@guliabdunazarova622

HOPE JHS FF

2026-04-21T18:20:30.551Z

"Garchi buni tan olishim qiyin bo'lsada yuragimda haligacha sen uchun kichik bir umid chirog'i miltillaydi."

CHAPTER : 4
CHANEL: Kzkfic
Written by : Miran Kanzaki

O'tgan qismidan parcha :

Chinqiriq ovozidan ko‘zini ochgan erkak ovoz kelgan tarafga qarab tikildi.

~ Jin ursin kimsan? Xonamga qanday kirding? Boraaaa.... - qiz baqirgancha gapirdi.

~ Nima?! Nega xonani boshingga ko‘tarasan? - yigit mastlik ketmagan ko‘zlari bilan tikildi.

~ Chiq xonamdan. Hozir baqiraman. Boraaa qayerdasan....

~ Tavba jinnimi bu . Bu yer mening xonam. Aslida sen qanday kirding? Hmmm to‘xta mabodo kecha men bilan klubdan qaytmadingmi?...

New chapter qismi*

Jungkook ham hayron ifodada yotog'idagi begona qiz qanday kelib qolganidan taajjubda edi.

Qiz stol ustidagi tungi chiroqni olgancha yigitga o‘qtaldi.

~ Kimligingni bilmadimu ammo xonadan yaxshilikcha chiq. Menga teginishga urinsang mana shu lampa bilan boshingga uraman! Mening karatedan qora belbog‘im bor yigitcha!!!

Jungkook bu safar chidab turolmasdan kulib yubordi. U g‘alati qizning gapidan tamomila esankirab qoldi.

~ Karate? Qora belbog‘? Hoy qizaloq!!! - Jungkook qizning ustidan dast ko‘tarilgancha unga yaqinlashib ko‘zlari sirli charaqladi .

~ Seningcha mana shu kichik lampa bilan meni o‘ldira olasanmi? - erkak qizning qo'lidagi lampaga yopishdi.

~ Mendan nari tur! Kim bor? Boraaaa ... Yordam berizlar meni zo‘rlashmoqchi!!!! - qiz ustida kotarilgan boyi naq 2 m keladigan erkak yonida kichkina qizaloq kabi edi.

Jungkook qizning nozik barmoqlaridan lampani ajratib olib yotoq ustiga uloqtirdi.

Qiz uning ortga burilganidan foydalanib ikki oyog‘i orasiga shunaqangi zarba berdiki erkak og‘riqdan polga yiqilay dedi.

~ La‘nati iflos nima qilganing bu! - Jungkook ogriqdan yuzi burishib biroz bukchaydi.

~ Seni ogohlantirgandim. Yaqinlashma degan vaqtim kelmasliging kerak edi. Agar yana bir qadam tashlasang politsiyaga "zo‘rlashga urindi" deb ariza yozaman!

Qiz qilgan ishidan mamnun holatda lab chetida jilmaydi.

Jungkook bu shayton qizning qilig‘idan bir kulgusi kelar bir og‘riqdan alamini olgisi kelardi. Ammo u qaltis harakat vaziyatni yanada chigallashtirishini anglab qizga tegmadi.

~ Shayton qiz! Hali buning uchun afsuslanasan!

Rona vaziyatdan foydalanib telefonini olgancha xonadan yugurib pastki qavatga zinalar orqali yugurdi. 2 qavatga tushib Boraning yoniga yugurdi.

Bora ham endigina uyg‘ongan edi hamki baqir-chaqirlar tufayli endi yuqoriga chiqmoqchi edi. U chiqmasidan oldin eshigi Rona taqillatishi tufayli ochildi.

~ Bora.... Boraaa uyg'oqmisan? - qiz hovliqqancha dugonasining pinjiga kirdi.

~ Nima bo‘ldi tinchlikmi Rona? - Bora hayron ifodada unga qaradi.

~ Tinchlikmasdaaa xonamga qaysidir telba kirib olgan. Menga teginmoqchi bo'lgandi qochib qoldim... - Rona hovliqqancha gapirdi.

Bora nima bo'lyotganiga tushunmay dugonasini chetlab yuqori qavatga ko'tarila bordi. Shu vaqt yuqoridan Jungkook tusha boshladi.

Rona yigitni ko'rishi bilan qo'lini bigiz qilgancha uni ko'rsatdi.

~ Ana, ana qara Bora. Mana shu mening xonamga kirib oldi.

Jungkook unga bigiz qilib korsatilyotgan qizga qarab 10 daqiqa oldin janjallashgan qizni tanib qoldi.

~ Bora , bu kim ? Nima bo'lyapti ? - Jungkook xotirjam zinalardan tusha boshladi.

Bora ham vaziyatni tushungandek bo'ldi.

~ Aka , bu mening yaqin dugonam Rona. Kecha Angliyadan kelgandi. Aytishicha siz uning xonasiga kiribsiz bu rostmi? - Bora bir Ronaga , bir Jungkookga qarab gapirdi.

~ Shunaqa de Bora. Mm.. bu dugonang tayyor shantaj ekanku aslida uning o'zi xonamga kirgan... - Jungkook jiddiy qiyofa saqlagancha qizga yomon qaradi.

Rona esa gapdan qolmay bidirlab ketdi.

~ Hechamda. Nega yolg'on gapiryapsiz? Men sizning xonangizga kirmadim. Ertalab uyg'onganimda xonamda edingiz !

Bora har ikkisiga ham qarar , lekin hozir na kulishni na achinishni bilardi. Bora qizni chetga tortgancha gapirdi.

~ Kecha 2-qavatga chiqdingmi yoki 3-qavatga Rona ?

Rona bir lahza jim qoldi. Ikkilana-ikkilana gapirdi.

~ Anigi esimda yo'q. Doramaga chalg'ib qaysiga kirganim esimda yo'q.

Bora kulgancha barmoqlarini boshiga qo'yib ko'zini yumdi.

~ Hatto qaysi qavatga kirganing yodingda yo'qku ?! Sen menimcha akamning xonasiga adashib kirgansan. Jungkook qanchalik mast bo'lmasin u hech qachon xonasini adashtirmaydi.

Rona jim bo'lib qoldi. Hozirgi xijolatli ahvoldan yuzlari qizarib ketdi. Yuqorida Jungkook shunchaki ularni kuzatar ammo qizning nohaqligi aniqligidan ichidan xursand bo'lardi.

~ Aysh Boraaa nega akang borligi haqida aytmading? Xijolatli vaziyat bo‘ldi...

~ Men senga 2-qavat chapdagi xona dedimku o‘zing nega akamning xonasiga kirding?

~ Men bilmagandim. Kecha telefonga chalg‘ib 3- qavatga ko‘tarilibman.

~ Bo‘ldi o‘ylama. Akamga o‘zim tushuntiraman. Sen xijolat bo‘lma. Xonangga borib dam ol. 15 daqiqada pastga tush ovqatlanamiz.

~ Yo‘q. Qornim to‘q. Mensiz ovqatlanaveringlar. Men dadamga qo‘ngiroq qilaman. Biroz toza havoga aylanib kelaman.

~ Yaxshi... Meni ham kutib tur. Birga boramiz.

~ Okay.

Bora xonasiga kirib yuvinib kiyim tanlaguncha Rona hovlida otasiga ovozli xabarlar yubordi. U stulchada o'tirgancha video tomosha qila boshladi. Qiz video tomosha qilguncha Bora ham chiqib keldi.

~ Buncha chiqishing qiyin Bora. Yana yarim soat kiyim tanlasang avet bo'lardi.

Bora chuqur nafas olgancha yara joyini ushladi.

~ Qizimning uxlashini kutdim. Ayshhh shoshilaman deb devorga suringandim yaramga tegdimi deyman og'riyapti... - Bora chuqur nafas olgancha gapirdi.

Rona tushungandek achindi. Yarani mahkamroq bog'lab qo'ydi.

~Endi yaxshi menimcha. Qani ketdik biroz aylanamiz.

Ikkisi 1 soatcha piyoda ko'chada sayr qilishar ekan telefoniga kelgan xabardan Boraning yuragi tezlashdi.

~ Nimadir bo'ldimi Bora? - Rona qizning kayfiyati ozgarganiga savol berdi.

~ Qizim ahvoli yomonlashibdi. Tezroq borishimiz kk - Bora titragancha gapirdi.

Ikkisi tezda qo'rg'onga qaytishdi. Bora bu holatga ko'p tushsada yuragini hovuchlardi.

Shifokor qizchani tekshirgach vaziyat o'ta jiddiyligini tezroq yurak transkripsiyasi o'tkazilishi kerakligi aytdi.

Bora Aylaning barmoqchalarini kaftlari orasiga oldi. Oldida kichik farishtasi joni og'riyotganini his qilar ekan hech narsa qilolmayotganidan xo'rligi kelardi. Uzoq vaqt o'ylandi. Nechi yildirki yurak transkripsiyasi uchun mijoz izlaydi ammo hech qoni to'g'ri kelmasdi. Oradan 1 hafta o'tdi.

Bu orada Aylaning ahvoli kundan-kun og'irlashardi. Boraning yarasi ancha yaxshilandi ammo yuragida yaraga davo topolmasdi. Butun dunyo bo'ylab barcha qonuniy va noqonuniy odam azolari sotuvchilaridan yurakni surishtirdi. Afsuski hech biri to'g'ri kelmasdi.

Bora alamini ko'tarolmay axiyri Rona bilan tungi klubga borishdi. Ikkisi ham mast bo'lguncha bo'kib ichishdi. Bora tezda mast bo'ldi. Rona esa naq 3 shishani bo'shatdi ( u o'rganib qolgan) .

Ikki qiz klubni boshiga ko'targancha raqsga tushishdi, jinniliklar qilishdi. Axiyri Jungkook ikkisining manzilini topgach yo'lga tushdi.

Bu vaqtda esa ishkalchi qizlar allaqachon tungi klubni boshiga ko'targandi. Bora axiyri charchab uxlab qoldi. Boshini peshtaxtaga qo'ygancha kozlari yumildi. Rona davradan chiqmay raqsga tushar ekan Bora tomon harakatlanayotgan erkakni ko'rib yomon narsa bo'lishini sezgandek bo'ldi.

~ Hoy lanati dugonamdan nari tur ! -qiz mastlikdan suzilgan kozlari bilan g'alati iljaydi.

~ Turmasam nima qilasan urasanmi? - erkak kulgancha qo'lini Boraga cho'zdi.

Rona tuflisida chalkashsada Bora yaqinlashdi va erkakning qolini siltab tashladi.

~ Iflos panjangni tort dugonamdan !

Erkak stuldan turgancha Ronaga yaqinlashdi.

~ Balkim sen bizni xursand qilarsan. Shunda dugonangga tegmaymiz ! - erkak endi qizga teginishga urindi.

Rona barmogi bilan "fuck you" belgisini ko'rsatdida siltandi.

Shu vaqt erkak Ronaning yuziga tarsaki tushirdi. Qiz zarbdan sovuq polga mukka tushdi.

Kulgancha o'rnidan turdi va erkakning oyoqlari orasiga shunaqangi zarba berdiki tufli erkakning azosiga yaxshigina tushganiga ishonchi komil edi. Erkak bukchaygancha koreyscha so'kindi. Rona esa inglizcha va koreys sozlari aralash so'kindi. Erkakning peshonasiga chertkancha yana o'rta barmog'ini ko'rsatdi.

Bu orada boshqa erkaklar ham qizga och nigohlar bilan qaray boshladi. Ular qizning mast ahvolda 3 kishiga kuchi yetmasligini sezib guruh bolib vip xonaga olib bormoqchi boldi.

Baxtiga esa ayni shu vaqt Jungkook va Jhope kelib qolishdi. Jhope Borani tekshirgancha uni ko'tarib oldi. Jungkook esa qizni yetaklab ketyotgan 3 barzangidan o'ziga tortgancha xavfli nigoh tashlashdi. Barzangilar uni urishmoqchi bo'lishganida klub qoriqchilari kelgancha ularni tashqariga quvishdi.

Jungkook qizni tortqilab klubdan olib chiqar ekan qiz arang yurardi. Bir vaqt bir poy tuflisi tushib qoldi.

~ Ayshhh toxtasangchi... Tuflim tushib qoldi...

Jungkook bir ortga qaradi va rostdan ham bir poy tuflisi yo'qligini sezdi.

Qizlarni mashinasiga joylagach mashina katta tezlikda yura boshladi. Bora Jhopening tizzasida uxlardi. Rona esa chala uyqida har zamon boshi oynaga tegib uyg'onib ketardi.

Birozdan so'ng uyga kelishdi. Hobi Borani kelinlik uslubida ko'tarib xonasiga joyladi.

Rona esa yetib kelgach arang kozlari ochar xayolida hali ham klubdaman deb o'ylardi. Qiz mashinadan Jungkookga suyanib tushdi. Bir poy tuflisi klubda qolgan. Bir necha qadamdan so'ng qiz sudralib qoldi. G'ashiga teggach Jungkook majburan qizni ko'tarib oldi.

Jungkook bilan Jhope yaqin dost. Jungkook Boraning amaki akasi boladi ( otasining ukasining o'g'li)

Bir necha qiyinchilik bilan qizni xonasiga olib kirdi. Uni yotog'iga arang kotarib borar ekan oyog'i nimadirga urilib yotoq ustiga qizning ustiga tushdi. Qaltis harakat tufayli qizning lablariga tegib ketdi.

Jungkook bu notogri ekanligini sezib boshini kotarmoqchi bolganida qiz uning lablariga oziniki bosdi. ( Tush koryapman deb oylayapti qiz . Hushi joyida emas ) . Jungkook qizning dadil harakatidan hayratlandi.

Bir vaqt qizdan foydalanish istagi paydo boldi. U qizdan kichik alamini olgisi keldi. Bo'salar chuqurlashdi. Qiz ham ko'zlarini ochdi uning koziga Jungkook Taehyung bolib korina boshladi. U Taehyungni sevardi. Ammo Taehyung unga sevgan qizi borligini aytgach undan shunchaki voz kechdi. Hislarini ichiga yutdi. Otasiga esa togri kelmasliklarini aytdi. Qiz uni unutish va yangi hayot ( doramalardagidek sevgini izlab) Koreyaga qaytdi. Ammo qizning hozirgi ongida avvalgi hislarga tolgan qiz turardi.

Erkak qizning lablaridan uzoq sog‘inchdan chuqur va zalvorli bo‘sa olar ikkinchi qo‘li esa allaqachon qizning ostini namlanishga tayyorlash bilan mashg‘ul edi.

Ko‘p o‘tmay barmoqlari suyuqlik bilan qoplangach bo‘sani uzdi. Qiz ostini yanada tezkor uqalar ekan qiz ehtirosdan ingranib yubordi.

~ Immmm xxxxx.... - qiz noladan so‘ng boshini ortga tashladi. U mastlik va zavqdan nima qilyotganini bilmasdi ham.

~ Qizaloq ertaga hech narsani eslolmaysan bu ishing xato ekanligidan afsuslanmaysanmi? - Jungkook qizning qizigan qulog‘i ostida shivirladi.

~ Afsuslanish?! Aslo, qani davom et! Men bugun zavqlanishni istayman... - qiz kulgancha oyoqlarini kengroq ochib erkakning tizzasiga joylashdi...

Ertasi kuni...

Bora uyg'onganida boshi tinimsiz og'rir, ko'zlari achishardi. Yonida Hobini korib tush deb o'yladi. Ammo haqiqatdan ham Hobi kecha qizning yonida uxlab qolgandi. U qizni uzoq kuzatdi va yotoqqa muk tushib egilib uxlab qolgandi.

~ Nima? U bu yerda qanday paydo boldi ? - qiz savol bergancha oziga gapirdi.

Jhope qizning shiviridan uygondi va kecha qolib ketgani yodiga tushdi. Qizdan biroz uzoqlashdi.

~ Men haligi kecha... Sen mast ahvolda klubda uxlab qolibsan... - Hoseok bo'linib- bo‘linib gapirdi.

Bora ham kecha klubga borganini elas-elas esladi. Jhope o‘rnidan turgancha hech narsa demay xonani tark etdi. U qizning oldida o‘zini nima deb oqlashni va bu yerda qolganiga nimani sabab qilishni bilmasdi.

Bora ham shoshib qoldi. Uning nafasi tiqilib qoldi. U o‘zini qo‘lga olguncha Hobi allaqachon mashinasiga yetgandi...

Bir vaqt Boraning miyasiga fikr keldi... U uning ortidan yugurgancha qichqirdi.

~ Hobi... Ketmay tur....

UNFINISHED MISSION JJK FF

2026-04-15T16:15:03.432Z

First Chapter
Written by : Miran Kanzaki
Chanel : Kzkffic || Kanzaki Empire

Fanfik fantastic janrda boʻlib hech biri haqiqatga yaqin emas!

Erta tong quyoshi xonaga oʻz zarrin nurlari sochar ekan yotoqxonada xotirjam uxlayotgan qizning yuziga erkalagandek sochdi. Qiz koʻzlarini erinibgina ochar ekan qoʻllari bilan chalkashgan sochlarini bir bir qashlagancha hojatxonaga kirdi. Qiz tik turgancha yozilmoqchi boʻlganida nimadir xato ekanligini sezdi. Uyqusi endigina tarqala boshlagan qiz qancha harakat qilmasin hech moʻljallagan ishini bajara olmadi.

Chon IL pov *
Koʻzlarimni ochganimda qandaydir yotoqda yotganimni his qildim.

Oʻrnimdan turgancha buning hammasi qoʻrqinchli tush deya oʻzimni anglashga urindim. Ammo bir necha qadam tashlaganimda oʻzimda nimadir yoʻqligini his qildim. Tezda uni aniqlashga urinar ekanman oʻsha* qadrli narsam yoʻqligini payqadim.

~ Jin ursin u... qani? Mening qadrli narsam qani??? , - yigit tanasining har bir burchagini koʻzdan kechirar ekan tanasi oʻziniki emasligini angladi.

~ Bu ... B..u qanaqasi boʻldi. Bu qanaqa tana boʻldi?! Mening qadrli narsam yoʻq... Yoki uxlab yotganimda menga nimadir qilishdimi?!
Chon IL tezda yonida turgan toshoynaga tikildi. Unga sargʻish kalta sochli, kipriklari uzun , oq-sariqdan kelgan terili ayol tikilib turardi.

U hayratda qolgancha yuzlarini yuvdi va yana aksiga tikildi. Yana oʻsha manzara...

~ Men... Men... Qa...naqasiga qiz bolaga aylanib qoldim... Axir men oʻgʻil bolamanku. Mening chiroyli yuzim qayerda qoldi. Jin ursin nimalar boʻlyapti...
U polga choʻkkalab oʻtirgancha sochlarini barmoqlari orasiga changallab nima boʻlayotganini tushunishga urindi. Sekin asta kechagi voqealar yodiga tushdi...

Park Chon IL 27 yoshda. Oddiy oʻrta hol oiladan chiqqan.

Bundan 3 kun oldin Han daryosi boʻyi... Kechki payt soat 22:40 lar atrofi.

Kechki mayin shamol esar ekan Chon IL daryo boʻyidagi toza havodan nafas olar ekan koʻzi koʻprik ustida turgan bir qizga tushdi. Qizning nigohlari daryoga qaratilgan xuddi nimanidir izlayotgan kabi unga qattiq oʻylanib turgan edi.

Chon IL qizni bir muddat kuzatdi. Qizning qorongʻida yuzi aniq koʻrinmasada shamol taʼsirida sochlari yengil oʻynar qotib qolgan nigohlarida esa hech qanday reaksiya yoʻq edi.

Birozdan keyin qiz koʻprikning panjarasidan ochgancha dengizga yanada yaqin boʻldi.

Qiz qoʻllarini koʻp tutib turmasligi uning titrayotgan barmoqlaridan malum edi.

Chon IL nimadir xato ekanligini sezib qiz tarafga qarab yugurdi. Bir lahza... Bir lahza kechikish va suvga qulagan tana ovozi uning quloqlari ostida jarangladi.

~ Xonim... , Chon IL esa qichgirgancha qoldi. U qizga nimadir boʻlmasligi uchun oʻzini suvga otdi. Bir necha soniyalar ichida oʻzini suv ostida koʻrdi.

Oʻzidan sal narida choʻkib borayotgan qizning tanasi hech qanday harakatsiz turardi. U qiz tomon qoʻllarini uzatdi.

Ikkisining qoʻllari bir lahzaga tutashdi ammo soʻnggi lahzalarda nimadir boʻldi va uyogi qorongʻulik....

