Джинху❤️‍🔥?

When Sakura Bloomed💗

2025-05-29T14:37:28.369Z

Ba’zan odamlar yuragimizda ildiz otganini o‘zimiz ham sezmaymiz. Ular ketadi — yillar, fasllar o‘tadi, ammo yurakda bir narsa qoladi: kutish. Bu hikoya — bir bolalik do‘stligi, unutilgan kulgular, vaqtidan oldin yo‘qotilgan xotiralar va oxiri topilgan sevgi haqida.

Maria darsxonasida o'tirardi. U bu maktabdagi eng noodatiy, ko'zga tez tashlanadigan qiz- qora rangli ko'zlari quyosh nurida kulrang bo'lib tovlanardi, sochlari ham tabiiy qop qora. Huddi tun kabi. Uning kiyinishi ham boshqalardan uni ajratib turardi.

Shu onda xonaga lee xonim kirib keldi. Yonida esa bo'ylari baland, juda ham kelishgan bir bola turardi.

-hammaga salom o'quvchilar. Bu sizning yangi sinfdoshingiz Nishimura Riki

-salom hammaga. Men bu yerga yaponiyadan ko'chib keldim. Avval ham bu yerda yashaganman.

U birma bir sinfdagilarga ko'z yugurtirar ekan ozirgi oartada o'tirgan qizga ko'zi tushdi. Maria va uning ko'zlari to'qnash kelganda huddi hamma yow to'xtan qolgandek bo'ldi - tashqaridagi yomg'ir va shoqvin, hattoki vaqtning o'zi ham. Maria uni tanidi. Bu Niki edi. Uning bolalikdagi do'sti edi. Ammo Niki... Niki uni tanimadi.

Marianing yonidagi parta va nariroqda Jay ning yonida bo'sh joy bor edi. Niki oxirgi partaga Marianing yoniga keldi.

-bu yerda Jinhu bor. Uzr (dedi Maria boshqa tarafga qaradi darrov

-hechqisi yo'q.

-meni yonimda o'tirishing mumkin (Jay

-raxmat (Niki Jayning yoniga borib o'tirdi.

Darslar boshlanib ketdi. Jinhu darsga kech qolib keldi. U ham maktabdagi juda ham noodatiy va chiroyli qizlardan biri edi.

Marianing sochlari qora va kalta bo'lsa, Jinhuniki jigar rang va uzun edi. Uning heyzel rang, huddi o'cmonni eslatadi, ko'zlari bor edi.

Niki biroz unga tikilib qoldi. Chunki u avval ham bu maktabda o'qigan edida. U o'sha yoqimtoy mitti qizni esladi. Jinhu Marianing oldiga kelib o'tirarkan unga Niki bir ikki marta qarab qo'ydi. Maria buni ko'rib biroz jaxli chiqqanini sezdi lekin nimaga ekanini o'zi tushunmas edi.

Jeon Maria.

Jinhu Kim

Asta sekin darslar tugadi. Maria va Jinhu xayrlashishdi. Maria belatga kelib avtobusni kutib turar edi. Ichida esa har xil hayollar to'foni bo'layotgandi.

-nahotki bu o'sha kichkina maymuncha Niki bo'lsa? U bunchalar o'zgaradi deb o'ylamagan edim. Meni tanimadi ham. Ahir qo'shni edikku. U yana bizni qo'shnimiz bo'lsachi? Yo hudo o'ylashga ham qo'rqaman!

Shu payt avtobus keldi. Maria avtobusga chiqargan Niki ham yugurib keldi va avtobusga mindi. Maria jim turardi. Niki ham unga parvo qilmadi. Avtobusdan ikkisi ham tushib qolishdi. Ko'cha bo'ylab Maria asta yurar ekan Niki tez tez yurib undan o'zib ketdi va Maria o'ylaganidek uning qo'shnisi bo'lib chiqdi.

-shunda ham eslolmasa bu homkallani aniq maymun deyman. (Maria bosh chayqagancha uyiga kirdi.

Ammo bilmasdiki Niki uning uyiga biroz qarab qoldi.

-sakkiz yil avval... Bu yerda yashaganmiz... Bu qiz juda tanish... (Sochini to'g'irlagancha uyiga kirdi

Nishimura Riki

Maria ryukzagini divanga otdi. Tuflisimi yechib shippagini kiygancha stolga o'tirdi

-yaponyalik qo'chnilarimiz qaytib kelibdi. Ko'rdingmi?(Oyisi ovqatni solarkan

-ha ko'rdim. Niki hatto meni eslamadi ham. Bizni sinfga keldi.

-sizlar u payti juda kichik edingiz. Naq 10 yosh. 8 yil o'tdi. Esdan chiqarishi tabiiy (dedi dadasi jilmayib

-balkim eslab qolar. Kechqurun ularnikiga o'tib kelamiz. Shunda eslaydi

-nima?! Nega u yerga boramiz?

-ahir yaqin qo'shni bo'lganmiz Maria.

-oyiii men bormayman.

-o'zing bilasan. Darsingni qilib unda uyda o'tir (dadasi uni sochini silab.

Maria ovqatlangach xonasiga chiqib ketdi. Shunda Jinhu unga yozganinu ko'rdi

-hoy bu ahir Niki ediku. U avval 2-guruhda o'qigan edi. Esingdami?

-eslayman. Bu maymuncha meni do'stim ediku🙄

-bir marotabasi menga sevgi izhor qilganini eslaysanmi? 😄

-qo'ysangchi. Yosh bola edikku. Ammo u meni eslamadi... Menimcha u unutgan

-balkim eslab qolar. Muhimi hozir sen imtixonga tayyorlanishing. Fizikadan haligacga 3-darsdasan!

-uff ho'p!

Maria telefonini bir chekkaga qo'ydi va dars qilishga tushib ketdi

Ertasi kuni Maria har doimgidek avtobus bekatida turardi. Niki ham bekatga keldi. Sal qoldi kech qolar edi. U bu safar jim turmadi.

-salom (deb qo'ydi hech bo'lmaganda

-salom... (Maria bir unga qarab qo'ydi va shu payt avtobus ham keldi. Ular avtobusga huddiki begonalardek mindilar.

Pov.Maria

Niki shu qadar uzun ediki... Undan o'sha bolalikdagi kichik Nikining asari ham yo'q. U juda ham kelishgan edi... Ko'z qiridan unga qarab qo'yar edim. U esa shunchaki oynadan tashqariga qarab turar edi.

Pov.Niki

Yonimda turgan yoqimtoyni tanimasligim mumkinmi? U 'meni eslamadi' deb yurgandir. Ammo uning o'sh o'sha noyob kulrang ko'zlari juda ham antiqa... Uni bir ko'irshdan tanigandim. Lekin...ichimda nimadir hali qadam tashlashga qo'ymayapti.

O'sha payti Niki Marianing yonida turgan bir yosh yigit unga suykanayotganini ko'rdi. Uning ichida qandaydir his tuyg'ular jo'sh urib ketdi. U asta Mariani qo'ildan tortdi va yigitning oldiga turib oldi

-ortingga suril (dedi u yo'g'on ovozda. Uning ovozi juda ham yo'g'on edi

-nima qilyapsan? (Dedi haligi bola

-ko'rmayapsanmi? Avtobus issiq. Surilib tur! (Shunda avtobus maktab oldida to'xtadi. Maria tezda avtobusdan tushdi.

Niki uning tushganini ko'rib ortiga qayrilib ham qaramay uning ortidan yurdi. Qo'lini ushlab o'ziga qaratdi

-hoy...

Maria unga hayratla qarab turar edi. Bu qi'rquvmidi? Yoki juda ham u uzoqlashib ketgandek edi. Niki qo'lini qo'yib yubordi

-hech nima...

-yordmaing uchun raxmat Niki... (Maria maktab tomon yurib ketdi.

Shunda Nikini orqasidan Jay kelib qo'lini uning yelkasiga qo'ydi

-qalaysan oshna?...

Jay Jongseong Park

Darslar boshlanib ketdi. Ingliz tili darsi edi. Maria Jinhu bilan kulishib o'tirgani uchun Mariani ustoz doskaga chiqardi va bir nechta so'zlarni yozishini ayti.

-engage, involve, submit ... (Jay shivirlagancha Mariaga so'zlarni aytardi.

Niki Jayning unga qanchalar yordam beryotganini ko'rdi va nimanidir his qilgandek bo'ldi. Chunki Maria har safar u so'zni aytganda jilmayib qo'yardi. "Ular orasida nima bor?" Deb o'ylandi u o'zicha.

...

Darslar tugadi. Jay orqada boshqa bolalar bilan gaplashib qah-qah otib kular edi. Jinhu va Maria kitoblarini yig'ib turar ekan Niki keldi va gapirdi

-Maira...balki uyga birga ketarmiz? Har holda qo'shnilarmiz va sinfdosh...

-eh? Nima?... (Maria Jinhuga bir ikki qarab qo'ydi. Keyin esa Jayga qaradi.

-Maria. Bugun kafega bormoqchi edik esingdami? (Dedi Jay

-a...ha esimda. (Jilmaydi) Bo'laqol ketdik!

-Niki xohlasang men bilan ketishing mumkin (dedi Jinhu kulimsirab

-h..ha mayli. (Niki Jinhuni xafa qilishni istamadi va uni ko'chasigacha kuzatib qo'yishga qaror qildi

Niki va Jinhu birga piyoda ketishar edi. Niki Jinhuga bir necha marta qarab qo'ydi. U juda ham go'zal edi. U kichik payti unga sevgi izhori qilganini esladi. Ammo endi bu tuyg'u bormi yo'qmi sezmasdi.

-Jinhu sendan bir narsa so'rasam bo'ladimi? (Asta gapirdi Niki

-ha so'rayver

-Maria va Jay uchrashishadimi? Yoki bir birini sevadimi?

-eh bu juda ham komedik hikoya. Aytsan kulishdan o'zingni to'xtata olmaysan. (Jinhu allaqachon jilmaydi. U juda chiroyli kular edi

-aytchi eshitay.

-biz qizlar bilan bir kuni 'jasorat' o'yini o'ynayotgan edik. O'shanda Mariaga men shart berdim. Yani Jayga uchrashishni taklif qil dedim. Va Jay uni butun sinf oldida rad qildi. (Kuldi) Maria bo'lsa "qarab tur hali sen menga shu gaplarni qaytib aytasan!" dedi (kulib)

-keyinchi? (Niki ham kulardi ammo nimadir unga yoqmasdi

-keyin rostan shunday bo'ldi. Jay uni uchrashuvga taklif qildi

-ular endi uchrashyaptimi?

-eshitsangchi oxirigacha!

-ho'p jimman.

-Maria ham uni rad qildi. Shu tariqa ular bir birini yoqtirib qolishdi shekilli. Sinfdagi hamma "bir qarorga kelsangizchi! Nega cho'zaverasiz!?" Deb so'raganda ular baravariga "biz hali o'ylanyapmiz! Sevgi sizga o'yin emas" dedilar😂

-ha...sevgi o'yin emas...

-mayli Niki. Uyga eltganing uchun raxmat. Ko'rishguncha (Jinhu uyi tomon yurib ketdi

Niki uni ortidan qarab qoldi. Jinhu juda go'zal edi. Nikining yuragida iliqlik paydo qilgudek. Lekin bari u kutgandek emasdi.

...

Niki uyiga keldi. Maria endigina Jayning velikidan tushyotgan ekan. U ichlariga kirib ketdi. Jay esa uni kirishini mayin jilmayish bilan kuzatib turar edi.

Keyin u Nikini ko'rib qoldi va u tomon keldi

-demak u bilan qo'shni ekansizda? Niki seni o'rningda bo'lgim kelyapti

-nega?

-shunda har kun Maria bilan birga bo'lardim. Har on. Bilasanmi unga chiroyli va ramantik qilib sevgi izhor qilmoqchiman. Yordam berasanmi?

-sevgi izhor... H-Ha... Albatta do'stim...

...

Niki xonasiga kirdi va ryukzagini polga tashladi. O'zi esa divanga yotib shiftga termuldi.

-balki...hammasi avvalgidek emasdir... Balki Maria rostan ham Jayni sevar. Jay ham uni qattiq sevadiganga o'xshaydi... Jinhu?.. Jinhu meni sevarmikan?.. u shunday tuyulyapti. Menchi? Men kimni sevaman?..

Mariam. Oz bo'lsa sorry. Ikkinchi qismi bor hali🫴🏻💗

Love you!

Jinriam the best friendship ever I had😍🥰

Snowflakes

2025-05-23T14:57:54.372Z

"Avvaliga biz faqat bir ohang edik — men gitara torlarida, sen esa mikrofon ortida. Ammo vaqt o‘tib, kuylamagan satrlarimiz orasidan yuragim muhabbatning jimjit ohangini eshita boshladi."

-senga kuylamaysan deyapman Jinny! (Qoclidan mahkam ushlab oldi Jay

-bugun shuncha odam sahnada bizni ko'rish uchun chipta sotib oldi (bo'g'iq ovozda gapirdi Jinhu. Tomog'i og'rigandan zo'rg'a ovozi chiqardi.) shuncha odamni halak qilish niyyatim yo'q Jay

-ahir sen qanday kuylaysan?! Ahvolingga qara. Yo'talmasdan gapirolmayapsan.

-menga baribir. Sahnaga chiqamiz.

-menga qara! (Uni qo'lidan mahkam tortdi va stolga o'tqazdi) Sahnaga men chiqaman. Single kuylab gitara chalaman. Sen esa shu yerda aqqli qiz bo'lib o'tirasan yoki Suhoni chaqirib doktorga ketasan.

-ahmoq. bir o'zing eplolasanmi?..

-ha albatta. Telefoningni ber. Soobinga qo'ng'iroq qilamiz (Jinhuni telefonini oldi va yigiti Soobinga qo'ng'iroq qildi.

-u hozir keladi. Sen doktorga ko'rinib yaxshi bo'lib olmaguncha konsertlarni to'xtatamiz

-omad unda Jay...

-tuzalib qayt Jinny...

Jay Jongseong Park

-senga nechi maeotaba aytdim kuylama deb nega quloq solmaysan? (Soobin jaxl qilib Jinhuga dakki berar edi.

-mening karyeram shu Soobin. Nega meni kuylashimni yoqtirmaysan? (Yo'taldi) Hatto chiroyli kuylading deb bir marotaba ham aytmagansan

-chiroyli kuylaysan desam nimadir o'zgaradimi? Muhimi bizni munosabatimiz emasmi? Kel yaxshisi jim doktorni kutamiz.

-...

Bir necha daqiqadan keyin doktor keldi. U Jinhuga qarab bosh chayqadi

-tomog'ingni yuvamiz. Yiringlab ketibdi.

-nima?! (Tomog'ini ushlab

-yosh bola bo'lmasangchi Jinhu. Qani boraqol.

Doktor Jinhuni palataga olib ketarkan Soobin hatto uni yonida bo'lib turishni ham o'ylamadi. Telefon kovlagancha kresloda o'tiraverdi.

10 daqiqadan keyin Jinhu chiqdi. Ko'zlari qizargan va yoshargan, tomog'ini bog'lab olgandi. Burni qizil. Ma'lumki tomog'ini yuvish juda qiyin bo'lgan.

-ketdik (Soobin qo'lini cho'ntagiga solgancha yurib ketdi. Jinhu unga biroz tikilib turdi va ortidan ergashdi.

-qani endi mashinaga min (eshikni ochib. Jinhu uning yuziga biroz tikilib turdi) bas qilsangchi Jinhu. Meni ishlarim juda ko'p.

-... (Asta mashinaga mindi. Jinhu uyiga keldi.

-bilasanmi...Jinhu kel yaxshisi ajralamiz. .

-nima?!

-men seni sevmayman. Biz hatto bir birimizga to'g'ri kelmaymiz. Sening san'atkor ekaning va hatto anavi Jay bilan birga kliplarda sevishganlar ro'lini ijro qilishing menga ummuman yoqmaydi

-nimalar deyapsan Soobin!

-ha nima? Men bilan munosabatda bo'la turib qanday qilib Jay bilan bunchalar yaqin bo'lishing mumkin?!

-u meni do'stim!

-meng endi baribir. Menga boshqa qo'ng'iroq qilma. Meni unut Jinhu Kim.

Choi Soobin

Jinhu eshikni sekin ochdi. Qulog‘i hali ham Soobinning so‘nggi gapi bilan jaranglab turardi: "Meni unut, Jinhu Kim." U asta poyafzalini yechdi. Qadamlarida hayot yo‘q, yurishida og‘irlik bor edi. Eshikni yopgan zahoti suyanishga devor qidirdi, go‘yo yer uni ko‘tarmayotgandek edi.

Xonaga kirgan zahoti ko‘zidagi yoshlar yana tirqirab chiqdi. Tomog‘i allaqachon og‘rib, yutqinish qiyinlashgan, ammo yurakdagi og‘riq undan ham yomon edi. Qizargan burnini artdi, ammo yoshlar tinmasdi. Soobin uni tark etgan, xuddi yuragini ham yulib ketgandek edi.

Divanga o'zini tashladi. Tizzasini mahkam quchdi va boshini qo'ydi. Ko'zlaridan yoshlar arimasdan oichirladi

-men nima qildim? Men shunchaki so'stim bilan san'atimni bajarsim xolos... Men bu jazoga loyiq nima qildim?

Xona jim. Faqat Jinhuing bo‘g‘iq yig‘isi devorlarga urilardi. Tashqaridagi bahor shabadasi deraza ortida esar, ammo bu sokinlik Jinhu uchun faqat ichki bo‘shliqqa ziddiyat bo‘lardi.

Qo‘llari bilan yuzini bekitdi, yuragi og‘ridi, ayniqsa Soobin ismli har bir xotira yuragini o‘yib o‘tayotgandek tuyulardi.

Unga qo‘shiq ham, sahna ham, suratga olish ham, Jay bilan bo‘lgan do‘stlik ham ayni damda keraksiz edi. Chunki Soobin endi yo‘q edi. Va Soobin — uning muhabbati, tayanchi, eng yaqin insoni edi.

