rejalashtirilmagan sevgimiz
ta'tilning birinchi kuni va sayohatlarining boshlanishi.
soat 6:50 bo'ldi hammasi bir joyga yig'ilib avtobuslari turadigan joyga borishdi va 4ta o'rindiq bir biriga qarab turgan joyga otirishdi.
birinchi bolib miera joyiga otirganda myeonghi tezlik bilan oldiga otirib oldi, aubel esa mierani tog'risiga otirdi. myeonghi bilan miera bir-birlari bilan suhbatlashib ketishardi. aubel va hanbin telefon titkilashib o'tirishdi
oxiri 3alasiyam charchashdi va uxlab qolishdi. hanbin esa uyqusi kelmaganligi sabab quloqchinda musiqa eshitib ketdi, bu paytda aubel uyquga chokib ketgandi, va u qattiq uxlab qolganidan boshi hanbinni yelkasiga sirg'alib tushdi. hanbin bolgan ishdan yuragi tez urib ketdi, chunki bu voqea juda tez sodr boldi
hanbin bu voqea hech qandey harakat qilmadi, aksincha u hursand edi. ular naqda 3soat uxlashdi
bu orada hanbin ham uxlab qolgandi. mierani qoli myeonghini qoli ustiga tushib qolgandiππ
vaa avtobus toxtadi. ular sekin kozlarini ochib qarashdi va qarashsaki ular manzilda
ular ketma-ket tushishardi, ularning yuklari unchalik ham og'ir emas edi. lekin aubelni qo'li qayirib olgani uchun og'rirdi. lekin bu haqida hech kimga aytmagandi. hanbin buni sezib aubelni qolidagilarni kotarib oldi. ular mazilga yetib borishdi. ular joylariga joylashishdi. bir xonada 4kishi uchun moljallangan yotoqlar bor edi. ular 2ta 2talik edi. ular narsalarini joylashtirib olgach ozgina mizg'ib olishdi. aubel ornidan turib soatga qarasa soat allaqachon 16:25 bolgan edi. u ornidan turib qizlar uchun ajratilgan hammomga kirib ketdi, va yuz qolini yuvib chiqdi, va qolganlarni ham uyg'otdi. oxirida hanbin haliyam uxlab yotardi. aubel uni uyg'otmoqchi bolib qolini chozganda hanbinni reaksiyalari ishlab ketib birdaniga unga chozilgan qo'lni oziga tortdi. u kimdur unga hujm qilyabdi deb oylagandi ammo u aubel edi.
aubel hanbinni ustiga yiqilib tushdi, hanbin va aubelni kozlari kozlarga tushganda ularning ichida kapalaklar ucha boshladi.
myeonghi va miera ularni tasodifan korib qolishdi va ikkalasi birdaniga
βhoy
deb baqirishdi. aubel va hanbin ularga birdaniga qarab ozlarini anglab orinlaridan turishdi. aubel ozini oqlash uchun:
aubel: men shunchaki hanbinni uyg'otish uchun kelgandim va behosdan oyog'im sirg'alib ketdi dedi
ular hop degancha kulib ketishdi, ularning hammasi nonushta qilish uchun ozlari olib kelgan taomlarni yeya boshlashdi.
soat 17:00 bolib qolgandi, va hali qorong'u emas edi. bolalar turar joylaridan uncha uzoqdda bolmagan o'rmonga borishmoqchi bolishdi, ular fonarik va biroz suv va yegulik olishgandi. ulardan faqatgina aubel qorqardi. va aubel ularga men bormasam boladimi desa qorqma oldingda biz bormiz deyishdi, uning qorquvi hali ham bosilmagandi. 2,3 minut yurishganda keyin o'rmonni cihiga kirib borishganda aubelni qolini hanbin ushlab oldi. aubel qorqib hanbinga qaradi va hanbin:
βqorqmasliging uchun ushlab oldim dedi
aubelni k'ziga bir xiraroq narsa korindi va osha narsani korish uchun oldiga bormoqchi edi, va hanbinda ruxsat sorab tezda orqalaridan kelishni aytib osha narsa oliga bordi. u narsani osonlikcha topdi. u ko'zgu edi, g'alati edi u tolgan oyning nurini qaytarganidan aubelni koziga tushgan. aubel kozguni joyiga qoyib dostlarini oldiga bormoqchi edi. lekin dostlari allaqachon qayrlargadur ketishgandi
u juda ha qorqib ketdi, yuragini titroq bosdi va oldidadi to'nkaga o'tirib oldi, chunki orqaga qaytmoqchi bolsa yo'lni bilmaydi dostlarini oldig bormoqchi bolsa ular qayerga ketishganini bilmaydi.