@kim_minajjk

DEAR PROFESSOR JEON

2025-07-27T17:19:24.768Z

| JUNGKOOK |

"Ha, rahmat janob Choy. Kechqurun uyga ko'chib o'tishni tugataman. Yana bir bor tozalash guruhini tayinlaganingiz uchun rahmat"
Oldingi uy egasining qo'ng'iroqlarini o'chirishdan oldin men yugurish yo'lakchasida yana bir necha soniya yugurdim. Oxirgi marta bu yerga qaytib kelganimga yillar o'tdi.
Darhaqiqat, o'sha kundan boshlab men bu yerga qaytib kelishni hech qachon o'ylamagan edim.
Men qo'l soatimdagi vaqtga qaradim va yugurishni to'xtatdim, juda kech edi va yangi uyimga ko'chib o'tishdan oldin bu mehmonxonadan chiqishga majbur bo'ldim. Uymi? Ha.
Mening uyimga qo'shni bir oila yashashi va uy egasining qarindoshlari ekanligi haqida menga xabar berishdi. Men yolg'iz yashashni va jamiyatdan ajralganlikni afzal ko'rardim, lekin bu yerda uzoqroq qolmoqchi emas edim. U bilan uchrashgunimga qadar bir necha oy qoldi.
Men SNU risolasini oldim, muqovada o'sha ayolning surati bor edi. U xuddi men uni oxirgi marta ko‘rganimdek jilmayib turardi.
Kim Bo Ra, SNU direktori...
Men yana qaytib kelish niyatimni juda yaxshi bilardim va u hayotimning so'nggi o'ttiz yili davomida meni qiynayotgan barcha savollarga javob beradigan yuz ekanligini bilardim.
Tekshirib bo'lgach, men to'g'ridan-to'g'ri uy tomon ketayotgan edim. Kech edi, shuning uchun ko'chalar bo'm-bo'sh edi va men tez orada yetib borish uchun mashinamni tezlatdim. Mening qiladigan ishlarim ko‘p edi. Men allaqachon bir haftani behuda sarflagan edim. Bu yerda har bir kun men uchun qadrlidir.
Men joyga borganimda, u hayratlanarli darajada tinchroq va osoyishta edi. Bu yaxshi belgi edi, hech bo'lmaganda men hech qanday bezovtaliksiz ishlashim mumkin edi. Bir burilish bilan men katta chegara ortidagi ikkita uyning oldiga keldim.
Yo'lda to'xtab turgandan so'ng, men piyoda bordim
ichkarida va mening narsalarim allaqachon uyda saqlangan edi. U yerda bir ayol turardi va o'sha ko'chiruvchilar bilan gaplashardi. Men ularning yonidan o'tdim va u mening borligimni qayd etish uchun ortiga o'girildi.
"Siz yangi egasi bo'lishingiz kerakmi?" U so'radi va men bosh irg'adim. "Men Dafna, Xyon Binning kelin singlisi. Men qo'shni uyda yashayman."
U qo‘l berib ko‘rishishni taklif qilganda men uning qo‘lidan oldim. U yoshi ellikdan oshganga o'xshardi. Menga bu yerda ona va qiz yashashini aytishdi. U ona bo'lishi kerak.

Uy tomon yana bir qadam bosganimda, oyoq kiyimim ostida nimadir sezdim. U oyoq kiyimimning tagini, chetidan teshib, oyog‘im etiga yetib bordi, bir chimdim kuyish va og‘riq keltirdi.
Men orqaga qadam tashladim va tepasida ko'k toshli kichkina sirg'ani ko'rdim. Qo'limdagi bu parchani yaxshiroq ko'rib, og'zimdan quruq masxara chiqdi. Xush kelibsiz sovg'a!
O'sha sirg'ani jinsi shimimning cho'ntagiga solib, hovlidagi bog' haqida Choy xonim nima deganini eshitdim. U tinimsiz suhbatdosh edi va men u bilan birinchi va oxirgi marta gaplashmoqchi ekanligimni yodda tutdim.

| Asa |

Men yana ingrab yubordim, chunki kechagi alkogol ichimga kuchli portlashni keltirib chiqardi. Hali karavotimda yotganimda osilganligim meni o'ldirdi.
Yaxshiyamki, yakshanba edi va menda bugun kollej yo'q edi.
Agar bu osilgan holda uydan chiqib ketish kerak bo'lsa, o'lgan bo'lardim.
Men yana orqaga o‘tirdim va ayiqchamni ko‘kragimga mahkam bog‘ladim.
Yana uxlashga ulgurganim menga zarar qilmaydi, axir bugun yakshanba.
Dvigatelning past shovqinini eshitdim va birdan shovqin boshimdagi teshiklarni yarata boshladi. Kim endi maysazordan foydalanyapti?
Men bu maysazor ekanligini bilardim, dadam doim orqa hovlidagi maysazorni o‘rishardi. Dadam vafot etganidan beri men uning ovozini eshitmagan edim.
Men adyolni orqaga tepdim, chunki bu bezovta qiluvchi ovoz mening uyqumni buzdi. Yotog‘imdan turib, to‘g‘ri yotoqxonamdan orqa hovli ayvoniga ochiladigan eshik tomon yurdim.
Yalang oyog'im yog'och noch intin ustidan g'ichirlagan ovoz chiqardi

yog'och ayvonda men atlas tungi shortilarim va ko'ylaklarimda turganimda. Men g'azabimni biroz pasaytiradigan manzarani ko'rdim.
Bir odam bor edi, tepada hech narsa kiymagan odam. Shunchaki, beli ostidagi kulrang sport shimida.
U ko'ylaksiz, quloqlari naushnik bilan o'ralgan va kengroq orqasi menga qaragan edi.
Men egilib, uning ortiga qaytishini kutib qo‘llarimni to‘nkaga qo‘ydim. U mukammal V shaklidagi orqa bilan yaxshi qurilgan ko'rinardi.
Rostini aytsam, men hozir hayotimdagi eng yaxshi tongni ko'rganman. Men rohatlanib, qo‘shni uyning oshxonasining eshigi ham ochiqligini ko‘rdim. U yangi qo'shni bo'lsa kerak. Chiroyli bo'lgani yaxshi edi va har kuni o't o'rishini xohlardim.
U bu ikki uyning o'ziga xos tartiblarini yonma-yon o'rab turgan chegara devorigacha yetib bordi. Dadam va amakim yaqin qolishmoqchi bo'lganlarida, ular bu mulkni, bitta katta uchastkada ikkita uyni sotib olishga qaror qilishgandi.
O‘sha odam o‘girilib ketmoqchi edi, ko‘zim uning o‘ng qo‘liga tushdi va men darhol qaddimni rostladim.
Bir daqiqa kuting.
U o'ng tomoniga qaradi va men uning yuzini biroz ko'rdim va men qichqirdim, lekin bir zumda og'zimni yopdim. Uning qichqirig‘imni eshitganday o‘girilib ketayotganini ko‘rib, ko‘zlarim vahima ichida katta bo‘ldi.
Va u meni deyarli ko'rdi, men sochlarimni oldim va u ortiga qaytganida yuzimga o'tkazdim va u meni to'liq ko'rmaguncha yotoqxonamga yugurdim.
Oynamning pardalarini yopganimda, tizzalarim kuchsiz bo'layotganini his qildim va keyingi soniyalarda xonamning poliga yiqildim.
"Janob Jeon mening bog'imda nima qilyapti? Yo'q, yo'q, u bo'lishi mumkin emas..."
Ishonmagan holda boshimni chayqab, yana derazamga sudraladim. Boshimni bir oz ko'tarib, pardani biroz yonboshlab, uni yana ko'rdim. U mening derazam oldida turar va men tomonga qaradi.
U aslida shu yerda.
Men bu gapdan kulib yerga yotib qoldim.
Agar kimdir mening qichqirayotganimni eshitgan bo'lsa, ular meni ruhiy kasalxonaga ketishga tayyor deb o'ylashlari mumkin edi. Aytmoqchimanki, ular qisman to'g'ri bo'lar edi. Chunki men, albatta, aqldan ozgan bo'lardim.

| JUNGKOOK |

Men butun umrim davomida yolg'iz yashashni afzal ko'rganman va Seuldagi uy tinch va shahardagi tartibsizliklardan uzoqda bo'lishini xohlardim. Kamroq bezovta qiluvchi qo'shnilari bo'lgan sokin mahalla.
Yaxshiyamki, mening yangilarim toifaga mos keldi va bu mahallaga ko'chib o'tganimga to'rt kun bo'ldi, bu joy mening afzalliklarimga mos keldi.
Bugun ertalab faqat Choy xonim menga sovg'a sifatida uyda tayyorlangan yong'oqli shokoladli pechenyelarni olib kelish uchun keldi. Men u buni bugun qildi va kelajakda men undan tez-tez e'lon qilinmagan tashriflarni qabul qilmayman deb umid qilgandim. Shu to‘rt kun ichida bir marta ham ko‘rmagan bo‘lsam ham, u qo‘shni uyda qizi bilan yashadi.
Men uni o'sha kuni ertalab ko'rganman.