Jinhu Kim

Oradan 2 kun o'tdi. Jay qancha qo'ng'iroq qilsada Jinhu javob bermasdi. U ohiri uning uyiga keldi. Eshikni taqillatdi, taqillatdi. Jinhudan asar ham yo'q.

-ochsangchi eshikni!!! Sendan xavotir olib o'lib qolaman hozir!.. (peshonasini eshikka tiradi shunda eshik ochildi.

Jinhu unga xolsiz ahvolda qarab turardi. Yuzlari oppoq. Lablari qurib qolgan. Kozlari shishib ketgan.

-salom Jay ..(zo'rg'a ovozi chiqdi. Tomog'i haligacga tuzalmagandi

-Jinny!!! (Jay bu ahvolni ko'rib o'zini yo'qotib qo'ydi. U bir qadam ichlariga kirgandi Jinhu uning qo'liga o'zini tashladi, xushdan ketdi. Uning tanasi issiq, yonardi.

Jay Jinhu tanasining issiqligini sezib, vahimaga tushdi. Yuragi hapriqib ura boshladi. Tezda uni bag‘riga olib, ichkariga olib kirdi. Jinhu o‘zini butunlay yo‘qotgan edi — ko‘zlari yumilgan, nafasi og‘ir, tanasi esa titrardi.

Jay uni divanga yotqizdi, so‘ng oshxonaga yugurdi. Suv olib keldi, yostiq qo‘ydi, adyol bilan o‘radi. Boshini Jinhu peshonasiga tekkizib, pichirladi

-Iltimos... o‘zingga kel... Jinny... Men sensiz nima qilaman?

Jinhu ko‘zlarini sekin ochdi. Unga qarab, ojiz bir jilmaydi.

-Jay... kechirasan... men... charchadim.

-Jinhu. Meni kechir... lekin hozir shu yerdaman. Ketmayman. Yana seni ko‘rganim uchun Xudoga shukur.

Jay Jinhu qo‘lini mahkam ushladi. Bu lahza — og‘riq, sevgi va tushunish bilan to‘la lahza edi. Jinhu esa nihoyat ilk bor — o‘zini yolg‘iz emasdek his qildi.

Jay darhol tez yordamga qo‘ng‘iroq qildi. Harakatlari dadil va aniq edi. Jinhu hushsiz bo‘lsa-da, Jay uning peshonasini silab, har daqiqada gapirib turardi:

-iltimos, Jinny… ko‘zlaringni och. Bu safar seni qo‘yib yubormayman.

Tez yordam mashinasiga chiqqach, Jay uni qattiq ushlagancha yonida o‘tirdi. Mashina sirenasi tinmayotgan bo‘lsa-da, Jay faqat Jinhu haqida o‘ylardi. U Jinhu qo‘lini siqib turardi, barmoqlari orasiga barmoqlarini ohistalik bilan joylab, har daqiqada uning bilagidagi tomir urishini tekshirardi.

Shifoxonaga yetib kelishgach, Jinhu zudlik bilan tekshiruvdan o‘tkazildi. Shifokorlar tomog‘ini yuvish kerakligini aytishdi.

Bu Jinhu uchun eng yoqimsiz jarayon edi — ayniqsa, o‘tkir og‘riq, qusish hissi, va ko‘zdan yosh chiqadigan darajadagi azobli tozalash.

Lekin endi bari boshqacha edi.

Jay uning yonida turdi. Egnidagi kurtkasini echib, Jinhu yotgan karavot chetiga yoydi va qo‘lini ushladi.

Uning ko‘zida yosh yiltilladi, lekin bu nafaqat og‘riqdan — balki ko‘nglida uyg‘ongan chuqur tuyg‘udan edi.

Shifokor tamg‘a solingan uzun, ingichka trubkani tomog‘iga tushirayotganda, Jinhu azob bilan qisilgan ko‘zlarini ochib Jayga qaradi.

-Men bu yerda bo‘laman, Jinny. Nafas ol, men seni ushlab turaman.

Jinhu og‘riqdan baqirib yubormaslik uchun lablarini tishladi. Har ikkinchi soniyada Jay uning kaftini silab, barmoqlari bilan tinchlantiruvchi harakatlar qilardi. U shunchalik ohangdor, muloyim, ishonchli ediki...

Va shu payt Jinhu ichida bir narsa chertib ketdi. "Soobin hech qachon bunday qilmagan..."

Soobin tomog‘i yuvilganda xonada hatto ko‘zlarini telefonidan uzmagan, yugurib chiqib ketgan. U har doim masofani saqlagan. Har doim sovuq, “boshqalar hal qiladi” degancha yondashgan.

Jay esa... har bir detalda bor edi. Nafaqat tanasi bilan, balki qalbi bilan. U Jinhu og‘rig‘ini o‘z yuragida his qilayotgandek edi.

Jarayon tugagach, Jinhu zaif holatda lablarini silkitib pichirladi:

-raxmat senga...Jay

Jay boshini yostiqqa qo'yayotgan Jinhuning sochini silagancha jilmayib shivirladi

-menga sening sog'lig'ing muhim Jinny

Va Jinhu nihoyat Jay va Soobin orasidagi butun farqni yuragi bilan angladi: biri bor bo‘lib ko‘rinar, ikkinchisi esa bor edi — to‘lig‘i bilan.

Oradan kunlar o'tdi. Jinhu asta sekin tuzala boshladi. Jay necha kundan beri uning yonida, unga mehribon, g'amxo'rlik qilardi. Bir necha kundan keyin Jay uyga qo'lida bir xat jild bilan keldi

-bu nima? Muxlislardanmi? (So'radi Jinhu kiyimlarini kir yuvish mashinasiga solarkan

-yo'q... Meni armiyaga chaqirishdi. 2 yillik harbiy xizmatga.

-nima? (Jinhu qotib qoldi. Uni 2 yil ko'rmaslik. Buni hayoliga ham keltira olmasdi. Ammo u xafa bo'lgandek ko'rinishni istamadi) Zo'rku, sochingni kalga olamiz

-jinnimisan? Buni qaranga, Jinny darrov xursandchilik haqida o'ylaydiya...

Jinhu xonaning bir burchagiga kamerani qo'ydi va Jayning oldiga keldi.

-xo'sh tayyormisan? (Soch oladigan qurilmani ushlab

-Shoshma... Yana besh daqiqa. Sochlarimni ko'rib to'yib olay. (Jay oynaga qarab

Jinhu jim qarab turdi. Jay oynaga yaqinlashdi, barmog‘i bilan yelkasiga tushib turgan bir tutam sochini ohista silab qo‘ydi. Go‘yoki har bir tolasi bilan xayrlashayotgandek edi. U lablarini qattiq tishlab, ko‘zlarini yumdi.

-bo'ldiye! (Jinhu uni boshini tortdi va sochini kesa boshladi

-ayyy....(Jay yuzini burishtirib oldi) Xohlamayman... Mening sochlarim!..

Jinhu jilmaydi, lekin yuragida nimadir ezildi. Jayning bu qadar hisli bo‘lishi uni ajablantirdi. Jinhu sochini asta kesishni boshladi. Har bir tolani ehtiyotkorlik bilan olib tashlarkan, Jayning har bir nafas olishini eshitib turdi. U silkinib ketganida, Jinhu qo‘lini tortib oldi, so‘ng yana davom etdi.

-endi kech

Soch to‘liq olinishidan keyin, Jay o‘zini oynaga yaqinlashtirdi. Soch turmagiga qarab turarkan, lablari titradi. Jinhu undan ko‘z uzmadi.

-endi 2 yil mensiz sahnaga chiqasan... Sen esa meni ustimdan kulyapsan... Jinny...

-ahir bu shunchaki 2 yil. Darrov o'tib ketadi, Jay.

Jay Jinhuning bu 2 yilga shunchalar befarq bo'layotganidan juda ham xafa bo'ldi.

-mayli bo'laqol endi. Kech qolasan aks holda.

-mayli... (Jay ryukzagini oldi) Xayr...

-xayr. Baquvvat boib qayt. Iloji bo'lsa borishga harakat qilaman. (Jinhu qo'l silkidi

Jay ham unga qo'l silkidiyu mashinaga minib ketdi. Jinhu u ketishini qarab turdi va xonaga qaytib kirdi.

-men unga sog'inishimni aytolmadim... (Yerga o'tirdi va yig'lay boshladi.

Jinhu qorong'u xonada, yolg'izlikda yig'lardi. Huddiki endi u o'zini Jaydan uzoqlashtirgandek, uni o'zidan itargandek tuyulaverar edi. Aslida u haqida qayg'urishini aytolmadi. U o'zi bilmasdiki kamera uning ko'zyoshlarini hali ham yozib olardi.

Jay esa mashinadan orqaga qaradi. Ortiga qaytib yana uning yuzini ko'rgisi kelardi. Yuragi 'ortingga qayt' desa, boshqa bir ovoz 'kech' deb baqirardi.

U boshini oynaga toragancha asta shivirladi

-Jinny meni sog'inmaydi... U uchun bu shunchaki 2 yil...

Jay ummuman oldinga qarashni istamas edi. Ortiga qaytishni juda istardi.

Manashu ondam boshlab vaqt u uchun sekinlashdi. Har bir lahza Jinhuni yana qayta ko'rish uchun sekinlashib borardi.

Ba'zida eng og'riqli xayrlashuv — aytilmagan so'zlarda yashirinadi. Biri sog'indi, lekin aytolmadi. Birining yuragi og‘rib ketdi, lekin qayrilib qaray olmadi.

Oradan haftalar o'ta boshladi. Jinhu koryerani davom ettirdi. Muxlislar uni tez-tez Jayning kiyimlarini kiyib chiqqanini sezishardi.

-Jinhu juda ham mehribon va ko'ngilchan. U hech qachon Jayning yo'q ekanini bildirmaydi (muxlislardan biri uning sahnadagi rasmi bilan shu soczlarni ijtimoiy tarmoqda qoldirdi

Boshqalar ham uning gapiga qo'shilardi.

"JayJinhu eng zo'r duo" ; "Gitaristimizni juda sog'indik, uning ovozini eshitgim kelyapti"...kabilar.

Jinhu necha marotalab Maria bilan harbiy xizmat markaziga keldi. Ammo har safar uni ichkariga kiritmasdilar.

-balki kutishdan foyda yo'qdir Jinhu (Maria uni qi'lidan tortdi

-yo'q... U ishlarini bo'lib chiqadi... (Jinhu darvozadan ichkariga qarashga urinardi

-ketaylik yur. Kech tushib qoldi ahir

-men uni ko'rishim kerak...

Ular bir necha marta shunday qilib kelib ketishdi. Bir safar Jinhu soqchilarga kamerasini berib ketdi. Ular buni Jayga berishga vada berdilar.

Jay sekin kamerani yoqdi. Park. Jinhu ca Maria birga muzqaymoq yeyishardi. Keyin kamerani Jayga qaratdi. U skameykada mudrab qolgan edi. Jinhu kelib asta uni sichini siladi

-manabu mushukchaga qarang~~~

Keyingi videoda Jay konsert davomida muxlislariga qarab gitara chalar edi. Jinhu baralla aytdi: mana mening eng yaqin do'stim!... (Keyin shivirladi) Yo'q, mening yuragimdagi odam.

Keyingi video esa armiyaga ketishdan oldin olingan video edi. Jinhuuning sichlarini qirqqani va Jay xayrlashgani. Jay kamerani qattiqroq ushladi. Jay chiqib ketgach Jinhu qanchalar yig'lagani videoga tushib qolgandi. Keyin Maria kelib kamerani o'chirgan ekan.

Yana birida esa Jinhu konsertda kuylayotgandi. Bu qo'shiq 'Kuylanmagan musiqamiz' deb nomlanar edi va barcha matn Jay haqida edi. Jinhu uning kiyimini kiyib olgan edi...

Qorong'u xona, Jinhu yig'laganmi, yoki charchaganmi juda xorg'in ahvolda edi.

-Bizning qadrdon gitaristimiz, Jay. Seni sog'indik. Afsus yoningga kiritishmayapti. Seni qattiq sog'indim. Sen uchun qo'shiq kuyladim. Har bir tongda seni ko'rgim kelib uyg'ongani uchun... Seni qattiq yaxshi ko'rganim uchun...

Jay kamerani stolga qo'ydi. Ko'z yoshlari oqayotganini sezmagan ham edi.

-men axmoqman... U meni sog'ingan ekan...

Shunday qilib harbiy xizmat ham tugadi. Qish. Jay ryukzagini olib darvozadan chiqarkan uzoqroqda oppoq palto, qizil qo'lqop va qizil sharfda Jinhu turardi. U juda ham yoqimtoy edi. Qo'lida bir buket gul va sovg'alar.

Jay o'ylav o'tirmasdan unga qarab yugurdi. Jinhu qo'lidagi gullarni va Sovg'alarni Mariaga berdi va u ham oldinga yugurdi. Ikkisi bir birini oldiga kelganda qo'llari bilan mahkam bir birini bag'riga bosishdi. Jay yuzini uni g sochlariga bosib chuqur nafas oldi. Jinhu ham uni mahkam quchoqladi

-seni yana bir hafta ko'rmasan o'lib qolaman deb o'ylagan edim... (Jay uning sochlariga gapirdi

-Jay, seni juda qattiq sog'indim! Juda ham! ... Eng yaqi do'stimni... (Qo'shib qo'ydi.

Ular uyga qaytishdi. Bir necha kunlardan keyin yangi qo'shiq ustida ishlay boshladilar.

Jay gitarasini sokin chalgancha studiyada o'tirib sokin hirgoya qildi

-senga bo'lgan hislarimni yashiraman hamon, huddi ular yo'qdek yuragimda. Senga bo'lgan hislarimni yashiraman hamon, chunki qo'rqaman ketib qolishingdan.

Jinhu asta davom ettirdi.

-sen uchun bir ahmoqdirman, ammo sezyapman sen mening bir bo'laginsan. Sen uchun bir ahmoqdirman, ammo menga baribir, endi menga baribir.

Jay unga qaradi. Ko'zlarida yoqimli iliqlik bor edi.

-kel buni yozib olamiz

-snowflakes... Qorparcha deb nomlaylik.

-qishga mos keladi. Qor ostida klipni suratga olamiz

Qo'shiq ham chiqdi. Jay va Jinhu birgalikda klipni ko'rishardi.

-bilasanmi Jinny... Klipdagi bo'sa, men uni chin dildan xohlab qildim. Shunchaki sahna uchun emas.

(Jinhu unga qaradi. Uning ko‘zlarida hayrat, ehtimol, ozgina umid ham bor edi.)

-bu nima deganing?

-balki endi ro'k o'ynashni, hislarimizni yashirishni bas qilarmiz?

Jinhu hech narsa demadi. Bir lahza sukut cho‘kdi. So‘ng u sekin boshini quyi soldi, lekin lablarida nozik jilmayish paydo bo‘ldi

Jay asta qo‘lini uning yuziga qo‘ydi, kaftlari ostida Jinhu issiq nafasi bilinardi.

-men bu qo'shiqda barchasini, yuragimdagilarni aytdim

-men ham...men ham shu qo'shiqda yashadim Jay.

Va o‘sha lahzada, bu safar hech qanday kamera, sahna yoki ro‘l bo‘lmasdan, ikkalasi ham bir-birining tomon egildi. Bo‘sa asta, lekin yurakdan, yillar davomida yig‘ilgan sog‘inch, sevgi va armon bilan to‘la edi.

Jinhu ko‘zlarini yumdi, Jayning qo‘llari uni bag‘riga tortdi. Atrofda sukut edi. Faqat yuraklarining urushi va ohangli qo‘shiq xotirasi yuksak bo‘shliqni to‘ldirardi

Endi bu na klip va na sahna uchun edi. Nihoyat bu haqiqiy sevgining paydo bo'lganining tasdiqi edi.

E'tibor uchun rahmat janm! 25-mayga kayfiyat uchun. Sizga ham bitta tayyorlab qoyganman. 🙄❤️Oling buni yuragizga soling!

Muallif Jinhu Parker.

The Frost and The Fox

2025-05-14T16:42:40.775Z

Sevgi - u doim o'zi bilganini qiladi. U na sovuqqa bo'ysunadi, na olovga, faqat va faqat yurakni tan oladi.

Chapter two.

Magwi ruhi ko'zdan g'oyib bo'lib qochib ketarkan Jinhuning yo'naltirgan olovli kuchi Sunghoonintanasiga tegdi. U yerga yiqildi

-Sunghoon! (Jinhu tezda uni oldiga yugurdi. Sunghoon biroz o'ziga kelolmay turdi) meni kechiring bunday qilishni istamadim. Kechiring...

Jinhu uning ko'ksiga ikki qo'lini qo'ydi. Uning tulki dumlari olov rangda jilolandi, ko'zini yumgancha uning tanasiga kirgan qudratni chiqarib tashlashga urinardi.

Shunda u Sunghooning qo'lini his qildi. Ko'zini asta ochdi. Sunghoon unga jilmayib qarab turardi

Sunghoon: ha qo'rqib ketdingmi? (Kuldi

Jinhu: Yaramas! (Uni itardi, ammo qo‘llari qaltirab turardi) Men seni... o‘ldiraman deb o‘yladim.

Sunghoon (chuqur nafas oldi): Magwi... yana kuchaygan. Uning kuchlari hali hanuz yaqin atrofda ekanini sezyapman... Ammo havotir olma seni kuching menga kuch qo'shgandek bo'ldi (tirjayib

Jinhu (xijolat bilan qarab): kuchaytirish emas, o‘ldirishim mumkin edi. Magwi qochganini ko‘rib, uni nishonga oldim... ammo sen...

Sunghoon: Jinhu, bu bizning kurashimiz. (Unga yaqinlashib) Sen hech narsa noto‘g‘ri qilmagansan. Bu yerda sening niyating — meni emas, yovuzlikni yo‘q qilish edi.

