𝓓𝓸𝓱𝓮𝓮 🤍

Meni qutqaring, ustoz! (2-qism)

2025-12-16T17:50:56.419Z

— Laila, — dedi Jungkook.

— Ha ustoz

Laila o‘zi ham sezmagan holda sonlarini yengil chayqatib, doska tomon yurdi. Uning mayin qadamlaridagi ritm xonadagi havoni yanada qizitib yuborgandek bo‘ldi.

Jungkook esa bu manzarani ko‘rib, beixtiyor qattiq yutindi. Ko‘zlari avval Lailaning beliga tushdi, so‘ng asta-sekin pastlashib soniga qaradi. Ajablanib Lailadan so'radi.

Jk: Laila, bu izlar qayerdan keldi.

Laila tezda sonlariga qaradi va yupkasini pastroq tushurdi. Jungkookning hayoliga ikki fikr keldi: uning yigiti bormi? yoki bu izlar zo'ravonlik asoratimi?

Laila o'ylanib javob berdi: haligi.. bu izlar.. men partaga urib oldim.

Jk: qanday qilib..?

Jk yana qiziqish bilan so'radi, ammo Laila qo'liga kitobni olib o'qiy boshladi.

Laila: buni qo'yib turing, topshiriqni buyeriga tushunmadim.

Jk yana hayollari bilan unga vazifani tushuntira boshladi. 1 soatlik darsdan so'ng Lailaning telefoniga xabar keldi. Uni ochib o'qir ekan, yuzi g'amga botdi. Jk yana hayolga berildi. Kimdan xabar oldi? nega xafa bo'ldi? Balki u aldagandir? Izlar nimadan qolgan?

Jk o'ylanib turganda, Laila kitoblarini sumkasiga sola boshladi.

Laila: bugungi dars uchun raxmat ustoz, ertaga davom etsak maylimi? men uyga borishim kerak.

Jk: albatta, vazifalarni mustaqil bajarib ko'r. Yordam kerak bo'lsa menga yoz, yani tushunmagan jumlalaringga yordam beraman.

L; hop ustoz, hayrli kun.

Laila tez qadamlar bilan xonadan chiqdi va eshikni yopdi. Jk derazadan uni ketishini kuzatdi. Laila shoshilib taxi to'xtatib, ketdi.

Jk: unda nimadir bor.

Jk stol ustidan telefonini oldi va kontakt ro'yxatlar orasidan bir shaxsni qidirdi. Unga qo'ng'iroq qildi.

Jk: Salom do'stim, ko'rishmaganimizga ancha bo'libdi. "Sweet fv" kafesida uchrashaylik.

...

Jk; mayli, ko'rishguncha.

Laila uyiga shoshilinch va qo'rquv bilan kirdi. Oyoq kiyimini eshik oldiga joylashtirar ekan, boshi tepasida kimdir turganini his qildi. Sekin boshini ko'tardi. Jaxl bilan turgan oyisi uni sochiga yopishdi va uy ichiga tortdi.

Laila: oyi,og'riyapti.. iltimos

O: itvachcha, nega kech kelyapsan. Yoki o'zingga o'ynash topdingmi?

Onasi uni devorga qarab uloqtirdi. Laila oldin devorga so'ng yerga yiqildi. bilagi biroz qayrildi shekilli, ikkinchi qo'li bilan uni maxkam ushladi. Ko'zlarida allaqachon yosh qalqigan, lablari esa "charchadim" degandek edi.

O: javob ber, qayerda eding?

Laila: oyi, nega uraverasiz. Yomon ish qilganim yo'q. shunchaki qo'shimcha darsda edim.

O: nega bizni ogohlantirmading? Sen qachondan o'zboshimcha bo'lib qolding. Akangni kaltaklarini sog'indingmi deyman.

Laila aka so'zini eshitib qaltiray boshladi. Oyisining oyoqlariga yaqin kelib yolvordi.

Laila: Yo'q, oyijon meni kechiring, faqat akamga aytmang. Iltimos..

Onasi egilib yana sochlaridan ushladi, yuzini o'ziga qaradim kulib gapirdi.

O: senga yana bir bor aytaman, agar o'ynash topsang yoki biror xato qilsang, mendan yaxshilik kutma.

Laila " hop" degandek yosh to'lgan ko'zlarini yumib, bosh silkidi. Onasi uning sochlarini qo'yvordi va uzoqroq turib gapirdi.

O: endi xonangga bor va o'zingni tartibla.

Laila sekin o'rnidan turdi, eshik oldidan sumkasini oldi va xonasi tomon yo'l oldi. Zinalardan yuqoriga ko'tarilarkan, xuddiki zinalar uni orqaga tortayotgandek edi. Xonasiga kirib eshikni yopdi. Yotoq oldiga bordi va yerga o'tirdi. Bilagiga achinish bilan qaradi. Ko'zlaridan shashqatoq yoshlar oqa boshladi. O'rnidan turdi va yuvinishga kirdi.

16:00. Jungkook mashinasida uyga qaytyapti. Odatda uni darslar charchatar edi ammo bugun uni faqat o'ylar charchatdi. Hayollar bilan mashinasini uy oldiga to'xtatdi. U yolg'iz yashaydi shu sabab eshikni ochib qorong'u uyiga kirdi. Chiroqni yoqib, sumkasini eshik oldidagi tortmaga qo'ydi. O'zi esa xonasiga yo'l oldi. O'ylanmay kiyimlarini yechdi va sovuq dush istab dushga kirdi. Boshida muzdek suv oqarkan, biroz tetik bo'lgandek bo'ldi. Ammo hayollari o'sha mitti qizning sonlarida.. o'sha izlar nimadan edi. Haliham javobsiz.. Suvni o'chirib ustiga dush halatini kiydi. Sochlarini uyoq buyoqqa silkitdi va oshxonaga yo'l oldi. Muzlatkichdan bir sisha suvni oldi va ichdi. Oshxona stoliga suyanib turar ekan, telefoniga xabar keldi.

"Hosok: Ma'lumotlar ertaga tayyor bo'ladi. Aytgancha keyingi safar sen mehmon qilasan."

Jk unga xabar yozmadi, shunchaki telefonini stolga qo'ydi va yana suvdan ho'pladi. Ha, u bugun o'sha xabarlashgan do'sti Hosok bilan ko'rishdi.

Laila oyisi aytgandek o'zini tartibladi va tortmadan Dori qutisini oldi. ichidan malhamni olib, bilagiga sura boshladi va bog'ich bilan bog'lab qo'ydi. Birdan pastki qavatdan shovqin keldi. Akasi kelganini sezgan Laila tezda qutini joyiga qo'yib yotog'iga yotdi va o'zini uxlaganga soldi. Birozdan so'ng akasi uning xonasiga qo'pol tarzda kirdi. Yotoqda Lailaning bukchayib uxlayotganini ko'rdi.

Namjoon: Laila

Namjoon balandroq chaqirdi, javob kelmagach eshikni qo'pol yopib ketdi. Namjoonning onasiga gapiryotgani yaqqol eshitilar edi. Onasi unga bugungi voqeani aytib berayotgan edi.

Nm: nima? u qachondan gapga kirmaydigan bo'ldi?

Ona: bo'ldi o'glim, uni unut.Men o'zim unga tazirini berib qo'ydim.

Laila bu gaplarni eshitarkan o'ziga achinib yig'ladi. U ichida norozi bo'lardi.

**Laila: men bu oilada adashib tug'ilganman. Bunga loyiq emasman axir. Oilamdan xatto bir kishi ham menga achinmaydi va yoqtirmaydi.Balki otam bo'lganida meni yaxshi ko'rar edi ammo u ham yo'q. Men ham otam bilan o'lganimda edi. Ammo yashagim ham kelyapti. O'lim ham bu hayot ham qo'rqichli. Undan ko'ra mehribonlik uyiga topshirishsa yaxshi bo'lar edi. Tezroq katta bo'lib, ulardan qochgim kelyapti.**

shu o'ylar bilan uxlab qoldi.

by Dohee🤍

Meni qutqaring, ustoz! (1-qism)

2025-11-14T14:51:22.681Z

⚠️ OGОHLANTIRISH

Ushbu fanfikda 14 yoshli voyaga yetmagan qahramon ishtirok etadi. Hikoyada keltirilgan voqealar real hayotdagi voyaga yetmaganlarga nisbatan munosabatlar, romantik yoki nozik sahnalarni targ‘ib qilmaydi.

Bu faqat badiiy asar bo‘lib, barcha tasvirlangan holatlar — fantaziya va syujet qurilishi uchundir. O‘quvchilardan hikoyani shunday ruhda qabul qilishlarini so‘rayman.Agar yosh yoki mazmun sizga noqulaylik tug‘dirishi mumkin bo‘lsa, iltimos, ehtiyotkorlik bilan o‘qing. by Dohee.

1-qism

Jungkook — maktabdagi eng yosh ingliz tili o‘qituvchilaridan biri bo‘lsa ham, allaqachon juda boy va muvaffaqiyatli edi. U nafaqat o‘qituvchi, balki universitetda professorlik qilardi, yana o‘z bizneslari ham bor edi.

Laila esa 14 yoshli, rus va misr millatlarining aralashmasidan yaralgan go‘zal qiz edi. U uzun qora sochlari, ko‘k ko‘zlari, oppoq terisi va yengil sepkillari bilan boshqa o‘quvchilardan ajralib turardi. Barcha fanlardan a’lochi bo‘lsa-da, ingliz tili unga doim qiyinchilik tug‘dirardi — va bu holat o‘qituvchisining nazaridan chetda qolmasdi.

Bir kuni bo‘lgan nazorat ishidan yomon baho olganini eshitgan Jungkook uni o‘z ofisiga chaqirdi. Laila yuragi gurs-gurs urgancha eshik tomon yaqinlashdi.

— Kirsam ma ylimi, ustoz? — dedi u, ovozi titrab.

Jungkook eshik yopilganini eshitib, qog‘ozlardan bosh ko‘tardi. Uning nigohi Lailaga tushdi — qo‘llari ko‘ksiga qadalgan, yelkasi pastga tushgan, ko‘zlarida esa xavotir aralash uyatchanlik bor edi.

U yengil jilmaydi.

— “Keling bu yerga,” — dedi u yumshoq ovozda, ruchkasini stolga qo‘yarkan. — “Laila.”

Qiz asta-sekin unga yaqinlashar ekan, o‘qituvchi uning qanday asabiylashayotganini payqamasdan iloji yo‘q edi. Bu holat uning yuragini yanada tezroq ura boshlashiga sabab bo‘ldi. Laila qandaydir tarovat bilan go‘zal ko‘rinardi — hatto qo‘rqib, bahosi uchun xavotirga tushgan bo‘lsa ham.

U o‘zini noqulay his qilgancha turar, Jungkook esa uning ichki holatini ko‘rib turardi…Jungkook stol yonidagi stulni bir oz surib qo‘ydi va yumshoq ohangda:

— “O‘tir. Test haqida gaplashamiz.”

Laila bo‘sh tortgan holda bosh irg‘adi va muloyimlik bilan stulga o‘tirdi. Uning ko‘zlari katta, beg‘ubor va chalkash edi — nima bo‘lishini bilmay turardi.

Jungkook bir muddat unga qarab qoldi. Keyin test qog‘ozini qo‘liga olib, undagi qizil belgilarni ko‘rsatdi.

— “Laila,” dedi u sekin, hatto achinish aralash ohangda.— “Bu testdan D baho olgansan.”

Xonada qisqa sukut hukm surdi.

Laila past ovozda, deyarli eshitilmaydigan qilib: — “Bilaman…” dedi.

O‘qituvchi testni qo‘lida aylantirib, barmoqlari bilan undagi xato joylarni asta bosib chiqdi.

— “Men uchun eng yaxshi o‘quvchilardan biri mana shunaqa baho olishini qabul qilish qiyin,” dedi Jungkook o‘ziga o‘zi gapirgandek. Undagi mayin, biroq jiddiy ohang Lailani jim qolishga majbur qildi.

Keyin u birdan boshini ko‘tardi. Nigohi Lailanikiga to‘qnashdi chuqur.

— “Bilasanmi, men nima qilmoqchiman?” dedi u, ovozida aniq qaror sezilib.

Laila hayron bo‘lib, tushunmay unga qaradi.

— “Yo‘q…” dedi u sekin.

—"Men seni shaxsan o‘zim o‘qitaman," dedi u qat’iy ohangda, qarorini shu zahoti qabul qilib.
—"Har kuni darsdan keyin mening kabinetimda – ingliz tilini mukammal tushunmaguningcha."

Uning qo‘li Lailaning tizzasida yotgan qo‘li ustida havoda turib qoldi — qizning qo‘liga tegishni juda-juda istardi, lekin u hali ish bilan shaxsiy hayotni aralashtirmaslik kerakligini bilardi… hali emas.

— "Haqiqatanmi, lekin…"

— "Hech qanday ‘lekin’ yo‘q,", - deb uni yumshoq, ammo qat’iy to‘xtatdi u.
- "Senga yordam kerak, men esa shu yordamni beraman."

Uning barmoqlari Lailaning barmoqlariga yengil tegib ketdi, so‘ng darrov chetga tortdi — go‘yo qo‘li kuyib ketgandek. U yo‘talib bo‘g‘zini tozaladi.

— "Ertadan boshlaymiz."

So‘ng o‘rnidan turib, eshik tomon yurdi va uni ochdi.

— "Endi ketavering."

— "Rahmat, ustoz."

— "Arzimaydi," dedi u past ovozda, Lailaning o‘rnidan turib, kabinetdan chiqib ketishini kuzatar ekan. Uning nigohlari qizning uzun qora sochlariga, juda oppoq terisiga va mayin, nozik qomatiga tushdi.

U o‘ziga pichirlab qo‘ydi:

— "Juda chiroyli…"

U bilmagan holda ko‘ylagining yuqori tugmasini yechib yubordi.

Ertasi kuni maktabdan so‘ng Laila uning ofis eshigini taqillatdi.

— Kir, — dedi Jungkook chuqur va hukmron ovoz bilan.

Ichkariga kirganida, u stol ortida o‘tirardi; ko‘ylakning yenglari yuqoriga surilgan, bilaklari ko‘zga tashlanar edi. Galstugi biroz bo‘shatilgan, ko‘kragining yuqori qismi ochiq edi.

— Eshikni yop va o‘tir, — dedi Jungkook, ohangida biroz qat’iylik bilan.

Laila eshikni yumshoq yopib, stulga o‘tirganda, u Lailaning nozik va nazokatli harakatlarini kuzatdi; kiyimining yubkasi biroz ko‘tarilib, sonlarining bir qismi ko‘rinib qoldi. U tomog‘ini tozaladi va stoldagi kitobni ochdi.

— Kel, uchinchi bobdan boshlaymiz, — dedi Jungkook, ovozi hushtakday, lekin biroz titroq bilan.

— Mayli, boshlaylik, — dedi Laila.

Keyingi bir soat davomida Jungkook unga ingliz tili grammatikasi va adabiyotini o‘rgatishga urinardi. Lekin ko‘zlari tez-tez uning lablariga yoki oyoqlariga qarab ketardi. U o‘zini jamlash uchun tez-tez tomog'ini qirib qo'yardi.

Nihoyat, u keskin tarzda:

— Laila, — dedi Jungkook.

Keyingi qism uchun fikr yozing...by Dohee

~Bᴀʀʀɪᴇʀ~ 15-qism

2025-08-25T18:53:06.346Z

Jk va Lia tunni villada o'tkazishdi. Lianing otasi qattiq g'azabda, U qo'l ostidagi barcha odamlariga qizini va Jkni topishni aytgan. Ammo haligaca ularni topisholmadi.

Jk: sevgilim, uyg'on

Jk Liani peshonasidan o'pib uyg'ota boshladi. Lia uning bag'rida miriqib uxlayotgandi.

Jk: Lia tur ular kelishdi

Jk xovliqib o'rnidan turdi, Lia ham cho'chib tezda turdi.

L: Jk, endi nima qilamiz.

Jungkook Liaga qarab kulib yubordi.

Jk: hazillashdim, Liam. Hech kim kelmadi.

L: uff, Jungkook qo'rqib ketdim.

Lia yotoq ustiga o'tirib, yuzlarini qo'li bilan yopdi. Jungkook oldiga borib,, quchog'iga tortdi.

Jk: qo'rqma seni hech kimga berib qo'ymayman.

