Miho 🩵

Tishlaydigan Qo'zichog'im yoxud dushmaningning dushmani do'stingir.

2026-07-02T19:13:54.034Z

Kai Mihoning tanasini o'par ekan u hech qachon his qilmagan poklikni his qildi va uni yechintira boshladi. Kai Miho bilan aloqa qilar ekan unga rahmi keldi qizligini oldin hech qachon qilmagan ohistalik bilan ola boshladi. Bu har ikkala tana uchun rohat edi. Qizning lablaridan opib boyinlariga hickey qoldirardi hattoki qorni va sonlarini o'pa boshladi. U qizning orqasiga ham qilmoqchi edi ammo uni to'yi kechasida sikishni istadi va orqasiga tegmadi. Aloqa bir necha soat davom etdi.
////////////////////////////////////////
Bu paytda Kurozaki Ren koʻchada gʻazabdan nima qilishni bilmay, mashinasini balonini tepib baqirardi. Shu payt yoniga qora chiroqlari oʻchirilgan mashinada Kim Taehyung keldi. U singlisi Lunani xavfsiz joyga berkitib boʻlgandi.( Shunday db o'ykaydi dumb)
Taehyung mashinadan tushib, toʻgʻri Renning oldiga keldi.
— Toʻxtat baqirishni, Kurozaki, — dedi Taehyung uning yoqasidan ushlab. — Men ham xato qildim, sen ham. Hozir buni tuzatish uchun yagona yoʻl — birlashish. Agarda hozir birlashmasak, Kai Mihoni Italiyaga olib ketadi. Keyin uni umuman topa olmaymiz, tushunyapsanmi?
Ren uning qoʻlini siltab tashladi, koʻzlari qonga toʻlgandi:
— Senga qanday ishonaman, qotil? Singlim sening kasofating bilan oʻsha manyakning qoʻliga tushdi!
— Menga ishonishing shart emas, singlingni oʻyla, — dedi Taehyung sovuq ohangda.
Aslida Taehyungning boshqa rejasi bor edi...
Ren noiloj bosh irgʻadi:
— Yaxshi. Lekin u qizga biror narsa boʻlsa, seni tiriklayin koʻmaman. Yur, ketdik.
Ular tezda mashinalarga oʻtirib, Kaining qasriga qarab haydashdi.
Ayni shu daqiqalarda Kaining qasrida sukunat edi. Kai Mihoni quchib, toʻshakda uxlab qolgandi. Ular allaqachon oʻsha aloqani tugatib boʻlishgandi. Mihoning koʻzyoshlari yuzida qotib qolgandi, oʻzi hushsiz yotardi. Ammo uning tanasi butunlay tozalab qoʻyilgandi. Kai oʻz maqsadiga erishdi.
Koʻp oʻtmay, Taehyung va Ren oʻz odamlari bilan qasrga yetib kelishdi. Ren gʻazabdan quturib, Kaining qasrini daxshatli tarzda buzib kirdi.
— Hammangni ot! Birortasini tirik qoldirma! — deb baqirdi Ren odamlariga.
Qasr ichida daxshatli otishma boshlandi, hamma joy olov va qon ichida qoldi. Taehyung va Ren birgalikda yugurib, yuqoridagi asosiy yotoqxonaning eshigini tepib kirishdi. Va....
— Miho! — deb baqirdi Taehyung xonaga kirib.
Lekin xona boʻm-boʻsh, jim-jit edi. U yerda Kai ham, Miho ham yoʻq edi. Karavot ustida faqatgina Mihoning oʻsha yirtilgan eski maktab kiyimlari sochilib yotardi xolos.
Ren kiyimlarni koʻrib, devorga musht urdi:
— Yoʻq! Qayerga ketdi u iflos?! Qayerga?!
Taehyung yerda yotgan kiyimlarga qarab, koʻzlari qisildi:
— Biz kechikdik... U yoʻq.
Ularning qayerga ketganini hozircha yerosti dunyosida hech kim bilmasdi. Ren va Taehyung boʻsh xonada gʻazab va daxshat ichida qolib ketishdi. Kai allaqachon Mihoni boshqa yerga o'tkazib bo'lgandi.

Qasrdagi otishma bir oz tinchigach, Taehyung xonaning chekkasidagi devorda shubhali eshikni koʻrib qoldi. Bu maxfiy xona edi.
— Kurozaki, bu yoqqa qara, bu yerda nimadir bor, — dedi Taehyung eshik dastasiga qoʻl uzatib.
Endi u xonaga kirmoqchi boʻlganida, choʻntagidagi telefoni ketma-ket tebrana boshladi. Unga yashirin raqamdan rasm va xabarlar kelgandi. Taehyung ekranga qaradi-yu, nafasi ichiga tushib ketdi. Suratda uning mitti singlisi Luna qoʻrquvdan yigʻlab, Kaining odamlari qoʻlida oʻtirardi. Ikkinchi rasmda esa divanda hushsiz, koʻzlari yumilgan Miho yotardi.
Rasm tagida esa shunday yozuv bor edi: “Tanla, qotil shaxzoda. Yoʻling yagona. Yoki oʻz oilang, yoki sen hattoki uni sevishingni ham bilmaydigan qiz.”
Kai shartni qatʼiy qoʻygandi: agar Taehyung singlisini tanlasa, Kaining ortidan tushmasligi, uni qidirmasligi va Mihoni butunlay unga topshirishi kerak edi. Aks holda, Luna oʻsha zaxoti oʻldirilardi. Yoki Luna oʻlikka aylanardi ammo Mihoni qutqariahi mumkin edi. Kai esa buni ataylab qildi chunki Taehyungning tanlovini oldindan taxmin qilgandi.

Taehyung qaltirayotgan qoʻllari bilan telefonni Renga uzatdi.
— Buni koʻr... — dedi u ovozi zoʻrgʻa chiqib.
Ren rasmlarga qarab, koʻzlari gʻazabdan qisildi va Taehyungning yoqasidan oldi:
— Menga farqi yoʻq! Sening singling menga qiziq emas! Sen Mihoni tanlaysan, tushundingmi?! Biz uni qutqarishimiz kerak!
Taehyung Renning qoʻlini oʻzidan itarib yubordi, koʻzlaridan yosh qalqidi:
— Yoʻq, Kurozaki! Men singlimni tanlayman! U onamdan qolgan yagona inson, mening hayotimdagi yagona nurim! Uni oʻlimga tashlab qoʻyolmayman!
— Demak, singlimni oʻsha maxluqqa berib yuborasanmi?! — deb baqirdi Ren qurolini Taehyungga oʻqtalib.
— Toʻxtat janjalni, ulguramiz, — dedi Taehyung sovuqqonlik bilan reja tuzishga urinib. — Kai hozirgina qoʻngʻiroq qildi.
Telefon qildi va Kaining ovozi eshitildi:
— Airport manzilini tashladim. Samolyot havoga koʻtarilguncha Luna men bilan boʻladi. Keyin uni bemalol olib ketishing mumkin. Lekin ortiqcha harakat qilsang, singlingni oʻligini quchoqlaysan.
Taehyung va Ren noiloj aeroportga yoʻl olishdi, lekin yoʻlda ular yashirin reja tuzib ulgurishgandi. Rejaga koʻra, Taehyung aeroportda Kai bilan gaplashib, uning eʼtiborini chalgʻitib turishi, Ren esa uzoqroqdan yashirincha Kainining kallasini moʻljalga olib, uni otishi kerak edi.
Aeroportning xususiy uchish maydonida Kaining samolyoti dvigatellari shovqin solib turardi. Kai bir qoʻlida Lunani ushlab, orqasida esa odamlari sudrab kelayotgan hushsiz Mihoni ushlab turgandi.
Taehyung oldinga qadam tashladi:
— Kai! Men keldim, vaʼdangni bajar, singlimni qoʻyib yubor! Men sening ortingdan bormayman!
Kai jirkantirib kuldi:
— Aqlli bola. Mana, singlingni ol, — u Lunani oldinga itarib yubordi. Luna yigʻlab Taehyung tomon yugurdi.
Ayni shu lahzada uzoqroqda bino tomida turgan Ren snayper durbini orqali Kaiga tikildi.
— Sening vaqting tugadi, iflos, — deb pichirladi Ren va tepkini bosdi.
Biroq aynan oʻq uzilgan soniyada .......
7-epizod shu yerda tamom boʻldi.
Nima deb o'ylaysizlar o'q kimga tegdi?

