JK⁷

Orphan.

2026-01-24T19:32:08.662Z

By:Mizumi

9-qisim

Taehyung eshik ortida qaqshab turardi. Uning barmoqlari eshik tutqichiga shunday qattiq yopishgan ediki, bo‘g‘inlari oqarib, titray boshladi. Har bir zarba uning ko‘ksiga urilgandek bo‘lar, Jungkookning har bir faryodi uning qalbini tilla-pora qilardi.

Taehyung: (Pichirlab, ko‘zlarini mahkam yumgancha) "Ochma, Taehyung... Agar hozir ochsang, uni tiriklayin yeb bitirasan. Uni asrab qolishning yagona yo‘li — mana shu temir eshik..."

Jungkook darmonsiz holda eshikka suyanib, polga o‘tirib qoldi. Uning tana harorati yana ko‘tarila boshlagan, yig‘idan ko‘zlari shishib ketgan edi.

Jungkook: "Aka... bilaman, eshik ortidasiz. Nafas olishingizni eshityapman. Nega bunchalik toshbag‘irsiz? Amerikada meni sog‘inganingiz yolg‘onmidi? O‘sha tunda menga tegib turib 'faqat meniki bo‘lasan' deganingiz shunchaki mastlikmidi? Iltimos... oching... yoki meni haydab yuboring, faqat jim turmang!"

Taehyung javob bermadi. U xuddi haykaldek qotib turar, yuzidan oqayotgan ko‘z yoshlari uning sovuq chehrasini yuvib tushardi. U Jungkookning har bir so‘zidan o‘zini jazolayotganini his qilar, lekin sukut saqlashda davom etardi.

Oradan bir soat o‘tdi. Ikki soat... Tashqarida yomg‘ir yog‘a boshladi. Jungkook uydan yupqa kiyimda chiqib kelgani sababli, dahlizning sovuq havosidan titray boshladi.

Taehyung xonadagi monitorni yoqdi. Eshik oldidagi kuzatuv kamerasidan Jungkookning ahvolini ko‘rdi. Jungkook eshikka boshini tirab, sovuqdan g‘ujanak bo‘lib uxlab qolgan (yoki hushidan ketgan) edi. Uning yuzi oqarib, lablari ko‘karib ketganini ko‘rgan Taehyungning yuragi g‘ajilib ketdi.

Uning qo‘li tutqichga bordi, lekin u to‘xtadi. U o‘sha tunda Jungkookning azobdan baqirganini, isitma ichida aljiraganini esladi.

Taehyung: (Oyna ortidan Jungkookning tasviriga qarab, sovuq va qat’iy ovozda) "Seni sog‘inishim — senga azob berishimdir. Seni sevishim — seni o‘ldirishimdir. Shuning uchun, sen men uchun endi o‘lgansan, Jungkook. Men esa sen uchun..."

Taehyung telefonini oldi va Janob Jeonning raqamini terdi.

Taehyung: "Ota... Jungkook mening uyim bo‘sag‘asida hushsiz yotibdi. Odamlaringizni yuborib uni olib keting. Va unga ayting: agar yana bir marta bu yerga kelsa, men uni politsiyaga topshiraman yoki shahardan butunlay ketaman. Men uni ko‘rishni xohlamayman."

Jeon:Nega, bunday qilyabsan Taehyung?

Taehyung:Ota... men tushuntira olmayman, iltimos olib keting.

Oradan ko‘p o‘tmay, tansoqchilar kelib, Jungkookning jonsizdek tanasini ko‘tarib ketishdi. Taehyung deraza ortida, pardani bir oz surib, Jungkookning mashinaga solinishini kuzatdi. Uning ko‘zlarida endi zarracha yosh qolmagan, faqat cheksiz va daxshatli qorong‘ulik hukmron edi.

U Jungkookning tushirib qoldirgan mitti dastro‘molini (bolaligida Taehyungning chamadoniga solib qo‘ygan dastro‘moli) ko‘rib qoldi. Tashqariga chiqib, yomg‘ir ostida o‘sha matoni oldi va uni mahkam siqdi

Taehyung uyga kirdi, eshikni ichkaridan yetti qulfga qulfladi va chiroqlarni o‘chirdi. U zulmatda o‘tirib, o‘sha dastro‘molni hidladi. Undan Jungkookning va yomg‘irning hidi kelardi.

Taehyung: "Erkinlik senga yarashadi, mitti farishtam. Men esa o‘z do‘zaximda qolaman."

Ertasi kuni Jungkook kasalxonada ko‘zini ochganida, unga Taehyungning so‘nggi so‘zlarini yetkazishdi: "U sizni ko‘rishni istamaydi. Hech qachon."

Taehyung o‘zining qorong‘u kvartirasida o‘tirib, Jungkookni hayotidan chiqarib tashladim deb o‘ylardi. Lekin u Jungkookni qanchalik itarsa, Jungkook shunchalik uning hayotiga chuqurroq kirib borish yo‘lini topdi.

Oradan bir yil o‘tdi. Bir kuni Taehyungning eshigi oldiga advokatlar keldi. Janob Jeon (otalari) og‘ir kasallikka chalingani va butun korporatsiya boshqaruvini faqat bitta shart bilan Taehyungga qoldirishi haqida vasiyatnoma imzolangani ma’lum bo‘ldi.

Shart bitta edi: Taehyung korporatsiyani boshqarish uchun oilaviy uyga qaytishi va Jungkook o‘qishni bitirguncha u bilan birga yashashi, uning shaxsiy vasiysi bo‘lishi shart. Agar Taehyung rad etsa, oilaviy boylikning barchasi xayriya fondlariga o‘tib ketadi va Jungkook ko‘chada qoladi.

Taehyung bu tuzoq ekanligini bildi, lekin Jungkookni chindan ham ko‘chada qoldira olmasdi. U tishlarini qisib, o‘sha nafratlangan uyga qaytdi.

Taehyung uyga qaytganida, uni o‘sha mitti va yig‘loqi bolakay emas, balki mutlaqo boshqa odam kutib oldi. Jungkook endi baqirmas, yalinmas va yig‘lamas edi. U xuddi Taehyung kabi muzdek, beparvo va sovuq qiyofaga kirgan edi.

Kechki ovqat paytida ular yuzma-yuz o‘tirishdi.

Taehyung: (ovqatga qaramay) "Men bu yerda faqat vasiyatnoma sharti bilan turibman ota onamiz kelishini kutaman. Senga tegmayman, sen bilan gaplashmayman. Sen men uchun bu uyda yo‘qsan."

Jungkook: (pichoq va sanchiqni ohista qo‘yib, Taehyungning ko‘zlariga tik qaradi) "Xavotir olmang, janob Taehyung. Men ham sizni sog‘inganim yo‘q. Menga faqat pullarim va xavfsizligim kerak. Siz esa... shunchaki mening 'qonuniy soyam'siz."

Jungkook Taehyungning sovuqqonligini sindirish uchun xavfli o‘yin boshladi. U har kuni kechasi uyga mast holda kelar, egnida begona yigitlarning kiyimlari bo‘lar va Taehyungning ko‘zi oldida telefonida kimlar bilandir flirt qilib gaplashardi.

Bir kuni tunda Jungkook uyga o‘zining "yangi do‘sti" bilan keldi. Ular zalda, Taehyungning ko‘zi oldida bir-biriga juda yaqin o‘tirib, kulishib gaplashishardi.

Jungkook: (ataylab baland ovozda) "Ha, bu uyda zerikarli. Akam... u shunchaki mebelga o‘xshaydi, e’tibor berma. Kel, xonamga chiqamiz."

Taehyungning qo‘lidagi qog‘ozlar g‘ijimlanib ketdi. U o‘zini to‘xtatishga urindi, lekin o‘sha begona yigit Jungkookning belidan ushlaganini ko‘rganda, uning tomirlarida qon qaynadi.

Mehmon ketishi bilan Taehyung Jungkookni zinapoyada to‘xtatdi. Uning ko‘zlari qonga to‘lgan, nafas olishi og‘irlashgan edi.

Taehyung: "Nima bu qiliq?! Bu uyga begonalarni olib kelish taqiqlanganini bilmaysanmi?!"

Jungkook: (beozor va sovuq ohangda) "Nega g‘azablanyapsiz? Axir men siz uchun 'yo‘q' edim-ku? Kim bilan nima qilishim — mening erkinligim. Siz shunchaki vasiysiz, xo‘jayin emassiz."

Taehyung Jungkookni devorga shunday qattiq itardiki, Jungkookning nafasi qaytib ketdi. Taehyung uning yuziga juda yaqin keldi, ularning lablari orasida bir millimetr masofa qolgan edi.

Taehyung: "Sen mening sabrimni sinayapsanmi, Kooki? O‘sha tunda nima bo‘lganini esingdan chiqardingmi? Men yana o‘sha maxluqqa aylanishimni xohlayapsanmi?!"

Jungkook: (uning ko‘zlariga tik qarab, pichirladi) "Aynan shuni kutyapman... Chunki sizning nafratingiz bu sovuq sukunatingizdan ko‘ra haqiqiyroq."

Taehyung kutilmaganda Jungkookning lablaridan tishlab oldi. Bu nafrat aralash sog‘inch edi. Lekin u o‘zini shartta orqaga tortdi.

U Jungkookni zinapoyada qoldirib, o‘z xonasiga qamaldi. Lekin u bilar edi: endi bu o‘yinda kim ovchi va kim o‘lja ekanligi noma’lum bo‘lib qoldi.

Ranking

2026-01-14T04:23:39.178Z

Bir qisimli

"Seul Elit Akademiyasi" — bu shunchaki bilim maskani emas, balki shafqatsiz ierarxiya maydoni edi. Bu yerda hamma narsa reyting va status bilan o'lchanar, eng yuqori pog'onada turgan Alpha maktabning mutlaq hukmdori hisoblanardi.

Maktabning markaziy zalidagi ulkan monitorda oylik reyting e'lon qilinishi bilan atrofni sukunat qopladi. Hamma nafasini yutib ekranga.

