` 𝗖𝗿𝘂𝗲𝗹𝗲𝗻𝗲

Fated Lies

2026-05-16T19:42:51.736Z

『 24-CHAPTER 』

| “I was ready to lose kingdoms, wars, and my own name… but not you.”

| “Men qirollikni, urushlarni va hatto o‘z ismimni yo‘qotishga tayyor edim… ammo seni emas.”

•┈┈┈┈┈┈┈•✦•┈┈┈┈┈┈┈•

Oqshom osmonni to‘q binafsha rangga burkarkan, ulkan saroy minglab shamlar nuri ichida porlab turardi. Baland derazalarga ilinib tushgan qimmatbaho baxmal pardalar mayin shamolda asta tebranib, sham yorug‘ida oltinday tovlanar. Uzun yo‘laklar bo‘ylab qad rostlagan shamdonlar alangasi marmar devorlardagi qadimiy naqshlarga jon baxsh etar, havoga eritilgan mum va atirgul ifori yoyilgandi.

Saroydagi eng hashamatli zalda billur qandillar ostida uzun oqshom dasturxoni bezatilgan bo‘lib, oppoq ipak mato ustiga kumush laganlar, oltin qirrali qadahlar va nafis taomlar terilgandi. Qizil uzumlar, yangi mevalar va ziravor isi anqib turgan taomlar sham yorug‘ida yanada nafis ko‘rinardi.

Sabin Jungkookning yonida bezovtalanib likopchagi goʻsht boʻlagiga termulib oʻtirardi. U hatto qirolning yuziga ham qarashni istamasdi. Tomogʻidan hech bir luqma oʻtmasdan faqat olma sharbati bilan cheklangan. Jungkook esa dasturxon boshida hech hotirjam tanavvul qilmoqda. Niki ham bugun juda betoqat koʻrinmoqda. U ham kelganidan buyon hech narsa yemadi.

Shohoha dasturxon atrofidagi keyingi gʻamgin inson ham qil ustida oʻtirgandek koʻrinardi. Veloura bu davrada juda bezovta edi. Bir necha bor Sabinga qarab qoʻyar ekan qadahidagi sharbatdan hoʻpladi. Faqat ruhni teshib yuborgudek sukunat. Bazan sanchiqining chinni likopchaga tehayotgan yoqimsiz ovozi jaranglardi.

— Qirolim… Shu yerda barchamiz yigʻilgan ekanmiz sizga bir muhim habarimni aytmoqchiman. - Niki birdan soʻz boshlar ekan Jungkook sekin qadahidan hoʻplab bosh chayqadi. Barchaning etibori Nikiga yoʻnalgan.

— Qulogʻim senda uka! - Jungkook mato parchasiga lablarini ohista artib yigitga diqqat qaratdi. Niki biroz talmovsirab qolar ekan akasining oʻtkir nigohlari uni bezovtalanishiga sabab.

— Morvessiya malikasi bilan nikoh masalasi haqida, ya’ni men malikaga uylana olmayman! - Niki koʻzlarini akasidan olib qochar ekan hadiksirab soʻzlarini yakunladi. Jungkookning nigohlari qisildi. Uning buyruqlari inkor etilishi gʻashiga tegishi aniq.

— Asosli sabab keltir! - Jungkook qattiq ohangda ters gapirdi. Sabin oʻrtada yelkasi titray boshlagan malikag qarab qoʻydi.

Niki ham bunday munosabatni kutmagani uchun biroz dovdirab soʻzlarini yoqotib qoʻydi. U ham boshqalar kabi Jungkookdan hadiksirashi tayin.

— Men Sonyadan voz kecha olmayman! - Niki shasht bilan bir nafasda malum qildi. Jungkookning yuzida bepisand kulgi paydo boʻldi. Iyaklarini silar ekan boshini egib iblisona kulimsiradi.

— Senga berilgan kanizak haqida gapiryapsanmi? Mening ukam oshiq boʻlibdi-da! Istaging sevgan ayolingdan voz kechma. Ammo bu mening buruqlarimni inkor etishingga sabab emas! Malika bilan nikohing asosiy siyosiy masala. Kanizakning rashki sabab bu nikoh bitimi bekor qilinmaydi! - Jungkook soʻngi soʻzlariga urgʻu berib sert ohangda balandroq bildirdi.

— Siz kabi emasman! Arzimas bitim balki butun saltanat uchun ham sevgan ayolimni ranjitmayman. Men nikohga qarshiman! - Niki ham qaysarlik bilan oʻrnidan turib qat’iy inkor etdi. Akasiga kesatib qoʻyishni ham unutmagan yigit unga tik qarab turardi.

Jungkookning jagʻlari qisib nafasi tezlashdi. Mushtini siqimlab asabiy qosh qoqdi. Kursiga koʻproq suyanib chuqur nafas chiqardi.

— Saltanatdan ham voz kechaman degin! Nega oddiy qirollik qullari uchun farmonimga qarshi chiqyapsan?! - Jungkookning ovozi balandlashdi. Stolga mushtini zarb bilan urar ekan Veloura bundan choʻchib uchib tushdi. Boshini egib dami ichiga tushib ketar ekan Sabin Jungkookka gʻazab bilan tikildi.

— Chunki u homilador! - Niki akasiga jigʻibiyron holatda tik qarab turardi.
— Men farzandim va ayolim haqida koʻproq qaygʻuraman. Agar u ranjisha men bunga bardosh bera olmayman. Farzandim sogʻlom tugʻilishi uchun, sevgan ayolim ranjimasligi uchun siz aytgan saltanatdan ham voz kechaman.

Meni ham oʻzingizga oʻxshatishga harakat qilmang! Men oʻzim yaratgan oilamni himoya qilishim kerak… - Niki achchiqlanib magʻrurlik bilan Jungkook qilgan nohaqliklarni ham tekizib gapirish davomida oʻzinikini maqulladi. Sabin uning soʻzlaridan yana oʻzini yoqotdi. U ham farzandli boʻlardi. Jajji chaqaloq. Ammo u holak qilindi.

Tomogʻiga tiqilgan tosh kabi bosib ortib borar ekan Sabinning yuzi qizarib koʻzlari yoshlandi. Jungkool bir lahza vujudidagi sanchiq sabab jim qoldi. Ammo ukasidan sovuq nigohlarini uzmasdi. Ukasi ayni damda haq boʻlsa ham undan gʻazablanib yuziga musht tushirishni istardi. Bor kuchini mushtiga yigʻib borayotgandek edi u. Sabinning koʻzlaridan qaynoq yosh tomchilari yuzini kuydurib pastga sirpanib borardi. Jungkook Sabinga nazar tashlar ekan ogʻir yutundi. Yana pushaymonlik ruhini sugʻurib olayotgandek his qildi oʻzini.

— Agar nikohni inkor qilsang seni mamlakat dushmani deb e’lon qilaman! Seni Junghwadan surgun qilishga farmon beraman. Sevgan ayoling bilan birga saroydan quvulasan. Xoʻsh shunda farzanding va ayoling holi ne kechadi? Seni sen shahzodalik unvonidan va mamlakatingdan voz kechib hech kimga aylanmoqchimisan? Isyon qilgan har kim xoindir! - Jungkook tobora gʻazabga berilib u ham oʻrnidan shahd bilan turdi. Nigohlari ukasini yanchib tashlashgan shay. Anchadan buyon yigʻilib qolgan alamzadaligini hisobini birgina ortiqcha soʻz tufayli Nikidan olishini tayin.

Niki mum tishlagandek jim qoldi. Akasiga qarshi chiqishga botina oldi ammo sevgan insonlarini tark etishga tayyor emas edi. Jungkookning ogʻir tahdidi qoʻl oyogʻini bogʻlab, aytgan soʻzlarini yoqasiga yopishtirdi. U nikohni avval ham bir necha bor necha bor rad etishga uringan edi. Ammo Jungkookning buyrugi inkor etilmaydigan qonun.

Sabin oʻsha joyda tanasi tarashadek qotib qolgan, ammo Jungkookning gʻazabkor soʻzlari quloqlarida jaranglamoqda.

Sabinning ham toqati toq boʻlar ekan bir urinishda dasturxon ustidagi unga yaqin turgan barcha idishlarni jahl surib tashlab otib yubordi. Jazavaga tushib stol ustidagi boshqa chinnilarni ham uloqtirdi. Veloura oʻrnidan sapchib turib stoldan uzoqlashdi. Singan chinnilar tovushi teshib yuboruvchi yoqimsiz tuvushlar hosil qilgan. Sabinning oʻzini bosa olmay stol ustiga zarb bilan ikki qoʻlini qoʻydi.

— Qanday jirkanch insonsan!!! Shavqatsiz va yovuz johil qirolsan! Oʻz bolangni boshini yeding, hech boʻlmasa ularniki tirik qolsin! Jonim degan sevgan ayolingni harob qilding! Zora u asrab qolsin! Sen qilolmaganlarni ukang qilishiga izn ber ablah! Uni farzandining gunohi nima!? Mening farzandimning aybi nima edi..? U ham yashashga haqqi bor edi… Zora ukangni farzandini yashat! Meni jazola! Aslida ham qilmaganing faqat oʻldirish boʻldi… - Sabin alam bilan hansiragancha Jungkookka nafrat bilan tikilib bogʻilib qolgan tovushda gapirdi. Qaddini egib nafas yetishmay qoʻliga suyanib qoldi.
— Men isyonchiman! Asl xoin menman! Qani meni jazola! Qancha begunohlarni oʻlimga hukm qilding, nega xoin boʻlgan rafiqangni avf etyapsan!? Qani boʻl! - Sabin Jungkookning qarshisiga keldi. Unga yoshga toʻlib qizmizi rangga kirgan koʻzlarini qadab chuqur nafas oldi. Sabin yana aqlini yoqotdi. Tobora jazavaga tushib Jungkookni nimtalab tashlashni istardi.

— Jazo istab qoldingmi?…- Jungkook lablarini burib miyigʻiga iblisona kulimsiradi. Sabinning qilgan ishlari-yu aytgan soʻzlarini jiddiy qabul qilmagan. Faqat unga oʻynoqi tikilib mazax qilmoqda xolos. Jungkook alamzada unga teshib yuborgudek qarab turgan qizning tozgʻigan sochlarini ortga sekin olib yuzini silab qoʻydi. Yuzida gʻalati bir hissizlik va koʻrinmas qaygʻu.

— Iflos qoʻlingni mendan nari ol! - Sabin uning qoʻlini sitab tashlar ekan jahl bilan vishilladi. Jungkook taranglashib zaharhanda kulib qizga tikildi. Unga joʻrtaga yaqin kelib quloqlariga yaqin egildi.

— Shu iflos qoʻlim bilan seni jazolayman jizzaki qishloq qizi! - soʻzlarini soʻngida lablarini qizning yanoqlariga bosib undan uzoqlashdi.

Jungkook qaddi tik qilib rostlab yana jiddiy qiyifaga qaytdi. Ularni kuzatib turgan barcha qora koʻzlarga tikilar ekan ukasiga yuzlandi.

— Ikki haftadan soʻng nikoh marosimi boʻladi. Menga qarshi chiqmoqchi boʻlgan yoki inkor etishni istaganlar jallod bilan dorda maroqli suhbat qurish imkoniga ega boʻladi! Albatta bir lahzalik qisqa manolog bilan! - Jungkook oʻzini xursand qilib boshqalarni mazaxlab labini sovuq choʻzib qoʻydi. Uning soʻzlaridan soʻng butun zalda suv quygandek jimlik paydo boʻldi. Hatto boshqalarning pishillab olinayotgan nafasi ham sezilardi.

— Men qarshiman bu nikohga! - Sabin bu sukunatni buzgan doimgidegan yagona shaxs edi. Jungkook nigohini pastlatib qizga oʻynoqi bepisand qarab ensa qotirdi.

— Seni jalloding menman Sevgilim! Buyrugʻimni xonangda kut. Bugun jazoyingni olasan… - Jungkook Sabinning burniga ohista tegib sharpa singari burilib ulkan zalni tark etdi.

Sabin turgan joyida karaxt holatda jimib qoldi. Nega u bunchalar hotirjam. Sabin oʻlishni ancha vaqtdan buyon istaydi. Ammo oʻzini oʻldira olmaydi. U oʻlsa mamlakatini kim himoya qiladi. Kim bu urushga barham beradi. Hayotida hech bir mano qolmagan ekan loaqal Velamorani asrab qolsin. Garchi bu muhabbatiga, sevgan insoniga xiyonat boʻlsa ham agar urushga chek qoʻyilsa-yu Jungkook uni kechirmasa, u shundan soʻng hayotiga nuqta qoʻyadi. Barbod bolgan hayoti qadri, yashashining maqsadi faqat vataniga boʻlgan muhabbati. Ishq esa allaqachon nafrat va alamga aylangan.

•·.·☽·.·•

Yarim tun allaqachon saroy uzra hukmronlik qilardi. Qasr uzra balandda muallaq turgan oppoq oy o‘zining sovuq va mayin shu’lasini yerga to‘karkan, atrof xuddi sutga yuvilgandek oqarib ketgandi. Oqartirilgan marmar devorlar, baland ustunlar va uzoqqa cho‘zilgan minoralar oy nurida xira tovlanib, tun qo‘ynida yanada mahobatli ko‘rinardi. Atrof shu qadar sokin ediki, hatto shamol ham bu jimjitlikni buzishga jur’at qilolmas. Faqat uzoqdagi daraxt shoxlari orasidan o‘tgan mayin tun nafasi barglarni sekin qimirlatib qo‘yar, keyin yana hamma yoq chuqur sukunatga cho‘mardi.

Yoʻlak boʻylab qirol buyrugʻi bilan bogʻ tomonga asabiy norozi qadamlar bilan ketayotgan qiz qoʻlidagi shamdonni mahkam asabiy qisardi. Egnida Jungkook kiyishi buyurilgan oppoq shaffof libos. Uning ustidan aniq yelkasiga yopilishi talab qilingam qora yopinchiq. Uch bor rad etsa ham Jungkook oʻz soqchilari va saroy bekalariga qizni olib kelishni tayinlab ularning joni bilan tahdid qilgan. Sabin doim begunoh jonlarni asrab qolishni istagan. Ayni damda shu sababdan buyruqqa boʻyin egishga majbur.

Sabin hech qachon qadam bosmagan yoʻlaklardan yurib borar ekan ular toboda poyoni yoʻq bogʻ ichiga singib ketardi. Nihoyat ulkan daraxt va butalar bilan oʻralgan moʻjazgina shisha eshik yaqiniga yetib kelishdi. Sabin ichkariga kirar ekan betakror bogʻning gʻayritabiiy manzarasidan lol qoldi. Daraxtlarga ilinib charaqlab turgan shamlar, shisha peshtoqda jimirlab tur mitti nurlar harakatlanardi. Markazda tip tiniq moviy tusdagi moʻjazgina hovuz. Atrofida yaltiroq hasharotlar uchib unga yanada ertaknamo koʻrinish berib turardi. Eng hayratlanarlisi hovuzdan oppoq tutun chiqib havoga singib ketmoqda. Hovuzdan uzoqroqda saroy bekalari va xizmatchilar tizilib boshini quyi egib turibdi. Sabin hovuzning bir burchagida qadahdan sharob hoʻplab uni kuzatib turgan yigitga endi e’tibor qaratdi. Yuzida hamon hayrat belgilari namoyon.

Jungkook suvni qalqitib harakatga kelar ekan qiz tomon suvib bordi. Sabin joyida qotib yigitga hissiz tikilib turardi. Soqchilar u yerni tark etar ekan faqat ayol xizmarchilargina ularni bosh egib eshitib turardi.

— Yopinchiqni yech! Istasang libosingni ham… - Jungkook suvdan gavdasining yarmini chiqarib qizga dagʻal ohangda buyruq berdi. Sabin yigit uni pastdan kuzatib buyrugʻini bajarishini kutardi. Achchiqlanib yopinchiq iplarini yechib iztaza bilan otib yubordi. Yuragi shu qadar tezlashib ketgan ediki, tomirlarida qon oqimini ham his qilardi. Koʻksi juda tez harakatlanar, kislorod oʻpkasigacha yetib kelmayotgandek.

Sabin unga qovogʻini uyib tikilib turardi.

— Meniki boʻlgan tanani yashirishing shart emas.

Libosni ham yech! Chunki men shuni istab qoldim… - Jungkook lablarini silab qoʻyar ekan shaffof mato ortida bilinib turgan qomatni yanada ochiq namoyon boʻlishini istadi. Sabin koʻzlarini yumib havsalasiz nafas chiqardi. Oppoq shaffof nafis libos maysalar ustiga tushar ekan oy nurida oppoq tana nur sochib turardi. Jungkook miyigʻida mamnun jilmayib bir qoʻlini qiz tomon choʻzdi. Sabin unga yaqin keldi ammo kaftlaridan tutmadi. Sekin yigitning qoʻlini etiborsiz qoldirib egilar ekan Jungkook keskin tarzda uning oyoqlaridan hovuz ichiga tortib ketdi.

Sabinning tanasi sovuqdan entikib terisi jimirlab ketar ekan oyoqlari uchidan muzdek harorat qon qoniga singib ketdi. Gavdasi bu uvishishdan tuta olmay qolgan qiz harakatsiz qolib ketdi. Jungkook uning belidan tutib hovuz chekkasigacha olib borib qoʻygan koʻyi esankirab karaxt holatda tushib qolgan qizni kuzatib turardi. Jungkookning koʻksiga bosilgan qiz goyo katta muz boʻlagiga yopishib qolgandek edi.

— Sovuq shundaymi? - Jungkook qizni muzdek hovuz burchagiga tirab, qaltiray boshlagan tanasini sekin silab soʻroqladi.

— Muz... hovuz muz bilan toʻlgan... - koʻkarishga ulgurgan lablarini sust harakatga keltirdi. Hovuz yuzasida qalqib turgan muz boʻlaklari tanasiga tekkanini his qildi. Jungkook qizning bellariga o'ralgan oyoqlaridan yuqorilab sezgir nuqtaga barmoqlarini botirdi. Sabinning vujudida gʻalayon boshlandi.

— Seni qutqaraman Malikam... tanangga iliqlik yoyilishini kafolatlayman! - Jungkook iblisona iljayib qizning yuziga yaqin kelib shivirladi. Uzun barmoqlari esa ichkariroqqa surular ekan qiz ingrab yubordi.

— Toxtat... imhh! - qiz kuchsiz Jungkookni koʻksiga turtar ekan atrofida ularni boshini yerga egib eshitib turgan saroy bekalaridan biroz hijolat tortib lablarini tishladi.

— Uyalish... ular seni eshitishga haddi sigʻmaydi! Menga tegishli dudoqlarni qiynama... - Jungkook talabchan ohangda buyruq berar ekan qizni koʻproq qiynash maqsadida barmoqlarini yana chuqur surdi.

Sabin oyoqlari harakatga keltirishga ham yaramay boʻshashib qolgan edi. Barmoqlar soni ortib noqulaylik bilan birga ehtirosni ham kuchaytirib yuborardi. Ammo lablarini qattiq qisib ovozini ichiga yutib qizarib ketgan qiz nafas yutolmay qolgandi.

Jungkook atay uning shirin ovozini eshitish va qiynashni reja qilib chuqurroq singib borardi. Haroratni yoqotgan qizning mayin koʻksiga tomon qoʻllarini olib borgan yigit bosimni kuchaytirib ularni siqimladi.

— Ahhhh! Bas…. - Ovozi ingroq qorishiq boʻgiq chiqqan qiz yuqoriga talpindi.

— Yoq Qishloq qizi… Bugun sen shu hovuz ichida qirolichasan! Balandroq ovoz chiqarishing kerak! - Jungkook barmoqlarini tezroq va chuqur harakatga keltirar ekan qizning aqli tanasini tark etgan edi. Ammo ichida alangan olib borayotgan hislar gʻururni bosib otishga qodir emasdek ovoz chiqarmaslikka urinardi.

— Sen rad qilgan iflos qoʻllar seni lazzatli yengillikka olib boradi! Istaklaringga qarshi chiqma! Qichqir Qirolicham! - Jungkook chuqur nafas bilan hirillagan tonda buyruq berarkan oʻzi ham vujudini titratib yuborgan ehtiros sabab quyushqondan chiqib bormoqda.

Jungkook muz hovuz ichida ham barmoqlariga tekkan qaynoqlikni his qilib horgʻin hoʻrsindi. Qizning sezgisiz muzlab qolgan oyoqlarini beliga oʻrab yanada unga yaqinroq surildi.

— Johil qirolingni ichingda his qilish zavqini beraman senga! Jon joningga mening aslida sening butunliging ekanim singib ketsin… - Oyoqlari orasidan tanasiga suqulib kirgan qattiq muzlik uni ogʻriqdan qichqirishiga sabab boʻldi.

— Ahhhmmmm… - tipirchilash muz harorat sabab imkonsiz. Goyo suyaklari ham muzlab harakatga kelolmay qolgandi. Ammi u ichida begona qismni his qilmoqda. Qayta qayta toʻliqlik jonini sugʻurib olayotgandek edi. Koʻzlari qisilib Jungkookning yuzini xira tasvirla ilgʻab olmoqda. Bu jarayondan faqat u zavq va ehtirosni his qilmoqda. Sabin esa tanasi shavqatsiz inson tomonidan ezilib vayron qilinishini jim kuzatmoqda. Boshqa imkoni ham yoʻq. Sevgi soʻnsa ham xohishlar oʻz kuchini yoqotmas ekan. Jungkookda esa qizga nisbatan soʻnmas kuchli xohish mavjud. Sabin ham buni rad eta olmaydi.

Tanasi bu jinsiy ogʻuga oʻrganib qolgan. Aqli buni rad etsa ham tanasi bunga mutoj. Uni parchalab yuborayotgan istakka qarshi chiqa olmayapti. Bazida esa istak bizni yoʻlning oxiriga olib borib qoʻyadi.

•·.·✧·.·•

Osmon qa’rida osilib turgan oppoq oy qasrning eng baland minorasiga sokin nur yog‘dirar. Tun shu qadar jim ediki, go‘yo butun borliq nafasini ichiga yutib yuborgandek. Minoraning eng yuqori qismidagi shohona xona esa oy shu’lasi ichida xuddi tushdek ko‘rinardi. Baland derazalardan kirgan kumushrang yorug‘lik marmar pol ustiga yoyilib, xona ichini mayin yoritardi.

Veloura bugungi voqealar tasiri sabab uhlay olmayotgan edi. Yumshoq kursiga oʻtirib derazadan tashqariga koʻz tikkan. Sabinning gʻazabdan aqlini yoqotib chinnilarni uloqtirganida kattagina shisha boʻlagi Velourani toʻpigʻini jarohatlab qoʻygan edi. Tabiblar malham surib bogʻlab qoʻyishgan boʻlsa oyoqlarini yerga bosishga qiynalib qolayotgan edi. Biroq Veloura bundan tashvishda emas, qalbidagi simillagan ogʻriq hech oʻtib ketmasdi. Bugun qirolning bu nikohni bekor qilishga koʻndirish imkoniyati paydo boʻlgan edi. Veloura bir onga Jimin bilan birga boʻlishi uchun umidlanib ketgandi. Ammo bu umid soʻnib bormoqda. Nikoh aniqlashdi. Veloura koʻzlarida qalqigan yoshlarni artib oʻrnidan qoʻzgʻalishga urindi biroq oyoqlariga ogʻriq kuchaydi. Alamdanmi, yoki xoʻrlikdan yerga oʻtirib olib yigʻlay boshladi. Yelkasi egilib muhabbatini shunchaki qoʻyib yuborgani, Jiminni oʻsha bogʻda tashlab ketganini yodga olib hoʻngrab yigʻlay boshladi. Hozirdan uni sogʻina boshlagan, iztiroblariga, ilojsiz ekaniga chiday olmasdi u.

Eshikning birdan ochilishi uni choʻchitib yuborar ekan ichkariga kirib olib eshikni tezda qulflab olgan Jimin shoshib qizni qidira boshladi. Nigohi xona boʻylab aylanar ekan yerga koʻzlari yoshlanib gʻamgin qiyofada koʻz yosh toʻkayotgan qizga tikildi. Oyoqlaridagi qon izlari mavjud bogʻichni koʻrib ham qizning abgor ahvoli yuragini orqaga tortib ketdi. Jimin qizga yaqin kelar ekan bagʻriga tortdi.

— Vero ~ jarohatlanibsan? Ahvoling joyidami? - Jimin uning koʻz yoshlarini artib havotir bilan qizning yuzini kaftlari orasiga olib soroqladi. Velouraning yuragi battar ezilib ketardi.

— Yaxshimas… Sen bu yerda nima qilyapsan? Qanday kelding? - Veloura koʻz yoshlarini artib yigitdan uzoqlashishga chirandi. Jimin esa qizning oyoqlariga yaxshiroq nazar tashladi.

— Oyoqlaringda ogʻriq yoʻqmi? Nega qon izlari bor? Hali ham qonayaptimi? Yura olmayapsanmi? Nega jimsan? - Jimin tez tez savolga tutib qizga tashvishlanib tikildi.

Veloura bogʻziga tiqilib borayotgan ogʻrilikdan soʻzsiz Jiminga koʻz yoshlarga koʻmilib termulib turardi.

— Bu seni qiziqtirmasin! Jimin tezroq ket. Kimdir koʻrib qolsa ikkimizga ham yomon boʻladi! Ayniqsa senga… - Veloura Jiminni koʻksidan itarar ekan yuzini undan burib oldi. Jimin qizning bilaklaridan tutib oʻziga ogʻirdi.

— Meniki boʻlmasang ham doim sogʻ salomat boʻlishing kerak! Men yashashim uchun sen boʻlishing kerak. Tushun Vero sen hayotimsan… - Veloura Jiminga jimib tikilib qoldi. U ham hech qachon Jimindan voz kechmasdi. Ammo bu hayot ularni birlashishi uchun berilmadi.

— Ikki haftada men boshqa birovning rafiqasi boʻlaman. Sen bn boʻlish meni xoin qiladi, biroq men ham shu sevgi sabab yashayapman. Qanday shum taqdir bu… Bir birimiz uchun ayro hayotda yashaymiz! - Jimin gaplari soʻngida yigʻlab yuborgan qizga yaqinroq keldi. Egilib yigʻlayotgan qizning peshonasini uniki bilan birlashtirdi. Qizning yuzidan silar ekan achchiq kuldi.

— Balki boshqa hayotda birga boʻlarmiz… - Jimin hazlomus ohangda barchasiga koʻnikkandek alamli jilmayib soʻzlardi. Veloura ham koʻzlarini yumib shu lahzada yashay boshladi.

Jimin ohista pushti dudoqlarga intilib ularni birlashtirdi. Goyo soʻngi bor vidolashgan kabi koʻzlariga qalqigan yosh ila undan boʻsa oldi. Veloura ham bu soʻngisi ekanini his qilib turardi. Ikki hafta… shundan soʻng bari oʻzgaradi. Sevgan insoni u uchun butkul begonaga aylanadi. Yoʻllar qayta hech qachon kesishmaydi. Qalblar ikkinchi bor birlashmaydi. Avval his qilingan taft butkul boshqa insonnikiga aylanadi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Qarsdan uzoqlashib borayotgan qora yoponchiq ostidagi qiz zimiston oʻrmon tomon odimlar edi. Qadamlari uda tez, yuragi gursullab urib quloqlariga yaqiniga yetib qolgandek. Qoʻlidagi xira yorugʻlik berayotgan shamdon olovi soʻnishga shaydek turardi. Sabin oʻrmon ichiga singib uzoqda yaltirab koʻrinish berga nur tomon shoshildi. Uchrashuv maktubi aynan bugun ungacha yetib keldi. Sabin bu bitimga tayyor. U Jungkookka qarshi chiqishga oʻzini kunlar davomida tayyorlab keldi.

Yaqinlashib kelayotgan erkak qomati tiniqlasha boshlar ekan Jiyeong ham qizni koʻrib boshidagi yopinchiqni tushurdi. Sabin esa hamon titramoqda. Yopinchiqni boshiga yaxshiroq yopib ogʻir yutunib yana bir necha qadam bilan Jiyeongga yaqin keldi.

— Tirikligingdan hursandman Malika. Eshitishimcha ukam seni bir tun bilan oʻlim ostonasiga olib boribdi. Endi ishondingmi mening soʻzlarim togʻriligiga? - Jiyeong oʻsha yoqimsiz jilmayishi bilan qizni kuzatdi. Sabin oʻsha tunni qayta xotirlar ekan bolasidan ayrilgani yuragini siqib bezovta qila boshladi.

— Bitim shartlari qanday? Gapni uzoqdan olib kelma! Maqsadga oʻt… - Sabin uning bergan mahkam qisib asabiy qoʻrslik bilan soʻradi. Jiyeong yuzini burishtirib iblisona kulimsiradi.

— Demak haqiqatdan Jungkookni taxtdan agʻdarmoqchisan. Biz bundan buyon hamtovoqlarmiz Malika! - Jiyeong kinoya aralash bayon etish davomida qizni boshdan oyoq kuzatdi.

— Shartnoma tuzamiz! - Sabin qoʻliga oʻzi yozgan qogʻoz oʻramasini chiqarib erkakka uzatdi. Jiyeong biroz taajjubda qogʻozni ochib oʻqiy boshladi.
— Hech qanday hujjatsiz sen bilan bitim tuzmayman. Bu yerda mening shartlarim keltirilgan. Eng asosiysi Jungkook sogʻ salomat boʻlishi kerak. Qolgani unchalik ahamiyatli emas! - Sabin nafasini tutib erkakka hissiz tikilib turardi.

— Menda ham senga nisbatan shubha paydo boʻldi. Menga sotqinlik qilmasligingni kim kafolatlaydi. - Jiyeong qoshlarini chimirib qizga manosiz tikildi. Qayta shartnoma bandlarini oʻqishni boshladi.

— Unda oʻzing istagan shartlarni kirit. - Sabin zardali ohanda buyruq berdi. Jiyeong labini bir tomonini choʻzib uni maqullagandek bosh silkib qoʻydi.

— Agar Jungkook bu bitimdan habar topsa. Sendan yoki boshqasidan. Reja ish bermasa men ikki sevishganlardan birini hayotini yakun topishini istayman. - Jiyeong chaytoncha kulgu bilan keng jilmaydi.

— Agar reja ish bermasa men oʻzimni oʻldiraman! - Sabin befarq holatda bir nuqtaga umidsiz tikilib javob berdi.

— Biroz oʻzgartiramiz! - Jiyeong qizga biroz yaqin keldi. Uning qahrli nigohlariga tikilib sochlarini teginib qoʻydi.
— Jungkookni hayoti evaziga oʻzingnikini garovga qoʻyasanmi? - erkak iztehzoli ohangda savol bilan yuzlandi.

— Ikkisi bir narsa emasmi? - Sabin undan jirkangandek bir qadam ortga qadam tashlab uzoqlashdi.

— Avval reja bilan tanish qizaloq! Ikki haftadan soʻng kenja ukajonimning nikoh marosimi boʻladi. Saroyda aynan shu payt himoha biroz susaygan boʻladi. Men sevgilingga beozorgina hujum uyishtiraman. Uni qoʻlga olib qarsdan uzoqqa oʻgʻirlab ketaman. Havotirlanma ukamga juda yaxshi gʻamxoʻrlik qilaman. Aynan shu paytda sen qirolicha sifatida meni taxtga oʻtirishga tavsiya berasan. Sevgiling uzogʻi ikki oy mening qarmogʻimda boʻladi. Ikki oy ichida qirollikni qoʻlga olaman. Seni yordaming bilan bu juda oson boʻladi. Qirol saroyni tark etsa parokandalik boshlanadi. Endigina taxtga oʻtirgan qirolning birdan gʻoyib boʻlishi haqida gap tarqatamiz. Xalq bunday masalalarga juda sezgir. Tezda qoʻzgʻalon koʻtarishadi. Seni vazifang esa shu qogʻozga Jungkookning muhrini bosish xolos. - Jiyeong qoʻlidagi oʻrama qogʻozni qizga uzatdi.
— Buni nikoh sanasigacha muhrlashing kerak. Muhrlangan qogʻozni menga topshirgan kuning Jungkookning hayoti kafolatlanadi. - erkak xaltachasidan kichik shisha idishchani chiqardi. Uni qiz tomon uzatar ekan soʻzlarini davom ettirdi.
— Shishadagi zahar hayotingni garovga qoʻyishing Malika! U uzogʻi yetti kundan tasir koʻrsata boshlaydi. Shu vaqt ichida muhrlangan qogʻozni menga olib kelasan va ziddi zaharni ichasan.

Agar olib kelmasang zahar sabab oʻn daqiqada havosizlikdan oʻlib topasan! - Jiyeong soʻngi soʻzlariga urgʻu berdi. Magʻrur qiyofada bamaylixotir qarshi tomondan javob kuta boshladi.

— Yaxshi! - Sabin shishachani ochib bir qultumga ichib yuborar ekan tomogʻini qirib oʻtgan achchiqlikni ham his qilmay qolgandi. Shundoq ham har kuni oʻlimga va umidsizlikka yaqinlashib bormoqda. Hovuzdagi shavqatsiz jinsiy aloqodan soʻng tabib tinmay qon ketishinini yemirilish bilan baholadi. Ayollik organi nomalum sabab tufayli yemirilib joyidan pastlab ketmoqda. Aytishicha u boshqa farzand koʻra olmas ekan. Sabin bu haqida eshitganida hayotdan soʻngi umidi ham uzildi. Saroy boshiga qulagandek karaxt ahvolga tushib qoldi. Hech qachon ona boʻla olmasligi shirin ozrulari, his qilib koʻrilmagan onalik mehrini va hayotini mavh etgan hislarini yakson qilib tashladi. Balki bariga yechim oʻlimdir. Ammo hali oʻlishga haqqi yoʻq. Jungkook tabibdan bu soʻzlarni eshitgach Sabinga juda ehtiyotkorona munosabatda boʻlmoqda. Hatto gʻamxoʻrlikning yuqori choʻqqisiga chiqib uni bir soniya yolgʻiz qoldimadi. Biroq endi bariga juda kech… Sabin uchun endi hech birini ahamiyati yoʻq. U asliyatidan ayrildi. Endi oʻlim unga berilgan mukofot xolos.

— Agar reja boshlanmasdan Jungkook bundan habar topsa sen men bilan ketasan. Seni hayotingni garovga olish, yarim saltanatga ega chiqishimni kafolatlaydi. - Jiyeong gaplarini yukunlab qizning javobini kuta boshladi.

— Tushunarli… - Sabin faqat shu soʻz bilan cheklandi. Biroq chuqur daxshatli oʻylar uni oʻz domiga tortib ketdi. Qalbidagi boʻshliq kattalashib bormoqda. Endi ortga yoʻl yoʻq. Ammo Jungkook hamon u uchun hayotida ishq deb atalgan dardning sababchisi. Hatto uni shu holatga solgan u boʻlishiga qaramay oʻzini emas uni yashashini tanlamoqda. Muhabbat asli yashamoq emas, yashatmoq ekan….

•·.·✧·.·•

Qorongʻu xonada miltirab zoʻrgʻa yorugʻlik taratib turgan sham qaltirab oʻchishga shaydek turardi. Erkak eskiroq kursiga gabdasini tashlar ekan oyoqlari yuqoriga chiqarib chalishtirib oldi. Uning yonida yoniga oʻtirgan ayol esa bir ogʻiz gap kutib unga tikilgan.

— Uddaladingmi ogʻlim? - Ayol oxiri yorilib oʻgʻlini savolga tutdi. Jiyeong onasiga ayyorona jilmayib qarab qoʻydi.

— Malika biz tomonda. U qopqonga tushdi. Hammasi biz oʻylaganimizdek ketyapti. - Jiyeong eski xanjarini qoʻliga olib uni ohista qinidan chiqardi.
— Ammo la’nati qiz Jungkookni tirik qolishini istab shartnoma tuzdirdi. Ikkisi ham oʻldirishimizga toʻgʻri keladi! - Jiyeong ensasini qotirgan koʻyi xanjarini stol ustiga suqib qoʻydi.

— Qizga zaharni berdingmi? - Ayol qoshlarini chimirib savolga tutdi.

— Oʻylab ham oʻtirmay ichib yubordi! Ammo… Qogʻozni muhrlab kelsa ziddi zaharni unga beraman - Jiyeong bamaylixotir bayon etdi. Ayol oʻrnidan turib erkakka istaza bilan tikildi.

— Oʻlib ketgani yaxshi emasmi..?

— Qiz har ehtimolga qarshi mening qoʻlimda boʻlishi kerak! Jungkook tez taslim boʻladiganlardan emas onajon… Bizda zahira reja bor! - Jiyeong iblisona jilmayar ekan xanjarini qoʻlida oʻynatdi.

— Mendan nimanidir yaxshiryapsanmi oʻgʻlim..? - Ayol oʻgʻliga sinchkov nazar tashladi.

— Men orqadan ish qilishni emas, jang qilishni istayman! Faqat avval Jungkookni atrofini tozalab olishimiz kerak. Bir odamni gumdon qilishni koʻzlayapman… - Jiyeong onasiga miyigʻida iljayib tikildi.

༶•┈┈୨♡୧┈┈•༶

— Alvido….

>>>>

— Ket Sabin! Qoch!

>>>>

— Yana bir marta oyoqlarim ostidan chiqsang bu gal lablaringni emas tanangni ezishni niyat qilaman!

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna

Fated Lies

2026-05-09T06:58:12.615Z

『 23-CHAPTER 』

|“You were the only truth in a life built on duty and lies.”

| “Sen burch va yolg‘on ustiga qurilgan hayotimdagi yagona haqiqat eding.”

•┈┈┈┈┈┈┈•✦•┈┈┈┈┈┈┈•

Erta tong hali to‘liq uyg‘onmagan, qasr yo‘laklari esa yangi kunning sovuq, sokin nuriga cho‘mgan edi. Quyosh nurlari baland derazalardan sirg‘alib kirib tosh pol ustida uzun uzun oltin chiziqlar chizardi. Har bir ustun, har bir devor tongning xira iliqligida sokin, go‘yo butun saroy nafasini ichiga yutib bormoqda.

Bu sukunatni faqat yo‘lak bo‘ylab jaranglayotgan qattiq, shoshilinch qadam tovushlari buzardi. Toshga urilayotgan har bir qadam zalvorli aks sado berar, xuddi ichkaridagi taranglikni yanada oshirib yuborayotgandek edi. Jimin boʻylab shoshilinch qadam tashlab borardi. Uning qadamlari tez va nazoratdan chiqib ketgan, ichidagi og‘ir tuyg‘ular uni oldinga itarayotgandek edi. Ko‘zlarida uyqusiz tunning soyasi, yuzida esa ichdan yonayotgan, ammo tashqariga chiqolmayotgan iztirob bor edi. Velauraning hal qilingan taqdiri. Hech qanday so‘z, hech qanday qaror bu taqdirni o‘zgartira olmaydi. Shu ojizlik uni ichidan parchalab borardi.

Har bir qadam bilan yuragidagi og‘riq kuchayardi. U buni to‘xtatolmas, na qirolni, na taqdirni, na vaqtni. Faqat kuzatish… faqat jim qolishga haqqi bor. Va bu jimlik uni ichidan yemirardi. Yo‘lak oxiriga yetgach, u bir lahza to‘xtadi. Nafasi og‘irlashgan, ko‘ksida siqilish kuchaygan edi. Atrofga hiyla nazar tashladi, hech kim yo‘q, faqat sovuq tosh devorlar va jimjitlik. Bir lahza ham ikkilanmay, ichidagi to‘lib ketgan g‘azab, alam va ojizlikni bitta harakatga jamlagancha mushti qattiq siqilib, devorga zarba berdi. Yoʻlak boʻylab qisqa tovush tarqaldi.

— Shunchaki kuzatib tura olamanmi… Seni qanday qilib boshqasiga berib yuboraman! - Jimim peshonasini silab chuqur nafas chiqardi. Koʻksida achishish kuchayib borardi. Betoqatlanib yoʻlakning bir burchagidan boshqasi tomon yurardi.

— Jimin Hyung… - Jimin ortidan kelgan Nikining tovushi sabab u tomon burildi.
— Malika Veloura bilan oʻrtangizdagi muhabbat haqida bilaman… Toʻgʻrisi uni sizdan tortib olish niyatim yoʻq. Ammo akamga ham qarshi bora olmayman… - Niki bir qadam Jiminga yaqin kelar ekan oʻzidagi kichik romolchani qoʻliga oldi. Uni Jiminga uzatar ekan qoʻlidagi shilish sabab oqayotgan qonni artishiga imladi.

— Hyung… Malikangizni oling-da, bu yerlardan qochib ketinglar. Jimin Hyung sizning muhabbatingiz kurashishga arziydi. Men akamni chalgʻitib turaman va sizlar uchun xavfsiz karvon topib beraman. Agar qolsangiz men Malikaga uylanaman! Akamni buyrugʻini bajarishga majburman… - Niki Jiminga chuqur tikilib jiddiy qiyofada taklif berdi. Jimin biroz jim qoldi. Bolalikdagi doʻstidan voz kechib sevgan ayoli bilan qochib keta oladimi…

Jungkook hammadan koʻproq Jiminga ishonadi. Agar qochib ketsa bu unga qilgan eng katta hiyonati boʻlishi aniq. Balki Jungkook uni hech qachon kechirmas. Ammo muhabbatichi… Velourani oʻzgasiga qanday topshirib qoʻyadi. Sevgi va doʻstlik oʻrtasidagi ayanchli tanlov edi bu qaror. Jimin koʻzlarini qattuq yumdi. U hech qachon bunday tanlov oʻrtasiga qolib ketishi haqida oʻylamagan edi. Yuragi battar qisilar ekan qizargan koʻzlarini ishqaladi. Muhabbat dunyodagi barcha hislardan kuchlilik qiladimi?

•·.·´♡·.·•

Aftobning zarrin nurlari barglar orasidan jilovlanib asta yam yashil yoʻlaklarga sirgʻalin tushar. Saroy bogʻi butun gavjumlik va shovqinlardan uzoqda edi. Soyasi moʻjazgina xilvat yaratga katta daraxt ostida iliq shabada kezib yurardi. Jimin shu daraxt tagida Velourani kutishda davom etat ekan u bir qarorga kelib boʻlgandi.

U yana muhabbatiga yengildi. Xoin hisoblansada sevgisi zavol topishiga yoʻl qoʻya olmaydi. Uzoqda sochlari oltin kabi tovlanib yaqinlashib kelayotgan qiz Jiminni koʻrgach u tomon yugurgiladi. Tezda quchogʻiga oʻzini otar ekan sogʻinchdan yelkasidan mahkam quchib oldi. Jimin ham qizning sochlariga yuzini koʻmib chuqur nafas oldi.

— Bugun ham seni sogʻinish bilan kun oʻtkizsam kerak deb oʻylagan edim… - Veloura yigitning boʻynidan qoʻllarini oʻrab olar ekan kulimsirab soʻzlardi.

Jimin ham qizga mayin jilmayib tikilib turardi.

— Endi hech ham sogʻinmaysan! - Jiminni soʻzlaridan koʻzlarini qiziqishdan hiyla qisib bosh chayqadi qiz.

— Nega..? Qirol bilan bizning masalamizni hal qila oldingmi?! - Velourani yuzi yorishib ketar ekan quvonchdan sakrab yubordi. Jiminning yuzidagi nur sonib borardi.

— Qochib ketishimizga toʻgʻri keladi… - Jimin tushkun kayfiyatda soʻzlash davomida lablarini qisti. Velouraning ham shodon yuzi birdan oʻzgardi.

— Jimin… Qirol bunga izn bermasa men bunday qila olmayman - Veloura sekin yigitdan uzoqlashar ekan sochlarinu quloqlari ortiga oldi. Jiminning avzoyi buzilib achchiqlanib kuldi.