Oʻzimga kelganimda oʻzimni qandaydir oʻzgacha joyda ekanligimni his qildim. Bu yer xuddi...

Men hech qachon koʻrmagan joyga oʻxshardi. Bir necha daqiqadan soʻng yonimga kichkina qanotchali oppoq kiyingan mavjudot paydo boʻldi va menga jilmaydi.

~ Salom...

~ Salom Chon IL... Xoʻsh bu yer senga yoqdimi?

~ Toʻgʻrisi unchalik emas. Men qayerdaman?

~ Sen 2 olam orasidagi saltanatdasan. Bu yerda ruhlar va arvohlar oz makonlariga joʻnaydi.

~ Nima?! Ammo men tirikmanku...

~ Yoʻq. Sen arosatda qolgansan! Aslida sen hali yashashing kerak edi faqat yanglishlik tufayli bu yerga kelib qolding. Hozir esa hukmdorimiz seni oʻz olaminga yoki manzilingga yuborishni koʻrib chiqyapti. Omading kelsa bu yerda qolishing ham mumkin.

~ Yo xudoyim... Bolishi mumkin emas. Axir men qanaqasiga... Men bunaqa narsalar ertakda boʻladi deb oʻylardim. Shu hisobda sen mitti mavjudotcha...

Farishtamisan?

~ Deyarli toʻgʻri taxmin qilding. Xoʻsh... Mmm menimcha vaqt boʻldi. Qani yur...

Mitti farishta menga yoʻl boshlancha yurdi. Katta oynavand saroy misoli ulkan xonalar , oppoq va tillarang jilo berilgan peshtoqlar ... Bularning hammasi juda ham insonni hayratga solardi.

Bundan ham qizigʻi atrofda yurgan mitti qanotchali mavjudotlar va shu bilan birga boʻylari 6-7 metr keladigan devdek jonzotlar hayratimni oshirib axiyri devorlari tilla bilan qoplangan, olmoslar bilan sayqallangan eshik ochilib meni ichkariga kiritdi. Ichkarida esa uzun sochlari ortga qarab chiroyli qilib turmaklangan boshida marvaridlar bilan bezalgan toj kiygan oʻrta yoshlardagi goʻzal ayolni koʻrib qotib qoldim. U juda ham chiroyli edi. U mening angrayib qolganimni sezib bir lahzada koʻrinishi keksa ayolga aylandi. Buni korib ogʻzim lang ochilib qoldi. U hatto qiyofasini ham oʻzgartira olardi.

~ Xayrli kun xonim... Minnatdorman saroy juda katta va ajoyibotlarga toʻla ekan.

~ Albatta. Bu saroy hammaga yoqadi. Xoʻsh... Umuman olganda sen bu yerga kelishingga 30 yil bor edi ammo notoʻgʻri harakat tufayli erta kelib qolding...

~ Ha buni bilaman xonim... Haligi buni togirlasa boʻladimi? Men hali yashamoqchi edim. Axir hali yosh boʻlsam...

Xonim oʻylangancha turib qoldi va birozdan soʻng menga tikildi.

~ Aslida seni shundaysiga manzilingga yuborishim mumkin edi. Ammo senda hali hech kimga bermagan tanlovim bor. Sababi esa Azroil joningni olishga ulgurmasidan oldin oʻz oyogʻing bilan kelganing...

Mmm yana boshqa tarafdan esa sen joningga qasd qilmagansan bu esa dozohga tushmasligingni oz boʻlsada taminlaydi. Ammo seni toʻgʻridan toʻgʻri jannatga ham yubora olmayman. Senda unga kirish uchun yetarli savob yoʻq...

~ Unda... Nima boladi taqdirim..., iltijoli koʻzlarim bilan tikildim.

~ Xoʻsh... Shuni oʻyladim va oxiri bir imkoniyat berishga qaror qildim. Unga koʻra sen topshirigʻimni bajarish davomida oʻz tanlovingni qila olasan. Birinchi yoʻl bu oʻzing istagandek hayotga qaytasan va qoʻshimcha 20 yil muddat bilan jami 50 yildan keyin saroyga qaytasan.

Ikkinchi tanlovda esa toʻgʻridan toʻgʻri jannatga kirishing ammo olamingga qaytmasliging istasang sen uchun maxsus saroydan lavozim taklif qilaman. Xoʻsh taklifim qanday?

Men hozirgi jarayonni uzoq oʻyladim. Agarda rost gapiryotgan boʻlsa men onam va oilam uchun olamimga qaytardim.

~ Mmm... Men roziman... Faqat qanaqa shart ekan !

~ Unda yaxshilab eshitib ol. Vazifang olamingdan Jeon Jungkook ismli bir insonni himoya qilish. Koʻpi bilan 2 yil vaqting bor. Kamida esa 6 oy.

~ Yaxshi muddat oʻtdi ham deylik. Men unga qanday yaqinlashaman. U haqida eshitmaganman. Eng qizigʻi esa u qanday yaxshilik qilganki uni himoya qilishim kerak.

~ Buyogʻini oʻzim hal qilaman. Sen shunchaki vazifangni bajar. Yana bir gap sen har bir qilgan xato ishing tufayli komada yotgan tanang oʻlishi mumkin.

~ Yoʻq. Vaqtinchalik boshqa tanada yashaysan. Vazifang tugagan vaqti oʻz tanangga qaytasan. Endi esa seni Mideya kuzatib qoʻyadi.

Ha barchasi mana shular edi. Demak 2 yil... Bu vaqt ichida tezroq vazifamni tugatishim kerak..ammo ayol tanasida oʻzimni noqulay his qilyapman... Jin ursin endi men ayollardan zavqlana olmas ekanmanda...

Bir necha daqiqadan soʻng oʻzimga keldim.

Yuzimni yuvib sochlarimni ortga qaytardim. 2 yil ayol tanasida yashash... Hah bu qiyin boʻlsa-da eplasa boʻladigan ish... Sekin tashqariga qaraganimda oʻzimni saroydek uyda koʻrdim.

~ Bu yomonmas. Demak boy oiladanman. Men kambagʻal oilada voyaga yetganman. Bir vaqtlar orzu qilgan mashinalarim esa bir chekkada turardi.

Tanaga moslashishim va hech kimga begona ekanligimni sezdirmasligim kerak.

Shkafni ochganimda qandaydir xona bor edi. Chiroqni yoqqanimda esa hayratdan ogʻzim ochilib qoldi.

U yer xuddi millionlab pullarni saqlaydigan bankdek men faqatgina nomini eshitgan brendlardan kiyimlar toʻplami, soatlar, aksessuarlar, tilla va olmos bilan bezatilgan taqinchoqlar bilan toʻla edi. Ichimdagi maxluq ularni tegib koʻrishga majbur qildi. Qiz bolaga oʻxshab kiyinishga urindim. Xoʻsh nima kiysam ekan...

Kim Rona 21 yoshda. Janob Kimning kenja farzandi. Yoshligida qo'rquv tufayli gapirish qobilyatini yo'qotgan.

Koʻp oʻtmay sal qiz bolaga oʻxshab kiyindim.

Xonadan chiqishim bilan xizmatchilardan biri yonimga kelib menga gapira boshladi.

~ Oʻzingizga keldizmi xonim. Kechiring bilmay qolibmiz. Hoziroq janob Kimga xabar beramiz.

Men gapirishga urindim ammo ovozim chiqmasdi.

Tomogʻimda nimadir bordek gapirishimga xalaqit berdi.

Birozdan keyin pastda Kim janoblari meni kutayotganini aytishdi. Pastga tushdim.

~ Menimcha otasi boʻlsa kerak.

Janob Kim 70 yoshlardagi qari erkak boʻlib atrofida ayoli bilan 2 oʻgʻli ham bor edi.

~ Oʻzingga keldingmi Rona?! , u imo-ishora bilan gapirdi.

Shunchaki bosh irgʻadim. Men aslida imo ishorani tushunmayman ammo qandaydir moʻjiza tufayli tushundim.

Shunda miyamga bu tana egasi soqov bolgan taxminiga keldim.

Tansiq va shirin ovqatlardan yeb oldim. Oldin hech qachon bu kabi ovqatlarni yemaganman. Keyin Janob Kim ovozi bilan oʻgʻillariga gapirdi. Men shunchaki ularni tingladim.

Suhbati yakunlangach esa janob Kim qanaqadir uchrashuv va baxtsiz hodisa haqida aytdi. Men unchalik tushunmasam ham oʻzimni ushlab turdim.
Shu tariqa oradan bir hafta oʻtdi. Men sekin qiz haqida Maʼlumot toʻplay boshladim.

Baxtimga u kundalik tutgan ekan. Oz boʻlsada qizning hayoti haqida bilib oldim. Bu orada gapirishga ham urindim. Tomogʻimdan gʻira shira ovoz chiqardi. Keyin esa topshiriq haqida ham unutganim yoʻq edi.

Kundalikda Jungkook ismini koʻrib bu tana egasi va oʻsha men izlagan odam oʻrtasida yaqinlik borligini tushundim.

~Demak xonim meni atayin shu tanaga yuborgan...
Bir kuni kechki payt uyga notanish yigit kirib keldi. Boʻylari baland, sochlari chiroyli turmaklangan qoʻlida esa Rolex soat... Oiladagilar uni yaxshi kutib olishdi. Menga esa qandaydir guldasta berdi.

~ Jin ursin guldasta olish bu ahmoqlik ... Ammo qiz bola boʻlib yashayotgan ekanman buni sezdirmasligim kerak.

Ular suhbatlashishar ekan men yanada koʻproq maʼlumot topish uchun internetni ancha titkiladim. Bu yigit oʻsha Jungkook edi.

Haa demak oʻljam oʻz oyogʻi bilan kelibdi... Kundalikni oʻqir ekanman qizning sirli ichki dardlari va qanaqadir sherlari bor edi. Jin ursin demak u qiz uni sevgan va yigit uni rad etgan... Ammo nega ayni damda uyimda?!!! Bu yerda bir gap bor...

Ancha izlanishlarimdan keyin bari ayon boʻldi. Jungkook qizning unashtirilgan yigiti boʻlgani qizni esa soqov va hissiyotsizlikda ayblab uni rad etgan boʻlsa nima uchun yana qaytib kelgani sir edi...
Mening asosiy vazifam esa oʻsha lanati yigitni himoya qilish.

~ Oh xonim boshqa vazifa yoʻqmidi?! Oʻlganning ustiga tepgandek tushgan tanamni qarangda... Men bu nozik tana bilan osha toʻnkani qanday himoya qilaman.

Miyamni tozalash va xayollarimni jamlash uchun hech kimni ogohlantirmasdan yashirincha klubga ketdim.
Shovqinli va odamlar bilan toʻla klub ichida oʻzimni kimligimni unutgim keldi.

Eng qimmat viskilar bilan tomogʻimni hoʻllab davra ichiga kirib rosa oʻynadim. Oʻzimni shunchalik unutdimki toki qoʻllarimni qattiq tutgan erkakni korgachgina kayfim ozgina tarqalgandek boʻldim..

Jeon Jungkook 29 yoshda. Rona bilan unashtirilgan.

Qoʻllarimni tutgan insonga qaraganimda esa oʻsha toʻnkani koʻrdim.

U esa qoʻlimdan tutgancha meni davradan chetga olib chiqdi. Chetga chiqqanimizda esa menga urusha ketdi.

~ Bu yerda nima qilyapsan-a?! Nega hech kimni ogohlantirmasdan kelding? Men sening ortingdan itday yurishga majburmanmi-a?

Unga katta ochilgan koʻzlarim bilan qaradim va qoʻlini siltab tashladim. Shu lahza unga qarab baqirishni butun vujudim bilan istadim ammo tomogʻimdan achishish va gʻalati ovozdan boshqa hech narsa chiqmadi. Jungkook esa asabiylashgancha telefonidan kimgadir qoʻngʻiroq qila boshladi.

Bir qoʻli bilan esa klubdan tortqilab olib chiqdi. Klubda odamlar koʻpligi tufayli baland poshnali tufli kiyganim uchun kimgadir qoqilib ketdim. Yerga zarb bilan yiqilib oyogʻim qaytib ketdi.

Bu juda ham ogʻriqli edi. Ovozim esa juda ham past va tushunarsiz chiqdi. Negadir koʻzlarimga yosh keldi. Men deyarli bu tanaga oʻrganib qoldim ammo oʻzimdagi gʻalati hislar meni yigʻlashga majbur qildi.

Bu bir tarafdan oyogʻim ogʻrigʻi tufayli boʻlsa, ikkinchi tomondan men butun umr bunaqa soqov boʻlib hech kim bilan gaplasha olmasligim tufayli edi.

Jungkook soʻkingancha yonimga choʻkkaladi va koʻzyoshlarim oqib turgan iyagimni barmoqlari orasiga olgancha oʻziga qaratdi.

~ Balki bas qilarsan! Qachongacha? Qachongacha oʻzingni jabrdiyda begunoh qilib koʻrsatmoqchisan-a? Nega tushunmaysan? Men seni sevmayman! Oʻzingni menga loyiqman deb oʻylaysanmi?

Mana bu miyangni ishlat va shunchaki aytganlarimni qil!
Men uning gaplarini eshitar ekanman qandaydir dalda beradigan soʻz kutgandim ammo yoʻq... U shunchaki oʻzining asl basharasidan bir parchasini koʻrsatdi.

~ Jin ursin laʼnati Chon IL... Nega yigʻlayapsan? Sen axir erkaksan. Bu toʻnkadan nimani kutganding. Laʼnati bu tana menga salbiy taʼsir qilyapti shekilli.

Jungkookning qoʻlini iyagimdan olib tashladim. Koʻzyoshlarimni ham artdim. Oʻzim oʻrnimdan turgancha ogʻrisa ham yurishga urindim. Lanati tuflini esa qoʻlimga olgancha yalangoyoq yura boshladim. Jungkook ortimdan kela boshladi.

Men esa tezroq bu toʻnkadan uzoq boʻlishni istardim.

Koʻp oʻtmay yonimga qora avtomobil toʻxtadi. Undan esa oʻgay akalarimdan biri tushib keldi. U mashinadan tushgancha Jungkookga qaradi.

~ Ah keldingmi Taehyung?! Arzanda singlingni olib ket. Qanday qilib begona erkaklar orasida raqsga tushganiga hayronman.
Taehyung bir menga bir Jungkookga qaradi va menga mashinaga kirishimni aytdi.

~ Topganing yaxshi boʻldi. Toʻgʻrisi oʻzimning ham jonimga tegdi. Nuqul bir narsalarni boshlab yuradi. Xoʻsh bu safar nima qildi?
Taehyung Jungkookning yelkasiga qoʻlini qoʻygancha gapirdi.

~ E , xullas qizni senga berdim. Janob Kimga bergan vadamni bajaryapman. Xoʻsh otang seni ham tinch qoʻymagan koʻrinadi. Istasang yur klubga qaytamiz.

~ Hech qanday ahmoqgarchilikni boshlama Rona! Toʻgʻri uyga borasan . Dadam chet elda hozir. Hech qanday muommo kerakmas menga...

Boshimni charm qoplangan yumshoq oʻrindiqqa tiragancha koʻzlarimni yumdim. Shu vaqt ichimdan qandaydir inson ovoz eshitildi.

Koʻp oʻtmay esa atrofimni tuman qoplab oʻzgacha dunyoda oʻzimni topdim. Qarshimda esa tananing haqiqiy egasi menga tikilib turardi.

~ Nega oʻzingni namoyon qilmayapsan. Axir sen tanadasanku. Biz bitta tanada qanday yashayapmiz...

~ Bilmayman... Ammo oʻzligimga qaytishni istamayman.

~ Seni tushunyapman. Tanangda deyarli 1 oydan oshdi yashaganimga. Ancha qiyinchiliklar koʻrgansan. Ehtimol men senga yordam berarman. Tanang menga vaqtinchalikka kerak. Keyin yana yashayverasan.

~ Bu tana menga kerakmas.

Ammo taqdirimni oʻzgartirmoqchi ekansan mayli xotiralarim tufayli yordam beraman.

~ Bu boshqa gap. Unda men sening taqdiringni yaxshilashga harakat qilaman sen esa xotiralar bilan yordam berasan.

Hali koʻrasan seni xafa qilgan barchasidan oʻch olaman.
Koʻzlarimni ochganimda yotoqxonamda ekanimni sezdim. Demak uxlab qolganman.

~Xoʻsh soat nechi boʻlgan ekan? , soat millari esa 02:40 ni koʻrsatmoqda... Demak hali erta...

Kim Taehyung 31 yoshda. Ronaning akasi. Jungkook bilan do'st.

Bu vaqtda esa Taehyung va Jungkook hali ham klubda koʻngilxushlik qilishar edi.

Ketma-ket sharob quyilgan stakanlar , sigaret tutuni bilan toʻlgan xonalar, yarim yalongʻoch kiyingan qizlar erkaklarning yonida hozir-u nozir edi.

~ Ah Jungkooki boʻldi boshqa ichmayman. Men vip xonaga ketdim. , Taehyung quchogʻida turgan qizning qulogʻiga shivirlagancha kulishib vip xonaga ketdilar.

Jungkook esa yolgʻiz barmen yonida qolib yana bo'kkuncha ichdi. Telefon qoʻngʻirogʻiga kelgan xabarlarga javob bermay sigarasini chekdi. Bir qattiq tortdi va birozdan soʻng chiqarib tashladi.

~ Jin ursin hayot bunchalik qiyin boʻlmasa Aleksandr. Oʻzim sevmagan insonga uylanishga majburman. Dadam esa sevganimga uylanishimga qarshi...
Aleksandr ham vino solingan idishini bir chayqatib bir koʻtarishda ichib yubordi.

~ Doʻstim , Jungkook. Hayotga bir marta kelamiz. Zavqlanib yashash kerak. Xoʻsh nima qilibdi sevganing boʻlmasa? Balki ikkisi bilan ham yashab koʻrarsan.

~ Gʻalatimasmi? Uylanadigan qizimning otasi oʻta nufuzli oiladan. Otasi bilsa ish pachava . U qizni esa koʻrgani koʻzim yoʻq ammo majburman.

~ Hoy Jungkook. Ishni murakkablashtirma. Ehtimol qizni
keyinchalik yoqtirib qolarsan. Hayotda hamma narsa boʻlishi mumkin.

Jungkook sochini bir qoʻli bilan ortga qaytargancha biroz oʻylandi.

~ Toʻgʻrisini aytsam u qizga rahmim kelyapti. U men haqimda toʻliq bilmaydi. Bilgan taqdirida ham hech narsani isbotlolmaydi. Menga faqatgina kompaniya ulushlari kerak.

Unga uylansam Taehyung ham, Janob Kimni ham kompaniyadan chiqarib yuboraman. Bechora doʻstim hatto asl yuzimni ham bilmaydi. Oz qoldi Aleksandr qasos onlari yaqin...

Aleksandr yana bir qadah viskini toʻldirgancha Jungkook bilan urushtirdi:

~ Bu kunni naq 20 yildan buyon kutar ekanmiz albatta oz qoldi. Barchasi uchun qasos olamiz. Hozircha esa shunchaki yaxshi doʻst va yaxshi kuyov rolini o'yna!
Jungkook viskini oxirigacha ichdi va boʻshagan qadahni stolning ustiga qoʻydi.

~ Men charchadim. Ertaga gaplashamiz doʻstim.

Jungkook kiyimlarini toʻgʻirlagancha klubdan chiqib ketdi. Soʻnggi rusumdagi atigi 2 kun oldin sotib olgan qora BMWsini o't oldirgancha haydab ketdi.

Tungi shahar koʻchalari mayin shamol esar ekan mashina oynasidan kirayotgan shabada Jungkookning tim qora sochlarini silab oʻtardi. Bu vaqtda esa Jungkookning qoʻli rulda boʻlsa ham miyasi allaqachon oʻtmishni eslardi...

Flashback 18 yil oldin.

Oʻsha vaqtni hozirgacha gʻira-shira eslayman. Yomgʻirli kun edi...

Onam , otam va kichik singlim bilan 8 yoshli bolakay boʻlmish men ketar ekanman mashinamizda uyga qaytayotgan edik.

Barchasi yaxshi ketayotgan edi qachonki mashinamiz toʻsatdan oldinga siljib toʻxtab qolmaguncha. Rulni boshqarayotgan otam boshini rulga zarb bilan urib oldi. Koʻp oʻtmay undan qon oqib boshladi. Bu shunaqangi tez sodir boʻldiki hattoki nima boʻlayotganini anglab yetmasimizdan oldin u vafot etdi.

