🍄

𝗠𝗔𝗦𝗞𝗔𝗥𝗔𝗗

2026-06-27T17:41:56.159Z

#section_23

Ichida bir qancha hissiyotlari bilan kurashib toza havoga chiqqan Jungkook chuqur xo'rsingancha o'yga tolib qoldi. Nima uchun bu narsa unga qattiq taʼsir qildi? Uzoq vaqtdan soʻng ilk bora ayol kishiga iliqlik sezganida rad etilishdek bir zarbani boshidan oʻtkazdi. Rosti bunda oʻzining ham aybi bor. Boʻlib oʻtgan ishlardan keyin Shahi uni quchoq ochib qabul qilmasligi tayin. Axir ikkisining oʻrtasida oz muncha dilxiralik va tushunmovchiliklar boʻlmadi. Natijada bundan asosiy jabr koʻrgan Shahi edi. Jungkook uning koʻnglini necha marta sindirganini sanogʻi yetish imkonsiz. Oʻzgalar qilgan xiyonati alamini qizdan olmasligi kerak edi. Endi esa uni yoʻqotib qoʻyishdan , tashlab ketishidan qoʻrqyapti. Oʻpkasini to'ldirgancha havo yutib keyin sekin chiqargan Jungkook biroz hardam hayollikdan qutulib mashina tomon odimladi.

Jungkook: ChinJun , faqat 15 daqiqada vaqtimiz bor ekan. Shoshilishimiz kerak

Bola telefonni dadasiga qaytarib mashinadan sakrab tushdi-da uning qoʻlidan tutdi. Jungkook uning kichkina qo'lchasidan yengil ushlagancha ichkariga olib kirdi.

Palataga qadam bosishganida Shahi yotogʻida hayol surgancha choyshabi burchagini oʻynar, Xu-ning esa deraza orqali atrofni tomosha qilardi. Xursandchiligi ichiga sigʻmagan ChinJun yugurgancha borib qizning quchogʻiga otildi. Uning kutilmaganda paydo boʻlishi Shahini karaxt qilib nima qilishni bilmay qotib qoldi. Bola uni shunchalar mehr bilan quchoqlagandiki lablarida yumshoq tabassum yoyilgandi. Jungkook ostonada qoʻllarini cho'ntaklariga joylagancha ularni kuzatar , Xu-ningni ham diqqati endi ularda edi. Qiz aql-hushini yig'gancha ChinJunni toʻliq bagʻriga bosdi. Bolakay mana endi uning iliq taftini his qilishga muvaffaq boʻlgandi.

- Q-qayerda e-edingiz?

Jungkookning koʻzlari oʻgʻlining ovozini ilk bor eshitgach kattalashgancha gangib qoldi. Shu zaylda bir on qotib qoldi-da oʻzini bunga ishontirishga kirishdi. Balki shunchaki hayol surgandirman degan oʻylar ham uni biroz chulgʻab olgandi. Lekin Xu-ningni savoli uni darhol oʻziga keltirdi.

Xu-ning: ChinJun ancha avval gapirishni boshlagan edi. Seni bundan xabaring bormi?

Ularning oldida shunchaki boʻsh kelishni istamagan Jungkook oʻzini xuddi bilgandek tutib tomogʻini qirdi.

Jungkook: Albatta , biz bir necha kundan beri suhbatlashyapmiz

Yolgʻonini bir amallab sezdirmaslikka harakat qilayotgan yigit akasining shubhali nigohlaridan qochib qutula olmasdi. ChinJunni butun diqqati Shahida boʻlgani uchun uni deyarli eshitmadi. Yoʻqsa bola uning aldayotganini darhol bildirib qoʻyishi aniq edi.

- Y-yana yiqilib tush-tushdingizmi?

Shahi bu savolga albatta tayyor emasdi. Shuning uchun qandaydir yumshoq toʻqima bilan avramoqchi boʻlib ogʻiz juftlaganda Jungkook javobni berdi.

Jungkook: Yoʻq, mashina tagida qolib ketdi

Xu-ning: Ahmoq!

Kichkina bolaning yonida tab tortmay bunday vahimali xabarning aytilishi barchani hayratga soldi. ChinJun dadasidan koʻzlarini olib Shahiga moʻltirab tikilarkan qiz uni oʻziga yaqinroq tortib Jungkookka yuzlandi.

Shahi: Umringizda bir marta boʻlsa ham oʻzingizni sogʻlom insondek tuting!

Jungkook: Uni qiz bolaga oʻxshatib tarbiyalashimni kutyapsizlarmi? Kelajakda haqiqiy erkak boʻlib yetishishi uchun bunday narsalarga hozirdan koʻnikishi kerak

Shahi: Nimalar deyapsiz oʻzi? U hali esini yaqinda tanishni boshlagan bola!

Xu-ning: Oʻgʻlingni shu kabi voqealar tufayli gapirishi kechikkani koʻzingni ochmadimi?

Jungkook: Yetar endi , oʻzingizni bola fidoyisidek koʻrsatmay qoʻya qoling. Meni oʻgʻlim haqiqiy arslon boʻlib ulgʻayishi kerak! Sizlarga qolsa uni qoʻrquvini miyasiga singdirib oddiy holatga aylantirasizlar

Shahi: Sen buni hali ham oʻzing bilan olib yuribsanmi?

Qiz ChinJun quchogʻida tutib turgan oʻsha yumshoq oʻyinchoqqa ishora qildi. Bola kulimsirab bosh irg'agancha quyonchani mahkam quchoqladi. Baʼzan hammasi biz oʻylagandan-da boshqacha boʻladi. ChinJunning oʻyinchoqlari shunchalar ko'pki ularning ayrimlarini qoʻliga ham olmaydi. Ular ushbu quyonchadan ancha qimmat va gʻayritabiiy funksiyalari yetarlicha koʻp. Biroq ChinJunning xohishi aynan shu yumshoq oʻyinchoqda. Oradan bir necha daqiqa oʻtib eshik ohista ochilib yana bir kichkintoy koʻrinish berdi. Sohining tashrifi Shahi uchun butunlay kutilmagan syurpriz boʻldi. Hijolatomuz jilmaygan Sunhee qizalogʻining kichik yelkalaridan tutgancha ichkariga olib kirdi.

- bemavrid kelmadikmi?

Xu-ning: Yoʻq, ayni vaqtida keldingiz

Opasining karavoti ustida begona bola oʻtirganini koʻrgan Sohining qizg'anish hisi birdan avj oldi. Qoshchalarini chimirgancha ChinJunga bir necha daqiqa tikilib qarab turdi. Onasi yelkasini qoʻyib yuborishi bilan Shahi uni oʻziga chorlagan zahoti darhol uning yoniga bordi. ChinJun ham katta , qora koʻzlari bilan notanish qizaloqqa termulib qotib qoldi.

Shahi: Fursatdan foydalanib sizlarni tanishtirib qoʻyaman. Menimcha yoshlaringiz teng va umid qilamanki tezda chiqishib ketasiz. ChinJun , bu mening singlim Sohi. Kichkina farishtam , bu bolakayni ismi ChinJun. U...

Qiz bir muddat ChinJunni kimi sifatida tanishtirishni oʻylab qoldi. Bu orada Sohi ChinJunning qoʻlida opasi sovgʻa qilgan quyonchani koʻrib koʻzlarini kattalashtirdi. Bu aniq oʻsha oʻyinchoq ekaniga 100 foiz amin edi. Chunki uning chap qulogʻining bir chetini uzib olgani hamon yodida.

Sohi: Bu menikiii...

Qizaloq kutilmaganda ChinJunni qoʻlidagi oʻyinchoqqa chang soldi. ChinJun esa uni qattiq quchoqlab xuddi hayotidagi eng muhim buyumdek ushlab olgandi. Kattalar bu holatdan shokka tushib nima yoʻl tutishni bilmay qotib qolishdi. Sohi qoshlarini chimirib bor kuchi bilan quyonchani tortqilar , ChinJun qovoqchasini uygancha uni berib qoʻymaslik uchun jon-jahdi bilan tutib turardi.

Shahi: Sohi , shoshma. Bu seniki emas. Juda oʻxshash boʻlgani uchun adashtiryapsan

Shahining yolgʻoni bu gal Sohini ishontirishga kuchsizlik qildi. Chunki qizcha oʻyinchogʻi qulogʻidagi oʻsha belgini hech qachon esidan chiqarmagandi.

Sohi: Yoʻq! U meniki... Quyonchamning qulogʻida nuqsoni bor edi! Nega meni oʻyinchogʻimni o'g'irlading?

- qizim senga yangisini olib beramiz. Xuddi shunaqasidan yaqinda bir doʻkonda koʻrgan edim

Sohi: Istamayman! Menga oʻzimni oʻyinchogʻim kerak. Hoziroq qaytarib bersin!

Sohining injiqliklari borgan sari avj pallasiga chiqib yer tepinib yigʻlashni boshladi. Oʻgʻlining yoniga kelib to'zg'igan sochlarini to'g'irlagan Jungkook uni avrashga kirishdi.

Jungkook: oʻgʻlim , qiz bolalarni narsasini ruxsatisiz olib qololmaysan. Bundan tashqari ularni hafa qilish ham yaxshi emas. Qara u yig'layapti

Sohining yanoqlarida yaltiragan yoshlarni Shahi barmoqlari uchida artib yengil engashgancha uni quchoqladi. ChinJun esa bir dadasiga, bir qizaloqqa nazar tashlab olgach lablarini qimtigancha quyonchaga tikildi. Bu oʻyinchoq unga anchadan beri qadrdon boʻlib qolgani bois osonlikcha undan voz kecha olmasdi ammo dadasining gaplarida jon bor. Jungkook oʻgʻliga qizlarga nisbatan gentleman boʻlishni oʻrgatib kelmoqda. Buni shunchaki aksini takrorlamaslik lozim. Goʻyo quyoncha bilan soʻnggi bora vidolashib boʻlgandek xo'rsingan bola uni ohista Sohiga uzatdi. Koʻzlarini artgan qizaloq oʻyinchogʻini tezda tortib olib opasining pinjiga kirib oldi. Shahi esa nima deyishini , nima qilishini bilmasdan shunchaki sukut saqlardi. Bir barmogʻini tishlasa qolganlari baravar ogʻriydi. ChinJunga yon bosadigan boʻlsa Sohining koʻnglini sindirishi mumkin , agar Sohini qilgan ishini maʼqullasa unga endi mehr qoʻygan ChinJunni oʻzidan sovutishi mumkin. Xona ichida noqulay sukunat hukmronlik qilgan bir paytda ChinJun munchoq koʻzlarini Jungkookka qaratdi.

- d-dada , uyga ketgim k-kelyapti

Ovozi ma'yuslashib qolgan bola dadasining oʻzinikiga nisbatan katta qoʻlini qattiq ushladi. Shahining tomogʻi taranglashib noqulay ahvolga tushgan boʻlsa-da tiliga biror soʻz kelmadi. Jungkook oʻgʻlining " dada " deb chaqirishini anchadan buyon kutgan edi lekin bu shaklda emas. ChinJunning kayfiyati tushib ketgani aynan ohangi sezdirib qoʻygandi. Shahiga qisqa koʻz tashlab qoʻygan Jungkook oʻgʻliga yengil bosh irgʻadi.

Jungkook: Ketdik

Xu-ning ham Shahini oilasi bilan yolgʻiz qoldirish maqsadida sekin oʻrnidan turib Jungkook va ChinJunning ortidan eshik tomonga yoʻnaldi.

Xu-ning: Unda men ham sizlarni holi qoldiray

Palatada faqat uchalasi qolgach Sunhee Sohining sochlaridan mayin silab dedi.

- ona qizim bu nima qilganing? Hammani oldida shunaqa xunar koʻrsatishing shartmidi? Senga qizgʻanchiqlikni o'rgatganmidim? Meni juda uyaltirding , buning ustiga opangni ham ranjitding. Birinchi tanishgan odamlaringga bunday yomon taassurot qoldirish yaxshi emas. Senga bunday oʻyinchoqlardan million xilini olib bera olamizku

Sohi hali kichkina boʻlgani uchun bunday suhbatlarga tayyor emasdi. Xuddi opasi va onasidan arazlagandek quyonchasini qattiq quchgancha , lablarini burishtirib ulardan uzoqlashdi. Shahi hamon jim. Hayot allaqachon uni ogʻir sinovlar bilan holdan toydirgan. Shuning uchun ogʻiz ochib bir nima deyishga jurʼat topa olmadi. Sunhee ohista uning yonida oʻtirib savol berdi.

- kasalxonadan chiqib biz bilan ketasanmi?

Qiz oʻsha zahoti keskin bosh chayqadi.

Shahi: Yoʻq, men Hyunjin boʻlgan uyda yashash tugul bir kisloroddan nafas olmayman

- Hyunjin uyga deyarli kelmaydi

Shahi: Men borganimdan soʻng oʻsha maraz birdan yetib kelib joylashib oladi. U bilan pachaklashishga ortiq asablarim dosh bermaydi

Oradan bir necha kun oʻtib Shahi ahvoli toʻliq yaxshilanganiga ishonch hosil qilgancha klinikadan chiqdi. ChinJun bilan oʻtgan soʻnggi uchrashuvdan keyin biroz dili xira boʻlib vijdon azobida qiynalishiga toʻgʻri keldi. Ehtimol bola hamon undan hafadur. Qiz singlisiga hech nima deya olmagani uchun undan koʻngli qolgan boʻlsachi? Balki ChinJun uning himoyasini oʻsha paytda chin dildan xohlagandir. Xullas , qiz qaytishi bilan hech nimaga qaramay ChinJunni xonasiga yoʻl oldi. Kirish oldidan taqillatib soʻng xiyol moʻralaganida bolaning nigohlari unga tushdi. Tahmin qilinganidek ChinJun undan ranjigan. Koʻzlarini goʻyo begonanini koʻrgandek olib qochgani bunga yaqqol isbot edi.

Shahi: ChinJun , kirsam boʻladimi?

Boladan sas-sado chiqmadi. Lablarida beixtiyor xijolatli tabassum oʻynagan Shahi ichkariga qadam tashladi. ChinJunning bir tomonidan joylashib uni sekin oʻziga qaratdi.

Shahi: Bilaman seni oldingda aybdorman. Lekin meni ham tushun. Oʻsha paytda ikki oʻt orasida qolgandim. Seni ham , Sohini ham qattiq yaxshi koʻraman axir

Bolakayning sukunati buzilmadi. Shahi esa uni eritguncha gaplashishga qaror qildi. Bu oson boʻlmasligi aniq biroq har tugul urinib koʻrish zarar qilmaydi.

Shahi: ChinJun , meni kechir. Senga soʻz beraman keyingi safar barchasi butunlay boshqacha boʻladi. Sen hali Sohi bilan yaxshi tanisha olmadingku , toʻgʻrimi? U bilan chiqishib ketsang meni yoki dadangni aralashishimizga hojat qolmaydi. Hammasini teng oʻrtadan boʻlishadigan yaqin doʻstlarga aylanasizlar

Eshik qoʻngʻirogʻining yo'g'on ovozi ikkisining ham e'tiborini tortdi.

Shahi: Kim boʻldi ekan? Dadang bu paytda ishda boʻlar edi shekilli

Kutilmagan chaqiriqqa javob berish uchun shoshilgan qiz xonasidan maxsus kalitni olib chiqdi. Eshikka yetib olguncha hayolida millionlab tahminlar aylanib kichkina monitor orqali kimligini koʻrmoqchi boʻldi. Tashqi tomonda oʻrnatilgan mitti kameracha qarshisida oq suyaklar singari kiyinib olgan oʻrta yoshlardagi ayol turardi. Shahi tabiiyki uni taniy olmagani bois eshikni ochishga shoshilmadi. Xonim esa kutishga toqatsizlangancha toshlar bilan nozik ishlov berilgan qoʻl soatiga qaradi. Keyin esa qoʻngʻiroqni yana chalishga majbur boʻldi. Odatda Shahi tavakkal qilishni yoqtirmaydi ammo bu gal nima uchundir u salqin havoda ayolni koʻchada qoldirishni istamadi. Eshik avtomatik tarzda ochilishi bilanoq xonim koʻzoynagini burni ustiga sekin tushurib qizga qarashlarini tikdi.

Shahi: Keling , sizga kim kerak?

Ayol soʻzsiz ichkariga bostirib kirdi-da sumkasi va ustki kiyimini yechgancha Shahining qoʻliga tutqazdi. Uning bu harakatlari qizni bir muddat hayron qoldirib gangitib qoʻydi. Ichkarini yumshoq lekin oʻziga xos kuchga ega atirning hidi tutib ketdi.

- qizim tezroq ochsang boʻlmaydimi tashqarida oʻlay dedimku

Shahi: K-kechirasiz , siz...

- menga xona haroratida boʻlgan suv olib kel. Xuddi ulkan choʻlni bosib oʻtgandek tomogʻim qurib ketdi

Ushbu buyruqlar Shahini ikki karra shoshirib qoʻydi. Nima uchun bu xotin oʻzini oʻz uyiga kelgandek tutyapti?

- bu-bu-buviiii

Zinadan oyoq ostiga ham qaramasdan yugurib tushgan ChinJung katta tabassum bilan ayol tomon talpindi. U bolani koʻrib chehrasi yorishgancha ikkilanmasdan koʻtarib oldi-da yuz-ko'zlaridan oʻpishni boshladi. Ular tashqaridan shunchalik mehrga toʻlgan holda koʻrinishar ediki , Shahida ortiq ayolni begona degan gumonlar qolmadi.

- kichik shahzodam , seni shunchalar qattiq sogʻindimki. Tuni bilan uxlay olmaydigan boʻlib qoldim. Ahvoling yaxshimi , yolgʻiz oʻzing zerikmayapsanmi?

ChinJun bir bor Shahiga nazar tashlab olgach boshini " yoʻq" deya chayqadi. Xonim uni yana mahkam bagʻriga bosarkan koʻzlari nogahon atrofda ish bilan band boʻlib yurgan robotlarga tushdi.

- bu nimasi boʻldi endi?

Ularni koʻrib biroz hayron boʻlgancha hamon sumkasi va ustki kiyimini koʻtarib turgan qizga qaradi.

- qolgan xizmatchilar qayerda?

- b-buvi , d-dadam ularni haydab y-yuborib oʻrniga r-robotlarni olib keldi

- bolajonim, sen gapiryapsanmi?

Shahi ularni yolgʻiz qoldirib ohista gʻoyib boʻldi. Qo'lidagilarni tayinli joyga qoʻyib telefonini oldi-yu Jungkookni raqamini terdi. Menimcha bu ham yetarli emas. Xu-ningga ham xabarni yetkazish kerak. Ikkisi ham onasi kelganini bilishi lozim. Oshxona suyanchig'iga yengil tayangan Shahi konferens aloqa bilan Xu-ningni ham qoʻngʻiroqqa bogʻladi.

Jungkook: Eshitaman

Xu-ning: Jungkook?

Jungkook: Tushunmadim, sen Shahi bilanmisan?

Shahi: Sizlarga men bir vaqtda bogʻlandim. Muhim yangiligim bor. Menimcha ikkingiz ham bunday syurprizni kutmagansiz

Yigitlar ishlarini bir chetga surib butun quloqlari bilan Shahini tinglashga kirishishdi.

Shahi: Oyingiz shu yerda

Goʻyo aloqa uzilib qolgandek ikkala tomonga ham jimlik choʻkdi. Qiz buni tekshirish uchun telefon ekraniga qarab koʻrdi lekin ular hamon aloqada edilar. Birozdan keyin esa birinchi boʻlib Xu-ningni ovozi eshitildi.

Xu-ning: Men kechagina oyimga vaziyatni tushuntirgan edim. Bunga meni sira dahlim yoʻq

Jungkook: Demak yaxshi tushuntira olmagansan

Xu-ning: Unda nega oʻzing shu ishni zimmangga olmading?

Jungkook: Qoʻngʻiroqlarimga javob berganida buni senga qoldirmasdim. Shahiga uylangan kunimdan buyon mendan arazlab gaplashgani yoʻq

Shahi: Baxslashishni bas qilib tezda yetib keling. Men ungacha gapga tutib turaman

Jungkook: Hotirjam gapirayotganingga qaraganda senga halicha hujum qilmagan

Shahi: U meni xizmatkor deb oʻylayapti. ChinJunni ogʻzidan chiqib ketgudek boʻlsa bu niyatingiz aniq amalga oshadi

[ 𝗕𝗶𝗿 𝗻𝗲𝗰𝗵𝗮 𝗱𝗮𝗾𝗶𝗾𝗮𝗱𝗮𝗻 𝘀𝗼ʻ𝗻𝗴 ]

Yigitlar zudlik bilan uyga yashin tezligida yetib kelishdi. Ichkariga kirishganida Shahi oshxona eshigi tagida moʻralab turar , Jeon xonim esa mehmonxonada nabirasi bilan suhbatlashar edi. Jungkook qizga " nima boʻldi? " degandek imo qildi va Shahi bunga javoban yelkalarini qisdi. Xu-ning ukasini chetlab oʻtgancha onasi yoniga ketdi. Koʻp oʻtmay Jungkook ham unga ergashdi.

Xu-ning: Oyi?

Ayolning yuzi katta oʻgʻlini koʻrgach yanada yorishib bosh irgʻadi.

- xayrli kun

Xu-ning: sizga ham xayirli boʻlsin. Bu yerda nima qilyapsiz?

- oʻzim koʻrgani kelmasam sizlar onam bor deb ham oʻylamaysizlar

Jungkook paydo boʻlganidan soʻng u lablarini burgancha ChinJunga qayta diqqatini qaratdi.

Jungkook: Ahvolingiz yaxshimi? Nega kelishingiz haqida avvalroq aytmadingiz? Ogohlantirganingizda kutib olish uchun chiqar edik.

