@bek_doramas

⊙𝙎𝙝𝙖𝙩𝙩𝙚𝙧𝙚𝙙 𝙤𝙛 𝙨𝙤𝙪𝙡𝙨⊙

2025-05-17T18:25:51.041Z

Erta tong soat 7:15

Qizning uyqusini budilnik ovozi buzib yubordi

Qiz sekinlik bilan koʻzini ochdi

Sera:Jin ursin yana oʻsha maktabga boraman U yerda hamma har doimgidek menga havas koʻzlari bilan qaraydi lekin ichimdagi qandaydir boʻshliq borligini hech kim bilmaydi

Será shu gaplarni ichiga qaytarib pastga tushdi

Sera: Salom Dada

Seraning dadasi Min Yoongi Fanfic davomida S Dad qilib qisqartirib yozaman Serani esa S ...

S Dad: salom qizim

S Dad: Bilasanmi bugun mafiyalar yigʻilishi bor oʻsha yerda ketaman bir necha kun ham kelmasligim mumkin shuning uchun óq oʻtish darslariga bor maktabga borishing shart emas

Será ushbu gapdan keyin juda Xursand boʻlib ketdi lekin dadasini Mafiyalar yigʻilishiga ketishidan hafa ham boʻldi chunki Mafiyalar orasida Psix insonlar ham bor edi

Agar oddiy gap xato boʻlsa ham U yerdan tirik qaytish extimoli kam edi

Será:mayli unda yaxshi boring qaytishga vada bering

S Dad: vada beraman qizim

Yoongi qizning peshonasidan oʻpib Uydan ketishga narsalarini yigʻdi

......

Ayni paytda Jeonlar xonadoni

Janob Jeon: oʻgʻlim mafiya ishlarini olib borishga majbursan Nega tushunmaysan

Janob Jeon: va Men nabirali boʻlishni xohlayman gap tamom shu hafta oxirida men topgan qizga uylanasan

Jk:Sevgan qizimgami?

Janob Jeon:yoʻq Min janobning qiziga bugun mafiyalar yigʻilishiga borib uni qizini sen uchun soʻrayman shuning uchun bu tun uydan chiqma agar chiqsang seni ózim oʻldiraman

Jk:lekin dada sevgan qizim borligini bilasizku!!???

Jungkook otasiga baqirib yubordi

Janob Jeon:oʻsha qiz hattoki bokira ham emas bilib qoʻy bola uni qizligini sen olmagansan va U hattoki farzandli boʻlsa ham u seniki boʻlmaydi

Jk:hoʻp bir marta uchrashuvga chiqaman necha yosh ekan ismi nima ekan

Janob Jeon: Ismi Min Sera yoshi 17 da bir oydan keyin 18 ga toʻladi

Jk :Hoʻp unda hozir kech qolmasdan boring lekin tunda borib Luna (sevgilisi) bilan orani ochiq qilish uchun cazinoga boraman

Janob Jeon:bilganingni qil

U shunday deb u yerdan ketdi

Será óq oʻtish darslariga bordi uning ustozi juda kelishgan yigit edi lekin xotini borligi uchun unga hech narsa demaydi
Sera:Ustoz bugun darslar tezroq tugasin kech soat 19:00 DAN keyin bir joyga borishim kerak edi dugonam bilan Sayr qilmoqchi edim

Ustozi ham xotinini oldiga uyga borishga shoshilgani uchun rozi boʻldi

Skip Time

Jungkook qiz bilan orasini ochiq qilish uchun Cazinoga keldi tasodif yoki taqdir Sera ham dugonasi bilan shu yerga kelishgan edi

.
.
.
.
.

Jeon Jungkook

Min Sera

Mana birinchi qism 2 qism uchun coment yozib ketilar reaksiya bilan qiyin emasku sizlarni bir necha soniyalik ishlaringiz menga motivatsiya beradi ❤️🫶🏻

#Taewon🫠

#finish_post

⊙𝙎𝙝𝙖𝙩𝙩𝙚𝙧𝙚𝙙 𝙤𝙛 𝙨𝙤𝙪𝙡𝙨⊙

2025-05-17T17:18:54.118Z

Tanishtiruv

Fanfic haqida qisqacha ikki juftlik ham mafiya boʻladi 😅❤️

Jeon Jungkook Mafiya , Narkotik moddalarni sotadi , Sevgani yoʻq lekin bir marta sevgan (kim ekanini Ff davomida bilib olasizlar)

.....

Min Sera Mafiya olamining yagona guli Taxallusi Lia (ma'nosi azaliya guli degani ) kdramalarda bu gul doʻzoxda oʻsuvchi gul ham deb ataladi shunga munosib qoʻydim)

(azaliya unaqa mano emas shunchaki men xohladim nomini 😂)

Kang Temu Biznesmen Faqat qonunan ishlaydi sevgani bor

⊙𝙎𝙝𝙖𝙩𝙩𝙚𝙧𝙚𝙙 𝙤𝙛 𝙨𝙤𝙪𝙡𝙨⊙

2025-05-17T17:12:48.756Z

Tanishtiruv

Jeon Jungkook Mafiya , Narkotik moddalarni sotadi , Sevgani yoʻq lekin bir marta sevgan (kim ekanini Ff davomida bilib olasizlar)

Min Sera Mafiya olamining yagona guli Taxallusi Lia (ma'nosi azaliya guli degani ) kdramalarda bu gul doʻzoxda oʻsuvchi gul ham deb ataladi shunga munosib qoʻydim)