Min Yoongi-99,7

Park Jimin-99,6

Jiminning barmoqlari titrab, mushtga tugildi. Atigi 0.1 ball. Yana o'sha sovuqqon va mag'rur Min Yoongi undan o'zib ketgan edi. Jimin o'zining Omega ekanligini yashirish uchun eng kuchli blokatorlarni ichsa-da, Yoongining yaqinidagi kuchli Alpha aurasi uning instinktlarini junbushga keltirardi.

Jimin g'azabini bosish uchun kutubxonaning eng chekka, odam kirmaydigan burchagiga yo'l oldi. Ammo u yerda uni kutilmagan manzara kutib turardi. Qora kiyimda, deraza tokchasiga suyanib o'tirgan Min Yoongi quyosh botishini tomosha qilar, quloqchinlarda musiqa tinglardi.

Jimin: (kesatiq bilan) Tabriklayman, "qirol". Yana g'alaba qozonibsan.

Yoongi sekin boshini burdi. Uning o'tkir va vazmin nigohi Jiminning ko'zlariga qadaldi. Bu nigoh shunchalik kuchli ediki, Jimin bir lahza nafas olishni ham unutib qo'ydi.

Suga: (past, ammo qat'iy ovozda) Doim ikkinchi bo'lishdan charchamadingmi, Park Jimin? Sening hidiing... Blokatorlar ham yashira olmayotgan o'sha shirin iforing seni sotib qo'yyapti. Omega ekanligingni mendan yashira olaman deb o'yladingmi?

Jiminning rangi oqardi. Uning eng katta siri hozirgina dushmanining tilidan yangradi.

Jimin: Bu senga tegishli emas! Men baribir seni mag'lub etaman, Min Yoongi. Keyingi safar reytingning eng tepasida men bo'laman.

Suga: (sekin o'rnidan turib, Jiminning qarshisiga keldi) Shunchaki aqlli bo'lish yetmaydi, Jimin. Bu maktabda va bu hayotda g'olib bo'lish uchun makkorroq bo'lishing kerak. Sen esa juda soddasan.

Yoongi to'satdan Jiminning bo'yniga yaqinlashib, uning nafasini his qildi. Jimin titrab ketdi, lekin qadamini orqaga urmadi. Uning tanasi bu Alphaga nisbatan tushuntirib bo'lmaydigan bir tortishishni his qilardi.

Suga: Kel, bir shartlashamiz. Agar keyingi katta imtihonda meni mag'lub eta olsang, men senga maktabdagi barcha huquqlarimni topshiraman. Ammo yutqazsang... Sen butunlay meniki bo'lasan. Mening Omegam bo'lishga tayyormisan?

Jimin: Kelishdik! Men sening o'sha mag'rur yuzingda mag'lubiyatni ko'rish uchun hamma narsaga tayyorman.

Shu kundan boshlab ularning hayoti tubdan o'zgardi. Har kuni darsdan keyin kutubxonaning eng yuqori qavatida, faqat ular biladigan burchakda uchrasha boshlashdi. Avvaliga bu faqat raqobat edi — bir-biriga qiyin masalalarni tashlashar, kim tezroq yechish ustida bahslashishardi.

Biroq, tunlar uzaygani sari, masofalar qisqarib bordi. Bir kuni kechasi, dars tayyorlayotganlarida, Jimin charchoqdan stolda uxlab qoldi. Yoongi kitobni chetga surib, uxlab yotgan Omegaga uzoq tikildi. Jiminning yuzlari oylik nurda juda nafis ko'rinardi. Yoongi beixtiyor uning sochlarini siladi.

Suga: (pichirlab) Shunchalik qaysarsanki... senga yutqazishni xohlayman, lekin seni qo'lga kiritish uchun g'olib bo'lishim kerak.

To'satdan Jimin ko'zlarini ochdi. Uning nigohi Yoongining barmoqlarida to'xtadi. Xonada nafaslar bir-biriga aralashib ketdi. Yoongining Alpha aurasining bosimi Jiminni bo'shashtirib yubordi.

Jimin: Suga... nima qilayapsan?

Yoongi to'xtamadi. U Jiminning yuziga juda yaqin keldi.

Suga: Sening hiding meni aqldan ozdiryapti, Jimin. Men nafaqat sening reytingingni, balki butun borlig'ingni zabt etishni xohlayman.

Ular o'rtasidagi sovuq urush bir lahzada olovli ehtirosga aylandi. Yoongi Jiminning lablaridan qattiq bo'sa oldi. Bu bo'sa nafaqat sevgi, balki uzoq vaqt bosib kelingan xohishning portlashi edi. Jimin uning bo'ynidan mahkam quchoqlab, javob qaytardi. Shu kecha kutubxonadagi kitoblar o'rtasida ular bir-birlariga nafaqat tanalarini, balki ruhlarini ham topshirishdi.

Kutubxonadagi havo shunchalik quyuqlashgan ediki, uni pichoq bilan kesish mumkindek tuyulardi. Jiminning dori-darmonlar bilan yopib kelgan Omega tabiati to'satdan vulqon kabi portlab chiqdi. Uning shaftoli va pishgan gilos hidini eslatuvchi feromonlari butun xonani qopladi..

Suga: (Nafasi tezlashib, Jiminning bo'ynidagi tomir urishini tomosha qildi) Men senga bu o'yin xavfli ekanligini aytgan edim, Jimin... Endi orqaga yo'l yo'q.

Yoongi Jiminni kutubxonaning qadimiy, yog'och stoliga sekin yotqizdi. Stol ustidagi kitoblar va qog'ozlar har tomonga sochilib ketdi, ammo bu hozir hech kimning parvoyiga kelmasdi. Yoongining Alpha aurasi — o'rmon va qora qahva hidi — Jiminning hushini o'g'irlay boshladi.

Jimin: (Yoongining kiyimlariga mahkam yopishib, uni o'ziga tortdi) Men... men boshqa chiday olmayman, Suga. Meni butunlay o'zingniki qil. Reytingning ham, dunyoning ham keragi yo'q...

Yoongi Jiminning bo'ynidan ehtiros bilan o'pib, uning nafis terisida o'z izlarini qoldira boshladi. Har bir teginish Jiminning tanasida elektr toki kabi yugurardi. Ular o'rtasidagi oylar davomida yig'ilib qolgan raqobat va nafrat bir lahzada kuchli muhabbatga aylandi.

Suga: (Jiminning ko'zlariga tik qarab, uning lablarini tishlab pichirladi) Sen har doim mendan ustun bo'lishga harakat qilding. Lekin hozir, mening qo'llarimda bo'lganingda, sen dunyodagi eng kuchli insonsan. Chunki men senga butunlay taslim bo'lyapman.

Jiminning tanasi Yoongining har bir harakatiga titroq va mayin nola bilan javob berardi. Alphaning shiddatli harakatlari Omeganing nafosati bilan birlashib, kutubxonaning qorong'u burchagida haqiqiy ehtiros simfoniyasini yaratdi. Yoongi Jiminning eng nozik nuqtalarini bilar, uni qanday qilib aqldan ozdirishni yaxshi anglar edi

Jimin: (Ko'zlari yoshlanib, baxtdan sarmast holda) Suga... men... men senikiman. Faqat seniki!

Ular uzoq vaqt bir-birining quchog'ida, terlagan va charchagan holda yotishdi. Kitoblar ustidagi bu tungi uchrashuv nafaqat ularning tanasini, balki taqdirlarini ham o'zgartirdi. Ertangi reyting jadvali endi hech qanday ahamiyatga ega emas edi, chunki ular bir-birini dunyodagi hech qanday ball bilan o'lchab bo'lmaydigan darajada qo'lga kiritishgan edi.

Bitiruv kuni. Maktab bog'i chiroqlar bilan bezatilgan. Reytinglar allaqachon e'lon qilingan va Yoongi yana birinchi bo'lgan edi, ammo Jiminning yuzida mag'lubiyatdan asar ham yo'q edi. U baxtdan porlardi.

Ular olomonning shovqinidan qochib, bog'ning sokin burchagiga o'tishdi.

Suga: (Jiminni belidan quchoqlab) Xo'sh, kichkina Omega. Men g'olib bo'ldim. Shart bo'yicha sen endi butunlay meniki bo'lishing kerak. Afsusdamisan?

Jimin: (Yoongining ko'zlariga qarab kulimsiradi) Bilasanmi, Suga... Sen darslarda birinchi bo'lgandirsan, lekin bu o'yinda men sendan o'zib ketdim. Haqiqiy g'olib menman.

Suga: (hayron bo'lib) Nima demoqchisan? Senda qanday sir bor?.

Jimin Yoongining qo'llarini olib, sekin o'zining qorniga qo'ydi. U yerda juda kuchsiz, lekin hayot nishonasi bor edi.

Jimin: Men homiladorman, Suga. Bizning farzandimiz bo'ladi. Sen atigi bir kishi bo'lib g'alaba qozonding, men esa ikkimiz uchun g'olib bo'ldim.

Yoongi bir necha soniya so'zsiz qoldi. Keyin uning ko'zlarida yosh qalqidi — bu baxt yoshlari edi. U Jiminni bag'riga shunchalik mahkam bosdiki, go'yo dunyoda boshqa hech kim yo'qdek.

Suga: (Jiminning peshonasidan o'pib) Sen meni mag'lub etding, Jimin. Bu hayotimdagi eng ajoyib mag'lubiyat. Men seni va kichkintoyimizni dunyodagi eng baxtli insonlar qilaman......

Tamom.

Not everything is as it seems.

2026-01-11T18:59:02.990Z

2-fasl FINAL

Oradan roppa-rosa bir yil o'tdi. Shveytsariya alp tog'larining eng baland cho'qqilari orasida, moviy ko'l bo'yida bir saroydek uy qad ko'targan. Bu yerda vaqt to'xtab qolgandek edi. Atrofda faqat qushlarning xonishi, suvning shildirashi va sevgi nafasi eshitiladi. Bu yerda na dushman bor, na qurol ovozi. Faqatgina to'rtta qalb — bir-birini dunyolardan ortiq sevadigan insonlar bor.

Flashback

Hammasi o'sha oroldagi qonli kechadan boshlangandi. Nick yelkasidan og'ir yaralanib, shifoxonaning sovuq xonasida yolg'iz yotganida, hayotdan butunlay umidini uzgan edi. U o'zini shunchaki Jungkookning soyasi, bir qurol deb bilar edi. Ammo o'sha kuni xonaga Seon kirdi

Seon — o'ta mehribon, ko'zlari doim jilmayib turadigan yosh shifokor edi. U Nickning jarohatlarini bog'layotganida, Nickning ko'zlaridagi muzni ko'rdi.