- Xu-ning , yoningdagi yigitga ayt meni savolga tutmasin. Baribir unga javob bermayman

Shahi ohista oʻzini koʻrsatmasdan devor ortidan moʻraladi.

- keyin mana bu jinnicha matohlarini ham oʻchirib qoʻysin. Har xil temir-tersakning ovoziga g'ashim kelyapti

Jungkook Xu-ning bilan bir lahza koʻz urishtirib olgach robotlarni boshqarish aparati tomon borib ularni oʻchirib qoʻydi. ChinJung buvisining qoʻynida mittigina boʻlib oʻtirarkan dadasiga muloyim jilmaydi. Jeon xonim koʻzlari orqali Shahini izlashga kirishdi. Uni topa olmagandan soʻng yana oʻgʻillariga nigohini qaratdi.

- nega yosh qiz hayhotdek uyda erkak kishi bilan yolgʻiz qolgan. Uni sha'ni sizlar uchun sariq chaqaga arzimaydimi? Hayotda har xil kutilmagan vaziyatlarga duch kelamiz. Qizni havfsizligi toʻliq ta'minlanmagani koʻrinib turibdi. Unga hech boʻlmaganda yana bitta yordamchi kerak.

Xu-ning: Oyi...

- inkor qilishga urinma , Xu-ning. Ukangni ichib olib unga tashlanmasligiga kafolat bera olmaysan

Jungkook: Oyi, u xizmatchi emas. Mening qonuniy rafiqam boʻladi

Jeon xonim bir pasda oʻgʻliga tikilgancha haykaldek qotdi. Kipriklarini goʻyo uning soʻzlarini tushunmagandek pirpiratdi. ChinJun muzlab qolgan buvisiga tikilgancha moʻltiradi. Ularni devor ortidan eshitib turgan Shahining ruhi esa tanasini tark etishiga oz qoldi. Jungkook unga qatʼiy boqib turar , koʻzlarida zarracha afsuslanish hisi yoʻq edi. Jeon xonim aynan shu masala yuzasidan u bilan arazlashib yurganini ham hisobga olmadi. Onasi Miren bilan boʻlib oʻtgan ishlardan keyin Shahini qanday qabul qilishini oʻylamadi xatto. Ayol hushini yigʻib olib yengil xo'rsingancha nabirasiga koʻzlarini tikdi. Soʻng uning ortini yengil silagancha qoʻynidan tushurib oʻrnidan turdi.

- u bilan yolgʻiz gaplashmoqchiman

Xu-ning ukasiga koʻz ostida ishora qilib yelkasidan qoqdi va ChinJunni qoʻlidan tutgancha davrani tark etdi. Onasi bilan yakkama-yakka qolgan Jungkook Shahini u bilan yolgʻiz qoldirgisi kelmasdi. Hayoliga faqat Jeon xonim unga tabni xira qiladigan gaplarni gapirib koʻnglini ogʻritishi mumkin degan gumonlar charx urdi. Lekin u onasi ayni damda jiddiy ekanini biladi. Ayol doim aytgan gapida qatʼiy turgan. Ikkilanishlar to'sig'i orasida qolgan yigit sochlarini ortga qaytargancha chiqib ketdi. Yoʻlida Shahiga toʻqnash kelib unga dalda berib oʻrtadagi sirni oshkor qilmasligi uchun nimadir demoqchi edi. Biroq xonimning tovushi tiliga soʻz kelishiga imkon qoldirmadi.

- men kutishni yoqtirmayman!

Roʻparasida turgan qizga bir zum kiprik qoqmay qarab turgan xonim uni oʻzicha Miren bilan taqqoslashni boshladi. Bo'y-basti , nigohlari, oʻzini tutishini va yuz ifodasini erinmasdan tahlilladi. Balki koʻrinish aldamchi boʻlar yoki ehtimol birinchi uchratgani sababli xulosa qilish notoʻgʻridir ammo Shahi baribir boshqacha edi. Mirenni koʻzlarini shunchalar sovuq ediki ayol unga qarashni ham oʻziga ep koʻrmasdi. U boshidanoq bu toʻyga qarshi boʻlgan. Mirenning qaysarliklari-yu betkachoparligini hech ham hazm qila olmasdi. Biroq oʻgʻlining koʻnglini qoldirmasdan , uning hayotiga aralashmaslikni lozim topib rozilik bildirgandi. Vaqt oʻtib esa bundan afsuslandi. Mirenni oʻgʻliga qilgan qilmishlarini eshitib ilgariroq aralashishi kerakligini oʻyladi. Hech boʻlmaganda farzandi ogʻir zarbani qabul qilishini oldini olgan boʻlarmidi.

- Jungkookni oʻtmishidan xabaring bormi?

Shahi: ha

- u bilan qanday tanishgansan?

Shahi: h-haligi... Atelyeda. Men oʻsha yerda ishlar edim. U buyurtma uchun kelgan edi

- nega birdan unga turmushga chiqishga rozi boʻlding? Ajrashganiga hali hech qancha boʻlmagan edi. Umuman ikkilanmadingmi?

Shahi boshini yerga qaratgancha bu safar mavhumroq javob berdi.

Shahi: Biz barini kelishib olgandik

- qanaqa kelishuv?

Shahi: Ming bor uzr , buni sizga ayta olmayman. Istasangiz Jungkookdan soʻrab bilishingiz mumkin. Lekin men bu haqda biror narsa deyishga ojizman

Ayol bir muddat unga tikilib qoldi. Shahi hanuz uning koʻzlariga tik qaray olmay qarshisida qoʻl qovushtirib turardi.

- rostini aytsam , men hali ham koʻnika olmayapman. Jungkook sobiq xotinini juda yaxshi koʻrardi. Uni yoqtirmasam ham kun kelib ajrashishlariga koʻzim yetmasdi. Kamiga oʻrtada bola bor

Shahi: Sizni tushunaman. Aslida meni ham yoqtirmaslikka haqqingiz bor

- baribir Jungkookdan koʻproq hafaman. Toʻyingiz haqida eshitgan eng oxirgi inson men edim

Shahi: Men ham u singari aybdorman. Siz bilan tanishish uchun avvalroq harakat qilishim kerak edi

Jeon xonim uning javobidan hayron bo'ldi. Ko'pchilik bunday paytda o'zini oqlashga urinadi lekin qiz erining aybini bo'lishishga tayyor edi. Qizning ko'zlarida qo'rquv va samimiyat bor. U Mirenni koʻzlarida hech qachon bunday muloyimlik koʻrmagan. Shuning uchun koʻngli Shahiga nisbatan yumshab " nachora" degandek xoʻrsinib ketishiga ruxsat berdi.

Oshxonada asabiylashgancha tirnoqlarini tishlab nima gap-soʻzlar boʻlayotganiga qiziqayotgan Jungkook u yoqdan bu yoqqa yurardi.

.Ayollar suhbatini yashirincha eshitishni oʻziga ep koʻrmay shu yerda kutgancha ichiga sigʻmasdi. Xu-ning esa oʻzini hotirjam saqlagancha jiyaniga olma kesib berardi. Axiyri Jungkook yurishdan charchab tashqariga chiqmoqchi boʻldi ammo Shahi allaqachon yetib kelgan edi. Eshik ostonasida bir-biri bilan toʻqnashib ketib qiz uning koʻksiga peshonasini urib oldi. Jungkook o'zi bilmagan holda uning yelkalaridan yengil tutib qoldi. ChinJun ular tomonga burilgan yuzini esa Xu-ning sekin oʻziga qaratdi.

Xu-ning: Sening diqqating hozir mevada boʻlishi kerak, kichik janob

Qiz sekin undan uzoqlasharkan , Jungkook vaziyatdan chiqish uchun tomoq qirib soʻradi.

Jungkook: Xoʻsh, nimalarni gaplashdingiz?

Shahi: Deyarli hech nima. Oyingiz juda mehribon ayol ekan. Ilk koʻrganimda boshqacha fikrda edim. Lekin hozir buni aksi boʻlib chiqdi

Jungkook: Sendan buni soʻramadim. Nikoh haqida nimalarni muhokama qilganingizni bilishni istayman

Shahi: Buni endi ona-bola birgalikda suhbatlashasiz. Men gap tashishni yoqtirmayman

Shahi uni yana savollar girdobida qoldirgancha chetlab oʻtib ketdi. Taftini bosish uchun muzdek suvni simirarkan zimdan Jungkookka nazar tashlab qoʻyardi. Jungkook qoʻl soatiga qarab vaqtni tekshirdi-yu bo'yinbog'ini to'g'irlagandek boʻlib Xu-ning tomon oʻgirildi.

Jungkook: Meni biroz chala qolgan ishlarim bor. Ayollar va ChinJun senga omonat

Xu-ning miyigʻida kulibsirab qoʻllarini sochiqqa artgancha bosh silkitdi.

Xu-ning: Bunaqasi ketmaydi , Jeon Jungkook. Meni oilaviy spektakllaringga aralashtirma. Vaqt borida juftakni rostlamasam onamning ta'nalari ostida qolishimga toʻgri keladi

Jungkook: Qochib qayoqqa ham borarding. Baribir bir kun qopqonga tushasan

Peshindan keyin xonim oʻziga biriktirilgan xonaga joylashib olgach boshi biroz og'riganini his qildi. Bu ehtimol qon bosimi koʻtarilganiga ishora edi. Maxsus aparat orqali oʻlchab chindan ham shunday ekaniga ishonch hosil qilganidan soʻng moychechakli choy damlash maqsadida oshxonaga yoʻl oldi. U yerga yetib kelib havsala bilan javoblarni qidira boshladi.

- balki bular moychechak gulini sotib olishmas

Bir daqiqa oʻtar-oʻtmas ayol ortidan yoqimli ovozni eshitdi.

Shahi: Nimadir kerakmi?

- ha , qon bosimim koʻtarilibdi. Shuning uchun moychechak gulidan choy tayyorlamoqchi edim

Shahi: Istasangiz men tayyorlab beraman

Yuz ifodasi yumshab qoshlarini koʻtargan xonim lablari uchida nim tabassum bilan chetga oʻtdi.

- istamas ekanmanmi?

Shahi kerakli javonni ochib tokchadan qadoqlangan moychechak gulini oldi. Keyin muzlatgichni ochib limon oldi-yu ustki qismini chayib kesishga tushdi.

- limon shart emas. Men oʻzini yoqtiraman

Shahi: Limon qon bosimini tezroq tushishiga yordam beradi. Bir marta sinab koʻring yoqmasa boshqa tayyorlab beraman

Ayol sinchikov nigohlari bilan Shahining yaxshilab kuzatdi. Negadir qiz Jeon xonimga avval hech ham qilmagan ishlariga undayapti. Masalan , u avvallari umuman Mirenni bunchalar kuzatmagan. Ehtimol shuning uchun u Jeon oilasining gʻururini yer bilan yakson qilgandir. Jeon xonim unga oldindan e'tiborli boʻlganida jirkanch ishlarni qilishga botina olmasmidi.

Shahi: Tayyor boʻldi

Qiz finjonga quyilgan choyni xonimga uzatdi. Ayol undan koʻz uzmay birinchi navbatda tatib koʻrdi. Haqiqatan ham limon choyga oʻzgacha taʼm beribdi.

- mmm mazasi juda noodatiy boʻlibdi. Katta rahmat

- eshitdingizmi yangi bino qurilishi butunlay toʻxtabdi. Janob Jeon shahar markazidan hashamatli joy sotib olibdi. Adashmasam u bino ham koʻp qavatli

- nima uchun toʻxtatilibdi?

- janob Jeon qurilish boʻshligʻini qamoqqa tiqqan emish. Aytishlaricha, oldingi binoda boʻlgan falokatda uning qoʻli bor ekan. Qurilish mollarini yetarlicha ishlatmasdan pullabdi , natijada bino moʻrt boʻlib arzimagan zilzilani deb qulagan

- jin ursin, shunchalikka borishibdimi? Axir odamlar oʻlishi mumkin edi

- bu hali hammasi emas. Tergov hali hanuz davom etayotgan ekan. Buni ortida turganlar ham oshkor boʻladi

Qahvasini bir hoʻplab olgan qizlar suhbatni past ovozda davom ettirishdi.

- yaxshi yangiliklar ham bor. Biz 3 kun ichida yangi binoga ko'chamiz va ochilish marosimida dabdabali bazm uyushtirilyapti

- mana bu boshqa gap. Anchadan beri koʻngil hushlik qilmagan edim

- ziyofat mavzusi MASKARAD boʻladi. Biz u yerda turli xil niqoblar bilan oʻyin-kulgu qilamiz. Bir tasavvur qiling. Rang-barang niqoblar, ichimliklar va musiqa. Bu gʻoya shaxsan Jeon Jungkookka tegishli

- sen shuncha narsani qayerdan bilasan?

- men boshliqning eng yaqin kotibasiman. Albatta bulardan xabarim boʻladi

Ular afsuski yolgʻiz emas edilar. Suhbatga yashirincha guvoh boʻlgan Miren ifloslik bilan kulimsiragancha Hyunjinga berilgan xona tomonga yoʻnaldi. Hyunjin anchadan buyon holdingda koʻrinish bermadi. Shu sababdan Miren bemalol uning xonasiga kirib chiqib yurgan edi. Ichkariga qadam bosishi bilanoq eshikni qattiq yopgancha telefonini olib oʻsha raqamga terdi.

- eshitaman

Miren: Menimcha katakdan chiqish vaqti yetib keldi

- sen hali ham voz kechmadingmi?

Miren: Oʻsha taviyaning qon yutib jon talashganini koʻrmaguncha voz kechmayman!

- yaxshi , ertadan harakatni boshlayman

Miren: Ertadan emas. 3 kundan keyin. Senga aniqlashtirib manzilni beraman. Ziyofat uyushtirilayotgan ekan. Erkatoy qizimiz albatta u yerga tashrif buyuradi. Uni oʻsha yerda gumdon qilishing kerak. Ogohlantiraman , bu gal ishni yana rasvo qiladigan boʻlsang seni oʻzim yoʻq qilaman!

#Shahi
@shiny_fanfic

BABY WIFE 2

2026-02-06T13:48:47.036Z

#ep_31 [ BONUS CHAPTER 1 ]

[𝗕𝗶𝗿 𝗼𝘆 𝗼‘𝘁𝗴𝗮𝗻𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘀𝗼‘𝗻𝗴]

Bir oy va bir necha kun o‘tdi, lekin Shahi hali ham travmadan to‘liq tuzalmagandi. U o‘zini boshqalarga qaraganda tezroq tiklanayotganiga ishondi, bu esa Jungkook va uning ota-onasini sa’y-harakatlari evaziga.

— Yana biroz tonal krem suraymi? — deb so‘radi Aura.

Qiz oynadagi aksiga qarab dedi:
— Yo‘q, unnie. Men og‘ir bo‘yanishlarni yoqtirmayman.

Deyzi, Jimin va Aura, Nik va Stiv, Sana va Jack hatto Jungkookning ishdagi do‘stlari ham uni tez-tez ko‘rgani keladigan bo‘lishdi.

Ba’zida chinakamiga hamma narsani unutadi, faqat shu lahzadan bahramand bo‘ladi. Ammo keyingi lahzada — yomon xotiralar, o‘sha yomon xotiralar yana uni ta’qib qila boshlaydi.

— Ko‘z bo‘yanishing zo‘r chiqibdi! — dedi Sana og‘zini katta ochib.

— Bizning Shahi-ie eng chiroyli qiz, — dedi Aura faxr bilan.

— Unnie, bas qiling, — dedi Shahi va pomidorga o‘xshab qizarib ketdi.

Bu orada shuni anglab yetdiki, u hali ham ularni kechira olmadi... otasini, biologik otasini va jinoyatchi deb atalgan akasini. Otasi o‘sha voqeadan keyin ketdi, qayerdaligi noma’lum. Bir narsa qizni doim o‘ylantiradi: nega u barcha mol-mulklarini unga topshirdi?

Agar u barchasini unga bergan bo‘lsa, unda o‘zi qanday qilib pulsiz yashayapti?

— Qaysi rangni xohlaysan? — deb so‘radi Deyzi, lab bo‘yog‘i to‘plamini tekshirib.

— Uning o‘ziga hamma rang yarashadi, — dedi Sana bir nechta lab bo‘yog‘ini ko‘zdan kechirar ekan.

— To‘g‘ri. Lekin sen hohlayapsanmi uni yaltiroq yoki quruq bo‘lishini? — deb so‘radi Aura.

Qizni ko‘zlari har bir rangga tusharkan, u shunday deb baqirdi:
— Yaltiroq pushti!

— Shahi, bu juda yoqimli, lekin sal seksualliroq narsa tanla, — dedi Sana, boshqalar ham bosh silkib rozilik bildirishdi.

— Nude (tana rangidagi) har doim eng yaxshisi, — dedi Deyzi va oldingga bir nechta nude rangdagi lab bo‘yog‘larini qo‘ydi.

Shahining biologik otasi bir necha marta kelgan, ammo qiz u bilan uchrashishni rad etgan. Bu borada esa, u Jungkookning egalik qiluvchi xatti-harakatlarini ko‘rgan.

Har safar aynan Jungkook uni yaqinlashtirmagan va qiz bunga minnatdor.

U yaxshi biladiki, bu mavzu tilga olinishi Shahini larzaga soladi.

Deyzi bir qutini ochdi va hammaning og‘zi ochilib qoldi. Sana hayrat bilan so‘radi:
— Voy! Bu olmosmi?

— Albatta, olmos, — dedi Aura, Shahiga marjon va sirg‘alarni taqishda yordam berarkan.

Olmosning yaltirab porlayotgan bo‘laklari nur socha boshladi. Shunda Deyzi kulib dedi:
— Agar men o‘g‘il bola bo‘lganimda, allaqachon unga sovchi bo‘lgan bo‘lardim!

- Boʻldi endi, Deyzi, sen allaqachon kimnidir sevib qolganingni tan ol, – Sana qahr bilan dedi va e’tiboringni o‘ziga qaratdi.

Shahini hayotini shu bosqichida, Jungkook u uchun qanchalik muhim ekanini tushunib yetadi. U bo‘lmaganda, qiz allaqachon tushkunlikdan halok bo‘lgan bo‘lardi.

U doim uni baxtli, sog‘lom va yaxshi holatda bo‘lishiga ishonch hosil qiladi. U eng shirin inson va hayotida sodir bo‘lgan eng yaxshi hodisadir.

- Deyzi kimnidir sevadi, dedingmi? U omadli yigit kim ekan? – qiziqib so‘radi Shahi.

- Yo‘q, u yolg‘on gapiryapti, – dedi Deyzi xijolat bo‘lib.

- Rostdanmi? Sen buni tan olmasang, kelajakdagi kelinoyimni fosh qilib qo‘yaymi? – dedi Sana kulib.

- Sen Yoongi Oppa bilan yashirincha unashtirilgansanmi? – deb so‘radi Aura.

- Yo‘q, yo‘q... Yaa Sana! Sendan nafratlanaman! – Deyzi vahimaga tushib baqirdi.

Sana ko‘zlarini uqalab, javob qaytardi:
- Men ham, b*tch!

O‘tgan hafta haqida aytishni unutdim shekilli? O‘tgan hafta Shahini hayotidagi eng band hafta bo‘ldi.

Chunki u yana o‘sha odamga turmushga chiqyapdi. Ammo bu safar farqi shuki, endi ular ikkalasi bir-birini chin dildan sevishini bilasiz.

Har doim bir oz qayg‘uli tomon ham bo‘ladi. Va bugunning qayg‘uli tomoni shuki, bugun qizni sahnaga olib chiqish uchun hech kim yo‘q.

- Bu faqat bir tomonlama, – dedi Deyzi g‘amgin ohangda.

- Ammo uning tushida, u allaqachon mening oppam bilan uch farzandning onasi bo‘lib ulgurgan, – dedi Sana kulib.

Deyzining yuzi qizarib ketdi va u baqirdi:
- Yaa Sana!

Sana tilini chiqarib, kinoyali ohangda dedi:
- Men yolg‘on gapirmayapman.

Hozirgi shovqin-suron haqida gapiradigan bo‘lsak, bu uch qiz aslida Shahiga to‘y uchun make-up qilish uchun kelishgan edi, lekin oxirida qizlarcha ajoyib vaqt o‘tkazishdi.

Aura – bu yerda Shahini pardoz qilayotgan yagona odam, Sana va Deyzi esa uni xursand qilish uchun shu yerda.

Aura avvalgidan ham chiroyliroq ko‘rinadi, bir so‘z bilan aytganda – u yorishib ketgan.

Qorni boshqa homilador ayollarnikiga qaraganda kichikroq, va u shunchalik yoqimliki, unga qarab yurak eriydi.

- Sen meni fosh qilding, endi men ham seni fosh qilaman, – dedi Deyzi , Sana esa dahshatdan og‘zini ochib qoldi.

- Nima... Nima demoqchisan? – deb so‘radi u.

Deyzi kulimsirab dedi:
- Sana aslida yashirincha o‘sha bo‘ychan yigit bilan uchrashyapti.

- Q-qaysi bo‘ychan yigit? – dedi Sana dovdirab, Aura esa pichirlab kuldi.

- Jack oppani aytyapsizmi? – deb so‘radi Shahi.

Sana yuzini yashirish uchun o‘girildi va qichqirdi:
- Yaa Deyzi! Seni o‘ldiraman

Mana shu yerda Deyzi va Sananing o‘zaro tortishuvi tomosha qilishga arziydi. Shahi ularning yana yarashganidan mamnun.

Sana hayotini izdan chiqarishga harakat qilgan boʻlsa ham, qiz uni kechirar edi. Chunki, u faqat muhabbatga chanqoqligini bilardi. Onasidan ololmagan muhabbatga.

Onasiz ulgʻayish — har qanday odam hayotidagi eng ogʻir jihatlardan biridir.