Kang Temu Biznesmen Faqat qonunan ishlaydi sevgani bor

Qolganlarni Ff davomida bilib olasizlar

Fanfic by:Mr Taewon🫶🏻🫠

Qalbning soʻngi siri 🫀

2025-05-04T16:46:41.318Z

Ogohlantirish Bu qism faqat Hot🔞

Taehyungni qoʻllari qizning sonlari orasiga siljidi va pastini biroz massaj qildi Bundan qizning ehtirosi qoʻzgʻaldi va 15 daqiqaga yetmasdan namlandi lekin qiz or nomusini saqlab qolish uchun undan uzoqroqqa turdi

Sera : Tae siz mening akamsiz biz bunday qila olmaymiz

Tae:Nega bunday qila olmaymiz baribir biz qon taraflama aka singil emasmiz

Sera: aka iltimos qilaman bunday qilmaylik men hali tayyor emasman

Taehyung bir narsani Rejalashtirib smirk kuldida javob berdi 😌

Tae: mayli unda hozir men ketaman lekin agar qaytganimda oʻzingni qondirgan boʻlsang qattiq jazolayman seni

Taepov: Axir 15 daqiqaga yetmasdan namlandi qanday qilib chidar ekan koʻramiz

Taehyung Seraga teginmasdan Tungi klubga bordi va oʻzining shaxsiy foxishasini Vipxonaga olib kirdi va tezda yotoqqa yotqizib qizni boʻynidan oʻpib tishlay boshladi (labidan oʻpmagan chunki birinchi boʻsani sevganiga bermoqchi)

Oʻzinging Kiyimini yechdi va qiznikini ham yechib tashladi
Taehyung oʻz foxishasi bilan aloqani boshlashdan oldin massaj ham qilmadi chunki U anchadan beri siladi

Ogohlantirishsiz Taehyung azosini qizning ichiga tiqdi qiz biroz nola qilar edi ogʻrimasa ham chunki U Taehyungni rostdan sevardi hatto qoniqmasa ham biroz nola qilar edi

(Ble seraga hiyonati oxirida oʻziga yomon boʻladi)

Aloqa ikki soatcha davom etdi Taehyung charchab qizni quchoqlab uxladi

Bu vaqtda Sera esa Taehyungni uyda kutib oʻtirdi oʻylab koʻrgan edi Unda ham oʻz akasiga nisbatan hislar bor edi lekin soat tungi 12 ammo Tae yoʻq edi oxiri sabri tugab tezda telefonni olib Taehyungga qoʻngʻiroq qildi

Tae uxlagani sababli telefonni foxishasi koʻtardi ...)

Bilaman kam yozdim lekin keyingi qism aniq qiziq boʻladi vada beraman ❤️

Qalbning soʻngi siri 🫀

2025-04-23T14:29:51.342Z

Sera xonasining derazasi yonida o‘tirib, qo‘lidagi suratga tikildi. Hali ham tushunolmayotgan savollar ko‘p edi. O‘sha suratdagi odam... nima uchun o‘sha yerda bo‘lgan? Va u kim edi?

Telefonini oldi, suratni yana bir bor kattalashtirdi. Lekin yuz aniq ko‘rinmasdi.

Birdan eshik ohangda taqilladi.

— Sera.

Bu Taehyungning ovozi edi. Sokin, lekin talabchan.

— Ha?

— Pastga tush. Gaplashamiz.

U ich-ichidan siqildi. Baribir qarshisiga chiqishdan boshqa yo‘l yo‘q edi.

Sera zinadan tushdi. Taehyung o‘sha yerda turardi, qo‘llari cho‘ntagida, tik qarardi.

— Kim bilan uchrashding bugun?

— Sen yana shu savol bilan boshlaysanmi?

— Javob ber.

Sera bir lahza sukut saqladi. So‘ng ohangsiz dedi:

— Bir odam. Menga o‘tmishim haqida aytmoqchi bo‘lgan.

Taehyung qattiq kulimsiradi. Bu kulgi kinoyali edi.

— Demak, seni yana aldayapti kimdir. Har doim shunday.

— Bu galgi odam meni aldamadi. U menga surat ko‘rsatdi. Avariya bo‘lgan kundan.

Taehyungning yuzi bir zumda o‘zgarib ketdi.

— Nima?

— Ha, surat. Va o‘sha suratda sening ayblovingni rad etadigan narsa bor.

Taehyung bir qadam yaqinlashdi. Uning ko‘zlarida g‘azab bor edi, lekin bu g‘azab ortida shubha yashiringan.

— Suratni menga ko‘rsat.

Sera bosh chayqadi.

— Hali emas. Men hammasini tushunib yetmaguncha hech kimga bermayman.

Taehyung unga tik qaradi. So‘ng o‘girilib, sekin nariga yurdi.

— Sen faqat o‘zingni oqlashni bilasan. Lekin ba’zan odam haqiqatni bilishni xohlamaydi. Chunki u og‘riq keltiradi.

Sera uning ortidan qarab qoldi. Ich-ichidan yuragi yana siqildi.

“Men o‘zimni emas... seni ham qutqarishga harakat qilyapman, Taehyung.”

Sera yotoqxonasida deraza yonida turgan edi. Yuragi tinch emasdi. Taehyung bilan bo‘lgan so‘nggi suhbat uni charchatgan, lekin bir tomondan butunlay hushyor qilib qo‘ygandi.

Eshik ochildi. U hatto taqillatilmadi ham.

Taehyung.

U hech nima demadi, faqat Sera tomon yurdi. Nigohlari qattiq, nafratga to‘la edi, ammo ichida biror narsa yonib turgandek.

— Yana nima? — dedi Sera, ohangsiz.