Jinhu ko‘zlarini yumdi. Uning yelkasi zirqirab og‘ridi, ichidagi aybdorlik uni ezayotgandi.

Sunghoon esa ohista jilmayib uning qo'li ustiga qo'lini qo'ydi. Aslida muzdanda sovuq bo'lishi kerak bo'lgan qo'l Jinhuning tanasiga qandaydir yengillik, iliqlik yo'latdi.

Sunghoon: Endi Magwi yanada kuchli bo‘ladi. Bizga vaqt kam qolgan.

Jinhu : Unda biz ham kuchayishimiz kerak. Bu safar... oxirgi jang bo‘ladi. Borib Peakdu qishloq aholisini tekshirish kerak. Ulardan havotirdaman.

Sunghoon: to'g'ri aytasan. U qishloq "Sokin shovqin" o'rmoniga yaqin emasmi?

Jinhu: ha. Shuning uchun aholi yonida bo'lishimiz kerak.

Ular birgalikda tog' yonbag'ridagi qishloq tomon kelishdi. Jinhu va Sunghoon ko'chalar bo'ylab yurisharkan qishloq aholisi Jinhuga jilmayib qarashar, u bilan salomlashib o'tishardi. Sunghoon uning yonida yurib hammani kuzatardi.

-oh, Jinhu. Anchadan beri kelmagan edingiz (bir ayol uning oldiga shoshib keldi

Jinhu: ha qishloqni juda sog'ingandim. (Shunda bir qancha bolalar uni oldiga yugurib keldi

-Jinhu opa! Jinhu opa (ular Jinhuni tevaraklab olishdi. Hammasi uni qo'lidan tortqilab o'ynashga chorlardi

Jinhu: katta bo'lib qolibsizlarmi? Xo'sh qishloq timchmi? (Bolalardan so'rab

Ular endi javob bermoqchi edi Sunghoon oraga suquldi

Sunghoon: biz bu uerga Magwi kelmaganiga ishonch hosil qilishiniz kerak (dedi. Bolalar anqayib qoldi

Jinhu: jinnimisiz nima deyapsiz? (Bolalarga o'grildi) U hazillashyapti. Biz shunchaki keldik.

Sunghoon: haya... (Bo'ynini ushlagancha, yanoqlari biroz noqulaylikdan qizardi

Lily: Jinhu, bu yigit kim? (So'radi qizcha unga qarab

Jinhu: u ham menga o'xshagan iloh. Chiroyli oppoq bo'ri (Sunghoonga qaradi, u savol nigohi bilan Jinhuga qarab turardi.

Jinria: u bizni yeb qo'ymaydimi?

Sunghoon: sizni nega yeyishim kerak? Menga odam go'shti yoqmaydi (jiddiy ohangda aytdi

Tehyun: u ham huddi siz qiladigandek u bilan o'ynashga ruhsat berain. Iltimos... Jinhu... (Bolalar hammasi mo'ltiragancha.

Jinhu Sunghoonga qarab ishora qildi. Uni yoniga bordida tulki ko'rinishiga kirib sokin o'tirdi. Bolalar Jinhuning to'qqiz dumiga ilingancha qiqir qiqir kular, uning yumshoqqina yungini silardilar. Jinhu labini chetida kulgancha Sunghoonga qaradi

Jinhu: bo'laqoling. Bu sizga yoqadi.

Sunghoon: ishonish qiyin. iloh bolalarga uy hayvoni rolini o'ynasaya...(Xo'rsindi va asta bo'riga aylandi.

Bolalar biroz qo'rqib ketdi ammo Sunghoon ularga tegmasligini aytdi. Ular orasidan bir mardrog'i sekin Sunghoonning yumshoq yungiga qo'l tekkizdi

Lily: voy buncha yoqimli! (Birdan Sunghoonni quchoqlab oldi. Sunghoon umrida birinchi bora bunday hisni tuydi. Huddiki uni g yuragiga mehr tolib toshib kirgandek bo'ldi. O'zi yashirishga urinsada uning dumi likillab boshqa bolalar ham unga yaqinlashishiga sabab bo'ldi.

Jinhu

Sunghoon

Sunghoon va Jinhu qishloq aholisini yaxshi ekanini ko'rgach ular "Sokin Shovqin" o'rmoniga ketishdi.

Jinhu: bolalarni quvonganini ko'rdingizmi? (Boshini chayqab kulgancha) Ular juda mazza qilib o'ynashdi.

Bolalar haqida gapirib ketarkan Sunghoon Jinhuni qanday chiroyli tabassum qilishini payqadi. Uning kulishi, ovozi juda ham betakror edi. Unga tikilib qolganini sezib darrov boshqa tarafga burildi, ammo yuzidagi jilmayishni sira yashira olmadi.

Shunda ikkisi ham Magwining qora kuchlari yaqin atrofdaligini his qildilar. Ular o'rmonga anchagina yaqin qolishgan edi.

Jinhu: u o'rmon ichidaligi aniq.

Sunghoon: uni his qilyapman.

Jinhu: faqat ehtiyot bo'ling. Bu o'rmon chalg'itishga urinadi. Agarda mening shivirlab sizni chorlaganimni eshitsangiz quloq solmang

Sunghoon: ho'p. Diqqatimni jamlashga harakat qilaman.

Qiz o'ylanib turdida to'htab etaging bir chekkasini yortdi. Ikkita kichik mato bo'lagini dumalab uni Sunghoonga uzatdi

Sunghoon: nima bu?

Jinhu: ulog'ingizga tiqib oling. Shivirlashlarni pasaytiradi.

Sunghoon: senchi?

Jinhu: bu o'rmon ... Men bu yerda...(O'ylanib qoldi) Ya'ni u mega tasir qilmaydi.

Sunghoon: juda ham kuchlisan... Qani ketdik.

Ular o'rmon ichiga kirib borishdi. Sunghoon qulog'i ostida qandaydir pichorlashlarni eshitardi. Ammo qulog'idagi mato diqqatni bir joyga jamlashga yordam berar edi.

Uzoqdagi shoh shabbalardan Magwining qip qizil ko'zi ko'rindi. Jinhu yelpig'ichini mahkam ushladi, Sunghoon ham qoshini chimirib jangga tayyorlandi.

Magwi: xush kelibsan. (Magwi ularga asta yaqinlashib

Jinhu: bu jang so'nggisi bo'ladi Magwi! Seni bu tunda butkul yo'q qilaman. (O'ylab o'tirmasdan unga xujum qildi.

Sunghoonning qo‘lida porlab turgan muzli hanjar oy nuri ostida yaltirab, havoni tilayotgan edi. Har bir harakati havoni muzlatib, atrofdagi daraxt barglarini kristallarga aylantirar, u harakat qilgan yo‘ldan sovuq shamol iz qoldirardi.

Jinhu esa osmonda muallaqa turar, yelpig‘ichini ikki qo‘lida tutgancha atrofida quvvat to‘lqinlari girdobini hosil qilgan edi. Uning ko‘zlarida chaqnayotgan ishonch va g‘azab yulduzlardan ham porloq ko‘rinar, yelpig‘ich har harakatida osmonda to‘lqin hosil qilardi.

Magwi kuldi. U o‘zining qora sehrli tutunini yana tarqatdi. Endi bu tutun yong‘in kabi olovli edi. U osmonga qarab ko‘tarilar, Jinhuni ichiga yutmoqchi bo‘lardi.

Lekin Jinhu yelpig‘ichini havoda bir aylantirdi. Havoda shovqin bilan birga spiralga o‘xshagan shamol ko‘tarilib, tutunni sochib yubordi. Yel shamoli ichida yorqin uchqunlar porlab, Magwining olovli qora tutunini yulib tashladi.

Magwi kulimsirab, qo‘lini engil silkitdi — sehrli tutam yel esgandek Sunghoonning qulog'idagi matoni yulib oldi. Shu ondayoq Sunghoon to‘xtab qoldi. Qulog‘iga o‘rmon ovozlari – g‘ira-shira pichirlar, noaniq chaqiriqlar, yuzlab sirli ovozlar yog‘ila boshladi. Har bir pichir ruhini teshib o‘tar, fikrlarini o‘g‘irlardi.

Sunghoon qilichini yerga tushirib yubordi. Tizzalariga cho‘kdi. Qo‘llarini boshiga qo‘yib, titrab dedi:

Sunghoon: Bas... Jinhu, bas qil... Sen Jinhu emassan!

Osmonda muallaqa turgan Jinhu, dovdirab pastga qaradi.

Jinhu: Nima bo‘ldi, Sunghoon?! Men bu yerdaman!

Ammo u hushyorligidan bir lahzaga ajraldi — va Magwi bu imkoniyatni kutayotgan edi. Qorong‘ilikdan bir zumda paydo bo‘lib, Jinhu orqasidan o‘qday otilib keldi. Uning uzun, tirnoqli barmoqlari Jinhu bo‘yniga o‘raldi.

Magwi: Sen... o‘zligingni anglashing kerak, (deb g‘o‘ldiradi Magwi, bo‘g‘ayotgan paytda.

Jinhu nafas olishga urinar, lekin so‘zlar zo‘rg‘a chiqardi:

Jinhu: Meni... boshqara olmaysan...

Magwi: Nega sen bu o‘rmonda ovozlarni eshitmaysan, bilasanmi?! (Magwining ovozi g‘azab bilan to‘lib, qudratli sehr singari havoni yorib o‘tdi. ) Chunki sen... bu sehrning o‘zidansan!

Magwi uni bo‘g‘ayotgan edi. Jinhu qulab tushar darajaga kelib, yiqilishdan oldin qo‘lini cho‘zib, Sunghoonning muzli qilichiga yetishga harakat qildi.

Jinhu: S-sunghoon...

Ammo shu on — Sunghoonning ko‘zlari to‘satdan yaltiradi. Qulog‘idagi pichirlar orasidan bir tovush... aniq va tiniq bo‘lib qulog‘ida yangradi. "Unga yordam ber..."

Sunghoon qars etib ko‘zlarini ochdi. U shiddat bilan tik turdi. Muzli qilichni bir harakatda ko‘tarib, kuch bilan Magwiga qarab yugurdi.

Sunghoon: qo'yib yubor uni!

Sunghoon muzli qilichni havoda aylantirdi — qilich uchi yaltirab, havo orqali o‘tgan yo‘lida sovuq to‘lqin qoldirdi. U Magwining qorniga bor kuchi bilan sanchdi. Magwi g‘o‘ldirab orqaga uchib ketdi. Jinhu yerga yiqilib tushdi, hansirab nafas oldi.

Sunghoon endi muzli hanjarini yerga sanchdi. Shu payt er ostidan muzli ustunlar otilib chiqib, Magwining atrofini qamrab oldi. U chapga harakat qilmoqchi bo‘ldi, lekin muz uni to‘xtatdi. Harakatlari sekinlashdi.

Magwi: men yana tirilib qaytaman... (Va u tutnlar ichida g'oyib bo'ldi

Sunghoon qilichini Magwiga sanchgan zahoti, yuragi gursillab urar, ko‘zlari faqat bir nuqtani – Jinhu yiqilgan yeru ko‘ksida sekin ko‘tarilib-tushayotgan nafasi tomon qarardi. Qorli tuproq ustida yotgan Jinhu — qip-qizil bo‘lib ketgan yuzi, bo‘ynidagi tirnalgan izlar, hansiragan nafasi — Sunghoonning yuragini o‘yib tushdi.

U hech ikkilanmasdan yugurdi. Har bir qadami yuragining zarbi bilan ohang topgandek edi.

Sunghoon: Jinhu! (deb dod soldi u, to‘xtamay yugurar ekan.

Sunghoon tiz cho‘kdi. Nafasi ichiga sig‘may, qo‘llari bilan Jinhu yuzini ohista siladi, sochlarini yuzidan chetga surdi.

Sunghoon: Jinhu... men shu yerdaman... Iltimos, ko‘zlaringni och... ( dedi titroq ovozda.

Jinhu asta-sekin ko‘zlarini ochdi. Uzoq-uzoqlardan kelayotgandek ohangda, past ovozda so‘z qildi:

-men yaxshiman... (O'rnidan turishga urundi) Tulkilar tez tuzaladi

Sunghoon: qo'rqitob yubordingku... (Uni mahkam quchoqladi.

Jinhu: Lord Hwanungning oldiga borishimiz kerak. Tezroq.

Sunghoon va Jinhu Peakdu saroyiga qaytib keldilar. Lord Hwanung ularni kulib kutib oldi

Hwanung: mening farzandlarim! Ular barini uddaladi! (Jinhuni bag'riga bosdi. U holsiz ekanini his qildi

Sunghoon: menimcha u dam olishi kerak. Magwi unga katta zarar yetkazdi.

Jinhu: yo'q men yaxshiman. Havotirlanishni keragi yo'q

Hwanung: ikkingiz ham dam oling. Sunghoon, senga katta rahmat. Dam olgach poytaxtga qaytishing mumkin.

Sunghoon: ho'p... (Bundan u biroz xafa bo'lgan bo'lsada bildirmadi.

Jinhu: ota siz bilan gaplashib olsak bo'ladimi?

Hwanung: albatta.

Sunghoon xonani tark edi.

Jinhu: ota sizdan bir narsa so'rasam maylimi?

Hwanung: ha albatta

Jinhu: men aslida kimman? Qanday yaralganman?

Hwanung: bu nima deganing sen Peakdu yog' ilohisan...

Jinhu: Magwi menga boshqa narsa aytdi!!! Nega menga "Sokin shovqin" o'rmoni tasir qilmaydi? Bilasizmi? Men undan yaralganim uchun! Magwi mwnga uning o'zi, shu qudratning ichida ekanimni aytdi!

Hwanung: demak u aytibdida...

(Hwanung chuqur nafas oladi. Ko‘zlarida alam aralash iztirob.)

Jinhu: (keskin) Demak bu rostmi? Siz mendan nimanidir yashiryapsiz, to‘g‘rimi?

Hwanung: (sokin, og‘ir ovozda) Jinhu… sening kelib chiqishing oddiy emas. Sen... qorong‘u sehrdan yaratilgansan. Sen dunyoga kelganingda, osmon va yer o‘rtasida kuchlar muvozanati buzilgan edi. Biz seni najot deb bildik… lekin Magwi seni qurol sifatida ko‘radi.

Jinhu: (ko‘zlari keng ochiladi) Demak… men yovuz kuchman?

Hwanung: Yo‘q, Jinhu. Sen yovuzlik mahsuli emassan. Sen tanlov mahsulisan. Ichingdagi kuch qanday yo‘lga xizmat qilishini faqat sen belgilaysan.

Jinhu: (bir necha lahza jim turadi, ko‘zlari beixtiyor yoshga to‘ladi) Demak… siz butun vaqt davomida buni bilib turgansiz? Meni… asl kimligimni?

Siz meni yolg‘on hayotda yashashga majbur qildingiz!

Hwanung: Jinhu, men faqat seni himoya qilmoqchi edim. Agar bu haqiqatni erta bilganingda...

Jinhu: (keskin) Himoya?! Siz meni o‘zimdan ham yashirdingiz!

Men nega ba'zida o‘zimni boshqacha his qilaman, nega ba'zan ichimda bo‘g‘uvchi kuch bor deb o‘ylardim — hammasi sizga ayon bo‘lgan, to‘g‘rimi?

Hwanung: seni yo'qotishdan qo'rdik Jinhu...

Jinhu: (qahr bilan) Siz meni allaqachon yo‘qotgansiz, Hwanung! Men o‘z hayotimni, o‘z haqiqatimni bilmasdan yashadim. (Magwi ovozini eslaydi, boshini ushlab, nafasi og‘irlashadi) Men... men yovuzlikdan yaralganman. Nega bu haqiqatni menga hech kim aytmadi?

Hwanung: Chunki biz seni mehr bilan tarbiyaladik. Biz sening kimliging emas, kim bo‘lib ulg‘ayganing muhim deb o‘yladik

Jinhu: lekin men kimgadir yovuzlik qilishim mumkin edi!! Men doim hammadan ajralib turgandim! Har doim meni boshqacha deyishardi! (Yig'lab) Ming lanat hamamsiga!

Jinhu xomadan yugurib chiqib ketdi. Eshik oldida Sunghoon ularni gapini eshitgan edi. Jinhu tulkiga aylanib tez yugurib ketdi o'rmon wariga sho'ng'idi

Hwanung: uni ortidan bor Sunghoon...

O‘rmon ichida. Havo sovuq, lekin yuraklar issiqdan yonmoqda.

Tulki qiyofasidagi Jinhu haligacha nafasini rostlay olmay, og‘ir yurib borardi. Dumlari orqasidan yelqinga sanchilar, yuragi to‘lib-toshgan edi. Birdan ortidan tanish ovoz eshitildi:

Sunghoon: Jinhu...shoshma. meni kutib tur!...

Jinhu to‘xtadi. O‘rmon sukunatga to‘ldi. U asta orqasiga qaradi — ko‘zlarida achchiq alam va chorasizlik chaqnardi.

Jinhu irillab: Men... men aslida nima edim, Sunghoon? Ular meni sevishgani yolg‘on bo‘ldimi? Mehr, ishonch — hammasi yolg‘onmi?

Sunghoon unga yaqinlashdi. Uning atrofidan muzdek oq nur taralardi, ammo nigohlari iliq edi.

Sunghoon: sen kimligingni o‘zing tanlaysan, Jinhu. Sening ichingdagi kuch — bu yovuzlik emas. Bu kuch seni yo‘q qilish uchun emas, himoya qilish uchun berilgan.

Jinhu: agar men sehrdan yaratilgan bo‘lsam... qanday qilib odamlar kabi yurak bilan sevishim mumkin edi? Qanday qilib men sizlarga mehr qo‘ya oldim?

Sunghoon: Chunki sening yuraging... odam yuragidan ham tozaroq. Ular sening kuchingdan qo‘rqmagan, Jinhu. Ular faqat sen uni qanday ishlatishingni bilmasligingdan xavotirda edi.