To'liq emas, lekin bu ularning uyining hovlisida joylashgan Choy xonimning qizi bo'lsa kerak.
Men orqaga o‘girilishim bilan u qochib ketdi. Bu juda g'alati edi, ehtimol u uyatchan edi va muloqot qilishni xohlamadi. Rostini aytsam, bu men uchun yaxshiroq, odamlar men bilan qanchalik kam munosabatda bo'lishsa, men shunchalik ko'p tinch boʻlar edim.
Tinchlik haqida gapiradigan bo'lsak, bu men uzoq vaqtdan beri orzu qilgan narsa edi va men haqiqatni - bitta qorong'u haqiqatni bilganimdan keyingina bunga erishishimni bilardim.
Yoki hayotimdagi eng katta yolg'on deyishim kerakmi?
Har bir savol bir kishiga, Kim Bo Raga qaratilgan.
Hayotimni savollar va jumboqlar o'rab olgan, o'sha zaif xotiralar va o'sha bir yuz bilan o'tkazganman. Har bir tushimda uni qayta-qayta ko'rish, u men bilan qanday munosabatda ekanligini bilmay, yoki bu mening aldanishimmi? Mening haqiqatim nima edi? Men kimman? Kim u? Nega faqat u?

Ehtimol, butun hayotim davomida meni bezovta qilgan barcha savollar qandaydir tarzda unga qaratilgandir va u mening barcha savollarimga javob bergandir.

Kim Bo-ra, sen kimsan?

Men seni qidirdim, sen haqingdagi har qanday ma'lumotni qidirdim va sizga borish yo'llarini topdim va endi siz mening oldimda ekansiz, nega o'zimni ushlab qoldim? Endi sen men tomon yurasan, nega men senga bu la'nati savollarni bermayapman? Bu osonroq bo'lishi kerak edi va men haqimda hamma narsani bilgan bo'lardim.
Professor Jeon! U menga bir marta qo'ng'iroq qildi va men uning yonimga yetib borishini kutish uchun to'xtadim. SNU direktori Kim Bo-ra.

"Xayrli tong, xonim" u hozir men bilan gaplashmoqda.

"Umid qilamanki, siz ham bu yerda yaxshi vaqt o'tkazyapsiz. SNUga qo'shilish taklifini qabul qilganingizdan juda xursandman. Talabalar sizdan ko'p narsalarni o'rganishadi"

"Ushbu taklif uchun katta rahmat va umid qilamanki, men talabalarga qo'limdan kelgancha yordam beraman. Bu ajoyib professorlar va, albatta, ajoyib direktorga ega ajoyib universitet"

U bir oz tabassum qildi, mening so'zlarimga xushomad qildi va men faqat uning har bir tushimda ko'rgan yuzini o'ylardim, uning ko'zlari yoshroq ko'rinishi, menga hamma narsani yo'qotganday qaragan karamel jigarrang ko'zlari edi.

U qirq yoshlardagi nafis ayol edi, ko'zlarida xuddi shunday uchqun bor edi, burchaklari engil ajinlar bilan qoplangan. U Kim Industries egasi Kim Ji Xanga uylangan edi.

SNU uning merosi edi, uning onasi oilasi ushbu universitetni uzoq vaqt davomida boshqarib kelgan va Seo oilasining yagona merosxo'ri bo'lganligi sababli u ushbu universitetni meros qilib oldi.
"Albatta. Men eng zo'rman. Yana bir narsa professor Jeon, garchi bu Henli ko'ylaklari sizga juda yarashadi va siz ularda ajoyib ko'rinasiz, lekin siz talabalar bilan aralashib ketasiz va bu yerdagi biz yoshi katta professorlar uchun sizni topish qiyin bo'ladi. Ishonchim komilki, siz tugmachalarni tushirishda ham ancha yaxshi ish qilasiz" dedi u gapini tugatgandan so'ng biroz kulib qo'ydi va uning iltimosiga ko'ra, uning so'zlari yaxshi edi.

"Albatta, xonim. Xenlilar mening ikkinchi sevimli odamim", dedi u yana kulib. Rasmiy ravishda kelgan boshqa professorlarni ko'rganimdan so'ng, men tez orada chaqirilishimga ishora qildim.
Men Garvarddagi kabi kiyimimni shunday kiyishni afzal ko'rardim, u yerda hech qanday muammoga duch kelmadim.
Shunga qaramay, tugmachalarni tushirish men uchun ham muammo emas edi.
U yana bir nechta savol berganidan keyin ketdi va men kofeinga kuchli ehtiyoj sezdim.
Kafeteryadan sokin stol qidirib, buyurtma berganimdan so'ng o'zimga joylashdim. Kollej oshxonasida qahva ichish yaxshi fikr emas edi. Men hali ofisimda qahva qaynatgichimni o'rnatmaganman.
Kafeteriyadagi bitta qahva menga zarar bermaydi.
Buyurtmani kutayotganda, ildiz hujayralarini o'rganish bo'yicha so'nggi maqolani o'qish uchun iPad-ni oldim.
Bir guruh talabalar stolni orqamdan olib ketishgan bo'lsa kerak, stullarni sudrab borishning bezovta qiluvchi tovushlari diqqatimni to'xtatdi.

"Jiddiy aytaman, yigitlar, nega bir yigitdan meni raqsga olib borishini so'rashim kerakligini hali ham tushunmayapman. Men u yerga borishni ham xohlamayman."

- Mayya jim bo'ling, bu bizning oxirgi yilimiz va hammamiz nima bo'lishidan qat'iy nazar boramiz.

Fikrimni nazorat qilib, iPad ekraniga diqqatimni jamlashga urinib katta nafas oldim. Keyinchalik uzoqroq nafas olish.

"Asa kabi harakat qilmang, demoqchimanki, bu qiz tom ma'noda barcha yigitlarni rad etdi. U hech qanday yigit bilan gaplashishni xohlamaydi, uchrashishni istamaydi va shunga qaramay, u maksimal takliflarni oldi."

Men ularni yana eshitdim va orqamdan burilib, g'iybatchi qizning bu epizodini to'xtatmaslik uchun ko'zlarimni yumdim.

"Kimning raqsga tushishini so'rashga to'pi yo'q, deydi. Xo'sh, qachon Jiminni raqsga tushishini so'raysan?"
Bu ovozni tanimagunimcha orqaga o'girilmoqchi edim, bu o'sha qizniki-Asa edi.
"Bularning hech birida sizning fikringiz yo'q

hammasidan. Jimin uchun esa bugun men undan so'rayman."

"Bu ajoyib Lia, umid qilamanki, siz ikkovingiz bir-biringiz bilan uchrashib, jinsiy aloqada bo'lasizlar. Menga oxirgi uchrashuvingiz dahshatli ekanligini va u bilan qilganingizdan keyin qanday jarohat olganingizni aytganingiz juda kulgili edi". Bu Lia va Ada emas, ikkinchi qizning ovozi edi.
Men uning ismini bir necha daqiqa oldin eshitdim.
Mening buyurtmam keldi va men ofitsiantga kofeni stolda ushlab turishni imo qildim.
— Ha, buni eslamang ham...
Asa pichirladi va men bir soniya to'xtab qoldim. Bu... dahshatli edi.

"Nega buncha kulyapsan? Hech bo'lmaganda bu stolda hamma ham o'z V-kartasini la'nat ayiqchadek ushlab turishmagan, miss Choi Asa."
"Xo'sh?"

- Xo'sh, azizim nima kutyapsan?

Kresloga bemalol o‘tirib, o‘sha qizning javobini kutayotib, espressoni stol ustiga qo‘ydim.

"Men u nimani kutayotganini bilaman? U maftunkor Shahzoda kelib, uni hayratda qoldirishini xohlaydi.
Maftunkor shahzoda kelib, uni hayratga soladi.

Kunduzi unga malikadek muomala qiladigan, kechasi esa yopiq eshiklar ortida uni o'zinikidek sikadigan, seks pleylistidagi 'THE CODE RED' qo'shiqlarini ijro etadigan mukammal jentlmen.
"To'g'ri aytdingiz Mayya! Xudo, men bu qizning seks pleylistini yuritishini va bokira ekanligini qanday unutdim. Xuddi kinoyaga qarang."

"Sizda mening jinsiy hayotimdan boshqa muhim narsangiz yo'qmi?" Asa uning do'stlariga xijolat tortdi va men hozir har bir qizning ovozini qanday taniyman, kulgili edi.

"Sevimli jinsiy aloqa yo'q, bu faqat siz uchun hayot"

Qolgan ikki qiz kulishardi va ularning kulishlari juda baland edi. Bu qizlarni, ayniqsa o'sha qiz Asa va uning pleylistini eshitganimdan so'ng yana bir qultum kofe ichdim.

Men uni birinchi marta ko'rganimda, u o'zi uchun jinsiy aloqa uchun roʻyhatga ega bo'ladi deb o'ylamagan edim va bu haqda o'ylasam, lablarim biroz qimirlatib qo'ydi. Tashqi ko'rinish aldamchi bo'lishi mumkinligi isbotlangan. U qiziq.

"O'sha pleylistda uning "tug'ilgan kun jinsiy aloqasi" bor va u yigiti uning tug'ilgan kunida v-kartasini olib o'ynashini xohlaydi".
Oʻchir ovozingni Mayya"

"Voy Asa dugonjon"

U yoqimli.

Men qahvamdan yana bir qultum oldim va bir necha daqiqa oldin o'qigan maqolamni unutib qo'ydim. Qanday qilib men onkogenning ko'payishi sababini o'qishdan yonimdagi jadvaldagi g'iybatchi qiz epizodiga o'tganim g'alati edi.

"Eshiting, aziz do'stim, agar siz kimnidir o'ylab o'sha qo'shiqlarni tinglasangiz, bu pleylist ancha yaxshi bo'ladi. Shuning uchun birinchi navbatda o'sha odamni oling. Xudo uchun yigitlarni rad qilishni bas qiling. U haqiqatan ham boshqa narsa, u raqs so'ramagan bo'lsa ham, u o'sha qizg'in biologiya professorini rad etdi"

"Xudo! Iltimos, buni menga eslatma ham. Ishonchim komilki, u meni rad etganim uchun jazolab, menga imkonsiz topshiriq bergan. Garvard jinnisi! Bu unga juda mos keladi."