Taehyung oldiga kelib to‘xtadi. Juda yaqin. Nafasi yuziga urildi.

— Sen meni o‘zgartiryapsan. Bu menga yoqmayapti.

— Men sendan buni so‘raganim yo‘q.

U kutilmaganda Seraning bilagidan ushladi. Uning qo‘li qattiq edi, lekin titrardi.

— O‘sha suratni ko‘rsatmaguningcha men tinchimayman, — dedi past ovozda, ammo ovozida biror boshqa narsa ham bor edi.

Sera qarshilik qilmadi.

— Yig‘lamasang, sen istagan narsangni qila olasan, shundaymi?

Taehyung ko‘zlarini yumdi, so‘ng birdan ko‘zlarini ochib, uni devorga tiradi. Ularning o‘rtasida bir necha santimetr ham yo‘q edi.

— Men seni yomon ko‘raman, Sera.

Sera uning ko‘zlariga tik qaradi.

— Shuni isbotlamoqchisanmi?

Taehyung bir zum sukutda qoldi. Nafasi og‘irlashdi. So‘ng... u lablarini Seraning lablariga bosdi.

Bu o‘pishda na mehr, na mehribonlik bor edi. Bu nafrat bilan to‘yingan, betartib, yovvoyi edi.

Sera uning yelkasidan itarmoqchi bo‘ldi, lekin qo‘llari zaif edi. Taehyung undan ajraldi, ko‘zlarida alangadek bir narsa porladi.

— Nafrat... — dedi u, — bu his, ba’zida istakdan kuchliroq bo‘ladi.

Sera yuragini bosdi.

— Bu nafrat emas... bu o‘zingdan qochish.

Taehyung indamay ortga yurdi. Eshik oldida to‘xtab, past ovozda dedi:

— Endi... ikovimiz ham bu chegaradan o‘tdik. Bu ortga qaytmaydi.

Eshik yopildi. Sera esa devorga suyangancha ko‘zlarini yumdi. Nafas olish qiyin edi. Uning ham tanasi, ham yuragi qaltirardi.

Qalbning soʻngi siri 🫀

2025-04-03T17:21:53.754Z

Nechanchi qism ekanligini bilmayman 🤣

Sera oshxonada yolg‘iz qoldi. Stolga qarab, endigina tugagan nonushta izlarini ko‘rdi. Taehyung har doim shunday qilardi—jim kelib, jim ketardi. Hech qachon ortiqcha gapirmas, hech qachon ko‘zlariga tik boqmasdi.

U chuqur nafas oldi va o‘zini bardam tutishga harakat qildi. Lekin yuragi g‘ash edi.

“Mendan uzoqroq yur.”

Bu so‘zlar quloqlarida aks sado berardi. Taehyung undan nafratlanishini bilardi, lekin shunchalik ochiq-oydin aytishi... og‘ir edi.

U asta joyidan turdi va idishlarni yuvish uchun olganda, telefoniga xabar keldi. Notanish raqam.

“Bugun uchrashishimiz kerak. Bu sening o‘tmishing haqida.”

Seraning yuragi shuv etib ketdi. O‘tmishi haqida? Kim bo‘lishi mumkin?

Xabar oxirida manzil ham bor edi. Ko‘chadagi kichik kafelardan biri. Ich-ichidan shubha uyg‘ondi, lekin bilishi kerak edi. Bu yerda yashash unga shundoq ham qiyin edi. Agar biror narsa o‘zining aybsizligini isbotlasa... balki Taehyungning nigohidagi nafrat ham yo‘qolardi.

U sekin zinadan yuqoriga chiqdi va xonasiga kirib, kiyimlarini almashtira boshladi. Lekin yuragidagi bezovtalik tarqalmadi.

Kafe oldiga kelganda, u atrofga alangladi. Ichkariga kirib, xona chetidagi bo‘sh joyga o‘tirdi.

Biroz vaqt o‘tib, qarshisiga qora ko‘zoynak taqqan, uzun palto kiygan erkak o‘tirdi.

— Sen Serasan, to‘g‘rimi? — dedi u sokin ovozda.

Sera sekin bosh irg‘adi.

— Sen meni taniysanmi?

— Yo‘q... Lekin siz kim va menga nega yozdingiz?

Erkak kulimsiradi. Ko‘zoynagini tushirib, unga tik qaradi.

— Hali ham hech narsani tushunmabsan, shundaymi?

— Nima haqida gapiryapsiz?

Erkak stol ustiga bir nechta surat qo‘ydi. Sera ularni ko‘rib, yuragi yana bir bor g‘ash tortdi. Bu suratlar... unga tanish edi.

— Bu... mening ota-onamning mashinasi. Bu avariya kuni tushirilgan suratlar...

— Ha, — dedi erkak xotirjamlik bilan. — Ammo, bu rasmda yana kim borligini ko‘r.

Sera suratni qo‘liga olib, diqqat bilan qaradi. Ko‘zlari keng ochildi.

— Bu... bu imkonsiz...

Suratning bir burchagida notanish odam ko‘rinib turardi. O‘sha mashina yonida. O‘sha kun. O‘sha fojea...

Kim edi u? Va nega bu yillar davomida buni hech kim bilmagan?..

Bu paytda esa Taehyung uyda o‘tirib, o‘z fikrlari bilan ovora edi.

Sera bilan bo‘lgan suhbatidan keyin, yuragida qandaydir noxush tuyg‘u paydo bo‘lgandi. Lekin uni yo‘qotishga harakat qildi. Uning hayotida faqat nafrat bor edi.

