「 𝓜𝓾... 」⋆˙

....

2026-07-02T18:42:00.651Z

New fanfic Intro...

"Bibiʼs Boyfriend..."

Asosiy qahramonlar

Lim Louis (24 yosh)

Yirik kompaniya CEOsining yagona o'g'li. Sovuqqon, mag'rur va o'ziga haddan tashqari ishongan. Pul bilan hamma narsani sotib olish mumkin deb o'ylaydi. U rad javobini eshitishga odatlanmagan va istagan narsasiga erishmaguncha to'xtamaydi.

Bibi Kang (22 yosh)

Boy oilaning yolg'iz qizi. Go'zal, o'ziga bino qo'ygan, tannoz va juda o'tkir xarakterga ega. Hech kimning oldida bosh egmaydi. Uni pul bilan yoki maqom bilan ta'sirlantirishning iloji yo'q.

Toshkent tungi chiroqlar ostida yanada go'zal ko'rinardi.
Shaharning eng mashhur klublaridan birida tug'ilgan kun bazmi endigina yakunlangan edi. Qahqahalar, musiqa va shovqin ortda qolgan, mehmonlar asta-sekin tarqala boshlashgandi.
Club eshigi ochildi.
Ichkaridan Bibi chiqdi.
U olovrang, yelkasi ochiq libos kiygan, baland poshnali tuflisi bilan yo'lak bo'ylab ishonch bilan yurardi. Har bir qadami atrofdagilarning e'tiborini tortardi.
Bibi telefoniga qarab qo'ydi.

Bibi:Haydovchi qayerda qoldi o'zi...

Shu payt orqasidan motor ovozi eshitildi.
Qora rangli hashamatli mashina uning yoniga kelib sekin to'xtadi.
Qoraytirilgan oyna asta pastga tushdi.
Mashina ichida o'tirgan yigitning nigohi Bibidan uzilmadi.

Bu — Lim Louis edi.

Uning labida odatdagi kinoyali tabassum paydo bo'ldi. Uning koʻzlarida Bibining jozibasiga nisbatan olovli chaqnash paydo boʻldi...Qiziqish...

Louis: Narxing qancha?

Bu gapni eshitgan Bibi qotib qoldi.Bir necha soniya davomida ular bir-biriga tikilib turishdi.
Keyin Bibi sekin mashinaga yaqinlashdi.
Louis kulimsirab, javob kutardi.Ammo keyingi soniyada...
Shap!Bibi uning yuziga qattiq tarsaki tushirdi.

Bibi: Meni kim deb o'yladingiz o'zi?

Louisning tabassumi bir zumda yo'qoldi.Hayotida birinchi marta kimdir unga qo'l ko'targandi.
Va u hali bu qiz uning butun hayotini ostin-ustun qilishini bilmasdi...

...

2026-07-02T06:59:37.558Z

Jungkook ulug'vor va sovuq villaning dahlizidan o'tib, o'zining yotoqxonasiga kirdi. Xonada chiroqlar o'chiq, faqat ulkan shisha oynalar ortidan tungi Seulning neon chiroqlari va yomg'ir tomchilari xonaga g'ira-shira yorug'lik taratib turardi.
U charm kurtkasini eshik yonidagi kresloga otdi-da, dush qabul qilish uchun hammomga yo'l oldi. Issiq suv tomchilari uning baquvvat yelkalari, bo'ynidagi va qo'llaridagi qora tatuirovkalari bo'ylab oqib tusharkan, Jungkook ko'zlarini yumdi. Ammo baribir ko'z oldida o'sha ko'k Nissan GTR va kaskasini yechib, sochlarini silkitgan Nam Jeaning qat'iyatli nigohi gavdalanaverdi. U qiz uning g'ururini topshirgandi, lekin Jungkookni g'azabdan ko'ra ko'proq boshqa narsa qiynardi: tuyg'ularning o'sha tanishligi.
Dushdan chiqib, beliga oq sochiqni bog'lagancha yotoqxonadagi ulkan oynaning qarshisida to'xtadi. Labi chetidan sizib chiqqan qon tomchisini barmog'i bilan artdi — poygadan oldingi dushmanlar bilan bo'lgan kichik to'qnashuv asorati. U karavotga yotib, tong otguncha kiprik qoqmay, shiftga tikilib chiqdi. Bu tun u uchun juda uzun va sirlarga boy bo'ldi.
Ertasi kuni tongda...
Quyosh nurlari Seul osmono'par binolari ortidan ko'tarilib, Jungkookning xonasini yoritganda, u allaqachon uyg'oq edi. Qora qimmatbaho kostyum-shimi, soatlarini taqib, pastga — nonushta zaliga tushdi.
Zaldagi uzun stol to'la, ammo uning ishtahasi yo'q edi. Faqat achchiq qora kofesidan ho'plab o'tirganda, zal eshigi shiddat bilan ochilib, ichkariga Kim Taehyung kirdi. Uning qo'lida qora charm papka bor edi. Taehyungning yuzidagi doimiy masxaraomuz tabassum o'rnini jiddiylik egallagandi.
Taehyung stolga yaqinlashib, qo'lidagi papkani Jungkookning kofe finjoni yoniga tashladi.
— Sening "jajji qizchang" oddiy poygachi emas ekan, Jungkook, — dedi Taehyung jiddiy ovozda, stulga o'tirarkan. — Uni topish oson bo'lmadi. Ma'lumotlarni o'qisang, kecha nima uchun senga o'sha nigoh tanish tuyulganini tushunasan.
Jungkook kofe finjonini sekin stolga qo'ydi. Uning yuragi kutilmaganda tezroq ura boshladi. U uzatilgan qora papkani ochdi. Eng birinchi sahifada Nam Jeaning surati va uning tagida katta harflar bilan yozilgan oilaviy klan nomi turardi.
Jungkook suratga tikilarkan, ko'zlari hayrat va daxshatdan kengayib ketdi. Papkadagi ism-sharif va ma'lumotlar uning o'tmishidagi eng qorong'u va qonli xotiralarni yuzaga chiqarib yuborgandi...Jungkook suratga tikilarkan, koʻzlari hayrat va qiziqishdan qorongʻulashdi. Papkadagi maʼlumotlar va Taehyungning ovozi xonadagi sokinlikni buzdi:
— Nam Jea. 22 yoshda, — gap boshladi Taehyung, stulga suyangancha kofe finjonini qoʻliga olib. — Uni shunchaki koʻchada yurgan poygachi qiz deb oʻylasang, adashasan, doʻstim. Otasi tiriklik vaqtida Seulning eng kuchli va mashhur poygachisi boʻlgan. Jeaga mashina haydashni, drift qilish sirlarini oʻsha odam oʻrgatgan. Ammo... oʻsha poygalarning birida halokatga uchrab, vafot etgan.
Jungkook qizning qora kaskadagi suratidan koʻz uzmay, Taehyungni diqqat bilan eshitardi.
— Onasi oddiy uy bekasi, hozirda Jeadan keyingi yolgʻiz ukasi — yuqori maktab oʻquvchisi bilan Yaponiyada yashaydi. Jea poygaga chamasi 16-17 yoshlarida qoʻshilgan va hozirda Seuldagi eng yosh poygachi hisoblanadi. Lekin eng qizigʻi bu emas, Jungkook...
Taehyung qogʻozlardan birini Jungkookning oldiga surdi. Unda Jeaning maktab davridagi surati bor edi.
— U maktabda oʻqib yurganida, butun maktabda faqat undagina oltin koʻkrak nishoni tushirilgan maxsus forma boʻlgan. Nega bilasanmi? Chunki matematika fanida unga teng keladigani yoʻq. U aqlli! Har bir harakatini, mashina haydashini, poygadagi burilishlarini dyuymigacha aniq hisob-kitob qiladi. Kecha seni qanday yutganini endi tushundingmi? U shunchaki tavakkal qilmadi, u seni sekundigacha hisoblab chiqdi.
Taehyung ovozini biroz pasaytirib, Jungkookga yaqinroq egildi:

— Va yana bir narsa... Otasining oʻlimidan soʻng, u bir marta kichik jinoyatga qoʻl urgan. Ammo politsiya hatto bu ish ustida bosh qotirib ham oʻtirmagan, chunki hech kim undan shubhalanmagan. Nam Jea oʻzining oʻsha aqlbovar qilmaydigan miyasi bilan ishni shunday tezlikda bajarganki, ortidan birgina kichik iz ham qoldirmagan. Demak, shuni bila olamizki, u oddiy poygachi qiz emas, aqlbovar qilmaydigan qizaloq ekan, doʻstim.
Jungkook papkani sekin yopdi. Lablari chetida boyagi sovuq, ammo gʻolibona tabassum yana paydo boʻldi. U qidirayotgan odam aynan mana shunday boʻlishi kerak edi — aqlli, xavfli va sirli.
— Matematik qiz ekan deysanmi? — Jungkook oʻrnidan turib, deraza yoniga bordi va tungi poygada qizning kalitni ilib olgan harakatini esladi. — Koʻramiz, mening tuzogʻimni ham dyuymigacha hisoblab chiqa olarmikin... U hozir qayerda?

Taehyung stol ustidagi planshet ekranini barmogʻi bilan surib, Seul markazidagi eng hashamatli avtosalonlardan birining joylashgan manzilini koʻrsatdi.
— Hozir u mana shu yerda. Oʻzi yutib olgan Porschengni texnik koʻrikdan oʻtkazish va oʻzining nomiga rasmiylashtirish uchun kelgan. Jin ursin, bu qizcha judayam shoshilyapti, Jungkook.
Jungkook soatiga qaradi. Labida xavfli bir tabassum oʻynadi.
— Ketdik. U daho boʻlsa, men qonunman. Oʻyinni boshlaymiz.
Seul markazidagi ulkan, oynavand avtosalon ichi sokin va qimmatbaho mashinalar hidi bilan toʻla edi. Nam Jea Porsche kalitini barmogʻida aylantirib, hujjatlarni imzolash uchun VIP kutish zalida oʻtirardi. U oʻz aqli va hisob-kitobiga ishongan holda mutlaqo xotirjam edi. Kechagi gʻalaba uni gʻururlantirgan, Jeon Jungkookdek xavfli mafiyani ortda qoldirgani unga qoʻshimcha adrenalin bergandi.
Kutilmaganda avtosalonning ogʻir shisha eshiklari ochilib, ichkariga qora kostyum-shimlardagi besh-oltita baquvvat soqchilar kirib keldi. Salon xodimlari nima boʻlayotganini tushunmay, qoʻrquvdan qotib qolishdi. Va nihoyat, ularning ortidan qora charm kurtkasini yelkasiga tashlab, sovuqqon nigohlar bilan Jeon Jungkook kirib keldi. Uning ortidan esa doimgidek Taehyung kuzatib kelardi.
Jea joyidan turmadi. Faqat qoʻlidagi qalamni stolga qoʻyib, kelayotgan yigitga tik boʻqdi. Jungkook toʻgʻri qiz oʻtirgan divan qarshisiga keldi-da, hech qanday ruxsatsiz uning roʻparasiga oʻtirdi. Ularning nigohlari toʻqnashganda xonadagi havo muzlab qolgandek boʻldi.
— Tezkor ekansan, Nam Jea, — Jungkook ovozini pastlatib, stolga biroz yaqinroq egildi. — Mening narsalarimga egalik qilishga judayam oshiqibsan?
Jea oʻzini xotirjam koʻrsatishga urinib, kiftini qoqdi:
— Men oʻz mehnatim va aqlim bilan yutgan narsani olyapman, Janob Jungkook. Bu yerda qonunbuzarlik yoʻq. Sizdek katta mafiya yutqazishni tan ololmayapti deb oʻylamayman.
Jungkook qizning bu gaplaridan gʻazablanish oʻrniga past ovozda, daxshatli darajada jozibali qilib kulib yubordi. Soʻng qoʻlini uzatib, stol ustidagi oʻsha qora charm papkani tashladi. Papka ochilib, ichidan Jeaning maktab davridagi surati, uning Yaponiyadagi oilasi va eng asosiysi — oʻsha politsiya yopolmagan yashirin jinoyati haqidagi hujjatlar sochilib ketdi.
Jeaning koʻzlari bir soniyaga kengaydi. Uning mukammal hisob-kitobida bu variant yoʻq edi. U Jungkookning uning oʻtmishini bu qadar tez qazib olishini kutmagandi. Tanasidan sovuq ter chiqib ketdi.
— Matematika dahosi, oltin koʻkrak nishoni... va mukammal jinoyat, — Jungkook qizning qoʻrquvini koʻrib, oʻyinni oʻzi boshqarayotganini his qildi. U stol ustidan hujjatlarni yigʻishtirib oldi-da, Jeaning yuziga yaqin keldi. — Politsiya bu ishni yopgan boʻlishi mumkin, lekin mening odamlarim emas. Agar mana shu qogʻozlar Seul prokuraturasiga yetib borsa... sening Yaponiyadagi jajji ukang va onangning hayoti qanday boʻlishini hisoblab chiqdingmi, aqlli qizcha?
Jea jagʻlarini mahkam qisdi. Kechagi qoʻrqmas qizdan asar ham qolmagandi. U hozir boʻrining qarshisida turganini angladi.
— Nima xohlaysan oʻzi? — Jeaning ovozi titrab chiqdi.
Jungkook oʻrnidan turdi, charm kurtkasini toʻgʻorlab, choʻntagidan oʻsha Porschening ikkinchi yordamchi kalitini chiqardi va qizning oldiga tashladi.
— Mashina senda qoladi. Pul ham. Lekin bugundan boshlab sen men uchun ishlaysan. Mening shaxsiy poygachim va... hisobchim boʻlasan. Har bir qadaming, har bir nafas tushishing mening nazoratimda boʻladi.
Jungkook eshik tomon yura turib, toʻxtadi va ortiga oʻgirilib, Jeaga maʼnoli qaradi:
— Bugun kechasi soat 12 da Gangnamdagi penthausimga kelasan. Kechikadigan boʻlsang... hisob-kitobing xato chiqqanini oʻshanda tushunib yetasan.
Jungkook va Taehyung salonni tark etishdi. Jea esa qoʻlida kalitni qattiq siqqancha, stol ustidagi suratlarga qarab qoldi. Yuragi daxshatli darajada tez urar, tomirlarida galyonli qon oqar edi. Bu safar u haqiqiy tuzoqqa tushgandi.

