@jeonshahi

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2026-07-26T12:09:42.480Z

𝟏𝟔-𝐪𝐢𝐬𝐦

"Men seni sevishdan to‘xtaydigan biror kun ham mavjud emas."

Pov author

– xo‘sh, u mening xotinimga yana nima qildi?

Taehyung xotinining sochlari orasidan barmoqlarini asta yurgizdi. Ich-ichida g‘azab alangasi tobora kuchayib borayotgan bo‘lsa-da, teginishlari avvalgidek mehrli va ehtiyotkor edi.

Ariana boshini erining ko‘kragiga qo‘ygancha yotarkan, Taehyungning bag‘rida o‘zini xavfsiz his qilardi. Nihoyat u ichida yig‘ilib qolgan barcha shikoyatlarini aytib bo‘ldiyu, ko‘zlaridan yosh quyilib tushdi.

– bo‘ldimi? — deb so‘radi Taehyung mayin ohangda.

Ariana sekin boshini qimirlatarkan, Taehyung uning peshonasidan ohista o‘pdi.

– xavotir olma, bu boshqa hech qachon takrorlanmaydi. Men bunga yo‘l qo‘ymayman, va’da beraman...

Taehyungning gapi eshikning kutilmagan taqillashi bilan uzilib qoldi.

Ariana cho‘chib tushdi va beixtiyor ko‘rpani ko‘ksiga mahkamroq tortdi. Taehyung esa o‘rnidan turib, shimini kiydi va eshik tomon yo‘l oldi. Eshikni yarim ochishi bilan tashqarida turgan odamlaridan biri ko‘rindi.

– janob otangiz taxminan bir soatdan keyin yetib keladi — dedi qoʻriqchi.

Taehyung qisqa bosh irg‘ab, eshikni yopdi va yotoqga qaytdi.

– nima bo‘ldi? — deb so‘radi Ariana xavotir bilan, erining yuzidagi oʻzgarishni payqab.

Taehyung esa hech narsa bo‘lmagandek jilmayishga urindi.

– hech narsa azizam. Arzimas masala, xavotir olma.

Taehyung egilib, uning peshonasidan o‘pdiyu, so‘ng ko‘rpani surib, oʻz futbolkasini oldi va Ariananing kiyishiga yordam berdi. Ariana kiyinishni tugatishi bilan Taehyung uni quchog‘iga tortmoqchi bo‘ldi, ammo Ariana darhol uni to‘xtatdi.

– yo‘q! qo‘lingiz jarohatlangan.

– bu shunchaki kichkina jarohat...

– kichkina bo‘lsa ham jarohat, siz uni asrash o‘rniga meni quchoqlash haqida o‘ylayapsiz.

Taehyung xotinining jiddiy qiyofasiga qarab kulimsirab qo‘ydi va qoshlarini chimirib, bog‘langan qo‘liga qaradi.

– bu shunchaki yengil tirnalish, unchalik jiddiy emas...

– yo‘q, jiddiy va bu mavzu yopildi.

Ariana qat’iyat bilan gapirgan bo‘lsa-da, Taehyungning labida kulimsirash paydo bo‘ldi.

– bilasanmi, gapimni birinchi marta bo‘layotgan odam sensan.

Taehyung qo‘lini Ariananing beliga o‘rab, o‘ziga tortarkan, Ariananing nafasi bir lahzaga to‘xtab qolgandek bo‘ldi.

– kechirasiz... men...

Taehyung muloyimlik bilan uning iyagidan tutib, yuzini o‘ziga qaratdi.

– nega uzr so‘rayapsan sevgilim? sen uchun yuragim urishdan to‘xtashiga ham roziman, gapim bo‘lingani esa buning oldida hech narsa emas.

Taehyung xotinining lablariga mehrli o‘pich qoldirarkan, ikkalasi ham beixtiyor tabassum qilishdi.

Taehyung

Ariana

•

Janob Kim qasr eshiklaridan kirib kelarkan, uning og‘ir qadam tovushlari keng zal bo‘ylab aks-sado berardi. Yuzidagi jiddiy ifoda esa bu tashrifning sababi oddiy emasligini anglatardi.

– o‘g‘lim qayerda? u yaxshimi?

Xizmatkorlar darhol ta’zim qilishdi.

– janob Taehyung rafiqasi bilan nonushta qilmoqdalar janob — dedi ulardan biri past ovozda.

Janob Kim hech narsa demay ular ovqatlanayotgan xonaga bordi va qiya ochiq eshikdan ularni kuzatishni boshladi.

Ariana Taehyungning tizzasida qulay joylashib olgancha oʻtirarkan, Taehyung odatdagidek uni ovqatlantirishga urinardi. Bu ularning ikkisi uchun ham allaqachon odatiy holga aylangandi.

– yana bir necha luqma, va’da beraman shundan keyin seni majburlamayman — dedi Taehyung mehr bilan, bir qoshiq salatni xotinining ogʻzi tomon tutarkan.

– to‘ydim — dedi Ariana boshini chayqab.

– hali emas, qani og‘zingni och. Aks holda boshqa usullarni qo‘llashimga to‘g‘ri keladi.

Ariana unga qarshilik ko‘rsatishga urinarkan, Taehyung uni o‘ziga yaqinroq tortib, Ariananing bo‘yni bo‘ylab mayin o‘pichlar qoldirishni boshladi. Ariana esa labini tishlab, o'pichlar taʼsirida chiqib ketay deb turgan nozik nolani zo‘rg‘a ichiga yutdi. Taehyung ham aynan shu lahzani kutgandek, qoshiqni uning og‘ziga tutdi.

– ushladim — dedi Taehyung g‘olibona tabassum bilan.

– Taehyung!

To‘satdan yangragan ovoz xonadagi muhitni bir zumda o‘zgartirdi.

Eshik oldida turgan janob Kimning nigohi ikkisiga qadalgan, qiyofasi esa odatdagidek jiddiy edi.

Ariana janob Kimni koʻrgach darhol o‘rnidan turishga urindi. Ammo Taehyung qo‘lini uning beliga mahkamroq o‘rab, joyida ushlab qoldi. Otasining borligi uni zarracha ham bezovta qilmasdi.

– mehmonni shunday kutib olasanmi Taehyung? — deb so‘radi janob Kim unga yaqinlasharkan.

– mehmonlar mehmonxonada kutishadi. Birovning uyiga bostirib kirib, uning shaxsiy hayotiga aralashishmaydi.

Janob Kimning yuzi jiddiylashdiyu nimadir demoqchi bo‘lib, nigohini Ariana tomonga burdi.

– sen haqiqatan ham...

– o‘rningizda bo‘lsam, keyingi so‘zlarimni yaxshilab o‘ylab olardim.

Taehyungning ovozi xonadagi hammani sukutga cho‘mdirdi. U sekin o‘rnidan turib, otasining ko‘zlariga tik qaradi.

– kim bilan gaplashayotganingizni unutmang. Unga nisbatan zarracha hurmatsizlik qilsangiz ham, bundan afsuslanasiz.

Janob Kim o‘g‘lining ko‘zlariga tikilarkan chuqur nafas olib, o‘zini bosishga harakat qildi. Soʻng ortiga burildi va eshik tomon yurdi.

– xotining bilan nonushtani tugatgach, kabinetingga kel.

Taehyung javob bermadi, faqat otasining uzoqlashib borayotganini kuzatib turdi.

Eshik yopilishi bilan xonadagi taranglik biroz yumsharkan, Taehyung darhol Ariana tomon qaradi.

– meni tez orada qaytaman.

Taehyung salfetkani olib, Ariananing lablari chetidagi kichik dog‘ni artdi va peshonasiga mayin o‘pich qoldirib, kulimsiradi.

– zerikib qolma, xo‘pmi?

Taehyungning ovozidagi mehr va muloyimlik bir necha daqiqa oldingi sovuq tahdidlardan asar ham qoldirmagandi.

Taehyung xonadan chiqib ketarkan, Ariana jimgina uning ortidan qarab qoldi. Xayolida son-sanoqsiz savollar aylanardi, ammo Ariana indamadi.

Ariana

Taehyungning kimdir uning ishlariga aralashishini yoqtirmasligini yaxshi bilardi. Shuning uchun ham qiziqishi qanchalik kuchli bo‘lmasin, sukut saqlashni afzal ko‘rdi.

•

Taehyung kabinetiga kirarkan, Janob Kim allaqachon shu yerda qoʻlida qahva bilan kresloga bemalol suyanib o‘tirardi.

Taehyung eshikni yopib, otasining ro‘parasidagi kresloga o‘tirdi.

– bu yerga nima maqsadda keldingiz?

Janob Kim qahvasini stol ustiga qo‘yib, chuqur nafas oldi.

– sening ahvolingni bilish uchun keldim. Yaqinda Italiyada yuz bergan mojaro va olgan jarohating haqida eshitdim. Shuning uchun darhol yo‘lga chiqdim.

Janob Kim bir lahza sukut saqladi.

– oramizdagi barcha kelishmovchiliklarga qaramay, sen mening o‘g‘limsan. Men esa o‘g‘limga nisbatan xavotirimni e’tiborsiz qoldira olmayman.

Oradagi biroz muddatli sukutdan soʻng Taehyung kulib yubordi.

– demak hujumlardan bexabarmidingiz? meni o‘sha ishlarning ortida siz yo‘qligingizga ishontirishga urinmang.

Janob Kimning yuzi oqarib ketdi.

– nima? yo‘q... men... men bunday ish qilmayman...

Janob Kim gapini tugatishga ulgurmasidan, Taehyung stolga musht tushirdi.

– menga yolg‘on gapirmang! yolg‘onchilardan qanchalik nafratlanishimni yaxshi bilasiz.

Taehyung o‘rnidan turdi.

– nahotki meni hali ham ahmoq deb o‘ylasangiz? Siz mening o‘limimni xohlagansiz. O‘sha hujumlarda ham ishtirokingiz bor edi, shunday emasmi?

Taehyungning nigohi otasiga qadaldi.

Taehyung

– hammasi meni yo‘q qilish uchun edi. Shunday emasmi?

Janob Kim ilk bor o‘zini noqulay his qildi. Har doim so‘z topa oladigan odam bo‘lsa-da, bu safar nima deyishni bilmay qolgandi.

– men... o‘sha hujumchilar bilan hech qanday aloqam yo‘q va men hech qachon sening o‘limingni xohlamaganman — dedi janob Kim nihoyat.

Taehyung go‘yo otasining gaplarini eshitishga toqati qolmagandek deraza tomon yurdi.

– chiqing.

– Taehyung...

– chiqing... va endi yolg‘on tashvishingiz bilan qaytib kelmang.

Janob Kim o‘g‘liga tikilib qoldi. Ammo Taehyungning nigohi hali ham deraza ortidagi manzaraga qadalgandi.

– chunki mening otam...

Taehyungning ovozi bir lahza pasaydi.

– mening otam allaqachon vafot etgan.

Bu so‘zlar pichirlab aytilgan bo‘lsada, janob Kimni har qanday baqiriqdan ham kuchliroq yaraladi.

Janob Kim bir necha soniya jim turgach, hech narsa demay xonani tark etdi.

Eshik sekin yopildi.

Taehyung esa hanuz deraza qarshisida qimirlamay turardi.

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2026-03-24T18:55:51.253Z

𝟏𝟒-𝐪𝐢𝐬𝐦

"U go‘yo nigohi ichida aytilmagan minglab so‘zlar yashirindek tikilardi."