Lekin yuragining bir chekkasi shivirlardi:

“Agar u aybdor bo‘lmasa-chi?”

U tezda bosh chayqadi. Bu mumkin emas. O‘sha kuni hamma narsa aniq edi.

Lekin hammasi chalkash boʻldi

Sera suratlarni qo‘llari bilan mahkam ushlagancha, nafas ololmay qoldi. Yuragi gupillardi.

— Bu inson kim? — dedi u qaltiragan ovozda.

Erkak unga jiddiy tikildi.

— Bu inson... sen bilganingdan ko‘ra kattaroq haqiqatning bir qismi.

Sera lablarini qattiq tishladi. Yuragida nimadir g‘ashlik bor edi.

— Bu odam... o‘sha kuni shu yerda bo‘lgan. Agar shunday bo‘lsa, nega hech kim bu haqda gapirmagan?

— Chunki ba’zi haqiqatlar yashiriladi, Sera. Ayniqsa, kimdir uni yashirishni juda istasa.

Seraning boshi aylanib ketdi. O‘zi bilgan haqiqat yolg‘on bo‘lishi mumkinmi? Taehyung... u doim uni ayblab kelgan edi. Agar asl aybdor boshqa kimdir bo‘lsa-chi?

— Men... bu haqida bilishim kerak.

Erkak yengil bosh irg‘adi.

— Bilishni xohlaysanmi? Unda haqiqatni qidir. Sen faqat begunohligingni isbotlashing kerak emas. Sen haqiqatni ochishing kerak.

Sera chuqur nafas oldi. U nima bo‘lsa ham, orqaga qaytmasligi kerak edi.

Sera uyga qaytganda osmon allaqachon qoraygan edi. Ko‘chalar bo‘m-bo‘sh, shahar esa o‘zining odatiy sukunatiga cho‘mgan.

U zinadan asta chiqdi va eshikni ochdi. Ichkarida chiroqlar yoniq edi. Demak, Taehyung uyda.

Sera xonasiga o‘tishga shoshildi, lekin oshxona yonidan o‘tayotganda Taehyungning ovozi eshitildi.

— Qaerda eding?

Sera bir lahza to‘xtadi. U ortga burilib, unga tikildi. Taehyung oshxona stolida o‘tirardi. Uning ko‘zlari har doimgidek sovuq edi.

— Hm? — dedi u. Ovozi vazmin eshitildi.

— Shunchaki... tashqarida edim.

— Kim bilan?

Sera lablarini tishladi. Javob berishni istamadi.

— Sen bilan bog‘liq emas.

Taehyungning ko‘zlari xiyol toraydi.

— Men bilan bog‘liq emas? Shu uyda yashayotganing, shu hayoting men bilan bog‘liq emasmi?

Seraning yuragi siqildi. Uning har bir gapi xuddi pichoqdek edi.

— Men charchadim, — dedi u past ovozda. — Dam olishim kerak.

U ortga burilib ketayotganida Taehyung yana gapirdi.

— Hech narsa yashira olmaysan. Unutma.

Sera yurishdan to‘xtamadi. Uning xonasiga kirib eshikni yopgandan keyin esa yuragi yana ham tez ura boshladi.

Taehyung nimanidir biladimi?..

Keyingi qism Hot boʻladi reaksiyaga qarayman va Sirlar ochilib boshlaydi 🎀✨

Yomgʻirda qolgan hislarim 🥀

2025-04-03T15:20:53.838Z

Final nechanchi qism bilmayman

Jungkook uchun hayot o‘z ma’nosini yo‘qotgandi. Taehyungsiz kunlar zerikarli va og‘ir o‘tardi. U ko‘p ichadigan bo‘lib qolgandi, tunlari uxlay olmasdi. Yuragida doim bo‘shliq bor edi.

Oradan oylar o‘tdi, lekin Taehyungni unutolmadi. Har kuni unga qo‘ng‘iroq qilmoqchi bo‘lardi, lekin ortga qaytishdan qo‘rqardi. Chunki u Taehyungni yo‘qotganini bilardi.

Oxiri Jungkook og‘riqdan qutulishning yagona yo‘lini topdi.

Taehyung uzoq o‘ylab, oxiri Jungkookning oldiga qaytishga qaror qildi. Chunki yuragi hali ham uni sevishini bilardi. U shoshilgancha Jungkook yashaydigan uyning oldiga keldi va eshikni ochdi.

Ammo ko‘rgan manzarasi uni muzlatib qo‘ydi.

Jungkook divanda yotardi. Atrofda dorilar sochilib yotardi.

— Jungkook! — Taehyung yugurib borib, uning qo‘llaridan ushladi.

Jungkookning ko‘zlari sekin ochildi. U juda zaif edi.

— Taehyung… sen… keldingmi?

— Nima qilding o‘zingga?! — Taehyungning ko‘zlari yoshga to‘ldi.

Jungkook kulimsiradi.

— Seni… juda sog‘indim…

Taehyung uning qo‘llarini mahkam siqdi.

— Meni tashlab ketma, iltimos!

Jungkook unga qaradi.

— Sen ketganingdan keyin… yashashning ma’nosi qolmadi…

Taehyung titrab ketdi.

— Sen ahmoqsan! Men seni sevaman! Men sensiz yashay olmayman!

Jungkook chuqur nafas oldi.

— Meni kechirasanmi?

— Ha… lekin iltimos, ketma!

Taehyung tezda yordam chaqirdi. Jungkookni qutqarish uchun hali kech emasdi.

Bir necha kun o‘tgach, Jungkook kasalxonada uyg‘ondi. Ko‘zlarini ochganida birinchi ko‘rgan narsa… Taehyung edi.