Tishlaydigan Qo'zichog'im

2026-07-02T18:41:08.036Z

Sen yo'q eding rejalarimda

2026-06-30T18:01:48.885Z

Miho titrayotgan barmoqlari bilan qog‘ozni ochdi. Xatni Taehyung yozmagandi. Ichidan chiqqan narsani ko‘rib, qizdan sovuq teri chiqdi.
Konvert ichida bir nechta fotosuratlar bor edi. Samolyotning o‘sha qorong‘i yopiq xonasida Taehyung va Mihoning ehtirosga berilgan lahzalari daxshatli darajada aniq tasvirlangan edi. Jun qayerdandir buni rasmga olishga ulgurgandi.
Xatda esa shunday yozilgandi:
"Mening o‘gay singlim, yulduz ko‘zligim. Rasmlar senga yoqdimi? Agar tuzalib bo‘lib zudlik bilan yonimga kelmasang va meni qondirmasang, ushbu rasmlar butun internetga tarqalib ketadi. Ham sening, ham anavi yigitning hayoti rasvo bo‘ladi. Kutaman."
Miho rasm va xatni mahkam qisdi. U his-tuyg‘ularga berilib yig‘laydigan qiz emas edi, ichida faqat sovuq g‘azab uyg‘ondi. Shu la'nati dafn marosimi butun hayotini bir kunda chalkashtirib yuborganini tushundi.
U nima qilishni o‘ylayotganida xona eshigi ochildi. Ichkariga qo‘lida issiq ovqat va shifoxonaning to‘langan cheklarini ushlagancha Taehyung kirib keldi. U Mihoning qo‘lidagi qog‘ozlarga qarab, vaziyatni tushundi va qo‘lidan tortib oldi. Rasmlarga qaragan sari Taehyungning yuzi sovuqlashib ketdi.
— Buni kim yubordi? Lia o'sha og'ay singling yubordimi? — dedi Taehyung past ovozda.
— yo'q uni mening axmoq va oz hirsiga beeilgan o'gay akam yuborgan va biz uni to'xtatishimiz kerak — Miho krovatdan turdi, uning ko‘zlarida qo‘rquv yo‘q edi, faqat qat'iyat bor edi.

Kasalxonadan yashirincha chiqishganidan keyin, Miho va Taehyung mashinada o‘tirib reja tuzishdi. Miho telefonini olib, Junga qo‘ng‘iroq qildi. Jun go‘shakni ko‘tardi.
— Mayli, o‘gay akam, seni oldinga boraman, — dedi Miho ovozini imkon qadar xotirjam qilib. — Ammo aloqani boshlashimizdan avval menga asl suratlar va barcha narsalarni ko‘rsatasan. Keyin xohlaganing bo‘ladi.
— Kel, ogay sevgilim, seni intizorlik bilan kutyapman, — Jun narigi tomondan qoniqish bilan kuldi va manzilni aytdi.
Miho telefonni o‘chirgach, Taehyung bilan xayrlashib, yo‘lakdan vino va kuchli hirs beruvchi dori sotib oldi.
Jun mehmonxonadan olgan xonaning eshigini ochib kirdi. Xona juda keng, devorlari qora mato bilan qoplangan, o‘rtada esa katta divan turardi. Jun o‘sha divanda o‘tirar, stol ustida esa o‘sha rasmlar taxlab qo‘yilgandi. Miho rasmlarni ko‘rib, soxta jilmoydi va ehtirosli ohangda dedi:
— Qadrli o‘gay akam... Kel, bu tunni faqat sen va menga bag‘ishlaymiz, — dedi u ehtiros va yolg'on yoqimlilik bilan va qo‘lidagi vinoni ko‘rsatdi. — Bebe, umid qilamanki, men uchun penuar tayyorlab qo‘ygansan?
Jun kulib, o‘rnidan turdi va Mihoni o‘ziga tortdi. Uning qo‘llari darrov qizning beliga yopishdi.
— Nimadir rejalashtirganing aniq, yulduz kozligim. Ammo bu tun u menga qiziq emas. Menga faqat sen keraksan.
Jun uni lablaridan chuqur va qo‘pol ravishda o‘pdi, qo‘llari bilan esa qizning pastki qismini qattiq g‘ijimladi va hattoki kiyimlari ustidan Mihoni ho'l qildi. Miho ichidagi nafratni va jirkanishni yashirib, uni sekin to‘xtatdi.
— Bebe, kel biroz ichaylik... Va men senga aytgan penuar qayerda?
— Shoshilma, hamma narsa tayyor, — Jun devordagi shkafdan qora, ochiq va nafis penuarni olib unga uzatdi.

Miho uning ko‘z o‘ngida hech narsadan uyalmay sekingina yechinib, o‘sha kiyimni kiydi. Jun uning oppoq tanasini ko‘rib, butunlay o‘zini bosolmay qoldi.

U borib vinoni ikkita bir xil shisha idishga quya boshlaganida, Miho vaziyatdan foydalanib, cho‘ntagidagi dorini jimgina Junning qadahiga soldi.
Jun ortiga o‘girilib, Mihoni ochiq kiyimda ko‘rib, aqldan ozayozgandi. Uni yana o‘ziga tortib, lablaridan o‘pdi, qo‘llari bilan ko‘kraklari va tanasini qattiq ezgila va uning sonlarini ham siqa boshladi ammo Miho reja buzilmasligi uchun uning bo‘ynidan quchoqlab, yelkasidan ohista o‘pdi. Jun to‘xtadi, og‘ir nafas olib, stol ustidagi ikkita vino to‘la idishni qo‘liga oldi.
— Mana, buni ichamiz, keyin esa boshlaymiz, — Jun bitta idishni Mihoga uzatdi.
Aynan shu soniyada Mihoning ichi muzlab ketdi. Idishlar butunlay bir xil edi, u shoshib qolganidan va Jun uni to‘satdan o‘pib chalg‘itganidan qaysi vinoga dori solganini mutlaqo unutib qo‘ygan edi..
7-qism tamom.