Nam Jea hashamatli divanda yolg'iz qolib, chuqur va titroq nafas oldi. Qo'lidagi Porsche kaliti kaftini og'ritadigan darajada qattiq siqilgan, miyasida esa faqat bitta narsa aylanardi: Jungkookning qora, tubsiz ko'zlari va uning shafqatsiz sharti.
U har bir harakatni dyuymigacha hisoblamoqchi bo'lgandi, lekin belgilangan vaqt yaqinlashgani sari formulalari ish bermayotgandek edi.
O'sha kuni tunda. Soat 23:50.
Gangnam markazidagi eng baland va dabdabali osmono'par binonining eng yuqori qavatidagi penthaus.
Lift eshiklari ochilib, Nam Jea keng zalga qadam qo'ydi. Xonada chiroqlar g'ira-shira, faqat shisha devorlar ortidagi Seulning neon chiroqlari ichkarini g'alati, sovuq yorug'lik bilan to'ldirib turardi. Xonada sokin, lekin daxshatli darajada og'ir klassik musiqa eshitilardi.
— Vaqtidanoq kelibsan, daho qizcha. Hisob-kitobda adashmasligingni bilardim, — zal to'radagi keng charm kreslodan tanish, past ovoz keldi.
Jungkook qo'lidagi qora viski to'la finjonini stolga qo'yib, sekin o'rnidan turdi. Uning egnidagi qora ko'ylakning yenglari shimarilgan, tugmalari biroz ochiq bo'lib, bo'ynidagi xavfli tatuirovkalari aniq ko'rinib turardi. U sekin qadamlar bilan Jeaga yaqinlashdi. Har bir qadami huddi o'ljasini kuzatayotgan bo'rining harakatidek sokin edi.
Jea joyida qotib turardi. U qora, tanasiga yopishib turgan ko'ylak kiygandi, uzun sochlari yelkasiga tushib turardi. Jungkook uning ro'parasida toʻxtadi. Ularning orasida juda qisqa masofa qoldi. Jungkookning qimmatbaho atiri va tamaki hidi xonadagi havoni yanada og'irlashtirgandek edi.
— Xo'sh, Janob Jungkook, men keldim, — Jea ovozi titramasligi uchun jagʻlarini mahkam qisdi va yigitning ko'zlariga tik qaradi. — Shartingiz nima? Men qanday ishlaringizni hisoblab berishim kerak?
Jungkook javob berishga shoshilmadi. U qadamini oʻzgartirib, sekin Jeaning atrofida aylana boshladi. U qizni boshdan-oyoq sovuqqonlik bilan koʻzdan kechirar, Jea esa uning har bir qadamini, ortida turganida ham quruq nafasi boʻyniga urilayotganini his qilib, ich-ichidan titrardi. Xonadagi psixologik bosim maksimal darajaga chiqqandi.
Jungkook qizning roʻparasiga qaytib keldi-da, qoʻllarini shimining choʻntagiga solib, biroz egildi. Yuzlari orasida sanoqli santimetrlar qolgandi.
— Ish haqida ertaga gaplashamiz, Jea, — Jungkookning ovozi pichirlashga oʻtdi. — Bugun esa men sening sabringni tekshirmoqchiman. Men uchun ishlaydigan odam har qanday qoʻrquv qarshisida koʻzini pirpiratmay tura olishi kerak. Ayting-chi, daho qizcha... sening matematikang hozir bu xonadan qochib ketish yoʻlini koʻrsata olyaptimi?
Jea koʻzlarini uzmay yigitning tubsiz qorachigʻlariga qaradi. Yuragi daxshatli tez urayotgan boʻlsa-da, u oʻzini sindirishga yoʻl qoʻymadi. Lablarida oʻsha oʻjar, masxaraomuz tabassumini zoʻrgʻa tikladi:
— Men hech qachon yutqazadigan o'yinga kirmayman, Jungkook. Va hozir qochish uchun hech qanday sabab koʻrmayapman.
Jungkook qizning bu jasoratidan soʻng unga yanada yaqinroq keldi, qoʻlini choʻntigidan chiqarib, barmoqlari bilan Jeaning iyak qismidan sekin chetga surdi. Bu oddiy, ammo oʻta kuchli jismoniy teginish xonadagi havoni birdaniga yondirib yuborgandek boʻldi.

Jungkook qizning bu jasoratidan soʻng unga yanada yaqinroq keldi. Qoʻlini choʻntigidan chiqarib, barmoqlari bilan Jeaning iyak qismidan sekin tutmoqchi boʻldi. Ammo Jea uning qoʻlini shartta siltab tashladi va bir qadam ham ortga chekinmay, Jungkookning koʻzlariga tik boqdi:
— Qoʻlingizni torting! Qanday haddingiz sigʻyapti? — Jeaning ovozi sovuq va qatʼiy chiqdi. U labida oʻsha achchiq istehzoni tiklab, davom etdi: — Politsiya yopgan ishni siz orqadan kovlab ochishingiz bu gʻalati emasmi? Yoki hali ham yutqazganingizni koʻtara olmayapsizmi, Janob Jungkook?
Jungkookning koʻzlari qisildi, xonadagi sokinlik yanada ogʻirlashdi. Lekin Jea toʻxtamoqchi emas edi. U Jungkookning naqadar xavfli mafiya ekanligini bilsa-da, uning gʻururini parchalashda davom etdi:
— Men sening ishching boʻlmayman. Oʻzingga boshqa ishchi topgin, Janob Jungkook. Men yoshligimdan hech kimning, hattoki ota-onamning ham gapiga quloq solmagan qizman. Endi ayt-chi, qandaydir menga yutqazgan mafiyaga boʻyin egamanmi? Xayolingga ham keltirma, azizim Jungkook...
"Azizim Jungkook..." Bu soʻzlar yigitning qulogʻiga xuddi qarsillab urilgan tarsakidek eshitildi. Seulda hech kim, hatto eng yirik klan boshliqlari ham Jeon Jungkookka bunaqa gaplarni aytishga botina olmasdi. Qiz ochiqchasiga uning eng nozik nuqtasiga — mafiyalik shaʼni va gʻururiga zarba bergandi.
Jungkookning yuzidagi oʻsha sovuqqon tabassum bir soniyada gʻoyib boʻldi. Uning jagʻ mushaklari taranglashdi, qop-qora koʻzlari gʻazabdan yonib ketgudek tus oldi. U sekin choʻntagidan telefonini chiqardi va ekranini Jeaning yuziga yaqinlashtirib, bitta tugmani bosdi.
Ekrandagi videoda Jeyaning Yaponiyadagi ukasi maktabdan chiqib, uyiga qaytayotgani va uning ortidan ikkita qora lyuks mashina sekin kuzatib borayotgani koʻrinib turardi.
— Haqiqatdan ham aqllisan, Jea. Lekin sening matematikang bitta narsani hisobga olmabdi, — Jungkook telefonni stolga tashladi-da, qizga daxshatli darajada yaqin keldi. Uning ovozi hozir har qanday quroldan xavfliroq yangradi. — Men oʻyinni halol oʻynamayman. Sen menga yutqazgan mafiya deyishing mumkin, lekin hozir sening daho miyang va oilangning hayoti mening kaftimda turibdi. Xoʻsh, aqlli qizcha... Endi qaysi formulang ularni qutqara oladi?

Sizlar doim shundaysiz, — dedi Jea ovozini bir tonga ham koʻtarmay, lekin har bir soʻzini pichoqdek qilib. — Halol ishlaydigan insonlarni koʻra olmaysiz. Gʻalabani doim gʻirromlik bilan yoki kuch ishlatib tortib olasiz. Ammo har doim ham kuch emas, aql ishlaydi! Men ukamga ishonaman, u oʻzini himoya qila oladi.
U Jungkookga yana bir qadam yaqinlashdi, yuzlari deyarli tegay deb qolgandi. Qizning nigohidagi daxshatli ishonch Jungkookni bir lahzaga dovdiratib qoʻydi.
— Yana bir narsa... meni oilam bilan qoʻrqita olaman deb oylama! Mening aqlim sening kuchingdan avval ishlaydi. Onamning oldida allaqachon tansoqchilarim bor, Yaponiyada ham oʻz odamlarim bor. Men sen oʻylagan, faqat matematikani biladigan zaif qiz emasman!
Jea bir necha soniya Jungkookning qotib qolgan yuziga qarab turdi-da, qadamini eshik tomon burdi.
— Bu safar ham men yutdim. Aqlim bilan, — dedi u ortiga qaramay.
Eshik dastasini ushlab, toʻxtadi. Goʻyo oxirgi nuqtani daxshatliroq qoʻymoqchi boʻlgandek, Jungkookga oʻgirildi va masxara qilgandek tabassum qildi:
— Xayr, azizim Jungkook... Kallangni ishlatishni oʻrgan! — deb labi bilan havoda oʻpich (air kiss) yubordi-da, eshikni qarsillatib yopib chiqib ketdi.
Bir necha soniyadan keyin penthausning qalin eshiklari ortidan — koridordan Jeaning qattiq, jarangdor va gʻolibona kulgisi eshitildi. U Jungkookning ustidan ochiqchasiga kulib ketgandi.
Xonada sukunat choʻkdi. Lekin bu xavfli, portlashdan oldingi sukunat edi. Jungkook hayotida birinchi marta bunaqa kamsitilishni, bunaqa magʻlubiyatni his qilayotgandi. Uning tomirlarida qon emas, gʻazab oqayotgandek edi. Boʻynidagi tatuirovkalari koʻkardi, koʻzlari qonga toʻldi.
— Jin ursin!!! — Jungkook bor ovozi bilan baqirib, roʻparasida turgan ogʻir charm stulni oyogʻi bilan daxshatli darajada qattiq tepib yubordi.
Stul shisha devorga borib urildi, stoldagi qimmatbaho viski finjoni esa yerga tushib, chil-chil boʻldi. U nafasini rostlay olmay, qoʻllarini stolga tiradi. Miyasida faqat bitta narsa aylanardi: Nam Jeani sindirish. Uni tiz choʻktirish va oʻsha magʻrur kulgisini abadiy oʻchirish!
Yarim soatdan keyin.
Taehyung penthausga shoshib kirdi. Erda yotgan shisha parchalari va Jungkookning qip-qizil koʻzlarini koʻrib, vaziyat jiddiyligini tushundi.
— Jungkook, nima boʻldi? Qiz qani? — deb soʻradi Taehyung sekingina.
Jungkook sekin boshini koʻtardi. Uning yuzida endi gʻazab emas, daxshatli, sovuq va qonli bir tabassum bor edi:
— U oʻyin boshladi, Taehyung... — Jungkook qoʻllarini musht qildi. — Seuldagi hamma odamlarimizni oyoqqa turgʻiz. U oʻzini daho deb oʻylayapti. Koʻramiz, uning odamlari mening oʻqlarimdan ham tezroq ishlar mikin... Oʻyin endi boshlandi.koʻzlaridagi qonli nigohni koʻrib, vaziyat hazil emasligini, Jungkookning ichidagi oʻsha uxlab yotgan shafqatsiz hayvon uygʻonganini angladi.
Jungkook qoʻllarini stolga tiragancha, chuqur va ogʻir nafas oldi. Uning ovozi xonadagi sovuq havoni ham muzlatib yuboradigan darajada past, ammo daxshatli chiqdi:
— Hali Nam Jeaga oʻzimning qanday shafqatsiz mafiya ekanligimni, xarakterimni koʻrsatmadim... — Jungkook jagʻ tishlarini bir-biriga botirdi. — Shu paytgacha u bilan faqat oʻynoqi munosabatda edim. Endi esa oʻzimni koʻrsatish vaqti keldi. Vaʼda beraman, oʻsha qizni ostimda, oyoqlarim orasida qiynayman va yigʻlab, mendan najot soʻrab yolvorishiga majburlayman! Jeon Jungkook nomim bilan vaʼda beraman. Koʻrasan oʻzing...
Taehyung hech narsa deya olmadi. U shunchaki bosh irgʻab, xonadan chiqdi va Jungkookning buyrugʻini bajarish uchun telefonini qoʻliga oldi.
Jungkook esa qorongʻu oynadan tungi Seul koʻchalariga tikilib qoldi. Uning koʻz oldida faqat Nam Jeaning masxaralovchi kulgisi va oʻsha havodan yuborgan oʻpichi turardi. Ammo u bu kulgining umri juda qisqa ekanligini yaxshi bilardi.

2 qism tugadi

....

2026-07-01T15:29:51.481Z

"Step Father"
Mini ff..
•Mana, dark romance kayfiyatidagi, lekin noo'rin munosabatlarsiz boshlanish:

STEP FATHER

Janr: Dark romance • Mafia • Thriller • Mystery

Jeon Jungkook — shaharning eng xavfli mafiya rahbari. Sovuqqon, sirli va hech kimga ishonmaydi.

Kim Shahi — 23 yoshli universitet bitiruvchisi. Tashqaridan oddiy qizdek ko'rinadi, ammo otasining o'limi ortidagi haqiqatni izlamoqda.

Seoul ustini yomg'ir qoplardi.Kim Shahi uyiga qaytganda, mehmonxonada begona erkakni ko'rdi. Qora kostyum, qo'lidagi kumush soat va sovuq nigoh... Xonadagi havo birdan og'irlashgandek edi.Onasi sekin o'rnidan turdi.

Kim xonim,Shahi... Men senga aytolmagan gapim bor.

Shahi: Nima bo'ldi?
Kim xonim:Men turmushga chiqdim.

Shahining qo'lidagi sumka polga tushib ketdi.

Shahi:Nima?

Onasi yonidagi erkakka qaradi.
Kim xonim: Bu... Jungkook. U endi bi bilan yashaydi.

Erkak xotirjam bosh irg'adi.Lekin koʻzlarida qandaydir uchqun bor edi.

Jk: Tanishganimdan xursandman.

Lekin uning nigohi bir soniya ham Shahidan uzilmadi.Shahi esa shu ismni ilgari eshitgan edi.
Otasining eski hujjatlarida.Qotillik ishi fayllarida.

"Jeon Jungkook."

Uning yuragi tez ura boshladi.
Ichida faqat bitta savol bor edi:

"Nega aynan u?"

Jungkook esa ichida boshqa savolni o'ylardi.

"U otasi qoldirgan haqiqatni topishga qanchalik yaqin?"

Shu kechadan boshlab, bitta uy ostida yashayotgan ikki insonning orasida sirlar, yolg'on va xavfli o'yin boshlandi. Qoidani esa Jungkook birinchi kuniyoq aytdi:

Jk:Bu uyda faqat bitta qoida bor: men aytganim qonun."