Jinhu: Magwi aytdi — men bu sehrning o‘zidaman, deb... Demak men hech qachon ular kabi bo‘lolmayman. Men... hech qachon haqiqiy bo‘lolmayman.

Sunghoon sekin tiz cho‘kdi va tuproq ustiga qattiq muz tomchisini qo‘ydi. Muz ichida oppoq gulli tasvir paydo bo‘ldi — umid timsoli.

Jinhu: Sen ularning orasidasanki demak sen haqiqiysan. Sening tug‘ilish asling muhim emas. Muhimi — qalbing tanlovi.

Jinhu asta o‘zining qudratli tulki ko‘rinishini ozgina bo‘lsa ham bo‘shatdi. ko‘zlari yumshadi, yuragi sekin urdi. Uning ovozi past, ammo ich-ichidan chiqdi:

Jinhu: Men... haligacha hayotim yolg‘on bo‘lishidan qo‘rqaman, Sunghoon.

Sunghoon: Yolg‘on hayotda sevgi bo‘lmaydi. Lekin sen sevgan eding. Bu seni eng haqiqiy qiladi.

Jinhu bir necha lahza sukutda qoldi, so‘ng birinchi marta chuqur nafas oldi ichidagi qora g‘am bulutlariga biroz yorug‘lik kirdi...

Jinhu bir necha lahza sukutda qoldi, so‘ng birinchi marta chuqur nafas oldi — ichidagi qora g‘am bulutlariga biroz yorug‘lik kirdi. Ko‘zlari ho‘l, yuragi titroq edi.

U asta Sunghoon tomon bir-ikki qadam tashladi. Uning katta, oppoq dumlari orqasida sust silkinar, muzdek havo nafasida bug‘lanib yo‘qolardi.

Sunghoon bir qarich ham ortga chekinmay, yelkasini keng ochdi.

Sunghoon: Yolg‘iz qolganda har doim shu yerda bo‘laman, (dedi u past, ammo ishonchli ovozda. Jinhu asta uning bag'riga otildi

Sunghoon sekin uni bag‘riga tortdi. Jinhu tanasidagi zo‘riqish bo‘shadi, u yuragini eshitishga harakat qildi. Boshini Sunghoonning yelkasiga qo‘ydi.

Sunghoon: Qorong‘ulik seni yaratmagan, Jinhu. Yorug‘lik ichingda yashirinib turgan. Men uni har doim ko‘rganman...

Jinhu hech qachon bunday mehrni his qilmagan edi. Bu quchoq unga qudrat, ishonch, eng muhimi "men yolg‘iz emasman" degan tuyg‘uni berdi. Birinchi marta yuragidagi bo‘shliq to‘la boshlagan edi.

Chapter two ended

Author: Jinhu Parker

The Frost and The Fox

2025-05-11T13:31:10.431Z

Sevgi - u doim o'zi bilganini qiladi. U na sovuqqa bo'ysunadi, na olovga, faqat va faqat yurakni tan oladi.

Qorong‘u tun. Oyning xira nuri qor bilan qoplangan tog‘ etagiga tushmoqda. Atrof sukunatga cho‘mgan, faqat shamol ohangida qorlar shitirlaydi. Qorlar orasidan bir siluet yalt etib o‘tmoqda — Jinhu. U tez harakatlanmoqda, kaftidagi yelpig‘ichdan olov rangli shu’la porlab turardi.

U orqasiga qaradi. U kelayotganini bilardi. Na iz qoldirgan, na tovush. Ammo Jinhu yuragi bilan sezardi — Magwi yaqin edi.

Tog‘ yonbag‘rida, qorli archa soyasida qora tutun to‘plandi. U tutun emas edi — bu Magwining vujudga kelish shakli edi. Uning ko‘zlari qip-qizil, lablari esa asta ochilib, sovuq shivirladi:

-Qochishing mumkin emas, Jinhu. Men seni tanlayman. Har safar.

Jinhu yelpig‘ichni keng ochdi. Uning harakati bilan havoda ilondek yaltiragan olov rangli yo‘nalishlar chizildi. Bu oddiy shamol emas edi — bu yo‘naltirilgan kuch edi, ko‘z bilan ko‘rinadigan, ammo yurak bilan boshqariladigan.

-Men bu safar tanlanmayman. Bu safar sen to‘xtaysan (dedi u sokinlik bilan.

-Sen men bilan jang qilishni emas, meni anglashni istayotganingni bilaman... Chunki sen ham zulmatdan yaratilgansan.

Jinhu yelpig‘ichini keskin harakat bilan yuqoriga ko‘tardi. Osmonda olov rangli egri chiziqlar chizildi. Magwining tomoni shamol bilan qamrab olindi, yelpig‘ich chaqirilgan kuchlarni yo‘naltirgancha, unga hujum qilishga tayyor edi.

-sen haqiqiy Magwi emassan. Shunchaki uni menga tashiyapsan xolos!

Qiz havoga ko'tarildi, uning ortida 9 olovli tulki dumi yoyildi, qo'llarini osmonga cho'zdi va yig'ilgan kuchni Magwining silueti tomon yo'naltirdi. Tun birdan porlab ketdi va Magwi g'oyib bo'ldi

-Peaktuni men ximoya qilar ekanman hech kim unga rahna sola olmaydi!..

Chapter one.

Buyuk Peakdu Tog'i - u ilohlarninh jonajon uyi bo'lgan. Mehribon ota Hwanungning saroyi ham aynan u yerda joylashgan. Har qanday sehr, har qanday vujud, har qanday kuch o'cha saroyda yaralgan. Mehribon ota hammaga birdek iltifot, birdek qattiqqo'llik qiladi.

Men esa shu Peakdu tog'i ilohiman. Uning qo'riqchisi Jinhu Parker. Afsonavit 9 dumli tulki. Bu makonni ximoya qilish, undagi har bir harakatdan xabardor bo'lish mening vazifamdir. Peakdu ahlining tinch va farovon hayoti meni zimmamga yuklatilganiga hademay 467 yil bo'ladi.

Uyim oldidagi katta daraxtga chiqib butun Peaktuni kuzatishni yoqtiraman. Shu payt menga xabar keltirishdi.

-Jinhu! Jinhuuu! (Pastdan kimningdir ovozi keldi

Jinhu: mana tushyapman (bir sakirab pastga tushdi.

-otamiz Hwanung sizni saroyga chorlamoqda. Tez yetib borishingiz kerak ekan.

-bu chol sira tinch o'tirmaydi

Jinhu sochlarini va kiyimini to'g'irlagancha saroy tarafga intildi. Bir sakrashda u tulkiga aylandi, yugurar ekan ortida 9 dumi hilpirardi.

Jinhu Parker - Peaktu tog' ilohi. 500 yildan ortiq umr ko'rgan. Eng kuchli va qudratli ilohlardan biri. U cheksiz sadoqat ramzi. Chunki tulkilar faqat birgina insonni sevishi mumkin.

Bir necha daqiqalar ichida Jinhu Hwnaung saroyiga yetib keldi. Atrofda hamma yugur yugur qilishardi. Jinhu hammaga hayrat bilan qarab ichkariga kirdi. Yugurib ketayotgan bir ishchini tutib oldi

Jinhu: shoshma shoshma. Nima bo'lyapti? (Qoshini ko'tarib

-xonim men ketishim kerak. Qi'yib yubora qoling...

Jinhu: sendan so'rayapman! (Uni yelkasidan mahkam ushlab)

-Poytaxt ilohi kelyapti. Meni ishim ko'p qo'yib yuborsangizchi! (Yelkasini silkidi. Jinhu uni qo'yib yubordi. Ishchi yigit qoqilgancha yana ishiga yugurib ketdi.

Jinhu: yo hudo... Poytaxt ilohi dedimi? (Kuldi) Nahotki men poytaxt ilohini ko'rsam! (U saroy bog'chasiga chiqdi) Bu chol anoyilardan emas nega chaqirdi ekana meni?.. (deb turgan payti orqasidan qandaydir sovuq shamol kelganday bo'ldi.

Egnini qisgancha ortiga o'grildi. Baland bo'yli zabardast yigit oldida turardi. Qoshlari qalin, ko'zlari moviy rang, sochlari oq, egnida oppoq yopinchiq

Jinhu: o'ho'... (Jinhu tirjaydi) Ha uzr so'rayman (u ohista tazim qildi) hayrli kun muz ilohi

-hayrli kun. (O'zini tiyolmay kuldi.)

Jinhu: siz poytaxt ilohi Park Sunghoon bo'lsangiz keraga? (Jinhu uni yaxshilab kuzatib

Sunghoon: huddi o'zi (bosh chayqadi.) sen esa?

Park Sunghoon - poytaxt Choson ilohi. Muz ilohi bo'lmish bo'rilar avlodidan. 1000 yilga yaqin yashagan. Butun umri davomida poytaxni ximoya qilib kelgan. U butun Choson davlatining ximoyachisi hisoblanadi. Bir so'z bilan aytganda u sokinlik mabudi

Jinhu: men esa (u yerga qarab jilmaydi va yana Sunghoonga qaradi) men Peaktu tog' ilohi Jinhu man.

Sunghoon: o'sha afsonaviy 9 dumli tulkimi?! (Ko'zlarini katta katta ochib qiziqqon nigohlar bilan unga qaradi

Jinhu: men haqimda bilar ekansiz-da? (Kuldi

Sunghoon: men hamma ilohlarni bilaman. Butun Choson ilohlarini taniyman. Ko'pini ko'rmaganman xolos.

Jinhu: qiziqarli... (Jim qoldi. Shunda xizmatchilardan biri ular oldiga keldi

-Jinhu xonim, janob Sunghoon, sizlarni otamiz Hwanung chorladi.

Ular birgalikda saroyga qaytib kirishdi. Katta saroy devorlari yam-yashil iviya gullari bilan bezatilgan edi, ustinlarga gulbarglar chirmashib ketgan edi. Ular sekin ammo shahdam qadamlar bolan yurib uchrashuv va majlislar xonasiga kirib keldilar.

Jinhu ham Sunghoon ham tazim qildi. Jinhu ota Hwanung oldiga sekin yaqinlashib egildi va uning etagidan ushlab o'pdi. Hwanung uni boshini siladi va bu Jinhuning tulki quloqlarini paydo bo'lishiga sabab bo'ldi. Jinhu tezda ularni yashirdi va bir qadam ortga tashladi

Jinhu: sizni har kun ko'raman ammo yana ko'rosh menga sharaf (doimgidek hazilomus gapirdi

Hwanung: men qariyani yaxshi ko'easanku bilaman tulkicha (kuldi

Sunghoon: sizni yana ko'irshdan g'oyatda mamnunman mehribon tam Hwanung (u ham yaqinlashib Hwanungning etagidan o'pdi.

Hwanung: bolalarim, sizlarni chaqirtirishimdan sabab sizlar eng kuchli ilohlardansiz. Zotan bu Peaktu aholisining tinchligi yuzasidandir.

Sunghoon: qanday muammo bo'ldi ota?

Hwanung: chegaralarimizni yovuz ruhlar bosib olyapti. Jinhu har tunda yovuz Magwining ruhlari bilan kurashyapti. Ular Peaktu aholisiga xavf tug'dirishda davom etmoqda.

Jinhu: bu axmoq iblislar har tunda asabimga tegadi (woshlarini chimirib irillagancha

Sunghoon: men Magwining uyg'onyotgani haqida poytaxda xabar topgandim.

Hwanung: aynan shunday. Magwi qora kuchlarini yaxshigina to'plab olgan. Sunghoon, seni Jinhuga yordam berishingni istayman. Shimoliy, Janubiy va G'arbiy chegaraga men boshqa ilohlarni chorlab bo'ldim. Sharqiy chegaradan Magwining aynan o'zi kelishini kutyapman. Sizlarni o'sha joyga borishingizni xohlayman.

Jinhu: ishonchingizni oqlaymiz ota! (Jinhu bosh egdi

Sunghoon: biz g'alaba bilan qaytamiz (Sunghoon ham unga bosh egdi.

Buyuk Mabud Hwanung - u barcha ilohlarni yaratgan mabuddir. Har bir kuch qudratni ularga bergan, jang sanatini o'rgatgan oqsoqol.

Sunghoon va Jinhu saroydan chiqishdi. Allaqachon tun kirgan edi. O'rmonda qoprong'ulik hukumron. Jinhu atrofga qaradi.

Jinhu: bilasizmi shahar saroydan ancha uzoqda. Shu bilan birga mexmonxonalar juda ham tiqilinch bo'ladi. Meni uyim esa huv anavi katta eman daraxti tagida. (Qo'li bilan ko'rsatib) Menikida tunashingiz mumkin.

Sunghoon: uyingga taklif qilyapsanmi? (Bir qoshini ko'tarib

Jinhu: xohlamasangiz yo'q deb qo'yavering. Ko'zim uchib turgani yo'q (O'rmon ichidagi yo'lakdan sekin yura boshladi.

Sunghoon bosh chayqab kulgancha asta uni orqasidan ergashdi. Qo'llarini orqasida birlashtirgancha uni yonida yurish uchun qadamlarini tezlatdi. Unga bir qarab qo'ydi.

Jinhu iloh bo'lishiga qaramasdan u ham juda yosh va nozim ko'rinardi. Bo'yi past. Taxminan 155-160 sm edi. Sunghoon uning olovrang va uzun sochlari qanday shamolda hilpirahdini kuzatdi. U juda sokin edi. Lekin undan huddi iliq havo taralardi.

Sunghoon: sen juda kichkinasan. Necha yil yashagansan o'zi? Masalan men 1000 yilga yaqin yashadim.

Jinhu: men tez orada 500 yil yashagan bo'laman. Bu yerni ximoya qilyotganimga 467 yil bo'ldi. Bu juda g'alati(kuldi

Sunghoon: nimasi?

Jinhu: biz asrlar haqida huddi oddiy odamlar yillarni gaplashgandek gaplashyapmiz.

Sunghoon: ha bu biroz... achinarli ham. Boqiylik juda ham qiyin aslida...

Jinhu: sizning ham hayvoningiz bormi? Masalan menikidek? Men tulkilar avlodidanmanku

Sunghoon: ha, shimol bo'rilar avlodi. (Sunghoon bir deganda katta tosh ustiga sakradi va oppoq bo'riga aylandi. Undan moviy nur taralar edi

Jinhu ham o'zini maqtagisi keldi va u ham yo'lida davom etib tulki tusiga kirib oldi. Noz karashma bilan dumini qimirlatgancha ortiga qaradi

Sunghoon: chakki emas (unga yugurib yetib oldi.) xo'sh uying yaqinmi?

Jinhu: allaqachon yetib keldik (u daraxt shoxlarini asta chetga surdi. Mo'jaz kichik uy ular oldida turadi. Katta eman daraxti ostida uy juda kichik ko'rinardi. Uy eshiklari va tomlariga har xil gullar o'sib ketgan edi. Jinhu odam tusiga qaytib uy eshigini ochdi. Sunghoon unga ergashib ichlariga kirdi.

Sunghoon: mehmon qilganing uchun raxmat (jilmaydi.

Jinhu: manabu xonada uxlashingiz mumkin... Agar uxlasangiz albatta. (Kuldi va xonani tark etdi.

Sunghoon ustidagi yopinchiqni yechdi va yumshoq to'shakka yotdi. Derazadan osmonga bir necha on tikilib turdi va yuzida qandaydir yoqimli tabassum bilan uxlab qoldi.

Ertalab Sunghoon ko'zlarini uyqudan zo'rg'a ocharkan yopilmagan derazadan yelvizak yiziga ufurdi. Derazadan katta eman daraxti ko'rinardi. U o'rnidan turdi va derazaga yaqinlashdi. Tepada Jinhuning qizil ko'ylaki va sochlari hilvirab turardi.

Tezda egniga kiyimlarini kiyib Sunghoon eman daraxti oldiga chiqdi. Moviy osmon ostida Jinhu butun Peakduni kuzatib turar edi. U juda sokin va hotirjamdek ko'rinardi.

Sunghoon: senga qo'shilishmga yo'q demasang kerak? ( Tepaga tikilib qo'li bilan ko'zini quyosh nuridan yashirdi

Jinhu: agar uddalay olsangiz mayli (dedi labini chetida jilmaygancha.

Sunghoon uning musobaqasini qabul qildi va bir sakrashda emanning cho'qqisiga chiqdi. Uning yoniga o'tirdi.

Sunghoon: bu yer juda chiroyli ekan. Hamma yer ko'rinyapti. (Uzoqlarga tikilib

Jinhu: Magwi allaqachon harakatini boshlabdi. (Qo'lini sharqqa cho'zib) Ming chaqirim narida qora ruhlarni ko'ryapman.

Sunghoon: unda tezroq u yerga boraylik. (O'rnidan turdi

Jinhu: shoshilish kerak.

Ular birgalikda Sharqiy chegara tomon intilishdi. O'zlarining tulki va bo'ci ko'rinishida ular bir zumda sharqiy chegaraga yetib keldilar.

Magwining o'zi va qora ruhlari shiddat bilan ular tomonga kelardi. Osmonni qora bulutlar qoplay boshladi.

Jinhu: ular yaqin qoldi. Tayyor turish kerak.

Sunghoon: bu chegaradan uni o'tishiga yo'l qo'ymaymiz.

Ikkisi yelkalarini qalqon qilgancha ularni kutib oldilar. Bir zumda shiddatli jang boshlanib ketdi.

Jinhu havoda muallaq turarkan uning 9 dumi olovrang tisda jilolanardi. Yelpig'ichi bilan u yovuz Magwi ruhlariga xujum qildi.

Sunghoon ham bo'sh kelmasdan o'z qilichini mahkam ushlagancha muzli xanjarlar bilan kurashar edi.

Magwining qora ruhlari ham bo'sh kelmas goh Sunghoonga, goh Jinhuga xujum qilib ularni chalg'otishga urinardi.

Magwi- yovuzlik va zulmatdan kuch oluvchi maxluq. Har qanday hirsni o'zlashtira oladi. Ming yillar davomida yer qarida kuch to'plagan.