Tishlaydigan Qo'zichog'im

2026-06-28T15:30:52.741Z

Kurozaki Ren yuqoridagi zinalarda turgan singlisiga qarab, uning yirtilgan maktab formasi va yuz-koʻzidagi koʻkarib ketgan daxshatli jarohatlarni koʻrdi-yu, koʻzlari qonga toʻldi. Uning tomirlarida gʻazab otildi.
— Kim Taehyung! Sening oʻliming mening qoʻlimdan boʻladi! — deb baqirdi Ren va bir lahzada Mihoning yoniga yetib borib, uning bilagidan qattiq ushladi. Uni oʻziga tortib, zoʻrlik bilan, sudrab zal eshigi tomon olib keta boshladi.
Lekin Taehyung shunchaki qarab turadigan yigitcha emas edi. U oʻta tezlik bilan Renning yoʻlini toʻsdi va bitta kuchli zarba bilan Renning qoʻlini singlisining bilagidan ajratib yubordi. Miho birdan Taehyungning ortiga oʻtib qoldi. Ikkita daxshatli erkak bir-biriga qurol oʻqtaldi, zalda tansoqchilarning avtomatlari taqirlab shay holatga keldi.
Ayni shu qaltis vaziyatda dabdabali zalning chekka eshigidan mitti oʻyinchoq ayiqchasini mahkam quchoqlab, koʻzlarida yosh bilan Kim Luna chiqib keldi. U shovqinlardan qoʻrqib ketgandi.
— Tae-tae... men qoʻrqyapman... — dedi u yigʻlamsirab.
Lekin u gapini tugatishga ulgurmasidan, Renning oʻta ayyor va shafqatsiz tansoqchilari fursatdan foydalanib, Lunaning ortidan kelib, uning boʻyniga sovuq qurol tirashdi va uni asir olishdi.
Ren sovuq tirjayib, Taehyungga qaradi:
— Xoʻsh, yollanma qotil... Endi tanla. Yoki sening mana shu ahmoq va telba singling, yoki men qamoqqa olgan, mendan qochib yurgan mana bu qiz. Qaysi biri sen uchun aziz?
Taehyungning koʻzlarida birinchi marta dahshatli ojizlik va qoʻrquv koʻrindi. U singlisi Luna uchun jonini ham berishga tayyor edi. U tishlarini gʻijirlatib, noilojlikdan qurolini pastga tushirdi va koʻzlari yoshlanib, sekingina pichirladi:
— Singlimni qoʻyib yubor... Qizni olib ketishing mumkin.
Mihoning yuragi ayni shu soniyada chil-chil boʻlib ketgandek boʻldi. U qotib qoldi. Chunki u bu qisqa vaqt ichida oʻzini himoya qilgan, yaralarini artgan bu qotil yigitga nisbatan ich-ichidan qandaydir iliq, shirin munosabatlarni his qila boshlagan edi. Miho u qizni Taehyungning sevgan qizi, maʼshuqasi deb oʻyladi, chunki u Taehyungning singlisi borligini umuman bilmasdi. "Demak, men u uchun shunchaki bitta asira va asbob ekanman-da. Uni jonidan ortiq sevadigan boshqa qizi bor ekan," deb oʻylab, Miho oʻzini dunyodagi eng ahmoq qizdek his qildi. Ich ichidan ozini koyidi u bilardi unga sevish mumkin emasligini u hech qachon oz sevgilisi bilan bola olmasligini. Uning hayotiga goyo qora lanat uogilganini. Bilardi va u ozini istidan pzi kuldi.
U oʻzini qoʻlga olib, Taehyungga qaradi uning kozlarida og'riq va o'z o'zining axmoqligidam paydo bo'lgan kulgich bor edi, to'satdan ortidan kelgan akasi Ren uning boʻyin qismiga tezlik bilan maxsus uxlatuvchi ukol qildi. Miho hech narsani tushunolmay, koʻzlari suzilib, yerga yiqildi. Ren uni daxshatli va sovuqqonlik bilan koʻtarib oldi-da, Taehyungga oxirgi marta nafrat bilan qarab, mashinalar tomon yoʻl oldi. Ular oʻzlarining ulkan va maxfiy klan mansionlariga (qasrlari) qarab katta tezlikda ketishayotgan edi.
Yomgʻir shivalab yogʻayotgan, qorongʻu shahar yoʻlida kutilmaganda daxshatli tormoz ovozi eshitildi. Kurozakilarning asosiy mashinasiga juda katta tezlikda kelayotgan boshqa bir hashamatli qora mashina kelib urildi! Bu tasodif emas, buni Parijdan yashirincha qaytib kelgan daxshatli va aqldan ozgan Xui Kai oʻz odamlari bilan oldindan rejalashtirib uyushtirgan edi.
Mashina urilgan zaxoti, Kaining oʻnlab professional odamlari Kurozakilarning mashinalarini oʻrab olishdi va hayratda qolib, oʻzini oʻnglay olmayotgan Mihoning akalarini qurol bilan tinchlantirib, joyiga mixlab qoʻyishdi.
Xui Kai yuzida daxshatli, kasallik darajasidagi gʻalati va aqldan ozgan tirjayish bilan mashinadan sekingina tushib keldi. U toʻgʻri Mihoning hushidan ketgan, qon va koʻkarishlar ichidagi tanasi yotgan eshikni ochdi. Uni qoʻllariga ohista koʻtarib oldi. Qizning dars ketgan, ammo baribir benuqson goʻzalligiga qarab, lablari titradi.

Kai qizni oʻzining shaxsiy va eng maxfiy qasriga olib keldi. Uni dabdabali, qizil rangdagi ipak choyshabli ulkan toʻshakka yotqizdi. Keyin esa sekin engashib, qizning kiyimlarini bittalab, juda ohistalik bilan yechishni boshladi. Uning har bir yarador joyiga, soʻngra lablariga, yuziga gʻalati bir ishtiyoq bilan pichirlab, oʻpdi:
— Ah, mening yulduz koʻzligim... nihoyat mening qoʻlimdasan. Meni bugun seni mutlaqo va butunlay oʻzimniki qilaman... Hech kim seni mendan tortib ololmaydi, — dedi u aqldan ozgandek pichirlab. Kai Mihoning butun tanasini sekinlik bilan o'pib tusha boshladi.....

6-epizod shu yerda tamom boʻldi.