1, 2 kun oʻtishni boshladi Shahining ikkala kpzi ham Jungkookda edi, uni kuzatib yurar ekan, unda qandaydir sirlar borligini bildi..Bir kuni u yoʻlakda ketayotib, Jungkookning xonasidan ovoz eshitadi.

Jk:Menga undan boshqasi kerak emas!Kerak boʻlsa onasi ham oʻladi, vaqtida undan soʻraganimda menga uni berishi kerak edi...Uni atrofidagi barcha yigitlarni yoʻq qil!

Shahi bularni eshitib hayron qoldi, bu kim haqida oʻzi? U eshik birdan ochilganida hayron boʻlib duduqlanib qoldi.Jk uni koʻrib sovuqroq nigoh bilan.
Jk:Bu yerda nima qilyabsan?
Shahi: m...me....Men xonamga ketayotgandim
Jk unga biroz yaqinlashdi Shahining orti devorga borib urulib, uning yoʻlini toʻsib qoʻymaguncha toʻxtamadi!
Shahi: Nima qilyapsiz?
Jk: Senga gap poylash yaxshi emasligini oʻrgatishmaganmi?
Shahi: Men poylamadim!
Jk: Unda nima?

Shahi indamay qoldi, Jungkook buni koʻrib lab chetida iljaydi...

Shahi: Sizga nima kerak oʻzi? Nimani oʻzingizniki qilishni rejalashtiryabsiz? Uy, boylik?

Jk kuldi.
Jk: Mening boyligim yetarlicha, menga boshqa narsa kerak buni keyin bilip olasan.

Shahi uning ko'zlariga tikildi.

Shahi:Demak, boylik emas... Unda nima?

Jungkook javob bermadi. Faqat sovuq jilmayib, uning yonidan o'tib ketdi.

Jk: Vaqti kelganda o'zing bilasan.

U zinadan pastga tushib ketdi. Shahi esa joyida qotib qoldi."Bu odam nimani yashiryapti?"

O'sha tun...

Shahi uxlay olmadi. Jungkookning aytgan gaplari xayolidan ketmasdi.Soat tungi ikkiga yaqinlashganda u deraza yoniga bordi. Shu payt hovlida qora mashina to'xtaganini ko'rdi.Jungkook tashqariga chiqdi.
Qiziqish uni yengdi.
Shahi sekin pastga tushib, parda ortidan kuzata boshladi.
Qora kiyimdagi ikki kishi Jungkookga qora papka uzatdi.

X:Boss... qizning har bir qadamini kuzatyapmiz.

Jungkook papkani ochdi.
Ichidan suratlar chiqdi.
Shahining suratlari.
Universitetda... Kutubxonada... Do'stlari bilan...Shahining nafasi tiqilib qoldi.

"Meni... kuzatishgan?"

Jungkook suratlarni birma-bir ko'rib chiqdi.

Jk: Hech kim yaqinlashmasin. Ayniqsa... u yigit.

X: Tushunarli, boss.

Birdan Jungkook boshini ko'tardi.Go'yo kimdir kuzatayotganini sezgandek...Nigohi to'g'ri derazaga tushdi.
Shahi qo'rqib pardaning ortiga yashirindi.
Yuragi qattiq urardi.
Oradan bir necha soniya o'tib, eshikning qulfi ochilgan ovozi eshitildi.
Qadamlar...Og'ir...Sekin...
To'g'ri zinadan yuqoriga ko'tarilardi.Shahi ortga tisarildi.
Eshik dastasi asta pastga tushdi.Eshik ochildi.Jungkook eshik oldida turardi.
Uning nigohi odatdagidan ham sovuq edi.

Jk:Shahi...

Shahi: H-ha?

Jk: Men bitta narsani yomon ko'raman.

U yana bir qadam yaqinlashdi.

Jk:Menga ishonmaydigan odamlarni.

Shahi qo'rquvini yashirishga urinib dedi:

Shahi: Men hech narsani ko'rmadim.

Jungkook bir necha soniya indamay turdi.
So'ng cho'ntagidan bitta eski suratni chiqarib uning qo'liga qo'ydi.
Suratda Shahi kichkinaligida otasi bilan turardi.Lekin suratning chetida yana bir odam bor edi...Yuzi yirtib tashlangan.
Jungkook past ovozda dedi:

Jk:Otang senga u odam haqida hech qachon gapirmaganmi?

Shahi hayrat bilan suratga qaradi.

Shahi:Bu... kim?

Jungkookning labida sirli tabassum paydo bo'ldi.

Jk:Meni bu uyga olib kelgan inson... aynan o'sha.

Jungkook suratni qaytarib oldi.
Jk:Bu odamni unut. Hozircha bilganing o'zing uchun xavfli.

Shahi uning ko'zlariga tikildi.
Shahi: Unda nega meni kuzatyapsiz?
Jk: Chunki seni yo'qotishni istamayman.

Shahi hayrat bilan unga qaradi.

Shahi: Nega?

Jungkook nigohini chetga olib qochdi.
Jk: Bunga hali javob berolmayman.

Aslida esa Jungkookning qalbida boshqa haqiqat yashirin edi. U Shahini anchadan beri bilardi. Otasi tirik paytida unga faqat bitta vasiyat qoldirgandi, ammo vaqtida uni Jungkookga berishga qarshilik qilgan.

"Qizimni nima bo'lmasin himoya qil."

Shundan beri Jungkook uni uzoqdan kuzatib, barcha xavfdan asrab kelardi. Ammo buni aytishi bilan Shahi undan butunlay uzoqlashishini ham bilardi.Shahi esa uning sovuq fe'li ortida yashiringan sirni hali anglamagan edi. U faqat bitta narsani sezardi Jungkookning ko'zlari har safar unga qaraganda, unda nafratdan ko'ra ko'proq himoya qilish istagi bor edi. Ammo U Shahining Ogay otasi!

Kim xonim: Azizim, Shahi kechki ovqatga keling!

Jk undan uzoqlashdi, ortiga oʻgirilib keta boshladi. Uning shkafday orqasi tungi chiroqlarda yaqqol koʻrinardi, Shahi bir muddat koʻzini uzolmadi, ammo u unday qilishi mumkin emas! Ogay otaga? Yoʻq

***kechki ovqat vaqti hamma indamay ovqatlanardi, ammo Jkning koʻzlari Shahida. Shahi bu taranglikdan tezda ovqatini yeb xonasiga ketdi.

U borip oʻyladi...Kravotida yotar ekan hayollarida Jk! Uning gavdasi, uning nigohi, qizning yuragini yondirardi.

Shahi: Nimalar qilyabman oʻzi?

U oʻylab-oʻylab uxlab qoldi... Tong ham bir zumda yaqinlashdi, 7:27..Shahi koʻzlarini ochar ekan quyosh nurlarini koʻrib oʻzini yangi olamdagidek his qildi.

U dush qabul qildi, Oʻziga qarab, kiyinib pasga tushdi, nonushta qildi..Negadir uning yuzi befarq boʻlsa ham Jkni koʻrish umidi bilan tushdi ammo Jk uxlayabdi. U nonushtasini qidi va universitetga ketdi...U yerda avvalgidek muhit emas aksincha negadir bugun butun universitetning yigutlari undan oʻzini olib qochardi, hatto doʻstlari ham, Shahi bu Jungkookning ishi ekanligini bilar edi.

Darslar tugagach u uyga yoʻl oldi ammo ortidan kimdir kelayotganini sezdi, va oʻgirilib qarasa bu uning eski doʻstin Juhoon edi.

Juhoon uni borip quchoqladi, u Shahining yoshlikdan beri eng yaxshi doʻsti boʻlgani uchun Shahi ham quchoqladi. Ular uzoqlashganidan soʻng.
Shahi; Hoy qayerlarda eding? Necha kundan beri universitetda seni koʻrmadim.
Juhoon: Men kasal boʻlgandim, shunga kela olmadim. Nima yangiliklar?
Shahi: Aytsam ishonmaysan, onam qandaydir erkakka turmushga chiqdi, u endi biz bilan yashaydi.Ammo menga uning borligi yoqmayabdi xuddi xavf bordek.

Juhoon eshitib hayratda qoldi.

Juhoon: Rostanmi? Senga qiyin boʻlsa kerak.
Shahi:Bundan tashqari, u meni universitetda boshqa yigitlar bilan gaplashishimni ham taqiqlab qoʻydi, men endi seni koʻrmayman deb oʻylagan edim.
Juhoon: qoʻysangchi, boshqalar mayli, ammo menimcha oʻgay otang doʻstligimizga qarshi emas.
Shahi: Balki biror joyga borip gaplasharmiz? Aylanardik, axir necha kundan beri koʻrishmadikku.
Juhoon: Ha mayli yuraqol.

** Ular sayr qilib avval kafega soʻngra sohilga borishdi. U yer ikkalasining ham sevimli joyi koʻpincha ular bu yerga yolgʻiz birga kelishardi.

Botayotgan quyosh nurlari dengiz suvlarini yana ham chiroyli va nafis koʻrsatardi. Shahi bir muddat oʻzini yengil xis qildi, Juhoon bilan suv yaqiniga, qirgʻoqqa oʻtirishdi, bir muddat atrof sukunatga choʻmdi.

Shahi hayolga choʻmdi, bir muddat hayollarida faqat Jungkook edi. Negadir uni oʻz ogay otasi sifatida koʻrgisi kelmayotgandi.

***
Soatlar oʻtdi, 21:58...qorongʻu tushgan bu vaqtda ular gaplashib snacklar sotib olishdi. Birga haqiqiy doʻstlar oʻtkazadigan vaqtni oʻtkazdi. Juhoon Shahini uyiga kuzatib qoʻydi. Shahi xayrlashgach yuqori qavat oynasidan Jungkook ularni kuzatayotganini payqadi, bu yaxshilik alomati emas chogʻi. Uning jagʻlari tarang, sovuq nigoh bilan boqardi. Va qoʻllarini choʻntagidan chiqarib barmoqlari bilan Shahiga "kel" degan ishora berdi 👉
Shahi koʻzlarida qandaydir hayajon uygʻondi asta qadamlar bilan uyga kirdi soat 22:37...onasi bu vaqt uxlashini bilardi..Ammo nega Jk uxlamagan? Ehtimol Shahini kutgandir. U sekin yuqori qavatga koʻtarildi va Jungkookning xonasiga yqinlashib eshikni uch marta sekin taqillatdi. Ichkaridan "Kir" degan ovozdan soʻng sekin eshik tutqichini pastga tushirdi va kirdi. Xona Jungkookning xushboʻy hidiga toʻla edi. Jungkook kelishgan holatda derazaga qarab turgan joyida Shahiga qarab oʻgirildi va qadam bosib keldi..

Ammo Shahi bir narsani payqadi, Jungkookning yuzlari toʻliq pushti rangda, koʻzlari xiralashgan yana undan shanpan vinosining hidi anqib turardi.
Jungkook: Senga yigitlardan uzoq yurasan demaganmidim?
Shahi: U meni bolalikdagi doʻstim, u.....
Jungkook: Oʻchir! Senga birinchi kelganinda aytgandim mening barcha gapim qonun deb, meni kimligimni bilmaysan choʻgʻi Kim Shahi. U yana bir qadam tashladi oradagi masofa ancha tarang, Shahi uni qaynoq nafasini bemalol his qila olardi.
Shahi: Meni barchadan ayirishga haqqingiz yoʻq! Qaysi ota shunday qiladi?

Jungkook jilmaydi, faqat ayyorona.
Jk:Ota? Meni oʻz otangday koʻrasanmi? Qanday yoqimli, men buni oʻgay ota sifatida emas kerak boʻlsa yigit sifatida qilyabman! Shahiginam.
Shahi:Aqldan oʻzdingizmi?
Jk:Ha, sen haqiqatni bilmaysan, sen 18 yoshingda seni oʻzimniki qilish uchun otangni oldiga bordim. Lekin otang men Mafiya boʻlganim uchun hayotingni xavf ostiga qoʻymaslik uchun seni menga bermadi. Seni bir necha yilar avval bitiruv kechasida singlimni uyga olib ketayotgan vaqtimda koʻrib, sevib qolganman. Mening singlim Jeon Jina, u senga men haqimda aytmagan,.. sening eng yaqin dugonang edi yodingdami? Xullas, sen meniki boʻlishingni butun vujudim bilan istaganman.

Shahi bu gaplarni eshitib shok holatida edi.
Shahi:Mafiya? Ammo onamga uylandingiz..Nega Jina menga aytmagan?
Jk: Nafas olib savol ber, Ha otang oʻlimidan avval menga tan berib seni himoya qilishimga rozi boʻldi va seni asrashni menga vasiyat qildi. Bu uyga yaqinlashishim uchun Bu oiladan kimdirga uylanishim kerak edi.
Shahi: Lekin onam...
Jk: Onang yaxshi ayol deb oʻylaysanmi? Yoʻq u meni universitetda kursdoshim edi, kelishgan yigitlarga osilib yurardi. Butun universitetda Bi*ch degan nom oldi...Chunki bir kuni otang uni clubda boʻlgan vaqti zoʻrlagandi.U senga homilador boʻlgan, va otang unga uylanishga rozi boʻldi...

Shahini koʻzlari yoshga toʻldi.
Shahi: men qanday tugʻildim oʻzi? Nega menga ochiq oydin onamni yomonlayabsiz? Meni sevgan ekansiz nega menga emas onamga uylandingiz?
Jk: chunki onang otangni oʻlimidan soʻng yolgʻiz qolishni istamay seni izlab kelganimda unga uylanishimni talab qildi. U seni mendan yashirdi, oxiri topganimda shu yoʻl bn shart qoʻydi, seni har kuni koʻrishim uchun rozi boʻldim.