— Vero ~ Qirol bunga hech qachon izn bermaydi. Nega undan izn olishimiz kerak! Sen va men… - Jimin qizga yaqin kelib kaftlaridan tutdi. Veloura gʻamgin qiyofada yuzini burdi.

— Jimin… Agar men hozir sen bilan qirol ruxsatisiz qochib ketsam bu habar amakimgacha yetib boradi! Keyingichi! Nima boʻladi bilasanmi? Men sabab Morvessiya sharmanda boʻladi! Amakimga nisbatan bunday qilolmayman. Qochib ketsam Morvessiya obrosiga tuput yetadi. Hatto seni oʻsha rafiqasini mamlakatiga rahm qilmagan qiroling keyingi galda meni yurtimni nishon qiladi! Men bunga yoʻl qoʻya… - Veloura qizarga va ilojsiz koʻzladi ila malum qilish mobaynida soʻzlari yakun topmay kesib tashlandi.

— Unda shahzoda Nikiga turmushga chiqasanmi? Qirol tongda shu oy ichida sizlarni nikohlanishingizni buyruq berdi! Agar qochib ketmasak seni yonimda olib qololmayman… - Jimin chuqur nafas chiqarib qizga ojizlik bilan bildirdi. Hamon uning kaftlarini mahkam tutib olgan, ularni bosh barmogʻi bilan mayin silardi. Ikki ham bir biriga uzoq tikilib qoldi. Velouraning koʻz yoshlari bir birizi izini quvlagandek yuzini yuvib borardi. U vujudidagi ojizlik va iztirob sabab yengil titrab koʻzladini yumdi. U Jimin kabi jasur emas. U ojiza… biroq qoʻrqoq ham.

Veloura Jimindan qoʻllari ohista tortib olar ekan unga mayus tikildi. Bir qadam ortga siljib ogʻir xoʻrsindi.

— Kechir ~ Jimin men… men bunday qila olmayman. Butun koinot guvoh seni juda juda sevaman… Va bir umr seni sevib yashayman. Meni qoʻrqoq deb ata, istasang ahmoq. Ammo sevmadi deya koʻrma! Men bizning yakunimiz baxtli boʻladi deb umid qildim. Hatto men shu saroyga kelgan kunimdan buyon shunday oʻyladim. Lekin tushundimki muhabbatda yakun qanday ekanligi muhim emas, u abadiy davom etaverarkan. Mening eng sof muhabbatim, haqiqatim bu sensan. Hammasini shu yerda tugatamiz. Meni unutma… Vaholanki men seni har nafasimda xotirlayman. Park Jimin meni sevib qolganing va chekkan azoblaring uchun kechir… Va men uchun baxtli yasha! - Veloura soʻngi soʻzlarini sust nafas bilan malum qilar ekan tezda ortiga qayrildi. Chalkash va shoshilinch qadamlari ila ortiga bir bor ham qaramay oʻpkasiga toʻlib qolgan havo yigʻib ildamlar ketardi. Oxirida qoʻllari bilan otirilib chiqqan yigʻi aralash havoni toʻsib oldi.

Jimin esa uning ortidan qulagan muhabbati vayronalari ostida harakatisiz qolib ketgan edi. Qizning aytgan gaplarini hamon ongidan tahlil qilar, ishqnining yakunini qalbi hech ham qabul qilolmasdi. Ammo yakun doim biz istaganimizdek boʻlavermaydi… u bazida ogʻriq bazida cheksiz baxt bilan poyoniga yetadi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Shaffof ayvon pardalaridan zo‘rg‘a sizib kirayotgan quyosh nurlari ulkan xonaga xira yorug‘lik yoyardi. Yorug‘lik shunchalik sust ediki, shohona xona ham huvillab, kimsasiz va sovuq ko‘rinardi. Devorlar, baland ustunlar, og‘ir pardalar, hammasi o‘sha o‘tkir jimjitlik ichida qotib qolgandek. Xonani bosib turgan sukunat esa oddiy emas, yurakka ignadek sanchiladigan og‘ir jimlik edi.

Yotoqda alvon choyshablarga o‘ralgan zaif tana deyarli bilinmasdi. Mitti jussaning faqat yengil ko‘tarilib tushayotgan koʻksi uning hali tirik ekanini namoyon qilardi xolos. Sabinning bedor o‘tgan tunlari yuzida yaqqol iz qoldirgan. Ko‘zlari osti ko‘kargan, lablari qurib oqarib ketgan, odatda nurli bo‘ladigan yuzi esa rangsiz va holdan toygan ko‘rinardi. Uning qorachiqlari bir nuqtaga qadalgandek harakatsiz go‘yo ichidagi barcha tuyg‘ular allaqachon so‘nib ulgurgan.

Iztirob uni asta sekin yemirib borardi. Bu oddiy qayg‘u emas u ichdan bosib, nafasini siqib, butun borligini charchatib yuborayotgan og‘ir alam edi. Xona qanchalik katta bo‘lmasin, shu damda Sabin o‘zini unda yolg‘iz va yoqolib borayotgandek his qilardi.

Xonada yangragan ogʻir qadamlar yotoq tomon yaqinlashar ekan Jungkookning ogʻir nafasi eshitildi. Sabin unga orqa oʻgirilib hech nima sezmagandek yotardi.

— Seni asosiy qasrga olib ketaman! - Jungkook gapni nimadan boshlashni bilmay oxiri tilga kirdi. Sabin gapirmaslikni tanladi. Yana uzoq sukunat.
— Yonimda boʻlsang hotirjam boʻlaman. Hali toʻliq tuzalmagansan… Seni xonam… - Jungkook qiz eshitib turganini bilgani bois davom etar ekan Sabinni soʻzlari uni toʻxtatdi.

— Bas! Ketmayman? Sen bilan birga bitta xonada zoʻrgʻa nafas olyapman. Meni tinch qoʻy va daf boʻl! - Sabin unga yotgan koʻyi qimir etmay oʻshqirdi. Yuragi yonim nafasi bogʻziga tiqildi.

— Men bilan ketasan! Tamom! - Jungkook gʻazablanib qarshi buruq berdi. Sabin tezda oʻrnidan qoʻzgʻalar ekan unga tik qarab qosh chimirdi.

— Ketmayman dedim! Betobligim seni bezovra qilmasin. Hatto meni oʻldirishga ham tayyor eding endi nima oʻzgardi? Xoʻsh nima? - Sabin unga nafrat bilan termulib turardi. Jungkook soʻzsiz jim qoldi. Ammo intizor nigohlari Sabinga qadalgan.

— Senga ishonmayman… Yonimda boʻlishing kerak! - Jungkook oʻzini suvuqqon tutishda davom etdi. Sabin uning gaplarida alam bilan baland ovozda kulib yubordi. Ichidagi toshib borayotgan gʻazab va ogʻriqni shu bilan yuzagan chiqarmoqda.

— Ortingdan yana pichoq sanchishimdan qoʻrqyapsanmi Jeon!? - Sabin unga kesatiq aralash qoʻrslik bilan savol berdi va gʻalati jilmaydi.
— Haa… qoʻrqaning yaxshi! Qoʻrq! Ammo kamaringga meni bogʻlab qoʻya olmaysan. Istganim ishimni istagan vaqtim qilaman! - Sabin unga alamzada soxta achchiq kulimsirash bilan bayon etdi.

— Lozim topsam kamarimga boʻlmasa ham yotogʻimga bogʻlab qoʻya olaman. Seni nazorat qilishim uchun yonimda olib yurishim shart emas! - Jungkook oʻrnida qoʻzgʻalar ekan qizning asabiy yuzini tepadan kuzatib turdi.

— Turqingni koʻrishni istamayman! Sendan va sen bilan bogʻliq hammasidan nafratlanaman. Oʻlishingni istayman! Ha! Oʻlib ket! Hayotimdan daf boʻl! - Sabin asabiy sochlarini qisib tipichilab tobora asabiy qichqirar ekan ogʻzidan chiqqan soʻzlarning hech birini anglamasdi. Jungkook uni gʻamgin qiyofada jim kuzatardi. Sabin biroz tinchlanib hansirab nafas olar ekan holsizlanib egilib qoldi.

Jungkook qizning jimib kuchsizlanib qolganidan foydalanib uni qoʻliga dast koʻtarib oldi. Sabin zaiflikdan qimir ham eta olmas, faqat oʻpkasini toʻldirib nafas olardi. Jungkook uni qoʻliga hech qanday urinishlarsiz koʻtarib eshikdan chiqib ketdi. Tosh qasrdagi ayonlar ularni ortidan kuzatib qolar ekan Jungkook qizni qoʻlida tutib butun qasrni ham tark etdi. Asosiy qasr tomon oʻrmon oralab piyoda yurib borar ekan soqchilar unga otga minish taklifini berganini ham eshitmasdi. Sabin charchoq va holsizlikdan sust nafas olib Jungkookni koʻksiga boshini qoʻyib ketardi. U Jungkookning dimogʻiga urilayotgan ifori unga yoqib ketayotganini boshqarolmasdi. Har bir qadamda qayta qayta kuchayib borayotgan yoqimli ifor Sabinni oʻsha ishq va tashnalikka tortardi. U qalbida tipirchilayotgan hislarini rad etmasdi. U hamon oshiq…

•·.·❖·.·•

Tanasini qoplab olgan iliqlik, yelkasida yengil harakar qilib uni silab erkalab turgan begona qoʻllarni his qigan qiz ogʻir kipriklarini sekin koʻtarib koʻzlarini ochdi. Jungkookning ilk tunida qarshilagan yuz qiyofasiga duch keldi. Uning nigohlarida muhabbat va mehr akslangan. Koʻzlar toʻqnash kelar ekan Sabin bir necha daqiqa oʻzini oʻsha eski paytlarga qaytib qolgandek his qildi. Faqat va faqat ishq va quvonchdan iborat lahzalar. Sabin haqiqat nuqtasiga qayar ekan betoqatolanib atrofga alangladi. Yotoqda hech bir kiyimsiz Jungkookning yalang tanasi qurshovida uzoq vaqt uhlab qolganini fahmladi. Koʻzlarini pirpiratib Jungkookdan uzoqlashishga shaylangan palla metin qoʻllar bellarini qisdi. Jungkook qizning yuziga juda yaqin keldi.

— Unut… Bir lahza barini unut! Seni sogʻimdim - Jungkookning pichirlab chiqqan soʻzlaru bilan qaynoq nafasi yuzini qizilligini oshirib yuborgan edi. Sabin Jungkookning xohish va oʻtinchdan yonib turgan qorachiqlariga uzoq tikilib qoldi. U ham vujudida avj olib borayotgan istakka qarshi chiqish niyatida emasdek.

Jungkook biroz ogʻir kulimsirab qoʻyib lablarini ohista uning peshonasiga bosdi. Soʻng yuzining har yeridan oʻpichlarini muhrlab pastlashib nozik sezgir boʻyin teriga bu gal tishlarini ham botirdi. Sabin entikib nafaa olarkan koʻzlarini yumdi. Ammo u Jungkook uchun faqat ehtiyojlarini qondiruvchi kanizaklariga bilan tenglashib qolishni istmasdi.

— Toʻxta! Men sening shaxsiy qondiruvchi kanizaging emasman! - Sabin kesatiq bilan buyruq berdi. Jungkook buni eshitsada tishini yana teriga yaxshiroq botirib oldi xolos. Sabin bundan ingrab yuborar ekan Jungkook toʻxtadi.

— Sen mening jonimsan… Sen ham buni istaysan inkor etma! Istamasangda meni istagim qudrati bugun ikkimizga ham yetadi… - Jungkook kaftlarini qizning koʻksiga toʻldirib ularni qisib olar ekan lablari oʻz ishini davom etkazdi.

Ishtiyoqi qizning sust ingroqlaridan toshib borar ekan tezlikda joyida qozgʻalib kichik tanasi ostiga oldi. Dastlab yoqimli erkalashlar namlikka yetkazish uchun xizmat qilgan boʻlsa, qopolliklar xohish kuchi ortganidan darak edi. Tashnalik bilan egallangan lablar Sabinni nafasiga chek qoʻyar ekan sonlari orasiga ehtirosi bilan oʻyin qilayotgan qattiqlik tanasini boʻshashtirib yuborardi. Barini atay ohistalik bilan bajarayotgan Jungkook qizni qiynashni maqsad qilgan. Sabin oʻzligini unutib barmoqlarini yigitning boʻyni ortida sochlari orasiga kirgizdi. Jungkook bu rozi rizolik belgisidan mamnun harakatlarini tezlashtirib borar ekan qarshi tomondan javob ololganidan quvonchda.

Koʻp vaqt oʻtmay xonada yoyilgan qizning behayo tovushi muhitni qaynoqlashib borayotganidan darak. Yotoqning kuchli qoʻzgʻalishi ortidan Jungkookning ingrab yuborishi uning bu lazzatga naqadar muhtoj boʻlganini sezdirib qoʻydi. Botib borayotgan quyosh nurlari ikki tanadan oqib tushayotgan ter tomchilarini yaltirashiga sabab boʻlmoqda. Tun endi oʻz ustunligini oʻrnatmoqda. Tundagi aql chegarasini buzib tashlagan rejalar esa allaqachon oʻz kuchini koʻrsatmoqda. Ishq yana gʻolib boʻlganmidi? Yoki ehtiros?

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Tongning salqin shamoli qizning pala partish yopilgan choychab ostidan ochiq qolgan tana qismlarini muzlatgandek sovuqlik berardi. Sabin tanasida ogʻirlik va charchoq bilan koʻzlarini ochdi. Kechagi tun uzoq davom etib butun tanasida yaqqol namayon boʻlgan koʻkish dogʻlar bilan qoplangan tanada akslanardi. Sabin arang boshini yostiqdan koʻtarar ekan tanasini oppoq choyshab bilan yopishni ham unutmadi.

Yotoqdan biroz uzoqda moʻjazgina ish stolida qogʻoz varaqlayotgan yigit uning etiborini tortdi. Sabin barini qayta xotirlab ovoz chiqarib hoʻrsinib yubordi. U yana oʻsha uni abadiy azobga duchor qilgan hislarga taslim boʻlgandi. Kecha nafratlangan insoniga bugun tanasi va ruhini qayta topshirib qoʻydi. Jungkook qizni sezib oʻrnidan qozgʻaldi. Koʻksini yarmigacha yopib turgan tungi halat baquvvat mushaklarni koʻz koʻz qilayotgandek. Sabin bir lahza uni qayta oʻsha tijoratchi yigit siymosiga tasavvur qilib yubordi. Ammo Jungkookning uning yuziga tekka qoʻllari hushini uchirdi. Jungkook qiz tengi pastlashib kaftlari bilan yuzini mayin silardi.

— Hayrli tong Sevgilim… - Jungkook gʻoyo hech nima boʻlmagandek, bir lahza bari shunchaki tush kabi oʻtib ketgandek harakat qilmoqda. Ammo yuzida hamon magʻrurlik va takabburlik mavjud.

— Afsuski sen bilan hayrli emas! - Sabin bir zumda haqiqatga qaytdi. Qoshlarini chimirib yuzini Jungkookning qoʻlida nari oldi. Jungkook miyigʻida asabiy kulimsiradi.

— Tunda barchasini hisoblashib oldik deb oʻylagan edim! Balki yetarli boʻlmagan… - Jungkook qizni sinchkov kuzatdi. Sabin ham uni kiprik qoqmay kuzatardi.

— Tundagi hisoblashishimiz shunchaki er xotin ado etishi kerak boʻlgan masala! Har xolda men oʻzim sendan boshqasi bilan qoniqtira olmayaman… - Sabin unga iztaza bilan kinoya qilar ekan ensasini qotirdi.

— Demak har tun seni men qoniqtirishim kerak! Muammo yoq bajonidil bajaraman. - Jungkook hazlomush ohangda soʻzlab lablarini Sabinning yanoqlariga bosdi. Sabin koʻzlarini asabiy yumar ekan oʻzini oppoq farishtadek tutayotgan yigitdan gʻazablanib borardi.

— Meni boshqacha yoʻl bilan qoniqtirishingni istayman! - Sabin yigitga jiddiy nigoh bilan qaradi.

— Xoʻsh…

— Sevgi, e’tibor, rahm shavqat, ishonch, mehr… Oxirida huddi yashashga ulgurmagan bolamiz kabi chaqaloq! Huddi meni tark etmasingdan avvalgi paytlar kabi… - Sabinning koʻzlarida yoshlar mavjlanar ekan dimogʻi achishdi. Ammo hamon qizarib borayotgan koʻzlarini Jungkookka qadagan.

— Sabin… Biz yana farzandli boʻla olamiz. Sen istasang bari avvalgidek boʻladi… - Jungkook qizning tozgʻigan sochlarini quloqlari ortiga oldi.

— Boʻlishi mumkindir… Faqat sen qasosingdan voz kechsang! Velamoraga qarshi urushni toʻxtatsang! - Sabin vujudida kichik umid uchquni ila oʻtinch bilan tikildi unga. Jungkookning yuzi jiddiy va sovuq holda qotdi. Hissiz nigohlarida hech bir ma’no yoʻq. Havsalasiz koʻzlarini yumib oʻrnidan qoʻzgʻaldi.

— Nima bilgansan hali toʻliq aniqlashtirmadim ammo qasos olinishi muqarrar! Men voz kechmayman. Urush boʻladi va men niyatimga yetaman. - Jungkook katta qadamlar bilan eshik tomon yoʻnaldi.

— Niyating meni oʻlimimmi!? - Sabin qatti va sert tonda qoʻqisdan savol berdi. Jungkook joyida toʻxtab qoldi.

— Oʻlishingga yoʻl qoʻymayman!

— Oʻlishni istasam hammi!? - Sabin u tomon alam bilan tikilgan koʻyi soʻroqladi.

— Oqshom qirollik dasturxoni yoziladi. Seni u yerda yopiqroq libosda koʻray! - Jungkook shahvoniy holatda eshikni ochar ekan qizning qichqirigʻi uni toʻxtatdi.

— AAA ABLAH BUZUQI! - Jungkook bir qadam ichkariga kirar ekan Sabin tomon taajjublanib qaradi.

— Egningdagi yarimga matoni ham yechib tashla! Burun saroy koʻrsin doim latta puttaga oʻralgan qismlaringni! Yalangʻoch yur axir bu seni saroyingku! - Sabin yigitning shahvoniy holatda eshikdan chiqib ketayotgani sabab rashkdan aqlini yoqotar ekan bot bot kesatiq bilan Jungkookni kiyimini almashtirishga buyurayotgan edi. Jungkook koʻzlari chala kulimsirash bilan yumar ekan halat baogʻichlarini yechib qizning qarshiga koʻksini butunlay yopib qayta bogʻladi. Bogʻich iplarini mahkam qisib Sabinga qosh qoqib xonadan chiqib ketdi.

Sabin asabiy nafas chiqarar ekan u ham uzoqdagi halatni egniga tashladi. Jungkookning gaplaridan hunobi oshib halat iplarini mahkamlar sochlarini jahl bilan ortga otdi.

— Men ham voz kechmayman! Seni men magʻlub qilaman Qirol Jeon!

•·.·☆·.·•

Yorugʻlik nuri yetib bomagan yoʻlaklardan tezlashgan qadamlad bilan yurib borayotgan qiz oʻtgan gal unga maktub tutqazilgan xilvat tomon harakatlanar edi. Shohona libos, ogʻir ammo yaltirashi koʻzni qamashtiradigan taqinchoqlar va har qandag kishi maftun etadigan koʻrinishi bilan betoqatlanib atrofga alanglardi. Yonidan sharpa oʻtib ketganini sezganida darrov ortiga oʻgirildi.

— Hazrati oliylari maktubda keyingi uchrashuv sanasi va manzil yozilgan. Ehtiyot boʻling… - Sabin barmoqlari titragancha qogʻoz boʻlagini qoʻliga oldi. Koʻzlarini pirpiratib atrofni tekshirar ekan yuragi juda tez tez urardi.

•·.·.·.·••·.·.·.·••·.·.·.·••·.·.·.·••·.·.·.·••·.·.·.·••·.·.·.·•
KEYINGI QISMLARDA:

— Chunki u homilador!

>>>>

— Jungkookning hayoti evaziga oʻzingnikini garovga qoʻyasanmi?

>>>>

— Yoq Qishloq qizi… Bugun sen shu hovuz ichida qirolichasan! Balandroq ovoz chiqarishing kerak!

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna

Fated Lies

2026-05-04T19:07:52.776Z

『 22-CHAPTER 』

| “In another life, I would have chosen you without war, without blood, without fear.”

| “Boshqa bir hayotda men seni urushsiz, qonsiz va qo‘rquvsiz tanlagan bo‘lardim.”

•┈┈┈┈┈┈┈•✦•┈┈┈┈┈┈┈•

Quyosh ufq bag‘riga tobora chuqurroq singib borayotgan lahzalar edi. Osmon g‘arb tomonda qizg‘ish va oltin ranglarga burkanib shafaq butun ufq bo‘ylab mayin alanga kabi yoyilgandi. Kun bo‘yi olamni isitgan nur endi so‘nggi bor yer uzra sirg‘alib, asta sekin ortga chekinardi.

Havoda oqshomning salqin nafasi sezilar, yengil shabada qasr devorlari va baland minoralar oralab o‘tib, ayvonlardagi pardalarni sekin tebratardi. Oqartirilgan devorlar va marmar ustunlar quyoshning so‘nggi nurlarida xira oltin tusga kirgan, qirollik esa shu lahzada odatdagidan ham sokinroq ko‘rinardi.

Qasrning eng baland minoralaridan biridagi ayvonda esa Sabin yolg‘iz turardi. Harir libosining etaklari shabada ta’sirida yengil hilpirar, yuziga tushgan soch tolalari ham shamol bilan birga mayin silkinardi. Ammo u qimirlamas, nigohlarini ufqqa deyarli butunlay botib ulgurgan quyoshga qadagancha turardi. Yuzida mahzun ifoda bilan hayolga choʻmgan.

Go‘yo uning ichidagi iztirob ham osmon bilan birga so‘nib borayotgandek edi. Ko‘z oldida kun asta sekin zulmat bag‘riga singar, quyoshning so‘nggi olovrang chekkasi ham ufq ortiga yashirinishga chog‘lanardi. Uch kun ilgari roʻy bergan uchrashuv haqida oʻylab chuqur nafas chiqardi. Yana arosatda zaiflashgan irodasi ila yolgʻiz qolib ketgan edi.

{ uch kun avval }

Zimistonlikka burkangan tun oʻz hukmronligini oʻrnatgan. Sabin ikki oqsoch qiz bilan qora yopinchiqqa burkanib qarsdan uzoqlashib borardi. Maktubda belgilangan joyga yetib kelgach atrofga sinchkov nazar tashladi.

— Meni shu yerda kuting… - Sabin qat’iy buyruq berib oldimlab ketdi. Ikki qiz ham egilib oʻsha joyda qolib ketdi. Oʻrmon qariga ilgarilab kirib borar ekan uzoqdagi shamchiroqni ilgʻab oʻsha tomonga qadam tashladi.

Erkak ham qora yopinchiq yopinib olgan. Xira nur taratayotgan shamchiroq yaqinlashib kelgani naqadar porlab turganini sezdi. Boshidan yopinchigʻini yelkasiga tushirgan qiz jiddiy qiyofada erkakka tikilib turardi.

— Xabaringizni oldim. Menga qanday taklifingiz bor edi? - Sabin sovuq va rasmiy ohangda murojaat qildi.

— Buni e’tiborsiz qoldirmasligingizni bilardim Malikam. - Jiyeong ham yopinchiqni tushirib gʻalati iljayib bayon qildi. Sabin uning soʻzlaridan nafratlansa ham hozirgi vaziyatda uning yordami kerak edi. Chunki u Velamorani qurbon qilolmaydi.

— Togʻri maqsadga oʻtsak! - Sabin qoʻrslik bilan soʻzlarini bayon etdi. Jiyeong miyigʻida iljayib qoʻyib qizni biroz kutdi.

— Mamlakatingiz uchun sevgilingizdan voz kechadigan darajada jasursiz! Bu ish xavfli boʻlishi mumkin. - Jiyeong qizni kuzatish davomida qoʻshimcha qildi. Sabin bu ishi haqiqatdan Jungkookdan voz kechish ekanligini anglab turardi. Jungkook bundan habar topsa uni kechirmasli ayon.

— Avval taklifingizni eshitmoqchiman! Nega paysalga solyapsiz?! - Sabin bu gal balandriq tonga soroqladi.

— Hamkorlik taklif qilmoqchiman albatta. Taxtni ukamdan tortib olishimga yordam berasiz. Men esa Velamoraga qarshi urushni bekor qilaman. Yagona yoʻli shu… Jungkook bu urushdan hech qachon voz kechmasligi aniq! - Jiyeong ochiqchasiga maqsadini ayon qilish davomida Sabin atrofida aylandi. Sabin chuqur oʻyga toldi. Jungkook taxt uchun qancha kurashdi. Shu sabab jarohat oldi. Hatto oʻlim bilan yuzlashdi. Sabin unga nisbatan bundat adolatsizlik qila olarmidi. Nima boʻlsa ham hamon u oʻsha johil qirolini sevadi. Sabin mum tishlagandek jim qoldi. Jiyeong qizning sukutda qolganidan toqatsizlanib barmogʻini qarsillatdi.

Sabin hayolot chegarasidan yana haqiqatga qaytdi. Koʻzlarini pirpiratib erkakka hissiz nigoh ila qarab turardi.

— Jungkookka ziyon yetkazmaslikka soʻz berasizmi? - Jiyeong qizning soʻzlaridan soʻng soxta kulimsiradi.

— Hamon Jungkook haqida qaygʻurasan. Ammo u sendan allaqachon voz kechgan. Magʻrur, shavqatsiz va takabbur qirolga aylangan. Uning atrofida minglab ayollar parvona. Istaganiga istagan vaqtda ega chiqadi.

Sabin… Soddadigan malika! Jungkookka endi seni keraging yoʻq. U sendan nafratlanadi. Eshitishimcha, onasini oʻlimi seni mamlakating bilan bogʻliq emish… Qasos sabab sendan osongina voz kechgan. Balki tez orada seni ham gumdon qilar… Mamlakating kulini koʻkka sovurmagunicha toʻxtamaydi u. Sen ukamni mendan koʻra yaxshiroq bilmasliging aniq! U bir narsani maqsad qilsa yoʻliga toʻgʻanoq boʻlgan barcha narsani yoʻq qiladi. Sen esa u uchun bir toʻsiqsan. Aqlingni ishlat qizaloq… - Jiyeong Sabinni atrofida aylanar ekan yelkasini qoqib qoʻydi. Sabin uning gaplarini eshitib turarkan dimogʻi achishib tomogʻiga achchiq tosh tiqilib qoldi. Tasvirlar xiralashib borardi, nafasi tez, yurak ritmi ham kuchayib borardi.

— Soʻz ber! Jungkookka hech qanday zarar bermaysan… - Jiyeong shuncha aytgan gaplari havoga uchganidan ensasini qotirib yuz burdi. Qizning qarshiga kelib yelkasini qisti.

— Shundoq ham ukamga ziyon yetkazmayman. Men Jungkookdan koʻra rahmdil insonman. Ammo senga achindim Malika… - Jiyeong qizga achingandek yuzini burishtirdi.

— Ammo… men bu haqida oʻylab koʻrishim kerak. Kenyinroq senga javobini aytaman - Sabin uchun bundan hiyonatga qoʻl urish juda qiyin edi. Jungkook undan nafratlanib qolishini, taxtdan ayrilganida qay koʻyga tushishini oʻylab qaygʻurardi.

— Ehhh! Yaxshi… Ammo bizda vaqt juda kam. Bir oydan soʻng Jungkook mamlakatingga bostirib boradi. Tezroq chora koʻrish kerak. Tanla… Velamora yoki Jungkook! Shuni unutmaki Velamorani tanlasang Jungkook omon qoladi va sevgiling bilan baxtli hayot kechiraverasan. Ammo urush boʻladigan boʻlsa Jungkook Velamoraning aholisini qirib tashlaydi! Sen Junghwa qilgan daxshatli urushlarni eshitgandirsan. Barini Jungkook boshqargan. Velamorani bir zarba bilan yakson qila oladi…. - Jiyeong yana oʻz tasirini oʻtkazishga kirishdi. Sabin buni bilsada jim edi. Chunki uning soʻzlari aynan haqiqat. Veloramora ayni damsa urushga tayyor emas. Jungkookning qoʻshini juda kuchli, uning oʻzi ham. Sabin uchun eng qadrli insonlar esa Velomorada tinch hayot kechirmoqda. Qanday qilib ularning hayotini buzib tashlaydi. Urushni toʻxtatishning chorasi boʻlsa u qanday qilib minglab insonlarning oʻlimiga indamay qarab turadi. Jungkook kiprik qoqmay Mimo amakini oʻlimva hukm qildi. Koʻz oldida elchini boshini uzib tashladi. U vahshiy edi. U hech kimga rahm qilmaydi. Sabin koʻzlarini qattiq yumdi. Issiq yoshlar yuzini kuydirib yubordi. Ammo sevgisichi…

— Menga vaqt kerak…

— Yaxshi! Unda bu koʻzguni ol. Bir haftadan keyin toʻlin oy chiqadi. Bu koʻzgundan toʻlin oy nurini minora ayvonidan qalin oʻrmon tomon yoʻnaltirasan. Agar rozi boʻlsang shundan bilib olaman. Erta tongdan senga maktub yuboraman. Ungacha xayr malika! - Jiyeong shamchiroqni qoʻliga qattiq siqib oʻrmon tomon yurib ketdi. Sabin zulmat qarida yolgʻiz qoldi. Oy nuri ham yoʻq. Koʻkda esa minglab yuzduzlar yaltirab turardi. Ammo ular oyning yorugʻlini bera olmasdi. Sabin chuqur nafas chiqarib soʻng oʻpkasini oʻrmonning nam havo ila toʻldirdi.

{ hozirgi vaqt }

Sabin ayvondan ichkariga kirgacha harir halatini yechib yotoq tomon yoʻnaldi. Koʻzlarida charchoq, yuzi nursiz va mahzun. Eshikning keskin ochilishi xushini uchirib yuborar ekan sergaklanib oʻsha tomonga qaradi.

Jungkook yonida ikkita soqchi, saroy ayonlari va yonida bir qiz bilan kirib keldi. Uning vajohatidan gʻazabga berilgani bilinib turardi. Qoshlarini jahldan bir biriga yaqinlashib singib ketar, qadamlari esa nafrat bilan polga kuch bilan bosilardi. U togʻri Sabin tomon kelar ekan qarshiga turib yelkasida mahkam qisdi. Sabinning tanasi silkinib ketar ekan Jungkookning chalgali kuch bilan yelkasini qisib ogʻriq berardi.

— Bunga qanday qoʻl urding!? - Jungkook qizning yuziga nafrat bilan tikilib oʻsbqirdi. Sabinning tanasi titrab ketar ekan koʻzlari yoshlandi. Shundoqdan singan qalbiga bu tanali soʻzlar battar ogʻir botdi.

— Nima haqida gapiryapsan!?- Sabin ham oʻzini ortga olishga urinib u tengi oʻshqirdi.
— Qoʻyib yubor meni! - Sabin tipirchilab yuzini burdi.

— Meni hech narsadan habar topmaydi! Istaganimni qilaman deb oʻyladingmi? Akam bilan til biriktirib ortimdan pichoq urishni reja qildingmi? Bunga qanday hadding sigʻdi! Gapir! - Jungkook gʻazabkor ohangda oʻshqirib Sabinni jahl bilan silkilab tashladi. Soʻngida uni polga uloqtirar ekan muvozanatni yoqotgan qiz yuzi bilan yerga yiqildi. Boshini koʻtarib alam bilan nafas olgan Sabin uzoqda yerga koʻz tikib bemalol holatni kuzatib turgan qizga qaradi. Oʻsha kuni bu oqsoch qiz u bilan birga oʻrmonga borgan edi. Sabin yerga choʻkkalab koʻzlarini qattiq yumdi.

— Meni baridan habarim bor! Sen qilgan barcha ishni kuzatib turaman! Oʻzing mendan aqlli sanaysan! Zigʻircha miyang bilan menga tuzoq qoʻymoqchi boʻldingmi? Bunga qanday jut’at etding?! - Jungkook qizni yana silkilab bilaklaridan tutib yuzini oʻziga oʻgirdi. Sabin allaqachon ogʻriqdan yigʻlab yuborgan. Nafas ololmay bogʻilib borardi. Bari oshkor boʻldi. Jungkook esa gʻazabning choʻqqisiga chiqqan.

Sabin gapira olmay qoldi. Bir zum oʻpkasiga havo oqimi kirolmay nafassiz qolib ketdi. Bilaklaridagi bosim Jungkookning oʻtkir gʻazabkor nigohi bilan bir xil edi.

— Senga hech qachon ishonmayman! - Jungkook qisilgan jagʻlarini harakatga keltirib vishillar ekan Sabinni yotoq chekkasiga uloqtirdi. Sabin zarb bilan yotoq burchagiga urilar ekan nafasi qaytib ketdi. Bari tugashini istab yuzini choyshab chekkasiga koʻmdi.

Jungkook ortiga qayrilib ularni kuzatib turgan ayonlarga qaradi. Peshonasini jahl bilan ishqalar ekan chuqur nafaa olardi. Agar hozir oʻzini bosib olmasa aniq Sabinni halok qiladi. Uning gʻazabi qizni harob qilishi bilardi. Sabin qanchalar qaysar va maqsadidan qaytmas inson ekanini u bilardi. Jiyeong bilan til biriktirib unga qarshi chiqishgacha boribdimi demak maqsadi aniq.

— Narini mening haramimdagi kanizaklar orasiga joylashtiring. Qilgan ishi uchun esa mendan oltin sanchiqcha bilan mukofotlang! - Jungkook shu soʻzlarni baland ohangda aytib hammani xonadan chiqishiga buyruq berdi.

Sabin bu gaplarni eshib koʻksiga qoʻlini olib bordi. Koʻksidan butun vujudiga yoyilgan ogʻriq uni kuchsizlantirib borardi. Xonada Jungkookning qadam tovushlari yangrar ekan Sabin mana endi ham yanada daxshatga tusha boshladi. Jungkook uning bu ishini shunday qoldirmaydi.

— Oʻrningdan tur! Qarshimga kel! - Jungkook qizni tepadan kuzatar ekan buyruq berdi. Sabin biroz shu holatda jim qolar ekan miyasiga turli xil fikrlar paydo boʻla boshladi. Jungkookning qarshisiga qanday chiqadi. Unga nima deydi.

Ammo uning qilgan jirkanch ishlari, xiyonati va qotilliklari birma bir miyasiga aylanar ekan nega unga qarshi chiqmasligi kerak edi. Sabin bularning hech biriga loyiq emasdi. Qasos sabab unga ziyon yetkazishga Jungkookni haqqi yoʻq edi. Sabin boshini koʻtarib oʻrnidan qoʻzgʻaldi. Jungkookning qarshisiga kelar ekan yuziga tik qaradi. Sabin ham ayni damda undan nafratlanadi. Qilgan ishidan mana endi ham hech afsusni his qilmayapti.

— Hoʻsh! Mendan nimani kutgan eding! Senga qoʻshilib mamlakatimni birga yakson qilishimnimi? Har kecha kanizaklaring bilan don olishishingni kuzatishimnimi? Tosh qasringga qamalib ilojsiz sening vaxshiyliklaringni koʻrib seni maqtashimnimi? Nima kutgan eding! - Sabin oxirida jahl bilan oʻshqirdi. Jungkookning qisilgan nigohlariga tik qarab koʻksidan itardi.
— Yodingda boʻlsa senga aytgan edim! Sen Velamoraga emas menga urush elon qilding deb. Men oʻsha urushni boshladim huddi sen kabi! - Sabin unga jur’at bilan tik qarab alam bilan soʻzlardi.

— Ortimdan pichoq urish bilanmi? Akam bilan birga yaqinlik qilish bilanmi? Balki unga tanangni ham topshirarsan! - Jungkook oʻzi oʻylagan narsadan oʻzi tutoqib ketdi. Hayolida Sabinni akasi bilan birga tasavvur qilib mushtini tugib yuzini burdi. Chuqur nafas chiqarib yana qizga yuzlanar ekan Sabin magʻrur qiyofada qahr bilan unga tikilib turardi.

— Agar bu xalqimni himoya qilishga yordam bersa hammasiga tayyorman! Men bir gal xalqim uchun sendan voz kechdim.

Hoʻsh bu gal nima halaqit beradi menga! Sendan voz kechaman… Huddi sen meni oʻrnimga boshqasini qoʻya olganing kabi! Sen menga hiyonat qila olganingdek men ham bunga qoʻl uraman! - Sabin soʻzlarini baland tovushga bildirar ekan yuzini qizarib borardi. Jungkook uning soʻzlaridan soʻng keskin harakat bilan kaftini qizning boʻyniga oʻrab oldi. Sabin boʻynidagi qisilish sabab bogʻilib havosiz qolib tipirchiladi. Jungkook kuch bilan qizni bogʻib olar ekan koʻzlaridan olov chaqnab turardi. Bir soniyalik gʻazab sabab qizni oʻldirib qoʻyishi tayin edi. Jungkook qizning koʻkarishga ulgurgan yuziga qarab jagʻlarini qisar ekan qoʻlini boʻshatib yubordi. Sabinning qaddi egilib chuqur nafas olib yoʻtalar ekan achchiq nadomad bilan yigʻlardi. Jungkook unga bunday munosabatda boʻlayotgani Jiyeongning soʻzlaridagi haqiqatni koʻrsatib berardi. Jungkook uchun endi uning bir tiynlik qadri yoʻq. Hatto uni oʻz qoʻli bilan oʻldirishga ham tayyor. Jungkook qizni bilagidan turtkilab mahkam qisib oʻziga qaratdi. Sabinni tanasi qalqib ketar ekan Jungkookni yuziga alamzada tik qaradi.

— Mendan voz kechishga majbur qilgan oʻsha xalqingni tak tugu bilan yoʻq qilaman! Butun tarixdan nomini oʻzim oʻchirib tashlayman! Agar yoʻlimga toʻgʻanoq boʻladigan boʻlsang…. - Jungkook qizga qahr bilan tikilib soʻzlarini dona dona qilib aytdi. Oxirida soʻzladi uzilib qolar ekan Sabinni abgor yuziga tikilib jim qoldi.

— Oʻldir… Meni oʻldirsangina yoʻlingga gʻov boʻlmasligim mumkin! Hozir oʻldir! Senga hatto qarashdan ham hazar qilyapman… - Sabin yuzini burishtirib achchiq soʻzlarini bayon etga koʻyi tikilib turaverdi.

— Hazar qilaman deging! Shu tanang tagimda harob boʻlganida oʻzingdan hazar qilasan! - Sabinni sudrab yotoqqa olib borar ekan kuch bilan otib yubordi. Kiyimlarini jahl bilan yechib uloqtirar ekan endi qochishga shaylangan qizni oyoqlaridan tutib qoldi.

— Menga teginma!!! Daf boʻl lanati… - Sabin oyoqlarini tortib olar ekan tipirchilab yotoqdan tushishga urindi. Jungkook qizni oʻzi tomon tortqilar ekan egnidagi shaffof libosni ham uzib oldi. Butunlay kiyimsiz qolib ketgan qiz battar tipirchilab uning changalidan chiqib ketishga urindi. Jungkook bir urinishda qizni tagiga oldi.

Baquvvat qoʻllari qizni belidan qisib yotoqqa kuch bilan bosib turardi. Sabin bundan nafasini yoqotgan kabi bogʻilib yuqoriga talpinardi. Oyoqlarini majburlab ikki ayirib ular orasiga kirib olgan Jungkook qizning koʻksiga urilayotgan qoʻllarini yuqoriga koʻtardi. Hech qanday namliklarsiz zarb bilan kirgan organ qizning qichqirigʻiga sabab boʻldi. Allaqachon qattiqlashgan azo torlikda siqilib qolar ekan Jungkook ham ingrab yubordi. Sabinning ruhi tanasidan ayrilgandek ogʻriqdan qimir eta olmas edi. Kislorod butun tanasidan chiqib ketgandek edi. Oyoqlari orasidagi ogʻriqni hali umri davomida his qilmagan. Jungkook uni doim avalab kelgandi. Ammo ayni damda eng koʻp u azob bermoqda.

Jungkook qizga nafrat bilan qosh chimirib tikilar ekan undan chiqib yana zarb bilan ichkariga kirdi. Bu galgi ogʻriq qizning belida tepaga yoyildi.

— AHH! - Qichqirib yuborgan qiz lablarini tishlab palapartish nafas olar edi. Jungkook yoqimli torlikdan, anchadan buyon telbalarcha xohlagan tanasida rohatda chuqur nafas olib yubordi. Jungkook qizning koʻksiga kafti olib borib ularni siqimlar ekan qichqiriq ohangi oshdi. Zavqdan nima qilari bilmay Sabinni tanasiga tishini botirib chiqar ekan hech qanday rahm shavqatsiz terini uzib olishga shaylangandek edi. Maqsad qiznga qattiq jazo berish va bu hech qanday qahm shavqatsiz boʻlishi kerak edi. Bu Sabin uchun ogʻriqli va qilgan ishiga munosib abadiy xotirlanadigan.

Jungkook birdan harakatlanishni kuchaytirib yuborar ekan yotoqa ham unga hamohang siljib borardi. Sabin har silkinishda ogʻriqdan dod solsa, ritm ham kuchayib borardi. Jungkook ayovsiz ravishta suqulib kirib qizning jonini sugʻurib olayotgandek edi. Eng achinarlisi bundan faqat oʻzi rohatlanmoqda. Tagiga ezilib borayotgan kichik jussa esa kuchsizlanib harakatsiz qolib ketgan.

Shu holatda sira toxtashni istamagan Jungkook yana bir bor kuch bilan ichkariga intildi.

Bu gal Sabin yuragidagi sanchiq sabab sapchib tushdi. Ammo hatta nafas olishga ham kuchi yetmasdi.

Jungkook qaynoqlikni his qilar ekan qizdan ayrilib masofani uzaytirdi. Oppoq choyshabdan alvon qon yoyilib borar ekan allaqachon xushini yotoqgan qizning tanasi koʻkarishlarga toʻlib ketgan edi. Jungkook choyshabga singib borayotgan qondan uzoqlashib qizga yaxshiroq nazar tashladi. Sabinni tanasi goʻyo jonsizlanib qolgandek harakatsiz va oppoq edi. Qonning hajmi oshib borar. Soniyalar ichida butun yotoq alvon rangga kirdi. Jungkookning yuragi bir zum toxtab qoldi. Goʻyo qizning barcha qoni tanasidan chiqib ketayotgandek edi.

— Sabin! - Jungkook qizga tezda yaqin kelar ekan koʻzlari vahimadan kattalashib ketgan. Qoʻllari qaltirab Sabinni oʻlib qolishidan qoʻqruvga tushgandi. Jungkook qizni quchogʻiga olar ekan sochlarini silardi. Ayni damda quchogʻidan chiqarsa undan ayrilib qoladigandek edi.
— Iltimos meni tark etma! Yordam beringlar! - Jungkook vahimaga tushib qizning yuzini kaftlari orasiga oldi. Qon esa yotoqqa battar singib borardi. Sabinning oyoqlari orasiga butkul lahta qonga belangan. Bu zulmatda yanada vahimali koʻrinardi. Jungkook choyshab bilan qizning tanasini yopar ekan yuzini titroq qoʻli bilan silardi.

— Ozgina chida Sevgilim… Tabibni ayolni chaqiring!