Oyimning chinqirgan ovozi , singlimning qoʻrqib yigʻlayotgan ovozi koʻz oʻngimda qoldi. Koʻp oʻtmay mashinamiz atrofida odamlar toʻplandi. Ular juda qoʻrqinchli korinishar qop-qora kiyimlar va qoʻlidagi qurollardan odamni seskantirardi.

Ularning dagʻal ovozlari oyimni mashinadan tushirishga majbur qildi. Oyim qorqa-pisa yuragini hovuchlab mashinadan tushmasligimizni buyurdi.

Oʻzi esa qaltiragan holda chiqdi. Men juda ham qoʻrqardim. Singlimni esa tinchlantirishga harakat qildim. Oyimning bir ogʻiz gaplarigina yodimda muhrlandi.

~ Menga nima boʻlishidan qatʼiy nazar aslo mashinadan tushmaysan. Singlingni himoya qil. Uning yonida sendan boshqa hech kim qolmadi.

Lablarim titrab koʻzyoshlarim yuzimni yuvdi faqatgina hadikkan yuragim bilan onamni yonimda qoldirishga urindim. Ammo u menga quloq solmadi.

Onamni soʻnggi marta koʻrgan lahzam ham oʻsha boʻldi. Koʻp oʻtmay quroldan otilgan oʻq ovozi va yerga qulagan jonsiz tanasi... koʻz oldimda bir kunda ikki yaqinimni oʻldirishdi.

Tanaga yaqinlashib turgan oʻsha qotil yuzi... Bu dunyodagi eng jirkanch inson yuzi edi...
20 yil ... Men qasos oʻtida yondim. Endi esa maqsadimga erishishga oz qolganda bundan voz kechmayman. Barining badalini esa oʻsha qadrli qizi orqali toʻlataman....
Odatdagicha kunlarim oʻtardi. Bu qizning hayoti men oʻylagandan koʻra ancha murakkab va chalkashliklarga toʻla edi.

U universitetning bitiruvchisi boʻlganligi sababli men ham bora boshladim. Universitet juda hashamatli. Koʻkka boʻy choʻzgan zamonaviy uslubda qurilgan bino. Haybatidan uncha-muncha binolarni ortda qoldirsa qoldiradi ammo ortda qolmaydi. Qimmat brend kiyimlar va soʻnggi rusumdagi avtomobil... Barchasi menda bor.

Universitetimda qizlar ham juda koʻp. Bari bir-biridan chiroyli va ketvorgan qizlar. Agarda oldingidek oʻgʻil bola boʻlganimdami bari bilan koʻngilxushlik qilgan boʻlardim. Darslarim tugab oʻqishdan chiqar ekanman soat millari allaqachon 17 ni koʻrsatar edi. Mashinam tomonga yurar ekanman u yerda koʻrgan tanish yuzni korib yuzim buzildi.

Qoʻlida kichik guldasta tutgan , sochlarini chiroyli turmak qilgan, tanasini yanada kelishgan qilib koʻrsatib turgan klassik uslubdagi stil uni yanada yoqimli koʻrsatar edi.

~ Jin ursin yaqinda geyga aylanmasam boʻlgani...

IDOLLARNING QORA DUNYOSI JJK FF

2026-03-29T17:57:42.066Z

Sen zulmatga cho‘mgan qalbimning kichik nurisan...

Chapter : 9
Chanel : Kzkffic
Written by : Miran Kanzaki

Rona xayolga berilib yotganida eshik ochildi. Jungkook vazmin qadamlar bilan xonaga kirdi. U to‘g‘ri qiz yotgan joyga to‘xtadi.

~ Uxlamayotganingni bilaman. O‘rningdan tur boradigan joyimiz bor...

~ Qayerga?... - qizning lablari tirtab shivirladi.

Jungkook divanga o'tirgancha gapirdi.

~ Muhim uchrashuvga borasan. - Jungkook qo'lidagi qutini stol ustiga qo'ygancha gapirdi.

~ Buni kiyib ol. Sochlaringni ham yaxshi turmaklab ol.

Rona yotgan joyidan o'tirgancha erkakga tikildi.

~ Nega siz bilan borishim kerak? U yerga borishim shartmi? - qiz dadillashgancha gapirdi.

Jungkookning qop-qora ko'zlari xonada xavfli yiltilladi.

~ Ko'p gapirmay tezlash. Senga 20 daqiqa vaqt. Yuvinib o'zingga qarab ol.

~ Istamasamchi? Men majbur emasman. - Qiz tixirlik qila boshladi.

Jungkook asabiylashgancha telefonini divanga qo'yib qizning jag' qismini o'zining katta barmoqlari orasiga oldi.

~ Ortiqcha qarshilik qilma. Uchrashuv tugagach birga qaytamiz xavotir olma senga zarar yetkazmayman

Rona katta barmoqlar orasida qolgan yuzini olishga urindi.

~ Unda... bir iltimosim bor. Taeha... u bilan uchrashamanmi? - qiz miltillagan nigohlar bilan qaradi.

Jungkook qizning katta va qop-qora ko'zlari va uzun qayrilma kipriklariga bir muddat tikilib qoldi.

~ Buni o‘ylab ko‘raman.

U qizning yuzidan qo‘lini tortdi.

Rona u uzoqlashganini ko‘rib qutini ochdi. Qutida esa ipak matodan tikilgan uzunligidan butun bo‘yni qoplaydigan yelkasi va tizza tomoni ochilgan ko‘ylak bor edi.

Rona hech qachon bunaqa qimmat kiyim kiymagani bois bir muddat qo‘lida qoldi.

Rona pov *

~ Bu ko‘ylakning chiroyliligini. Hech qachon bu qadar qimmat ko‘ylakni hatto ushlab ham ko‘rmaganman. Nahotki ipakdan tikilgan bo‘lsa. Jungkookning didi men o‘ylaganimdan ancha yaxshi ekan. Hmmm bekorga biasim qilmaganmanda... Ammo... - qiz boshini eggancha jim bo‘lib qoldi. So‘ng bundan bir necha kun oldin Jungkookning nafratini esladi.

Qiz 5 daqiqacha o‘ylanib qoldi. So‘ng sekin ko‘ylakni egniga kiyib ko‘rdi. Ko‘ylak uning tanasini san‘at asaridek qoplab oldi. Tillarang sochlarini tarab tartibga keltirdi. Yengil makiyaj va xushbo‘y atirini sepdi. Barchasi mukammal tarzda yakunlangach oynadagi tasviriga tikildi. Oyna aksida unga kiborxonimlardek kiyingan jozibali ayol turardi. Qiz so‘nggi mukammallik uchun labiga pushti rangli blesk surdi.

Shu vaqt ortidan Jungkookning ovozi eshitildi.

~ Tayyor bo‘lgan bo‘lsang pastga tush!

Qiz to‘satdan eshitilgan ovozdan cho‘chib ortga burildi.

~ Hozir...

Jungkook bir lahza unga qaragan Ronaning tasviridan qotib qoldi. Oppoq va nozik badanga yopishgan ipak ko‘ylak , tizzasidan to‘pig‘igacha ochiq turgan yurmach nozik oyoqlarni ochiq-oydin ko‘rsatar edi. Sarg‘ish sochlar va xushbo‘y vanilla ifori... Bularning bari uni bir lahzaga sehrlab qo‘ydi.

Rona ham uning tanasi bo‘ylab kezib yurgan nigohni sezib sumkasini olib titroq qadam tashlagancha tuflisini kiydi.

Jungkook o‘zini tezda yig‘ib yana avvalgi qiyofasiga qaytdi. Ikkisi eshikdan chiqqach zal bo‘ylab liftga yaqinlashgancha pastki qavat tugmasini bosdi. 5 daqiqada pastda ularni kutib turgan qop-qora Ferrari avtomobiliga yaqinlashishdi.

Rona ichki qo‘rquvda tinch yursada asabiylashyotgani barmoqlarida sezilardi. Qo‘riqchi eshikni ochgach avvaliga Ronaga keyin esa Jungkook joylashishdi.

Rona eshik yaqinida o‘tirib atrofni tomosha qilib bordi. Jungkook esa telefonda kimdir bilan blooth orqali gaplashib ketdi. Ferrari 20 daqiqada qandaydir qo‘rg‘on yonida to‘xtadi. Jungkook pastga tushib atrofni jim kuzatgach qizga tushish mumkinligini aytdi.

Ronaning ko‘rinishi

Qiz mashinadan ehtiyotkorlik bilan tushar ekan Jungkook ortidan yurishini ishora qildi. Ikkisi klub ichiga kirishar ekan tor yo‘lakda ularni kutib turgan bir nechta qo‘riqchilarga ko‘zi tushdi. Ronaning yuragiga g‘ashlik o‘tira boshladi. U qadamlarini arang bosar xuddi kimdir uni kuzatayotgandek tuyulardi. Klub ichkarilar ekan borgan sari maydon kattalashib qanaqadir xonaga bora boshlashdi. Jungkook oldinda yurar va qizga bir-bir qarab qo‘yardi.

~ Qayerga keldik Jungkook... - qiz ikkisi eshitiladigan past ovozda gapirdi.

Jungkook qo‘rquvdan oqarib ketgan qizning yuziga qarab gapirdi.

~ Qo‘rqma. Bu oddiy uchrashuv! Yonimdan bir lahzaga ham qimirlama!

Katta va qadimiy aksesuarlar joylashgan xonada chiroq biroz xiraroq yonardi. Xona o‘rtasida joylashgan katta aylanma stol va atrofida joylashtirilgan divanlar gavdalandi. Divanda o‘tirgan bir nechta erkaklar va ularning tizzasida o‘tirgan yosh qizlar egilgancha erkaklarga ovqat yedirardi. Ronaning yuzi burishib ketdi. Tutun va achchiq tamaki isi, alkogolning dimoqni achishtiradigan o‘tkir ifori...

Jungkookni ko‘rgan bazi erkaklar o‘rnidan turishdi. Faqatgina yoshi 55-60 yosh atrofidagi bir erkak markazda jim turardi.

~ Xush kelibsan Jungkook. Davraga qo‘shil! - erkak uzun tamaki qutisini og‘ziga solgancha joy ko‘rsatdi.

Jungkook ham tavoze qilib salomlashdi.

~ Minnatdorman janob Yang.

U stolni aylanib o‘tib bo‘sh o‘rindiqqa joylashdi. Rona nima qilishini bilmay bir chekkada turar ekan haligi qariya ham unga joylashishga ruxsat berdi. Jungkook qizni yoniga o‘tirishga imo qildi.

Qiz Jungkookning yonidan omonatgina joylashar ekan barcha nigohlar unga tushganini ich-ichidan sezardi.

~ Bu qiz sevgan ayolingmi Jungkook? - qariya chuqur tamaki tortgancha gapirdi.

Jungkook bir Ronaga qaradiyu uzun barmoqlarini qizning yelkasiga qo‘ydi.

~ Yo‘q , janob Yang. Bu qiz mening yordamchim.

Qariya qizni boshdan oyoq kuzatib sezilar sezilmas lab chetida jilmaydi.

~ Tushunarli. Qani qorinlaring ochgandir yegulikdan tatinglar! Han ularga ichimlik quy!

Jungkook yoniga qo‘yilgan taomlardan bir-ikki tatigan bo‘ldi. Rona ham bir-ikki qoshiq yedi. Xonada hidlar uning boshini aylantirardi. Stol atrofidagi barcha sekinlik bilan harakat qilar xuddi vaqt o‘tishini sekinlatishga urinyotganga o‘xshashardi.

Taomlar yeb bo‘lingach yana ichkilikbozlik boshlandi. Jungkook 2 qadah viski ichdida shunchaki atrofni kuzata boshladi. Qiz bir og‘iz ham alkogol ichmaganini kuzatib turgan bir erkak sekin gap boshladi.

~ Jungkook bunaqa ketvorgan ayollarni qayerdan topasan? Balki bizni ham bir-ikkitasi bilan xushnud qilarsan... - erkak xirillab nafas olgancha Ronaga qarab gapirdi.

Rona o‘zidan bir lahza ham nigohini olmagan erkakdan o‘ng‘aysizlana boshladi.

Jungkook ikkisini ham kuzatib xavfli nigohlarini erkakga qaratdi.

~ Janob Shin ... Menimcha sizga yordamim shart emas. Eshitishimcha yaqin haftada xilvatxonalarizga yangi go‘zallar kelibdi. Balkim siz bizni xursand qilarsiz to‘g‘rimi janob Yang?..

Janob Yang ham suhbatni tinglar ekan qadahini bir ko‘tarib qo‘ydi .

~ To‘g‘ri aytasan Jungkook. Men ham bu yangilikni eshitdim.

Jungkook mag‘rur jilmayib yana bir qadah ichdi. Qachondan buyon zerikib titrab o‘tirgan qizga bir teginib xushyorlantirdi.

~ Janob Yang... Menda Janob Shin kabi xilvatxonalar bo‘lmasada yoqimli ovoz va betakror raqs tusha oladigan qiz bor. Uni bu kecha uchun atayin olib keldirdim.

Atrofdagi barcha erkaklar Jungkook va yonidagi qizga nigohlarini qaratishdi. Rona hozir nima bo‘lishini sezib qotib qoldi.

Jungkook qizga qoshini ko‘tarib ishora berdi.

~ Qani o‘zingni ko‘rsat. Agar hozir ularni o‘zingga mahliyo qila olsang karyerangni qaytarishingga yordam beraman. Barcha orzuying amalga oshadi. Mashhurlik, bredlararo shartnoma va vahokozalar... Qizaloq, o‘rningdan tur va sahnada o‘zingni ko‘rsat!

Rona Jungkook aytgan gaplardan xayollari chalkashib ketdi. U ana endi nima maqsadda olib kelganini tushundi. U qizni pullamoqchi!!!

~ Ammo...

~ Tshhh tur o‘rningdan

Rona xayollariga kelgan fikrlardan qo‘rqar unga och bo‘ridek tikilib turgan 35-40-50 yoshdagi erkaklar orasidan qutilolmasligini his qilardi...

Bir vaqt qariyaning ovozi eshitildi.

~ Qani unda mahoratini ko‘rsatsinchi....

Rona ming qo‘rquv va dahshat bilan titrab o‘rnidan turib xona to‘rida joylashgan sahnaga bordi. Musiqa sadolari yangrab qiz barmoqlariga mikrofonni oldi. Mikrofonni sozlab lablatiga yaqinlashtirdi. Endi xonadagi xira yoruqlik o‘rnini yorqin va turfa rangli chiroqlar egalladi. Sahna yuzasiga oppoq nur tushdi.

Rona chuqur nafas olib tavakkal deya o‘zi yoqtirgan qo‘shiqni ayta boshladi. Uning ovozi garchi repga moslangan bo‘lsada mayin musiqaga monand vokalda aytdi. Qo‘shiq va mayin ovoz barchaga yoqdi. Qizga qiziquvchilar endi yanada ortdi. Qo‘shiq so‘zlari tugadi. 7 daqiqadan buyon jon qulogi bilan eshitgan erkaklar qarsaklar chalishdi. Qiz bir tarafdan qo‘rquv ila jim tursa, ikkinchi tarafdan Jungkook bunchalik pastkashlikka bormas deya o‘yladi. Qiz sahnadan tushib yana avvalgi joyiga joylashdi. Endi bu safar sahnani raqqoslar egallab o‘zlarining shahvoniy harakatlari bilan sahnani yondirishdi.

Bu orada qiz Jungkookga tikilib tezroq ketishni istayotganini bildirdi.

~ Hali vaqt erta. Yana 1 soat sabr qil! - Jungkook past ovozda qizga gapirdi.

Qiz iltijoli ko‘zlari bilan jimgina atrofni kuzatdi.

Jungkook telefoniga kelgan qo‘ng‘iroqdan xonani tark etdi.

Raqqoslardan tashqari yarim ochiq kiyingan ayollar erkaklarning tizzasida o‘tirib xira yorug‘likda o‘pisha boshladi. Ochiqchasiga bo‘lyotgan bu harakatlarni kuzatgan qiz yuragiga yana g‘ulg‘ula tusha bordi.

Bir vaqt janob Shin qizning yonidan joylashgancha ichimlik quyib qizga uzatdi.

~ Nega ichimlik ichmayabsan qushcha? Tomog‘ing qo‘shiq aytguncha chanqagandir buni ol... - stakanni qizning yoniga surdi.

Rona jimgina harakatsiz turdi. Na javob qaytardi na etibor berdi. Qizning iltifotsizligini sezgan erkak o‘zi stakanni ichdi va stol ustiga qoydi.

~ Xavotir olma zaharlanmagan! Xo‘jayining seni yolg‘iz qoldirganidan xavotirdasan shekilli. Raqamingni ber ertadan mening kompaniyamda ishlaysan... - erkak barmog‘ini qizning sochlariga uzatdi.

Qiz bir qadam yonga siljidi. Buni korgan Shin lab chetida jilmaydi.

~ Narxing qancha?

~ Nima?!

~ Shunchalik o‘zingni olib qochganingga ko‘ra narxingni oshirmoqchisan shekilli. O‘zingdan begunoh farishta yasama ! - erkak dadil yaqinlashib qizning beliga barmoqlarini qo‘ydi.

~ Nima qilyapsiz torting qo‘lizni... - qiz uning qo‘llarini siltab tashladi.

Shu vaqt Jungkookning ovozi eshitildi.

~ Janob Shin marhamat qilib joyimni bo‘shatib qo‘ying!

Shin ovoz kelgan tarafga qaradi. Jungkookning xavfli yuz ifodasi, tomirlari bo‘rtib turgan qo‘llar...

MY STEPDAUGHTER 21+ JJK FF

2026-03-10T16:08:00.005Z

Sening isming yuragimda la'nat kabi yozilgan...

Chapter: 3Written by: Miran Kanzaki
CHANEL: VERMILION EMPIRE

Jungkook kalitni buragancha hammomga kirdi. Hammom ichi yorug' va keng ichkarida turli xil tana va sochlar uchun skrablar va yuvinish vositalari turardi. Katta vanna ichida qiz sochlarini yoygancha ko'zlarini yumgan holda qimirlamasdan turar faqatgina boshi suv yuzasida turar qolgan tanasi suv ostida ko'piklar ichra turardi. Jungkook qizni 2-3 daqiqa kuzatib uni uxlab qoldimi deb o'yladi sababi qiz umuman qimirlamas va hatto nafas olyotganini ham sezish qiyin edi. Jungkook og'ir qadamlar bosib vannaga yaqinlashdi. Vannaga egilgancha qizning burniga barmog'ini yaqinlashtirdi. Nafas olishi sust. Jungkook bosh chayqagancha ikkilanib qo'lini qizning yelkasiga cho'zdi.

Vannaxona

Qizning yelkasidan tutib yuqoriga tortar ekan erkakning yengi ho'l bo'ldi. Bunga ahamiyat bermasdan u qizni suv ichidan chiqarib polga cho'kkalab qizning boshini pastga tutdi. Qiz bundan qorqib kozlarini ochdi. Qizning usti butunlay yalang'och bolib suv ostida tanasi uncha korinmagandi. U yo'talgancha ichiga kirgan suvni chiqara boshladi. Nam va uzun sochlari yelkasiga yopishgan, oppoq va nozik tanasi butunlay nam va sovun ko'piklariga aralashgan. Qiz yo'talar ekan Jungkook badaniga teggan issiq kichik jussa va undan kelyotgan iforga dimog'i achishganini his qildi. Qiz kozlarini sovun yuqi bolgan barmogi bilan surkar ekan kozlari achishib yoshlana boshladi.

~ Kimsiz... Nega suvdan meni chiqardingiz... - qiz qaltiroq bosgancha muzdek polda kozlarini uqalardi. U yonida Jungkooligini bilmagan ham edi.

~ Men... haligi... Seni... nafas olmaganingga haligi... - Jungkook qizning kiyimsiz holatidan shoshib duduqlanib gapirib qoldi.

Qiz ham Jungkookning ovozini eshitib badanida hech narsa yo'qligini eslab nam uzun sochlari bilan kichik ko'kraklarini yopdi. Jungkook ortga burilgancha yaqin atrofdagi sochiqni unga qaramasdan uzatdi.

~ Haligi... kechirasan... men shunchaki seni qutqarmoqchi edim.

~ Hmmm...

Jungkook hammomdan chiqib ketdi. Miran sochiqqa o'rangancha so'ng issiq suvli vannaga qayta tushdi.