Shahi jim qoldi.
Jk:Ammo havotir olma men unga qoʻlimni uchini ham tekazmadim, chunki menga sen keraksan, u emas, senga hiyonat qilmadim
Shahi: Telba, sizdek mafiya insonni sevgandan koʻra oʻlganim afzal.
Jk: Birga oʻlamizmi? Seni taqdiring menman! Seni boshqa erkak bilan hatto tasavvur qila olmayman...Aytgancha bugun Juhoon bilan ketganing kech kelib, gaplarimga quloq solmaganing uchun jazo olasan!
Shahi: Qanaqa jazo? Ahmoq, menda uzoq turing...Mastsiz! Oʻzingizni bilmayabsiz.
Jk: ha mastman, senga oʻz tuygʻularimni yashirmay aytishim uchun ichdim ammo yigit bilan koʻrib rashkim keldi.
Jk Shahining bellaridan qoʻlini oʻtkazdi.
Jk: Jonim, sevgilim, Shahiyim, seni qancha kutganimni bilasanmi? Sen uchun dunyoni yoqaman, butun mafiya olamiga oʻt qoʻya olaman.Eng qudratli Mafiya Jeon Jungkookning xotini boʻlasan, Jeon Shahi..

Shahi qotib qoldi. Jk ni itarib yubora olmayotgandi, chunki uning tanasiga Jkning issiq qoʻllari yoqgan ammo buni bildarishga harakat qilmayotgan edi
Shahi:Qoʻyib yuboring, mastsiz...
Jk: tushunmayabsan! Nima qilayotganimni bilaman!
Shahi: endi otamsiz!
Jk: vaqtincha yolgʻon otangman, lekin yaqinda butun dunyoda ering ekanligim barchaga maʼlum boʻladi..

Jk undan boʻsa ola boshladi...Shahi uni itarmoqchi boʻldi ammo uning oʻgʻzidan kelayotgan Shampan vinosi uni mast qilgandek rohat bagʻsh etardi,Shahi nima qilishni bilmasdi, agar uni qaytarib oʻpsa oxiri boshqacha tugaydi ammo uni oʻzidan itargisi ham kelmayotgandi. Noijol u ham boʻsaga javob qaytardi, bundan Jk biroz hayratda ammo tezda nazoratni oʻz qoʻliga olib ehtirosli boʻsani davom ettirdi.

Bir necha ogʻir daqiqadan soʻng Jk istamaygina boʻsani buzdi, peshonasini unikiga bosib ogʻir nafas oldi.

Jkning qoʻllari sekin Shahining soniga tushib borardi. Ikkalasining ham nafasi ogʻir,xonadagi sukunatda faqat boʻgʻiq nafas ovozi va Jkning vinosi, Shahining qulupnayli atirini hidi anqib turardi...Jk ovozi boʻgʻiq.
Jk:Bilardim...meni rad eta olmasligingni.
Shahi: Bas qiling onam koʻrib qolsa yaxshi ish boʻlmaydi.
Jk; onangga uxlatadigan dori berganman, uygʻonmaydi.
Deb Shahini koʻtarib yotoqqa olib bordi...Shahini yengil tashlab bir zumda ustiga chiqb oldi va kiyimlarini yecha boshladi..Asta sekin uning Abs va baquvvat mushaklari koʻrinardi.

Jk Shahining qoʻlini oldi va oʻzining koʻkragidan tortib abs gacha qoʻllarrini tanasiga tekkazdi.
Jk:Sezyabsanmi? Mana shu butun tana seniki, seni hohlaydi..
Shahi unga qarab faqat nafas olardi.. Vaqti-vaqti bilan tanasiga koʻz yugurtirardi, qoʻlini ham tortib olmadi.

Jkning mastligi tutib shahining koʻylaklarininyirtib tashladi. Bundan keskin nafas chiqarib yuborgan Shahi endi faqat li*chik va pastki shoʻrtikda qolganidan biroz uyaldi.

Jungkook egilib tanasidan boyin qismidan oʻpa boshladi, Shahi avtomatik ravshda qoʻllarini Jungkookni boʻynidan oʻrab kuzlarini yumdi...Jk qaynoq oʻpib, tanasida qaynoq za*oslar qoldirardi. Shahi oʻzini huddi tush koʻrayotgandek his qilardi. Jungkook boʻynidan uzoqlashib yana oʻpa boshladi pastki lablarini tishlab tili sekin Shahining ogʻiz boʻshligʻida aylana boshladi.. Uning tili Shahini tilini izlar, lablarini soʻrardi...Shahi bunga qarshilik qilishni hohlamasdi..
Shahi hayollari: Ihmm...bunchalar qaynoq, oʻzimni undan uzoqlashtirgim kelmayabdi, hamma oʻgay otalar shunday ideal boʻladimi? Men hohlayabman, unga buni qanday aytaman?

Jungkook bu vaqt uni shu qadar qattiq oʻpardiki, hech ham toʻymasdi, oxiri boʻsani uzib ogʻir nafaslar bilan peshonasini peshonasiga bosdi. Qollari belidan, li*chklariga koʻtarildi birgina harakat bn ularni yechib tili bilan koʻkrak uchlariga tashlandi, uni oʻz soʻrgʻichidek shunchalik ehtiros bn soʻrardiki, Shahi bu rohatdan inhrab yubordi, bu unha biroz ogʻriq berayotgan boʻlsa ham nolimasdi.
Jungkook pastlashdi, qorin boʻshliqlarini tili bn artgandek yalar, issiq tilining tovushi xonadagi muhitni sexylashtirardi. Bir necha daqiqadan soʻng Jk uzoqlashdi va oʻz kamarlarini boʻshashtirib karavot chetiga uloqtirdi. Uning koʻzida yirtqich uchqun chaqnab kichik tabassum bn Shahiga qaradi.
Shahi:Ichki kiyimni sen yechishingni hohlmayman.
Shahi yuzlari qizardi.
Shahi:Lekin...
Jk uning qoʻlllarini ushladi va ichki kiyimiga tekkezdi.

Jk: Shunchaki yech va koʻr, bu xoʻrozcha sening mushugingha qanchalik zor boʻlib qattiq holatga kelganini...
*Shahi oʻzi boʻlmagan holda ichki kiyimini tortdi.koʻzi bir muddat Jkning katta va yoʻgʻon @zosiga tushdi..Jk buni payqab kuldi.
Jk:Yoqdimi? Ichingda xis qilishni istaysanmi?

****
Jungkook uning ostida tanasi taranglashganini his qildi va bu o'tkir, yirtiq nafasni eshitdi. Uning harakatlari bir zum qotib qoldi. U boshini ko'tarib, uning nigohiga duch keldi va uning ko'zlarida qo'rquv va boshqa bir narsani ko'rdi ,u to'liq o'qiy olmadi
Shahi: Ihmm...
Jk :Shahi..
u jimgina, ovozi bo'g'ilib. Jk: Hechqisi yo‘q, men shu yerdaman.

U vaqtini oldi. Uning barmoqlari uning sonlarini ohista ushlab, u erda ushlab turdi, lekin bosmasdan. U o'zining his-tuyg'ulariga, uning tanasining og'irligiga moslashishi uchun vaqt berib, kutdi.
Jk:Nafas ol, deb pichirladi u lablarini uning chakkasiga bosib. "Faqat nafas ol."

Jungkook sekin, deyarli bardoshi chegarasida harakat qildi. Har bir zarba ehtiyotkorlik bilan, o'lchovli edi, go'yo unga zarar etkazishdan qo'rqqandek. U uning ostida uning tanasi titrayotganini his qildi va bu uning yuragi tez urdi - ehtirosdan emas, balki qandaydir g'alati, notanish mas'uliyat hissidan. -
Jk:Shahi...
u nafas oldi, ovozi zo'rg'a eshitildi. Jk:Og'riyotgan bo'lsa ayt. Eshitasanmi? Faqat ayt.

Uning qo'llari uning
sonlarini mahkam ushlab, ritmini boshqardi, lekin u tezlashmadi. U uning reaktsiyasini kutdi, nigohini uning yuziga qadab, nafas olishidagi, kipriklarining harakatidagi zarracha o'zgarishlarni sezdi.

Jungkook tanasi to'satdan uning ostida egilganini his qildi va bu o'tkir, yirtiq nafas uning qonini qaynatdi. U o'sha shirin joyni topganini tushundi va u shunchalik tirishqoqlik bilan ushlab turgan boshqaruv barmoqlari orasidan sirg'alib keta boshladi. Uning harakatlari yanada qat'iylashdi. U endi bunchalik o'zini tutmadi; uning ritmi tezlashdi, chuqur va ishonchli bo'ldi.

Jk:Shahiyim...
uning bo'yniga pichirladi u, ovozi endi iltijo emas, balki iqror edi. U uning sonlarini o'ziga yanada qattiqroq bosdi, uning harakatlari bilan nafasi vaqt o'tishi bilan oʻgʻirlashganini his qildi. Uning ko‘zlari yarim yumuq, yuzi jamlangan zavq ifodasida muzlab qolgan edi.

Uning harakatlari yanada shiddatli, ritmik va chuqurroq bo'ldi. Jungkook uning ostida tanasining har bir qisqarishini, har bir kichik titroqni his qildi va bu uni aqldan ozdirdi. U uning kaftlarini ushlab, boshining ikki tomonidagi yostiqqa mixladi va pastga engashib, uning qochishiga to‘sqinlik qildi.
Jk:Sen shundaysanki...

u gapni tugatmay, uning lablaridan nafas oldi. Uning tanasi taranglashdi, orqa mushaklari teri ostida to'lqinlanardi. U endi ehtiyotkor bo'lishga harakat qilmadi instinktlar aqldan ustun keldi. Uning harakatlari keskin, buyruqboz bo'lib, ular orasidagi bo'shliqni to'ldirdi.

Jk uning ichida yurak urishi urayotganini his qildi va bu tuyg'u - issiq, to'la, haddan tashqari samimiy uni bir lahzaga ko'zlarini yumdi. Uning qaynoq urugʻi qizning ostini toʻldirishni boshlab yuborgandi.U uzoqlashmadi, balki unga yaqinlashmoqchi bo'lgandek, unga yanada yaqinroq bosdi. Uning tanasi asta-sekin bo'shashadi, orqa mushaklari endi qotib qolmaydi. U sekin bir qo'lini uning son qismidan olib tashladi va barmoqlarini sochlari orasidan o'tkazib, boshini sekin silab qo'ydi.
Shahi: Ihmm...Issiq.
Jk:Shahi..
ko‘zlarini ochib, ohista chaqirdi. Uning nigohlari xira, g'ayrioddiy yumshoq edi.
4 soatlik jinsiy aloqadan soʻng U yonboshiga dumalab, boshini Shahining ko'ksiga qo'ydi va ko'rpani ikkalasiga tortdi.

Xonada sukunat hukm surdi, uni faqat ularning og'ir, asta-sekin oqshom nafaslari buzdi. Jungkook Shahini yaqin tutib yonboshlab yotdi. Uning qo'li avtomatik ravishda uning sochlarini taraydi, barmoq uchlari uning terisini tarashdi - ohista, deyarli mexanik ravishda, go'yo u nima qilayotganini bilmagandek. U shiftga tikildi va uning odatda juda tushunarsiz va mag'rur yuzi endi g'alati bo'shdek tuyuldi. Go'yo u nazorat qilishga odatlangan hamma narsa - pul, mavqe, odamlar - bu kichkina yotoqxonada birdan ma'nosini yo'qotdi.

Jk: Yaxshimisan?"
Shahi: Ha..
Jk:Endi bildingmi sen uchun kimman?
so‘radi Jk nihoyat. Uning ovozi past, odatdagi ishonchidan mahrum edi. U boshini unga qaratib, xira nurda uning yuzini o'rgandi. Barmoqlari uning chakkasida to'xtab qoldi.

Jk Shahining ho'l bo'lib qolganini his qildi, uning qo'li uning sonidan pastga tushdi va nafasi yana tiqilib qoldi. U bir zum to‘xtab, pastga qaradi. Uning ko'zlari qorayib ketdi va lablarida xuddi o'sha yarim tabassum paydo bo'ldi jasorat va yanada chuqurroq narsa. U qizning qulog'iga egildi, uning issiq nafasi uning yumshoq terisini surtdi.

Jk:Jina, sen juda namsan
deb pichirladi u, bosilgan xohish bilan ovozi titraydi.
Jk: Haqiqatan ham men sizga shunchalik ta'sir qildimmi?
Shahi:bu juda ajoyib edi...
U uning ko'zlariga qarash uchun bir santimetr orqaga tortdi. Uning nigohi og'ir, deyarli sezilib turardi. Jk:Mumkinmi menga? deb so‘radi u va bu savolda endi shubha yo‘q edi.
Shahi:Mhm...

Jungkook javob berishga uzoq vaqt talab qilmadi. Uning javobi darhol, qat'iy edi. U karavotdan pastga sirg‘alib tushdi, harakatlari xuddi nima qilayotganini aniq bilgan odamdek silliq va ishonchli edi. Uning sonlari orasiga qo‘l cho‘zganida, bir zum to‘xtab, unga qarab turdi. Uning ko'zlarida nafaqat orzu, balki va'daga o'xshash narsa ham bor edi u buni hech qachon unutmaydigan tarzda qilmoqchi edi.
Jk: Menga qara, shahi,

dedi u jimgina. U lablarini uning terisiga surtdi, avvaliga zo'rg'a, masxara qilib, uni tatib ko'rdi. Uning tili uni sekin va muloyimlik bilan o'rgandi, shunda u yana dumbalari titray boshlaganini sezdi.

Jk javob kutmadi. U yana engashib, lablari va tili yangi kuch bilan ishladi, bu safar go'yo uning o'z qo'zg'aluvchanligi bilan raqobatlashayotgandek qat'iyat bilan. Barmoqlari uning sonlariga chuqurroq kirib, qizil izlar qoldirdi va oyoqlaridagi mushaklar titray boshlaganini his qildi. U Shahining ogʻir nafas olishini eshitdi, tanasining har bir qisqarishini his qildi va bu uni harakatga keltirdi. U qadamini tezlashtirdi, uning harakatlari deyarli g'azablanib, uni bir ovozni boshqara olmaydigan darajaga olib keldi.
Jk:Ha, Shahi...

deb shivirladi u uning terisiga, aloqani zo‘rg‘a uzib.

****
Tong otdi..Ertasi kuni ertalab Jungkokn birinchi bo'lib uyg'ondi. Quyosh nurlari og‘ir pardalar orasidan o‘tib, karavotdagi tartibsizlikni yoritib turardi. U chalqancha yotib, bir qo'lini boshining orqasiga olib, yonida uxlayotgan Shahini kuzatardi. Uning nigohi xotirjam, deyarli uzoqda edi u ish uchrashuvlarida ishlatgan ko'rinishi. Ammo uning yelkasiga qaraganida, tishlagan izi ko'rinib turardi, lablari burchagi biroz burishib ketdi. Nihoyat u ko‘zlarini ochib, karavotga o‘tirganida, u o‘rnidan sakrab o‘rnidan turib quchoqladi yoki shirin so‘z aytmadi.
Shahi:Xayrli tong
Jungkook: Qanday uxlading? Otang bilan uclahs mazza ekanmi?
Shahi: Judayam..
Jk:Boʻldi shuncha kutganim yetar bugun Canadaga chipta brom qildim ertagayoq ucjib ketamiz..
Shahi: Onamchi?
Jk:qoʻyaver, oʻziga boshqa erkak topadi..