— Sen… ketmadingmi?

Taehyung mayin kulimsiradi va uning qo‘lidan ushladi.

— Men endi hech qachon ketmayman.

Jungkook asta-sekin uning qo‘llarini mahkam siqdi.

Bu fojiali hikoya baxtli yakun topdi. Ular bir-birlarini yana topishdi. Va bu safar, abadiy birga qolishga va’da berishdi.

(The End)

Oxirida Jungkookni oʻldirmoqchi edim mayli oʻlmasin deb shu joyida tugatdim 🦦🤣

Yomgʻirda qolgan hislarim 🥀

2025-03-30T15:58:09.721Z

Kunlar o‘tardi. Taehyung va Jungkookning orasidagi rishta tobora chuqurlashib borardi. Jungkook uni hech kimdan kam ko‘rmasdi, o‘zining eng qadrli insoni sifatida himoya qilardi. Taehyung esa asta-sekin bu himoyaga o‘rganib qolayotgandi.

Ammo hamma narsa ham mukammal bo‘lib qolmadi. Chunki o‘tmish hech qachon shunchaki yo‘qolib ketmaydi.

Bir kuni, Jungkook shahar tashqarisiga muhim ish bilan chiqib ketganida, Taehyung tasodifan restoranda bir tanish ovozni eshitdi.

— Taehyung?

U birdan muzlab qoldi. Bu ovozni u juda yaxshi bilar edi. Sekin burilib qaradi va ko‘z oldida… Sooya turardi.

Sooya—uning eski sevgilisi. Ilgari u bilan juda baxtli bo‘lgan, ammo u Jungkook hayotiga kirib kelgach, hammasi o‘zgargandi.

— Sooya… — Taehyungning ovozi titradi.

— Menga ayt, bularning hammasi rostmi? — Sooya unga yaqinlashib, sovuq nigohini tikdi. — Sen Jungkook bilan birgasanmi?

Taehyung bir necha lahzaga jim qoldi. Ha, hozir u Jungkook bilan edi… Lekin bu savol unga qandaydir noqulaylik tug‘dirdi.

— Bu senga ahamiyatlimi? — oxiri shunday dedi u.

Sooya kinoya bilan kulib qo‘ydi.

— Ha, chunki men hamon seni sevaman.

Bu so‘zlar Taehyungni larzaga soldi.

— Sooya, iltimos…

— Yo‘q, eshit meni, — Sooya uning qo‘lidan tutdi. — Sen o‘zingga qaragin, Taehyung. Hozir sening ko‘zlaring oldingidek porlamaydi. Men bilaman, Jungkook seni egallab olgan.

— U meni himoya qiladi… — shivirladi Taehyung, lekin ich-ichida ikkilanayotganini sezdi.

— Yo‘q, u seni o‘z qafasiga qamagan, — dedi Sooya qat’iyat bilan. — Sen o‘zing mustaqil qaror qabul qilishing kerak.

Sooya uni yana o‘z tomoniga tortmoqchi edi.

— Meni esla, Taehyung. Sen bilan birga bo‘lgan vaqtlarimni unuta olmayman…

Shu payt, kimningdir qattiq ovozi eshitildi.

— Uni qo‘y!

Taehyungning yuragi orqaga tortildi. Jungkook…

U shiddat bilan Sooya tomon yurdi, ko‘zlari qahr bilan yonardi.

— Seni yana bir marta Taehyungning oldida ko‘rsam, sening ahvoling juda yomon bo‘ladi, — dedi Jungkook past, lekin xavfli ohangda.

Sooya kulimsiradi.

— Sen meni qo‘rqitmoqchimisan, Jungkook?

— Men tahdid qilmayman, men haqiqatni aytaman, — dedi Jungkook sovuq ovozda.

Sooya ohista Taehyungga qaradi.

— Qachondir, sen haqiqatni anglaysan, Taehyung…

So‘ng u sekin ortga yurib, chiqib ketdi.

Jungkook esa g‘azab bilan Taehyungga o‘girildi.

— Nega u bilan gaplashding?!

— Men… u faqat… — Taehyung qiynalib qoldi.

— Yo‘q, — Jungkook uning bilagini mahkam ushladi. — Sen shunchaki eshitishing kerak: Men seni hech kimga bermayman, Taehyung!

Lekin Taehyung o‘zini noqulay his qila boshladi. Sooyaning so‘zlari uning ongiga o‘rnashib qolgandi. U o‘ylashni boshladi… Jungkook uni sevibmi saqlayapti yoki shunchaki egasi deb biladimi?

Va shu shubha ularning orasini asta-sekin sindira boshladi…

Oradan bir necha kun o‘tdi, lekin Taehyungning ichida nimadir o‘zgargandi. Sooyaning so‘zlari uning ongi va qalbini egallab olgan, u esa bu fikrlardan xalos bo‘lolmayotgandi.

Jungkook esa bu o‘zgarishni payqagan edi.

— Nima gap? — so‘radi u kechki ovqat paytida.

Taehyung o‘zi ham bilmagan holda ovqatini to‘xtatdi va unga qaradi.

— Hech narsa.

— Yolg‘on gapirma.

Taehyung chuqur nafas oldi.

— Jungkook… bizning munosabatimiz qanday?

Jungkook unga ajablanib qaradi.

— Nima deganing bu?

— Men… — Taehyung bir zum ikkilanib qoldi, so‘ng oxiri tilga kirdi. — Men seni yaxshi ko‘raman, lekin ba’zida o‘zimni erkin his qilmayman.

Jungkookning yuzi qorayib ketdi.