By your Miho

Sen yo'q eding rejalarimda

2026-06-25T19:42:37.010Z

Chiroq nurida paydo bo‘lgan qiyofani ko‘rib, Mihoning tomog‘iga pichoq tiqilgandek bo‘ldi.
Bu uning o‘gay akasi — Jun edi.
Jun yovuzlarcha tirjayib, erda qonga belanib yotgan mehmonxona xodimi va pichoqqa qarab ham qo‘ymadi. U to‘g‘ri Mihoga yaqinlasha boshladi. Uning ko‘zlari nafrat va yovuz olov bilan yonardi. Jun cho‘ntagidan pistoletni chiqardi va to‘g‘ri Mihoning peshonasiga qaratdi.
— Afsus, opajon... — dedi Jun ovozini pastlatib. — Menga tanangni bermading, endi esa o‘zim istagan narsamni o‘ligingdan olaman!
Bu so‘zlar Mihoni bir necha yil oldingi o‘sha daxshatli oqshomga qaytarib yubordi. O‘shanda ham hamma narsa xuddi shunday boshlangandi. Miho o‘gay onasi va Jun bilan Seuldagi eski uyda yashar edi. Bir kuni tun yarmida Jun Mihoning xonasiga bostirib kirgan va undan bokiraligini berishini talab qilib, kuch ishlatmoqchi bo‘lgandi. O‘shanda qattiq qo‘rqqan Miho bor kuchi bilan qarshilik ko‘rsatgan, Junni urib, qo‘lidan qochib chiqqandi. Ammo eng daxshatlisi keyin sodir bo‘lgandi. Uyga qaytgan o‘gay onasi qizining gaplariga umuman ishonmagan, u faqat o‘zining haqiqiy o‘g‘li Junning yolg‘on gaplarini eshitgandi. O‘g‘lining yonini olgan vaxshiy ona Mihoni o‘sha kechasi qon qilib, ayovsiz kaltaklagandi. Miho nafaqat akasining daxshatli niyatidan, balki onasining bu adolatsizligidan ham qattiq singandi. Aynan shu qora voqeadan keyin u o‘ziga kelolmay, hamma narsani tashlab, uydan bosh olib ketgandi.
Endi esa o‘sha daxshat uning ro‘parasida yana qurol ushlab turardi. O‘lim hidi xonani qopladi. Biroq Miho so‘nggi soniyada bor kuchi bilan yigitning qo‘liga tepdi.
Qars!
Pistolet Junning qo‘lidan uchib, polga tushdi. Miho fursatdan foydalanib, eshik tomon yugurdi. Ammo Jun daxshatli darajada tez edi. U ortidan yetib kelib, Mihoning boshiga og‘ir narsa bilan qattiq urdi. Miho o'sha zahoti polga quladi.
Bu daxshatli shovqin va qiyqiriqni yo‘qoridagi xonada yotgan Taehyung eshitdi. U o'sha soniyaning o'zida pastga tushib, Mihoning xonasi eshigini taqillatdi, javob bo‘lmagach, bor kuchi bilan eshikni buzib ichkariga kirdi.
Xona ichi daxshat edi. Poldagi gilam ustida boshi qonga belanib, xushsiz yotgan Mihogina bor edi. Jun esa ochiq derazadan qochib ketgandi, parda yomg‘ir suvida silkinitib turardi. Taehyung hech narsaga, na ochiq derazaga, na qochgan odamga qaradi. U aqldan ozgandek Mihoning yoniga o‘zini otdi. Uni ohista ko‘tarib oldi-da, yugurib o‘z xonasiga olib chiqib yotqizdi.
Mehmonxona ma'muriyati shoshilib shifokor olib kelguncha, Taehyung o‘zi Mihoga birinchi yordamni ko‘rsata boshladi. U harbiy qismda o‘rgangan hamma bilimini ishga solib, qonni to‘xtatishga, jarohatni bog‘lashga urindi. Ammo daxshatli joyi boshqa edi — Taehyungning qo‘llari vafshat darajada qaltirayotgandi. U hayotida birinchi marta qattiq qo‘rqdi. Nega bu qizni yo‘qotishdan bunchalik qo‘rqayotganini o‘zi ham tushunmasdi. Bu ahmoqona hislar, uning geyligi, barcha tamoyillari qayergadir g‘oyib bo‘lgandi. Ichidagi qo‘rquv uni butunlay o‘ziga bo‘ysundirgandi.
Tun o‘tdi. Ertasi kuni kech kirganda Miho ko‘zini ochdi. U oq xonada — shifoxona kravatida yotardi. Boshi qattiq bog‘langan, atrof jim-jit edi. Yoniga qaradi. Taehyung yo‘q edi.
Faqat tumba ustida kichik bir xat qoldirilgandi.
Miho titrayotgan qo‘llari bilan xatni ochdi va undagi so‘zlarni o‘qib, daxshatdan qotib qoldi...
6-qism tamom.

Sen yo'q eding rejalarimda

2026-06-24T19:20:04.727Z

Samolyot. Mihoning hamma joyi simillab og‘riyotgandi, o‘rindiqda zo‘rg‘a chidab o‘tirardi. Uning og‘riqdan bujmaygan yuzini ko‘rib, Taehyung chiday olmadi va o'sha zahoti xizmatchi qizni chaqirdi.
— Tezda biror nima toping, og‘riq qoldiradigan kuchliroq dori bormi? — dedi Taehyung jahli chiqib.
— Janob, dori tugagan edi. Faqat mana bu ukol bor, — xizmatchi qiz shpritsni ko‘rsatdi. — Xohlasangiz, o‘zim kirib qilib qo‘yaman.
Taehyung qizga qarab turib, shpritsni qo‘lidan yulqib oldi. Chunki Mihoning hozirgi ahvolini, badanidagi izlarni boshqa birov ko‘rishi mutlaqo mumkin emas edi.
— Kerak emas, o‘zim qilaman.
Taehyung ukol qilishni judayam zo‘r bilardi, chunki u harbiy xizmatga borgan edi. Armiyada oddiy askar emas, tibbiy tezkor qismda bir necha yillar davomida eng qiyin sharoitlarda ishlagan edi. U xonaga qaytib kirib, Mihoning yoniga o‘tirdi va tomirini darhol topib, dorini yubordi. Dori kuchli ekan, Miho o'sha zahoti uxlab qoldi.
Seul aeroportiga yetib kelishganda tashqarida yomg‘ir quyib yog‘ayotgan edi. Aeroportdan chiqishlari bilan ularni Taehyung avvaldan buyurtma qilingan qora mashina kutib oldi. Mashina qorong‘i ko‘chalarda tez haydab, to‘g‘ri o‘gay onasining dafn marosimi bo‘layotgan uyga ketdi.
Uydagi muhit o‘ta og‘ir va xunuk edi. Hamma qora kiyimda, ichkaridagi o‘tkir hid odamni bo‘g‘ardi. Miho kirishi bilan hamma jim bo‘lib qoldi. Ro‘paradan uning o‘gay singlisi Lia keldi, ko‘zlari dahshatli darajada yomon edi. Pak Lia o'zini aqilli deb biladigan qiz edi ammo u allaqachon bokiraligini yoqotgan va hattoki bir necha yigitlar bilan gaplashgani va univerga loyiq deb topilmagani uchun haydalgandi ham.
— Sening bu yerda nima ishing bor?! — Lia butun uy eshitadigan qilib baqirdi. — Onam o‘layotganda qayerda eding?! Endi meros uchun Amerikadan chopib keldingmi, iflos?!
— Lia, gapingga ehtiyot bo‘l, — dedi Miho, o‘zi qaltirab ketayotgandi.
— Senga o‘xshagan vahshiyga shu ham kam! — Lia stoldagi muzdek suvni olib, Mihoning yuziga otdi.
Suv Mihoning ko‘ylagini tanasiga yopishtirib qo‘ydi. Atrofdagilar qotib qoldi. Lekin Miho chidaydigan qiz emasdi, o'sha soniyaning o'zida oldinga o‘tib, Liyaning yuziga qattiq tarsaki tushirdi va sochidan ushlab boshini stakan bilan yordi.
Tars!
Lia yerga yiqildi. Uyda baqir-chaqir boshlanganda Taehyung darhol o‘rtaga tushdi. U Mihoning qo‘lidan mahkam ushlab, eshikka qarab sudrab ketdi.
— Ketdik bu yerdan, bular bilan gaplashish bekor, hozir muammo boshlashing mumkin — dedi Taehyung sovuq ohangda.Va taksi ularni hotelga olib borib qo'ydi.
Mehmonxona xonasi juda jimjit va qorong‘i edi. Taehyung ikkita alohida-alohida xona olgandi. Ularni bitta qorong‘i yo‘lak ajratib turardi xolos. Ular gaplashmasdan ovqatlanishdi va o‘z xonalariga kirib ketishdi.
Yarim tun edi. Xonada faqat ko‘cha chirog‘ining xira nuri bor edi. Miho to‘satdan uyg‘onib ketdi, yuragi dahshatli tez urardi. Baribir qattiq uxlolmayotgandi, ichida nimadir yomonlikni sezyotgandi. Shu payt parda chetida soyaning qimirlaganini ko‘rib qoldi. Qadam tovushi eshitilmasdi, lekin kimdir uning krovatiga juda yaqin kelib qolgandi. Miho qo‘rqib ketgan bo‘lsa ham, sekingina qo‘lini uzatib, krovat yonidagi og‘ir metall chiroqni dastasidan mahkam ushladi.
O‘sha soya krovatga egilgan soniyada Miho sakrab turib, chiroq bilan o‘sha odamning boshiga bor kuchi bilan urdi.
Qars!
— Ah!.. — deb o‘sha sharpa polga ag‘darildi.
Miho qaltirab borib chiroqni yoqdi. Ko‘rgan narsasidan daxshatga tushdi: erda mehmonxona xodimi kiyimidagi bola yotardi, qo‘lidan o‘tkir pichoq polga tushib ketgan edi. Miho g‘azabdan bolaning yoqasidan bo‘g‘di.
— Kim san?! Kim seni yubordi, gapir?! — deb baqirdi.
— Men... men shunchaki shu yerda ishlayman... Menga katta pul berishdi... — bolaning boshidan qon oqib yig‘lay boshladi. — U...u
Miho muzlab qoldi, tomirlarida qon to‘xtab qolgandek edi. Sekin ortiga o‘girildi. Qalin qora parda asta-sekin tebranayotgan edi. Qorong‘ulikdan dahshatli qadam tovushlari eshitildi va o‘sha yovuz kiyingan inson parda ortidan sekin chiqib keldi...
5-qism tamom.