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Tun yarimiga yetgan. Jungkook ulkan xonada parda ortida nimalar boʻlayotganini bilmay hunobi oshib bir joyda oʻtiropmas edi. Sabinni qonga belangan holatda parda ortiga joylashtirdi-yu ulkan xonada hech qanday gap soʻzlarsiz soatlarcha tabib ayolni kutmoqda. Ichida oʻtayotgan havotir kuchayib borar ekan uzoq vaqtdan buyon Sabindan hech qanday habar berilmayotgani uchun tashvishga solardi.

Jungkook xonani bir burchagidan keyingisi jonsarak qadam tashlar ekan chuqur nafas olishga urinardi. Oʻzini aybdor his qilib sevgan ayolidan ayrilib qolish qoʻrquvi butun vujudini muzlatib yuborardi.

Parda sekin harakatga kelar ekan uning ortidan chiqqan ayolning yuzini hiyla mayuslik oralagan. Saroy bosh tabibi boʻlgan ayol koʻpincha doyalik bilan shugʻullanardi. Hatto Jungkookni ham u dunyoga kelishida u doyalik qilgan edi.

— Uning ahvoli qanday? - ayol bir necha soniya jim qoldi.

— Qirolichaning oʻn haftadan kattaroq homilasi nobud boʻlibdi… Bundan tashqari Qirolicha haftalab ovqat yemagan. Tana juda zaif. Koʻp qon yoqotgan. Bundan keyin yana farzandli boʻla olishi dargumon. - ayol qizning tanasidagi dogʻlardan vaziyatni yaxshigina anglab yetgan. Jungkookka uning bu shum qiligʻidan achchiqlanib qoʻrslik bilan gaplarini bayon qilardi.

Jungkook shu soniyalardan boshlab oʻzini yoqotib qoʻydi. Butun vujudida sovuqlik jimirlab tanasida yoyildi. Aybdorlik hissi bilan tanasida harorat oshib borar ekan tomogʻiga qattiq tosh botgandek boʻldi.

— U homilador ekanmi..? - Jungkookning ovozi gaplari soʻngida ingichkalashib ketdi. Kaftlari bilan yuzini berkitib olar ekan boshini ortga tashlab chuqur nafas chiqardi. Havo oʻpkasigacha yetib bormayotgandek toqotsizlanib xonada aylandi.

— Qiz juda zaif… Kerakli giyohlar va muolajalarsiz uni ham yoqotishimiz mumkin. - ayol qoʻshimcha qilib qoʻyar ekan yuzi qizarib borayotgan yigitni kuzatdi. Boshqa bir soʻz deyishga yuragi dov bermas ekan ammo qarshisidagi erkakdan hazar qilib ketardi. Nahotki Jungkook ulgʻayib shunchalar johil insonga aylangan boʻlsa degan fikr aylanardi miyasi. Sabinning ahvolini koʻrgani unga juda rahmi kelgan, ostidan toʻxtamay oqayotgan qondan u ham shoshib qolgandi.

— Nima qilsangiz ham Sabinni hayotini saqlab qolasiz! Siz aytgan barcha narsani muhayyo qilishadi. U yashashi kerak… U yashashi kerak. - Jungkook yoshlangan koʻzlarini tezda artib tashlar ekan soʻzlarini qatiy bildirib xonadan chiqib ketdi.

Yoʻlak boʻylab katta qadamlar bilan ketar ekan oʻz xonasiga yetgandan eshikni kuch bilan yoptidi. Kaftlari bilan yuzini ishqalar ekan nafas ololmay qoldi. Oʻz bolasini qotiliga aylangan edi u. Murgʻak goʻdak hali hayotni his qilmasdan oʻlimga mahkum etdi. Eng achinarli farzandi hayotida eng koʻp sevgan ayolidan, butun saltanatni yoqib yuborishga tayyor boʻlgan ayolidan edi.

Sabin bilan farzandlari boʻlishi borliqdagi barcha yaxshi narsalardan koʻproq istagan ediki. Endi boʻlsa oʻsha istakni oʻzi barbod qildi. Oʻz farzandini oʻzi nobud qildi. Sabin bu haqida bilsa hech qachon uni kechirmaydi. Orzulariga oʻzi bolta urgani sabab oʻzi ham kechirmaydi u.

•·.·☆·.·•

Shaffof pardalardan suzub oʻtib ichkariga intilayotgan quyosh nurlari xonaga iliqlik va yorugʻlik olib kelsa-da Sabinning qalbidagi zulmatni chekinishiga imkon bermasdi. Yotoqda bir nuqtaga termulib yotgan qiz hech nimani his qilishni istamas, faqat bazan koʻksi sust nafas olishdan maromida harakatlanardi. Jimjitlik. Sabin oʻz iztiroblari va ogʻriqlari bilan yolgʻiz qolib ketgan. Xushiga kelganiga besh kun boʻlsa ham yotoqdan bir bor qozgʻalmadi. Oʻsha bola bilan hayotidagi nur bilan cheksiz muhabbati ham nobud boʻlgandi. Yumshoq choyshablar ichida yoqolib ketgudek kichiklashgan qizning jussini uzoqdan ilgʻab olish qiyin edi.

Shaffof pardalar orasidan suzib kirayotgan quyosh nurlari xonani iliq va yorug‘ bir sokinlik bilan to‘ldirar. Nur devorlar bo‘ylab yoyilib, gilamlar ustida jilvalanar, go‘yo bu xonaga hayot qaytganini eslatmoqchi bo‘lgandek edi. Ammo bu iliqlik Sabinning qalbiga yetib bora olmas, hali ham sovuq, qorong‘i va jimjit bir bo‘shliq hukmron edi.

U yotoqda qimirlamay yotar, nigohi bir nuqtaga qadalgandek muzlab qolgan. Go‘yo atrofdagi yorug‘lik ham, vaqtning o‘zi ham unga tegmay o‘tayotgandek. Ba’zan faqat ko‘ksining sekin ko‘tarilib tushishi uning hali tirik ekanini eslatardi xolos. Xonada og‘ir jimjitlik bor edi. Bu oddiy sukunat emas so‘zsiz og‘riq bilan to‘lgan, har bir burchagiga iztirob singib ketgan jimlik edi. Sabin shu jimlik ichida o‘z dardlari bilan yolg‘iz qolgan. Hech kim kirib kelmaydi, hech kim uni bu o‘ylar girdobidan tortib chiqarmaydi.

Hushiga kelganiga besh kun bo‘ldi. Ammo u bir bor ham yotoqdan qo‘zg‘almadi. Go‘yo tanasi ham, ruhi ham bir joyga mixlanib qolgandek. Farzandi… uning hayotidagi yagona yorug‘lik manbai boʻlgandek. Uning borligi bilan hamma narsa ma’noga ega bo‘lgandek tuyulgan. Uni borligini his etishga ham ulgurmagan. Endi esa u yo‘q. Shu bilan birga Sabinning ichidagi nur ham so‘nib ketgan. Cheksiz tuyulgan muhabbat bir lahzada kulga aylangan, undan faqat bo‘shliq va og‘riq qolgan edi.

Yumshoq choyshablar ichida u shunchalik kichrayib ketgandek edi-ki, go‘yo butun borlig‘i shu oq matolar orasida erib ketayotgandek. Uning jussasi ham, nafasi ham, hatto mavjudligi ham xira tortib, uzoqdan qaraganda sezilmaydigan darajaga yetib kelgan.

Xonada vazmin qadam tovushlari yangrab yaqinlashib kelayotgan insondan darak berardi. Sabin buni sezsa ham joyida jim qoldi. Yelkasiga tekkan qoʻllardan seskanib ketar ekan qizargan koʻzlarini sekingina yumdi. Qurib bitgan koʻz yoshlari endi tashqariga chiqa olmas. Faqat achishish va ogʻriq bor edi.

— Sevgilim… - Jungkook qizni nima deb atashni koʻp oʻylamadi. Ammo keyingi soʻzlarini haqida biroz muddat oʻylab qoldi.
— Ahvoling ya… - soʻzlari yakunlanlasdan siltab yuborilgan bilaklari kutilgan natijani bergandi. Sabin yotoqdan qoʻzgʻalib nafrat bilan unga tikilib turardi. Yuzlari jahldan burishgan, koʻzlari qizarib nursizlanib qolgan.

— Also meni bunday jirkanch soʻzlaring bilan chaqirma! - Sabin barmogʻini yigitga bigiz qilib tanasi undan nari oldi. Jungkook qizga tikilib soʻzsiz qolib ketgan.
— Ahvolim seni qiziqtirmasin! Seni koʻrishni ham eshitishni ham istamayman! Daf boʻl! - Sabin eshikki koʻrsatib yigitdan hazar qilib buyuruq berar ekan oʻpkasi achchiq nadomaddan toʻlib borardi.

— Sabin men… - Jungkook unga mehr bilan tikilib kaftini tutmoqchi boʻlganida qiz tezlik qoʻli undan tortib oldi.
— Mendan yana nima istaysan!? Ayt menga yana nima qilmading? Nahotki kongling joyiga tushmadi!? Meni tinch qoʻy lanati… - Sabinning ovozi tobora balandlashib borar ekan ichida toʻplanib qolgan alamlarining bari sekinlik bilan yuzaga chiqa boshladi.

— Men bularni hech biri istamagandim… Men ham bolamiz haqida bilmagandim! - Jungkook ham afsus bilan qizga tushuntirishga urinar ekan unga yaqin suruldi.

Sabin havsalasiz nafas chiqarar ekan lablarini asabiy tishladi.

— Sen men haqimda bilar eding! Meni senga oshiq ekanligimni bilar eding! Hoʻsh men uchun nima qila oldingki bolamiz uchun nimadir qilsang!? Sen mendan ham, bolamizdan ham voz kechding… Oʻsha lanati qasosingni deb bizni halok qilding! - Sabin soʻngi soʻzlarini aytib oʻksinib yigʻlab yuborar ekan yuzlarini yopib oldi. Jungkook u tomon qoʻlini choʻzar ekan Sabin bu gal ham uning taftini sezgach qoʻlini siltab tashladi.
— Menga teginma! Sendan nafratlanaman! Eshityapsanmi? Sendan nafratlanaman!!!- Sabin Jungkookni koʻksidan itarib oʻzidan uzoqlashtirdi.

Nima qilsa ham ham qalbidagi alanga hech sovumasdi. Hali mavjudligini sezmagan farzand dogʻi uni ich ichidan kemirib borardi. Gʻazab sabab tomirlaridagi qon ham qaynab borardi. Jungkook esa aybdor qiyofada jim qolgan.

— Senga men nima yomonlik qildim! - Sabin yana bir bor uning koʻksidan itardi.
— Seni sevishdan boshqa nima qildim ayt! UNI AYBI NIMA EDI!!! Bolamning aybi nima edi… Bolajonimni hatti borligini ham sezmadim. - Sabin Jungkookni yoqasidan tutib itarib soʻng egilib qolar ekan bir qoʻlini bilan qornini silab yana qayta yigʻlashga tushdi.

— Sen meni yolgʻonchiga chiqarding! Nomussiz, bulgʻangan, xiyonatkor… Hoʻsh oʻzingchi! Meni doim asrab avaylashingni ayting, sevishingga ishontirding, hech qachon meni tark etmasligingni aytding! Ammo hammadan avval sen mendan voz kechding… Koʻz oldimda menga xiyonat qilding! Aslida sen sen meni emas oʻzingni nomussizga chiqarding! Sen qilding! SEN BOLAMNI OʻLDIRDING… - Sabin Jungkookni yoqasidan tutib oʻshqirar ekan tanasi silkinib oʻzi kuchsizlanib borardi.

Jungkook uni keskin quchogʻiga tortib boshini silashgan urindi. Ammo Sabin undan yulqib chiqib uzoqlashar ekan barmogʻini unga bigʻiz qilib qahr bilan unga tikildi.

— YOQ! Aslo menga tegma! Endi sen sevgan ayol yoʻq! SABIN OʻLDI!!! - chuqur nafas bilan nafratga qorishib aytilgan soʻzlar xonada baralla yoyilar ekan Jungkookning qoni qaynab borardi.
— Endi sening eng katta dushmaning menman! Menda faqat Vatanimga boʻlgan sevgimgina tirik qolgan. Velomora uchun hatto ismingni butun tarixdan oʻchirib tashlayman!!! Jonimni berib boʻlsa ham seni yoʻq qilaman Jeon Jungkook!!! Yodingdan tut… Shu soniyalardan boshlab menga hech qachon ishonma! Chunki men sening dushmaningman…. - Sabin aytishni istamagan gaplarni ham baralla jar solar ekan ammo qalbi bunga mutlaqi teskari hislarga berilgan edi. Nafrat, alamzadalik, qasos va gʻurur ruhini, hislarini oʻchirib tashlashlagan. Uni butkul oʻzga insonga aylantirgan edi.

— Qoʻlingdan kelganini qil Sevgilim… Ammo men sendan hech voz kechmadim!

•·.·☽·.·•

Tun o‘z pardasini yer uzra ohista yoygan, olamni shovqindan xoli, og‘ir sukunatga topshirgan. Havoda sovuqning nozik nafasi sezilmay yurakka qadar kirib borardi goʻyo. Hech bir tovush bu jimlikni buzolmas, faqat shabadaning yengil shivirlashi quloqqa chalinar, go‘yo tunning o‘zi nafas olayotgandek.

Sukunat bag‘rida qasrning eng baland minorasi osmon bilan tutashgandek qad rostlab turar, uning ayvoni esa tun bilan yuzma yuz qolgandek. Osmon chuqur va keng, uning markazida esa to‘lin oy sovuq jilva bilan porlab butun manzarani o‘z nuri ostiga olgan.

Sabin qoʻlidagi kichik koʻzguga tikilib qolar ekan yuzidan sirpanib tushgan qaynoq koʻz yoshini artib tashladi. Koʻzguni oy nuriga tutar ekan soyasini oʻrmon tomon yoʻnaltirdi. Qoʻllari minoradagi sovuq havo oqimi tasiri emas balki qalbidagi bir biriga qarama qarshi hislar jangi sabab qaltirardi. U bugun oʻzini Jungkookka dushman deya atadi. Ammo vujudi urib turgan yuragi faqat uning yashashini va doim gʻolib boʻlishi istaydi. Goʻyo uni bu dunyoda faqat Jungkooka boʻlgan sof muhabbati ushlab turibdi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Yoʻlak boʻylab qirol buyrugʻi bilan uning xonasi tomon shoshayotgan yigit eshik yaqiniga kelganida uni taqillatib javob kuta boshladi. Erta tongdan sevgan ayoli bagʻriga kutib olgan tongi sabab vaqti hush joyida turib javob kuta boshladi.

Ichkaridan izn berilgach ichkariga odimlagan yigit ish stolida qogʻozlarga koʻmilib bejoo qarashlar bilan uni qarshilagan akasiga duch keldi. Jungkookning holsiz yuzi va qizargan koʻzlari uni bu tun uxlamaganidan darak edi.

— Toʻgʻri maqsadga oʻtamiz Niki… - tongʻillab qoʻrslik bilan aytilgan soʻzlar yaxshi habardan darak emasligini yigit darrov sezdi.

— Hayrli tong demoqchi edimku-ya ammo soʻrashga hojat qolmadi! Siz uchun hayrli emas ekan… - Niki biroz xazilomus ohangda bayon qilar ekan soxta kulimsirab qoʻydi. Uning ortidan xonada Jimin ham biroz shishga qovoqlar va charchagan yuz qiyofada kirib kelar ekan u ham Jungkookni buyrugʻiga binoan kelgani ayon edi.
— Jimin Hyung siz ham tunni bedor oʻtkazdingizmi deyman… - Niki hiyla kesatib qoʻyar ekan uch bor Malika Veloura bilan uni bogʻda koʻrib qolganini hotirladi. Niki allaqachon bu haqida yaxshigina malumotga ega edi.

— Ortiqcha bemani gaplarni yigʻishtiringlar! Niki… Shu oy Morvessiya Malikasi Velauraga nikohlanishing kerak!

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna

Void Flame

2026-05-01T14:42:00.196Z

17-BOB.

• Ishq — bu men har kuni yutqazib, baribir voz kecholmaydigan jangim.

––––––––––

Eshik yopilganidan keyin qoladigan o‘sha bo‘shliq aynan shu zalni to‘ldirib turardi. Ovozlar yo‘qolgan, suhbatlar allaqachon tarqab ketgan, faqat kenglik va tartib o‘z holicha qolgan. Sienna uzun ish stoli boshida joylashib diqqati batamom noutbuk erkaniga qaratgan. Barmoqlari klaviatura harakatlanar ekan bir necha tola sochlari yuziga tushib uni biroz bezovta qilardi. Sochlarini ortga olgan qiz yana ularni yuziga tushib kelishidan jigʻibiyron koʻrinardi.

Jungkook oq koʻylagi tugmalarini sekin asta boʻshatib qiz tomon mayda qadamlar bilan yaqinlashib borardi. Kastyumini yechib qoʻliga olar ekan uni kursilardan biriga otib yubordi. Sienna bu tiqirlashdan boshini ohista koʻtarar ekan Jungkookning takabburona lablarini qiyshaytirgan yuziga duch keldi. Hech qanday reaksiya bildirmagan qiz yana noutbukka yuzlandi. Jungkook asabiy lablarini qimtib oq koʻylagi tugmalari barini boʻshatib uni egnidan yechib oldi. Sienna bu gal uning bu harakatidan qoshlarini gʻalati chimirib yigitga boshini koʻtarib qaradi.

— Qaynab ketyapsanmi deyman… - Sienna yengil mazax qilib kesatib qoʻydi. Kursiga yaxshiroq suyanib olar ekan yigirga chuqur nigoh tashladi. Jungkook koʻksini butkul matolardan xalos qilar ekan mushaldor tanasi qizning koʻz oldida namoyon boʻldi. Sienna ayyorona jilmayib pastki lablarini tishladi.

— Yalangʻochlanib olib seni zoʻrlashimni kutyapsanmi? - Sienna yengil kulib oʻrnidan turdi. Ichidagi sogʻinch va qiziquvchanlik uni yigitining mushaklaridan tishlab olishga undardi. Tanasidagi butun hujayralar ayni damda Jungkook beradigan lazzatga muhtojdek edi. Jungkook qizning unga yaqinlashib kelishini oʻynoqi nigohlariga kuzatib turardi.

— Vaziyatni teskari tushunibsan Sevgilim… - Jungkook keskin harakat bilan Siennani tanasiga mahkamladi. Sienna buni kutgani sababli hayratga tushmadi.

— Ehtirosli boʻsaga imkon yaratsam meni ozod qiladilarmi..? Majlis besh daqiqada boshlanadi. - Sienna eshik tomon qarab qoʻyar ekan Jungkookning koʻksiga erkalik bilan lablarini qimtib barmoqlari bilan bir nimani rasmini chizardi.

— Boʻsadan koʻprogʻini istasamchi? - Jungkook boshini qiznikiga yengil urib qoʻydi.

— Majlis… - qizning gaplari oxiriga yetmas ekan Jungkook uning dudoqlarini yopib soʻzlarni kesib tashladi. Uzoq davom etmagan boʻsa Siennaning tipirchilashi bilan tugadi.

— Majlis tushdan keyingi qoldirdim. Ehtirosli boʻsa bilan birga juda koʻp ishlarni qilishga ulguramiz! - Jungkook qizning libosini oldini pastga tortar ekan lablarini tili bilan namlab qoʻydi. Egilib yumshoq dudoqlarini Siennani boʻyniga bosar ekan pastlashib borgani sayin kichik tish ishlarini muhrlab borardi. Sienna koʻzlarini vujudini jumbushga keltirgan hislarga berilib yumib olar ekan biroq ichidagi shaytonchasi tezda taslim boʻlmaslikni taklif bergan edi.

Sienna lablarini biroz choʻzibgina qoʻllarini Jungkookning kamariga olib bordi. Jungkook bunga javoban keng jilmayar ekan qizning iyaklaridan tutdi.

— Ustunlikni oʻz qoʻlim olsammikan… - Sienna soʻzlarini choʻzib erkalanib aytib kamarni boʻshatishga hakat qilgandek koʻrindi. Qoʻllarini kamardan pastroqqa olib borar ekan boʻrtib turgan qattiqlikni qisib Jungkook bilan ochiqchasiga oʻyin qildi. Jungkook bu harakatdan nafasi tezlashib boshini ortga tashladi. Sienna atay bu gal barmoqlarini shim ustida aylantirib Jungkookni taranglashib borishiga yoʻl ochib berar ekan belidagi qoʻllar boʻshashib qolganidan foydalanib juftakni roslab qolishga shaylandi. Yana bir bor shim ustidagi uni teshib yuborgudek qattiqlikni jigʻimlar ekan tezlikda Jungkookdan uzoqlashib eshik tomon yugurdi.

Jungkook tanasida yoyilgan ehtirosdan holsizlanib hansirab qolgan boʻlsada vaziyatni yaxshigina anglab yetgandi. Sienna eshik ortidan turib boshini yarmini chiqarib yigitga qiyqirab kulib qarab turar ekan Jungkook belini tutib oʻtkir nigohlarini unga qadab turardi.

— Agar mushaklarni kampaniya xodimalariga koʻz koʻz qilib shu holda ortimdan kelsang qattiqlashgan qismingni oʻzim uzib olaman! - Sienna unga poʻpisa qilib soʻzlarini tugatib eshikni qarsillatib yopgancha yugurgilab ketdi.

Jungkook Siennani soʻzlaridan soʻng boshini ortga tashlab kular ekan kursi tomon borib kostyumni egniga kiyib oldi. Kamarini biroz mahkamlab eshik tomon katta qadamlar bilan harakatlana boshladi.

— Ayyor tulkicham! Uzib olarmish… - Jungkook lablarini birozgina choʻzib qoʻyib eshikdan tashqariga chiqdi. Sienna allaqachon kabinetiga kirib eshiklarini qulflab olgandi. Jungkook eshik dastasini tortar ekan uning ochilmaganidan battar asabiylashib kulimsiradi.

— Sien! Agar eshikni oʻzim ochsam tushdan keyin ham shu kabinetdan chiqa olmaysan! Eshikni oʻl qoʻlchalaring bilan och… - Jungkook eshikka yaqinriq kelib biror tahdidli ohangda bayon etdi. Qizning javobini kutib chuqur nafas olar ekan biroz jim qoldi.

— Daf boʻl! Tushingni borib suvga ayt. Eshikni aslo ochmayman! - Siennaning baland ovozi eshik ortidan pastroq eshitildi. Jungkook tezda telefonini qoʻliga olar ekan maxsus ilovadan qizning xona ichida nima qilayotganini koʻrdi. Jungkook allaqachon Hoseok yordamida kampaniya tizimiga ulanib istgan yerini kamera orqali kuzata olar, birgina barmoq bosishi orqali qulflangan eshiklarni ocha olardi. Sienna xonada betoqat aylanib jonsarak eshik tomonga qaraba qoʻyar edi. Jungkook bitta harakat bilan eshik qutfini ochar ekan vazminlik bilan eshik dastasini tutib ichkariga odimladi.

Sienna koʻzlarini katta katta ochib ish stoli ortiga oʻtib olar ekan chuqur nafas olar edi. Jungkook egnida badanini qichitayotgan kastyumni yechib kreslo tomonga uloqtirdi. Sienna tomon oʻlchovli qadamlar bilan yaqinlashib borar ekan shimi kamarini boʻshatib uni belida yulib oldi. Qoʻlida kamarni oʻynatib borar ekan Sienna ogʻir yutunib qoʻydi.

— Kamar bilan meni savalashni reja qilmayotgandirsan… - Sienna ortga chekinib Jungkookni qoʻliga oʻynatilayotgan kamarga qarab qoʻydi. Jungkook miyigʻida kulib kamarni bir biri urdi. Xonada gʻalati bir tovush tarqaldi.

— Bu ham yaxshi gʻoya… ammo seni boshqa narsa bilan savalashni rejalashtirdim! - Jungkook kamarni stoo ustiga tashlab keskinlik bilan qiz tomon tashlanar ekan Sienna oʻzini mohirlik bilan chekkaga oldi. Jungkook qizni tuta olmaganidan asabiy kular ekan lablarini yalab qoʻydi. Ular ish stolining ikki tarafida bir biriga qarama qarshi turardi.

— Telbalikni bas qil Jungkook! Men istamaganim paytimda menga hech narsa qilolmaysan. Buni qachon anglab yetasan!? - Sienna hamon hurkaklik bilan unga yaqinlashishga urinayotgan yigitdan oʻzini olib qochar ekan ichiga qandaydir bir titrash mavjud edi.

— Qachon qilolmadim..?- Jungkook qizdan koʻzlarini uzmas ekan oʻljasiga tashlanishga tayyor turgan yirtqichdek koʻrinardi. Sienna uning gapidan Jungkookni uyidagi voqealarni yodigan olar ekan asabiylashib borardi. Jigʻibiyron boʻlayotgan qiz ochiqchasiga Jungkookka oʻrta barmogʻini koʻrsatdi. Jungkook qoshlarini uchirib keng tabassum qilar ekan qizni maroq bilan kuzatardi.

— Demak uni juda qattiq sogʻinibsan Sevgilim! - Jungkook pastga ishora qilib ayyorona kuldi. Toʻsatdan Siennaga yana tashlanar ekan qiz bu gal qochishga ulgurolmay qoldi. Jungkook uning beli ortidan tutib olar keskin ish stoliga tirab qoʻydi. Sienna qoʻlga tushgani va endi nimalar boʻlishini tasavvur qilar ekan hatto tipirchilamadi ham. Chuqur chuqur nafas olib hansirar ekan Jungkookni koʻksiga boshini qoʻyib kulimsirardi.

Jungkook qizning ikki qoʻlini bir qilib ortiga mahkamladi. Belini qiz tomon yana chuqurroq surar ekan Sienna qattiqni qornida yaqqol his qilar edi.

— Nimalar qila olishimni amalda koʻrsataman… qiziqroq boʻlishini istaysanmi? - Jungkook qizning yuziga juda yaqin kelib pichirladi. Sienna ochiqchasiga boshini silkib buni tasdiqladi. Chunki unga ham Jungkook bilan oʻynashish juda yoqardi.

Jungkook qizning qoʻllarini boʻshatar ekan kamarsiz shimini ilgaklarini ham boʻshatib yubordi. Sienna nafasi bogʻziga tiqilib ogʻir yutundi.

Jungkook shimini butkul yechib qizning reaksiyani koʻrishni istab undan koʻzlarini uzmasdi. Sienna buzuq hayollari ila kichik yupqa matodan boʻrtib turgan jinsiy a’zoga tikilib turardi. Jungkook harakatda davom etib tanasi oʻsha matodan ham xalos etdi. Sienna koʻz oldida ayon boʻlgan ulkan erkaklar organiga tikilib turar ekan uning hajmi nafasi oʻpkasiga tiqilishiga sabab boʻldi. Sienna koʻzlarini pirpiratib yuzini yonga burar ekan baribir ulkan organ uning etiborini qayta jalb qilardi. U yana yuzini Jungkook tomon burar ekan bu gal uning mushakdor koʻksini kuzatdi. Jungkook qizga soniyalar ichida yaqinlashib uni qayta stolga tirab qoʻydi.

— Kiyimsiz tanam senga yoqib tushdimi Prezident Xonim!? - Jungkook ochiq koʻksiga tikilib qolgan qizning sonlarini qisdi.

— Ilgari koʻrmagan narsam emas! Balki qiziqishim soʻngandir... - qiz Jungkookni koʻziga ayyorona qarash qilib qoʻydi.

— Unda qaytadan qiziqish uygʻotamiz! - Jungkook qizning qoʻlini oyoqlari orasidagi qattiqlikka olib keldi.
— Ammo sen uni allaqachon uygʻotib yubording... - Jungkook qizni kalta yupkasini bitta qoʻlini bilan ikki boʻlib tashladi.

— Ayshh! Tushdan keyin majlisimiz bor! Bunday qilolmaymiz...- qiz yutunibgina soʻzladi.

— Kampaniya prezidentiga hamma narsa mumkin. Masalan oʻz kabinetidagi ehtirosli yaqinlik... - Jungkook qizning quloqlarini tishlab qaynoq nafas chiqardi.

Bir harakat bilan egnidagi tanasini yopib turgan koʻylagini ham sugʻurib olar ekan uni polga uloqtirdi. Doim gʻashini keltirgan ichki kiyimlaridan ham xalos qilar ekan butkul kiyimsiz qiz tanasini biroz kuzatib turardi. Heh qanday qiyinchiliksiz qizni stol ustiga oʻtkazib qoʻyar ekan ikki qoʻlini ortga tirab lablarini qizning koʻksiga bosdi. Yoqimli oʻpich bilan soʻrib borilayotgan terida binafsha dogʻlar paydo boʻlar edi. Sienna oʻziniki boʻlgan vujudi boshqara olmay qoldi. Endi unda ham bu taranglashib borayotgan organni his qilish xohishi ortib ketgan edi. Boshini koʻtatib Jungkookni yuzini kaftlari orasiga olar ekan dudoqlariga tashnalik bilan intildi. Ikki lablari bir birini ezgancha chuqur kirib borar ekan Jungkook qizning gavdasini oʻziga yaqin surib maqsadida ortidan siqimlab tanasiga gipslashtirdi.

Namlik ortib borayotgan shaxsiy qismga taranglashgan a’zoni tirab borar ekan atay qizning istaklari bilan oʻynashishni tanladi Jungkook. Sienna betoqatlanib undan ajralib tanasini ortga tashlab ehtirosli tovushda ingrab yubordi. Uning nopok tovushi xonasa yangrar ekan Jungkookning har bir hujayrasining ishtiyoqini alanga kabi yoqib yubordi hisob.

Tanasini oldinga surgan Jungkook qizning ichiga toʻliq joylashdi. Sienna bu gal oldingisidan kuchliroq ingrab yubordi. Jungkook ham torlik sabab tiqilib qolar ekan qayta yana orqaga siljib yana singib kirdi.

Daqiqalar ichida xonadagi muhit qaynoqlashib ketdi. Xonadagi zavq tovushlari esa kampaniya devorlarida yoyilib borardi.

>>>

Parlangan koʻzguni qoʻllarini artib tashlab oʻz aksiga termulgan yigit boʻynida endigina yoqilish arafasidagi tish izlariga qarab kulib qoʻydi. Tajavuskor sevgilisidan qolgan dogʻ ustida barmoqlarini yugurtirdi. Dush halatini egniga tashlab bogʻichlarini bogʻlar ekan sochiq yordamidan sochlarini quritish mobaynida telefonini qoʻliga oldi.

Kechgi reys bilan Koreya qaytgan Taehyung Amerikadagi shubhali ishlarni haqidagi bazani butkul yoq qilib keldi. Endi ular hatto Amerika yashagani haqida ham hech qanday malumot mavjud emas. Shu ish sabab uch haftadan buyon Amerika yurgan yigit hech narsadan habari yoʻq. Flora bilan bogʻlanishdan choʻchigani sabab hatti qongʻiroq ham qila olmagan edi. Ammo ularning oxirigi uchrashuvidan soʻng, qaynoq tun va ehtirosdan aqldan ozgan malikasini xotirlab u bilan yarashib olganidan mamnun edi. Koʻngli hotirjam yana Flora bilan davom etishni rejalashtirgan edi u.

Xonasini tark etib zinalardan pastlab borar ekan kresloga choʻzilib olib noutbuk titkilayotgan Hoseokka qarab qoʻydi. Oshxona tomon odimlab qoʻliga sovutgichda muzdek turgan ichimliklardan birini olar ekan yana Hoseokki yoniga qaytdi.

— Ishni hal qiloldingmi? - Hoseok erkandan nigohlarini uzmay soʻroqladi.

— Men qilolmaydigan ish mavjud emas!- magʻrurlanib miyigʻiga iljaygan yigit sochiqni kresloga otar ekan endi unga joylashishga shaylangan edi hamki eshik qoʻngʻirogʻi chalindi.

— Bu xotin quli Jungkook boʻlsa kerak! Xorijdan qaytganidan buyon Prezident xonimchasi quchogʻidan chiqa olmaydi… - Hoseok yigitga kinoyali hazl qilib qoʻshimcha qildi.

— Siz ham Komissar Xonimchaga oshiq-u beqaror boʻlganingizni unutdingiz chogʻi! Har kuni gullar va ishqiy maktublar… - Taehyung ham qarshi hujumga oʻtib kesatib qoʻydi.

— Nega senga bu haqida aytim oʻzi! Achinarli sevgi hikoyangni eslatishimga hojat yoʻqdir…. Hozir eshikni yulib oladi tezroq och uni! - Hoseok gursullab urilayotgan eshikka imo qilib buyruq berdi. Taehyung dush halatida borib eshikni ochdi. Qarshiga namoyon boʻlgan sovuq va bepisand qiyofadagi qizga duch kelar ekan yuragi hapqirib ketdi. Flora betakror koʻrinishda, kalta bejirib qora yupkada oppoq sonlari yaltirab turardi. Rasmiy uslubdagi oq koʻylagi oldi ham koʻksidagi chiziqni bildirib turardi. Taehyung ichidan biroz qizishib qoshlarini chimirdi.

Flora unga hissiz tikilib yonidan indamay oʻtib ketishga shaylanar ekan Taehyung uni devorga yengil mahkamladi.

— Bu qanday koʻrinish boʻldi! Kimga oʻzingni bunchalar koʻz koʻz qilishga urinding? - Taehyung jigʻibiyron boshini chayqatib uning yuziga yaqinroq keldi.

— Senga nima lanati!- Flora unga qoʻrslik bilan javob qaytarib tipirchiladi. Taehyung unga yanada yaqinroq surulib qizni harakatsiz qoldirdi.

— Demak men uchun… - Taehyung oʻynoqilik bilan soʻzlarini bayon qilib lablarini qizning oppoq boʻyin terisiga bosib chiqdi. Flora koʻzlarini qattiq yumib olar ekan vujudidagi pirpirayotgan harakatdan eti junchikib ketdi.

— Mendan nari tur jirkanch!- Flora chuqur nafas chiqarib yigitni oʻzidan itarishga urindi.
— Akamni yoniga keldim seni emas! Hozir mendan uzoqlashmasang baqiraman… - Taehyung qizning gaplaridan qoshlarini koʻtarib taajjublanar ekan sekin ortga chekindi. Hoseokdan yaxshigina choʻchigani sabab qizni ozod qildi. Flora kiyimlarini togʻirlab yonidan hech qanday ifodasiz oʻtib ketdi.

Flora katta qadamlar bilan Hoseokning yoniga kelib turar ekan yigit uni koʻrganida tezda noutbugini yopib oʻrnidan turdi. Singlisini koʻrib turganida hayajonlanib ham quvonib ketgan Hoseok unga tabassum qilib tikilib turardi.

— Pingvincham… - qiz tomon jilmayib yaqin kelar ekan Flora bir qadam ortga chekindi. Yuzida havsalasiz ifoda, koʻzlarida hamon hafagarchilik alomatlari sezilib turardi.

— Bu yerda siz bilan diydorlashgani kelmadim! Turmushga chiqyapman!!! - Flora oxirigi gaplarini balandroq qilib aytdi. Taehyungning nigohlari qisilib borar ekan yuragi orqaga tortib ketdi. Flora sumkasidan kichik oʻlchamdagi taklifnomani chiqarar ekan Hoseokka uzatdi.

— Bu haqida akang bilan maslahatlashish haqida oʻylamadingmi? - Hoseok taklifnomaga qarab achchiqlanib savol berdi. Flora asabiy soxta kulimsiradi.

— Qachon akalik qilib qoʻygan edingiz? Zigʻirchagina! Ozgina singlingiz haqida qiziqdingizmi? Faqat qoʻshtirnoq ichidagi “ Aka “ ligingizni roʻkach qilasiz! - Flora alamzada ohangda ters javob qaytardi. Hoseokning yuzidagi charaqlash soʻnib borar ekan koʻzlarini qizdan olib qochdi.

— Besh yildan buyon jahlingdan tushmadingmi Pingvincham..? - Hoseok singlisi yana eski kunlardagi kabi erkalatar ekan Flora yoshlangan koʻzlarini akasidan olib qochdi.

— Singlingizdan besh yil ilgari voz kechgansiz. Pul va yana pul koʻzingizni koʻr qilgan vaqtlar! Bolaligimizda avval onamiz bizni tark etdi, keyin dadam ikkimizni bolalar uyiga tashlab ketdi, keyin esa siz meni qingʻir ishlaringiz sabab ruhiy kasalliklar shifoxonasiga berib yubordingiz!!! Men yaqin insonlarim tomonidan voz kechilgan tashlandiq inson edim… Hech biringiz meni sevmadingiz! Men hamma uchun bir vosita, oʻyinchoq boʻlganman. Meni akam emassiz! Menga akalik qilmadingiz… - Flora koʻz yoshlarini tezda artib tashlar ekan hansirab chuqur chuqur nafas oldi. Hoseokning ham koʻzlarini namlandi.

Besh yil ilgari haqiqatdan muhim topshiriq sabab Florani jinoyatga guvoh boʻlib qolgani uchun ruhiy kasalliklar shifoxonasiga topshirishga majbur boʻlgandi. Ammo bu singlisi yaxshi koʻrmagani uchun emas jinoiy ishi orqasidan mafia toʻdasi singlisi bilan unga tahdid qilishidan qoʻrqani sababli edi. Floraga zarar yetkishmasliklari uchungina uni ruhiy kasalliklar shifoxonasiga topshirishga majbur boʻlgan edi. Flora oʻsha paytlar ham narkotik savdosiga aralashib qolgan edi. Bahonada singlisi bu ogʻudan butunlay qutilishini istagandi. Oʻsha yili Taehyung ham Yura ismli qiz bilan Floraga xiyonat qilgan ham edi. Floraga bularning bari juda kuchli tasir qilgan, hatto ruhiy kasalliklar shifoxonasida ham noqonuniy yoʻl bilan qora dori olib kirib bir necha bor qoʻlgan tushgan. Floraning ruhiyati butunlay buzilgan, faqat buzgʻunchilik va oʻlim haqida oʻylardi. Ammo uni tubsizlikdan janob Kim Dohee qurqargan. Shu kungacha Floraga eng koʻp yaxshilik qilgan va uni qoʻllab quvvatlagan inson u edi. Flora akasini har qancha tushunishga urinmasin hech kechira olmasdi.

— Flor~ Men nima qilsam ham barini sen uchun qilganman. Meni kechirishni yana besh yil kuta olaman… - Hoseok mahzun ohangda bayon etar ekan Flora mayus nigohda qaradi. Flora yana sovuq qiyofaga kirib yuzlarini namlagan yoshlarni artib tashladi.

— Toʻyimda yonimda boʻlishingizni istayman. Hech boʻlmasa shu qoʻlingizdan kelar! Besh yildan buyon hatto borligimga ham qiziqmadingiz axir… - Flora yana alamzada ohangda zaharhandalik bilan kesatiq qildi. Hoseok miyigʻini siniq kulimsiradi.

— Men seni hech ham oʻzingni tashlab qoʻymadim. Doim kuzatdim. Besh yil ichida har yili oyimni tugʻilgan kunida uning qabriga bording, koʻproq kuning oʻz xonangda qoʻrqinchli kinolar koʻrish bilan oʻtdi, Kim Seokjin bilan vaqting koʻp qismini oʻtkazding, u Kim Doheeni katta ogʻli ekanini ham bilaman. Oʻqishing pulini doim oʻzim oʻtkazib turdim. Mendan hech narsa qabul qilmasligingni aytganing sabab universiteting bilan kelishib seni pul bilan taminlab turdim. Har toʻlin oy chiqqanda oyim bilan oʻtkazgan soʻngi sohildagi sayohatimizni eslab uning rasmini quchib yigʻlab uhlab qolganingni koʻrib turardim. Men seni doim nazarimdan chetda qoldirmadim. Meni koʻrishni istamasligingni aytganing sabab qarshingga chiqa olmadim… Meni kechir Pingvincham - Hoseok koʻz yoshlar yaltirab turgan nigohini qizga tikib biroz lablarini choʻzdi. Flora bularni endigina eshitib turgan boʻlsa ham oʻzini hissiz tutishga urinardi.

— Toʻyimga albatta keling! Agar singlingiz sizga qiziq boʻlsa… - Flora tezda ortiga oʻgirilar ekan Taehyungning qizarishga ulgurgan nigohlariga duch keldi. Ikkisi bir biriga uzoq tikilib qolar ekan Flora hech bir soʻz demay uni yelkasidan turtib oʻtib ketdi. Taehyung jim qolar ekan ichidan koʻtarilib borayotgan gʻazab va rashk uni kemirib borardi. Flora uyda chiqib uzoqlashib borar ekan koʻzlaridan yoshlar tinmay oqardi. Taehyung toʻyi haqida eshitsa ham jim qoldi. Hatri nega deb soʻramadi. Unga befarq tikilib turdi. Akasichi? U haqisa zigʻircha qiziqmadi. Uzoq vaqtdan soʻng uni “Pingvincham” deb chaqirdi. Nega oʻshanda u akasini quchogʻiga otilmadi? Nega bir bor quchib qoʻymadi. Qalbidagi gʻurur va manmanlik bularga toʻsqinlik qildi. Hech boʻlmasa oʻz jigari akasini kechirishi kerak edi. Hoseok hamon oʻsha oʻsha. Gʻamxoʻr va mehribon. Flora ham akasini juda sogʻingan. Ammo unga qilganlarini hech ham unuta olmas edi.

Flora shahdam qadamalar bilan mashinasi tomon borar ekan tinimsiz oqayotgan koʻz yoshlarini yana qayta artib tashladi. Mashina eshik dastasiga qoʻllari tegmay tanasi siquvga olinar ekan bundan choʻchib ketgan qiz qichqirib yubordi.

— Hammasi shunchalik osonmi?!- Taehyung jahl bilan qizni mashinaga tirab qoʻyar ekan hansiragancha qosh chimirib Floradan javob kutardi. Taehyungning yoqimli ifori dimogʻiga urilar ekan tanasida gʻalati jimirlash yoyildi. Ayni damda uning boʻynidan tutib iforidan chuqurroq hidlashni istardi. Flora biroz talmovsirab qolar ekan Taehyungning nigohlaridan qocha olmas edi.

— Seningcha seni kechirishim shunchalar osonmidi? Menga qilganlaringni birgina jinsiy aloqa bilan kechirilib ketishiga ishondingmi? Sen bilan hammasu tugagan! Bizni umuman meni unut! - Flora Taehyungni yelkasidan itarib oʻzidan uzoqlashtirishga urindi ammo uning harakatlari besamar ketdi. Taehyung alam bilan kulimsirar ekan boshini chayqadi.

— Seni oʻzing istasang ham oʻsha soʻtakka berib qoʻymayman! - Taehyung qizning yuziga bu gal jiddiy va gʻazab bilan tikildi.

— Berib qoʻyding! Hammasi hal boʻlgan. Biz nikohdan oʻtamiz va oila quramiz. - Flora uning yuziga tikka qarab qoʻrslik bilan kesatiq aralash bayon qildi.

— Hali hech narsa hal boʻlmagan! Ammo men hal qilaman. Koʻrasan! - Taehyung mashina burchagiga qoʻlini asabiy urib Floradan uzoq ketdi. Flora uning telba harakatlariga koʻnikib qolgani sabab joyida hotirjamligini saqlagan holda qoldi. Taehyungni ortidan kuzatib qolar ekan peshonasini siladi. Taehyungning xushboʻy ifori oʻzi bilan qoʻshilib yoqolib borardi.

Kongli behuzur boʻlib borayotganidan boshini ushlab mashinaga suyanib qolar ekan homladorlik sabab uni qiynayotgan taksikoz kuchayib borardi. Miyasi gʻuvullab borar ekan oʻpkasini toʻldirib chuqur nafas oldi.

— Otang kabi qaysar va injiqmisan deyman!