— Ikki haftadan soʻng —

– to‘xtang!

Ariananing qichqirig‘i xona devorlariga urilib, aks-sado berarkan, uning butun vujudi terga botgan, tanasi esa titrardi.

Yana o‘sha tun. Yana o‘sha la’nati xotiralar.

Ariana qancha urinmasin, o‘tmish uni yana bag‘riga tortmoqda. Taehyung ketganidan beri bu dahshatli tushlar uning tunlarini egallab, hatto kunduzlari ham soyadek ortidan ergashadigan bo‘lib qolgandi.

Ariana titrayotgan qo‘lini ko‘ksiga qo‘yib, yuragining shiddatli urishini tinchlantirishga harakat qildi. Ammo yuragi ko‘ksini yorib chiqib ketadigandek urar, qo‘rquv esa ich-ichidan kemirardi.

Soʻng yotoqqa suyanib, ko‘zlarini yumdi. Bu holat boshlanganiga bir haftadan osharkan Ariana nima qilishni bilmay qolgandi.

Ariana Taehyungning yonida bo‘lishini, uning ovozini eshitishni, shunchaki borligini his qilishni xohlardi, ammo u qachon qaytishini bilmasdi.

Ariana

Yonog‘idan yosh sirg‘alib tusharkan, soatga qaradi — tungi 3:00.

Va yostiqni mahkam bag‘riga bosgancha, yana uyqu uni o‘z domiga tortishiga umid qildi.

Shu payt pastki qavatdan g‘alati shovqin aralash ovozlar kelarkan, Ariananing yuragi hapriqib ketdi. U ikkilanmay yotoqdan turib, eshikni ochdi. Yo‘lakka chiqqan zahoti uydagi barcha chiroqlar yonib turganini payqadi.

Xizmatkorlar ko‘rinmasada qurollangan soqchilar har tomonda hushyor turishardi.

– tun yarmida nima bo‘lishi mumkin? — deya pichirladi Ariana o‘ziga.

Qo‘rquv ko‘ksini siqib borayotgan bo‘lsa-da, zina tomon yaqinlashib, pastdagi manzarani yaxshiroq ko‘rishga urindi va keyingi lahzada lablaridan og‘ir nafas chiqdi.

– TAEHYUNG!!

Ariananing ko‘zlari dahshatdan katta-katta ochildi.

Pastda — zambil. Zambilda esa Taehyung.

Shifokorlar uni shoshilinch ravishda qasrdagi xususiy tibbiyot xonasiga olib ketishar, oppoq ko‘ylagi qip-qizil qonga belangandi.

Taehyungning ko‘zlari yumuq edi, toki Ariananing qichqirig‘ini eshitmaguncha. U koʻzlarini zoʻrgʻa ocharkan, nigohi Jiminga qadaldi. Hatto shunday og‘ir ahvolda ham Taehyungning ovozidagi g‘azab sezilardi.

– men senga uni uyg‘otma, degandim… ahmoq.

Taehyung azobdan ko‘zlarini yana mahkam yumdi.

– men ruxsat bermagunimcha… unga meni ko‘rishga ruxsat bermang — dedi u zo‘rg‘a, shifokorlar uni xonaga olib kirarkan.

Jimin darhol boshini qimirlatib, soqchilarga qat’iy ishora qildi.

Zinapoya tepasida koʻzlari yoshga to'lgan Ariana esa go‘yo toshga aylangandek qimirlayolmay qoldi. Quloqlaridagi shovqin bosilmay, ko‘zlari oldida bitta manzara — qon, zambil, Taehyungning oqarib ketgan yuzi.

Bir zum vaziyatni anglagach, zinadan pastga yugurdi.

– yo‘q… yo‘l bering!

Soqchilar uning yo‘lini to‘sisharkan Jimin ehtiyot chorasi sifatida bir nechta xizmatkorlarni ham chaqirtirdi. Agar Ariana o‘zini yo‘qotib qoʻysa ushlab qolish uchun.

– kechirasiz xonim...

Ariananing ko‘z yoshlar tinmay oqarkan, nigohi yopiq eshikda edi.

– iltimos! Uni koʻrishim kerak...

Xizmatkorlar Arianani ushlagancha yelkasiga sekin urib taskin berisharkan uning nigohi Jiminni tushdi.

– iltimos… siz menga akamdeksiz. Iltimos, uni ko‘rishimga ruxsat bering… iltimos…

Jimin Taehyungning buyrugʻini buzolmasligi sababli og‘ir xo‘rsindi, javob bermay nigohini chetga oldi.

– MENI KIRITING! — deb baqirdi Ariana.

Ariana Taehyungni yo‘qotishdan qo‘rqardi, ehtimol bu safar qoʻrqqani sodir boʻlib, uni rostdan ham yoʻqotishi mumkin.

Jimin bir zum ko‘zlarini yumdiyu so‘ng ortiga o‘girilib, indamay uzoqlasha boshladi va odamlariga ishora qilib, hovliga chiqib ketdi. Jiminning ortidan esa Ariananing g‘azabga to‘la qichqiriqlari va og‘ir so‘zlari aks-sado berib qoldi.

Ariana oldida devordek turgan qo‘riqchiga tikilib, bir qadam oldinga tashladi.

– yo‘limdan qoch… agar seni shu yerning o‘zida otib tashlashimni istamasang.

Bir lahza butun uy sukutga cho‘markan, shu payt eshik qayta ochildi. Ichkariga qaytib kirgan Jimin Ariananing qo‘riqchiga tahdid qilayotganini ko‘rib, boshini chayqadi.

– nega bunchalik o‘jarsan? — deya pichirladi Jimin.

Jimin

Jiminni koʻrgan Ariana uning oldiga yaqinlashib, qarshisiga turdi. Bir zum ham ikkilanmay, Park Jiminning yoqasidan mahkam ushladi.

– uni ko‘rsating… — dedi Ariana gʻazab bilan.

Toqati toq boʻlgan Jimin Ariananing bilagidan ushlagancha kuch bilan uni yotoqxonasiga qarab sudradi.

– MENI QO‘YIB YUBOR PARK JIMIN!!

Jimin eʼtibor bermay, eshikni ochdiyu Arianani ichkariga kuch bilan itardi. Ariana muvozanatini yo‘qotib, deyarli yiqilib tusharkan, qarshilik ko‘rsatishga ulgurmasidan eshik yopilib, tashqaridan qulflandi.

Jimin bir lahza ko‘zlarini yumib, chuqur nafas olgach pastga tushdi va xizmatkorga yuzlandi.

– u hech qanday ahmoqona ish qilmasligiga ishonch hosil qiling va men aytmaguncha eshikni ochmang.

– tushunarli janob.

Oradan ikki soat oʻtarkan, Ariana polda tizzalarini ushlagancha oʻtirardi. Uning butun tanasi titrar, xavotir ongini zabt etgandi. Taehyung bilan sodir bo‘lishi mumkin bo‘lgan har bir yomon ehtimol xayolida aylanardi.

– nega… nega men qadrlagan har bir inson meni tashlab ketadi?

Yoshlar yana sirg‘alib tushdi.

– iltimos… yaratgan zot... yo uni qutqar yoki mening ham jonimni ol. Men u yo‘q dunyoda yashay olmayman… Men uni sevaman… juda sevaman…

Ariana

Bu vaqtda Jungkook tez qadamlar bilan uy ichkarisiga kirdi. U Taehyung bilan Italiyadagi safardan endigina qaytdi, samolyotdan tushishi bilan bu yerga shoshilgandi.

– Taehyung qayerda? Ahvoli qanday?

Jungkook shifokor bilan gaplashayotgan Jiminning yoniga bordi. Jimin shifokorga ketishni ishora qilib, Jungkookka yuzlandi.

– ahvoli og‘ir.

– ular bizga xiyonat qilishdi, Taehyung rahm qilmaydi — dedi Jungkook asabiylashib.

Jimin ham agar Taehyung bu holatdan tirik chiqsa… buni shunday qoldirmasligini bilardi.

– Taehyung ularni tiz cho‘ktiradi, birortasi ham omon qolmaydi.

– Ariana qayerda? U Taehyungning ahvolidan xabardormi? — deb so‘radi Jungkook xavotir bilan.

Jimin og‘ir xo‘rsindi.

– ha Ariana bundan xabardor. Taehyung qat’iyan Arianani uni oldiga qoʻymaslikni buyurdi. Hozir Ariana xonasiga qamalgan. Yig‘layapti…

Bu so‘zlarni eshitishi bilan Jungkook ikkilanmay zinapoyadan yuqoriga koʻtarildi, eshikni ochib, Arianani oldiga kirdi.

Yarim qorong‘i xonada Ariana o‘zini o‘zi quchoqlab o‘tirarkan, eshik ochilganini eshitib boshini ko‘tardi. Jungkookni ko‘rishi bilan shoshilib o‘rnidan turdi.

– Jungkook iltimos… u bilan uchrashishga ijozat bering… Hech bo‘lmasa… ahvoli qandayligini ayting iltimos…

Jungkook sekin Ariananing yelkasidan tutib, karavotga o‘tqazdi. Stol ustidan bir stakan suv olib, Arianaga uzatdi. Ammo Ariana boshini qat’iy chayqadi.

– uni koʻrmaguncha hech narsa yemayman ham, ichmayman ham.

Jungkook chuqur nafas oldi.

– shifokorlar hozir uni davolashyapti. Agar ruxsat berishsa, seni olib kiraman. Hozircha esa… iltimos ozgina suv ich.

Jungkook stakanni uning qoʻliga qo‘ygach, Ariana qarshiliklarsiz suvni ichdi.

– nonushta qildingmi?

Ariana boshini yoʻq deganday chayqarkan, Jungkook chuqur nafas olib, xonadan chiqib ketdi. Qisqa vaqt o‘tib, mevali salat va apelsin sharbati bilan qaytdi.

– nonushta qilib ol.

Ariana salatning yarmini tugatib, sharbatni ichgach, ko‘zlari yumilib ketayotganini his qildi.

Jungkook Ariana biroz dam olishi uchun sharbatga yashirincha uyqu dorilarini solib qoʻygandi.

Ariana uyquga ketgach Jungkook xonadan chiqib, vaziyatni nazorat qilish maqsadida Taehyungning yoniga yoʻl oldi.

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2026-01-28T16:10:02.917Z

𝟏𝟐-𝐪𝐢𝐬𝐦

“Ana Xuang aytganidek: Maftunkor shahzodadan oddiy ritsar avzalroq.”

Pov author

Podvalda zulmkor muhit hukm surar, devorlarga singib ketgan namlik sukunatni yanada og‘irlashtirardi. Shiftga osilgan lampochkaning xira nuri qorong‘ulikni zo‘rg‘a yoritarkan, xonaning qoq markazida yuzi koʻkarib, qonga belangan Lusiano stulga mahkam bog‘langancha oʻtirardi. Uning qarshisida esa Taehyung turardi.

– bu yerdaligingni sababini tushunayotgandirsan Lusiano? — dedi Taehyung.

– janob Kim… bu xato edi! Men uni sizning xotiningiz ekanini bilmagandim! — dedi Lusiano vahimadan titrab.

– sen menga tegishli bo‘lganga qo‘l tekkizding. Bu esa eng jiddiy jinoyatdir.