Magwining o'zi ham jangga kirishar ekan endilikda Jinhu va Sunghoon qattiqroq zarba qabul qila boshlashdi. Ular birlashib to'qnashuvga javob qaytarishardi.

Ammo birdan Magwi qo'llarini osmonga cho'zdi va zulmat kuchi to'plab Jinhu tomon uloqtirdi. Sunghoon tezkorlik bilan Jinhuning oldiga kelib ularning atrofida moviy qalqon hosil qildi. Biroq Magwining kuchi shu qadar qudratli ediki bir tolasi Jinhuning oyog'iga chirmashib uni pastga tortdi.

Jinhu: Sunghoon! (Qo'lini cho'zib baqirdi. Sunghoon hanjari bilan qora kuchni kesdi. Jinhu pastga yiqildi va yerdagi shox shabbalar uni qo'llari va yuzlarini tirnadi.

Sunghoon: jin ursin! (U tezda pastga tushdi va Jinhuga turishiga yordam berdi. Magwi hali to'xtamagandi. Jinhu yelpig'ichini otib o'zlariga qalqon qildi.

Jinhu: jangga qayt! Men yaxshiman. (O'rnidan turdi

Ular jangga qaytishar ekan shiddatli qarshilik ko'rsatishdi. Magwining yovuz ruhlari kamayib qolgani va o'zi ham soatlab kurashishdan charchagani uchun qo'rqoqlik qilib ko'zdan g'oyib bo'ldi. Jinhu yo'naltirgan kuch esa Sunghoonga tegi

Jinhu: Sunghoon!!!

Chapter one is ended.

Author: Jinhu Parker.

Unlikely Love

2025-03-09T15:43:12.096Z

Rollarda: Taehyung va Luna.

Xohishsiz Sevgi

Universitet damlari edi. Barcha band, imtixonlarni-ku aytmasa ham bo'laveradi. Men odatda yolg'zi yuradigan qizlardan edim. Qo'limda doim bir kitob, qulog'imda esa musiqa jaranglab turardi. Yo'lda ketyotganinga qaramay men doim kitob o'qishni yoqtirar edim. Lekin keyinchalik mening dunyo qarashim, harakterim, hammasi o'zgardi. Universitetni bitirganimdan keyin otam menga biznesini topshirdi. Endilikda men juda band odamga aylanib qoldim. Butun e'tiborimni ishga qaratgan edim. Maqsadim Chan kompaniyasini yanada yuksaltirish edi... 3 yil ichida men hatto o'z shaxsiy brendimni yaratishni ham eplagan edim. Ammo ma'lumki mashhurlik, boylik insonga doim xavf tug'diradi. Menga ko'plab suiiqasdlar bo'lgani sabab doim yoninda to'pponcha olib yuradigan odat chiqardim. Hech kimga ishonmasdim. Hatto tunlari uxlay olmaydigan bo'lib qoldim...

-Chan xonim. Siz aytgan xujjatlar tayyor. Iste'molchi brendlar shartnomaga imzo chekishdi. Biz bu oyda daromadni yana 5% ga oshira olamiz.

Luna: 5% kam. Avvalgi oyga qaraganda kriziz ko'payganku. 10% ga chiqsrish yo'lini toping. Ishchi guruh zimmasiga yangi ammo mashhur brendlar bilan ham shartnoma tuzishni buyuring.

-xo'p bo'ladi xonim. (Lazaida nomi ostidagi Luna ochgan yangi kompaniya otasining kompaniyasi bilan allaqachon tenglashishga ulgurgan. U tinmay ishlardi. 3 yil ichida bunday yutuqqa erishish oson emas edi. Luna shu kechasi clubga keldi. U qattiq charchaganda shunday qilardi. Qop-qora sochlari orqasiga uzun tushib turgandi, to'q qizil ko'ylagi uning tanasining har bir qismiga jilo ulashardi. Bar oldiga sekin yurib keldi va hamyonini qo'ydi. Undan bir necha stul narida o'tirgan Kim Taehyung qosh chimirib qarab turardi

Taehyung: bu kim bo'ldi..? (Unga boshdan oyoq nazar tashladi. Bu ayol shu qadar go'zal edi-ki biroz o'zini g'alati his qildi.

-u Chan Luna. (Barmen) U 3 yil avval Chan biznesni qo'lga oldi.

Taehyung: naxotki Lazaida brendi egasi bo'lsa?( Keyin galstugini to'g'irlab u tomon qadam tashladi.) Chan Luna. Chiroyli yuz ifodasi... Kimdir unga zarar yetkazsa achinarli...yana yaxshi tanlov(Biroz egildi viskiga ishora qilib.) Kim Taehyung.

Luna: qiziq emas (yuzini boshqa tarafga burdi va viskini ichdi

Taehyung: men gapirganda yuzingni vurishga qanday hadding sig'di? (Uni yuzidan ushlab o'ziga qaratdi. Ko'z ochib yumguncha Luna o'rnidan turib unga qanday qilib to'pponcha tiraganini xatto sezmay qoldi. Taehyung qo'lini ko'tarmadi ammo Luna unga jaxl bilan qarab turardi

Luna: sen kimsanki menga bunday muomala qilyapsan? Ismimni bilasan demak men haqimda bilishing kerak? (Qadamlarini oldinga tashlab uni orqasidagi devorga tiradi) Ammo bilib qo'y hech kim menga buyruq berolmaydi . Mumkin ham emas

Taehyung: shhh nega darrov asabiylashyapsan? (Sekin qo'li bilan ro'pponchani pastga itardi. Luna bundan hayratlandi odatda erkaklar unday qilmasdi. Qosh chimirdi

Luna: nima qilyapsan? Axmoq. (Ortiga o'grildi) Maroqli tunimni ham rasvo qilding ablax (tez tez yurib clubdan chiqib ketdi

Taehyung: bu juda ham qo'pol edi ammo... Men hozir sevib qoldim shekilli (sochlariga qo'l yugurtirib.) jin ursin... Bu ayol ... (Labini tishlab) U meni asabimga tegyapti.

Taehyung uyiga kech yetib keldi. U juda ham ga'alati ahvolda edi. Biroz oldin ko'rgan ayol uni shu qadar ta'sirlantirgan ediki, o'zi nima his qilyotganini ham anglab yetolmasdi. Uyga kirib keldi. Qoshlarini chimirgancha bashang kiyingan, qari bo'lishiga qaramasdan hali oqarmagan kalta sochlari bo'yniga tegib turar, qo'lini ko'ksida chalmashtirib olgan buvisi unga qarab turardi.

Rais Kim: qayerlarda yuribsan hoy bola? Aqling qachon kiradi seni? (Unga yaqinlashdi

Taehyung: buvijon. Men yosh bola emasman-ku endi. Salkam 30ga kiray dedim. Nega tergayverasiz. (U ham qosh chimirib sovuq muomala qildi

Rais Kim: unda nega haligacha uylanmading? Yana 30ga yawinlashdim deydiya. Men ham nabirali bo'lgim kelyapti ahir!

Taehyung: buvi siz aytgan ayollarning biriga ham qiziqmadim va qiziqmayman.

Rais: hoy bola! Senga aytgan uchrashuvchi? Men allaqachon uchrashuv belgilatdim. Payshanba kuni uchrashuvga chiqasan. Tez orada to'y qilamiz.

Taehyung: buvi...

Rais Kim: jim bo'l. Men nima desam shu bo'ladi! Bu kompaniya uchun ham sening biznesing uchun ham yaxshi. (Xassasini olgancha xonasi tomon yurib ketdi. Ketar chog'i ham nimalardir ming'illab ketdi.

Taehyung: jin ursin! Demak men xohlamaydigan ishlar bo'lishda davom etaverarkanda?! (Kresloga o'tirgancha sochiga qo'l yugurtirdi. Uning hayolida uchrashuv va clubdagi voqealar bilan to'lgan edi.

Luna uyiga qaytdi. U uyga har doimgidek jaxlga mingan xolda qo'rg'onga kirib keldi. Uni otasi janob Chan kutib turgandi.

Janob Chan: qayerda yuribsan? Nega buncha kech kelding Luna?

Luna: dada ishlarim bor edi. Axir o'sha kompaniya uchun harakat qilyapman.

Janob Chan: senga aytgandimku. Ertaga ychrashuv. Kim Taehyungga turmushga chiqasan. U bilan allaqachon to'qnash kelgan bo'lsang kerak

Luna: Kim Taehyung? Dada?! Men unga turmushga chiqmayman. Ummuman, men turmushga chiqishni istamayman.

Janob Chan: qizim allqachon 27 yoshdasan. Keyin... (bag'riga bosib) seni baxtli bo'lishingni istayman

Luna: dada...

Janob Chan: tsshh bo'ldi. Gap tamom. Endi xonangga chiqib uxla. Ertaga Taehyung seni uydan olib ketadi....

Ertasi kuni Taehyung kiyinib xonasidan chiqdi. Buvisi uni aniq tayyorliginu o'z ko'zi bilan ko'rgani allaqachon shaylangan ekan

Rais Kim: xo'sh tayyormisan? Bo'lajak ayolingni uyiga borib olib ketasan.

Taehyung indamadi va shunchaki uydan chiqib ketdi. U mashinasiga o'tirgancha Lunaning uyiga keldi. Albatta, hali xabari yo'q Luna uning bo'lajak turmush o'rtog'i ekanidan.

U mashinadan tushdi va eshik qo'ngiroğini chaldi. Ichlaridan eshikni ochganda Luna turganini ko'rib u avval hayratda qoldi. Ammo o'zini yo'qotmaslik uchun u bilan salomlashdi va chiqishga taklif qildi. Luna indamasdi. Ular restorangacha indamay ketishdi. Taehyung unga bir necha marotaba qarab qo'yardi. Sababi o'zi ham bilardiki Luna bag'oyatda go'zal va aqlli ayol. Restoranga kirgach endi suhbat boshladi.

Taehyung: menga gapirish niyyating yo'qmi? Ahir yana bir necha kundan keyin birga yashaymiz.

Luna: nima haqida gaplashishim kerakligi juda qiziq. Ikkimiz ham bilamiz, bu unashtiruv, bu to'y bizga yoqmayapti.

Taehyung: bunday deb kim aytdi? Menga yoqyapti. (Labini chetida kulib qo'ydi

Luna: biznes uchun menga hayotimni barbod qilish ummuman yoqmayapti. Sizni nima gaqida o'ylayotganingiz esa baribir menga.

Taehyung: ishonaver. Men hech qanday oddiy qog'ozdagi turmush haqida o'ylayotganin yo'q. Men bugun barcha rejalarimbi o'zgartirdim va men haqiqiy erkak sifatida o'z ayolinga g'amxo'rlik qilishim, unga mehr berishim mumkin. Bu mening huquqlaeinga kiradi.

Luna bu gaplarni eshitib juda hayratda qoldi. Nega Taehyung bunchalar qat'it gapiryotgani uni ta'sirlantirib yubordi. Bir zum u nima deyishini bilmay ham qoldi.

Uchrashuvdan jeyin Taehyung uni uyiga tashlab qo'ydi. Mashinadan tushar ekan Luna unga qaradi

Luna: huddiki sizni kimdir vu ishlarni qilishga majburlayotgandek tutyapsiz o'zingizni.

Taehyung: ha yuragim buni qilishga majburladi. Xayr bo'lajak xotinjon. (Luna ko'z suzgancha mashinadan tushdi.

To'y ham o'tdi. Taehyung va Luna ularga ajratilgan uyga ko'chib keldilar. Luna unga e'tibor bermaslikka urinsada Taehyung jon jaxtini berib u bilan munosabatlar o'cnatishga urunardi.

Taehyung: mana va nihoyat yolg'iz qoldik to'g'rimi Luna? (Unga yaqinlashib yuzidan, yanog'idan, ushladi.) nega hali ham kiyimlaringni almashtirmading?

Luna: bu yerda birgina yotoqku?

Taehyung: nima ikki bo'lishi kerakmi? Er xotin bir yotoqda yotmaydimi?(Kuldi

Luna: siz jinni bo'lib qolibsiz(qoshini chimirib kiyimlarini alishtirgani ketdi)

Taehyung atayin unga o'zi maxsus kiyim tayyorlagan edi. Luna battar jaxli chiqdi. Ammo birdan uni orqasidan Taehyung kelib quchganida u qotib qoldi.

Luna: nima qilyapsiz?

Taheyung: balkim basbqilarsan? Endi biz birgamiz Luna. Xohlasak xohlamasak biz birga bo'lamiz. Nega endi to'xtatmayapsan? (Uni o'ziga qaratdi

Luna: bu biroz qiyin. Men munosabatlar o'rnatish tugul hatto turmushga chiqishni o'ylab ko'rmaganman. Yana biz bir birimizni yaxshi bilmaymizku.

Taehyung: shh. Buni hammasi reja qilinganmi demak biz baxtli bo'la olamiz shudnay emasmi? (Uni yuzidan ushaldi, peshonasini unikiga tekqizib) Seni birinchi ko'rganindayoq meniki bo'lishingni bilgandim... (Gapini tugatib uni ko'tarib oldi va yotoqqa olib keldi. Unidan chuqur bo'sa oldi va bag'riga bosdi.) Buguncha uxla... Hayotimizni ertadan boshlaymiz. Hammasini sen xohlagandek. Sen niam desang shuni qilamiz...

Luna ham uning quchog'ida qulay yotardi. Tuni bilan Taehyung uni mahkam quchgancha uxladi. Erta tongdanLuna ko'zini ochar ekan yonida yotgan Taehyungga biroz tikilib qoldi. U uxlaganda ummuman boshqacha inson edi. Sekin qo'lini uning yuziga olib keldi, barmoqlari bilan uning burnini siladi. Taehyung birdan uni yana o'ziga tortdi va qo'l-oyoqlari bilan mahkam quchoqlab oldi.

Taehyung: ertalabdan xotinim nima qilyapti? Yoki erining ko'rkam yuziga oshiq bo'ldimi?

Luna: jinnilikni bas qiling (o'rnidan turdi.) nonushta qilmaymizmi?

Taehyung: birga tayyorlashga nima deysan? M? (O'rnidan turib Lunani qo'lida ko'targancha oshxonaga olib ketdi....

Reaksiya tugadi.

Ikki olam - bir muhabbat

2025-02-27T13:28:40.924Z

Ikki olam farqli bo'lsada yurak faqat bir marta sevadi. Muhabbat har narsaga qodir, taqdirni o'zgartirishdan tortib devorlarni olib tashlashga ham.

Chapter-2 )( Authors: Maria and Jinhu.

-Jinhu?! U yerda nima qilyapsan? (Seokjinning ot tovushlari qorong'u o'rmonnichidan eshitildi, shulalar ichida u taqinlashib kelyotgani yaqqol namoyon bo'ldi.

-bo'laqol. Tezroq qoch!(Jinhu yigitga imlab

-ko'rishguncha...mm... Xayr (Jay qo'lini sarak-sarak qilgancha yugurib ketdi va kelgan darchadan o'z olamiga o'tib oldi

-nega chaqirsam javob bermaysan Jinhu?! (Seokjin kelgach otdan tushdi, egilgancha qoshini chimirib turardi.

-men... haligi (qiz bir dam nina deyishni o'ylab turdi, shu payt ortidan kichik bug'ucha kelib qo'lini turtdi) ...ha a... Bug'uchani orqasidan yugurib bu yerga kelib qolibman. Bu yerda yana... daryo ham chiroyli oqar ekan... (Noqulay kulgancha boshini qashlab gapirdi.

-bu joyga kelish xavfli. Qani tez oldimga tush (qo'lini ot tomon ishora qildi. Jinhu lablarini yig'irib qosh chimirdi, qo'llarini ko'ksida chalmashtirib oldi va qo'rslik bilan ot oldiga kelib turdi

-seni hech qachon tushunib bo'lmaydi. Ey hudo... (Boshini silkitib kulgancha Jinhuning belidan ushlab ko'tardi va otga mindirdi. O'zi esa pastda yurib uni saroyga olib ketdi.

O'rmonning kichik so'qmoqlaridan ketisharkan allaqachon qorong'u tushib ulgurgan edi. O'rmonni faqat yarim oy yorug'i va yonar qurtlar yoritib turardi. Huddiki barchasi shahzoda va kichik malika uchun jon kuydirib ularning yo'lini yoritishga urunayotgandek. Seokjin jim ketar ekan Jinhu hali ham yuzini burishtirgancha yo'ldan ko'z uzmasdi. Seokjin buni ko'rib jaxli chiqdi ammo kichik singliga hech qachon jaxl qilib gapira olmasdi. Jinhu esa biroz oldin tanishgan kichik shahzoda haqida o'ylardi. Ammo uning diqqatini endi saroy tortdi. Ular saroyga yaqinlashgan sayin u yer yanada chiroyli ko'rinardi

-bu yer juda chiroyli... (Jinhu shivirladi) Bizning olam juda chiroyli...

-shunday. Lekin u yerda sirlar ko'p. Hamma narsa yolg'on yoki xavfli bo'lishi ham mumkin.

-hech kimga ishonib bo'lmaydimi unda? (Jinhu ko'zini pirpiratib

-mumkin biriq oldin 2 marta o'yla.

-sengachi? Senga gam ishonib bo'lmaydimi aka?

-seni katta qilgan odamga shunday deysanmi ahmoqvoy? (Kulib uni burnini chimchidi) Qani yuraqol endi. Mei seni kutyapti. Uxlaysan. (Uni otdan tushurib

-oyim va dadamni oldiga olib bormaysizmi? Jazolaymaysizmi? Axir qochib ketdimku yana

-tshh bu safar indamadim. Lekin yana shunday qilsang...

-seni daryoga tashlab yuboraman, valuqlar bilan yashaysan.(Boshini qimirlatib gapni tugatdi va uni kutib turgan Meining oldiga yugurib ketdi

-bu 12 yoshli kichkina meni jinni qiladi (bosh silkigancga qo'llarini orqasida chalmashtirib xonasiga ketdi.