>>>

Erta tongdan tungi katta talon tarochlik sabab gavjumlashgan mahkamada hodimlar jonsarak harakatga kelgan. Soat millari sekin harakatlanar ekan shu bilan birga xodimlarning qadamlari ham toxtamas edi. Riley yangi topshiriq sabab noutbukdan boshini koʻtarmas, tergov video lavhalarini qayta qayta tomosha qilar edi. Kiberoʻgʻrilikda gumon qilingan yigirma yoshli yigit hech toʻda a’zolarini oshkor qilmas. Rileyning bundan hunobi oshib uni otib tashlashga tayyor gʻazablanib borardi.

Eshikdan kirib kelgan bir necha erkak uning etiborini tortar ekan shaxsan shahar bosh hokimining oʻzi uni kabinetiga kirib kelgan edu.

— Xush kelibsiz Janib Soo Danyun. - Riley oʻrnidan turib unga hurmat koʻrsatar ekan maxsus forma kiygan ikki erkak ham unga tushunarsiz tikilib turardi.

— Sizni koʻrib turganimdan hursandman Komissar Akton Xonim. Kelganimning boisi shuki. Maxsus topshiriq sabab Amerikadan kelgan izquvar va komissar Jones Starlingni siz bilan tanishtirishni istadim. - Shahar hokimining shaxsan oʻzi bu ishga aralashgan ekan Riley ularni qabul qilishga majbur edi. U erkakni boshdan oyoq kuzatar ekan sinchov nigoh tashladi.

— Bajonidil tanishib olaman! - Riley zoʻraki kulimsirab qoʻyar ekan erkaklar qarshiga keldi.
— My name is Akton Riley. It is a distinct pleasure to make your acquaintance here in Korea, Mr. Starling. I shall endeavor to assist you to the very best of my abilities. ( Mening ismim Akton Riley. Sizni Koreyada koʻrib turganimdan hursandman Janob Starling. Sizga qoʻlimdan kelganicha yordam beraman.) - Riley iloji boricha oʻzini tabiiy tutishga urindi. U ham Amerika uch yil yashagan va u yerda yaxshigina maosh bilan ish yuritgan. Ingliz tilida bemalol soʻzlasha olgani sabab ham Janob Hokim bu insonni aynan Rileyning yoniga olib kelgani ayon edi.

— I am Jones Starling. It is a pleasure to make your acquaintance, Ms. Riley. (Men Jones Starling. Siz bilan tanishganimdan mamnunman, Akton xonim.) - erkak Riley tomon qoʻl choʻzar ekan jiddiy qiyofada javob kutardi. Riley ham uning kaftini siqimlab qoʻydi.

— The pleasure is mutual, Mr. Starling. ( Mamnunman Janob Starling)

— I won’t take much of your time. We are currently working on a large-scale criminal case in the United States. It involves an organized, international network of Korean fraudsters. The matter has proven to be far more complex than we initially anticipated, and certain leads appear to trace back to your jurisdiction. (Gapni cho‘zmayman. Amerikada katta miqyosdagi jinoiy ish ustida ishlayapmiz. Gap uyushgan, xalqaro darajadagi koreyalik firibgarlar tarmog‘i haqida ketmoqda. Bu ish biz o‘ylagandan ham chuqurroq chiqdi. Ayrim izlar esa sizning hududingizga borib taqaldi.)- erkak gapni choʻzib oʻtirishni istamay bayon etar ekan Rileyning bu soʻzlardan koʻzlari qiziquvchanlik sabab qisildi.

— So this is no ordinary investigation… (Demak, bu oddiy tergov emas…) - Riley boshini silkib qoʻshimcha qildi.

— Precisely. That is why I would like to formally propose a partnership. Handling this case alone would be exceedingly difficult. We require your expertise, as well as the resources available within your territory. (Aynan shunday. Shu sabab men sizga rasmiy hamkorlik taklif qilmoqchiman. Bu ishni yakka olib borish qiyin. Bizga sizning tajribangiz va hududingizdagi imkoniyatlar kerak.) - erkak rasmiy tarzda maqsadini bildirar ekan shu mobaynida vaziyatni tushuntirishga urindi.

— You’re being remarkably candid… which suggests the situation is indeed serious.(Siz bu darajada ochiq gapiryapsiz… demak vaziyat jiddiy.) - Riley vaziyatni yana ochiqlashtirish uchun qoʻshimcha qilib qoʻydi. Erkak boshini chayqab biroz sukut saqladi.

— Bringing criminals to justice is not confined by borders. It is the duty of every officer of the law. That is what I firmly believe. I trust you share the same conviction.(Jinoyatchini jazolash bu chegaralar bilan cheklanmaydi. Bu har bir davlat xodimining majburiyati. Men shunga ishonaman. Siz ham shunday fikrdasiz, deb umid qilaman.) - erkak bu gal hiyla samimiyat bilan bayon etdi.

— …If the situation is as you describe, I will not stand aside. We will cooperate, Mr. Starling. ( …Agar bu ish aytganingizdek bo‘lsa, men chetda turmayman. Hamkorlik qilamiz, janob Starling.) - Riley bu hamkorlikka rozilik bildirar ekan yana uning etiborini tortgan bu shubhali firibgarlik ishini oxiriga yetkazishni istab qoldi.

— If you wish, we can review the documents together. We have several pieces of evidence at our disposal. (Istasangiz hujjatlarni birga koʻrib chiqamiz. Bizda bir necha dalililar mavjud.) - erkak yordamchisidan maxsus fayllarni qoʻliga olar ekan qizga taklif bildirib unga bir qadam yakin keldi.

— Komissar Akton bu ishni sizga ishonib topshiraman. Janob Starlinga qoʻlingizdan kelganicha yordam koʻrsating. Ishingizda omad tilayman! - shahar hokimi soʻzlarini bayon etib xonani tark etar ekan Riley tezda dalillar solingan faylni koʻrib chiqishga tushdi. Bir necha bank oʻtkazmalari va fleshkalar hufiyona jinoyatning dalillari edi. Riley Jonesni maxsus tergov xonasiga borishga taklif etib oʻzi birinchi yoʻl boshladi.

>>>

Yarim tun boʻlishiga qaramay xonada yangrayotgan ingroq tovushlari kuchayib borardi. Yotoqning siljib yana qayta oʻrniga qaytishiga majbur qilayotgan kuchli xohish ila boʻlayotgan ish ikki insonga ham birdek zavq bagʻishlamoqda. Sienna holsizlanib yana bir surilish ketidan yostiqqa yuzini koʻmdi. Ehtiyojlari har zarbada oshib borsa ham tanasi charchoqdan tolib zirqirab ogʻrishga oʻtgan. Sienna chuqur nafas olib boshini yostiqdan koʻtarar ekan lablarida sezgan qon tamidan yuzi burishib ketdi.

— Jungkook… - qizning bogʻiq ingroq bilan chiqqan sust tovushi eshitgan yigit hansiragancha toxtab qoldi. Qizning tanasidagi binafsha va qizil dogʻlarga koʻz yugurtirar ekan soʻng zoʻrgʻa nafas olayotganini fahmlab undan uzoqlashdi. Siennani ortidan egib boʻyin terisiga lablarini bosar ekan namiqqan sochlarini siladi.

— Yuvinib chiqamiz… - Jungkook Siennanu yuziga tikilar ekan koʻzlari havotirli hayratdan kattalashib ketdi.
— Sien! Qon!… Qani tur… kel oʻzimga - Jungkook tanasini umuman harakatga keltira olmayotgan qizni quchogʻiga tortdi. Sienna sust nafas olgan koʻyi suvga belangan yuzini yigitga tikdi. Jungkook sevgan ayoli shunchalik darajada qiynab qoʻygani sabab oʻzidan nafratlanib ketdi. Siennani yuzini silab qon yuqini qoʻli bilan shoshilinch artib tashladi. Ammo qon yana oʻz yoʻlini egallab toxtamay oqib borardi. Jungkookning yuragi shu tobda qinidan chiqayozdi.

— Shifoxonaga boramiz! - Jungkook qizni qoʻliga koʻtarishga shaylanar ekan Sienna uning bilaklaridan tutdi.

— Kerak emas… Yuvinish xonasiga boraylik! - Sienna past tovushda uni inkor etib bosh chayqadi. Jungkook qizni qoʻlida koʻtarib olib yotoqdan qoʻzgʻaldi. Qadamlarini Sienna aytgadek yuvinish xonasiga yoʻnaltirar ekan qizni allaqachon tayyorlangan vannaning iliq suviga qoʻydi.

Sienna kuchsiz harakat bilan kaftlariga suv toʻldirib yuzini yuvdi. Boshini ortga tashlab chuqur nafaa chiqardi. Jungkook uni kuzatib turar ekan qizni juda qiynab qoʻyganidan afsuslanib oʻzini aybdor his qila boshladi. Siennaning yuzlariga qoʻlini olib borib silab qoʻyar ekan rangsizlanib qolgan yuziga tikildi.

— Kechir Suyukligim… Seni juda qiynab qoʻydim! - Jungkook qilgan ishidan afsuslanib pushamon boʻlib soʻzlardi. Davomiy qizning boshini silab peshonasidan oʻpib qoʻydi.

— Nega ahmoqona gapiryapsan! Seni men yoʻldan ozdirdimku… Qani meni yuvintir! - Sienna charchoq bilan kulimsirar ekan hazlomus ohangda buruq berdi. Jungkook miyigʻida jilmayib qizning burnini chimchilab qoʻydi.

— Jonim bilan!

>>>

Kun yorug‘i eng tiniq pallaga kirgan, quyosh balandda nurini hech qanday to‘siqsiz yerga sochayotgan dam. Shu yorug‘lik orasida shahar shovqinidan biroz chetroqda joylashgan mo‘jazgina qahvaxona o‘ziga xos sokin ohangda yashab turardi. Ichkariga kirgan yorug‘lik stol yuzalarida mayin yoyilib, devorlar bo‘ylab sirg‘alardi. Bu yer gavjum emas edi, bir nechta odam, o‘z o‘ziga yetarli lahzalarda yashamoqda.

Pushti gullar bezatilgan qahvaxonaning bir burchagida ikki qiz oʻrtasidagi suhbat qizib bormoqda. Biri aytayotgan gaplaridan baxtdan sarmast holatda boʻlsa, ikkinchi bu gaplardan dili birozgina ranjigandek his qilardi. Sienna gapirish mobaynida qulupnayli kekslarni paqqos tushirardi. Ogʻzini toʻldirib qoʻlidagi bananli sutdan hoʻplab qoʻyar ekan boshini chayqab qoʻydi.

— Qulupnayli kekslar bunchalar mazali boʻlishini ertaroq bilishim kerak edi! Mmmm juda mazzali! - Sienna shirinlikni rohatlanib yeyish davomida chuqur nafas chiqardi. Amaya qizni kuzatib kulib qoʻydi.

— Qulupnayli shirinliklarni hech yoqtirmas eding. Hozir esa yettita keksni yeyishga ulgurding! Ishtahang kaynay koʻz tegmasin… - Sienna jilmayib qoʻyib bananli sutdan yana koʻproq hoʻpladi.

— Shu kunlardan ishtaham juda ochilib ketyapti! Ayniqsa yarim tunda bir nimalar yegim kelaveradi… - Sienna atrofni kuzatib beetibor holda soʻzlar ekan Amayaning qoshlarini koʻtarib qarashidan yuzini burishtirdi.

— Sien… balki bu…. - Amaya gaplarini biroz choʻzib aytar ekan ayyorona kuldi.

— Menimcha unday emas! Oʻzimda hech qanday oʻzgarish sezmayapman. Ish sabab biroz toʻliqib qolyapman ammo bu doim shunday boʻlgan. Homilador boʻlsam bilardimku! Kongil aynishi yoki xushdan ketish degan narsalar boʻlmayaptiku… - Sienna yuzini qizdan norozi holatda burdi.

— Bazida homiladorlik hech qanday belgilarsiz kechishi ham mumkin. Seni ancha vaqtdan keyin koʻryapman. Qorning anchayin chiqib qolgan… - Amayaning jiddiy tonda aytilgan gaplaridan soʻng Sienna biroz boʻrtgan qorniga qoʻlini qoʻydi. Anchadan buyon vazn yigʻayotganidan tashvishga tushayotgani rost.

— Qoʻysangchi! Odam homiladorligini ham bilmasligini mumkinmi? Homilador emasman… - Sienna uning gaplariga ishomgis kelmay eshitganlaridan taajjublanib lablarini qimtidi. U hali oʻzini ona boʻlishga tayyor hisoblamas edi. Ammi vujudida allaqachon hayajon koʻtarilgan. Jungkook ikki kun avval internet sahifasida kichik qizaloqning rasmiga fikr bilganini yodga oldi. U oʻz bolasini boʻlishini eshitsa qanchalar hursand boʻladi.

— Balki tekshiruvga borarmiz! Aniqlashtirib olardik… - Amaya qoshlarini qoqib qizning qoʻllaridan tutdi. Sienna lablarini tishlab kulimsirab qoʻyar ekan bu rozilik belgisi edi. Amaya hech ham unga hasad qilmadi. Faqat va faqat uning tabassumi va baxtidan juda mamnun edi. Qalbidagi sevgi shubhasiz hato ekanini anglagan. Hech qachon dugonasiga yomonlikni ravo koʻrmasdi.

Shifoxonaning bu qismida dorilarning oʻtkir hidi yoyilmagan. Faqat aparatning qisqa quloqqa ilinadigan tovushi yangrardi. Sienna qornida muzdek namlik ketidan bosilgan asbobni his qilar ekan terisini koʻtarilmagan tuk qolmadi. Shifoxonaga nisbatan qoʻrquvi ortda qolgan boʻlsada tibbiy jarayonlardan qoʻrquvining izi bilinib qolardi. Koʻzlarini yumib olgan qiz chuqur nafas chiqardi.

— Homilangiz biroz kichkinaga oʻxshaydi… - shifokor ayol asbobni qizning qoniga yaxshiroq botirib ekranni kuzatar edi.

Sienna uning gaplaridan koʻzlarini ochar ekan dimogʻi achisha boshladi.

— Ana! Tahminlarim toʻgʻri chiqdi!- Amaya shodon kulib Siennani bilaklarini siladi. U ham erkanni kuzatib keng jilmayar ekan quvonchi ichiga sigʻmasdi. Sienna koʻzlarini yoshlanib boshini koʻtarib ekranga qaradi.

— Homiladorligingizni bilmas edingizmi? Bolajon deyarli oʻn besh haftalik-ku… - ayol hayratlanib Sienna yuzlandi. Sienna lablarini jilmayib qisib turar ekan bosh chayqadi. Ayol gʻalati jilmayib diqqatini yana ishini qaratdi.
— Rivojlanishdan biroz arqada qolgan. Ammo yuragi juda yaxshi uryapti… Qizalogʻingiz kurashmoqda… - Ayol jilmayib qoʻyar ekan Siennaga qarab qoʻydi.

— Nega orqada qoladi? - Sienna ayolning gaplaridan qizishib baland ohangda soroqladi. Yuzini burishtirib tugʻilajak farzandidan tashvishlana boshladi u. Qizaloq ekanligi esa uni judayam quvontirib yuborgan edi. Onasi kabi mehribon va gʻamxoʻr boʻlishi, qizalogʻini doim asrab avaylashi haqida oʻylardi. Jungkook ham qizaloq xohlayotgani aniq edi. Sienna uni ota rolida tassavur qildi. Koʻzlaridan yuzlarini silab tushayotgan koʻz yoshlari faqat baxtdan darak edi.

— Ammo homila….

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Shu yerigacha oʻqigan boʻlsangiz fikr va reaksiyalaringizni bildirib keting shakar qandlarim.

Imloviy xatoliklar uchun uzurasizlar....

Author Sienna

Fated Lies

2026-04-26T17:21:43.047Z

『 21-CHAPTER 』

| “I cannot choose you… yet I have never chosen anything more completely.”

| “Men seni tanlay olmayman… ammo hech narsani seni tanlagandek to‘liq tanlamaganman.”

•┈┈┈┈┈┈┈•✦•┈┈┈┈┈┈┈•

Qasrning baland ayvoni hali tun nafasi bilan sovuq edi. Ufqda tong asta ochilar, osmonning chekkasi oqarib, zulmatni sekin chekinishga majbur qilardi. Quyosh hali ko‘rinmagan, ammo uning nuri allaqachon ufq ortidan sezilib, osmonni mayin ranglarga bo‘yab borardi. Havo jim, faqat yengil shabada ayvon ustidan o‘tib, tongning sokinligini yanada chuqurlashtirardi.

Ayvon chetida esa Sabin oʻychan qiyofada turardi. Tungi shaffof, harir libosi yengil shabada ta’sirida asta tebranib uning nozik qiyofasini xira tong nurida yanada ravshan qilib ko‘rsatardi. Sochlari yelkasiga erkin tushgan, yuzida esa bir qarashda sezilmaydigan ammo ichki o‘ylar bilan to‘la sukunat bor. Ikki haftadan buyon Jungkookning buyrugʻi sabab tosh qarsdan ostona hatlab chiqmaydi. Ulkan tosh devor ichida sogʻinch hisi uni kemirib borardi. Jungkook undan uzoqlashib borayotgandek edi. Sabin avval aybni oʻzidan izladi. Hayoliga kelgan yomon fikrlarga ishongisi kelmasdi. Oʻsha tundan buyon Jungkookni koʻrmadi. Uning faqat buyruq qizgacha yetib kelardi. Balki saltanat ishlari koʻpayib ketgandir deya oʻyladi u. Saltanatni boshqarish naqadar oʻgir va masuliyatli ish ekanini Sabin oz boʻlsada anglashga ulgurgan albatta. Ammo qalbini yemirib yuborgan savollarga chek qoʻyishni istaydi.

— U yonimga kelmasa oʻzim bora olmaymanmi? - pichirlash davomidan ortiga oʻgirilib xona ichiga ildamladi qiz.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Sabin moviy libosi etaklari biroz koʻtarib saroyning orqa aylanma yoʻli boʻylab tosh qarsdan ruxsatsiz qochib ilgarilab borar ekan ikki oqsoch qizlar unga ergashib borardi. Qirolicha juda qaysar, soʻzidan qaytmaydi. Bir oqsoch qiz esa ichkarida vaziyatni bilib kelish uchun oldinlab ketgandi. Saroyning orqa burchakida doim ayonlar siyrak boʻlar. Ammo Sabin uzoqda gavjumlikni ilgʻadi. Ichki qiziqish uni oʻsha tomonga boshladi. Saroydagi har bir oʻzgarish Sabin uchun ham qiziq edi. Ulkan yogʻoch ustunlar atrofida bir necha soqchilar va ayonlar yigʻilgan. Sabin noaniq qadamlar bilan dor tomon yaqin borar ekan qatorasiga osilishga shay turgan erkak tanalarini koʻrdi. Baland va yogʻon yangragan Jallod erkak ovozi yangrarkan boʻyniga sirtmoq solinga erkaklar havoda muallaq osildi. Bir necha hansirashlar va bogʻilib borayotgan erkaklarning dagʻal tovushlari Sabinni quloqlarigacha yetib keldi.

Koʻkarib ketgan, mutloq harahatdan toʻxtagan tanish qiyofani ilgʻab olgan qizning tanasi muzlab ketdi. Joyida toshdek qotib qolgan qiz miyasidagi chiyillash sabab borliqdan uzulgandek boʻldi. Toʻplanib borayotgan kislorod hajmi ortib oʻpkani yorib chiqib ketishga tayyor. Koʻzlari xiralashgan qiz gavdasini oldinga tashlab yugurgiladi.

— MIMO AMAKI!!! - Sabin oʻpkasidagi bir havosi birgina qichqirish bilan chiqarib hanairagancha yugurdi. Metin sovutli soqchilar qizni toʻsib qolar ekan Sabin battar jazavaga tushib qichqirardi.
— YOʻQ!…. Yoʻq bu boʻlishi mumkin emas!! AMAKI!!! Bu siz emassiz! Bu siz emassiz!!! - Sabin yaqqol koʻrinib turgan rangsiz koʻkimtir rangga kirgan yuzga daxshatli qiyofada tikilib qoldi. Ongi buni haqiqat ekanini tan olardi ammo u bularning bari tush boʻlib chiqishini istardi. Sabin qayta oʻzini dor maydoni tomon otar ekan hansiragancha tipirchiladi.

— Hazrati Oliylari iltimos ortga chekining! - soqchilardan biri qizni uzoqlashtirish maqsadida keskin ammo mulozamat bilan buyruq berdi.

— Sen kimsan!? Kimsanki menga buyruq berasan Lanati! Qoch! Daf boʻl! Lanati qoch! - Sabin soʻzlari soʻngida hoʻrlanib yigʻlab yuborar ekan Mimo amakining jonsiz yuziga tikilib qayta vayron boʻlardi. Mimo amaki unga ota ham edi. Kichikligidan buyon oʻz qizi kabi qabul qildi. Sabinning yuksak saviyasi va zakovatida uning qissasi katta. Mimo amaki u hayotida qadrlaydigan eng moʻtabar erkaklardan biri. Uni soʻngi bor oʻsha balldan bir kun avval issiq quchogʻida bir qancha qolib vidolashganida koʻrgan. Sabinni peshonasidan oʻpib baxt tilagan otasi kabi inson edi.

Hozir esa uning ruhi tanasini tark etgan, vaxshiylarcha joni uzib olingan.

— KIM!? Kim buyruq berdi! Kimning haddi sigʻdi bunga… - nafratdan koʻzlari chaqnab ketgan qiz soqchining koʻksidan itardi. Oqsoch qizlar esa Sabinni bunday qichqirigʻidan shokka tushgan. Nima qilishni bilmay dovdirab holatni kuzatib turishardi.

— Hazrati Oliylari bu qirol buyrugʻi… - Sabin bu soʻzlarni tahmin qilsada oʻz tasdigʻini topmasligini chin dildan istagan edi. Koʻzlarini koʻksidan butun tanasiga tarqalgan uvishishdan koʻzlarini ogʻiq bilan yumdi. Chuqur nafas olgan koʻyi ortiga oʻgirildi qiz. Ammo koʻzlarida hamon Janob Mimoning yuzi gavdalanardi. Sabin chalkash qadamlar bilan jonsiz qiyofada Saroy tomon ilgarilab qadamlab borardi. Saroy ichiga avvalroq yuborilgan oqsoch qiz yugurgulab Sabinni yoniga keldi.

— Qirolicham bir qancha vaqt oldin Velamoradan oʻn oltin sandiq bilan yigirma nafas elchilar kelibdi… Qirol dargʻazab ularni… - siz soʻzlari yutib yuborar ekan yerdan koʻzlarini uzmasdi. Sabin alam bilan lablarini tishladi. Janob Mimo Sabinni koʻrish uchun elchilar safiga qoʻshilgani aniq edi. Sabin boʻshashgan tanasini tuta olmay yerga tizzalab qoldi. Alam bilan baland ovozda hoʻngrab yigʻlar ekan libosi etaklarini gʻijimlarni. Oqsoch qizlar Sabinni tutib turib talvasa tushib qolishgan.

— Qirolicham! Yordam bering…. - Sabin yana balandroq ingrab yigʻlagan holatda havosiz qolgandek kuchli hansirardi. Qaddi bukilgan, koʻzlari yoshlar sabab xiralash.

Vajohat bilan oʻrnidan qoʻzgʻalar ekan qat’iy qadamlar bilan saroy tomon ichkarilab borardi. Koʻzlari kuchli nafrat va gʻazab. Bularning bariga Jungkook buyruq bergani ayon. Qalbida tuganmas va soʻnmas gʻazab mavjlanar ekan toʻgʻri Kengashlar zali tomon yoʻnalgandi. Ulkan eshiklar qiya ochilganini koʻrgan qiz soqchilar ogohlantirishiga qaramay ichkariga kirdi. Shu on qilichning havodagi muallaq harakati ketidan ogʻir buyumning marmarga gupullab tushgan ohangini ilgʻagan Sabin yana bir vaxshiy manzaradan esankirab qoldi. Marmar polda qon sachragan uzilgan boshning egasini aniq tanidi. Bu Qirol Chanwooning ishonchli maslahatchisi Janob Vanyo edi. Sabin har bir kengashda uning oqilona va daho fikrlariga qoyil qolardi. Sabinni doim oʻz himoyasiga olgan, qilichbozlik mashgʻulotlariga uni olib borib qoʻygan eng sevimli insonlaridan biri edi u.

— Vanyo Amaki…. - Sabin keyingi yoqotishdan soʻng bir soniya shok oqibatida qotib qoldi. Qorachiqlari esa marmar polda ochiq moviy koʻzlar bilan qolgan tanasiz boshda. Sabin sekinlik bilan Jungkook tomon yuzlanar ekan lablari bir biriga talpinmay qolgandi. Jungkookning qoʻlisa qonga bulgʻangan qilich yaltirab turardi. U ham qizni koʻrganidan koʻz kosalari kengayib ketgan. Sabin bir necha soniya davomida oʻlik kabi bir nuqtaga tikilib qoldi. Boshining siqib borayotgan ogʻriq bilan achishib borayotgan koʻksi uni holsizlantirib borardi. Koʻz oldi qorungʻulashib ketgan qiz zoʻrgʻa tutib turgan tanasini qoʻyib yubordi. U koʻrgan soʻngi tasvir bundan soʻng faqat nafratiga loyiq insonning havotirli yuz qiyofasi edi.

•·✦·.·✧·•

Sukunat ichida miltirab turgan shamlar xonaning ogʻir haroratini oshirib borardi. Kipriklarini bir biridan arang ajratgan qiz xira shira tasvir bilan yuzlashar ekan tanasida ogʻirlikni his qildi. Koʻrganlari aslida ham tush emasligini anglar ekan oʻrnidan sekin qoʻzgʻaldi. Burchakda turgan bir necha saroy bekalari va oqsoch qizlar Sabinga yaqin kelar ekan hovotirli ohangda hol ahvol soʻradi.

— Hazrati Oliylari ahvolingiz yaxshimi? - saroyning keksaroq yoshdagi bekasi savol bilan yuzlandi. Sabin yuzini hurishtirar ekan peshonasiga kaftlarini tirab chuqur uhh tortib yubordi.

— Qirol Jeon qayerda?! - qat’iy tovushda birdan soʻroqqa tutar ekan hamma birdan esankirab qoldi. Sabin qoshlarini chimirib saroy bekasidan javob kutar ekan sabr kosasi toʻlib borardi.
— Savol berdim!!! - birdan oʻshqirgan qizdan hamma choʻchib tushdi.

— Qirolimiz oʻz xonalarida Hazrati Oliylari… - saroy bekasi boshini egibgina sust ohangda malum qildi. Sabin choyshabni ustidan keskim tarzda olib otib yubordi.

Bularning barini hisobini Jungkookdan olish istagi kuchayib borardi. Begunoh insonlarni oʻlimga hukm qilib qotillikka qoʻl urganini asoslab berishini istadi.

Shahdam qadamlar bilan Jungkookning xonasiga yaqin kelar ekan soqchilar uni toʻxtashga majbur qildi.

— Hazati Oliylari Qirol buyrugʻisiz ichkariga kira olmaysiz. - Sabin ularning soʻzlaridan hunobi oshib borar ekan chuqur nafas chiqardi.

— Sen menga buyruq bera olmaysan! - ikki soqchilar ham qirolichaga yaqin borishga jazm eta olmas ekan Sabin ularni turtib ichkariga kirdi. Eshiklarni kuch bilan ochar ekan hech bir ikkilanishsiz oldinga ildamladi. Xona markazidagi ulkan naqshlar bilan bezatilgan, yaltiroq toshlar bilan yaraqlab turgan qirolning stoli. Jungkook Sabinni koʻrgacha u tomonga shunchaki tikilib qarab turardi. Qoʻlidagi moʻyqalamni stol ustiga yengil otib yubordi. Sabin qizarib yoshlangan koʻzlarida nafrat bilan Jungkook nigohidi qadab unga yaqinlashib borardi.

— Ozgina boʻlsada vijdoning qiynalyapti deb oʻylagan edim! - Sabin achchiq kesatib stolning qarshisiga keldi. Xonada faqat Jimin bor ekanligini ularning omadi edi. Jimin burchakda kursiga joylashib bir nimalarni yozish bilan band ekan ayni damda uning etibori ham Sabinga yoʻnalgan. Jungkook qizning gaplaridan miyigʻida jilmayib oʻrnidan qoʻzgʻaldi.

— Behuda narsalar uchun oʻzim qiynamayman! - Jungkook qizning qarshisiga keldi. Sabin oʻlik hissiz nigohlarini Jungkookning yuziga tikdi. Jungkook ham manosiz ifoda bilan qizni kuzatar edi.

— Nega…? - Sabin lablarini qisib alamzada ohangda soʻroqladi. Jungkook qizing nihoglarini quvish bilan uni yaxshiroq kuzatishni istardi. Sabin esa koʻzlari yonib bir ogʻir asosli sabab kutardi.

— Shunchaki bu meni qarorim! Qirol sifatidagi soʻngi hukmim. - Jungkook hech nima boʻlmagandek beparvo javob berdi. Sabinning ichida nimadir yelvizak kabi huvullab oʻtib ketdi. Kaftlari bilan etaklarini qisar ekan asabiy nafas chiqardi.

— Shunchakimi?!- Jungkookni koʻksidan kutilmaganda itarib yuborar ekan oʻshqirdi. Koʻzlaridan shashqator yoshlar oqib qayta uning koʻksiga musht tushirdi.
— Mimo amakimni dorga osib oʻldirishing shunchaki edimi? U senga nima qildi? U senga nima yomonlik qildi…. Aaaaaa! - Sabin dod solib yigʻlash davomida tinimsiz Jungkookning koʻksiga urardi. Jungkook Janob Mimoning ismini eshitgani taajjubga tushib qoshlarini chimirdi ammo jiddiy qiyofasini yoqotmagan edi. Ha u Janob Mimoning dorga osilganida behabar edi. Chunki Velamoradan kelgan vakillarning barini birdan oʻlimga hukm qildi. Sabin telba singari hamon kuchsiz zarbalar bilan koʻksiga urardi.

Jungkook birdan qizning bilaklaridan tutdi. Abgor ahvoldagi qizning nam yuzlariga gʻazab bilan boqish davomida hissiyotlarini tiyishga urindi.

— Qarorlarimni sen bilan muhokama qilib oʻtirmayman! Qirolicha ekaning hech nimani anglatmaydi. Men bilan gaplashishdan avval ohanging va soʻzlaringni toʻgʻirlab ol! Qarshingda kim turganini unutma! - Jungkook qizga gʻazab bilan u tengi oʻshqirar ekan tanasini silkidi. Sabin esa alamzada yosh toʻlgan nigohlarini hamon unga qadab turardi.

— Kimsan!? Kim!? Shunchaki qotilsan! Hoʻsh nima qilasan…? Meni ham oʻlimga hukm qilasanmi? Yoki oʻz qoʻllaring bilan oʻldirasanmi? NIMA QILASAN? - Sabin bilaklarini Jungkookdan yulqib olar ekan barmogʻini unga bigiz qildi. Jungkook oʻzini bosishga urinib koʻzlarini qattiq yumdi. Jagʻlarini qisib qayta qizga gʻazab bilan tikilar ekan tanasini sovutishga harakat qilgandek chuqur nafas olardi.
— Qani oʻldir! Meni ham jonimni ol! Nega turibsan! - Sabin yana Jungkookni koʻksiga musht tushirib oʻshqirdi. Soʻzlari oxirida yigʻlab yubordi. Jungkook shunchaki oʻzini hotirjam tutishga urinib ortga qadam tashladi. Sabin unga suyanib turgani sabab gavdasi egilib qoldi. Peshonasini silab hoʻngrab yigʻlashni davom ettirar ekan Jungkook beparvolarcha kursisi tomon bordi.

— Jimin Velamora Qiroliga maxsus maktub yoz! Tezlash! - Jungkook stol chekkasida turgan romolchasini sekin barmoqlari orasiga oldi. Oppoq romolchaga qizil atilgul nashqi tushirilgan. Bu uning onasiga tegishli edi.

— Yozishni boshla! “ Hadyalarimni qabul qilib oldingiz degan umiddaman. Ming afsus nadomatlar boʻlsinki Malika sabab tuzilgan Tinchlik Sulhi buzildi. Bizga tortiq qilgan sevimli malikangiz aslida bokira emas ekan. Bizga bulgʻangan Malikani ravo koʻrganingizni haqorat deya qabul qilamiz!” - Jungkook soʻzlari davomida Sabinning qarshisiga keldi. Sabin uning soʻzlaridan ruhi uni tark etgandek muzlab qolgandi. Bokiralik… Bulgʻangan malika… Jungkookning soʻzlari miyasiga aks sado bergandek boʻldi. Sabinning nigohlarini mayuslashib borar ekan nafassiz qolgandi. Jungkook oʻsha ifodasiz qiyofada qizning yuzlarini siladi. Yuzi jiddiy, qorachiqlarida esa achinishga va mazaxga oʻxshash gʻalati mano aks etgan. U romolcha bilan Sabinning koʻzlari burchagida sizib chiqayotgan yoshlarni ohista artdi.
— “ Besh yillik Tinchlik Shartnomasi barham topdi. Men uni bekor qilaman. Va bu haqoqatingiz uchun albatta hisob soʻrayman. Yolgʻonchi Malikangizga rahm qilganim sabab kanizaklarim orasida omon qolishiga izn beraman. Malikangizni qaytarib olish haqisa ogʻiz ocha koʻrmang. Qirol tagidan chiqqan qizlar shu yerda qoladi yoki qatl etiladi. Bundan buyon siz qilgan eng katta yaxshilgim kelayotgan katta urushga hozirlik koʻrish maslahatidir. Qirol Jeon Jungkook” tugadi. - Jungkook soʻzlarini yakunlagach ham Sabinni kuzatishni davom ettirdi. Sabinning nigohlari qotib qolgan, tanasi qaltirab kuchsizlanib borardi. Eshitgan har bir soʻzlarini qalbini nimchalab tashlagan. Koʻksida turgan ogʻriqni hech bir soʻz bilan ifoda eta olmasdi. Koʻzlarini pirpiratib yuzlarini yonga burar ekan koʻz yoshlar oʻz vazifasini oʻtardi.

— Bulgʻangan Malika… - titrab chiqqan soʻzlardan soʻng telbanavo kulib yuborgan qiz Jungkookka yuzlandi. Boshini sarak sarak qilar ekan yuzlari shoʻr koʻz yoshlar sabab yuvilib borardi.
— Birinchi galda oʻsha bokiralikka, keyin esa bokiraligimni olgan insonga, soʻngida oʻsha insonga topshirib qoʻygan butun vujudimga lanatlar boʻlsin! - Sabin Jungkookning koʻksizga barmogʻini tiqtar ekan alam bilan achchiq ohangda dona dona qilib malum qildi. Jungkook esa hech biz soʻzsiz qizni tepadan kuzatib turar edi.

— Meni senga yoʻliqtirgan shum taqdirdan nafratlanaman! Sen hozir Velamoraga nisbatan urush elon qildim deb oʻylayapsan biroq haqiqiy urush men bilan! Sen menga urush e’lon qilding! Sening eng katta janging men bilan boʻladi! - Sabin gʻazabga berilib barmogʻini bigiz qilishda davom etdi. Jungkook bir qadam ortga tisarilib ketar ekan hissiz qiyofada tikilishda davom etardi.

— Seni koʻrgan lahzamdayoq eng buyuk urush boshlanib boʻlgandi! - Jungkook sovuq ohangda jiddiylikni namoyon qilgan koʻyi soʻzladi. Sabin ham unga nafrat bilan tikilib turar ekan kiprik ham qoqmasdi.

Eshiklar ochilib kirib kelgan saroy ayoni ham ikkisining nafrat va gʻazabdan iborat koʻzlar jangini buza olmadi.

— Qirolim siz aytgandek oʻnta oltin sandiqqa jasadlarning boshlarini joyladik. Sizning buyrugʻingizni kuzayapmiz! - bosh egib turgan ayon qimir etmasdi. Jungkook sekin erkak tomonga oʻgirilar ekan magʻrur holatda soʻz boshladi.

— Janob Park bergan maktub bilan birga Velamoraga joʻnatib yuboring. Hadyalarimiz xavfsiz yetib borishini ham taminlang! - Jungkookning soʻzlaridan soʻng orqaga yoʻnalib xonani tark etayon ayon qoʻrquvdan titrab turardi. Jungkook ikki hafta ichida butun saroy tugul butun saltanatni oʻch barmoqlariga ostiga olgandi. Har bir jon uning nomini eshitganda daxshatga tushadigan holatga kelgandi. Jungkookning farmoni bilan saroyning uchdan bir qismida faoliyat koʻrsatayotgan xizmatchi va ayonlarning oʻlimi muqarar boʻldi. Soliqlar va qonunlar ijrosiga oʻlim hukmi ham aralashgandi. Shu sabab butun mamlakat yangi qirolning nomini eshitganda qoʻrquvdan tizzalari shaqqilab daxshatga tushardi.

— Malikani tosh qasrga olib keting! Bugun tunda haramimda kanizak Janani koʻray. Jimin ularga buyrugʻimni yetkaz! - Sabinni yonidan e’tiborsiz oʻtib ketgan yigi hech nima boʻlmagandek kursiga joylashdi.

Sabin turgan joyida butunlay ruhan qulab tushgan. Quloqlarida yoqimsiz shovqin gʻuvullab borardi.

Har nafas olganida butun tanasi qaqshab ketar, tilini ortga qaytib ketgandek bir soʻz ham ayta olmasdi. Qaltirgan qadamlar bilan ortga qayrildi. Ortiga sekin qarab qoʻyar ekan mutlaqo beparvo va sovuq qiyofadagi yigit romolcha bilan xanjarini tozalamoqda. Sabin yana oldinga oʻgirilib koʻzlarini yumdi. Tomchi yosh sirgʻalib tushar ekan libosi etaklarini siqimladi. Tartibsiz qadamlar bilan xonani tark etgan qizning faqat yoqimli iforigina xonada qoldi. Shu zahoti Jimin oʻrnidan qoʻzgʻaldi.

— Jungkook sen quyushqondan chiqib ketding. Sabin qay darajada ranjiganini tasavvur qila olmaysan! U bularning hech biriga arzimaydi. Mimo amakining oʻlimidan senga nima naf edi!? - Jimin koʻpdan beri zanjirlangan gʻazabini namoyon qilib baland ohangda hisob soʻradi.

— Jimin chegaradan chiqma! Nima boʻlgan boʻsa bari mening xohishim. Endi esa aytilgan ishlarni bajar… - begʻamlik bilan aytilgan soʻzlar ortida jahl yashiringan edi. Jungkook oʻz ishida davom etar ekan Jimin havsalasiz chuqur nafaa chiqarar ekan ortiga qayrildi.

— U seni hech qachon kechirmaydi! Faqat yoqotganingda uni qadriga yetasan shekilli….

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Nursiz yoʻlaklar boʻylab chalkash qadamlar bilan ketayotgan qiz oʻzligini unutib qoʻygan. Quloqlarida Jungkookning soʻzlari qayta qayta akslanar edi. Koʻz yoshlarini qurib qolgandek faqat yaltirab turardi xolos. Tanasi tobora boʻshashib borar, koʻz oldida faqat xira tasvirlar namoyon boʻlardi. Sabinni ortidan kelayotgan oqsoch qizlar ham undan havotir dovdirab qadamlab borardi. Bir kunda hayoti ostun ustun boʻlib ketgandi. Ham sevimli otasi kabi insonning oʻlimiga guvoh boʻldi, unga qadrli insonning qalt jarayonini ham oʻz koʻzlari bilan koʻrdi, eng achinarli tomoni esa jonidan ortiq sevgan insoni bularning barining asosiy sababchisi edi. Jungkook undan voz kechdi. Uni bir buzilgan matox, bulgʻangan nomussiz deya atadi. Hayotini qurbon qilgan mamlakati esa urush ostonasida turibdi. Va oxirida Jungkookning ochiqdan ochiq qilgan xiyonati. Bari Sabinga juda ogʻirlik qilayotgan edi. Vujudi yonib ketayotgandek, ammo oʻzi muz ichida chorasiz qolgandek his qilardi. Barchasiga sababchi kim? Jungkookmi? Yoki unga boʻlgan muhabbatimi? Yoki boʻlmasa taqdir? Balki bariga oʻzi sababchidir?…

— Menga bularni qanday ravo koʻra olding..? Qanday qilib? Nega…. - yoʻlakda tizzalab oʻtirib qolgan qiz gavdasini egib oʻksinib yigʻlay boshladi. Hamma nega bunday tus olganini anglay olmay qolgan. Bari bir kunda chalkashib ketdi. Jungkook undan voz kechisi uchun daqiqalar ham kamlik qildi. Uni osongina nomussizga chiqardi.

— Hazrati Oliylari! Tezroq yordam chaqiringlar! - qizlardan biri yerga gavdasini tashlab yuborgan qizni koʻrib vahimaga tushib u tomon yugurdi. Yoʻlak boshida qoʻlida kitob koʻtarib ketayotgan Veloura ham qizni uzoqdan koʻrib shoshib qoldi. Yugurgilab qizni yoniga bordi. Kitoblarini yerga qoʻyib tez Sabinni quchogʻiga olar ekan yuziga yengil shapatlab oʻziga keltirishga urindi. Ammo Sabin allaqachon hushini yoqotgandi.

•·.·✧·.·•

Yumshoq choyshablar ichida oʻralgan kichik jussa juda nimjon va jonsiz koʻrinardi. Allaqachon kun yakuniga yetgan, tun yarimlab qolgan palla edi. Ingram zoʻrgʻa nafas olayotgan qiz kipriklarini ohista harakatga keltirib koʻzlarini ochdi. Bogʻilib borayotgadek oʻrnidan qoʻzgʻalar ekan atrofni kuzatdi. Xonada yana yolgʻiz ekanini fahmlagan qiz yuzida mayuslik bilan boshini egdi. Demak haqiqatdan Jungkook undan butkul voz kechibdi. Uning na ahvoli, na sogʻligi va na borligi muhim u uchun. Sabin oʻzini keraksiz matohdek his qila boshladi.

— Ahvolingiz yaxshimi Qirolicha? - Sabin ovoz kelgan tomonga boshin burar ekan Veloura unga havotir ila tikilib turardi. Sabin boshini silkitib tasdiqlab qoʻya oldi.
— Bizni juda qoʻrqitib yubordingiz… Qirol ham bir oz oldin xonasiga ketdi. - Sabin uning keyingi soʻzlaridan soʻng yalt etib unga qaradi. Oʻzi yaralaydi, yana oʻzi havotir oladi. Sabinni ichida gʻalati bir umid uchqunlari paydo boʻlgandi. Ammo bu quvonishga azimaydi ham.

— Siz ketmadingizmi..? Sizni ham urintirib qoʻymay, xonangizga ketib uxlashingiz mumkin.

- Sabin kuchsiz va holsiz ohangda malum qildi. Veloura biroz lablarini qisib Sabinga yaqin joyda oʻtirdi.

— Bilmadim nega bunchalar tushkun ahvoldasiz ammo shuni ayta olamanki… Hammasi yaxshi boʻladi. Istasangiz men bilan qadrlaringizni boʻlishishingiz mumkin. - Veloura biroz yelkasini qisib jilmaydi. Sabin unga chuqur tikilib qoldi. Dugonasi Isul, jonajon opasi Amayani xotirladi. Ular bilan nechalab tun uyqusiz sirlashish bilan vaqt oʻtkazardi. Qanday muammosi yoki tanlovi boʻlmasin ular bilan buni maslahatlashardi. Qiyin vaziyatlarda ularning quchogʻiga oʻzini otardi. Veloura ham juda samimiy va oqkoʻngil qiz ekanini shundoq bilinib turardi. Sabin ogʻir hoʻrsindi.