Taehyung barmog‘i bilan ishora qilgach, soqchilar uni xonaning burchagidagi xavfli qurollar bilan toʻla stol tomon sudrab borishdi.

Vaziyatining naqadar jiddiyligini anglagan Lusiano yuragi siqilib, umidsizlik girdobiga tushdi.

– xotinimga tegishga jur’at etishdan oldin oqibatlari haqida o‘ylab ko‘rishing kerak edi. Endi barchasi uchun javob berasan.

Taehyungning ishorasi bilan odamlari harakatga kelarkan, bir necha daqiqa ichida podvalni Lusianoning ogʻriqdan chiqayotgan nolalari to‘ldirdi. Taehyungning odamlari shavqatsizlarcha Lusianoni urib, turli xavfli qurollar orqali qiynasharkan, Taehyung mamnunlik bilan buni kuzatdi.

Taehyung

Birozdan soʻng Taehyungning odamlari toʻxtagach, Taehyung oyoqlari ostida deyarli jonsiz yotgan Lusianoga yaqinlashdi.

– bu lahzani yodingda saqla Lusiano. Har doim senga tegishli bo‘lmaganga qo‘l uzatganingda, qanday azob seni kutishini esla.

Taehyung Lusianodan uzoqlasharkan, odamlaridan biriga ishni yakuniga yetkazishlarini buyurib podvalni tark etdi.

* * *

Yonida Jungkook va Jimin bilan uyga kirgan Taehyung, darhol xizmatchiga yuzlandi.

– Ariana qayerda?

Xizmatkor ta’zim qilib javob berdi.

– xush kelibsiz janob, xonim yotoqxonada.

Taehyung yuqori qavatdagi yopiq eshikka qarab bir zum to‘xtadi, so‘ng Jimin va Jungkook bilan birgalikda uydagi kichik ofisiga yoʻl olishdi. Ichkariga kirishdan oldin odamlarga qat’iy buyurdi.

– hech kim bizni bezovta qilmasin.

Eshik yopildi.

Bu orada karavotda koʻrpaga oʻrangan holda qimirlamay yotgan Ariana telefoniga qarab, soat allaqachon kechki toʻqqizni ko‘rsatayotgan ko'rdi. Soʻng yotoqxonadan chiqib, pastki qavatga tushdi.

– xonim kechki ovqatni olib kelaymi? — dedi xizmatkorlardan biri muloyim.

Ariana boshini chayqab, inkor etdi. Odatda Taehyung bilan ovqatlangani sabab yolg‘iz ovqatlanishga ko‘ngli bo‘lmadi.

– Taehyung kelganda birga ovqatlanaman.

– xonim janob Taehyung hozir xonasida janob Park va janob Jeon bilan uchrashuv o‘tkazmoqda. Hozir ovqatlanib olganingiz ma’qul.

Ariana qoshlarini chimirdi.

– Taehyung keldimi?

– janob taxminan uch soat avval kelganlar — dedi xizmatkor.

Ariana bosh qimirlatib, xizmatkorni jo‘natgach, birdan Jungkook va Jiminning ovozlari eshitildi.

– salom Ariana — dedi Jimin samimiy ohangda.

– hayrli kech janob Jimin va janob Jungkook.

– hayrli kech — dedi Jungkook.

Jimin

Jungkook

Ariana

Qisqa suhbat davomida Ariana ularni kechki ovqatga taklif qildi, ammo Jungkook va Jimin ularni uyda kutayotishayotganini, buning ustiga kech bo‘lib qolganini aytib ketishdi.

Ular ketgach Ariana chuqur nafas olib, Taehyungning xonasi tomon yo‘l oldi. Xona eshigiga yaqinlashganida, Taehyungning qo‘riqchisi qo‘lini ko‘tarib, yo‘lini to‘sdi va kirishiga ruxsat yo‘qligini bildirdi.

– kechirasiz xonim, janob Kimning buyrug‘iga ko‘ra, uning ruxsatisiz hech kim ichkariga kira olmaydi.

Ariana hayratdan qoshlarini chimirdi.

– ammo uchrashuv tugadi-ku, shunday emasmi?

Qo‘riqchi sekin bosh chayqadi.

– yo‘q, xonim. Hozir yana bir uchrashuv bo‘lib o‘tmoqda.

– lekin men uning xotiniman, uni ko‘rishim uchun ruxsat so‘rashim shart emas!

– kechirasiz, lekin janobning ruxsatisiz sizni ichkariga kiritolmayman…

– menga baribir! — dedi Ariana tishlarini g‘ichirlatib, g‘azab aralash ovozda.

Ariana endi na qo‘riqchini, na oqibatni o‘yladi. Eshikni bor kuchi bilan itarib ochdi-da, ichkariga kirdi.

Xona ichkarisida Taehyung qarshisidagi erkaklar bilan keskin suhbat olib borarkan, eshik ochilgan zahoti uning eʼtibori ichkariga kirgan Arianaga qadaldi.

Taehyung

Ariananing ortidan qo‘riqchi ham xonaga kirdi.

– kechiring janob, xonim...

– CHIQING!

Xonadagi havo bir zumda muzlab ketgandek bo‘ldi. Ariana ham, xonadagi boshqa erkaklar ham uning g‘azabidan titrab ketishdi.

Ariana chuqur nafas olib, ko‘zlariga yosh toʻlgandan pastga qaradi. Birdan Taehyungning mushti stolga urilgach, Ariana choʻchib tushdi.

– kechirasiz… — degancha Ariana ortga burilib, xonadan chiqishga shaylanarkan, xonadagi erkaklar Arianadan avval u yerni tark etishdi.

– eshikni yopib, bu yerga kel — dedi Taehyung.

Ariana ikkilanib bo‘lsa-da, Taehyungni oldiga bordi.

– sizni bezovta qilganim uchun uzr so‘rayman.

Taehyung stulini orqaga surdi-da, Arianani o‘ziga tortib, tizzasiga o‘tqazdi.

– nega yig‘layapsan?

– mendan jahlingiz chiqdimi?

– yo‘q, nega bunday deyapsan?

– kelganingizni menga aytmadingiz, qolaversa qo‘riqchiga meni kiritmaslikni buyurdingiz va men xonaga kirganimda jahlingiz chiqdi…

– azizim uchrashuv muhim boʻlgani sabab qoʻriqchiga hech kimni kiritmaslikni buyurgandim.

Taehyung Ariananing lablarini oʻziniki bilan tutashtirib qisqa boʻsa oldi.

– ovqatlanamizmi? — dedi Taehyung Arianani oshxonaga boshlab.

– yaxshi.

Ovqatlanishdan avval u Ariananing lablaridan boʻsa oldi. Shu onda xonani iliq, sokin va samimiy atmosfera egalladi.

𝐀𝐃𝐃𝐈𝐂𝐓𝐈𝐎𝐍

2026-01-27T17:07:08.043Z

— 𝖤𝖯𝖨𝖲𝖮𝖣𝖤 1 —

Suzy butun tanasini qamrab olgan noqulaylik bilan uyg‘ondi.

– men qayerdaman? bu yer qayer o‘zi?

Suzy qorong‘ulik ichida qo‘lini cho‘zdi, go‘yo bu zulmatdan chiqaradigan kimdir bordek tuyulib. Ammo barmoqlari bo‘shliqqa urildi.

– hech kim yo‘qmi? — dedi adyolga o‘ralgancha sekin o‘tirarkan.

Suzyning ochiq, silliq yelkalari va nozik bo‘yin suyagi atrofida mayda qizg‘ish ko‘karishlar ko‘zga tashlanardi. Hali ham ongini tuman bosib turgan bo‘lsa-da, uning qiyofasidagi siqilish va xavotirni yashirib bo‘lmasdi.

– boshim og‘riyapti…

Suzyning ko‘zlari xonani aylanib chiqdi. Har bir burchak, har bir soya unga begona, goʻyo o‘zini butunlay notanish, tushunarsiz muhit ichida topgandi.

– men bu yerda nima qilyapman? — dedi eslashga urinib.

Suzy

Uning ongida jonlangan so‘nggi manzara singlisi Anna bilan birga bo‘lgan ziyofat, undan soʻng hammasi uzilib qolgandek…

– flashback –

– men bir daqiqada qaytib kelaman — dedi Anna stuldan turib, bir guruh toʻplangan odamlar tomon yo‘l olarkan.

Suzy singlisining ketishini kuzatib, shunchaki tabassum bilan bosh qimirlatdi. U oʻzini noqulay his etgancha, atrofga nazar tashlab, balki boshidanoq bu yerga kelmasligi kerakligi haqida oʻyladi. Soʻng qoʻlidagi qadahni stol ustiga qo‘ygan Suzy yuvinish xonasi tomon yoʻl oldi.

Yo'lakning yarmiga yetmasidan Suzyning qadamlari sekinlashib, goʻyo tanasi oʻziga bo‘ysunmayotgandek boʻldi.

– boshim… uyga qaytishim kerak… — dedi Suzy devorga suyangancha, sekin oldinga bir qadam tashlab.

Ammo shu zahoti orqadan kimdir uni mahkam ushlab, qoʻli bilan ogʻzini yopdi. Suzyning nafasi ichiga tiqilgancha shokdan ko‘zlari kattalasharkan, qutulishga urinib, harakat qildi, lekin goʻyo joyida mixlanib qolgandek harakatlana olmadi.

– shovqin qilma.

Suzy nima boʻlayotganini tushunib ulgurmasidan bo‘ynida yengil bosim sezdi, keyin tanasida g‘alati bir issiqlik tarqalib, ongi asta-sekin xiralashdi.

•

Suzy ko‘zlarini zo‘rg‘a ocharkan, nigohi xira, begona bir xonaga tushdi.

– o‘zimni juda yomon his qilyapman — dedi tanasi gʻalati tarzda qizib borayotganini his qilib.

Soʻng o‘tirishga harakat qilarkan, eshikning g'ichirlashi uning eʼtiborini oʻziga tortdi.

Eshik sekin ochilgach, xonaga qora kostyum kiygan yigit kirdi. U sovuqqonlik bilan yurarkan, uzun va ingichka barmoqlari bilan galstukini bo‘shatardi.

– kimsiz? — dedi Suzy qoshlarini chimirib, yaqinlashayotgan odamning yuzini ko‘rishga uringancha.

Yigit uning bu savolini javobsiz qoldirdi.

– o‘zimni juda yomon his qilyapman… bu holat noto‘g‘ri… iltimos yordam bering — deya pichirladi keyingi lahzada tanasidagi kuchayib borayotgan muhtojlik hissi tufayli.

Yigit karavot yonida to‘xtab, sekinlik bilan galstukini bo‘shatdi va ko‘ylagining yuqori tugmalarini yechdi.

yigit

– shunchalik ojiz holga tushdingmi? — dedi u past ovozda, o‘ychan nigohini qizdan uzmay.

Va yotoq oldidagi stolga qoʻl uzatib, sharob shishasini olgach, yigitning nigohi yana Suzyning ko‘zlariga qadaldi.

– xavotir olma, endi men vaziyatni nazorat qilaman — degancha Suzyga juda yaqinlasharkan, Suzyning nafasi uning yaqinligini his qilgandek bo‘g‘ziga tiqildi.

– to‘xtang.

Suzy qarshilik ko‘rsatishga urinarkan, yigit uning yelkasidan mahkam ushlab, o‘ziga tortdi.

– o‘zing yordam berishimni istading, endi toʻxtay olmayman.