-Mei. Bizni qirollikda xoinlar bo'lganmi? (Jinhu yotog'iga yotar ekan Mei uning ustiga ko'rpa yopdi

-ha bir paytlar bo'lgan. Shu sababli olamlar ikkiga bo'lingan.

-nima? Bu haqida sen bilasanmi? Menga aytib ber. Iltimos.

-malikam hozir uxlash kerak. *Qosh chimirib)

-nega hamma menga sirli gapiraveradi! Men hammadan xafaman! (Qiz ortiga o'grilib oldi va sukunat saqladi...

-Bilasizmi...agar fursat topilsa men sizga albatta nima bo'lganini aytib beraman. Biroq siz aqlli malika bo'lishingiz kerak. Kelishdikmi? (Jinhu tezda ortiga o'grildi jilmaygancha bosh irg'idi. Mei unga xayrli tun tilab xonani tark etdi.

Jay devordan o'tar ekan uni hali ham o'rmon oldida Yije ismli askar kutib turardi. Tun kirgan, yulduzlar bu joyda zo'rg'a miltillardi. Huddiki bu olam Jinhunikidan ancha yomon, zulmga boy ekani sezilib qolgandek edi. Jay Yijega yaqinlasharkan Yije unga ta'zim qildi. Yosh askar Jayga kichikligidan g'amxo'lik qilib kelardi

-shahzodam, tezroq saroyga qaytishimiz kerak. Zoti oliylari aniq jaxl otiga mingan. (Jay huh tortdi.

-zoti oliylari men bu olamga o'tganindan xabardormi?

-yo'q. Ular hali biz qayerdaligimizni bilmaydi... (Yije Jayni otga mjngashtirib tezda saroyga olib keldi.

Ular qalin devorlar uzra ichkariga kirib kelishar ekan Jayning ichida wandaydir hislar tug'yon urardi. Qirol... Amakisi bo'lmish qirol uchun hurmat va shu bilan birla qo'rquv. Jay katta xonaga kirib keldi. Taxt oldiga kelganda bosh egib tiz cho'kdi. Qirol o'rnidan turib sekin zinalardan pastga tushdi.

-qayerda eding shahzoda? Valiyahd shahzoda bunday qo'rqoqlik qilmaydi Jay.

-mendan jaxlingiz chiqqanini bilaman. Uzr so'rayman zoti oliylari. (Boshini yanada egib

-savolimga javob bermading Jay

-men ,... (Olamlar uzra sayr qilganini aytsa unga jazo berishi tayin. Yolg'on so'zlasa ypsh bo'lishiga qaramay uning vijdoni qiynaladi..) Men adashdim, yo'limni yo'qotdim. Askar Yije meni topib olib keldi

-boshqa bu qaytarilmasin Jay. Zero sen valiyahd shahzodasan. Sen ukalaring va singling uchun o'rnak bo'lishing kerak. Shuni esingda tut. Valiyahd xato qilishi mumkin emas. (Uni yelkasini qoqib qo'ydi. Jay unga ta'zim qilgancha xonasiga ketdi.

Shahzoda zonasiga ketar ekan kichik jussasida katta dardlarni olib yurganini his qilardi. Ich ichidan uni qurtlar kemirayotgandek edi...

-Yije... Sendan bir narsa so'rasam maylimi? Mening akam... Unga nima bo'lgan?

-to'g'risini aytsa men aniq narsa bilmayman shazoda. Bu haqida qandaydir afsonalar yuradi xolos...

-menga ayt. Sen bularni bilasanku. Nega aytmaysan?

-men faqat bu ayro olamlar avval docst bo'lganini, ammo ajralgach saroyda tug'ulgan shahzoda jodulanib qolgani, sirli o'cmonga tushib qolganini bilaman. Bu aniq yoki haqiqiy ma'lumot emas.

-Yije yana... Uning bo'ynida tamg'qsi bo'lgan ekan shundaymi?

-shahzodam uxlashingiz kerak. Hali bunday narsalarga erta. (Yije shahzodani xonasiga kuzatib qo'ydi.

Oradan bir necha kun o'tdi, Jay tun kirishi bilan kiyimlarini almashtirdi. Oddiyroq kiyinib yana o'rmon tomon ketdi.

Tungi o‘rmon go‘zal va sirli edi. Qorong‘ulik ostida, osmon toza va yulduzlar charaqlardi. Havo salqin, ammo yoqimli edi. Daraxtlar oralab mayin shabada esar, yaproqlar ohangli shivirlardi. Atrofdagi mayda jonivorlarning shovqini esa tinchlikka yanada joziba bag‘ishlardi.

Kichik malika Jinhu, qalin daraxtlar soyasida, yashil maysalar ustida o‘tirardi. Uning ustidagi bejirim oq ko‘ylagi oy nuri ostida yaltirar, sochlari esa mayin shamolda hilpirardi. Qo‘llarini tizzalariga qo‘ygancha, o‘z xayollariga cho‘mib, atrofni tomosha qilardi. O‘rmon chuqurligidan kelayotgan chigirtkalarning chirillashi va tungi qushlarning yoqimli sayrashi uni maftun etardi. Bu go‘zallik ichida u yolg‘iz emasligini anglab yetguncha…

-Bu yerda yolg‘iz o‘tirishdan qo‘rqmaysanmi? ( kutilmaganda past, ammo sokin ovoz eshitildi. Jay edi.

Qorong‘ilikda ham uning siymosi tiniq ko‘rinardi: uzun qora sochlari yelkasiga tushib turar, ko‘zlarida odatdagidek qandaydir sirli ifoda bor edi. Jay doimgidek beparvo, ammo nigohida mayin g‘amxo‘rlik aks etardi.

-Seni kutmagandim (jilmaydi Jinhu.

-bilaman. (Jay asta uning yoniga kelib o'tirdi) Seni o'rmonda ko'rish menga yoqdi...

Jinhu boshini egib, maysalar ustida barmoqlari bilan chizgilar chizdi. U Jayning borligini yoqtirishini tan olsada ba’zan yuragida g‘alati hislar uyg‘onardi.

-Men faqat oyga qarayapman (shivirladi Jinhu.

-Oy senga qarab turibdi, (dedi Jay mayin ovozda.) Men esa senga (kuldi

-senga... O'rmonni ko'rsatishimni xohlaysanmi? (Jinhu o'rnidan turdi va unga qo'l uzatdi?

-yo'q demasdim. (Jay uni qo'lidan mahkam tutdi.

Shu kechasi Jay va Jinhu o'cmonni aylanib chiqishdi. Aynan shu kundan keyin ular orasida yaqinlik paydo bo'ldi. Yillar o'tar ekan ular juda ko'p ko'rishishar edi. Ular orasidagi do'stlik yanada yaqin munosabatlarga aylanishni boshlaganini o'zlari ham allaqachon sezishgandi. Ularning yoshi ulg'aygani sayin oralaridagi ip ham qalinlashishda davom etardi...

2-qism tamom.

Authors: Maria and Jinhu.

Collab for Jimin Fanfics

Ikki olam - bir muhabbat

2025-02-22T14:55:27.603Z

Ikki olam farqli bo'lsada yurak faqat bir marta sevadi. Muhabbat har narsaga qodir, taqdirni o'zgartirishdan tortib devorlarni olib tashlashga ham.

Chapter-1)( Authors: Maria and Jinhu

Qorong'u osmonni yashin yordi. Yer titrardi. Oddiy qirollik askarlari qo‘llaridagi qilichlarini mahkam siqib, oldilarida qad ko‘targan sehrli o‘rmon jangchilariga tikilib turishardi. Yashil yaproqlar orasidan paydo bo‘lgan sehrgarlar va mohir jodugarlar ularning yuragiga dahshat solardi. Ularning qilichlaridan nur taralar, ulkan kuch bilan porlab, jang maydonini yoritardi. Sehr ularning harakatlarida jo‘shib turar, ular oddiy insonlardan ancha ustun edi.

Qirollik saroyining baland minorasida esa zulmat ichida qotgan shafqatsiz qirol o‘z askarlariga qahr bilan qarab turardi. U qoshlarini chimirib, bepisand ohangda gapirdi:

-Yo‘q qiling ularni! O‘rmon sehrgarlarini yashin singari yoqib yuboring! Hech biri tirik qolmasin!

Bu so‘zlar janggohdagi qon to‘kilishini yanada shiddatli qilardi. O‘rmonning eng qobiliyatli himoyachilari qahr bilan oldinga intilar, lekin dushman son jihatdan ustun edi. Ularning yuraklari qanchalik jasur bo‘lmasin, kuchi tugayotgan edi.

Sehrli o‘rmonning qo‘riqchisi, oq sochli va sokin ko‘zli dono oqsoqol, bu johillik va qon to‘kilishini ko‘rib, uzoq kutishdan charchadi. Endi yagona yo‘l qolgandi. U sirli mantralarni shivirlab, ilohlarga murojaat qildi. Osmonga qarab ikki qo‘lini ko‘tardi va nola bilan so‘zladi:

-Ey aziz ilohlar! Yer va osmonni bog‘lovchi qudratli kuchlar! Biz bu kurashdan holdan toyganmiz. Bizga marhamat ko‘rsating, bu ikki olamni bir-biridan ajrating! Nafrat va adovatni tugatish uchun, insonlarning manfur tamagirligidan o‘rmonni himoya qilish uchun bizga yordam bering!

Osmon to‘satdan yana yashin bilan yoritildi. Shamollar kuchayib, daraxtlarning shoxlari g‘ijirladi. Xuddi tabiatning o‘zi bu iltijoga javob berayotganday edi. Va nihoyat, ilohlarning ovozi eshitildi. Ularning so‘zlari qudrat bilan yangradi:

-Sen haqiqiy himoyachisan. Sen bizning mehrimizga loyiqsan. Ikki olam bir-biridan ajratilsin!

Sehrli kuchlar harakatga keldi. Osmondan pastga tushgan moviy va oq rangdagi yorug‘lik yer bilan osmon orasiga kelib, oldin ingichka ip singari paydo bo‘ldi. Keyin esa tobora kattalashib, osmon va yerni qamrab olgan shaffof, tuganmas devorga aylandi. Bu devor oddiy ko‘z bilan deyarli ko‘rinmas, biroq unda sehr qoni jo‘shib turardi. Endi hech bir inson bu devordan o‘ta olmas, hech bir sehrli mavjudot uni yorib o‘tolmas edi.

Jang maydonidagi qichqiriqlar susayib, hamma devorga qaradi. Qirollik askarlari bir qadam ham oldinga yo‘nalmasligini anglab, qo‘rquvga tushdi. Sehrli o‘rmonning jangchilari esa chuqur nafas oldi. Nihoyat, ular xavfsiz edilar. Lekin bu barqarorlik qanchaga cho‘zilishi noma’lum edi...

<>Timeskip<>

Vaqtlar o'tdi. O'rmonning mo'jaz saroyida Jinhu ismli sho'x malika yashar edi. Bu saroy sehrli o'rmonning yuragida joylashgan bo‘lib, u yerda sirli sehr va tabiat uyg‘un yashardi. Jinhu esa shu olamning yuragi, uning eng jonli va hayotbaxsh qismi edi. Onasi va otasi o'rmon qirolligi hukmdorlari bo‘lsa-da, u hali atigi 12 yoshda edi.

Sho'x va beqiyos qizaloq o‘rmonni juda yaxshi ko‘rardi. Uning jigarrang sochlari o'rmon barglari bilan uyg‘unlashib ketar, yashil ko‘zlari esa daraxtlar orasidan porlab turardi. Saroyning sokin muhitidan charchaganida, xizmatkorlarning chaqiriqlariga parvo qilmasdan, yashirincha qochib ketardi.

-malika! Shoshmang hoy! (Mei uning ortidan saroy ichra yugurib

-mening ortimdan yugurma Mei! (Qiz kichik oyoqchalari bilan juda tez harakatlanib bir zumda g'oyib bo'ldi

-yo hudo! Endi uni qayerdan topamaaan?! (Mei xansiragancha tizzasini ushlab turardi

-Mei? Nima qilyapsan? (Uning ortidan Shahzoda Seokjin kelib qoldi

-hazrati oliylari... men haligi singlingiz yana qochib ketdi. Men ulgurmadim... (yerga tikilib uzr so'rashni boshladi

-hechqisi yocq uni o'zim topaman (deb Seokjin otxona tarafga chiqib ketdi.

Seokjin

Jinhu o‘rmonning eng chuqur joylariga yetib kelganida esa butunlay o‘zini erkin his qilardi. Sehrli jonzotlar bilan suhbat qurib, ular bilan o‘ynar, hatto o‘simliklar bilan ham gaplashardi. Ularga o‘z sirlarini aytardi, gullar unga eng chiroyli iforlarini taqdim etar, qushlar esa eng go‘zal navolarini kuylab berardi.

Jinhu doim kichik quyonchalar va bug‘ucha bilan suhbatlashardi. U ularni quvib, o‘yin qilardi. "Bug‘ucha, sen juda jiddiysan! Shunchaki chopib ko‘r, erkinlik qanday bo‘lishini his qilasan!" derdi u kulib. Qizcha ularning ortidan yugurar, quvonch bilan aylanar, shabadali o‘rmon ichida o‘zini butunlay baxtli his qilardi.

O‘rmon – uning uyi, himoyasi va do‘sti edi. Jinhu har safar bu sehrli joyga kelganida, o‘zining asl mohiyatini his qilardi.

Jinhu daryo oldida sayr qilarkan uzoqdagi ulkan devorga kòzi tushib hayolga botdi. Bu ulkan devor oddiy insonlar olami va sehrli olamni bir biridan ajratib turar edi. Jinhuni hayollari devor ortida edi. U yerda insonlar qanday? Ularning olami nimalarga boy ekanligiga juda qiziqardi.

Jinhu o‘rmonning ichki tinchligini va sirli jonzotlarini yaxshi ko‘rardi, ammo hech qachon haqiqiy dunyo bilan aloqada bo‘lmagan. Ammo negadir òsha yerda bolgisi u yerlarni kòrgisi haqiqiy inson zotini kòrishni istardi.

U o‘rmonning chekkasidagi yashirin yo‘llardan birida qandaydir ovozni eshitdi. U yerda òzi tengi bir bola botqoqga botib qolgan edi Jinhu u tomon bormoqchi edi ammo u yer chegaraga yaqin edi. Jinhuni oyisi hech qachon u yerga yaqinlashmaslikni tayinlar edi. Ammo Jinhuni pok va sof qalbi òsha bolakayni yordam nolasiga yuz ogirib ketolmasdi. Jinhu òsha yerga bordi

Tinmay loyga botganicha tipirchilanayotgan bolakay ortidan kelgan ovozni eshitib ògirildi. U qòrqanidan qattiq baqirdi. Ammo keyin sezdiki bu mahluq yoki biror yovvoyi hayvon emas edi. U tomon kelayotgan narsa òzi bilan nur taratib kelar edi. Bolakay u tomonga yaqinlashgach u oddiy qiz ekanligini kòrdi

-sen kimsan? (Jinhu boshini bir tomonga qiyshaytirgancha

-men Shaxzodaman. J-Jay (botqoqdan chiqishga urunib yana qimirladi

-sen insonmisan J-Jay? Inson?! Ularni boshqacha deb o'ylagandim

-J-Jay emasman. Shunchaki Jay. (Unibg hayratlangancha bergan savoli uchun tikilib) yordam bermaysanmi? Ahir botib ketyapmanku!

-ha iya hozir (Jinhu qo'lini havoda qimirlatdi. Jay botoq ichidan havoga muallaq chiqdi va yerga qo'ndi. Bundan u shuncha hayratlandiki Jinhuga katta katta ko'zlar bilan qaragancha

-jodugarmisan? (Deb sõradi

-u nima degani?

-jodu qiladigan odamlar shunaqa deyiladi... Agar odam bo'lsa albatta (bo'ynini ushlab

-men jodugar emasman. Bu ilohlar berkan inom. Qanday kirding bu yerga? (Devorga qarab) Bundan hech kim o'ta olmaydi-ku

-men anavi teshikdan kirdim. U yerda darcha bor ekan

-rostanmi? (Darchaga qarab

-ha. Meni qutqarganing uchun nima istaysan? Ahir sen shahzodani qutqardingku

-... Bir narsa so'rasam maylimi? Menga ham o'z dunyoyingni ko'rsatasanmi?

-albatta. Lekin keyinroq. Katta bo'lib olay (jilmayib

-nega? Hozirchi?

-hir seni u yerda kimdir ximoya qilishi kerakku. Ayniqsa men bu yerdaligimni hozir otam bilsa aniq jazolaydi...

-men ham bu yergacha kelganimni akam bilsa jazolaydi (ikkisi ham kulishdi

-Jinhu! Nima qikyapsan u yerda?!!

1-qism tugadi.

Authors: Maria and Jinhu.

Collab for Jimin fanfics

Die with a smile 🫂

2025-02-08T12:39:38.033Z

Dunyo har qachongidanda kõzlaringga tor kõrinishni boshlaydi. Ana shunda sen ancha narsalarni tushunib yetasan. Nimani xohlashingu, seni nima kutyotgani:)

Chapter-18 )( bilasanmi... o'sha kuni, qabristonda sen o'z muhabbatingni aytganda ichimdan bir narsa o'tdi - bir hayol. Men shunda endi bu hayotdan jilmayib ko'z yumishimga ishongandim. Lekin endi buni xohlamayman. Men sen bilan birga yashashni, o'zimizning kichik qandolat do'konida ishlashni, kelajakda sen bilan birga baxtli bo'lishni istayman. Menda endi umid bor! Umid...

[Seoul. Shifoxona]

Jehyun aperatsiyadan keyin Felinaga qarab o'tirgandi. Aperatsiya ancha yaxshi o'tgandi. Felinani 1 necha hafta ichida shifoxonadan chiqarishlarini aytdi Jinwoo. Jehyun uning qo'lidan mahkam ushlagancha unga gapirardi

Jehyun: men seni yolg'iz qoldirish i istamayman. Lekin bir masalada men Londonga borib kelishim kerak.