Seon

Nick: (sovuq ohangda) Nega menga bunchalik e'tibor beryapsan? Men shunchaki askarman.

Seon: (to'xtab, Nickning ko'zlariga tik qaradi) Siz askar emas, insonsiz. Va siz juda chiroyli qalbingizni yashirib o'tiribsiz. Men o'sha qalbni ko'ryapman, Nick.

O'sha kundan boshlab Seon har kuni unga kitoblar o'qib berar, unga tashqaridagi gullar haqida gapirardi. Nick hayotida birinchi marta o'zini kimdir uchun qadrli ekanini his qildi. Bir kuni kechasi Nick chiday olmay Seonning qo'llaridan tutdi.

Nick: (titroq ovozda) Seon... men hayotimda hech qachon birovni sevish nimaligini bilmaganman. Men faqat o'ldirishni bilardim. Meni shundayligimcha qabul qila olasanmi?

Seon: (Nickning yuzidan silab) Men sening o'tmishingni emas, sening hozirgi mehringni sevaman, Nick.

Shu tariqa, Nickning sovuq dunyosi Seonning qaynoq mehri bilan isidi. Ular bir-birlari uchun borliqqa aylanishdi.

Bugun — o'sha buyuk kun. Jungkook va Taehyungning nikoh oqshomi. Uy ichi minglab oq va binafsha rangli gullar bilan to'ldirilgan. Nick hovlida so'nggi tayyorgarliklarni ko'rayotganida, Seon kelib uning belidan mahkam quchoqladi.

Seon: Biz buni uddaladik, Nick. Ular baxtli. Biz ham baxtlimiz.

Nick: (Seonning qo'llarini o'pib) Ha, Seon. Rahmat senga. Sen bo'lmaganingda men bu baxtni ko'rmasdim.

Kech kirganda, ko'l bo'yida mash'alalar yoqildi. Taehyung chiqib keldi. Uning egnidagi oppoq kastyum-shim va bo'ynidagi nozik dur marjoni uni go'yo afsonaviy shahzodaga aylantirgan edi. Uning yuzi avvalgidek benuqson, ko'zlari esa hayajondan porlardi.

Jungkook yo'lak oxirida uni kutib turar ekan, tizzalari qaltirar edi. U Taehyungning jonsiz tanasini quchoqlab yig'lagan kunlarini esladi. U Taehyungning o'lim xabarini eshitganda o'zini o'ldirmoqchi bo'lganini esladi. Endi esa... u mana shu farishtani o'zining qonuniy turmush o'rtog'i qilish arafasida edi.

Jungkook: (Taehyung uning oldiga kelganida, ko'z yoshlarini tiya olmadi) Sen... sen juda go'zalsan. Men bu kunni tushimda ham ko'rishga qo'rqardim.

Taehyung: (Jungkookning qo'llarini mahkam qisib) Bu tush emas, Jungkook. Bu bizning haqiqatimiz.

Ular uzuklarni bir-biriga taqishdi. Atrofdagi hamma — Nick, Seon, shifokorlar, xizmatchilar — hammaning ko'zida yosh edi. Bu shunchaki to'y emas, bu zulmat ustidan g'alaba qozongan nurning bayrami edi.

Jungkook: (Taehyungning peshonasini o'z peshonasiga bosib) Men senga qasam ichaman, Taehyung. Sening ko'zingdan endi hech qachon yosh oqmaydi. Men sening qalqoning bo'laman. Sening har bir tabassuming uchun jahonni qurbon qilaman. Men seni o'limdan ham kuchliroq, cheksizlikdan ham uzoqroq sevaman!

Taehyung: (ovozi titrab) Jungkook... Men o'sha omborda ko'zimni yumganimda, sening ismingni aytib o'lgan edim. Men senga qaytib keldim. Chunki sening seving meni hattoki o'sha dunyodan ham sug'urib oldi. Men seni nafaqat bu hayotda, balki minglab hayotlarda ham qidirib topaman va faqat seniki bo'laman!

Ular mahkam quchoqlashib, uzoq vaqt bir-birini qo'yib yuborishmadi. Bu sahnani ko'rib turgan Nick Seonning yelkasiga bosh qo'yib, o'ksib-o'ksib yig'lardi. U birinchi marta baxtdan yig'layotgan edi....

Sorry gurl sorry

Tomom

Yoqdi db oylima

Not everything is as it seems.

2026-01-11T09:02:17.371Z

2-fasl 3 - qisim

Shifokor ehtiyotkorlik bilan oq matoni aylantirib yechishni boshladi. Jungkookning nafasi ichiga tushib ketdi. Mana, oxirgi qatlam ham tushdi... Taehyung ko‘zlarini sekin ochdi. Uning yuzi xuddi avvalgidek benuqson, terisi oppoq va silliq edi. Faqatgina qulog‘ining chetida deyarli ko‘rinmaydigan kichik chiziqcha bor edi, u ham uning go‘zalligiga soya sololmasdi.

Jungkook: (ko‘zlarida yosh bilan) Xudoga shukur... Sen hamon o‘sha mening go‘zal qahraboyimsan. Hech narsa o‘zgarmabdi.

Taehyung: (ko‘zguda o‘ziga qarab, jilmaydi) Jungkook... men qo‘rqqandim. Meni bunday holda sevmaysan deb o‘ylagandim.

Jungkook: (uni bag‘riga bosib) Men seni har qanday holatda sevaman. Sen mening hayotimsan!

Lekin bu baxtli lahzalar uzoqqa cho‘zilmadi. To‘satdan uydagi signalizatsiya tizimi baqira boshladi. Nick eshikni deyarli buzib kirdi.

Nick: Janob! Mark! Lucasning ukasi Mark o‘z armiyasi bilan qirg‘oqqa keldi! Ular orolni o‘rab olishdi! Ular "Akamning qasosi uchun Taehyungni parcha-parcha qilamiz" deb baqirishyapti!

Jungkook: (ko‘zlari bir zumda qonga to‘ldi) Nick, Taehyungni darhol maxfiy bunkerga olib tush! Men bu itlarni o‘zim kutib olaman. Ular mening sevgimga qo‘l tegizish nima ekanligini bilishmaydi!

Jungkook shkafni ochib, o‘zining maxsus qurollarini oldi. U endi oddiy inson emas, o‘z baxti uchun jahannamni ham yoqib yuborishga tayyor bo‘lgan yirtqich edi.

Mark boshchiligidagi 30 ga yaqin qurollangan erkaklar qirg‘oqqa tushishdi. Markning yuzida vahshiyona tabassum bor edi.

Mark: JUNGKOOK! CHIQ BUYOQQA! Akamni qiynab o‘ldirganing uchun, o‘sha nozik yigitingni sening ko‘z oldingda qatl qilaman!

Jungkook uydan chiqib keldi. Uning qo‘lida ikkita avtomat, belida esa bir nechta pichoqlar bor edi. U hech qanday himoyasiz, ochiqchasiga dushman qarshisiga yurib bordi.

Jungkook: (sovuq ovozda) Akang ham o‘lishidan oldin shunaqa deb baqirgandi. Lekin oxiri oyog‘im ostida emalab, o‘lim so‘rab yolvordi. Sen ham o‘sha yo‘lni tanladingmi?

Otishma boshlanib ketdi. Jungkook xuddi raqsga tushayotgandek chaqqon harakat qilardi. U o‘qlar yomg‘iri ostida ham dushmanlariga aniq zarba berar, har bir o‘qi bittadan odamni yerga qulatar edi. Uning kiyimi dushmanlarining qoniga bo‘yalib ketdi, lekin u to‘xtamasdi. Mark sekin qochdi...

Bu orada Markning bir guruh odamlari uyning orqa tomonidan kirib, bunkerni portlatib yuborishdi. Nick ularga qarshi jang qildi, lekin yelkasidan yaralanib, yerga yiqildi. Mark bunkerga kirib, Taehyungni sochidan ushlab, tashqariga sudrab chiqdi.

Mark: (baqirib) TO‘XTANGALR!!!

Hamma to‘xtadi. Jungkook o‘girilib qaradi va dahshatdan muzlab qoldi. Mark Taehyungning nozik bo‘yniga pichoq tirab turardi. Taehyungning oppoq ko‘ylagi loy bo‘lgan, lekin u qo‘rqmay, Jungkookga qarab turardi.

Mark: Qurollaringni tashla, Jungkook! Yo‘qsa, hoziroq bu "qahrabo"ning tomog‘ini so‘yaman!

Jungkook sekin qurollarini yerga tashladi. Uning yuragi parcha-parcha bo‘layotgan edi.

Mark: Tiz cho‘k! Akamning ruhi uchun tiz cho‘k!

Jungkook tizzalari bilan yerga o‘tirdi. Mark qah-qah urib kulardi. U pistoletini chiqarib, Jungkookning peshonasiga tiradi.

Mark: Alvido, Jungkook! Endi Taehyung men bilan ketadi!

Mark tepkini bosmoqchi bo‘lganida, Taehyung kutilmaganda Markning qo‘lini tishlab oldi va tirsagi bilan uning qovurg‘asiga qattiq urdi. Mark og‘riqdan dod deb yubordi va muvozanatni yo‘qotdi.

Jungkook shu soniyadan foydalanib, etikidagi kichik pichoqni yashindek tezlikda Markning bo‘yniga otdi. Pichoq aniq nishonga tegdi. Mark bo‘ynini ushlaganicha yerga quladi.

Jungkook yugurib kelib, Markning ustiga chiqdi. U endi o‘zini boshqarolmasdi. U Markning yuziga musht tushira boshladi. Har bir urganida: "SEN... UNGA... QANDAY... TEGasan!!!" deb baqirardi. Markning yuzi taniy bo‘lmas holga kelguncha urdi va oxiri uning o‘z pichog‘i bilan yuragiga urdi.

Hammasi tugadi. Qirg‘oqda faqat jasadlar va qon bor edi. Jungkook qonga belangan holda, yerda o‘tirgan Taehyungning oldiga yugurdi. Uni mahkam bag‘riga bosdi.