— Bu nimani anglatadi?

— Sen meni sevayapsanmi yoki shunchaki menga egalik qilmoqchisan?

Xonada og‘ir sukunat cho‘kdi. Jungkookning mushtlari tugildi.

— Kim bunday bema’ni narsani aytdi? Sooya?

— Masala Sooyada emas, — dedi Taehyung xotirjam. — Masala sen bilan men orasida.

Jungkook qattiq kulib yubordi, lekin bu kulgi achchiq edi.

— Demak, sen meni shubha ostiga olyapsan?

Taehyung uni inkor etmadi. Bu esa Jungkookni yanada qahrga mindirdi.

— Agar men seni egallamoqchi bo‘lsam, bunday suhbatga ham yo‘l qo‘ymasdim.

— Lekin sen meni nazorat qilyapsan! — Taehyung birdan baqirib yubordi.

Jungkook uning qo‘lidan ushladi.

— Chunki men seni yo‘qotishni istamayman!

— Balki men erkin bo‘lishni xohlayotgandirman?

Jungkookning yuragi birdan muzlab qoldi.

— Demak… ketmoqchimisan?

Taehyung javob bermadi.

Bu jimlik hamma narsani anglatardi.

Jungkook asta-sekin qo‘lini bo‘shatdi.

— Mayli… agar shunday deb hisoblasang, ket.

Taehyung bir lahza unga qarab turdi, so‘ng past ovozda shivirladi:

— Kechirasan…

U sekin yurib, uydan chiqib ketdi.

Jungkook esa o‘rnidan qimirlamay turdi. Uning ko‘ngliga birinchi marta qo‘rquv oraladi

Yomgʻirda qolgan hislarim 🥀

2025-03-02T15:10:50.130Z

Taehyungning nafasi ichiga tiqilib qoldi. U Naraning qo‘lidan tutmoqchi bo‘ldi, lekin Jungkookning odamlaridan biri uni mahkam ushlab oldi. Xonadagi havoning bosimi ortib borardi.

— Sen Taehyungni mendan tortib ololmaysan, — dedi Jungkook, tovushi keskin va sovuq edi. — U allaqachon meniki.

Taehyung ko‘zlarini yumdi. Yuragi shunday tez urayotgandiki, u tanasining titrayotganini ham sezmasdi. Jungkookning "meniki" degan so‘zlari qulog‘ida jarangladi. Bu so‘z uni qandaydir noma’lum va qo‘rqinchli narsaga yetaklayotganday edi.

— Jungkook, bu majburlash, — Naraning ovozi ancha pastlashdi, ammo undagi g‘azab o‘chmagan edi. — Uni o‘zingniki qilish uchun hammasini nazorat qilishga haqqing yo‘q!

Jungkook kulib yubordi. Qandaydir sovuq, kinoya bilan.

— Sen buni tushunmaysan, Nara. U meniki bo‘lishi kerak. Agar uni qo‘yib yuborsam, qanday ahvolga tushishini tasavvur ham qila olmaysan.

— Balki men tushunmayman, — dedi Nara orqaga bir qadam tashlab. — Lekin bilishimcha, sevgi majburlash emas.

Jungkookning yuz ifodasi o‘zgarmadi, lekin ko‘zlarida allaqanday g‘azab miltilladi. U asta-sekin Taehyungga yaqinlashdi.

— Ayting-chi, Taehyung, — dedi u past, qattiq ohangda. — Sen haqiqatan ham mendan qochmoqchimisan?

Taehyung yutindi. Har doimgidek, Jungkookning nigohi uni joyiga mixlab qo‘ygandi. Nafasi ham tor bo‘lib ketdi. U qochishni istardi… lekin ayni paytda, nimagadir, yuragi boshqacha his qilardi.

— Men… — U shunchaki gapira olmadi.

Nara o‘zini tortib oldi. U Taehyungga yalt etib qaradi.

— Taehyung, seni majburlashayotganini ko‘rmayapsanmi?

Taehyungning qo‘llari titradi. Bu yerda qolish xatarliligini u yaxshi bilardi. Lekin Jungkookning nigohi… Undagi nimadir unga tinchlik bermasdi.

Jungkook yelkasini qisdi.

— U o‘zi tanlov qilishi kerak, — dedi u. So‘ngra Taehyung tomon egilib, qulog‘iga pichirladi. — Ammo esingda bo‘lsin, Taehyung. Agar bir marta qochishga harakat qilsang, boshqa hech qachon bunday imkoniyat bo‘lmaydi.

Bu tahdid emas edi. Bu haqiqat edi.

Taehyung nafasi ichiga tiqilib qoldi.

Taehyungning yuragi gupillab urardi. Jungkookning pichirlab aytgan so‘zlari ongini o‘rab olgandi. "Agar bir marta qochishga harakat qilsang, boshqa hech qachon bunday imkoniyat bo‘lmaydi."

Bu tahdid edi. Yo‘q, bu haqiqat edi.

Nara hali ham uning qo‘lini mahkam ushlab turgan edi, lekin Taehyung sezdi—u titrayapti. Nara qo‘rqayotgan edi. Jungkook esa o‘zining yengilmas kuch ekanini bilar va buni ochiqdan-ochiq namoyish etardi.

Taehyung sekin boshi bilan rad ishorasini qildi.

— Yo‘q, — dedi u shivirlab.

Nara yalt etib unga qaradi.

— Taehyung, nima deyapsan? Biz ketishimiz kerak!