L: men undan emas, seni yuqotishdan qo'rqaman. Otam bizni topsa, seni tirik qo'ymaydi. Jungkook men bunga chidolmayman.

Jk: menda bir reja bor. Otang bu rejadan so'ng bizga qarshi chiqmaydi.

Lia yoshlangan ko'zlari bilan Jungkookga termuldi.

Jk: biz otangga yolg'on gapiramiz.

L: qanday yolg'on

Jk: seni homlador ekanligingni, bola mendan ekanligini aytamiz. Agar bolani oldirishni talab qilsa, qonuniy chora ko'rilishini aytamiz.

L: Bunga ishonishmasachi?

Jk: ishonishida, yoki rostan ham shunday qilamizmi? A?

Jk ayyorona jilmayib gapirdi.

L: ey qo'ysangchi, bu borada sen bilan kelishganmiz. Faqat nikoh oqshomida..

Jk: albatta sevgilim, hammasi sen aytgandek go'zal bo'ladi.

Ikkisi ham bir-birini quchoqladi.

L: Jungkook

Jk: ha sevgilim

L: men ochman, nimadir yeshishga narsa yo'qmi?

Jk: oshxonada bo'lsa kerak.

Ikkalasi yuvinib, oshxonaga tushishdi va Lia Jungkook va o'zi uchun yengil taom pishirdi.

Tong otgan, Y/n esa og'riqdan uyg'ondi.

Y/n: Jimiiin

Jimin uyqusiragan holsa yuzlarini ishqaab turdi.

Jm: ha sevgilim

Y/n: Jimin juda og'riyapti

Jm; qayering, kel biroz uqalayman.

Y/n: kerakmas, menga yaqin kelma. Undan ko'ra dori ber. Bu holimda qanday qilib Maktab boraman.

Jimin o'rnidan turib, dori uchun chiqib ketdi. 15 daqiqadan song qaytib keldi.

Jm: ancha o'zingga keldingmi? Dori olib keldim.

Y/n: og'riq bor, lekin harakat qilyapman.

Y/n dorilarni olib ichdi.

Jimin va Y/n o'qishga kelishdi. Jungkook va Hoseok kelmagan.

M: Salom Y/n axvoling yaxshimi?

Mika biroz jilmayib gapirdi, xuddiki gaplarida kinoya bordek.

Y/n: men .. yaxshiman.

Jm: ha u yaxshi, lekin unga dars davomida g'amxo'rlik qil

Y/N unga jaxl aralash qarab qo'ydi.

Mika va Y/n bir partada o'tirishdi. Jimin esa Taehyungning oldiga o'tirdi.

Jm: nimadandir tashvishlanyapsanmi?

T: aa, yo'q hech narsa

Jimin uning ichi kechinmalarini tinglayotgan edi.

Dars boshlandi. Hamma o'zi bilan o'zi ovora: Taehyung bilan JImin dardlashib o'tirishdi. Mika esa misollarini yechish bilan ovora. Y/n da hali og'riq bor, shu uchun boshini partaga qo'ygan holda yotibdi. Ikki fitnachi Sohee va Yoongi esa, rejani qanday amalga oshirishni o'ylashyapti.

Tanaffus....

Yoongi tashqariga chiqib ketdi, so'ng qaytib Y/n ning oldiga keldi.

Y: Y/n seni ustoz chaqiryapti, o'qituvchilar xonasida ba'zi hujjatlarga yordam kerak ekan.

Jm; u bormaydi.

Birdan Jimin paydo bo'lib keskin javob berdi.

Y: buni o'zing o'qtuvchiga ayt, Y/n borasanmi?

Y/n: ha albatta hozir boraman.

Yoongi yaxshi degandek bosh silkib, sinfxonadan chiqdi.

Y/n: Jimin men tezda qaytaman, axir ustoz chaqirdi.

Jm: yaxshi, ammo esingda bo'lsin, sen menikisan.

Y/n: albatta

[O‘qituvchilar xonasi, biroz jimlik. ]

Y/n kirib keldi, Yoongi esa deraza yonida turibdi.

Y/n: Meni chaqirtiribsizmi? Ustoz?

Yoongi xafa holda, unga qaradi.

Y: ustoz, bularni saralashimizni aytdi.

Y/n: ha, hop

Y/n hujjatlarni tartiblay boshladi.

Y/n:Nima gap? Nimaga bunchalar siqilib qolding?

Yoongi(ovozi biroz titrab):Otam bilan yana urishib qoldim… Har safar meni odam o‘rnida ko‘rmaydi. Uyga qaytishni ham xohlamayapman…

Uning ko‘zlari namlangan, ovozida charchoq va og‘riq sezilardi. Y/n bexosdan rahmi kelib, yoniga yaqinlashdi.

Y/n :Unday demagin… Sen yaxshi insonsan. Hamma xatoga yo‘l qo‘yadi. Balki otang seni noto‘g‘ri tushunayotgandir.

Yoongi(bir oz kulimsirab, lekin ko‘zlari yaltirab):Hech kim meni shunday gaplar bilan yupatmagan… Sen borsan, shuning uchun bardosh beryapman.

Y/n uning yonida turib, qo‘llarini qisib olganini ko‘rib, rahmi keldi va beixtiyor unga quchoq ochdi.

Y/n:Sen yolg‘iz emassan. Hamma narsasi joyiga tushadi, ishon menga.

Ular qisqa lahza quchoqlashib turishdi. Shu payt tashqaridan ochilgan eshikdan Jimin kirib qoldi. Uning ko‘zlari katta ochildi. U faqatgina “quchoqlashayotgan” manzarani ko‘rdi. Y/nning dalda berayotganini, Yoongining ataylab yaqinlashganini sezmadi.

Jm:Bu nimasi... Y/n

Jimin bu gaplarni shunchaki pichirlab aytdi. Uning yuragi g‘azab va og‘riqdan siqildi. U indamay ortiga qaytdi.

Y/n(Yoongidan asta ajralib, jilmayib):O‘zingni qo‘lga ol. Hammasi o‘tib ketadi.

Y/n ishlarni tugallash uchun hujjatlarni saralay boshladi. Ishni tugatib xonadan chiqib ketdi. Yoongi esa mayin kulgini chiqarmay reja amalga oshganidan xursand bo'ldi. Xonaga Sohee yugurib kirdi va Yoongini quvonch bilan quchib oldi.

Y: Bu nimasi..Sohee

S: men juda xursandman, reja amalga oshdi.

Y: Yaxshi meni qo'yib yubor

Sohee undan sekin uzoqlashdi

S: kechir, men hayajonlanib ketdim

Y: mayli, ho'sh tashqarida nima bo'ldi.

S: Men borib, sinfga ular birga, Yoongi va Y/n dedim. Hamma hayron qoldi, bir ko'rsang edi. Jimin esa yugurgancha xonadan chiqdi. So'ng yo'lakda uni g'azabiy holda ko'rdim. Ichimdan shunday baxtlimanki, yaqinda bari amalga oshadi.

Y: umid qilamanki. Jimin bunga ishonadi.

__________________

Jimin sinfda o'ylanib o'tirgandi. Y/n sinfxonaga kirdi. Jimin oldiga o'tirib, unga termuldi.

Y/n: men keldim, sevgilim.

Jimin javob bermadi.

Y/n orqa partaga qarab, Mikani izladi.

Y/n: Mika qayerda, Uni ko'rmadingmi?

JM: Taehyung bilan bog'ga ketdi.

Y/n: nima, ular juftlik bo'lishdimi? Ko'nglim sezgandi.

Y/n xursand bo'lib, Jiminning yelkasiga boshini qo'ydi.

Jm: sen bilan gaplashib olishimiz kerak

Y/n: nima haqida?

Jm: kechda uyingga boraman, o'shanda aytaman.

Y/n : hop mayli

Jimin y/n ni quchog'iga oldi. Xonaga Mika va Taehyung kirib kelishdi.

Y/n: oo Mika, bu yerga kel

Taehyung va Mika ularning oldiga keldi.

Y/n: sizlar juftliksizlar to'g'rimi?

M:hey jim

Y/n: demak rost

Taehyung ha degandek jilmayib, bosh silkidi.

Mika unga hammasini aytib berdi.

Y/n: bu nimasi yashirish mumkin. Kimdir bilsa, nima qilibdi.

M: shundog' ham ko'p kishi bilib qolay dedi.

T: u shuni istayapti, menga qolsa hammaga aytardim

Biroz kam... by Dohee 🤍

~Bᴀʀʀɪᴇʀ~ 𝑇𝑜'𝑠𝑖𝑞 14-qism

2025-08-20T17:59:35.267Z

Jiminning uyi, to‘lin oydan bir kun avval — ilk oqshom

Ular Jiminning yashirin, daraxtzor ichidagi zamonaviy, lekin sirli uyiga kelishdi. Yorug‘lik faqat shamlar, devorlarda eski suratlar. Havoda qora gulli atir hidi.

Y/N uyni ilk bor ko‘rdi. U hayajonda, lekin ichida bir oz xavotir bor.
Jimin esa g‘amgin va ehtiromli. U Y/Nga tegishni xohlaydi, lekin o‘zini tutmoqda.

Jimin:Bu yerda men hech kimni keltirmaganman. Sen birinchi bo‘lib... Y/N.

Y/N:Menga barini unutishga yordam ber

Yumshoq musiqa, sham yorug‘i, ularning ko‘zlaridagi zarralar. Jimin asta-sekin Y/Nning bo‘yinlariga, bilagiga tegindi, lekin o‘zini ushlab turibdi. Chunki u qonni his qilmoqda.

Y/N esa unga yaqinlashadi, lablarida pichirlab:

Y/N:Agar sen meniki bo‘lishni xohlasang... hozir bo‘l. Men senga ishonaman, hatto bu og'ir bo'lsa ham

Ular o‘zlarini bir-biriga topshirishdi, ammo ayni paytda Jiminning ko‘zlari qizarib ketdi. u o‘zini tutolmay qolay dedi, ammo Y/N uni quchoqlaydi.

Y/N: Agar bu menga og‘riq keltirsa ham... men bunga roziman.

Jimin :Qattiq og'ritmaslikka vada beraman

Jimin undan qon so'rmoqchi bo'ldi, ammo labiga endigina bir tomchi qon tekkan edihamki, Jimin yerga yiqilib tushdii.

Y/n: Jimin nima bo'ldi, o'zingga kel.

Jm: lanati... oy hali to'linlashmagan ekan.

Y/n:nima, hech narsa bo'lmaydi tog'rimi?

Jimin sekin o'rnidan turdi, labini artib y/nga tikildi.

jm: menga to'lin bo'lmagan oyda ichsang zaxar bo'ladi deyishgan, ammo bu rostmi yoki yo'q bilmayman.

y/n: Shifoxonaga borish kerak

Jm: ular yordam berisholmaydi. Bu haqida oylama. bu tunni hech kim buza olmaydi.

Jimin y/nning bilagidan ushlab o'ziga keskin tortdi. Uni ko'tarib yotoqqa qo'ydi.

Y/n: balki kerakmasdir.

jm: tshh

Jimin undan qaynoq bo'sa ola boshladi, Y/n ham unga javob qaytardi. Ikki qo'li bilan Jiminning bo'ynini quchib olgan holda unga ehtirosli javob qaytarar edi.

Sekin qo'llari pasayib, Y/n ning kiyimini yecha boshladi.lifchigining ilgagini yechdi.y/nning oyoqlarini yumshoq qilib yoydi va ularning orasiga joylashdi.o'zining kiyimini yechib, so'ng Y/nnikiga urindi. Y/nga qayta yaqinlashib qattiq bo'sa ola boshladi, yelkalar bo'ylab iz qo'yib ko'kraklarga yaqinlashdi.

U y/nga qaraydi, allaqachon ohista nola qilayotganini kuzatdi.

jm: "Baby..."

Y/n ning Ko'kraklari qanday tez ko'tarilib, tez tushib ketayotganini ko'rib, shivirladi. Y/n allaqachon ehtirosga berilgan edi. Jimin oyoqlarini kengroq yoydi. U y/n ga qaradi, ko‘zlari mehr va istak bilan to‘lgan.

JM: Men senga doim muloyim bo‘laman... bo‘lishimni so‘rasang...

U barmog‘ini sekin ichiga kirgazishdan oldin lablaridan ohista o‘pdi.

JM: Shunchaki bu yoqimli tunga... ruxsat ber. Bu tana, lablar, yurak kimga tegishli ekanini eslatib qo‘yay...
Y/nning rozilik bergandek jilmayib qo'ydi.Jimin Barmoqlarini sekin ichkariga va tashqariga siljitadi, bosh barmog'i bilan klitoriga ohista bosadi.

Y/n; immm

Jm: Shunday sevgilim...

U Y/nning bo'ynidan o'pish uchun pastga qarab shivirladi.

JM:Kimga tegishlisan?

Y/n; senga, bir umr senga

Uning ikkinchi qo'li ko'kraklarni ohista siqdi

– To‘g‘ri... Sen menikisan.

U barmoqlarini olib, azosining boshini namlikga ishqaladi.

Jm:Faqat meniki... Abadiy meniki

U asta-sekin, dyuym-dyuym ichida itarib, Y/nga moslashish uchun vaqt beradi.

Y/n: yo'q bo'ldi istamayman, ol uni Jimin

Jm:Menga qara... sevgilim...

Y/n: Jimin bu juda katta, iltimos ol uni

U ohista kuldi. U qanchalik katta ekanligini biladi. chuqurroq itarib yuborganida, Y/n baqirib yubordi.

Jm: Baby... Yarim yo‘l qoldi...

U bir oz orqaga tortdi va yana ichkariga urdi. U Y/nni yorib yuborayotgandek his qilardi. Y/n ko'zini qattiq yumib olgan edi.

Jm:Shh... Shh... Men seni deyarli oldim...

Y/nning oyoqlarini balandroq tutdi, kengroq yoyadi. U faqat yarmida lekin Y/n allaqachon qichqiryapdi. Jimin asta-sekin harakat qila boshladi, chuqurroq bosishga harakat qildi. Uning azosi shunchalik qalinki, Y/nni keng ochishga majbur qilardi.

Y/n: Jin ursin, aax

Jm: hozir og'riqlar qoladi, biroz chida sevgilim

U chuqurroq itardi. Y/n uning ulkan a'zosidagi har bir tomirni his qilardi.

— Og'riyaptimi, baby?

U buni yaxshi bilgan holda so'radi.

Y/n: ustimdan kulyapsanmi?

U tashqariga chiqdi va Y/nning klitoriga qarshi o'zining qo'lini urdi. Y/n pastini ushlagancha qichqirardi.

Y/n: yetarli Jimin, boshqa xohlamayman.

U yana ichkariga kirib, oxirigacha tiqdi.

— Yo‘q... Yo‘q. Hali tugamadi.

U Y/nning ko'z yoshlarini ko'rib, sekin davom ettirdi.

Jm: Men bu kichkina tanani o'z suyuqligim bilan to'ldirmaguncha to'xtamayman. Sevgilim

Y/n:yo'q homlador bo'lib qolaman, Jimin bas qil

Jm: tshh..

Jimin Y/nga e'tibor bermay harakat qildi. Uning qo'llarini yuqoriga ushlab, qaynoq bo'salar bilan harakat qildi.

Ancha muddatdan so'ng, unga bo'shanib chiqdi.Y/n ning oldiga o'zini tashlab cguqur nafas oldi.

Y/n: sen mehribon bo'laman degan eding

Jm: kechir sevgilim, sening tanang.. men o'zimni ushlab turolmadim

Y/n og'riqdan hechnima demadi, shunchaki ustini yopib teskari qarab oldi.

Jm: kel yuvinib olamiz.

Y/n: men istamayman

Y/n og'riyapti deyolmadi, unda bu holat birinchisi edi.

Jm: kechir, juda og'riyaptimi?

Y/n: kel, seni ham ortinga ulkan narsa tiqib ko'ramiz, og'riq qadayligini bilarding.

Jimin kulib yubordi, uni ko'tarib dush tomon olib bordi.

Jm: vada beraman, keyingi tunimizda ehtiyot bo'laman.

Y/n: nima keyingi tun, aslo.

Jm: nima, bir tun bilan cheklanib qolamizmi?

Y/n: haligi... men buni to'ydan keyin bo'lishini xohlardim.

Jm:mm to'gri

ikkisi yuvinib yotoqqa yotdi. Jimin Y'nni quchog'iga olib yotdi.