Issiq vannaga tushgancha yana o'yga toldim. Bugungi kun chindan ham og'ir o'tdi. Miyam haligacha voqealarni hazm qilishga urinar ammo... ammo bir tarafdan hech narsani o'ylashni ham istamas edim. Qani edi ko'zlarimni yumsam-u qaytib uyg‘onmasam. Ota-onamdan birvarakayiga ayrilish menga juda yomon tasir qildi. Kamiga menga g‘irt begona inson qarayapti. Uni endigina yoqtirib boshlagan edim afsuski u onamning eri bo‘lib chiqdi. Qaysi biriga kuyay. Maktabda ham erkin yurolmayabman. Hamma barmogini bigiz qilib qotilning qizi deya ko‘rsatadi mendan nafratlanishadi. Shunaqangi charchayapmanki yonizga borgim kelyapti dadajonnn...

Suvda yaxshilab yuvinib olib yotoqxonaga chiqdim. Sochimni quritishga erinib shundoq uyqiga yotdim. Qancha yotganimni bilmayman ammo bir vaqt ustimga ogir narsa o‘rmalaganini sezdim. Ko‘zimni qiya ochib unga qaradim. Qop-qora ko‘zlari qizil charaqlagan qanaqadir maxluq ustimda yotardi. Yuragim uvushib tanamni qaltiroq bosdi. Bu nimasi bo‘ldi. U tomogimga yopishib bo‘g‘a boshladi. Nafasim bo‘g‘ilib ogir yutinardim. Barmoqlarimni ishlatishga urindim ammo hech qanday qimirlata olmadim. U shundoqqina ochiq sonlarimni silab lablarini teggizyotganini sezyapman lekin hech qanday reaksiya bildorolmayapman. Bu taxminan 15 daqiqa davom etdi. U tanam atrofida aylanib sonlarim, yelkalarim hatto sochlarimga ham teginardi. Faqatgina yurak urushim, ko‘zimdan sirpanib oqayotgan yoshgina mening javob reaksiyam edi. Vanihoyat u meni qo‘yib yubordi shekilli tanam shilq etib polga ag‘darilgancha yiqilib tushdim... Tezda o‘rnimdan turib yuqori qavatga ko‘tarildim. Yig‘lagancha Jungkookning eshigini taqillatdim. Togri hozir uni bezovta qilishim notogri ammo qaytib xonamga borishni istamayman. Yana osha maxluq bu ishni takrorlasa qorquvdan o'lib qolishim hech gap emas...

Qiz tunda shuni kiygan

Qiz eshikni qayta-qayta taqillatar ekan Jungkook shovqindan uyg'onib ketdi. U garchi bundan 1 soat oldin vino ichib mast bolgan bolsada boshini barmogi bilan qashlagancha eshikni ochdi. Eshik ochishi bilan korgan manzarasidan qotib qoldi. U buni avvaliga tush koryapman deb oyladi ammo qizning issiq tanasi bagriga kirgach buni haqiqatligini bildi.

~ Tinchlikmi Miran? Yarim kechasi nima qilyapsan xonamda? - Jungkook bagrida yiglayotgan qizga gapirdi.

~ Iltimos tonggacha xonangizda qolay... Xonam juda ham qorqinchli... u yerda arvohmi maxluqmi menga teginyapti... - qiz titrab gapirardi.

~ Chindanmi? Hozir tekshirib kelaman sen shu yerda tur.

~ Yo'q bir o'zim qo'rqaman. Iltimos ketmang. Men bugun o'lishni istaganim rost ammo hozir yashashni istayman. Iltimos yonimda qoling... - qiz yanada qattiqroq Jungkookning tanasiga yopishdi.

~ Har safar shunaqa yomon narsa yuz berganida dadamning bag'rida yotardim. Endi ular yo'q maylimi sizning xonangizning bir chekkasida yotaman. Hatto borligimni ham sezmaysiz...

Jungkook ichida kulgancha jilmaydi.

~ Mendan qo'rqmaysanmi? Balki men osha maxluqdan ham yomonroqdirman...

~ Bunga ishonmayman... Siz yaxshi insonsiz.

~ Qayerdan yaxshi insonman? Men hatto qotilman. Qanday insonlarni o'ldirganimni oz kozing bilan kording. Menda hatto achinish hissi ham yoq. Shunday bolsa ham qiz bola boshing bilan men bilan bitta xonada yotishga qo'rqmaysanmi?

~ Haligiiii....

DANGEROUS DESIRES KNJ FF 21+ FINAL CHAPTER

2026-02-28T19:19:45.242Z

“𝓧𝓪𝓿𝓯𝓵𝓲 𝓲𝓼𝓽𝓪𝓴𝓵𝓪𝓻 - 𝓫𝓾 𝓼𝓮𝓿𝓰𝓲 𝓿𝓪 𝓷𝓪𝓯𝓻𝓪𝓽𝓷𝓲𝓷𝓰 𝓮𝓷𝓰 𝓼𝓱𝓲𝓻𝓲𝓷 𝓳𝓪𝔃𝓸𝓼𝓲𝓭𝓲𝓻"

FINAL CHAPTER
WRITTEN BY: MIRAN KANZAKI
CHANEL : MIRAN DIARY || KANZAKI EMPIRE

Oradan 3 kun vaqt o'tdi. Shanxay kechki soat 21:20.

Divanda o'tirgancha televizor ko'rib o'tirgan qiz eshik taqillaganini eshitgach u tarafga qaragancha yaqinlashdi. Eshik qo‘ng‘irog‘i qayta-qayta chalinardi. Rona eshik ochish yoki ochmasligini ko‘p o‘yladi va axiyri oldin kimligini bilishni istadi.

~ Kim kerak sizga?

~ Yetkazib berish xizmatidanmiz xonim!

~ Men hech narsa buyurtma qilmaganman!

~ Janob Aleksandr buni yuborishimizni tayinladi xonim. Istasangiz eshik yonida qoldirib ketamiz. Faqat jo‘natmani olganizni tasdiqlash uchun imzoyingiz kerak.

Rona biroz o‘ylangancha eshikni ochdi. Ammo eshik ochilishi bilan yelkasiga sanchilgan ignadan qiz hushidan ketdi. Eshik ortidagi erkaklar qizni yelkasiga ortgancha tezda pastga tusha boshlashdi. Liftga chiqishgach telefonini ochgancha xo‘jayiniga qo‘ng‘iroq qilishdi.

~ Janob qiz qo‘limizda. Uni siz aytgan manzilga olib boraylikmi?

~ Yaxshi. Aleksandr bilishidan oldin tezda uni maxfiy uyimga olib boringlar.

Bu vaqtda...

Jungkook Shanxayga kelishi bilan Aleksandr borishi mumkin bo‘lgan barcha bar va mehmonxonalarni 3 kun davomida tekshirdi. Endigina Rona va u joylashgan mehmonxonani topgan edi hamki lift eshigi nosozligini ko‘rdi. Boshqa lift esa pastga tushishiga hali 45 qavat borligi uning sabrsizligini oshirdi. U zinalar orqali chiqishni afzal ko‘rib chiqa boshladi. 15 minutlarda haligi lift endi uning qavatiga kelgandi. U bunga etibor bermasdan yuqoriga kotarilaverdi. Tez orada terlab qoldi. Yana 5 ta qavat zinasi uni kutib turardi. Qancha qiyinlik bilan kutilgan qavatga yetgach o‘zi izlayotgan 5023- xonaga yaqinlashdi. Eshik yarim ochiqligini ko‘rgach u biroz shubhalandi. Tezda ichkariga kirgach televizor yoniqligini hech kim yuqligini payqadi. Uning yuragida g'ashlik paydo bo'lgancha tezda liftga yaqinlashdi.
Liftga kirgach dostiga qongiroq qilgancha gaplashar ekan kuzatuv kameralari yodiga tushdi. Texnik qavatga tushgach ichkari kirib bir qancha pul berib kamera yozuvlarini ochdirdi. Nomalum erkaklar chiqib ketganiniga endigina 10 daqiqa ham bolmagandi. U mashinalar turargohiga tushib mashinalar orasidan ularni izlay boshladi. Mashina uncha uzoq bolmagan qora rangli yengil mashina edi.

Mashina sekinlik bilan harakatlanib yo'lakga chiqar ekan o'rtada qurol o'qtalgan Jungkookni korib ular uni bittada tanishdi.

~ Jin ursin bu Jungkook deganimasmi?, -ruldagi
erkak sherigiga qaragancha gapirdi.

~ Menimcha shu, adashmasam uni Tokiodagi uyushmada xojayin bilan korgandim.

~ Nima qilamiz? Qizni xojayinga tiriklayin olib bormasak bizni o'ldiradi.

~ Hozir undan qutilishimiz kerak. Yaxshisi ustiga bostirib boramiz.

~ Yaxshi.

Ikkisi mashinani togri Jungkookning ustiga bostirib boshladi. Jungkook to'pponchasini mashina baloniga qaratib o'q otdi.
O'qlar balonga tegsa ham tasir qilmasdi. Mashinaga arang chap bergach yerga yiqilib tushdi. Mashina g'izillagancha avtoturargohdan chiqdi. Jungkook ustidagi changni qoqib motosikliga yugurdi. Mashina ozini keng yo'lga chiqib olgach qutuldim deb o'yladi. Ammo uni taqib qilyotgan motosiklni ko‘rib yanada tezlikni oshirdi. Katta yo‘l bo‘ylab poyga o‘ynashgandek bir-birini quvlashar ekan tunda chiroqlar nurida tovlanayotgan shahar manzarasi hech biriga qiziqmas edi go‘yo. Jungkook tezda mashinaga yetdi . To‘pponchasi bilan bir qo‘lida mashiga o‘q uzar , mashinadagi ikkinchi erkak ham qurolini chiqargancha unga o‘q uza boshlashdi. O‘qlar yomg‘iri har ikkisini ham yalab o‘tar ammo boshqa begunoh insonlarga tegyotganidan bexabar edi. Kop o‘tmay katta chorrahaga yaqin qolishdi. Tezlikni oshirishsa oshirar aslo tushiray demasdi. Kop o‘tmay politsiya mashinasi sirenalari yangray boshladi. Svetafor chirogi qizilga aylandi. Ammo allaqachon kech edi. Mashina ham motosikl ham birozdan so‘ng katta yo‘lda uchib ketdi. Sababi mashina tomonga kelyotgan yuk mashinani na o‘g‘rilar na Jungkook payqadi. 5 daqiqa o‘tar o‘tmas asfaltga sochilib ketgan motosikl bolaklari va pachoq bo‘lib ag‘darilgan yengil mashina va uni bosib turgan katta ogir yuk tashuvchi mashina avtohalokatga uchradi.

Yerga kuchli zarb bilan yiqilgan Jungkookning qulogida mashinalarning signaliyu shaharning shovqinli ovozi so‘nggi bor eshitildi.

Jungkook pov*

Ko‘z oldim qorong‘ulashib o‘zimni xuddi tubsiz jarlikka qulagandek his qildim. Qulogimda shaharning shovqiniyu mashinalarning toxtovsiz signali eshitildi. Hayot ko‘zimga birinchi bor go‘zal ko‘rindi. Qulogim bitib bir lahzaga yonimda Rona paydo boldi. Oppoq nurdek ozidan shula taratar kulgancha menga qo‘lini uzatdi.

~ Jungkook, vanihoyat biz abadiy birga bo‘lamiz!!! Mayin jilmayish va tanadan ajralgan ruh qizga ergashgancha yuqoridan tushib turgan shulali joyga yaqinlashdi....

Oradan 2 kun otib. Seul...

Ko‘p o‘tmay avtohalokat haqida malumotlar butun internetga tarqaldi. Voqea joyida vafot etgan barcha dafn etildi.

Namjoon ish hujjatlarini tekshirib o‘tirar ekan telefoniga kelib tushgan xabarni ochib ko‘zlari kattalashib ketdi. Xabarda singlisi va kuyovining jasadi topilgani va uni Xitoyda dafn etish yoki Koreyaga qaytarish so‘ralgandi. 3 oylik qidiruvda ham topilmagach singlisining jasadi rasmini ko‘rib yuragi juda qattiq xuruj qildi. Stolda egilgancha dorisini izlar ekan uni apil-tapil ochib dorilarni yuta boshladi. Kop o‘tmay dori tasir ham qilmadi. Qanchadir vaqt o‘tib xuruj to‘xtadi. Ungacha esa Namjoonning holi toygandi. Ehtiyotkorlik bilan o‘rnidan turib Seonani chaqirdi. Qizdan xabar kelavermagach qongiroq qildi. " Xizmat doirasidan tashqarida" ovozi esa siqilgan yuragini battar ezg‘ilardi. Uni qayerdaligini aniqlash uchun taqinchog‘iga o‘rnatilgan chipni ishga tushirdi. Chip qizni qayerdaligini ko‘rganini bilgach kozlari kattalashdi. Ish boshqaruvchisini chaqirgancha baqirdi.

~ Ikkisini yonimga tiriklayin olib kel. Bir tola sochiga ham zarar yetmasin. Ha yana Jackga qongiroq qil va Shanxaydan Rona va Jungkookning jasadlarini ertaga kechgacha yetkazib kelsin!

Kechki Seul ... soat 22 : 15. Namjoon qadahiga viski quygancha shaharni tomosha qilardi. Polda esa Seona va uning sobiq yigiti egilib yotardi. Qiz ko‘zini ochganida qo‘li va oyoqlari bog‘langan yonida esa qochib ketmoqchi bo‘lgan sevgilisining jonsiz tanasi qonga belanib yotardi. Namjoon shaharni tomosha qilib bo‘lgach ortiga burilgancha qorquvdan titrayotgan qizga gapira boshladi.

~ Ishonch... Ishonch shunaqangi tuyg‘uki bir marta sinsa qaytarib bo‘lmaydigan tuyg‘u! Senga shuncha kamchilik va erkaliklaringga qaramay istagan narsangni muhayyo qildim. Hatto bokira emasligingga qaramasdan mana shu haromidan orttirgan bolangga o‘z familiyamni bermoqchi bo‘ldim. Sen iflos esa hech biriga arzimasdan xiyonat va yolg‘on ishlatishda davom etding. Sen la‘nati bekorga yonimga kelmagansan. Mana shu haromining gapiga kirib hatto menga yurak xurujini kuchaytiradigan dorilarga almashtiribsan. Kichkina Seona men o‘ylagandan ancha uzoqqa boribsan... - Namjoon iloji boricha o‘zini tutib divanga o‘tirdi. Qizning yuzini og‘riqli siqqancha o‘ziga qarashga majburladi.

~ Senga nima kam edi Seona?! Sendan faqat mehr va sevgi kutib barcha qilmishingga ko‘z yumganim yetmadimi? Yoki ... - u ko‘zini biroz yumib tishini g‘ichirlatdi.

~ Meni... kechiring... Joonieee... Men ahmoqlik qildim... - qiz shishib ketgan ko‘zi bilan qaradi.

~ Sevgi va ishonch bittada sinsa nima bolishini bilasan Seona! Endi men uchun hech qanday ahamiyatga ega emassan! Qorningdagi bola uchungina tirik qoldiraman. Uni tug‘ishing bilan vazifang tugaydi va o‘z qo‘llarim bilan o‘ldiraman. Ungacha esa ko‘zimga ko‘rinmaganing maqul!

Qiz tirik qolganiga shukr qilib jon hovuchladi. Namjoon uni boshqa qattiq qo‘riqlanadigan uyiga yubordi.

Seona

Oradan 4 oy o‘tdi. Seona jon hovuchlab kutgan on keldi. Uning kichik jussasi homiladorlikdan egilib arang harakatlanardi. Shifoxonaga ham yuborilmagan qiz qamoqday saqlanayotgan uyida tugishga majbur bo‘ldi. Hamshira qiz va doya ayol yordami bilan 16 yoshida ilk farzandini dunyoga keltirdi. Mittigina qiz tug‘ildi. Namjoon kutgan farzand vanihoyat tug‘ildi. 1 oy vaqt o‘tdi. Seona holsiz yotgan vaqti kirib kelganida qiz allaqachon uxlab qolgan yonida esa mittigina qizaloq yotardi. Unga aslida qizmi o‘g‘ilmi farqi yo‘q edi. U sekingina barmogini yaqinlashtirganda mitti barmoqlari bilan o‘rab olgan chaqaloqni ko‘rib o‘zida g‘alati hissiyotni sezdi. Chaqaloqni ko‘targancha yuzidan o‘pdi. Xushbo‘y hid undan taralardi. U bir lahza chaqaloqdan nigohini uzib Seonaga tikildi. Nimjon va suyagi etiga yopishib qolgan, charchagan va horg‘in tanani ko‘rib biroz achingandek bo‘ldi. Nima bo‘lganda ham sevgan insoni. To‘g‘ri Namjoonda haligacha 2 xil tuygu orasida yonardi . Bir tarafi qizni kechirib yarashishni istasa ikkinchisi xiyonatini kechira olmasdi. Mitti chaqaloqni olib xonani tark etdi. Uyda yolgiz Seona qoldi. Ertasi kuni Seona uyg‘onganida bolasi yuqligini ko‘rib xavotirga tushdi. Butun uyni izladi ammo bolasini topolmadi. Qiz devorga suyangancha miyasida tahlil qildi va buni Namjoon qilganini payqadi. Uzoq yalinishlardan so‘ng Namjoonga qongiroq qila oldi. Lekin samarasiz urinishlar. 2 oy vaqt ichida Seona telbaga aylana boshladi. Tunlari sobiq yigiti va bolasi tushiga kirib uni qo‘rqitar 16 yoshda naq 20 yilga qarigandek ahvolga tushdi. Tanasi ovqat va suvsiz oriqlashib ketgan , suyaklari bilinib yotar xuddiki tirik murdaga o‘xshardi. Kop bora uydan qochishga urindi ammo har safar ozini yana xonasida topar bu xuddi o‘lmasdan turib jahannamda yonayotgandek his qilardi. Kuchli stress va og'riqlarga chidolmagan qiz tomirini singan oyna bo‘lagi bilan kesdi.

Shifoxona...

Palatada arang saqlanib qolgan qizning ahvoliga hamma achinardi. Uning ko‘rinishi arvohnikidan farq qilmasdi. Namjoon shifoxonaga yetib keldi va nafas rostlagancha palataga kirdi. Hushsiz yotgan Seonaning sochlariga qo‘lini teggizdi. Nozik barmoqlari arang qimirlar uni bu ahvolga keltirganiga endi chindan afsuslandi. Bu qizni azoblashni istardi ammo bu safar kichik mehr yuragida xotiralar singari porlab boshladi. Uni ilk marta ko‘rgani, qizning jilmayib uzr so‘ragani , nechi yil uni yashirincha kuzatganlari , ilk tuni, ilk bo‘sasi va .... Barcha barchasi yuragidan sizib ko‘zlarida yosh paydo qildi.

~ Meni kechir mitti Seonam. Senga nisbatan bunchalik adolatsizlik qilmasligim kerak edi. Ko‘zlaringni och. Endi qizimiz bilan birga yashaymiz. Barini unutib yangitdan hayot boshlaymiz...

Oradan 7 yil vaqt o‘tdi...

Qabriston yonida o‘tirgan qizaloq bilan Namjoon sukut saqlardi. Qizi Arin guldastani qabr yoniga qoygancha dadasiga savol berdi.

~ Dadajon bu kimlarning qabri? Ular farishtaga aylanishganmi? - qiz otasiga qaragancha gapirdi.

~ Onang, Rona xolang va Jungkook amakingning qabrlari qizalog‘im...

~ Ular endi qaytib kelishmaydimi?

~ Yo‘q qizim - qizining sochlarini togirlagancha gapirdi.

~ Nega? Bizni korishga kelishmaydimi yoki bizdan xafa bolishganmi? - qizcha davom etdi.

~ Afsuski kela olishmaydi.

~ Hatto oyim hammi? Nega ular bizni tashlab ketishdi? Axir u menga vada bergandi qaytib kelaman deb.

~ Hatto oying ham kelmaydi. Lekin sen xafa bolma qizim yoningda men borman. Agarda oyingni korishni istasang kozlaringni yum va yuraging ritmiga quloq solib tur. U endi shu yeringda abadiy yashaydi....

"Bazan biz ahamiyat bermagan lahzalar eng tinch va baxtli onlarimiz bo'ladi. Vaqt esa shunchalik shiddat bilan o'tadiki buni sezmay qolamiz. Baxtli onlarni yaqinlarimiz bilan esda qolarli o'tkazaylik toki bir kun eslagan vaqtimiz bir-birimizga aytolmagan gaplarimizga afsuslanmaslik uchun" - muallifdan.