Ular kiyinib pastga tushdi...Pasda onasi nonushta qilib oʻtirgandi..Uning koʻzlari Shahining boʻyniga tushdi .
Kim xonim: Bu nima?
Shahi: Bu Juhoonning ishi oyi
Kim xonim: Vaniyohat oʻzingga yigit topdingmi?
Shahi:Shunaqa desa ham boʻladi..
Bu vaqt bu yolgʻondan Jk kulib yuboray deb nonushta qilardi ammo u tezda oʻzining sovvuqon niqobini taqdi...U bir soatdan soʻng ishga ketdi, ishda ham hayoli ertangi kun Shahi bilan Canadaga ketishi haqida edi. Barcha jiddiy ishlarni yakunlagach, uyga qaytdi...Uyda onasi kechki ovqat bilan kutardi.. Shahi,Onasi va Jungkook birga kechki ovqat qilishdi...Keyin Onasi Jungkookni xonaga olib ketdi..Shahi indayamaygina idishlarni yigʻib ularni yegʻadi..Bir necha soatlarda Shahi ish qilayotgan vaqtida ortidan kimdir uni zarb bilan koʻtsrib stolga oʻtqiztirdi Bu jk edi..
Shahi:Nima qilyabsiz? Onam koʻrib qoladi.
Jk: koʻrmaydi, uxlab qoldi...
Shahi:Hmm....birga kirgandingizku nega uxlamadiz ular bilan?
Jk: Rashkmi bu?
U labini burchakida jilmayib qoʻydi..bunday Shahi biroz uyaldi..
Shahi: Hech hamda..
Jk: Tan ol..

Deb Jk lablariga yaqinlashdi va sekin va ehtirosli boʻsa olishni boshladi 10 soniyaga yetmasidan Shahi ham erib ketganday unga javob qaytara boshladi.

**Ertasi kuni Onasi uygʻondi...Yonida Jk yoʻq..u hayron boʻlib pastga tushib qidirdi uyda Na Jungkook na Shahi bor edi..Ular allaqachon Airportda...
Xizmatkor ular birga qoʻl ushlashib ketganini aytdi...

1 haftadan soʻng...Hammasi yaxshi ketmoqda, Jungkook endi ochiqchasiga Shahi bilan birga edi...U dush qabul qilayotgandi issiq suv tomchilari terisidan dumalab tushar edi...Jungkook birdan uning yelkasida qaynoq lablarni xis qilib koʻzlarini ochdi va irtiga oʻgirilsa Shahi turardi...
Jk:Mm..Azizam.. birga dush qabul qilmoqchimisan.
Deb Shahini yaqinroq tortdi va qoʻllarini belidga oʻradi..
U Shahining koʻzlarida baxt uchqunini koʻrdi..

Jk: Otangni oʻpmaysanmi?😁
Shahi: Hoy, endi otam.emas yigitimsiz...

Jungkook uni quchoqlar ekan ikki kiyimsiz tana bir birga mayin ishqalanardi, Jungkook yuzini orqaga tortdi. Va lablariga termulibasta boʻsa olishni boshladi.Boʻsa avvaliga mayin keyin esa ehtiroslilashib bordi...Jungkookning tili Shahini oʻgʻziga kirib uni oʻrgana boshladi

Endi ularning doimgi kuni shunday boʻlishi aniq....

Kim Shahi uchun atalgan mini fanfic oʻz nihoyasiga yetdi

...

2026-06-26T18:41:52.415Z

Step father

...

2026-06-26T18:31:32.655Z

"My Criminal"
3-Qism

Jungkook qog'ozni qo'lida mahkam ushlab turardi.

"Han River. 11:30 PM. Yolg'iz kel."

Ammo uning nigohi qog'ozning orqa tomonidagi belgidan uzilmayotgandi.

Jk:Bu... bo'lishi mumkin emas...

Ikki yil oldin aynan shu belgi tushirilgan jinoyat ishini u shaxsan yopgandi.Asosiy gumondor o'lgan deb topilgan edi.Lekin...
Agar u tirik bo'lsa-chi?
Jungkook chuqur nafas oldi.

Jk: Demak, bu ish Jina bilan boshlanmagan...

Ertasi kuni,Politsiya bo'limi.

Seungmin :Janob, yolg'iz borishingiz mumkin emas, Bu tuzoq!

Jk:Bilaman.

Seungmin: Unda nega baribir bormoqchisiz?

Jk:Chunki bu safar u meni chaqirmadi.

Hamma hayron bo'lib unga qaradi.

Jk:U menga nimanidir ko'rsatmoqchi.

Kechasi.Jungkook Han Riverga ham yetib bordi.
Shamol daryo bo'ylab esardi. Atrof deyarli bo'm-bo'sh edi.
Jungkook qora palto kiygancha soatiga qaradi.11:29.

Jk:Bir daqiqa...

Birdan orqasidan tanish ovoz eshitildi.

Jina:Vaqtida kelishni bilarkan ekansan.

Jungkook ortiga burildi.

Jina ko'prik panjarasiga suyanib turardi.Bugun ham qora kiyimda edi.
Shamol uning sochlarini yengil hilpiratardi,Jungkook unga yaqinlashdi.

Krasotka ❤️

Jk:Meni nega chaqirding?

Jina:Zerikdim.

Jungkook kulimsiradi.

Jk: Bunga ishonishimni kutyapsanmi?

Jina:Yo'q.

Bir necha soniya ikkalasi ham jim turishdi.
Jungkook birdan cho'ntagidan qog'ozni chiqardi.

Jk: Bu belgini qayerdan olding?

Jinaning tabassumi sekin yo'qoldi.

Jina:Demak, sen ham tanirding.
Jk: Javob ber.
Jina:Meni ham kimdir ovlayapti.

Jungkookning qoshlari chimirildi.

Jk:Nima?

Jina:Men o'ldirgan odamlar ro'yxatida u yo'q.

Jk:Kim u?
Jina:Hozircha ayta olmayman.

Shu payt...

Bang!

O'q ovozi tun sukunatini yorib yubordi.O'q Jungkookning qulog'i yonidan vizillab o'tdi.

Pastga! deb baqirdi Jina.

U Jungkookni ushlab yerga tortdi.

Ketma-ket yana bir nechta o'q uzildi.Ko'prik ustida vahima boshlandi.
Jungkook qurolini chiqarishga ulgurganida, qarama-qarshi tomdagi binoning tomida qora niqobli mergan ko'rindi.

Jina:U yerda!

Mergan yana nishonga oldi.Bu safar...Jina.
Jungkook bir soniya ham o'ylamadi.U Jinaning oldiga o'tib, uni chetga tortdi.O'q temir panjaraga tegib uchqun chiqardi.Jina hayrat bilan Jungkookga qaradi.

Jina:Meni... qutqardingmi?
Jk:Men jinoyatchi bo'lsang ham, ko'zim oldida o'lishingga yo'l qo'ymayman.

Jina sekin kulimsiradi.
Jina:Sen haqiqatan ham g'alati politsiyachisan...

Ammo shu payt Jungkookning telefoni jiringladi, bu Noma'lum raqam.U qo'ng'iroqni yoqdi.Telefonning narigi tomonida ovoz buzib chiqarilgan edi.

— Jeon Jungkook...

Jk:Kimsan?

:Jina Kimni himoya qilganing bilan o'yin tugamaydi.
Jk:Nima demoqchisan?

Ovoz kuldi.

: U senga haqiqatni aytmadi.

Jungkook Jina tomonga qaradi.Jina esa birdan oqarib ketgandi.Go'yo bu ovozni tanigandek.

: Keyingi safar tanlashga majbur bo'lasan, ofitser.
Jinoyatchini qutqarasanmi...yoki ukangni.

Qo'ng'iroq uzildi.Jungkookning qo'lidan telefon sirg'alib tushay dedi.

Jk:Ukam...?

U bunday gapni hech kim bilmasligi kerak edi.Faqat...Juda ozchilik.
Jina esa bir qadam ortga chekindi.

Jina: U qaytibdi...
Jk: Sen uni taniysanmi?

Jina javob bermadi.Faqat qorong'ulik tomon tikilib turdi.Go'yo eng qo'rqqan odami yana qaytgandek.

Shamol tobora kuchayib borardi.Jungkookning nigohi Jinaning yuzidan uzilmasdi.

Jk:"U qaytibdi" deganing nimani anglatadi?

Jina indamadi.Uning nigohi qorong‘ulikda qotib qolgan edi.
Bu Jungkook birinchi marta ko‘rayotgan Jina emasdi.Doim sovuqqon bo‘lib yuradigan qizning ko‘zlarida bir lahzaga qo‘rquv paydo bo‘lgandi.
Jungkook bir qadam yaqinlashdi.

Jk:Jina... u kim?

Jina:Men aytsam ham ishonmaysan.
Jk: Sinab ko‘r.
Jina: To‘rt yil oldin meni bir odam topgan. U menga pul, hujjatlar va yashirin joy bergan.
Jk: Demak, sen yolg‘iz ishlamagansan?
Jina:Yo‘q.
Jk: U kim edi?

Jina javob berishga ulgurmay...

Bang!

Yana bir o‘q ovozi yangradi.Ammo Bu safar o‘q Jinaning yelkasini shilib o‘tdi.

Jina: Ah!

Jina muvozanatini yo‘qotdi.Jungkook uni ushlab qoldi.

Jk:Yaxshimisan?

Jina og‘riqdan ko‘zlarini yumdi.

Jina: Ha, ogʻriq bor deyishga arzimaydi.

Jungkook darhol ratsiyasini oldi.

Jk:Tez yordam! Han River ko‘prigi! Zudlik bilan!

Ammo javob kelmadi.Faqat shovqin.
Jungkook telefoniga qaradi.Signal yo‘q.

Jk:Jin ursin...

Jina asta kuldi.

Jina:Hammasini oldindan rejalashtiribdi.

Oradan besh daqiqa o‘tgach...Ular ko‘prik ostidagi eski omborga yashirinishdi.Jungkook sumkasidan birinchi yordam qutisini oldi.

Jk:Qimirlama.
Jina:Men yaxshiman.
Jk: Jim bo‘l.

Jina unga qarab kulimsiradi.

Jina: Menga buyruq berishni yoqtirasanmi?

Jk: Sen bemorsan.
Jina:Men jinoyatchiman.
Jk:Hozir esa yaralangansan.

Jungkook ehtiyotkorlik bilan uning yelkasidagi yarani bog‘ladi.Jina og‘riqni bildirmaslikka harakat qilardi.Lekin Jungkook uning qo‘llari titrayotganini sezdi.

Jk:Og‘riyaptimi?

Jina:Yo‘q.
Jk:Yolg‘on.

Jina indamay qoldi.Bog‘lash tugagach, u bir necha soniya Jungkookga tikilib turdi.

Jina:Nega meni qutqaryapsan?

Jungkook ham unga tikildi.Ularning koʻzlari toʻqnashar ekan, ular orasida Politsiyachi va Jinoyatchilikdan boshqa nimadir borligi sezilardi.

Jk: Chunki sen hali barcha savollarimga javob bermading.

Jina kulib yubordi.
Jina:Faqat shuning uchunmi?

Shu payt...

Ombor tashqarisida oyoq tovushlari eshitildi.
Tap... Tap... Tap...
Kimdir sekin yurib kelardi.Jungkook qurolini chiqarib, eshik tomonga qaratdi.Eshik asta ochildi.Ichkariga qora palto kiygan bir erkak kirdi.Yuzida qora niqob.
U qo‘lini cho‘ntagiga soldi.Jungkook qurolini mahkam ushladi.

Joyingda tur!

Erkak kuldi.

Jungwoon: Nihoyat uchrashdik. Jeon Jungkook.Demak sen xavfli Criminalimizni qiziqtiribsanda Handsome policeman?

Jk:Kimsan sen?!

Erkak sekin niqobini yechdi.
Jina uni ko‘rishi bilan nafasi ichiga tushdi.

Jina: ...Sen?!

Erkakning labida sovuq tabassum paydo bo‘ldi.

Jungwoon:Salom, Jina.
Meni shunchalik tez unutdingmi?

Jungkook ikkisiga navbat bilan qaradi.

Jk: Siz... bir-biringizni taniysizlarmi?
Jungwoon:Albatta.
Jina:Axir...

U Jinaning yuziga qarab kuldi.

Jungwoon: Uni "Criminal"ga aylantirgan odam menman.

Jinaning mushtlari titray boshladi.Ko‘zlarida nafrat alangasi yonardi.

Jina:Men seni o‘ldirgan edim...
Jungwoon :Afsuski...Men hali tirikman.

Bu inson aslida...........

Davomi bor..

...

2026-06-24T16:08:56.811Z

"My criminal"
2-Qism

*Telefon ekranidagi so‘nggi xabar Jungkookning boshida aks-sado berdi.

"Meni emas, avval uni top."

Jungkook:Uni...? — dedi u sekin.

*Xonadagi hamma jim bo‘lib qoldi. Hatto kompyuterlar ovozi ham g‘alati darajada baland eshitilayotgandek edi.
Jungkook suratni yana kattalashtirdi.Oyna aksidagi soyani.Bu oddiy tasodifiy aks emas edi.
Kimdir u yerda turgan.
Va bu Jina Kimdan boshqa yana bir odam borligini anglatardi.*

Jungkook:Joylashuvni aniqlang! — dedi u keskin ovozda.

Seungmin:Janob, signal allaqachon o‘chirilgan... u faqat bir marta kirib kelgan.

Jungkook mushtini stolga urdi.

Jungkook: U biz bilan o‘ynayapti.

Shu paytda.Qorong‘u tunnel ichida oyoq tovushlari yangradi.Jina asta yurib borardi.
Qo‘lida kichik USB qurilma.Uning yuzi sovuq, ammo ko‘zlarida g‘alati yorqinlik bor edi.

Jina:Shunday qilib... u meni ham o‘qiy boshladi, — dedi u o‘ziga o‘zi.