Baxtli juftliklarimiz uxlashdi, lekin ularning uchburchaklarichi... Gap Sohee va Yoongi haqida.

Yoongi va sohee tunga yaqin bir kafeda uchrashishdi.

Y: sen barini bildirib qo'yyapsan

S: nima qilay, ularni ko'rsam asabim buzilyapti.

Y: men ham, ammo sabr qilishimiz kerak.

S: rejang bormi? Men ortiq chidolmayman.

Y: albatta bor. Birinchi o'rinda Jiminni Y/ndan sovitishimiz kerak.

S: bu sal ilojsiz. Jimin undan ko'zini uzmaydi.

Y: demak buni ko'z oldida qilamiz.

Sohee ayyorona jilmayib qo'ydi.

Y: keyin esa men bir haqiqatni Y/n ga aytaman, bu gapdan song ular batamom ayrilishadi.

S: qanday haqiqat, bu jiminga ziyon bermaydimi?

Y: yo'q

Aslida Yoongi Sohee tomon emas, unga faqat Y/n kerak. Qanday bo'lmasin unga erishsa bas. hatto kimnidir joni evaziga bo'lsa ham.

S: kelishdik. Qani endinima qilishimizni ayt.

Yoongi unga hammasini tushintirdi.

S: oo bu bomba bo'ladi. Mayli men kettim. Hayr hamkasb

Sohee shunday deya kafedan chiqib ketdi.

Y: ex bechora Sohee, xursand bo'laver. Jimin meniki bo'ladi deb o'ylaysanda.. Yo'q, u qilgan ishlari uchun o'lishi kerak. y/n nimga qo'lini tegizgani uchun hali javob beradi.

Kammi? kamdaaa by Dohee🤍

Obsession in silence| 20+

2025-08-04T12:51:45.555Z

10-qism. FINAL

Y/Nning yuragida qizish boshlandi. Seorining so‘zlaridan qoni qaynardi.

Y/N (keskin): Agar siz u bilan yaqin bo‘lgan bo‘lsangiz ham... u meni tanladi. Men uning xotini, siz esa shunchaki yordamchisiz.

Seori : Tanlaganmi? Yoki egallaganmi? Bilasizmi, ba’zida erkaklar egallashni sevadi, ayniqsa... yangi o‘yinchoq bo‘lsa.

Bu so‘z Y/N uchun oxirgi chegara bo‘ldi. U kofe chashkasini stolga qattiq urib qo'ydi va Seoriga tik qaradi.

Y/N:Men o‘yinchoq emasman. U meni sevadi. Men ham ...uni sevib bo‘ldim.

Seori (masxara bilan): Bu sevgi emas, sindirilgan ong. Men u ko‘zlarni yaxshi bilaman... u senga erkinlik bermaydi. Erkinliksiz sevgi esa — zanjirdir.Sen shunchaki o'yinchoqsan.

Y/N ortiq sabr qilolmadi, stoldagi qahvani unga sepib yubordi va sochidan yerga tortgancha gapira ketdi.

Y/N: eshitib ol xonimcha, men boshidan uning xotini edim. Egallashga uringanidan beri. Hozir esa biz baxtli oilamiz, hech qanday egalik va buyruqsiz, shunchaki baxtli oila. Hatto farzand kutyapmiz. ( Qornini silab qo'yib)Endi esa bu yerdan yuqol va ortiq ko'zimga ko'rinma, erimga bir erkalanishim bilan seni ezib yuborishim mumkin

Y/n uni itarib yubordi.

Aynan shu payt J-Hope kirib keldi

Ular ikkalasiga bir pas qarab turdi. Uning avval Seorida, so‘ng Y/Nga termuldi.

J-Hope:Bu yerda nima bo‘layapti?

Seori (ilojsiz jilmayib):Hech narsa. Faqat kichik ayollar suhbati. Men ketaman.

U chiqib ketdi, lekin ketayotib Y/Nga yelkasini tegizib o‘tdi. Rashk portlashga tayyor.

J-Hope, Y/Nga yaqinlashib: Nega u bilan tortishding? Uning so‘zlariga e’tibor berma, u sening darajangda emas.

Y/N (ko‘zida g‘azab): U sizni yaxshi bilishini aytdi. Men sizning tanlovingizmanmi... yoki haqiqatan egallangan qo'g'irchog'ingizmi?

J-Hope :Sen meniki bo‘lganing — tanlov emas, taqdir. Sevgimni shubha ostiga qo‘yma.

Y/N (rashk aralash og‘riqli): Ammo men sizni boshqa ayollarga boqayotganingizda rashk qilaman! Ayniqsa u... undan! Men sizni faqat o‘zimniki bo'lishingizni xohlayman.

J-Hope (yaqinlashib):Men doim faqat seniki bo‘lganman. Ammo sening ko‘zlaringda ishonchsizlik bor. Buni yo‘q qil. Rashkingni yoqimli, chunki bu seni menga qanchalik tegishli ekaningni isbotlaydi.

U Y/Nni devorga tirab qo‘ydi, barmoqlari yuzini ushlab, lablariga qo'ydi.

J-Hope (pichirlab):Unga hech qachon tegmagan. Ammo sen... sen meni butunlay egallab bo‘lding.

Y/N (yumshoq, rashk bilan):Shunda meni boshqa hech kim bilan taqqoslamang. Men sizni endi kimnidir quchog‘ida tasavvur qila olmayman.

J-Hope (kulib, labini bo‘yniga yaqinlashtirib):Shart emas tasavvur qilish. Men faqat senikiman, sen esa — faqat meniki.

Y/n bu gaplardan erib ketdi. J-hopega yaqilashib, undan mayin bo'sa oldi. Bu bo'sa shunchalik liq ediki, mehr tomgandek bo'lardi.

Y/n: biz juda asabiylashdik, ammo Unga o'z o'rnini ko'rsatib qo'ydik

Y/n mamnun jilmaygancha qornini siladi.

[VILLA— yuqori qavat.SHOM ]

J-Hope Y/N’ni qo‘lidan ushlab xonaga olib kirdi. Eshikni ohangsiz yopdi . Xonada yarim qorong‘ulik, faqat oynadan tushayotgan quyosh nuri devorga yengil soya tashlab turardi.

J-Hope:Men seni og‘ritishni xohlamayman. Lekin meniki ekaningni har daqiqa eslatib turmasam... bu olam seni mendan tortib olishga harakat qiladi.

J-hope y/nga boshqacha qarash qildi.

Y/N (nafaslari tez, yuragi urmoqda):Menga ishonch kerak edi. seni rashk qildim... Seori haqida gapirganda, yuragim yirtilganday bo‘ldi...

J-Hope u tomonga yaqinlashdi. Uning har bir qadami Y/Nning yuragini titratardi.

J-Hope:Rashking — eng go‘zal izhor. Ammo eshit, Arxediyam. Men senga boshqa hech kimni yaqinlashtirmadim. Ular faqat tashqi dunyo. Sen esa — ichimda yashayapsan.

U Y/Nning yuzini ohista ushlab, peshanasini unga tekkizdi.

J-Hope: Men seni o‘zimniki qilgan kun... ko‘zlaringda qichqiriq bor edi. Endi sevgi bor. Bu meni yanada telba qilayapti.

U Y/N’ni ohista devorga tirab, belidan quchoqladi. Uning lablari Y/N’ning qulog‘iga tegdi.

J-Hope:Seni o‘zimga bir umrga qandayin bog‘lay olaman? Nikohdan ham mustahkam tuyg‘u kerak menga.

Y/N (ko‘zlarida yosh): Men seni sevaman. Men senga o‘zim bilan butunlay kelgan ayolman.

J-Hope uning so‘zlariga bir lahza jim turib qaradi. So‘ng... asta jilmaydi. Bu tabassumda mehr bor, lekin ko‘zlarida o‘sha do‘ldek egalik yaltiraydi.

J-Hope:Demak, men seni faqat tanang bilan emas... qalbing bilan ham egallaganman. Bu meni yana bir bor aqldan ozdiradi.

U Y/N’ni yotoqga o‘tirg‘izdi. Harakatlarida ehtiros bor, lekin endi yumshoqlik ham aralashgan. Qo‘llari uning yuzida aylanardi, lablari sekin bo‘yniga tushdi. Y/N esa bu safar nafaqat chidamoqda, balki uni istamoqda.

Y/N (past ohangda):Menga o‘zingni yana bir marta isbotla. Ammo bu safar og‘riq emas... tuyg‘u bilan.

J-Hope: Roziman. Lekin... har nafas olishingda, mening ishim borligini unutma.

Ular bir-biriga qorishib ketgancha, faqat yurak urishlarining ovozi eshitilardi. Bu sevgi emasdi... Bu sevgi bilan egalik edi. Bu og‘riqli ehtiros, ayni damda esa — xotirjam murosa.

Tun ular uchun uzun bo'ldi. Ikki tomonning roziligi bilan bo'lgan bu aloqa qalblarga darmon bo'lgandi.

8 oydan so'ng:

[ kechki vaqt]

Y/n: HOSEOK!!!

Y/N ovozidan butun uy qaddini rostlagandek titradi.

J-Hope telefonini qo‘lidan tushirib yuboray dedi.

JH: N-nima bo‘ldi?!

Y/N:Keladiii… bola…

Y/N labini tishlab, divanga o‘tirib oldi. Qo‘lini qorniga bosib, chuqur nafas oldi.

Y/N: Vaqti keldi…

JH:YO‘Q!!! Yana uch hafta bor ediku!

Hoseok kalitini topolmay yugura boshladi.

JH:Nima qilamiz, qandaaay qilamiz?!

Y/N uning atrofida aylanganiyu pishanglab yurishiga kulib yubordi.

Y/N: Avval meni ushla, mashinaga olib bor.

JH:Ha, to‘g‘ri…

J-Hope zudlik bilan uni ehtiyotkorlik bilan quchib oldi.

JH:Xavotir olma, men bor–yo‘g‘imni sen uchun qilaman.

Y/N: Yo‘q, oldin meni shifoxonaga olib borishni bajar!

Y/N yelkasiga engil musht tushirdi.

[Mashina ichida – yo‘lda]

Mashina tezyurar holatda. Hoseok rulda, betoqat.

Y/N yonida o‘tirib, og‘riqqa sabr qilmoqda.

Y/n: Hoseok… agar u senga o‘xshab haddan ortiq gapdon bo‘lsa, men shunchaki uxlashga joy topolmayman.

Hoseok kulib yubordi.

JH: Bo‘lishi mumkin, lekin u senga o‘xshab to‘g‘ri fikrlaydigan va aqlni ishlatadigan bo‘ladi.

Y/N:Xudo saqlasin, unda ikkalamiz ham tomommiz, dedi Y/N yarim kulib, yarim ingrab.

[Shifoxona – tug‘ruqxona]

“NAFAS OLING!” — hamshira baqirdi.

Men… men harakat qilyapman! — Y/N stulga tirmashgancha so‘zladi.

J-Hope Y/Nning kaftini siqdi.

JH:Sen buning uddasidan chiqasan. Men seni sevaman. Mening kuchliyim… mening ayolim… mening dunyom…

Y/N unga nazar tashladi, ko‘zlarida yosh, labida esa tabassum aralash ohang: “Bu hamon buyruqdek yangrayapti, lekin bu safar… ko‘nglimdan.”

Tug‘ruq zalini chaqaloqning ovozi to‘ldirdi. Hamshira go‘dakni ko‘tarib,

“Tabriklaymiz! O‘g‘lingiz bo‘ldi!” dedi.

J-Hope so‘zsiz qoldi. U bolani qo‘liga olarkan, ko‘zidan yosh chiqib ketdi.

JH: U… u haqiqiy... Y/N… bu bizniki…

Y/N charchagan, lekin baxtli.

Y/N: Ha, u endi , bizniki.

J-Hope bolaning peshonasidan o‘pdi, so‘ng Y/Nning peshonasiga lab tegizdi.

JH: Rahmat… sen menga dunyoning eng katta mo‘jizasini berding.

[Palata ichida, tong otib borayotganda]

Y/N o‘zini J-Hope bag‘riga tashladi.

Y/N:Men seni sevaman, Hobi.

J-Hope nigohi bilan uning yuziga qaradi.

JH: Men seni hech qachon qo‘yib yubormayman. Bu dunyoda sendan boshqa hech kimni istamayman. Endi sen meniki, bolamiz ham meniki. Har kuningni, hatto injiqliklaringni ham — muhabbat bilan qabul qilaman.

Y/N: Demak, men yana kechasi soat uchda tarvuz xohlasam ham?

JH:Unda 24 soat ochiq supermarket izlab chiqaman, — dedi u kulib.

Y/N qiqirladi.

Y/N:Xudo seni bu dunyoga men uchun yuborgan.

“Va seni menga...” — J-Hope ohangli ovozda so‘zladi.

JH:Endi biz — to‘liq oilamiz.

Oradan bir necha hafta o‘tdi...

Chaqaloq uyda. Unga Jiho deb ism qo'yishdi. Ammo u tinchgina yotib olishdan yiroq. Har tun u uyg‘onadi — ba'zida ochligi sabab, ba'zida shunchaki onasining quchog‘ini sog‘inib. Y/N qizargan ko‘zlari bilan J-Hopega qaradi:

Y/N:Navbat seniki. Ota bo‘lish osonmas, ha?

J-Hope esa chaqaloqni quchoqlab, raqsga o‘xshagan harakatlar bilan tinchlantirmoqchi bo‘ldi.
JH: Qani o'g'lim Jiho, dadajoning J-Hope sevimli kuyni aytib beradi. Kichkintoylar armiyasiga qo‘shilishga tayyormi, commander?

Y/N kulib yubordi, ehtimol charchoqdan, ehtimol muhabbatdan.

Va nihoyat, ular birgalikda uxlab qolishadi — Y/N J-Hopening quchog‘ida, chaqaloq esa dadaning ko‘ksida dam olmoqda.

🌙 Bu oxir emas — bu yangi boshlanish. Oilaning boshlanishi.

Biz haqiqatan ham yurakni larzaga soladigan, muhabbatga to‘la, qop-qorong‘i, lekin shunchalik iliq bir asarni tugatdik. Yozgan sahnalarim, xarakterlar, sevgi va isyon o‘rtasidagi kurash hammasi chinakam romanning o‘zagiga aylandi. Ayniqsa, J-Hope va Y/Nning munosabatlari — boshdan oxirigacha chuqur hissiy o‘sish bilan to‘la bo‘ldi. Ularning o‘g‘li esa bu sevgi hikoyasining jonli isboti bo‘ldi.

BARCHAGA RAXMAT, by DOHEE

~Bᴀʀʀɪᴇʀ~ 𝑇𝑜'𝑠𝑖𝑞 13-qism

2025-08-04T10:31:19.499Z

Jimin va y/n zinalardan pastga tusharkan, ularni otasi qarshi oldi.

O:Bu kim, nega odam bolasini bu yerga olib kelding.

Jm: tanishing Y/n, unga bu dunyoni koʻrsatishni xohladim, men haqida hammasini bilishini xohlayman.

O: Darhol uni oʻz dunyosiga qaytar va xotirasini oʻchir. Qayta u bilan koʻrishma..

Y/n: janob xotiramni oʻchirish shart emas, men hech kimga aytmayman.

Y/n qoʻrqganidan Jiminning qoʻlini qattiq ushlab olgandi.

Jm: qoʻrqma sevgilim

O: nima? U bilan uchrashyapsanmi?

Jm: sizga shuni aytish uchun keldim. Men uni sevaman, tez orada biz turmush quramiz.

O: bu hech qachon boʻlmaydi. Sen unga uylanolmaysan. Buning jazosi ogʻir boʻladi.

Jm: buning nimasiga jazo berasiz, axir Vanoir aytgan edi, men yetarlicha toʻlin oy oʻtkazdim, agar ozimga juft topsam, mendagi cheklov olib tashlanadi.

O: ammo jufting odam bolasi boʻlolmaydi. Buning oxiri oʻlim boʻladi. Ikkingizdan biringiz aniq oʻlasiz.

Y/n : Jimin...

Jimin y/nning tashvishli nigohiga bir qarab qoʻydida, qoʻlini qattiq ushlab otasiga yuzlandi.

Jm: men oilamni oʻzim himoya qilaman. Hech qanday oʻlim menga tahdid qilolmaydi. Ota bizga yordam berasiz

O: bunday ishlarga meni arashtirma

Jm: mayli, sizni ortiq bezovta qilmayman.