MY SEXUALITY PARTYOR 18+ KTH FF

2026-02-10T20:51:18.022Z

" You are the sun, I will never regret! "
Sen mening hech qachon kecholmaydigan gunohimsan"

Chapter : 12
Written by : Miran Kanzaki
Chanel : Miran diary || Kzkffic

Erta tong quyoshning iliq nurlari butun Seul bo‘ylab yorqin nur sochdi. Soat millari ertalabki 07:35 ko'rsatmoqda. Taehyung yotoqxonada yotgancha og'ir nafas oldi. Uyqusizlikdan qizargan qahvarang ko'zlari xira miltillaydi. Bugun Yakshanba kun. U biroz yotgach o'rnidan turib yuvinish xonasiga kirdi. Kiyimlarini yechgancha sovuq dush ostida bir necha daqiqa turdi. Sovuq suv tomchilari uning kelishgan va baquvvat mushaklari orasida bir singgancha sirg'alib polga tushardi. Taehyung ko'zlarini yumib o'yga toldi.

~ Jin ursin, barcha ishim xuddi noto'g'ridek. Yonimdagi barcha menga dushman. Ikkiyuzlamachilar kompaniyamda to'lib ketgan. Hech kim meni bu qahr va sovuq auram ortidagi insonni Ronachalik yaqindan ko'rmagan. Sara... U shunchaki mening qo'limdagi ayni vaqtida kerak bo'lgan o'yinchi. U bilan tuzgan shartnomam ko'pga bormasligi kerak. Rona hozircha Jungkook bilan tursin. Sara uni men bilan ko'rsa unga tahdid qilishdan qolmaydi. Ammo bu qancha davom etar ekan? 3 oy...6 oy nainki 1 yilmi? Bu ayriliq meni hozirdan yeb bitirmoqda. Uning xushbo‘y lavanda iforisiz men borgan sari telbaga aylanmoqdaman. Uning xushbo'y ifori mening darmonim edi. Ahvoli yaxshimi? Jungkook unga yetarlicha g‘amxo‘rlik qilishiga ishonaman. Vaqt... Kompaniyani yaxshilab olgunimcha menga vaqt kerak. Saradan esa hozircha foydalanishim kerak.

Taehyung sovuq suvni o‘chirgancha sochiqqa o‘ranib yuvinish xonasidan chiqdi. Kiyimlari taxlangan shkafdan yengilroq sport kiyimini kiygancha golf uchun asboblarini kichik sumkachasiga joyladi. Pastki qavatga tushib mashinasini tayyorlab golf uchun qurilgan maxsus ochiq stadioniga yo‘l oldi.

Taehyungning ketayotganini ko‘rgan Sara endigina og‘iz juftlashga ham ulgurmasi Taehyung mashinasiga o‘tirgancha gazni bosib ketib qoldi. Sara asabiylashib zinalardan qayta ko‘tarilib xonasiga kirdi va toshoyna qarshisiga o‘tirdi.

~ Jin ursin hatto salomlashishga ham ulgurmadim. Har doimgidek muz qiyofasini saqlab yuradi - oziga ozi gapirgancha Sara ham yuvinish uchun yuvinish xonasiga kirib ketdi. Yarim soatdan so'ng chiqqach sochlarini quritib ovqatlanish uchun pastga tushdi. Oshxonada xizmatchilar yo'qligini ko'rib noiloj muzlatgichni ochdi. Muzlatgichda mevali biskvitli tort , har xil sitrus va ho'l mevalar borligini ko'rib ishtahasi yanada ochildi. Tortni likopchaga kesib olib yoniga har xil mandarin, qulupnay va bananlarni kesib ovqatlanish stoliga qo'ydi. Taehyungning pastki qavatda viski va vinolar joylashtiriladigan xonasini eslab bitta vino shishasini ko'tarib ham chiqdi. Stakanka qip-qizil tusli vinoni quyib vilka bilan tort bo'laklarini paqqos tushira boshladi.

~ Mmm buncha mazali bu. Buni kecha tayyorlashgan shekilli. Borgan sari ishtaham ochilyapti. O'zi shirinlikka hushim bo'lmasada homiladorlik har ko'yga solishi rost ekanda - Sara o'ziga gapirib kulgancha likopchasidagi shirinlikni tugatdi. Yana bir bo'lak yegisi kelib muzlatgich yoniga ketdi...

Sara

Taehyung mashinasini golf maydoniga kelgach to'xtatib yaqin atrofdagi skameykaga o'tirib telefonini ochdi. Axiyri do‘sti Jiminga qo‘ngiroq qilgancha kelishini kutdi. Kop o‘tmay Jiminning mashinasi ham ko‘zga tashlandi.

~ Bugun rejalashtirganimiz yodingdan chiqdimi Jimin? Yoki kecha qizlar bilan qolib ketdingmi? - Taehyung ko‘zoynagini yechgancha cho‘ntagiga soldi.

~ Mendan bir safar oldin kelganingga javranma! - Jimin mashinasidan golf sumkasini olib malla sochlarini ortga qaytardi.

~ Qo‘ysangchi. Doim erta kelganmanku. Qani ketdik nargi tepalikka joy qildirganman.

Taehyung va Jimin bir-biriga hazil qilib keyin quchoqlashib ko‘rishdi. Ikkisi tepalikka chiqqach maxsus qildirgan joylariga borgach kechgacha hordiq chiqarib o‘ynashdi. Ikkisi ham allaqachon 22 yoshda bo‘lsada yolgiz qolishsa kichik o‘spirin bolalardek o‘zini tutishardi. Taehyung faqatgina Ronaga emas balki Jiminga ham o‘zining iliq va sof tomonini ham ko‘rsatgan edi.

Park Jimin 22 yoshda. Taehyung ikkisi yoshlikdan do‘st. Biznes va sanoat yo‘nalishida o‘qiydi. Taehyung bilan tengdosh bo‘lsada kompaniya ishlariga qiziqmaydi

Oradan 2 hafta o'tdi. Bu vaqtda Rona ancha o'ziga kelib qoldi. O'zini chalg'itish uchun har xil ishlar bilan shug'ullandi. Ammo yuzi kulsada ichidan borgan sari muzlab ketardi. Uning kongli borgan sari Taehyungdan soviy boshladi. Biron marta Taehyung xabar olmasligi esa ichini yeb-bitirardi. Axiyri Taehyung bilan oxirgi marta gaplashib orasini ochiq qilish uchun unga sms yubordi. Rona kelishilgan qahvaxonada Taehyungni kuta boshladi. Oradan 20 daqiqa o'tib qahvaxonaga Sara kirib keldi. Figurasi ancha to'lishib qolgan , yuzlari biroz shishgan shunday bolsada qomatiga mos chiroyli kiyingancha Ronaning qarshisiga o'tirdi.

~ Seni kutmagandim! Bu yerga nega kelding! - Rona qahvasining qoshig‘i bilan aylantirgancha nafratli nigohlar bilan Saraga qaradi.

~ Sen bilan yaxshilikcha gaplashib olmoqchiman Rona! Nima qilsam Taehyungning hayotidan butunlay chiqib ketasan-a? Sen tufayli haligacha oromim yo‘q! - Sara zaxarxandalik bilan Ronaga gapirdi.

~ Sen bilan gaplashadigan gapim yo‘q! Taehyung bilan esa qachon istasam o‘shandagina tinch qo‘yaman.

~ Sen lanati suyuqoyoq! - Sara asabiylashib yoniga qoyilgan issiq qahvani Ronaga sepib yubordi.

~ Taehyung meniki! Undan voz kechasan! Biz u bilan sensiz baxtli yashaymiz! Sen bizning baxtimizga rahna solishga haqqing yo‘q! - Sara baqirgancha stol ustidagi barcha narsani polga irgitib yubordi.

Bu ahvolni ko‘rgan qahvaxonadagi barcha Sara va Ronaga qarashdi.

Issiq qahva qo‘lini kuydirgan Rona ham axiyri o‘zini tutib turolmay Saraning yuziga tarsaki tushirdi.

~ Aslida sen lanati bitchsan! Senmasmi Taehyung bilan baxtli hayotimizni buzgan javob ber lanati ! - Rona bir qoli bilan Saraning sochini mahkam ushlab ikkinchi qo‘li bilan yuziga 2 marta tarsaki tushirdi. Ammallab Ronaning qolidan chiqqan Sara stolni ham itarib yuborib bir-birining sochini yula boshladi.

~ Taehyung ham , merosi ham , kompaniyasi ham bari meniki. Bu narsalar men tugilishim bilan taqdirimga yozilgan. Kechagina paydo bo‘lib barini egallashga haqqing yuq lanati bitch ! - Sara bisotidagi barcha ingliz va koreyscha lug‘ati bilan so‘kinib chiqdi.

Rona ham bo‘sh kelmasdan uning uzun sochlarini tirnog‘i bilan changallab yuzini timdalab tashladi.

~ Men kechagina paydo bo‘lgan qizmasman bildingmi. Senga o‘xshagan qancha nozik oyimni o‘rningni ko‘rsatishga kuchim yetadi ifloscha. Bangchan bilan barini reja qilganingni bilaman. O‘sha tun sen boshimda urganing ham yodimda. Sen maraz tufayli bolamdan ayrildim. Endi qo‘limdan qutilib bo‘libsan!!! - ikki 2 bir-birini sochini yulishib kop narsalarni sindirib tashlashdi. Axiyri alam va gazab ustunlik qilib Ronaning qo‘llari titrab qonida o‘zgarish paydo boldi. U o‘zini yo‘qotib qo‘ygandi. Sarani polga yotqizib ustiga chiqqancha yuziga qattiq musht tushira boshladi. U shunchalik kuchli zarb bilan urardiki xuddi mushti orqali barcha alamini olmoqchidek edi. Saraning yuzi qonab , tishi sindi. Sochlari tartibsiz chigal holatda edi. Ustida Rona aqldan ozib o‘zini yo‘qotgan kichik mushtlari qonga botgan , sochlari tartibsiz, yuzidan issiq ter tomchilari oqar shilingan yuzidan kichik qon oqardi. Kafedagi barcha ularni jim kuzatishar hech kim ajratish niyati ham yo‘q edi go‘yo. Birozdan so‘ng politsiya xodimlari kelib Ronani qo‘lga olishdi uni Saraning ustidan ammallab ajratib olishdi. Sara esa bukchaygancha qornini quchib tinmay bir so‘zni gapirardi.

~ Bu telbani olinglar, qamanglarrr , bolam... Bolamni o‘ldirishga urindi deb baqirib yig‘lardi. Ikkisini alohida politsiya avtomobillariga o‘tkazib ketishdi. Ammo tinimsiz qon ketgan ahvoli yomonlashgach Sarani shifoxonaga olib ketishga majbur bo‘lishdi.

Rona yo‘l davomida qimir etmay boshini changallab ketdi. Uning quloqlari ostida Bangchan va Saraning kulgusi yangrar, Saraning kafeda aytgan haqoratlari va yana o‘sha chaqoloq yig‘isi yangrardi. Turli xil ovozlar va kulgi va yig‘i bilan aralashib qizni butunlay aqldan ozdirardi. Politsiya xodimlari uni kuzatgancha mahkamaga olib borishdi. Uni temir va zang bosgan xonaga qamab qo‘yishdi. Ko‘p o‘tmay bu janjal videolari internetda virusdek tarqaldi. Ko‘plab izohlarda Ronaga nisbatan haqoratli va negativ fikrlar yozildi. Buning asosiy sababi esa Saraning homiladorligi uning yuzini bir qadar aybsiz ko‘rsatardi. Bundan xabar topgan Taehyung tezda shoshilib kompaniyadan chiqishdi. Unga tinimsiz kelgan qo‘ngiroqlar sadosi aynan shifoxonadan edi. Taehyung mashinaga qattiq gaz bergancha asfalt yo‘lda shinalarini chiyillatib birinchi qamoqxonaga yo‘l oldi. U kelguncha Jungkook Ronaning yoniga kelgan u qizni bag‘riga bosgancha qizning sochlarini silab ovutardi. Taehyung esa shunchaki eshik yonida ularni so‘zsiz kuzatib turardi. Taehyung ortiga yurib og‘ir qadamlar bilan mahkamadan chiqdi. Tinimsiz kelgan qongiroqqa axiyri javob berdi.

~ Janob Kim, vanihoyat ko‘tardiz Kim xonimning ahvoli og‘ir. Zudlik bilan shifoxonaga kelishiz kerak. Bola tushish arafasida!!!...

~ Nima? Qanaqa bola!...

MY STEPDAUGHTER JJK FF 21+

2026-02-08T16:48:07.711Z

Sening isming yuragimda la'nat kabi yozilgan...

Chapter : 2
Chanel : VERMILION EMPIRE
Written by : Miran Kanzaki

Mashina shinalari yo'lda chiyillagancha bir vaqt toxtab qoldi. Yuragimni hovuchlab oyimni yanada quchdim. Erkak mashinadan tushib so'kindi.
~ Aysh lanatiiii.... - Jungkook shinani asabiy tepgancha yon-atrofiga qaradi.

Telefonini olib kantaktidan kimnidir raqamini tergancha qo'ng'iroq qila boshladi. Birozdan so'ng qo'ng'iroq ovozi tugab qabul qiluvchining ovozi eshitildi.

~ Eshitaman janob Jeon...

Jungkook u bilan biroz suhbatlashgach ta‘qib etyotgan mashina sal narida to‘xtadi. Barini mashina ichida qo‘rquvdan zir titrab kuzatayotgan qiz onasining borgan sari sovuyotgan tanasini quchgancha kuzatardi. Jungkook qurolini o‘qtalgancha mashinadan tushgan erkaklarni birin-ketin yarador qildi. Qizning ko‘z oldida 2 tana qulab jon taslim qildi. 3-inson esa yarador holda mashinaning nargi tarafidan turgancha Jungkookga o‘q uzdi. Jungkook yaralangan qo‘lini ushlagancha mashinaga amallab o‘tirdi. Bu orada bir nechta mashinalar kelib haligi jasadlarni sudrab mashinaga tiqdi. Jungkook yoniga bir erkak kirib eshiknib mahkam yopdi. Jungkook qiz turgan joyga bir qarab qo‘ygancha sigaret qutisini ochib bitta sigara olib tutatdi. Uni bir tortgancha ko‘zini yumdi. Qizning sigareta tutuniga allergiyasi borligi uchun yo‘talib qoldi. Yo‘tal ovozini eshitib ortga burildi.

~ Xavotirlanma katta xavf yo‘qoldi. Hozir seni uyimga olib boraman - Jungkook yurayotgan mashina derazasini ochib tutun chiqishi uchun joy qoldirdi.

~ Rahmat amaki... - qiz qizargan yuzi bilan minnatdorlik bildirdi....

Oradan 1 oy o‘tdi... Ertalabki soat 9...Tokio...

Uy hovlisida yengil kiyingan qiz skameykada o‘tirgancha kitob o‘qib o‘tirardi. Jungkook balkondan atrofni tomosha qilib sigaret tutatib hovlida kitob o‘qiyotgan qizni ko‘rib lab chetida jilmaydi. Cho‘ntagidan telefonini olib advokat Lee ga qo‘ng‘iroq qildi.

~ Xayrli tong Janob Jeon...

~ Vasiylikni hal qildingmi advokat Lee - yo‘g‘on ovozda gapirgancha sigaretaning oz qolgan bo‘lagini marmardan ishlangan ustunga ezg‘iladi.

~ Ha janob. Miran xonim bugundan boshlab sizning vasiyligizda. Xonimga meros bo‘lib o‘tadigan barcha kompaniya aksiyalari, bankdagi hisob kartalari va mol-mulk turar-joy binolari hammasini aniqladim. Siz vasiyligini olganiz bois bugundan ular sizga tegishli hisoblanadi.

~ Yaxshi qilibsan advakat. Hisob kartangga bugun 2 mln von o‘tkaziladi. - Jungkook qo‘ng‘iroqni yakunlab lab chetida makkarona iljaydida xonasiga kirdi. Stol ustida damlangan qahvasini olib choyqoshiqda bir-ikki aylantirib ichib oldi.

~ Kichik Miran xonim. Ana endi 18 ga to‘lguningga qadar sen bilan biroz shug‘ullanamiz.

Jungkook kastyumini yelkasiga ilgancha hovliga tushdi. Skameykada o‘tirgan qizga yaqinlashib paltosini yelkasiga yopdi.

~ Sovuq qotmadingmi? Tong sahardan hovlida nima qilyapsan? - xavotirlangancha so‘radi.

~ Men... Rahmat amaki... - qiz paltoni barmog‘i bilan to‘g‘rilab samimiy jilmaydi.

~ Ertadan maktabga borishing mumkin. Barcha narsani hal qildim.

~ Minnatdorman... Lekin... Bir narsa so‘rasam maylimi amaki... - qiz nigohlarini erkakga qaratdi.

~ Nega menga bunchalik yordam beryapsiz? Yoki dadam yoki onam sizga juda yaqin bo‘lganmi?

Jungkook qizning umidli ko‘zlariga tikilib nima deb javob berishni o‘yladi va birozdan so‘ng javob berdi.

~ Chunki... Chunki onang o‘limidan oldin men bilan turmush qurgan edi. Onang iltimosi tufayli senga yordam beryapman va yordam beraman... - Jungkook qizning har bir harakatini sinchkovlik bilan kuzatdi.

Miran pov *

1 oydan buyon menga nisbatan mehribonlik qilgan bu insonga nisbatan menda g‘alati his-tuyg‘ular vujudga kelgan edi ammo... hozir uning o‘gay otam ekanligini eshitib qotib qoldim. Bu qanaqasi?! Miyam va aqlim buni hazm qilishga urinar ammo bu xuddi tushga o‘xshardi. Yuragim esa achishgandek bo‘ldi. Tomog‘im qaqrab arang tilim aylandi.

~ N...Nima?!

Qizning holati yomonlashdi. Ko‘zi yoshlanishiga oz qoldi lekin titrayotganini sezdirmaslikka urindi. Jungkook qizning bu darajada shokka tushishini tasavvur qilmagandi. U qizning qizarib ketgan yuzini o‘ziga qaratdi va nafas yetishmayotganini payqadi.

~ Ahvoling yaxshimi Miran? - qiz uning qo‘lini qayrib tashab o‘rnidan turgancha xonasiga yugurib ketdi. Skameykada esa qizil muqova bilan qoplangan sevgi haqida kitob yotardi. Jungkook kitobni olgancha varaqladi. Ichini tomosha qilar ekan qaysidir betida joylashgan suratni ko‘rib qoldi. Suratni yaqinlashtirsa bu o‘zining rasmi. U buni ko‘rgancha g‘alati jilmaydi.

~ To‘xtachi bu nima bo‘ldi? Mening suratimmi? Demak... ah Jungkook ozgina shoshgan ko‘rinasan. Unda menga nisbatan his-tuyg‘ulari bo‘lsa demak undan foydalana olaman. Aysh Jungkook qanchalar omadlisan bir o‘q bilan 2 quyonni uribsan!

Erkak suratini kitobning ichiga solib xizmatchidan Miranga berib qo‘yishini tayinlab o‘zi esa kompaniyaga ketdi.

Bu vaqtda...

Miran buzilgan ko‘nglini Jungkookga sezdirmaslik uchun tez yugurib xonasiga ketgandi. Eshikni qasirlatib yopgancha ortidan qulfladi. Polga tiz cho‘kib ko‘z yoshlariga erk berdi.

~ Nega...Nima uchun bunaqa bo‘ldi... Oyi.... Nega bunday qildingiz... Demak dadamga suiqasdni Jungkook bilan uyushtirgan ekansizda. Men bunchalikka borasizlar deb o‘ylamagan edimmm ... Men deyarli uni sevib qolgandim ammo u... endi mening o‘gay otammi? , qiz yig‘lagancha sochlarini to‘zg‘itib tashladi.

Qiz kun bo‘yi xonasidan chiqmadi. Kechki payt Jungkook ishdan qaytdi. Kechki ovqatni tayyorligini ko‘rgach stol yonida Miran yo‘qligini ko‘rib xizmatchiga savol berdi.

~ Xonim kunbo‘yi xonasidan chiqmadi. Nonushta va tushlikga ham chiqmadi.

Jungkook buni eshitib avvaliga hayron qoldi. Keyin esa ertaga qizning advokati xabar olish uchun kelishini eslab yuqori qavatga ko‘tarildi. Eshikni ochmoqchi bo‘lganida qulfligini payqadi.

~ Miran, shu yerdamisan?

~...

~ Ahvoling yaxshimi?
Ovqatlanmabsan kun bo‘yi? Biror joying og‘riyaptimi?

~...

Jungkook qizning ovozi eshitilmagach uni qochib ketgan deb xayol qilib o‘zidagi qo‘shimcha kalit bilan eshikni ochdi. Eshik ochilganida u yerda hech kim yo‘q. Yotoqxona bo‘sh. Balkon ochiq ammo u yerdan yiqilsa kamida oyog‘i sinishi aniq.