—

Jimin xonaga kirib:
- Tayyor boʻldingmi? Jungkook seni koʻrishga oʻlib ketayapti, - deb soʻradi.

- U har doim haddan tashqari reaksiyaga kiradi, - dedi Sana koʻzlarini agʻdarib.

- Yoʻq, u har doim shahvatga toʻla… butunlay, 24/7, - dedi Jimin, va hammasi kulib yuborishdi.

Shahi stuldan turib oynaga qaradi, shu payt Deyzi yuziga pardani tortib yopdi.

Shu payt Janob Jeon va Xonim Jeon xonaga kirishdi.

- hayotim, qara qara, qizimiz qanchalik chiroyli ko‘rinayapti! Xudo seni asrasin, baby — dedi u quvonch bilan, qiz esa jilmaydi.

Janob Jeon muloyimlik bilan uni qo‘lini ushladi va uni hayratda qoldirib dedi:
- Qizim, seni kuyov oldiga kuzatishimga ijozat ber.

Shahini ko‘zlari yoshlarga to‘ldi, ammo u ularni tezda qoqib yubordi va jilmayib qo‘ydi.

Sana unga gulchambarni uzatdi. Deyzi esa yana bir kichik gulchambar olib, ortidan ergashdi.

Ular tashqariga chiqqanida, ulkan to‘y marosimi joyi gullar bilan qirollarcha bezatilganini ko‘rishdi.

Avvalgisidan farqli ravishda, bu safar juda ko‘p mehmon kelgandi. Shahini ishonchi komilki, ularning hatto 5 foizini ham tanimaydi.

- Bu, ehtimol, bir otaning eng baxtli onidir, to‘g‘rimi? — to‘satdan Janob Jeonning ovozi diqqatini tortdi.

U kulib gapira boshladi:
- Biz har doim Jungkookdan keyin bir qiz farzandimiz bo‘lishini istagandik. Ammo Jun-hee Jungkookni tug‘ganidan keyin boshqa farzand ko‘ra olmaydigan bo‘lib qolgan.

Qiz hayratdan qotib qoldi, u esa davom etdi:
- Men uni yashirincha yig‘layotganini ko‘rganman, lekin hech qachon o‘zimning ham qayg‘uda ekanimni bildirmaganman. Onang seni dunyoga keltirganini eshitganimizdan so‘ng, Jun-hee yana baxtli bo‘la boshlaganini ko‘rdim. Onang vafotidan keyin seni asrab olishga harakat qildik. Ammo Hanbinning holatini ko‘rib, seni undan tortib olishdan o‘zimizni tiyib turdik. Yana... bilasan-ku, Jungkookning bobosi haqida? U bizga bir-birimizning farzandlarimizni unashtirishni xohlagan — shunda Hanbin va men doimiy ravishda aka-uka bo‘lib qolardik, — dedi Janob Jeon yengil kulimsirab.

Shahi uning osmonga qarab turganini ko‘rdi — yuzida aynan Jungkooknikiga o‘xshagan, o‘sha shirin quyoncha tabassumi bor edi!

- Otam hozir osmondan seni kuzatayotgandir. U, ehtimol, bizga qarab jilmayib, seni va Jungkookni duo qilayotgandir, — dedi u, otalarcha bir tabassum ila.

[𝗔𝘆𝗻𝗶 𝗽𝗮𝘆𝘁𝗱𝗮]

Jungkook o‘zining go‘zal xotinini ko‘rdi, masofa asta-sekin yo‘qola boshladi, yurak urishi esa tobora kuchayib borardi.

U ko‘rgan inson faqat Shahi edi va eshitgani — yuragining baland urushi edi. Asabiylik butun vujudini qamrab oldi.

Bu ehtimol har bir kuyov his qiladigan holatdir. Endi u shunchalik bilishni istaydi — qiz ham u kabi asabiymi?

Shahi asta-sekin yurib kelar ekan uning sabrsiz yuragi qizni bag‘riga bosib, o‘pishlar bilan “hujum” qilishni istardi. U sahnaga yetib kelganida, hayotidagi sevgining kulib turganini ko‘rdi — xuddi yosh yigitdek jilmayardi.

- Ko‘zlaringni olib qo‘y, Kook, — deb pichirladi janob Jeon, so‘ngra qizni qo‘lini unga uzatdi.

Jungkook hushiga qaytdi va uning qo‘lini tutdi, so‘ng uni o‘pib, marosimlar boshlanishiga hozirlik ko‘rdi.

Shahi uzukni uning to‘rtinchi barmog‘iga taqadi, u esa qiznikiga taqadi. Qarsaklar eshitildi, ammo yuragi urishidan balandroq emas edi.

"Tabriklaymiz, kelinni o‘pishingiz mumkin"

Bu gapni eshitishi bilan, tanasi notanish bir tuyg‘u bilan taranglashdi.

Bu iborani birinchi marta eshitayotgani yo‘q, ammo baribir yuragiga tushunarsiz ta’sir ko‘rsatdi.

Shahi hayajon bilan yutindi, Jungkook esa uyatchan, biroq biroz ayyor tabassum bilan yaqinlashdi.

Ikkalasi orasidagi masofani asta-sekin yo‘q qilar ekan, u shivirladi:
- Bu safar, seni qattiq o‘paman. Uyalmaysan, to‘g‘rimi?

Qizni orqasidan sovuqlik yurib o‘tdi. Nafas olishni unutganidan yuragi urishni to‘xtatgandek bo‘ldi.

-Siz nima haqida— demoqchi bo‘lganida, u so‘zlarini tugatishga ham ulgurmay, lablarini qiznikiga bosdi.

Jungkook uni ehtiros bilan oʻpa boshladi, so‘ng boshini va belining orqasidan ushlab oldi.

Shahi ham o‘pmoqchi bo‘ldi, ammo tanasi xuddi jelega aylangandek, lablarini harakatlantira olmadi.

- Qaytib o‘p meni, Jeon Shahi. Aks holda, seni tishlab olaman,- dedi u o‘pishlar orasida kulimsirab.

Barcha kuch va jasoratini yig‘ib, nihoyat lablarini harakatlantirdi. Shunda u yengil “Oy!” deya o‘pishni to‘xtatdi.

— Kook, yaxshimisiz? — deb so‘radi qiz, tomoshabinlarni (yoki mehmonlarni) unutib, yuzini ohista silab.

Jungkook kulimsiradi, shu payt Deyzining pichirlab aytgan gapi qulog‘iga chalindi:
— u yigitning labini tishlagan , shekilli

— ,u bu darajada yovvoyi ekanini, men bilmasdim— deb Sana ham kulib yubordi.

— Sen ham yovvoyimisan? — deb so‘radi Jack Sanani tirsaklaganidan so‘ng.

Sana tishlarini g‘ijirlatdi:
— Seni shu yerning o‘zida kaltaklashimni xohlaysanmi, yoki tashqarida uchrashamizmi?

— Yo‘q, yo‘q. Hammasi joyida, — dedi Jack, xavfsiz joyga chekinarkan.

Ular Shahini Jungkookning labini tishlagani uchun masxara qilishda davom etishdi. Bir nechta mehmonlar esa g‘alati tabassum bilan qarayotganini sezib turardi. Buning bari Jeon Jungkookni “xizmati”.

— Ani… men t-tishlamadim, — deb bir necha bor takrorladi qiz, Jungkook esa bu manzaradan zavqlanib, kulib turardi.

— Demak, bizning Shahi nihoyat ulg‘ayibdi, a? — dedi Aura ovqatni chaynab turib.

— Shunday, to‘g‘ri aytdingiz, noona, — dedi Jack, yonoqlaridagi chuqurchalarni ko‘rsatib.

Ular ikkalasi ovqatni yeb bo‘lgach, Jungkook qizni to‘g‘ri tadbir burchagiga sudrab olib ketdi.

Bu burchak gul va yoritish bilan bezatilgan bogʻ kabi edi, quyosh botayotgan paytni eslatardi. Kichkina va chiroyli argʻimchoq osilgan edi. Shahi unga oʻtirgandi, Jungkook esa orqasida turib, asta surishni boshladi.

- Kook, meni uyaltirdingiz, nega? - dedi birdan, u esa argʻimchoqni to‘xtatib qoldi.

U qizni boshini tepasidan oʻpib, hazillashdi:
- Hammaga mening bebosh babyim qanday boʻlishi mumkinligini koʻrsatish kerak.

- Omadingiz bor, sizni shunchalik sevaman-ki, hattoki sizdan nafratlanolmayman ham, - dedi lablarini cho'chaytirib.

Jungkook uni oldiga kelib, xitob qildi:
- Voy, mening babyimni jahli chiqdi

Shahi boshqa tomonga o‘girildi, u esa xafa bo‘lgan kabi dedi:
- Endi nima qilay? O‘sha quyoncha oʻyinchogʻini olib beraymi?

Qiz yumshoq oʻyinchoq nomini eshitganida, hayron bo‘lib dedi:
- Siz uni menga allaqachon olib beraman degandingiz. Lekin hech qachon olmadingiz

Jungkook biroz jahl bilan qaradi va dedi:
- Agar men senga bittasini olib bersam, sen doim uni quchoqlab yotasan. Men esa sening va oʻyinchoqlaring orasida uchinchi ortiqcha odam boʻlishni yomon ko‘raman.

Bu gapni eshitib qizning koʻzlari kattalashdi va so‘radi:
- Yo‘qolgan yumshoq oʻyinchoqlarim... Ularning hammasini siz tashlab yuborgansiz, to‘g‘rimi?

Jungkook tan oldi:
- meni tutib olding! – dedi va koʻzlar bilan to‘qnash kelmaslik uchun yuzini o‘girdi.

Uning yuz ifodasi hammasini aytib turardi. Shahi ishonolmay baqirdi:
- Yah, Jeon Jungkook!

U esa oʻziga ishonch bilan javob berdi:
- Ha, Jeon Jungkookni xonimi?

Shahi xafa boʻlib lablarini burishtirib soʻradi:
- Nega? Ular juda yoqimtoy edi-ku.

U esa koʻzlarini osmonga oʻgirdi va dedi:
- Men ulardan ham yoqimtoyroqman.

Shahi unga "Rostan jiddiymisan?" degan qarash bilan , so‘radi:
- Yumshoq oʻyinchoqlarga hasad qilish nimasi? Siz besh yoshli bolamisiz?

U esa "Ha, men juda ham jiddiyman!" degan ifoda bilan javob qaytardi va:
- Senda men kabi jozibador ering bo‘la turib, yumshoq oʻyinchoqlar bilan oʻynaysanmi? Sen ikki yoshlik bolamisan? — dedi.

Bu ikki ma'noli hazilni eshitib, Shahini yonoqlari pomidor kabi qizarib ketdi. Ammo u uyatni yashirishga harakat qildi.

-Bilasizmi nima? Bugun kechasi o‘pish ham yo‘q, quchoqlashish ham yo‘q, - dedi, qo‘llarini ko‘kragida qovushtirib.

U vahimaga tushib:
- baby, b-bunday gapni q-qanday ayta olasan? — dedi.

Shahi undan yuz o‘girishda davom etdi, bu esa uni e’tiboriga yanada chanqoq qildi.

U qizning yuzini ohista ushlab:
- Qanday qilib sen oʻzining quyoshdan ham issiqroq eridan voz kechishing mumkin? — deb so‘radi.

Uzoqdan Yoongi katta mehr bilan kuzatardi. U kulib qoʻydi, Jungkookning xotinini erkalayotgani uni kuldirdi. E'tiborini tortib, Deyzini yoniga kelib turdi.

— Ular osmondagi juftlikday — deb pichirladi Yoongi, lekin Deyzi buni eshitdi.

— Seningcha biz ham shunday ajoyib juft boʻlib koʻrinamizmi? — dedi u, Deyzini hayratda qoldirib.

U oʻzini toʻpladi va javob berdi:
— Siz ozgina sovuqligingizni tashlamaguncha.

Yoongi uning koʻzlariga qarab:
— Men senga shu darajada sovuq koʻrinamanmi? — deb soʻradi.

— Balki siz faqat menga shunchalik sovuqdursiz — dedi Deyzi koʻzini olaytirib.

Deyzi ketmoqchi edi, lekin u uning bilagidan ushlab:
— Ketma. Men sen bilan gaplashmoqchiman — dedi.

- Bizda hech narsa yo‘q– deb qochishga urinayotganida, u unga kuchukcha (yoki mushukcha) koʻzlari bilan yolvordi:
— Iltimos.

Ular bo‘sh bir yo‘lakka yetib kelishdi va Yoongi tomog‘ini qirib dedi:
— Avvalo, men senga juda sovuq bo‘lganim uchun kechirim so‘ramoqchiman.

Deyzi unga chin dildan gapirayotganini yoki es-hushini yo‘qotganini aniqlash uchun qaradi.

Yoongi uning koʻzlariga tik boqib dedi:
— Ikkinchidan, men sening his-tuygʻularingni e'tiborsiz qoldirganim uchun uzr soʻrayman.

Deyzi eshitgan uning gapidan shunchalik hayratda ediki, javob qaytara olmadi.
— Uchinchidan, men hammasini boshidan boshlamoqchiman, — dedi Yoongi.

U yana bir qadam oldinga yurdi, bu Deyzining orqasini devorga urilishiga sabab bo‘ldi. Endi Deyzi Yoongining haqiqatan ham unga yaqinlashayotganini anglab yetdi.

Deyzi ongi bilan bu lahzadan zavqlanar edi, ammo uning ongsiz qismi qochishga tayyor edi.

Yoongi uning hayratini yanada oshirib, dedi:
— Deyzi, sen mening ikkinchi yarmim boʻl, mening rafiqam boʻl.

Xo‘sh, uning ovozi ko‘proq talab qilayotgandek eshitilardi.

U bir necha marta ko‘zini pirpiratdi va dedi:
— Bilaman, bu kutilmagan, lekin men seni xuddi Jungkookning yonida rafiqasi bo‘lgani kabi istayman.

Deyzi kulmoqchi edi, lekin u yana gapira boshladi:
— Birdan har bir juftlikka hasad qila boshladim... Sen menga ilk bor sevgingni izhor qilganingda 17 yoshda eding, men sening muhabbatingni qabul qilganimni istardim. Sen shunchalik beg‘ubor edingki, men hayotingni buzishni istamadim... O‘ylagandimki, men sen kabi qiz uchun mos emasman. Lekin chin dildan, juda ham ko‘p rad etishlarimni qaytarib olmoqchi edim, — dedi u yana.

— Endi his-tuyg‘ularingizga ishonchingiz komilmi? — deb so‘radi Deyzi

Yoongi jilmaydi va bosh irg‘ab dedi:
— Deyzi, men bu borada jiddiyman.

Deyz endi bir soniyani ham yo‘qotmadi. U darhol Yoongining yoqasidan tutdi va lablarini uning lablariga bosdi, Yoongi esa boshqaruvni unga topshirdi.

[𝗦𝗛𝗨 𝗣𝗔𝗬𝗧𝗗𝗔]

- Voy, men rostdan ham ovqat uchun yashayman. Har qanday tadbirning eng yaxshi qismi – bu ovqat, - dedi Hoseok ovqatni chaynab.

- Yah! Sekinroq yegin, tiqilib qolasan-ku, - deb baqirdi Jin unga.

- Ani, bu mazali ovqatdan tiqilib o‘lsam ham, afsuslanmayman, - dedi Hoseok spr!te ichib bo‘lgach.

Taehyung qizil vinoni yutib, shunday dedi:
- Hatto Hoseok hyung ham o‘zining spr!tesiga ega. Nega men hali ham yolg‘izman?

- Bugun qancha go‘zal kelganini bilasanmi? Shunchaki birini tanla, - maslahat berdi Namjoon.

Taehyung boshini chayqab, gapirdi:
- Yo‘q, men yuragimda doim bir billboard qo‘yganman. Bu – 'Plastiklardan ehtiyot bo‘l'. Shuning uchun qimmat kiyimdagi hech kim mening e’tiborimni jalb qila olmaydi.

- Voy, bu qoyilmaqom. Lekin ba’zida plastik ham o‘zgacha bo‘lishi mumkin – agar u butunlay yashil bo‘lsa va ichida pok narsa bo‘lsa, - deb qo‘shimcha qildi Hoseok.

Namjoon ovqatdan bo‘g‘ilib qoldi va Jin kulib dedi:
- U yana spr!te haqida gapiryapti. Lekin nima uchun bu juda g‘alati va jirkanchdek tuyulyapti?

- To‘xta, to‘xta. Burchakda o‘tirgan qiz kim? Bir oy och qolganidek ovqat yeyayapti-ku? - dedi Hoseok va hammaning e’tiborini tortdi.

- Uni tanimaysanmi? - deb so‘radi Jin.

Boshqalar boshlarini chayqashdi, Jin esa o‘ziga xos kulgu bilan:
- Men ham tanimayman, — deb qo‘shib qo‘ydi.

- U bizning muallif-nimimiz, — tushuntirdi Namjoon.

- Ya’ni, u Swaegmi? - deb so‘radi Hoseok.

Ularning hammasi Taehyung qanchalik oshiq bo‘lganini ko‘rib turishardi. U o‘sha qizdan ko‘zini uzolmasdi.

- Ha. Aftidan, u uning e’tiborini tortganga o‘xshaydi, - deb hazil qildi Namjoon.

Taehyung e’tibor bermadi va so‘radi:
- U nima uchun bunchalik yolg‘iz ko‘rinadi?

- Menimcha, u haqiqiy hayotda introvert, garchi fanfik ichida ekstrovert kabi harakat qilsa ham - dedi Hoseok.

- Men chiroyli yuzimni garovga qo‘yaman, Taehyungning yuragi shunaqangi tez uryapti, — dedi Jin uni masxara qilib.

- Garovga hojat yo‘q, yuragi qanday urayotganini ochiq eshityapmiz, — dedi Hoseok hazil qilib.

Taehyung hech vaqtni yo‘qotmay, introvert muallif yoniga bordi.

- Salom, men Taehyungman, — deb o‘zini tanishtirdi.

Qiz juda hayratda qoldi va gapira olmadi. Uning yuragi Olimpiya o‘yinlaridagi sportchilarnikidan ham tez urardi.

- Shunaqa yoqimtoy qiz qanday qilib soqov bo‘lishi mumkin? — deb pichirladi Taehyung o‘ziga.

- Kechirasiz, siz soqovmisiz? — deb so‘radi u va qiz boshini qat'iylik bilan chayqadi.

Taehyung yengil nafas olib:
- Xudoga shukur. Raqamingizni olsam bo‘ladimi? — deb so‘radi.

Ko‘zlari kattalashib ketdi, bu esa uni sarosimaga solib qo‘ydi. Shunda u so‘radi:

— Siz travma olganmisiz? Biror narsa ko‘rdingizmi? Men politsiyachiman, sizga yordam beraman. Siz xavfsizsiz.

— Meni sizning chiroyingizdan kim qutqaradi? — qiz xirgoyi qildi.

— Kechirasiz, eshitmadim, — dedi u, qiz esa sekin pichirlab:

— Xudoga shukur.

— Nima? — deb so‘radi u, va birinchi marta qiz aniq gapirdi:

— Hech narsa... Salom, men Sara. Taxallusim — Swaeg. Xohlasangiz ikkalasidan birini ayting, — dedi u yorqin tabassum bilan.

Barcha jur'atini to‘plab, Taehyung tomog‘ini tozalab dedi:

— Sizga shunchaki “meniki” deb murojaat qilsam bo‘ladimi? Men rostdan ham hayol surmayapman, to‘g‘rimi?

[𝗩𝗮𝗾𝘁 𝗼‘𝘁𝗮𝗱𝗶]

— Men sizning niyatingizni bilaman. Ha, aynan niyatingizni. Shuning uchun yaqinlashmang! — deb baqirdi Shahi ikkilanmasdan, chunki bezatilgan yotoqxonaga eri endigina kirib kelgan edi.

Jungkook bir necha marta qovoqlarini pirpiratib dedi:

— Men shunchaki eshikni yopdim, oddiy tarzda.

— Oddiymi? Siz buni “oddiy” deysizmi? — deb so‘radi qiz va u boshini kuchli-qattiq qimirlatib tasdiqladi.

— Ishonchim komilki, qo‘shnimiz hozir biz karavotni sindirdik, deb o‘yladi, — dedi, u esa kulgidan to‘xtay olmadi.

— Qo‘limdan kelmaydi, baby, bu mening odatim, — dedi Jungkook kulgisi orasida.

U kulishni to‘xtatdi, xonani sukunat qoplab oldi.

— .....

— Gapirmang! — deb vahima bilan baqirdi qiz.

— Men hech nima demadim-ku, — dedi u hayrat bilan.

— Qanday gapirmoqchi ekaningizni bilaman, — dedi u ko‘zlariga qaramasdan.

Jungkook qizga yaqinlashdi va yuzini ohista ushlab, ko‘zlariga qarashga majbur qildi.

— Bu hazilmi? Xuddi yangi turmush qurganlarga o‘xshab o‘zingni tutyapsan, go‘yo seni majburan uylab olgandayman, — dedi u kulib, Shahini arazlashga majbur qilib.

U belini ohista quchoqlab, qizni ushlab turdi va dedi:

— Bilaman, mening babyim jahli chiqqan. Uni yana qanday kuldirishni bilaman

Shahi hali reaksiyaga ulgurmasdan, u qizni to‘shakka yotqizib, qitiqlashga tushdi.

— Kook, Aahaahaah... Qitiqlayapsiz, Aaaa... ahahaha!

— Aaa... To‘xtang! Haha... Menga tegmang, — dedi kulgidan zo‘rg‘a.

— Yaxshi. Qancha vaqtgacha menga yo‘q deyishni davom ettirishingni ko‘raman, — dedi u ishonchli ohangda, Shahi esa qitiqlashdan yoshlangan ko‘zlarini artardi.