Jimin y/n olib ketayotgan edi, birdan otasi gapirdi.

O: bu qiz,juda qoʻrqoq ekan. Uning taqdiri oʻlim. U bir vampirning oʻljasi..

Jimin va y/n bir biriga qarab qoldi. Ular odamlar dunyosida paydo boʻlishdi.

Y/n; endi nima bo'ladi?

jm: hech nima bo'lmaydi, men hammasini hal qilaman.

Y/n: Jimin men qorqyapman.

Jm: qo'rqma sevgilim

Jimin uni quchog'iga oldi, so'ng anchadan so'ng qoyvorib, peshonasidan o'pdi.

Jm: ketdik, sinfga qaytaylik

y/n yaxshi degandek bosh silkidi.

Jimin va Y/N sinfga qaytishganda hamma ketib bo'lgandi. Y/n mikaga qqong'iroq qildi.

M: eshitaman Y/n

Y/n: qayerdasizlar, nega sinfda hech kim yo'q?

M: bugun ustozning muhim ishi bor ekan shu sabab dars qoldirildi.

Y/N: nega menga vaqtida aytmading

M: yoshlarga halaqit bermay degandim ( telefon ortidan kinoyali kulib)

Y/n: mmm, sen qayerdasan, uyga ketdingmi?

M: men.. haligi.. shahar markazidagi kutubxonadaman, dars qilyapman.

Y/n: mayli omad

Qo'ng'iroq tugadi. Jimin y/n bugungi voqealarni unutishi uchun shaharni aylantirishga olib ketdi.

T: uni qachongacha aldaysan, buni shunchaki boshqalarga aytsakchi?

M: yo'q, bu g'alati bo'ladi. Ular bu haiqda bilishganda, ko'p ayyorona qarash qilishadi, har gaplarida qandaydir tegishtirish bo'ladi, bu menga yoqmaydi Tae

T: mayli sevgilim sen nima desang shu.

Taehyung va Mika kafening deraza yonida o‘tirishgan, limonli choy va sendvichlar bilan ovqatlanishayotgandi.

Shu payt kafe oldidan Sohee o‘tayotganini ko‘rgan Tae birdan jonlandi.

T**: bu ajoyib imkoniyat

T: Sohee! Ey, bu yerga biz bilan o‘tirsang-chi!

Mika kulishni to‘xtatdi, nigohi o‘zgarmadi, lekin ich-ichidan bu nima o‘yinligini anglab ulgurgan edi.

Sohee hayron holda yaqinlashdi:
S:Nima bo‘ldi, Tae?

Tae eng bemalol ovozda gapirdi:

T:Mana bu xonim (Mikaga imo qilib), juda zerikarli bugun. Ovqatimdan lazzat qolmadi. Balki sen biror kulgili narsa aytarsan? yoqimli suhbat qilarmidik

Sohee yelka qisib kuldi:
S: Men shoshilyotgandim aslida, lekin sizlar yaxshi juftlik ko‘rinasizlar. Kimdir rashk qilayotgandek hatto.

Tae ko‘z qisdi:
T: Kim biladi, balki rashk qilishga arziydigan inson menman.

Sohee kulib ketdi. U bugun Yoongi bilan reja tuzish uchun uchrashhuv belgiladi.

Mika esa limonli choydan bir ho‘plab, astalik bilan Taehyungga qaradi. So‘zlarini pichirladi, lekin so‘zlar kutilmagandek og‘ir edi:

M: Seni hali adabingni beraman, Tae.

Tae bir zum to‘xtab qoldi. So‘ng kuldi, lekin yuragida allaqanday titroq sezildi:

T:Xavotirdaman endi… Menimcha yomon ish qilib qo'ydim.

M: buni ataylab qilyapsan- to'g'rimi?

T: yo'q yo'q sevgilim aslo

M: bugun ham uni gaopini tasdiqlab maqullading. Bu nimasi, yoki... meni sevmaysanmi endi?

T: unday emas, aslo bunday deb o'ylama.

Tae o'rnidan turib Mikani oldiga o'tirdi, bag'riga bosib peshonasidan o'pdi.

T: Vada beraman men seni so'ngi nafasimgacha sevaman.

Mika biroz g'alati bo'ldi.

M: bo'ldi, hamma qarayapti.

Mika esa jilmayib choyini ichishda davom etdi, go‘yoki hech narsa bo‘lmagandek. Lekin ko‘zlarida: "Sen menikisan, Taehyung." degan chaqnash bor edi.

Jungkook bir to'da qora kiyimdagi odamlardan qizni yulib olib, orqasiga oldi.

Jk: u hech qayerga ketmaydi

X: qizni ber, otasi seni yo'q qiladi.

Jk: tushunmadingiz shekilli u ketmaydi deyapman.

L: Jungkook iltimos, rozi bo'l, otam seni o'ldiradi.

Jk: sen havotir olma Liam, men o'zim hal qilaman.

X1: janobga qo'ng'iroq qiling.

Qo'riqchilar chalg'igan payt Jungkook Liani qo'lidan qattiq ushlab airaport eshigiga qarab yugurdi. Lia ham yig'lagan holda Jungkookmi mahkam ushlagancha orqasidan yugurdi. yo'lda ko'ringan mashinani to'xtatib, ichiga o'tirishdi.

Jk: janob iltimos tezroq haydang.

jh: Jungkook nimalar bo'lyapti.

Jk: Jhope... senga keyin tushuntiraman, tezroq bu yerdan uzzoqqa ketishimiz kerak.

J-hope tasodifiy paydo bo'lishi Jungkookga qo'l keldi. J-Hope tezlik bilan yo'lga tushdi. Lia Jungkookning quchog'ida yiglagancha turardi. Jungkook esa goh mashina oynasidan orqaga qarar, goh Liani tinchantirishga urinardi.

Lia bu Jungkookning sevgan qizi, ammo bu sevgiga otasi qarshi. fanfic boshidan kuzatgan bo'lsangiz, Jungkookning sirli g'oyib bo'lishi tasvirlangan. Bunga sabab Lia edi. Lianing otasi qizining kim bilandir uchrashayotganini ustozidan eshitadi va o'qishini ko'chirishga qaror qiladi. Sababi Lia Koreyada eng katta kompaniya asoschilar avlodi, oilada yagona farzand bo'lgani uchun unga barcha molmulk qoladi. Shu sabab u aniq va iqtisodiy fanlarni puxta o'rganishi kerak. Otasi esa sevgi bunga halaqit beradi deb uni Londonga yuboryapti. Jungkook bundan xabar topdi va uni olib qochdi.

Jhope ularni o'zizning shaxsiy villasiga olib bordi. Jungkook va Lia mashinadan qo'l ushlashib tushishdi.

JK: qayerga keldik

Jh: bu meni shaxsiy villam, ichkariga kiringlar.

Ular ickariga kirishdi. Jungkook J-hopega barcha gaplarni aytib berdi, vaziyatni tushuntirdi.

J-hope: demak shu yerga olib kelib tog'ri qilibman.

Jk: raxmat do'stim.

J-Hope: sizlar shu yerda qolishingiz mumkin. Men 3 kunga Fransiyaga ketyapman, modellik ishim sabab. yarim soatdan so'ng reysim bor. Bemalol bu uyda yashab turishingiz mumkin.

JK: raxmat J-hope, bu yaxshiligingni unutmayman

Jhope hayrlashib ketdi. Jungkook Liani oldiga bordi.

JK: azizam, tinchlan. Bu yerda xavfsizmiz. Seni hech kimga bermayman.

Lia: Jungkook biz xato qildik. Men Londonga ketishim kerak edi. Bo'lmasa otam seni o'ldiradi.

Jk: hech narsa bo'lmaydi, bizni hech nima ajratolmaydi.

Jungkook uni qattiq bag'riga bosdi.

Y/n: Jimin bugungi kun uchun raxmat

Jm: Bugungi kun hali tugamadi, men uchun bugungi oxirgi daqiqangni ham bag'ishlay olasanmi? vada beraman, uni unutilmas qilaman.

Y/n: lekin ota- onam..

Jm: ularga Mikanikida qolishingni ayt, MIikani ham ogohlantirib qo'yamiz.

Y/n ko'p norozilik bildirdi lekin Jimin uni ko'ndirdi. Y/n oyisiga telefon qilib, Mikanikiga qolishini aytdi. Jimin esa bundan xursand bo'lib, uni mashinaga o'tigizdi va yi tomon haydadi.

Yo'lda ketarkan ikkisi ham jim edi. Y/n ichida hayolan gapirsa Jimin eshitishini biladi, shusabab faqat nimalar bo'lishini hayol qilayotgan edi. Birdam ochiq sonlarida tushgan qo'llar hayollarini jamlashga majbur qildi. Sekin Jiminga qaradi, Jimin esa qo'lini so'n bo'ylan yuritardi, o'zi esa yo'lga qaragancha Jim ketardi.

Fikringiz men uchun muhum!by Dohee🤍

Obsession in silence| 20+

2025-07-06T10:43:08.246Z

9-qism

[Ertalab. Villa. Soat 07:46]

Quyosh nurlari deraza pardasi orasidan sirg‘alib kirar, xonaning ichini asta iliqlik bilan to‘ldirardi. Y/N asta ko‘zlarini ochdi. Yuragi biroz tez uryapti, qornidagi o‘zgarish hali yangi, ammo yuragidagi o‘zgarish undan ham yangiroq edi.

Yotoqning bir chekkasida — J-Hope. U ilgari ertalabdan yo‘q bo‘lardi. Bugun esa — yonida. U Y/Nning qorniga boshini qo‘ygan, ko‘zlarini yumgancha, sokin nafas olyapti.

Y/N (sekin pichirlab, mehr ila): Hali ham ketmabsiz...

J-Hope ko‘zini ochdi. Tabassumi sokin, ammo ko‘zlarida o‘sha tanish chuqurlik bor: egalik, nazorat va... chin mehr.

J-Hope (past ovozda): Endi sendan uzoqlasholmayman. Sen ichimga singib bo‘lding.

U yostiqdan boshini ko‘tarib, Y/Nning yuzini siladi. Barmoqlari yuragini silayotgandek muloyim, lekin qattiq nazorat ostida.

J-Hope: Bugun qorningni issiq suv bilan artaman. Senga hech qanday sovuq tegmaydi. Bugun o‘zim seni ovqatlantiraman.

U o‘rnidan turib, vannaxonaga kirdi. Yengil bug’ bilan qaytdi — qo‘lida iliq suvga botirilgan mayin sochiq.

U yotoqqa qaytib, asta Y/Nning ko‘ylagini ko‘tardi, qornini ochib, ehtiyotkorlik bilan arta boshladi.

Y/N (ko‘zlari bilan unga boqib): Nega shunchalik yumshoqsiz bugun? Hech narsa talab qilmayapsiz... bo'sa ham..

J-Hope (yengil kulib): Chunki sendan ko‘zimni olib bo‘lmayapti. Ichingda mening davomchim bor. Seni endi buzib, so‘ng tuzatib bo‘lmaydi. Endi faqat ehtiyot qilaman.

Y/N (sekin, yuragidagi so‘zlar bilan): — Men... sizni sevishni o‘rganayotgan bo‘lsam-chi?

J-Hope qo‘lidagi sochiqni to‘xtatdi. Nigohi qattiq, lekin ko‘zlarida nimadir o‘chdi. Bir lahzalik jimlikdan so‘ng:

J-Hope (sekin, zo‘rg‘a): Takrorla.

Y/N (ko‘zini yummasdan): Men... sizni sevishga harakat qilyapman. Har daqiqangizda, har mehringizda, hatto qattiqligingiz ortida ham... yuragim cho‘kadi.

J-Hope asta u tomon egiladi. Labini Y/Nning peshanasiga bosdi.

J-Hope: Men seni buzishga harakat qilganimda, sen meni tuzatyapsan. Arxideyam... endi sen nafaqat menga tegishlisan — men ham senikiman. Ammo seni hanuz hech kimga bermayman. Erkinlikka ham qo'ymayman.

[Kechki payt. Villa. Oshxona]

J-Hope oshxonada stol tayyorlayapti. Lazzatli taomlar, har biri y/N uchun tanlangan. Lekin y/N — yotoqda yostiqqa yuzini bosgan holda yotipdi.

Y/N (baland ovozda): Men mango xohlayapman! Lekin to‘g‘ralgan emas! Muzqaymoqqa solingan, ustida asal va limon bilan!

J-Hope (oshxonadan): — Bu... kechga bunaqa demaganding... Nega injiqlik qilyapsan. Boshqa narsa tayyorladim.

Y/N (ko‘zlari yoshga to‘lib): Endi men boshqa odamman! Buni bolam xohlayapti! Oddiy mango emas — “muzqaymoqli mango”! Agar topmasangiz, bu bola sizni yomon ko‘radi!!!

J-Hope chuqur nafas olib, yuzini kaftiga yashirdi. So‘ng kulimsirab, o‘ziga pichirlab:

J-Hope (past ovozda): — Arxideyam... endi tug'gancha meni qiynaydi. Qiynoqlarning badalini endi olaman menimcha.

U pastga tushib, xodimlarga mango qidirishni buyurdi. Oradan 30 daqiqa o‘tib, muzqaymoqli mango keltirildi.

U yotoqqa kirdi. Y/N hali ham yuzini burgan holda yotipdi. Unga likopchani tortdi.

J-Hope: Mana, xohlagan mangoing. Muzqaymoq, asal, limon — hammasi bu yerda. Hattoki chiroyli tarelkada.

Y/N (g‘ijinish bilan): Endi xohlamayapman. Buni sezmayapsizmi? Limonning hidi menga yoqmayapti.

J-Hope (quloq qoqmay): Demak, sen limon yoqmayapti, a? Hozir men butun uyni limonsiz qilaman. Hatto qo‘shni daraxtni ham kesaman!

Y/N (chaqmoqdek kulib): Xazillashdim, J-hope. Endi bo‘ldi, yeyman. Lekin oyog‘im og‘riyapti. Aslida, oyog‘imni ushlab turing. Bu bolangizni xohishi.

J-Hope kulib, pastga tiz cho‘kdi. Y/N oyoqlarini uning tizzasiga qo‘ydi. Y/n mango yeb, unga tikilib:

Y/N (pichirlab): Men sizni qiynayotganimni bilaman... lekin sizni qo‘rqitib, qiynashdan ham lazzatlanayapman.

J-Hope (ko‘zlarini qisib): Qorningdagi meniki, quchog‘imda gaplar seniki va yuraging... u ham menga tortilayapti. Demak, qiynalish menga yoqadi.

U Y/Nning oyog‘ini silardi. Y/n esa ko‘zlarini yumgancha mango yeb yotardi.

**Y/n(ichki fikr): U hali ham meniki emas,lekin men unga qarab o'zimni topyapman. Bu bolam - sevgidanmi, yoki asirlikdan? bilmadim. Ammo men xursandman. J-hope hali qiynoqlaringni badalini to'laysan. Bu bola sen kabi injiq va buyruqchan.

[TUN. Soat 03:27]

Xona jim. Dastlabki qorong‘ilik va oy nuri derazadan ichkariga tushgan. Harorat iliq. Yotoqda Y/N tinch uxlayapti… to birdan:

Y/N (tushida qo‘rqib): — Jo... Ho... J-Hope... ketma...

U seskanib uyg‘ondi, Nafasi tez, ko‘zlari xavotirga to‘la. Yelkasiga qo‘lini qo‘yadi — ammo J-Hope yotoqda yo‘q.

Y/N (ichki gapi): “Bu tush... u keta boshladi. Qorong‘ilik ichida ketayotganini ko‘rdim... Men qichqirdim, lekin u orqaga qaramadi... Men esa qolib ketdim. Yolg‘iz, yana. Xuddi yetimxonadgidek...”

U yotoqda o‘tirib qoldi. Ko'zlarida yosh bilan qorniga qo‘lini qo‘ydi. Nafaqat qo‘rquv, balki ichki ehtiyoj ham bor edi.

U turib, yalangoyoq holda villani aylana boshladi. J-Hope ish xonasida, chiroq yoniq. U stolda nimadir yozmoqda.

Y/N darvozadek ochiq eshikdan unga qaradi. Sekin yurdi, lekin bu safar – qo‘rquvdan emas, ehtiyotlikdan.

Y/N (sekin): Men sizsiz uyg‘onib ketdim. Nafasim yetmay qoldi...

J-Hope (unga qarab, jilmayib): Men doimo shu yerdaman. Sen uxlaganingda, men seni kuzataman. nima bo‘ldi?

