakat qiladi deb oʻyladim, lekin birdaniga ofis eshigini menga o‘zi ochib berdi.
Ichkariga kirdim. Ofisda sayqallangan qora yog‘ochdan yasalgan, oltin va kumush bilan bezatilgan ulkan stol hukmronlik qilardi.
Shiftda yulduzlardek yaltirab turgan ulkan qandil bo‘shliqni issiq, oltin nur bilan yoritib turardi. Kamin ohista shitirlab, ofisga qulay muhit bag'ishlardi.
Balkon yonidagi qizil baxmal divanga o'tirdim. Keyin sumkamdan sigaret chiqarib, kumush rangli yondirgich bilan yoqdim. Uning kabinetini kuztaib sigaret chekayotgan edim va eshik ochilib, u kirib keldi.
Unga tikilarkanman, qonim qaynay boshladi, uning hissiz, jozibali yuziga urmoqchi edim.
-Jastin qayerda?, deb so‘rab koʻzlariga qarama-qarshilik bilan qaradim.
-U 6 metr tuproq ostiga koʻmilgan, dedi juda xotirjam va tasodifiy tarzda, go'yo bu u uchun ahamyatsiz edi.
-U bilan uchrashishni xohlaysanmi? Eshikni yopib, qora ko‘zlarini menga qadaganida tanam qaltiradi.
-Taehyung, uni oʻldirishga haqqing yo'q edi, dedim tishlarim orasidan.
-Men uni osonlik bilan oʻldirishni xohlamadim, uning ko'z qorachig'ini pichog'im bilan oʻyib olganimda, birdan oʻlib qoldi, deganida ovozi juda silliq edi, lekin uning ohangida g'amginlik bor edi, go'yo qandaydir muhim ishi hali tugallanmagandek.
Chuqur nafas oldim, chunki uning so'zlaridan keyin g'azab va qo'rquvni bir vaqtning o'zida his qilib, yutundim.
-Men hech qachon erkaklarni yaxshi ko'rmaganman, shuning uchun men sen kabi odam bilan birgaman. Unga tabassum qilib, nikotini qattiq ichimga tortdim.
-Menga o'xshagan odammi?, deb pichirlab, menga kuchli harakatlar bilan yaqinlashganda yurak urishim tezlashdi.
- Menga o'xshagan odam deganda nimani tushunasan, Millie? U to‘g‘ridan-to‘g‘ri oldimga qadam qo‘ygancha, jag‘imni ushlab, yuqoriga qarashga majbur qildi.
-Bu aralashuvingssiz seni yoqadigan odamni anglatadimi?
-Men sendan buni so'ramadim. Va Millie, kimga yolg'on gapiryapsan? deb so'radi u ko'zlari ko'kraklarimga tushib.
Tor ko'ylak kiyganimdan afsuslandim.
-Menga tegma. O'zimni uning qo'lidan ozod qilmoqchi bo'ldim, lekin ishonamanki, u buni xohlamagunicha, bu ish sodir boʻlmaydi.
-Nega bunday qilding? chunki uning bunday harakatga nima sabab bo'lganiga qiziqdim.
-Men sen uchun eng qadrli bo'lgan hamma narsani tortib olaman, dedi u, haykalday ifodasiz, ko'zlari bo'sh, jonsiz edi.
-Bunday qilish bilan nimaga erishasan?, deb so‘raganimda, g‘azabni bir chetga surib qo‘ymoqchi bo‘ldim. Biroq, bu foydasiz edi.
-Sen, dedi u past va tahdidli ovozi bilan, yuragim tez-tez urganda nafas olishimga harakat qildim.
U ko'zlarimga diqqat bilan tikildi, bu esa terimda chumolilar harkatlangandek seskantirdi. Men ko'z bilan aloqa qilishni yaxshi ko'rardim. Ammo uning menga qarashida nimadir bor edi... go'yo u mening qalbimni ko'rishga urinayotgandek edi.
To'satdan eshikning ochilish ovozi kuchli ko'z aloqamizni buzdi.
-Men sizlarga halaqit berdmi? kabinetda ayol kishi ovozi aks-sado berdi va u ofisning asosiy eshigi tomonidan kelmadi.
Men ovoz kelgan tomonga yuz o‘girgunimcha, u barmoqlarim orasida yonayotgan sigaretani oldi-da, tuflisi tagiga tashladi.
Uning amakivachchasi va biznes sherigi Miyuki Jewel hojatxona yonidagi eshik yonida turardi, men buni boshida sezmagandim.
-Salom, Jen, u menga qo'lini silkitdi va o'ylaymanki, Miyuki biroz hayron bo'lganimni payqadi, chunki u kutilmaganda paydo bo'lgandi.
-Bu eshik eringning majlis xonasiga ulangan. Men ering uchun sevimli bo'lganim uchun u menga parolni berdi.
-Men bunday qilmaganimni bilasan. Parolni yashirincha topding, dedi u Miyukiga qaramasdan, kostumining tugmalarini yechib, yonimga o'tirdi.
-Ammo siz parolni o'zgartirmadingiz, garchi siz parolni bilishimni bilsangiz ham, chunki men sizning sevimli singlingizman. U oldinga borar ekan, jilmayib qo‘ydi, lekin uning ummon rangidagi ko‘zlari menga bo‘m-bo‘shdek tuyuldi, bu tabassum soxtadek tuyuldi.
-U senga parolni bermadimi, Jen? Men seni akamning yaxshi koʻrvchilari ro'yxatida ekanligingga ishonardim...
-U ilgari hech qachon mening ofisimga tashrif buyurmagan, dedi u va men so'nggi bir yil ichida uning ofisiga kelmaganimni bilib, biroz hayratda qoldim.
-Endi men Jen Taehyungning yaxshi koʻruvchilar ro'yxatini e'tibordan chetda qoldirganini tushundim, lekin Taehyung unday emas, dedi u keskin ohangda Taehyunga tikilib, uni qanday g'azablantirishni bilgan holda.