Suzy tanasida sovuq tomchilarni sezishi bilan titroq butun vujudini qopladi.

– iltimos to‘xtang… meni qo‘yib yuboring — deya yolvordi, koʻzlaridan yosh oqib.

Ammo uning soʻzlari qarshisidagi odamni to‘xtatmadi. Aksincha u Suzyning holatini kuzatgancha, lablaridagi tabassumni yashirishga ham urinmadi, go‘yo bu ojizlikdan zavqlanayotgandek.

– mumkin emas.

Keyingi lahzada Suzyning kiyimlari yirtilgach, uning yuragi vahima bilan urib, qochishga urindi. Lekin yigitning bir qo‘li Suzyning sochini mahkam ushlarkan, bu uning harakatini chekladi. Ikkinchi qo‘li esa uning beliga bosilganda, ongi bo‘layotgan voqeani to‘liq anglayolmay qoldi.

Va keyin hammasi zulmatga cho‘mdi.

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2026-01-15T18:05:25.468Z

𝟏𝟏-𝐪𝐢𝐬𝐦

"Sevgan insonimga boshqaning teginishiga ko‘z yumolmayman. Agar kimda-kim bunga jurʼat etsa, bu uning yakuni boʻladi."

Pov Taehyung

Xotinimning yig‘isi butun tanamni larzaga solardi. Ariana meni mahkam quchoqlarkan, titroq lablari faqatgina bir jumlani qayta-qayta takrorladi.

– u menga tegdi…

Rafiqamni himoya qilish uchun hamma narsani qilishga tayyorman, hatto butun mehmonxonani kulga aylantirishga ham. Buning oqibatlari esa meni mutlaqo qiziqtirmaydi.

– kim? — so‘radim barmoqlarim musht boʻlib qattiq qisilarkan.

Ariana jim, yuzini bagʻrimga yashirib, o‘zini tutolmay yig‘larkan, yon tomondan soqchilarimdan biri yaqinlashayotganini sezdim, ammo boshimni sekin chayqab, uni to‘xtashiga ishora qildim. Hozir bizni hech kim bezovta qilishini istamasdim. Diqqatimni yana Arianaga qaratib, oʻzimdan biroz uzoqlashtirgancha uning ko‘zlariga tikildim, lekin u mening koʻzlarimga qarashdan o'zini olib qochdi.

– menga qara.

Ariana boshini chayqab, inkor qilgach, yuzidan muloyimlik bilan ushlab, oʻzimga qaratdim. Nigohlarimiz to‘qnasharkan, koʻzlaridagi ojizlik va ogʻriq yuragimni ezdi.

Ariana

Taehyung

– buni senga kim qilgan boʻlsa ham, uni butun nasl-nasabini bu dunyodan o‘chiraman. Xotinimga barmog‘ini tekkizishga jur’at etib, kechirilmaydigan ishga qoʻl urdi. Xotinimga tegishga jur’at etgan har qanday odam uchun mening lug‘atimda kechirim degan so‘z yo‘q.

Ariana qo‘limdan mahkam ushlab, bosh chayqadi.

– iltimos… bunday qilmang. Men tufayli kimnidir o‘ldirmang… — dedi u yig‘lab.

Chuqur nafas oldim-da, cho‘ntagimdan telefonimni chiqarib, Jungkookning raqamini terdim.

– hamma mehmonxonada qolsin. Hech kim tashqariga chiqmasin. Kirish-chiqish yo‘llarini darhol yoping — degancha qoʻngʻiroqni uzdim.

Soʻngra Ariananing bilagidan ushlab, mehmonlar toʻplangan zalga olib borarkanman, nihoyat u men eshitishni kutgan soʻzlarni aytdi.

– men… aytaman… uning ismini…

Qadamlarim to‘xtarkan, xotinimga sovuq, begona nigoh bilan qaradim.

– L… Lusiano…

G‘azab to‘lqini butun vujudimni qamrab, qoshlarim chimirildi. Tanam ich-ichidan alangaga o‘ralib, uni yo‘q qilish istagi har bir tomirimda qaynadi.

Lusiano jinoyat olamida nomi chiqqan ayolparast erkak. Uning hayotida faqat bitta narsa muhim, o‘z shahvatini qondirish. Xotini va ikki farzandi bo‘lishiga qaramay, u birorta ayolga befarq qaray olmaydi. U haqiqiy mafiya emas, aksincha faqat mafiya a’zolarining oyoqlari ostida sudralib, har bir hashamatli ziyofatga suqilib kirishga muvaffaq bo‘lgan jirkanch mavjudot.

Men u bilan hech qachon yuzma-yuz gaplashmaganman, chunki uni ilk kundanoq, butun vujudim bilan yomon ko‘rganman.

Ariana barmoqlari bilan smokingimni mahkam changallarkan, bir zum oʻtmay tanasi quchog‘imda bo‘shashib, ko‘zlari yumildi. Ichimda nimadir uzildi. Uni bag‘rimga bosgancha ko‘tarib, mehmonxonadan shoshilib chiqdim. Soqchilardan biri mashina eshigini ochgach, xotinimni ehtiyotkorlik bilan orqa o‘rindiqqa yotqizdim. Soʻng oʻzim ham yoniga o‘tirib, boshini tizzamga qo‘ydim.

– kasalxonaga darhol — deb buyurdim haydovchiga.

Ariana mening xotinim. Kim Taehyungning xotini. Agar unga biror narsa bo‘lsa… men ham u bilan birga qulayman.

Uning nafasi — mening nafasim.

Uning tabassumi — mening tabassumim.

U mening butun borlig‘im. Jonim uning yuragida yashaydi.

Telefonimning jiringlashi fikrlarimni bo‘lib yubordi. Ekranga qarab, qoʻngʻiroq Jungkookdanligini koʻrgach, javob berdim.

– qayerdasan Taehyung? — deb gap boshladi u, ammo men darhol uning so‘zini bo‘ldim.

– Lusianoni oyoqlarim ostida ko‘rmoqchiman. Qolganlarni esa qo‘yib yuboring.

Qo‘ng‘iroq yakunlangach, mashina ham kasalxona oldida toʻxtadi.

Arianani koʻtargancha shifoxonaga olib kirarkanman, bir necha shifokorlar kelib, uni tekshirish uchun alohida xonaga olib kirishdi. Men esa soʻzsiz kutishni boshladim.

Birozdan soʻng shifokor tashqariga chiqib, menga xotirjam qaradi.

– xavotirlanishga o‘rin yo‘q janob Kim. Bu shunchaki vahima xuruji. Haddan tashqari qo‘rquv yoki ruhiy bosim oqibatida yuz beradi — dedi shifokor.

– xohlasangiz, hozir uning yoniga kirishingiz mumkin — qoʻshimcha qildi shifokor.

Bir lahza ham ikkilanmay xonaga shoshilib kirdim va uni karavotda qimirlamay yotganini ko‘rib, yuragim ezildi. Ilgari hech qachon bunday kuchli hislarni boshdan kechirmagandim, hatto qurbonlarimning qichqiriqlari quloqlarimda jaranglagan paytda ham. Ammo bugun uning ogʻrigʻini o‘zimniki kabi his qildim. Ayni damda Ariana bilan joy almashishni istayman. Dunyoning barcha azobini o‘zim ko‘taraman, faqat u xavfsiz bo‘lsa bas.

* * *

Uyga qaytgach Arianani yuqori qavatga olib chiqib, ehtiyotkorlik bilan karavotga yotqizdim. Soʻng shkafdan uning tungi ko‘ylagini olib, oldiga qaytdim. Ariana qarshilik ko‘rsatmay, shunchaki kiyimlarini almashtirishimga ruxsat berdi.

– senga apelsin sharbati olib kelaman. O‘zingni biroz yaxshiroq his qilasan — dedim Arianani kiyimlarini oʻzgartirib boʻlgach, yotoqxonadan chiqishga hozirlanib.

– iltimos… ketmang… — dedi bilagimdan ushlab.

Arianani yoniga o‘tirib, uni bag‘rimga oldim va peshonasidan o‘pdim.

– hech qayerga ketmayman, azizim. Har doim yoningda bo‘laman — degancha xotinimni orqasidan sekin silab tinchlantirishga urindim.

Ariana qo‘llarini tanamga mahkam o‘rab olarkan, men bosh xizmatkorga sho‘rva tayyorlashini buyurdim.

Birozdan so‘ng, issiq sho‘rva bilan xizmatkor ayol kirib keldi. Shoʻrvani stolga qo‘ygach, tezda chiqib ketdi.

– azizam sho‘rvadan biroz ich — deb qoshiqni ehtiyotkorlik bilan uning lablariga yaqinlashtirdim.

Ariana bir muddat javobsiz tikilib qoldi, so‘ng sho‘rvadan bir qultum ichdi.

Uni ovqatlantirarkanman, qarshilik ko‘rsatmay ovqatni oxirgacha ichdi.

– aqlli xotinjonim — dedim yuzini artarkanman.

Ariana menga jilmayib qo‘yganini koʻrib, yuragim birdan hapqirib ketdi.

– shunday jilmayishda davom et, chunki tabassumingni koʻrmasam, yuragim qanday urishini unutadi.

Ariana uyalgancha meni mahkam quchoqlab oldi.

Taehyung va Ariana

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2026-01-07T18:41:53.445Z

𝟏𝟎-𝐪𝐢𝐬𝐦

“Qo‘llarim qonga belangan bo‘lishi mumkin, ammo malikamning xavfsizligi uchun jonim boricha kurashaman.”

Pov author

[Bir oydan soʻng]

Ariana uchun bu bir oy g‘ayritabiiy tushday o‘tdi. Hali-hanuz bir vaqtlar shafqatsiz yirtqich deb bilgan insoni bilan turmush qurganiga ishona olmas, go‘yo bu uyg‘onishni istamaydigan bir tush kabi edi.

Dushdan chiqqan Ariana hammom eshigi yonida to‘xtadida, qo‘llariga krem surtishga tushdi. Shu payt telefon jiringlaganini eshitishi bilan telefoniga qoʻl uzatdi va yuzida tabassum paydo boʻldi. Ariana vaqtni boy bermay qoʻngʻiroqqa javob berdi, ammo shu zahotiyoq telefon ortidan Taehyungning tarang ovozi eshitildi.

– qayerda eding? Senga ikki marta qo‘ng‘iroq qildim.

Ariana telefoniga qarab, haqiqatan ham ikkita javobsiz qo‘ng‘iroqni ko‘rdi.

– vannada edim… javob bera olmaganim uchun uzr.

– mensiz dush qabul qildingmi xotinjon? qaytganimda birga tushamiz, deb o‘ylagandim.

Ariana uyalganidan mavzuni o‘zgartirishga shoshildi.

– uyga kelyapsizmi?

– ha birozdan soʻng uyda boʻlaman, aytgancha qutini oldingmi? — so‘radi Taehyung.

Ariana hayron qoshlarini koʻtardi.

– qanday quti?

– shkafingni tekshir… oʻsha yerdan topasan. Tayyor bo‘l, o‘n besh daqiqada yetib boraman.

Ariana o‘rnidan turib, shkaf tomon yurdi. Ko‘p o‘tmay shkaf ichida oltin rang lenta bilan bezatilgan katta oq qutini ko‘rdi.

– janob Kim xotiningizni juda ko‘p erkalatmayapsizmi? — dedi Ariana qutini ocharkan.