Jina tunnel oxiridagi eshikka yetdi.

Eshik ochilganda ichkarida bir erkak kutib turardi.Qora kostyumda.
Yuzini ko‘rish qiyin.

Mingyu: Kech qolding, — dedi erkak.

Jina boshini biroz egdi.

Jina: Men hech qachon kech qolmayman.

Erkak uning qo‘lidagi USB ga qaradi.

Mingyu:Ma’lumot undami?

Jina:Ha.
Jina uni havoga biroz ko‘tardi.

Jina:Ammo men unga ham qiziqib qoldim.

Erkakning ovozi sovuqroq chiqdi.

Mingyu:Jungkookmi?

Jina kulimsiradi va
Jina: U boshqacha.

Erkak bir zum jim qoldi.

Mingyu:Boshqacha odamlar eng xavfli bo‘ladi.

Politsiya bo‘limi.

Jungkook monitor oldida suratni qayta-qayta ko‘rayotgan edi.Birdan ekran titradi.Yangi video fayl ochildi.Hech kim yubormagan,Avtomatik.
Ekranda qorong‘u xona.
Va markazda stul.
Stulda esa...bo‘sh joy.
Lekin kamera asta pastga tushganda polga yozilgan yozuv ko‘rindi:

"Seni bu o‘yinga taklif qilaman, Jungkook."

Jungkookning nafasi bir zum to‘xtadi.

Jungkook:U meni chaqiryapti...

Orqadan hamkasbi shivirladi:

Seungmin:Janob... bu tuzoq bo‘lishi mumkin.

Jungkook: Men bilaman.

U monitorni o‘chirib qo‘ydi.

Jungkook: Va baribir boraman.

****
Shu kecha.Shaharning eng qorong‘u qismida eski bino oldida mashina to‘xtadi.Jina tushdi.

U eshikni ochdi.Ichkarida hech kim yo‘q edi.Faqat bitta stol.Va stol ustida bitta konvert.Jina uni ochdi.Ichida bitta surat bor edi.
Uning o‘zi.Ammo bu surat u hech qachon tushmagan joyda olingan edi.

Orqasida esa yozuv:

"Endi navbat sendan oldin harakat qiladigan odamda."

Jina sekin kuldi.

Jina:Qiziq...

Va shu payt orqadan ovoz eshitildi.

Jungkook: Demak, seni birinchi marta yaqindan ko‘ryapman.

Jina asta ortiga burildi.Qorong‘ulik ichida bir erkak turardi.
Jungkook, u juda kelishgan va baquvvat edi,Ikkalasi birinchi marta yuzma-yuz edi.
Lekin bu uchrashuv tasodif emas edi.

Bu — boshlanish edi.

Jina yerga qaradi va sekin labining uchida kulib qoʻydi.

Jina: Yolgʻiz kela olmabsanda?

Jungkook: Nimalar deyabsan?

Jina: Oʻzingni ahmoqqa solma..Oynada, anavi katta quti ortida va koʻchadagi oʻrmon yaqinida odamlaring meni kuzatayotgani haqida sezmaydi deb oʻyladingmi?

Jungkook: Qoʻyil juda eʼtiborlisan.

Jina unga 1-2 qadam yaqinlashdi.

Jina: Bu 10, 15 kishilik yordamchilaring kamlik qiladi.

Jungkook:Me shu yerdaman, seni oʻzim qoʻlga olaman.

Jina kuldi va unga yaqinlashdi.
Jina: oʻzingga koʻp ishonyabsan. "Handsome policeman" deb koʻziga birdan sprey sepdi. Bir zumda Jungkookning koʻzlari xiralashdi, koʻzlarini artib atrofaga qaradi ammo Jina allaqachon gʻoyib boʻlgan edi. Tezda qoʻliga ratsiyani oldi ammo barcha politsiyachilar Jinani koʻzdan qochirishgandi.

Jungkook:Lanʼati.

U ratsiyani jahl bilan pastga tushirdi. Atrofga qaradi — eski bino, sovuq tun, bo‘m-bo‘sh koridor... va Jinaning havoda qolib ketgan atiri. Hammasi bir necha soniya ichida sodir bo‘lgandi.

Jungkook:Hammani joyiga qaytaring! Chiqish yo‘llarini tekshiring. U uzoqqa ketmagan bo‘lishi kerak.

Ammo ich-ichida Jungkook buni o‘zi ham bilardi.Jina allaqachon ketgan edi.U shunchaki qochmagan Jungkook bilan o‘ynagandi.Uni ko‘rdi.Unga yaqinlashdi,
Masxara qildi,va izsiz g‘oyib bo‘ldi.Jungkook boshini biroz egib, yerga qaradi. Pol ustida kichkina kumush rang buyum yaltirab ko‘rindi. U egilib uni oldi.
Bir dona sirg‘a.

Jungkook uni kaftida aylantirib ko‘rdi. Bu tasodif emasdi. Jina buni ataylab tashlab ketganini u darrov tushundi.

Jungkook:Demak, endi o‘yin shu tarzda davom etadi...

Uyiga qaytganida tun allaqachon yarmidan o‘tgan edi.Jungkook kurtkasini divanga tashladi, bo‘ynidagi galstukni bo‘shatdi va oshxonaga kirib muzdek suv ichdi. Lekin baribir ichidagi g‘ashlik ketmadi.
Ko‘z oldidan bir manzara ketmayotgandi.Jinaning qorong‘ulik ichida unga yaqinlashgani.Labining uchidagi o‘sha xotirjam kulgi.
Va “Handsome policeman” degan ovozi.
Jungkook stakanini stolga qo‘ydi.

Jungkook:Jin ursin.

U jinoyatchilarni ko‘p ko‘rgan.Qo‘rqoqni ham, ayyorni ham, sovuqqonni ham.Ammo Jina boshqacha edi.U qochayotganda ham vahimaga tushmasdi.
Aksincha, vaziyatni o‘zi boshqarayotgandek harakat qilardi.Jungkook divanga o‘tirib boshini orqaga tashladi. Qo‘lida haligacha o‘sha sirg‘a turardi. U yana unga qaradi.

Jk: Sen aslida kimsan, Jina Kim?

Tun bo‘yi u deyarli uxlay olmadi.Har safar ko‘zini yumsa, Jinaning unga yaqin kelib pichirlashi qulog‘i ostida jaranglardi.

“O‘zingga ko‘p ishonyabsan...”

Tongga yaqin Jungkook endigina biroz mizg‘ib olganida, eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi.

Ding-dong.

Jungkook qoshlarini chimirdi.Bunday erta paytda kim bo‘lishi mumkin?U soatga qaradi.08:12.
Yarim uyqu holatida eshik tomon yurdi. Sochlari biroz to‘zigan, futbolkasining yoqasi bo‘shashgan edi. Eshikni ochishi bilan esa bir lahza qotib qoldi.Eshik oldida u turardi
*

Uzun qora palto, yelkasiga tushgan silliq sochlar, qo‘lida esa kichik oq quti.Bu Jina edi...

Jungkook uni kaftida aylantirib ko‘rdi. Bu tasodif emasdi. Jina buni ataylab tashlab ketganini u darrov tushundi.

Jungkook:Demak, endi o‘yin shu tarzda davom etadi...

Jungkook:Jin ursin.

Jk: Sen aslida kimsan, Jina Kim?

Tun bo‘yi u deyarli uxlay olmadi.Har safar ko‘zini yumsa, Jinaning unga yaqin kelib pichirlashi qulog‘i ostida jaranglardi.

“O‘zingga ko‘p ishonyabsan...”

Tongga yaqin Jungkook endigina biroz mizg‘ib olganida, eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi.

Ding-dong.

Uzun qora kurtka, yelkasiga tushgan silliq sochlar, qo‘lida esa kichik oq quti.Bu Jina edi...

Ammo kechagi qora kiyimdagi jinoyatchi qiz emas — bugun u tamomila boshqa ko‘rinishda edi.Nozik, chiroyli, xotirjam.
Go‘yo oddiy mehmondek.
Jungkookning ko‘zlari hayratdan kattalashdi.

Jungkook:...Sen?

Jina sekin ko‘zoynagini tushirdi. Ko‘zlarida yana o‘sha tanish masxarali chaqnash bor edi.

Jennie: Salom, handsome policemen dedi u mayin jilmayib.

Jina:Bu mahallada yangi qo‘shni bo‘lib ko‘chib keldim. Tanishib qo‘yay dedim.

Jungkook bir necha soniya gap topolmadi.

Jk: Nima?..

Jina qo‘lidagi oq qutini unga uzatdi.

Jina: Qo‘shnilar bir-biriga shirinlik ulashadi-ku odatda.

Jungkook qutiga qaradi. So‘ng yana Jinaning yuziga. U nima deyishni bilmay qoldi... g‘azablanish kerakmi, hayratlanish kerakmi, yoki darrov uni ushlashga urinish kerakmi.Lekin bir narsa uni to‘xtatdi.Jinaning qarashi, U qo‘rqmayotgandi.Aksincha, Jungkookning uyiga kelib turib ham xuddi nazorat o‘z qo‘lida turgandek qarab turardi.

Jungkook:Bu qanday o‘yin? U nihoyat past, ammo sovuq ovozda.

Jina biroz yaqinlashdi.

Jina:O‘yin? Yo‘q. Men shunchaki qiziqib qoldim.

Jungkook:Mendanmi?

Jina: Balki.

Jungkook eshik tutqichini qattiqroq siqdi.

Jk:Bu xavfli ish, Jina.

Jina:Menga tahdid qilyapsanmi?

Jk:Seni hibsga olishim mumkin.

Jina kulib yubordi. Sekin, yoqimli, lekin asabga tegadigan darajada xotirjam kulgi.

Jina: Unda nega hali ham qo‘lingni kishanga uzatmading?

Jungkook indamadi.
Chunki u ham buning javobini bilmay qolgandi.
Jina yana bir qadam yaqinlashdi. Endi ular orasida deyarli masofa qolmagandi.Uning nigohi Jungkookning qo‘liga tushdi.Kaftida kechagi kumush sirg‘a turardi.
Jina labining uchida kuldi.

Jina: Demak, topibsan.

Jungkook kaftini sekin yopdi.

Jk:Buni ataylab tashlab ketding.

Jina: Balki.
Jk: Nega?

Jina bir lahza jim qoldi. So‘ng ko‘zlarini uning ko‘zlariga qadab, juda past ovozda dedi:

Jina: Chunki men ham seni topmoqchi edim, Jeon Jungkook.

Jungkookning yuragi bir urish sekinlashgandek bo‘ldi.Shu payt koridor oxiridan lift eshigi ochilgan ovoz eshitildi. Jungkook bir zumga boshini burib qaradi.
Atigi bir soniya.Faqat bir soniya.Ammo yana eshik tomonga qaraganida, Jina allaqachon orqaga chekingan, ko‘zoynagini taqib bo‘lgandi.

Jina:Hali ko‘rishamiz, ofitser.

U burilib ketdi.Jungkook darrov uning ortidan chiqdi.

Jk: Jina!

Lekin qiz liftga emas, zinapoya tomonga burilib g‘oyib bo‘ldi. Jungkook uning ortidan yugurdi. Pastga tushdi. Bir qavat, ikki qavat...
Ammo birinchi qavatga yetganida zinapoya bo‘m-bo‘sh edi.
Faqat deraza tokchasida yana bitta oq qog‘oz turardi.Jungkook uni oldi va ochdi.Unda atigi bitta manzil yozilgandi.

“Han River, 11:30 PM.”

Qog‘ozning pastki burchagida esa bitta jumla bor edi:

“Bu safar yolg‘iz kel, handsome policeman.”

Jungkook qog‘ozga tikilib qoldi.Ammo qog‘ozning orqa tomonini aylantirganida uning yuzi birdan o‘zgardi.
Chunki orqa tomonda qora ruchka bilan chizilgan belgi bor edi.
Aynan shu belgi ikki yil oldin yopilgan, ammo haligacha ochilmagan bir jinoyat ishining hujjatlarida ham bor edi.
Va Jungkook bu belgini juda yaxshi tanirdi.
Bu Jinaniki emasdi.
Bu... u o‘lgan deb hisoblagan odamning belgisi edi.
Jungkookning barmoqlari qog‘ozni qattiq siqib yubordi.

Jk:Bo‘lishi mumkin emas...

Davomi bor...

...

2026-06-21T11:43:47.625Z

•New Fanfic 1-qism

"My criminal"

Jina Kim 23 yoshda, yoshligida juda kambagʻal, otasi Jinaning yoshligidan onasini urib doʻpposlab oʻldirgan, shundan soʻng unda nafrat uygʻonib 19 yoshida otasini oʻldirgan..Yoshligida uni juda koʻp qiynashgan uni haqiqiy psixopatga aylanguniga qadar mazax qilishgan. Yillar oʻtib u Jinani qiynagan barchani izsiz oʻldira oldi. Yillar davomida u "criminal" ga aylandi. Hozirda unga muhim topshiriqlar berishardi, uning insonlarni yoʻq qilishi kasbiga aylanib qolgan. Unga buning uchun koʻp pul berishardi, u 4 yildan buyon mohir jinoyatchiga aylangan ediki uning toza jinoyatlaridan shubhalanishlariga yoʻl qoldirmas edi. Butun Korea u har qayerda paydo boʻlib, insonlarni oʻldirishi haqida koʻplab maʼlumot berdi. Insonlar esa koʻchada yurishga ham qoʻrqishardi.

•New Fanfic 1-qism•
"My criminal"
Jina Kim 23 yoshda, yoshligida juda kambagʻal, otasi Jinaning yoshligidan onasini urib doʻpposlab oʻldirgan, shundan soʻng unda nafrat uygʻonib 19 yoshida otasini oʻldirgan..Yoshligida uni juda koʻp qiynashgan uni haqiqiy psixopatga aylanguniga qadar mazax qilishgan. Yillar oʻtib u Jinani qiynagan barchani izsiz oʻldira oldi. Yillar davomida u "criminal" ga aylandi. Hozirda unga muhim topshiriqlar berishardi, uning insonlarni yoʻq qilishi kasbiga aylanib qolgan. Unga buning uchun koʻp pul berishardi, u 4 yildan buyon mohir jinoyatchiga aylangan ediki uning toza jinoyatlaridan shubhalanishlariga yoʻl qoldirmas edi. Butun Korea u har qayerda paydo boʻlib, insonlarni oʻldirishi haqida koʻplab maʼlumot berdi. Insonlar esa koʻchada yurishga ham qoʻrqishardi.