— Inson hatto soniyalar ichida baxtdan iztirobli baxtsizlik domiga qular ekan. Men shunchaki baxtlilikka oʻrganib qolibman. Men uchun baxt bitta insonda jamlanib qolgan ekan… U inson mendan uzoqlashsa oʻzimni boʻshliqda qolib ketgandek his qilyapman. Bularning bariga esa muhabbat aybdor - Sabin nomalum nuqtaga tikilib achchiq nim tabassum ila soʻzlardi.

— Muhabbat haqiqatdan qiyin masala. Muammo muhabbatingizdami? - Veloura qizga savol bilan yuzlandu. Sabin chuqur nafas chiqarib boshini ortga tashladi.

— Muammo nima ekanini bilmayman… Ammo hech narsa yaxshi emas. Mana bu yerim juda ogʻriyapti - Sabin koʻksining chap tomoniga qoʻlini bosar ekan lablarini qisdi. Yana koʻz yoshlari oppoq yuzida yaltiray boshladi. Veloura qizga achinib uni quchish uchun qoʻllarini yoydi. Sabinni quchoqlab yelkasini siypalar ekan uni tinchlantirishga urinardi.

— Hamma narsani yakuni bor. Hammasi iziga tushib ketadi. Qirolni sizga boʻlgan muhabbatini men ham sezdim. Menimcha muhabbatingiz juda kuchli… - Veloura qizga taskin berishga urindi.

— Unga boʻlgan muhabbatim meni vayron qila oladigan eng qudratli kuch… Ammo men shu muhabbat sabab yashayapman. Jungkook… - Sabin sekin gavdasini tiklar ekan oʻyga choʻmdi.

Balki Jungkook bilan hammasini ochiqcha gaplashib olishi kerakdir. Jungkook unga nisbatan hech qachon bunday qilolmasdi. Balki qandaydir muammo bordir. Jungkook uni himoya qilish uchun uni uzoq tutayotgandir. Jungkook doim muammolarni faqat oʻzi hal qilishga urinadi. Sabin sekin oʻrnidan qoʻzgʻalar ekan Jungkook bilan jiddiy gaplashib olishga qaror qildi.

— Men… Men hammasini hal qilishim kerak! Jungkook bilan gaplashib olaman. - Sabin barchasini ochiqlashtirishni istab eshikdan chiqib ketdi. U hayoliga kelgan ishni bajarish maqsadida esankirab yoʻlak boʻylab yugurgilab borardi. Jungkook bilan yolgʻiz gaplashib olib barini hal qila olishiga ishonardi u. Jungkookning aytgan barcha gaplari, qilgan gunohli ishlari bari uning miyasidan oʻchib ketgan edi. Sabin ayni damsa nima qilayotganini oʻzi ham anglamasdi. Balki bu aqldan ozganlikning eng yuqori darajasi edi. Sabin yana qayta unga toʻliq ishonishni, kechirib soʻraganida qayta qabul qilishni istardi. Jungkook bilan birga barini hal qilishiga ishonardi.

Sabin sergak turgan ikki soqchi yonigacha bordi. Ammo bu gal sovuq qurol uni eshikdan uzoq tutish uchun koʻksiga tiraldi.

— Qirol bu tun hech kim bezovta qilmasligini tayinladi! Ortga qayting Malika. - soqchining qatiy soʻzlarini unga ortga siljishga majbur qildi.

— Bunga qand… - Sabin achchiqlanib gapirishga shaylanar ekan eshik ortidan oʻtib quloqlariga chalingan ayolning ingroq tovushlari tasirini jim qoldi. Tomogʻiga qattiq tosh tiqilib qolgandek yutina olmay qoldi. Qon qonigacha singib ketayotgan uvishish uni ortga qadam tashlashga undadi. Sabin Jungkookning harama haqidagi soʻzlarini shunchaki uning rashkini keltirish uchun aytganiga ishongandi. Ammo bu haqiqat edi. Va keyingi soniyalarda Jungkookning hirillagan tovushi eshitildi. Sabin kaftlari bilan ogʻzini yopib oldi. Dovdirab qolgan qiz hatto qizlarning ismini tiliga olmagan Jungkookdan buni umuman kutmagan edi. Gavdasi atrofida goyo butun qasr aylanayotgandek his qilayotgan qiz birdan yonga siltanib ketdi. Umidsiz va qalbini kemirib borayotgan iztirob bilan ortuga oʻgirilib ketayotgan qiz lanatlangan bugun kunning keyingi zarbasini oldi.

Qoʻlidan hech vaqo kelmasligi anglagan qiz shunchaki issiq koʻz yoshlariga belanib xira shamchalar bilan yoritilgan yoʻlak boʻylab noma’lum bir joy tomon ketardi.

Bilaklaridan tutib burchakka gavdasini tortib ketgan sharpani ham his qilmagan qiz begona inson yuzini taniy olmadi.

— Bu maktub sizga Malika! Faqat hech kim yoʻq yerda oʻqishingizni maslahat beraman. Jungkookdan ehtiyot boʻling… - soʻzlarini shoshilinch aytgan yigit tezda yoʻlakning boshqa qorongʻu burchagiga singib ketdi. Sabin hali haqiqiy hayotga qaytishga ulgurmagan, atrofga alanglab qaragan koʻyi gangib qoldi. Kaftlari orasidagi maktubga qarab qolar ekan hansirab nafas ola boshladi.

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna

Void Flame

2026-04-19T15:28:24.484Z

16-BOB.

● Sen mening najotim ham, halokatim ham bo‘la oladigan yagona insonsan.

–––––––

Quyosh allaqachon ufqdan ko‘tarilib, osmon bag‘rida bemalol porlab turardi. Uning yorug‘ nurlari deraza oynalaridan ichkariga kirib xonaning sokin havosiga iliq rang bag‘ishlardi. Tongning sovuqqon sukunati ortda qolgan, kun esa asta sekin o‘z nafasi bilan atrofni to‘ldirib borardi. Deraza orqali kirgan quyosh nuri xonaning bir chetidan ikkinchisiga cho‘zilib, pol ustida mayin oltin yo‘lak hosil qilgan edi. Yorug‘lik devorlar bo‘ylab sirg‘alib xonadagi buyumlarning soyalarini asta siljitardi. Pardalar orasidan o‘tgan nur xonaga yanada yorqinlik berib ichkaridagi jimjitlikni yanada sezilarli qilardi.

Yotoqda koʻzlarini biroz qisibgina uygʻongan yigit kaftlarini yuzlariga bosdi. Allaqachon kun yarmiga yaqinlashib qolgan. Ustiga yarim yopilgan choyshabning bir tomonini siypalab xonaga yaxshiroq nazar tashladi. U xonada yolgʻiz edi. Hoseok qizning qochib ketganini hayolidan oʻtkazib keng jilmaydi. Shkafcha ustida turgan qogʻoz boʻlakchasini koʻrib yana lablarini qisib kulimsiradi. Biroz choʻzikib qogʻozchani qoʻliga olgacha maktubchani oʻqiy boshladi.

" Hayrli tong yomon yigit. Menimcha juda yaxshi dam olgansan, bunga shubham yoʻq! Miyangdagi kechagi bir kunlik shoʻxlimlarimiz keyinini chiqarib tashla. OK. E'tiboringni ishga qarat. Sen oʻzingga keraklisi olding, men ham albatta. Endi esa tushdan keyin mahkamaga kelib muammoni hal qil. Ha yana... Kechagi shilinishlar uchun uzur soʻrayman. Malham qoʻy juda chuqur jarohatlabman. "

Hoseok maktubni oʻqigacha koʻksidagi va bilaklardagi qizarishlarga qarab qoʻydi. Yelkasi ham biroz achishmoqda. Bu yovvoyi xonimcha uni yaxshiga jarohatlagan. Kecha tunda uzluksiz davom etgan yaqinlikdan soʻng tanasini yengil his qilgan yigit oʻzini sekin yostiq ustiga tashladi. Qizning takabbur va zaharxandali unga boʻlgan xohishini va qiziqishini kuchaytirib borardi. Maktubga yana bir bor nigoh tashlagan yigit koʻzlarini yumib lablarini qisdi.

— Istaganimni hali olmadim Qizaloq!

>>>

Kun asta sekin tushga og‘ayotgan pallada quyosh osmon bag‘rida baland turar, uning yorqin nurlari yer yuziga yorqin sochilib turardi. Osmon chuqur va tiniq ko‘k rangda yoyilgan, unda bir parcha bulut ham ko‘rinmasdi. Quyoshdan taralayotgan nur esa shahar ustiga keng yoyilib hamma narsani ravshan va aniq ko‘rsatib qo‘ygandek edi. Binolarning baland devorlari shu yorug‘likda yaltirab turar, oynalar esa quyosh nurlarini qaytarib mayda chaqnashlar hosil qilardi.

Sienna qoʻlidagi telefonni tosh oynaga tirab qoʻyar ekan uchrashuvga tayyorgarlik koʻrish davomida Jungkook bilan video qoʻngʻiroqda gaplashardi. U so'ngi lab boʻyoqni lablarida yengil sirgʻaltirar ekan ularni burlashtirib qisib sochlarini ortga tashladi.

— Menimcha juda qizarib ketdi... Koʻylak ham juda torga oʻxshaydi - Jungkook oppoq choyshabda koʻksi yalang holatda yotar ekan norozi ohangda ma'lum qildi. Sienna unga koʻzi suzib qarab qoʻyar ekan lablarini burdi.

— Meni nazorat qilishga urinmay qoʻya qol! Oxirida bari bir istagan ishimni qilaman. Sen uzoqda ekanligingda yayrab qolay... - Sienna telefonni qoʻliga olar ekan oxirida kinoya qilib qoʻydi. Jungkook yengil kular ekan bu kulgu ortida achchiqlanish mavjud edi.

— Meni avrab Italiyaga shartnoma bahonasiga jo'natib yuborib endi istagan ishimni qila olaman deb yuribsanmi? Hoʻsh men qaytganimda buni badalini ortigʻi bilan ololmaymanmi Sevgilim...? - Jungkook biroz siljib qizni ayyorona tabassum bilan sinchikov nigoh tashladi.

— Bu topshiriqni faqat senga ishona olardim. Seni avraganim yoʻq Sevgilim! - Sienna Jungkook sotib olgan oʻsha shohona uyidan chiqib mashina tomon yurib borar ekan kinoya bilan jilmaydi.

— Yana uch kun sabr qilsam telefon ortidan qilgan qiliqlaring uchun va quloqsizliklaring uchun javob berasan Suyukligim... - Jungkook qoshini uchib lablarini tilini bilan oʻynab asabiy bosh chayqadi. Chunki qizning koʻylak oldi ochiqligidan oppoq koʻksi yaqqol koʻrinib turgandek tuyulardi unga.

— Faqat Flora bilan koʻrishasan shundaymi? - betoqatlanib yana soʻroqladi. Sienna bu savol qirqinchi marotaba edhirayotgani uchun ensasini qotib mashina ruliga joylashdi. Telefonini maxsus tutqichga joylashtirar ekan chuqur nafas chiqardi.

— Peshonamga yozib qoʻyaymi Flora bilan uchrashishga ketyapman deb!? Ertalab buyon senga necha marotaba aytganimning sanogʻi yoʻq. Bugun oʻn yettinchi seans. Agar shundan eson omon oʻtib olsam Flora menga uch kun dam olish berarkan. Sensiz va Florasiz tinchgina uch kun! Ajoyib... - Sienna kamarni taqish davomida bayon qildi.

— Sien shifoxonada oʻzingni tutib tura olishingga ishonasanmi? Ahvoling yomonlashsachi? Men uzoqda boʻlsam yoningda kim boʻladi? Balki shu seansni keyinriqqa surib turarmiz. Flora bilan gaplashib koʻraman... - Jungkook havotirli yuziga qiyofada qizga chuqur tikilib soʻzlar ekan Siennani shifoxonadagi holatini hayolidan oʻtkazdi.

— Jungkook menda hammasi yaxshi. Flora haqiqatdan buni yaxshi bajaryapti. Men shifoxonani uzoqda koʻrganimda ham hech qanday bir bezovtalikni his qilmayapman. Ikki kun avval biz shifoxonadagi bolalarga oʻyinchoqlar va shirinliklar olib bordik. Ishona olasanmi men shifoxonada oʻzimni yomon his qilmadim. Bu menga yoqdi. Flora bilan palatalarni birga aylandik... U telba boʻlsa ham men uchun bor kuchi bilan harakat qilyapti. Mendan havotir olma va e'tiboringni ertangi konferentsiyaga qarat! - Sienna yigitga gapirish chogʻida koʻzladi quvonchdan porlab turardi. U qoʻrquvini yengib oʻtayotgani va o'tmishdagi oʻgriqlarini unutishni uddalay olayotganidan hursand edi. Flora bilan juda koʻp vaqtni birga oʻtkazishar, uning murakkab shaxsiyatiga hech tushuna olmas edi. Ammo Flora haqiqatdan juda mukammal va pok qalbli qiz edi. Siennaga yaqin boʻlishni uddagan yana bir kamyop insonlardan biri edi u.

— Senga ishonaman Suyukligim. Unda tezroq belgilangan joyda vaqtida yetib bot Florani jahli chiqsa senga rahm shavqat qilmaydi. E'tiboringni yoʻlga qarat lekin goʻshakni qoʻyma seni yana kechgacha koʻra olmayman yaxshilab qarab olay! - Jungkook yostiqqa tayanib boshini kaftiga tirab qizga chuqur tikilib turardi. Hamon tili bilan lablarini oʻynatar ekan Siennaning har bir harakatini obdon kuzatib yotardi.

Sienna biroz lablarini choʻzib mashinani oʻt oldirdi va rulni qisib avtoturargoh yoʻlakchasiga e'tiborini qaratdi. Sienna mashinani boshqarib borar ekan ekran ortidan Jungkook hech bir soʻzsiz uni kuzatib turardi xolos.

Sienna shifoxonaning umumiy eshiklariga yaqin borar ekan uzoqdan tez yordam mashinasi va bir necha shoshilinch harakat qilayotgan hamshiralarni koʻrib joyida toxtab chuqur nafas oldi. Qoʻlidagi telefon ekraniga yuzlanar ekan yuzini yaqinroq olib keldi.

— Sen choʻzilib yotmay ishga kirish endi! Goʻshakni qoʻyaman. Bu galgi seans uzoq davom etadi, kechgacha sakson sakkiz marta qo'ng'iroq qilib oʻzingni qiynama! Uyga borganimda oʻzim qo'ng'iroq qilaman, ungacha esa chao Sevgilim! - Sienna gaplarini sharta aytib qo'ng'iroqni tugatdi.

Shifoxonaga uzoq tikilib turar ekan bir necha soniya ichida telefoni jiringladi. Sienna goʻshakni koʻtarar ekan telefon ortidan kesatiqli mazax ohangi yangradi.

— Uysiz mushukchaga oʻxshamay katta katta qadamlar bilan shifoxona umumiy eshigi tomon kel. Men bir burchakda seni kutib jonim uzilay deyapti! Yana uxlab qoldingmi nima balo! Yurishni eplolmaydigan goʻdak singari qoʻllaringdan tutib ichkariga olib kiraymi endi? Tezlash! - oxirida iztaza qilgan qiz qo'ng'iroq yakunladi. Sienna Florani yana oʻzi kabi zaharxandalik va qoʻrslik bilan aytilgan so'zlaridan soʻng yengil hoʻrsindi.

— Sen uddalaysan Sienna! Sen barini yengib oʻtasan... qani olgʻa! - Sienna oʻziga pichirlab soʻzlar ekan chuqur nafas olib ildamladi. Yonidan bir necha oq halatdagi tibbiyot talabalari oʻtib ketar ekan ularga hiyla nazar tashladi. U kichikligiga huddi ular kabi boʻlishni ozru qilgan edi. Hatto bu uchun onasini qurbon qildi.

Ular kabi insonlar dardiga da'vo topmoqni, umrni poyoniga yetishi kutib yashayotgan insonlarga umid bermoqni va eng muhimi onasini kasallikdan qutqarmoqni istaganlarini xotirlab koʻksida ogʻriq bilan sust nafas ola boshladi. Shifoxona eshiklaridan ichkariga kirar ekan dimogʻiga urilgan dori va shifoxonadagi har xil iforlar bilan toʻqnash kelar ekan uzoqlarga termuldi. Chuqur nafas olar ekan atrofni kuzatardi. Insonlar nimadandir umidvor, oʻz dardi bilan bazilari hush kayfiyat bilan bazilar esa juda mahzun qiyofada yoʻlaklar boʻylab yurib borishardi. Hech kim bir biriga e'tibor bermas. Hamma nimadirdur havotirda, bezovta. Axir shifoxonaga insoniyat oʻz dardi uchun davo izlab keladi.

— Ogʻzing yop pashsha kirib ketadi hozir! Shifoxonaga uchinchi bor kelishimiz sen esa yana birinchi bor koʻrib turgandek qaraysan... - Flora telefonini chontagiga joulasg davomida so'zladi. Sienna hamon atrofni mayus kuzatar edi.

— Shifoxona emas undagi insonlarning qiyofalari qiziq koʻrinyapti... Bir vaqtda ham baxtli ham baxtsiz koʻrinish. Oq rang doim ham soflikning anglatmasligiga isbot - Sienna sumkasini qattiq qisar ekan ichida endigina gʻujlanib koʻtarilib borayotgan qoʻrquvni bosishga urinardi. Flora uning holatini tezda ilgʻab olar ekan Siennaga yaqin keldi.

— Faylasuflikni Jungkook bilan yotoqda davom ettirasan! Vaqt yoqotmaylik ishga oʻtamiz... Ortimdan yur va anqayma! - Flora qizni yelkasini qoqib qoʻyar ekan yaxshigina kesatib qoʻyib oldinlab ketdi. Sienna lab uchida kulimsirab qoʻyar ekan hoʻrsinib qoʻydi. U Floraning bu kabi gaplariga o'rganib qolgani sabab hech qanday javob qaytarmadi.

Sienna shifoxona yoʻlaklari boʻylab ichkarilab ketar ekan atrofni kuzatib oʻzini biroz noqulay his qilardi. Ichidagi qoʻrquv susaygan boʻlsa ham hali batamom yoqolmagan. Flora hech nimaga e'tibor bermagan holda ilgarilab borardi. Florani yelkasiga urilib toxtagan qiz yuzini burishtirib joyida tek qoldi. Koʻzi tepada yozilgan " Qon quyish boʻlimi" yozuviga tushar ekan Floraga ma'noli qarash qildi. Flora qizga befarq qarab qoʻyar ekan koʻzlarini yumib chuqur nafas chiqardi.

— Shifoxonadagi ogʻir bemorlar uchun qon kerak ekan. Bugunni oʻziga uchta avtohalokatga uchragan ahvoli ogʻir bemorlar bor ekan. Ularga qon kerak. Qoʻrqoq mushukcham sen choʻchima men qon berishni istadim. Sen faqat erkin kuzatuvchi boʻlasan! Istasang sen ham qon ber. Bu kimnidir hayotini qutqarib qoladi. - Flora yana boʻlim tomonga qarab yana qizga yuzlandi.
— Agar yaxshilik qilishni istamasang aqlli qiz boʻlib jimgina kuzat! Men bu ezgu ishni oxiriga yetkazay. - Flora kibrlanib sochlarini ortga tashlab koʻzlarini suzib qoʻydi. Sienna unga gʻalati va tushunarsiz nigoh bilan tikilib turardi.
— Menga unday qarama! Yovuzlik mabudasi kabi koʻrinaman Ammo yoningda qanotsiz farishta turibdi ishon... Kettik oppogʻim! - Flora qizga bir yelka qisib boʻlim eshiklari tomon ketdi. Sienna chuqur nafas chiqarar ekan u ham qizni ortidan ergashdi. To'g'ri u shifoxonada bemalol yura oladi ammo hali qon va ignalar masalasi u uchun jiddiy.

Flora ichkariga kirgan zahoti maxsus kursiga oʻtirib hamshirani tibbiy buyumlarni tayyorlanishini kutdi. Sienna joyida betoqatlanib turar ekan Flora unga hiyla nazar tashlab qoʻydi.

— Tilingni yutib yubordingmi Mushukcham! Yaxshilik qilishni istamayman deyotgan ekansan unda bir qoʻnib topib oʻtirib tur... - Flora kesatib qoʻyar ekan hamshira qiz bilaklarini nam paxta bilan artib soʻng ignani tomirlariga sanchdi. Sienna oʻsha tomondan koʻzlarini uzmas edi. Florani yuziga hech qanday ogʻriqni darak beruvchi ifoda yoʻq. Bir qoʻlida telefonini bemalol titkilab bamaylixotir suyanib oʻtiribdi. Sienna toqatsizlanib yuzini boshqa tomonga burdi. Ammo shaffof naychada qon maxsus qobchaga tushar ekan qizillik Siennani e'tiborini qayta qayta tortar edi. U ham negadir qon berigisi keldi. Balki shu bilan yana bir toʻsiqni yengib oʻtar.

— Men ham qon beraman... - toʻsatdan aytilgan soʻzlardan soʻng Flora sekin qiz tomonga qaradi. U bu soʻzlarni kutgani aniq edi.

Sienna ham maxsus oʻrindiqqa joylashar ekan bilaklarini keng yoydi. Flora uning yonida turib ishni kuzatib turardi. Hamshira Floraga qarab qoʻyar ekan u koʻzlari tasdiq ma'nosida yumdi. Hamshira qiz Siennani bilaklarini ham dezenfeksiya qilib tozalab olar ekan ignani sekin teriga sanchdi. Sienna koʻzlarini qattiq yumar ekan yuragi juda tez urardi. Hamshira ignani chiqarib olar ekan bu go'yo ehtiyotsizlik kabi koʻrindi. Sienna koʻzlarini ochar ekan bilaklaridan oz miqdorda qon oqayotganini koʻzdi. Dami ichiga tushib ketar ekan tanasini sovuq ter bosa boshladi. Vahima huruji tutushiga bir qancha soniyalargina qoldi. Ikkinchi qoʻlini tutgan kaftlar ta'sirida yana real hayotga qaytdi.

— Sien bu shunchaki ozgina qon. Qoʻrqishingga hojat yoʻq. Qon seni oʻzligingni yoqotishinga sabab emas... Hamshira birozgina xatoga yoʻl qoʻydi keyingi gal albatta uddalaydi. Koʻzlaringni yumma. Jarayonni kuzat, bu qoʻrqinchli emasligini tushunasan! Qani yana bir marta... - Flora qizni kaftlarini silab qoʻyar ekan hamshira yana bir ignani tayyorladi. Siennaning bilaklarini tozalab olar ekan bir necha chalgʻituvchi gaplar bilan qizni tinchlantirayotgan Flora hamshira ishini ham kuzatib turardi. Sienna ignadan koʻzlarini uzmasdi. Hamshira ignani yana tomirga sanchdi. Naycha boʻylab sizib borayotgan alvon qon maxsus qopchaga tushdi. Sienna bularni kuzatib turar ekan soʻng boshini ortga tashlab chuqur nafas oldi.

— Bu qoʻrqinchli emas...

>>>

Jimjitlik hukmron boʻlgan ulkan xonada hujjatlarni qayta tekshirib boʻlgan Sienna koʻzoyaklarini yechib stol chetiga qoʻyib qoʻydi. Oʻttiz daqiqadan soʻng kampaniya hodimlari uchun umumiy majlisni rejalashtirilgan qiz soatiga nazar tashlab qoʻydi. Shifoxonadagi qon berish marosimidan soʻng yana ikki kun vaqt oʻtdi. Flora bu ishni uddalay olgani uchun unga uch kun dam berdi. Sienna shu vaqt ichida kampaniyada yangi jamgʻarma ochishni reja qilgan edi. Majlislar zaliga ertariq yetib borishni istab eshik tomon borayotgan qiz hali unga yetmasdan shoshilinch kirib uni siquvga olgan tanadan gangib qoldi.

— Prezident xonim qayerga shoshyapti! - Jungkook qizni quchogʻidan biroz boʻshatib yuziga tikildi. Sienna kutilmagan bu holatdan quvonib keng tabassum qildi. Qayta Jungkookni qattiq quchib olar ekan chuqur nafas oldi.

— Ertaga kelishing kerak edi-ku! - Sienna Jungkookning yuziga mamnun nigoh bilan qarab savolga tutdi.

— Ertaroq kelganimdan hursand emasmisan? Sogʻinch meni ishlarni tezda yakunlashga majburladi. Meni sogʻinmadingmi...? - Jungkook qizga chuqur nigoh tashlab uning sochlarini siladi. Sienna ham lablarini qisib jilmayar ekan Jungkookni yoqasidan tutib oʻzi tomonga tortdi. Dudoqlarini uniki bilan birlashtirar ekan Jungkook ham bundan mamnun qizni bellaridan qisib oʻziga tortqiladi. Boʻsa chuqurlashib murakkablashib borar ekan oʻpkasi toʻlib qolgan juftlik bir biridan birozgina ajraldi.

— Mmm yana bir kun sabr qilsam telbaga aylanardim... - Jungkook qizning boʻynida ortida qisib soʻzlarini yakunlab yana yumshoq dudoqlarni egallab oldi. Tez harakat bilan qizni yengil devorga tirab kaftlari bilan uning ortini qisib tanasini o'ziga jipslashtirardi. Jungkook Siennani lablarini soʻrib olar ekan u bilan havo ham kamayib borardi. Oʻtkir tishlari atay lablariga botirib olar ekan Siennadan chiqqan ingroq unga yanada kuch berardi.

Jungkook ochiqchasiga qizning kalta etaklaridan tagidan qoʻlini suqib ichkariga olib kirar ekan barmoqlarini sezgir nozik qismga botirdi. Sienna chuqur uh tortib yuborar ekan yuqoriga talpindi. Lablarida hamon tutqunlikda, nafasi koʻksiga yetib bormasdi. Yana bir botirilishdan baland ovozda ingrab yuborgan qiz yuzini yuqoriga burib chuqur nafas oldi.

— Jungkook... Hozir vaqti emas... Ayshh! - Jungkook qizning gaplari so'ngida ikki barmoqlarini ichkariga suqdi. Tanasi ehtirosdan qaltirab qolgan qiz oyoqlari bo'shatib ketdi. Ostida ega namlik ortib borardi.

— Tshhh... Bu tovushlarni har tun hayolimda qayta qayta aylanishidan aqldan ozayozdim Sevgilim. Shu yerga seni buzib kiraman! - Jungkook kamarini bo'shatishga shaylanar ekan Sienna qaltiragan qoʻllarini bilan uning kaftlaridan tutdi. Qizarishga ulgurgan yuzini Jungkookka qaratib boshini chayqadi.

— oʻn daqiqadan soʻng hodimlar majlisi belgilatganman. Shu oʻtkazib olay keyin butkul senikiman! - Sienna Jungkookning qoʻllarini silar ekan iltijo qilgandek tikilib turardi. Jungkook qizning ostidan qoʻllarini olar ekan boshqa qoʻllarini bilan uning yuzini siypab qoʻydi.

— Sen sodir boʻlishi kerak boʻlgan ishni choʻzyapsan. Tagʻin men hajringda aqldan ozib boʻlganman! Bunchalik shahvoniy boʻlma Sevgilim... - Jungkook qizning yuzlarini har yeriga lablarini bosar ekan oxirida dudoqlaridan chuqur boʻsa oldi. Sienna ham hammasi ortga tashlab u bilan ketishni istar ammo besh kundan buyon Floraning seanslari sabab ishga kela olmadi. Kampaniya nazoratdan chiqib ketmasligi kerak edi.

— Sevgilim birozgina dedim axir... Men ham seni juda juda sogʻindim. Men uchun ozgina... - Sienna ham qayta e'tiroz bildirgandek boshini chayqadi. Jungkook havsalasiz nafas chiqarib bosh silkidi.

— Yaxshi... ammo jazoying og‘irlashib ketyapti shuni unutma. Telefon ortidan qilgan qiliqlaring yodimdan chiqqadi yoʻq! Hammasi uchun javob berasan Prezident xonimcha... - Jungkook qizdan uzoqlashar ekan Sienna bu soʻzlardan achchiqlanib egnini epaqa keltirdi. Sochlarini ortga tashlab tartibga keltirar ekan Jungkook barmoqlaridagi namlikni ro'molchasiga artib qizga nazar tashlab qoʻyar edi.

— Meni jazolash senga qolibdimi!? Telba! Meni jazolay olmaysan! - Sienna biroz achchiqlanib oʻynoqi ohangda ma'lum qildi. Jungkook sekin qizga nigohlarini ko'chirar ekan lablarini choʻzib qo'ydi.

— Qilolmaymanmi? Hozir, shu yerda, istagan vaqtimda qilaman... - Jungkook qiz tomon bir ikki qadam yaqin kelar ekan Sienna ortga shoshilinch chekindi. Jungkook bilan oʻynashgisi kelib lablarini qisib boshini chayqadi. Eshik tutqichiga qoʻari tegar ekan uni ayyorona jilmaydi.

— Bekor aytibsan Eshshak! - Sienna oʻrta barmogʻini chiqarib tez eshikni ochib xonadan yugurib chiqib ketdi. Baland pochtada boʻlishiga qaramay tez harakat qilayotgan qiz ortiga qarab qoʻyardi.

Jungkook xonada biroz hayron ifoda qoshlarini koʻtarib qolib ketar ekan pastki lablarini qisib eshikdan bamaylixotir tashqariga chiqdi. Sienna uzoqda yugurgilab ketardi. Jungkook peshonasini ishqalab kular ekan chuqur nafas oldi.

— Quvlashmachoq oʻyinimizni sogʻibsanda Mallavoyim! Koshki seni tutib olish menga qiyinchiliklar tugʻdirsa! - Jungkook katta qadamlar bilan ildamlab borar ekan majlislar zaliga juda yaqin qolgan edi. Eshikni endi ochishga shaylanib turgan kotibani koʻrgacha uni chaqirdi.

— So Xonim! Bu yerga keling... - Jungkook eshik tomon borar ekan qiz joyida toxtab aytgan ishini bajarib uning yoniga bordi.

— Xush kelibsiz Janob Jeon! Kwon Xonim bugun hodimlar majlisini begilagan edi. Shu sa... - qiz gaplarini yakunlamasdan betoqatlangan yigit uning gaplarini kesib tashladi.

— Majlisni ertaga qoldir va ichkariga hech kim kirmasligini taminla! Tushundingmi? - Jungkook eshikni to'sib olar ekan qizga qattiq ohangda takidladi. Kotiba biroz talmovsirab qolar ekan bosh chayqadi.
— Ichkariga kirgan har qanday xodim ishdan boʻshatiladi! - Jungkook so'zlarini jiddiy va qoʻrslik bilan aytib ichkariga kirib ketdi.

Sienna noutbukda katta erkanda diagrammalarni tartiblar ekan ichkariga kirgan insonga e'tibor qaratmadi. Albatta majlis sabab Jungkook unga hech nima qila olmaydi deb oʻylayotgan edida. Eshik yonida qizni ayyorona nigohlar bilan kuzatayotgan yigit sekin va ohista qadamlar bilan qiz tomon odimladi.

>>>

Tush payti allaqachon o‘z cho‘qqisiga yetgan bo‘lsa-da, mahkamaning ichkarisi bu yorug‘likdan deyarli bebahra edi. Binoning uzun yo‘laklari va qalin devorlari tashqaridagi quyoshli kunni ichkariga kiritmas, shu sabab ichkarida doimiy bir xira sokinlik hukm surardi. Rileyning xonasi ham ana shu og‘ir muhitni o‘zida mujassam etgan.

Derazalar baland bo‘lsa-da, ularni qoplab turgan quyuq rangli pardalar quyosh nurlarini ichkariga faqat xira chiziqlar holida o‘tkazar edi. Shu sabab xona yarim qorong‘u, sokin va biroz bosim beruvchi muhitga ega bo‘lib ko‘rinardi.

Xona markazidagi uch mertli ulkan avlon atirgullar. Uning ifori butun xonani egallab olgandek. Riley qizil kanvertdagi maktubni oʻqib hiyla jilmaydi. Soʻng birdan kerakli raqamni terib telefonni quloqlari yaqiniga olib bordi. Bitta signaldan soʻng goʻshakni koʻtargan yigitning mayin ovozi eshitildi.

— Mening Qizalogʻimga gullarim yoqdimi? - Riley uning ovozida sabab jilmaysa ham tezda oʻzini yana jiddiy qiyofasiga qaytdi.

— Oʻsmir yigitlardek har kuni gullar jo'natishni bas qilarsan! - Riley zaharxandalik bilan javob berar ekan sirtdan o'zini sovuqqon tutishga urinardi.

— Istasang bugun tunda erkakligimni koʻrsataman! Kechagi mashgʻulotlarimizni uyingda yana davom ettiramiz Qizalogʻim... - Hoseok ham doimgidek ochiqcha istagini bildirar ekan Riley tilni ogʻzida aylantirib qoch qoqib qoʻydi.

— Oʻrtamizdagi ishlar juda chuqurlashib ketmayaptimi Bolajonim! - Riley sekin o'lchovli qadamlar bilan kelib kursisiga oʻtirib oyoqlarini chalishtirdi. Engida bezatgan qora tirnoqlariga qarab lablarini lablarini choʻzdi.

— Istasang bugun yanada chuqurroq kiraman! Chuqurlik lazzat beradi ishonaver... - Riley uning gaplaridan havsalasiz nafas chiqarar ekan kursiga yaxshiroq joylashib oldi.

— Chegaradan chiqib ketyapsan... To'g'ri menga juda katta yordam berding ammo bu men bilan chegarasiz aloqaga kirishasan degani emas! Menga erishish sen oʻylagandek osongina ish emas... - Riley uzoqda turgan gullarga qarab qoʻyar ekan koʻzlarini suzdi.

— Chegaradan chiqsam nima qila olasan! Hibsga olasanmi Komissar Xonim? - Hoseok uni mazax qilib kesatib qoʻydi.

— Zax bosgan qamoqxonada chirib ketishni istamasang men bilan oʻynashma Bolakay... Istasangda men qoʻygan chegarani buza olmaysan! Sen tomon kelgan gullar bundan keyin axlatxonadan joy topadi. Puling shunchalar koʻp boʻlsa manfaatli ishlarga sarfla! - Riley qoʻrslik bilan javob qaytarar ekan Hoseok bir soniya jim qoldi.

— Oʻsha zax bosgan qamoqxona egasi sen boʻlsang jazoga hukm qilinganim men uchun sharaf Komissar Xonim. Bugun uyingga boraman va ishimizni toxtab qolgan joyidan davom ettiramiz. Endi esa sen stoling ustida turgan qahvani sovuq qolmasdan ichib ol! Ha yana... tirnoqlaring juda ajoyib chiqibdi. Bugun ulardan keraglicha foydalana olasan! Chao! - Hoseok qizni mot qilib goʻshakni qoʻyib qoʻyar ekan yana nigohlarini planshet ekraniga yoʻnaltirdi. Riley asabiy sochlarini siqimlar ekan tinmay uzoqdagi gullarga qarab jilmayar edi. Hoseok qizning tabassumini kuzatib beixtiyor lablarini choʻzdi.

— Meni oʻzimdan koʻproq xohlashingni qachon tan olasan Qizaloq...

>>>

Buyumlar o‘z joyidan uzilib, xona ichiga betartib sochilib ketgan, go‘yo vaqt bir lahzaga to‘xtab, keyin hammasini qo‘pol harakat bilan ag‘darib yuborgandek. Pol ustida g‘ijimlangan hujjatlar, ochilib qolgan tortmalar, devor yonida sinib yotgan buyumlar bir biriga aralashib tartib degan tushunchani butunlay yo‘qotgandek. Shisha parchalari esa xira yorug‘likda sovuq yaltirab bu vayronalikni yanada keskinroq ko‘rsatadi.

Singan buyumlar burchak burchaklarda to'kilib yotar ekan uzilgan pardalardan quyoshning kuchsiz nurlari tushib turardi. Xonada ogʻir sukunat qizning yigʻi tovushi bilan aralashib ketgan.

Flora xonada markazida qoʻliga homiladorlik testini tutib tizzalab oʻtirib qolgan. Har doim xohlagan insonidan istamagan farzandi paydo boʻlgani uni sarosimaga solib oʻzini butkul yoqitishiga sabab boʻlgan edi. Taehyung bilan so'ngi bor uchrashuvi mashinadagi tongi jinsiy yaqinlik bilan boshlanib tushdan keyingi yotoqdagi uyqu bilan tugagan. Shundan soʻng u qayta Taehyung bilan toʻqnash kelmadi. Taehyung oʻzi bir bor qizni izlamadi. Unga qongʻiroq ham qilmadi. Flora bu gal ham Taehyungning nayranglariga aldangani, unga taslim boʻlgani sabab oʻzidan nafratlanib ketar ekan uch kundan buyon qayt qilishi undan battar holdan toydirgandi.

Taehyungdan yana bir bor ranjib ichidagi so'ngi umid uchqunlaridan voz kechib uni qayta eslamaslikka oʻziga va'da berganida vujudida uni bolasi paydo boʻlganini bildi. Qoʻli bormasa ham homiladorlik testi qildirdi. Va natija ham u istagani kabi emas edi. Flora bu bolani umuman istamasdi ammo u endi bu hayotda mavjud. Qornini siqimlagan qiz hissiz yuz qiyofada noma'lum nuqtaga tikilib qolgan.

— Unga hech qachon imkon bermasligim kerak edi... Oʻsha kuni o'zimni unga topshirmasligim kerak edi! Sen sabab endi Taehyungni hech qachon hayotimdan chiqara olmayman! - Flora testga qayta nazar tashlash koʻyida koʻz yoshlarini qoʻyib yubordi.

Taehyung doim kutilmaganda paydo boʻladi va yana uni oʻziga ishontirib yo'qolib qoladi. U bu ishini hech qachon tashlamaydi. Florani shu vaqtga ming bor boshqa bir ofatijonlarga alishtirib soʻngida yana unga qaytadi. Flora esa doimgidek muhabbatiga taslim boʻlib uni qabul qilardi. Necha bor uning xiyonatlariga guvoh boʻldi, necha bor uni yolgʻiz tashlab ketgani ahmoqlar kabi uni kelishi kutdi, necha bor Taehyung qaytib kelganida uni yana qabul qildi, kechirdi. Ammo u yana o'sha noma'qul ishlariga qaytdi. Taehyung hech qachon Florani oʻylamadi. U doim oʻzini oʻyladi. U mutlaqo xudbinlik bilan qizni sevdi. Flora u sabab qilishni istamagan ishlariga qoʻl urdi. Oʻn olti yoshdan buyon Taehyungning qiliqlariga koʻz yumib mana shu vaqtgacha faqat uni sevdi. Oʻn yil... Oʻn yildan buyon oʻzligino vayron qilgan sevgimdan voz kechgani yoʻq. Taehyungning oʻn yillik azoblariga, xiyonatlariga, xudbinliklariga chidab kelmoqda. Mana endi umri davomida uning bir parchasi yonida olib yurishga majbur.

Flora boladan qutulishni, uni o'ldirib tashlashni ham o'yladi. Ammo vujudidagi goʻdak uning ham farzandi-ku. Eng alamlisi uning bu ishlarga aybi yoʻq. Ikki soatdan buyon gavdasi qimirlata ham olmagan qiz Taehyungdan qutilish undan uzoqlashishning ming xil rejasini tuzdi. Flora aniq biladiki qachonki Taehyungni yodiga tushib qolsa u yana qaytadi. Va oʻz hukmi va ta'siri Floraga oʻtkazishga urinadi. Bu doim uddalagan. Floraning muhabbati uni Taehyungga nisbatan zaif qilib qoʻygan. Besh yil davomida u oʻziga yaxshigina tarbiyaladi. Ammo bu farzandning paydo boʻlishi uni yana zaiflashtirgan edi.

— Seni oʻldirsam mendan ranjiysanmi bolajonim...? - ahmoqona savoldan oʻzini achiq kulimsiragan Flora koʻzlarini yumib gavdasini egdi. Telbalardek baland ovozda kular ekan butun uy bu vayronagarlik ichida kulgu bilan qorishib daxshatli koʻrinardi.

Xonaning qaysidir burchagida jiringlayotgan telefon ovozidan sergaklanib oʻrnidan turgan qiz yirtilgan qozgʻozlar va siniq orasidan telefonini topdi. Yuzidagi koʻz yoshlarini tezda artib tashlar ekan chuqur nafas oldi.

— Eshitaman... - Ovozi yana doimgidek eshitilar ekan Flora oʻzini yaxshigina nazorat qilardi.

— Sevgilim bugun oqshom uchrashuvimizni unutmadingmi? Seni o'zim olib ketaymi? Uyingdamisan? - telefon ortidan kelayotgan yigitning ovozini eshitgan qiz hech qanday ifodasiz jim qolgan edi. Yigitning muloyim ohangi uni tinchlantirsa ham u oʻzi istagan inson emas edi.

— Ha yodimda Jin. Ishlarim yakunlangach qoʻngʻiroq qilaman. - aloqani uzib tashlagan qiz telefonini befarq o'tib yubordi. Qoʻlidagi testga yana tikilib qolar ekan chuqur hoʻrsindi. Buzilgan pardoz, torgʻigan sochlar, singan umid va butun vujudini yemirib borayotgan afsus. Flora hissiz qadamlar bilan yuvinish xonasi tomon ketdi.

>>>

— Bu ishni menga qoʻyib bering Janob David. Surishtiruvlar natijasiga bir qancha dalillar to'pladim. Aniqlashimcha ular Koreyada. Menga bu jinoyat ishini oxiriga yetkazishim uchun Koreyaga ketishimga ruxsat bering! - erkak hujjatlarni koʻzdan kechirar ekan sigaretasini tutatib burchakka qoʻydi.

— Bu ishni faqat sizga ishonaman Janob Starling. Tongi reys bilan Koreyaga uchasiz!

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Shu yerigacha oʻqigan boʻlsangiz fikr va reaksiyalaringizni bildirib keting shakar qandlarim.

Imloviy xatoliklar uchun uzurasizlar....

Author Sienna

Void Flame

2026-04-19T15:21:56.428Z

16-BOB.

● Sen mening najotim ham, halokatim ham bo‘la oladigan yagona insonsan.

–––––––

— Istaganimni hali olmadim Qizaloq!

>>>

— Bu topshiriqni faqat senga ishona olardim. Seni avraganim yoʻq Sevgilim! - Sienna Jungkook sotib olgan oʻsha shohona uyidan chiqib mashina tomon yurib borar ekan kinoya bilan jilmaydi.

Shifoxonaga uzoq tikilib turar ekan bir necha soniya ichida telefoni jiringladi. Sienna goʻshakni koʻtarar ekan telefon ortidan kesatiqli mazax ohangi yangradi.

Flora ichkariga kirgan zahoti maxsus kursiga oʻtirib hamshirani tibbiy buyumlarni tayyorlanishini kutdi. Sienna joyida betoqatlanib turar ekan Flora unga hiyla nazar tashlab qoʻydi.

— Men ham qon beraman... - toʻsatdan aytilgan soʻzlardan soʻng Flora sekin qiz tomonga qaradi. U bu soʻzlarni kutgani aniq edi.

— Bu qoʻrqinchli emas...

>>>

— Ertaga kelishing kerak edi-ku! - Sienna Jungkookning yuziga mamnun nigoh bilan qarab savolga tutdi.

— Sevgilim birozgina dedim axir... Men ham seni juda juda sogʻindim. Men uchun ozgina... - Sienna ham qayta e'tiroz bildirgandek boshini chayqadi. Jungkook havsalasiz nafas chiqarib bosh silkidi.

— Meni jazolash senga qolibdimi!? Telba! Meni jazolay olmaysan! - Sienna biroz achchiqlanib oʻynoqi ohangda ma'lum qildi. Jungkook sekin qizga nigohlarini ko'chirar ekan lablarini choʻzib qo'ydi.