-Ha, bu seni ering katta sanoatga ega bo'lsa ham, nima uchun boshqa kompaniyada ishlashni davom etirasan. Endi u yerda ishlashni to'xtatasanmi?
U ZLO kompaniyasini muhokama qilayotganini tushundim. Greys menga u yerda oddiy moda dizayneri bo‘lib ishlaganimni va Kim Taehyungning rafiqasi ekanligimni hech kim bilmasligini aytgandi.
-Men sog'lig'im tufayli tanaffus qildim, lekin tez orada yana qo'shilaman...
Gapimni tugatmasimdan, u yon tomondan gapirdi:
-Yo'q, u yerda ishlashni davom ettirmaydi. U kuchli qo'li bilan belimni o'rab, meni mustahkam tanasiga yaqinroq tortdi, tanasining issiqligi kiyimidan, terimni isitdi.
-Agar u ishlashni xohlasa, men bilan mening kompaniyamda ishlaydi.
-Kompaniyangda ishlash seni qo'lingda ishlash demakdir, dedim men uning to'q kulrang ko'zlariga tikilib, unga qaraganimda, ular faqat o'zi biladigan sirlarga toʻla edi.
-Va bu nimani anglatishni bilasanmi? Men har qanday kompaniyada ishlashga tayyorman, lekin hech qachon seni qo'lingda ishlamayman.
Hech qachon, deb g'o'ldiradim va to'satdan uning yuziga qorong'u soya o'tib, xususiyatlarini yanada qattiqroq va kuchliroq qildi.
-Nega boshqa kompaniyada ishlashing kerak? Men bilan ishlashing mumkin, Jen, dedi Miyuki va men unga e'tibor bermay, Miyukigaa qaradim.
-Amakivacham bilan oʻrtadagi kelishmovchiliklarni chetga surib. Men sen bilan ishlashni chin dildan xohlayman. Senning dizaynlaringni ziyofatdan oldin sobiq xo'jayining Zoya Ansoriydan olganimdayoq menga juda yoqandi, dedi u va men Miyukining ovozidan haqiqatni his qila oldim.
-Men bilan ishlashni xohlaysanmi? so‘radim ohista.
-Albatta. jilmayib qo‘ydi, yonoqlarini qizarib.
-Mening ofisimga borsak dizayning haqida gaplashishimiz mumkin va shundan so'ng sen men bilan ishlashni xohlaysanmi yoki yo'qligini hal qilishing mumkin, Miyuki menga qo'lini uzatdi.
Bir lahza Miyukiga tikilib qoldim, lablarida tabassum saqlanib qoldi. Bir oz o'ylab ko'rganimdan so'ng, men ham unga qarab jilmayib qo'ydim, garchi to'g'ri tanlov qilganimga to'liq ishonchim komil bo'lmasa ham. Men qo‘limni uning qo‘liga qo‘yish uchun uzatganimda, kuchli qo‘lim qo‘limdan ushlab qoldi.
-Miyuki, u hozir ofisinga borish uchun senga hamroh bo'la olmaydi, dedi qo'pol ovozi bilan, qo'limni tizzamga qo'yishga majbur qildi va qo'lidan bo'shatishga intilmadi.
-Nima uchun?, deb so‘radi Miyuki jimgina, lekin uning ohangidan jahli chiqqani sezilib turardi.
-U aksiyadorlarim tomonidan o'tkazilgan muzeyning ochilish marosimida menga hamrohlik qiladi.
-Ammo Jen hech qachon suzga biron bir tadbirda hamrohlik qilmaydi ...
-Endi u menga hamroh bo'ladi, Miyuki, dedi u gapini tugatmasdan turib.
Miyuki gapirmoqchi bo‘lganida, Hyeon asosiy eshikdan bir nechta hashamatli brendlar tasviri tushurilgan sumka koʻtarib ofisga kirdi.
-Men Gospoja tadbirga tayyorlanishi kerak bo'lgan kiyim va boshqa narsalarni olib keldim.
-Sumkalarni yuvinish xonasiga qo'y, dedi u Hyeonga, keyin menga qarab.
-Borib, tayyorlan. Tez orada tadbirga ketamiz.
Men undan oldin borishni xohlashim yoki yo'qligini so'ramasdan, tadbirga tayyorgarlik ko'rishimni nega buyurganini so'ramoqchi edim. Biroq Hyeon menga qarab bosh chayqadi va sumkalarni qo'ygandan keyin bahslashmaslikni soʻradi.
-Yaxshi. Men xo‘rsinib o‘rnimdan turdim.
-Jen... Miyuki ismimni chaqirib, nimadir deya boshladi, lekin u yana Miyukining gapini kesib, menga borishimni ishora qildi.
-Miyuki... deb pichirladi u past va dagʻal ovozi bilan.
-Sen o'sha ablahdan homiladormisan?
— Nima deyapsiz? so‘radi Nuh, ohangi keskinlashib.
-Men senga birinchi savol berdim. Bu hafta ginekologing bilan uchta uchrashuvda boʻlding va hatto uchrashuv paytida unga xabar yozding?
-Taehyung, siz avval Jiminga e'tibor qaratgan edingiz, lekin endi menga ham ko'z tashlayapsizmi?
-Miyuki, hozir bu haqda gapirishning hojati yo'q, dedi u jiddiy, sovuq ovozda.
-Eng muhimi, agar sen Jimindan homilador bo'lsang, bolani abort qilishdir.
-Taehyung! deb qichqirdi Miyuki go‘yo har lahzada yig‘lab yuboradigandek.
-Men homilador emasman. Agar homilador bo'lgan bo'lsam ham, qanday qilib siz meni bolani abort qilishga undadingiz?
-Sen nimani hohlaysan, Miyuki? O'sha ablahga seni boshqarishning yana bir yangi usulini taklif qilmoqchimisan? Ommaviy axborot vositalarida sen haqingda kam yangiliklar bor va sen ularga ko'proq yangi mavzular beryapsan.