Ogohlantirmasdan eri kiyimlarini yecha boshladi, bu esa uni sarosimaga soldi.

— N-nima qilyapsiz? — deb so‘radi qiz

— Ishonch hosil qilayapman. Chunki menga birinchi bo‘lib sen tegding, — dedi u jiddiy ohangda

U tanasidagi har bir kiyimni yechishni boshladi, qiz esa baqirib dedi:
- Bu... Bu adolatdan emas!

- Yangi uylangan va sevgiga to‘la bo‘lgan bir erkakdan xotinini ushlashni taqiqlash adolatli deb o‘ylaysanmi? — dedi u labini chapillatib.

Qanday qilib u bunday gaplarni aytib, go‘yo chaqaloqdek yuz qilishi mumkin?

- Ha, — dedi qiz ikkilanib.

- Bu ham adolat emas. Mening savolim uzun edi, sening javobing esa juda qisqa... argh, — dedi u qasddan nochor ko‘rinib, Shahini kuldirib yubordi. U oh tortdi va bu safar qizni yuragi uning dag‘al tovushini eshitib urib ketdi,
- Argh! Endi sen chindan sabrimni sinayapsan, Shahi.

U qulog‘idan o‘pib, pichirladi:
- Men senga ochman

- Bizda ovqa—deyishga urindi Shahi yumshoq ohangda.

U kulib qo‘ydi va shunday dedi:
- Xudo haqqi! Men haqiqiy ovqat haqida gapirmayapman.

Birdan yuzini Shahiga yaqinlashtirib, shivirladi:
- Bilasanmi nima? Baribir seni 'yeb qo‘yaman'.

- AAaa, Kook... — deya ingradi qiz, u esa Shahini bo‘yni va yelkasi atrofini so‘ra boshladi. Va bir lahzaga to‘xtab qulog‘iga shivirladi:
- Bu sen uchun Daddydan , Baby Wife

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

BABY WIFE 2

2025-11-13T05:50:29.004Z

#Ep_30 [ FINAL 2 ]

[𝗙𝗶𝗻𝗮𝗹𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗜𝗸𝗸𝗶𝗻𝗰𝗵𝗶 𝗬𝗮𝗿𝗺𝗶]

Sung Hoon hayratda qoldi, Shahining Jungkookni o‘z vaqtida itarganini ko‘rdi — uni o‘qdan qutqarib, o‘zi unga nishon bo‘ldi.

Jungkook, qiynoqlar va unga yuborilgan dori sabab juda zaif bo‘lsa ham, yiqilib tushishidan oldin tanasini mahkam ushlab oldi.

- Shahi... Shahi... k-ko‘zingni yumma. K-ko‘zingni yumma, baby, - dedi u qizni tanasini ehtiyotkorlik bilan silkitarkan, bu bilan boshqalarning e’tiborini tortdi.

- SHAHI! — Hanbin va Daehan hayrat bilan qizga tikildilar.

- Mening qizim, — dedi janob Li titrab, qizga qarab yugurmoqchi bo‘ldi, lekin boshining orqasida qurollarni sezgach, to‘xtab qoldi.

- Janob Li va janob Park, joyingizda qimirlamang, — Yoongi ogohlantirib, qurolni boshiga tiradi.

Namjoon esa qurolni Daehanning bosh orqasiga qaratib turardi. U qat’iy ovozda gapirdi:
- Li Daehan, odamlaringga ayt, qurollarini yerga tashlasinlar.
Daehanning odami Hoseokni orqadan otmoqchi bo‘ldi. Shunda Yoongi Li janobini tashlab, o‘sha odamga hujum qildi.

Li janob jang qilish o‘rniga Shahi va Jungkook tomon yugurdi.

U yaqinlashayotganini ko‘rgan Jungkook qizni mahkam quchoqladi va uni undan yashirishga harakat qildi.

Janob Li Jungkookning yuziga va qizning yaralangan qo‘lingizga qaradi. U Jungkook qanday holda bo‘lishiga, ya’ni kuchsiz bo‘lishiga qaramay, xotinini himoya qilishga urinishini sezdi.

Qo‘lida xokkey tayog‘i bo‘lgan bir odam yomon tabassum bilan yaqinlashayotgan edi. Jungkook hali harakat qilishga ulgurmadi, Li janob esa uni orqadan tutdi va bo‘ynini burib yubordi.

U hushidan ketgan jasadni qoldirib, Shahi tomon yura boshladi, lekin unga tegishga jur’at eta olmadi.

U tiz cho‘kib Jungkookning qizning ismini tinimsiz takrorlayotganini ko‘rdi, uni uyg‘otishga umidsiz harakat qilardi.

Ko‘z yoshlari Janob Lining ko‘zlaridan yillar ichida birinchi bor oqib tushdi — uning ko‘zlari xira, ammo tanish va chiroyli yuzga tushgan edi. U ortiga qaradi, jang hali ham davom etayotgan edi. U ilk bor bu urush va dushmanlikni tugatgisi keldi.

Shuning o‘rnidan turdi va baqirdi:
- To‘xtating! U davolanishga muhtoj!

Daehan bu qichqiriqni eshitib to‘xtadi va nima bo‘lganini anglab yetdi.

- Iltimos, to‘xtang,.— bu safar Li janob titroq ovoz bilan ularga yolvordi.

Yoongi bundan foydalanib, Daehanning qo‘lini burib uni yiqitdi.

Daehan na qarshilik ko‘rsatdi, na urinish qildi. Buning o‘rniga u jinoiy guruhiga baqirdi:
- Jangni to‘xtating. Qurollarni tashlang!

Bir necha soniya ichida ular politsiya sirenasining tovushini eshitishdi.

- Sizlar tribunali tomonidan qurshab olingansiz, — u biroz to‘xtab turdi va davom etdi, — Taslim bo‘ling, aks holda o‘q uzamiz.

U kulib qo‘shib qo‘ydi:
- Biz eng yomoni — butun zavodni yoqib yuborishni ham qilolamiz.

Bir necha daqiqa ichida Daehan, Sung Hoon va ularning jinoiy guruh a'zolari politsiya tomonidan qo‘lga olindi.

- Kech qolding, — dedi Namjoon jahl bilan, jarohatlangan Jin bilan tashqariga chiqib.

- Hukumatdan boshqa bir topshiriq oldim, keyin sizning xabaringizdan oldin, — dedi Taehyung muloyimlik bilan.

- Ichkarida ahvol qanday? — deb so‘radi u.

- Unchalik yaxshi emas, — deb javob berdi Jin, bu esa uni eng yaqin do‘stidan xavotirga soldi.

- Jungkook yaxshi-mi? — deb yana tashvish bilan so‘radi u.

- Jungkook og‘ir jarohatlangan, va uning xotini ham o‘q yebdi, — dedi Namjoon, bu so‘zlardan Taehyungni ko‘zlari katta ochilib ketdi.

- O‘sha yuk mashinasiga o‘lik tanalarni olib boring, tirik qolganlarni esa boshqa furgonga yuqori xavfsizlik bilan olib boring, — dedi Taehyung jamoasining yarmiga ichkariga kirishdan oldin.

𝗩𝗮𝗾𝘁 𝗼‘𝘁𝗮𝗱𝗶

- Yo‘q, men endi hech kimga ishonmayman. Operatsiya muvaffaqiyatli tugadi, shuning uchun men shunchaki Shahi va mening karavotimizni bitta xonaga qo‘yishlarini xohlayman, — deb baqirdi Jungkook umidsiz ohangda, Jimin va Taehyung esa uni tinchlantirishga harakat qilishardi.

Jimin jahl bilan baqirdi:
- Mayli, men hammasini hal qilaman, lekin hech bo‘lmasa yaralaringni tozalashlariga ruxsat ber.

- Ha, yaxshi - dedi Jungkook, va shifokor ishini boshladi.

- Jungkook, juda afsusdaman. Agar vaqtida yetib kelganimda, holat bu darajagacha yetmagan bo‘lardi, — dedi Taehyung qayg‘uli va yumshoq ohangda.

Ular hali hech narsa deyishga ulgurmasdan, kutilmaganda Yoongi ularning oldiga keldi.

Uning jarohatlari allaqachon tozalangan, va bir necha joyiga yopishqoq bintlar qoʻyilgan edi.

- Yo‘q, bu ish shu darajaga chiqib ketdi, bunga men sababchiman. Bu tentak g‘oyani men berganman. Bu holat mening aybim, - dedi Yoongi muloyimlik bilan.

Jungkook zaif, xira tabassum bilan jilmayib dedi:
- O'zingizni ayblamang, hyung. Axir biz yakuniy qarorga kelgan edik.

- Kim biladi? Balki Daehan bundan ham jirkanchroq ish qilgan bo‘larmidi?, – deb qo‘shib qo‘ydi u.

- Hoseok, Namjoon va Jin qayerda? – deb so‘radi Jungkook Jimindan.

- Uchovlari yengil jarohat olishgan. Ehtimol hozir dam olishmoqda, – deb javob berdi Jimin.

Shahi uchun tayinlangan shifokor Jungkookni koʻrgani keldi. Uning kirib kelganini ko‘rib, Jungkook zudlik bilan so‘radi:
- Janob Song, Shahi qanday?

— Janob Jeon, o‘q uzoqqa bormagan, chunki u uzoq masofadan otilgan. Ammo behushlantiruvchi modda juda kuchli bo‘lgan. Bu uning tanasini zaiflashtirdi, sizni himoya qilganlar ham shunday ahvolda, — dedi shifokor.

Jungkook ko‘zlarini mahkam yumdi, so‘ng yana so‘radi:
— Ammo bizda hammasi joyida-ku, unda u nega hanuzgacha o‘ziga kelmayapti?

— Janob Jeon, siz kuchli odamsiz, lekin menimcha, uni bu holatga keltirgan narsa faqat behushlantirish emas, — dedi shifokor.

Haqiqatan ham, ruhiy bosim bu dunyodagi boshqa barcha zararli narsalardan ham og‘irroqdir.

— Iltimos, nimadir qiling, u qanday bo‘lmasin tezroq tuzalishini istayman, — dedi Jungkook samimiyat bilan yolvorib.

Shifokor unga ishonchli tabassum bilan javob berdi:
— Biz qo‘limizdan kelganini qilayapmiz, xavotirga o‘rin yo‘q, janob Jeon.

Shifokor chiqib ketganidan so‘ng, Taehyung so‘radi:
— Aniq aytingchi, u yerda nima bo‘lgan o‘zi?

Jungkook qo‘llariga tikildi va ularga hamma narsani aytib berdi.

Hamshira ertalab uchinchi marta Shahini ovqatlantira olmadi. U chuqur xo‘rsinib, Jungkookdan ishora olgach, xonani tark etdi.

Jungkook karovatidan turdi va uning yoningʼgʻga o‘tirishga keldi. U tovuq sho‘rvasidan bir kosa olib, unga qaradi.

— Baby, sen to‘g‘ri ovqat yemayapsan. Ruxsat ber, men seni ovqatlantiray, — dedi u sho‘rvadan bir qoshiq olib.

Shahi itoatkor qizdek yutdi, bu esa uning yuzida sokin tabassum uyg‘otdi. Ammo u ham o‘zini yomon his qildi, chunki o‘sha voqeadan keyin qiz hali ham uning ko‘zlariga qaragani yo‘q edi.

U oldingga yana bir qoshiq sho‘rva uzatganida, qiz bosh chayqadi.

— Kook, DNK testi ijobiy chiqdi, — dedi unga qarashga jur’at qilmay.
U yana qizga qaraganida ifodasi o‘zgardi:
— Men sizning raqibingizning qiziman. Mening biologik oilam bularning barchasiga sababchi. Ular siz va oilangizga juda ko‘p jirkanch narsalarni qilishdi.

U kosani chetga qo‘ydi va gapirmoqchi bo‘ldi:
— Shahi—

Shahi uni gapidan to‘xtatdi:
— Onam, dadam buni bilishsa xursand bo‘lishmaydi. Appa bizga xiyonat qildi. U biz bilan yashadi, lekin aslida ularga yordam bergan. Men esa ularning biologik oilasidan ekanman—

U g‘azab bilan karavotda joyini o‘zgartirib, yuzma-yuz holatda qizga qaradi.

U muloyimlik bilan yuzini kafti bilan ushlab, shunday dedi:
— Shahi, ular bilan qarindosh ekaning bu sening aybing emas. Biz hech qachon seni buning uchun ayblamaymiz.

U hali gapirmay turib, Shahi ko‘zlarini unga qadab qaradi. Qizarib, shishgan ko‘zlari yuragini ezg‘ilab yubordi.

Qiz ko‘z kontaktini uzib, titroq va zaif ovozda so‘radi:
— Kook, s-siz men bilan a-ajrashmoqchimisiz?

Jungkookning yuragi g‘ash tortib, uni mahkam quchoqlagan holda dedi:
— Men hech qachon bunday qilmayman. Hech qachon.

Shahi esa labini tishlab, og‘riqli yig‘i ovozini chiqarmaslik uchun harakat qilardi. Ammo ko‘z yoshlari — bu uni hech qachon tinglamaydigan narsa. Ular o‘z-o‘zidan oqib tushaverdi.

U qizning ko‘z yoshlarining kasalxona ko‘ylagiga singganligini sezdi. Sochlarini hidlab, muloyimlik bilan ularni siladi va uni yelkasida yig‘lashiga imkon berdi.

U qiz tinchlanganini sezganida ham uni qo‘yib yubormadi, qiz ham hech qayerga qimirlamadi.

U qizni boshidan o‘pib, sekinlik bilan dedi:
— Mening bolam meni himoya qilib o‘q yedi, endi qanday qilib men o‘sha qadrli bolani tashlab ketaman, a? Qanday qilib shunday o‘ylayapsan?

U quchoqlashni to‘xtatdi va undan so‘radi:
— Shahi, sen janob Lini Stivdan qutqarganingda nima deganingni eslaysanmi?

Qiz hayron bo‘lib unga qaradi, u esa javob berdi:
— Sen o‘sha odamni kimligini bilmasang ham qutqarganding. U inson edi, va bu uni qutqarish uchun eng yaxshi sabab. Bundan tashqari, sen kimligini muhim deb hisoblamading. U davolanishga muhtoj edi va qadrli bir inson sifatida, sen unga yordam berding.

U qizning qo‘llarini katta kaftlari orasiga olib, dedi:

— Menga ham xuddi shunday. Men kim sening haqiqiy ota-onang ekaniga ahamiyat bermayman. Men qadrli bir qizga oshiq bo‘ldim va bu meni sendan voz kechmasligim uchun yetarli sabab.

U burunini Shanikiga quvnoq tarzda tekkizib dedi:

— Endi ayt-chi, sen meni bunchalik sevayotganingda, men qanday qilib seni tark etishim mumkin? A? Butun koinotda hech kim sening menga ko‘rsatgan shartsiz muhabbating bilan tenglasha olmaydi.

Shahi o‘zini tutolmadi va o‘sha voqeadan keyin birinchi marta kulib yubordi — mayin, kichkina kulgu edi bu.

— Men jiddiy aytyapman, Shahi, — dedi u, lablarini qiznikiga bosib. Qiz uning o‘pichlariga javob berdi va o‘sha o‘pichlar ichidan uning jilmayayotganini his qildi.

U qizni lablaridan uzoqlashishi bilan u so‘radi:
- Onam-chi, otam-chi?

Shunda eshikdan yumshoq ohangda bir necha marta taqillatish eshitildi:
- Kook, uyg‘on. Shahi bilan uchrashsak bo‘ladimi?

Mrs. Jeonning ovozini eshitib, Shahini tanasi taranglashdi. Jungkook esa u hanuz ular bilan yuzlashishga tayyor emasligini sezdi.

Lekin u bilardi — qiz ular bilan gaplashishi kerak. Ular uni hukm qilish uchun emasligini tushunishing kerak.

- Shahi, onang bilan otang seni ko‘rishga chanqoq. Uch kundan beri hushyor bo‘lsang-da, ular bilan uchrashishni rad etyapsan. Nega?

- O‘zimdan uyalaman, - deb javob berdi qiz, yuzini erining ko‘ksiga yashirib.

U esa chuqur xo‘rsindi va qat'iy ovozda shunday dedi:
- Qaysi gapimni tushunmading? Men senga ochiq aytdim: menga ahamiyatsiz — sening ota-onang kim bo‘lishidan ham, mening onam va otamga nima farqi borligidan ham. Men buni muhim deb hisoblamayman.
Shahi uning ko‘ylagidan mahkam ushladi, ammo u qizni tinchlantiruvchi tabassum bilan qarshiladi va mehmonlarni kutib olishga yo‘l oldi.

- nihoyat bizning jigarimiz biz bilan uchrashishga qaror qildi. Xudoga shukr, sog‘-salomatsan! – dedi janob Jeon quvnoq ohangda.

- Xudoga shukr, baxtimiz yana tiklandi, sog‘lig‘ing joyida. Sevimli steykingni olib keldim – endi o‘sha bemaza sho‘rvalarni ichishingga hojat yo‘q, – bu safar Jeon xonim uni yoniga o‘tirib shunday dedi.

Lekin Shahi ularning ko‘zlariga qaray olmadi. Lablarini bir-biriga bosib, oldilarida ko‘z yosh to‘kmaslik uchun jon-jahdi bilan harakat qildi.

- qizim, nima bo‘ldi? – dedi Jeon xonim tashvishli ohangda.

Bu safar esa u o‘zini tuta olmadi. Ular oldida ko‘z yoshlarini to‘xtatolmadi.

Jeon xonim qizni quchoqladi. Shu payt u janob Jeonning ovozini eshitdi:
- Shahi, bilaman, o‘g‘lim buni senga avval ham aytgan bo‘lishi mumkin. Ammo biz bu haqida o‘zimiz shaxsan gaplashmoqchimiz.
Shahi uning ko‘ylagidan mahkam ushladi, ammo u qizni tinchlantiruvchi tabassum bilan qarshiladi va mehmonlarni kutib olishga yo‘l oldi.

- nihoyat bizning jigarimiz biz bilan uchrashishga qaror qildi. Xudoga shukr, sog‘-salomatsan! – dedi janob Jeon quvnoq ohangda.

Lekin Shahi ularning ko‘zlariga qaray olmadi. Lablarini bir-biriga bosib, oldilarida ko‘z yosh to‘kmaslik uchun jon-jahdi bilan harakat qildi.

- qizim, nima bo‘ldi? – dedi Jeon xonim tashvishli ohangda.

Bu safar esa u o‘zini tuta olmadi. Ular oldida ko‘z yoshlarini to‘xtatolmadi.

Jeon xonim qizni quchoqladi. Shu payt u janob Jeonning ovozini eshitdi:
- Shahi, bilaman, o‘g‘lim buni senga avval ham aytgan bo‘lishi mumkin. Ammo biz bu haqida o‘zimiz shaxsan gaplashmoqchimiz.
U karavat yonidagi taburetkaga o‘tirib, so‘z boshlashdan oldin shunday dedi:
- O‘zingni hech qachon ayblama. Biz seni o‘z qizimizdek sevamiz va buni hech kim o‘zgartira olmaydi.

Janob Jeon Shahining boshini muloyim silab davom etdi:
- Hanbin seni juda yaxshi tarbiyalagan, u senga har qanday yuksak fazilatlarni o‘rgatdi. Biz unga, bizga sen kabi qizni hadya qilgani uchun juda minnatdormiz.

U chuqur xo‘rsindi va yana gapira boshladi:
- Yuragimni o‘rtagan narsa shuki, u bu haqida biz bilan gaplashib olishi mumkin edi – biz buni tushungan bo‘lardik. Lekin u haqiqatni oshkor qilishning noto‘g‘ri yo‘lini tanladi. Bu ikkala tomonni og‘ritdi. Men uni to‘liq ayblamayman. Bu sodir bo‘lishi kerak edi.

- Va yana yuragimni o‘rtagan narsa shuki, – deya davom etdi u – eng yaqin do‘stim hayotimizdan izsiz ketishni tanladi – bir marta ham yuzma-yuz gaplashmasdan.

Bu so‘zlar qizni yana g‘amga soldi.

- Appam qayerda? – deb so‘radi u xavotir bilan.
- U senga shu xatni va ushbu mulk hujjatlarini berdi, nima qilganidan keyin bizga yuz tutishga jur’ati yetmadi, — dedi Jeon xonim, bir nechta qog‘ozlarni chiqarib.

Shahi xatga qaradi va ko‘zlari yoshdan xiralashdi. U o‘z uzrini shu bir parcha qog‘oz orqali bildiribdi.

- U chindan ham meni bunchalik oson kechiraman deb o‘yladimi? — deb o‘yladi u, ko‘z yoshi esa to‘xtovsiz oqishda davom etdi.

- Nihoyat uyga qaytdik. Men bu shirin uydagi iliq va tanish hislarni sog‘ingandim, — dedi Jungkook quvnoq ohangda, ikkalasi uyga yetib kelganida.

U qizni bilagidan ushlab, uni umumiy yotoqxonaga yetakladi.

Shahi ko‘zlari bilan atrofga qaradi va xonani gullar va shamlar bilan bezatilganini ko‘rdi.

Bu manzara unga to‘y kechasini, " Sohibjamol va Mahluq" mavzusida o‘tgan birinchi kechani eslatdi.

Jungkook Shahini kiyinish stoli oldiga olib kelib, orqadan quchoqladi va ikkalasining aksiga tikilib turdi.

- Siz nima qilyapsiz? — dedi qiz muloyim ovozda, u bo‘ynini hidlab, shirin o‘pichlar qo‘yayotganini his qilganida.

- Men o‘zim uchun maxsus odamga mehr ko‘rsatyapman. Yaxshiyamki, bu odam meniki, faqat meniki, — dedi u xirillagan ovozda, uning terisidan yuragigacha titroq o‘tkazib.