~ Miran? Qayerdasan?

Axiyri hammom bor xona yodiga tushib eshigini tortdi. U yer ham qulf! Ikkilanishsiz yuvinish xonasini kalit bilan ochganida esa ko‘rgan manzarasidan bir lahza qotib qoldi. U yerda....

Yotoqxonasi

Yuvinish xonasi

PRINCESS IDOL PJM FF

2026-02-06T16:36:40.631Z

Mini fanfik
Written by : Miran Kanzaki

Madrid saroyining hashamatli devorlari orasida 20 yoshli Roseanna derazadan uzoqlarga tikilib o‘tirardi. Quyosh botayotgan ufq shaharni oltin rangga bo‘yab, uning yuragida qandaydir bo‘shliq qoldirayotgandek edi.
U Ispaniya malikasi edi. Lekin u hech qachon bu taxtni xohlamagan.
Saroy ichkarisida qizning opasi, Sofiya, har doimgidek otasi bilan birga rasmiy ishlarni muhokama qilardi. Roseanna esa tashqariga chiqa olmasdi. Uning hayoti faqat oltin qafas ichidagi hayot edi.
Otasi Qirol Felipe hech qachon unga mehr berib qaramagan. Uning barcha mehr-muhabbati Sofiyaga tegishli edi. Roseanna esa faqatgina soyadek yashab kelardi.
U xonasida yolg‘iz o‘tirar, K-Pop musiqalarini eshitardi. Ayniqsa, BTS guruhining musiqasi uning yuragini junbushga keltirardi. Ayniqsa… Park Jiminning ovozi unga taskin berardi.
– "Men ham shunaqa hayot kechirganimda qanday bo‘lardi?" – o‘zicha xayol surdi.
Hamma Roseannani kelajak malikasi deb bilardi, lekin u… idol bo‘lishni xohlardi.
Bir kuni u hayotini o‘zgartirishga qaror qildi. U Ispaniyadan qochib, Koreyaga borishga va idol bo‘lish uchun kastinglarda qatnashishga qaror qildi.
Bu qanchalik jinnilik ekanini bilardi. Lekin yuragi unga: "Sen taxt uchun emas, orzularing uchun tug‘ilgansan", deb shivirlardi.
– "Mayli, men hech kimning malikasi bo‘lishni xohlamayman!" – dedi Roseanna chamadonini yig‘ishtirib.
U saroydagi qo‘riqchilarni aldab, tun bo‘yi Madrid aeroportiga yo‘l oldi. Yuragi tez urardi. Chunki u hayotida birinchi marta o‘z taqdirini o‘zi belgilayotgandi.
Biroq Koreyaga yetib kelishi bilan… hech narsa o‘ylagandek silliq kechmadi.

Roseanna Ispaniya malikasi

Seulga kelgan Roseanna uchun hayot oson bo‘lmadi. U kastinglarga borardi, lekin hech qaysisidan o‘ta olmasdi. Biroq bir kun… unga kutilmagan imkoniyat paydo bo‘ldi.
Uning do‘sti uni BigHit Entertainment ofisiga olib bordi. Roseanna orzu qilgan joyga kirganini bilib, hayajondan yuragi shiddat bilan urar edi.
Lekin… u yerdagi muhit hayratlanarli darajada qat’iy edi. Idollarni tayyorlash jarayoni juda qattiq edi.
Roseanna ofisda adashib qolganda, birdan kimdir unga kelib urildi.
– "Oh! Kechirasiz!" – dedi Roseanna sarosimada.
Ammo boshini ko‘targanida, uning yuragi to‘xtab qolgandek bo‘ldi.
– "Yangi treynilardanmisan?"
Roseanna esa so‘zsiz qotib qolgandi. Oldida butun hayoti davomida orzu qilgan insoni turardi.
– "Men… men…" – dedi u ovozi titrab.
Jimin esa unga boshidan oyoq razm soldi va jilmayib, sekin dedi:
– "Sen… men avval ko‘rgan eng g‘alati insonsan."
Shu kundan keyin Roseanna Jimin bilan tez-tez to‘qnashib qola boshladi. U kastinglarga qatnashar, o‘zining mahoratini isbotlashga harakat qilardi. Jimin esa unga o‘ziga ishonch berardi.
Oradan oylar o‘tdi. Roseanna nihoyat katta kastingdan o‘tdi va rasmiy ravishda idol bo‘lishga qadam qo‘ydi.
Ammo eng qiziq jihati… u asta-sekin Jimin bilan yaqinlasha boshladi.
Ularning do‘stligi haqiqiy tuyg‘ularga aylanib borardi.
– "Sen hech qachon oilangdan qochganingga afsus qilmaysanmi?" – deb so‘radi Jimin bir kuni.
– "Yo‘q. Chunki men o‘z dunyoyimni yaratmoqchiman."
Jimin uning qo‘liga ohista tegizdi va jilmayib dedi:
– "Balki men ham o‘sha dunyoyingda bo‘lishim kerakdir?"
Roseanna yuragi shiddat bilan urayotganini sezdi.

Park Jimin 27 yoshda. Idol

Seulning yorqin chiroqlari ostida Roseanna nihoyat o‘zini ozod his qilayotgandi. U endi qirollikdan qochgan, yo‘qolgan malika emas, balki Koreyada yangi hayot boshlagan qiz edi. Endi u o‘z orzulari sari borayotgan idol edi.
Jimin bilan bo‘lgan munosabatlari esa kun sayin yaqinlashardi. Roseanna unga qanchalik bog‘lanayotganini sezardi. Lekin… u bu hisni tan olishga hali tayyor emasdi.
Ammo taqdir unga yana bir sinov tayyorlab qo‘ygandi.
Bir kuni u kompaniyada mashg‘ulot qilib bo‘lgach, kiyinish xonasiga kirdi. Telefoni tinmay jiringlardi. Noma’lum raqam.
U javob berdi.
– "Alo?"
Sukut. Keyin esa tanish, lekin uzoqdan eshitiladigan ovoz:
– "Roseanna…"
Qiz yuragi qattiq urib ketdi. Bu ovozni u butun umr eshitib kelgan, lekin hech qachon mehr topa olmagan odamga tegishli edi.
– "Siz?! Qanday qilib…"
– "Tezda Madridga qayt. Bu ahmoqlik yetarli bo‘ldi!" – dedi otasi qat’iy ohangda.
Qizning qo‘llari titray boshladi. Ota mehri umidida yillar davomida qiynalgan qiz birdan unga buyruq ohangida gapirilayotganini eshitib, yuragi og‘ridi.
– "Men qaytmayman." – dedi u sovuq ohangda. – "Endi o‘z hayotimni o‘zim tanlayman."
– "Sofiya turmushga chiqmoqda," – dedi qirol. "Va biz oilamizning to‘liq tarkibda bo‘lishini istaymiz."
Roseanna uning bu gapidan kulgisi kelib ketdi.
– "Oila? Siz mendan voz kechganingizni unutdingizmi?"
Sukut. Qirol Felipe bir lahza jim qoldi, keyin esa ancha pastroq ohangda gapirdi:
– "Men faqat sening xavfsizligingni o‘ylayapman. Sening bu Koreyada nima qilayotganingni bilamiz. Malika bo‘lish o‘rniga sahnada raqsga tushmoqchisanmi?"
Qiz lablarini tishladi. U otasining bu gaplariga chidashni xohlamasdi.
– "Ha, men shu hayotimni tanladim. Va hech qachon ortga qaytmayman!"
Shu payt eshik ochildi va Jimin xonaga kirdi. U qizning rangsiz yuzini ko‘rib, xavotirlandi.
– "Hammasi yaxshimi" – deb so‘radi u.
Qiz unga tikildi. Jiminning nigohlarida haqiqat bor edi. Mehr bor edi.
Nima bo‘lsa ham, Roseanna ortga qaytishni xohlamasdi. Endi emas.
Oradan bir hafta o‘tib, Roseanna mashg‘ulotda charchaganidan so‘ng Jimin bilan kechki ovqatlanishga qaror qildi. Ular Seul markazidagi shinam restoranda o‘tirib, kulib suhbatlashishardi. Roseanna hayotidan rostdan ham zavqlanayotganini his qildi.
– "Sen menga qanday o‘rgatding?" – dedi Roseanna jilmayib.
– "Nimani?"
– "O‘zimga ishonishni."
Jimin kulib qo‘ydi.
– "Seni birinchi uchratganimdayoq, sen juda kuchli inson ekaningni bilganman. Sen faqat bu kuchingni o‘zing sezmas eding."
Roseanna unga minnatdor nigoh bilan boqdi. Jimin esa shunchaki jilmayar, go‘yo hech qanday muammo yo‘qdek tuyulardi.
Birdan restoranga qora kostyum kiygan ikki odam kirdi. Ularning chehralari jiddiy edi. Qiz ularni darrov tanidi.
Bu otasi yollagan odamlar edi.
Ularning biri stolga yaqinlashdi va qizga pas ovozda gapirdi:
– "Malika, siz bilan gaplashishimiz kerak."
Roseanna yuragi shuv etib ketdi. Jimin esa hech narsaga tushunmay, qizga qaradi.
– "Kim bu odamlar?"
Qiz titrab turib o‘rnidan turdi.
– "Men buni hal qilishim kerak."
Lekin Jimin uni ushlab qoldi.
– "Yo‘q. Agar bu odamlar seni shunday hayajonlantirgan bo‘lsa, men ham bilishim kerak."
Qo‘riqchilar qizga keskin tikilishdi.
– "Biz sizni ortga qaytarish uchun keldik," – dedi ulardan biri. – "Qirol sizga o‘zi tushuntiradi. Mashinada sizni kutmoqda."
Roseanna titrab ketdi. U orzularidan voz kechishni istamasdi. Lekin qirollik muammolari undan hech qachon voz kechmasdi.
Jimin qizga qaradi. Keyin u jiddiy qiyofaga kirdi.
– "U biror joyga bormaydi."
Qo‘riqchilar bir-biriga qarashdi.
– "Park Jimin, bu sizning ishingiz emas."
– "Agar Roseanna ketishni istamasa, hech kim uni majburlay olmaydi."
Qi ilk bor kimdir uni shunday himoya qilayotganini his qildi.
Otasi o‘z odamlari orqali uni ortga qaytarishga harakat qilayotgan edi, lekin qiz bu safar taslim bo‘lmasdi.
Jimin unga bir qadam yaqinlashdi.

– "Agar sen istasang, men sen bilanman." Qiz yuragi shiddat bilan urayotganini his qildi. Birinchi marta kimdir unga shunchalik ishonch bilan gapirayotgan edi.
Restorandan chiqqanidan keyin qiz chuqur nafas oldi. Seulning tungi havosi ham uni tinchlantira olmasdi. Qirollik yana unga o‘z panjasini uzatgan edi.
Jimin uning yonida jim turardi. Nihoyat Roseanna gapirishga jur’at topdi.
– "Sen aralashishing shart emas edi."
Jimin unga jiddiy qaradi.
– "Men seni shunchaki ularning qo‘liga topshirib qo‘yishimni kutdingmi?"
Roseanna jim qoldi. Ha, Jimin uni himoya qildi, lekin qirollikni oddiy odamlar tushuna olmasdi.
Shu payt yana telefon jiringladi.
"Dadam"
Qiz nafasini ichiga yutib, javob berdi.
– "Qiziq, endi mening odobim ham yo‘qoldimi?" – otasi sovuq ohangda gapirdi. – "Mening odamlarimni haqorat qilib haydading."
– "Men hech qayerga bormayman."
Qirol Felipe kulib qo‘ydi.
– "Demak, shu bolaga ishonasan? Seni birinchi kelgan kuningdanoq qoldirgan bo‘lsa-chi?"
Roseannaning yuragi shuv etib ketdi.
– "Bu nima deganing?"
– "U kompaniya talabiga ko‘ra sen bilan yaqinlashganini bilmaysanmi?"
Roseanna shokka tushdi. Bu yolg‘on bo‘lishi kerak.
– "Qizim, bizning hayotimiz soxta emas. Ammo sening yoningda kim borligini yaxshilab o‘yla."
Roseanna hech narsa demay, suhbatni tugatdi. Qo‘llari titray boshladi.
Jimin unga tashvish bilan qaradi.
– "Hammasi yaxshi-mi?"
Roseanna unga tik qaradi.
– "Menga rostini ayt."
Jimin hech narsaga tushunmay, boshini qiyshaytirdi.
– "Nimani?"
Roseanna yuragini hovuchlab so‘radi:
– "Meni kompaniya so‘roviga ko‘ra himoya qilganmisan? Hammasi shunchaki shou bo‘lganmi?"
– "Javob ber, Jimin!"
Jimin unga yaqin keldi, qo‘llaridan tutmoqchi bo‘ldi, lekin qiz orqaga tisarildi.
Roseanna bir qadam orqaga chekindi.
– "Demak, sen ham meni yolg‘on bilan aldading…"
Jiminning yuragi siqildi.
– "Lekin men o‘sha paytda seni endi tanigandim! O‘sha paytda bu shunchaki biznes edi… Lekin hozir emas!"
Roseanna og‘riq bilan jilmaydi.
– "Qirollikda bo‘lish yoki bo‘lmaslikdan qat’i nazar, men doim yolg‘on ichida yasharkanman."
Jimin uni ushlashga harakat qildi, lekin Roseanna chetlab o‘tdi.
– "Ketaylik, iltimos…" – Jimin yumshoq ovozda gapirdi. – "Bu muhokama qilishimiz kerak bo‘lgan narsa."
Lekin Roseanna uni eshitmadi. U shunchaki yura boshladi. Orqaga qaramasdan.
Jimin esa joyida qotib qoldi. U Roseanna uchun haqiqatga aylanganini kech anglagandi.
Oradan ikki kun o‘tdi. Roseanna hech kim bilan gaplashmadi. Jimin esa uni qidirayotgan edi.
Ammo Roseanna uchun yana bir kutilmagan mehmon yetib kelgan edi.
Madriddan Seulga kelgan Sofiya.
Opasi bilan uzoq vaqtdan beri iliq munosabatda bo‘lmagan Roseanna uning kelishidan hayratda edi.
Sofiya chiroyli bejirim ko‘ylakda, o‘ziga ishonch bilan u bilan kafeda uchrashdi.
– "Roseanna, sen o‘z hayotingni rasvo qilmoqchisanmi?" – Sofiya dasturxonga ohista suyanib gapirdi.
Roseanna unga sovuq tikildi.
– "Bu mening hayotim. Uni qanday yashashni o‘zim tanlayman."
– "Bu hayot seni qiynaydi. Sen qirollik oilasisan, odamlar seni doim nazorat qiladi. Agar idol bo‘lsang, do‘stlaring ham, sevgiling ham cheklangan bo‘ladi."
– "O‘zim hal qilaman."
Sofiya ozgina jim bo‘ldi, keyin esa past ovozda so‘zlashni boshladi:
– "Jimin senga qanchalik bog‘langanini bilaman. Lekin qirollik ham o‘z panjasini senga tashlagan. Seni bu yo‘lda har qanday bahona bilan tushirishadi. Hatto…"
Roseanna chuqur nafas oldi.
– "Nima demoqchisan?"
Sofiya stakandagi qahvasini aylantirib, ko‘zlarini toraytirdi.
– "Agar sen qirollikka qaytmasang, otam Jimin haqida yomon mish-mishlar tarqatadi."
Roseanna sovuq terga tushdi.

Sofiya jilmaydi.
– "Otam seni qaytarish uchun Jiminga zarar yetkazadi. "

Roseanna Jiminga hech qanday zarar yetishini istamasdi. Ammo u qirollikning kuchini juda yaxshi bilar edi.

Sofiyaning so‘zlari Roseannaning ongida aylanardi. Agar u qirollikka qaytmasa, otasi Jimin haqida mish-mishlar tarqatishini aytdi. Bu shantaj edi.
Roseanna og‘ir nafas oldi.
– "Qirollik odamlarni qanday boshqarishni yaxshi biladi, shunday emasmi?" – u jahl bilan so‘zladi.
Sofiya bemalol jilmaydi.
– "Sen qirollik qonunlari bilan tug‘ilgansan. O‘zing istaysanmi yoki yo‘q, ahamiyati yo‘q."
– "Nega bu safar sen ham otam tomonidassan?" – qiz opasiga g‘azab bilan tikildi.
Sofiyaning jilmayishi so‘ndi.
– "Men sening opangman, Roseanna. Otam senga mehr bermagani rost, lekin men hech qachon sening yomon bo‘lishingni istamayman."
Roseanna unga ishonishni istardi. Lekin qirollik o‘zining muqaddas qoidalariga qarshi chiqadiganlarni kechirmasligini ham bilar edi.
– "Jiminning obro‘siga tegmasliklari uchun nima qilishim kerak?" – Roseanna charchoq bilan so‘radi.
Sofiya stol ustiga ohista suyanib, unga tikildi.
– "Qirollikka qayt. U yerda senga yetarlicha nufuz va kuch beriladi. Jimin esa o‘z yo‘lida davom etadi. Hech kim zarar ko‘rmaydi."
Bu qiz uchun azob edi. Jimin uchun shunchaki yo‘q bo‘lib ketish…bu uning yuragini buzardi.
Lekin u Jiminga zarar yetishini istamasdi.
– "Agar shunday qilsam, siz Jiminni tinch qo‘yasizmi?"
Sofiya chuqur nafas oldi.
– "Ha. Seni qaytishing otam uchun ham, qirollik uchun ham yaxshi bo‘ladi."
Qiz ko‘zlarini yumdi. Yuragi ezilib borardi.
– "Men o‘ylab ko‘raman."
Sofiya qoniqqan holda bosh irg‘adi.
– "Buni senga maslahat sifatida aytdim. Chunki seni hali ham yaxshi ko‘raman."
Roseanna hech narsa demadi. Opasi ketgandan keyin uzoq o‘yga cho‘mdi.
Jimin bir necha kundan beri Roseanna bilan bog‘lana olmasdi. Uning xonadoni oldiga kelganida esa uni shaxsan ko‘rdi.
Roseanna eshik oldida turardi. Yonida bir nechta chamadon bor edi.
– "Roseanna… sen qayerga ketyapsan?"
Roseanna unga majburlik bilan jilmaydi.
– "Seulga kelganim adashish edi, Jimin. Men qirollikka qaytishim kerak."
Jimin uning ko‘zlariga tikildi.
– "Sen bunday qarorga o‘zing keldingmi?"
Qiz undan nigohini olib qochdi.
– "Bu men uchun eng to‘g‘ri yo‘l."
Jimin unga yaqinlashdi, sekin qo‘llarini tutmoqchi bo‘ldi.
– "Men sendan voz kechmayman."
Roseannaning ko‘zlari namlandi.
– "Men senga hamma narsa faqat vaqtinchalik ekanligini aytganman, Jimin."
Jimin yuragini siqib, uning qo‘lini mahkam ushladi.
– "Men seni shunchaki taqdirga topshirib qo‘ya olmayman!"
Roseanna mayin jilmaydi.
– "Ba’zan qirollikda odam o‘zini qurbon qilishi kerak bo‘ladi."
Jimin uni bag‘riga tortmoqchi bo‘ldi, lekin Roseanna orqaga chekindi.
– "Seni yaxshi ko‘raman, Jimin. Lekin bu yetarli emas."
Shundan keyin qiz ortga burilib, sekin yurib ketdi.
Jimin uning ortidan ketishni istardi, lekin bu Roseannaning qarori edi.
Sevgi va qirollik o‘rtasidagi jangda Roseanna qirollikni tanlagan edi.