Jungkook: (titrab) Yaxshimisan? Senga zarar yetmadimi? Kechir meni, seni himoya qilolmadim!

Taehyung: (Jungkookning yuzidagi qonlarni artib) Men yaxshiman... Sen meni qutqarding. Sen mening qahramonimsan...

Ammo shu payt Markning hali tirik bo‘lgan so‘nggi soqchisi uzoqdan merganlik miltig‘i bilan ularni nishonga oldi. Taehyungga qarata oq uzmoqchi edi... ( qorqtima🤣)Bu Jungkook korib darxol taeni oldiga otib quchoqlab oldi.

Taehyung qo‘rquvdan baqirib yubordi, Jungkook esa ko‘zlarini mahkam yumdi. Biroq oradan bir necha soniya o‘tsa ham, u tanasida og‘riq sezmadi. U ko‘zini ochib qaraganda, uzoqdagi qoyalar orasida yashiringan Markning so‘nggi snayperi tepalikdan pastga qulab tushayotganini ko‘rdi.

Jungkook hayrat bilan uy tomonga qaradi. U yerda, balkon chetida Nick turardi. Uning yelkasidagi jarohatdan hamon qon sizib chiqardi, lekin u tishini tishiga qo‘yib, merganlik miltig‘ini qo‘lida mahkam ushlab turardi. Nick snayper o‘q uzishga ulgurmasidan avval uni nishonga olgan va xavfni bartaraf etgan edi.

Nick: (holsiz ovozda baqirdi) Janob! Hammasi tugadi! Snayper yo‘q qilindi!

Jungkook chuqur nafas olib, yerda qaltirab yotgan Taehyungni bag‘riga bosdi. Uning yuragi hali ham tez-tez urardi.

Jungkook: (Taehyungning yuzlarini silab) Bo‘ldi, azizim... tugadi. Nick bizni qutqardi. Hammasi ortda qoldi.

Taehyung: (yig‘lab, Jungkookning ko‘ylagiga yopishib oldi) Men seni o‘ldi deb o‘yladim... Men juda qo‘rqdim!

Jungkook Taehyungni turg‘izib, ehtiyotkorlik bilan uy ichiga olib kirdi. Nick esa zinadan oqsoqlanib tushib kelayotgan edi. Jungkook uning yoniga borib, sog‘ yelkasidan ushladi

Jungkook: Nick... Sen bugun nafaqat mening, balki butun hayotimning ma’nosi bo‘lgan insonning hayotini saqlab qolding. Senga qanday rahmat aytishni bilmayman.

Nick: (zaif jilmayib) Sizni va janob Taehyungni bunday baxtli ko‘rish men uchun eng katta mukofot. Endi biz bu yerdan ketishimiz kerak, vertolyot yo‘lda.

Ular xavfsiz joyga yetib kelishdi. Taehyung shifokorlar nazoratida tinch uxlab yotardi. Jungkook uning karavoti yonida o‘tirib, nihoyat tinchlikka erishganini his qildi. U Nickni chaqirdi.

Jungkook: Nick, bugundan boshlab sen shunchaki yordamchi emassan. Sen mening oilamning bir qismisan. Biz endi yangi hayot boshlaymiz. Lucas, Mark va barcha o‘tmishdagi qora kunlar o‘sha orolda qoldi.

Jungkook: (Taehyungning qo‘lini o‘pib) Shunday joyga boramizki, u yerda faqat quyosh, dengiz va tinchlik bo‘ladi. Men Taehyungga va’da berganman — u endi hech qachon yig‘lamaydi. Senga ham yigit topamiz.

Nick:Exx janob men qizlarga qiziqaman.

sorry girl sorry

Not everything is as it seems.

2026-01-09T09:53:40.554Z

2-Fasl 1-qisim

Ombor ichidagi sovuq devorlar Jungkookning daxshatli hayqirig‘idan titrardi. U qoniga belanib, jonsiz yotgan Taehyungni mahkam quchoqlab olgan, hech kimga yaqinlashtirmas edi.

Jungkook: TAEHYUNG! KO‘ZINGNI OCH! HAZILLASHMA, TUR O‘RNINGDAN!

Nick: (yugurib kelib, qaltiroq qo‘llari bilan Taehyungning pulsini tekshirdi) Janob... puls yo‘q. U... u nafas olmayapti!

Jungkook: (Nickni itarib yubordi) YOLG‘ON GAPIRMA! U shunchaki charchadi... u hozir uyg‘onadi!

N: mashinaga olib chiqing janob kettik

Shifoxonaga yetib kelishganida, shifokorlar Taehyungni zambilga solib olib ketishayotganida, Jungkook uning qo‘lidan tutib, qo‘yib yuborgisi kelmasdi. Oradan bir necha soat o‘tgach, operatsiya xonasi tepasidagi chiroq o‘chdi. Doktor chiqib, ko‘zlarini yerga qaratdi.

Nick: Doktor, ayting... iltimos, biror nima deng!

Doktor: Afsusdaman... O‘q o‘pkaga jiddiy shikast yetkazgan va ko‘p qon yo‘qotish natijasida bemor vafot etdi.

Jungkook bu gapni eshitgan chog‘da, go‘yo uning ichida nimanidir sug‘urib olishgandek bo‘ldi. U na yig‘lay oldi, na baqira oldi. U shunchaki qotib qoldi. Uning ko‘z oldida Taehyungning oxirgi marta jilmayib ko‘z yumgani tinmay aylanaverardi.

Jungkook: NIMALAR DEYAPSAN?! U TIRIK! HOZIR KIRIB UNI O‘ZIM UYG‘OTAMAN!

Nick va qorovullar Jungkookni zo‘rg‘a ushlab qolishdi. Jungkook tizzalab yerga yiqildi va butun shifoxonani larzaga keltirib dod soldi. Bu uning hayotidagi eng og‘ir kecha edi.

3 OY O‘TIB

Jungkook butunlay so‘ndi. U endi odamlar orasiga chiqmas, hatto yashashga ham xohishi qolmagan edi. U uydagi barcha chiroqlarni o‘chirib, qorong‘ulikda o‘tirardi. Faqatgina Taehyungning xonasi daxlsiz edi — u yerda hech narsa o‘zgarmagan, hatto havoda hamon uning hidi turgandek edi.

Nick: Janob, sizga ovqat olib keldim. Iltimos, ozgina bo‘lsa ham yeng, siz juda ozib ketdingiz.

Jungkook: (sovuq va o‘lik ovozda) Uni ko‘mdik-a, Nick? Haqiqatan ham u o‘sha qora tuproq ostidami?

Nick: (boshini egib) Ha, janob... O‘zingizni qo‘lga oling.

Jungkook birdan kulishni boshladi. Bu kulgi emas, ko‘proq faryodga o‘xshardi.

Jungkook: . U o‘z joni bilan o‘sha gunohlarni yuvdi... Men esa uni asrab qololmadim! Men unga "sen menikisan" degandim, lekin u o‘limniki bo‘lib ketdi!

Nick: Janob, u o‘limi oldidan "Jungkookdan voz kechmayman" degan edi... U sizni sevishini isbotladi.

Jungkook o‘rnidan turib, devorda osig‘liq turgan Taehyungning portretiga yaqinlashdi. Uning barmoqlari portretdagi chehrani siladi.

Jungkook: Men har kecha uning ovozini eshityapman, Nick. U meni chaqiryapti. Go‘yo u mana shu uydadek... bir burchakda turib menga qarab turgandek.

Nick: Bu shunchaki tushingiz, janob. Ruhiyingiz charchagan.

Shu payt tashqarida qattiq momaqaldiroq gumburladi. Jungkook derazaga qaradi va ko‘cha chirog‘i ostida bir kishining soyasini ko‘rgandek bo‘ldi. O‘sha tanish qomat, o‘sha tanish turish...

Jungkook: (shoshib derazani ochdi) TAEHYUNG?!

U yomg‘ir ostiga otilib chiqdi. Hech narsaga qaramay, darvoza tomon yugurdi. Ko‘cha bo‘m-bo‘sh edi. Faqatgina yomg‘ir shovqini eshitilardi. Jungkook loyga tizzalab o‘tirdi va osmonga qarab baqirdi.

Jungkook: NEGA MENI ALDAYAPSAN, HAYOL?! NEGA UNI HAR JOYDA KO‘RSATYAPSAN?!

Jungkook: (pichirlab) Agar u o‘lgan bo‘lsa... nega men hali ham uning nafasini his qilyapman? Nega yuragim u tirik deb urishdan to‘xtamayapti?

Nick: Janob, yuring, ichkariga kiraylik... Shamollab qolasiz.

Jungkook: (Nickga qarab) Menga qara, Nick. Agar men o‘lsam, meni uning yoniga qo‘yinglar. Faqat o‘shanda men tinchlanaman.

Jungkook yomg'ir ostidan uyga qaytganda, uning ko'zlari endi yig'lamasdi. Ular sovuq va qat'iyatli edi. U dush qabul qilmadi, kiyimlarini almashtirmadi. To'g'ri ish xonasiga kirdi va seyfdan qurolini oldi.

Nick: Janob, nima qilmoqchisiz? O'zingizni bosing!

Jungkook: (sovuq ohangda) Nick, Lucas qayerda?

Nick: U vaqtincha saqlash hibsxonasida, janob. Ertaga uni asosiy qamoqxonaga ko'chirishadi.

Jungkook: Ertagacha kutolmayman. Uni hoziroq menga keltirishingni xohlayman. Yo'lini top. Pul kerakmi, kuch kerakmi — menga farqi yo'q. Bugun Lucas men bilan yuzma-yuz keladi.

Nick Jungkookning ko'zidagi o'limni ko'rdi va qarshilik ko'rsatish foydasiz ekanini tushundi. Ikki soatdan so'ng, Lucasni maxfiy ravishda o'sha eski omborxonaga — Taehyungning qoni to'kilgan joyga olib kelishdi.

Lucasning qo'llari zanjirlangan, yuzi urilganidan shishib ketgan edi. Jungkook zulmatdan sekin chiqib keldi. Uning qo'lida temir tayoq va pichoq bor edi.