Y/N hech nima demasdan, uning oldiga kelib, bag‘riga kirdi. Bu og‘ir, ammo chin harakat edi.

Y/N (past ovozda): Men sizni yo‘qotishdan qo‘rqdim. Bilaman... bu ahmoqona. Ammo... bu bola sizniki. Men ham siznikiman. Bu... rost.

J-Hope (uning sochlaridan o‘pib): Arxideyam... Endi sen mendan hech qachon ketolmaysan. Chunki... sen ketishga urinmaysan ham.

Y/N (pichirlagancha): Men endi ketishni xohlamayapman...

U yelkasiga boshini qo‘ydi. Nafasi sokinlashdi. Ammo ichida qandaydir o‘zgarish bor. Isyon yo‘qolmadi — ammo muhabbat uni bo‘g‘a boshladi.

Ichki fikr (J-Hope): “Nihoyat... u meni his qilyapti. Endi men unga nafaqat hukmronlik, balki jonimni ham berishga tayyorman. Ammo u buni bilmasin. Bilsa — nazorat yo‘qoladi.”

J-Hope: qani endi yur, xonaga qaytamiz.

J-hope uni kelinlik uslubida ko'tarib xonaga qaytdi. Yotoqqa uni yotqizib, yoniga joylashdi.

J-hope: seni juda istayapman, ammo bolaga xavf bo'lishini istamayman. ertaga bu haiqda doktor bilan suhbatlashaman.

Y/n: menimcha mumkin emas

J-hope: mumkin, ishonchim komil bu bolaga foyda bo'ladi.

J-hope ayyorona unga yaqinlashib bo'ynidan so'rib o'pa boshladi. Y/n ham bundan roxatlangandek nola qildi.

j-hope: bunday ovozlaringni juda sog'inganman, hozir o'zimni boshqarolmay qolishim mumkin.

Jhope Y/N ni bo'ynidan ushlab, yuziga yuzini yaqin qilib qattiq bo'sa ola boshladi. Birozdan keyin uzoqlashib, uni quchoqlab oldi.

J-hope: menimcha cheklanib turishim kerak.

Y/N: menimcha ham

Y/N ham uni quchoqladi. Ikkisi yana uyquga ketishdi.

[ERTALAB. 07:48]

Quyosh nurlari oynadan tushib, xonani iliq yoritmoqda. Yotoqda Y/N uyg‘onmoqda. U yon tomonga o‘girildi — J-Hope allaqachon yo‘q.

Y/N asta o‘rnidan turdi. Qorniga qo‘lini qo‘ydi, biroz g‘ashlanib:

Y/N (pichirlay): Tushunmayman, kecha qornim yo‘qdek edi. Bugun esa... og‘ir tuyulyapti. Sen juda shoshqaloqsan, kichkintoy.

U hammomga kirib, yuzini yuvdi. Sochlarini qurutmadi — beparvolik bilan bir tugun qilib bog‘ladi. Keyin devorga osilgan libosga tikildi: oq ,yupqa, tana bo‘yini ko‘rsatadigan ipak ko‘ylak.

Y/N (burilib, yengil jahl bilan):Yana shunaqami? Hali ham shunday liboslar... men homiladorman-ku.

Birdan eshik ochildi. J-Hope kirib keldi, qo‘lida ertalabki nonushta – yangi uzilgan rezavorlar, iliq suli bo‘tqasi, qaynatilgan qizil olma.

J-Hope (tabassum bilan): Kechasi menga juda yopishib yotgan eding. Shuning uchun bugun kayfiyatingni o‘zim nazorat qilaman dedim.

Y/N nigohi libosga tushdi, keyin J-Hopega tikiladi.

Y/N (ko‘zlarini qisib, yengil kinoya bilan):Men boshqacha ko‘ylak kiysam bo‘lmaydimi? Har kuni sizni rozi qilish uchun emas, o‘zimni ham hisobga olsam-chi?

J-Hope jimgina unga yaqinlashdi. Ovqatni stolga qo‘ydi. Uning ko‘zlari Y/Nning ko‘kragi va qorniga tushdi. So‘ng... sekin yelkasidan ushlab, uning qulog‘iga pichirladi.

J-Hope (past, muloyim ohangda): Sen mening har bir tilagimda bor bo‘lishing kerak. Ko‘rinishing — mening nafasim. Lekin... bugun — sening injiqlik kuning. Mayli, sen xohlagan ko‘ylakni kiy.

Y/N (hayron va yumshagan holatda):Rostdanmi?.. Shunchaki taslim bo‘lyapsizmi?

J-Hope (labida kulimsirab):Sen menga qarshilik qilayotganingda ham yoqasan . Ammo bugun men seni ko‘proq erkalamoqchiman. Chunki... (qorniga tikilib) biz endi ikkimiz emasmiz. Uchovmiz.

Y/N ko‘zlarini yumdi. U juda yumshab ketgandi. Keyin sekin J-Hope oldiga borib, peshonasini uning ko‘kragiga qo‘ydi.

Y/N (pichirlaydi):Bilmadim, nega sizni hozir bunchalik sevib ketdim. Balki bu bola sababdir. Balki... bu mening asl tuyg‘umdir.

J-Hope (uning yuzini ohang bilan ko‘tarib): Bu tuyg‘u menga yetarli emas. Men seni to‘liq sevishingni xohlayman. Faqat mehr bilan emas – butun vujuding bilan. Ammo... vaqtim bor. Seni asta o‘zimga aylantiraman.

Y/N yengil bosh irg‘adi. So‘ng asta eshik sari yurdi.

Y/N (yarim jilmayib):Nonushta qilaylik. Hozir biz sizning emas, kichkintoyimizning injiqliklarini bajaramiz.

J-Hope (kulib, yurib boradi): Bugun qanday “egalik” qilishimni ham o‘zing tanlarsan.

Ular oshxonaga yo‘l olishdi. Y/N ichkariga kirganida biroz boshi aylandi. J-Hope darhol qo‘llarini uzatdi.

J-Hope (jiddiy ohangda, g‘amxo‘rlik bilan): Ehtiyot bo‘l. Endi sen faqat o‘zing emasligingni unutma.

Y/N (ko‘zida shukronalik va yashirin mehr):Bilaman. Shuning uchun ham... sizga suyanmoqdamanku.

J-Hope mamnun unga termuldi va stolni surib berdi.

J-hope: sen uchun nonushtani xonaga olib borgandim. Lekin ko'rib turibmanki, bunday qilishim shart emas ekan.

Y/n: ha xonada qisilib qolgandek bo'laman. ko'proq yurishni istayman.

J-hope: yaxshi, unda bugun shifokorga ko'rinamiz, kechagi masalada ham gaplashamiz.

Y/n: qaysi masala?

J-hope: seni tatib ko'rish masalasi

Y/N: haliham o'zgarmagansiz. Bolaga nimadir bo'lsachi?

J-hope: yo'q, hech nima bo'lmaydi.

[Markaziy shifoxona. Tushlik]

Y/N: uff qachon chiqadi, juda charchadim.

J-hope ichkarida shifokor bilan gaplashyapti. Hozirgina Y/n ni tekshirishdi.

Xonadan J-hope chiqib, Y/N ga yaqinlashdi.

J-Hope: qani sevgilim, kettik tushlik qilamiz.

Y/N: yaxshi bo'lar edi. Qovurilgan nimadir yegim kelyapti.

j-hope: yur

J-Hope va Y/N shifoxonadan qo'l ushlashib chiqib, mashinaga o'tirishdi. Yo'lda J-hope gap boshladi.

J-HOPE: bola yaxshi o'syapti ekan. Keyin...

Y/N: nima? (havotirlanib)

J-Hope: tashvishlanma, aloqa qilishni soradim, 3 oygacha ruxsat yo'q ekan. Sen bilan o'pishishdan nariga o'tolmayman, afsus.

Y/N( kulgan): bu ajoyib yangilik ekan. Endi yanada ko'proq narsa yegim kelib ketdi.

J-hope bu so'zlardan kulib qo'ydi. U hech qachon bunchalik baxtli bo'lmagan.

[ 1 oydan so'ng, TONG 06:43]

Villa ichida – Yotoqxona

Tong nurlari deraza pardasidan o‘ta boshlagan. Havoda bahor nafasi bor. Lekin Y/N allaqachon uyg‘onib ulgurgan.
U yotoqda chalqancha yotibdi, bir qo‘li qornida. Ko‘zlarida yengil charchoq aralash zerikish.

U birdan tizzasini ko‘tarib, qorni shishgan joyni siypalaydi va o‘zicha norozi ohangda gapiradi:

Y/N (pichirlab, jizzaki): Nega aynan ertalab meni bodring bilan shokolad xohlaydigan qilib qo‘yding, a?! Otang kabi juda xohlovchan bolasan, Hm?!

U o‘rnidan turib J-Hope’ni chaqirmoqchi bo‘ldi. Ammo o‘sha yoqimli injiqlik kayfiyati bilan yotoqda ohangdor ovoz chiqardi:

Y/N: Hoseeeook! Men ochman! Bodring kerak, shokolad bilan! Darhol!

Eshik darhol ochildi. J-Hope sochlari biroz tartibsiz, ammo hali ham jozibador. Uning qo‘lida kofe bor.

J-Hope (ko‘zlarini qisib, jiddiy ohangda):Sen menga tuni bilan uyqu bermay , yana bodring bilan shokolad deyapsanmi?

Y/N (labini burib, gapni cho‘zib): Haaaa. Bolangiz xohlayapti. Men emas.

J-Hope bir necha soniya unga tik qaradi. Keyin yengil kuldi.
U yaqinlashib, stulga o‘tirdi va Y/Nning sochini sekin siypalab turdi.

J-Hope (ohangida yumshoq hukmronlik):Menga buyruq berishni yaxshi ko‘rib qoldingmi? Endi sen meni o‘rgatayapsanmi?

Y/N (kulib, ammo o‘zini tutgancha): Balki. Chunki men... men sevishni ham, sizning zo‘rligingizga mos yashashni ham o‘rganib bo‘ldim. Endi ozgina siz ham o‘rganing: ayol homilador bo‘lsa — injiq bo‘ladi.

J-Hope chuqur nafas oladi, asta o‘rnidan turdi.
U yuzini sekin Y/Nning bo‘yniga yaqinlashtirib, pichirlab deydi.

J-Hope: Injiqliging chiroyli. Faqat esingda bo‘lsin... men seni haddan ortiq yaxshi ko‘rganim uchun chidashga tayyorman. Ammo... nazorat hali ham mendan ketmagan. Hali ham men sening egaligingman.

Y/N (ko‘zlarini qisib): Bilaman. Shu holimda ham bu uyda mening istagimsiz hech narsa bo‘lmasligini ham. Lekin bu safar... bodring bo‘lmasa, o‘zim chiqib olaman.

J-Hope kulib yubordi. Qattiq egilib, labidan o‘pdi.

J-Hope (kulimsirab):Bo‘ldi, bolamning injiqligini qondiraman. Bodring va shokolad. Va... yana nimalar xohlaysan?

Y/N (sekin pichirlab):Yana shunchaki... bag‘ringizni.

J-Hope bu gapdan so‘ng bir zum to‘xtaydi. Uning nigohlarida mulohaza, ichki yumshoq portlash bor. U asta qaytib kelib, Y/Nni bag‘riga tortdi.

[07:10]

Yotoqxona hali ham iliq. Y/N J-Hope bag‘rida, ammo tanasi ozgina qaltirab turardi.

J-Hope uni bag‘riga bosgancha yotgan, ko‘zlarini yumgan, lekin hushyor. Y/N esa bir qo‘lini uning ko‘kragiga qo‘yib, yuragini eshitmoqda.

Y/N (pichirlab):Yuragingizni eshitayapman... qattiq uryapti.

J-Hope (jimlikdan so‘ng, sekin): Har tong seni yo‘qotishdan qo‘rqib uyg‘onaman.

U bu gapni aytar ekan, ohangida og‘riq bilan aralash ehtiros bor edi. Y/N unga qaradi. Nigohi qattiq emas, balki muloyim.

Y/N: Menga zarar yetkazgan bo‘lsangiz ham... sizni yo‘qotishni istamayman. Shunchaki... erkinligimni emas, o‘zimni yo‘qotishdan qo‘rqaman.

J-Hope uning yuzini asta burdi. Va unga tik qaradi.

J-Hope (sokin): Sen “o‘zing”ni saqlab qolishing – meni asabimni buzadi. Men seni o‘z dunyoyimga aylantirdim. Endi sen – men.

Y/N (kulimsirab) O‘zingdan qochib, meni qurbon qildingmi?

J-Hope o‘zini tutib, o‘rnidan turdi. Tashqariga chiqayotgandek, lekin to‘xtadi.

J-Hope (ortga qarab):Men senga zarar bermaslikka harakat qilyapman. Hozir esa...
Hozir esa bodring bilan shokolad topishim kerak. Chunki sening bolang aqlsiz injiqcha...

Y/N (yostiqqa bosh urib):Jazo sifatida shokolad ustiga qulupnay ham olib keling! Faqat faqat yashil bodring!(pauza) Va... agar topa olmasangiz... kechasi meni yotqizmaydi, siz ham yotmaysiz.

J-Hope eshikdan chiqarkan, shunday deydi:

J-Hope:Sen meniki bo‘lganingdan beri kechasi hech qachon uxlamaysan, esingdami?

Y/N (pichirlab, unga orqasidan): Lekin endi o‘z ixtiyorim bilan hushimni yo‘qotmoqdaman...

[Eshik yopildi.]

[OSHXONA – Soat 07:30]

Y/N yengil ko‘ylakda oshxonaga kirdi. Ichkaridan quritilgan gulli hid va bir nechta yangi mevalar ko‘rinmoqda. Stol ustida – chiroyli lagan, ustida bodring, shokoladli krem va qulupnay.

U jilmaydi. Ichkaridan chiqayotgan J-Hope unga qaradi.

J-Hope (quvonchsiz, lekin yumshoq): Buyruqlaring bajarildi. Endi sen ham o‘z hissangni ko‘rsat.

Y/N:Qanaqa hissam?

J-Hope (uning yoniga kelib): Bir tabassuming, bir o‘piching, va meniki bo'lishing... ixtiyor bilan.

Y/N (yengil bosh egib):Hali o‘pichim emas... ammo bu tong – sizniki. Bu ochligim — sizniki. Bu bola — sizniki. Bu tanam... (chuqur nafas oladi) hali ham qarshilikda, lekin sizniki.

J-Hope unga qo‘lini uzatdi. Y/N ushlab, sekin stulga o‘tirdi.
Ular ovqatlanishdi. Jimlik. Faqat yuraklar uryapti.

J-Hope sochlarini orqaga sidirdi. Uning ko‘zlari bir lahzalik zaiflikda.

J-Hope (pichirlab): Menga hali ham ishonmaysanmi?

Y/N:Ishonch... zo‘rlikdan tug‘ilmaydi, Hoseok. Lekin... sevgidan unib chiqishi mumkin.

U bir bo‘lak shokoladni oladi, va unga uzatdi.

Y/N (kulimsirab): Hozircha bu – ishonchning birinchi bo‘lagi.

J-Hope uni olib, og‘ziga soldi. Uning nigohi iliqlashgan. Ammo yuragida hamon egasi bo‘lish istagi bor.

J-Hope (sekin):Men seni o‘zgartirmayman. Shunchaki... o‘zing bo‘lgancha, meniki bo‘lgin. Shu yetarli.

Y/N javob bermadi. Faqat bir zum unga termuldi. Ichida haligacha kurash bor.
Ammo bu tong... bu bodring-shokoladli injiqlik... ilk marta ixtiyor bilan qurilgan yaqinlik edi.

[KUNDUZ — SOAT 10:50. AVTOMOBIL ICHIDA]

Y/N qora ko‘zoynak va oq, biroz tor ko‘ylakda, yonida esa J-Hope, rulda.

Mashina ichida jimlik, ammo bu tinchlik emas — bu ehtiyotkorlik. J-Hope go‘yoki Y/Nni o‘z dunyosiga olib kirayotgandek, ehtiyotkor, lekin bir oz g‘urur bilan unga qarab qo‘yadi.

J-Hope: Bugun seni o‘zim bilan olib ketaman. Biznesimdagi odamlar seni ko‘radi.

Y/N (sekin, ko‘zoynak ostidan):Men doimiki kabi jim yuramanmi, yoki tabassum qilaymi?