Lekin Taehyungning ko‘zlari allaqachon Jungkooknikiga tushgandi. U yigitning qahrli, lekin bir vaqtning o‘zida nozik his-tuyg‘ular yashiringan nigohiga uzoq tikildi. Bu sovuq ko‘zlar ortida nimadir bor edi—balki og‘riq, balki yolg‘izlik… yoki balki juda chuqur berilish hissi.

— Men… — Taehyung bir lahzaga ko‘zlarini yumdi, so‘ng yana ochdi. U endi aniq bilardi. — Men qolaman.

Xonaga og‘ir sukunat cho‘kdi.

Nara shok holatda edi.

— Taehyung, sen… nima qilyapsan?

Lekin Taehyung javob bermadi. U ataylab orqaga bir qadam tashladi—Nara tomonga emas, Jungkook tomon.

Jungkookning yuzi o‘zgarmadi, lekin ko‘zlarida nimadir yalt etib o‘tdi.

— To‘g‘ri qaror qabul qilding, Taehyung, — dedi u past ovozda.

Nara bir lahzaga hech narsa deya olmadi. Keyin esa, alam bilan so‘z boshladi:

— Sen qo‘rqyapsan, shuning uchun ham qolding. Bu sevgi emas, Taehyung. Bu faqatgina…

Lekin Taehyung bosh chayqadi.

— Balki, — dedi u sekin. — Lekin yuragim menga boshqa narsa aytyapti.

Jungkook asta-sekin unga yaqinlashdi va qo‘lini Taehyungning iyagiga ohista tekkizdi, uni o‘ziga qaratdi.

— Sen endi men bilan birgasan, — dedi u. Bu so‘zlar majburlovdek tuyuldi, lekin ayni paytda unda qandaydir yumshoqlik bor edi.

Taehyung bir lahzaga nafas ololmadi. Lekin yuragi shunday tez urayotgandiki, u bu tuyg‘uni qabul qilishga majbur edi.

Nara oxiri taslim bo‘lib, orqaga chekinishga majbur bo‘ldi. U bu urushda yutqazdi.

Jungkook esa sekin Taehyungning bilagidan ushladi va uni yoniga tortdi.

— Endi hech qachon qochmaysan, tushundingmi?

Taehyung javob bermadi. Chunki yuragi allaqachon javob berib bo‘lgandi.

Nara og‘ir nafas oldi. U Taehyungning qarorini tushunmadi. Yo‘q, tushunishni ham istamadi.

— Bu xato, — dedi u. — Sen buni keyin tushunasan, Taehyung.

Lekin Taehyung endi ikkilanmadi. U ortga qaramadi ham.

Jungkookning odamlaridan biri oldinga chiqdi.

— Uni olib chiqamizmi, boss?

Jungkook bir zum o‘ylab turdi, keyin sovuq ovozda buyruq berdi:

— U ketishi mumkin. U endi ahamiyatga ega emas.

Nara Taehyungga yana bir bor umid bilan qaradi, lekin u ko‘zlarini yashirdi. Nihoyat, u ortga burilib, tez yurib chiqib ketdi.

Eshik yopildi. Endi xonada faqat Jungkook va Taehyung qolishdi.

Jungkook bir lahzaga jim turdi, so‘ng ohista kulib qo‘ydi.

— Yaxshi bola, — dedi u past ovozda va sekin Taehyungning sochlarini siladi.

Taehyung uning qo‘liga yengil qarshilik ko‘rsatdi, lekin Jungkook unga o‘zini tortib olishga ruxsat bermadi. U yigitni asta-sekin o‘ziga yaqinlashtirdi.

— Endi sen butunlay menikisan, — shivirladi Jungkook.

Taehyung nafasini ichiga yutdi. Yuragi shunday tez urayotgandiki, u o‘zini yo‘qotganday bo‘ldi.

Jungkook asta-sekin uning yuziga yaqinlashdi. Lablarining harorati Taehyungning terisida sezildi.

— Qo‘rqyapsanmi? — so‘radi u mayin ovozda.

Taehyung javob bermadi. Chunki yuragi unga javobni allaqachon aytib bo‘lgandi.

Jungkook yigitning iyagini barmoqlari bilan ushlab, yuzini o‘ziga qaratdi. Ko‘zlarida egalik hissi bilan birga, nimadir yumshoqlik ham bor edi.

— Endi seniki faqat menman, — dedi u.

Va shu zahoti lablarini Taehyungning lablariga bosdi.

Bu o‘pich yumshoq ham, shiddatli ham edi. Taehyung boshida qarshilik ko‘rsatmoqchi bo‘ldi, lekin tez orada o‘zini yo‘qotdi. Jungkookning iliq qo‘llari uni belidan mahkam ushladi va yanada yaqinlashtirdi.

Xona ichidagi havo issiq va tarang bo‘lib ketdi. Taehyung ko‘zlarini yummoqchi bo‘ldi, lekin Jungkook buni sezdi va mayin pichirladi:

— Menga qarab tur, Taehyung.

Bu so‘zlar yigitning butun vujudini titratib yubordi. U endi butunlay Jungkookga taslim bo‘ldi.

Tun uzoq edi. Va bu tun endi faqat ularniki edi.

{Avval aytganimdek Taekookda Hot yozmiman 🗿 shuning uchun Hotni boshqa kumtelar}

Keyingi qismda nimalar boʻladi

Jk: bu yerda nima qilyapsan
X: seni sogindim azizim bilaman sen ham meni sogʻingansan
Jk:uyimdan chiqib ket

{Agar davomi qiziq boʻlsa 20+reaksiya 10+ comment kutaman 🫠}

Qalbning soʻngi siri 🫀

2025-02-28T15:29:49.181Z

Haqiqiy sevgi nafratdan soʻng boshlanadi 🫀

1-BOB

Sukut. Bu uyda har doim shunday edi. Yillar davomida bu devorlar ko‘p narsalarga guvoh bo‘ldi: kulgiga, baxtga, oilaviy mehrga... Lekin endi faqat jimlik bor edi. Sovuq va og‘ir jimlik.