Tishlaydigan Qo'zichog'im

2026-06-23T08:46:02.139Z

Ep5

Taehyung singlisining peshonasidan ohista oʻpib, uning qoʻlidagi yumshoq ayiqchani toʻgʻrilab qoʻydi. Lunanining begubor koʻzlariga qarab turib, u tashqaridagi qonli, shafqatsiz dunyoni butunlay unutar edi.
— Tae-tae, bilasizmi, bugun ayiqcham ikkalamizga shokoladli tort tayyorlamoqchi boʻldik, lekin uning qoʻllari kichkinalik qildi, — Luna lablarini burishtirib, bolalarcha xafa boʻlib gapirdi.
— Shunaqami? Xafa boʻlma, mittivoyim, ertaga senga shahar klanlaridagi eng katta tortni olib kelaman, — Taehyung jilmangancha uning burniga barmogʻi bilan yengil turtib qoʻydi.
Luna akasining boʻynidan mahkam quchoqlab, uxlab qolguniga qadar unga har xil ertaknamo voqealarni gapirib berdi. Taehyung singlisi chuqur uyquga ketgach, uni sekingina yotqizib, ustini yopdi va xonadan chiqdi. U eshikni yopishi bilan uning yuzidagi iliqlik yana oʻsha lahzada yoʻqolib, sovuq qotil niqobi qaytdi.
U qadamlarini sekin bosib, yana Miho yotgan dabdabali yotoqxonaga qaytib kirdi. Xona ichi jim-jit edi. Dori taʼsirida yotgan qizning nafas olishi ancha joyiga tushgan, ammo boʻynidagi oʻsha oʻtkir tigʻ qoldirgan kichik tirnalishdan sizib chiqqan qon qurib, oppoq terisida qizil chiziq boʻlib qolgandi.
Taehyung toʻshak yoniga kelib oʻtirdi. Choʻntagidan oʻsha maxsus tibbiy malhamni chiqardi-da, barmogʻiga surtib, sekingina Mihoning boʻynidagi jarohatga tekkizdi. Malhamning muzdek taʼsiridan hushsiz yotgan Miho biroz qimirlab, ingrab qoʻydi, ammo koʻzlarini ochmadi.
Taehyung qizning yuziga tushib turgan qora sochlarini ohista chetga surar ekan, ichida gʻalati bir oʻy oʻtdi: "Sening akalaring butun yerosti dunyosini titratadi, sen esa bu yerda bir guruh vijdonsizlarning qoʻlida asirasan. Nega oilang seni bunday xavf ostida yolgʻiz qoldirdi, kichkintoy?"
Ayni shu lahzada Taehyungning shaxsiy ratsiyasi keskin signal berdi. Undan maxfiy xizmatchisining shoshilgan va hayajonlangan ovozi eshitildi:
— Xoʻjayin! Shoshilinch xabar! Shahar chegarasidagi kuzatuv kameralarimiz mamlakatning eng daxshatli mafiya klaniga tegishli qora zirhli oʻnta mashinani qayd etdi. Ular toʻgʻri bizning hududimizga qarab bostirib kelishyapti! Eng daxshatlisi... mashinalarning birida Kurozaki klanining eng shafqatsiz toʻngʻich akasi shaxsan oʻzi oʻtiribdi! Ular kimnidir qidirishyapti!
Taehyung bu xabarni eshitib, ratsiyani mahkam siqdi. U beixtiyor toʻshakda hushsiz yotgan Mihoga qaradi. Demak, qizning akalari uning qayerdaligini va kimning qoʻlida ekanini allaqachon aniqlashgan edi. Vaziyat soniyalar ichida daxshatli darajada urush yoqasiga kelib qolgandi. Kai esa alohida muammo edi agarda u Mihoning akalari uninolib ketishlarini bilsa u uchib kelishi va shaxar qonga to'lishini bu esa siglisiga ham tasir qilishini bilardi bu esa eng kuchli ikki klan va bir yonlanman qotil o'rtasida davlatni larzaga keltira oladigan urush bo'lardi. Begunoh qonlar to'kilishidan Taehyung qo'rqardi.
Taehyung ratsiyadan kelgan soʻnggi gaplarni eshitib, bir soniya qotib qoldi. Uning sovuq koʻzlari toʻshakda hushsiz yotgan Mihoga qadaldi. Demak, Kurozaki klanining toʻngʻich akasi — butun yerosti dunyosini qon va qoʻrquv ostida ushlab turgan shafqatsiz mafiya boshligʻi oʻz singlisi uchun shaxsan oʻzi kelayotgan edi.
Vaziyat daxshatli darajada jiddiy edi. Agar Kurozakilar oilasi bu yerda nima boʻlganini, ayniqsa Mihoning zindonda kaltaklangani va uning boʻynidagi qon izini koʻrishsa, butun shahar qon daryosiga aylanishi aniq edi. Taehyung yollanma qotil boʻlsa-da, ayni damda faqat oʻzini emas, balki narigi xonada mitti bolakaydek bexabar uxlab yotgan yagona ojizligi — singlisi Lunani ham oʻylashi kerak edi.
Taehyung ratsiya tugmasini bosib, ovozini maksimal darajada past, ammo buyruqomuz ohangga keltirdi:
— Barcha postlar qurollansin. Hech kim birinchi boʻlib oʻq uzmasin. Ularni toʻgʻri asosiy zalga boshlab kelinglar. Men oʻzim kutib olaman.