To'satdan mening qahvam avvalgidan biroz achchiqroq bo'ldi. Va - nima? Jungkookmi?

"Ha, Jungkook! U juda bezovta va men uning o'zi haqida nima deb o'ylashini bilmayman."

"Tinchlaning! Bu uning o'rgatish usuli. U unchalik yomon emas."
"Va, albatta! Endi miss Maya erkakni himoya qilmoqda. Bu kamdan-kam hollarda."
odamni himoya qilish, bu kamdan-kam uchraydi.
"Ha. U chiroyli va men uni bunchalik ajoyibligi uchun himoya qilishdan uyalmayman. Go'zallik uning oilasining genlarida bo'lsa kerak."
"Professor Jeonni asrab olishgan" Men ikki qizdan birining ovozini eshitdim.
— Buni sizga kim aytdi? Bu Mayyaning ovozi edi, ularni tinglaganimdan keyin men hatto ularning ismlarini ham ovozlaridan taniyman.
Qiziqarli.

"Sharon""U buncha ma'lumotni qayerdan oldi? Xudo uni tinch qo'yishi kerak. Agar u professor Jeon bilan biror narsa qilishga urinsa, men o'tirmayman".

"U Garvard fan festivaliga tayyorgarlik ko'rayotganda Garvarddan bir nechta onlayn do'stlar orttirdi. U shuning uchun juda ko'p narsani biladi"

"Barchangiz shunchaki unga oshiqsiz"

Asaning so'zlari mening o'rnimdan turishim edi, menda yetarlicha narsa bor edi va bu kunlarda bolalar hamma narsani bilishni xohlashadi. Onlayn do'stlar? Bu nimani anglatadi? Hatto bu atamaning mavjudligi nima edi?
Dars vaqti keldi va men hatto ularning suhbatlarini kutganim va tinglaganim juda ajablanarli edi. Shovqin qilmay o‘rnimdan turdim va hech kimga e’tibor bermay choyxonadan chiqib ketdim.
Bu g'iybatga xalaqit bermadim degan umiddaman.

~Fanfic menga tegishli emas Wattpad ilovasidan tarjima qilayabman~

DEAR PROFESSOR JEON

2025-07-21T17:22:16.340Z

| ASA |

Mening hayotim doimo hayajon, sarguzasht va juda ko'p kutilmagan hodisalarga to'la bo'lganki, men bunga ko'nikib qoldim. Va so'nggi bir necha kundan beri men hayotim zerikarli bo'lishini xohlardim, u yerda hech kim meni payqamaydi. Ayniqsa, yangi professor.

JEON ahmoq!

O'sha hodisadan bir hafta o'tdi. Jeon bizga biologiyadan dars bera boshladi. Va xuddi haddan tashqari vasvasali muqovali, hafsalasi pir bo'lgan syujetli kitob kabi, .Jeon ham o'sha kitob bo'lib chiqdi. Shunday qilib, u bu taxallusni birinchi kuniyoq uni hayratda qoldirgan o'sha talabalardan oldi.

U, albatta, biologiyani biroz zerikarli, lekin ancha qiyinlashtirdi. Kim bir hafta davomida ikkita topshiriq beradi?

Men keksa professorimni darslarida qatnashganimdan keyin juda sog‘ina boshladim. Hech bo'lmaganda u bizga yumshoq munosabatda bo'lar edi.

U esa? Nega u meni rad etganim uchun butun sinfga fosh qilmaganini yoki yakkama-yakka gaplashishga chaqirmaganini hali ham tushunmadim. Men o'zimni xijolat bo'lganimdek, u o'sha lahzani unutib qo'yganidan ko'nglim yengillashdi.
men bu ishda xato bo'lgandek nol harakat bilan o'zimni xijolat qildim.
Butun hafta davomida o'z darslaridan to'liq zavq olgan faqat bitta odam bor edi. Mayya ham xuddi o‘sha qizga o‘xshab, unga oshiq bo‘lib qoldi.
Axir u eng zo'r talaba edi, u bu topshiriqlarga e'tibor bermasdi. Bular allaqachon uning barmoq uchida edi.
Xudoyim hech qachon. Hech qachon.
Men biologiyani yaxshi ko'rardim, shubhasiz. Oxir oqibat, men tadqiqotga kirishish va Garvardda doktorlik dissertatsiyasini himoya qilish uchun ushbu fanni tanladim. Lekin men Mayya kabi kitob qurti bo‘la olmasdim. U shunchaki mukammal edi.
"Mana bu rasmga qarang. Bu yerda u juda yoqimli ko'rinadi" Maya noutbuk ekranini menga va Lia tomon ko'rsatdi, bu professor. Jeonning universitetdagi, ya'ni Garvarddagi surati.
U o'sha to'q qizil rangli Garvard kozoklari, tartibsiz sochlar va haqiqiyga o'xshamaydigan narsalarni kiygan edi. U jilmayib, do'stlari bilan turardi. To'g'rirog'i, to'rttasi, uning yonida bir qiz va uchta o'g'il, hammasi bir xil kozokda.
Shunday qilib, u tabassum qila oladi.
Undan ko‘zlarimni uza olmadim
noutbukning ekrani, uni ekranda tomosha qilishdan tortib, uni haqiqatda tomosha qilishgacha, to'g'ridan-to'g'ri mening oldimda. Xuddi shu odam bizdan bir necha fut narida edi, lekin u rasmdagidan farqli ko'rinardi. U juda katta bo'lib, yaxshi o'sgan. Juda chiroyli, deb aytgan bo'lardim.
Mening oldimdagi odam bu rasmdagi shunchaki kollej yigiti emas, u ajoyib odamga aylangan edi. Uning yuzida hali ham o'sha chaqaloq xususiyatlari bor edi, u kitobdan nimanidir o'qiganida, lablari mayda burishib ketdi va menimcha, u bu haqda bilmas edi.
Biroz qattiq narsaga diqqatini qaratganida qoshlari ko‘tariladi, mavzu qiziq bo‘lganda ko‘zlari har doim chaqnab turadi. U butun hafta davomida zo'rg'a jilmayib qo'ydi, uning yuzida odatdagidek jasur ifoda paydo bo'ldi.
Men uning qo'llari ustida yurdim, uning terisi qo'shni shisha derazadan kiradigan nozik quyosh nurlari bilan aralashgan sinf chiroqlari ostida yoritilgan edi. Qora bo'yinbog'li galstuk taqib turganidek, uni ko'kragiga mahkam quchoqlagan po'lat kulrang ko'ylagi. U ikkala qo'lining yengini buklagan va o'ng qo'lida tatuirovka qilingan.
Bu faqat tirsagigacha ko'rinardi, u yenglarini o'sha yerga qadar yig'ib qo'ygani uchun siyoh yelkalarigacha yuqoriga qarab oqayotganiga ishonchim komil edi. I
siyoh yelkalarigacha yuqoriga qarab yugurdi. Bizga inson miyasining asosiy anatomiyasini tushuntirib berayotganda, men uni tekshirayotganimni tushunmadim. Holbuki, mening miyam bir muncha vaqt ishlashni to'xtatdi va ozgina dam oldi. U o'sha la'natli gazak edi.
Men hali ham uning qora shimining orqasiga o'ralgan mitti belini tekshirib, sekin tepaga qaradim.
Jin ursin!" Birinchidan, men birdan nafas oldim, ikkinchidan, uning menga qarab turganini ko'rganimda, qalamni yana tashladim.

Men qalamni qo‘limga olmadim va kitobimga qaradim. Umid qilamanki, u meni tekshirayotganimni ko'rmagan.
Maya hali ham Garvard bitiruvchisining onlayn sahifasidan o'z profilini tekshirish bilan band edi.
Shu tariqa u u haqida hamma narsani bilib oldi. U ildiz hujayra tadqiqotlari bo'yicha PhD bo'lib, Garvardda ikki yil dars bergan va keyin SNUga kelgan.

Aytmoqchimanki, u Bostonda juda yaxshi ish qilardi, nega bu yerga kelishi kerak edi. U Garvardda tadqiqot yoki dars berishni davom ettirishi mumkin edi.

Qo'ng'iroq chalindi va men yana unga qaradim, a Bu hikoyadan rohatlanyapsizmi? va qandaydir bir talaba PROFESSOR uni kutubxonangizga biror narsa qo'shib qo'ydi.

Biroz dam olish uchun xo‘rsindim va ko‘zlarimni yumdim
Qo'ng'iroq chalindi va men yana unga qaradim, u narsalarini olib ketayotgan edi va ba'zi talabalar undan nimadir haqida so'rashdi. Biroz dam olish uchun xo‘rsindim va ko‘zlarimni yumdim. Bu yaqin qo'ng'iroq edi, men uning oldida pastroq bo'lishim kerak edi.

"Miss Enami?", uning ismimni chaqirishini eshitishim bilanoq ko'zimni ochdim. Yana bir necha soniya kutdim va stolimdan boshimni ko‘tarmadim.

Yo'q, yo'q, noto'g'ri eshitgan bo'lsam kerak...

"Bilaman qizim meni eshitding, besh daqiqadan so'ng ofisimga kel. Men sen bilan gaplashishim kerak" u davom etdi va men unga sekin qaradim. Yana uning jim ko'zlariga duch kelib, o'rnimga yopishib qoldim. U endigina ustimga tashlagan ulkan tog‘ tagida meni qoldirib chiqib ketdi.

Nima qilishim kerak?