U barmoqlari bilan qizni qo‘lidagi o‘q jarohati izini ohista siladi. Shahi og‘riqdan biroz titradi va bu hol uni darrov "kechirasan" deb sekin pichirlashga majbur qildi.

- Bu iz qoladimi? — deb so‘radi Shahi va u boshini chayqab, javob berdi:

- Bu iz bizning xotiralarimizni eslatib turadi. Sening shartsiz sevgingni — men uchun va faqat men uchun bo‘lgan muhabbatingni.

U qizni yuzma-yuz qilish uchun belidan ushlab o‘girib, muloyimlik bilan dedi:

- Shahi, men sen bilan birga qarimoqchiman. Sen bilan ko‘plab xotiralar yaratmoqchiman.

U qizni chap qo‘lini ushlab, uzuk taqilgan barmog‘iga o‘pich qo‘yish uchun lablariga olib bordi.

Ko‘zlari unikidan uzilmadi — u qizga turmushdan oldingi davrdan farqli ravishda romantik nigohlar bilan qarayotgan edi.

U juda ham o‘zgardi. Shahi uni o‘zgartirmadi. U o‘zini o‘zi o‘zgartirdi — yaxshiroq inson bo‘lishga harakat qildi, chunki u qizni sevadi. U qizni yuzini kaftlari bilan tutdi va unga yaqinlashib, labiga mayin o‘pich qo‘ydi.

- Men uyda quvnoq quyonchalar maydonchasini yaratmoqchiman. Bizning kichik quyonchalarimiz u yoqdan bu yoqqa yugurib yuradi. Ularning kulgusi butun bir saroyni to‘ldiradi va bu biz uchun ajoyib, baxtli lahzaga aylanadi.

U gapirar ekan, Shahi uning ko‘zlarining yulduzlarga to‘la galaktikadek porlaganini ko‘rdi.

- Men haqiqatan ham seni mana shunday sevadigan qilib sevishingni istayman. Abadiy. Menga hammasini boshidan boshlash imkoniyatini berasanmi? — dedi u mayinlik bilan, ko‘zlariga tikilgancha.
Shahini hayratda qoldirib, u qizni kelinchak uslubda ko‘tarib, to‘shakka olib bordi.

Katta gavdasi bilan kichik tanasini quchog‘iga olib, yuzini unga yaqinlashtirib shunday dedi:
- Yana bir bor menga turmushga chiqasanmi, Jeon Shahi xonim?

Bir soniyani ham behuda o‘tkazmay, u uyatchanlik bilan "ha" deb javob berdi va qo‘llarini uning bo‘yniga o‘rab, o‘sha o‘pishga munosib lablariga o‘pich qo‘ydi.

Va o‘sha kecha yana bir bor sevgi bilan birlashdilar. Ammo bu safar u qizning jarohatlariga nisbatan nihoyatda ehtiyotkor va egalik hissi bilan harakat qilardi.

Har safar u bilan sevgi bilan birlashgani — avvalgilaridan ham ko‘ra o‘zgacha va yanada romantik edi.

Bu sevgi hikoyasining oxiridek tuyulishi mumkin,lekin aslida bu — Eng baxtli boshlanish edi.

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

BABY WIFE 2

2025-10-15T11:49:37.869Z

#Ep_29

[ Final 1 ]
Yoongi va Hoseok shossega, ikki furgon to‘qnashgan joyga yetib kelishdi. Jungkookning mashinasi ham shu yerda edi va Nick bilan Stivni furgoni ham bir necha metr narida topildi.

- Jungkookning kuzatuv qurilmasi harakatlanmayapti. Yoki ular uni yoki soatini o‘rmon ichida qoldirishgan, — dedi Hoseok.

- Demak, ular u kuzatuv qurilmasi taqib yurganini avvaldan bilishgan, — dedi Yoongi, bu orada Jin va Namjoon kelishdi.

- Ularning mashinasi chap tomonga ketgan, — dedi Hoseok yana.

- F*ck! — Yoongi so‘kindi.

- Havotir olma, nazorat punktimdagi odamlarimdan biri ularning furgoniga kuzatuv qurilmasi o‘rnatgan, — dedi Namjoon.

- Hoseok, ularni izla, — dedi Jin, unga fleshka uzatarkan.

Hoseok noutbukda nimadadir terdi va dedi:
- O‘rmonda bir nechta furgonlar tarqalib ketgan. Faqat ikkitasi bir joyda, harakatsiz turibdi.

- Qayerda u? — deb so‘radi Namjoon.

- Bu yerdan taxminan 56 mil uzoqlikda. U yerda tashlab ketilgan dori-darmon fabrikasi bor, bilganim shu, — dedi Hoseok, ko‘zlarini ekrandan uzmasdan.

- Men Taehyungga keyingi rejamiz haqida xabar beraman. Bizga u kerak, — dedi Jin va Yoongi unga bosh irg‘adi.

- Asbob-uskunalarimiz va qurollarimizni tekshiring. Biz o‘sha fabrikaga boramiz, — dedi Yoongi odamlarga buyruq berib, yana furgoniga chiqdi.

Hoseokning kuzatuv tizimi yordamida, ularning furgonlari manzil sari yo‘l ola boshladi.

Shahi titrayotgan qo‘llari bilan har bir arqonni yechdi, Daehan esa buni qiziqarli omon qolish shousi kabi kuzatib turardi. U yaxshi biladiki, qiz Jungkookni yechgan bo‘lsa ham, u ularni yengish uchun juda ham zaif.

Agar u jang qila olsa ham, tashqaridagi barcha to‘da a’zolaridan qochib qutulishi imkonsiz. Shahi Jungkookga oyoqqa turishga yordam berdi. Ular uning qo‘l va oyoqlarini juda yomon do‘pposlashgan, Jungkookning ohangrabo ohanglari va azobli nigohi bunga yetarli dalildir.

- Shahi, siz ikkala joyda ham tuzog‘dasiz. Sizlarni hech kim qutqara olmaydi. Qo‘riqchilaringiz allaqachon chuqur uyquga ketgan, — dedi Daehan kulib, qo‘llaridan biri allaqachon qonga belanganini ko‘rsatib.

Qiz yoniga qaradi — Nick va Stiv qorong‘u qamoqxonada go‘yoki jasad kabi uxlab yotishardi, qo‘l va oyoqlari esa bog‘langan edi.

U ularni shunchaki yo‘l bo‘yida tashlab ketishi mumkin edi, balki ular qizni qutqarishga kelishardi. Lekin bu Daehan degan yigit yetarlicha aqlli ekan.

U yana bir ruchka bilan hujjatlarni oldingga tashlab:
- Shuning uchun, ikkalangiz ham meni eshitganingiz ma’qul. Hujjatlarga qo‘l qo‘yinglar -, dedi.

Jungkook yana o‘sha ajrashish hujjatlarini ko‘rib g‘azabdan yonib ketdi. Oldin bu hujjatga qo‘l qo‘ymagani uchun uni kaltaklashgan edi.

- Hech qachon! — dedi Jungkook tishlarini tishlab.

Daehan qarashini Jungkookka qaratib:
- Men singlim bilan gaplashayotganimda sen jim turganing ma’qul - dedi.

- Kim senga singil bo‘lgan? — Jungkook baqirdi.

Daehan javob berishga ulgurmasidan, Shahi gapirdi:
- U yolg‘on gapiryapti.

Qiz Daehanga qarab:
- Janob Daehan, yana bir bor so‘rayapman. Nega bunday qilayapsiz? — dedi

Javob o‘rniga Daehan kuldi, bu esa qizni jirkanishga majbur qildi.

- Nima uchun buni qilayapman? Rostdan ham bilging kelyapdimi? — Daehan savol berdi, go‘yo ruhiy nosog‘lom odamday.

O‘sha telba qarash bilan u javob berdi:
- Men buni singlimni qaytarib olish uchun qilayapman. Men... onamizga seni olib kelishga va’da bergandim, Shahi.

- Bu qilgan yagona ishim emas. Men juda ko‘p narsalarni qildim, faqat o‘sha jinoyatchidan seni uzoqlashtirish uchun, — dedi Daehan, bu esa Shahini ko‘zlarini kattaroq ochilishiga sabab bo‘ldi.

U yana kulib dedi:
- Men bir necha bor senga hujum qildim. Bu faqat ogohlantirish edi — Jeon Jungkookning xotini bo‘lish hayoti senga to‘g‘ri kelmaydi. Bu sen uchun zararli.

- Men Nickni sening ko‘zing oldida otdim, seni ogohlantirish uchun. Lekin sen baribir uning yoniga bording. Sen uning qo‘lini qattiq ushlading, la'nat bo‘lsin, — dedi u, Jungkookga barmog‘ini qaratib, g‘azab bilan.

- Men Jungkookning barcha yomon ishlarini fosh qildim. Lekin sen hali ham unga ishonding. Sen juda beg’uborsan, Shahi. U esa buzuq odam. U senga mos emas, — dedi u yana, Jungkookga nafratli nigoh bilan qarab.

- U men uchun o‘zgardi. Biz uchun. U meni sevadi, — deb baqirdi u uning yuziga.

U kuldi. Qizga qarab kuldi. Telbaday kuldi.

Va ikkisiga qarab dedi:
- Sevgi? Buni sen sevgi deysanmi? Unga turmushga chiqmasdan oldin hayoting bunchalik bo‘lmagan edi. Qara, hozir qayerdasan? Senda hali vaqt bor, Shahi. Yana bir o‘ylab ko‘r. Agar undan ajrashsang, men seni AQShga olib ketaman. Hamma narsani boshidan boshlaysan. O‘zing istagan hayotni yashaysan. U yerda erkin bo‘lasan, — dedi u qizni ko‘ndirishga urinar ekan.

Shahi boshini chayqab javob berdi:
- Aytilayotgan gaplaringiz noto‘g‘ri. Qilayotgan ishlaringiz noto‘g‘ri. Bu yerda aynan siz buzuq odamsiz. Men sizga ishonmayman.

U hali biror narsa demasidan oldin qiz yana gapirdi:
- Ha, hayotim urush maydoniga aylanishi mumkin. Lekin bu muhim emas. Uning va oilasining menga bo‘lgan sevgisi va mehribonligi — men uchun zarur bo‘lgan hamma narsa shu.

Jungkook qizga faxr bilan qaradi. Unga bo‘lgan ishonchi juda katta edi.

- Menga siz aytayotgan 'ozodlik' kerak emas, janob Daehan, — dedi u qat’iy ohangda.

- Seningcha men noto‘g‘riman, shundaymi? — Daehan baqirdi.

- Lanati, natijalarni kutib o‘tirmayman. Buni yanada oson qilamiz.

- Sung Hoon, olib kel uni, — dedi u yonidagi odamga buyruq berib.

Erkak tashqariga chiqib, yonida boshqa bir erkakni olib kirdi. Bu safar Shahi baland ovozda “uh” tortdi. Bu hech kim emas, aynan uning appasi edi. Ammo uning yuzi xafa va qayg‘uli.

Qiz uning oldiga chopdi va u qizni otalarcha quchog‘iga oldi.

— Appa! Yaxshimisiz? Ular sizni ham o‘g‘irlashdimi? — deb so‘radi, uning tanasida ko‘karish yo‘qligini tekshirarkan.

Uning o‘rniga Daehan javob berdi:

— Aynan u meni sizlar haqida xabardor qilgandi.

— Xoin! Biz sizga nima yomonlik qildik, Hanbin amaki? Bunday qilishga loyiqmidik? — dedi Jungkook qattiq ohangda.

Shahi bosh chayqadi va shunday dedi:

— Yo‘q, Kook! U yolg‘on gapiryapti. Appamni aynan u o‘g‘irladi!

Jungkook jarohatlangan qo‘lini ko‘tardi va dedi:
— Yo‘q, Shahi, hech bo‘lmaganda bu masalada men bu odamga ishonaman. Hammasining ortida sening appang ham bor edi.

Shahi o‘zingni o‘g‘irlangandek his qildi. O‘z otasi tomonidan xiyonatga uchragandek. Hech qachon hayot bu yoqqa buriladi deb o‘ylamagan edi. Qurilgan har bir ishonchi, eng ko‘p ishonadigan odami tomonidan buzildi.

So‘z aytishga holi qolmadi va yuragi sinib, pichirladi:
— Nega? Qanday qilib bunday qilishingiz mumkin?

U bevosita qizini ko‘zlariga qaradi va shivirlab dedi:
— C-chunki men... men sening haqiqatni to‘liq bilishingni xohlagandim.

U hazillashayotgandek emas edi. Uning ovozi Shahini yuragiga bexato sanchilgan o‘qdek botdi va yuragini tilka-pora qildi.

Bir necha qadam orqaga chekindi va baqirdi:
— Siz buni haqiqat deysizmi? U meni singlim deb atayapti va Jungkookni ranjitayapti. U meni ajrashishga va u bilan AQShga ko‘chib ketishga majburlamoqda!

Yerlarga cho‘kib, yig‘lab yubordi:
— Qanday shafqatsiz o‘yin bu, appa? Nega o‘ynayapsiz biz bilan?

U harakat qilmadi, qizni o‘rnidan turishga ham urinmadi.

Qattiq ohangda u shunday dedi:
— Shahi, u to‘g‘ri aytyapti. U sening akang.

— Qanday qilib? — deb pichirladi, shu payt Jungkook yoniga tiz cho‘kib, yelkasini orqadan ushlab qo‘ydi.

— Aynan u seni menga topshirgan. Sen o‘sha paytda endigina tug‘ilgan chaqaloq eding, — dedi Shahi hozirgacha ko‘z yumib ishonib kelgan odam.

- U meni seni yuraksiz otangdan saqlab qolishimni xohlagan edi. U oilaviy biznesini yuritish uchun yana bir o‘g‘il istagan, qiz emas -, deganini eshitdi qiz shu paytgacha otam deb bilgan odamdan.

- Ismi nima? — g‘azab bilan so‘radi Jungkook.

- Li Minhyuk. U Shahining biologik otasi, — javob berdi Hanbin.

- Unda uning biologik onasi qayerda? — yana so‘radi Jungkook.

- Onamiz u tug‘ilgandan keyin vafot etgan, — bu safar Daehan gapirdi.

Shahining atrofdagi hamma narsa aylana boshlagandek bo‘ldi. Ko‘zlari allaqachon xiralashgan edi. Faqat yuragining qanchalik sinib ketganini ko‘ra olishsa edi, ehtimol ular yuragi naqadar og‘riganini ko‘rishgan bo‘lardi.

Yuragiga endigina sanchilgan pichoq uchun qanday qon ketayotganini ko‘rishsa edi…

U ko‘zlarini ochiq tutishga qiynalayotganida, yana Daehanning ovozini eshitdi:
- Shahi, endi unga ishonyapsan, to‘g‘rimi?

- Hammasi yolg‘on gapiryapti, — dedi u kuchsiz ovozda.

Ko‘z yoshlarini yutib, Jungkookka yuzlandi:
- Kook... ularga ishonmaysiz, to‘g‘rimi?

U qizga achinish bilan qarab, javob berdi:
- Ishonmayman.

Bosh og‘rig‘i kuchayib borardi, atrofidagi hamma narsa xira tus ola boshladi.

- Demak, hammasini mendan yashirdingizmi? — to‘satdan orqasidan qat’iy bir ovoz eshitildi.

- Dada! — dedi Daehan qo‘rqib, Shahi tepaga qaradi va bir necha hafta oldin qutqargan odamning xiralashgan obrazini ko‘rdi.

- U shu odam, — dedi Jungkook ularni raqib deb atab.

Agar Daehan unga “dada” deb murojaat qilayotgan bo‘lsa, demak, u Shahining ham biologik otasi.

U erining raqibini biologik qizi.

Nega hamma narsa shunday bo‘lib ketishi kerak edi? Hayoti bundan battar bo‘lishi mumkin emasdi. Ko‘zlari xiralashgan holda o‘sha odamning Daehanga yugurib borib, yuziga musht tushirganini ko‘rdi.

- SEN HAQIQIY YARAMAS! Buni qanday qilib qilding? — deb baqirayotganini eshitdi biologik otasini.

- Dada, iltimos, eshiting — dedi Daehan gapirishga urinib, ammo o‘sha odam yana bir musht tushirdi va dedi:
- Sen hech narsaga yaramaysan, mendan qizimni yashirding!
Daehan uning gavdasini itarib yubordi va odamlariga uni Nik va Stiv bilan birga qafasga solishni buyurdi.

Shahi sochini mahkam ushlaydi, boshida bezovta qiluvchi gumburlash ovozi eshitilib, og‘riq butun bosh bo‘ylab tarqala boshlaydi. To‘satdan bir necha yigit paydo bo‘ldi, ularning faqat birini tanidi. Bu — Sananing akasi, Yoongi edi. Nihoyat, kimdir hammani qutqarishga keldi.

Yoongining nigohi Jungkook bilan to‘qnashdi, keyin u jag‘ini tishlab, Daehanning yuziga kuchli musht tushirdi.

Yoongi Daehanni tashlab, Sung Hoonni tepdi — ular kimdir yashirin yer ostiga bostirib kirganini tushunishga ulgurmasdan gangib qolishdi.

Jungkook hech qachon Yoongini jang paytida bu darajada telba holatda ko‘rmagan edi. Yoongi tashlagan qurolni Jungkook mohirlik bilan tutib oldi va qizni ishlamayotgan bir nechta qurilmalar orqasiga tortdi.

Daehan qarshilik ko‘rsatishga urindi va Yoongini tepib yubordi, so‘ng yerda yotgan qurolini olishga harakat qildi.

Bu orada Sung Hoon Jin’ga hujum qildi, lekin buning o‘rniga burniga qattiq musht yedi.

Qon chiqayotganini ko‘rib, jag‘ini tishlab, u kichik pichoq chiqardi va Jin’ga hujum qilishga urindi. Ammo Hoseok orqadan kelib uning qo‘lini qayirdi, va pichoq qo‘lidan tushib ketdi.

Hoseok uni tutib oldi, Jin esa qorniga xuddi boks mashq qopiga urgandek musht tushirdi. Bu orada Namjoon Daehanning hujumidan qochdi va ilgari Shahi pichoq bilan jarohatlagan qo‘liga tepdi.

Daehan og‘riqdan oh tortdi, ammo qurolini olib, ularga tomon vahshiylarcha o‘q uzishni boshladi.

Afsuski, Hoseok o‘zini himoya qilish uchun bir odamning tanasini oldinga itarganda, Daehanning odamlardan biri o‘q yeb qoldi. O‘sha odamning jasadi Shahining oldida yerga qulab tushdi, boshidan qon oqib chiqayotgan edi.

Qiz esa hayratdan qotib qoldi — o‘q yegan jasadning ochiq ko‘zlari ruhiga termulib turardi.

Daehan yana o‘rnidan turdi va Namjoonni yana bir marta tepdi, qolgan to‘dasi ham jangga qo‘shildi.

Ular sezmagan holda janob Li qafas yoki qamog‘dan qochib, o‘z o‘g‘liga qarshi jang qildi.

Shu orada, Sung Hoon qayerdandandir qurolni tortib oldi va Jinning qo‘liga o‘q uzdi. So‘ng uning nigohi zaif Jungkookka tushdi. Yengil tabassum bilan u uzoqdan unga qurolni qaratdi.

Qizni bo‘g‘zidan mayin, zaif va eshitiladigan qichqiriq chiqdi, ko‘zlaridan esa bir necha tomchi yosh oqdi.

Jungkook tanasi yiqilib tushishidan oldin uni mahkam ushladi, garchi u qiynoqlar va unga yuborilayotgan dori sabab juda ham holdan toygan bo‘lsa ham.

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

BABY WIFE 2

2025-10-07T05:48:25.665Z

#Ep_28

Ular ikkalasi ham shossesga yetib keldi, bu joy avvalgi kundagidan ham bo‘shroq edi.

‘Nega hamma narsa shu darajada sokin? Xuddi bo‘ron oldidan bo‘ladigan sukunatdek.’ Bu savol Shahini miyasida aylanaverdi, lekin e’tibor bermaslikka qaror qildi.

O‘ng tomondagi o‘rmon va chap tomondagi keng, maysalar bilan qoplangan bo‘sh yerlar — bular yoqimli manzara edi.

To‘satdan ko‘zlari orqa ko‘zguga tushdi va qiz aniq ko‘rdi: ikki qora van mashinasi qayerdandir paydo bo‘lib, Nick va Stiv’ning furgonini to‘sib qo‘ydi. Shahi hali hech narsa deyishga ulgurmasdan, Jungkook’ning soati signal berayotgandek ovoz chiqara boshladi.

Qiz uning yuziga qaradi — u juda ham tarang ko‘rinardi, yuzidan ter oqayotgan edi.

— Kook, kimdir Nick va Stiv’ning furgonini to‘sib qo‘ydi, — dedi qiz.

— Bilaman…

Shahi yana orqaga qaradi va bir nechta qora furgonlar o‘rmondan chiqib, mashinalarini g‘alati tarzda ta'qib qilayotganini ko‘rdi. U qo‘rqib ketdi, aqli esa yomon-yomon taxminlar qilishni boshladi.

— Kook, kimdir bizni ta'qib qilyapti, — dedi u titroq ovozda.

Jungkook javob bermadi, haydashda davom etdi, lekin qiz uning ham xavotirga tushganini sezdi.

— Nima bo‘lyapti? Ular bizdan nima istashadi? — yana so‘radi u.

To‘satdan u qizga qaradi. Yuzlari allaqachon terga botgan edi.

— Baby... Meni yaxshi ko‘rasanmi? — dedi u, bir qo‘lini yelkasiga qo‘yib, ikkinchi qo‘li rulda edi.

Shahi qo‘rqayotgandi, ammo endi bu savoldan keyin yanada ko‘proq qo‘rqdi.