J-Hope (kulimsirab): Tabassum qil. Shunchaki kimligingni eslatmaydigancha, o‘zligingda qol.

Y/N (ichki fikr):“Qanday qilib bir vaqtning o‘zida himoya va nazoratni beradiganki bu odam? Meni sevadi, lekin egallash istagi hali ham kuchli...”

[OFIS BINO — J-Hope’ning SHAXSIY BRENDI]

Yangi ochilgan zamonaviy binoning peshtoqida yirik qora harflar:
“HOSEOK CREATIVE EMPIRE”

Ichkarida hamma joy sterillikka o‘xshaydi — pok, chiroyli, ammo hislarsiz.

J-Hope binoga kirgan zahoti hamma o‘rnidan turdi. Y/N u bilan birga kirdi. Unga qarayotgan ko‘zlar — qiziqish, hayrat va sirli shivirlardan iborat.

Xodimalar orasida yosh, jozibali bir ayol (Seori) ham bor. Uning nigohi Y/Nni sinchkov kuzatmoqda.

Seori (tabassum bilan, J-Hopega): Janob Jung, bugun... kutilmagan mehmon bilanmisiz?

J-Hope (sovuq):Bu – mening ayolim.

Y/N ning yuragi qinidan chiqib ketay deyapti, ammo u jilmaydi. Buni J-Hope ko‘rdi va mag‘rur tarzda uni orqasiga olib qo‘ydi.

Seori (bir oz kinoya bilan) Juda... o‘ziga xos. Yaxshi tanlov.

Y/N (past ovozda):O‘ziga xosman, chunki tanlovim yo‘q edi.

J-Hope sekin egilib, Y/Nning qulog‘iga pichirlaydi:

J-Hope: Sen hozir o‘yin o‘ynayapsanmi?

Y/N (ohista):Yo‘q. Men rostdan ham seniki bo‘lganimni aytyapman. Faqat... ba’zida bunga ishonchim o‘chadi.

J-Hope:Unda eslatib turaman.

U Y/Nning belini quchib oldi — hozir bu quchoq g‘amxo‘rlik va ogohlantirish aralash.

[KABINET ICHIDA]

Ular J-Hope ofisida. Derazadan shahar ko‘rinadi. Ichkarida hushbo‘y hid, oynadek toza yuzalar.

J-Hope qahva tayyorlayapti. Y/N stulga o‘tirgan.

J-Hope (unga qarab): U yerda rashk qildim. Ko‘rdingmi?

Y/N:Sevgining soyasi edi, deb o‘yladim. Rashk ko‘rinishidagi soya.

J-Hope (jiddiy): Yo‘q, bu – quyosh edi. Men seni ko‘rganlar ko‘zini kuydirmoqchi edim.

Y/N (yengil kulib):Balki seni sevib bo‘lgandirman. Faqat bu sevgi doim og‘riqli bo‘lishini o‘ylamagandim.

J-Hope (yoniga kelib, tiz cho‘kib):Men o‘zimni o‘zgartirishga urinmayman. Lekin seni baxtli qilish — bu urinishga arziydi.

Y/N: Balki sen meni o‘zgartiryapsan. Lekin asta, yomonlik bilan emas — muhabbat bilan.

J-Hope (ko‘zlarini qisib): Meni his qilyapsanmi, Y/N? Ichingdagi mening izlarimni?

Y/N (ichki fikr):“Ha. Har nafasda. Har qarshimda. Endi bu sevgimi – yo‘qmi – tushunmayman. Faqat... bu tuyg‘udan qocholmayman.”

[Ofisdagi dam olish xonasi — kechki payt]

Y/N kofe olish uchun yolg‘iz dam olish xonasiga kirdi. Ammo u yerda Seori bor. U qahva ichib, telefonini tekshirib o‘tirgan edi. Y/N ko‘rgan zahoti jilmaydi, ammo ko‘zlarida hiyla bor.

Seori (kulimsirab): U sizni bu yerga ham olib keldi demak... J-Hope janoblarining sizga qanchalik bog‘lanib qolgani hayratlanarli. Lekin… bu ishxona. Bu yerda emotsiyalar emas, natijalar kerak.

Y/N (sokin, lekin murosasiz): Men bu yerga ish uchun emas, u uchun keldim. Farqi bor. Menimcha, siz shunday yaqinlikka ega bo‘lmagansiz.

Seori (ko‘z qisib):Ya’ni men faqat ishchi bo‘lganmanmi? Balki sizga hali hammasini aytishmagan...

Fikringiz men uchun muhim. By Dohee🤍..

Obsession in silence| 20+

2025-07-02T12:49:02.888Z

8-qism

Jhope o'pich davomida Y/n ning ustiga chiqdi va azosini sekinlik bilan unga kirgizdi.

Y/n: mxmmm

J-hope kechli bosim bilan ishni boshladi. Bu safar u mehr va muloyimlikni chetga surdi, hozir faqat o'z qondirishlariga e'tibor qaratdi. Istardiki, bu a'zo Y/n ning har bir burchagiga tegib, kimga tegishli ekanini aytishini.

Y/N: jhope...sekinroq

J-hope shunchaki iltimosni e'tiborsiz qoldirdi. Kuchli talchoklar bilan unga bo'shandi, so'ng sekin chiqib, Y/n dan sizib chiqayotgan oppoq spermasiga qarab, mamnun jilmaydi.

( bu ff 20+ shunday ekan mendan uyat so'ramang va heyt yozmang!)

J-hope: ishonchim komil, buy aloqadan so'ng aniq homlador bo'lasan.

Jhope o'zini Y/n yoniga tashladi. Chuqur nafas olayotgan, sochlari terdan yelka va ko'kraklariga yopishgan Y/nga qaradi va qo'lidan ushladi.

J-hope: bunga o'rganib qolgansan tog'rimi? axir seni 2 yil moslashtirishga harakat qildim, Arxideyam

Y/n hech nima demadi, u hozir juda charchagan, nafas olishi ham qiyin edi.

Jhope: kel yuvinamiz, sal tetik bo'lasan.

J-hope uni ko'tarib oldi, yuvinish xonasi tomon yurib borarkan, haliham qoniqmagandek Y/n qattiq tegishlar qilardi.

Y/nni muz solingan vanna ichiga qo'ydi.

Y/n: aaaax, bu sovuq

J-hope: ana o'zingga kelding.

Y/n:J-hope, bu juda sovuq

J-hope: qo'rqma, men oldingdaman.

J-hope ham uning oldiga tushdi. Qo'llari bilan san'at asari yaratayotgandek, Y/nning badanlarini sayr qildi. Har bir nuqta, har bir teshik e'tiborsiz qolmadi. 15 daqiqalik yuvinishdan so'ng ular chiqishdi.

J-hope y/nni choyshabga o'rab qo'ydi va o'zi uzoqlashib gap boshladi.

J-hope: xonadan chiqganingda o'ng tomondagi eshikda garderob xonasi joylashgan. U yerda sen uchun maxsus kiyimlar bor: kunduzgi, yengil, ochiq, yopiq va tungi. qaysi yoqsa o'shani kiy. Iloji bo'lsa oq rangda bo'lsin. U xona senga to'y sovg'asining bir qismi deb tasavvur qil. 30 daqiqa vaqt va seni oshxonada ko'ray, Go'zalim!

Y/n: raxmat.

Jhopening bu gaplarida egalik va buyruq kuchli bo'lsa ham Y/N ga yoqdi. U uchun maxsus kiyinish xonasi.

J-hope xonani tark etdi.

Y/N biroz isinib olgach, choyshabga o'ranib eshikdan chiqdi va garderob xonasiga kirdi. Xona oq rangda va yuqori did bilan bezatilgan. Bu villadagi yagona oq rangli xona.O'ng tomonda 12 xil rangli kiyimlar alohida joylashtirilgan, kiyimlarga mos oyoq kiyimlar va sumkalar ham mavjud. Xonaning chap tomonida aksesuarlar va atirlar kategoriyasi. To'g'rida esa katta va yorug' ko'zgu, brend kosmetika va buyumlar. Y/n juda xursand, hatto o'zini bu uyning malikasi his qilyapti. Aslida ham shunday u malika, ammo qanday malika...?

y/n tanlagan obraz

Oshxona iliq nurlarda cho‘milgan, stol ustida nafis bezatilgan nonushta turgan edi. Atrof jim. Faqat likopchalarning mayin jiringi va qoshiq tovushi eshitiladi.

Y/N stolga yaqin o‘tirdi. Bu xona endi unga notanish emas, ammo hanuz ozod emas. U J-Hopega qarab qo‘ydi: bugun u qora ko‘ylakda, sochlari tartibli, qattiq va qat’iy qiyofa bilan gazetasini varaqlamoqda.

J-Hope gazetani chetga surdi. Uning nigohi endi bevosita Y/Nga qadalgan.

J-hope: Mmm, ajoyib. Nonushta qil, Bugun kuchga ehtiyojing bo‘ladi.( buyruqdek ohangda.)

Y/N yuziga ozgina pishiriq olib, og‘ziga solmoqchi bo‘ldi. Ammo J-Hope birdan uni to‘xtatdi.

Jhope: O‘tirishing noto‘g‘ri. Orqangni tik tut, yelkalaringni ko'tar.Endi qizim emas, xotinimsan. Shuni har lahzada esla.

Y/N shoshib holatini to‘g‘riladi. Uning yuragi yana tez ura boshladi. Bu erkak... hanuz bir qadam oldinga siljishini nazorat qilardi.

J-Hope asta turdi, stulini surib Y/Nning yoniga bordi. Uning yuzida jilmayish yo‘q edi, faqat nazorat, talab, va... qanchalik g‘alati bo‘lsa-da, ehtiyotkorlik.

U Y/Nning yuzini qo‘llari bilan ohista ko‘tardi.

— Seni sevaman, — dedi u nihoyat, sokin ohangda. — Ammo bu sevgi... seni ozod qilmaydi. Bu sevgi seni meniki qiladi. Har daqiqang, har fikring, hatto tushing ham — meniki bo‘ladi. Shuni anglab yashay olasanmi?

Y/N ko‘zlarini pirpiratdi. Bu sevgi — odatiy emas edi. Ammo yuragining bir chekkasi... bu so‘zlardan eriy boshlagandi.

Y/n: Men harakat qilaman

J-Hope yuziga sekin lablarini yaqinlashtirdi, ammo bo‘sa emas — faqat nafas masofasida to‘xtadi.

J-hope: Harakat emas, bo‘ysunish. Meni hech qachon tark eta olmaysan. Seni o‘z ichimga singdirmoqchiman. Ichingda yashayman. Nafas olsang ham — meni uchun ol.

U yana o‘z o‘rniga qaytdi. Nonushtani davom ettirdi. Y/N esa yuragini bosib, o‘zini bosishga harakat qilardi. Chunki bu hayot — endi unga begona emas. Bu hayot... asta-sekin uning haqiqatiga aylanib bo'lgan edi.

Y/N: nega doim menga oq rangli narsalar berasiz? hatto bugungi xona va bu libos ham oq rangda

J-hope: Ajoyib savol. Yorug'lik ichidagi soya har doim insonlar e'tiborini tortadi. Menda teskarisi... Sen qorong'ulik ichidagi bir nursan. Mening nurim. Xuddiki, yovuzning ichidagi ezgulik kabi.... mitti ammo yorug'. Shuning uchun sen oq rangda men va mening hayotim qora rangda... tushunarlimi, Arxideyam.

Y/n: ajoyib gaplar. Bu o'xshatishdan negadir baxtiyorman. Sizning nuringiz bo'lish...

J-hope: unutma, bu nurni o'zim yaratganman.

Y/N jim bo'lib qoldi. U tuyg'ulari yana loyqalandi. sevadimi? yoki yo'q? savollar ko'p.

J-Hope (jiddiy): Tez tayyorlan. Bugun sen men bilan ketasan.

Y/N (hayrat bilan): Men hammi?.. Qaerga?

J-Hope: Ishxonamga. Bugun yillik bitimlar, muhim odamlar bor. Men bilan yonma-yon turishingni istayman.

Y/N tezda tayyorlanish uchun garderob xonasiga bordi. Xonada xizmatchi uni kutib turardi.

X: xonim bularni siz uchun janob tanladilar.

Unga maxsus tanlangan uzun qora ko‘ylak berildi. Bu kiyim — nafis, ammo qattiq nazorat ostidagi go‘zallik kabi. Uning yelkalari ochiq, bo‘yni — ochiq, lekin bo‘yniga J-Hope bergan oddiy qora lentali marjon taqilgan. U — egalik belgisi.

[J-Hopening korporativ binosi, yuqori qavatda]

Ular binoga kirishdi.Bino ichi boylik va qudrat hidini berardi. Hamma ularga e’tibor bilan boqdi — ammo J-Hope Y/Nni orqasida emas, yonida olib yurdi.

Tantanali ziyofatda, bir necha odamlar yaqinlashdi. Ulardan biri — yosh, zamonaviy ko‘rinishdagi ayol, J-Hopening uzoqdan ish bo‘yicha tanishi.

U Y/Nga past nazar bilan qaradi. J-Hopega esa nihoyatda yaqin turdi. Qo‘lini uning yelkasi tomon cho‘zdi. Ammo Y/Nning nigohi — aniq, hozir u ayolni yo'q qilishga tayyor edi. Lekin hech narsa demadi.

Ayol (tabassum bilan):Endi o‘zingizga yordamchi tanladingizmi? Judayam yosh ko‘rinadi...

J-Hope nigohini unga tikdi. Sovuq, ogohlantiruvchi. So‘ng Y/N belidan ushlab oldi.

J-Hope (qat’iy): U yordamchi emas. U meniki, mening ayolim.

Bu so‘z atrofdagilarni sukutga cho‘mdirdi. Ayol jilmaydi, lekin boshqa tomonga qarab ketdi.

[Kechgi payt. Mashina ichida, qaytishda]

Y/N jim. Ko‘zida birinchi marta rashk paydo bo‘lgan. Ammo u buni yashirmoqchi bo‘ldi.

J-Hope (sekin):nima bo'ldi

Y/N:u ayol... sizga juda yaqin edi.

J-Hope (qattiq ohangda):Bu seni xavotirga solyaptimi?

Y/N (past ovozda):Bilmayman... lekin ichimda nimadir og‘ridi.

J-Hope (birdan mashinani to‘xtatadi):Qara menga. Sen o‘zingni yo‘qotyapsan. Agar rashk qilsang — bu yaxshi. Bu degani, sen ham meni o‘rganyapsan.

U Y/Nning yuzini o‘ziga tortdi.

J-Hope:Bugun seni butun dunyoga ko‘rsatdim. Endi sen faqat menga tegishlisan — jisming, rashking, hislaring.

U asta, lekin egallovchi o‘pich bilan uni o‘pdi.

[Tunda, villa ichida]

J-Hope Y/Nni quchog‘ida olib yurdi. Bugungi voqea Y/N uchun yangilik edi — odamlar ichida ham J-Hope uni nazorat qildi, himoya qildi... va, albatta, yo‘qotishni istamaydi.

Y/N yuragida allaqachon bir tan olish paydo bo‘lgan:
“U meni boshqaradi, lekin men ham unga o‘rganib qoldim. Bu nazorat — meni yashashga majbur qilayotgan yagona kuchga aylandi.”

[Ertasi kun — villa ichida]

Ertalab. J-Hope odatdagidek ishlarga ketishga tayyorlanmoqda. Y/N esa jim. Uning nigohi jiddiy, lekin ichki fikrlari qaynoq.

Y/N:“Men unga bog‘lanib qoldim. Buni tan olaman. Ammo o‘zimni butunlay yo‘qotib qo‘yishni istamayman. Bugun u meni eslab yuradigan bir narsa qilishim kerak…”

[Kechki payt, J-Hope ishdan qaytdi]

U villa ichiga kirdi. Jimjitlik. Har doim uni kutib oladigan Y/n bugun kutib olmadi. Bu J-hopega yoqmadi. U xonalarni kezdi, va nihoyat — oshxonaga kirdi.

Oshxona g‘ayrioddiy tarzda bezatilgan. Yoniq shamlar, stol ustida taomlar.
U yerda Y/N — oppoq, oddiy libosda, ko‘zlarida insoniylik, yuragida ehtiros va nimadir sirli.

J-Hope (hayron):Bu nima?

Y/N (ohangida biroz isyon, ammo mehr bilan): Men sizni eshik oldida kutishdan charchadim. Shuning uchun o‘zim boshqacha kutib olishni istadim.