Jeon Jungkook....28 yosh, 7 yildan buyon bosh politsiya lavozimida ishlagan.U juda koʻplab jinoyatchilarni ushlashga muvaffaq boʻlgan eng mashhur va professional Politsiyachilardan biri. U 2 yildan buyon Jina Kimni izlab qamoqqa tushirishga harakat qiladi. Ammo buni iloji bormikan deb baʼzida oʻylaydi. U kelishgan bir necha tattolari bor mushakli erkak, ayollarga hushi yoʻq boʻlishiga qaramay "Sexy" narsalarni yoqtiradi. U hozir ham Jinani izlash payida.

Seoul. Soat tungi 2:17.

*Yomg'ir shahar ko'chalarini yuvib tashlayotgandek tinmay yog'ardi. Kimsasiz xiyobonda qimmatbaho mashina to'xtadi. Mashinadan tushgan erkak atrofga xavotir bilan qaradi.*

— Men pulni berdim... Endi meni tinch qo'ying, — dedi u titroq ovozda.

Qorong'ulik ichidan qora kapyushon kiygan qiz chiqdi. Uning yuzini ko'rishning iloji yo'q edi.

Kech bo'ldi, — dedi Jina sovuq ohangda.

Erkak bir qadam ortga chekindi.

— Y-yo'q... Sen va'da berganding!

Jina kulimsiradi.

— Men hech qachon va'da bermayman.

Oʻq ovozi...Bir necha daqiqadan so'ng xiyobon yana jimjitlikka cho'mdi. Go'yo bu yerda hech kim bo'lmagandek edi.

Ertasi kuni.

*Politsiya bo'limi.*

— Yana bitta qurbon.

Xonadagi barcha politsiyachilar sukut saqlashdi. Stol ustida navbatdagi jinoyat joyining rasmlari yotardi.

Jeon Jungkook rasmlarga tikilgancha jag'ini qisdi.

Jungkook:Hech qanday iz yo'qmi?

Seungmin:Yo'q, janob. Avvalgidek. Kamera yozuvlari o'chirilgan. Guvohlar yo'q. Hech narsa qolmagan.

Jungkook chuqur xo'rsindi.Ikki yil.

Ikki yildan beri u aynan shu jinoyatchini qidirardi.

Jina Kim.

Koreyaning eng xavfli jinoyatchisi.

Ammo haligacha uning haqiqiy yuzini ham ko'rmagan edi.

Jungkook stol ustidagi suratni qo'liga oldi.

Jungkook:Bu safar seni topaman, Jina Kim.

Ayni paytda shaharning boshqa tarafida bir qiz qahvasidan bir ho'plam ichib, televizordagi yangiliklarni tomosha qilardi.

"Ehtiyot bo'ling. Jina Kim hali ham qo'lga olinmagan."
Bu qizning oʻzi Jina edi,u televizorga qarab kulib qo'ydi.
Jina: Qidirishda davom et, ofitser.Koʻramiz qancha ovora boʻlar ekansan.

U televizorda ko'rinayotgan Jungkookning suratiga tikildi.

Jina: Qachongacha chiday olarkin?

Jungkook mushtlarini tugdi.

Jungkook:Topaman seni...

*Xonadagi politsiyachilar bir-birlariga qarab qo'yishdi. Ular Jungkookning bu ishga qanchalik berilib ketganini yaxshi bilishardi.Ikki yil davomida Jina Kim uning eng katta muvaffaqiyatsizligi bo'lib qolayotgandi.Har safar u jinoyatchiga yaqinlashgandek tuyulardi.Har safar esa Jina undan bir necha qadam oldinda yurardi.
Jungkook monitor ekranidan ko'z uzmadi.*

Jungkook:Bu safar qochib qutula olmaysan
.
Ammo u bilmasdi.
Ayni shu daqiqada qidirayotgan jinoyatchi undan unchalik uzoq emas edi.Va eng yomoni...Jina politsiyaning har bir harakatidan xabardor edi.

Shu paytda.

Shahar markazidagi qimmat restoranda bir Jina bemalol ovqatlanib o'tirardi.
Televizorda yana uning haqida xabar ketayotgan edi.

Qiz sharbatidan bir ho'plam ichdi.

Jina:Juda zerikarlisan, ofitser.

Shu vaqt uning telefoniga yangi xabar keldi.Jina telefon ekraniga tikilib qoldi.

"Maqsad: Choi Minseok."
Xabarga biriktirilgan faylni ochdi.45 yosh.
Yirik biznesmen.
Ko'p dushmanlari bor.
Qo'riqchilarsiz deyarli yurmaydi.

*Jina kulib qo'ydi.*

Jina:Oson bo'ladi.

*U telefonni cho'ntagiga solib, restorandan chiqdi.*

Jungkook hali ham kamera yozuvlarini qayta-qayta ko'rayotgan edi.

Jungkook:To'xtat.

Ekran muzlatildi.
Jungkook tasvirdagi ayolga diqqat bilan qaradi.

Jungkook:Kattalashtir.

Texnik xodim buyruqni bajardi.Ammo yuz hali ham ko'rinmasdi.
Jungkook stolga musht tushirdi.

Jungkook:Jin ursin!

Seungmin:Janob, ehtimol bu Jina emasdir.

Jungkook:Yo'q.

Jungkook boshini chayqadi.

Jungkook :Bu u. Uni avval koʻrmagan boʻlsam ham yuragim aytib turibdi.

Seungmin:Qanday ishonchingiz komil?

Jungkook:Chunki u bizni masxara qilyapti.
Xonadagi hamma jim qoldi.*

Kechasi.Choi Minseokning hashamatli villasi.Qo'riqchilar darvoza oldida navbatchilik qilishardi.
Ular bilishmasdi.

Tom ustida allaqachon bir mehmon borligini.
Jina qorong'ulik ichida jim o'tirardi.Uning ko'zlari villaning derazalarini kuzatardi.

Jina:Juda ko'p xavfsizlik...

U kulimsiradi.

Jina:Ammo yetarli emas.

Shu payt telefon jiringladi.Noma'lum raqam.Jina qoshlari chimirilib qo'ng'iroqni qabul qildi.

Jina:Kim?

Jungkook: Nihoyat ovozingni eshitdim.

Jina darhol qotib qoldi.
Erkakning ovozi sokin, ammo ishonchli edi.

Jungkook: O'ylashimcha, seni topishga yaqinman.
Jinaning ko'zlari toraydi.

Jina:Kimsan?

Qarshi tomondan qisqa kulgi eshitildi.

Jk: Jeon Jungkook.

Bir necha soniya sukut cho'kdi.Jina asta o'rnidan turdi.

Jina:Demak, mashhur politsiyachi.

Jungkook :Demak, mashhur jinoyatchi.

Ikkalasi ham bir necha soniya jim qolishdi.
Go'yo bir-birlarini ko'rib turgandek.

Jina: Meni ushlay olmaysan, ofitser.

Jungkook: Buni vaqt ko'rsatadi.

Jina qo'ng'iroqni uzdi.
Ammo negadir yuragi tez urayotganini sezdi.
Bu qo'rquv emas edi.
Bu qiziqish edi.
Birinchi marta kimdir unga shunchalik yaqinlashgandi.
Va birinchi marta Jungkook ham ichida g'alati hissiyot paydo bo'lganini sezdi.
Bu oddiy jinoyat ishi bo'lib qolmayotgandi.

Jina: Agar unga oʻzimni koʻrastasamchi? Menga u qiziq tuyilyabdi.

Jina telefonni cho'ntagiga solib, villaga yana bir marta qaradi.
Lekin xayoli allaqachon boshqa joyda edi.
Jungkook.
Ikki yildan beri uni qidirayotgan odam.
Boshqalar kabi qo'rqmagan yagona odam.
Jina labining chetida kulgi paydo bo'ldi.

Jina: Agar unga o'zimni ko'rsatsamchi? Menga u qiziq tuyulyapti..Mayli Choi Minseok yana bir kun yashasin, uni jonini ertaga olaman chunki undan ham qiziqroq odamni topdil chogʻi.

*U tomdan sakrab tushdi va qorong'ulik orasida g'oyib bo'ldi.*

Politsiya bo'limi.Jungkook stolida o'tirib, Jina bilan bo'lgan qo'ng'iroq haqida o'ylardi.
Shu payt telefoniga yangi xabar keldi.
Noma'lum raqam.
Jungkook darhol xabarni ochdi.
Unda faqat bitta surat bor edi.Suratdagi qiz kameraga orqa tomoni bilan turardi.Qora kiyim.
Uzun sochlar.Va suratning pastki qismida bitta jumla yozilgan edi:

"Meni topishga yaqinmisan?"

Jungkookning ko'zlari toraydi.Ammo keyingi soniyada uning nafasi ichiga tushib ketdi.
Suratning oynadagi aksida qizning yuzining bir qismi ko'rinib turardi.
Jina ataylab o'zidan iz qoldirgandi.Jungkook darhol o'rnidan turdi.

Jungkook:Nihoyat...

Ammo suratni kattalashtirganida yana bir narsani payqadi.
Qizning ortidagi oynada boshqa bir odamning soyasi ham aks etgandi.

Jungkook:Bu kim edi?
Jinaning sherigimiYoki...
Uni kuzatayotgan boshqa birovmi?

Jungkook javob topishga ulgurmasidan telefon ekranida yangi xabar paydo bo'ldi.

"Meni emas, avval uni top."

Davomi bor...

...

2026-06-21T11:11:47.783Z

"Being Crazy"
Final

*Mirani izlab kelgan odamlar politsiyadan edi. Sunghoon ularni koʻrib qoshlari chimirildi.
Sunghoon: Nima uchun Mirani soʻrayabsiz? Tinchlikmi?
Police:Biz tergov ishi boʻyicha kelgandik marhum Yeonjun ismli yigitning jasadini topdik va u yerda oxirgi marta barcha faqat Mira xonimni koʻrishgan barmoq natijalari ham shuni koʻrsatmoqda.

Sunghoonning ortidan Mira muzlagan yuz bilan chiqganday qarab keldi.
Mira:Nima? Men doktorman! Men unga birinchi tez tibbiy yordam koʻrsatdimku, u yaxshi edi. Men hech narsa qilmadim.
Police: Buni idorada gaplashamiz.
Sunghoon: Mira hech qayerga ketmaydi.Meni kimligimni bilasizlarmi? Men Koreadagi eng mashxur Ceoning oʻgʻli Park Sunghoonman!
Police: Buni tushundik ammo bu yer Shvetsiya, iltimos kuch ishlatishga majbur qilmang....

*idoraga yetib kelishdi ammo Mira hayol ogʻushida edi, u oʻzini qotil deb ayblardi ammo hech kim bilmasdiki bu Yeonjunning oʻyinlaridan biri ekanligini.
3 soatlarda tergov ishi yopilgach sudga tayyorgarlik uchun vaqt berildi bu vaqtda esa Mirani kamera olib kirishdi bu vaqt Sunghoon Mirani olib chiqish uchun harakatda edi.

Qanchadir vaqtdan soʻng Sunghoon otasi bilan kelishgan holda Mirani butunlay olib chiqti ammo Miraning hayoli parishon ekanini sezish qiyin emasdi. Mashinada Mirani olib ketar ekan uning yoshlarga toʻla koʻzlarini koʻrgach oʻzini tuta olmadi.
Sunghoon: Mira yigʻlama.. hammasi yaxshi boʻladi.
Mira: qanday sunghoon? Qanday bunchalik xotirjam aytyapsiz? Men qotilman....oʻzimni sobiq yigitimni oʻldirib qoʻydim.
Sunghoon: Ishonchim komil, oʻsha iblis Yeonjun tirik.Bu uning oʻyinlaridan biri, buni sezyabman.

Ular ketishdi, 2 kun mehmonxonada soʻngra Koreaga qaytib uchib ketishdi. Mira avvalgidek oʻzida emas, Yeonjunni oʻldirdim deb oʻylab har kuni yigʻlardi. Sunghoon uni chalgʻitish, barchasini yodidan koʻtarish uchun Miraga mehr va bor eʼtiborini berardi, sovgʻalar, gullar, issiq quchoq va mayin boʻsalar bilan uning kayfiyatini koʻtarishga harakat qilardi.

U kiyinib, nonushta tayyorlab ishga yoʻl oldi u Miraning ahvoli yaxshilanguniga qadar ishga chiqishini toʻxtattirib qoʻygan edi shunga u ishga yolgʻiz ketdi. Bir necha soatdan soʻng Mira uygʻondi...Pastgi qavatga tushganda hech kim yoʻqligini koʻrdi va nonushta qildi. U hech narsa qilmay kunini oʻtkazdi kech tusha boshlagach u televizor koʻrayotgan vaqtida eshik ochilganini eshitdi. U oʻgirilib qarasa eshik oldida Yeonjun turardi.Mira shok holatiga tushdi va oʻrnidan turdi.
Yeonjun: Meni oʻldi deb oʻylaganmiding?
Mira:Sen? Yolgʻonchi... Nega oʻzingni oʻlikdek tutding?
Mirani koʻzlaridan yosh oqgancha ovozi koʻtarila boshladi.
Yeonjun:Shu orqali seni Sunghoondan ayirmoqchi edim, lekin u burgadek senga yopishib olibdi..Meni sogʻindingmi?
U telbalarcha Miraga jilmaydi...
Mira: men qoʻrqib ketdim..Seni oʻldirib qoʻydim deb oʻyladim.
Yeonjun: Sen meni oʻldira olmasligingni ikkimiz ham bilamiz chunki meni sevasan.
Mira: aljirama! Seni sevmayman, telba.
Yeonjun: Ha, sensiz haqiqiy telbaga aylanaman.
Mira: men seniki boʻlmayman!
Yeonjun jiddiylashdi va chontagidan pichoq oldi...
Mira: Nima qilmoqchisan?
Yeonjun pichoqni oʻz kaftiga qoʻydi jundan Mira qoʻrqib ketdi.
Mira:Yoʻq! Bunday qila olmaysan!meni deb oʻzingga nimadir qilishingni hohlamayman
*Yeonjun uni eshitmagandek pichoqni qattiqroq bosdi.Bilagidan qon tomchilay boshladi.*
Mira: Unday qilma! Iltimos,pichoqni tashla!