Taehyung kulib yubordi.

– buni erkalash deb hisoblaysanmi? Qiziq… agar seni chindan ham erkalatsam, qanday munosabat bildirarkansan?

Ariana qutining ichiga joylashtirilgan to‘q qizil rangdagi nafis ko‘ylak, poshnali tufli, taqinchoqlar va libosni mukammal toʻldiradigan barcha mayda detallarni koʻrib lol qoldi.

– Taehyung bu... judayam ajoyib...

– endi esa tayyorlan xotinjon, borganimda seni aynan shu ko‘ylakda ko‘rishni istayman.

– qayergadir boramizmi?

– ha ziyofat bor va sen yonimda bo‘lishing kerak.

– yaxshi unda men tezroq tayyorlana qolay.

– ha albatta.

Ariana qoʻngʻiroq yakunlab, hayajon bilan ziyofatga tayyorlana boshladi.

* * *

Oradan taxminan yigirma daqiqa o‘tgach, Taehyung yetib keldi. Shoshilgancha uyga kirib, zinadan yuqoriga ko‘tarilmoqchi bo‘lganida telefoni jiringlab qoldi. Ekranga qarashi bilanoq, uning kayfiyati keskin o‘zgardi. Taehyung bir zum ikkilanib, so‘ng qoʻngʻiroqqa javob berdi.

– agar bu qo‘ng‘iroq ish bilan bog‘liq bo‘lmasa, hozirning o‘zidayoq kimligingizni unutaman — dedi Taehyung g‘azabini yashirmay.

– o‘z otang bilan shunday gaplashasanmi? — dedi janob Kim sovuq ohangda.

Taehyung tishlarini g‘ichirlatib, istehzo bilan kulimsiradi.

– siz bu unvonni ancha oldin yo‘qotgansiz — degancha Taehyung qoʻngʻiroqni yakunlamoqchi boʻlganida janob Kimning gaplari uni toʻxtatdi.

– eshitishimcha, sen va rafiqang asal oyiga Parijga borib, ikki hafta oʻsha yerda qolibsiz. Ikki hafta davomida ishlarni tekshirishga yoki uchrashuvlar o‘tkazishga vaqt topdingmi, yo butunlay rafiqang bilan band bo‘ldingmi?

Bu so‘zlar Taehyungning qonini qaynatdi.

– xotinim bilan nima qilishim ham, ishlarimni qanday yuritishim ham sizni mutlaqo qiziqtirmasin. Bu bizning suhbatlarimizda xotinimni oxirgi marta tilga olinishi. Agar yana shunday qilsangiz oqibati yomon boʻladi — degancha qo‘ng‘iroqni yakunladi Taehyung.

Taehyung tezda yuqoriga ko‘tarilib, xonasiga kirdi va ziraklarini taqishga qiynalib, asabiylashayotgan Arianani koʻrdi. Soʻng devorga suyangancha xotinini zavq bilan kuzatishni boshladi toki Ariana uni payqamagunicha.

Taehyung

Ariana

– qachon keldingiz? — so‘radi Taehyungni koʻrgan zahoti Ariana.

– koʻp boʻlmadi — degancha Taehyung Arianaga yaqinlashib, ziraklarini muloyimlik bilan uning qoʻlidan oldi va soch tolalarini qulogʻi ortiga oldi.

Soʻng asta ularni Arianaga taqdi.

– hozir qanchalik ajoyib ko‘rinayotganingizni tasavvur ham qila olmaysan. Rostini aytsam, meni ziyofatga borish fikrimni qayta ko‘rib chiqishga majbur qilyapsan.

Taehyung Ariananing yuzidan oʻpdi.

– kech qolmasdan oldin ketaqolaylik — dedi Ariana jilmayib.

* * *

Hashamatli mehmonxona oldida toʻxtagan mashinadan avval Taehyung tushdi, soʻng Arianani tushishiga yordamlashdi.

Ariana mashinadan tusharkan, nafasi tomog‘iga tiqilib qoldi, go‘yo butun mamlakatning nigohi bir zumda unga qadalgandek bo'ldi. Yorqin chiroqlar, qimmatbaho liboslar va shivir-shivir ovozlar orasida u o‘zini xuddi sahnaga chiqqan malikadek his qildi. Taehyung esa uning belidan yengil quchib, qulog‘iga shivirladi.

– bugun hamma sen kimga tegishli ekaningni biladi.

Ular qarshisidagi jurnalist va kameralarga yuzlanib bir necha rasmga tushishgach, mehmonxona ichiga kirishdi. Katta zalga kirishlari bilan, ular Jimin va uning rafiqasini uchratishdi. Taehyung va Jimin qo‘l berib ko‘rishishdi. So‘ng Jimin Ariana tomon yuzlandi.

– xayrli kech Kim xonim. Men Park Jimin eringizning do‘stiman. Bu esa mening rafiqam Hana.

– sizlarga ham xayrli kech, tanishganimdan xursandman.

Ko‘p o‘tmay, ular Jungkook va uning rafiqasi Suzy bilan ham uchrashishdi. Do‘stona salomlashuvlardan so‘ng, erkaklar biznes mavzusiga sho‘ng‘ib ketishdi, uch ayol ham bir zumda til topishib oldi. Suhbat qizib borayotgan paytda Suzy to‘satdan atrofga qarab, qiziqib so‘radi.

– aytgancha… janob Lee qayerda?

– bilmayman, kelganimizdan beri uni ko‘rmadim — dedi Hana.

– janob Lee kim o‘zi? — soʻradi Ariana.

– bugungi ziyofatni tashkil qilgan inson. Bu yerga kelgan barcha mafiya boshliqlari va ularning oilalari aynan uning taklifi bilan yig‘ilgan.

Ariana

Suzy

Hana

Bu paytda Jungkook Taehyungning nigohi sal narida turgan xotinidan uzilmayotganini payqab, kulimsiradi.

– u butunlay seniki… tikilishni bas qil, boʻlmasa uni bu qarashing bilan yeb qoʻyasan — dedi Jungkook.

– xoʻsh shunday boʻlsa nima qilibdi? — javob berdi Taehyung.

– ehtiyot bo‘l Taehyung, juda bog‘lanib qolma. Bu sen yashayotgan dunyoda bir kun kelib senga qarshi qurolga aylanishi mumkin — suhbatga qoʻshildi Jimin.

Jimin do‘stining eng qadrli narsasini yo‘qotishini istamasdi. Taehyungning dushmanlari uni yiqitish uchun har qanday yo‘ldan qaytmasdi. Agar u his-tuyg‘ularini jilovlay olmasa, oqibatlari hech kim tasavvur ham qilolmaydigan darajada dahshatli bo‘lishi mumkin. Taehyungning sevgisi o‘zi qurgan butun imperiyani qulatishga qodir yagona zaif nuqta edi. Mafiya dunyosida sevib qolish qat’iyan man etilgan. Agar bu sodir bo‘lsa, oʻlimga teng xavfni anglatardi.

– men nima qilayotganimni juda yaxshi bilaman va oʻzimga tegishli bo‘lganini himoya qilishga ham qodirman — dedi Taehyung sovuq ohangda.

– tushundim… shunchaki ehtiyot bo‘l, do‘stim — degancha Jimin ogʻir xoʻrsindi.

– xayrli kech janoblar — suhbatga janob Lee qoʻshildi.

Jungkook, Jimin, Taehyung va janob Lee biznes masalalarini muhokama qilish uchun biroz holiroq joyga oʻtishdi.

* * *

Yuvinish xonasidan chiqib, mehmonlar zaliga qaytayotgan Ariana birdan tanish ovozni eshitdi.

– ancha vaqt o‘tdi, shunday emasmi Ariana?

Bu ovozni eshitishi bilan Arianani ko‘zlari katta-katta ochilib, tanasi titradi. Ariana orqasiga o‘girilib, eng dahshatli tushiga ro‘baro‘ keldi.

– Lusiano… — dedi Ariana ovozi titrab.

Ariana

– meni hali ham eslayotganingdan xursandman azizim. Bu lahzani qancha vaqt kutganimni tasavvur ham qila olmaysan. Qolaversa… bu to‘q qizil libosda juda ham jozibali ko‘rinyapsan — dedi Lusiano nigohini libosga qaratib.

Lusiano qadam tashlagancha, ular orasidagi masofani qisqartirib, gapirishda davom etdi.

– otang haqida eshitdim, uni yo‘qotganing juda achinarli… va turmushing bilan tabriklayman — qoʻlini siqish uchun Arianaga uzatdi.

Ariana atrofga alanglab, Taehyungni qidirdi. Lekin uni hech qayerda ko‘rmagach, yuragi yanada tez urib ketdi. Ariana xo‘rsinib, Lusianoning uzatilgan qo‘liga qaradi-da, qat’iylik bilan gapirdi.

– menimcha qo‘lingizni siqishim to‘g‘ri boʻlmaydi janob Lusiano. Qolaversa erim begona erkaklarni qoʻlidan tutishimni yoqtirmaydi.

Lusiano qo‘lini sekin tortib, bosh irg‘adi.

– shundaymi?

Ariana keyingi lahzada nima bo‘lganini anglashga ham ulgurmasidan Luciano to‘satdan uning belidan quchib, o‘ziga yaqin tortdi.

– ammo u seni men kabi qadrlay olmasa kerak. Balki undan seni menga berishini so‘rashim kerakdir? Bu safar yanada yuqori narx taklif qilaman. Bunday taklifni hech bir mafiya rad etolmaydi — dedi Lusiano kulimsirab.

Ariana bor kuchi bilan undan qutulishga urinib, ko‘kragiga musht tushirdi.

– qo‘yib yuboring!

Lekin Lusiano Arianani qo‘yib yuborish niyatida emasdi. Uning qo‘llari yanada mahkam qisilgach, Ariananing ko‘zlariga yosh to‘lib, qichqirmoqchi bo‘ldi. Ammo Lusiano birdan qo‘li bilan uning og‘zini yopdi.

– tinchlan… seni yana ko‘rish uchun qancha vaqt kutganimni bilganingda edi… — dedi Lusiano Ariananing qulog‘iga pichirlab.

Nihoyat Ariana butun kuchini yig‘ib, uni o‘zidan uzoqlashtirdi. Lusiano tabassum bilan qarab, hech narsa bo‘lmagandek orqasiga burildi va yo‘lak bo‘ylab ketdi. Ariana esa o‘sha yerda qotib qoldi. Nafasi notekis, qo‘llari titrar, o‘zini xo‘rlangan his qilardi.

Bu paytda, biznes boʻyicha suhbatga berilib ketgan Taehyung Suzy va Hana tomonga qarab, Arianani koʻrmagach birdan yuragi g‘ash tortdi.

– Ariana qayerda? — dedi Taehyung Hana va Suzyning oldiga kelib.

– yuvinish xonasiga ketgandi… lekin ancha vaqt bo‘ldi.

Taehyung hech narsa demay, yuvinish xonasi tomon shoshildi. Qadamlarining tezligidan g‘azabi va xavotiri bilinib turardi.

Taehyung asosiy yoʻlakka burilganida oʻrtada qotib turgan Arianani koʻrishi bilan birdan to‘xtadi. Ariana o'zidan biroz uzoqlikda turgan Taehyungni koʻrdiyu, oʻzini tutmay yugurib, uni quchoqladi. Taehyung ham xotinini tinchlantirish uchun sochlarini asta siladi.