U J-hopega yaqinlashdi. J-Hope bir zum sukutda qoldi.stulni tortdi.

Y/N:Bugun siz menga nima yeysan, deb so‘rashingiz shart emas. Chunki bugun tayyorladim. Faqat menga qarab, jim ovqatlaning.

J-Hope (ohangida sal jahl, sal hayrat):Sen... menga buyuryapsanmi?

Y/N (qattiq):Yo‘q. Men o‘zimni sizga eslatayapman. Men sizni sevib qolgan bo‘lsam-da, hali ham Y/Nman. Butunlay sindirishga ruxsat bermayman.

J-Hope stulga o‘tirdi. U birinchi marta boshqasining irodasini qabul qilayotgandek. Ammo ko‘zlarida g‘urur ham bor — chunki Y/N uni endi faqat qo‘rqib emas, o‘z xohishi bilan sevib borayotgani ayon.

J-Hope (sekin, o‘tkir qarab):Bu nima, isyonmi?

Y/N (pichirlab):Yo‘q. Bu sevgimning shakli. Siz meni o‘rgatyapsiz. Endi men sizni ham... o‘rgataman.

J-hope: bu imkonsiz.

Y/n: ovqatlaning

J-hope bu shirin isyon yoqayotgan edi, ammo tan olishni istamadi. Ovqatlanib, qoshiqni stolga qo'yarkan,e'tiborsiz gapirdi.

J-hope: o'ylanmanki, boshqa safar mazaliroq qilasan

Shunday deb xonaga yo'l oldi.

Y/n xursand bo'lib ketdi.

Y/n: demak bu qabul qilish.

[Tunda, uxlash xonasida]

Yotoq qorong‘i. J-Hope yotibdi, ammo uxlolmayapti. Y/N esa orqasiga o‘girilib yotgan. Ammo to‘satdan J-Hope uning belidan quchdi.

J-Hope (pichirlab):Bugun... meni hayratda qoldirding. Men seni o‘zimga moslashadi, deb o‘ylardim. Sen esa... meni o‘zingga tortyapsan.

Y/N (sekin): Balki bu sevgi shundaydir. Egalikka aralashgan haqiqat.

J-Hope (ohangida yumshoqlik): Endi sening isyoning ham... meni zavqlantiryapti.Ammo unutma,men yaratgan Y/nni yo'q qilib bo'lmaydi.

Y/N:Bilasizmi... sizni tomosha qilish yoqadi. Ba'zida faqat... yuragi bormi, deb o‘ylardim. Endi esa uni ko‘ra boshladim.

J-Hope :Yuragimmi? Bu yurak faqat seni bosib olish uchun uryapti.

Y/N (shirin, ammo isyonkor ohangda): Men sevaman... lekin bu sen xohlagan bo‘ysunish emas. Bu — ongli qaror.

J-Hope uning sochlarini ohista quchog‘iga yig‘ib, yuziga tikildi. Nigohida mehr va egalik birga.

J-Hope: Bu tanani egalladim. Ammo endi yuragingga yetishmoqchiman. Lekin ogohlantiraman — yuragingda boshqa hech kim uchun joy bo‘lmasligi kerak.

Y/N:Unda sen ham yuragimni siqma, tezroq bo'l. Aks holda, yuragim sening egang emas, dushmaning bo‘ladi.

J-Hope jilmaydi. U Y/Nning iyagidan tutib, lablariga yaqinlashdi.

J-Hope (past ovozda):Sening isyoning meni telba qilayapti. Lekin shu narsa... seni yana ko‘proq xohlatayapti. Seni yo'q qilib, qayta o'zimcha yaratgim keladi.

[2-hafta o‘tdi – Y/Nning ichki holati o‘zgara boshlaydi]
Ertalab, villa ichida. Y/N oynaga qarab turibdi. Rangi oqarib ketgan, ko‘z ostlari yengil ko‘kargan. So‘nggi kunlarda boshi aylanadi, ishtahasi o‘zgargan. Ichki sezgi unga nimadir bo‘layotganini aytmoqda.

Y/N (ichki fikr):"So‘nggi kunlarda o‘zimni boshqacha his qilyapman... Boshim aylanadi, ba’zan ko‘nglim ayniydi. Nima bo‘layapti menga? Yoki... yo‘q, bo‘lishi mumkin emas..."

U sekin hammomga kirdi. Shubhalar uni bezovta qilmoqda. Stolda qolgan testni oldi.

[Bir necha daqiqa o‘tadi]
Y/N stulga o‘tirgancha testga tikilib qoldi. Ikki chiziq.
Qo‘llari titrardi. Yuragi tez ura boshladi. U testni yana ko‘zdan kechirdi, go‘yoki xato ko‘rganiga ishonmoqchi.

Y/N (ichki fikr):"Men... homiladorman... Bu rostmi? Bu haqiqatan ham ro‘y bermoqda. Endi... men yolg‘iz emasman."

[Kechki payt – J-Hope ishxonadan qaytgan va villa mehmonxonasida]
U har doimdagidek qat’iyatli, ammo ko‘zlarida qandaydir charchoq bor. U Y/Nni chaqirdi. Y/N esa qo‘lida testni ushlab, unga yaqinlashdi. Yuragi joyidan chiqib ketay deb turardi.

Y/N (ohista):Men sizga... nimadir aytishim kerak.

J-Hope (qattiq nigoh bilan):Gapir.

Y/N hech nima demasdan testni uzatdi. J-Hope uni oldi, qaraydi... va uzoq jim qoldi. U ko‘zlarini Y/Nga qadadi.

J-Hope (sekin, lekin chuqur ovozda): Bu... meniki?

Y/N (sekin bosh irg‘ab):Ha.

Ular orasida bir zumlik sukut. So‘ng J-Hope sekin o‘rnidan turib, uning yoniga keldi. Nigohi chuqur, o‘zgacha.

J-Hope (pichirlab, lekin ogohlantiruvchi):Endi sen ikki barobar menikisan. Endi nafaqat sen, balki senga tegishli hamma narsa — meniki. Men seni himoya qilaman. Uni asrayman.Lekin... undan voz kechmasang.

Y/N:
— Men undan voz kechmayman.

Ular bir lahza jim bo‘lishdi. So‘ng J-Hope sekin quchog‘iga oldi. Uning quchog‘i bu safar o'zgacha iliqroq edi, lekin hali ham qattiq. U Y/Nni ushlagandek emas, o‘rab olgandek quchdi.

J-Hope (pichirlar): Arxediyam... sen endi menga nafaqat hayot, balki meros berayotgan mavjudliksan. Endi sening yuraging urishi ham men uchun.

Fikrlar men uchun muhim! By Dohee🤍

~Bᴀʀʀɪᴇʀ~ 𝑇𝑜'𝑠𝑖𝑞 12-qism

2025-06-24T17:57:20.835Z

Tong| 7:54

Y/n ko'zlarini ochganida Jimin oldida yo'q edi. U kechagi voqealarni tush deb o'yladi.

Y/n: bari tush ekan. Bu rost bo'lib chiqsa edi.

o'rnidan turib, soatga qaradi.

Y/n: nima, 8 bo'libdiku, maktabga kech qolaman.

Tezda yuvinib kiyinib pastga tushdi.

Y/n: oyi Jungkook qani, nega meni uyg'otmadingiz.

O: Jungkook ketdi, seni esa bugunchalik bormaysan, biroz dam ol. Jungkook o'zi ustozlarni ogohlantiradi.

Y/n: ahvolim yaxshi men kettim

O: hoy qiz bormaysan dedim.

Y/n: oyi, hammasi yaxshi

Y/n shunday deb yugurib chiqib ketdi. U Jimin ahvoli qanaqa o'ylayotgan edi. Balki u bugun maktab kelar deb.

[Maktab| 8: 17]

y/n sinf eshigi oldida turibdi. Kirishga ham kirmaslikka ham ikkilandi. Dars allaqachon boshlangan. Chuqur nafas olib eshikni taqqillatdi va ochdi.

Y/n: ustoz kirsam maylimi?

JK: Y/n

ustoz: Y/n kel, lekin Jungkook seni kelmaydi, tobi yo'q degandi.

Y/n: men yaxshiman ustoz, darslarni qoldirgim kelmadi.

Ustoz: mayli unda o'tir.

Y/n: raxmat ustoz

Y/n Mika bilan o'tirmoqchi edi lekin oldida joy yo'qligini ko'rib, bo'sh joy qidira boshladi.

Y: kel, bu yer bo'sh

Y/n: raxmat Yoongi

y/n Yoongining oldiga o'tirdi. Jimin ularga jaxl ko'zlari bilan termulib turardi. Y/n stulga o'tirishi bilan Jiminni qidira boshladi.

**Y/n: u kelmadimi?

**Jm: shu yerdaman qushcham

Y/n vanihoyat Jiminni topdi. U y/n ga hissizlardek termulib turardi.

Dars tugadi. Y/nning oldiga Jungkook keldi.

Jk: nega kelding, senga dam olishingni aytishmadimi?

Y/n: ozimni yaxshi his qilyapman

Jk: kecha otamdan qancha gap eshitganimni bilasanmi?Senga nimadir bo'lsa men qanday javob beraman

Y/n: Jungkook bas qil, men yosh bola emasman.

Jk:sen men va ota-onam uchun haliyam yosh bolasan.

Mika: Jungkook bo'ldi uni tergayverma, qara ahvoli yaxshi

Sohee: albatta ahvoli yaxshi, unga jin ham tegmaydi

Mika: yana boshlama

Sohee: ha nima dedim, u yosh bola emas axir

Taehyung: to'g'ri

Mika Taehyungning maqullashiga biroz bejo qarab qo'ydi.

Y/n: bas qiling, nega hammangiz oldimni o'rab oldingiz

Jm: to'gri uni tinch qo'ying

Y/n: Sa.. salom Jimin, ahvoling yaxshimi?

Jm: ha yaxshi

Y/n: meni kechirding degan umiddaman

Jm: ertalab boshingni qayergadir urib oldingmi?

Y/n: nega?

Jm: nega menga sinfdoshdek munosabat qilyapsan, axir kecha juftlik bo'lmadikmi?

Hamma: NIMA?

**yn: demak bu tush emas

**jm: demak buuni tush deb o'ylagansan..

Jk: Y/n bu rostmi? sizlar juftlikmisizlar? menga tushuntirib ber? nega men bilmayman

Y/N: men haligi...

Mika: hatto menga aytmading, bu nimasi?

Sohee: balki bu yolg'ondir, to'g'rimi Y/n?

Y: menimcha shunday, bu yolg'onmi?

Y/n: yo'q bu rost

Jk: menga buni qachon aytmoqchi eding.

Y/n: hali o'ylab ko'rmagandim.

shu payt Jk telefoniga xabar keldi. Xabarni o'qishi bilan o'rnidan turdi.

Jk: mayli bu haqida uyda gaplashamiz, meni ishlarim chiqib qoldi.

Jk sinfxonadan narsalarini olib chiqib ketdi.

Hobi: nima bo'lganda ham sizlardan ajoyib juftlik chiqadi, tabriklayman\

JM: raxmat Hobi

Sohee: akaaa

H: ha malikam

Sohee yig'lagudek bo'lib chiqib ketdi.

Mika: unga nima bo'ldi

Y: men qarayman

Yoongi Soheening orqasidan chiqib ketdi

H: unga hech tushuntirolmadim

Taehyung: nimani?

H: u sevgan odam uni sevmaydi, ko'zi bilan Jiminga ishora qildi.

T: ha, Hobi balki Sohee bilan men uchrashib ko'rarmiz.nima deysan?

Y/n: nima, Mikachi?

M: men...

T: Mika barbir menga imkon bermayaptiku

Mika: tog'ri, o'zini sinab ko'rsin. men barbir imkon bermayman.

Y/n: qoyile Taehyung, sen oxirigacha harakat qilasan deb o'ylagandim.

T: menimcha bunday bo'lmaydi.

Mika: sekin joyiga borib o'tirdi. U ichhida Taehyung rosa so'kayotgan edi. Afsus ular kelishgan, buni boshqalarga aytolmaydi. Taehyung unga bir qarab qo'yib, Hobiga gapirdi.

T: yur bu haqida gaplashib olamiz

ular ham ketishdi.

Jm: demak, sevgilim ikkimiz qoldik.

Y/n: haligi.. ha shunday.

Jm: men bilan yur

Jm Y/N ni qo'lidan ushlab xonadan olib chiqdi. Maktab tomiga chiqib, eshikni yopdi.

Y/n: bu yerda nima qilamiz

Jm: sen qiz nimalar qilyapsan aa?

Y/n: nima qildim?

Jm: nega Yoongining oldiga o'tirding? Bilib turib qilyapsanaa

Y/n: rostini aytsam men ertalab seni oldimda ko'rmagach , kechagi voqealar tush deb o'yladim.

Jm: bu sabab bo'lolmaydi, uni senda ko'ngli borligini bilib qilyapsanmi?

Y/n: nima, yo'q bunday emas, Jimin

Jimin ikki qo'li bilan Y/n yuzini ushladi, yaqin kelib gapirdi.

Jm: sevgilim, yagona jonim, ortiq unga yaqin yurma , tushunarlimi?

Y/n: ha tushundim.

Mayin bo'sa olib, ko'zlariga qaradi.

Jm: Endi yur senga o'z olamimni ko'rsataman.

Y/n: nima?

Jm: ko'zlarimga qara, uzmasdan qarab tur.

Jimin Y/n ning qo'llaridan ushladi va ko'zlariga qaradi.

Jiminning ko'zlari olov bo'lib yonayotgan edi, y/n esa unga cho'kayotgan gul misol termulib turardi.

Jm: bo'ldi

Birdan sovuq shamol oraladi.

Y/n : Jimin bu yer qayer? Nega hamma yer qorong'u

Jm: bu mening olamim

Y/n: hamma vampirlar shu yerda yashaydimi? ular ko'pmi?

Jm: ha ular ko'p

Y/n: nega bu yerga keldik?

Jm: senga men haqimdagi barcha haqiqatni aytmoqchiman.

Y/n: bu qiziq bo'lsa kerak.

Jm: ha oldin yur,seni men katta bo'lgan yerga olib boraman.

Jimin Y/n ni uncha katta bo'lmagan qasrga olib bordi. Ko'rinishidan vahimali, qora bulut tepasida mavjlanmoqda.

Y/N: shu seni uyingmi?

Jm: yo'q, bu yerda katta bo'lganman, ammo uyim emas. ichkariga kiramiz.

Katta darvozadan ichkariga kirishar ekan, qorong'u va zax muhit Y/n ni biroz cho'chitdi. Jiminning qo'llarini qattiq ushlab, unga ergashdi.

Jm: otam qayerda?

Jimin oldiga kelayotgan bir jussasi kichik bo'lgan vampirga qaradi.

Vam: Ular Ulug' Vanoir oldidalar.

Jm: nega? nimadir bo'ldimi?

Vampir: bu haqida hech nima bilmayman.

Jm: yaxshi, xonam tayyormi?

Vampir: ha

Jimin Y/n ni qo'lidan ushlab tepaga yo'l oldi.

Y/n: Jimin qaytaylik

Jm: qo'rqyapsanmi?

Y/n: biroz

jm: qo'rqma

Jimin eshikni ochib ichkariga kirdi. Xona qasrdan biroz yorug'roq. Qizil choyshab va pardalar, hatto shamlar va gumbaz ham qizil rangda edi.

Y/n: bu yer ajoyib ekan.

Jm: ha kel

Jimin yotoq chetiga o'tirib, yonidagi joyga qo'lini qo'ydi. Y/n ham yoniga borib o'tirdi. Ikkisi ancha suhbatlashishdi. Jimin unga yoshligi Y/n ni qamday uchratgani, unga berilgan cheklovlar haqida gapirdi.

Y/n: demak, juft topsang bari tugaydi va haqiqiy vampir bo'lasanmi?

Jm: ha shunday,

Y/n:men bunday bo'lishini xohlamayman, agar sen o'z holingga qaytsang, quyoshda yurolmaysan, bu degani seni ko'p ko'rolmayman.

Jm; buni imkonini topamiz

Shu payt eshik taqqilladi, qiya ochilib ovoz keldi.

Vamoir: janob, otangiz keldilar.

Jm: hozir tushamiz. Yur sevgilim, seni tanishtiraman.

Y/n: biroz qo'rqyapman Jimin, balki kerakmasdir.