Men uni ofisiga kuzatib borishdan boshqa ilojim borligi kabi. Biroz yuqoriga siljiting va avval aytganlarimni qayta o'qing. U bu rad etishni unutdi. U qilmadi.
Ofis
— Haqiqatan ham Garvardga borish orzuingizmi? U nigohlari ostida meni o'ziga jalb qilib, orqasidagi stolga o'tirdi. Men bir muddat jim qoldim, ichi yog‘ochdan yasalgan, xuddi uning xushbo‘y hidi kabi yog‘och va cho‘g‘ hidi kelayotgan bu qorong‘i xonada turib.
Diqattingni jamla Asal. diqqat.

— Ha, bu mening orzuim.

"Siz bunga jiddiy qaramayotganga o'xshaysiz. Hech bo'lmaganda baholaringiz va topshiriqlaringizdan emas", shunchaki uning gaplari meni asabiylashtirdi. Uning ko'zlari ham shunday qildi.
Mendan nima istaysan?
Men uning yuzi oldida baqirib yuborgim keldi, chunki uning yuzida biroz o'yin-kulgi bilan menga tikilib turgani, go'yo uning oldida xijolat bo'lib qolganimni ko'rib zavqlanayotgandek edi. Oxirgi marta ham shunday qildi, labini qimirlatib. Men buni hali ham eslayman.

"Agar Garvardga o'qishga kirmoqchi bo'lsangiz, qattiq ishlashingiz kerak. Bitiruv kechalari va kollej raqslari sizga Bostonga chipta olib kelmaydi." U qo'shib qo'ydi va men bu sharhni o'tkazib yuborgani uchun unga nigoh tashlaganimda, xudoga qasamki, uning juda mamnun ekanligini ko'rdim. U meni ranjitishdan zavqlangandek.
Ahh bu juda uyatli.
"Janob Jeon o'sha kun haqida... Men kechirim so'ramoqchi edim... uchun..."

— Meni rad qilganingiz uchunmi? U gapirdi, so'zlarimni kesib, stoliga biroz qulayroq joylashdi. U buni ataylab qilardi. Men lablarimni bir-biriga juda qattiq bosdim,
Men o'zimni boshqarganimdan ham qiyinroq vaziyatga tushib qolmaslikka harakat qilyapman.
"Ha! Men sizni bilmasdim ... Men sizni talaba deb o'yladim. Kechirasiz"
"Yaxshi. Keyingi safar javob berishdan oldin o'ylab ko'ring"
Ha, men juda yaxshi bilaman, ahmoq!
Men o'zimni boshqarishga harakat qilganim juda ajoyib edi. Bu biron bir professor menga birinchi marta ma'ruza o'qiyotgani emas edi, lekin u o'zini boshqacha his qildi. Qanday qilib men aniq bilmasdim, lekin u shunday qildi. U o'zining qattiq yuzi va bo'sh ko'zlari bilan mening tizimim bilan nimadir qildi.

"Men sizning oxirgi topshiriqingizni rad etdim, bu xuddi bolalar bog'chasidagi qofiyalar kabi yaxshi edi." U orqaga o'girildi va kursisiga qarab yurdi, men unga berishga tayyor bir musht hosil qildim

musht. Rohatlaning!

"Siz boshqasini yaratishingiz kerak. Garvard universiteti portalidan har qanday tadqiqotning qisqacha mazmunini yozishingizni istayman. U talabalar uchun mavjud, istalgan tadqiqot maqolasidan maqola qidiring, tahlil qiling va nazariyangizni bering. Garvardda boʻlishni istasangiz, buni qila olasiz deb umid qilaman."

Nima ?Men hayratda qoldim, hatto u nima qilmoqchi edi. Tadqiqot tahlili? Men qanday qilib ulguraman-
Keyingi haftagacha. Umid qilamanki, siz buni qila olasiz"
Jin ursin seni Jeon Keyingi hafta.

"L-lekin, ser, bizda o'n kundan keyin ta'sischilar kuni bor. Ungacha buni qanday yakunlayman?"

"Bu mening muammom emas. Sizning baholaringiz hech bo'lmaganda Garvardga hujjat topshirish darajasiga yetishi uchun bir hafta," u gapini tugatib, menga tikilib qaradi. Bu aql bovar qilmas edi, u mendan qasos olmoqchimi yoki boshqa narsa? Lekin nima uchun? Uni rad qilasizmi? Oxirgi semestrda baholarim yaxshi bo'lmaganini tushundim, lekin bu sof qiynoq edi.

"Umid qilamanki, meni ushundingiz", deb yana so'radi u, chunki men unga hech narsa demagan edim. Men bosh irg'ab, tezroq bu xonadan chiqish uchun orqaga qaytdim.

Eshikni itarib yubormoqchi edim, u meni yana chaqirdi: "Qizim?" "Bundan buyon senga qarayman" deb orqaga o'girdi.

U mening qalbimga chuqur qarab, shunday deganida, men qotib qoldim. Men bir necha soniya oldin uning o'tkir xatti-harakati tufayli olov bilan yonayotgan edim va bir soniyadan so'ng men muzdek sovuq bo'ldim, joyimda qotib qoldim, unga go'yo hayotim o'z maqsadini topgandek va shunchaki ... unga qarash edi.
Men uning kabinetida sodir bo'lgan voqealar haqida o'ylashni to'xtata olmadim, u haqiqatan ham mening miyam va kayfiyatimni bir xil darajada buzdi, shuning uchun biz hammamiz klubga borishga qaror qildik.

Kollejdan qaytgach, men baland musiqa ostida raqsga tushish va tomog'imga aroq quyish orqali o'zimning stressimdan xalos bo'lishga tayyor edim. Maya va Lia meni olib ketish uchun ketayotgan edi, Jimin ham universitetdagi ba'zi do'stlari bilan bizga qo'shilishga qaror qildi.

Men uyimdan oldingi hovliga chiqdim va amakimning uyida bir nechta harakatlanuvchi yordamchilar karton qutilarni olib ketayotganini ko'rdim. U bizning uyimiz yonida joylashgan uyini sotishga qaror qildi. Ikkalamiz ham bitta bog'da, orqa hovlida va asosiy kirish joyida edik. Rostini aytsam yaxshi bo'ldi, chunki u bu erda zo'rg'a yashadi va men va onam bu katta uyni tozalashda davom etishimiz kerak edi.

Yaxshi yangi qo'shni topish umidida.

Fanfic menga tegishli emas Wattpad ilovasidan tarjima qiliyabman|~

DEAR PROFESSOR JEON

2025-07-21T17:20:54.216Z

| ASA |

JEON ahmoq!

U, albatta, biologiyani biroz zerikarli, lekin ancha qiyinlashtirdi. Kim bir hafta davomida ikkita topshiriq beradi?

Men keksa professorimni darslarida qatnashganimdan keyin juda sog‘ina boshladim. Hech bo'lmaganda u bizga yumshoq munosabatda bo'lar edi.

Aytmoqchimanki, u Bostonda juda yaxshi ish qilardi, nega bu yerga kelishi kerak edi. U Garvardda tadqiqot yoki dars berishni davom ettirishi mumkin edi.

Qo'ng'iroq chalindi va men yana unga qaradim, a Bu hikoyadan rohatlanyapsizmi? va qandaydir bir talaba PROFESSOR uni kutubxonangizga biror narsa qo'shib qo'ydi.

"Miss Enami?", uning ismimni chaqirishini eshitishim bilanoq ko'zimni ochdim. Yana bir necha soniya kutdim va stolimdan boshimni ko‘tarmadim.

Yo'q, yo'q, noto'g'ri eshitgan bo'lsam kerak...

Nima qilishim kerak?

— Ha, bu mening orzuim.

"Men sizning oxirgi topshiriqingizni rad etdim, bu xuddi bolalar bog'chasidagi qofiyalar kabi yaxshi edi." U orqaga o'girildi va kursisiga qarab yurdi, men unga berishga tayyor bir musht hosil qildim

musht. Rohatlaning!

Nima ?Men hayratda qoldim, hatto u nima qilmoqchi edi. Tadqiqot tahlili? Men qanday qilib ulguraman-
Keyingi haftagacha. Umid qilamanki, siz buni qila olasiz"
Jin ursin seni Jeon Keyingi hafta.

"L-lekin, ser, bizda o'n kundan keyin ta'sischilar kuni bor. Ungacha buni qanday yakunlayman?"

"Umid qilamanki, meni ushundingiz", deb yana so'radi u, chunki men unga hech narsa demagan edim. Men bosh irg'ab, tezroq bu xonadan chiqish uchun orqaga qaytdim.

Eshikni itarib yubormoqchi edim, u meni yana chaqirdi: "Qizim?" "Bundan buyon senga qarayman" deb orqaga o'girdi.

Yaxshi yangi qo'shni topish umidida.

~Fanfic menga tegishli emas Wattpad ilovasidan tarjima qiliyabman|~

RIGHT PEOPLE'S WRONG TIME ¹⁹⁴²

2025-07-14T17:17:32.571Z

Chapter6~Bizni ajiratgan bu olamdan nafratlanaman.Kel yaxshisi keyingi hayotimizda baxtli boʻlamiz.Biz notoʻgʻri vaqtga tushib qolgan toʻgʻri insonlarmiz~

| 3-shahs |

| Jungkook |

Bugun bizning oʻq otish boʻyicha 1-darsimiz shu munosabat bilan bizni oʻrmonli botqoq joyga olib ketishdi har bir qadamda hatar ninalar yoki zaharli jonzotlar.Oʻrmon ichkarilab kirib borar ekanmiz Inglizlar tuzogʻiga tushgan va barcha yeri ilma teshik boʻlgan askarlarning jasadiga koʻzimiz tushdi tanalarini tekshirib koʻrish natijasida bu urushga hali koʻp boʻlmaganligini bildim ular hali issiqligini yoʻqotmagan tahminan 4 yoki 5 soat oldin bu ish roʻy bergan.Jasadlarni koʻzdan kechirar ekanman koʻzim koʻkragi va oyoqning boldir qismidan oʻq yegan lekin hali ham joni uzilmagan bir askarga koʻzim tushdi.U tirik juda ham sekin nafas olmoqda boshqa askarlarni ham oʻsha askarning yoniga borishga chaqirdim.
Barchadan birinchi uning yoniga choʻkkaladim.