Lucas: (kulib) Nima, meni o'ldirasanmi? Baribir u qaytib kelmaydi! Taehyung o'ldi! U senga emas, tuproqqa nasib qildi!

Jungkook hech narsa demay, Lucasning yuziga temir tayoq bilan qattiq zarba berdi. Lucas yerga quladi, og'zidan qon sachradi.

Lucas: U senga loyiq emas edi...

Jungkook: (pichoqni uning oyog'iga sanchdi) SEN UNING ISMINI AYTISHGA HAM LOYIQ EMASSAN! Endi sen har bir tomchi qoni uchun javob berasan!

Meanwhile Nick..

Sorry girl sorry, endi silani azoblavuraman

Witness.

2026-01-08T08:48:23.615Z

1-qisim

By:Mizumi

Tungi Seul ko'chalari tinimsiz yog'ayotgan yomg'ir ostida qolgan. Seokjin ishdan kech qaytayotgan edi. U qisqa yo'ldan ketaman deb, qorong'u va tor ko'chaga qayrildi. Aynan shu xatosi uning hayotini butunlay o'zgartirib yubordi.

Devor ortidan eshitilgan bo'g'iq ovoz va nimadir og'ir narsaning yerga tushgani uni to'xtashga majbur qildi. Jin qiziqish ustun kelib, burchakdan mo'raladi... va dahshatdan qotib qoldi. Qora kiyimli kishi yerda yotgan odamning ustiga egilib turardi.

Jin: (pichirlab) Xudoyim... nima qilyapti u?

Shu payt oyog'i ostidagi bo'sh konserva qutisi qattiq ovoz chiqardi. Qotil chaqqonlik bilan ortiga o'girildi. Osha odam jini oldiga yugurdi, jin esa ortida devor bolgani un qarama qarshi emas chap tamondan qotil oldirgan murda tamon yugurdi va murdani ustiga yiqilb tushdi, bor kuchi bilan turib yugurdi. U orqasidan qadam tovushlarini eshitib turardi. Katta ko'chaga chiqib, yaqin atrofdagi politsiya mahkamasiga o'zini urdi.

Mahkama ichida hamma band. Faqat burchakda, stol ustiga qog'ozlarni yoyib tashlagan, ko'zoynakli va o'ta jiddiy ko'rinishdagi erkak unga qarab boshini ko'tardi.

RM: Janob, sizga yordam kerakmi? Nega qon ichidasiz?

Jin o'z ustiga qaradi — yiqilganida qotillik joyidagi qon uning oq ko'ylagiga sachragan edi.

Jin: Men... men ko'rdim! U o'ldirdi! Uni pichoqladi! Orqamdan kelyapti!

RM: Tinchlaning. Men detektiv Kim Namjoonman. Menga hammasini boshidan gapirib bering. Hech qaysi detalni tushirib qoldirmang.

Jin: men ishdan qaytayotgan edim, men ovqat pishiraman juda zor yeb korasizmi? Hozir qilib beraymi?

Nam: janob axmoqmisz nima korganingizni ayting!!

Jin: ha aytgancha, men ishdan kelayotganimda qora kochadan yurishni tanladim va u yerda bittasi bir odamni pichoqlab tashladi.

Jin bir necha soat davomida so'roq berdi. Namjoon uni diqqat bilan kuzatardi. Jinning nafaqat gaplari, balki uning chiroyli, ammo qo'rquvdan bo'zarib ketgan yuzi ham Namjoonning e'tiborini tortdi. So'roq tugagach, mahkamaga boshqa bir politsiyachi shoshilib kirdi.

Politsiyachi: Detektiv RM, yomon xabar! Biz haligi ko'chani tekshirdik, lekin u yerda hech qanday jasad yo'q! Hech qanday iz qolmagan.

RM: Janob, jasad yo'q ekan. Demak, siz yo aldayapsiz, yoki... o'sha qotil sizni hozir ham kuzatyapti.

Jinning rangi oqarib ketdi. Namjoon uning qulog'iga yaqin kelib, past ovozda davom etdi:

RM: Agar u jasadni yo'qotgan bo'lsa, demak, yagona guvohni ham yo'qotishga harakat qiladi. Bugundan boshlab, siz mening uyimda yashaysiz. Faqat mening nazoratim ostida.

Jin: Nima? Sizning uyingizda? Lekin men sizni tanimayman-ku!

RM: Meni tanimasligingiz mumkin, lekin hozir sizni o'limdan asrab qoladigan yagona odam — menman. Keting, mashinada kutib turaman. Yana ismingiz nima?

Jin: wwh

Nam: nima?

Jin: world wide handsome

Nam: hazilashyabsizmi?

Jin: Seokjin man shunchaki Jin

Nam: vaqtimni olmay shuni aytsangiz bolmaydimi?

Jin: yoq

Namjoon stol ustidagi to'pponchasini beliga qistirdi. Jin narsalarini yig'ishtirib, tashqariga chiqdi. Yomg'ir hali ham quyardi. Mashinaga o'tirmoqchi bo'lganida, Jinning telefoni jiringladi. Noma'lum raqam.

Jin qo'rqib tugmani bosdi. Telefonda faqat og'ir nafas olish eshitildi va sovuq ovoz:

X:"Ko'ylagingdagi qon hali qurimadi, Seokjin... Men seni topdim."

Jin baqirib yubordi va telefonini yerga tushirib yubordi. Namjoon darhol mashinadan tushib, uning yoniga keldi.

RM: Nima bo'ldi?!

Jin: (titrab, RM ning paltosidan mahkam ushlab) U... u meni topdi! RM, u hozirgina qo'ng'iroq qildi!

Namjoon atrofga qaradi, qorong'u burchakda turgan qora mashinaning chiroqlari bir marta yonib-o'chdi.

Namjoon u tomon yugurdii ammo masina tezda u yerdan yoq boldi.

RM: nomeri ham yoq ekan...

Yomg‘ir mashina oynasini shiddat bilan urar, salon ichidagi sukunatni faqat Namjoonning og‘ir nafasi va Jinning titrayotgan barmoqlari buzardi. Namjoon mashinani Seulning chekkasidagi yuqori texnologiyali, xavfsizlik tizimi kuchli bo‘lgan turar-joy binosi tomon boshqarardi.

Jin: (pichirlab) U meni qayerdan topdi? Raqamimni qayerdan oldi? RM, u meni o‘ldirmoqchi, to‘g‘rimi?

RM: Tinchlaning, Seokjin. Men sizga va'da berdim — sizga hech narsa bo‘lmaydi. Mening uyim — bu shahar markazidagi eng xavfsiz joy. U yerga hatto pashsha ham ruxsatsiz kirmaydi.

Ular binoning yer osti avtoturargohiga kirishdi. Namjoon atrofni sinchiklab ko‘zdan kechirib, Jinni liftga yetakladi. Namjoonning qo‘li hamon Jinning bilagidan mahkam tutgan, go‘yo qo‘yib yuborsa, u g‘oyib bo‘ladigandek edi.

Namjoonning kvartirasi sovuq, minimalist uslubda va haddan tashqari tartibli edi. Har bir narsa o‘z joyida — xuddi egasining hayoti kabi.

RM: Mana, kirdik. Siz shu yerda qolasiz. Tashqariga chiqish, derazalarni ochish yoki chiroqni yoqish taqiqlanadi. Tushunarlimi?

Jin: (biroz o‘ziga kelib) Nima? Chiroqsiz qorong‘uda o‘tiramanmi? RM, men oshpazman, qorong‘uda hatto pichoqni ham topolmayman! Va... nega uyingiz bunchalik sovuq? Xuddi muzxonaga o‘xshaydi.

RM: Xavfsizlik qulaylikdan muhimroq. Men sizga quruq kiyim beraman, ho‘l ko‘ylagingizni yeching. Undagi qon namunalarini laboratoriyaga yuborishim kerak.

Namjoon yotoqxonasidan o‘zining keng qora futbolkasini olib chiqib, Jinga uzatdi. Jin futbolkani kiyib olgach, u Namjoonning bo‘yi va qomati naqadar ulkanligini his qildi — kiyim uning tizzasigacha tushib turardi.

(Pzdes ozi jin namjoondan 3 sm pas, Jin Nega Battomga tortmidi !!!)

Jin: (o‘ziga qarab) Bu juda katta-ku... Lekin hidi yaxshi ekan. Kitoblar va qandaydir erkaklar atiri...

RM: sen ayol atir sepasami?

Jin: Yoq! Wwh atir sepaman

RM: juda jonga tegarekansiz...

RM: (biroz qizarib, nigohini olib qochdi) Hozir ovqatlanish yoki hidlar haqida o‘ylaydigan vaqt emas. Men hozir mahkamaga qo‘ng‘iroq qilaman, siz esa...

Shu payt eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi. Ikkalasi ham qotib qolishdi. Namjoon darhol belidagi to‘pponchasini chiqardi va Jinni ortiga o‘tkazdi.

Jin: (qo‘rquv bilan) U keldi... U bizni topdi!

Namjoon eshik darchasidan qaradi va bo‘shashdi, lekin to‘pponchasini tushirmadi. U eshikni ochdi. Eshik ortida qora kiyim kiygan, yuzini kepka bilan to'sgan yigit turardi.

RM: Sen bu yerda nima qilyapsan? Men senga kutilmaganda kelma degandim-ku!

Yigit ichkariga kirdi va kepkasini yechdi. Bu Namjoonning eng yaqin hamkasbi va texnologiyalar bo‘yicha ekspert — Yoongi edi.

Yoongi: (Jinga sovuq qarab) Demak, butun boshli bo'limni oyoqqa turg'izgan "yagona guvoh" shu go‘zal yigitmi? Namjoon, sen qoidalarni buzyapsan. Guvohni o‘z uyingga olib kelish? Bu aqldan ozish!

Jin: men wwhman gozal emas!

Yoongi: Pfff oxshamaydi

RM: Boshqa choram yo‘q edi, Yoongi. Unga qotil qo‘ng‘iroq qildi. Tizimni tekshirdingmi?

Yoongi: Ha, tekshirdim. Va yomon xabarim bor. O'sha qo'ng'iroq... aynan shu bino ichidan qilingan.