Taehyung va Ariana

– kim.. menga kim ekanligini ayt...

𝑴𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆

2026-01-05T16:38:53.972Z

𝟑-𝐪𝐢𝐬𝐦

– biror narsa yuz berdimi? — dedi havotirga toʻla ovozda Yoongi.

Xonada ikkisidan boshqa hech kim yo‘q, sukunatni faqat tashqarida tinimsiz yogʻayotgan yomg‘irning shovqini buzardi.

Jungkook qora charm kresloda suyanib oʻtirarkan Yoongiga haqiqatni qanday aytishni bilmasdi. Agar aytsa Yoongi buni ko‘tarolmay, g‘azabdan portlashini bilardi.

– bu… sodir bo‘ldi — dedi Jungkook suhbatni boshlagan zahotiyoq afsuslanib.

Jungkook oldinga engashib, tirsaklarini tizzalariga qoʻydi. Yoongining ko‘zlariga qarashga jur’ati yetmay, nigohini polga qadadi.

– men Suzyni ko‘rdim… — pichirladi Jungkook, Yoongi eshitmasligiga umid qilib.

Xona sukunatga choʻmdi. Yoongi bir zum hech narsa deyolmay qotib qoldi. Jungkook esa barmoqlarini birlashtirib, peshonasini ularga tiradi va o‘zini boshqarishga bor kuchi bilan urindi. Ammo ichidan bostirib kelayotgan his-tuyg‘ularni jilovlashning iloji yo‘q edi. Jungkook ich-ichidan parchalanayotgandi, garchi tashqaridan buni ko‘rsatmasa ham.

– qachon? — degancha Yoongi Jungkookning qarshisiga oʻtirdi.

– ishga boshlaganimdan taxminan yarim soat o‘tgach.

– u… oʻsha yerda ishlaydimi?

Jungkook boshini sekin chayqadi.

– qanday bema’nilik… men uni shuncha yillardan beri qidirdim, deyarli butun mamlakatni kezib chiqdim — Yoongi ishonchsizlik bilan jilmaydi.

– bizning uchrashuvimiz tasodif bo'ldi. U meni koʻrishni kutmagandi.

Yoongi qarshisidagi Jungkookni kuzatarkan, ayni damda vaqtni orqaga qaytarib, boshqa kompaniyani tanlashni chin dildan istardi.

– unga nima deding?

– hech narsa, men faqatgina soʻradim — dedi Jungkook o‘ychan holda pastki labini tishlab.

Yoongi

Jungkook

/flashback/

– Jungkook?

Jungkook bu ovoz kimga tegishli ekanini aniq bilardi, hatto orqasiga qarab ishonch hosil qilishiga hojat ham yo‘q edi.

Jungkook orqasiga o‘girilib qarab, afsusga to‘la nigoh bilan yoki undan ham yomoni befarqlik bilan yuzlashishdan qo‘rqardi. Yuragi xuddi bo‘shashib ketayotgandek notekis ura boshlarkan, oʻzida kuch topib, sekin orqasiga oʻgirildi va u bilan yuzlashdi.

Suzy Jungkookdan farqli, deyarli o‘zgarmagandi. Hali ham o‘sha uzun, shokolad rangli sochlar. Hali ham o‘sha chehra. Ko‘zlarida esa hanuz o‘sha odamni tub-tubigacha tortib ketadigan, aqlni o‘chirib qo‘yadigan chuqurlik bor edi.

Ayni damda Jungkook Suzyni bir lahzaga quchoqlash, peshonasini uning yelkasiga qo‘yish va qanchalik sog'inganini aytishni istardi.

– men… — deb boshladi Suzy, ammo shu zahotiyoq jim bo‘lib qoldi.

Aytilmay qolgan so‘zlarni ichiga yutib, aybdorona boshini egdi.

– nega? — Jungkookning ovozi aniq eshitildi.

Suzy Jungkook bilan yana yuzma-yuz kelganda o‘zini qo‘lga ola olaman deb o‘ylagandi. Ammo buning o‘rniga u qotib qoldi, ich-ichidan parchalandi.

– mening boshqa choram yo‘q edi Jungkook, men haqiqatdan ham ketishim shart edi — dedi Suzy nigohini yuqoriga ko‘tarib.

– balki biror sabab boʻlgandir, meni sevib qolganingdan tashqari — dedi Jungkook sekin.

– bugun kechqurun gaplashsak bo‘ladimi? — ehtiyotkorlik bilan so‘radi Suzy.

– gaplashishga majbur emasmiz.

– avtoturargohda… soat oʻnda, bitta suhbat Jungkook, iltimos — dedi Suzy so‘nggi imkoniyatni so‘ragandek, Jungkookdan sekin uzoqlasharkan.

Suzy

Suzyni yana ketayotganini tomosha qilish chidab bo‘lmas darajada og‘riqli edi. Ammo Jungkook chidashga majbur bo‘ldi. Uning ish kuni endigina boshlangan, soat o‘ngacha hali ancha vaqt bor va Jungkook har bir daqiqani qanday o‘tkazishini tasavvur ham qila olmasdi, faqat Suzyni yana ko‘rish, ovozini eshitish va bugun kechqurun hech bo‘lmaganda bir necha daqiqaga bo‘lsa ham yonida bo‘lish haqida o‘ylardi.

Jungkook Suzyga shunchalik oshiq ediki, agar u shunchaki: “Men seni hanuz sevaman” degan bitta jumlani aytsa, Jungkook hamma narsani kechirishga tayyor.

/end of the flashback/

– u kelmadi, men kechikdim, avtoturargohga chiqqanimda Suzy u yerda yo‘q edi.

– balki nimadir yuz bergandir yoki...

– Yoongi — Jungkook Yoongining gapini bo‘lib, g‘amgin jilmaydi.

– u yerga qaytib borasanmi?

– qaytmasligim mumkin emas, mening to‘lanmagan qarzlarim bor. Oziq-ovqat va dori-darmonlarni ham o‘zim sotib ololmayman. Ishlashim kerak Yoongi, aks holda ochlikdan yoki astmadan o‘laman. Shu sababli boshqa chora yo‘q.

Yoongi bularni yaxshi bilardi, shuning uchun e’tiroz bildirmadi.

– men o‘sha filmni ko‘rdim — dedi Yoongi to‘satdan gapni boshqa tomonga burib.

– senga yoqdimi?

– yo‘q, lekin bitta ibora menga juda ta’sir qildi — Yoongi qoshlarini chimirib davom ettirdi.

– "sevgida bir narsa bor, kimnidir sevsang abadiy sevaverasan. Agar uni qo‘yib yuborishga harakat qilsang, u shunchaki aylanib, senga qaytib keladi. Sening bir qismingga aylanadi. Yoki…"

– "seni yo‘q qiladi" — Jungkook Yoongini gapini tugatdi.

Ular qolgan vaqtni jimlikda o‘tkazishdi, faqatgina tashqarida yogʻayotgan yomgʻirning ovozi eshitilib turardi.

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2026-01-02T15:49:58.860Z

𝟗-𝐪𝐢𝐬𝐦

"Ayolining oldida tiz cho‘kish erkakni zaiflashtirmaydi, aksincha, bu holat uning cheksiz sevgisi, sadoqati va tanlagan insoni oldidagi hurmatining eng yuksak ifodasidir."

Pov author

Quyoshning yorqin nurlari xonaga tushib, xona ichini sokin va mayin yorug‘lik bilan to‘ldirardi. Bu tong yangi boshlangan muhabbat yo‘lining ilk sahifasidek edi.

Taehyung hanuz Ariananing endi butunlay o‘ziniki ekaniga ishonolmay, quchogʻida sokin uxlayotgan go‘zal xotiniga qararkan, uning tanasida qolgan izlar Taehyungni jilmaytirdi.

Ariana yuziga tushayotgan quyosh nuridan g'inshigancha asta koʻzlarini ocharkan, qarshisida unga tikilayotgan Taehyungni koʻrib tabassum qildi. Taehyung lablarini Ariananiki bilan birlashtirib, qisqa boʻsa oldi va undan uzoqlashdi.

– xayrli tong Kim xonim — dedi Taehyung jilmayib.

– sizga ham xayirli tong janob Kim.

– kechagi kechadan soʻng xotinjonim ancha gapga usta boʻlib qolibdimi?

– Taehyung — degancha qizarib ketgan Ariana yuzini koʻrpa ostiga berkitdi.

– nima boʻldi axir gapim toʻgʻriku, balki shunday gapga usta boʻlishing uchun kechagi tunni koʻproq takrorlab turarmiz.

– bas qiling, boʻlmasa siz bilan gaplashamayman...

– yaxshi boʻldi gapirmayman, faqat men bilan gaplashsang boʻlgani.

Ariana asta yuzini ko'rpadan chiqarib, Taehyungga qaradi.

Ariana

Taehyung

– qani endi turaqol, nonushta qilamiz — degancha Taehyung oʻrnidan turib, oshxonaga yoʻl oldi.

Taehyung xonani tark etgach, Ariana ham oʻrnidan turib dush qabul qildi, soʻng kiyimlarini oʻzgartirib, oshxona bordi.

* * *

Nonushta yakunlangach, ular shaharni tomosha qilgani chiqishdi. Shaharning har bir burchagi va xiyobonini yaxshi bilgan Taehyung Arianani Parijdagi eng go‘zal maskanlarga olib bordi. Ariana esa shahar go‘zalligini kamerasiga muhrlardi.

Ular savdo markazining zargarlik buyumlari bo‘limini aylanib yurgan paytlarida Taehyungning telefoni jiringlab qoldi. Taehyung tezda qo‘ng‘iroq qiluvchiga ko‘z yugurtirib, qayta Arianaga qaradi.

– xohlagan narsangni tanla azizam. Tezda qaytaman, shoshilinch qo‘ng‘iroq — degancha Ariananing peshonasidan o‘pib, uzoqlashdi.

Ariana vitrina oldida to‘xtab, marjonlarni tomosha qilgach, sotuvchiga yuzlandi.

– oddiyroq, lekin nafis biror narsa koʻrsata olasizmi? — dedi Ariana muloyimlik bilan.

Sotuvchi yigit darhol vitrinadan eng nafis, nozik did bilan ishlangan beshta zanjirli marjonni chiqardi.

– bu to‘plamlar faqat kompaniyamizga xos. Ishonchim komilki, ularning har biri siz kabi go‘zal ayolga nihoyatda yarashadi.

Ariana sotuvchi yigitning nigohidagi ortiqcha qiziqishni payqab, biroz bezovta bo‘ldi, lekin bunga ahamiyat bermay diqqatini oldidagi marjonlarga qaratdi. Marjonlardan birini tanlagach, oyna qarshisida uni taqib ko‘rishga hozirlandi. Sochlarini bir tomonga surib, zanjirni taqishga urinayotganida sotuvchi yigit unga yaqinlashdi.

– yordam beraman — dedi marjonga qoʻl uzatib.

Ammo Arianaga tegishga ulgurmasidan, orqadan qat’iy ovoz eshitildi.

– xotinimdan uzoq tur.

Taehyungni koʻrgan sotuvchi darhol qoʻrquvdan boshini egdi.

– kechirasiz janob Kim — dedi-da tezda uzoqlashib, o‘z joyiga qaytdi.

Taehyung butun e’tiborini xotiniga qaratib, uning yoniga keldiyu yuzini muloyimlik bilan siladi.