-Shunday bo'lsa ham, qanday qilib shunday deya olasiz, Taehyung? Agar kelajakda Jen bolangizga homilador bo'lsa, undan ham xuddi shunday abort qilishni so'raysizmi?!
Men hojatxona eshigini ochdim, lekin uning javobini eshitib, qadamlarim to'xtadi.
- Ha, dedi u hech qanday ikkilanmasdan va o'sha bir so'z yuragimda sanchiq qoldirdi.
-Ota-onam men uchun yirtqich hayvonlar edi, demak, psixopat va yirtqich hayvonning bolasi sifatida farzandimga nisbatan qanday shafqatsizlig qilishimni tasavvur qila olasanmi?
Men yuvinish xonasiga kirib, eshikni yopdim. Xonadagi havo bo'g'uvchu vosita sifatida xizmat qildi. Uning so‘zlari menga qattiq ta’sir qilib, nafas olishimni qiyinlashtirganini his qilardim.
Orqamni eshikka bosib, titroq nafas olib, o‘zimni tinchlantirishga harakat qildim. Yuragim ko'ksimda qattiq urayotgan bo'lsa ham, vahimani yashirishga o'zimni majbur qildim.
Ko'zlarimga yosh to'la boshladi, lekin men ularni chiqish istagi bilan kurashdim. Ko'z yoshlarimni chiqarishdan bosh tortdim. Iztirob meni egallashiga yo'l qo'ymadim, o'zimni bosib, xiyonat va g'azabga qarshi turdim.
-Y-yirtqich... dedim, ovozim pichirlashdan zo'rg'a eshitilardi.
Telefonim birdan titray boshladi. Sumkamdan telefonimni chiqardim va ekranda Minhoning xabari paydo bo'ldi.
📨: Hozir foydalanishing mumkin. — Minho.
-Va yirtqich hayvon o'lishi kerak.
Uzun qora ko‘ylagimni yuzinchi marta to‘g‘rilab, oyna oldida turdim. Mato terimga silliq bo'lib, barcha kerakli joylarda egri chiziqlarimni quchoqlab turardi. Lablarim Chanel Nude lab bo'yog'i bilan porlardi.
Men baland poshnali tuflilarni kiyib, o'zimga yoqqan hidga burkandim va oʻzimni tomosha qilish uchun bir lahza oyna oldida to'xtadim. Men ajoyib ko'rindim. Bir vaqtning o'zida nafis va jozibali edim.
Men chuqur nafas oldim va yuvinish xonasidan chiqishdan oldin sumkamni oldim. Miyuki xonada yo'q edi, lekin u o'tirgancha, telefoni bilan band edi.
-Tayyorsan. U telefondan ko'zini olib, qulog'iga qo'yishdan oldin menga tikildi.
-Ketyapmiz. Hyeoni yubor, dedi u qo'ng'iroqda va telefonini qo'yganda Hyeon eshikdan ofisga kirdi.
-Gospoja... Hyeon jilmayib menga yaqinlashdi va sumkamga ishora qildi.
-Siz boshliq bilan boring, men buni siz uchun ushlab turaman.
Hyeonga jilmayib qo‘limdan olmoqchi bo‘lganida qo‘l sumkasini orqamga itardim.
-Boshlig'ing bilan emas, men sen bilan boraman, Hyeon. Qo‘limni qo‘liga oʻrab, unga qarab qadam tashladim.
Hyeonning yonoqlari qizarib ketdi va u menga bosh irg'ab, yutundi.
-Ketdik... Unga ko'z tashlamay, Hyeon va men ofisdan chiqdik.
-Men o'lishimni xohlaysizmi? boshlig'i biz bilan yo'qligini payqab, sokin ovozda so'radi.
-Agar jim bo'lmasang, seni hozir o'ldiraman, dedim unga lift tugmachasini bosishini ko'rsatib.
-O'lim aniq, Gospoja, agar hozir bo'lmasa, ertaga boshliq meni bo'g'ib o'ldiradi, deb g'o'ldiradi va lift tugmasini bosdi.
-Avvallari boshliq o'z egaligini sir saqlagan bo'lsa, hozirgi kunlarda u ochiqchasiga odamning boshini nishonga olayapti. Va ularning qiynalayotganini ko'rganimda, ichimdan qoʻrquv oʻtadi.
-Jim bo'lasanmi? unga qaradim.
-Agar shunday bo'lishini xohlasangiz, meni qo'llaringiz bilan o'ldiring, lekin boshliqning g'azabini qo'zg'atmang va meni u o'ldirmasin, dedi u keskin ohangda.
Boshimni chayqab, qo‘lini bo‘shatib, liftga kirdim. Hyeon boshlig'i kelganda uning oldida boshini egdi, lekin u Hyeonga e'tibor bermay, yonimga o'tdi.
Men kelgan mashina hali ham ofis oldida turardi, uning yonida ko'proq mashinalar bor edi, u yerda uning birinchi yordamchilari Luna va Lev bir necha qo'riqchi bilan bizning kelishimizni kutayotgan edi.
-Men bilan borasan. Hyeon boshqa mashinada keladi. U eslatib o'tdi, ehtimol u Hyeon ortidan ketayotganimni bilgandir.
Hech narsa demadim va unga yaqinlashganimda Lev menga ochgan mashinaga o'tirdim. Men qulogʻimga quloqchin qoʻyib, ixtiyoriy kuyni tingladim. Uning yonimda borligini sezgan bo'lsam-da, e'tibor bermaslikni tanladim va o'rniga manzaraga qarab musiqadan zavqlanishga e'tibor qaratdim.
U yerga borishimizga o'ttiz daqiqa vaqt ketgan bo'lsa ham, vaqt qanday o'tganini bilmayman.