Roseanna aeroportda

Samolyot derazasidan tashqariga termulgan Roseanna, quyosh nurlarida yaltirab turgan bulutlarga qarab chuqur xo‘rsindi. Koreyadagi hayoti, sahnadagi yulduzli onlari, ayniqsa — Jimin bilan o‘tkazgan har bir daqiqasi, yuragining eng nozik joyida iz qoldirgan edi.
Uning qulog‘ida Jiminning sahnadagi pichirlab aytgan so‘zlari yana jarangladi:
“Sen bu dunyoda qayerda bo‘lishingdan qat’iy nazar, men seni bir kuni albatta topaman.”
Ko‘zlarida yosh jilvalandi.
Ispaniya ...
Qadimiy saroy zinapoyalaridan sekin qadam tashlayotgan Roseanna endi boshqa inson edi. U endi sahnaga oshiq bo‘lgan beozor malika emas, balki ko‘ngli vayron, ammo ko‘zlariga dadillik quyilgan yosh ayol edi.
Qirol otasi uni kutib turardi.
— “Roseanna, sen nihoyat qaytding. Endi sen oʻzingning munosib joyingni topding. "
Roseanna jim turdi. Yuragi ich-ichidan qichqirardi: "Men bu taxtni emas, o‘sha birgina daqiqalarni, sahnadagi ozodlikni va… Jiminni istayman."
Ammo u jim turdi. Saroy devorlari ortidagi his-tuyg‘ularni hech kim tushunmasdi…

Oradan 3 yil vaqt oʻtdi...
Koreyadagi mashhur yulduz, sahnani yorituvchi tabassum egasi – Park Jimin, bugun biroz boshqacha edi.
BTS xonasi shovqin bilan to‘lgan bo‘lsa-da, u jim. Derazadan ko‘rinayotgan Ispaniya manzarasiga uzoq tikilardi.
— "Jimina, hammasi joyidami?" — deb so‘radi Jungkook, uning yoniga kelib.
Jimin bosh irg‘ab qo‘ydi, ammo yuragi... yuragi hanuz o‘sha yillarda qolib ketgandi.

U uch yildan beri uning ismini tilga olmagan. Lekin har bir qo‘shig‘ida, har bir harakatida, hatto har bir konsertdan keyingi sukunatda — Roseanna yashardi.
Bugun ular Ispaniyaga yetib kelishgandi.
Jimin ichida o‘chmagan umid bilan nafas oldi. U bir kun uni yana ko‘rishiga ishonardi.
— "Men seni topaman, Roseanna... Sen qayerda bo‘lsang ham."

Jimin va Jungkook.

Konsert oldidan barcha mashg‘ulotlar o‘z maromida ketmoqda edi. Mashq zalida BTS a'zolari raqs harakatlarini sinchkovlik bilan takrorlab, sahna joylashuvlarini muhokama qilardi.
Jimin yelkasidan sochi siljiganini his qilgandek, terini artib, o‘sha eski o‘ylar ichiga yana botdi.
Shu payt yondagi televizorda yangiliklar boshlandi. Jungkook pultni olib ovozini biroz ko‘tardi. Reporterning jiddiy ovozi zaldagi shovqinni bosdi.
“Bugun Ispaniya qirolligi yangi siyosiy qarorlar bilan xalq e’tiborida. Uch yillik xorijdagi yashirin hayotidan so‘ng, malika Roseanna Eléna de Navarra nihoyat qirollik saroyiga qaytdi. Qirol oilasi bu yil uni rasmiy voris sifatida e’lon qilishi kutilmoqda.”
Jimin qotib qoldi.
U asta, sekin boshini televizorga burdi. Ekranda Roseanna. U qirollik libosida, otasi bilan yonma-yon yurardi. Qadamlarida sobitlik, ko‘zlarida esa beg‘amlik aralash bir og‘riq. Ammo Jimin u nigohni tanirdi — bu Roseanna edi. U sevgan, yuragida asragan qiz.
Jungkook unga qaradi.
— "Jimin... bu o‘sha qizmi? O‘sha Roseanna?"
Jimin chuqur nafas oldi, ko‘zlarini ekrandan uzmadi.
— "Ha..." – dedi u pichirlab.

Oradan 2 kun oʻtdi.
Ispaniyaning qadimiy shahri Madrid bugun oʻzgacha hayajon bilan yashamoqda. Mashhur k-pop guruhi BTS ning konserti shahar markazidagi ulkan stadionda boʻlib oʻtmoqda. Minglab muxlislar , yorqin chiroqlar ,quloqni qomatga keltiradigan musiqa- hammasi bir joyga jamlangan.
Jimin sahnaga chiqish oldidan yuragi tez urmoqda. Bu odatiy hayajon emas edi. Uning yuragi ich-ichidan bir narsani sezayotgan edi . U ozini tinchlantirishga harakat qilib chuqur nafas oldi va dedi:
~ Bu shunchaki navbatdagi konsert . Hammasi yaxshi boʻladi.
Ammo ichki ovoz unga tinchlik bermasdi.

Roseanna stadionning VIP sektorida o‘tirardi. Uning yonida esa yangi unashtirilgan yigit — Alejandro, Ispaniya aristokratiyasidan chiqqan, kelishgan va hurmatga sazovor inson. Alejandro Roseannaning qo‘lini mahkam ushlab, qulog‘iga pichirladi:
~ "Azizam, bu guruhni sen yoqtirishingni bilardim. Umid qilamanki, konsertdan zavq olasan."
Roseanna jilmayishga harakat qildi, lekin yuragi boshqa joyda edi. U sahnaga termulib, o‘zini yo‘qotgandek his qildi. Jimin bilan o‘tgan xotiralar, Koreyada kechgan unutilmas onlar ko‘z oldida jonlandi.

Alejandro

BTS guruhi sahnaga chiqdi. Musiqa boshlandi, muxlislar hayqirardi. Jimin mikrofonni qo‘liga olib, qo‘shiqni boshladi. Uning ko‘zlari tomoshabinlar orasida nimanidir qidirayotgandek edi. Birdan, u Roseannaning nigohini tutib oldi.
Vaqt bir lahzaga to‘xtaydi...
Atrofdagi shovqin, musiqa, yorug‘liklar — hammasi yo‘qolgandek bo‘ldi. Faqat ikkita yurak — Jimin va Roseannaning yuraklari bir-birini his qilardi. Ularning ko‘zlari bir-biriga mixlanib qoldi.

Jimin pov*
"Bu haqiqatmi? Yo‘q, bu tush bo‘lsa kerak. Uch yil... va endi u shu yerda. Lekin... uning yonidagi kim?"
Roseanna pov*
"Jimin... Seni yana ko‘rishimni hech o‘ylamagandim. Lekin men endi boshqa birovga unashtirilganman. "
Alejandro Roseannaning diqqatini sezdi va uning nigohini kuzatib, Jimin ga qaradi. U hech narsani tushunmadi, lekin Roseannaning qo‘lini biroz mahkamroq ushladi.
Musiqa davom etadi
Jimin o‘zini qo‘lga olib, qo‘shiqni davom ettirdi, lekin yuragi og‘rirdi. Uning har bir so‘zi, har bir notasi Roseannaga atalgan edi. Qiz esa ko‘z yoshlarini yashirishga harakat qilib, boshini egdi.
Qo‘shiq tugadi, BTS sahnani tark etdi. Jimin yuragi g‘ash bo‘lib, sahna ortiga o‘tdi. Uning ichida minglab savollar girdobi aylanardi. Roseanna esa Alejandro bilan stadionni tark etar ekan, yuragida og‘ir bir yukni his qildi.
Konsert nihoyasiga yetdi. Muxlislar sekin-asta stadionni tark eta boshlashdi. Lekin Jiminning yuragi hanuz tinchlanmadi. U sahna ortida , yuragidagi ogʻriqni bosishga urinib , chuqur nafas olardi.
Jungkook uning yoniga kelib , yelkasiga qoʻlini qoʻydi.
~ "Jimina, hammasi joyidami?" — deb so‘radi u, do‘stining ko‘zlaridagi g‘amni sezib.
Jimin bosh irgʻab ,jilmayishga harakat qildi, lekin koʻzlaridagi ogʻriqni yashira olmadi.
~Ha yaxshi faqat ... biroz charchadim.
Jungkook unga ishonchsizlik bilan qaradi ,lekin ortiqcha savol bermadi.
Ayni vaqtda Roseanna va Alejandro....
Roseanna va Alejandro stadiondan chiqqach mashinasi tomon yurdi. Uning yuragi tez urar , xayolida Jiminning tasviri jonlanardi. Alejandro uning qolini ushlab jilmaydi
~Konsert yoqdimi azizam? ,-deb soʻradi.
Roseanna jilmayishga harakat qildi ,lekin ovozi titradi.
~Ha. Bu juda ajoyib edi.
Alejandro uning yuziga qarab ,nigohidagi gʻamni sezdi.
~Hammasi joyidami?Nimadir bezovta qilyaptimi?
Qiz boshini chayqab jilmaydi.
~Yo'q hammasi yaxshi. Faqat biroz charchadim.
Alejandro uning peshonasidan oʻpib ,eshikni ochdi.
~Unda uyga borib dam olamiz.
Qiz mashinaga otirar ekan ,yuragidagi ogʻriqni bosishga harakat qildi.

Bts konserti

Ertasi kuni Madridning markaziy bog‘ida Roseanna yolg‘iz sayr qilardi. Yuragidagi chalkash his-tuyg‘ularni tartibga solishga urinardi.
U bir daraxt soyasida o‘tirib, ko‘zlarini yumdi. Birdan, orqadan tanish ovoz eshitildi:
— "Roseanna?"
U ko‘zlarini ochib, orqasiga qaradi. Qarshisida Jimin turardi. Yuragi bir zum to‘xtab qolgandek bo‘ldi.
— "Jimin..." — deb pichirladi u.
Ular bir-biriga tikilib qoldilar, vaqt to‘xtagandek edi. Jimin sekin qadam tashlab, uning yoniga keldi.
— "Seni yana ko‘rishimni hech o‘ylamagandim," — dedi Jimin, ovozi past va hissiyotga to‘la.
Roseanna ko‘zlarini pastga tushirdi.
— "Men ham..."
Jimin uning qo‘llarini ushlamoqchi bo‘ldi, lekin Roseanna biroz orqaga chekindi.
— "Jimin, men... unashtirilganman."
Jiminning yuzi oqarib ketdi. Yuragi og‘riq bilan siqildi.
— "Kimga?" — deb so‘radi u, ovozi titrab.
— "Alejandro. U yaxshi inson. Oilam bilan kelishuv tuzilgan."
Jimin bir qadam orqaga chekindi, ko‘zlarida og‘riq va tushkunlik aks etardi.
— "Sen uni sevasanmi?" — deb so‘radi u, ko‘zlarini Roseannaga tikib.
Qiz jim bo‘lib qoldi, ko‘zlarida yosh paydo bo‘ldi.
— "Jimin, bu murakkab narsa..."
Jimin chuqur nafas oldi, ko‘zlarini yumib, so‘ng yana ochdi.
— "Agar sen baxtli bo‘lsang, men ham baxtliman," — dedi u, so‘zlari yuragini og‘ritayotgan bo‘lsa-da.
Roseanna ko‘z yoshlarini artib, jilmayishga harakat qildi.
— "Rahmat, Jimin. Sen doimo mening yuragimda bo‘lasan."
Jimin bosh irg‘adi, so‘ng orqasiga burilib, sekin yurib ketdi. Roseanna uning ortidan qarab qoldi, yuragida og‘ir bir bo‘shliq bilan.
Alejandro kechki ovqat paytida Roseanna bilan o‘tirar ekan, uning ko‘zlaridagi g‘amginlikni sezdi. Yuragida shubha paydo bo‘ldi va u muloyimlik bilan so‘radi:
— "Roseanna, sening qalbingda nimadir borligini sezayapman. Menga ayta olasanmi?"
U chuqur nafas oldi, ko‘zlarini pastga tikdi va sekin gapira boshladi:
— "Alejandro, men senga hamma narsani aytishim kerak. O‘tgan kuni bog‘da... Jimin bilan uchrashdim."
Alejandro bir lahzaga jim qoldi, so‘ng muloyimlik bilan so‘radi:
— "Jimin... sening o‘tmishingdagi insonmi?"
Qiz bosh irg‘adi, ko‘zlarida yosh bilan:
— "Ha. Biz bir vaqtlar birga bo‘lganmiz. Men uni hanuz unutolmadim."
Alejandro uning qo‘lini ushlab, ko‘zlariga tikildi:
— "Roseanna, men seni baxtli bo‘lishingni istayman. Agar Jimin bilan baxtli bo‘lsang, men senga to‘sqinlik qilmayman."
Roseanna hayrat va minnatdorlik bilan unga qaradi:
— "Alejandro, sen haqiqatan ham oliyjanob insonsanki. Lekin men senga qanday qilib bunday qilaman?"
Alejandro jilmaydi va dedi:
— "Haqiqiy sevgi insonni ozod qiladi. Men seni baxtingni o‘ylayman. Bor, yuragingni tingla."
Roseanna Jiminning mehmonxonasiga bordi. Yuragi tez urar, qo‘llari titrar edi. Eshikni taqillatdi. Bir necha soniyadan so‘ng, Jimin eshikni ochdi va Roseannani ko‘rib, hayratlandi.
— "Roseanna? Nima bo‘ldi?" — deb so‘radi u.
Roseanna ko‘zlarida yosh bilan jilmaydi:
— "Jimin, men seni hanuz sevaman. Alejandro menga seni tanlashimga ruxsat berdi. Agar sen hamon meni sevayotgan bo‘lsang..."
Jimin bir qadam oldinga tashlab, qizni quchoqladi:
— "Men seni hech qachon unutmadim Roseanna."
Ular bir-birlarini mahkam quchoqlab, yuraklari bir urishda davom etdi. Tashqarida esa quyosh botib, yangi bir kunning boshlanishidan darak berardi.
Jimin va Roseanna birga yangi hayot boshladilar. Ularning sevgisi vaqt sinovidan o‘tib, yanada mustahkamlandi. Alejandro esa o‘z yo‘lini topdi va Roseanna uchun chin yurakdan baxt tiladi.
Sevgi ba'zan murakkab bo‘lishi mumkin, lekin haqiqiy sevgi har doim yo‘lini topadi.

Mini fanfikni shu yergacha o‘qigan bo‘lsangiz reaksiya va fikrlarizni albatta bildiring. Umid qilamanki sizga yoqqan!

Frozen hearts

2026-01-03T15:15:33.866Z

Chapter: 9
Written by: Kim Rona

Muzlagan yurakni sevgi eritishi mumkinmi?

Asabiylashgancha xonamga kirdim. Taehyungning o'sha qizga bo'lgan munosabati meni adoyi tamom qilardi. Men buni ancha oldin bilgandim. Ko‘z oldimga homilador holimda eski sevgilisini olib kelgani bu men uchun juda ham og‘riqli. Qanday qilib u meni bundan ogoh etmasdan 6 oylik homilam meni qiynamoqda. Axir men u uchungina shu yerdamanku ?! Uning farzandini yuragim ostida ko‘z qorachig‘imdek asrayabmanku... U esa shunchaki mendan sovidi... Nahotki u uchun bu hech qanday ahamiyatga ega bo‘lmasa... yo‘q ... yo‘qqq bo‘lishi mumkin emas... Hech qachon .... hech qachon u mendan faqatgina bola uchun foydalanmas... Ammo yuragim yomon narsani his qilyapti... Juda yomon narsa... Jennieee men buni bilaman. Ikkalang meni yo‘q qilmoqchisanlaaar...

Qo‘lim titragancha sochimni yuvdim. Boshim qattiq og‘rimoqda... Yuvib bo‘lgach erinibgina tungi ko‘ylagimni kiydim. Homiladorligim tufayli ancha semirganman. Qornim chiqib tanam beo‘xshov holatga kelgan. Hatto bu holatim o‘zimga ham yoqmayapti...

Sochlarimni asabiy tarzda taray boshladim. Chigallashgan qalin sochlar osonlikcha taralmay g‘ashimga tegardi. Shu payt eshik ochilgancha Taehyung kela boshladi. U mening holatimni sezgandek barmoqlari orasiga dori qutidan tinchlantiruvchi dori olgancha og‘ziga solib ichdi. Ikkinchi dorini oyna yoniga yaqinlashgancha bir lahza meni kuzatdi.

Bu yerda nima qilyapsiz ?
~ Sendan xavotir oldim. Ahvoling yaxshimas . Bu dorini ichib ol.
~ Stolning ustiga qo'ying keyinroq ichaman.
Taehyung dorini stol ustiga qoʻygancha oʻrnidan turdi. Bu vaqtda men sochlarimni yoyib tarar ekanman qoʻllarimdan taroqni oldida taray boshladi.
~ Shu kunlarda juda g‘alatisan? Nega kayfiyating yo‘q? , Taehyung sochlarimni taragancha gapirdi.
~ Buni aslida sizdan sorashim kerak! Nega o‘sha Jenniening atrofida girdikapalaksiz? Yoki meni nima qilyotganlarizni bilmaydigan darajada ahmoq hisoblayabsizmi Tae?!...
Taehyung taroqni stol ustiga zarb bilan otgancha qizni tomog‘idan qisdi.
~ Menga tahdid qilyapsanmi? Yoki ortimdan iskovich itday kuzatish joningga tegdimi?...

Nafasim qisilib tomogim achchiq tamni his qila boshladi.
~ Tae... Tae...

Erkak qizning ko'karib boshlagan yuzini sezgach qizning tomog'idan barmoqlarini oldi.

~ Jennie haqida yomon gapira ko'rma! Tushundingmi Rona?! Aks holda homiladorligingga qarab o'tirmayman.

Taehyung tezda xonadan chiqib ketdi. Rona alamdan yuzi qizarib boynini silagancha yotoq ustiga otirib qoldi.

~ Hali shunaqami? Eski sevgiling qaytib unga talpinib qoldingmi ... Hali meni bilmabsan Kim Taehyung. O'sha Jennie qanday kelgan bo'lsa shunday daf qildiraman....

Taehyung ish uchun mo'ljallangan xonasiga kirgancha shkafdan viskisini oldi. Qadahiga to'latib quygancha deraza yoniga keldi. Qorong'u tunga cho'mgan o'rmon va pastki qismda joylashgan shahar manzarasi ko'zga juda chiroyli tashlanardi.

~ Jin ursin... Birinchi kundan janjal... Umrim o'z nihoyasiga yetib bormoqda ammo ikkisini ham himoya qila olamanmi?

Bir necha qadahdan so'ng mast bo'lishga ulgurgan Tae hujjatlardan boshini ko'targancha xonasidan chiqdi. Ichkilikdan boshi aylanar arang yotoqxona eshigini topib bordi. Soat tungi 02:20 ni ko'rsatar yotoqda esa Rona tinch uyquda yotardi. Uning uyg'otib yuborishni istamaygina telefon fonarini yoqib, o'zi esa qizning yoniga joylashdi. Fonarni o‘chirgach bir muddat qolini peshonasi va ko'zini yopgancha ko'zlarini yumdi. Bir vaqt bag'riga kirgan iliqlikdan ko'zlarini ochdi. Rona Taehyungning issiqligini his etib uning ko'ksiga boshini qo'ygancha uxlardi. Taehyung hozir arazlaydigan vaqt emasligini his etib qizga qarshilik qilmadi. Shu tariqa vaqt o'tib o'zi ham uxlab qoldi. Ertasi kuni dam olish kunligi bois hech kim erta uygonishga harakat qilmadi. Tong nurlari yopilgan baxmal pardalardan o'tolmasdan boshqa xonalarni yoritardi.

Soat allaqachon 7:40 ni ko'rsatmoqda. Taehyung telefoniga kelgan chaqiruvdan kozlarini ishqalab ochdi. Bagrida Rona haliyam sokin uxlardi. Qongiroqda " Jennie" yozuvini korgach xushyor tortgancha yashil tugmani bosdi.

~ Salom... Uygondingmi Taehyung? Esingda bolsa bugun tahlil natijalari chiqishi kerak. Birga boramizmi ?

~ Ha hozir. Meni pastda kutib tur. 15 daqiqada tushaman.

Taehyung qo'ngiroqni o'chirgancha o'rnidan turdi. Rona ham qongiroq ovozi va Taehyungning harakatidan deyarli oziga kelgan edi.

~ Qayerga ketyapsiz Tae?, qiz yoyilgan sochlarini ortga qaytargancha eriga savol berdi. Taehyung yuvinish xonasidan chiqqancha kiyimlari joylashgan xonaga yo'l oldi.

~ Bazi ishlarim bor hal qilishim kerak - Taehyung orqasiga qaramasdan kiyimlarini alishtira boshladi. Rona sekin erining ortidan quchgancha erkalandi.

~ Ammo bugunga boshqa rejamiz bor ediku?

~ Keyingi safar boramiz. Buguncha uyda dam ol.

~ Tae... Hali ham xafamisiz mendan - labini ishirgancha erining old tomoniga otib koylak tugmalarini otkazdi qiz.

~ Kecha oshirvording. Bu hol boshqa takrorlanmasin!
Tae jiddiy qiyofaga kirgancha gapirdi.

8 oydan buyon erining xarakterini o'rganib olgan Rona uni qanday yumshatishni bilardi. Ko‘ylak tugmalarini o‘tkazib bo‘lgach kastyumi va bo‘yinbog‘ini to‘g‘irlagancha oyogi uchida turib erining yuzidan bolalarcha o‘pib qo‘ydi. Taehyung doim qizning shu harakatidan erib ketar va hissiyotlari sekin ochilardi.