-Hoy oshna sabr qil hozir senga tibbiy yordam koʻrsatamiz.
Shundan soʻng oʻzim bilan olib kelgan bint va spirt yordamida 1-tez tibbiy yordamni koʻrsatdim.
-Uni zambilga ortib maxsus boʻlinmagan olib borish lozim.
Soʻnggi soʻzlarimdan soʻng boshqalar ham harakatga tushib qolishdi.

Bir necha daqiqa ichida uni boʻlinmamizdan unchalik uzoqda boʻlmagan tibbiy shifoxonaga olib keldik shifokorning aytishicha juda ham koʻp qon yoʻqotganligi uchun unga qoʻshimcha qon quyish lozim lekin hozir shifoxonada paketlarda saqlanadigan qondan qolmaganligi uchun buni iloji yoʻq ekan.
Men 1 soniya ham oʻylab oʻtirmay oʻz qonimdan berishga qaror qildi bu yoʻl bilan bir begunoh askarning hayotini saqlab qolgan boʻlaman.Ular bunga rozi boʻlishdi mendagi qon 1-raqamli kamyob qon turi boʻlganligi uchun barchaga mos kelar edi ular mendan zudlik bilan qon namunalarini olishdi va filtrlashgandan soʻng hayot bilan kurashayotgan askarning tanasiga yuborishdi.

Menda bunday ogʻir kechgan jarayondan soʻng menda koʻngil aynishi va boshimda qattiq ogʻriq turdi oʻzimni anglab olish uchun biroz shu yerda dam olishga urindim lekin yonimga Letinant Min Yoongi kelganligi sababli oʻrnimdan turdim va unga askarga salom berdim.
-Oʻzingni koʻp urintirma kichik askar bugun shusiz ham ancha qahramonlik koʻrsatding sen bilan faxrlanaman jamoamizda sendek oʻz xalqiga sodiq askar borligidan xursandman.

U mening yonimdagi stolga oʻtirishi barobarida shu soʻzlarni aytdi rosti uning maqtovini eshitish barcha askarlar uchun orzudek goʻyoʻ men oʻsha kam sonli askarlar qatoriga kirdim.
-Albatta katta serjant sizning ishonchingizni oqlashga harakat qilaman.
Uning maqtoviga javob qaytargach u menga oʻsha yarador askar haqida maʼlumot olganini va bugun bu yerga bir nechta yordamchi kuchlar front ortidan kelishini aytdi bundan xursand bulishni ham hafsalam pir boʻlishini ham bilmay qoldim oʻz jonlarini hayratga qoʻyib koʻngilli boʻlib kelayotganliklari meni quvontirdi lekin ularning ortidan zor qaqshab qoladigan yuraklarga achindim.Shu on hayolimga suyukligim Sokin keldi hozir qay ahvolda ekan mensiz qiynalmayabdimi harom uning qoʻliga yetib bordim bilmayman undan juda havotirdaman umid qilamanki unda barchasi yaxshi bizni ayirgan bu urush tezroq barxam topishini istayman uyga omon qaytishim zarur.

Hayolga choʻkkanimni sezgan Letinant meni bu oʻylardan chalgʻitishga harakat qildi chogʻi yongan qishloqdan olib chiqgan kichik qizalogʻim haqida yaxshi taassurotlarini boʻlishdi uni aytishi boʻyicha hozir u maxfiy saqlanayotgan bolalar uyida emish.Biroz koʻnglim hotirjam tortdi.Oʻrnimdan turib hushsiz yotgan askar tomon bordim uning terisiga rang kirganiga va ahvoli yaxshilanayotganiga ishonch hosil qilgach kasalxonadan chiqdik va oʻz kaloniyasiga yoʻl oldik.

| Sojin |

Ertalabki soat 4 sovuq havo etimni biroz junjiktirmoqda bir necha askarlar va men kabi yangi bir hamshira qiz bilan biz uchun maxsus yuborilgan mashinani kutishda davom etmoqdamiz.Nihoyat uzoqdan milltilagan chirogʻ yorugʻi koʻringach biroz oldinga chiqdik bizni payqashlari uchun.Mashina toʻxtagach birin

ketin orqa qismida joylashgan ustunlarga joylashib oldik havo sovuq boʻlganligi uchun bir birimizga jipslashgan holda ketar ekanmiz yonimdagi yosh yigitcha menga qoʻlidagi yarim shisha alkagolni koʻrsatib savol tariqasida soʻradi.
-Biroz ichishni istaysizmi bu tanani qizdiradi va siz isishni boshlaysiz.
Juda ham sovuq qotganim sababli rozi boʻldim va bir hoʻplam ichdim u aytganchalik bor ekan chindan ham menda sovuq hissi tarqala boshladi va qanday qilib oʻsha yigitning yelkasiga bosh qoʻyib uyquga ketganimni bilmay qoldim.

Yoʻll juda uzoq boʻlganligi uchun kechga yaqin manzilimizga yetib keldik binoni koʻrishim bilan abgor ahvolda ekanligini fahmladim.Oʻsha askar menga mashinadan tushishimga koʻmaklashdi unga Raxmat aytish maqsadida yoniga bordim birinchi boʻlib undan ismini soʻradim.Oʻzini Park Bogum sifatida tanishtirgan bu yigitchaning koʻzlariga eʼtibor berdim.Ular..uning koʻzlari Jungkooknikiga oʻxshab ketadi juda ham.menga koinotni eslatadigan bu koʻzlarni yana koʻraman degan umidda yashadim.Koʻzlarimdan bilmagan holda yoshlar qalqidi qanday qilib dilimdagi ism tilimga chiqgani ham payqamay qolibman.
-Ju.. Jungkook/shu soʻzlar bilan uning yuziga tegdim tanam va ruhim menga boʻysinmayotgan edi.Sovuqda qaltirayotgan qoʻllarim uning yuzidagi issiqlikni his qildi lekin bu men sevgan insoning issiqligi emas undan tezlikda qoʻllarimni tortib oldim.
-Meni kechir seni bir yaqinimga oʻxshatib yubordim.
U mening bu ahmoqona harakatlarimga kulib huddi hech nima boʻlmagandek javob berdi.
-Hech qizi yoʻq siz uni juda ham sogʻinganligngiz koʻzlaringizdan maʼlum men sizni tushunaman.
Uning gaplaridan yanoqlarimga qizillik oʻraladi tezroq bu sharmandachilikka chek qoʻyish uchun unga taʼzim qilib menga qilgan yaxshiliklari uchun rahmat aytgach bino tomon kirdim.
Kirishim bilanoq koʻzim jon talvasasida hayot bilan kurashayotgan bemorlarga tushdi biri oʻq yegan yana birining oyoqlari va qoʻllari boʻmba sababli ham achinarli holat baʼzi birlar allaqachon jon taslim qilgan ularning hidi butun binoga tarqagan bunday joyda qanday ishlash mumkinligiga hayron boʻldim oʻy hayollar bilan turar ekanman yonimga bir katta yoshli hamshira kelib mening qoʻlimga bint sport va bir oq mato tutib qoʻllari bilan hushsiz yotgan bemorga qarashimni tayinlab oʻzi esa boshqa tomonga ketdi.
Oʻsha bemor yoniga borgach u koʻkragidan va oʻgʻlidan oʻq yeganini angladim.Jarohat uchun bogʻlangan binti alishtirish uchun uning ustki kiyimini yechdim sekinlik bilan koʻkrak qafasining atrofini qondan tozalay boshladim ogʻriqni his qilganga oʻxshaydi hushiga keldi pir nafas olgancha bir nima demoqchi boʻldi-yu oʻzidan gap chiqmadi va yana hushidan ayrildi.Unga barcha muolajani tugatgach boshqa bemorlarga ham yordam bergach biroz tinchlik istab bino tashqarisiga chiqdim koʻzim yana behosdan sheriklari arim bilan birga nimadirlarnidur gaplashib turgan Boʻgʻimga koʻzim tushdi nimagadur unga qarab qoldim nigohlarni payqaganga oʻxshaydi yonimga yetib keldi.
-Bu yer juda sovuq uni ustiga ustki kiyimingiz ham yoʻq ekan biror muammo yuzaga keldimi
-Yoʻq unday emas shunchaki biroz tinchlik izladim shuning uchun ham shu yerdaman oʻzingizda ishlar qalay ketayabdi ?
U savolimga kulib barchasi yaxshi ekanligini binoni qoʻriqlash ularga topshirilganligini maʼlum qildi.U bilan boʻlgan yana biroz suhbatdan soʻng meni zudlik bilan chaqirib qolishdi.

DETECTIVE

2025-06-30T17:44:36.014Z

| Jiwon |

Mashina toʻxtatgach otamning uyi tomon tezlikda harakatlana boshladim. Nima boʻlgani menga yaxshi ayon emas onam menga telefon qilgach bu yerga tezlikda yetib kelishimni aytdi va hech qanday savolimga vaqt qoldirmasdan goʻshakni qoʻydi.Gʻalati avvallari bunday holat hech qachon takrorlanmagan Shu munosabat bilan ham ulardan havotir oldim va yoʻlga tushdim.Nimadur gʻalati ekanligini kooʻnglim sezadi.Manzilimga yetib kelishim bilan uy qoʻngʻirogʻini bir necha bor bosganimdan soʻng onam meni ochiq chehra bilan kutib oladi.Uning kulib turgan yuziga qarab barchasi joyida ekanligini tushunaman.
-Nega meni bunchalik havotirga soldingiz?
-Seni koʻrishni istagan edim qizalogʻim yana otangni ham senda muhim gapi bor.