— Bekor aytibsan Eshshak! - Sienna oʻrta barmogʻini chiqarib tez eshikni ochib xonadan yugurib chiqib ketdi. Baland pochtada boʻlishiga qaramay tez harakat qilayotgan qiz ortiga qarab qoʻyardi.

— So Xonim! Bu yerga keling... - Jungkook eshik tomon borar ekan qiz joyida toxtab aytgan ishini bajarib uning yoniga bordi.

— Xush kelibsiz Janob Jeon! Kwon Xonim bugun hodimlar majlisini begilagan edi. Shu sa... - qiz gaplarini yakunlamasdan betoqatlangan yigit uning gaplarini kesib tashladi.

>>>

— Mening Qizalogʻimga gullarim yoqdimi? - Riley uning ovozida sabab jilmaysa ham tezda oʻzini yana jiddiy qiyofasiga qaytdi.

— Oʻsmir yigitlardek har kuni gullar jo'natishni bas qilarsan! - Riley zaharxandalik bilan javob berar ekan sirtdan o'zini sovuqqon tutishga urinardi.

— Istasang bugun yanada chuqurroq kiraman! Chuqurlik lazzat beradi ishonaver... - Riley uning gaplaridan havsalasiz nafas chiqarar ekan kursiga yaxshiroq joylashib oldi.

— Chegaradan chiqsam nima qila olasan! Hibsga olasanmi Komissar Xonim? - Hoseok uni mazax qilib kesatib qoʻydi.

— Meni oʻzimdan koʻproq xohlashingni qachon tan olasan Qizaloq...

>>>

Singan buyumlar burchak burchaklarda to'kilib yotar ekan uzilgan pardalardan quyoshning kuchsiz nurlari tushib turardi. Xonada ogʻir sukunat qizning yigʻi tovushi bilan aralashib ketgan.

— Eshitaman... - Ovozi yana doimgidek eshitilar ekan Flora oʻzini yaxshigina nazorat qilardi.

>>>

— Bu ishni faqat sizga ishonaman Janob Starling. Tongi reys bilan Koreyaga uchasiz!

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Shu yerigacha oʻqigan boʻlsangiz fikr va reaksiyalaringizni bildirib keting shakar qandlarim.

Imloviy xatoliklar uchun uzurasizlar....

Author Sienna

Fated Lies

2026-04-05T19:53:11.424Z

『 20-CHAPTER 』

| "They feared the wars I could start, unaware the real war began the moment I loved you."

| "Ular men boshlashim mumkin bo‘lgan urushlardan qo‘rqishardi, asl urush esa seni sevgan lahzamda boshlanganini bilishmasdi."

•┈┈┈┈┈┈┈•✦•┈┈┈┈┈┈┈•

Yarim tun xonaning ichiga allaqachon singib ulgurgandi. Tashqarida tun hukmron bo‘lsa da, bu shohona xonada u butunlay boshqacha tus olgan edi. Ayvon tomondan kirib kelgan xira oy nuri marmar pol ustida oqarib yotar, baland ustunlar va og‘ir pardalar orasida cho‘zilib ketgan soyalarni jonlantirardi.

Devorlarga o‘rnatilgan shamdonlarda yonayotgan shamlar asta lipillar, ularning titroq nuri oltin naqshlar bilan bezatilgan devorlarga o‘yilgan tasvirlarni goh yoritib, goh yana qorong‘ilik bag‘riga yashirardi. Xonaning kengligi ham, sukunati ham go‘yo og‘irlashib, nafasi eshitilmaydigan darajada jimjit tortgandi.

Sonya yigʻisini ichiga yutar ekan tinmay tirnoqlarini barmoqlariga botirib olar edi. Niki unga tikilib qotib qolgan nigohlarida hech qanday ma'no mavjud boʻlmagandek. Xonadagi sukunat tobora chuqurlashib borar ekan Sonyani hansirash tovushi balandlashib borardi. U ayni damda qoʻrquv ichida. Yelkasi titrar, nigohlarini yigitga yoʻnaltirishga botina olmasdi.

— Bu qanday boʻlgan? - Niki qizga qorachiqlarini qadab biroz jiddiy tonda soʻroqladi. Sonya battar ezilib chuqur nafas olishga urindi. Boshi quyi egilgan lablarini tinmay botirilgan tishlar ta'sirida qizarib ketgan.

— Oilam meni sotib yuborganidan soʻng ikki yil barbadar yurdim. Axiyra qirol saroyi ayonlari meni qayta sotib olishdi. Qirollik oshxonasida kichik yugurdak edim. Oʻn toʻrt yoshli, aqli hech narsaga yetmagan savodsiz qizaloq. Menga hech kim e'tibor bermas edi. Bu men uchun juda odatiy holat edi. Oʻsha kuni saroy boshqaruvchisi meni oshxonada tunab ikki kechada qaynatilib pishiriladigan qayta tayyorlashimni aytdi. Shubhasiz men uni hech qachon rad etishga haqqim yoʻq. Yarim tun men oʻchoq tepasida toʻxtovsiz qozon kavlash bilan mashgʻul edim. Shunda begona qoʻllar meni belimdan orqaga tortdi. Bu oʻsha saroy boshqaruvchisi Janob San edi. U hech qanday gap yoki ishoralarsiz kiyimlarimni yulib oldi. Men anglamadim... Men uning nima qilayotganini ham angladim. Ammo bu yomon ish ekanini fahmladim. Qoʻlishi tishlab olganimda sonimga xanjarini sanjdi. Umrimdagi eng daxshatli keyingi ogʻriqni his qildim! So'ng u yana oʻsha ishini davom ettir... U... U meni.... - Sonya nafas olishga qiynalib soʻzlarini davom etishga urinar edi. Niki unga koʻzlarini hiyla yoshlanib tikilib turar ekan qizning holatini koʻrib chiday olmadi. Uni tezda bagʻriga tortdi.

— Tshhh... Boʻldi qolgani shart emas! - Niki uning boshini silar ekan Sonya hoʻngrab yigʻlab yubordi. Nikining libosini mahkam qisib olar ekan tinmay yigʻlardi.

— Men hech qachon bunday boʻlishini istamaganman. Oʻsha razil meni jarohatlanganlar holatimda oshxonada yertoʻlasida uch kun azobladi! Men yomon emasman... Kechir... Men senga loyiq emasman! Men axlat uyimiga aylanganman... Meni oʻldir! - Sonya yigitni oʻzidan itarishga urinar ekan yuzini undan nari oldi. Niki qizni bilaklaridan qattiq tutar ekan yuzini oʻziga oʻgirdi. Sonyani yuzlarini kaftlari orasiga olar ekan ularga mayus tikildi. Qizning koʻz yoshlarini barmoqlari bilan artib tashlab yuzlarini silardi.

— Zinhor unday dema! Men uchun yashashing kerak. Men endi yashashni boshladim, seni topgan lahzamdan buyon tirikman. Sonya... dunyodagi menga loyiq boʻlgan yagona ayol sensan! Bokiralik yoki poklik bu tanaga bogʻlangan emas, ruhing va qalbing ilk bor meniki boʻlgani yetarli! - Niki qizning peshonasidan nam oʻpich bosar ekan bagʻriga bosdi. Sonya koʻzlarini mahkam yumib olar ekan chuqur nafas olardi. U eng qulay yerini topdi. U uchun xavfsiz va ishonchli.

— Men sen xohlgandek boʻlolmasamchi? - Sonya uning bagʻrida turib savolga tutdi.

— Eng katta xohishim bu sensan! Yetarlisi shu... - Niki qizning sochlarini quloqlari ortiga oldi. Qorachiqlarini uning namlanib turgan pushti lablariga qadadi. Ularni tezroq oʻziniki bilan yopib olishga boʻlgan xohishi ortardi.

Qizning yelkasidan mahkam tutib oʻziga tortar ekan istaganini amalgan oshirdi. Yumshoq dudoqlarni kuchli xohish bilan egallab borar ekan qiz bundan tipirchilab qolgan. Qanday harakat qilish kerak ekanligini anglamay yerga qulamaslik uchun kaftlarini yigitning koʻylagiga botirib qisib olgan edi. Niki qizning harir liboslarini birin ketin ohista yechib tashladi. Quchogʻiga kiyimsizlikka yetib qolgan qizni qoʻlida dast koʻtardi. Dudoqlar hamon bir biridan ajralmagan. Niki qizni yotoqqa qoʻyib oʻzini shoshilinch liboslarini yulib olar ekan kichik jussani tanasi ostiga oldi. Endi bari murakkablashib borardi. Behayo barmoqlar nozik terida kezar ekan u tobora ehtirosni kuchaytirardi. Sonya allaqachon aqlini yoqotgan, lablarini tishlab ovoz chiqarmaslikka urinib tanasi yotoq tepasiga surardi. Niki qizning tovushlarini eshitishni maqsad qilib battar uning nozik koʻksini kaftlari orasiga olib ezgʻiladi. Sonyaning ilk yoqimli ingroq tovushi yangradi. Niki ishini davom ettirar ekan qizga haqiqiy lazzatni his qilishi uchun ohistalik bilan lablarini uning nozik qismlariga bosardi.

Vaqt oʻtib borar ekan xonada qattiq chinqirash eshitildi. Niki qizning vujudiga yanada yaqinlashgan, ichiga suqulib kirib ham zavqdan ham ogʻriqdan qichqirishga mavjud etardi. Birozdan soʻng oʻzi ham chuqur hoʻrsinib harakatlana boshladi. Muhit qaynoqlashib ikki tananing qarsaklari bilan qorishib ketdi. Butun borliqdan uzilgan qalblar faqat ehtiros va xohish bilan lovullab turardi.

•·.·✧·.·•

Oy shu’lasi ayvonning shaffof pardalaridan quyuqlashib kirib borar, xonaning sovuq va sukunatga burkangan muhitini hissizlashtirib borardi. Sabin besh soatlik yana bir kengashdan soʻng holdan toyib xonaga kirib keldi. Yuzlarida charchoq va mayuslik. Hoseok Jungkookning tepasida maxsus asboblari bilan uni muolaja qilish bilan mashgʻul. Sabinning nigohlari Jungkookning oqarib rangsizlanib ketgan yuzida qotib qolgan edi.

— Hoseok u tuzalib ketadi shundaymi? - Sabin yotoqqa yaqin kelib yelkasini egib oʻksinib soʻzlardi. Hoseok qizga oʻgirildi.

— Yana uch kun... kutishdan boshqa choramiz yoʻq! Bugun tana harorati juda tushib ketdi. Uni isitish uchun koʻproq koʻrpaga oʻrab qoʻyishimiz kerak... - Sabin tez harakat bilan Jungkookning kaftlarini qisimladi. Muzdek haroratni his qilib eti junchikib ketdi. Jungkookning tanasi muzdek, gʻoyo muzlab qotib qolgandek edi. Sabinning nafasi tezlashib ketdi. Uning iliq harorati Jungkookning kaftlarini oz boʻlsada isitgan edi. Jungkookning kaftlarini yuziga olib bordi.

— Hoseok siz ketavering men uni oʻzim isitaman! - Hoseok bosh chayqab sekin oʻrnidan qoʻrgʻalib xonani tark etdi.

Sabin ulkan xonada yolgʻiz qolar ekan chuqur sukunat uni yutib yuboray derdi. Ogʻir zumrad toshlar, ziynatlar va yaltiroq tilla ipakdan tikilgan libosi bogʻichlarini boʻshata boshladi. Libosni bo'shatib barmoqlarini yelkasiga olib bordi. Ogʻir mato boʻshatilib yerga quladi. Sabin boshidagi tojni va uni bezab turgan taqinchoqlarini ham yerga uloqtirdi. Hech bir kiyimsiz qolgan tanasini yotoq tomon yoʻnaltirar ekan koʻrpani ochib Jungkookning yonidan joylashdi. Butun vujudi muzdek haroratdan jimirlab ketar ekan kichik jussasini Jungkookning tanasiga yaqin surdi. Uning quchogʻiga joylashib olar ekan yuzida tikildi. Jungkookning lablari quruqlashib oqarib qolgan. Sabin barmoqlari bilan uning nursiz yuzini silab sochlariga teginib qoʻydi.

— Sevgilim tezroq uygʻona qol... Meni tark etma. Haroratingni yana bir bor his qilishni istayman. Koʻzlaringni och! Ismimni ayt... - Sabin yuzini silab tushgan koʻz yoshlarini sekin artib Jungkookning yuziga yaqin egildi. Quruq va harakatsiz lablar ustiga oʻziniki bosar ekan so'ngida uning yuzlaridan bir necha bor oʻpichlar qoldirdi.

Koʻrpani ustiga yaxshiroq yopar ekan tanasini muzdek ulkan gavdaga bosardi. Sabinning issiq tafti Jungkookni isitgandek boʻldi. Harakatsiz tanani quchgancha shu holda uzoq muddat qoldi. Sabin koʻzlarini yumib o'tmishning yoqimli xotiralarini ongida gavdalantirardi. Jungkookning tabassumini hayol qilar ekan iliq koʻz yoshlarini yana oʻz vazifasini oʻtardi.

Lablarida esa nim jilmayish paydo boʻldi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Tong allaqachon yer yuziga yoyilib ulgurgan, biroq quyosh hali osmonning yarmiga ham ko‘tarilmagan edi. Nurlar ufq ortidan yoyilib, qasrning baland devorlari va minoralariga oltin tus berardi. Salqin tong havosi hovlilar bo‘ylab aylanib yurib, yangi kunning sokinligini olib kelardi. Junghwa qasri allaqachon uyg‘onib bo‘lgan. Ulkan darvozalar lang ochilgan, keng hovlilar va tosh yo‘laklar odamlar bilan to‘lib borardi. Saroy xizmatkorlari shoshqaloq qadamlar bilan bezaklar osib ustunlarga qirollik bayroqlarini ilib chiqishardi. Askarlardan iborat uzun saf darvoza tomon tortilib turar, zirhlari tong nurlarida sovuq jilva sochardi.

Tantanov kutib olish marosimi. Darvoza yaqiniga kelgan faytun biroz muddat jim qoldi. Soʻng eshiklari ochilar ekan undan moviy libos kiygan kichik jussasi malika koʻrinish berdi. Kanizaklar va oqsochlarini bilan ildamlab kelayotgan malikaning yuzi homush edi. Saroy ichigacha bir bor ham yuzini koʻtarmagan malika tanasidagi qaltirashni bosa olmasdi. Veloura qirollik oilasi kutib olishi kerak boʻlgan minbargacha yetib keldi. Sabin uni kuzatib turar ekan qizning harakatlaridan va yuz ifodasidan nimadir noto'g'ri ekanini fahmlab oldi. Jimin qizning ortidan sarkardalari bilan kirib kelar ekan Sabinning yonidan joy oldi. Uning yuzi jiddiy va hissiz ekanligini sezish qiyin emas edi.

— Xush kelibsiz Malika - Sabin mulozamat bilan muloyim ohangda bildirdi. Malika yuzini koʻtarib xira jilmayib qoʻyar ekan tazim qilib qoʻydi.

— Minnatdorman Qirolicham! - Veloura ham javoban bildirib qoʻyar ekan nigohlari nogoh Jiminga tushdi. Koʻzlarini pir piratib yuzini burar ekan uning oʻtkir nigohlariga dosh bera olmas edi.

— Men ham sizni koʻrib turganimdan mamnunman Malikam! - Niki ham qizni boshdan oyoq kuzatib bayon etdi. Jimin uning so'zlaridan vulqon kabi portlashga shay turar ekan yigitni "Malikam!" deya urg'u berib soʻzlashidan achchiqlanib ketgan edi.

— Uzoq safardan soʻng charchagan koʻrinasiz. Saroy bekalari sizni xonangizga olib boradi! - Sabin qizning holsiz va gʻamgin yuziga biroz tikilar ekan soʻzladi. Veloura shunchaki bosh chayqab qoʻydi xolos.

Bir necha saroy bekalari va kanizaklar bilan zinalar tomon ketayotgan qizning ortida tikilib qolgan Jimin chuqur hoʻrsindi. Sabin bunga darrovgina e'tibor berib nimadir noto'g'ri ekanini yana ko'nglidan oʻtkazdi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Quyosh ufq bag‘riga asta bosh urayotgan lahzalar. Kun bo‘yi osmonda hukmronlik qilgan oltin nur endi sekin asta so‘nib, g‘arb tomon qizg‘ish va binafsha ranglarga bo‘yalib borardi. Quyoshning yarim yuzi yer bag‘riga singib ulgurgan, qolgan qismi esa so‘nggi marta olamga iliq va xira jilva sochayotgandek edi.

Saroy yoʻlaklarini sargʻish qizgʻish rangga boʻyagan oʻsha nurlar tobora soʻnib borardi. Baland devorlar bilan o‘ralgan ulkan majmua ufqdagi xira yorug‘likda yanada ulug‘vor ko‘rinardi. Oqartirilgan marmar devorlar shafaqning so‘nggi jilvalarini yutib xira oltin tusga kirgan, saroy tomlari esa qoramtir soyalar ichida jim turardi.

Veloura kun boʻyi bir xonadan chiqmadi. Bunga jazm eta olmadi. Mana endi u bekalardan qochib saroy yoʻlaklarida bemaqsad kezardi. U tinimsiz Jimin haqida oʻylardi. Bundan keyin nimalar boʻladi? Sevgan insoni koʻz oldida boshqa bilan qanday yashaydi? Qanday qilib umr kechiradi?

Yoʻlak oxiriga yetganida bilaklaridan tortga begona qoʻllar sabab choʻchib ketgan qiz keyingi navbatda dush kelgan koʻzlar sabab jim qoldi. Jimin...

— Tshhh... seni ogʻirlab ketman! - Jimin qizning lablariga barmoqlarini bosib bilaklaridan mahkam tutib allaqanday yerga boshlab ketardi. U atrofni sergak kuzatib borar ekan noma'lum yoʻlaklardan yurib qizni yetaklar borardi. Yoʻlaklar zimiston. Bazan bir necha kuchsiz yorugʻlik taratib turgan shamlar bu zulmatni yoritishga urinardi. Eshik ochilib quyoshning zoʻrga yerga yetib kelgan nurlari bilan yuzlashgan qiz yuzini burishtirdi. Betakror goʻzallik kasb etgan saroy bogʻi. Jimin qizni ulkan butalar boʻylab yetaklar borar ekan Veloura atrofni hayajon va hayrat bilan kuzatib borardi.

Yam yashil ulkan daraxt yoniga kelganda Jimin qizni qoʻllarini qoʻyib yubordi.

— Nega sen?! - Jimin betoqatlanib birdan maqsadga oʻtib qoʻya qoldi. Uning yuzida biroz g'azab ham oʻtinch bor edi. Veloura biroz nima deyishni bilmay lablarini tishladi.

— Buni nima ahamiyati bor! Avval sen ayt... Nega sen!? - Veloura ham biroz qizishib Jiminni koʻksiga barmogʻini tiqtadi. Koʻzlarini namlanib borardi.
— Meni laqillatibsanda! Sodda va ahmoq tashlandiq qizaloq. Uni bemalol alday olaman deb oʻylagansan. Mana shunday qilding ham! - Veloura yoʻl boʻyi oʻylab kelgan fikrlariga tayanib zahrini yigitga sochdi. Jimin yuzini biroz egib alamli kulimsiradi.

— Men Flora deb oʻylagan edim... Vero... Men seni bunday oson berib qoʻymasdim! Amaking qizi oʻrniga seni sotib yuborganini bilmagan edim! - Jimin afsus va alam bilan gapirar ekan mushtini tugib chuqur nafas oldi.

— Amakim meni sotmadi! Bu meni vazifam edi. Meni majburiyatim, burchim... Amakim yonidagi haqqim shu edi. Jimin sen hech qachon meni olib qola olmasding... bir birga boʻla olmas edik. Aslida hech qachon uchrashmasligimiz kerak edi. Mana endi tan olaylik. Biz... bir birimiz uchun yaratilmaganmiz! - Veloura qalbini kemirib borayotgan soʻzlarni, haqiqatlarni yuzaga chiqarar ekan koʻzlarida jilvalangan yoshlar tashqariga otilib chiqar edi. Jimin lablarini alam bilan qisar ekan boshini ortga tashladi. Barmoqlarini sochlarini orasiga suqar ekan ilojsizlikdan, chorasizlikdan, qulab borayotgan shirin orzularidan qalbida sanchiq turardi.

— Men shu yerda hammasi tugatib keta olmayman Vero... Men sendan voz kecha olmayman! - Jimin qizning qoʻllaridan tutdi. Mayus va oʻksik qiyofada qizga chuqur tikildi. Veloura ham koʻzlarini qattiq yumar ekan boshini egib yigʻlab yubordi.

— Bilaman... Sen ham men kabi sevasan. Ammo Jimin bu noto'g'ri! Men bu yerga saltanatim sharifini oqlash, burchim bajarish uchun keldim. Amakimning yuziga oyoq qoʻya olmayman... Uning yuzini yerga qarata olmayman. Kechir...- Veloura Jimindan qoʻllarini sekin olar ekan ortga qadam tashladi. Koʻzlaridan shashqator oqayotgan yoshlar uni ojizligini ko'rsatib qoʻyar, chuqur nafasi esa qalbidagi ogʻriqdan darak edi. Jimin qizni oʻziga tortar ekan boshi ortidan oʻziga bosdi. Qizni mahkam quchib sochlaridan chuqur hidladi. Undan uzoqlashar ekan yuziga tikildi. Qizning koʻz yoshlarini barmoqlari bilan silab qizning peshonasiga boshini tiradi.

— Iloji topaman... Menga ishon Vero. Faqat voz kechma. Sevgimizdan voz kechma! - Jimin qizning yuzini silan chuqur nafas oldi. Veloura ham ichida yigʻlab lablarini qisar edi. Uni ham sevgisidan voz kechishi oson emasdi. Ammo u yonida his qilayotgan insonga borligʻi bilan ishonardi.

Uzoqda yonida sevgan ayolini tutib turgan Niki ikki juftlikni kuzatib jim qolgan edi. Sonya ham ularni koʻrgan, biroz tushunmay jim kuzatib turardi. Uni Nikini boshqa bir malikaga uylanishidan habari ham yoʻq. Hech narsa tushunmas edi. Ammo Niki ular tomonga uzoq tikilib qolganini sezdi.

— Nega uzoq tikilib qolding?... - yonidagi qizga yuzlangan Nikining qiyofasi juda g'alati edi.

— Vaziyat chigallashib ketyapti...

•·.·✧·.·•

Yana oʻsha zulmat tun sokinligi olamni qamrab olgan. Salqin xonada bir necha tabiblar yigʻilgan. Shamning xira nurlari xonani yoritishga bel bog'lagan boʻlsa ham bugun toʻliq oʻyning yoʻqligi bilinmoqda.

Hoseokning yuzlari yorishgan. Jungkook tushga yaqin koʻzlarini ochdi. Tabiblar unga darmonsizlikka davo deya shifobaxsh shoʻrva tayyorlab berishgan. Jungkook yotoqda holsiz ammo jonli yuz qiyofasida oʻtirardi. Tabiblar uning bir istagi uchun yonidan ketmas edi. Hoseok unga yana yangi tayyorlangan qon uchun damlama berdi. Jungkook uni bir koʻtarishga ichib yuborar ekan lablarini artib tashladi.

Eshiklar birdan ochilar ekan hansirab ichkariga kirib kelgan qiz uzoqdan Jungkookka tikilib qoldi. Koʻzlari yoshlangan, yuzlari yugurgilab kelgani sabab qizarib ketgan. Lablarini qisgan qiz joyidan sekin siljib ichkarilab qadam tashlab borardi. Tabiblar qiz kelganini bilgacha ortga chekindi va xonani tark etdi.

Hoseok ham lablari qisib Jungkookning yelkasidan tutib tezgina xonani tark etdi.

— Tezroq kelmaysanmi? Meni sogʻinmadingmi? - Jungkook lablarini bir burchagini choʻzib sha'ma qilib qoʻydi. Sabin uning soʻzlarini oʻz quloqlari bilan eshitgan u tomon oshiqdi. Oʻzini suyukligini bagʻriga otar ekan koʻksi toʻlib yigʻlab yubordi. Jungkook qizning sochlarini silab u ham javoban uni qattiq quchdi. Sabin koʻzlariga ishonmay Jungkookning yuziga qarash uchun boshini koʻtardi. Jungkookning yuzini kaftlari orasiga olar ekan lablarini tabassumdan keng yoyilgan edi.

— Bu sensan! Sensan... Sevgilim bu sensan! - Sabin lablari zoʻrgʻa harakat keltirib so'zlar ekan Jungkookning yuzlariga lablarini qayta qayta har yeriga bosardi. Jungkook qizni belidan quchib oʻziga tortar ekan u ham qizning yuzlaridan siladi.

— Menman sevgilim... Seni juda sogʻindim! - Jungkook qizning lablariga dudoqlarini yengil bosar ekan sochlarini siladi. Sabin keng tabassum qilishdan oʻzini to'xtata olmasdi.

— Yuragim yorilayozdi! Meni tashlab ketasan deb oʻyladim. Men ham juda juda sogʻindim seni... - Sabin yana Jungkookning quchogʻiga kirib chuqur nafas oldi. Jungkook yengil kulib qoʻyar ekan hali toʻliq tuzalmagan yarasi sabab ingrab qoʻydi. Sabin uni ustidan siljib yotoqqa tushar ekan hovliqib yuzini siladi.

— Kechir... Kechir! Men yarang haqida unutib qoʻyibman. - Sabin uning yarasi bogʻichlarini teginib havotir bilan soʻzlardi.

— Hammasi joyida Sevgilim... Biroq... menimcha sen meni sogʻinmabsan! - Jungkook yuzini burishtirib araz qilgandek boshini burdi. Sabin unga hayron qiyofada tikilib turaverdi.

— Nega ekan! Sogʻindim dedim-ku... - Sabin uning kaftlarini qoʻliga olib silab qoʻydi.

— Unda nimaga mendan uzoqlashib oʻzingni olyapsan? Eringga oʻzingni topshirish haqida oʻylamayapsanmi? - Jungkook oʻynoqi nigoh bilan qizning libosini oldiga barmoqlarini olib bordi. Sabinning yarim ochiq koʻksini silar ekan libosi naqadar ochiq ekaniga endi e'tibor berdi.
— Sen shu libosda hammaga koʻrinish berdingmi? Mmm bu seni jazolash uchun yana bitta sabab... - Jungkook qizning iyaklaridan tutar ekan yuzini oʻziga qaratdi. Sabin uning yonib turgan nigohida tikilib hiyka kulimsirab qoʻydi.

— Jungkook axir hali toʻliq tuzilmading... Charchab qolsangchi? - Jungkook qizning soʻzlaridan boshini orta olib kulib yuborar ekan lablarini tishladi.

— Sen meni nimjon erkakka chiqaryapsan! Tuzalishim uchun menga eng koʻp kerak boʻlgan da'vo aynan shu... - u qizning libosini yonidan tutib oʻziga tortdi.
— Men tezroq da'vo istayman! - Jungkookning oʻynoqi nigohlari va ochiq oydin aytilgan xohishidan soʻng Sabin ayyorona tabassum qilar ekan u ham ancha vaqtdan buyon qilishni istagan ishini amalgan oshirishga kirishdi. Liboslaridan Jungkookning koʻz oldida halos boʻlar ekan boshidagi ogʻir olmoslar bilan burkangan tojini yerga tashladi. Qizning tanasi hech qanday mato boʻlagi yopib turmas edi. Jungkook boshini ortga otib hoʻrsindi. Nigohlari hamon oʻziniki boʻlgan tanaga qaratilgan. Kutilmaganda qizning bilaklaridan tortilab quchogʻiga olar ekan dudoqlarini uniki bilan qovushtiridi. Sabin ham ishtiyoq va zavq bilan eridan boʻsa olar ekan shundoq ham kiyimsiz boʻlgan yigitning tanasi ehtirosini tobora yuqori cho'qqiga olib chiqardi.

Jungkookning ustiga yaxshiroq oʻrnashib olgan qiz oyoqlarini uning beliga oʻrab olgan. Jungkook esa qizning nozik belidan qisib oʻziga yaqinroq tortardi. Bir necha muddatdan soʻng ikki dudoqlar bir biridan uzilar ekan hansirash tovushlari xonani toʻldirdi.

— Mmm... ustinlikni oʻz qoʻlimga olaman! Ruxsat berasizmi qirolim? - Sabin uning yuzidan uzoqlashmay suzulibgina ma'lum qildi. Jungkook lablarini tili bilan namlar qoʻyar ekan ayyorona jilmaydi.

— Qirolichamga bari mumkin! - Jungkook qizning iyaklaridan tutib lablarida qisqa boʻsa oldi. Sabin jilmayib chuqur nafas olgan koʻyi koʻrpani yigitning ustidan olib tashladi. Lablarini Jungkookning ochiq koʻksiga tinmay bosar ekan pastlashib borardi. Jungkookning tanasida gʻalayon koʻtarilib boshini ortga tashlardi. Sabin atay uning tanasini ohista silab qayta lablarini bosdi.

Kerakli nuqtaga yetib kelganida Sabin Jungkookning shaxsiy qismini yopib turgan matoni sugʻurib oldi. Koʻz oʻngida namoyon boʻlgan a'zoni ko'rgan qiz chuqur nafas olib hayajonlanib qolgandi. Boshini pastlashar ekan Jungkook qizning iyaklaridan tutdi.

— Uni noto'g'ri qondirmoqchi boʻlyapsan Sevgilim! Men bunday qilishingga izn bermayman... - Jungkook qizning unga tikilgan qisiq nigohlariga tik qarab qosh qoqib ma'lum qildi. Sabin yutunib qoʻyar ekan gavdasini koʻtardi. Jungkook uning iyaklaridan qoʻlini uzar ekan ikki qoʻli bilan belidan siqib turardi. Sabin uning qorachiqlaridan koʻzlaridan uzmas ekan chuqur hansiray boshladi. Belini oldinroqqa surib tanasini biroz tepaga koʻtarar ekan qattiqlashgan qismni ostiga togʻirladi. Jungkook qizning oʻzida his qilgan onida irrillab boshini ortga tashlar ekan xonada qizning ingrash tovushi ham qoʻshilib ketdi. Jungkookning ustida turib gavdasini toʻliq pastlashtirar ekan ostida suqulib turgan organ ta'sirida oyoqlari boʻshashib ketdi. Jungkook qizning belidan tutib turar ekan uning harakatlanishi uchun imkon berib tanasini yuqoriga koʻtardi.

— Ohhh... meni siqib qoʻyding! - Jungkook qizning belidan tutib harakatga keltirar ekan Sabin ham ingrab majoli qolmaguncha gavdasini yuqoriga koʻtardi.

Jungkook bundan toqati to'q boʻlib tezlikda qizni ostiga oldi. Chuqur hansirash bilan oʻzini tiklay olmayotgan qiz keyingi itarilib kirishdan soʻng qattiq qichqirib yubordi. Jungkook qizning yuzidan silab ovutishga urinar ekan bir qoʻli qizning koʻksini siqimladi.

— Bu sening birinchi jazoying boʻlsin, tunning keyingi qismida esa seni lazzat bilan mukofotlayman! - Jungkook ehtirosdan koʻzlarini qisib ohista harakatga kelar ekan qiz tanasini yuqoriga tortib istamagan tovushlarini chiqarishga majbur boʻlardi. Jungkook keyingi daqiqalarda ritmni kuchaytirar ekan oʻzi ham zavqdan es xushini yoqotib qoʻygan edi. Muhit qaynoqlashib ketgan, ikki tana ham har qanday aql chegarasini buzib oʻtgan edi. Endi hammasi yanada murakkab va ogʻriqli tus olgan.

•·.·´♡·.·•

Ayvondan kirayotgan shabada qizning ochiq tanasi qaynoqligini bosa olmasdi. Jungkook uni quchogʻida yana isitish bilan mashgʻul. Qizning yelkasini mayin silar ekan maromida yengil nafas olar edi. Sabin ham uning ochiq koʻksida barmoqlarini aylantirib noma'lum suratlar chizardi. Barmoqlarini harakatlantirish davomida Jungkook uygʻonguniga qadar nimalar boʻlib ketganini birin ketin soʻzlab berardi. Birinchi kengashda qanchalar hayajonlangani va unga qarshi chiqqan ayonlarning ismlarini dona dona qilib aytib bergan edi.

— Demak mening sevgilim burun boshli saltanatni dubba durust boshqara olar ekan... Naqadar omadliman! - Jungkook qizning ikki yuzini qisib cho'chaygan lablariga oʻziniki bosdi. Sabin quvonchdan ham baxtdan tinimsiz jilmayar edi.

— Jungkook yana men bir ish qildim... Haligi... Seni kanizaklaringni hammasini bir joyda yigʻib saltanatning kimsasiz bir qishlog'iga jo'natib yubordim! Ularni senga keragi yoʻq... - Sabin o'rnidan qoʻzgʻalib Jungkookning koʻksiga suyanibgina past va hijolatli ohangda ma'lum qildi. Jungkook qizga tikilib qolar ekan koʻzlarini yumib kulib yubordi.

— Qirolichamning rashki juda kuchli... Ularni shundoq ham qatl qilishga buyruq bermoqchi edim! - Jungkook qizning lablarini barmoqlari bilan silab chuqur ammo jiddiy nigohda koʻz tikib soʻzlardi. Sabin uning gaplaridan tanasida yengil muzlik yugurib oʻtib ketgandek boʻldi.

— Men ularga shavqat qilibman har holda! - Sabin koʻzlarini gʻalati suzib lablarini burchagini choʻzib qoʻydi. Jungkook xira jilmayishga paydo qilib Sabinning yuziga uzoq va ma'nosiz tikilib qoldi.
— Nega jimsan?... - Sabin uning jimib qolganini sezib so'roqladi.

— Men bir tush koʻrdim... Juda gʻalati bir tush edi. Men boshqa hayotda sensiz yashamoqda edim. Atrofimda qizlar va ayollar juda koʻp edi. Gavjum va shovqinli edi hammasi. Go'yo boshqa hayotda yashagandek boʻldim. Hayotimda sen yoʻq eding... Uygʻonganimda choʻchib ketdim. Yana seni topa olmay qolsamchi. Haqiqatdan hayotim sen yoʻq boʻlib qolgan boʻlsangchi deb oʻyladim.

Qanday dunyo, qanday hayot boʻlmasin unda sen bo'lmasang men yashay olmayman! Hozirgi va keyingi hayotimda sen boʻlishingni istardim... Faqat sen boʻl! Seni dunyolarcha sevaman... Borliq va shu olam haqqi seni juda juda sevaman! - Jungkook Sabinning yuzlarini silab iyaklaridan tutib lablaridan qisqa boʻsa oldi.

— Men doim sen bilanman. Sen mavjud boʻlgan dunyoda men ham borman. Va.. seni sendan kam sevmayman ishon! Jonimsan... Ruhim va hayotim sensan... - Sabin ham Jungkookni yuzini har joyidan mayin oʻpichlarini joylab so'ngida uning dudoqlaridan chuqur boʻsa oldi.

— Endi Qiroling saltanatni oʻz qoʻliga olsin... menga ijozat ber! Bosh vazir Hajo bilan muhokama qiladigan mavuzlarim bor... - Jungkook qizning yelkasidan silar ekan noilojgina bayon etdi. Sabin yuzini burishtirib Jungkookni qattiq quchib oldi. Unga yopishib olar ekan Jungkook qattiq kulib yubordi.
— Sevgilim bunday qilsang men yaxshi Qirol boʻla olmayman! Kunimda yotoqda sen bilan jang qilish bilan oʻtkazsam saltanatni kim boshqaradi? - Jungkook hazlomus ohangda soʻzlar ekan Sabin lablarini burib uning yuziga tikildi.

— Keyingi hayotimizda oddiy odam boʻlib tugʻil! Sen bilan koʻp koʻp vaqt oʻtkazaylik... Hukm va majburiyatlarsiz hayotimiz boʻlsin. Hozir esa yonimda daf boʻl! - Sabin soʻzlarini achchiqlanib erkalik bilan bildirib koʻrpa ichiga kirib oldi. Jungkook qizning ortidan quchib lablarini boʻyniga bosdi.

— Qaytganimda uxlab qolmagan boʻlsang tongacha qichqiriqlaring butun saltanatni egallashiga kafolat beraman! - Jungkook oʻynoqi va mazaxlab qizning ochiq koʻksini yengil siqimlab ma'lum qilgacha yotoqdan qoʻzgʻaldi. Ustiga harir libosini ilib xonadan chiqish uchun shaylandi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Qirollik xonasida yumshoq kursiga choʻkib yolgʻiz o'tirgan yigit eshik ochilishidan biroz sergaklandi. Jimin ogʻir qadamlar bilan xonaga hech qanday ijozatsiz kirib kelar edi. Togʻri borib Jungkookning qarshiga oʻtirib olar ekan yuzida hech qanday ifoda mavjud emas edi. Jungkook yigitning yuziga tikilib qoldi.

— Sogʻligim juda yaxshi. Soʻraganing uchun rahmat doʻstim! - Jungkook yigitga sha'ma qilib so'roqlamasa ham oʻzi bayon etdi. Jimin Jungkookka yuzlanar ekan labini biroz choʻzib qoʻydi.

— Otdek ekaningni biroz avval xonangga yaqin borganimda eshitgan tovushlarimdan soʻng bilganman! Nima ham derdik qars seniki, xotin ham. - Jimin koʻzlarini suzib qoshlarini koʻtarar ekan kursiga oʻzini tashladi. Jungkook ham hiyla kulimsiradi.

— Menga juda koʻp hasad qilyapsan balki oʻzing ham uylanib olarsan! Shunga ichi qoralik qilmasmiding... - Jungkook bir necha qogʻozlarni qoʻliga olib kesatiq bilan bildirdi. Jiminga uning hazli ham kesatiqlarida ham yoqmadi shekilli gapni boshqa tomonga burdi.

— Juda uzoq dam olding endi saltanat ishlariga ham e'tibor qaratarsan! Yaxshiyamki omading chopib yaxshi xotinga ega boʻlgan ekansan yotib olganingda saltanatni sendan koʻra yaxshiroq boshqardi u! - Jimin yana qarslik bilan kesatiq qildi.

— Omadli ekanimni bilaman! Nima ishlar qilganini Hoseok hyung aytib berdi. Ancha muncha shahzodalarga dam berib qo'yar ekan seni xotining dedi... Ayshh uni hozirdanoq sogʻinyapman! Tezroq ishlarni hal qilsak, rafiqamning issiq quchogʻiga qaytsam... - Jungkook oʻzini kursiga tashlab hoʻrsinibgina soʻzlardi. Jimin peshonasini ishqalar ekan asabiy kuldi.

— Sabin doim tengsiz va mukammal ayol boʻlgan. Sen eshshakni u odam qildi! Sal qolsa unga shogirdlikka tushardim. Soliqlarni yigʻishni yangi usulini o'ylab topganini eshitib lol qoldim! - Jimin boshini yengil chayqab Sabinni maqtab ketdi.

— Shogirdlik? Uni ustozi ham shogirdi ham menman! Peshonang taqir ekanligi meni aybim emas. Sen ham shunday ayol top. Qachongacha soqqabosh boʻlib yurasan? - Jungkook mavzuni yana Jimin istamagan tomonga burib yubordi.

— Ozodligimga hasad qilyapsan deb tushunaman! - Jimin havsalasiz ohangda sha'ma qildi.

— Niki ham uylantiramiz. Keyingi navbatdagi sen boʻlasan... Malikani esan omon olib kelibsan. Senga ishongan edim... - Jungkookning soʻzlaridan betoqatlanib ketgan Jimin koʻzlarini noma'lum nuqtaga tikib jim qoldi. Jungkookning soʻzlariga javob qilmadi.

— Ertaga tongdan kengash boʻladi. O'sha yerda uchrashamiz! - Jimin sekin o'rnidan qozgʻalib xonani tark etdi. Jungkook aytgan gaplarida nimadir xato boʻlgani haqida oʻyladi. Ammo hammasi odatdagidek edi. Xonada yana yolgʻiz qolgan yigit xushsiz paytida koʻrgan tushi haqida oʻyladi. Hammasi juda chalkash edi. Har xil gʻalati holatdagi ayollar, umuman boshqa bir dunyo edi. U oʻsha yerda yashagandek his qildi oʻzini. Hayollarini eshik taqqilashi sochib yuborgandek boʻldi. Uning ijozati bilan xonaga kirib kelgan Bosh vazir Hajo qoʻliga allaqanday sandiqcha bilan Jungkookning yoniga keldi.

— Sogʻligʻingiz yaxshi ekanligidan hursandman qirolim... - Janob Hajo sandiqchani stol ustiga qoʻydi. Jungkook uning gaplariga javoban bosh silkib qoʻydi.
— Aslida sizni bezovta qilmoqchi emas edim. Ammo otangiz bu samdiqchani faqat siz ochishingiz kerakligi haqida koʻp gapirardi. Buni avvalroq birinchi kengashdan soʻng sizga berishim kerak edi. Ammo vaziyat oʻzgarib ketdi. Qirol vasiyatini bajarish meni burchim... - bosh vazir Hajo kichik shakldagi kalitni Jungkookka uzatdi. Jungkook uni qoʻliga olar ekan " J " harfi tushirilgan tasvir e'tiborini tortdi.

— Minnatdorman Janob Hajo. Ketishingiz mumkin... - Bosh vazir Hajo yengil tazim qilgach tezda xonani tark etdi.

Jungkook sandiqni ochar ekan ichida bir necha eski kitoblar, Qirolning shaxsiy kundaligi va ichida maxsus qizil qogʻozga oʻralgan maktub bor edi. Qizil qogʻoz ustida qirolning husnixatida "Jeon Jungkook" deb yozilgandi. Jungkook maktubni ochar ekan betoqatlanib unga tezda nigohini tashladi. Bu otasning husnixati edi. So'ngida qirol muhri. Demak Qirol Jeon avvaldan Jungkook taxtga o'tishini bilgan. U taxtni Jungkookka qoldirmoqchi boʻlgan. Jungkook maktubni o'qishga kirishdi.

❝ Qirol Jeondan ishongan oʻgʻli Jungkook uchun..