Jinning yuragi qinidan chiqib ketayozdi. Qotil allaqachon bino ichidami? Namjoonning nigohi o‘tkir bo‘lib, Jinni mahkam quchoqlab oldi.

RM: Nima? Bu imkonsiz! Yoongi, binodagi hamma kameralarni tekshir. Hoziroq!

Jin qaltirab Namjoonning ko'kragiga boshini qo'ydi. Namjoon uning qanchalik qo'rqayotganini sezib, ilk bor unga yumshoqlik bilan javob berdi — qo'lini uning sochlariga qo'ydi.

Shu payt butun kvartirada chiroqlar o'chdi. Faqatgina qorong'ulik va Yoongining noutbugidagi qizil signal chirog'i qoldi.

Yoongi: shibal!!

Jin: oqat qilolmaymanmi endi ....

Witness.

2026-01-08T03:27:33.631Z

Tanishtiruv

By:Mizumi

Janr:Detiktiv, triller dorama

Bosh rollarda: Namjin (Namjoon x Jin).

Kim Namjoon (RM)

Kasbi: Seul politsiya boshqarmasining eng yosh va eng xavfli detektivi.

Xarakteri: Sovuqqon, o‘ta aqlli (IQ 148) va qonun-qoidalarga qat'iy amal qiluvchi shaxs. Uning hayoti faqat jinoyatchilarni tutish va dalillar bilan ishlashdan iborat. U hissiyotlarga berilmaydi, lekin Jinni uchratgach, uning "mukammal" tartibi buziladi.

Kim Seokjin (Jin)

Kasbi: Mashhur restoran bosh oshpazi va oziq-ovqat tanqidchisi.

Xarakteri: Sho'x, chiroyli va biroz qo'rqoqdek ko'rinsa-da, ichidan juda irodali. U go'zallikni va mazali ovqatlarni yaxshi ko'radi. Tasodifiy guvohga aylanishi uni hayot-mamot o'yiniga sudrab kiradi.

Birgina xato burilish, birgina tasodifiy nigoh... Seulning qorong‘u ko‘chalarida sodir bo‘lgan dahshatli qotillikning yagona guvohi — Kim Seokjin. Ammo jasad yo‘q, dalillar yo‘q. Faqatgina Jinning titrayotgan so‘zlari va uning oq ko‘ylagidagi qon dog‘lari haqiqatni aytib turibdi.

Detektiv Namjoon bu ishni o‘z qo‘liga oladi. U guvohni himoya qilish uchun uni o‘z uyiga joylashtirishga majbur. Endi ular nafaqat ko‘rinmas qotildan, balki bir-birlariga nisbatan uyg‘onayotgan, taqiqlangan tuyg‘ulardan ham himoyalanishlari kerak.

Dream

2026-01-06T19:17:25.453Z

Just one ep)

By:Mizumi

Tungi Seul chiroqlari yomg‘irdan so‘ng namlangan asfaltdagi ko‘zgularda aks etar, ammo Jeon Jungkook uchun dunyo rangsiz edi. U uzoq yillardan beri bitta tushni ko‘radi: zulmat ichida unga cho‘zilgan uzun barmoqli qo‘llar, quloq ostida eshitiladigan past va bo‘g‘iq ovoz hamda o‘ziga tanish bo‘lgan, lekin ismini eslay olmaydigan o‘sha qadrdon ifor — sandal daraxti va achchiq qahva hidi.

Jk Yana osh tushni kõrib uygonib ketdi.

Jk: Aww yanami? Har doim bir xil tush!! Ammo u kim nima uchun bunday bolayabdi, men ishga borish uchun tayyorgarlik korishim kerak. Ammo qandaydir tushni oylab hayolim parishon!

Jungkook turib xojatxonaga yol oldi

Jungkook 25 yoshda battom....

Meanwhile.

Tae: Nimaga yangi ishchi kechikyabdi?

Jm: bilmayman janob u kelib qolsa kerak, yana bugun ham osha tushni kordingizmi?

Tae: ha ! Yana uni topa olmayabman! Bugun yuzini aniq kordim....

Jm: hosh?

Tae: lekin tanimayman. Axmoq! Qayeran topaman..?

Taehyung 30 yoshli top...

Jungkook mamlakatning eng nufuzli "V-Architects" dizayn kompaniyasiga ishga qabul qilinganida, bu shunchaki omad deb o‘ylagan edi. Toki u bosh direktor xonasiga kirib, u yerdagi odamni ko‘rguncha.

Deraza ortida turgan bo‘yi baland, keng yelkali, qora kostyumda haykaldek qotib turgan erkak sekin o‘girildi. Uning ko‘zlari... o‘sha tushdagi sovuq, ammo ichida olov yashiringan ko‘zlar edi

Tae: "Demak, yangi yordamchi sensan. Jeon Jungkook, shundaymi?"

Uning ovozi Jungkookning butun vujudini titratib yubordi. Xuddi tushidagi kabi past va hukmron.

Jk: (hayajondan ovozi qaltirab) "Ha, janob Kim. Bugundan ish boshlashim kerak."

Tae: (unga yaqinlashib, oradagi masofani sezilarli darajada kamaytirdi) "Mening qoidalarim oddiy, Jeon. Men mukammallikni xohlayman. Va eng asosiysi... mening shaxsiy hududimga ruxsatsiz kirmasliging kerak."

Taehyungning nigohi Jungkookning lablarida bir soniya to‘xtab qoldi. Bu nafrat emas, balki yashirin bir tashnalik edi.

Taehyungning qarori qat’iy edi: Jungkook o‘zini loyiq ekanini isbotlashi kerak. Bu shunchaki ish emas, bu ularning o‘rtasidagi munosabatlarning poydevori edi. Taehyung Jungkookni yaxshi ko‘rardi, lekin uni o‘ziga to‘liq bo‘ysundirishni va uning chidamliligini ko‘rishni xohlardi.

Haftaning birinchi kuni Taehyung Jungkookga ulkan hajmdagi statistik ma’lumotlarni topshirdi.

Tae: "Har bir raqam o‘z joyida bo‘lsin. Agar bitta xato topsam, tuni bilan ofisda qolasan."

Jk: hop, boladi.

Pov jk: Jin ursin bugun ham yana osha tush!!! Oxiri ham ortasi ham yoq, charchadim! Bu yerda bolsa manabu Taehyung degani faqat asabni oynaydi.

Jungkook tushlik qilishga ham ulgurmadi. Uning ko‘zlari monitorga tikilishdan yoshlanar, barmoqlari klaviaturada qotib qolardi. Taehyung esa shisha devor ortidan uni kuzatib, qahvasini ho‘plar va zarracha rahm qilmasdi. Kechasi soat o‘nda Jungkook ishini tugatib, Taehyungning xonasiga kirdi.

Jk: "Janob Kim, hammasi tayyor..."

Taehyung hujjatlarni varaqlab chiqdi-da, bittasini yerga tashladi.

Tae: "Mana bu yerda xato bor. Qayta yoz. Men kutaman."

Jungkook charchoqdan yig‘lab yuborgudek bo‘ldi, lekin Taehyungning qat’iy nigohini ko‘rib, indamay qayta ishlashga o‘tirdi

Povjk: fucking hell

Hafta o‘rtasiga kelib, Jungkookning charchog‘i haddan oshdi. Taehyung uni o‘ta qiyin muzokaralarga olib bordi. U yerda Jungkook barcha qaydlarni yuritishi va barcha hujjatlarni bir zumda topib berishi kerak edi.

Muzokara paytida Jungkook xato qilib, qog‘ozlarni tushirib yubordi. Hammaning nigohi unga qadaldi.

Tae: (sovuq ohangda) "Jeon, tashqariga chiqib o‘zingni bosib ol. Senga besh daqiqa."

Tashqarida Jungkook o‘zini aybdor his qilib, devorga suyandi. Taehyung chiqib keldi-da, uning jag‘idan mahkam tutdi.

Tae: "Mening odamim bunday ojiz bo‘lishga haqqi yo‘q. Sen mening soyamsan, tushundingmi? O‘zingni qo‘lga ol, bo‘lmasa jazo hozir boshlanadi."

Jungkook uning ko‘zlaridagi o‘sha hukmronlikni ko‘rib, qandaydir kuch topdi. U yana ichkariga kirdi va ishni mukammal darajada yakunladi.

Hafta yakunlanishiga bir necha soat qolganida, Jungkook charchoqdan stoli ustida uxlab qoldi. Uning sochlari tartibsiz, yuzlarida biroz rang o‘chgan edi. Taehyung xonasidan chiqib, uning yoniga keldi. Uning o‘sha sovuq niqobi g‘oyib bo‘lgan, o‘rniga cheksiz muhabbat kelgan edi. Taehyung sekin kelib uni sochini siladi. Jungkook chochib uygondi.

Jk: (aybdorona) meni kutdingizmi tae?

Taehyungning barmoqlari Jungkookning sochlari orasida bir soniya qotib qoldi. Go‘yo u o‘zining bu mehribonligidan, ichidagi bu kuchli tuyg‘udan to‘satdan dahshatga tushgandek edi. Uning ko‘zlaridagi olov bir zumda so‘nib, o‘rnini qalin muz qopladi. U qo‘lini shunday shiddat bilan tortib oldiki, go‘yo Jungkookning sochlari uning qo‘lini kuydirib yuborgandek.

Tae: (shunday sovuq ovozda gapirdiki, xonadagi harorat birdan tushib ketgandek bo‘ldi) "O‘zingga haddan tashqari ko‘p baho beryapsan, Jeon. Men seni uyg‘otmoqchi edim, xolos. Bu yer uxlash uchun joy emas."

Jungkook nima bo‘lganini tushunmay, esankirab o‘rnidan turdi. Uning peshonasida hali ham o‘sha issiq teginishning tafti bor edi, lekin qarshisidagi odam butunlay begona edi.

Tae: "Mening xushmuomalaligimni zaiflik deb qabul qilma. Sen bu yerda shunchaki bir xodimsan. Va hozir... juda xunuk xatoga yo‘l qo‘yding. Mana bu hisobotdagi raqamlar nega xato?"

Jk: (ko‘zlari yoshlanib) "Men... men ularni qayta tekshirgandim... hammasi joyida edi-ku?"