Felina: nima? Nega? Axir endi shu yerda yashashga kelishgandikku (xafa va xorg'in ohangda

Jehyun: shhh men tezda kelaman. Reja qilinganidek shu yerda yashaymiz. (Uni peshonasidan o'pib

Felina: hozir ketasanmi?

Jehyun: ha. Chiptam bugunga olingan. Senga yoqadigan bir sovg'a bilan qaytaman. (Jilmyib

Felina: tez qaytishga va'da ber Jehyun.

Jehyun: albatta havotir olma. (Jehyun uni ohirgi marotaba qo'lini siqib qo'ydi va shifoxonani tark etdi. Felina esa palatasida qoldi.

[London. Mehribonlik uyi]

Londonda havo har doimgidek tumanli, ko‘chalar esa jimjit edi. Shamol sokin esar, kuzning ohangdor sariq yaproqlari yo‘laklarni sekingina to‘ldirardi. Jehyun aeroportdan to‘g‘ri o‘zi o‘sgan mehribonlik uyiga yo‘l oldi. Yillar davomida bu joy unchalik o‘zgarmagandi. Faqat eshik oldidagi eski o‘rindiq va devorlarga chizilgan bolalarning rasmlari eskirgan edi.

U og‘ir nafas olib, eshikni ochdi. Ichkariga kirishi bilan yelkasiga iliq qo‘l tegdi. Bu mehribonlik uyining rahbari – uni tarbiyalagan ayol edi. Ko‘zlarida allaqanday yumshoqlik va quvonch balqirdi.

-Jehyun. Seni yana ko'rib turbman qanday yaxshi... (Jehyun ham jilmayib salomlashdi. Ayol uni mahkam quchoqlab oldi

Ayol uni mehri bilan quchoqladi. Ichkariga boshladi. Ular uzoq suhbatlashishdi. Ayol unga bolalik xotiralari, u o‘sgan yillar va yangi tarbiyalanuvchilar haqida so‘zlab berdi. Jehyun ham o‘z hayotidagi o‘zgarishlarni, Londonda kechgan yillarini aytib o‘tdi.

-kichikligingda doim yolg'iz eding. Mmo bolalar ichida meni eng yaxshi ko'rasigani ham, eng aqlli va sokini sen eding. Layla ham senga o'xshaydi... (Oyna oldida o'tirgan qo'ngiroq, mallasoch qizni ko'rsatib) Ko‘p gapirmaydi, ammo ko‘zlarida minglab so‘zlar bor. Yolg‘iz. Qachonlardir sen ham shunday eding...

Jehyun: Layla. Mana uni ismini va nihoyat bilib oldim. O'shanda so'fash esimdan chiqqan edi.

-uni aniq olib ketmoqchimisan?

Jehyun: ha, Oyijon.

Jehyun o‘rnidan turdi va ayol bilan birga bolalar xonasiga kirdi. Xona chetidagi deraza yonida bir qizaloq o‘tirardi. U kichkina edi, jingalak, malla sochlari yelkasiga tushib turardi. U qo‘lidagi kichik qo‘g‘irchog‘ini silkitib, nimanidir shivirlayotgandi

Jehyun: salom Layla. (Qizaloq boshini ko'tarib unga qaradi va bosh irg'idi.) Meni esladingmi?

Layla: ha. Onajonimning katta o'g'lisiz. (Jilmaydi

Jehyun: barakalla. Meni ismim Jehyun. Sen men bilan ketasanmi? Senga aytganimdek men ham shu yerda yolg'iz o'sganman. Ammo seni yolg'iz qoldirmayman. (Layla qo'g'irchog'ini mahkamroq ushladi va javob qaytardi

Layla: meni olib ketasiz?.. Meni yaxshi ko'rasizmi?

Jehyun: ha. Seni yaxshi ko'raman.

Mehribonlik uyining rahbari bu manzaraga termilib turardi. Uning yuragi iliqlik bilan to‘ldi. Axir bu Jehyunni o‘zi tarbiyalagan edi. U mehrni, sevgini o‘rgatgan edi. Bugun esa bu bolakay katta bo‘lib, yana bir begunoh qalbga mehr ulashmoqchi edi.

Ertasi kuni Jehyun barcha hujjatlarni tayyorladi. Mehribonlik uyida o‘tgan so‘nggi kun Layla uchun hayotining eng muhim kuni bo‘ldi. U Jehyunning qo‘lini mahkam ushlagancha, qo‘g‘irchog‘ini ham mahkam siqib oldi.

Jehyun: vaqti chog'lik qilishni istaysanmi?

Layla: mm... Ruxsat berasizmi? (Koczlarini mo'ltillatgancha qaradi tepaga

Jehyun: albatta. (Jehyun Laylaning mayin qo‘lidan ushlab, uni mashinaga o‘tqazdi. Qizcha hayajondan beixtiyor oynadan tashqariga qarar, shaharni tomosha qilardi. Bugun u uchun orzular ushaladigan kun edi.

Birinchi manzil – katta bog‘ bo‘ldi. Atrof gullarga burkangan, osmon tiniq edi. Layla bog‘ning keng maydonida yugura boshladi, kulgusi qushlarning chirqirashiga qo‘shilib, atrofni yanada jonlantirganday tuyuldi.

Jehyun: Layla, kel bu yerga, seni shirin narsa bilan siylayman!

Layla yugurib keldi. Jehyun unga shirin paxta olib berdi. Layla uni hayajon bilan ushlab, birinchi marta ta’tib ko‘rdi. Yengil va yumshoq shirinlik tilida erir ekan, u quvonch bilan kulib yubordi.

Layla: Voy, bu juda mazali ekan! Qanday yumshoq!

Jehyun: (kulib) Men aytgandim-ku! Senga yoqishini bilardim.

Keyin ular o‘yinchoqlar do‘koniga yo‘l olishdi. Laylaning ko‘zlari hayratdan katta ochildi – hamma joyda katta-kichik qo‘g‘irchoqlar, robotlar, turli o‘yinchoqlar jamlangan edi.

Layla: Men… Men bularning hammasini orzu qilgan edim…

Jehyun uning so‘zlarini eshitib, jilmaydi va qo‘llarini cho‘zdi.

Jehyun: Xo‘sh, qaysi birini tanlaysan?

Layla hayajon bilan yugurib borib, katta oq ayiqcha qo‘g‘irchoqni quchoqladi.

Layla: Bu! Juda yumshoq!

Jehyun: Demak, bugundan boshlab bu sening eng yaqin do‘sting bo‘ladi.

Shundan so‘ng ular kiyim do‘koniga yo‘l olishdi. Layla endi mehribonlik uyidagi oddiy liboslarni kiyishi shart emas edi. U har xil go‘zal ko‘ylaklar, rang-barang kiyimlar tanlab, har birini hayajon bilan sinab ko‘rdi. Jehyun uning har bir quvonchini kuzatib turar, ich-ichidan qalbi iliqlik bilan to‘lardi.

Kun oxirida ular bolalar bog‘chasiga borib, tepalaklardan sirg‘alishdi, attraksionlarda uchishdi va yana ko‘plab qiziqarli o‘yinlarni o‘ynashdi.

Layla: Jehyun aka, bugun hayotimdagi eng baxtli kun bo‘ldi!

Jehyun: (kulib) Bu hali boshlanishi, Layla. Senga hali ko‘plab baxtli kunlar tuhfa qilaman.

Layla uning qo‘liga mahkam yopishdi. Endi u yolg‘iz emasdi, hayot esa yanada chiroyli va yorqin bo‘lib ko‘rinardi…

Jehyun Seulga qaytib keldi. Layla bilan oldin uyga kelishdi. Jehyun ketishga tayyorlanar ekan Layla uni yoniga kelib yengidan ushladi. Jehyun pastga qaradi

Layla: qayerga ketmoqchisiz Jehyun aka?

Jehyun: Layla sen aqlli qizsanku shundaymi? (Tizzalab) Men hozir bir odamni uyga olib kelishim kerak. Ho'p?

Layla: ho'p. Tez kelasizmi?

Jehyun: ha. Tez kelaman. (Egniga kastyumini kiydi.) Uyga qarab o'tirgin (jilmayib unu yanog'idan o'pdi va uyni tark etdi.

Jehyun shifoxonaga keldi. Felinaning palatasiga qarab yurarkan zambilda kimnidir olib ketishardi. Tana usti oq choyshab bilan yopilgan. Jehyun odimlarini tezlashtirdi va doktorlar ortidan gapirdi

-bu kim? Kimni olib ketyasiz? (Qancha gapirmasin doktorlar uni eshitmasdan bemorni olib ketib qolishdi - morkga...

Jehyun: yo'q bu u emas. U bo'lishi mumkin emas!!! (Yugurib Felinaning palata ehsigini ochdi. Hech kim yo'q. Palata bo'm bo'sh edi.) Felina?!! Qayerda qayerda u! (Jehyun xonadan chiqib mork eshigi oldiga yugurdi. Eshikni qattiq urib baqirdi) Ochlaring! Felina qani?! Uni nega olib ketdingiz! (Beihtiyor ko'zlaridan yoshlar arimadi. Pastga yiqildi va polni mushti bilan qattiq urdi. Yan, yana va yana urdi) FELINA!!!

Jehyunning yuragi g‘azab va umidsizlik girdobida o‘rtanardi. Nafasi ichiga sig‘mas, titroq bilan qattiq mushtlarini yerga urdi. Og‘ir nafaslar orasida ichidan nola otilib chiqdi—bu og‘riqning hech qachon tinchimaydigan qichqirig‘i edi.

Ko‘z oldiga Felinaning jilmaygan yuzi, uning mayin ovozi, qo‘llarining iliqligi keldi. Shu yerda, shu palatada, u hali kecha tirik edi. Uning yuragi urayotgandi, lablaridan umid bilan so‘zlar to‘kilgandi. Endi esa... hech narsa qolmadi. Faqat bo‘sh xonadan taralayotgan sovuq havo va beparvo hayot o‘z yo‘lida davom etayotganini bildiruvchi qadam tovushlari.

Jehyunning qaltiragan barmoqlari polni tirnab, mushtlarini yana bir bor yerga bosdi. Yo‘q, bu haqiqat bo‘lishi mumkin emas. U Felinani yo‘qotishga tayyor emas edi. Hech qachon.

Uning yuragida alam, achchiq, g‘azab va chuqur iztirob bir-biriga chirmashib ketgandi. Agar bu tush bo‘lsa, iltimos, uni uyg‘otsinlar. Agar bu haqiqat bo‘lsa... unda hayotda hech qanday ma’no qolmadi.

Ko‘zlaridagi yoshlar o‘ziga xiyonat qilib, yonoqlaridan sirg‘alib tushdi. Yuragi esa og‘riqdan siqildi—go‘yo butun vujudi bilan Felinaning ortidan ketishni istayotgandek.

Jehyun: Felina... (U shunchalar past va chorasiz ovozda shivirladiki hatto o'ziga ham eshitilmadi. Shu onda uning oldiga Felina yugurib keldi.

Felina: JEHYUN?! Senga nima bo'ldi?!

Uning qulog‘iga tanish, ammo xuddi uzoq olis xotiralardan kelayotgandek tuyulgan ovoz urildi. Boshini ko‘targancha, ko‘zlari oldidagi tasvirdan nafasi ichiga tiqildi. shoshib, ko‘zlarida hayrat bilan unga intildi. Yuragi gurs-gurs urib ketdi, miyasi esa qabul qilishga qiynalardi. Bu haqiqatan ham u edimi? Yoki shunchaki ruh? Qanday qilib... qanday qilib u oldida turibdi?

Jehyunning ko‘zlari beqaror alangladi: Bu... sen... bu senmisan? (Uning ovozi bo‘g‘iq chiqdi, shubha va umid aralash.

Felina oldinga bir qadam tashlab, bosh chayqadi: Men tirikman, Jehyun. Ular olib ketgan jasad men emasman. Men shunchaki boshqa xonaga o‘tkazilgan edim.

U yerga mixlangandek qotib qoldi. Uning yuragi, xuddi azob va najotning chorrahasida turgandek, birdan orqaga tortildi. Bu haqiqatmi? Bu rostdan sodir bo‘layaptimi?

Felina: Men tirikman Jehyun (yana takrorladi.

Shu lahza Jehyun ortiq o‘zini tutolmadi. Uning ichida to‘plangan iztirob va qo‘rquv o‘zini yirtib tashlayotgandek edi. U shiddat bilan oldinga yurdi, Felinani bag‘riga tortdi—shunchalar qattiq bag‘riga bosdiki, go‘yo uni yo‘qotmaslik uchun yuragining chuquriga yashirishga harakat qilayotgandek.

Felina uning yurak urishini eshitib, qo‘llari bilan yelkasidan ohista quchdi. Jehyun esa yelkasiga yuzini qo‘yib, ko‘zlarini yumdi. Yig‘idan titragan lablari orasidan so‘zlar zo'rg'a chiqdi:

Jehyun: ayrildim deb o'yladim...

U Felinani mahkam quchar ekan ensi chiqayotgan ko'zyoshlar dard yoki alamdan emas, minnatdorchilik ramzi edi...

Jehyun o'ziga kelib olgach Felinani uyga olib ketdi. Ular uyga kelishganda Felina Laylani ko'rib hayron bo'ldi.

Jehyun: Layla, tanish, bu Felina. (Uni yoniga tizzalab

Layla: salom Felina opa... (Unga sekin yaqinlashdi) Sizning... sochlaringiz ham menikidek ekan. Olovrang.

Felina: (oldiga o'tirib) Layla. Shirin qizcha. (Jilmayib uni bag'riga bosdi va Jehyunga qaradi. Jehyun ham unga mayin tabassum qildi

Jehyun: Layla. Sen xonangda o'ynab tur. Felina dam olishi kerak. Keyin birga ovqat tayyorlaymiz. Kelishdikmi?

Layla: ho'p (dedi va xonasi tomon yugurib ketdi. Jehyun esa Felinaga yuzlandi. Uni mahkam bag'riga bosdi va huh tortdi

Jehyun: qanchalar qo'rqqanimni bilganingda edi. Bari tugadi deb o'yladim. Endi hayot shu nuqtada to'xtab qoldi deb o'yladim. Va shu onda, Felina, men sensin nafas ham ololmasligimni tushundim.

Felina: bilasanmi... o'sha kuni, qabristonda sen o'z muhabbatingni aytganda ichimdan bir narsa o'tdi - bir hayol. Men shunda endi bu hayotdan jilmayib ko'z yumishimga ishongandim. Lekin endi buni xohlamayman. Men sen bilan birga yashashni, o'zimizning kichik qandolat do'konida ishlashni, kelajakda sen bilan birga baxtli bo'lishni istayman. Menda endi umid bor! Umid...

Jehyun: seni sevaman Felina. (Uni labalridan chuqur bo'sa oldi. Bir qo'li bilan uning yanig'idan ushladi. Baxtli ekaniga yana ishonch hosil qilgancha uning lablariga kulib qo'ydi.

Layla: voy! Nega yosh bola oldida romantika qilasiz?! (Ko'zlarini yumdi va ortiga o'grildi. Felina va Jehyun unga qarab qah-qah otib kulib yuborishdi...

Tamom.

Author: #Jinhu

Jimin Fanfics kanali uchun maxsus.

Die with a smile 🫂

2025-02-08T05:01:14.750Z

Dunyo har qachongidanda kõzlaringga tor kõrinishni boshlaydi. Ana shunda sen ancha narsalarni tushunib yetasan. Nimani xohlashingu, seni nima kutyotgani:)

Chapter-17 )( Hozir biz uchun muhimi biz birgamiz, to'g'ri vaqtda, to'g'ri inson bilan birga. Mening bag'rimdasan - xavfsiz, qulay va sevilgan...

Londonda tun sukunat ichida o‘ralgan, faqat shahar chiroqlari ko‘chalarga zaif nurlar sochardi. Qorong‘ulik ichida Jehyun va Felina Yongsunning uyiga yetib kelishdi. Uyning ulkan darvozasi ularning oldida beparvo turar, go‘yo ichkarida hech qanday xavf yo‘qdek. Lekin ikkalasi ham bu joyning qanchalik xavfli ekanini bilardi.

Felina: senga ishonaman. Hozir esa o'zingni erkin tut. (Kuldi) Shunchaki mehmonga keldik.

Jehyun hech qanday javob qaytarmadi. U doimiy o‘ng qo‘lini kurtkasining ichida mahkam ushlab turar edi. Yongsunning rejalari va sirli qilmishlari haqida hamma narsani bilish vaqti kelgandi.

Darvoza oldida allaqachon ikki soqchi turgan edi. Felina ular bilan mayin suhbat boshladi, go‘yo u yerga faqatgina odatiy tashrif bilan kelgandek. Soqchilar bir-birlariga shubha bilan qarashdi, lekin baribir yo‘l berishdi.

Ular ichkariga qadam qo‘ygach, Yongsun ularni kutib turganini ko‘rishdi. U qimmatbaho kostyum kiygan, qo‘llarini orqasiga qo‘ygan holda turgan edi. Ko‘zlarida doimgidek sovuq tabassum bor edi.

Yongsun: xush kelibsizlar. (Felina tomonga qadam tashlab uni quchoqlash uchun qo'lininochdi. Ammo Felina Jehyunning ortiga o'tdi. Yongsun boshini chayqab kuldi) Tushunarli...

Felina: bugun barchasini tugatamiz (tuzida sovuqlik bilan gapirdi. Sumkasidan qandaydir hujjatlar chiqardi

Yongsun: hammasi yolg'on ekanini bilgan edim. (Kuldi yana

Jehyun: Jinwoo ham biz uchun guvohlik berdi. Sen bugun mag'lubiyatga yuz tutasan

Yongsun: jang ochdingmi? Men tayyorman (bir qadam oldinga tashladi.