Men doim sendan faxlanganman oʻgʻlim. Doim borliging uchun shukur qildim. Dunyoda eng koʻp senga ishondim va shu bilan eng koʻp senga azob berdim. Koʻzlariga parda tortilgan otang seni oʻzinidan minglab chaqirib nariga yubordi. Seni vaxshiy va shavqatsiz muhitga uloqtirib omon qola olasanmi yoqmi jim kuzatib turdi. Mittigina, ojiz va norasida oʻgʻlini jang maydoniga uloqtirdi. Bu uchun badbaxt otangni kechir oʻgʻlim. Men bu bilan xato qildim deya olmayman. Sen shu sabab haqiqiy sarkarda va qirol boʻlib ulgʻayding. Senga doim ishonganman, umrining so'ngiga qadar ishonaman. Senga bir mushkul va sharafli ishni yuklamoqchiman. Ohangining oxiriga yetmagan qasosini sen olishing kerak. Ha bu qasos. Onang uchun oxiriga yetmagan qasosim. Onagning oʻlimi hech qanday baxtsizlik yoki hastalik emas edi. Bu fitna, bu suiqasd edi. Bu oʻsha Velamora qirolning suiqasdi edi. Velamora qiroli yangi savdo aloqalari sabab onang va menga saltanatdagi eng noyop va qimmatbaho zargarlik mahorati aks etgan zeb-u ziynatlar yubordi. Oʻshanda bu Velamora bilan tuzgan birinchi shartnoma edi. Biroq bu hech qachon yaxshilik emas edi. Onangga tortiq qilingan bejirim binafsha rang javrahli taqinchoq. Men uni taqib yurishi kerak ekanini, bu bejirim taqinchoq onangga naqadar yarashib turganini aytdim. Onang mening maqtovim sabab uni boʻynidan hech yechmasdi. Ammo u taqinchoq la'natlangan ekan. Onang uch kunga bormay yotoqqa sababsiz mixlanib qoldi. Hech qanday tabiblar, hech qanday da'vo va hech qanday chora yoʻq edi. Onang uch kun ichida hech qanday sababsiz jon berdi. Bu mavhum jumboq boʻlib qolgan edi. Saroy sehrgari buning sababi topa oldi. Qadimiy kitobda onang taqib yurgan taqinchoq siri ochildi. Ming yillar ilgari borliqdagi eng qudratli sehrgar binafsha rangli bejirim taqinchoqni oʻz sevgan ayoli uchun yasatgan emish. Taqinchoq la'nati eza juda kuchli, agar uni oʻsha ayolda oʻzga kimdir mehr qoʻyib taqib yursa oʻsha ayolning jon tanasidan chiqmaguncha taqinchoq yaraqlashgan toxtamas ekan. Onang doim taqinchoqning nur tarqatishi haqida gapirar, bundan quvonib uni hech ham boʻynidan yechmas edi. Onangni joni uzilgan oqshom taqinchoq nuri ham soʻngdi. Bu o'sha la'nat haqidagi haqiqatga isbot edi. Velamora qirolligi onangga atay la'natlangan taqinchoq tortiq edi.

Bu uning joniga qasd qilish edi. Onangning qotili oʻsha qirollik! Seni onasiz qoldirgan oʻsha saltanat edi. Men umrimning koʻp qismini o'sha qirollikni yakson qilish reja bilan oʻtkazdim. Ammo qirol Velamor qudratli davlatga asos solgan edi. Velamorani bosib olish eng mushkul ish edi. Mening umrim qasosim uchun yetarli boʻlmasa sen uni ado etishingni istayman! Onangni qasosini sen ol. Velamorani toʻliq egallab, mamlakatini yer bilan yakson qil. Hech kimga rahm qilma! Onangni bevaqt uzilgan joni uchun saltanatning har bir tirik joni javob bersin! Mening senga qoldirgan eng muhim vasiyam faqat shu. Oʻgʻlim hech qachon ortga chekinma! Sen Jeonsan. Bu qasos asli senga oid. Buni bajarish seni zimmangga yuklatilgan. Jang qil va hech qachon chekinish haqida oʻylama!

Junghwa qiroli Jeon. ❞

Jungkook maktubni oʻqib boʻlgach joyida qotib qoldi. U onasi haqida bu haqiqatdan mutlaqo habarsiz edi. U hatto onasining iforiga toʻya olmagan. Uning suratiga uzoq tikila olmagan ham edi. Bugun esa uning oʻlimi sababi va sababchilari haqida bildi. Maktubni siqimlar ekan koʻzlarida nafrat, alam va yovuzlik mavjlanar edi. Endi u mutlaqo boshqa maqsad va boshqa hislarga ega insonga aylangan....

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna

Void Flame

2026-03-28T19:27:02.395Z

15-BOB.

● Meni qo‘yib yuborma… chunki sen qo‘yib yuborgan qo‘l aslida mening butun hayotimdir.

———————

Osmonda yoyilgan qoramtir kenglik orasida yulduzlar mayin chaqnab uzoqdan qaragan odamga osmonni yanada chuqur va sirli qilib ko‘rsatardi. Oy balandroq ko‘tarilib oqarib turgan nuri bilan tunning sovuq sukunatini yoritardi. Shu nur ostida shahar ham boshqacha ko‘rinardi, kunduzgi shoshqaloqlikdan xoli, ammo baribir yashab turgan ulkan makondek.

Shahar koʻchali gavjumlashgan. Ulkan binolarda miltillab yaraqlab turgan chiroqlar koʻchalarni yoritib turardi. Shu binolardan birining eng yuqorigi qavatidagi yuqori darajadagi restarantlardan biri. Allaqachon vaqtida yetib kelib band qilingan joyda yigitni kutayotgan qizning sabri tugab bormoqda. Atrofda biror hoʻranda koʻribmasdi. Riley soch tolasini ortga tashlab soatiga nazar tashladi. Oʻng daqiqa oʻtdi ammo yigitdan hamon darak yoʻq. Stol usti noz ne'matlar va kechlik taomlar bilan toʻldirib tashlangan. Riley asabiy oyoqlarini likillatar ekan atrofni koʻzdan kechirishi maqsadida boshini burdi. Hech kimsa yoʻq. Butun boshli binoning shu qavati boʻm boʻsh edi. Riley chuqur hoʻrsindi.

— Qayerlarda oʻynab yurgan ekan bu bolakay? - telefoni erkaniga qarab pichirladi qiz.

— Bolakay deyishga juda kattalik qilmaymanmi? - Hoseok qizning ortidan ohista qadamlar bilan yaqin kelar ekan stol ustiga qiz qizil atirgullarni sekin qoʻydi. Riley yuz ifodasini oʻzgartirmay avval gullar keyin boshini koʻtarib Hoseokni yuziga qaradi.

— Faqat bolakaylar kech qolishini bahonalari bilan oqlaydi! Hoʻsh sizda qanday bahonalar bor? - Riley stulga joylashish davomida Hoseokdan koʻz uzmay ta'na qilib qoʻydi. Hoseok lablarini qisib jilmayib qizga tikildi.

— Gullar aybimni yuva olmaydimi Komissar Xonim?! - Hoseok gulga ishora qildi. Riley gullarni olib ohista burniga yaqin olib kelar ekan hiylagina lablarini yoyib Hoseokka nazar tashlab qoʻydi.

— Mayli pachakilashmaymiz! Hoʻsh qachon tarmoqni yana oʻz holiga qaytarasiz? - Riley yana ish masalasiga toʻxtalib gullarni chekkaroqqa surdi. Hoseok qizdan bir zum nigohlarini uzmasdi.

— Faqat ish masalasini gaplashamizmi? Ochiqroq gapiradigan boʻlsan sizga erishish uchun harakat qilib koʻrmoqchiman... - Hoseok shampan shishasini ochish barobarida soʻzlar ekan Riley lablarini hiyla qiyshaytirib qoshlarini koʻtarib qoʻydi.

— Uddalay olarmikansiz? Mening standartlarim juda yuqori... - Hoseok qizga shampan quyilgan qadahni uzatib unga chuqur tikildi.

— Murakkab mashgʻulotlar joni dilim! - Hoseokning uzatga shampanini qoʻllariga olar ekan undan bamaylixotir hoʻpladi qiz.
— Umrbod sevishni istagan insoningiz bilan qanday tanishishni istar edingiz?... - Riley qadahni stol ustiga qoʻyar ekan u ham to'g'ridan toʻgri yigitga tikildi.

— Odatda men erkaklar bilan jiddiyroq munosabatlar orqali yaqinlashaman... Sevib qolish esa, ahmoqgarchilikdan boshqa narsa emas! - Riley ma'noli qarashladi bilan soʻzlari bayon etish barobarida oʻzini oʻrindiqqa tashlab Hoseokni keyingi reaksiyalarini kuzatdi.

— Jiddiyroq munosabatimiz uchun xona band qildirganman qizaloq! Sevgi haqidagi fikrlaring esa huddi meniki kabi... - Hoseok ham ayyorona jilmayib qizga yaqinroq suruldi. Riley yigitning biroz ochiq qolgan koʻksiga ochiqdan ochiq qarab qoshlarini uchirib qoʻydi.

— Shoshqaloq ekansan bolakay! Ammo menga yoqding... - pichoqni qoʻliga qolib unga yaqin kelgan yigitning iyaklariga yengil tirab keng jilmaygan boʻldi qiz.

Tartib harakat ortidan bo'shatib borilayotgan kiyim bogʻichlari. Maksimal darajada tezlashib ketgan nafaslar bir biriga qorishib ketar ekan koʻkrakni yorib chiqib ketishga tayyor yuraklar bir birini tanimasa ham aynida damda boʻlayotgan ishdan mamnun edi.

Tanasi butunlay kiyimsiz qolgan Riley Hoseokni boʻyniga osildi. Qizni yengil yotoqqa itarar ekan egnidagi koʻylagini yirtib tashladi. Oʻzi ham apil tapil qizning qizning ustiga joylashib olib yana dudoqlariga yopishib ketdi. Hansirash tovushlari xonani egallab olgan. Ehtiros eng avjiga chiqqan palla. Qaynoq tanalar bir biriga urilib ishqalar ekan sezgirlik oshib borardi.

Hoseok qizning koʻksidan qisib olar ekan lablari yumshoq qismga botirdi. Zavqdan yuqoriga intilgan qiz lablarini tishlab oldi.

— Meni aqldan ozdiryapsan qizaloq... - Hoseok qizning quloqlariga yaqin kelib shahvoniy pichirladi. So'ngida qizning boʻyniga tishlarini botirib olib uning nozik terisi oʻz izlarini qoldirdi. Qizning tanasini har yeriga lablarini bosar ekan tinmay jilmayar edi. U istagan ayoliga erishishni uddaladi. Tanasida gʻalati bir to'lqin jonlandi.

>>>

Ufq chizig‘i ortidan quyosh asta bosh ko‘tardi. Avval osmonning chetida ingichka oltin chiziq paydo bo‘ldi, so‘ng u sekin kengayib tongning rangsiz sukunatini iliq nur bilan to‘ldira boshladi. Shahar hali to‘liq uyg‘onmagan ammo uning ichida hayot asta harakatga kelayotgandek edi. Tun bo‘yi sokin turgan ko‘chalar endi sekin jonlanardi. Derazalarning ayrimlarida chiroqlar o‘chib ularning o‘rnini quyoshning mayin nuri egallay boshladi. Osmono‘par binolarning oynalariga birinchi nurlar tegishi bilan ular oltin rangda yaltirab ketdi. Go‘yo quyosh har bir devorga sekin tegib shaharni uyg‘otayotgandek. Pastda esa ko‘chalarda ilk mashinalar paydo bo‘lib uzoqdan eshitilgan motor tovushlari tongning sukunatini asta buzardi.

Shifoxona yoʻlaklari erta tongdan bemorlar va ularning yaqinlari bilab toʻlib borardi. Flora sumkasini bilaklarida qisib olib chiqish eshigidan tashqariga chiqdi. Shifoxonadan uzoqlashib borayotgan butalar yaqiniga kelib ortiga oʻgirildi. Ulkan shifoxona binosiga tikilib turgan qiz telefonini qoʻliga oldi. Kerakli raqamni terib quloqlariga yaqin olib keldi.

— Hayrli tong hurkak mushukcham! - Flora yoqimli kesatiq bilan soz boshlar ekan Sienna shundoq ham buzuq avzoyi battar buzilib ketdi.

— Menga hayrli kelmadi! - oʻz uyida hunobi oshib aylanib yurgan qiz hansirabgina chuqur nafas chiqarib bildirdi.

— Kecha tunda menga qo'ng'iroq qilib soʻragan buyumingni bugun topib oldim... - Flora gapni uzoqroqdan boshladi. Shifoxona tomon tikilib lablarini hiyla yoyib davom etdi.

— Haqiqatdan! Flora telefonimda seniki qolib ketibdimi? - Sienna joyida toʻxtab hotirjam nafas chiqardi. Goʻshak ortida hamon jimlik. Sienna sabrsizlanib javob kutardi.

— Topib oldim dedimku oppogʻim! Faqat uni oʻzing kelib olib ketishing kerak... - lablarini burib yana bino tomonga qarab qoʻydi. Sienna biroz yengil tortar ekan uzoqdagi shkaf ustidagi sumkasini darrovgina qoʻliga oldi.

— Mayli unda uyingga boraman... Yana... - Siennaning so'zlari yakunlanmas ekan Flora qoʻshimcha qilib qoʻydi.

— Uyimga emas Markaziy Shifoxonaga kel! - qiz shartta ma'lum qilar ekan goʻshakni qoʻyib qoʻydi. Sienna shifoxona so'zidan taajjublanar ekan qayta qongʻiroq qildi. Ammo Flora goʻshakni ko'tarmadi. Koʻzlarini havsalasiz yumgan qiz yana qayta qongʻiroq qilishga kirishdi. Ammo yana aloqa yoʻq. Asabiy lablarini qimtigan qiz majburlikdan shifoxonaga borishga majbur boʻldi. Balki o'sha yerda Flora telefonini olib berishi haqida oʻyladi.

U eski telefonini yoqotib qoʻyganidan afsuslanib butun uyni ostun ustun qilib uni qidirdi. Ammo topa olmadi. Telefoni u uchun juda qadrli edi albatta. Chunki unda Jungkookning bir qancha uyqusidagi ahmoqona suratlari, kampaniyaga bogʻliq fayllar va bolaligidagi ota onasi bilan tushgan ikki dona surati bor edi. Sienna telefonini qayta topa olmasligidan tashvishlanib uni qidiruvga berish haqida oʻylayotgan edi.

Mashinaga joylashish mobaynida telefoniga kelgan habarda tezda uni koʻrishga shoshildi.

> Flora psix: Oppogʻim seni kutib oʻtirishga vaqtim yoʻq. Shifoxonaga kelganingda birinchi qavatdagi 117-palatadan telefoningni topasan. Hech qanday bahonalar qilma. Yarim soat ichida olmasang hamshiralar uni ahlatga uloqtiradi. Shoshil oppogʻim telefonsiz qolib ketma tagʻin!

Sienna habarni oʻqib mashina rulini qattiq qisdi.

— Yaramas telba! Shifoxona... U ataylab qilyapti! Haa haa ataylab qolyapti! - Sienna achchiqlanib gapirib mashinani oʻt oldirar ekan shifoxonaga tezroq yetib borish uchun shoshildi.

Mashinaga joylashib olgan qiz rulda bamaylixotir oʻtirib qahvasini hoʻplar ekan uzoqda toʻxtagan mashinani ko'rgach jilmaydi.

— Qurbon shu yerda endi uning "Superman" ni chiqirishimiz kerak! - Flora ayyorona jilmayib telefonini qoʻliga olib soʻng quloqlariga yaqin olib keldi. Lablarini oʻynab uzoqda shifoxonaga kirishga yuragi betlamay joyida qotib turgan qizga qarab turardi. Sienna koʻksini ushlab ortiga burildi. Chuqur chuqur nafas olar ekan sochlarini siqimladi.

— Flora bizni ertalabdan eslab qolganiga qaraganda ish juda jiddiy! - birdan kesatishga tushgan Jungkook mashinani boshqarish davomida gapirardi.

— Shunday ish juda jiddiy. Sevgiling shifoxonaga kirib ketdi. Telefonini 117-palataga yashirib kelganman. Borib unga koʻmaklashmasang yoʻlakda jon beradi! - Flora hammasi ochiq oydin aytib tashlar ekan bir qoʻliga yana qahva idishini oldi. Ohista uni hoʻplab shifoxona eshigidan tez tez qadamlar bilan kirib ketgan qizga qarab turardi.

Jungkook mashina boshqarish davomida hayratdan koʻzlari kattalashib jagʻlarini qisdi.

— Flora aqldan ozdingmi nima? Axir kecha oʻzing eshitding oʻtmishida nimalar roʻy berganini! Yana qanday qilib uni shifoxonaga kirishga majbur qilding!? - Jungkook qizga qattiq ohangda gapirish bilan cheklanmay havotirlanib chuqur mafas chiqardi.

— Hoy soʻtak muomalangni toʻgʻirla! Kechagi videolarni senga tashlab berganimda afsuslanyapman! Mana kelib qutqar malikangni deyapmanku... - Flora oʻzini tutib so'ngi boshini silkib kulimsiradi. Yana qahvasidan hoʻplar ekan boʻshatgan idishini joyiga qoʻyib chuqur nafas chiqardi.

— Flora... Bunday qilmasliging kerak edi. Borgunimcha Siennamga hech nima boʻlmasin! - Jungkook mashinani tezligini oshirar ekan rulni birdan aylantirdi.

— Superman gapni koʻpaytirmay tez kelib malikangni qutqar! U hamon oʻsh sakkiz yoshli shifoxonada tashlab ketilgan qizalo. Uni sen olib ketishing kerak... oʻtmishni tuzatish uchun unga qaytish kerak! Vaqtida yetib bormasang oʻn daqiqada hushini yo'qotadi! - goʻshakni qoʻyib qoʻygan qiz mashina oʻrindigʻiga yaxshiroq joylashib uzoqlarni kuzatib qoldi.

— Sevgilim yana nimalarni boshladi? - Jungkookni yonida oʻtirgan Taehyung oʻz sevgilisi ismi eshitgach allaqachon sergak tortgan edi.

— Aqldan ozgan mahbubang yana eski hunarlarini boshlagan havotir olma! Siennani u davolashini istagan edim ammo xato qilganimni anglayapman... - Jungkook yoʻldan koʻzlarini uzmay mashinani yuqori tezlikka chiqardi. Taehyung miyig'ida jilmayar ekan qiz haqida oʻyladi.

— Aqldan ozgan ammo juda maftunkor... Bugun sevgilimni qulogʻini bir choʻzib qoʻyaman sen va xonimchang uchun!

>>>

Mashinada salonida bethoven kuyi yangrar ekan koʻzlarini yumib hordiq chiqarayotgan qiz oʻtmishga va kelajakni sahisob qilardi. Mashina silkinganini ham sezmagan qiz mashina oʻrindigʻiga boshini suyap koʻzlarini yumib tanasini boʻsh qoʻygan.

Birdan qizning koʻksiga yopishgan kaftlar uni choʻchib ketishiga sabab boʻldi. Boshini buzmasin tanish iforini his qilgan qiz lablari burchagini choʻzib koʻzlarini havsalasiz yumdi.

— Mashinalarni oʻmarish mahoratingga doim tan berganman! Meni sogʻinib qoldingmi toychogʻim... - Taehyung qizning gaplaridan yengil kular ekan yuzini mashina ortidan qizning yuziga yaqin olib bordi. Oʻrgʻinchi baqmoqlar koʻylak oldini kattaroq ochib ichkariga suqulib kirdi.

— Shu sogʻinchimni bosish uchun keldim Sevgilim! - Taehyung oldinga siljib qizni belidan tutib mashina ortiga oldi. Tipirchilab qarshilik qilishga harakat qilgan Flora bunday boʻlishini tasavvur ham qilmagan edi. Taehyung qizni mashina ortqa oʻrindigʻiga bosar ekan qizni tagiga oldi. Juda kalta libos kiyganidan afsuslanishga tushgan qiz alamli kulib Taehyungni koʻksidan itardi. Taehyung esa qizning yuzini tepadan kuzatib turardi.

— Ablah! Hoziroq mashinamdan daf boʻl! Yoʻqsa... - Taehyung qizning ikki oyoqlari orasiga yaxshiroq kirib olar ekan Florani yuzlariga juda yaqin keldi.

— Yoʻqsa... Qattiq jinsiy aloqa bilan seni mukofotlayman! - soʻzlarini yakunlab qizning lablariga yopishgan yigit ulardan mayinlik va shoshilinch boʻsa olar ekan laftlari qizning sonlarini qisib u bilan oʻynashar edi. Florani qarshilik qilishni istasa ham bunga jur'at qilolmasdi.

Haqiqatdan uning bu harakatlari unga ham moydek yoqib tushayotgan edi. Taehyung qizdan biroz uzoqlashar ekan lablarini tili bilan hoʻlladi.

— Meni sogʻinibsan... - Taehyung tez qizning koʻylagi etaklaridan yirtib tashlar ekan koʻksi toʻliq ochiq qolgan qiz faqat ichki kiyimda qolib ketdi. Taehyung iblisona jilmayib pala partish harakat bilan yana qizning qarshilik koʻrsatishga shaylangan bilaklarini boshidan yuqoriga koʻtarib qisib oldi. Bir qoʻli bilan shundoqdan kam ochib tayyorlab qoʻygan kamarini bo'shatib qattiqlashgan qismini namlanishga ulgurgan tomon surdi. Florani nafasi shu ondayoq tezlashib ketdi. Koʻksini tepaga va yana pastga tinimsiz koʻtarilib tushar ekan aqlidagi ishni aynan bu yerga sodir boʻlishini istamas edi.

— Taehyung! To'xta! Aqldan ozdingmi biz mashinamiz... - Flora boshini koʻtarishga urinib norozilik bildirib hovliqib bildirdi.

— Aynan aqldan ozgan aloqamizni shu yerda amalga oshiramiz! - Taehyung so'zlarini yakunlab qattiqlikni qizning shaxsiy qismiga tiradi. Flora ingrab yuborar ekan boshini ortga tashladi. Taehyung hali qizni egallamasdan uni shu darajada ehtirosga berilib ketayotganini koʻrib ko'ngli togʻdek koʻtarilar edi.

— Ishni tezroq boshlashga boʻlgan xohishim orti! - Taehyung qizning ichiga silliqgina itarilib kirib olar ekan qizning ovozi mashina salonida yoyilib ketdi. Chuqur nafas olishga urinib boshini ortga tashlagan qiz lablarini tishlar edi. Taehyung atay yana qayta yana bir zarba bilan ichkariga kirdi.

— Immxxx! Soʻtak! Bas qil... - Flora tanasini qimirlatib Taehyungga ta'na qildi. Taehyung hech qanday harakatsiz turar ekan qizning ogʻriqlari bosilishini kutdi. Flora yigʻlamsirab labladini tishlab chuqur nafas olar edi.

Sekinlik bilan harakatlangan yigit qayta qayta surilish bilan qizning tuygʻularini jumbushga keltirib yuborardi. Oʻzi ham yuzini burishtirib hirrlab nafas chiqardi.

— Ayshhh Sevgilim meni juda siqib qoʻyding! - Taehyung yana qayta kuch bilan silkinib kirib olar ekan oʻzi ham ingrab yuzini burishtirdi.

Mashina ham hiyla silkib ritmga qoʻshilar ekan yaqinlashib kelayotgan qadam tovushlari sababgina Taehyung sekinlashdi. Flora koʻzlarini sekin ochib Taehyung terga bosgan yuziga tikildi. Uni hamon vujudida his qilmoqda. Flora vaziyatdan foydalanib behol harakat bilan tipirchilashgan urindi. Va yana uning harakatlari baquvvat qoʻllar sabab cheklandi. Taehyung qizning unga tikilganini sezib yuziga yaqin egildi.

— Tshhh~ bizni betakror ishimizni hammaga oshkoq qilma! - Taehyung yana sekin qiz bn tanasini qovushtirar ekan davom etdi. Mashinada harorat koʻtarilib qaynoqlashib borar, gunohkor tovushlar mashinadan tashqariga ham yoyilib borardi. Mashina oʻrindigʻiga takror bosilib ezilayotgan Floraning tanasi zavqdan va mislsiz hislardan joʻshqinlanib boʻshashib borardi.

>>>

Sienna boshini yerdan uzmay shifoxona yoʻlaklarida yurib borar ekan yuragi bezovta urardi. Burni urilayotgan dori hidi, quloqlariga chalinayotgan ovozlar oʻtmish izlarini qayta jonlantirar edi. Hansirab nafas olib tez tez qadam tashlab ketayotgan qiz begona tanaga urilib ketdi. Ortga sapchib ketar ekan boshini koʻtargan qizning e'tiborini oppoq halat va uning boʻyniga ilingan tibbiy asbobda tushdi. Ko'zlarini yoshlangan qiz ortga tisarildi.

— Xonim ahvolingiz joydami? - qizning vahimaga tushib borayotganini oqarib ketgan yuzidan bilgan doktor unga bir qadam yaqin keldi. Sienna orqaga qadam tashlar ekan boshini silkidi.

— Yoʻq! Yo'q...yo'q... kerak emas...- Sienna boshini telbanavo silkitib orqaga yurardi. Mana endi atrofga qarab daxshatga tushayotgan qiz sochlarini siqiblab oldi. Atrofida oq kiyimli sharpalar aylanar ekan hamshiralar uning holatini koʻrib battar unga yordam koʻtsatish uchun yaqinlashar edi.

— Xonim tinchlaning! - hamshiralardan biri Siennaning bilaklaridan tutar ekan uni birdan joyidan sapchib ortga yurdi.

— Tegmang! Tegmang! Yoʻq! Yo'q... yaqinlashmang... - koʻz oldi qorong'ulashib borayotgan qizning qadamlari chalkashib ketdi. Yuzlari koʻz yosh ta'siridan namlangan tinmay boshini silkitib orqaga intilar edi.

Hamshiralar yig‘ilib qizni tinchlantirish maqsadida unga yaqin kelar ekan Sienna battar jazavaga tushib yigʻlab yuzlarini yopib olar edi.

Birdan kichik tanasini qoplab olgan qoʻllar uni yuzini koʻksiga bosdi.

— Undan uzoqlashing! Hammasi joyida oʻzim hal qilaman... Hamma tarqalsin! - Jungkook qizning boshini silab quchib oldi. Sienna tanish taftni his qilib Jungkookning quchogʻiga singib ketgan edi. Qizning yelkasidan silab quchib olgan yigit uni chekkaroqqa oldi.

— Boʻldi...boʻldi... Suyukligim men shu yerdaman! - Jungkook qizning boshini silab u yerga lablarini bosdi. Sienna Jungkookni his qilib turar ekan jimib qoldi. Uning iforidan chuqur nafas olar edi.

— Sien... Meni eshityapsanmi? - Jungkook qizning yuzini koʻrish uchun egilar ekan Sienna boshini silkib tasdiqladi. Jungkook xira jilmayib qizni mahkamroq quchoqladi.

— 117-palataga birga boramiz va telefoningni olib uyga qaytamiz. Hammasini uddalaymiz, birga... - Jungkook qizga takidlagandek bayon etar ekan uni sekin bagʻridan chiqardi. Yuzini kaftlari orasiga olar ekan qizargan koʻzlari bilan toʻqnash keldi.

— Suyukligim... Menga qara! Faqat menga qara! Chiroyli koʻzlaringni mendan uzma hopimi? - Jungkook qizning koʻz yoshlarini barmoqlari bilan artib tashlar ekan unga chuqur tikilib turardi. Sienna boshini chayqab uni tasdiqlar ekan burinchasini tortib qoʻydi.

Jungkook qizning qoʻllaridan tutib shifoxonaga ichkarilab borardi. Sienna unga sekin ergashar ekan uning nigohlari Jungkookdan uzilmas edi. Jungkook ham qizda qarab jilmayib qo'yar edi. Ular palataga yetib kelar ekan ichkariga kirishdi. Oq shoyshabli yotoq ustida turli xil tibbiy buyumlar va dorilar bilan oʻrab qoʻyilgan telefon oʻrtada turardi. Jungkook Florani bu qilgan ishidan yana hoʻrsinib qo'ydi. Sienna oʻsha tomonga tikilib turar ekan jim qoldi.

— Sen shu yerda tur oʻzim olib kelaman... - Jungkook qizni qoʻlini qoʻyib yuborishga shaylanar ekan Sienna ularni tutib qoldi.

— O'zim boraman... - Sienna uning qoʻllarini boʻshatib vujudida mavj urib borayotgan qoʻrquvni va hayajonni bosishga urinib oldinlab qadam tashladi.

Yotoqqa yaqin kelar ekan tibbiy buyumlar orasidagi telefonini darrov qoʻliga oldi. Tezda yugurib bolalar kabi Jungkookni quchogʻiga kirib oldi. Yuzini uning koʻksiga koʻmar ekan chuqur nafas chiqardi.

— Uddaladim... Sevgilim men uddaladim! - boshini ko'tarmay hayajonlanib ma'lum qildi qiz. Jungkook uni mahkamroq qisar ekan u ham jilmaydi.

— Hammasini yengib o'tamiz! Hammasini... - Jungkook qizning yelkasini silab sochlariga lablarini qayta qayta bosardi.

Flora qilgan ishi ahmoqgarchilik boʻlsa ham u Siennaning oz boʻlsa qoʻrquvni yengib oʻtishiga sababchi boʻldi. Jungkook Floraga ishonish mumkinligiga amin boʻldi. Biroz hotirjam tortgan yigit koʻzlarini yumdi. Quchogʻiga sevgan insoni va hozir hammasi juda yaxshi davom etmoqda.

Oppoq eshik ortida turib jimgina ularni kuzatib turgan qiz oʻzini biroz gʻalati his qilmoqda. Joyida qotib turib ikki juftlikni kuzatib turib qalbida yengil ogʻriq yoyilganini his qilmoqda. Amaya ortiga tezda oʻgirilib palatadan uzoqlashib borardi. Nega u oʻzini bunday qilmoqda. Hatto buni oʻzi ham anglamas edi. Xonasiga yetib kelgach chuqur nafas oldi. Oʻsha manzara qayta hayolida jonlandi. Eng yaqin dugonasi va Jungkook. Birinchi kundan Amaya uchun Jungkook ismi begona boʻlib qolmadi. Uning e'tiborini torta olgan erkak ham aynan u edi. Ammo beshafqat taqdir endigina uygʻonishga shaylangan qiziqish ketidan rivojlanayotgan muhabbat urug'iga bolta urdi. Amaya Sienna va Jungkookning birga ekanligidan bexabar holda unga ko'ngil qoʻygan edi. Ammo bu muhabbatning kelajagi ham keyini ham mavjud emas. Kursiga joylashgan qiz peshonasiga qoʻllarini tirab chuqur hoʻrsindi.

Bir necha oy ilgari shoshilinch yordamda uchratga oʻsha yigit. Birinchi bor Jungkookni u oʻshanda uchratib qolgan edi. U vaqtda bir kun kelib bu yigitni kampaniyada uchratib qolishini kutmagan edi. Ammo Jungkook yana uni qarshisidan chiqdi. Qoʻrs, qo'pol, topori va sovuqqon takabbur yigitcha. Va u juda kelishgan....

— Bir necha oylar ilgari —

Tun boʻlishiga qaramay bugun ham juda koʻp avtohalokatlar sabab shifoxona juda gavjum edi. Ayniqsa shoshilinch yordam bo'limida ish juda qaynardi. Amaya engini bir bemorning dorilarini tomiriga ulab qoʻyar ekan hamshirani uni yana shoshilinch chaqirdi.

— Xonim yana bir avtohalokatdagi bemorni sizga biriktirishdi. Bemor xushida, boshi biroz lat yegan. Kichik Avtohalokat boʻlsa kerak... - hamshira yurib mobaynida Amayaga ma'lum qilar ekan u tezlashgan qadamlar bilan pardani ochib ichkariga kirdi.

— Hujjatlarni togʻirla va menga jarohat uchun surtma tayyorlab kel! - Amaya qizni jo'natib yuborar ekan oʻzi boshini egib turgan yigitga yaqinlashdi.

— Boshingizda ogʻriq bormi? Sizga biror dori berishdimi? - Amaya tibbiy asbobni quloqlariga taqar ekan yigitga yaqin keldi. Jungkook yaqqol taralib turgan oʻtkir ammo yoqimli atir ifori dimogʻiga urildi. Jungkook koʻksini ochib qizning tekshiruvni yakunlab olishi uchun sharoit yaratib berar ekan oʻzi holsizdan sust nafas olar edi. Amayaning beodob nigohlari uning boʻrtgan mushaklariga tushdi. U tezda yigitdan uzoqlashib keyingi galda uning biroz jarohatlangan boshi va yuziga sinchikov nigoh tashladi.

— Boshimda ogʻriq yoʻq! Bu oddiy shilinish men yaxshiman... - Jungkook biroz qoʻrslik bilan oʻrnidan qozgʻalti ammo boshini biroz aylanib joyiga qaytdi. Amaya lablarini choʻzib qoʻyar ekan hamshira tayyorlab kelgan surtmani qoʻliga oldi.

— Shu surtmani zararlangan sohaga surib qoʻyaman soʻng istagan yeringizga ketasiz! - Amaya yigitning yaqiniga kelib surtmagan barmoqlariga oz miqdorda olib birozgina qizargan Jungkookning boshini surishga kirishdi. Negadir u yigitning yaqiniga kelganida o'zini yo'qotib qoʻyay derdi. Jungkook uning yuziga bir bor ham qaramadi. Ammo Amaya uni yuzini yaxshigina kuzatib turardi. Ish yakunlangach Jungkook chuqur mafas chiqardi.

— Boshingiz chayqalgan. Buguncha shifoxonada qoling. Ertaga qayta tamografiya qilib uyingizga jo'natamiz! - Amaya hujjatlarni koʻzdan kechirish davomida bildirdi.

— Men shifoxonada qolmayman. Bosh ogʻrigi uchun dori buyursangiz boʻldi ortiqcha vaqtim yoq! - Jungkook yana qattiq ohangda soʻzlar ekan telefonini qoʻliga oldi.

— Shifoxonada qolsangiz yaxshi! - Amaya ham qayta oʻjarlik bilan bayon etdi.

— Qolmayman! Sizdan boshqa shifokorlar talaygina. Siz boʻlmasa boshqasidan olaman bosh ogʻrigʻi uchun biror dori... - Jungkook hiyla jahl aralash ta'na qilgandek gapirdi.

— Janobga bosh ogʻrigʻi uchun retsept yozib bering va uyiga jo'natib yuboring! - Amaya ham bu safar qattiq ohangda iztaza qilib ortiga burilib ketib qoldi. Jungkook qizning ortidan gʻalati nigohda qarab qolar ekan boshini qattiq siqimladi.

Amaya oʻsha kundan soʻng kampaniyada har uchda uni koʻrib turardi. Jungkookni uzoqdan koʻrib qolsa ham oʻzini qoʻlga olishga urinib kiyimlarini qayta epaqaga keltirib qoʻyar edi. Oʻshandan soʻng Jungkook unga bir ogʻiz soʻz ham aytmagan edi biroq negadir uning bittagina e'tiborsiz qarashlari ham oʻziga tortar edi. Amaya Siennaning nikohi buzilganini bilgani biroz quvongan edi chunki u hech qachon Jiwoongni yoqtirmagan. Biroq Siennaning Jungkook bilan birga ekanligi uni ranjitgani ham yolgʻon emas.

Amaya koʻzlarini yumib olib hislarini bundan buyogʻiga jilovlashi kerak ekanligini tushundi. Qancha qilmasin vujudida urib turgan yuragi hamon notinch edi. Aslida u Jungkookka ko'ngil qoʻyishi ham xato edi. Nega hech qachon bizni sevmaganlarga abadiy oshiqmiz...?

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna

Fated Lies

2026-03-21T18:59:12.481Z

『 19-CHAPTER 』

| "If the world calls this love a sin, then let my heart remain beautifully damned."

| "Agar dunyo bu muhabbatni gunoh desa, unda yuragim go‘zal la’natda qolaversin."

•┈┈┈┈┈┈┈•✦•┈┈┈┈┈┈┈•

Tun yer yuziga qorong‘ilik kabi emas balki chuqur sukunat kabi yoyilgan edi. Osmonda bulutsiz kenglik ochilib yulduzlar birma bir ko‘rinib turar, ular go‘yo sovuq osmon bag‘rida jim miltillardi. Oy esa balandda turib kumush rang nurlarini atrofga sochardi.

Qalin o‘rmon ichida yo‘l tor va qorong‘i. Daraxtlar shu qadar zich o‘sib ketganki ularning baland shoxlari osmonni deyarli to‘sib qo‘ygandek, oy nurini faqat mayda parchalar holida yerga tushirardi. Ot qadamlari ostida quruq barglar shitirlab o‘rmon ichidagi chuqur sukunatni gohida yengil buzib qo‘yar edi. Yo‘l esa asta sekin pastlab borib daraxtlar orasidan kenglik tomon ochila boshlardi. Nihoyat, o‘rmon cheti tugagan joyda manzara birdan o‘zgarardi. Qorong‘i daraxtzor ortidan keng ufq ochilib oy nuri bilan yuvilgan shahar ko‘zga tashlanardi. U uzoqda, ammo aniq ko‘rinar, baland devorlari oy shu’lasida oqarib turar, minoralar esa osmonga tikilgan qoramtir soyadek cho‘zilib ketgandi.

Shahar darvozalari ulkan va salobatli bo‘lib, qalin temir bilan mustahkamlangan edi. Oy nuri ularning yuzasiga tushib, sovuq yaltirash berardi. Devorlar ortida esa uy tomlari bir biriga tutashib ketgan, tor ko‘chalar sukunatda yotar edi.

Jimin otini sekin yurishga undar ekan manzilga yetib kelganidan mamnun jilmaydi. Ammi uning hayollari butunlay boshqa yerlarda kezar edi. Ortidan ergashgan ulkan karvon esa charchoq bilan imillab yurib borardi.

— Men keldim Suyukligim... - Jimin uzoqqa tikilib hiyla jilmayib qoʻydi va otini tezroq chopishga undadi.

•·.·´♡·.·•

Tunda Morvessiya qirolligining ulkan saroyi butun hududni haybat bilan egallab turardi. Osmon chuqur, yulduzlar titragan va oy nuri qasrning baland minoralariga tegib, ularni kumush rang bilan yoritardi. Devorlar baland va mustahkam, har bir o‘yma va naqsh shafqatsiz vaqtni yodga soluvchi sirli hikoyalarni saqlardi. Qasr go‘yo osmondan yerga tushgan bir qo‘riqchi kabi jim va sofligini saqlab turgandek edi. Qasrning og‘ir eshiklari asta ochilar ekan ichkaridan shaffof ammo sirli nur sochilgan yo‘laklar ko‘zga tashlanardi. Baland devorlar qadimiy toshlar va nozik naqshlar bilan bezalgan, ularning orasida harakatlanayotgan soya va shamlar jilvalari xonani hayotiy ammo sirli qiladi.

Qars yoʻlaklari xira shamlar bilan yoritilgan. Yoʻlak oxiridagi qirollik xonasiga muhit juda taranglashib ketgan. Qirol qizi bilan yolgʻiz qolgan ekan hatto saroy xizmatchilari ham tashqarida vaziyatning qaltisligini his qilib jim va havotirda turardi. Xona ichida zulmatni faqat kichik shamlar yengib turibdi.

— Men boshqa takrorlamayman Flora! - Qirol yana qattiq ohangda takidladi. Qiz esa tajang qiyofada otasiga tik qaradi.

— Meni bu nikohga majburlay olmaysiz! Siz meni dich kelgan qirollikka sotib yuborish uchun ulgʻaytirdingizmi ota?! - Flora bu gal koʻzlariga yosh oldi. Shu kungacha istaganini muhayyo qilgan otasi bugun uni uch kundan soʻng mutlaqo boshqa bir qirollikka butun umrga jo'natib yubormoqchi. Yana u hech qachon tanimagan insonga turmushga bermoqchi.

— Bu seni burching! Tugʻilganingdayoq taqdiringga shu yozilgan. Buyruqlarimni ikkinchi bor muhokama qila ko'rma! Turmushga chiqasan tamom! - Qirol bu gal balandroq ohangda qat'iy soʻzladi. Qiziga qahr bilan sovuq tikilib turar edi. Flora chuqur nafas chiqardi. Otasini yuziga soʻngi bor nafrat bilan tikilar ekan hech bir soz demay xonani tark etdi. Eshikdan chiqar ekan uni kutib turgan bir necha saroy ayonlari va xizmatchilar biroz choʻchib qoldi. Ularning yonida turgan qiz esa Florani ortida yugurgilab ketardi.

— Flora amakim nima dedilar? - Flora esa uni eshitmagandek katta qadamlar bilan xonasiga shoshilar edi. Qiz esa asabiylashib borayotgan Florani bilaklaridan tutdi. Flora qizga achchiq qilib yuziga birdan oʻgirildi.

— Turmushga chiqyapman! Hosh yuzimdan bilinmayaptimi baxtday oʻlay deyapman! - Flora qizni siltab yana yoʻlak boʻylab ketib qoldi. Qiz uning ortidan biroz hayrat aralash qarab qolar ekan ogʻir yutundi. Hozir Flora bilan gaplashib olishning foydasi yoʻq. Uning jahli yuqori dajaraga chiqqan. Bu vaqtda u bilan gaplashib olish juda xavfli.

Ogʻir hoʻrsingan qiz chuqur nafas chiqardi. Yarimda tunga yaqinlashib qolgan. Yoʻlakcha sovuq shamol kezib kishi tanasidan muzlikni his etishga turtki berardi goʻyo. Tanasida nimadir jimirlab ketayotganini sezgan qiz qoʻllarini koʻksiga bogʻlab xonasi tomon ketdi.

Issiq va shinam xonasiga yetib kelar ekan egnidagi ogʻir liboslarni yechishga kirishdi. Sochlaridagi billur taqinchoqlarni olib tosh oyna qarshiga keldi. Biroz hayol surib tillarang sochlarini tarar ekan oʻyga choʻmdi. Kiyimlarini alishtirish maqsadida yogʻochli naqshlar bilan bezatilgan toʻsiq ortiga oʻtib tungi liboblarini kiyib yotoq tomon harakatlandi.

Kutilmaganda oynaning shiqirlashi e'tiborini tortar ekan uchingi bor xonasi oynasiga otilgan toshlar uning hayajonlanishiga sabab boʻldi. Tezda ayvon tomonga yugurgilab borgan qiz pardalarni chetroqqa surdi. Intizor kutgan yigit qiyofasiga duch kelgan qiz tezda ayvon eshiklari ochdi. Bir zumda ikki tana bir biriga jipslashib ketar ekan Jimin qizni belidan tutib koʻtarib oldi. Qizning quvnoq kulgu tovush yoyilar ekan Jimin keng jilmayib turardi.

— Qachon kela qolding? Nega menga habar bermading yaramas... - qiz Jiminning quchogʻida turib uni turtkilar ekan hoʻmraydi.

— Habar berganimda bu kutilmagan sovgʻa boʻlmas edi! - Jimin qizning burniga teginib qoʻyar ekan yana jilmaydi. Qiz uni qayta mahkam quchar ekan koʻzlarini yumdi.
— Hoʻsh Sevgilim meni sogʻindimi? Velouram nega jimsan?... - Veloura jim faqat uni qattiq quchib bagʻriga hotirjam nafas olar edi.

— Jim boʻl yolgʻonchi! - qiz qayta norozi ohangda tana qildi. Ammo undan uzoqlashmadi.
— Sen olti oydan soʻng qaytaman degan eding! Ammo bugun sakkizinchi oy... - Veloura yigitning yuziga qochlarini chimiribgina tikildi. Jimin esa uning yuziga sinchikov nazar tashlar ekan yuziga tushga tola sochini ortga oldi.

— Sakkiz oy-u toʻrt kun oʻn ikki soat... - Jimin qizning iyaklariga tutib labladini barmoqlari bilan silab qoʻydi. Veloura yutinib qo'yar ekan u ham Jiminning nim pushti bo'rtib turgan lablariga tikildi. Jimin ham buni sezib hiyla miyig'ida jilmaydi.

Qizni oʻziga yaqinroq tortqilagan yigit dudoqlarini uniki bilan qovushtiridi. Lablarini qizning qulupnay tamli dudoariga harakatlanar ekan koʻzlarini yumilgan uzoq muddatli sogʻinchdan soʻng sevgilisiga toʻya olmas edi. Veloura ham yigitni uzoq kutdi, sogʻindi, ko'rgisi kelgan lahzalarda uning siymosini hayolida qayta qayta gavdalantirdi. Sogʻinch azobi hech oʻtib ketmas edi. Ayriliq insonni kuchsizlantirib qoyadigan ko'rinmas kasallik kabi edi.

Bir biridan birozgina uzoqlashgan juftlik peshonalarini bir biriga tirab uzoq vaqt hansirab qolishdi. Nafaslar bir biriga qorishib qaynoqlikni oshirib borar edi. Jimin qizning yuzidan tutib ularni silab qoʻyar edi.