Tae: (hujjatlarni Jungkookning yuziga otib yubordi, qog‘ozlar polga sochilib ketdi) "Qayta qil! Hammasini! Toki men mukammallikni ko‘rmagunimcha bu ofisdan chiqib ketmaysan. Va yana bir gap... mening ismimni boshqa tushlaringda ham, o‘ngingda ham tilga olmagin. Faqat 'Janob Kim'. Tushunarlimi?!"

Pov tae: fuck qatida hato bor ekanini ham bilmayman!! Hato emasku!! Baxonang ham ozindek iflos!

Jungkook indamay boshini egdi. Uning tomog‘iga achchiq bir narsa tiqildi. U polga o‘tirib, sochilib ketgan qog‘ozlarni yig‘ishtira boshladi. Taehyung esa uning ustidan xuddi bir qulga qaragandek sovuq nigoh bilan qarab turardi.

Tae: "Men xonamda bo‘laman. Har yarim soatda qilgan ishingni ko‘rsatib turasan. Bir qadam ham xato qilishga haqqing yo‘q."

Taehyung xonasiga kirib, eshikni qattiq yopdi. Jungkook yolg‘iz qoldi. U qog‘ozlarni yig‘ishtirar ekan, qo‘llari titrardi. U Taehyungning nima uchun bunday qilayotganini tushunmasdi. Bir necha daqiqa oldin u dunyodagi eng aziz insonini silagandek silagan edi, endi esa uni eng past darajadagi odamdek xo‘rlayotgan edi.

Aslida Taehyung xonasida, eshikka suyanib turardi. Uning nafas olishi tezlashgan, qo‘llari musht bo‘lib tugilgan edi.

Taehyung stoliga o‘tirdi va ichki aloqa tugmasini bosdi.

Tae: "Jeon, menga qora qahva olib kir. Juda achchiq bo‘lsin. Xuddi sening beparvoliging kabi."

Jungkook qahvani tayyorlab, xonaga kirdi. U qahvani stolga qo‘yayotganda, Taehyung kutilmaganda uning bilagidan ushlab, o‘ziga tortdi. Jungkook muvozanatini yo‘qotib, Taehyungning tizzasiga o‘tirib qolishiga bir bahya qoldi.

Tae: hoy sen

Jk: kechiring janob iltimos men...

Tae: mayli jim bol..

Biridan kochada momaqaldroq boshlandi va sevetlar ochdi.

Jk: (qorong‘ulikda devorni ushlab) "Janob Kim? Qayerdasiz? Iltimos..."

To‘satdan u orqasida issiq nafasni va baquvvat qo‘llarning belidan quchganini his qildi. Taehyung uni o‘ziga qattiq bosib turardi.

Tae: "Nega qaltirayapsan? Shunchaki momaqaldiroq-ku."

Jk: "Men... men tushimda ham shunday qorong‘ulikda yolg‘iz qolaman. O‘sha odam... u meni tashlab ketadi."

Taehyung uni o‘ziga o‘girib, yuzlarini qo‘llari orasiga oldi. Qorong‘ulikda faqat uning porlayotgan ko‘zlari ko‘rinardi.

Tae: "Men seni hech qachon tashlab ketmaganman, Jungkook. Sen shunchaki eslay olmayapsan."

Jk: "Nima? Siz nima haqida gapiryapsiz?"

Taehyung javob o‘rniga uning lablaridan qattiq va talabchanlik bilan o‘pdi. Bu o‘pichda yillar davomida to‘planib qolgan sog‘inch va og‘riq bor edi. Jungkook avvaliga qarshilik ko‘rsatdi, lekin o‘sha tanish iforni — tushidagi hidni sezishi bilan butunlay taslim bo‘ldi. Uning qo‘llari o‘z-o‘zidan Taehyungning bo‘yniga chirmashdi

O‘sha tundan keyin hammasi o‘zgardi. Taehyung Jungkookni o‘zining hashamatli uyiga olib ketdi. U yerda Jungkook bir xonani ko‘rib qoldi — xona qulflangan edi, lekin kalit kutilmaganda eshik ustida qolgandi. Ichkariga kirgan Jungkookning ko‘zlariga yosh keldi.

Xona devorlari Jungkookning turli holatdagi portretlari bilan to‘la edi. Ammo bu rasmlar yangi emas, ular yillar oldin chizilgandek sarg‘aygan. Rasmlarning bir chetida: "Mening tushimga kelayotgan farishtam uchun — V" deb yozilgandi.

Taehyung eshik ortida paydo bo‘ldi. Uning yuzida g‘amginlik bor edi.

Tae: "Buni ko‘rmasliging kerak edi."

Jk: (yig‘lab) "Siz... siz ham meni tushingizda ko‘rarmidingiz? Nega boshida o‘zingizni begonadek tutdingiz? Nega menga azob berdingiz?"

Tae: (unga yaqinlashib, tiz cho‘kdi va Jungkookning qo‘llarini o‘pdi) "Chunki men qo‘rqdim. Biz o‘tgan hayotimizda ham birga bo‘lganmiz, Jungkook. O‘shanda men seni asray olmaganman. Meni deb olgansan, buni hammasini 12 yildan beri bitta tush eslatadi, seni topmoqchi edim ammo seni topa olmadim Seni yo‘qotish azobi meni muzga aylantirgan edi. Bu hayotda seni ko‘rganimda, yana o‘sha og‘riq takrorlanishidan qo‘rqdim. Senga yaqinlashmaslikka qasam ichganim uchun senga sovuq muomala qildim. Lekin yuragim... u seni ko‘rgan zahoti qasamyodimni parchalab tashladi."

Jk: "Siz ahmoqsiz, Kim Taehyung. Men har kecha sizni qidirganman. Men faqat siz bilan o‘zimni butun his qilaman."

Tae: (uni ko‘tarib, ko‘zlariga tik qarab) "Endi hech qayerga ketmaysan. Endi men sening tushing emas, haqiqatingman. Men seni butun dunyodan yashirib, faqat o‘zimniki qilib olaman. Shunga tayyormisan?"

Jk: (shunqirab, boshini uning ko‘kragiga qo‘ydi) "Faqat sizniki bo‘lishga tayyorman."

Tae: seni umurbot sevaman jk...

Jk: men ham)

HAPPY THE END...

Oqiganila un thanks, koproq wunaqa ffla chiqarib turaman...)

Prince of darkness .

2026-01-06T14:06:46.254Z

By:MIZUMI

7-qisim

Jungkookning safari o‘zi orzu qilganidek erkinlik va shukonalik keltirmadi. Yo‘l bo‘yi uni Taehyungning eng saralangan, yuzlari qora niqob bilan to‘silgan "Qora Qarg‘alar" bo‘linmasi kuzatib bordi. Ular Jungkook bilan gaplashishmas, faqat uning har bir qadamini, har bir nigohini kuzatib, har oqshom saroyga maxfiy xat yo‘llashardi.

Jungkook Janub chegarasidan o‘tganda, yuragi hayajondan urib ketdi. Ammo u ko‘rgan manzara uni daxshatga soldi. Taehyung shaharlar qayta tiklanyapti degan edi, lekin aslida...

Jungkook o‘z ona shahriga kirib borganida, u yerda odamlar emas, balki tirik murdalar yurgandek edi. Taehyungning askarlari har bir ko‘chada hukmronlik qilar, xalq esa qo‘rquvdan bosh ko‘tara olmasdi. Eng daxshatlisi — Jungkook o‘z saroyi xarobalari yonida qurilgan ulkan qamoqxonani ko‘rdi.

U yerda Janubning eng aslzoda insonlari, Jungkookning sobiq maslahatchilari va yaqinlari zanjirband edi. Taehyung ularni ozod qilmagan, aksincha, Jungkookni qaytarish uchun "garov" sifatida ushlab turgan edi.

Jk: (ko‘zlari g‘azabdan yonib, soqchilar sardoriga baqirdi) Bu nima degani?! Oliyhazrat hamma ozod qilinadi degandi-ku!

Sardor: (sovuq ohangda) Oliyhazrat sizga shunday degan bo‘lishi mumkin, shahzoda. Lekin u bizga boshqa buyruq bergan: "Jungkook qaytmaguncha, Janubning nafasini bo‘g‘ib turinglar. Agar u qochishga urinsa, hammasini uning ko‘z o‘ngida qatl qilinglar".

Jungkook tushunib yetdi — u hali ham zanjirda edi. Faqat bu safar zanjirlar uning bo‘ynida emas, butun xalqining bo‘ynida edi. Taehyung uni "sevgi" bilan emas, balki eng vaxshiy shantaj bilan o‘ziga bog‘lagan edi.

Ayni shu vaqtda Shimoliy imperiya saroyida Taehyung o‘z aqliy muvozanatini yo‘qotib borardi. Jungkook ketganiga atigi uch kun bo‘lgan bo‘lsa-da, Taehyung uchun bu yuz yillik azobdek tuyulardi. U Jungkook yotgan karavotni, u kiygan kiyimlarni quchoqlab tunni o‘tkazar, xonada hali ham Jungkookning hidi borligini his qilib jinnilikka tushardi.

Taehyungning ko‘zlaridagi qonxo‘rlik qaytib kelgan edi. U Jungkookning yo‘qligidagi bo‘shliqni azob berish bilan to‘ldirmoqchi bo‘lardi.

Tae: (xonadagi hamma narsani urib sindirib, soqchilarga o‘shqirdi) NEGA XAT KELMADI?! U hozir qayerda? Kim bilan gaplashdi? U yig‘ladimi yoki kuldimi? Agar u kulgan bo‘lsa, demak u meni sog‘inmagan! Agar u sog‘inmagan bo‘lsa, men o‘sha shaharni yoqib yuboraman!

Taehyung kutilmaganda pichoqni oldi va o‘zining bilagiga Jungkookning ko‘kragiga o‘yilgan "TAE" yozuvining qarshisiga "JK" deb o‘ya boshladi. U Jungkookning og‘rig‘ini his qilishni, u bilan bir xil jarohatlarga ega bo‘lishni xohlardi.

Tae: (o‘zining qoniga qarab telbalarcha kuldi) Endi biz bir-birimizga tengmiz, Jungkook... Sen mening tanamdasan, men sening tanangdaman. Qochib ketolmaysan. Hatto o‘lim ham seni mendan ajratolmaydi.