Ratsiyani choʻntagiga solar ekan, Taehyung Mihoning yoniga yaqinlashdi. U qizning boʻynidagi qon izini salfetka bilan shoshilib, lekin ohista artib tashladi va dori qutisini tezda yashirdi. Aynan shu soniyalarda u Mihoning qoʻllari biroz qimirlaganini va nafas olishi oʻzgarganini sezdi. Qiz dori taʼsiridan qutulib, oʻziga kelayotgan edi. Ammo Taehyungning hozir u bilan gaplashishga vaqti yoʻq edi. U qora uzun paltosini toʻgʻrilab, xonadan keskin qadamlar bilan chiqib ketdi.
Dabdabali qarorgohning ulkan zali bir zumda ogʻir, nafas qisadigan jimlikka burkandi. Taehyung zaldagi charm kresloga oʻtirib, barmogʻidagi qora uzukni sekin aylantirgancha eshikka tikildi. Koʻp oʻtmay, tashqaridan oʻnta zirhli mashinaning tormoz berib toʻxtagan dahshatli ovozi va ketma-ket yopilgan ogʻir eshiklar shovqini eshitildi.
Zalning ikki tabaqali ulkan temir eshiklari daxshatli zarba bilan ochilib ketdi. Ichkariga qora kostyum kiygan, qoʻllarida avtomat ushlangan yigirmatacha baquvvat Kurozaki klanining tansoqchilari bostirib kirdi. Ular ikki tomonga saf tortishdi.
Ularning ortidan esa sekin va ogʻir qadamlar bilan, koʻzlarida oʻlim nafasi ufurib turgan uzun boʻyli, kelishgan, ammo yuzida birorta ham tuygʻu aks etmagan toʻngʻich aka — Kurozaki Ren kirib keldi. Uning qoʻlidagi qora charm qoʻlqoplari va uning ortidan kelayotgan sovuq havo zalni muzlatib yuborgandek boʻldi.
Ren toʻgʻri Taehyungning qarshisiga kelib toʻxtadi. Ikkita buyuk va shafqatsiz kuchning nigohlari toʻqnashdi. Havoda oʻq ovozlaridan ham daxshatliroq bosim paydo boʻldi.
Ren pichoqdek keskir ovozda gap boshladi:
— Kim Taehyung... Mening hududimda yashab, mening qonimga qoʻl tegizishga qanday hadding sigʻdi? Senga uni topshirgan oʻsha iblisni ham topaman. Ammo hozir navbat senga va mana shu iningga keldi. Singlim qani?
Taehyung joyidan jilmay, xotirjamlik bilan uning koʻzlariga qaradi:
— Kurozaki klanining qonunlarini yaxshi bilaman, Ren. Lekin singling mening xonamda, xavfsiz joyda. Agar unga zarar yetkazmoqchi boʻlganimda, hozir bu yerda men bilan emas, uning jasadi bilan gaplashayotgan boʻlarding.
Ayni shu daxshatli soniyalarda, zalning yuqori qavatidagi zinalardan birida sekin qadamlar tovushi eshitildi. Hamma, hatto Ren ham oʻsha tomonga oʻgirildi. Yuqorida, kiyimlari biroz yirtilgan, yuzida koʻkarish asarlari boʻlsa-da, koʻzlarida oʻsha yengilmas mafiya magʻrurligi yonib turgan Kim Miho turardi. U oʻziga kelib, zaldagi gaplarni eshitishga ulgurgandi.
Miho akasiga qarab sovuq tirjaydi:
— Aka? Siz ..... Men haqimda qayg'urasiz deb o'ylamagan edim.
5-epizod shu yerda tugadi.

Sen yo'q eding rejalarimda

2026-06-19T18:12:01.652Z

Miho vujudida uyg‘ongan bu boshqarib bo‘lmas ehtirosdan qattiq qo‘rqib ketdi. U o‘zini g‘alati va noqulay his qilib, joyidan turdi-da, shoshilib samolyot hojatxonasiga yo‘l oldi. U yerda muzdek suv bilan yuzlarini yuvarkan, o‘ziga kelishga harakat qildi. U sekin buryuki tugmalarini cmyechdi va clitorlarini siqib amini ishqalay boshladi ammo bu yordam bermadi. Ammo ichidagi olov tobora kuchayib borardi.
Miho chiqib ketgach, Taehyung VIP xonada yolg‘iz qolib, o‘yga toldi. U nega bu qaysar qiz bilan birga samolyotga o‘tirib, Seulga ketayotgani haqida o‘ylay boshladi. Axir u gey edi, uning jonidan ortiq ko‘rgan Jungkooki bor edi. Xo‘sh, nega unda Miho? Taehyung o‘ziga-o‘zi iqror bo‘ldi: kecha tunda Miho unga yig‘lab telefon qilib, onasi o‘lganini aytganida, Taehyungning yuragi xavotirdan muzlab qolgan edi. U bu qizga nisbatan ich-ichidan achinish va uni qandaydir yo‘l bilan yupatish, yonida turib berish kerakligini his qilgandi. Shuning uchun ham hamma ishini tashlab, u bilan ketayotgan edi.
Taehyung shu o‘ylar bilan o‘tirganida, cho‘ntagidagi telefoni titradi. Sms xabar kelgandi — bu Jungkook edi. Ekrandagi rasmni ochgan Taehyungning nafasi ichiga tushib ketdi. Jungkook unga o‘zining juda ochiq, ehtirosli va ichki kiyimini ochib o'z qo'tog'ini rasmini jo‘natgan va tagiga: "Uzoqda ekanligingda, bu rasm bilan meni eslab tur..." deb yozib qo‘ygandi. Rasmni ko‘rishi bilan Taehyungning jinsiy a'zosi qizib, vujudida dahshatli kuch bilan ehtiros uyg‘ondi. U nima qilishni bilmay qoldi, chunki yonida na o‘yinchoqlar, na lyubrikant bor edi. Ichidagi ehtiros uni aqldan ozdirayozgandi.
Shu payt eshik ochilib, Miho hojatxonadan qaytib kirdi. U Taehyungning yoniga o‘tirdi. Mihoning nafasi og‘ir va tez-tez chiqib turardi, u ham ichidagi portlash arafasidagi ehtiros bilan nima qilishni bilmay, chorasiz holatda edi. Taehyung Mihoning bu holatini, ko‘zlaridagi o‘sha telbavor ehtiros olovini birdan payqadi. O'zidagi ehtiros ham eng cho‘qqisiga chiqqan Taehyung hech qanday uyalishsiz, to‘g‘ri Mihoning ko‘zlariga qarab so‘radi:
— Seni qondirishimni istaysanmi? Sikishimni? Qo'lim? Tilim? Yoki qo'tog'im?
Allaqachon o‘z his-tuyg‘ulariga va tanasining xohishlariga butunlay mag‘lub bo‘lgan Miho ortiq o‘ylab o‘tirmadi. U hamma narsani — o‘zining lesbiyanligini, Lisani, Taehyungning geyligini mutlaqo unutgan edi.
— Ha, — dedi u pichirlab.
Taehyung o‘rnidan turib, VIP xona eshigini ichkaridan mahkam qulfladi. So‘ng o‘rindiqdagi yumshoq yostiqni olib, Mihoning og‘ziga bosdi — bu ularning ovozi tashqariga chiqmasligi uchun edi. Va ular o‘sha lahzada hamma taqiqlarni buzib, ehtirosli jinsiy aloqani boshlab yuborishdi. Samolyotning kichik kabinasida og‘ir, ehtirosli, ammo yostiq ortiga yashiringan juda past va bo‘g‘iq ovozlar eshitila boshladi. Taehyung mihoning lablarida opar ekan tezda buryugini yechdi va amini ishqalay boshladi Miho wet bolgach uning suyuqligidan foydalanib Taehyung mihoning ichiga kirdi. Mihon bu og'riqdan yig'lab yubordi va Taehyungdan lablarini tortib ovozini chiqardi va yig'ladi
--- to'xta to'xta harakat qilma og'riyapti dedi Miho ammo Taehyung to'xtamadi u qizni ichiga kirib chiqar ekan ovoz butun xonani egalladi va qizning ami devorlari yirtilib qonardi. Keyin yigit Mihoning ko'kraklarini so'rib tishlab uzib olgudey so'ridi bunday rohatdan Miho xushidan ketti Taehyung kiyimlarini kiyib xojatxonada tozza lattani namladi va o'zi bilan Mihoni tozaladi. Keyin stuardessani chaqirdi va stuardessa kelganidan keyin unga og'riq qoldiruvchi doei olib kelishni buyurdi va Mihoni qukay yotqizdi. Ishchi qaytib kelgani ayti --- janob bizda sexni og'rig'ini
qoldiruvchi Dori yo'q ekan ammo ukol bor qila olasizmi? Yoki doktor topib kelaymi? dedi. Taehyung esa shprist va ampulani oldi.
Ep4 end .