— Sogʻindingmi?... - Jimi atay oʻyinqaroqlik bilan jilmayib soʻroqladi. Yuzlariga qizillik yugurgan qiz boshini silkib lablarini qisib jilmaydi.
— Menchalik koʻp sogʻinmagansan... - Jimin qizni bag'riga olib peshosiga lablarini bosdi. Chuqur va hotirjam nafas chiqarar ekan koʻzlarini yumdi.

— Nega uzoq vaqt qolib ketding? - Veloura qiziquvchanlik bilan so'roqlagan boʻldi.

— Ishladim biroz koʻpayib ketdi. Yangi karvon sotib oldim... Endi amakingdan seni qoʻlingni soʻrashim mumkin! - Jiminning gaplaridan soʻng uning yuziga birdan tikilgan qiz keng jilmaydi. Yuzi porlab turar ekan ko'zlari yoshlanib ketdi.

— Haqiqatdan shundaymi? - Veloura ishonmaygina so'roqladi.

— Albatta Yagonam! Muhim topshirigʻim bor uni bajarsam soʻng amakingni qarshiga chiqaman... - Jimin qizga ko'zlarini suzib soʻzlarida davom etdi.

— "Jiyaningizni ikki yildan buyon sevaman. Uni menga bering. Uni butun dunyoning eng baxtli ayoliga aylantiraman deyman! Agar bermasangiz olib qochib ketaman, menga hech narsa qiziq emas. Istasangiz boshimni tanamdan judo qiling" deyman - u qizga termulib so'zlar ekan so'zlari oxirida kulib qoʻydi. Veloura ham yengil kulib qo'yar ekan yutinib qoʻydi.

— Jimin agar amakim senga hayoting bilan tahdid qilsa... Yolvoraman mendan voz kech! - qiz biroz achishgan burinchasini tortib qoʻydi. Koʻzlari yoshlangan ammo tabassum qilishga urinar edi.
— Bu seni sevmasligimni anglatmaydi. Qayerda kim bilan boʻlsang ham sogʻ salomat va baxtli boʻlishingni istayman! - Jiminning ham yuzini birdan oʻzgarib ketar ekan kayfiyati tushib ketdi. Yuzi jiddiylashib ketgan yigit qizning ikki yuzini kaftlasi orasiga oldi.

— Meni jonim ham baxtim ham faqat sensan Veloura! Sen bo'lmasang men ham boʻlmayman... - qizning issiq ko'z yoshlari yuzini siypap tushar ekan namlangan kipriklari pirpiradi. Yuragi tobora ezilib borar edi. Sevishga sevdi ammo keyinchalikchi? Amakisi doim uni eng martabali shahzodaga turmushga berishini aytadi. Amakisi fe'lini bilgan qiz uning bu sevgiga qarshi chiqishini juda yaxshi bilar edi. Ammo sevishgan oʻzini to'xtata olmadi.

— Jimin... Seni hayoting men uchun hammasidan muhim! So'z ber! Agar amakim joningni olish bilan tahdid qilsa taslim boʻlasan... Sevgimizdan voz kechasan... Agar senga nimadir boʻlsa oʻzimni oʻldiraman! - yuzi endi o'zgara boshlagan yigitning qaysarligiga qarshi chiqish uchun hayotini yakunlash bilan tahdid qilib qoʻydi. Jimin chuqur nafas chiqardi. U muhabbati juda koʻp sinovlarga dosh berishi kerak ekanligini bilar edi. Ammo u hech qachon taslim boʻlish haqida oʻylamadi.

— Agar sensiz boʻlsa bu hayotning menga ahamiyati yoʻq! Hammasi yaxshi boʻlardi Yagonam... Amakingni rozi qilish uchun hamma narsa qilaman! - Jimin qizni quchoqlar ekan uzoqlarga tikilib qoldi.

— Bu gal qancha vaqt qolasan? - yana boshini koʻtarib Jiminni yuziga tikildi. Jimin biroz jiddiy tortib jim qoldi.

— Haligi... koʻp vaqt qololmayman! Uch kundan soʻng qaytib ketaman... - Veloura jimib qoldi. Biroz ranjigandek mayus tortdi.

— Buncha kam... - Jimin sevgilisini mayus tortganidan o'zidan ranjib ketdi. U qizni doim uzoq muddat yolgʻiz qoldirib ketardi. Bunga majbur edi. U karvon sabab shu qirollikka kelib qoldi. Kutilmaganda qiz bilan tanishib qoldi. Bir necha qayta uchrashuvlar ularni yaqinlashtirdi. Hozir esa quchogʻidagi qiz uning butun borligʻi edi. U sabab qattiq ishlashni davom etdi. Junghwa qirolligi qirollik maslahatchisi lavozimigacha koʻtarildi. Qizning amakisi Velourani unga turmushga berishi uchun qoʻlidan nima kelsa shuni qilmoqda. Ammo qirol juda ojar, qattiqoʻl va rahm shavqatsiz edi. Buni Jimin ham juda yaxshi bilar edi. Qirol Velourani unga turmushga berishi faqat moʻjiza orqaligina ro'y berishi mumkin. Veloura ham juda tortinchoq, birozgina qoʻrqoq va sodda edi. U amakisining chizgan chizig'idan chiqmagan. Qirolning qarorlariga qarshi bir soʻz ham ayta olmaydigan qiz edi.

— Keyingi gal kelganimda seni ham olib ketaman! - Jimin yana jilmayishga urindi. Veloura ham xira kulimsiradi.

— Bu gal Florani olib ketishar ekan! Amakim uni qaysidir qirollikka jo'natib yubormoqchi... Nomi... haligi.. Junghwa boʻlsa kerak! - Veloura yigitdan biroz uzoqlashar ekan ikki ham kaftlarini bir biridan uzmay yotoqqa o'tirishdi. Jimin qizning gaplaridan soʻng oʻzini noqulay his eta boshladi. U qizga Junghwa haqida hech qachon aytib bermagan. Ammo u qiz haqida hammasini biladi. U Morvessiyaga Florani olib ketish uchun kelgan edi. Ammo bu haqida Velouraga ayta olmas edi. Veloura uni faqat tijoratchi savdogar yigit sifatida taniydi. Shu kungacha u qizga bir talay yolgʻonlar toʻqidi. Ustiga ustak Veloura juda qiziquvchan va e'tiborli qiz. U doim vaziyatdan chiqib ketish uchun yangil yolgʻonlarni so'zlar edi. Koʻzlarini atrofda kezdirgan yigit qizga nima deyishni bilmay qolgan edi.

— U qirolning qizi, ketishga majbur... - Jimin past ohangda ma'lum qilib qo'ydi.

— Flora buni inkor etdi. Axir u ham inson. Duch kelgan erkakka turmushga chiqib keta olmaydiku! Bu adolatsizlik... - hiyla jahl qilgan qiz havsalasiz ohangda bildirdi.

Jimin og'ir vaziyatdan chiqib ketish yoʻlini qidira boshladi. Mavzuni boshqa tomonga burish kerak. U qizga topshiriq haqida nimadir deb qoʻyishi mumkin emas.

— Bugun sen bilan qolsamchi! Shu yotoqda birga uhlaymiz... - u qizning belidan qoʻlini oʻtkazar ekan o'ziga tortdi. Velamora uyalib lablarini qisdi. Ichidan hayajonlanib nafasi tezlashib ketdi.

— Aqldan ozdingmi? Kimdir bizga birga ko'rsa ikkimizning ham boshimiz ketadiku... - yigitni koʻksidan itarga qiz ko'zlarini suzdi. Jimin yoqimli jilmayar ekan qizning ochiq yelkasiga lablarini bosdi.

— Yagonam... Agar senga yolgʻon soʻzlasam meni kechira olsanmi?... - Jimin ichidan ancha vaqtdan buyon aytishni istagan gaplarini ma'lum qildi. Ikkisi ham jimib qoldi. Jiminning ichiga gʻulgʻula tushdi. Nimadir tanasiga toshdek ogʻir botar ekan tobora betoqatlanib borardi.

— Nega... - qizning ancha muddat oʻylagan so'zlarini boshlanmasdanoq bo'lindi.

Eshik kuch bilan taqillar ekan bundan choʻchib ketgan Veloura tezda o'rnidan turdi. Tipirchilab nima qilishini bilmay qolar ekan vahimaga tushib qolgan edi. Yuragi taka puka boʻlgan qiz tinmay notekis nafas olar edi.

— Jimin! Jimin tezroq ketishing kerak... Yashirinishing kerak! Boʻl qo'l... - o'rnidan turib Jimin yaqin kelgan qiz uning bilaklaridan tutdi. Talvasa tushib qolgan qiz tez tez harakat qilar edi. Uni ayvonga sudrab borar ekan parda ortiga olib bordi. Eshit esa tinmay kuch bilan taqillar edi. Hovliqib Jiminga ko'zlarini katta ochib yashirinishini imo qilar ekan tinmay taqqilayotgan eshikni ochdi.

— Malikam... Flora... Malika Flora zahar ichibdi! Uni xonasidan xushsiz topdik... Borishingiz kerak!

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Zulmatga choʻmgan xonada saroy ayonlari va Veloura ham tilini yutib yuborgandek jim edi. Qirol tabib tepasida turar ekan tobora qizishib borar edi. Buni jagʻ tomirlari boʻrtib qizarib borayotgan yuzidan sezish mumkin edi. Veloura allaqachon titramoqda. U amakisini hurmat qilardi ammo shunga qaramay zir titrar edi.

— Veloura! Bundan habardormiding? Bu ahmoqgarchilikda seni ham hissangizni bordur! - qirol toʻsatdan ortiga burilib qizni siquvga oldi. Veloura bir zum nafas olishni ham unutib qoʻydi. Tanasida titroq yoyildi. Boshi yerga egilgan tili bir soʻz deya olmay qolgan edi. Ammo qirolni kutishga majbur etib boʻlmaydi.

— Meni bundan habarim yo'q edi qirolim... - sust ohangda ma'lum qilarkan kaftlarini ishqalab taranglashib borardi.

— Unga yaxshi tarbiya bera olmabman! - havsalasiz ortiga oʻgirilgan qirol Florani tekshirayotgan tabibdan javob kutardi.

— Qirolim malika kuchli zahar qabul qilgan. Zahar tanaga tarqalib ulgurgan. Ziddi zahar foyda berishi aniq ammo bunga oylarcha yillarcha vaqt kerak boʻladi. Malikaning qachon uygʻonishi ham noma'lum... - tabib egilib hadiksirab ma'lum qildi. Qirol mushtini tug'ib lablarini g'azablanib qisib oldi.

— Notovon qiz! Meni sharmanda qildi! - ortiga burilib butun ovozi bilan hayqirdi.
— Sendek qizim borligidan or qilaman! Oʻlimga hukm qilolmayman... ammo - Veloura amakisining so'zlarida daxshatga tushdi. Saroy ayonlari allaqachon qirolning hayqirigʻidan soʻng hammasi xonani tark etgan. Hatto tabib ham soyasini ko'rsatmas edi. Veloura battar qaltirab qolar ekan tanasini sovuq ter egalladi. U Florani doim amakisidan himoya qilib kelgan va yana bir bor bunga qoʻl ura oladi.

— Qirolim... uni kechiring... Yolvoraman! - Veloura birdan amakisi yoniga tiz choʻkdi. Uning kiyimidan tutib yigʻlabsirab yolvordi. Qirolning qahri va hukmi qattiq edi. U or nomus va saltanati uchun qizidan ham voz kecha olar edi.

— Oʻrningdan tur! Endi hammasi barbod boʻlib boʻldi! U uch kundan keyin Junghwaga jo'nab ketishi shart edi... Yuzimni yerga qaratdi! Va jazosini ham oladi... - qirol qizga hiyla nazar tashlab qoʻydi. Velouraning koʻzlari uzoqda tanasi yotoqda jonsizdek yotgan qizga yoʻnaltirdi. Uni himoya qilishi kerak. Nima qilib boʻlsa ham...

— Amaki! Uni avf eting... Men... Men ketaman! Men uning oʻrnidan ketaman! Faqat uni kechiring... Yolvoraman amakijon... - Veloura hoʻngrab yigʻlab boshini yerga urib yolvordi. Qirol uzoqlarga tikilib qoldi. Bu nikoh ancha avval reja qilingan. Va mamlakat uchun ham juda muhim. Avval xushsiz yotgan qiziga keyin esa tiz choʻkib yigʻlayotgan qizga qarab qoʻydi. Biroz sukut saqladi. Koʻzlarini asabiy yumib hoʻrsindi.

— Sen yaxshi qizsan... Meni bu botqoqdan faqat sen olib chiqa olasan! Barakalla qizim... Sendan faxrlanaman! - qirol ortiga oʻgirilib Velourani yelkasidan tutib turgʻizdi. Qizning boshini silab qoʻyar ekan qiyofasi hamon oʻta jiddiy edi. U hamon jahldan tushmagan. Flora uni barcha rejalarini chippakka chiqargan edi. Ammo Velourani jo'natishdan boshqa iloji ham yoʻq. Bitim imzolangan, hammasi hal qilib qoʻyilgan.

Veloura aytgan gaplaridan oʻzi afsusda jim qoldi. U hozirgina barcha ozrular va sevgisi amakising sha'ni uchun qurbon qildi. Koʻzlaridan qaynoq yoshlar sizib chiqar ekan yuragi yonib ketar edi. Lablarini qisib nafasini ushlab turdi.

— Unda safarga tayyorgarlik koʻr! Uchinchi kuni mamlakatni butunlay tark etasan. O'zing shunga tayyorlab bor. Bilaman... Qizim sen kuchlisan. Sen Flora kabi emassan. - qirol qizni yelkasini qoqib sovuq yuzini undan oʻgirdi. Xona eshiklar tashqaridan yopilar ekan Veloura hamon bir nuqtaga tikilib qotib qolgan edi. Miyasida shu kungacha boʻlgan barcha hodisa qayta jonlandi.

Tanasini tutib tura olmagan qiz yerga tizzalab qoldi. Kaftlarini ogʻziga yopib baqirib yuborar ekan butun vujudi yonib ketardi. Hoʻngrab yigʻlayotgan qizning ovozini faqat xonaning qalin devorlarigina eshitar edi. Yotoqda sal kam jonsiz yotgan qiz esa olamdan uzoqlashib ketgan. U oʻzi uchun eng togʻri deb bilgan ishini qildi. Veloura yerga egilib qolar ekan chuqur chuqur nafas olishga urinar yigʻisini ichiga yutishga zoʻr berib harakat qilar edi.

° Sen bilan hech qachon birga bo‘la olmasligimni bilar edim, Jimin. Doim hayolimda shu haqiqat turardi. Ammo baribir menda umid bor edi… juda kichkina, zarrachagina umid. Balki bir kun hammasi o‘zgarar, balki taqdir bizga ham rahm qilar deb o‘ylardim. Sen bilan bir yo‘lga chiqishim mumkin emasligini ham, bu saroy devorlari orasida tug‘ilgan muhabbat oxiri baribir ayriliq bilan tugashini ham bilardim. Lekin baribir seni sevib qoldim. Balki bu hayotimdagi eng lazzatli xatoligim edi...

Sen mendan voz kechmasdan men sendan avvalroq voz kechdim, suyukligim. Meni kechir. Bizning sevgimiz eng boshidan imkonsiz edi… Men buni aytayotganimda yuragim qanday og‘riyotganini bilsang edi, Jimin. Go‘yo ko‘ksim ichida nimadir sekin asta uzilib ketayotgandek. Har bir so‘zim yuragimni yana bir bor tilayotgandek. Men seni sevib qolganimni qachon anglaganimni ham eslay olmayman. Balki sen birinchi marta menga jilmayganingda… balki ismimni aytganingda… balki yonimda turganingda yuragim g‘alati urgan o‘sha lahzada. Ammo sevdim...

Har kuni o‘zimga, “U oddiy yigit, sen esa qirollik qizi… bu yo‘lning oxiri yo‘q,” deb aytdim. Ammo yuragim bunga quloq osmadi ham. U faqat seni tanladi. Mening muhabbatim meniki boʻlishi mumkin ammo hech qachon sen meniki boʻlamaysan...

Men ota onasida ayrilgan bir boshpanasiz qizaloq edim. Shu saroy meni barcha qiynoqlardan himoya qildi. Amakim men uchun hamma narsa qildi. Flora ham... endi navbat meniki. Shu sabab men oʻzligimdan kechdim... Yoʻlimni tanladim. Kechir... Sen meni na baxtim boʻlolding na tanlovim.

Balki yillar o‘tib ketar. Balki men boshqa birovning yonida yashashni o‘rganarman. Ammo yuragimning bir bo‘lagi doim sen bilan qoladi. Unutma...

Meni kechir, suyukligim.
Bizning sevgimiz chiroyli edi… ammo u hech qachon yashash uchun yaratilmagan edi.

•·.·☆·.·•

Junghwada vaziyat chigallashib borar edi. Mamlakat qaltis vaziyatga kelib qolgan. Jungkook yetti kundan buyon xushiga kelmagan. Yelkasidagi yarasi esa jiddiylashib borardi.

Mamlakat qirolning yo'qolib qolganidan havotirda, saroy ayonlari esa bunday qulay vaziyatdan foydalanib olib saltanat ichki va tashqi huquqiy ishlari pesh qilib qayta qayta kengash chaqirishni talab qilib qirolga maktub yuborar edi. Jungkook hamon tosh qarsda bir necha tabiblar qaramog'ida edi. Asosiy qarsni Niki bir amallab boshqarib turar ammo xalq va ayonlar tinmay Jungkookni kelishini va muammolarni hal qilishini talab qilar edi. Uch kun ichidan Jiyeong tarafdorlari shaharda oʻz tarafdorlarini yigʻib namoyish oʻtkazishga o'tishdi. Qisqa vaqt ichida bu qoʻzgʻalonga aylanib ketishiga bir qadam qolgan edi. Ammo Niki uni bostirish uchun shahar ichida shaxsan kirib bordi. Xalq oldida Jungkook uzoq muddatli jangda toliqqani va xoinlar tomonida kamondan oʻq yeganini ma'lum qilishga majbur boʻldi. Bazida shahar hokimlari buni tushunib vaziyatni o'z qo'liga olib har bir shaharda o'zlari buyruq berib qozgʻalonlarni botirdi. Biroq Jungkookka nisbatan gʻarazli niyati bor hokimlar va mulozimlar ham kam emas edi. Ular xalqni Jungkookka qarshi qayray boshladi. Shu sabab Junghwada bazi shaharlarda hamon qozgʻalonlar kuchaymoqda.

Tunning harorati so‘ngsiz sokinlik bilan aralashgan. Oy nuri shaffof va sovuq, devor va shiftlarga xira porlab har bir burchakni o‘z sirli ranglari bilan qamrab olgan. Sukunat kishi qalbini parchalab yuborgudek edi. Ayvon orqali shaffof pardalarni silab ichkariga oshiqqan shabada xonaga sovuqlik baxsh etar edi. Sabin oʻrnidan qoʻzgʻalib mahzun qiyofada ayvon eshiklarini berkitdi. Qayta yotoq yoniga kelar ekan tanasi olov kabi yonayotgan Jungkookning peshonasidan silab qoʻydi. Yetti kundan buyon uning vujudi azob ichida. Sabinning qoʻlidan hech narsa kelmas edi. Muz solingan idishga mato botirgan qiz sevgilisi kuyinib hatto haroratni ham his qilmay qoʻygan edi. Muzli matoni Jungkookning ochiq tanasiga va peshonasiga bosdi.

— Sevgilim... tezroq tuzal! Iltimos meni yakka oʻzimni qoldirma... - Sabin yetti kundan buyon qurishga ulgurgan koʻz yoshlarini artib ogʻir yutundi. Shu vaqt ichida tomogʻidan bir luqma ham oʻtmadi.

Eshik ochilib xonaga kirib kelgan qadam tovushlarini eshitgan qiz oʻrnidan turdi.

— Sabin uning ahvoli qanday? - Hoseok bir necha oʻn soat ilgari Jungkookka ichirgan dori ta'sirini bilish maqsadida so'roqladi. Sabin chuqur hoʻrsindi.

— Endi tanasi olov misol yonyapti... - mayus nigohlarini yotoqda ranglari uchgan eriga yoʻnaltirdi.

— Sabin men Jungkookning holatini senga ochiq ayta olmayman. Ammo zahar butun tanaga yoyilib boʻlgan. Bunday vaziyatda ziddi zahar foyda bermaydi. Qonni toʻliq yuvib tashlashimiz lozim... bu esa uzoq muddat vaqt oladi. - Hoseok bilganlaridan bir parchasinigina qizga ma'lum qildi.

— Hoseok bu oʻzi qanday zahar? Bir qarasa tanasi muz kabi qotib qoladi. Yuragi toʻxtab qolmikan deya vahimaga tushib qolaman. Bir qarasa tanasi olov kabi yonadi. Men bilaman... Bu oddiy zahar emas. Iltimos faqat haqiqatni ayting! Jungkook yashaydi-ya...? - Sabin bor kuchini yigʻib Hoseokni qarshiga turdi. Bur tomchi koʻz yoshi yumalab tushdi. Jon qulogʻi yigitning bir ogʻiz soʻziga qaratilgan.

— Zahar kuchli... Ammo men koʻproq Jungkookning kuchiga ishonaman! - Hoseok yigitga tikilib qoldi. Sabin lablarini qisib ilojsizlikdan ko'zlarini xonaning har yerida kezdirdi.

— Uni bu holatda koʻrishgan chiday olmayapman... - kutilmaganda hoʻngrab yogʻlab yuborgan qiz kaftlarini yuziga olib bordi. Chuqur nafas olib qayta koʻzlarini Jungkookka tikdi.

— Qon yuvishni ertadan boshlaymiz. Bir hafta ichida uddalasak hammasi oʻz holiga tushib ketadi... - Hoseok Jungkookning yarasiga koʻz yugurtirdi.

— Ulgurmasak nima boʻladi?... - Sabin ichidagi qoʻrquvga sabab boʻlgan gaplarni aytdi.

— U siz yashashga koʻnikishga majbur boʻlasan! - Hoseok yigitga tikilib qotib qoldi. U ham Jungkookni yashab qolishini istaydi ammo bu noyop zaharni tanadan chiqarib yuborish oson emas. Sabin uning soʻzlarini ma'nosini anglab yetar ekan ruhi titrab ketdi. U siz yashamoq? U Jungkooksiz yashay olarmidi? Joyida toshdek qotgan qiz hech nimasi his qilolmadi.

Dunyo uning atrofida aylanayotgandek tuyular, ammo u hech narsani anglamay, o‘zini tanimay qoldi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Tun bilan tong orasidagi o‘sha noaniq lahzalar. Osmon hali quyosh rangini ko‘rmagan, ufqlar esa faqat xira kulrang nur bilan asta yorisha boshlagan pallada edi. Atrofda g‘alati sokinlik hukm surar, go‘yo tun hali ketishga shoshilmay, tong esa hali kelishga jur’at qilmay turgandek. Saroyning baland devorlari ichidagi shohona xona ham shu xira yorug‘lik bilan sekin uyg‘onayotgandek edi. Ochiq ayvondan kirib kelayotgan tongning sovuq shabadasi og‘ir, qimmatbaho pardalarni asta tebratar, xona ichiga salqinlik olib kirardi. Oqartirilgan devorlardagi nafis naqshlar va oltin bezaklar hali to‘liq yorug‘likni ko‘rmagani sabab, xira soyalarda jim turardi.

Sabin tuni bilan mijja qoqmadi. Sevgilisi boshida turib uning namiqqan sochlarini silardi. Qalbi oʻsha daxshatli tahminlarni qabul qila olmas, koʻzlari tungi shoshqator yoshlar sabab qizarib shishib qolgan. Jungkookning ranggi oʻchgan, lablari quruqlashib yuzidan qizillik oʻchgan. U sust nafas olar edi. Sabin uni koʻz oldida soʻnib borayotganini kuzatib hech narsa qila olmas edi. Yana bir tomchi koʻz yoshi sirgʻalib tushdi.

— Sevgilim... qachon uygʻonasan! Seni juda sogʻindim... - Sabin egilib uning namlagan peshonasidan oʻpib qoʻydi. Koʻzlarini yumib biroz uning yuziga yaqin turdi. Harorati juda past. Uning qaynoq tafti yo'qolib borayotgandek edi.

Uzoqdan eshikni taqqilagan tovush Sabinni turishga undadi. Eshik ochib ortiga oʻgirilib qarab qoʻyar ekan qarshida Niki va Bosh Vazir Hajo egilib turardi. Sabin ular yana nimaga kelganini fahmlab tashqariga chiqdi. Hoʻrsinib qoʻyar ekan u ham nima deyishni bilmas edi.

— Ahvoli hamon yaxshilanmadi... - Sabin shu soʻzlarni aytib lablarini qisdi. Ichidan yana nimadir qayta koʻtarilib kelar edi.

— Jungkooksiz saltanatni eplay olmaymiz. Saroy boshqa ayonlari Katta kengashni yigʻishni talab qilishdi... - Bosh vazir Hajo qoʻlidagi oʻralgan qog'ozni koʻrsatib uni Sabinga uzatdi.
— Agar yangi qirolning birinchi Katta kengashi yana kechirtirilsa Jungkookni taxtdan agʻdarishga harakat yanada kuchayadi. Xalq, ichki va tashqi ishlar qarovsiz qolgan. Kengash qirol qarorisiz hech ishga qoʻl urolmaydi. Buni istashmayapti ham... Kengash kechirtilsan xalq yana qo'zg'olon koʻtarishiga sabab paydo boʻladi. Jungkook taxtdan voz kechishiga togʻri keladi... - Bosh vazir Hajo boshini egib Sabinga bayon etar ekan ovozida afsus va hijolat sezilib turar edi.

Haqiqatan Jungkook haftalar davomida yo'q boʻlib qolgan. Xalq qirolning qaytishini va mamlakatda tartib o'rnatishini talab qilishdan to'xtamas edi. Ular sotqin saroy ayonlari va Jungkookning dushmanlari tarqatayotgan yolgʻonlarga ishonayotgan edi. Chunki yo'qolib qolgan qirolga emas bor boʻlgan qirollik vakillariga ishonish eng togʻri yoʻl edi ular uchun. Sabin qog'ozni ochib oʻqir ekan yana bir yirik muammoga duch kelganini his qildi. Yana bir chuqur nafas olib koʻzlarini havsalasiz yumdi. Qayta Bosh vazir Hajoga tikilar ekan Niki hamon jim edi.

— Unda Katta Kengashni yigʻing! Qirolning rafiqasi Qirolicha Jeon bu kengashni olib borishini yetkazing...

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Quyosh allaqachon ufqdan bosh ko‘tarib, osmonni mayin oltin rangga bo‘yab ulgurgan. Tongning sovuq nafasi sekin iliqlikka almashib yorug‘lik yer uzra sokin yoyilar, hamma narsa yangi kunning nurida asta uyg‘onayotgandek ko‘rinardi.

Morvessiya qirolligining ulkan saroyi ham shu oltin tong nurida butun salobati bilan qad rostlab turardi. Baland minoralar, marmar devorlar va naqshinkor ustunlar quyosh nurlarida yaltirab, saroy hovlisi allaqachon gavjum tortgan edi. Zodagonlar, vazirlar, saroy ayonlari va xizmatkorlar keng maydonda yig‘ilgan, har kim o‘z o‘rnida sukut bilan turardi. Bugun bu yerga yig‘ilganlarning bari bir sabab bilan kelishgan. Malikani boshqa qirollikka kuzatib qoʻyish.

Saroy darvozasi oldida qo‘riqchilar saf tortib turar bayroqlar yengil shamolda hilpirab tong yorug‘ida yanada tantanali ko‘rinardi. Ulkan darvoza ochilib temir bilan mustahkamlangan qanotlar ikki tomonga surilar ekan tashqaridan tartibli qadam tovushlari eshitilardi. Darvoza ortidan Junghwa qirolligidan kelgan maxsus vakillar saf tortib kirib kelishdi. Ular uzun qator bo‘lib qat’iy tartib bilan yurishar, oldinda qirollik ramzlari tushirilgan bayroqlar ko‘tarilgan edi. Jimin hashamdor libosda hammadan oldinlab borar ekan togʻri qirolning qarshiga keldi.

Halitdan buyon oʻzini anglamay yerga koʻz tikib turgan qizning qalbi iztiroblar ichida edi. Jimin unga zimdan nazar tashladi. Ichidan keyingi shunday ko'rinishda kelib Velourani olib ketishi haqida oʻyladi.

— Xush kelibsizlar... Mazur tutasiz ammo sizni biroz tanimadim. - Qirol mulozamat bilan so'roqladi. Jimin jim turdi. Yonida turib biroz egilgan sarkardalardan biri oldingan chiqdi. Qirol izn berib bosh chayqadi.

— Junghwa mamlakati shaharlar buyuk voliysi, Qirolning bosh maslahatchisi va ikkinchi darajali general Park Jimin. - sarkarda ma'lum qilar ekan yana safga qaytdi.

Veloura quloqlariga ilinib qolgan ism egasini ko'rish uchun boshini ko'tardi. Jiminning o'tkir nigohlari bilan toʻqnash kelar ekan vujudi boʻshashib ketdi. Ustidan muzdek suv quyib yuborgandek his qildi o'zini. Tanasi sovuq ketdi. Dimogʻi achishgani sabab boshini egdi.

— Jeonlar doim eng ishonchli va mahoratli qirollik vakillarini terib olishiga aminman. Qizimni sizga omonat topshira olaman deya oʻylayman... Janob Park! - Qirol boshini silkib qoʻyar ekan sekin ortiga oʻgirildi.

— Malika Veloura! Junghwa mamlakati shahzodasi uchun atalgan qizim. - qirol yelkasini titrayotgan qizni kuzatib turardi. U bolalikdan juda hurkak qizaloq edi. Ammo ayni damdagi holati qirolni ham qalbiga havotir soldi. Veloura ismini eshitgan Jimin ham joyida qotib qoldi. Yuzidagi bor ifoda ham ochib ketdi. Nafaslar sustlashib ketgan. Veloura oʻzini arang tutib turar edi.

— Senga ishonaman qizim, faxrlanaman ham! Baxtli boʻl! - qirol qizga yaqin kelib uning ochiq peshonasidan oʻpib qo'yar ekan uzoqlashdi. Veloura oʻsha onda ongini yoqotib qoʻydi. Ortidagi bekalar unga yurishga undar ekan oldinga qadam bosdi. Jiminni yonginasidan oʻtib ketar ekan boshini ko'tarmadi. Jimin barini anglab vayron boʻlgan qalbi boʻlaklarini tiklashga uringandek edi. Koʻzlari qisilib chuqur nafas olishga urindi. Sevgan yorini oʻz qoʻli bilan shahzodaga nikohlashga olib ketmoqda. Bundan ogʻir yuk boʻlmasa kerak. Oʻz sevgilisini oʻzgasiga oʻz qoʻlini bila topshirish...

Veloura oʻsha karaxt holatda yirik faytun yoniga keldi. Ortiga oʻgirilib Jiminga qarashga jur'ati yetmas edi. Faytun eshiklaridan kirib unga joylashib oldi. Bu faytun yoʻl davomida uning yolgʻizligi edi.

Jimin uzoqdan uning ortida tikilib qolar ekan jagʻlarini qisdi. Qanday qilib Morvessiya malikasi u boʻlishi mumkin. Axir Flora qirolning yakkayu yagona qiz ediku. Jimin bu yerga Florani olib ketish uchun kelgan edi ammo taqdir uning joyini jondan sevgan insoniga alishtirib qoʻydi. Jimin bularni qabul qilib olish uchun koʻzlarini yumdi. Boshida ming xil oʻy hayollar aylanar edi. Nafasi sust. Yurak ritmni esa juda yuqori. Barchasi chalkashib ketdi...

•·.·´♡·.·•

Tongning birinchi noaniq nuri kengashlar zalining baland derazalaridan sirg‘alib kirardi. Quyosh hali ufq ortida yashiringan, ammo uning iliq oltin nuri asta zalning keng shiftlariga va marmar ustunlariga yaltirab tushar, qirollik bayroqlari va shamdonlardagi olov bilan uyg‘unlashib, g‘alati bir shohona porlash yaratardi.

Zalning har bir burchagi gavjum. Saltanat vakillari, amaldorlar, saroy ayonlari va shahar voliylari jam bo‘lib, yuzlarida kutish, hayajon va taraddud aralashib ketgan ifoda bilan turardi. Ularning qimmatbaho liboslari ipak matolar, oltin tugmalar va murakkab naqshlar bilan bezalgan, ammo bu ularning xoinlarga xos siyratini yashira olmayotgandek edi. Markazda qirolning taxtni sipasi gavjumlikdan holi. Hamma oʻsha taxt egasini kutardi.

Past ovozli shivirlar zalni to‘ldirgan, kimdir yonidagi zodagon bilan sir suhbat qilar, kimdir uzoq safardan kelgan voliy bilan bosh irg‘ab salomlashardi. Barchaning oʻgʻrinchi nigohlari taxtga yoʻnalib ketardi.

Shu on darvolar ochilib shohona libosdagi ayol ortidan bir gala ayonlar bilan kirib keldi. Hammaning nigohida unda. Sabin boshini tik tutib magʻrurlik ila yengil qadam tashlab kelardi. U taxt yoniga keldi. Unga koʻz qiri bilan nazar tashlar ekan uni kuzatib turgan minglab qiyofalar tomon oʻgirildi. Vujudida biroz hayajonni his qilgan qiz chuqur nafas oldi. Zalda hamma sukut saqlab qizga tikilar edi. Alq egalari allaqachon qizning kim ekanligini fahlab yetgan. Sabinni toʻrt tomonida soqchilar uni muhofaza qilib turar edi.

Oʻxshatishga harakat qildim azizlar...

— Sizni bu yerda koʻrib turganimdan mamnunman. Men qirol Jeon Jungkookning rafiqasi Jeon Sabin. Junghwa saltanati qirolichasiman. Kengashni men yigʻdim. Qirolim betobligi sabab uni urintirib qoʻyishni istamasdim. Bundan keyin kimdir yana kengash chaqirishni talab qilsa qirol oʻzini tiklab ulgunga qadar Kengashga men boshchilik qilaman. Qirolicha sifatida oʻz huquqlarim va Junghwa qonunlarini juda yaxshi bilaman. Davlat ishlari, ichki va tashqi masalar barini men bilan hal qilasiz! Qirol oʻrnidan men farmon chiqaman. Bunga hech qanday cheklovlar yo'qligini shu yerda meni eshitayotgan hamma biladi. Agar yosh ayol qandaydir xatoliklarga qoʻl urishidan choʻchisangiz avvaldan eslatib oʻtay. Menda ellik yillik tajribaga ega Bosh vazir Hajo va uning ayonlarining maslahatlari mavjud. Men qattiq mehnat qilaman va saltanatdagi barcha tartibsizliklarni oʻz nazoratimga olaman! Agar bunga qarshilar boʻlsa marhamat oʻzini ma'lum qilsin! Menga qarshi chiqmoq qirolga qarshi bosh koʻtarmoqqa teng! Qirolga qarshi bosh koʻtarganlar esa xoin hisoblanadi. Men qirolning qizi sifatida bunday xoinlarni qay tarzda jazolashni yaxshi bilaman! Hoʻsh savol va takliflar boʻlsa marhamat... - Sabin tanasidagi titroqni bosib yuzida sovuq ifoda va oʻtkir nigoh bilan barchani kuzatib chiqardi.

Zaldagi hamma jimib qoldi. Sabin bir ikki qadam tashlab turgan yerini aylandi. Qadamlari yengil va ixtiyoriy edi. U bunday kengashlarni doim yashirincha kuzatgan. Qirol Chanwooning hukmlari va farmonlaridan, oʻzini tutishi va qiyin vaziyatlarda yechim topib ketishidan anchagina tajriba ortirgan edi. Sabin davlatni qanday boshqarish kerakligini bazi shahzodalardan ham yaxshiroq bilar edi. U hayoti davomi Qirol Chanwooning hech bir kengashini oʻtkazib yubormadi. Aqlini tanib yashirin yoʻlakchani topib olganidan boshlab u qirollik ishlarini hufiyona kuzatar edi. Bu Sabin uchun juda qiziqarli edi. Hatto kengash davomi ayonlar uhlab qolishi mumkin edi, ammo Sabin har bir gapni oxiriga eshitib anglab, o'zi tahlil qilar. Qirol buncha qanday yechim topishiga qiziqar edi. Bugun oʻsha qiziquvchanligi va eshitganlari unga qoʻl keldi. Sabinning beshafqat va sovuq aurasidan gapirishga choʻchib qolgan ayonlar mum tishlab jim turishar edi.

— Demak kengashni boshlaymiz! Birinchi masalamiz xalq ichi qirol haqida saftasa va choʻpchaklar tarqalishi yoʻl ochib qozgʻalonlarni qoʻrqoq mushukdek kuzatib turgan shahar voliylari haqida boʻladi!

˚₊·‌‌‌‌➳❥

Tungi shabada sovuq boʻlishiga qaramay yoqimli edi. Niki yoʻlak boʻylab ketar ekan bugun katta kengashda Sabin qanday qilib butun saroyni qoʻliga olganini oʻylab unga ichidan takror tasannolar aytib borardi. Xonasi eshiklari ochilar ekan ichkariga kirdi. Allaqachon uning buyrugʻiga koʻra xonaga kelib shahzodani kutayotgan qiz ortiga oʻgirildi. Sonya biroz talmovsirab hayratga yigitga tikilib turar edi. Niki xonaga kirgach jiddiy yuzi birdan yorishib ketdi. Sonya undan hijolat chekib yuzini pastga egdi. Niki unga yaqin kelib jilmayar ekan iyalaridan ohista tutib boshini koʻtardi. Sonyaning charos koʻzlari unga qadaldi.

— Nega meni yarim tunda xonangizga chaqirdingiz? - Sonya ichida saqlab turgan gaplarni uning yuziga aytdi. Niki yuzini burib kulib qoʻydi.

— Yolgʻiz qolganimizda menga oldingidek munosabatda boʻl! - yigit ohista ma'lum qildi. Sonya bosh chayqadi.

— Nega chaqirding? Uhlasang boʻlmaydimi? - Sonya birdan oʻzini erkin tutib ters ohangda soʻzladi. Niki yengil ovoz chiqarib kuldi. Qizning qoʻllaridan tutib ularni silab qoʻydi.

— Ikki juftlik yarim tunda nima qilishi mumkin...- Niki qizga yaqin kelib ayyorona qarash qilib bayon etdi. Sonyaning yuzi qizarib ketdi.

— Birga ovqat yeyishsa kerak-da! - yuzini yigitdan burib oddiygina javob qildi.

— Ochiqdingmi? - Niki qizning yuzini silab so'roqladi. Tongdan buyon bekalar sabab hech narsa yemagan qiz bosh silkidi.
— Unda birinchi seni toʻydiramiz... keyin esa meni! - Niki jilmayib qoʻyar ekan saroy xizmatchilariga buyruq berish uchun oʻgirildi.

˚₊·͟͟͞͞➳❥

Xonada qizning kulgusi yoyilar ekan u otgan uzum bo'lagi Nikini o'ziga borib tushayotgan edi. Sonya go'shtidan parcha olib ogʻziga silar ekan ularni hayrat bilan chaynadi.

— Mmm... Buncha mazali boʻlmasa! - Sonya o'sha go'shtdan yana ogʻziga soldi. Niki uning yoqimtoy qiyofasiga tikilib turar edi. Qiz telba kabi hamma narsadan tatib koʻrar, u bilan oʻrnashib bolalarcha handon otib kular edi.

— Bu koʻk ohu go'shti! Mening ham eng sevimli taomim... - Sonya uning gaplaridan ko'zlarini katta ochib sharbatdan hoʻpladi.

— U oʻldirilganmi? - Sonya luqmasini chaynab boʻlgacha so'radi. Niki yana kulib yubordi.

— U oshqozonninga tushib boʻldi! Yaxshilab oʻyla u tirik boʻlishi mumkin... - Niki qizni mazaxlab qah qah otib kulib yubordi. Sonya unga hoʻmrayib tikilib turar ekan ogʻzidagilarni toʻliq yutib yuzini burdi.

— Meni kalaka qilsapsan! Ammo togʻri men biz topori choʻri qiz boʻlsam koʻk ohu go'shti tugul uning nomi haqida eshitmaganman. Savodsiz choʻri qizdan yana nimani kutding? - Sonya biroz yigʻlabsirab achchiq so'zlar bilan bildirdi. Niki kulishdan to'xtab qizni ranjitib qoʻyganini sezdi. Sonya jim harakatsiz turar ekan doim yerga urilishdan charchagan edi. Niki qizga yaqinroq surildi.

Sonya oʻzini nariroqqa olar ekan Niki xira iljayib qizni belidan tutib oʻziga tortdi. Tanalar bir biriga juda yaqin turardi. Sonyaning qizillik yugurgan yuzi Nikiga juda yaqin. Nafaslar bir biriga urilarkan qizning yuragi hapqirib ketdi.

— Barchasi men senga oʻrgataman! Oʻqish, yozish, hayotning qiyinchiliklari, yangi taomlar va sen ko'rmagan hayvonlar. Barchasi men o'rganaman. Eng savodli ayol sen boʻlasan! - Niki yuzini silab unga chuqur tikildi. Nigohlari qizning nim pushti lablariga ko'char ekan o'zini boshqarishga urinardi.
— Faqat sen istasang boʻlgani... Hozir esa men senga tungi juftliklar qiladigan ishlarni o'rgataman! - Niki qizning dudoqlarini egalladi. Sonyani nafasi ichiga tushib ketar ekan tipirchilashni ham unitib harakatsiz qolib ketdi. Tanasida gʻalayon. Qalbida esa qora dogʻ uni yutib yuborishga shay edi. Pushaymonlik, uyat, qoʻrquv...

Niki uning liboslari bogʻichini yechib olar ekan qizning koʻksida ochiq qoldi. Tartibsiz nafaslar havo bilan qorishib ketar ekan Niki shoshilinch harakat bilan egnidagi yupqa libosni yechib tashladi. Sonya yerga egilib koʻzlarini yumar ekan yoshlar yuzida shoshqator oqar edi. Niki qizni yana o'ziga tortib masofani qisqartirdi. Sonyaning yigʻisi kuchayib ketdi.

Niki uning qizarib daxshatga tushgan yuziga qadalib qolar ekan shahvati sabab qizga ozor berib qoʻygani haqida o'yladi. Sonyani bunga hali tayyor emas deya fikrlab ohista libosinining oldini ochdi.

— Bu qo'rqinchli emas... Sen allaqachon kap katta qizsan. Sonya... shunchaki hammasini menga qoʻyib ber! - Sonya battar hoʻngrab yigʻlar ekan oʻzini nari olib yuzlarini yopib oldi. Yelkasi titrar, nafasi oʻpkasiga yetib kelmas edi. U vahima tushib yigitdan uzoqlashishga urinardi.

— Bunday qilolmaymiz! Kechir... ammo men senga loyiq emasman! - Sonya ko'z yoshlariga choʻzilib chuqur hansiragancha Nikiga mayus tikildi. Niki ko'zlarini qisib qizga yaxshiroq tikildi.

— Unday emas! Men seni tanladim... menga eng loyigʻi faqat sensan! - Niki qizga qoʻl choʻzdi biroq Sonya undan qochib ortga siljidi. Yuzida qoʻrquv va tushunarsiz mahzun qiyofa.

— Men bokira emasman! Ho'sh endi ayt senga loyiqmanmi?

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

Salom shakar qandlarim shu yerigacha oʻqigan boʻlsayiz albatta fikrlaringizni kutaman. Reaksiya bosishni unutmang. Bu men uchun juda muhim.

Imloviy xato koʻp boʻlsa kerak. Sorry, men ham odam xato qilaman.....

Author Sienna