Taniqli korxonalar ziyofat uyushtirgandi, ommaviy axborot vositalari ham bo‘lgani uchun uning qo‘llarini ushlab ichkariga kirishga majbur bo‘ldim. Yaxshiyamki, u ommaviy axborot vositalari oldida suratga tushishdan qochdi;
Muzeyning muhtasham zalidan o‘tayotganimizda, ko‘zlarim bir qandildan ikkinchisiga oʻtib, shiftni bezatgan murakkab naqshlar va yorqin kristalllarga qoyil qoldim. Havoda suzayotgan yumshoq, klassik musiqa nafislik va nafosat muhitini yaratdi. Meni o'rab turgan san'at va tarixga nisbatan qo'rquv va hurmat tuyg'usini his qildim.
Muzeyning so'nggi xaridini nishonlash marosimi qizg'in davom etayotgandi.
Mehmonlar eksponatlar orasida qolib, shampan vinosi bilan huzurlanishardi. Men san'at olamining bir nechta taniqli shaxslarini tanidim, ularning barchasi chiroyli liboslarini odamlarni hayratga tushishi uchun kiyingandek edi.
— Boshliq... yoshi yetmishlardan oshganga o‘xshagan bir chol bizga yaqinlashib, boshini egdi.
-Men siz va xotiningiz tadbirda qatnashishingizni kutmagan edim. U buni hurmat bilan aytdi va salomlashish uchun bosh irg'adi.
-Salom. Men siz bilan tanishganimdan xursandman. Mening ismim Jen. Unga javoban iliq salom berdim va qo‘limni cho‘zdim.
U qo'limni ko'zdan kechirar ekan, qo'l siqib qo'yishdan oldin turmush o'rtog'imga qaradi.
-Bu yerda bo'lganingiz uchun tashakkur, Kim xonim. Mening ismim Axelrod Russo.
- Janob Axelrod Russo, dedi birinchi yordamchilaridan bir Lev oldinga kelib.
-Agar siz Jen xonim bilan tanishgan bo'lsangiz, boshliq taklif qilgan ishni davom ettirsak bo'ladimi?
- Ha. Ha. Iltimos, men bilan yuring... - dedi Axelrod ikki mushakli qo'riqchi qo'riqlayotgan narigi tomonga yurib.
Biz unga ergashdik. Kichkina koridordan o'tib, katta qizil eshik oldiga keldik. Axelrod unga parolni kiritdi va u ochilishi bilan ikkimizga birinchi bo'lib o'tishga ishora qildi.
Eshik ochilib, mushk va ter hidi, har bir burchagiga singib ketgandek, xira yoritilgan xona ko‘rindi. Devorlarga turli jinsiy aloqa o‘yinchoqlari, charm qamchi va kishanlar qo‘yilgan bo‘lib, bu ham qiziqish, ham kutish muhitini yaratdi.
Men unga qaraganimda yuzi ifodasiz edi, bu uning bundan xabardorligini ko'rsatadi. U oldinga yurdi va men yetib olishim kerak edi. Xona hayratlanarli darajada keng bo'lib, katta, shoh o'lchamli karavot, markazda hukmronlik qilar, qizil baxmal pardalar va ustunlar bilan o'ralgan edi. Devorlarga bir qator kichikroq to'shaklar qo'yilgan, ularning har biri cheklov va boshqa BDSM (bu o‘zaro rozilik asosida amalga oshiriladigan jinsiy yoki romantik rolli o‘yinlar to‘plami bo‘lib, unda kuch, nazorat, itoat va sezgi bilan bog‘liq elementlar mavjud bo‘ladi.)
oʻyinchoqlari bilan jihozlangandi.
Biz ichkariga kirib borar ekanmiz, fonda ohista o'ynayotgan saundtrekni payqamasdan qolmadim, elektron zarbalar va shivirlangan so'zlarning jozibali aralashmasi havoda osonlikcha oqayotganday tuyuldi. Yoritish bo'ysundirildi, xira qizil chiroqlar xona bo'ylab iliq nur sochdi, turli xil jinsiy izlanishlar bilan shug'ullanadigan erkak va ayollarning tanasi bo'ylab raqsga tushadigan soyalarni ta'kidladi.
Men boshqa burchakka qaradim va bir ayol erkakning oldida tiz cho'kib, boshi oyoqlari orasiga ko'mganini ko'rdim. Ularning harakatlari suyuq va shahvoniy edi.
Men yuragim tez urishini va nafas olishim tobora kuchayganini anglay boshladim. Havoda elektr toki bor edi, bu seziladigan energiya tomirlarim orqali oqib o'tayotganday tuyuldi va har bir asab uchimni silkitardi.
Axelrod bizni old tomonga olib bordi. Ichkariga kirishimiz bilan bir necha yaxshi kiyingan badavlat kishilar o‘tirgan dumaloq divanni ko‘rdik. Ularning barchasi atrofdagi xonimlar bilan muloqot qilishardi, biroq uning o‘sha yerda ekanligini bilishlari bilanoq, ayollarni itarib, uning oldida boshlarini quyi solib turishdi.
— Rahbar, iltimos... Axelrod xonaning o'rtasida joylashgan katta qizil divanga qaradi.
U o'sha tomon harakatlana boshladi, lekin men bo'sh qo'lim bilan unga ohista teginib, qo'lqopli qo'lini qisib qo'ydim. U darrov yuzimga o‘girildi, men esa baland poʻshnali tuflida ekanligimga qaramay yelkasiga zo‘rg‘a tegindim.
Qo‘limni bo‘yniga o‘rab, oyoq uchida turib, qulog‘iga shivirladim.
-Men hojatxonadan foydalanishim kerak. U hech narsa demasdan qarama-qarshi tomonga harakatlanish uchun o‘girildi.
-Sedan men bilan kelishingni so'ramadim. Men Hyeon bilan boraman. Men ko‘rsatkich barmog‘im bilan yon tomonda turgan va bo‘shligʻini o‘rganayotgan Hyeonga ishora qildim.
Hyeonga qaragancha jag'i siqildi.
-Men Lunaga qo'ng'iroq qilaman, sen u bilan bor ...