— Albatta, m-men sizni juda yaxshi ko‘raman. Lekin nega hozir bu savolni so‘rayapsiz? — dedi Shahi tezroq ovozda.

U yana qizga qarab:
- Baby... Menga ishonasanmi? - deb so‘radi.

- S-sizning o‘zingizdan ham ko‘proq, - dedi u yana.

U ko‘zlarini Shahiga va old tomonga tez-tez qarata boshladi, shu payt qizning qo‘lini o‘zining katta kafti bilan ushladi.

- Unda va’da beraman, hammasi yaxshi bo‘ladi, - dedi u muloyim ovozda va bu safar Shahi uning ishoralarini angladi.

Unda yuz foiz ishonch bor edi — biror yomon narsa bo‘ladi — va ko‘z yoshini tutib turolmadi.

Shahi uning yon tomondan ko‘rinishiga qarab turdi, u esa yana qizga qarab, lablaridan tezda o‘pib qo‘ydi.

So‘ng u belidagi kamaridan qurol chiqardi va dedi:

- baby... Aytganimni qil. Boshingni eg, ko‘zlaringni yum va quloqlaringni kaftlaring bilan mahkam yop... Men aytmagunimcha ochma... bo‘pdimi?

Shahi bosh irg‘ab rozi bo‘ldi, u esa lablariga o‘pich qo‘yib dedi:

- Men seni ko‘proq sevaman.

Bu safar uning ko‘zlarida yosh porlab turganini ko‘rindi. Qiz hech qanday savol bermay, aytgani kabi harakat qildi.

Jungkook Bluetooth'ini yoqib, shunday dedi:

- Hyung, biz allaqachon tuzog‘ga tushganmiz.

Yoongi javob berdi:

- O‘sha mashinalarni aldab, o‘zingning tuzog‘ingga tort.

Yoongi ham Jungkook kabi asabiy edi, lekin buni bildirmay davom etdi:

- Vaziyatni shunday ko‘rsatki, go‘yoki ularning qo‘lidan qochmoqchi bo‘layotgandek tuyilsin.

- Bo‘ldi, — dedi Jungkook, shu payt qora mikroavtobus chap tomondan yaqinlashib, ularni quvib o‘tib, mashinani tuzoqqa tushirishga urinayotgan edi.

Ammo Jungkook mikroavtobusni itarib yubordi va u muvozanatini yo‘qotib, yo‘l belgisi (milestone) ga urildi.

Yoongi ko‘rsatmalar bermoqda:

- Ularni keyingi belgi tomon olib bor va bir necha urinishdan so‘ng taslim bo‘lgandek ko‘rsat. Ishonchim komil, bu yerda bosh rejachi yo‘q. Ularning yashirin yer osti bazasiga yetib borishing kerak.

Yana bir mikroavtobus ularni quvib o‘tishga harakat qilib, mashinaning orqa tomoniga qarata o‘q uzdi.

- Hyung, ular mening mashinamning yukxonasiga o‘q uzishyapti, orqadan. Ular xohlagan paytida g‘ildirakka o‘q uzib, avariya qilishlari mumkin, — dedi Jungkook.

- Ularning niyati seni o‘ldirish emas, ular to‘xtash uchun ogohlantirish bermoqda, — dedi Yoongi.

Jungkook qo‘lini chiqarib, ortida ketayotgan mikroavtobusning g‘ildiragiga qarata o‘q uzdi.

Jungkook belgi (milestone) ga yetay deb turganida, ikki qora mikroavtobus o‘rmondan chiqib keldi va u avariyadan qochish uchun tormozga bosishga majbur bo‘ldi.

Orqadan kelgan furgonlar Jungkookni qurshab olishdi, u esa past ovozda so‘kinib yubordi. Qora niqob kiygan bir nechta erkak furgondan tushdi va Jungkookga qurol o‘qtaldi. Jungkook boshqa bir qurolini chiqardi va eshikni ochishdan oldin uni tayyorladi. U pastga tushdi, shu paytda o‘sha erkaklar unga yaqinlasha boshladi.

- NIMA KERAK? KIM YUBORDI SIZLARNI? – deb baqirdi Jungkook.

- Bizga siz ikkovingizni tirik olib ketish haqida buyruq berilgan, va siz barcha savollaringizga javobni o‘shanda olasiz, — dedi ulardan biri.

- Qurolni tashla, – dedi erkak, ammo Jungkook kulimsirab:
- Tushingda bo‘ladi! – deb javob berdi.

Jungkook o‘sha odamni tepib yubordi, natijada u yerga yiqildi. Qolgan erkaklar qurolini qayta to‘ldirayotgan paytda, yerda yotgan erkak boshqalariga to‘xtash ishorasini berdi.

Jungkook ular o‘q uzmasligini bilardi, shuning uchun qolgan erkaklarni ham tepib yiqitdi va ularning ba'zilarini hushidan ketdi.

- Jungkook!! — deb baqirdi Shahi, biroq kimdir burniga mato qo‘ydi va u hushini yo‘qotdi.

- YO‘Q! UNGA TEGMANG! — deb baqirdi Jungkook, biroq kimdir uning boshiga urdi.

- SHAHI! Uyg‘on!

- Unga tegma, iflos! — deb baqirdi Jungkook, og‘riqdan qichqirib yerga yiqilarkan.

- Biz seni tirik holda olib ketishimiz kerak. Bu seni jarohatlay olmaymiz degani emas, — deb kuldi erkak va Jungkookning bo‘yniga igna sanchdi.

———————

Janob Li palto kiyib, palatada ishlovchi yigitdan telefonini oldi.

- Nihoyat, uyimga qaytyapman, — dedi u katta tabassum bilan.
Shifokor og‘riqdan qichqirib yubordi, qo‘li esa orqasiga qayrilgan edi.

- Endi ayting-chi, nima uchun bu dori vositasini ukol qilmoqchi bo‘ldingiz? — deb so‘radi janob Li, shu payt ularning qo‘riqchilari xonaga kirib kelayotgan tovushlar eshitildi.

- Bu janob Daehanning buyrug‘i edi, — deb tan oldi shifokor, ikki kishi boshiga qurol tiraganida.

- U nimani rejalashtirmoqda? — deb yana so‘radi janob Li.

- bilmayman, u menga sizning qon namunangizni olish va bu narkozni ukol qilishni buyurdi, — deb javob berdi shifokor qo‘rquvdan titrab.

- Nima uchun unga qon namunasi kerak bo‘ldi? — deb yana so‘radi u, shifokor esa javob berdi:

- DNK testi uchun.

- Kim bilan?

- Bir qiz bilan.

- Kim u? — deb so‘radi janob Li, qo‘riqchisidan shaxsiy qurolini olayotib.

- Men uni tanimayman. Ular faqat qon namunasi yuborishdi, biz DNKni solishtirib, natijani iloji boricha tezroq unga yuborishimiz kerakligini aytishdi - dedi shifokor titroq ovoz bilan.

- Ismi nima? — bu safar u qurolni shifokorning boshiga qaratdi.

Shifokor ko‘zlarini yumdi va javob berdi:

- Hammasini tan olguncha uringlar uni - dedi janob Li eshik sari yo‘l olarkan.

Shifokor tizzasiga cho‘kib, yolvordi:
- Yo‘q, yo‘q, bunday qilmang. Men sizga uning ismini topishga yordam beraman. Iltimos, meni o‘ldirmang.

Bir necha daqiqadan so‘ng ular shifoxonaning ma’lumotlar xonasiga yetib borishdi.

Shifokor yaqinda kiritilgan bir papkani oldi va dedi:
- Qizning ismi Jeon Shahi

- Jeon? — bu familiya janob Li uchun shubhali tuyuldi, shuning uchun u so‘radi:
- Bu shifoxonadagi bemorning barcha yozuvlari qayerda?

Shifokor yonidagi kompyuterga ishora qildi.

- Men yotqizilganimda vaqtinchalik homiy sifatida kim imzo chekkanini aniqlang, — dedi janob Li, qurolni uning boshiga tirarkan.

Shifokor kompyuterga nimadir yozdi va dedi:
- Bu yerda Jeon Shahi deb yozilgan.

- O‘sha qiz. Demak, u allaqachon qiz haqida bilgan. Lekin menga aytmagan. U hatto menga unga yetib borolmasligim uchun harakat qilgan! — dedi janob Li tishlarini g‘ijirlatib.
- Daehan qayerda? — deb so‘radi u shaxsiy yordamchisidan.

- Hozirda u Busanda, janob, — deb muloyimlik bilan javob berdi yordamchi.
- Shaxsiy vertolyotimni tayyorlang, men Busanga ketaman. Lekin u buni bilib qolmasin — deb buyurdi janob Li yana.

- DNK natijalari-chi, janob? — deb so‘radi yordamchisi.

- Ayt, natijani olib borayotganingni ayt — dedi u.

- Bu safar yana nima qilishni rejalayapsan? — deb o‘yladi u, tashqariga chiqarkan.

Shahi sekin sochlarini silayotgan kimnidir sezib uyg‘ondi. Ko‘zlarini ochishga urinarkan, yorqin chiroqlar elektr toki kabi urildi.

Og‘ir bosh bilan o‘tirib oldi va yonidagi kishi so‘zladi:
- Shahi, yaxshimisan?

Qiz ko‘zini qattiq ochdi va ovozni eshitib, o‘zini yumshoq ranglardagi hashamatli xonada ko‘rdi.

— Janob Daehan? Qayerdaman men? — dedi Shahi ko‘zlarini atrofga qadab.

U xo‘rsinib dedi:
— Xudoga shukr, omon ekansan.

Uning so‘zlari qizni go‘yo yuk mashinasi urganidek bo‘ldi. Birdan xotirasiga Jungkook va tanimagan erkaklar o‘rtasidagi janjal, kimdir uni mashinadan tortib chiqarmoqchi bo‘lgan holat qaytib keldi.

— Omonmi? Jungkook-chi? Jungkook qayerda? — deb, iztirob bilan so‘radi Shahi.

— Nick va Stiv qayerda? — deb yana ham tashvish bilan so‘radi va bu uning jag‘larini qattiq tishlashiga sabab bo‘ldi.

U o‘zini bosdi va iloji boricha muloyim ovozda javob berdi:
— Tinchlan, Shahi. Ular muhim emas. Muhimi, sen omon va xavfsizsan. Men uchun eng muhimi shu.

Shahi boshni chayqadi va dedi:
— Yo‘q, siz tushunmadingiz. Erim xavf ostida. U qayerda? U sog‘-omonmi?

Shahi yotoqdan turishga urindi, lekin u bilagidan ushlab qoldi:
— Qo‘yvor meni!

— Shahi, meni eshit. Ular senga hech kim emas, — dedi u yana, bu vaqtda qizni qon bosimi oshib ketdi.

—Va.Sen.Kimsan.Buni.Aytadigan? — deb yuziga qarab baqirdi qiz.

U qat’iy ohangidan cho‘chib qoldi, qiz esa yana baqirdi: — Erimning hayoti xavf ostida! Sen esa bu holat ustidan kulayapsanmi?

— Shahi, men sening akangman! — deb javob berdi u.

Bu paytda Shahini boshi allaqachon chalkashib ketgan edi, uning butun fikri faqat erida edi.

U ishonmaslik bilan kulib:
— Hech qachon! Mening hech qanday akam yo‘q! Janob Li, qo‘yib yuboring! — dedi.

Daehan uni bilagini yanada mahkam ushlab, qat’iy ohangda dedi:
— Agar men seni singlim deb aytayotgan bo‘lsam, demak, sen shundaysan!

Shahini bilagi og‘riydi, qiz uning qo‘lini tortib oladi va baqiradi:
— YO‘Q! MENING HECH QANDAY AKAM YO‘Q! NEGA TUSHUNMAYSIZ?

U g‘azab bilan og‘ir nafas olayotgandi, Daehan esa aynan shundan cho‘chirdi. Shuning uchun mag‘lubiyatni tan olib, qo‘llarini ko‘tardi.

— Xo‘p, xo‘p, tinchlan. Men senga isbotini ko‘rsataman. Faqat jim bo‘lib, meni tinglashing kerak, — dedi u.

Shahi ko‘zini qattiq yumdi, ichki ongi hech kim bilan qattiq gaplashmaslik kerakligini uqtirardi.

Chunki bu uning asl fe’lingiz emas edi. U hech qachon baqirmas edi, hatto otasi majbur qilgan holatda ham. Endi esa bu odam asabiga tegayapdi.

Shahi unga umidsizlik bilan qarab dedi:
— Janob Li, siz meni kim bilandir adashtiryapsiz. Siz ilgari menga singlingiz haqida aytgandingiz. Unga nima bo‘ldi?

- U sensan — deb yana javob berdi u. Bu qizni uning yoqasidan ushlashga majbur qildi.

- YO‘Q! Siz ruhiy jihatdan barqaror emassiz. Janob Li, sizga davolanish kerak.

Ikki erkak u tomonga qurol tutganini ko‘rdi, lekin qo‘rquvi allaqachon yo‘q bo‘lib ketgan edi.

- Men hozir siz bilan shug‘ullanishni xohlamayman. Meni qo‘yib yuboring, erimga yordamim kerak, — dedi u, eshikka yaqinlashar ekansan. Ikki qo‘riqchi og‘ir qurollar bilan turardi.

Qo‘riqchilar yo‘lingni to‘sar ekan, u gapirdi:
- Sen u yerga bormaysan. Men tirik ekanman, yo‘q.

Shahi unga yuzlanib, so‘radi:
- Aynan mendan nima xohlaysiz?

U bir qadam oldinga tashlab, uning oldiga kelguncha yaqinlashdi va gapira boshladi:
- Men shuni xohlayman —

Shahi uni gapidan bo‘lib, yana baqirdi:
- Sening ahmoq gaplaringni eshitishimni xohlaysanmi? Bunga vaqtim yo‘q! Men hatto erim qayerda ekanini ham bilmayman!

U qizning qo‘lini ushlab, divanga sudradi va keyin uni karavotga uloqtirdi.

- Bu ahmoqona gap emas. Sen mening singlimsan! Sen u bilan ajrashasan va men bilan AQSHga borasan! — deb baqirdi bu safar u.
- YO‘Q!! HECH QACHON!! — deb qichqirdi Shahi bor ovozing bilan.

Shunda birdan tushunib yetdi:
- Tobora aniq bo‘lyapti… Demak, bularning barchasini sen qilayapsanmi?

U javob bermadi, faqat kulimsirab qo‘ydi — bu ham yetarli edi.

- JAVOB BER, TELBA! — deb baqirdi u bu safar tishlarini g‘ijirlatib.

Shu payt bir erkak qo‘lida qog‘oz bilan yetib keldi. Daehan gapira boshladi:
- Ha, bularning barchasini men qilayapman… sen uchun, Malikam.

- Aarrgh! Menga bunday dema! — deb javob qaytardi.

Daehan qog‘ozlarni oldiga qo‘yib, ruchka uzatdi:
- Buni imzola… shunda sen o‘sha jinoyatchidan xalos bo‘lasan.

U qizni yonoqlariga tegmoqchi bo‘ldi, lekin u uning qo‘lini urib tashladi:
- Jinoyatchi? Jinoyatchi bu yerda sen! U emas!

- Jungkook hozir bizning qo‘limizda. Agar menga quloq solmasang, uni yaralashdan hech ikkilanmayman, — dedi Daehan, Jungkookning rasmini otib yuborib.

Shahi qo‘llari titragan holda rasmni oldi va uning yonoqlarida bir nechta kesik va ko‘karishlarni ko‘rdi, u hushsiz holda stulga bog‘langan edi.

- Sen jinoyatchi! Unga nima qilding? — deb yig‘lab, rasmni ko‘ksiga bosding.

U xo‘rsindi va hozirgina kelgan odamga buyruq berdi:
- Sung Hoon, tugat uni!

Uning vahimali ovozini eshitib, yig‘lab iltimos qildi qiz:
- YO‘Q! Hech narsa qilma. Men hammasiga qo‘l qo‘yaman, faqat unga tegma!

Ruchkani olib, qog‘ozga qaradi, u esa kulimsiradi.

- Ajrashish Shartnomasi — bu so‘zlar qog‘ozning yuqori qismida yozilgan edi, qiz esa ko‘z yoshlari bilan unga qaradi.

Shahi buni qila olmaydi. Bir-birilariga hech qachon tark etmaslikka va’da bergan

Shahi uni hech qanday shartsiz sevgan edi. Bu yomon tush bo‘lishi mumkin, tez orada tugaydi. Shu vaqtgacha esa u kurashishi kerak.

To‘satdan zaif bir qichqiriqni eshitdi:
- AAARGH! SHAHI QAYERDA??
UNI QAERGA YASHIRDING, HAROMI!!

Bu ovoz Jungkookniki. Demak, u shu yerda.

Shahi qo‘lingdagi ruchkani mahkam ushlab, o‘rnidan turdi va Daehanning qo‘liga sanchdi.

- Ugh! Shahi! — deb u og‘riqdan baqirdi, shu payt boshqa erkaklar unga yugurib kelishdi. Bu unga imkoniyat edi. Qiz xonadan qochib chiqdi.

Atrofda yugurib, baqirayotgan edi:
- JUNGKOOK!! Qayerdasiz?

Orqasidan ham erkaklar quvayotganini ko‘rib, yashirinmoqchi bo‘lib qorong‘i joyga kirdi va podvalni (yer osti xonasini) ko‘rib qoldi.

Uzoq zinapoya uni pastga olib tushirdi va nihoyat eri ko‘ziga tashlandi.

- Kook... — dedi u pichirlab, qo‘llari stulga bog‘langan holda arqonni yirtishga urinayotganini ko‘rib.

U boshini ko‘tardi va zaif tabassum bilan:
- Shahi... - dedi.

Shahi tezda uning yoniga yugurdi va yuzini kaftlari bilan ushlab:
- Kook, yaxshimisiz? — deb so‘radi.

- Ular senga zarar yetkazmadimi, baby? — dedi u, qiz esa arqonni yechishga shoshilayotgan edi.

Shahi bosh chayqadi, ko‘z yoshlari ichida yig‘lab, arqonni yechishga urinayotgan edi, lekin arqon juda mahkam bog‘langan edi.

- Qo‘y uni, Shahi. Uni osonlikcha yecholmaysan, — yana o‘sha yovuz ovozni eshitdi qiz.

- MAXLUQ! MEN MAXLUQNING QONI BILAN BOG‘LIQ BO‘LA OLMAYMAN! — deb butun kuching bilan baqirdi qiz.

- Lekin sen shundaysan, — dedi u.

BABY WIFE 2

2025-09-09T14:51:07.722Z

#ep_27🔞

Jungkook Shahini belidan ushlab, o‘z tizzasiga tortdi.
U lablarida ish qilayotgan qiz yelkasini qattiq siqa boshladi. Uning qo‘llari Shahining tanasida harakatlana boshladi va sonigacha yetib bordi. Sonini silab, qo‘li sekin orqasiga* o‘tdi va u yerda siqa boshladi. Qiz lablariga nafas chiqarib, o‘zini tutolmadi, Jungkookning tili hanuz uning og‘zida aylanardi. Qizning nafas ololmayotganini ko‘rib, u bir lahza lablaridan uzoqlashdi, so‘ng yana lablarini o‘zinikiga bosdi.

Uning o‘pichlari qizning jag'i, bo‘yni va yoqasi bo‘ylab pastga tushdi. U aytganidek, u qizga osonlikcha munosabatda bo‘lmasligini yashirmadi.

Bu joylarga izlar qoldirgan holda, Jungkook ipak xalatni yecha boshladi va qizni yelkasidan tushirib, ko‘kraklariga hujum qila boshladi.

Qiz u koʻkraklarni so‘ra boshlagach, ko‘zini yumishga va boshini orqaga tashlashga majbur bo‘ldi. Uning og‘zi yalab, tishlab, emib harakat qilar edi, bu esa nafas olishni og‘irlashtirardi.

Jungkook tungi ko‘ylakni yechgach, uni ehtiyotkorlik bilan karavotga yotqizdi va yana harakatini davom ettirdi. U bu joylarni qizarib, shishib ketguncha tark etgach, qoringa mayin o‘pichlar qoldira boshladi. U qizni faqat ichki kiyimda qoldirdi. Ko‘zlarini ochganida, eri uning yalang‘och holatiga g‘urur bilan boqib turganini ko‘rdi.

Jungkook yana qizni lablariga yaqinlashdi, ko‘zlariga qaradi va o‘pichni buzib, qulog‘iga pichirladi:
- Meni yechintir, baby

Qiz dastlab, u nima demoqchi ekanini tushunmay, hayron qoldi. So‘ng gapning tagini fahmlab, ichidan bir titroq o‘tdi. Hayrat va chalkashlik aralash tuyg‘ular bilan unga yaqinlashdi. Yuzidagi ifodani ko‘rib, biroz jilmaydi — bunday holatda uni ko‘rish juda noyob edi.

Ikkinchi marta o‘ylamay, asta harakat qildi, u esa bunga sezilarli ta’sir bildirdi.

- Aaah... B-baby... iltimos... shuni davom ettir..., - dedi u ovozi titrab.

Uning ovozidagi iltijo va holati qizni hayajonlantirdi. Shahi esa harakatni davom ettirding, biroq asta-sekin bu holatning qanchalik chuqur ta’sir qilayotganini his qildi.

- Aaah, Shahi... - dedi u o‘zini tutolmay, sezilarli tarzda.

Nafasi deyarli normal bo'lgandan so'ng, Jungkook o'rnidan turdi va qo'llarini qizni ko'kragiga qo'ydi:
- Kechirasan, baby, men seni iflos qildim

Qizning ongi hozir sodir bo'lgan voqeani esladi. Haqiqatan ham u erini jinsiy aʼzosini ovlaganmi?