Biz onam bilan birga mehmonxonaga kirdik.Katta stolning to'rida otam chap yonida Min Yoongi o'ng yonida esa Minlar oilasining otasi joy olgan.Kirishim bilan otamga nima boʻlayotganini tushuntirib berishi uchun savolli nigohimni qadadim.
-Oh qizalogʻim Jiwoon qani Yoongini yoniga o'tir.
Otam tabiatdan biroz qattiqqoʻl va tajang boʻlgani uchun uning gapiga boʻy sunib Yoongini yoniga joylashdim.
-Meni senda muhim gapim bor.
-Qanday ?
Bolagingizdan ikkingiz ham bilasizki bir-biringizga unashtirilgansiz bu ishni sizlarning 6 yoshligingizda oilalarimiz faqatgina do'st boʻlishi uchun emas balki undan-da mustahkam poydevor qoʻyish uchun bu ishga Amaking va men qoʻl urganmiz.
Otamning gaplariga Yoongi Hyung ikkimiz ham boshimizni tasdiqlash maʼnosida chayqadik.
-Ha ota bu haqda bilamiz./Ikkimizning ham bir hil javobimizdan soʻng ularning ikkisi ham mamnuniyat bilan jilmayishdi.
-Jiwoon bizga aytadigan gaping boʻlmasa onanga yordam beraqol/Otamning gaplaridan soʻng jimgina xonadan chiqdim.Onam oshhonada mehmonlar uchun kechki ovqat tayyorlayotganiga koʻzim tushdi unga oʻz kvartiramga ketayotganim haqida habar berishni istadim.
-Eomma men kvartiramga ketayabman.
-Biror nima yeb ol axir och qolgansan.
-Yoʻq men och emasman bu yerga kelishimdan avvalroq ovqatlangan edim./Biroz boʻlsada koʻngli joyga tushgan onam meni qoʻyib yubordi.
Mashinamga minishim bilan telefonimga kelgan habardan soʻng rejalarimni oʻzgartirishga qaror qildim Daego ha boʻlgan sayohatim keyingi kunlarga qoldiriladigan boʻldi.
✉️: Jiwon sen bilan yolgʻiz bafurja gaplashib olishimiz kerak.
✉️:Yaxshi har doimgi uchrashadigan kafeyimizda boʻlaman.
Yoongiga xabar yozgach manzilim tomon yoʻlga otlandim.
Bir necha oʻn daqiqa oʻtgach u keldi biz asosan koʻp muloqotda boʻlmaymiz shuning uchun ham men uning yonida oʻzimni noqulay his qilaman.Oʻz tashvishimni bildirmaslik uchun qaddimni tik rostlagancha uni kutib oldim.
-Koʻp kutib qolmadingmi/Uning bu savoliga hohlamasamda jilmayib eʼtiroz bildirgach bu yerga chaqirishidan maqsadi nima ekanligini soʻradim.
-Aslini olganda Jiwoon menga boshqa bir qiz yoqadi biz u bilan deyarli 2 yildan buyon munosabatlardamiz.Bu haqida qanday qilib senga aytishni juda ham koʻp oʻyladim va mana bugun bu haqida senga ochiq bayon bermoqdaman.Bilaman seni ham menda koʻngling yoʻqligini shu sababdan kel yillar mobaynida bizni qiynab kelgan bu nikohni bekor qilamiz.
-Yaxshi men roziman/Oʻzim ham bu nikohga qarshi boʻlganim uchun uning gaplari huddi saryogʻdek yoqdi va tasdiqladim.
-Lekin bir muammo bor bu haqida ota-onamizga aytishimiz zarur.
-Sen havotir olma Jiwoon bu haqida otam va Amakimga oʻzim habar beraman.
Yana biroz suhbatlashdik va Yoongi Hyung bugun sevgan qizining yoniga borishi kerakligini aytdi.baʼzan bunday insonlarning muhabbatiga chin dildan havas qilaman ular oʻz juftlarini asrashadi va hurmat qilishadi mening hayotimda esa jinoyatlar,qotillar va janglar bor holos.Qotillik deganday men oʻsha qotilni topishim lozim lekin undan avval oʻz kvartiramga borib biroz tanamni tinchlantiraman va ertasiga oʻz sevgan ishimni davom ettiraman.

Kechki soat 23:00 va yaqin oʻz kvartiramga yetib keldim Seoul shahrining biroz chekka hududida boʻlishiga qaramay menga yoqadi sokin,tinch va markaziy uylarga qaraganda ijara narxlari ham arzon.Eshik parolini ochishim bilan dimogʻimga notanish hid urildi oʻtkir vanil iforiga oʻxshash erkaklar uchun moʻljallangan balki bu uyimda buzilgan quvurni tamirlagan ishchilardan birining hididur deya ahamiyat bermadim.

Issiq dush qabul qilgach sochlarimni sochiq yordamida qurutgancha yotoqhonamga qadam qoʻydim yotogʻimga yaqinlashganimda uning ustida xat turganini payqadim bu oddiy Xat emas edi xatda qon dogʻi va uning ustida soch tolasi bor edi.Zudlik bilan oʻsha xatni ochib oʻqiy boshladim.

✉️
Qadrli detective Jiwon meni kimligimni taxmin qilgan boʻlsangiz kerak ha men oʻsha sizning daxshatli tushlaringizning asl sababchisi boʻlaman.Sizga shuni maʼlum qilamanki agarda meni yo'limga to'g'anoq boʻlishda davom etsangiz qurbonlar soni 2 baravarga ortaveradi meni topaman deb homtama boʻlmang.Bas qilmasangiz keyingi qurbonlik siz boʻlasiz...

Soʻnggi soʻzlar meni biroz choʻchitdi tan olaman kvartiramga kira olganiga qaraganda ancha ishini puxta bajaradigan qotillardan.Oyoqlarimga oralagan titroq bilan xonadan chiqdim zudlik bilan politsiya xodimlarini uyimga chaqirdim balki shu yoʻl bilan qotilni topa olarman.

Bir necha oʻn daqiqa ichida politsiya xodimlari uyim ostonasida paydo boʻlishdi kuzatuv kameralarini tekshirar ekanmiz kvartiramga qora kiyingan deyarli barcha joyi berkitilgan tahminan 180+ boʻyli oʻrta yoshlardagi erkak kalit yordamida ochgani tasvirlangan.Bu ishga boshida o'zim ham ishona olmadim yonimdagi sheriklarim esa bu ish oʻsha jinoyatchi va meni oʻrtamda uyishtirilgan deb oʻylaganga oʻxshaydi.Biroz ular bilan boʻlgan tortishuvdan soʻng meni uyimni yaxshiroq kuzatuvga olishlarini talab qildim ular bunga rozi boʻlishdi.
Uyimda oʻzimni havfsiz his qilmaganim bois mashinamda tunab qoldim.

Keyingi kun
Biroz holsiz katta bino ichkarisiga qadam qoʻydim bugun ham sud ishi bor undan tashqari o'z ayolini ustozdan vaxshiylarcha benzin quyib yuborgan jinoyatchi bilan ham suhbat oʻtkazishim lozim.Oʻz honamga qadam qoʻyar ekanman honandasi hujjatlarni yoyib tashlagan Taehyungga oʻzim tushdi.
-Sen bu yerda nima qilyapsan?.

Vibe

DETECTIVE

2025-06-30T17:40:37.874Z

| Jiwon |

WAITING FOR US

2025-05-31T04:09:49.823Z

O'n uch yil oldin:

Bu bolalar bog'chasining birinchi kuni edi va har bir bola hayajonlandi. O'z kunini boshlash uchun har bir kichkina tikka ota-onalari tomonidan o'quv yilini boshlash uchun chiroyli kiyim kiygan; tanaffus paytida har bir ko'ylak, ko'ylak yoki shimning matoni qoplagan ajinlar yoki mayda chang bo'laklari bor edi.

Xo'sh ... deyarli har bir bola hayajonlangan va kiyimlarida ajinlar yoki chang bor edi.

Jeon Jungkook belanchak to'plamida yolg'iz o'tirar va asta-sekin oldinga va orqaga tebranardi. U kamroq hayajonlandi. U zerikdi, aslida. Afsuski, bu hech qanday do'st yo'qligining salbiy ta'siri edi.

Uning oilasi o'tgan oy Virjiniya shtatiga ko'chib o'tdi, shuning uchun u o'z shahridagi bolalarning hech biri bilan aloqasi yo'q edi. Ularning ko'pchiligi allaqachon maktabgacha ta'lim muassasalaridan do'stlari bor edi va endi ular bilan bolalar maydonchasida yoki yovvoyi gul bilan qoplangan katta o't maydonida yugurishdi.