Jehyun indamadi ammo u allaqachon tayyor ekani uning yuzidagi jiddiy va sovuqqon ifodadan yaqqol ko'rinib turardi. Yongsun unga birdan musht tushurmoqchi bo'ldi ammo Jehyun tisarilib qochdi-da unga zarba berdi. Yongsun bundan hayratandi va yana shaxvoniy kuldi

Felina: bas qilinglar! Endi bu befoyda! (Ko'chaning boshidan palitsiya mashinalari serenasi eshitildi. Yongsun tashqariga qaradi

Yongsun: nima qilmoqchisan? (Felinaga qarab

Felina: sening manipulyatsiyangdan chiqib bo'ldim. Sevgi deb o'ylagan bu qabih fikraringga endi chek qo'ydim Lee Yongsun! (Shunda palitsiya hodimlari darvozani buzib kirishdi va Yongsunni o'eab olishdi. Uning qo'lidan ushlab kishan solishdi. Yongsun boshini ko'tarib

-xammasi tugadi deb o'ylashing mumkin... Ammo men baribir qaytaman.

Felina: o'shanda meni topolmasang mendan xafa bo'lma. Endi Felina ismli insonni hech qachon topolmaysan. Felina sen qaytganingda o'lgan bo'ladi

Palitsiya hodimlari Yongsun va uning odamlarininolib chiqib ketishdi. Yongsun Felinaning kasal ekanini butkul esidan chiqarhandi. Uning so'zlari huddi pushymon bo'lishiga olib keldi. Palitsiya hodimlari Yerto'laga tushib Nerini ham qutqarishdi va uni shifoxonaga olib ketishdi.

Jehyun va Felina haliham Yongsunning uyi oldida turisharkan u Felinani o'zigaqaratdi va sokin ovozda gapirdi

Palitsiya hodimlari Yongsun va uning odamlarininolib chiqib ketishdi. Yerto'laga tushib Nerini ham qutqarishdi va uni shifoxonaga olib ketishdi. Jehyun va Felina haliham Yongsunning uyi oldida turisharkan u Felinani o'zigaqaratdi va sokin ovozda gapirdi

Jehyun: hammasi tugadi. Endi havotir olishga xojat yo'q.

Felina: xo'sh... Seuldagi masalachi?

Jehyun: ... (U biroz sukut saqladi va uni o'ziga tortib mahkam quchoqladi, boshidan o'pib shivirladi) Seulga ketamiz. O'sha yerda bu masalani hal qilamiz...

<>Flashback<>

Jehyun va Felina qabristondan qaytganlarida, tun anchayin sovuq va jimjit edi. Jehyun mashinadan tushishi bilan, Felinaning charchoqdan zo‘rg‘a yurayotganini sezdi. U indamay uning yoniga keldi va yengil harakat bilan qo‘lini Felinaning yelkasiga qo‘ydi.

Jehyun: Charchadingmi? (ohista so‘radi u.

Felina hech narsa demadi, faqat sekin bosh irg‘adi. Uning ko‘zlari xira tortgan, yuzi esa oqarib ketgandi. Jehyun bir lahza ham o‘ylab o‘tirmay, uni ehtiyotkorlik bilan quchog‘iga oldi.

Jehyun: Menga ishon, sen hozir dam olishing kerak, (deya shivirladi u.

Seuldagi uyiga yetib kelganida, Jehyun Felinaning sovuq qo‘llarini ohista ushlab, uni o‘z xonasiga olib kirdi. U divanga o‘tirgach, chuqur nafas oldi va oshxonaga yo‘l oldi.

U Felinaga issiq sho‘rva tayyorladi. Oshxonadan taralayotgan iliq hid butun uyni qamrab oldi. Bir necha daqiqadan so‘ng, Jehyun likopchada sho‘rva ko‘tarib qaytdi va Felinaning yoniga tiz cho‘kdi.

Jehyun: Bir oz bo‘lsa ham ichishing kerak, ( deya unga qoshiq uzatdi.

Felina boshini qimirlatib, qo‘lini cho‘zdi, ammo barmoqlari titrayotgani sezildi. Jehyun uni to‘xtatib, qo‘llarini iliq qo‘llari bilan siqdi.

Jehyun: Qo‘y, men o‘zim yediraman, (dedi u ohangdor ovozda.

Felina unga yengil jilmaydi va qarshilik ko‘rsatmay, lablarini qisdi. Jehyun uni ovqatlantirar ekan, uning ko‘zlarida g‘amxo‘rlik va chuqur mehr bor edi.

Ovqat yeb bo‘lingach, Felina biroz hushyor tortgandek bo‘ldi, ammo hamon charchoq uni tark etmagan edi. Jehyun uning qo‘lidan ushlab, yotoqxonaga olib bordi. Yostiqlarga yotqizgach, o‘zi ham yoniga o‘tirdi.

Felina hech narsa demay, asta-sekin boshini Jehyunning ko‘ksiga qo‘ydi. Uning yuragi sokin urardi, bu esa Felinaga huzur bag‘ishlardi. Jehyun ohista qo‘llarini uning orqasiga qo‘yib, uni mahkam quchoqladi.

Jehyun: Endi uxlashing kerak, (shivirladi u.

Felina ko‘zlarini yumdi va yengil nafas oldi. Jehyunning bag‘rida o‘zini himoyalangan his qildi. Shu tariqa, u shirin uyquga ketdi, Jehyun esa uning yelkalaridan sekin silab, yuzidagi mayin chiziqlarga qarab o‘tirardi.

Felina: men aperatsiyaga rozi bo'lmoqchiman Jehyun... (Boshini biroz ko'tarib

Jehyun: Jinwooga rozilik berasanmi?

Felina: ha. U Seulga kelib meni aperatsiya qildiradi. Bu yerda u kabi yana bir nechta yaxshi shifokorlar bor ekan

Jehyun: buni Londonda yana gaplashamiz. Hozir esa dam olishing kerak... (Uni peshonsidan o'pdi.) Uxla... Hozir biz uchun muhimi biz birgamiz, to'g'ri vaqtda, to'g'ri inson bilan birga. Mening bag'rimdasan - xavfsiz, qulay va sevilgan...

<>Comeback<>

17-qism tugadi

Author: #Jinhu

Die with a smile 🫂

2025-02-07T15:01:05.218Z

Dunyo har qachongidanda kõzlaringga tor kõrinishni boshlaydi. Ana shunda sen ancha narsalarni tushunib yetasan. Nimani xohlashingu, seni nima kutyotgani:)

Chapter-16 )( Bilasanmi?.. inson hayotidagi eng muhim burilishga ega bo'lgan rejalarni juda ko'p vaqt o'ylaydi. Menimcha bizning hayotimizda ham shu rejalarni amalga oshirish payti keldi. Taqdirni o'zgartirish vaqti keldi.

Mashina jimlik ichida harakatlanardi. Felina Jehyunga zimdan qarab qo‘ydi. Uning yuragi g‘alati his-tuyg‘ular ichida tipirchilar, lekin u o‘zini bosishga harakat qilardi. Jehyun har doimgidek jim edi, ammo bugun bu sukunat boshqacha edi.

Felina: Jehyun ( dedi Felina, ohista, lekin shubha aralash ovozda. Jehyun sekin unga qaradi. Uning nigohlarida nimadir yashiringanini Felina sezdi.

Jehyun: Nima bo‘ldi? (so‘radi Jehyun xotirjam ohangda.

Felina: O‘shanda, ranging o‘zgarib ketgandi... Nimani ko‘rding, Jehyun? (Jehyun yutindi. Yuragi tez ura boshladi. Felina hammasini sezayotgani aniq edi. U bunga tayyor emasdi.

Jehyun: Hech narsa (deya javob berdi u, nigohini yo‘lga tikkancha. Felina qoshlarini chimirdi. Uning bu javobga ishonishi qiyin edi.

Felina: Nega unda Yongsunning gaplariga darrov e’tibor qilding? Nega darrov o'zingni olashga urungandek tuyulding?

Jehyun: men... Uni ko'rdim

Felina: kimni? Kimni ko'rding u yerda?

Jehyun: bir.. qiz. Uni Yongsun ushlab turibdi. Va u qiz... Meni o'tmishimga taalluqli

Felina: nega Yongsun Nerini ushlab turibdi? Endi uni qutqarmoqchimisan?

Jehyun: (rulni qattiq ushladi, allaqachon Felinaning uyiga yetib kelishgandi) u Yongsunni tanladi, boyligi uchun ammo Yongsun uni boshiga qiynoqlar solibdi... Va sen allaqachon u haqida bilgansan. Men hali qizning ismini aytmadim Felina (mashinani to'xtatib unga qaradi.

Felina: n..nima.. Jehyun men shunchaki...

Jehyun: nega bir birimizdan gap yashirishni boshladik Felina?! Biz bunday emas edikku axir (jaxl bilan gapirdi ammo Felinaga qichqirmaslikka urunardi

Felina: Yongsun...u menga nimalardir deb aljirayapti men esa ahmoqlarcha unga ishonyapman! Men nima qilishim kerak edi?! Agar Yongsunning qo‘lida Nerining hayoti xavf ostida bo‘lsa-chi?!

Jehyunning qahrli nigohi bir lahza yumshadi.

Jehyun: Demak, sen ham uni qutqarishni xohlaysan?

Felina: Ha...(dedi u past ovozda.) Lekin men seni sinashni ham xohladim, Jehyun. Sen haqiqatni yashirayotganingda, men ham senga ochiq gapira olmadim. (Jehyun bir lahza jim qoldi. So‘ng, rulni yanada mahkam qisdi.

Jehyun: Biz shunchalik ishonchsiz bo‘lib qoldikmi bir-birimizga? (Felina ko‘zlarini yumdi. Uning yuragida og‘riq bor edi.

Felina: Men shunchaki, bizning munosabatimiz nimaga aylanayotganini tushunishni istadim, Jehyun.

Jehyun chuqur nafas oldi va bir zum ko‘chaga qaradi. Hali ham mashina ichida edilar. Tashqarida sokin tun hukmron edi. Ammo ularning ichidagi bo‘ron tinchlanish niyatida emasdi.

Felina: Jehyun men biznesni allaqachon yopyapman. Barcha noqonuniy ishlarimizni yopamiz, Yongsunni hamma ishini fosh qilishimiz kerak.

Jehyun: yangi hayot boshlaymiz demoqchimisan?

Felina: ha. Bilasanmi?.. inson hayotidagi eng muhim burilishga ega bo'lgan rejalarni juda ko'p vaqt o'ylaydi. Menimcha bizning hayotimizda ham shu rejalarni amalga oshirish payti keldi. Taqdirni o'zgartirish vaqti keldi.

Oradan 1 hafta o'tdi. Felina va Jehyun ko'p ishlarini yopib yuborishdi. Faqatgina Felinaning klubi qoldi xolos. Boshqa barcha noqonuniy ochilgan bizneslar huddiki avval bo'lmagandek yopilib ketdi. 1 hafta ichida bunday natijaga erishishni mafialar orasida faqatgina Parkerlar eplay olardi. Endi ukarning nomini Felina ham oqlay oldi.

Kichik ayvonda Felina villasidan shaharni tomosha qilib o'tirardi. Hayolga cho'mgan, kasallik hali beri uni qamrab olmagan bo'lsada yuzida xorg'in ifodani ilg'ab olish qiyin emasdi. Uning yoniga Jehyun keldi. Oddiy kiyingan, xotirjamroq...

Jehyun: Felina, samalyot uchishga tayyor. Ketamizmi? Bizni kutishyapti?

Felina: ha ketdik. (O'rnidan turdi.

Felina va Jehyun samolyotga chiqishdi. Felina oynadan tashqariga termilib, ko‘k osmon uzra harakatlanayotganini his qilar ekan, ichidagi bo‘shliqni to‘ldira olmayotgandek edi. Samolyot havoga ko‘tarilgach, Jehyun unga salqin ichimlik uzatdi va yoniga o‘tirdi.

Jehyun: O‘zingni qanday his qilyapsan? (ohangida ehtiyotkorlik sezilar edi. Felina ichimlikdan bir qultum ichib, chuqur nafas oldi.

Felina: Bilmadim… Hamma narsa o‘zgardi, Jehyun. Ota-onam vafotidan keyin ularning orzularini davom ettirish uchun juda ko‘p harakat qildim. Ammo oxir-oqibat hammasi yo‘q bo‘ldi.

Jehyun: Bizneslaringni yopmasliging kerak edi. Bilaman, bu sen uchun oson bo‘lmadi. Lekin ular yashayotgan paytda ham, senga bunday yo‘ldan yurishingni xohlamagan bo‘lishardi. (Felina yengil kulimsiradi, ammo bu kulgi yuragining og‘rig‘ini yashira olmadi.

Felina: To‘g‘ri aytasan... Bilasanmi, bolaligimda ular bilan har hafta shanba kuni piknikga borardik. Onam har doim gul sotib olardi, otam esa eng yaxshi restoranda biz uchun joy band qilardi. Endi shanba kunlari men uchun shunchaki navbatdagi kun bo‘lib qoldi. (Jehyun uni qo'lidan ohista ushladi va tabassum bilan aytdi

Jehyun: ertaga ham shanba. Va biz Seulga borib, ularning yoniga boramiz. Balki bu sen uchun bir oz bo‘lsa-da, tasalli bo‘lar?

Felina: balkim... (Bosh chayqab yerga qaradi.

[Seoul. Qabriston]

Yigit va qiz ikki qabr oldida turishardi. Mayin, salqin shabboda esib turibdi. Bir birining pichirlagan jumlalarini shamol asta ko'tarib quloqlariga olib boradi.

Jehyun: ular sening qanday shuhratga erishganingni ko'rganlarida xursand bo'lishardi ... (Past ovozda dedi

Felina: menimcha agar men ularning yo'lini emas to'g'ri yo'lni tanlaganimda yaxshi bo'lardi. Ular ham shuni istashgan edi.

Jehyun: masalan nima? O'sha qandolat rejasini aytyapsanmi?

Felina: ha... Kel endi qandolat do'koni ochamiz. Bu senga aytaman degan rejam edi. Hammasini yopib qamdolat do'koni ochish...

Jehyun: buni o'ylab ko'rish kerak...

Fekina: Jehyun bir narsaga va'da berolasanmi? (Qiyiq ovozda qabrtoshlarga qarab gapirdi

Jehyun: sen uchun har narsaga vada beraman. Nima bu ayt?

Felina: men vafot etgach... tanamni shu yerga, ota onam oldiga, ko'ming. Xo'pmi?

Jehyun: bu qanaqa aqlsiz va ma'nosiz gap bocldi Felina?! (Jaxl bilan unga qarab

Felina: bu kelajakda bo'ladigan ish. Bu mening qismarimga yozilgani!!! (Ovozini ko'tardi salgina. Ko'zlari yashara boshladi

Jehyun: Felina bunday gaplarni aytma!

Felina: shunchaki va'da berish qiyinmi?! (Baqirdi

Jehyun: biras og'zingni yumolasanmi?!! (Jehyun ham baqirdi, uni o'ziga tortdi va labini Felinaning labiga bosdi. Undan chuqur bo'sa oldi. Felina tasirlanib ketgandan qanday qilib ko'zlaridan yosh tinmay oqyotganiga tushunolmasdi. Jehyun bir qo'lini Felinaning bo'ynidan ikkinchisini esa iyagidan ushlagancha undan bo'sa olardi. Oxiri bo'sani uzdi va uni mahkam quchoqladi, yuzidagi ko'zyoshlarini yashirish uchun uning bo'yniga yuzini berkitib g'o'ng'illadi) agar shu bizning taqdirimizda bo'lsa va'da beraman, lekin boshqa o'lim haqida gapirma Jin ursin!!

Felina Jehyunning bag‘riga yanada mahkamroq yopishdi. Yuragi tez urardi, ko‘z yoshlarini tiyolmayotgan edi. Jehyun esa uni shunchaki bag‘riga bosib, hech narsa demay turardi. Uning uchun bu so‘zlardan ham ko‘ra muhimroq edi.

Jehyun: Felina... (nihoyat ovoz chiqardi u.) Biz hozir bu yerda turibmiz. Nafas olyapmiz. Men seni yo‘qotishni xohlamayman.

Felina: Mendan umid qilma, Jehyun... Men ancha vaqt yo‘qotishlar bilan yashadim. Kelajak menga baxt va’da qilmaydi... (Jehyun uning yuzini kaftlari orasiga oldi.

Jehyun: Mendan umid qilma deding... Lekin men senga qanday qilib umid qilmasligim mumkin?! ( ovozi titrab chiqdi.) Men seni sevaman, Felina!

Jehyun, men... men bunga loyiq emasman... ( Yerga tikilib yuzini berkitib yig'lardi

Jehyun: yo'q!!! (Uni qo'llarini yizidan oldi va o'ziga qaratdi) Sen bunga loyiqsan! (Jehyun uning qo‘llaridan mahkam ushlab oldi.) Menga qara, Felina! Men senga ishonaman. Sen hali ham kurashishing mumkin! Sen hayot uchun, baxt uchun kurashishing kerak!

Felina lablarini tishlab, ko‘zlarini yumdi. Yuragida tuyg‘ular qamali bo‘layotgandi. Shu lahzada, beixtiyor bir qadam oldinga yurib, Jehyunni mahkam quchoqladi.

Felina: Nega sen doim shunchalik yaxshi insonsan, Jehyun? (ovozi past edi, ammo u ichidan sinayotgani bilinardi

Jehyun uning sochlari orasiga yuzini yashirdi. Nafasi titragan holda pichirladi:

-Chunki men seni sevaman, Felina.

Ular shunday turishardi, yuraklari bir maromda urib, bir-birini his qilishardi. Ammo birdan Felina yengil bosh aylanishini sezdi. Uning quchoqlashi biroz sustlashdi.

Jehyun: Felina? (Jehyun darrov sezdi va uni ushlab qoldi.

Felina: Men... men shunchaki biroz charchadim... (dedi Felina o‘zini qo‘yib yubormaslikka harakat qilib.

Jehyun: ketamiz. Seuldagi uyimga boramiz. (Felinani qo'llarida ko'tarib oldi va qabristonni tark etdi.

16-qism tugadi.

Author: #Jinhu