– u senga biror narsa qildimi?

Ariana boshini sekin chayqadi.

– yo‘q.

Taehyung Arianani peshonasidan o‘pib, so‘ngra vitrinadagi marjonlarga nigoh tashladi.

– xoʻsh tanladingmi?

– hammasi juda chiroyli… qaror qila olmayapman, lekin mana bunisini taqishga yordam bering. Men shuni olaman — dedi Ariana qoʻlidagini koʻrsatib.

Taehyung marjonni uning qo‘lidan olarkan kulib qo‘ydi va ehtiyotkorlik bilan zanjirni bo‘yniga taqdi. Ariana oynada o‘z aksiga qararkan, yuzida mayin tabassum porladi.

– yarashdimi?

Taehyung Ariananing qulog‘iga yaqinlashib, past ovozda pichirladi.

– senga hamma narsa yarashadi xotinjon.

Ariananing yonoqlari qizarib, nigohini pastga qaratdi.

– to‘lovni amalga oshirib kelgunimcha, anavi yerda oʻtirib tur.

Taehyung toʻlov qilish uchun yo'nalarkan, Ariana oʻrindiqqa oʻtirdi. Taehyung nafaqat tanlangan marjonni, balki qolganlarini ham sotib oldi, xotinining quvonchini va yuzidagi hayratni ko‘rish uchun. Sotuvchi yigit ularni tayyorlab, sumkani uzatarkan, Taehyung uning yoqasidan tutdi.

– agar yana xotinimga yaqinlashgudek boʻlsang oʻldim deyaver... — degancha sotuvchini qo‘yib yuborib, Ariana yoniga qaytdi, go‘yo hech narsa bo‘lmagandek.

– ketdik xotinjon — dedi Taehyung Arianaga qo‘lini uzatib.

Ariana uning qoʻlini ushlab, divandan turdi. Ular do‘kondan chiqib, avtoturargoh tomon yo‘l olishgach, bir zum Ariana to‘xtab qoldi. Taehyung esa hayron bo‘lib unga qaradi.

– nimadir boʻldimi?

– nega menga ham to‘lashga ruxsat bermaysiz? Siz hamma narsa uchun pul to‘layapsiz, men esa…

Taehyung ko‘rsatkich barmog‘ini uning lablariga qo‘yib, gapini bo‘ldi.

– xotinjon, men tirik ekanman sen bir tiyin ham sarflamaysan. Hatto men bo‘lmasam ham, sen hashamat va osoyishtalikda yashashing uchun yetarlicha narsam bor.

– iltimos… o‘lim haqida gapirmang.

Bu so‘zlar bilan birga o‘tmish xotiralari Ariananing ongini egalladi. U hayotidagi yagona tayanchi bo‘lgan onasidan ayrilgach, zo‘rg‘a o‘zini tiklay olgandi. Ammo Taehyung… agar u bilan ham biror narsa bo‘lsa, bu og‘riqqa dosh bera olmasdi. Ariana allaqachon Taehyungga juda bog‘lanib qoldi. Balki kechagi kecha sabab, balki allaqachon yuragida paydo bo‘lgan muhabbat tufayli.

Taehyung

Ariana

– hazillashdim, menga hech narsa bo‘lmaydi, sevgilim. Nega yig‘layapsan? — dedi Taehyung Arianani koʻzlaridan oqayotgan yoshni koʻrib, bagʻriga tortgancha.

– hamma meni tashlab ketadi… oxiri hamma meni yolg‘iz qoldiradi…

Taehyung xotinining og‘ir va murakkab o‘tmishidan to‘liq xabardor edi. U Ariana boshidan kechirgan har bir yo‘qotishni, har bir jarohatni bilardi. Shu sababdan uni yanada mahkam quchoqladi, go‘yo bu quchoq bilan o‘tmishdagi barcha yomon xotiralarini o‘chirib tashlamoqchi bo‘lgandek.

– sen yolg‘iz emassan, men doimo sen bilanman.

Taehyung Arianani qo‘llariga ko‘tarib, mashinasi tomon yo‘l oldi. Ariana esa qoʻllarini uning boʻyniga o‘radi. Mashina oldiga yetib kelishlari bilan Taehyungning odamlaridan biri eshikni ochdi.

– sumkalarni orqa o‘rindiqqa qo‘yib, ketaveringlar.

Buyruq darhol bajarildi.

Taehyung haydovchi o‘rindig‘iga o‘tirarkan, Arianani hanuz bag‘ridan qo‘ymagandi. Mashina eshigini yopib, xotinining sochlarini muloyim silagancha asta yupatishga harakat qildi.

– sevgilim, men seni hech qachon tashlab ketmayman. Abadiy yoningda qolishga so‘z beraman.

Taehyung Ariananing qoʻllarini tutdi.

– seni yig‘latganim uchun juda afsusdaman… iltimos, ahmoq eringni kechir. Yig‘lama sevgilim. Seni bunday holatda ko‘rish menga chidab bo‘lmas darajada og‘ir…

Taehyung hayotida ko‘p narsani boshdan kechirgandi. Dushmanlarining o‘qlari ostida qolgan paytlarida ham o‘limni shunchalik yaqin his qilmagan. Ammo xotinining ko‘z yoshlarini ko‘rganida bu tuyg‘u unga bir qadam yaqinlashgandek bo‘ldi.

Birozdan so‘ng nihoyat Ariana tinchlanib, Taehyungning quchog‘ida uyquga ketdi. Taehyung xotinining peshonasidan o‘pib, chuqur nafas oldi. Xuddi yuragidagi og‘irlikni bir zumga bo‘lsada yengillatgandek.

– yig‘laganingda oʻzimni qanday his qilaman bilasanmi? O‘sha paytda o‘zimni bu sayyoradagi eng foydasiz erdek his qilaman…

Ariana uning quchog‘ida tinchgina uxlarkan, Taehyung sekingina dvigatelni ishga tushirib, pentxaus tomon yo‘l oldi.

* * *

Pentxausga yetib kelishgach, darhol Arianani yuqori qavatga olib chiqdi va karavotga ehtiyotkorlik bilan yotqizdi. Taehyung xotinini ustki kiyimlarini oʻzgartirgach, uni issiq ko‘rpa ostiga joylashtirdi. Soʻng oʻzi ham ustki kiyimlarini oʻzgartirib, Arianani yoniga yotdi.

– senga loyiq bo‘lish uchun nima qildim? — dedi Taehyung ehtiyotkorlik bilan Arianani quchoqlab.

– va’da beraman, endi ko‘zlaringdan hech qachon yosh oqmaydi.

Taehyung xotinini peshonasidan mehr bilan o‘pib, ko‘zlarini yumdi va xotirjam uyquga ketdi, bag‘rida sevgan ayoli, yuragida esa ilk bor topilgan osoyishtalik bilan.

𝐃𝐚𝐫𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬

2025-12-29T14:41:25.714Z

𝟖-𝐪𝐢𝐬𝐦

"Haqiqiy erkak ayolni faqat tanasi bilan emas, qalbi bilan sevadi. Chunki erkak uchun muhabbat qalbdan boshlanadi."

Pov Taehyung

– kechki ovqat qalay boʻldi? — deb so‘radim va xotinimning lablari chetiga yopishib qolgan ovqat qoldiqlarini muloyimlik bilan artdim.

– mazali.

Men tizzamda qulay joylashib olgan bu go‘zallikka yashirincha mahliyo bo‘lib qararkanman ongim shahvatli fikrlar bilan band edi.

– oy juda go‘zal shunday emasmi? — dedi xotinim hayrat bilan osmonga qarab.

Men bosh irg‘adim, ammo nigohim undan uzilmadi.

– ha… mening oyim juda go‘zal.

Oy nuri ostida uning yanada yorqinlashgan terisiga boqish uchun sochlarini qulog‘i orqasiga olarkanman, u menga qaradi, yuzida biroz ranjigan ifoda paydo boʻldi.

– unga qarash yoqqan koʻrinadi, hattoki mening oyim deyabsiz.

Ariana

Ariana chindan ham undan koʻra oyni jozibaliroq deb oʻylashimga ishondimi?

Xudoyim, kimdir bu qizga tushuntirsin!

Ariana mening butun galaktikamdagi yagona oyim!

Uni ohista o‘zimga qaratgach, yuzimni unga yaqinlashtirdim.

– ha... mening butun diqqatim beqiyos go‘zallikka ega bo‘lgan oyimga qaratilgan.

Xotinimning qo‘lini ushlab, kaftini oʻpdim, so‘ng uni yuragim ustiga qo‘ydim.

– menga shunday ta’sir qila oladigan faqat sensan. Boshqa hech kim emas. Faqat sen. Doim sen. Abadiy sen Kim Ariana Taehyung.

– demak, men sizning oyingizmanmi? — deb so‘radi Ariana meni quchoqlarkan.

– sen mening galaktikamdagi yagona oyimsan, mening hamma narsamsan.

– nega menga bunchalik mehribonsiz? Axir biz shunchaki kelishuv uchun turmush qurganmiz.

– kelishuv uchun... kim aytdi?

Ariana mendan uzoqlashib koʻzlarimga tikildi.

– seni ilk koʻrganimdayoq meniki bo‘lganding. Mening sevgilim, malikam, xazinam. Sen mening nafas olishimning sababisan. Agar men sen uchun tiz cho‘ksam ham, buni kelishilgan nikoh deb ataysanmi?

Ariana yuzimni kaftlari orasiga olib, menga biroz tikilgach lablarimizni birlashtirdi. Avvaliga hayratdan qotib qoldim, keyin esa nazoratni oʻz qoʻlimga olib, boʻsani sekin-asta chuqurlashtirarkanman, qoʻlim soni boʻylab yuqorilab borardi.

Taehyung va Ariana

Bir necha daqiqa davom etgan boʻsadan soʻng nafasimni rostlash uchun uning lablaridan biroz uzoqlashdim.

– ortiq o‘zimni nazorat qilishni xohlamayman — degancha lablarimizni yana birlashtirdim.

Soʻng xotinimni koʻtarib, yotoqxonaga olib kirdim va karavotga yotqizdim. Xalatining bog‘ichini yechib, ipak matoni tanasidan oldim. Sovuq qo‘llarim uning kiyimsiz tanasiga tekkach iliqlikni his etdim. Lablarimiz bir-biridan ajralarkan, men asta-sekinlik bilan Ariananing boʻynidan tishlab oʻpishni boshladim. Tishlarim uning nozik boʻyin terisiga botishi bilan Ariananing lablaridan kichik nola chiqdi. Buni eshitgach tezlik bilan ust-boshimdan xalos bo‘lib, yana qayta uning ustiga chiqdim. Ariana menga tikilib qoldi, nigohi tanam bo‘ylab sirg‘alib o‘tdi-da, keyin uyalib chetga qaradi. Men yuzini yana oʻzimga qaratib, pichirladim.

– men butunlay senikiman, azizim.

Arianaga yaqinlasharkanman, u qoʻllarini koʻksimga qoʻyib meni toʻxtatdi. Men tushunmagandek unga tikildim.

– haligi men... men qo'rqyapman.

– menga ishonasanmi? — dedim koʻzlariga tikilib.

Ariana javoban boshini ha degandek qimirlatdi.

– shunday ekan qoʻrqishingga xojat yoʻq... men hech qachon senga ozor yetkazmayman.