-Men senda so'ramayapman. Senga Hyeon bilan ketayotganimni aytyapman, dedim uning ko'ziga qarashdan qochib, Hyeon tomon yurdim.
Hyeon kutilmagan ohangda gapirdi, to'satdan uning oldiga chiqqanimni angladi.
-Men bilan yur, uning qo'lidan ushlab hojatxonaga olib bordim.
-Sen shu yerda qol va meni kut.
— Ayollar hojatxonasi oldida, shu yerdami?so‘radi u ayollarni ko‘rish uchun atrofga alanglab.
-Nega muammo bormi? Seningcha, muammoying haqida boshlig'ingga xabar berishim kerakmi?, deb so‘radim qo‘llarimni ko‘ksimga bukib.
-Yo'q, siz boring. Men shu erda turib, sizni kutaman.
Men uning gapiga javoban bosh irg'ab, hojatxonaga yo'l oldim. Birinchi kichik xonaga kirdim, hojatxona o'rindig'ini yopib oʻtirdimda Greysga qo'ng'iroq qildim.
-Greys, menimcha, bu eng zo'r vaqt. Men u bilan muzeyning ochilish marosimiga keldim, lekin u muzey ichidagi jinsiy o'yin maydonchasiga olib bordi, biznes uchrashuvida, dedim va o'zimni tinchlantirish uchun oyog'imni yerga tegizishda davom etdim.
-Ammo hozir u odamlar atrofida.
-Shuning uchun men hozir to'g'ri vaqt ekanligiga ishonaman, chunki u men bilan, endi bunday imkoniyatga ega bo'lmayman.
Go'shakni qo'ydim. Shundan so'ng, qora tirnoq bo'yog'imni olib, telefonimni sumkamga soldim. Darhol chap qo‘limdagi uzun tirnoqlarimga boʻyoq surtdim.
Men hojatxonadagi oyna oldida turganimda ko'ylagimning bo'ynini to'g'riladim.
-O'sha odam tufayli men nimalar qilayotganimni bilmayman. Yana bir bor lablarimga qip-qizil lab bo'yog'ini surtdim.
Hojatxonadan chiqanimda Hyeonning kutib turganini ko'rdim. Tabassum qildim, sumkamni unga berdimda, uchrashuv xonasiga qaytib ketdim.
Uning uzun bo'yli va ingichka ramkasi hashamatli baxmal divan bo'ylab nafis tarzda cho'zilgan, bir qo'lini boshining orqasiga suyangan, xuddi monarx o'z dominantligini tekshirayotgandek. U yonidagi dumaloq divanda o‘tirgan va gaplashayotgan Axelrodga qaradi.
Boshimni u tomonga burganimda, bir nechta striptizchilar ularga yaqinlashdi. Striptizchi Axelrod tomon noz-karashma qilib, unga viski taklif qildi, makkorona jilmayib uni tizzasiga o'tirishga ko'ndirdi. Boshqa striptizchi unga ehtiyotkorlik bilan yaqinlashdi, lekin u qizga e'tibor bermadi va barmog'i bilan viskini stolga qoʻyishidan oldin, ketishni aytdi.
Striptizchi keta boshlaganida men u tomonga qadam bosdim.
-Uni faqat men vasvasaga solishi mumkin, azizam, dedim men unga, viski stakanini olib, u tomon yurdim.
Sirli nigohi menga qaratildi, lekin men hech qanday munosabat bildirmay yoniga o'tirdim. Xonadagi hamma nafasini ushlab, aql bovar qilmaydigan narsa sodir bo'lishini kutayotgandek, intiqlik kuchaydi. Men viskimdan bir qultum ichganimda, uning menga bo'lgan qattiq e'tiborini his qildim. Kaftlarim terlab, nega u menga tikilib qoldi, deb yuragim tez ura boshladi.
Chuqur nafas olib, unga qaranimda, nigohlarimiz to‘qnash keldi. Shu payt tomirlarim orqali adrenalin oqimini his qildim. Uning ko'zlari qorong'u va sirli bo'lsa-da, ularning orqasida shiddatli olov uchqunini his qildim.
-Nega menga qarab turibsan? deb so‘radim, yuragim tez urayotganiga qaramay, ovozim kuchli va barqaror chiqdi.
-Chunki men senga tikilishni istayman, Millie, dedi chuqur va qo'pol ovozda.
-Meni bu ism bilan chaqirma, dedim.
-Nima uchun? U boshini yon tomonga egib, meni diqqat bilan o'rgandi.
-Men seni shu nom bilan chaqirishni ma'qul ko'raman, dedi nigohini uzmay.
-Ammo sen meni chaqiradigan bu laqabni yoqtirmayman.
-Sen savol berishni juda yaxshi koʻrasan. Birinchidan, nega o'sha striptizchi senga yaqinlashishiga ruxsat bermading? deb so‘radim va lablarida mittigina, deyarli sezilmas jilmayish o‘ynadi.
-Senda fohishang borligini hisobga olsak. Men uning biznes hamkorlari huzurida ekanligimga e'tibor bermay, uning muskulli tizzasiga o'tirdim.
U jim qoldi va o'zini yo'qotmadi.
Kaftimni uning keng ko‘ksiga qo‘yib, terisidan taralayotgan issiqlikni, barmoqlarim ostida yuragining barqaror ritmini his qildim.
-Men. Shuning uchun, shundaymi? U qo'limni siltash o'rniga, go'yo qandaydir fidokorona qurbonlik qilayotgandek, uni tekshirishga ruxsat berdi.
Uning kuchli qoʻllari belimdan mahkam ushlaganida, tanamga shafqatsizlarcha bosim oʻtkazdi. Hayronlik va iztirobdan baqirganimda nafasim tomog‘imga tiqilib qoldi.
- Demak, Millie, sen mening fohisha ekanligingni qabul qilyapsanmi? pichirladi u, ovozi past, xavfli yangraganch.