Bu Jungkookning eng ochiqko'ngil bola emasligi ham yordam bermadi. U vaziyatlarni o'rganishdan ko'ra, kuzatishga moyil edi; Uning barcha fikrlari va his-tuyg'ularini muhokama qilishdan ko'ra, jim turing. Ba'zi bolalar to'plar va futbol to'plari bilan o'ynashardi, lekin u o'sha do'stlar guruhlarida allaqachon o'ynayotgan hech kimga xalaqit berishni xohlamadi.
Ba'zi bolalar xalaqit berish uchun juda g'alati tuyuladi. Bir payt tanaffus paytida u o'z sinfidagi bola o'zi qazib olgan qurt bilan qizni quvayotganini ko'rib qoldi. Jungkook o'z ismini eslashga harakat qildi - Jon, Jek, Jeyk? U buning ahamiyati yo‘q deb qaror qildi, chunki ayni damda u yerdan tirik qurtlarni sug‘urib olgan odam bilan do‘st bo‘lmaslikni afzal ko‘radi.
Shunday qilib, Jungkook belanchakda o'tirib, oyoqlari bilan yog'och chiplarini ohista tepib, o'zini hech narsaga tegishli emasdek ko'rsatdi. Afsuski, boshqalar e'tiborga olishdi.

"Sizning do'stlaringiz yo'qmi yoki nimadir?"

Jungkook shu zahotiyoq o‘zi mahkamlab turgan yog‘och chipiga qarashni to‘xtatdi va ro‘parasida turgan kishiga qaradi.

Kichkina bir qiz orqasiga tikilib qaradi va u savolni qo'pol tarzda ham bermayotganiga hayron bo'ldi. Faqat kontekstdan kelib chiqib, u kamtarona ohangda so'rashi kerak edi. Biroq, butun tabassum uning qiziquvchan yuzini yoritdi.

U och yashil sarafan kiygan va Jungkook tezda uning rangi uning ko'zlariga, hatto ìrísídagi dog'larni aks ettiruvchi matoga to'qilgan oltinning mayda iplarigacha juda mos kelishini payqadi. Besh yoshli bolaligida Jungkook buni eng zo'r narsa deb o'yladi. U o'sha paytda nima bo'lishidan qat'iy nazar qaror qildi
O'sha paytda bu qiz unga nima desa, u to'liq e'tiborini qaratadi. Muzqaymoq yuk mashinasi sehrli tarzda havodan paydo bo'lishi mumkin edi va Jungkook hali ham uning g'oyib bo'lishidan qo'rqib, undan qarashga jur'at eta olmadi.

Jungkook uning savoliga javoban boshini qimirlatib qo‘ydi, bu uning tabassumini yanada kuchaytirdi. U yanada sarosimaga tushdi.

"Yaxshi, mayli, shu yerda qoling", - dedi u hayajon bilan.

U belanchak to'plamidan qochib, qo'shni dalaga yugurdi va u erda egilib, nimadir qidirayotganday bo'ldi. Jungkook belanchakda siljidi va bu sirli qiz nima qilayotganini yaxshiroq ko'rishga harakat qildi. Nihoyat u o'rnidan turgach, nafasi tiqilib qolgan, lekin jilmaygancha uning oldiga yugurdi. U doim jilmayib turardi.

- Kutib turing, - u birdan irg'igancha chaqirdi va Jungkookni hayratda qoldirdi. — Ismingizni so‘rashni unutibman, begona bo‘lishni xohlamaysiz, to‘g‘rimi?

Buning uchun Jungkook boshini chayqadi, ehtimol biroz ishtiyoq bilan.

U yoqimli kulib kuldi. "Yaxshi, yaxshi. Mening ismim Park Yein lekin odamlar meni Lia deb chaqirishadi. Ismingiz nima?"
Jungkook", deb javob qildi u kichik tabassum bilan. Yein,Yein,Yein, uning nomi faqat uning xayoliga tushmaguncha, u boshidan takrorladi.
"Endi biz tanishdik ... bu erda." Uning kichkina qo'li uning oldiga cho'zilgan, bir narsa ushlab oldi.
Bu gul edi - aniqrog'i, romashka. Jungkook uning imo-ishorasidan biroz sarosimaga tushib, unga qaradi.

"Agar buni qabul qilsang, sen mening do'stim bo'lasan. Mening ko'p do'stlarim bor, shuning uchun men seni ularning hammasi bilan tanishtiraman, keyin sizda ham ko'p bo'ladi. Ular bilan uchrashganingizda boshqalarga aytmang," deb pichirladi u, "lekin men ularga hech qachon gul bermaganman". Shunda u kulib yubordi. "Sizga xuddi shunday kerakdek tuyuladi. Bilasizmi, sizni tabassum qilish uchun chiroyli va rang-barang gul bor"

Jungkook hech o'ylamay, Yein hayotining biron bir qismi bo'lishni orzu qilgan romashka gulini qabul qildi; kattami kichikmi, u yer yuzida umrining oxirigacha uning tabassumini ko'rishni xohlardi.
Barmoqlari uning barmoqlariga tegib ketganida, Jungkook uning hayotida ikkita chiroyli va rang-barang narsa borligini tushundi.

~Bu fanfic menga tegishli emas Wattpad ilovasidan tarjima qilayabman..~

Kirish qismi boʻlganligi uchun kam yozilgan.

RIGHT PEOPLE'S WRONG TIME ¹⁹⁴²

2025-05-25T18:33:42.117Z

Chapter4~Bizni ajiratgan bu olamdan nafratlanaman.Kel yaxshisi keyingi hayotimizda baxtli boʻlamiz.Biz notoʻgʻri vaqtga tushib qolgan toʻgʻri insonlarmiz~

| Ortingdan |

Uyimga quyosh botmasidan oldin yetib olgach.Kiraverishdagi eskirgan yogʻoch eshigimizning yonida meni koʻzlari toʻrt boʻlib kutib turgan eommamga koʻzim tushdi.Hozir havo salqin boʻlganligi uchun egniga eski lekin anchagina yaxshi isitadigan toʻnini kiyib olgan.Jilmaygancha unga salom bergach hol ahvolidan boxabar boʻldim.Soʻng oshxonamiz tarafga yoʻl oldim.Yelkamda osigʻliq turgan ogʻir savatni qoʻygach beixtiyor ogʻriqdan yuzim burishdi.Bunga unchalik ham eʼtibor qilmadim chunki hozir ogʻriqdan ham koʻproq meni qornim ochligi bezovta qilmoqda.Bir qisim guruch olib uni qaynatishga qoʻydim shoʻrva biroz boʻlsa ham totli boʻlishi uchun unga bir nechta koʻkat va sabzavotlardan toʻgʻray boshladim.lekin tashqaridan eommamni ovozi meni oʻziga tortdi.U ichkariga kirgach oshhona chetidagi kursisiga joylashdi biroz sukunatdan soʻng menga tomoq qirgach oʻz maqsadiga oʻtdi.
-Sojin qizim...bugun uyga shaharchamiz hokimining oʻgʻli va xotini kelgan edi..
Men bunga unchalik ham eʼtibor qilmadim balki Namjoonning onasi uni oʻgʻlini tinch qoʻyishimni soʻrab kelgandir degan savol miyyamda aylandi.
-Xoʻsh u oʻgʻlini tinch qoʻyishimni soʻrab keldimi? Oʻgʻlining oʻzi menga saqich kabi yopishib olganiga qaramasdan ?
-Yoʻq unday emas..u ayol seni qoʻlingni soʻrab kelibdi.. Namjoon uchun.
Eommamning bu gaplaridan soʻng kulglim qistadi.hech oʻylamagan edim gʻururli boʻlgan kimsan shahar merining rafiqasi qashshoq oilani qizini qoʻlini soʻrab kelishini.
-Bu hazilmi? Meni hozir bunday hazillarga nisbatdan hohishim yoʻq eomma./Eommamni biroz koʻnglini ogʻritganini bilaman lekin u menga toʻgʻri kelmaydi.
-Qizim..bu rost kel u bola bilan gaplashib koʻr.
Bu gaplardan soʻng qoshlarim chimirildi qoʻlimda turgan qoshiqni kerakli joyga qoʻygach vaziyatimni chuntira boshladim.
-Bu nima deganingiz axir...axir menda Jungkook bor siz buni bilasizku ona.Qolaversa ular zodagon oiladan biz ularga hech qachon toʻgʻri kelmaymiz./Gaplarimni tugatgach shoʻrva va biroz koʻkatlar solingan idishlarni kichik lekin issiq boʻlgan kulbamizga olib kirdim.Eommam ham ortimdan keldi.Kamin yoniga qulayroq joylashgach yana oʻsha mavzuni koʻtardi.
-Sojin..qizalogʻim balki unga turmushga chiqarsan./onaning bu gapi koʻnglimga huddi hanjar kabi botdi.Hattoki ichayotgan ovqatimni ham mazasini seza olmadim.
-Bu ish hech qachon sodir boʻlmaydi.Meni koʻnglim yoshligimdan beri Jungkookda ekanligini bilasiz.
-Toʻgʻri lekin sen ham meni tushun axir,I urushdan qayta olmaydi shu paytgacha jang maydonidan hech qaysi askar qaytib kelmagan uning oʻrniga ulardan qora xat kelmoqda.
-Bas! Undan menga bugun xat keldi.Uning ahvoli joyida.Jungkook menga vaʼda bergan qaytib kelishga u vaʼdasida turadi!/
-Qaytib keldi ham deylik lekin..sening hayoting huddi meniki kabi qashshoqlikda oʻtadimi ? Namjoonda senga bera oladigan hamma narsa bor boylik,sevgi,mehr barchasi./Eommamning bu gaplaridan soʻng tomogʻimga achchiq iztirob tiqilgandek boʻldi koʻzlarimda yosh qalqishni boshladi.
-Siz..siz obroʻ mansabni sevgidan ustun qoʻyayabsizmi?Unda men uchun barcha narsa muhayyo boʻlishi mumkin lekin men..menda u uchun hech nima yoʻq.na biror bir his-tuygʻu va na mansab.
-Men seni kelajagingni oʻylab gapirayabman hoy qiz esingni yedingmi oʻzim uchun emas sen uchun bu gaplarim.
-Sizni hatto eshitishni ham istamayman!