Nihoyat, qiz gapirganida, ishlov berishga muvaffaq bo'ldi:
- Yaxshi emas. Endi ayting-chi, bu qanday bo'ldi?

U hozir qizning jasoratidan hayron bo'lishi mumkin emas, chunki Jungkook uning tanasini qattiq qamrab oladi:
- Baby buni qilganingga ishonmayman. Bu ... bu ajoyib edi

Shahi o'zi bilan faxrlanadi, lekin tez orada ..... U qizni matrasga ag'darib qo'ydi va ichki kiyimini tanasidan yechishdan oldin yana o'pdi.

U yuzini qizning ostiga cho'ktirishdan oldin sonlaringizni yoyib yubordi. Qiz hali ham unga tikilib turib, ingrab yubordi.

Jungkook ko'zlarini unga moslab, jilmayib qo'ydi:
- Mening chaqalog'im men uchun juda nam. Men uni yaxshi ko'raman

Uning issiq nafasi yuragiga urilganda butun vujudi qaltirab ketdi. O'shanda u qanday his qilganini tushunarsiz.

- baby, yaxshi ish qilding. Endi senga mukofot berish navbati menda - dedi u eng yoʻgʻon erkak ovozda.

- Bugun kechasi.... Seni yeb qo'yaman, baby - bu jumla uning lablaridan chiqishi bilan qiz yana oldingi Shahi bo'ldi.

- Siz zombimisiz? Kannibal? (Inson goʻshtini isteʼmol qiluvchi) — deb qiziqib so‘radi qiz ko‘zini katta ochib, ikkalasi ham qandaydir samimiy manzara o‘rtasida ekanligini unutib.

Jungkook jilmayib kuldi va shunday dedi:
- Bu qizg'in vaziyatda ham sen meni kuldirishing mumkin

U qizni yuzini silab gapirdi:
- Sening begunohliging meni senga yanada qattiqroq tortadi

Shahi nimadir demoqchi bo'ldi, lekin u:
- Hozir gapirma, men nolangni eshitmoqchiman - deb gapini kesib tashladi.

Jungkook qizning ikki sonini ushlab turdi, chunki boshi uning teshigiga juda yaqin edi. Uning ichki sonlarida tishlashini qoldirib, u bu belgilarni bir necha marta siqib chiqdi.

Uning yuzi mushukcha kabi qizning burmalarini yalashi qizga cho'kib, oyog'ini zavqdan silkitib yubordi:
- Aaaaaa, kook ....

U qizning burmalarini yana yalaganida, Jungkookning orqa qismidagi bir musht sochini tortib oldi.

- Yaxshi bo'ldimi, baby? Mening babyim o'zini yaxshi his qilyaptimi?

Qiz javob bera olmadi, shuning uchun ko'krak qafasi vaqt o'tishi bilan yuqoriga va pastga ko'tarilayotganda bosh irg'ab qo'ydi.

Jungkook uni to'satdan yalashdan xalos bo'lishga imkon bermadi, u uning ostini doimiy ravishda silkita boshladi. Butun tanasi oqimni his qila boshladi va oyoqlar zarbadan jeledek bo'lib ketdi.

Jungkook u oyoqlarini yopib qo'ymasligi uchun mahkam ushladi va hali ham tili bilan teshiklarini kavlab chiqardi. Uning tili qandaydir sehrli bo'lib, qizni avvalgidan ham balandroq nola qilishga majbur qildi. U besh daqiqa ichida ko'zini qisib qo'yasiz, juda charchagan, chunki oyoqlari hali ham titrayapti.

Ko'zlari yumilgan bo'lsa ham, matras harakatlanayotganini his qilishi mumkin. Bu degani, Jungkook u bilan hali tugamagan.

U qizni yoniga qaytib kelib, u yerdan o'pishdan oldin yuzni silab qo'ydi.
- Baby, buni to'xtatishimni xohlaysanmi?

U ikki barmog'i allaqachon qizning nozik teshik ichida saqlab behayo so'radi.

Barmogʻining tezligidan javob bera olmadi, shunchaki bosh chayqab:
- Bu mening babyim - deganini eshitdi.

Bugun necha marta kelganini sanab o'tdi. Qiz uning barmog'iga bostirib kelganidan so'ng u harakat qilishni to'xtatganda, hali ham tartibsiz nafas olayotgan edi.

- Sen charchadingmi, baby? Lekin u seni xohlaydi - dedi u qiz
uning yarim qattiq azosini jilmayib silayotganini ko'rish uchun boshini ko'tardi. Jungkook qiz oyoqlarini keng yoygandan so'ng o'zini o'nglab oldi.

U tirsagi yordamida yoniga engashib, lablarini o'pdi va shunchaki shirinlik bilan so'radi:
- baby, mening d!ckimni olmaysanmi? To'xtashimni xohlaysanmi?"

Uning d!cki allaqachon qizning sezgir yadroingizni tiqilib, ishqalanishga olib keladi va eng muhimi, BU SHIRIN VA QIZIQ YIGITGA QANDAY RAD JAVOBINI BERISH MUMKIN?

Uch soatlik og‘ir mashg‘ulotdan so‘ng, yotoqxonaga yana sukunat cho‘kdi. Ular ikkalasinhozir yupqa adyol ostida quchoqlashib yotibdilar , har doimgidek bir-birinining iliqligini his qiladilar.

Ajablanarlisi shundaki, ular hech qachon bir-biri bilan shunday yaqinlikda bo‘lishdan charchamaydilar.

- Baby, ertaga Seulga qaytishimiz kerak, muhim ish bitimlari bor. Bunga rozi bo‘lasanmi? — dedi Jungkook sukunatni buzib.

Shahi hali ham tartibsiz nafas olib, unga qarab javob berishga harakat qiladi.

U pastga qarab, mehr bilan dedi: - Bilasan-ku, sensiz yashay olmayman. Shuning uchun mendan bu yerda qoldirishimni so‘rama.

- Iltimos, — dedi u mayin iltijo bilan.

Qiz bosh irg‘ab, shunday dedi:
- Tushundim, kook. Men tushundim.

- Bu mening kichkina quyoncham, — dedi u, boshidan o‘pib.

- Kook... ketishimizdan oldin yana bir joyga borishimiz mumkinmi? — dedi Shahi to‘satdan.

Jungkook qoshlarini chimirdi, chunki qiz allaqachon Jeon saroyiga, xizmatkorlar turar joyiga, bolalarga, Minmin va do‘stlarga borganini aytgandi. Unda qaysi joy qolgan edi?

- Qaysi joy? – qiziqish bilan so‘radi u.

- O.. Oyimning q-qabristoni, – deb zo‘rg‘a javob berding.

Jungkook beixtiyor “Oh” deb yubordi va so‘ng “Albatta” deb javob berdi. U hali ham qizni belini silab turar ekan, shirin ovozda dedi:
- Ertaga tushlikdan keyin boramiz, shunda mening babyim yetarlicha dam olib, og‘riqdan xalos bo‘lishi mumkin.

Bu eng jozibador erkakni butun umrga qanday qilib eri qilib olgan, a?

[ 𝗞𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗸𝘂𝗻, 𝘀𝗼𝗮𝘁 16:00 ]

{ Jung Hoseok }

JHS: Og‘ir qurollar va vositalarga ega bir guruh odamlar sizning hududingizga kirib kelishdi.

JJK: Ular nechta?

JHS: Bizdan ko‘p emas.

JJK: Yaxshi.

JJK: Ular hozir aynan qayerdalar?

JHS havola yubordi.

JHS: Ular sizning saroyingizga yaqin joyda, katta yo‘lda.

JJK: Yaxshi. Rahmat. Menga har bir yangilikni yuborib turing. Men doim tekshirib turaman.

JHS: Mayli, do‘stim.

{ Min Yoongi }

JJK: Hyung, hammasi qanday ketayapti?

MYG: Biz allaqachon hamma narsani tayyorlab qo‘ydik. Reja ham tayyor. Sen faqat ularning tuzog‘iga tushishing kerak.

MYG: Tayyormisan, Jungkook?

JJK: Boshqalar-chi?

MYG: Pink Panter sharqiy tarafga eng yaxshi a’zolarini qo‘riqchi sifatida yubordi, men esa g‘arbda o‘zimning va sening odaming bilanman. Hoseok ular haqidagi har bir tafsilotni yaqin atrofdagi radio stansiyadan kuzatyapti. Taehyung yo‘lda, u jamoasini faqat biz ularni yengganimizni tasdiqlaganimizda olib keladi. Agar biz undan bir soat ichida yangilik yubormasak ham, baribir keladi.

JJK: Hmm

MYG: “Hmm” dema menga, iflos. Tayyorligingni ayt.

JJK: Ha, tayyorman.

Jungkook chatni o‘chirishi bilan darhol qo‘ng‘iroq bo‘ldi.

— Sen aqldan ozdingmi? Ey tentak! Men sening zaxirang bo‘lib boraman, degandim-ku! Jismonan ham boraman, degandim-ku! — kimdir telefon orqali baqirdi.

Jungkook to‘satdan portlagandek tovushdan seskanib, jim bo‘lib qoldi.

— Meni nima deb o‘ylayapsan? Men urusholmaydigan, seni qutqara olmaydigan odammanmi? Yoki meni jamoangdan chiqarayapsanmi? — deb yana baqirdi o‘sha odam.

Jungkook u odamning chuqur nafas olayotganini eshitdi va u yana baqira boshladi:

— Men yomon ish qilayapmanmi? Men do‘stim uchun jang qiladigan darajada kuchlimasmanmi?

Jungkook jilmayib dedi:

— Hyung, tinchlan.
— Shuni aytmoqchimiding? Tentak! — deb yana baqirdi u odam, go‘yoki Jungkook yana bomba tashlaganday.

Jungkook kula boshladi va javoban so‘radi:

— Hyung, ovozingiz nega bo‘yingizdan balandroq?

— Og‘zingni yop! — bu safar u odam oldingidan ham battar jahl bilan baqirdi.

Jimin yana jahl otiga minmasidan oldin, Jungkook gapirishga qaror qildi:

— Yaxshi, tinchlan. Men seni jismonan qo‘shilishingni xohlamayapman, chunki noona (opa) senga hozir ko‘proq ehtiyoj sezayotgandek tuyulyapti.

Jiminning g‘azabi yo‘qoldi va u javob berdi:

— Ha, u menga muhtoj. Lekin bu meni hisobdan chiqarishga sabab bo‘la olmaydi.

— Men seni hisobdan chiqarayotganim yo‘q, hyung (aka). Men noona har narsada yordamga muhtojligini ko‘rdim. Har bir mayda narsaga ham sezgir bo‘lib qolganini payqadim, — dedi Jungkook samimiyat bilan.

Jungkookning tug‘ilgan kunidagi bir sahna Jiminning yodiga tushdi. O‘sha paytda Aura qanday qilib haddan tashqari xavotirga tushgani esiga tushdi — Jimin shamlarni yoqayotib barmog‘ini kuydirib qo‘ygandi.

— Agar sen ozgina tirnalib qoladigan bo‘lsang ham, bu unga albatta ta’sir qiladi. Men aynan shuni istamayman, — dedi Jungkook.

Jimin javob berishga ulgurmasidan oldin, Jungkook davom etdi:

— Sen doim menga tayanch bo‘lib kelgansan, buni bilaman. Lekin kimdir xavfsiz qolishi kerak, va o‘sha kishi — bu sensan.

Jungkook biroz jim bo‘lib, keyin yana gapirdi:

— Oldinda nima bo‘lishini bilmaysiz — yuzma-yuz urushdan keyin. Lekin agar sen xavfsiz bo‘lsang, keyingi qadamni tashlab, hamma narsani o‘z o‘rniga qaytarishing aniq.

Jimin bu so‘zlardan yuragi ezildi va u darhol javob berdi:

— Bunday gapirma. Hammasi joyida bo‘ladi, hatto undan ham yaxshi bo‘ladi.

— Menga yangiliklardan xabar berib tur. O‘zingni ehtiyot qil, Jungkook, — dedi Jimin, qo‘ng‘iroqni tugatishidan oldin.

Jungkook telefon orqali jilmaydi va o‘zicha o‘yladi:
- Qanday qilib o‘zini haddan tashqari ishonchli deb bilgan bir yigit shunday ajoyib hyunglarga loyiq bo‘lishi mumkin? Ular jonini xavf ostiga qo‘yishga ham tayyor.

U ichkariga kirdi va Shahi keng tabassum bilan kelayotganini koʻrdi.

— Tayyormisan, baby? — dedi u, va qiz unga yaqinlashib bosh silkidi.

Jungkook uning boʻynidagi sharfni yechdi va dedi:
- Sen juda chiroyli koʻrinyapsan, tanangdagi izlar bilan.

Shahi yaxshi bilardiki, unga qarshi chiqolmaydi. Qarshi chiqsa ham, yutqazadi. Shuning uchun shunchaki jim qoldi.

— Ketdik.

Qiz darvozani ochib, qabristonga kirdi. Jungkook esa ortidan yurdi. Muammo shundaki, havoning ogʻirligi odatdagidek nafas olishga xalaqit beradi. Sukut atrofni qoplagan, faqatgina bir-ikki qushning sayrashi eshitiladi. Oʻz qadam tovushi ham uni choʻchitishi mumkin. Ammo baribir onasi yotgan joyga yetib bordi.

Muayyan bir qabr e'tiborini tortdi. Unda shunday yozilgan edi:

Park Eun-hye, joyingda tinch yot.

Shahi qabriston oldiga tiz cho‘kti, birdan yig‘lab yubormaslik uchun lablarini qattiq tishlab turdi.

- Bu-bunga deyarli 10 yil boʻldi. Men bu yerga keldim, o-o-ona. Osmon-u samoda qanday yashayapsiz? Meni sogʻindizmi? — qiz titroq ovoz bilan, deyarli yigʻlab yuborish arafasida soʻzladi.

- Men... men yaxshi yashayapman, ona. Hayotim eng yaxshi narsaga aylanib ketdi.

- Siz uni koʻryapsizmi? U Jungkook. Mening erim. U meni juda yaxshi koʻradi. Hatto baxtli boʻlmasam ham, u meni baxtli qiladi, — dedi, goʻyo u qizni eshitayotgandek.

Jungkook suhbatni eshitib yuragi siqilib ketdi.

Shahi koʻz yoshlarini artib soʻradi:
- Ona, siz bizni d-duo qilasiz, toʻgʻrimi?

U achchiq tabassum bilan kulib dedi:
- A-agar siz h-hozir tirik boʻlganingizda edi... Jungkook meni qanday ardoqlayotganini koʻrgan boʻlardingiz, u meni haqiqiy qirolichadek asraydi.

- Endi sizni tez-tez ziyorat qilaman,— deya qo‘shdi u.

Shahi boshini egdi va ko‘z yoshlariga bo‘kdi:
- Men sizni sog‘indim, onam... juda ham...

- Iltimos, Xudoyim, m-mening onamni farishta kabi qabul qil. U... u chinakam farishta edi, — dedi siniq ohangda.

Jungkook orqasidan yelkasini ushlab dedi:
- Shahi, ketaylik.

U atrofiga nazar tashlagan zahoti, yon atrofdagi qabriston uning e'tiborini tortdi.

- G’alati, bu qabristonning nomi yo‘q-ku, — deb oʻyladi Jungkook.

Ular ikkalasi ketayotgan paytda, Jungkook so‘radi:
- Baby, sendan bir narsa so‘rasam bo‘ladimi?

- Mendan ruxsat so‘rash shart emas, Kook, — dedi qiz, jilmayib.

- Nega 10 yildan keyin bu erga kelding? Hatto Pusanda bo'lganingda ham, - deb qiziqib so'radi u.

- Men bu yerga appam bilan kelardim, keyin haftalab yig'lardim, ovqat eyishdan, maktabga borishdan yoki do'stlarim bilan o'ynashdan bosh tortardim. Shuning uchun appam menga bu yerga bormaslikni aytdi - deb javob berdi u pastga qarab.

— Uni sog‘ingansan, to‘g‘rimi? — deb yana so‘radi Jungkook.

Shahi unga qaradi va shunday dedi:
- Men bu og'riqni yashirishga harakat qilaman. Ammo do'stlarim va qo'shnilarimni onasi bilan ko'rganimda, bu og'irlashadi

- Shahi, men onamni sen bilan baham ko'rishga tayyorman - dedi u yoqimli tarzda.

U davom etar ekan, qiz tabassum qildi:
- Ammo u sizni mendan ko'ra ko'proq sevadi. Va siz onangizni men bilan baham ko'rayotganga o'xshaysiz

- U kabi onam borligidan xursandman. U mening yuragimdagi ma'lum bir joyni to'ldirdi, agar appam meni yaxshi ko'rsa ham bo'sh edi

- Ketdik, qorong'i tushdi. Kechki ovqatdan oldin Seulga yetib olishimiz kerak - dedi u qizni mashinasiga yetaklab.

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

BABY WIFE 2

2025-08-09T13:30:23.282Z

#Ep_26

[𝗝𝗲𝗼𝗻 𝗜𝗧 𝗺𝗮𝗿𝗸𝗮𝘇𝗶𝗱𝗮]

- Qanaqasiga? Shahini yem bo‘lish uchun ishlatishimni xohlaysizmi? — deb baqirdi Jungkook.

Yoongi ko‘zlarini uqalab qo‘ydi, Jungkook yana baqirdi:
- Hyung, aqlingdan ayrildingmi?

Jungkook gapini davom ettirdi: - Boshqa hamma narsani qilsam ham bo‘ladi, lekin Shahini yem qilishdan ko‘ra o‘laman. Hech qachon bunday qilmayman, hatto zarur bo‘lsa ham—

Yoongi uni gapdan to‘xtatdi:
- Quloq sol, axmoq! Bu sening o‘zing uchun, seni himoya qilish uchun!

- Hyung, nima deyapsiz o‘zi? Men uning hayotini xavfga qo‘ya olmayman! — deb yana baqirdi Jungkook.

- Biz bu yerga bir maqsad bilan keldik, — dedi Yoongi sovuqqonlik bilan.

- Faqat bir necha kunlik xavf-xatar hayotingning qolgan qismini baxtli qiladi — dedi Jimin xotirjam ohangda.

Jungkook hayrat aralash ko‘z tashladi, Yoongi esa jahli chiqib ketdi.

- Axmoq, faqat eshit! Uni jiddiy biror narsa bo'lishidan oldin topishimiz kerak. U sening yo'lingga bomba qo'ydi! U hatto uyingga ham yashirincha kirib olishi mumkin!

- Hyung, boshqa yo‘li yo‘qmi? — dedi Jungkook iltijoli nigoh bilan.

- Yaqinda bilsamki, kimdir bizni aldayapti. Biz o‘sha iflosni tezda topishimiz kerak, — dedi Jimin, ularning e’tiborini tortib.

- Hyung, m-men aniq bilmayman, lekin m-men H-Hanbin amakini shubhalanmoqdaman, — dedi Jungkook ikkilanib.

- Aynan! Men ham shuni aytmoqchi edim. Men seni rad etadi deb o‘yladim, chunki u Shahining otasi va uzoq yillardan beri sening otangga ishlaydi, — dedi Yoongi.

- Xo‘sh, qanday qarorga kelayapsan? — so‘radi Yoongi.

Jungkook unga tik boqib dedi:
- Hyung, agar unga biror narsa bo‘lsa, qasam ichamanki...

- Yana, sen meni mazax qilyapsanmi, f*ck? — deb yana baqirdi Yoongi.

- Yaxshi, so‘kinishni bas qiling, ahmoq! — deb javob qaytardi Jungkook.

- Sen shunday dedingmi... Yaxshi, mayli. Miyangni yig‘ishtir! — dedi Yoongi xonani tark etayotib.

- Jungkook, bu atigi bir necha kunga. Keyin bu bexosdan raqib bilan o‘ynalayotgan befoyda berkinmachoqdan qutulasan, — dedi Jimin uni tinchlantirmoqchi bo‘lib.

- Hyung, u mendan bola xohlayapti. Hozirgi paytda esa, biz bunday dahshatli narsalardan o‘tmasligimiz kerak, deb o‘ylayman, — dedi Jungkook xavotirli ohangda.

Jimin esa kulmaslikka harakat qilolmay, kulib yubordi. Jungkook unga g‘azab bilan qarab:
- Nimasi kulgili? — deb so‘radi.

Jimin kulgisini bosib, javob berdi:
- U homilador bo‘lganmi?

Jungkook esa hayratdan to‘xtab qoldi va javob berdi:
- M-men bilmadim... Yo‘q... Lekin...

- Uff! Sen unga kelganda qo‘rqoq quyonchasan, — dedi Jimin kulgisini bosolmay.

Jungkook unga hafsalasi pir bo‘lgancha qaradi.

- Meni eshit. Ataylab ularning tuzog‘iga tushishing kerak, ehtiyotkorlikni unut. Shunda ular bizning tuzog‘imizga tushadi. Biz shu yerdamiz, ikkovingizga ham hech narsa bo‘lmaydi, — dedi Jimin.

Jungkook o‘zini xavotirlanish va yomon narsalarni o‘ylashdan to‘xtata olmadi.

- Faqat bir necha kun, Kook, — dedi Jimin, uning yelkasiga ohangrabodek qo‘lini qo‘yib, keyin uni tark etdi.

𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮

— Shahi hozir uyda yolg‘izmi? — deb so‘radi kimdir Bluetooth orqali.

— Yo‘q, janob Jungkook bugun ishga kelmadi. Shahi hozir u bilan birga, — dedi qo‘riqchi kiyimidagi boshqa bir erkak.

— Ular biror joyga borishni rejalashtirishyaptimi? — deb so‘radi odam.

— Mening bilishimcha, yo‘q, — deb javob berdi qo‘riqchi ko‘rinishidagi erkak.

— Jahlim chiqdi, agar biror yangilik bo‘lsa darhol menga xabar ber, — dedi u odam buyruq ohangida.