-Men xohlamagan bo'lsam ham, shunday qilding, deganimda uning bosimi yanada qattiqlashdi. Uning tomirlarida oqayotgan qonning iliqligini his qilardim, tanasida oqib o'tayotgan kuchni his qilardim.
-Va Taehyung, agar menga yana bir bor shu ism bilan murojaat qilsang, yaxshi natijalar bo'lmaydi.
— Haqiqatan ham, Millie? pichirladi u past ovozda.
-Mening ismim Jen Romano Allesandro. Uning baquvvat gavdasiga suyanib, oyoqlarim orasidan uning qattiqligini his qildim. Jilmayib, chap qo‘lim bilan bo‘ynini o‘ragancha, o‘ng mushtimni sochlariga mahkamladim.
-Men seni ogohlantiryapman, chunki agar sen bu ismni baland ovozda aytmasang, to'xtamayman.
Chuqur nafas oldim, sonlarim avvaliga ohista chayqalardi, keyin musiqa xonani to'ldirganini his qilganimda ishonchim ortdi. Tanam avvalgidan ko'ra yengilroq va chaqqonroq edi. Qo'llarim va oyoqlarim deyarli tezlik bilan harakat qildi. Men uning yoniga yaqinlashdim, tanam unikiga bosilib, ko‘ylagimning yupqa matosidan terisidan chiqqan issiqlikni his qildim.
Unda boʻlmagan his-tuyg'u belgilarini yashiradigan niqob kiygani uchun javob bermasdan jim qoldi.
Shunga qaramay, men uni qanday munosabatda bo'lishini bilardim.
Men harakat qilishda davom etdim, dadilroq, dadilroq bo'ldim va harakatlarim yanada yumshoq va sezgir bo'ldi. Men uning soni kengayganini va qo'zg'alganini his bildim. Oldinga egildim, ko'kraklarim uning yuzini bosib, ritimda harakatlandim.
Qisqa vaqt davomida u meni kuzatdi, uning qora ko'zlari tanamga o'girildi, keyin u engashib, bo'ynimdan issiq nafas oldi va
-Ti prekrasna ... deb pichirladi, garchi uning so'zlari aqlimdan tashqarida bo'lsa ham, ular meni titratdi va ichimda g'alati g'urur va istak hissi paydo bo'ldi.
Barmoqlarim ostidagi qattiq mushaklarni his qilib, qo‘llarimni ko‘ksiga olib bordim. U qo'llarini sonlarimga qo'yib, meni ushlab turishga harakat qildi va men tanasidagi issiqlikni va uning qattiq ushlashini his qilsam ham, hech qanday munosabat bildirmasligini ham bilardim.
Lablarimni uning jag'iga qo'ydim, u chuqur nafas olish uchun lablarini ajratdi.
-Taehyung... deb nola qildim va quloq uchini tishladim.
-Men seni qiyin holatga solishdan zavqlanaman.
-Sen yana o'zingni itoatsiz ahmoqdek tutyapsan, deb g'o'ldiradi qulogʻimga past va qo'pol ovozi bilan.
-Bilaman va men jazoga loyiq ekanligimga aminman.
Men harakatni to'xtatdim va uning ifodasini o'qib boʻlmas edi, lekin uning ko'zlarida nimadir bor edi, istak uchqunlari yoki hatto egalik.
Men unga chiroyli soxta tabassumimni ko'rsatdim va o'ng qo'lim oyoqlarim orasiga tushdi.
-Ahhh...oʻzimga tegib, uning gʻazabni his qilib, ataylab nola qildim. Nam boʻlgan barmoqlarimni ko'tardim.
- Bilaman, sen meni istamagan ishni qilishga majburlamoqchisan, deb pichirladi u, ovozi qo'pol istak bilan va barmoqlarimning nam uchlarini yaladi.
Uning teginishi tanamni titratdi lekin bu meni to'xtatishga yo'l qo'ymadim. Unga tikilganimda, uning nigohlari meni yutib yubormoqchi bo'lgandek terimni yondirdi
Tushunmay raqsimni davom ettirdim,
-To'xta, deb g'o'ldiradi u, qo'llarini sonlarimga qo'yib, meni to'xtatishga urinib, orqasini yumshoq divanga bosdi.
-Yo'q, Taehyung, deb uning lablariga qarab g'o'ldiradim va raqsim tobora jasoratli, jasurroq bo'ldi, men o'sha sovuq, bo'ysunmaydigan ko'zlardagi eng kichik his-tuyg'ularni ko'rdim. Bu, ehtimol, men u bilan bog'langanim haqidagi birinchi maslahat edi.
-Jen to'xta, u baland ovozda ingrab yubordi, belimni mahkam ushladi va men uning yaqinligini bilardim, lekin buning tugashini xohlamadim.
Men u bu yerda hokimiyatga ega bo'lgan yagona shaxs emasligini bilishini istardim. Shunday qilib, men raqsga tushdim, erim bo'lgan bu odamga tirik qurbonlik qildim.
U mening ismimni baland ovozda nola qildi va ich-ichidan chiqqanday bo'lsa-da, u boshimdan ushlab, meni o'ziga tortdi va og'zimdan qattiq, och o'pish bilan da'vo qildi.
-Sen juda qaysarsan , uning qo'llari yuqoriga ko'tarilib, orqamga doiralarni izlar, barmoqlari tanamga chuqur kirdi.
Uning tili og'zimga kirmoqchi edi va men unga og'zimni ochdim. U meni o'ziga tortdi, tili ogʻzimda raqs tushayotganini his qilganimda yuragim gursillab, bo'yniga qo'llarini o'rab oldim, lekin men uni o'pishdan bosh tortdim, u bu zavqga loyiq emas edi.
Uning atrofida dunyo o'z-o'zidan yo'qolyotagndek bo'lib, vasvasa va kuchning shiddatli va ibtidoiy raqsi ostida faqat u va men qoldik. Men u kuchi va boshqaruvini har tomondan menga bosishini his qilardim va hozir butun kuchimni ushlab turganimni bilardim.