~ Hop... Faqat tezroq qayting. Kelishizga qulupnayli muzqaymoq va bananli sut olib keling, - Rona jilmaygancha qollari bilan erining yelkasini qoqib qo'ydi. Rona endi ortga burilib ketyotganda Tae qolidan ushlagancha o‘ziga qaratdi va bag‘riga bosdi.

~ Bilaman oxirgi vaqtlar senga vaqt ajratolmayabman. Ammo tez orada yana avvalgidek boladi. Faqat sen menga bosim berishga urinma tushundinga?

Qiz erining bagrida turgancha barmoqlari bilan kastyum yuzasini siladi.

~ Hop, azizim...

Taehyung qizni yolgiz qoldirgancha pastga tushib ketdi. Pastda Jennie bilan mashinasi tomon yurgancha tez orada qorgonni tark etdi. Yolgiz qolgan Rona tezda kastyum ichiga berkitilgan mitti kamerani tekshirish uchun noutbukiga uladi. Bir necha daqiqa otib ulangach xizmatkori olib kelgan mevalardan yegancha audioni eshita boshladi...

Bu vaqtda hammasidan bexabar Taehyung va Jennie sekin mashina ichida suhbatlashib ketishardi.

~ Ayshhhh Taehyung yuragim ozgacha bolib ketyapti. Tahlil natijalari ishqilib mos kelarmikan... - Jennie barmoqlari titragancha telefonda tahlil natijasini kutardi.

Taehyung mashina rulini aylantirgancha u ham natijalarni yurak siqib kutardi.

~ Xavotir olma hammasi yaxshi bo‘ladi. Muhimi uning ahvoli hozir normal holatda. Tez orada o‘ziga kelib qoladi.

Qanaqadir tahlil haqida borayotgan xabarni eshitgan Rona qo‘lidagi olmani chaynagancha o‘ylandi.

~ Tahlil deydimi? Qanaqa tahlil ekan bu?

~ Yuragim tinchlanmayapti. Agarda mos kelmasa keyin nima qilamiz... Men Jihosiz yasholmayman... , Jennie yig'lamsirab miyasida ming xil xayollar bilan olishardi.

~ Vahima qilma! Mabodo meniki mos tushmasa ukasinikini togirlataman.

~ Axir u hali tugilmaganku! Qolaversa xotining rozi bolmasachi?

~ Men ozim tushuntiraman. Sen bundan xavotir olma...

Rona Taehyungning Jenniega beryotgan javobi uni shoshirib qo‘ydi.

~ Nima?! Hali tugilmagan bolamni bu lanati uchun kotarib yuribmanmi? Qanaqadir h*romisigami? Hech qachon men va bolamdan foydalanishlariga yo‘l qo‘ymayman!!!

MY SEXUALITY PARTYOR

2025-11-16T18:12:48.941Z

" You are the sun, I will never regret! "
Sen mening hech qachon kecholmaydigan gunohimsan"

Chapter : 9
By: Miran Kanzaki

Shifoxonaning tor yo'lagida kutish zalida Taehyung jahl ustida qilgan ishini o'ylar, asabiylikdan yuragini hovuchlab uyoqdan buyoqqa tez-tez qadam tashlardi. Axiyri o'rindiqqa o'tirgancha boshini quyi solib kozlarini yumdi. Bir necha lahza shu tariqa o'tdi. Eshik ochilgach shifokor 1 soatlik operatsiyadan chiqqach toliqqan holda Taehyungni chaqirdi.

~ Janob Taehyung iloji bolsa xonamda gaplashsak!

Taehyung o'rnidan turgancha shifokorning ortidan yurdi. Eshik g'ichirlab ochilgach xona yorugligi kozni olay derdi.

~ Marhamat otiring Janob Kim - Shifokor Nam unga kursini taklif qilgancha toliqqan kozlarini uqaladi.

Taehyung kursiga o'tirgach umidli ko'zlari bilan Nam janobga qaradi.

~ Avvalambor sizga sabr tilayman. Ayolingiz juda og'ir ahvolda keldi. Biz qo'ldan kelgancha hayotini saqlashga harakat qildik. O'pkasi va nafas yo'llarini suv yopib qo'ygan. Oshqozon va bachadoniga meyordan ortiq suv to'plangan va natijada bolaning ham nafas yo‘llarini yopib qoygan. Kechirasiz janob qoʻlimizdan kelganini qildik afsuski... Uni saqlab qola olmadik....

Doktor Nam

Taehyung shifokorning gaplarini eshitib esankirab qoldi:

~ Bola?! Bo‘lishi mumkin emas ! U homiladormidi.... , boshini changallagancha o‘rnidan turib ketdi. Janob Namga yaqinlashgancha hayratdan katta ochilgan ko‘zlari bilan tikildi.

~ Ayolingiz homilador edi! Buni bilmasmidiz? Homila nobud bo‘ldi....

~ Jin ursin lanati! ,- stolga musht tushirgancha jagi qisildi.

~ Javob ber Doktor Nam! Uning ahvoli hozir yaxshimi? Yana farzandli bo‘la oladimi?, Shifokorning yoqasidan tutgancha gapirdi Taehyung.

Doktor Nam Taehyungning vajohatidan aqldan ozyotganini sezgancha yoqasini bo‘shatishga urindi.

~ Janob Kim tinchlaning! U hozircha yaxshi. Ammo farzandli bo‘la olmaydi. Bachadonni olib tashlashga majbur bo‘ldik. Faqat siz tinchlaning! , yoqasini boshatgach chuqur nafas olgancha qizargan yuzini yelpidi.

Taehyung undan metin qo‘llarini olgach devorga urgancha tezda xonadan chiqib ketdi.

Taehyung pov *

~ Boshim shunaqa og‘riyaptiki hech narsani miyamda sintez qilolmayapman. U homilador bo‘lgan... ammo nega men bu haqida bilmayman.... Uning menga qilgan xiyonati kamdek undan bola orttirishga ham ulgurdimi... Miyamda ming xil savollar... Yuragim og‘riyapti... Men unga ishongan edim. Butun yuragim bilan sevgan edim. U menga xiyonat qilishi... Buni hali ham hazm qilolmayapman... Nega ?! Nima uchun doim bu holat menda bo‘ladi. Endigina kimgadir ishonganimda bari meni yiqitishga urinadi... U men tufayli boladan ayrildi. Ammo men bu bola kimdan hamligini bilmayman... Ronaaa ko‘zlarimga tik qarab mendan qasos oldingmi?! , - Taehyung zal boylab shularni oylab yurar ekan qiz yotgan palata yoniga yaqinlashib qoldi. Palata eshigini ochgancha ichkariga kirdi. Turli xil moslamalarga ulangan qiz narkoz tasirida uxlardi. U sekin stulga o‘tirgancha barmoqlarini qizning kokargan yuzlari va lablariga yuritdi. Qizning chandiq va iz bolgan bo‘yinlari , tish izlari kokargan. Peshonasi bint bilan o‘ralgan. Shunda ham qizning chiroyi kamaymagan aksincha shu holatida ham go‘zal. Qahvarang ko‘zlarini tikkancha qizning barmoqlariga tegindi. Sovuq qotgan, shilingan barmoqlar... Uni olgancha labiga yaqinlashtirdi. Biroz o‘pib yuziga bosdi.

~ Qo‘llaring muzlab qolibdi moviy ko‘zligim... Nega menga buni ravo ko‘rding? Mendan shunchalik nafratlanarmiding? Hatto homilador ekanligingni ham mendan yashirding... Shunchalik ham ahmoq bo‘lamanmi Rona... Nega buni sezmadimmmm

Oradan 1 kun o‘tdi. Taehyung ishga ketishga majbur boldi. Qiz hali ham o‘ziga kelmagan. Taehyung ishxonada muhim hujjatlarni ko‘rib o‘tirar ekan eshik ochilgancha mayda qadamlar bilam tuflisini taqillatgancha Sara kirib keldi. Oq kofta va tizzasiga yetar-yetmas yupka qiygan nozik oyoqlarini koz-koz qilgancha Taehyungning qarshisiga o‘tirdi.

~ Salom ahvoling yaxshimi Tae? Charchagan ko‘rinasan? , Sara manoli jilmayish qilgancha stol ustidagi muzdek qahvani simirdi.

Taehyung kozoynagini yechmagan holda bir nazar tashadi.

~ Umuman olganda charchadim. Menda biron ishing bormi Sara?, yana qogozga tikilgancha o‘qishda davom etdi.

~ Eshitdimki singling... shifoxonaga tushibdi. Ahvoli yaxshimi? Unga nima boldi o‘zi? - ayyorona kozini suzgancha vaziyatni bilsa ham bilmagandek tutardi.

~ Senga nima qizigi bor Sara? Nega bunga qiziqyapsan?

~ Shunchaki xavotir oldim. Nima mumkinmasmi ?

~ Kechagina bir-biringni ko‘rishga kozlaring yo‘q ediyu ? , Taehyung xotirjam tarzda gapirdi.

Sara bundan jilmaygancha o‘zini erkin tutdi.

~ Aniqrogi u meni xushlamadi! Meni bilasan Taehyung men hamnaga do‘stonaman...

~ Qarangaaa...

~ Bas qilsangchi Tae... Undan xavotir olyapman homilador qiz bolsaaa...

Taehyung qogozni stol ustiga qo‘ygancha Saraning qop-qora ko‘zlariga tikildi.

~ Sen buni qayerdan bilasan?

~ Mennn....Ishxonadagilarning hammasi buni gapirishyapti... mish-mishlar degandek...

Taehyung o‘rnidan turib Saraning bo‘ynini bo‘g‘di.

~ Qasam ichaman Sara... Agarda shu mish-mishlar ortida sen chiqsang o‘zim seni o‘ldiraman! , Taehyung qizning qulogiga labini yaqinlashtirgancha shivirladi.

Nafasi bo‘g‘ilgan Sara bir zumda qizil tusga kirdi. Taehyung uni shu qadar bo‘g‘diki xonaga kotibasi kirmaganida aniq qizni o‘ldirib qo‘yardi.

~ Kechirasiz janob...., - Kotiba Halen eshikni shoshib yopgancha hozirgina ko‘rgan hodisasini romantik munosabat deb o‘yladi. Sababi esa Taehyung va Sara juda yaqin va uning lablari Saraga juda yaqinligi edi.

Taehyung Saradan qo‘lini bo‘shatgach Sara polga tiz chokib bogilib nafas ola boshladi. Barmoqlari bilan boynini silagancha arang ogir nafas olardi.

~ Akhhhhh akhhhhh... Taehyung....

Taehyung xonadan chiqib ketdi. Yuvinish xonasiga borib oynaga qaradi. Unga ko‘zlari qizargan, horgin va yuzi so‘lgan qiyofasi turardi.

~ Hammasiga ming lanat bolsin!

Bu vaqtda xonada qolgan Sara hali ham polda o‘tirar , tilida achchiq so‘zlar aylangancha sokinardi.

~ Lanati iblis o‘ldirib qo‘yay dediyaaa.... Bu lanati qizdan qanday qutulsam ekannnn... Tezroq uni yo‘qotishim kerakkkk

Sara

Ko‘zlarimni ochganimda boshim og‘rir , tomogim achishardi. Juda ham chanqab ketdim. Oppoq shiftga deyarli yarim soatdan buyon tikilib turibman qimirlay desam jonim og‘rirdi. Keyin kechagi voqealarni eslay boshladim. Suvga sho‘ngiganim , nafas ololmay baqirganim ustimdan esa bosib turgan tana... Hammasi gira-shira xuddi qorqinchli tush ko‘rayotgandekman. Moslamalarning chiyillashi va dori hidi... Bu menga yoqmaydigan his. Demak bu tush emas... Qo‘limni qornim ustiga olib bordim. U bo‘m-bo‘shdek edi go‘yo... Shoshmaaa... Bolammmm.... U ... unga nima boldi... men endigina uni yurak urishini his qilardim... Kozim yoshlanib yotoqqa tusha boshladi. O‘zimni majburlab chokkalab o‘tirdim. Tomirimga ulangan kapilnitsani olib tashladim. Hoziroq shifokorni topishim kerak... Bolamni his qilmayabmannnn....

~ Kim bor? ... o‘rnimdan turgancha sekinlik bilan yura boshladim. Boshim tinmay aylanar, konglim aynir xuddi yiqilib tushgudek bolardim... eshikni amallab ochib zalga chiqdim. Zal qop-qorongu... Xuddi svet o‘chgandek. Sekinlik bilan qadam tashladim. Devorga suyangancha paypaslandim.

~ Kim bor? Doktor bormi? Yordam beringlaaa bolamni his qilmayabman....

Birozdan keyin chiroq yondi. Birdan yongan chiroq ko‘zlarimni qamashtirdi. Polga sirpanib tushdim. Oyogimdan qon oqardi.... Barmogim bilan buni qon ekanligini bilgach dunyo ko‘zimga tor ko‘rindi.... Nahotki....

Qiz shu lahza hushidan ketdi. Bu haqda navbatchi hamshiralar xabar topgach tezda uni xonasiga kuzatishdi. Doktor Nam buni eshitgach uni tekshirish uchum xonaga qaytdi. Qizni kozdan kechirishar ekan qizning oyoqlaridan sharillab qon oqardi. Ehtimol yara ochilganidan....

Qizga og‘riq kamaytiruvchi dorilar quyishdi. Yara izlarini kuzatar ekan haqiqatdanam bir kun bolmasdan qaltis harakatlari tufayli yara ochilib ketgandi.

Bu vaqtda Taehyung telefoniga kelgan smsdan tezda ishxonasidan chiqdi.

Qiz allaqachon yana oziga keldi yonida unga tikilib turgan Taehyungni korib qolini undan tortib oldi.

~ O‘zingga keldingmi? Ahvoling yaxshimi? , Taehyun bosiqlik bilan sorardi.

~ Nega keldingiz?! Hayotimni barbod qilib ustimdan kulish uchunmi? Sendan nafratlanaman Kim Taehyung! Bolamning qotilisan!

Taehyung qizning jazavaga tushyotganini bilib tishini-tishiga qoyib barini jimgina eshitdi.

~ Sen qotilsan, razilsan! O‘z farzandingning qotilisan!!! Qayerdagi bir bi*chning videosiga ishonib mendan farzandimni yulib olding!!! Endi esa hatto boshqa onalik baxtiga ham muyassar bo‘la olmayman!

~ Tinchlan Rona... Nima desang ham bariga chidayman. Men nohaq edim kechir meni... , Taehyung qizni bagriga bosishga urindi.

Jazavaga tushgan qiz hatto uni yaqinlashishiga ham ruxsat bermadi.

~ Ko‘zlarimga ko‘rinma ! Sen doim shunday bolgansan. Faqat o‘zini o‘ylaydigan menga emas boshqalarga ishonadigan to‘nkasan! Sen misoli baxtiqarosan senga faqat shu yarashadi. Baxtsizlik va yolgizlik. Bekorga onang seni tashlab ketmagan!!! , qiz alam ustida ichidagi hamma dardni sochar, achchiq gaplarini oylamasdan aytardi. Xuddi 3 yillik alamlarini bittada chiqarishga urinardi.

Taehyung buni yuragi og‘rib eshitar, bola ozidanligini bir tarafdan konglidagi shubhalarni biroz tarqatdi. Ammo qizning alam ustida aytgan onasi haqidagi gap jon-jonidan o‘tib ketib tishini g‘ichirlatdi.

~ Rona tshhhh.... bas .... iltimos onam haqida gapirma....

~ Yo‘q.... ortiq ichimda saqlab o‘tirmayman! Sen xudbinsan, razilsan! Bolamning qotilisannnnn.... qiz alamdan yiglab yubordi.... ~ Men.... men.... hiqichoq tuta boshladi. Tomogim
qurib nafas olishimga halaqit berardi....
~ Men... men.... men.... endigina .... men.... uning.... yurak..... yurak.... , qiz uyogini gapira olmadi.

Taehyung qizni bagriga kiritib qattiq bosdi. Sochlarini siladi. Uzun va sargish sochlarini ortiga qaytardi. Keng peshonasidagi cholkasini ham ortga qaytarib o‘pdi.

~ Tshhhh.... tinchlan.... Tinchlan gozalim.... Yuragimni ogrityapsannnn....

~ Sen.... sen.... sendaaa.... yurak... yurak .... bormi hali.... qiz titragancha gapirardi.

~ Boldi tshhhh.... tinchlan... hammasi yaxshi boladi.... Meni kechir.... men buni bilmagan edim.... agar bilganimda edi hech qachon buni qilmasdim. Senga zarar bermasdim.....

~ Tae.... Tae .... , qiz hiqillagancha Taehyungning bagrida shivirlardi.

~ Eshitaman... gapiraver....

~ Suv ichgim kelyapti... Suv... Taehyung qizni bagridan chiqarmagan holda javob berdi.

~ Ozgina chida... Suv mumkinmas hali....

~ Juda .... chanaqadim.... Suv.... , qiz qaysarlik qila boshladi.

~ Yaxshi hozir. Faqat ozroqdan ho‘pmi?

~ Yaxshi...

Tae qizni bagridan chiqarmagan holda doktor Namga qongiroq qildi. Doktor ruxsat bergach suv olib kelishlarini buyurdi.

Qizning sochlarini togirlab silay boshladi.

~ Qaysar jinnivoy....

~ Siz....

~ Tshhhh qaltis harakat qilma. Hech qayering og'rimiyaptimi?

~ Ogriyaptiiii....

~ O‘tib ketadi chida... , peshonasidan yana bir bor o‘pib qoydi.

~ Qara kozlaring yiglayverganidan shishib ketibdi...

~ Tae.... Endi farzandli bololmaymanmi....

~ Bas qil... Hozir eng keragi sensan men uchun....

Suvni oz-ozdan ichgan qiz toymasa ham stakanni qaytarib berdi...

Ikki sevishgan yonma-yon turushar ekan palata oynasida ularni korgan Sara figoni falakka chiqardi.

~ Jin ursinnnn... Bu lanati haliyam u bilanmi?....

Keyingi qismda :

~ U hech qachon seniki bolmaydi. U baribir bir kuni sendan zerikkach yonimga qaytadi.

~ Sen lanati ilon... Barini sen qilgansan.... Bari uchun qasos olaman hali

~ Qolingdan kelsa isbotla ! Taega merosxor kerak. Senga oxshagan tugmas xotindan bir kuni voz kechadi!

~ Hech qachon!!!

———————————

@guliabdunazarova622

HOPE JHS FF

CHAPTER : 4CHANEL: KzkficWritten by : Miran Kanzaki

UNFINISHED MISSION JJK FF

First ChapterWritten by : Miran KanzakiChanel : Kzkffic || Kanzaki Empire

IDOLLARNING QORA DUNYOSI JJK FF

Sen zulmatga cho‘mgan qalbimning kichik nurisan...

Chapter : 9Chanel : KzkfficWritten by : Miran Kanzaki

MY STEPDAUGHTER 21+ JJK FF

Sening isming yuragimda la'nat kabi yozilgan...

DANGEROUS DESIRES KNJ FF 21+ FINAL CHAPTER

FINAL CHAPTERWRITTEN BY: MIRAN KANZAKICHANEL : MIRAN DIARY || KANZAKI EMPIRE

MY SEXUALITY PARTYOR 18+ KTH FF

" You are the sun, I will never regret! "Sen mening hech qachon kecholmaydigan gunohimsan"

Chapter : 12Written by : Miran KanzakiChanel : Miran diary || Kzkffic

MY STEPDAUGHTER JJK FF 21+

Sening isming yuragimda la'nat kabi yozilgan...

Chapter : 2Chanel : VERMILION EMPIREWritten by : Miran Kanzaki

PRINCESS IDOL PJM FF

Frozen hearts

MY SEXUALITY PARTYOR

CHAPTER : 4
CHANEL: Kzkfic
Written by : Miran Kanzaki

First Chapter
Written by : Miran Kanzaki
Chanel : Kzkffic || Kanzaki Empire

Chapter : 9
Chanel : Kzkffic
Written by : Miran Kanzaki

FINAL CHAPTER
WRITTEN BY: MIRAN KANZAKI
CHANEL : MIRAN DIARY || KANZAKI EMPIRE

" You are the sun, I will never regret! "
Sen mening hech qachon kecholmaydigan gunohimsan"

Chapter : 12
Written by : Miran Kanzaki
Chanel : Miran diary || Kzkffic

Chapter : 2
Chanel : VERMILION EMPIRE
Written by : Miran Kanzaki