*Shu payt Sunghoon keldi va boʻlayotgan manzaradan hayratda qoldi*

"Being Crazy"
Final

Politsiya Mirani idoraga olib borishga koʻndirdi ammo Miraning hayollari unga endi nima boʻlishidan emas Yeonjun oʻlganidan koʻz yoshlarini zoʻrgʻa bosib kelardi... politsiya mashinasi orqasidan borardi. U rulni shuncahlik qattiq ushlagandiki, boʻlimlari oqarib ketgan edi. U Mirani endi topganidan uni yana tortib olishlaridan, Mirani yana yoʻqotib qoʻyishidan qoʻrqar edi.
*idoraga yetib kelishdi ammo Mira hayol ogʻushida edi, u oʻzini qotil deb ayblardi ammo hech kim bilmasdiki bu Yeonjunning oʻyinlaridan biri ekanligini.
3 soatlarda tergov ishi yopilgach sudga tayyorgarlik uchun vaqt berildi bu vaqtda esa Mirani kamera olib kirishdi bu vaqt Sunghoon Mirani olib chiqish uchun harakatda edi.
Qanchadir vaqtdan soʻng Sunghoon otasi bilan kelishgan holda Mirani butunlay olib chiqti ammo Miraning hayoli parishon ekanini sezish qiyin emasdi. Mashinada Mirani olib ketar ekan uning yoshlarga toʻla koʻzlarini koʻrgach oʻzini tuta olmadi.
Sunghoon: Mira yigʻlama.. hammasi yaxshi boʻladi.
Mira: qanday sunghoon? Qanday bunchalik xotirjam aytyapsiz? Men qotilman....oʻzimni sobiq yigitimni oʻldirib qoʻydim.
Sunghoon: Ishonchim komil, oʻsha iblis Yeonjun tirik.Bu uning oʻyinlaridan biri, buni sezyabman.

**Yana bir tong otdi...Sunghoon koʻzlarini ochdi, U Mirani quchoqlagan, Mira esa uning bagʻrida mittigina boʻlib yotardi. Sunghoon uni koʻrib yana koʻzlari yumshadi va Mirani uygʻotib yubormaslik uchun peshonasidan iliq lablari bilan oʻpib qoʻydi.
U kiyinib, nonushta tayyorlab ishga yoʻl oldi u Miraning ahvoli yaxshilanguniga qadar ishga chiqishini toʻxtattirib qoʻygan edi shunga u ishga yolgʻiz ketdi. Bir necha soatdan soʻng Mira uygʻondi...Pastgi qavatga tushganda hech kim yoʻqligini koʻrdi va nonushta qildi. U hech narsa qilmay kunini oʻtkazdi kech tusha boshlagach u televizor koʻrayotgan vaqtida eshik ochilganini eshitdi. U oʻgirilib qarasa eshik oldida Yeonjun turardi.Mira shok holatiga tushdi va oʻrnidan turdi.
Yeonjun: Meni oʻldi deb oʻylaganmiding?
Mira:Sen? Yolgʻonchi... Nega oʻzingni oʻlikdek tutding?
Mirani koʻzlaridan yosh oqgancha ovozi koʻtarila boshladi.
Yeonjun:Shu orqali seni Sunghoondan ayirmoqchi edim, lekin u burgadek senga yopishib olibdi..Meni sogʻindingmi?
U telbalarcha Miraga jilmaydi...
Mira: men qoʻrqib ketdim..Seni oʻldirib qoʻydim deb oʻyladim.
Yeonjun: Sen meni oʻldira olmasligingni ikkimiz ham bilamiz chunki meni sevasan.
Mira: aljirama! Seni sevmayman, telba.
Yeonjun: Ha, sensiz haqiqiy telbaga aylanaman.
Mira: men seniki boʻlmayman!
Yeonjun jiddiylashdi va chontagidan pichoq oldi...
Mira: Nima qilmoqchisan?
Yeonjun pichoqni oʻz kaftiga qoʻydi jundan Mira qoʻrqib ketdi.
Mira:Yoʻq! Bunday qila olmaysan!meni deb oʻzingga nimadir qilishingni hohlamayman
*Yeonjun uni eshitmagandek pichoqni qattiqroq bosdi.Bilagidan qon tomchilay boshladi.*
Mira: Unday qilma! Iltimos,pichoqni tashla!

*Shu payt Sunghoon keldi va boʻlayotgan manzaradan hayratda qoldi*

*Sunghoon ichkariga kirib kelgach, vaziyatning qanchalik jiddiy ekanini darhol tushundi.*

Sunghoon: Yeonjun, bas qil. Endi hammasi tugadi.

Yeonjun kuldi, ammo bu safar uning kulgisida g‘alaba yo‘q edi. Mira esa bir necha qadam ortga chekindi.

Mira: Men seni bir paytlar yaxshi inson deb o‘ylaganman. Lekin sen meni sevganing uchun emas, o‘zingniki qilish uchun ushlab qolmoqchi bo‘lding.

Bu gaplar Yeonjunni sukutga cho‘mdirdi.

Mira: Sevgi qo‘rqitmaydi. Sevgi majburlamaydi. Men seni tanlamayman, Yeonjun.

Shu payt xavfsizlik xizmati va politsiya chaqiriladi. Yeonjun qarshilik qilmaydi. U nihoyat yutqazganini tushunadi.
Yeonjun:Meni kechir..Mira, men yashashga haqli inson emasman.

Yeonjun olib ketilgach, Mira uzoq vaqt jim turadi. Sunghoon esa uning yonida qoladi.

Sunghoon: Endi hammasi ortda qoldi.

Mira uning qo‘lidan ushlaydi.

Mira: Yo‘q. Endi hammasi boshlanadi.

(1 yil o‘tib)

Bir yil o‘tgach, Mira yana shifokor sifatida ishlay boshlaydi. U asta-sekin o‘tmishdagi qo‘rquvlarini yengadi. Sunghoon esa har doimgidek uning yonida bo‘ladi.
Bir kuni kechqurun ular Han daryosi bo‘yida sayr qilishadi.
Sunghoon cho‘ntagidan kichik quticha chiqaradi.

Sunghoon: Bu safar seni hech qayerga qo‘yib yubormayman. Mira, menga turmushga chiqasanmi?

"Omg...man eng sevgan ring bu eng qimmatlaridan disayam boʻladi...🥹*

Miraning ko‘zlariga yosh keladi, ammo bu safar qayg‘udan emas edi.

Mira: "Ha."

Sunghoonning hissiyotlari yumshoq o'pishlar va mayin tishlashlar bilan ajralib turadi, ularning har biri nafassiz va ko'proq Mirani narsa chanqoq qoldiradi. Sunghoonning nazorati har bir harakatda yaqqol namoyon bo'ladi hukmronlik va vazminlikning jozibali aralashmasi. Bu o'sib borayotgan sevgi, baxt va sadoqat belgisi.

Sunghoon uni quchoqlaydi. Ular uzoqda porlab turgan shahar chiroqlariga qarab turishadi.

Mira nihoyat tushungan edi: ba'zan eng qiyin bo‘ronlardan keyin ham inson yana baxt topa oladi.

THE END ✨

"Sunghoon bn Jenniega oʻxshidimi?😜"

Sunghoon uni quchoqladi. Ular uzoqda porlab turgan shahar chiroqlariga qarab turishdi.

Mira nihoyat tushungan edi: ba'zan eng qiyin bo‘ronlardan keyin ham inson yana baxt topa oladi.

THE END ✨

...

2026-06-15T16:36:35.673Z

"Being Crazy"
11-qism

X: xoʻjayin...biz ularni manzilini topdik ammo aniq emas, xonimni Yeonjun oʻgʻirlab ketgani maʼlum boʻldi.
Sunghoon: oʻzi jim boʻlib qolganidan bilgandim! Laʼnati Yeonjun, qayerda ular meni Miram qayerda?
X: Malumotlarga koʻra ular hozir Shvetsiyada ekan.
Sunghoon: Chiptalarni tayyorlang bugunoq u yerga uchaman!

Yordamchisi ketgach Sunghoon yana oʻz hayollari bilan qoldi. Miraning yoʻqligi uning gʻazabini qoʻzgʻatardi. 2 soatlardan soʻng u aeroportga bordi. Tahminan 8 soatlar atrofida samalyotda uchdi....
*Bu vaqtda Yeonjun Mirani oʻpish bilan ovvora edi.*

Mira: Bas qil!
Yeonjun: Seni hech kim mendan tortib ololmaydi, men faqat yana men sening yigiting boʻlaman..Qizligingni ham men birinchi olaman.
Yeonjun majburlab Mirani kiyimlarini yecha boshladi, Mira unga qancha qarshilik qildi ammo Yeonjun uni koʻtarib yumshoq karavotga tashladi, Miraning sochlari yostiqlar sabab gʻijimlanib qolgan, uning koʻzlaridan duv-duv yosh oqardi.
Mira: Bunday qilma, yolvoraman.
Yeonjun: Meniki boʻlishing kerak oʻsha lanʼati Sunghoon ham seni qizligingni olganimdan soʻng habar topsa, sendan voz kechishi aniq.
Yeonjun Miraning kiyimning koʻkrak oldi qismini yirtdi va egilayotgan vaqtida Miraning qoʻli stolda turgan shamchiroqqa yetdi va oʻzini himoya qilish uchun u bilan bexosdan Yeonjunni boshiga urdi... Bir zumda barcha yer qon

Mira Yeonjunni sekin asta koʻzlari xiralashib borayotganini payqadi va muzlab qoldi.
Yeonjun: .hhh..Miraa...
U Miraning ustiga hushidan ketdi Mira uni yolgʻiz tashlab keta olmasdi, u juda qoʻrqib ketdi.Mira nima qilishni bila olmay uni yotqizdi va uyni tintib hamma joylarni yoyib tez yordam qutichasini topdi.

Mira undan tezda bint va boshqa kerakli narsalarni oldi..
Mira:Meni kechir, iltimos biroz chida men buni hohmagandim.
U Yeonjunga malham surtib bint bilan bogʻlab qoʻydi va unca tinchlantiruvchi dori berdi. Bir necha daqiqalardan soʻng Yeonjunning nafasi rostlana boshlagach Mira oʻzini yengilroq his qiladi. U Yeonjunni yolgʻiz tashlab ketolmadi axir u Miraning sobiq yigiti, sevgilisi edi. Bir necha soat Mira uning yonidan jilmadi va u Yeonjun ancha yaxshilanganini sezdi (axir u doktorku).
U tezda uydan chiqib ketdi...Ammo hali ham uning yuragida Yeonjunning ahvoli haqida qaygʻurish alomatlari saqlanib qolgan edi. U uydan uzoqlashar edi...Yolgʻiz tunda koʻcha tentirab yurgan Miraning borishga joyi yoʻq...U hayolida yechim qidirayotgan vaqtda ortida qadam tovushlarini eshitdi. Kimdir uni kuzatayotganini sezish unchalik ham qiyin emas edi. Mira qadamlarini tezlatgan sayin ortidagi kimsa ham uning ortidan qolmayotganini sezdi va ortiga qarashga qoʻrqib, yugura boshladi.

Ammo u ortidan uning ismini eshitishi bilan toʻxtab qoldi, bu ovoz unga juda tanish. Bu deyarli Sunghoonning ovoziga oʻxshardi. Ammo u ortiga oʻgirildi va rostdan ham Sunghoonni koʻrdi.
Mira: Sunghoon?....
U oʻylab ham oʻtirmay u tomonga yugurdi va oʻzini Sunghoonni bagʻriga otib quchoqladi.
Sunghoon: Seni topdim....Shu 1 hafta menga doʻzax kunini berdi... Ahvoling yaxshimi?
Mira: Ha...Meni qanday topdingiz?
Sunghoon: Buning ahamiyati yoʻq sen boʻlgan joy men uchun jahannam! Sen dunyoning narigi burchagida boʻlganingda ham seni izlab topgan boʻlar edim..
Mirani koʻzlariga bu gaplaridan soʻng yosh keldi va yana uning koʻksiga boshini qoʻyib quchoqladi. Sunghoon uning sochlaridan toʻyib hidlar ekan, 1 hafta davomida uni qiynab har kun azob beradigan oʻsha Crazy hissiyotlari bir zumda soʻndi.
Sunghoon:Uyga qaytamiz...

*
Sunghoon avvaliga uni mehmonxonaga olib bordi. Mira yengil dush qabul qildi soʻng chiqib sochlarini quritayotgan vaqtida xonaga Sunghoon keldi va jilmayib:
Sunghoon: Koreyaga chipta brom qildim ertaga uchamiz sen esa dam ol..
Mira: Yaxshi..
Sunghoon uni biroz oʻylanib qolganini sezdi va uni yoniga borib oʻtirdi.
Sunghoon: Tinchlikmi? Nima boʻldi?
Mira: Haligi...Yeonjun, u menga tegajonlik qilayotgan vaqtida uni bilmay urib hushidan ketkazgan edim endi nima boʻladi...Undan biroz havotir olyabman.
Sunghoon bu gaplarni eshitib avvaliga hayron qoldi keyin baribir Miraning Yeonjundan havotir olayotganini eshitib "jealous" hissiyotlari uygʻondi. Ammo u oʻzini bosishga harakat qildi
Sunghoon: Azizim, tinchlan,u telbaga hech narsa qilmaydi.
Sunghoon egilib Miraning peshonasidan mayin oʻpdi..

***Ertasi kun, Ular bir birlarining balrida quchoqlashib uxlashlayotgan edi.. Hammasi yaxshi endi ular yana birga boʻlishi uchun imkon tugʻildi. Sunghoon sekin koʻzlarini ochar ekan uning yonida mayin uxlab yotgan Mirani koʻrib tabassum qildi. Uni oʻz ustiga yotqizib lablarini unikiga tekkazdi, uni uygʻotmaslik uchun qattiq boʻsa olmadi.

Bir necha daqiqadan soʻng eshik taqillab qoldi. Sunghoon sekinlik bilan Mirani yana yotqizdi va eshikni ochdi..Eshik oldida turgan odamlarni koʻrib koʻzlari hayratdan ochilib ketdi.
?: Janob siz Park Sunghoonmisiz? Bizga Kim Mira kerak! Ularni chaqirib bera olasizmi?
Sunghoon: Laʼnati deb oʻziga oʻzi pichirladi. Qoshlari chimirilganday boʻldi chunki ularni bezovta qilgan odamlar...........

Davomi bor😉

...

2026-06-15T16:17:03.334Z

"Being Crazy"
11-qism

Davomi bor😉