Avvaliga Arianani bunga tayyorlash uchun biroz erkaladim, tayyor boʻlganini sezganimdan soʻng sekinlik bilan unga kirdim. Shu onda karavot matosi alvon rangga belanganini koʻrib, mamnun jilmaydim.

– aaa... ogʻriyapti — baqirdi xotinim.

– tshsh... hozir oʻtib ketadi — degancha Arianani chalgʻitish uchun lablarimizni birlashtirdim.

U menga, men esa unga moslashib olishimiz uchun biroz harakatsiz turdim, keyin esa uning ichida harakatlanishni boshladim. Harakatlarim tobora tezlashib borarkan, ogʻriqlar oʻrnini allaqachon zavq egallagandi. Ariana bor ovozi bilan ismimni aytib nola qildi. Bu menga yanada kuch bagʻishlab, hattoki aloq* qilayotganimizga ikki soat boʻlganini ham sezmay qoldim. Oxirgi zarbani berib, uning ichiga boʻshandim. Soʻng xolsizlangan xotinimni qoʻlimga olib yuvinish xonasiga yoʻl oldim.

– hammasi joyidami?

Ariana boshini chayqab, hammasi joyida ekanini bildirdi.

* * *

Arianani quchog‘imga yaqin tortarkanman, bir narsani aniq bilardim. U men uchun yaratilgan va men uni hech qachon qo‘yib yubormayman.

– xayrli tun xotinjon — dedim allaqachon uxlab qolgan xotinimning peshonasini oʻpib, sochlarini siladim.

𝑴𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆

2025-12-26T08:03:22.837Z

𝟐-𝐪𝐢𝐬𝐦

Agar Yoongi ayni damda hayotining mazmuni boʻlgan ish joyida nimalar boʻlayotganini bilsa aqldan ozishi aniq. Hech kimga uning ish joyiga kelish tugul, bu yerda o‘tirishga ham ruxsat yo‘q edi. Yoongi Jungkook bu yerda qanday zavq bilan aloq* qilayotganini ko'rsa, u shunchaki jinni bo'ladi. Va keyin, albatta buni shunday qoldirmasligini Jungkook yaxshi bilsada, oʻz bilganidan qolmay beparvolarcha ish tutishda davom etadi.

Bir, ikki zarba va Jungkook deyarli ikki soatdan beri davom etayotgan bu ishni yakunlab Suzyning yonidan joy egalladi.

– Jungkook !

Jungkook ko‘zlarini sekin ochib, qorong‘i bo‘sh xonasiga tikilarkan, bu shunchaki tush ekanligini anglab og‘ir xo‘rsindi.

Soat millari ertalab o‘nni ko‘rsatar, tashqarida kuchli shamol va yomg‘ir sekin tomchilardi. Jungkook yangi ishidagi birinchi kunni butunlay o‘tkazib yuborishni juda xohlasada bunga qodir emasligini bilardi. Bundan tashqari u kecha Yoongiga bu safar sinov muddati tugaguniga qadar chidashga harakat qilishini va’da qilgandi. Yoongiga berilgan va’dalar hech qachon buzilmaydi.

– Jungkook — dedi xona eshigi oldida turgan Nabi yana bir marotaba.

– bir daqiqada turaman — dedi Jungkook lekin turishga urinmadi ham.

– qahva tayyorlab qoʻydim — dedi Nabi va Jungkook minnatdorchilik bildirishga ulgurmasidan ko‘zdan g‘oyib bo‘ldi.

Jungkook o‘rnidan turishi, fikrlarini bir joyga to‘plashi kerak edi. Uni juda ko‘p marta rad etishgan, ba’zan suhbatgacha ham yetib bormagan. Hatto ishga qabul qilingan taqdirda ham, bir necha oydan so‘ng eng ahmoqona sabablar bilan bo‘shatishgan. Masalan, “odamlarni qo‘rqitishi mumkin” bo‘lgan, tanasining yuqori qismini qoplaydigan tatuirovkalari sabab. Yoki yuzidagi chandiqlar va kuyish izlari tufayli. Jungkook har safar tatuirovkalarini tozalashga yoki tovar yetkazib berishga qanday xalaqit berishini tushunishga urinar, ammo javoban faqat ulkan sukunatni olardi.

Jungkook ikkilanib o‘rnidan turdi va yotog‘ini yig‘ishtirdi. Soʻng hammomda tez yuvinib, oshxonaga yo‘l oldi. U yerdan yangi damlangan qahvaning iliq hidi taralib turardi.

Jungkook telefoniga tikilib turgan Nabiga minnatdor boʻlib qaradi.

– men hech narsa pishirmadim — dedi Nabi hanuz telefonidan ko‘z uzmay.

– menga hech narsa kerak emas — degancha Jungkook uning yoniga kelib o‘tirdi va qahva toʻla bakalni qo‘liga oldi.

Nabi

Jungkook

– seni tashlab qoʻyaman, shoshilishing shart emas. Men kiyimlarimni oʻzgartirib kelaman.

Nabi stoldan turib, xonasi tomon yoʻnaldi. Ammo eshik oldida to‘xtab, Jungkookga qaradi.

– Jungkook… senga aytganlarim haqida o‘yladingmi?

– men gaplashmayman — Jungkookning ohangi keskin o‘zgardi.

Nabi bir lahza sukut saqladi.

– u senga yordam bera oladi.

– kim? shifokormi?

– psixoterapevt — deb Jungkookni tuzatdi Nabi.

Javob o‘rniga sukunat cho‘kdi. Jungkook yarim sovigan qahvasini stolga qo‘yib, derazaga o‘girildi. Oʻzini kulrang osmon manzarasiga haddan tashqari berilib ketgandek tutdi.

Jungkookga psixoterapevt kerak emas.

U kasal emas.

Va u hech kimni o‘z xotiralarining ichiga kiritmoqchi ham emas.

Uning xotiralarida Suzy yashaydi. Barchasiga qaramay, Jungkookni har tong uyg‘onishga majbur qilayotgan inson Suzy. Jungkook o‘zini qanchalik aldashga urinmasin, baribir buni yaxshi bilardi.

Bu xotiralar Jungkookga osonlikcha berilmagan. U ularni chidab bo‘lmas og‘riqlar va ko‘z yoshlar orqali to‘plagan va endi ularni hech kim bilan bo‘lishishga tayyor emasdi. Jungkook shunchaki yolg‘iz qolishni xohlardi.

Jungkook oʻzini tiklashiga besh yil ketdi. Nabi uni shaxsan oʻzi barcha shifokorlarga olib bordi. Jungkook o‘lim bilan yakunlanishi mumkin bo‘lgan xatti-harakatlarining barchasini yengib o‘tdi, asab tizimini davoladi, sog‘lig‘iga g‘amxo‘rlik qilish zarurligi haqida zarur ko‘rsatmalar oldi. Ammo u doimo qochib yurgan yagona qabul psixoterapevtniki edi.

Nabi bu mutaxassisga murojaat qilish Jungkookga hayotini davom ettirishi uchun naqadar muhim ekanini isbotlashga urinib, minglab dalillar keltirardi. Biroq Jungkook boshidagi barcha tartibsizliklarni o‘zi hal qila olishiga ishonardi.

Jungkook Suzyni besh yildan beri ko‘rmadi. Bu vaqt davomida Suzydan biron-bir xabar ham kelmadi, go‘yo u shunchaki yo‘qolib qolgandek, butunlay g‘oyib bo‘lgandek. Jungkook uni qidirmadi. Seokjin bilan qurilgan baxtli hayotini buzishdan qo‘rqdi, yolg‘iz o‘ziga zarur bo‘lgan sevgi uchun kurashishga esa kuchi yetmadi.

Lekin Yoongi sodir bo‘lgan barcha voqealardan so‘ng jim turolmadi. Jungkookni bu holatiga chiday olmadi. Suzyni topib uning ko‘zlariga qaragancha bir vaqtlar sevaman deb qasam ichgan odamiga qanday qilib bunday ish qilishga jur’at etganini so‘rash Yoongining asosiy maqsadiga aylangandi.

Yoongi kim bilan bog‘lanmasin, kimdan yordam so‘ramasin hech narsa samara bermadi. Oxir-oqibat, u ham buni qabul qilishga majbur bo‘ldi.

* * *

Jungkook tozalashi kerak bo‘lgan baland qavatli binoning ichkari qismi nihoyatda keng va bu yerda unga o‘xshagan yana kamida o‘ttiz nafar tozalovchi bor. U bu yerda ikki oydan ko‘proq ishlashiga chin dildan ishonar, ish beruvchisi uni ishdan bo‘shatishni xayoliga ham keltirmasligi uchun qo‘lidan kelgan barcha ishni qilishga qat’iy qaror qilgandi.

Jungkook

Jungkook keng, oppoq yo‘lak bo‘ylab sekin yurarkan, shisha stollarni, yangi gullar joylangan vazalarni va bezak uchun osilgan ulkan qandillarni kuzatib borardi. Qo‘lida tozalash buyumlari, xayolida esa bu interyerning narxi qanchaligi haqidagi savol aylanardi.

Jungkook hayollarini chetga surgancha ishga kirishdi. Atrofdagilarning nigohi unga qadalganini sezsada, bunga eʼtibor bermay ishini qilaverdi.

– yangimisan?

Jungkook boshini ovoz kelgan tomon burib, oldida to‘q ko‘k formadagi keksa ayolni ko‘rdi. Uning mehribon ko‘zlari, ajin tushgan terisi va sezilib turgan oyoq og‘rig‘i Jungkookga darhol buvisini eslatdi. Ayol oqsoqlanib, Jungkookga yaqinlashdi.

– bilinyapti shundaymi? — deya so‘radi ayol nigohini oyogʻiga qaratib.

– ha... lekin bu yerda buning uchun ishdan bo‘shatishlari mumkinmi?

– yoʻq... bu yerda faqat bitta narsa uchun ishdan bo‘shatishlari mumkin... agar boshliq seni yoqtirmasa… — degancha ayol oʻtirib, qoʻlidagi lattani chelak ichiga botirdi.

– gaplaringizga qaraganda u juda qattiqqoʻlga oʻxshaydi...

– asti soʻrama, u juda shavqatsiz yigit, qanchadan qancha xodimlar u tufayli haydalganlar. Agar sen u bilan uchrashib qolsang, oʻzingni yo'qdek ko'rsat. Oʻshanda muammolardan uzoqroq boʻlasan.

Ayol gapini yakunlash bilan birgalikda qaddini rostladi va yuzini burishtirib, Jungkookning orqasiga tikildi.

Jungkook qarshisida toʻxtab qolgan ayolni koʻrib oʻzini xuddi ortida u tasvirlayotgan boshliq turgandek his etdi. Soʻng ko'zlarini yumib xo'rsindi. U haqiqatan ham birinchi kundayoq ishini yo'qotib qo'yish haqida oʻyladi. Ayol uning ortida turgan insonga indamay bosh irgʻib ketarkan, Jungkook endilikda ayolni biroz oldingi gaplariga amal qilgancha oʻzini huddi yoʻqdek koʻrsatib harakat qila boshladi. Hali iflos boʻlishga ulgurmagan lattani chelakka solib qayta yuvishni boshlarkan, yelkasida kimningdir qoʻlini sezib, kutilmagan teginishdan beixtiyor qaltiradi.

– Jungkook?

Bu past ovoz uning butun tanasini titratdi. Jungkook bu ovoz kimga tegishliligini bilardi.