Taehyung o'zini jazolashda davom etardi. U Jungkook yotgan o'sha sovuq zindonga tushdi va kechasi bilan somonlar ustida yotdi. U Jungkook his qilgan har bir sovuqni, har bir namlikni his qilmoqchi edi. Uning sevgisi endi sof emas, balki daxshatli bir obsesiyaga (kasallik darajasidagi bog'liqlikka) aylangan edi.

Xizmatchi: Oliyhazrat....nega bunday ish qilyabsiz?

Tae: men shuni hoxlayman, jkni o'rnidan bolib unga qiyinmi yoki yoqligini blmochiman, mmm hammangiz shunday qiling! Hamma samon ustida yotib zindonga tushsin.

X: Oliyhazrat...

Tae: qiling dedim

Janubda Jungkook tushkunlikka tushib qolgan edi. U Taehyungga nafrat xati yozmoqchi bo'ldi, lekin qog'ozni ushlaganida uning qo'lidagi tilla zanjirli uzuk yaltirab ketdi. U Taehyungning o'sha tunda yig'laganini, uning tizzalarida tavba qilganini esladi.

Jk: (ichida) Qaysi biri haqiqiy Taehyung? Meni quchoqlab yig'lagan insonmi yoki xalqimni zanjirlagan maxluqmi?

Shu payt Jungkookning xonasiga yashirincha bir odam kirdi. Bu uning eski do'sti va sirdoshi edi.

Do'sti: Shahzoda, bizda imkoniyat bor. Agar siz hozir biz bilan qochsangiz, dengiz ortiga o'tib ketamiz. Taehyung bizni u yerda topolmaydi. Lekin tez qaror qilishingiz kerak...

Jk: (jarlik yoqasida qolgan kabi) Agar ketsam, u hamma narsani yo'q qiladi. Agar qaytsam, men mangu qul bo'lib qolaman.

Jungkook qo'lidagi kumush pichoqqa qaradi. U bu pichoqni Taehyungdan o'g'irlagan edi. Uning xayoliga daxshatli bir reja keldi. U Taehyungni o'ldira olmasligini bilardi, lekin u Taehyungni eng og'riqli nuqtasidan — o'zini jarohatlash orqali urmoqchi edi.

Jungkook xat yozdi: "Oliyhazrat, men haqiqatni ko'rdim. Siz meni emas, balki menda o'z aksingizni sevasiz. Men qaytaman, lekin bilingki, siz qaytganimda ko'radigan inson endi siz sevgan o'sha zaif bola bo'lmaydi."

Jungkook xatni yubordi-yu, lekin o'sha kechasi u saroydan qochishga emas, balki Taehyungning soqchilari ko'z o'ngida o'zini daryoga tashlashga qaror qildi — bu o'lim uchun emas, balki Taehyungni sinash uchun qilingan qaltis o'yin edi. U Taehyungning uni qanchalik qutqarishga harakat qilishini, uning bu xabarni eshitgach nima qilishini ko‘rmoqchi edi.

Sorry girl sorry

Trigediya qsam uvulamela maga yoqvot

Silence.

2026-01-01T16:08:25.392Z

12-qisim

By:Mizumi

Seo-jun: (xirillab, baland ovozda) Namjoon! Sen "oqko‘ngil lider"san-a? Atrofingdagi "farishta"laringga qara! Sening sevimli Taehyunging va Jungkooking... ular shunchaki do‘st emas! Ularning tungi uchrashuvlari, senga aytgan yolg‘onlari... hammasi mening telefonimda edi!

Hamasi br tyn boldk Namjoon Seojuni ovozini eshitib u turgan yashirin joyga bordi va Jungkook Taehyung Jimin va seojuni kordi.

Namjoon ombor o'rtasida turar ekan, uning nigohi nafaqat Taehyung va Jungkookni, balki butun guruhning irodasini teshib o'tayotgan edi. Hamma bir narsani tushunolmasdi: Namjoon qanday qilib bu maxfiy joyni topdi va qanday qilib Seo-junning barcha rejalarini bildi?

Namjoon noutbukini stol ustiga tashladi. Ekran yonib, unda maxfiy bir dastur ishlayotgani ko'rindi.

Namjoon: (ovozida o'lim sukunati) Sizlar meni shunchaki kitob o'qiydigan, san'at bilan band bo'lgan "muloyim lider" deb o'yladinglarmi? Men bu guruhning xavfsizligi uchun mas'ulman. Bir oy oldin, Seo-jun bizning yotoqxonamizga tez-tez kela boshlaganida, men uning niyatidan shubhalangan edim.

U ekranni aylantirdi. Unda yotoqxonadagi barcha soatlar, lampalar va hatto Jungkookning xonasidagi kichik o'yinchoq ichiga o'rnatilgan yashirin mikrofonlar va kameralarning tasviri chiqib keldi.

Namjoon: Men bu uskunalarni Seo-juni kuzatish uchun o'rnatgan edim. Lekin men kutmagan narsani eshitdim... Taehyung va Jungkook, sizlarning tunda bir-biringizga aytgan har bir so'zingiz, har bir pichirlashingiz mening serverimga yozib olingan! Jimin, sen Suganing xonasiga kirib, Seo-junga qarshi virus tayyorlayotganingda ham, men sizlarni "Live" rejimida tomosha qilayotgan edim!

Jungkookning rangi o'chib, polga o'tirib qoldi. Demak, ular xavfsiz deb o'ylagan har bir lahza Namjoonning nazorati ostida bo'lgan.

Namjoon: Men kutdim. Balki kelib menga aytarsizlar, deb umid qildim. Lekin sizlar dushmandan qo'rqdingiz, mendan esa sirlaringizni yashirdingiz! Bugun tunda Suganing mashinasi binodan chiqqanida, men allaqachon orqalaringizdan kuzatuvni boshlagan edim.

Namjoon: Sen guruhning eng kattalaridan birisan, Suga! Sen ularni yo'ldan qaytarishing kerak edi! Endi jazoingni eshit: Sen har kuni 20 soat davomida studiyada o'tirib, Seo-jun tarqatgan xabarlarni o'chirish bilan shug'ullanasan. Ko'zlaring qonagauncha monitorga tikilasan! Jimin esa senga yordam beradi. Agar birorta rasm internetda qolsa, ikkalangizni ham jamiyat oldida sharmanda qilaman!

Jungkook taeni qolini ushlab turar edi.

Namjoon: (vaxshiyona ohangda) QO‘LINGNI QO‘YIB YUBOR!

Uning hayqirig‘i devorlardan aks sado berdi. Jk va Tae qo‘rqib ketganlaridan qo‘llarini birdan ajratishdi. Namjoon ularning o‘rtasiga kelib, devordek turib oldi.

Namjoon: Sizlar... men qurgan imperiyani, bizning yoshligimizni va millionlab odamlarning ishonchini bitta "his-tuyg‘u" deb qurbon qildinglarmi?! Taehyung, sen mening eng ishongan ukam eding! Jungkook, sen bizning g‘ururimiz eding!

Namjoon soatiga qaradi. Internetdagi portlashni endi to‘xtatib bo‘lmasdi, lekin u guruhning ichidagi "tartibni" tiklamoqchi edi.

Namjoon: (Suga va Jiminga qarab) Sizlar esa... ularning bu xiyonatiga sherik bo‘ldingiz. Menga aytish o‘rniga, Seo-jun bilan o‘yin o‘ynadingiz! Suga hyung, sizdan buni kutmagandim. Jimin, sening sukunating — bizga otilgan o‘q bo‘ldi!

Namjoon: (Hukmini e’lon qildi) Hozirdan boshlab hamma narsa o‘zgaradi. Taehyung, sen alohida xonaga ko‘chasan. Telefoning, kompyutering — hammasi musodara. Jungkook, sen boshqa qavatdagi studiyada yashaysan. Sizlarga bir-biringiz bilan gaplashish, bir-biringizga qarash, hatto bir xonada nafas olish ham TAQIQLANADI!

Jk: (yolvorib) Hyung, iltimos... bunday qilmang... bu bizning aybimiz emas, Seo-jun bizni tuzoqqa tushirdi...

Namjoon: (Jkning jag‘idan mahkam tutib) Agar yana bir marta unga yaqinlashganingni yoki gaplashganingni ko‘rsam, Jungkook, men uni guruhdan haydayman. Uni butunlay yo‘q qilaman. Eshityapsanmi?! Sen uchun u endi o‘lgan!

Namjoon Seo-junni ko‘rsatib, Suga va Jiminga buyruq berdi.

Namjoon: Sizlar esa, bu iflosni qanday yo‘q qilishni o‘zingiz bilasiz. Lekin bu oxirgisi bo‘ladi. Endi sizlar ham mening nazoratim ostidasiz. Suga, sen barcha moliyaviy ishlarni menga topshirasan. Jimin, sen Taehyungni bir daqiqa ham yolg‘iz qoldirmaysan. U qayerga borsa, orqasidan soyadek yurasan. Agar u Jk bilan ko‘rishsa — javobgarlik sening bo‘yningda!

Jm: Nima men? Men uni turqiga ham qaramayman bu ishni sugaga topshiring.

Suga: hozir senga qanday qilib tiqilgan holatda topishirishni korsataman.

Nam: IKKING HAM CHAKAGINGNI YOP! NIMA OYIN OYNAYABSANLARMI? JK BN TAEGA QANDAY SHART BERGAN BOLSAM IKKINGA HAM TEGISHLI

Ular saroyga o‘xshash uylariga qaytishdi, lekin endi bu joy qamoqxonaga aylangan edi. Namjoon xonalarning eshiklariga maxsus kodli qulflar o‘rnattirdi.

Taehyung o‘zining qorong‘u xonasida o‘tirib, devor ortidagi Jungkookning nafasini eshitishga harakat qilardi. Lekin devorlar juda qalin, Namjoonning g‘azabi esa undan ham qalinroq edi.

Jungkook esa o‘z xonasida polda yotar, eshik ortidagi soqchi kabi turgan Suganing qadam tovushlarini eshitardi. Ular orasidagi masofa atigi bir necha metr bo‘lsa-da, Namjoonning taqiqi ularni minglab kilometrga ajratib yuborgandi