Jm: kerak sevgilim kerak

( asosiy voqealar endi boshlandi)

Raxmat. By Dohee

Obsession in silence| 20+

2025-06-07T19:42:04.107Z

7- qism

J-hope ertasi kuni hujjatlarni tayyorlab, nikoh kunini belgiladi. Y/n negadir endi xotirjam, avvalgi endi yo'qdek. Menimcha, J-hope istagan Y/n yaralmoqda...

[12.06.2025]

Nikohga atigi uch kun qolgan. Butun uyning ichida asta-sekin jiddiy tayyorgarlik boshlangandi. Barcha xizmatchilar sukunatni buzmasdan, aniq topshiriqlarga amal qilib, birma-bir vazifalarni bajarayotgandi. Ammo uy ichidagi bu sukunat ichra eng sezilarlisi – Y/N ning yuragidagi titroq edi.

U katta oyna oldida o‘tirar, tikuvchining olib kelgan oq libosini quchog‘iga bosib, yuragini eshitar darajada sekin nafas olar edi.

U ko‘z oldiga tush ko‘rgandek J-Hope bilan birga nikoh supasi oldida turganini tasavvur qilardi. Bu tasavvur uni qo‘rqitmasdi, aksincha... allaqanday iliqlik berardi.

Eshik asta ochildi. Har doimgidek jim kirgan J-Hope unga uzoq tikilib turdi. U bu qizni allaqachon bo‘ysundirdi, lekin hozir... u bilan birga bo‘lishni, bir umr o‘ziga tegishli qilishni istayotgan edi.

— Libosni ko‘rdingmi? — deb so‘radi u, ohangida muloyimlik, ammo yuragini yashirib bo‘lmaydigan qattiq egalik bor edi.

Y/N boshini ko‘tardi. — “Chiroyli... lekin juda...”
— “Ochiqmi” — J-Hope jilmaydi, lekin nigohi jiddiy edi. U Y/N yoniga keldi va tizzasiga cho‘kib, libosni qo‘lidan olib, o‘z yuragiga bosdi. — “Men seni butun dunyodan ajratib olaman. Libosing oq bo‘ladi. Ko‘zing esa faqat meni ko‘radi. Eshitdingmi?”

Y/N yuragi qattiq urdi. Ko‘zlarini olib qochdi, ammo J-Hope yuzini kaftlari orasiga olib, unga tik qaradi.

— “Men seni o‘zimga aylandiraman, Y/N. Endi sendan hech kim hisob ola olmaydi. Bu nikoh – seni meniki qilib qo‘yadigan eng muqaddas qadaming.”

Uning barmoqlari Y/N bo‘ynidagi yupqa zanjirni ushlab, ohista so‘z qildi:

— “Bu zanjir – oddiy bezak emas. Bu menga tegishliliging belgisi. Nikoh kuni undan ham kattaroq bo‘ladi. Uzuk emas, qalbingni bo‘ysundirishim bu.”

Y/Nni lablari qaltiradi. Qandaydir ichki qarshilik endi zaiflashgan, o‘rniga yuragidagi hislar bosib kelayotgan edi. U sevishni tan oldi – lekin bu sevgi birovning soyasida gullab-yashnayotgan sevgi edi.

— “Men sizniki bo‘lishga tayyorman…” — dedi u nihoyat. — “Faqat yuragimning ozgina qismida ozodlik qolsa bas.”

J-Hope kuldi. Unga juda yaqin keldi, peshonasiga labini tegizdi.

— “Men senga sevgi beraman. Ammo unutma – seni topganimda, sen singan eding. Endi mening parchamsan. Seni qayta yig‘dim. Sen — faqat meniki, Y/N.”

U ketayotganda, eshikdan chiqmasdan oldin yana bir bor sekin ohangda gapirdi:

— “Uyda ertadan boshlab 'erim' deb aytishni o‘rgan. Chunki endi boshqa yo‘l qolmadi. Qochish ham yo‘q. Faqat sevgi va bo‘ysunish.”

Eshik ohangsiz yopildi. J-Hope ketdi. Y/N esa joyida qotib qolgan. Yuragining urishlari butun tanasini qamrab olgan, boshida ming fikr aylanar edi.

“Men seni qayta yig‘dim... Endi sen — faqat meniki, Y/N.”

Bu so‘zlar Y/Nning qulog‘ida aylanaverdi. Bir paytlar u bu uyda cho‘chib, qorong‘ulikdan, bu erkakdan qo‘rqib yashagan edi. Endi esa... yuragida tushunib bo‘lmaydigan bir tuyg‘u bor edi. Qo‘rquv emasdi. Nafrat ham emas. Bu qandaydir ichki taslim bo‘lish... va ichiga singib borayotgan sevgi edi.

U o‘zini oynaga qaratdi. Oq libosda turganini tasavvur qildi. Nigohini esa... J-Hope tutgan. Uning tik qaragan, talabchan, biroq muhabbat bilan to‘la ko‘zlarini...

U asta libosni ushlab ko‘ksiga bosdi. So‘ng oynaga qarab, pichirladi:

— “Men haqiqatan ham uni sevyapmanmi?”

Bir vaqtlar qochishni istagan yurak, endi uni quchoqlayotgan qulfni yo‘qotishni istamasdi. Bu erkinlik emas edi. Bu asirlik ham emasdi. Bu, nimadir butunlay boshqa, noaniq va og‘riqli, lekin to'gri edi. Yuragining tor burchagida J-Hopega nisbatan g‘alati, hatto noma’qul tuyulgan ilinishlar bor edi.

U o‘rnidan turdi, libosni yelkasiga yopdi va deraza yoniga bordi. Quyosh chiqayotgan edi.

— “U meni sindirdi... lekin menga sevgini ham o‘rgatyapti, shunday emasmi?”

U derazadan tashqariga qarab, to‘y kunini tasavvur qilarkan, yuragi bir pas ezildi… so‘ng asta iliqlikka to‘ldi. Yoshlari yuziga yumshoq oqdi, lekin bu safar ularni yutdi. Bu ko‘z yoshlari — shunchaki azob emasdi. Bu ichki tan olish, ichki tan olishdagi yengillik edi.

Endi u qarshilik qilmasdi. Tayyor edi... To‘yga... J-Hope’ga...O‘zini unutishga.... O‘zini J-Hope’da topishga... O'zini bag'ishlashga...

[Nikoh kuni, tayyorgarlik – Ertalab tong]

Y/N uyg‘onganida, xona limmo-lim oq nurga to‘lgandi. Eshik ohangsiz ochildi — xizmatkorlar g‘amxo‘rlik bilan kelib, oppoq ipak libosni, yengil atir va mo‘jaz aksessuarlarni olib kirishdi.

Y/N joyidan asta turarkan, yuragi g‘alati bir iliqlik bilan urardi. Bu qo‘rquv ham emas, to‘liq xotirjamlik ham emasdi — bu... kutish edi. Ichki hayajon edi. Uning ko‘zlari oynaga tushgach, u o‘zini boshqa holatda ko‘rdi: endi u tutqun emasdi. U taslim bo‘lgan, lekin sindirilmagan edi.

Xizmatkor libosni yelkasiga ilar ekan, bir narsa deb pichirladi:

— "Bugun siz... malikasiz."

Y/N jilmaymadi. Ammo yuragi allaqachon jilmaygandi.

[J-Hope tomoni]

J-Hope esa boshqa xonada turib, nishondagi shaxs kabi qarab turgan edi. Uning oldida Y/Nning oq libosdagi rasmi, yonida to‘y uchun bezatilgan taqinchoqlar, qo‘lda esa ip bilan o‘ralgan kichik uzuk.

Yordamchisi:
— "Hammasi tayyor. Endi faqat sizning ruxsatingiz kerak."

J-Hope sekin bosh irg‘adi. U o‘zini jim tutardi, lekin ichkarida qaynayotgan edi. Bugun u Y/Nni rasman o‘ziniki qilardi. Undagi egalik hissi yanada kuchaygan, lekin bu safar — buni sevgida yashirgan edi.

— “U menga tegadi... ham yuragi, ham tanasi bilan. Faqat meniki bo‘ladi.”

[To'y marosimi]

Bog‘da — atirgul barglari ostida, oq shabnamli guldastalar bilan bezatilgan sahnada Y/N sekin yurib kelar edi.Har bir qadami yuragini tezlatardi, ammo u ortga qaramadi.

Hech kim to'yga chaqirilmagan. Faqat ikkisi, xizmatchilar va nikoh mamuri bor holos.

J-Hope uni qarshi olar ekan, ko‘zlarida o‘sha tanish — buyuruvchi, talabchan va egalik bilan to‘la nigoh. Ammo endi bu nigohda bitta yangi narsa ham bor edi: ehtiyotkor sevgi.

Uning qo‘llari Y/Nning belidan ushladi. Ovozini past, ammo qat’iy chiqardi:

— “Men seni yillar davomida istadim... endi sen menikisan.”

Y/N nafaqat bosh irg‘adi. U yengil jilmaydi. Sezgilarini yashirmadi.
— “Ha... men faqat siznikiman.”

Bu so‘zlar atrofga xuddi sehr kabi yoyildi.

Uzuklar almashtirildi. Qasamlar aytildi. J-Hope Y/Nning peshonasiga asta lab tekkizdi. Bu o‘pichda hukmronlik ham bor edi, muhabbat ham. Y/N esa ko‘zlarini yumdi. Ichida shunchaki: “Bu men xohlagan narsa... va u — meniki,” degan his bor edi.

~~**Menimcha u ko'p xursand bo'lyapti... bydohee**~~

[Kecha — to‘y kechasi]

Xona qorong‘u emas edi. Yengil, issiq sarg‘ish chiroqlar pardalar ortidan nur sochib, havo ichi atirdek to‘lib turgandi. Y/N asta, yuragi tez urgancha, xonaning o‘rtasida turardi. Libosi hali yechilgani yo‘q, ammo yuragini allaqachon ochib qo‘ygandi — bu safar o‘z xohishi bilan.

J-Hope unga yaqinlashdi. Nigohi jiddiy, harakati esa sekin. U hech nima demadi. Faqat Y/Nning yoniga borib, yuzini qo‘llari bilan tutdi. Unga uzoq qaradi. So‘zsiz. Xuddi ichiga qarayotgandek.

— "Men seni sindirdim deb o‘ylarsan... lekin yo‘q. Men seni o‘zgartirdim. Endi sen meniki. Nafasing ham menga qarashli," — deb shivirlaganida, Y/N titradi. Qo‘rqib emas, hayajondan.

U qo‘lini J-Hope’ning ko‘ksiga qo‘ydi. Yuragini eshitdi. Qattiq urardi. U bu yurak faqat o‘ziga tegganini his qilgandi.

— “Men sizni yomon ko‘rardim,” — dedi past ovozda.
— “Endi esa… men sizsiz yashay olmayman, shekilli.”

Bu so‘zlar J-Hope’ning yuragiga o‘qday sanchildi. Ammo u buni bildirmadi. Faqat Y/N’ning yelkalariga qo‘l qo‘ydi, sekin libosning bog‘larini yecha boshladi. Har bir harakati muloyim edi. Ammo bu muloyimlik ortida kuchli ixtiyor, egallash istagi yashiringandi.

Libos polga tushdi. Havo sovushgandek bo‘ldi. Ammo J-Hope’ning qo‘llari uni issiq tutardi. U Y/Nni sekin yotoqqa boshlab bordi. Unga tegmadi, ilgari u kabi qattiq, zo‘rlik bilan emas. Bu safar u kutdi. Y/N uning ko‘zlariga qarab, boshini qimirlatdi.

— "Bugun men sizni istayman, J-Hope. Men tanlayman… sizni."

Bu so‘zlar egallash tuyg‘usiga kuch berdi. U asta Y/Nning yuzini o‘pdi. Keyin lablariga tushdi. Bu o‘pich ehtirosli emas, egalik bilan bo‘lgan o‘pich edi — “sen endi meniki” degan shivir kabi.

U kechani shoshmasdan, har daqiqasini o‘ziniki qilgancha o‘tkazdi. Y/N esa har daqiqa ichida ozroq taslim bo‘lib bordi. Ammo bu taslimlik og‘riqli emasdi. Bu muhabbatga, ishonchga aralashgan bo‘ysunish edi.

Birgalikda qilingan harakatlar tunga zavq va ehtiros qo'shardi.

[Tun oxiri – Naqshli sukunat]

Tongga yaqin J-Hope Y/Nni quchoqlab yotar, uning sochini barmoqlari bilan silab shivirlagancha:

— “Seni men yaratdim. Seni… men sevdim. O‘zimcha... ARXIDEYAM”

Y/N charchagan, ammo yuragi qoniqqan edi. Ko‘zlarini yummagan holda, uning yuragiga bosh qo‘ydi.

— “Men... endi faqat sizniki, Arxideyangiz sizniki, Hoseok.”

Shu daqiqada ham, ular o‘rtasida nafaqat tanalar, balki qalblar ham bog‘lanib bo‘lgan edi. Bu muhabbat an'anaviy emasdi — lekin chin edi.

[To‘ydan keyingi ertalab]

Quyosh nurlari parda ortidan asta xonaga suqilayotgan edi. Yorug‘lik ohangida oppoq choyshablar ustida sukunat hukm surardi. Y/N ko‘zlarini asta ochdi. Yuragi qandaydir sokin, ammo g‘alati tarzda to‘liq tuyulardi. Endi u boshqacha hayotda uyg‘onganini his qildi — boshqa familiya, boshqa yo‘nalish, boshqa qoidalar...

Yonida J-Hope yotardi. Uning nafasi sekin va barqaror edi. Yuzidagi ifoda xotirjam, lekin barmoqlari hanuz Y/Nning bilagidan bo‘shamagan — go‘yoki u yana qochib ketishidan xavotirlangan kabi.

Y/N asta yostiqdan boshini ko‘tardi. Yuragida biron narsa o‘zgargandi. To‘y davomida J-Hope unga hech kimga ko‘rsatmagan bir nigohda qaraganini esladi — bu nafaqat egalik, bu ichida yashiringan ehtiyoj, hatto ozgina vahima edi. "Uni yo‘qotmasligim kerak" degandek...

Y/N chuqur nafas oldi. Boshqa joyga emas, aynan unga qarashli odamning yonida uyg‘onayotganini anglash unga nimanidir berdi — bu sevgi edi, balki hali o‘zini to‘liq ishonch bilan “ha” deyishga tayyor bo‘lmagan, ammo yuragining bir burchagida ildiz otayotgan his.

Shu payt J-Hope ko‘zlarini ochdi. Uning nigohi bevosita Y/Nga tushdi. U hech narsa demadi — faqat jilmaydi. Ammo bu jilmayish orqasida chuqur egallash istagi, va ayni paytda, unga zarurat hissi yashiringandi.

— Uyg‘ondingmi? — deya past ovozda so‘radi u, Y/Nning yuziga ohangdor nigoh bilan tikilarkan.

Y/N “ha” degandek bosh irg‘adi. Unga qaradi. Yuzlarida xotirjamlik, ammo qalblarida bo‘ron bor edi. Bu bo‘ron endi ularni bir-biriga bog‘layotgandek edi.

J-Hope asta o‘rnidan turdi, lekin Y/Nning barmoqlarini qo‘yib yubormadi.

— Bugun yangi hayotimizning birinchi kuni,— dedi u. — Endi sen faqat menga tegishlisan. Har bir nafas, har bir yurak urishing — bu endi meniki.

Y/N ko‘zlarini yumdi. U bu so‘zlardan qochishni istamadi. Endi yo‘q. U o‘zini kuchsiz emas, balki qabul qilgan holatda his qilardi. Chunki yuragining bir cheti bu egalikni rad etmadi. Balki... qabul qilgan bo‘lishi mumkinmi?

J-hope unga yaqinlashdi. Tongdagi ilk yoqimli bo'sa, har ikki tomon roziligi... avvalgidan totli va ehtirosli.

— Seni yana istayapman. Oldingidan ko'proq... — dedi u.

— Tan olaman, men ham.

Y/n bu so'zni qanday aytganiga hayron qoldi. Ko'zlarini olib qochib boshqa yerga qaradi. J-hope kafti bilan uni yuzini ushlab, o'ziga qaratdi va kuchliroq, chuqurroq bo'sa oldi. So'ng uni yana yotoqqa yotqizdi va ustiga chiqdi....

Fikrlarni kutaman, BY Dohee🤍