Men o'ng qo'limni bo'yniga qo'ydim va xuddi tirnoqlarimni terisiga kiritmoqchi bo'lganimda, u qo'limdan ushlab oldi.
-Meni o'ldirish oson emas, Millie." Qo'limni lablariga tortib o'pgancha qo'limni mahkam ushladi.
Yuragim tez ura boshladi. Men buni rejalashtirish uchun oylar sarfladim. Har bir jihat va imkoniyat hisobga olindi. Yoki men shunday deb o'yladim. Ammo buni bilish unga juda oddiydek tuyuldi.
Ko'zlarim katta-katta ochildi, lekin mag'lubiyatni tezda tan ololmadim va darhol uning qo'lidan qo'limni olib tashlashga harakat qildim.
-Qanchalik ko'p harakat qilsang, qo'lingni sindirishim osonroq bo'ladi. U qo'limni shunday mahkam ushladiki, qichqiriqdan og'zim ochilib qoldi.
Kuchsiz tanamni ag'dardi, qo'llari qo'llarimni mahkam ushladi, kuchli old tomoni esa orqamga bosdi. Men xonaga yuzlandim, xonadagilarning hammasi, hatto uning qo‘riqchilari ham menga qarab turishardi.
Men uni ismimni nola qilishga majburlaganimda uyalmadim va buni hamma eshitardi, lekin hozir hamma menga tikilib turganida o'zimni kamsitilgandek his qildim.
-Lev... u baland va qo'rqinchli ovoz bilan yordamchisini chaqirdi.
Musiqa to'xtaganda, xona eshigi ochildi va Lev oq suyuqlik bilan to'ldirilgan idish bilan kirdi. Lev boshlig‘iga bosh irg‘ab, ko‘tarib turgan idishini stol ustiga qo‘ydi.
-Hamma ko'zingini pastga tushirib, xonadan chiqsin. Kev xonaning o‘rtasida qurol ushlab turib xabar qildi.
-Kimdir ko'zlarini ko'tarmoqchi bo'lsa, darhol oʻladi.
Xonadagilarning hammasi ko'zlarini pastga tushirib, indamasdan keta boshladilar.
Men Lev ketayotganiga qarab turgandim, u meni suyuqlikka qo'limni botirdi va oq suyuqlik darhol qorayib ketdi.
-Sen o'limimni rejalashtira oladigan darajada aqllisiz, lekin baribir meni o'ldirish uchun yetarli darajada aqlli emassan. U qulog'imga shivirlaganida, uning ohangi keskin edi.
Uning so'zlarini eshitib, kutilmagan g'azab to'lqini ichimga o'tdi, qon tomirlarim orqali tartibsiz ravishda harakatlandi. Uni urish uchun tirsagimni ko'targanimda, kuchli qo'llari yelkamdan ushlab olganini his qildim va bu bilan u mening ensamdan ushlab, yumshoq divanga mahkamladi.
Uning nafasi qulog'imni qitiqladi,
-Yomon harakat, Millie. Uning kuchiga qarshi kurashlarim behuda edi va men kuchim tezda pasayib borayotganini his qilardim.
Havo uchun kurashayotganimda ko'zimdan yosh chiqdi, tanasining og'irligi ko'kragimni ezdi. U yaqinroq engashib, issiq nafasini bo‘ynimga qo‘yib pichirladi:
-Lekin harakat qilganingda xursandman. Uning iliq nafasi umurtqami qaltiratib yubordi va u ensamni bo‘shati, lekin bir zumda bilagimdagi metallni his qildim.
U bilagimni metall kishanlar bilan mahkamladi.
Men uning ko'ziga qarashga tirishganimda, meni orqamga o'girdi.
-Meni qo'yib yubor, psixopat! Yig'lashimga qaramay, u qo'llarimni qimirlatishimga xalaqit berayotgan kishanlarni mahkam bog'ladi.
-Va bir kun, men sizni shubhasiz o'ldiraman, dedim
U uzoq vaqt meni o'rganib chiqdi ,
-Men seni qo'lingda o'lishni intiqlik bilan kutaman. Uning bosh barmog'i lablarimning konturini kuzatdi, teginish yumshoq, ammo buyruqli edi.
-Ammo buning uchun onang va singlingnikidan ko'ra o'z nuqtai nazaringdan foydalan. Bilaman, sen ulardan ko'ra kuchliroq va aqilliroqsan, deb pichirladi .
-Menga nima qilish yoki qilmaslik haqida maslahat berishing shart emas!, baqirdim va oyoqlarimni uning qo'lidan ozod qilish uchun kurasha boshladim.
-Endi to'xta, dedi u o'ng sonimni ushlab, oyoqlarim orasiga joylashib, oyoqlarimni harakatga keltirishimga to'sqinlik qildi.
— Bitta savolga javob bering, Millie, u oldinga egildi, barmoqlari bo'ynimdan pastga tushdi, tomog'im tagidagi nozik teriga taqaldi.
-Men hech qanday savolingga javob bermayman ...
-Sen javob berishing kerak. Agar buni o'zing aytmasang, men seni javob berishga majbur qilaman, uning ovozi chuqur edi. U yanada yaqinroq egildi, issiq nafasi yuzimga tushdi. U cho'ntagidan nimanidir chiqarar ekan, g'azabi to'lqinlar bo'ylab tarqalayotganini his qildim.
Men nafasimni ushlab turdim.
Yo xudo, u meni o'ldirmoqchimi?
-Yo'q, Millie. Men sizni hozir oʻldirmayman. Men uning gapidan hayratda qoldim, u fikrimni o'qiy olishidan hayratda qoldim.
-Sening go'zal yuzingni o'qish men uchun oddiy ish, pichog'i bilan ko'ylagimning bog'ichlarini yechdi va yana kurashimdan foyda yo'q edi.