— Albatta, janob, — dedi qo‘riqchi va qo‘ng‘iroqni tugatdi.
---

— Hammasi tayyormi? — deb so‘radi Jungkook. Shahi esa olmoqchi bo‘lgan narsalarni yana bir bor tekshirganidan keyin bosh irg‘adi.

Jungkook mashinaning eshigini ochdi, qiz esa yo‘lovchi o‘rindig‘iga o‘tirdi. U ham mashinaga chiqdi.

— Kook, Stiv va Nickni olib ketmayapsizmi? — deb so‘radi u dvigatelni ishga tushirayotganda.

— Hmm, ular boshqa mashinada bo‘lishadi. Orqamizdan kelishadi, — dedi u.

— Juda hayajondaman, bilasizmi? — dedi Shahi derazadan tashqariga qarab.

U javob bermadi, shuning uchun qiz orqaga qaradi va uning tashvishli yuzini ko‘rdi.

U konditsioner yoqilganiga qaramay terlayotgandi, shuning uchun so‘radi qiz:
- Kook, hammasi joyidami?

U Shahiga qarab oldi. So‘nayotgan tabassum bilan javob berdi:
- Hmm… Faqatgina boshim biroz og‘riyapti.

Shahi mashina allaqachon uydan uzoqlashib ketganini sezib, vahimaga tushdi:
- Nega oldin aytmadingiz? Dorini olib olsangiz bo‘lardi-ku.

U qizning xavotirli yuziga qarab jilmaydi va:
- Xavotir olma, tez orada ichaman, - dedi.

- Sizning— deb gap boshladi, lekin u gapni bo‘lib:
- Uxlab ol, baby. Vaqt kerak bo‘ladi, - dedi.

U orqasiga qarab, Nick va Stivning furgoni ularning mashinasining orqasida ekanini payqadi. Nima bo‘layotgani juda shubhali edi.

Nega Jungkook bunchalik terlayapti? Nega u faqat Nick va Stivni olib, boshqa tan soqchilarini olib kelmadi? Nega boshi og‘risa ham mashinani o‘zi haydashni xohladi?

Shunchalik ko‘p xavotirlar ongizda to‘planib borardi, chunki Shahi uning yon profiliga qarab turardi. Shunday holatda, qachon mashinada uxlab qolganini ham bilmay qoldi.

Jungkookning mashinasi uning tug‘ilgan shahri — Busanga yetib keldi. U Jeon oilasining hashamatli uyi tomon bormadi — u qizni birinchi marta uchratgan joyga emas. Jungkook ini Jeon xonimning Busandagi fermasiga olib keldi.

Janob va xonim Jeon odatda bu yerga kelishadi, lekin Jungkook bu yerga ko‘p kelavermaydi. Shunga qaramay, u bu safar Shahini shu yerga olib keldi. U mashinani to‘xtatganida qiz hali ham uxlardi. U mashinadan tushdi va Yoongini chaqirdi.

Yoongi qo‘ng‘iroqni ko‘targan zahoti, Jungkook umidsiz ohangda so‘radi:

— Hyung, orqamizdan kimdir quvib kelmadimi?

Yoongi salbiy javob berdi va bu Jungkookni yanada tashvishga soldi. Jungkook qiz uxlayaptimi yoki yo‘qmi deb tekshirib ko‘rdi, so‘ng dedi:

— Nick ham yozdi, hech kim ortimizdan kelmabdi. Demak, ular hali bilishmaydimi?

— Bilmayman, lekin ehtiyot bo‘l. Hududni allaqachon egallab oldik. Kimdir ichkariga kirishga urinsa, darhol xabar beramiz. Va darhol choralar ko‘ramiz, — dedi Yoongi jiddiy ovozda.

Bu orada Shahi uyg‘onib, yuzida quyosh nurlarini his qildi. Birinchi sezgan narsasi — haydovchi o‘rindig‘i bo‘sh edi, bu esa uni biroz vahimaga soldi.

— Kook, — dedi u xavotir bilan, xavfsizlik kamarini yecharkan.

Jungkook qizning ovozisini eshitib qaytib keldi va eshikni ochdi.

— baby, yaxshimisan, hammasi joyidami?

Shahi esa nimaga qo‘rqib ketganini o‘zi ham tushunmadi.

Ammo u qarshingizda sog‘-salomat turganini ko‘rib, yuragingizga yengillik tushdi. Qiz uning yuzini kaftlari bilan tutdi, u egilib qizning darajasiga tushganida, barmog‘i bilan peshonasini silay boshladi.

— Baby, yaxshimisan? — deb so‘radi u.

— Hey, bu mening savolim-ku! Hali ham og‘riyaptimi? — deb qaytadan so‘radingiz, u esa boshini “yo‘q” deb chayqadi.

Shahi kulimsirab dedi:

— Yaxshi. Qayerdamiz o‘zi?

U biroz jilmaydi va javob berdi:

— Onamning Busandagi dala hovlisida.

Qiz esa shu darajada hayratda qoldiki, bu rostmi yoki u hazillashyaptimi, ajratolmadi. U hayajondan shoshib, keng ochilgan ko‘zlari bilan baqirdi:

— Busan!! Dala hovlisi!! Voy xudoyim!! Rahmat, Kook!!

— Sen uchun hammasiga tayyorman. Yur, biroz sayr qilamiz, — dedi u kulib.

Qiz boshini qimirlatib, shunday dedi:
- Keling, ozgina dam olaylik, men sizga dori topaman, keyin esa atrofni kezamiz.

U ko‘rdiki, Nick va Stivning furgoni endigina yetib keldi, va ular ikkalasi ham mashinadan tushib, olib kelgan kichik yuk va buyumlarni tushira boshlashdi.

𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮

- Ha xo‘jayin, ular xavfsiz yetib kelishdi - dedi tan soqchi Daehanga.

- U qasr haqida va uning joylashuvi haqida gapir - dedi Daehan.

- O‘sha fermadagi uy boshqa qasrlardan ko‘ra xavfsiz emas - dedi u yana.

- Yaxshi xabar. Ular qachon qaytmoqchi? - deb yana so‘radi Daehan.

- Janob Jungkook bizga hech qanday ma'lumot bermagan. Biz uning yaqin tan soqchilari emasmiz -, deb javob berdi tan soqchi.

- Yaxshi, ishing tugadi. Mukofotingni ol - dedi Daehan jiddiy ohangda.

Tan soqchi ogʻzidan quloqqacha jilmaydi, ammo keyin o‘q ovozini eshitib, o‘zini yerda topdi.

- Bu seni xoʻjayiningni aldab ketganing uchun mukofot - dedi Daehan kinoyali tabassum bilan joyni tark etayotib.

[𝗩𝗮𝗾𝘁 𝗼‘𝘁𝗶𝗯, 𝘀𝗼𝗮𝘁 17:30 𝗱𝗮 𝗕𝘂𝘀𝗮𝗻𝗱𝗮]

Jungkook va Shahi kkalasi ham fermer uyining atrofiga qiziqib, aylanish bilan band edi. Bu haqiqatan ham qizning orzu uyi edi. Har bir burchagi unga yoqadi. Har bir burchak yashil va rang-barang. Gullarga to‘la bog‘da yuzlab turdagi gullar bor.

Hayvonlar uchun ajratilgan alohida burchak bor — go‘yoki kichik bir hayvonot bog‘i. Ular bu yerda juda baxtli ko‘rinadi, garchi qafasda bo‘lsalar-da, ichida keng joy bor va har bir hayvon uchun juda qulay. Parvarishlovchilarning har bir hayvonga o‘z farzandidek g‘amxo‘rlik qilayotganini ko‘rish hayratlanarli edi.

Barcha hayvonlar yoqimli va qiziqarli. Kim bu mehribon jonzotlarga befarq bo‘la oladi?!

Qiz qushlar bo‘limiga kirdi va ularning ovoz chiqarib, qichqirayotganini eshitdi. Balki ular shikoyat qilayotgandir, balki bayram qilayotgandir?

U daraxt shoxchasida o'tirgan bir sariq qushni ko‘rdi — u boshini egib, go‘yoki:
- Bu kim o‘zi? - degandek qiziqish bilan qizga tikildi.

Parvarishlovchi Shahiga biroz don berdi va u qo‘lini cho‘zib, sariq to‘tiqushga don uzatdi. Keyinchalik bildiki, bu sariq jonzotning ismi bor ekan. Va agar qiz uni ismi bilan chaqirsa, u shunday deydi:
-salom do‘stim~

- Bu qush boshqalariga qaraganda ancha sho'x ekan, - dedi Shahi, u sakrab o‘ynab, yana qizning oldiga qaytib kelayotganini kuzatarkan.

Shahini xursand qilish uchun parvarishlovchi telefondan musiqa qo‘yib yubordi, va qush boshini ritmga mos qilib qimirlata boshladi.

- Mic Bop~ Mic Bop~ ... qiz uni qo‘shiqchiga qo‘shilib kuylayotganini eshitdi.

- Kook, qarang, u raqsga tushyapti. Voy, sen raqs tushishni bilasanmi? - dedi unga mehr bilan boqib.

- Munchkin~ - dedi qush.

- Bu nima edi? - deb darhol so‘radi Jungkook, toʻti boshqa tomonga qarab turgandi.

- Bu to‘tiqush, Mr. Sunshine, meni munchkin deb atadi. Asl munchkin esa sensan. Bu yerda munchkin — sensan - dedi Shahi, so‘ng ovqatini olib kelish uchun uzr so‘rab chiqib ketdi.

U chiqib ketishi bilan, Jungkook g‘azab bilan qushga tikilib, shunday dedi:
- Hey! Sening sevgan qizing yo‘qmi? Bitch!

- Mitch — qush darhol uning so‘zlarini takrorladi.

‘Voy, bu qush taqlid qila oladi! Qaytadan o‘ylab ko‘r, Jungkook…’ — Jungkook ichida afsuslana boshladi.

- U bir narsa deyaptimi? — deb so‘radi Shahi, unga yana bir hovuch taom uzatar ekan.

- Men uni t-to‘g‘ri eshitmadim, — deb javob berdi Jungkook, qushning uning kaftidan urug‘ yeyayotganiga qarab.

U buni qanday aytadi endi —shunchaki yumshoq, begunoh sarg‘ish jonzotga so‘kinish so‘zini o‘rgatdi.

Ovqat tugashi bilan qush boshqa shoxchaga sakrab chiqdi va baqira boshladi:

"Mitch~ Mitch~ Mitch~"

Shahi kulib, dedi:
- U xuddi yangi so‘z o‘rgangandek o‘zini tutyapti.

‘Xudoga shukr, qush “Mitch” dedi deb o‘yladi’ — deb ichida chuqur yutindi Jungkook.

- Yur, boshqalarini ko‘ramiz, — dedi u Shahini qushlar bo‘limidan olib chiqayotib.

𝗞𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗯𝗼‘𝗹𝗶𝗺 𝗾𝘂𝘆𝗼𝗻𝗹𝗮𝗿 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻.

Shahi quyonlar oilasining kichik uyi oldida to‘xtadi, u yerda erkak quyon dam olayotgan edi.

- Qarang, bu quyon!! Qora rangda!! Nega bu sizga o‘xshab ketadi? — dedi Jungkookka mehr bilan hayajonlanib.

Quyon uning qo‘lini hidlay boshladi, qiz esa mayin ohangda dedi:
- Yoqimli~~~

Ism yozilgan taxta e’tiborini tortdi va u kulib yubordi:
- Voy... ismi Hahhahah ekan!

Jungkook kirib kelib so‘radi:
- Quyonning ismi ‘haha’mi!? G‘alati-ku!

- Yo‘q... hhahaha... Anavi tomonga qarang... Uning ismi... — dedi qiz kulgusini bosolmay.

- Kookoo!— deya Jungkook deyarli baqirib yubordi.

Shahi kulgusini tiyib:
- Sizni ismingizga o‘xshaydi... ikkalangiz juda o‘xshaysiz, — dedi.

Qiz uni silay boshladi, quyon esa uning mehrida eriy boshladi:
- Aww~

- U seni sevadi, — deya deyarli rashk bilan gapirdi Jungkook.

- Voy... Xonim... U odatda hech kimga o‘zini silatmaydi yoki erkalatishga ruxsat bermaydi, — dedi parvarishchi.

- Sen ajoyibsan, — dedi Jungkook soxta hayrat bilan va ko‘zlarini devorga aylantirib.

‘Nega hamma mening rafiqamni o‘g‘irlashga harakat qilyapti?’ — deb o‘yladi u, hali ham kichkina quyonchaga qarab turib.

- Hey... Boshqa hayvonlarimiz ham bor... Yur, — dedi Jungkook boshqa burchakka ishora qilib.

Shahi ketganidan so‘ng, u quyonni turtib qo‘ydi va qora rangdagi toza jonzot ham o‘zaro unga nafrat ishorasini ko‘rsatdi.

- Voy! Hey kichkina jonzot, men bilan urushmoqchimisan? Ahmoq! — dedi Jungkook pichirlab baqirib.

- Voy... Jungkook... Qarang, bu burchakda juda ko‘p quyon bolalari bor, — deb qiz baqirdi.

- Sal kattarog‘i va marul idishining yonida uxlayotgani ularning onasi, — dedi parvarishchi Jungkookga Shahiga yaqinlashishdan oldin.

- Ey, bro... Gormoningni yo‘q qil! — dedi Jungkook joyni tark etar chog‘ida.

Ular ikkalasi hayvonlar bo‘limini tark etdi. Gullardan iborat bog‘ ichidan yurganida, tinch ob-havodan zavq ola boshladi. Jungkook Shahi bilan yonma-yon yurardi, o‘ng qo‘li esa belini quchib turardi.

Qiz to‘xtab, ko‘kragiga suyanib dedi:
- Kook, biz bugun ketamiz, to‘g‘rimi?

- Ha, agar darslaringni tashlab ketishni xohlamasang, — dedi u muloyimlik bilan.

Qiz unga qarab:
"Bilasizmi? Men hatto darslarni ham tashlab, siz bilan vaqt o‘tkazishga tayyorman. Bir necha kun shu yerda qolaylik, — dedi.

U jilmayib:
- Bo‘ldi, unda. Bu senga... o‘sha mavzuda bir-ikki sex darsini o‘rganishga ajoyib imkon bo‘ladi, — dedi.

Shahi unga “Jiddiy aytayapsizmi?” degan nigoh bilan qaraganida, u faxr bilan jilmayib dedi:
- Men senga yangi usullar va boshqa narsalarni o‘rgataman.

- Men qachon o‘rganmoqchi edim o‘zi?" — deb so‘radi qiz.

- O‘qitish — eng katta fazilatlardan biri va o‘rganish har doim qiziqarli. Shuning uchun bugun o‘rgataman, — dedi u, va qiz bu fikrni qanday tushunish kerakligini bilmay qoldi.

U hali gapirmasdan, yana davom etdi:
- Bugun kechasi sen uchun oson bo‘lmayman, go‘zalim.

Shahi ko‘zlarini hazil bilan aylantirib:
- Ko‘ramiz hali, — deb javob berdi.

Jungkook uning bu javobingizdan yanada kengroq jilmaydi.

𝗣𝗼𝘃/𝗧𝗿𝗮𝗻𝘀𝗹𝗮𝘁𝗼𝗿: 𝗕𝘂 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰 𝗪𝗮𝘁𝘁𝗽𝗮𝗱 𝗶𝗹𝗼𝘃𝗮𝘀𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘁𝗮𝗿𝗷𝗶𝗺𝗮 𝗾𝗶𝗹𝗶𝗻𝘆𝗮𝗽𝘁𝗶. 𝗢ʻ𝘁𝗴𝗮𝗻 𝗴𝗮𝗹 𝗯𝘂𝗻𝗶 𝘁𝘂𝘀𝗵𝘂𝗻𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶𝗴𝗮𝗻 𝗺𝗶𝘆𝗮𝘀𝗶 𝗻𝗼𝗳𝗮𝗼𝗹𝗹𝗮𝗿 𝗰𝗼𝗺𝗺𝗲𝗻𝘁𝗱𝗮 𝗿𝗼𝘀𝗮 𝘁𝗼𝗺𝗼𝘀𝗵𝗮 𝗸𝗼ʻ𝗿𝘀𝗮𝘁𝗱𝗶. 𝗔𝗴𝗮𝗿 𝗼𝗿𝗮𝗺𝗶𝘇𝗱𝗮 𝘆𝗮𝗻𝗮 𝘀𝗵𝘂𝗻𝗱𝗮𝘆𝗹𝗮𝗿 𝗾𝗼𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗯𝗼ʻ𝗹𝘀𝗮 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰 𝗳𝗮𝗾𝗮𝘁 𝘆𝗼𝘇𝗶𝘀𝗵𝗱𝗮𝗻𝗺𝗮𝘀 𝘁𝗮𝗿𝗷𝗶𝗺𝗮 𝗾𝗶𝗹𝗶𝘀𝗵𝗱𝗮𝗻 𝗶𝗯𝗼𝗿𝗮𝘁 𝗲𝗸𝗮𝗻𝗶𝗻𝗶 𝗵𝗮𝗺 𝘁𝘂𝘀𝗵𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴! 𝗕𝗨 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗡𝗜 𝗠𝗨𝗔𝗟𝗟𝗜𝗙𝗜 𝗕𝗢𝗦𝗛𝗤𝗔. 𝗠𝗔𝗡 𝗦𝗛𝗨𝗡𝗖𝗛𝗔𝗞𝗜 𝗕𝗨𝗡𝗜 𝗧𝗔𝗥𝗝𝗜𝗠𝗔 𝗤𝗜𝗟𝗜𝗕 𝗦𝗜𝗭𝗟𝗔𝗥𝗚𝗔 𝗬𝗘𝗧𝗞𝗔𝗭𝗬𝗔𝗣𝗠𝗔𝗡. 𝗖𝗛𝗔𝗜 , 𝗖.𝗔𝗜 𝗕𝗜𝗟𝗔𝗡 𝗚ʻ𝗢𝗬𝗔𝗦𝗜 𝗕𝗜𝗥 𝗫𝗜𝗟 𝗕𝗢ʻ𝗟𝗦𝗔 𝗕𝗢𝗥𝗜𝗕 𝗪𝗔𝗧𝗣𝗔𝗗𝗗𝗔 𝗠𝗨𝗔𝗟𝗟𝗜𝗙 𝗕𝗜𝗟𝗔𝗡 𝗝𝗔𝗡𝗝𝗔𝗟𝗟𝗔𝗦𝗛𝗜𝗡𝗚. 𝗠𝗔𝗡 𝗦𝗛𝗨𝗡𝗖𝗛𝗔𝗞𝗜 𝗕𝗨 𝗬𝗘𝗥𝗗𝗔 𝗧𝗔𝗥𝗝𝗜𝗠𝗢𝗡𝗠𝗔𝗡. 𝗛𝗔 𝗔𝗬𝗧𝗚𝗔𝗡𝗖𝗛𝗔 𝗕𝗨 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗡𝗜 𝗬𝗢𝗭𝗜𝗟𝗜𝗦𝗛 𝗗𝗔𝗩𝗥𝗜 𝗕𝗧𝗦𝗡𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗘𝗥𝗠𝗜𝗦𝗦𝗜𝗢𝗡 𝗧𝗢 𝗗𝗔𝗡𝗖𝗘 𝗤𝗢'𝗦𝗛𝗜𝗚'𝗜 𝗖𝗛𝗜𝗤𝗜𝗦𝗛𝗜 𝗬𝗜𝗟𝗜𝗚𝗔 𝗧𝗢ʻ𝗚ʻ𝗥𝗜 𝗞𝗘𝗟𝗬𝗔𝗣𝗧𝗜. 𝗠𝗨𝗔𝗟𝗟𝗜𝗙 𝗤𝗔𝗬𝗦𝗜𝗗𝗜𝗥 𝗤𝗜𝗦𝗠𝗗𝗔 𝗕𝗨𝗡𝗜 𝗧𝗔ʼ𝗞𝗜𝗗𝗟𝗔𝗕 𝗢ʻ𝗧𝗚𝗔𝗡 𝗢𝗦𝗠𝗢𝗡𝗗𝗔𝗡 𝗢𝗟𝗚𝗔𝗡𝗜𝗠 𝗬𝗢ʻ𝗤 𝗕𝗨 𝗠𝗔ʼ𝗟𝗨𝗠𝗢𝗧𝗟𝗔𝗥𝗡𝗜. 𝗨 𝗣𝗔𝗬𝗧𝗗𝗔 𝗖𝗛𝗔𝗜 𝗧𝗨𝗚𝗨𝗟 𝗔𝗬𝗥𝗜𝗠𝗟𝗔𝗥𝗜𝗠𝗜𝗭 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖 𝗢𝗟𝗔𝗠𝗜𝗗𝗔 𝗛𝗔𝗠 𝗕𝗢ʻ𝗟𝗠𝗔𝗚𝗔𝗡𝗠𝗜𝗭. 𝗦𝗛𝗨𝗡𝗗𝗔𝗬 𝗘𝗞𝗔𝗡 𝗫𝗨𝗟𝗢𝗦𝗔 𝗖𝗛𝗜𝗤𝗔𝗥𝗜𝗦𝗛𝗗𝗔𝗡 𝗢𝗟𝗗𝗜𝗡 𝗢𝗭𝗚𝗜𝗡𝗔 𝗔𝗤𝗟𝗡𝗜 𝗜𝗦𝗛𝗟𝗔𝗧𝗜𝗡𝗚. 𝗫𝗨𝗗𝗢 𝗨𝗡𝗜 𝗕𝗘𝗞𝗢𝗥𝗚𝗔 𝗕𝗘𝗥𝗠𝗔𝗚𝗔𝗡

BABY WIFE 2

2025-08-09T13:15:58.997Z