Y/N xona eshigini ohista yopdi va zinadan pastga tushdi. Oshxona ancha sokin, ammo u yerda kimdir borligini bilardi. Uning yuragi birdan tez urishni boshladi. Har safar u bilan to‘qnash kelganda shunday bo‘lardi.

Stol atrofida o‘tirgan Taehyung unga bir qarab qo‘ydi-da, hech narsa demay choyidan ho‘pladi. Uning ko‘zlari har doimgidek sovuq, yuzida esa befarqlik aks etardi.

— Ertalab yaxshi, — dedi Y/N sekingina, ovozi titrab chiqdi.

Taehyung javob bermadi. Shunchaki, qo‘lidagi qoshiqni idishga ohista urib, jimlikni davom ettirdi.

Y/N bilardi. U hech qachon iliq so‘z eshitmaydi. Lekin baribir har safar bir umid bilan so‘z boshlardi. Go‘yoki bir kun kelib, hammasi o‘zgarib ketadigandek...

Taehyungning og‘ir ovozi uni o‘ylaridan chalg‘itdi.

— Mendan uzoqroq yur.

Y/N beixtiyor orqaga tislandi. Ko‘zlari keng ochildi, lekin Taehyung buni sezmagandek davom etdi:

— Mendan uzoqroqda bo‘lsang, ikkimiz uchun ham yaxshiroq bo‘ladi.

So‘zlar xuddi pichoq kabi yuragini tilka-pora qildi. U biror narsa deyishni xohlagandi, lekin og‘zi ochilmadi. Taehyung esa yana hech narsa demay o‘rnidan turdi va oshxonani tark etdi.

Y/N chuqur nafas oldi. U har doim shunday edi. Sovuq, befarq va... nafratga to‘la.

Lekin bilmasdi. Aslida bu nafrat, g‘azab va sovuqlik ortida yashirin sir borligini bilmasdi. Sir, faqat Taehyungning o‘zi biladigan haqiqat...

Y/N oshxonada yolg‘iz qoldi. Stolga qarab, endigina tugagan nonushta izlarini ko‘rdi. Taehyung har doim shunday qilardi—jim kelib, jim ketardi. Hech qachon ortiqcha gapirmas, hech qachon ko‘zlariga tik boqmasdi.

U chuqur nafas oldi va o‘zini bardam tutishga harakat qildi. Lekin yuragi g‘ash edi.

“Mendan uzoqroq yur.”

Bu so‘zlar quloqlarida aks sado berardi. Taehyung undan nafratlanishini bilardi, lekin shunchalik ochiq-oydin aytishi... og‘ir edi.

U asta joyidan turdi va idishlarni yuvish uchun olganda, telefoniga xabar keldi. Notanish raqam.

“Bugun uchrashishimiz kerak. Bu sening o‘tmishing haqida.”

Y/Nning yuragi shuv etib ketdi. O‘tmishi haqida? Kim bo‘lishi mumkin?

U sekin zinadan yuqoriga chiqdi va xonasiga kirib, kiyimlarini almashtira boshladi. Lekin yuragidagi bezovtalik tarqalmadi.

Kafe oldiga kelganda, u atrofga alangladi. Ichkariga kirib, xona chetidagi bo‘sh joyga o‘tirdi.

Biroz vaqt o‘tib, qarshisiga qora ko‘zoynak taqqan, uzun palto kiygan erkak o‘tirdi.

— Sen Y/Nsan, to‘g‘rimi? — dedi u sokin ovozda.

Y/N sekin bosh irg‘adi.

— Sen meni taniysanmi?

— Yo‘q... Lekin siz kim va menga nega yozdingiz?

Erkak kulimsiradi. Ko‘zoynagini tushirib, unga tik qaradi.

— Hali ham hech narsani tushunmabsan, shundaymi?

— Nima haqida gapiryapsiz?

Erkak stol ustiga bir nechta surat qo‘ydi. Y/N ularni ko‘rib, yuragi yana bir bor g‘ash tortdi. Bu suratlar... unga tanish edi.

— Bu... mening ota-onamning mashinasi. Bu avariya kuni tushirilgan suratlar...

— Ha, — dedi erkak xotirjamlik bilan. — Ammo, bu rasmda yana kim borligini ko‘r.

Y/N suratni qo‘liga olib, diqqat bilan qaradi. Ko‘zlari keng ochildi.

— Bu... bu imkonsiz...

Suratning bir burchagida notanish odam ko‘rinib turardi. O‘sha mashina yonida. O‘sha kun. O‘sha fojea...

Kim edi u? Va nega bu yillar davomida buni hech kim bilmagan?..

Bu paytda esa Taehyung uyda o‘tirib, o‘z fikrlari bilan ovora edi.

Y/N bilan bo‘lgan suhbatidan keyin, yuragida qandaydir noxush tuyg‘u paydo bo‘lgandi. Lekin uni yo‘qotishga harakat qildi. Uning hayotida faqat nafrat bor edi.

Lekin yuragining bir chekkasi shivirlardi:

“Agar u aybdor bo‘lmasa-chi?”

U tezda bosh chayqadi. Bu mumkin emas. O‘sha kuni hamma narsa aniq edi.

Lekin negadir, yuragidagi noxush tuyg‘u yo‘qolmasdi.