Kechir meni sevgilim

2026-06-18T18:30:54.028Z

Miho karavotda holsiz, tinchgina uxlab yotardi. Shu payt shifokor Jimin uning jarohatlangan joylariga dorilar surtib, oq bintlar bilan ehtiyotkorlik bilan bogʻlab chiqdi. Ishini tugatgach, u karavot chetida oʻtirib, hushsiz yotgan qizning yuziga tikilib qoldi. Mihoning oʻsha begʻubor, mutloqo pokiza yuzi Jiminning yuragidagi eski, bitmagan yarani tirnab yuborgandi. U toʻsatdan bundan bir necha yil oldin shafqatsiz jinoyatchilar qoʻlida qiynab oʻldirilgan oʻzining goʻzal singlisini esladi. Ichini achchiq alam va oʻsha qiz uchun boʻlgan cheksiz achinish hissi qopladi.
Taehyung xonaga kirganda, Jimin hali ham qizga qarab xayol surib oʻtirgandi. Taehyung eshikka suyanib, choʻntagidan sigaret chiqarib oʻtladi-da, boʻgʻiq ovozda soʻradi:
— Qalay? Yashab ketadimi u?
Jimin ogʻir xoʻrsinib, yuzidagi charchoqni artdi:
— Jismoniy jarohatlari unchalik jiddiy emas, bogʻlab qoʻydim. Lekin boya dori yuborganimda shokka tushib qoldi. Bilasanmi, Tae... unga qarab oʻtirib, singlimni eslab ketdim. Bu qiz xuddi u kabi pokiza, beayb koʻrinyapti. Uni qayerdan topganingni bilmayman, lekin iltimos, unga ozor berma. Uni oʻzingni oʻsha iflos ishlaringga aralashtirma, maylimi?
Taehyung sigaret tutunini shiftga qaratib pufladi-da, sovuqqonlik bilan kuldi:
— Men oʻzimga tegishli narsalarni nima qilishni yaxshi bilaman, Jimin. Sen oʻz ishingni qilding, rahmat. Qolganiga aralashma.
Jimin doʻstining bu feʼlini yaxshi bilgani uchun ortiqcha gapirmadi. Oshxonaga oʻtib, Miho uygʻonganida yeyishi uchun yengilgina ovqat tayyorlab qoldirdi-da, indamay penthouse’ni tark etdi.
Bu paytda esa Taehyung ukasi Jungkookning xonasiga oʻtdi. Jungkook oʻzini yana judayam yomon his qila boshlagandi. Uning vujudida oʻsha bolalikdagi qoʻrqinchli travmalar sababli uygʻonadigan kuchli ehtiros va qoʻzgʻaluvchanlik (horny) holati boshlangandi. Boyaqish bolakay koʻzlaridan yosh oqib, yotoqda tipirchilab yigʻlayotgardi. Taehyung ukasini bu axvolini koʻrib, darhol yoniga keldi va uni bagʻriga bosdi.
— Tae... iltimos, ichim yonib ketyapti. Ogʻriyapti, yordam ber, — deb yigʻlamsiradi Jungkook, akasining koʻylagidan qattiq ushlab.
— Shoshilma, kichkintoyim, hozir hammasi oʻtib ketadi. Men yoningdaman, — dedi Taehyung ovozini maksimal darajada yumshatib.
U ehtiyotkorlik bilan Jungkookning shimini yechdi. Oʻzi maxsus sotib olib kelgan oʻsha dildoni qoʻliga olib, ukasi ogʻrinib ketmasligi uchun uning orqasiga sekinggina, astalik bilan joylay boshladi. Jungkook ogʻriq va qoniqish aralash ingrab yubordi, koʻzlaridan yoshlari tinmay oqardi.
— Ah... Tae, qattiqroq... iltimos, meni qutqar, — deb pichirladi Jungkook, oʻzini yoʻqotib.
— Bir oz chida, Kookoo, hozir yengil tortasan, — Taehyung dildoni sekin-asta harakatlantirib, ukasini oʻsha ichki bosimdan butunlay qutqarguncha yonida turib, uni oxirigacha qondirdi. Ruhiy va jismoniy zoʻriqishdan tamoman charchagan Jungkook koʻp oʻtmay tinchlanib, chuqur uyquga ketdi. Taehyung uning ustini yopib, peshonasidan oʻpib qoʻydi.
Taehyung ukasining xonasidan chiqib, yana Miho yotgan xonaga qaytib kirdi. U karavot yoniga kelib, uxlab yotgan oʻsha gʻalati mehmonga qarab uzoq xayol surib qoldi. Uni koʻrishi bilan mashinada sodir boʻlgan oʻsha gʻalati xolatlar birma-bir koʻz oldidan oʻtdi. Miho tashqaridan qaraganda judayam nozik, ozgʻin qiz edi, lekin Taehyung uni mashinaga koʻtarib solayotganda negadir gʻalati darajada ogʻir boʻlganini esladi va buni sababini oʻylab oʻyiga yetolmadi.
Keyin esa mashina ichida Miho hushsiz holatda uning koʻkragiga bosh qoʻyganini, hattoki yoʻl dabdala boʻlib mashina silkingan lahzada ularning lablari tasodifan bir-biriga tegib ketganini esladi. Oʻsha lahzadagi gʻalati, shirin tuygʻu Taehyungning ichida gʻalati bir yovuz xohishni uygʻotgandi — uning ham bu pokiza qiz bilan oʻz nafsini qondirgisi, uni ostiga olib nimadir qilgisi keldi. Ammo qizning jarohatlangan, qonagan tanasini koʻrib, oʻzini hozircha zoʻrgʻa toʻxtatib qoldi.