-Nima qilishni rejalashtiryapsan? so‘radim qo‘rquvimni ovozimdan o‘tkazib yubormaslikka urinib. U koʻzlarimga qaradi, lekin javob berish o'rniga,ichki kiyimimni tushirdi. Xijolatdan yuzim qizarib uni o'ldirmoqchi bo'ldim.
— Meni qo‘yib yuboring, ahmoq!
U mening qichqirig'imga e'tibor bermadi, chunki uning nigohlari tanamning har bir santimetrini o'rab oldi. Uning qo'li ko'kragimni topdi va sekin, sust doiralarda aylana chizishdanoldin uni sekin siqdi.
Men o'zimni ushlab turolmadim, ohista nola qildim.
-Iltimos, nima, Millie? So'zlarinnj tugat, dedi u, lablari qulog'imni topgancha,
-Jin Ursin! Seni iste'mol qilaymi? deb so‘radi u va tomirlarimdan bir kuch to‘lqini o‘tib, his-tuyg‘ularimni qimirlatdi.
-H-hech narsa. Men duduqlanishga muvaffaq bo'ldim.
— Rost gapiryapsanmi? U savol berib, ko'kragimni qattiq siqib qo'ydi, lekin men javob bermadim.
-Demak, endi men og'zingdan javob olishim kerak, deb m old stoldan kichkina qora qopchani olarkan.
U qopchani yechib, ichida nima borligini ko'rsatganida og'zim ochildi - nipel qisqichlari.
Qovog‘im pirpirab ochildi va men bir juft qorong‘u va g‘azablangan ko‘zlarga tikilib qolgandim.
-Ko'zlar menda, Millie. Har doim menda, u ko'rsatkich va o'rta barmoqlari orasiga ko'krak uchimni olib, keyin qisqich qo'ydi.
-Ahhhh... qichqiriqdan baqirdim.
Ko'zlarimdan chiqayotgan yoshga tikilarkan, kiyimi ostidagi qattiqligi jimirlab ketdi.
-Sen farishtaga o'xshaysan, deb pichirladi u va yana bir qisqichni xuddi shu tarzda qo'ydi va ko'zimdan ko'proq yosh chiqanida menga tikilib qoldi.
-Sen haqiqatan ham yirtqich hayvonsan, dedim tishlarimni g'ijirlatib, ovozim hatto quloqlarimga ham kichik va uzoqdek eshitildi.
-Agar meni o'ldirsang, seni zavqlantiradi, deb so'radi u mendan va nozik ko'krak uchidagi qisqichni tortdi va og'riqdan qattiq yig'ladim. Ammo bir lahzadan so'ng, u o'sha ko'krak uchini og'ziga solib, so'rganida mening qichqirig'im nolaga aylandi.
-Bu sayyorada sendan boshqa erkaklar ham bor, dedim men ichimdagi g'alayonga qaramay, ovozim barqaror edi.
U qoshini ko'tardi, yuzi ifodasiz edi, lekin ko'zlarida o'yin-kulgi bor edi.
-Sen dunyoda boshqa erkaklar borligini bilasan, lekin mendan boshqa hech kim senning istaklaringni qoniqtira olmasligini bilmaysan, u ustimda turib, barmoqlari bo'g'zimni mahkam bog'lab, meni bo'g'ish bilan qo'rqitdi.
-Agar menga ishonmasang, borib o'zing bilib ol. Lekin shuni bilingki, sen har qanday odamni o'limiga sababchi boʻlasan.
-Atrofimdagi hamma odamni o'ldira olmasang kerak... ahhh... deb qichqirdim iztirob bilan u yana bir bor qisganida.
-Agar sen shunday deb o'ylayotgan bo'lsang, demak, sen meni etarlicha tanimaysan, dedi u bosh barmog'i bilan ko'krak uchimni noziklik bilan silab.
-Ammo men seni o'ldirganimdan keyin sen ularni o'ldira olmaysan.
-Agar haqiqatan ham meni o'ldirmoqchi bo'lsangiz, keling, buni qiziqarliriq qilaylik.
-To'rt oydan keyin Bratva oʻzining yuz yilligini ajoyib bayram bilan nishonlaydi. Ungacha, meni o'ldirishga vaqting bor Kim Jen. Agar meni o'ldirishga muvaffaq bo'lsang, meniki bo'lgan hamma narsa senga tegishli bo'ladi.
-Agar seni o'ldirish qoʻlimdan kelmasa nima bo'ladi? uni to'rt oy ichida o'ldirishimni to'liq bilishimga qaramay, savol berdim
-Sen bir nechta hujjatlarga imzo qo'yasan, ular orasida ajralish haqidagi hujjatlar ham boʻladi. Ularning barchasini savolsiz imzolaysan va keyin mendan uzoqlashasan.
𝐵𝑢 𝑚𝑒𝑛𝑔𝑎 𝑡𝑒𝑔𝑖𝑠ℎ𝑙𝑖 𝑓𝑎𝑛𝑓𝑖𝑐 𝑒𝑚𝑎𝑠.
𝐹𝑎𝑛𝑓𝑖𝑐𝑛𝑖 𝑊𝑎𝑡𝑡𝑝𝑎𝑑 𝑖𝑙𝑜𝑣𝑎𝑠𝑖𝑑𝑎𝑛 𝑜𝑙𝑖𝑏 𝑡𝑎𝑟𝑗𝑖𝑚𝑎 𝑞𝑖𝑙𝑦𝑎𝑏𝑚𝑎𝑛, 𝑖𝑚𝑙𝑜 𝑥𝑎𝑡𝑜𝑙𝑎𝑟𝑖 𝑢𝑐ℎ𝑢𝑛 𝑢𝑧𝑢𝑟 𝑠𝑜'𝑟𝑎𝑦𝑚𝑎𝑛.
𝐹𝑖𝑘𝑟𝑙𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔𝑖𝑧𝑛𝑖 𝑦𝑜𝑧𝑖𝑠ℎ𝑛𝑖 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑚𝑎𝑛𝑔♡