Taehyung bitta narsani judayam yaxshi tushunib yetgandi: bu qizning jarohatlari baribir tezda tuzalib ketadi va uni shu yerda, oʻzining yonida olib qolish uchun bitta yaxshi bahona topish kerak edi. U xona boʻylab asabiy yurib, rejalar tuza boshladi. Uning ichidagi oʻsha qora jinoyatchi tabiati, iflos nafsi hali yoʻqolmagandi. Taehyung bu sirli, goʻzal qizni ham xuddi oʻzining boshqa oʻtmishdagi qurbonlari singari, oʻz nafsiga toʻyguncha ishlatib, keyin butunlay oʻldirib yubormoqchi edi. Unga farqi yo'q bu qiz kim va nega Taehyungning yiragi hislari va azosi bu qizni juda istayapti bilmasdi.

Dildo nimaligini bilmaydiganlar uchun

Kechir meni sevgilim

2026-06-18T18:09:31.052Z

Tun. Shahar chiroqlari oʻzining soxta jilosi bilan koʻzlarni qamashtirardi, lekin bu yorugʻlikni ortida judayam ulkan bir qorongʻulik yashiringandi. Miho oʻsha iflos, rutubatli koʻchalarni bittalab kezarkan, atrofga ruhan qarab chiqdi. Har bitta burchakdan gunoh, nafrat va shahvat hidi kelib turardi. U bir joyda toʻxtadi-da, koʻkdan kelayotgan oʻsha iliq nurni his qilishga urinib, sekinggina pichirladi:
— Yo Robbim, yo buyuk Iso... Odamzod oʻz hayotini shu qadar iflos qilib yuboribdiki, har bitta qadamda nafs botqogʻining hidi anqib turibdi. Qalblar naqadar qorayib ketgan-a...
Shu payt Miho oʻz vujudida ilohiy bir kuchni tuydi, Alloh uning qalbiga bir nur berdi. Qadamlari gʻayriixtiyoriy ravishda oʻsha yoʻldagi ulkan, qora rangli qimmatbaho mashina tomonga qarab yurib ketdi. Bu oʻsha daxshatli Kim Taehyungning mashinasi edi.
Mashina rulida Taehyungning yordamchisi oʻtirgandi va u orqa oʻrindiqdagi xoʻjayini bilan judayam jiddiy narsalar haqida gaplashib kelayotgandi. Ular shunchalik suhbatga berilib ketishgandiki, yoʻl chetidan toʻsatdan chiqib qolgan Mihoni mutloqo koʻrmay qolishdi. Toʻsatdan qattiq tormoz ovozi eshitildi, lekin allaqachon kech edi. Mashina Mihoni qattiq urib yubordi.
Miho oʻsha zarbdan sovuq yerga yiqildi. Uning oppoq, mayin terilari asfaltdagi toshlarga ishqalanib, tirtilib ketdi, tizzalari va qoʻllaridan qon sizib chiqa boshladi. Mashina eshigi shartta ochilib, ichkaridan Taehyung tushib keldi. U yerdagi yigitga sovuqqonlik bilan tikildi. Odatda kriminal olam odamlari bunaqa vaziyatda guvohlardan qutulishardi yoki politsiyadan qochishardi, lekin Taehyung nimagadir uni shifoxonaga olib borishni xohlamadi. Balki shaxsiy hududini xavfga qoʻyishni istamagandir-da.
— Uni penthousega olib boramiz, — buyurdi Taehyung yordamchisiga kalta qilib.
Ular hushsiz yotgan Mihoni mashinaga ortib, Taehyungning hashamatli penthouseiga olib kelishdi. Taehyung uni keng yotoqxonadagi katta karavotga sekin, ehtiyotkorlik bilan yotqizdi. Shu lahzada u Miho hissiz yotgan yuziga yaqinlashdi. Farishtaning yuzidagi gʻayritabiiy mukammallik, oʻsha chiroyli goʻzallik va begʻuborlik shafqatsiz kriminal qirolining yuragida qandaydir gʻalati his uygʻotdi. Taehyung bir daqiqa uning goʻzalligiga oshiq boʻlib, sehrlanib qolgandek qotib qoldi. Lekin tezda oʻzini qoʻlga oldi, boshini silkitib ichidagi bu hisni haydadi va darhol telefonini chiqarib, oʻzining eng yaqin doʻstini chaqirdi.
Bu doʻsti oʻz davrining yosh milliarderlaridan biri, tibbiyot olamining eng buyuk dahosi — doktor Park Jimin edi. Jimin Park haqiqatdan ham eng buyuk doktor edi.
Jimin chorlovni eshitgach, koʻp oʻtmay penthousega yetib keldi. U oʻz ishining ustasi edi. Rangsiz, ammo diqqat bilan Mihoning tirtilgan joylarini tekshirdi, yaralarini tozaladi va ularni oq bandage (bint) bilan chiroyli qilib bogʻlab chiqdi. Keyin esa uning yuzidagi oʻsha farishtalarga xos boʻlgan, inson koʻziga oddiy makiyajdek koʻrinadigan oq boʻyoqni sekin oʻchira boshladi. Aslida bu oq boʻyoq shunchaki narsa emas, balki farishtalik nomi va himoya qatlami edi. Agar u oʻchsa, farishta insoniy hislarni — jismoniy ogʻriq, qoʻrquv va qaygʻuni toʻliq seza boshlardi.
Shu zaxoti Miho birdan koʻzlarini ochdi. Uning koʻzlarida daxshat va nafrat porladi. U oʻzining himoyasiz qolganini tushunib, bor kuchi bilan Jiminning yuziga qattiq tarsaki tushirdi.
Biroq, boʻyoq oʻchishi bilan Mihoning vujudini ilgari hech qachon his qilmagan dahshatli jismoniy ogʻriq qopladi. Yaralangan joylari achishib, yonib ketayotgandek boʻldi. U chidolmasdan, oʻzini yoʻqotib, qattiq yigʻlab yubordi. Uning koʻzlaridan yosh tinmay oqardi.
Taehyung va Jimin nima boʻlayotganini tushunolmay hayron qolishdi. Bir necha soniya oldin urgan yigit hozir xuddi kichkina boladek oʻksib yigʻlayotgandi. Jimin oʻzini oʻnglab, Taehyunga qaradi:
— Uni bosib, ushlab tur! Balki sedativ yordam berar, shok holatiga tushyapti.

Taehyung darhol oldinga oʻtib, Mihoning yelkalaridan qattiq bosib turdi. Miho esa uning temirdek changalida tipirchilar, dahshat ichida yolvorardi. Axir u farishta edi! U Jiminning qoʻlidagi shprisni koʻrib, nima qilayotganini umuman tushunmas, unga badtar ozor berishadi, qiynashadi deb oʻylayotgandi.
— Yoʻq, tegmanglar! Iltimos, qilma!.. — deb baqirardi u yigʻlab.
Lekin Jimin uning gaplariga qaramay, ignani sekin uning tomiriga yubordi va ukol qildi. Dorining taʼsiri tezda vujudiga tarqaldi. Miho baqirishdan toʻxtadi, uning koʻzlari sekin yumilib, u qaytadan xushini yoʻqotdi. Xonaga yana oʻsha gʻalati sukunat choʻkdi.