Soʻzlarimni yakunlagach uydan qanday qilib otilib chiqib ketganimni ham bilmayman quyilib kelayotgan yoshlarimni yengimga singdurgancha boshim oqgan tomonga keta boshladim.
Shaharcha boʻylab yurib borar ekanman peshtaxtalardan biriga yopishtirilgan eʼlonga koʻzim tushdi.unda yozilishicha Urush sababli hamshiralarning soni kamayib ketgan.Shu munosabat bilan yangi shifokorlarni izlaniyotgani haqida habar berilgan.

Hayolimga ajoyib gʻoya keldi.Oʻsha peshtaxtadagi eʼlonni yulib olgach toʻgʻri shahar meri joylashgan binoga yoʻl oldim.
Yetib kelganimda meni yoʻlimni bir necha qurolli askarlar toʻsishdi.Ularga hokim bilan uchrashishim zarurligini va aytgach qoʻshimcha sifatida ism sharifimni ham yetkazishlarini soʻradim.
Bir necha daqiqalik kutishdan soʻng ular meni kirishimga ijozat berishdi.

Honaga kirganimda Shahar meri bir guruh zodagonlar bilan gaplashayotganini koʻrdim va men shu yerda ekanligimni belgisini berish uchun tomoq qirdim.
-Siz bilan yolgʻiz gaplashib olsak degan edim ! /ovozim qaʼtiyatli chiqdi deb oʻylayman.men hech qachon oʻzimni yerga urushga yoʻl qoʻymaganman.
Barchaga honadan chiqib ketishini ishora qilgach oʻz oʻrindigʻiga mulozamat bilan joylashgach mendan sas sado chiqishini kuta boshladi.albatta men ham vaqtimni boy bermayman.
Uning ish stolining ustiga oʻzim bilan birga olib kelgan eʼlonni qoʻygach soʻz boshladim.
-Men ham frontga ketmoqchiman !
Biroz eʼlonga oʻychan qaragach uning yuzida tushunib boʻlmas jirkanch kulgu gavdalandi.
-Lekin bu imkonsiz
-Imkoni bor.. agarda mendek qizni oʻgʻlingizga qalliq sifatida olib berishni istamasangiz! /Janob Kim dagi kulgu mening yuzimga koʻchdi.Menimcha uni bugungi voqealardan habari yoʻqga oʻxshaydi.Yuzini kulgu oʻrniga havotir egalladi.
-Bu nima deganing?..
-Oh,Soddagina sharchamiz meri oʻgʻli va rafiqasini qay ishlarga qoʻl urayotganini bilmay qolganga oʻxshaydi.hullas hikoyamni eshiting..
Sizning xotiningiz Miss Kim xonim mening eommam bilan gaplashish uchun uyimga oʻgʻli bilan birga tashrif buyurgan va meni qoʻlimni soʻragan./Uning yuzi daxshatli tus ola boshlagani va koʻzlarining qorachigʻi jaxldan kattalashganini koʻrgach yanada zavq bilan davom ettirdim.
Vaholanki bu holat sizning yillar mobaynida yigʻgan obroʻyingizga putr yetkazadi.Ikkimizga ham ayonki Namjoon meni juda ham qattiq sevadi hattoki sizga qarshi chiqishgacha borishi mumkin..lekin siz oilangizga mendek qizni qabul qilishni istamassiz shundaymi ?
-KOTIB PARK/Mer ning ovozi butun xona boʻylab qattiq yaranglagach xonaga shahsiy kotibi otilib kirdi.Uni koʻrishi bilan meni ham frontga yuborish uchun kerak boʻladigan barcha hujjatlarni tayyorlashini buyurgach ahvoli biroz joyga tushganiga oʻxshar edi.Biroq men faqatgina oʻzimni emas Eommamni ham oʻylashim kerak undan yana bir shartni talab qilmoqchiman.
-Ha aytgancha..yana bir shartim bor Mening uyimga bir necha katta qopda guruch va issiq kiyim kechak olib borishsin shundagina mendan butun umrga qutila olasiz.
-Faqatgina shularmi ? Muammo emas tezroq honangni oʻchirsang boʻlgani.yana bir telefon aloqasi va barchasi hal boʻldi.

Binodan tashqariga chiqgach erkin nafas ola boshladim.Ertaga sahar tong 5 da joʻnab ketishimiz aniq boʻldi.

~Meni kut Jungkook ortingdan borayabman.

RIGHT PEOPLE'S WRONG TIME ¹⁹⁴²

2025-05-11T16:03:24.448Z

KICHIK ASKAR |
Jungkook

Biz harbiy lagerlarga joylashishimiz bilan bizga qurol bilan qanday muomalada boʻlish,pistirmada n omon qolish ninalar bor hududlarni sinchkovlik bilan koʻzdan kechirish oʻrgatila boshladi.Har lahzada bu yoruq olamdan gʻoyib boʻlish ehtimolim katta.iloji boricha oʻzimni asrashga harakat qilmoqdaman.chunki men unga vaʼda berganman omon qaytaman deb.Lekin bu urush..insonlar qonidan may tayyorlab zavq bilan ichadigan laʼnat.bu yerga kelganimdan beri hali hech birimiz bizga berilgan hududdan tashqariga chiqmadik.Tayyor boʻlganimizdan soʻng bizni toʻgʻri jang maydoniga yuborishadi.Inglizlar azaldan oʻzlarini oʻylaydigan halq boʻlishgan Yaponlar ham bundan mustasno emas.Koreya erkinligi uchun kurashgan qanchadan-qancha insonlar oʻlib ketdi.Bizning hududimizga asosan yaralangan askarlar ham keltiriladi.Qon isi,jon talvasasida najot soʻrab qilingan hayqiriqlar koʻpchilik askarlar tibbiy yordam kuchlari kamligidan oʻz navbatlarini kutib koʻz yumushlari.Oʻz vatandoshlarimni qutqara olmaganlikdagi alam tuygʻusi. men bu tuygʻularni har kuni boshimdan kechirmoqdaman.Qanchalik tirishqoqlik bilan harakat qilmay barchasi befoyda ular endi urushga yaroqsiz.shunday boʻlganligi uchun ham omon qolgan boʻlsada jang maydonida jang qila olmaydigan mayib majruh askarlarni davolash bizga man etilgan faqatgina jiddiy jarohat olmaganlarga eʼtiborimizni qaratishimiz lozim.Agarda ular omon qolgan taqdirida ham peshonasiga Yaponlar tomonidan daxshatli oʻlim yozilgan.Ularni olib ketishadi va biz boshqa qaytib koʻrmaymiz,bu yerdagi mish-mishlarga koʻra ularni lager tashqarida joylashgan oʻrmonda miyyasiga oʻq joylashadi.Bu oʻrmon askarlar orasida murdalar qabristoni degan nom olgan.
Bir kun kelib mening ham boshimga shu ish tushishidan qoʻrqaman.Men qanaqadur oʻlimdan emas men sevgan ayolni yana bir bor toʻyib bagʻrimga bosmasdan uni lablarini bolidan totib koʻrmasdan oʻlishdan choʻchimoqdaman.Bir necha hafta oldin unga xat yozdim axvoli joyida deb umid qilaman u oʻzini hafa qildiradiganlardan emas men unga shuni oʻrgatganman.Mening malikam Sojin..

Sojin
Jungkook men jonimdan ortiq sevgan yigit laʼnati urush oʻchogʻiga ketganiga 54 kun boʻldi 1 oyu 14 kun men oʻsha kundan beri kun sanab uni kutmoqdaman umid qilamanki u sogʻ salomat.U menga vaʼda bergan tirik qolishi shart.Shaharchamizda ham ahvol yaxshi emas.Faqatgina boy oila xonimari uchun hushboʻy atir sovun ishlab chiqaruvchi fabrika ham yopildi bizni esa erkaklar ishchi kuchi yetishmaganligi uchun guruch terishga yuborishdi.Bu ish juda ham qiyin ertalabdan kechgacha ishlash lozim asosan ish uchun oyoqlarimizga rezina etik kiygancha suv bosgan tomorqaga tushib guruch sholisini yigʻib olamiz va ularni olib qoplarga solamiz.Bu ishimiz uchun bizga 3,5 yen toʻlanadi.juda ham kam ish haqqi boʻlishiga qaramay kunimiz oʻtishiga yarab turibdi.
Tomorqada ishlar ekanman yonimizga yugurgancha xat eltib beruvchi bola keldi.Shu on barcha ayollar oʻz erlari onalar esa oʻgʻillaridan kelgan xatlarni olishga urinishda men esa bir chekkada ularni kuzatib turar edim.Menimcha menga xat kelmagan chunki Jungkook ketgan hududlar uzoqda joylashgan va ishlash va mashgʻulotlar ham qiyin deb eshitganman.Lekin barcha oʻziga kerakli xatni yosh bolaning qoʻllaridan olgach bolakay men tomon yaqinlasha boshladi.
-Sojin opa bu sizga /Uninh gaplariga ishona olmadim va hursandligimdan bolakayni bagʻrimga qattiq bosdim.
-Bu Jungkook akangdan shundaymi ? /Koʻzlarimga ishona olmas edim chunki har doim xat kelganida xat oluvchilar safida men boʻlmas edim lekin hozir quvonchim ichimga sigʻmaydi.
Iloji boricha xatni tezroq ochib oʻqishga harakat qildim.

Xat
Goʻzal malikam Sojin,ahvoling yaxshi deb umid qilaman.Meni ahvolim joyida. Bu yerlarga allaqachon biroz sovuq tushib ulgurgan.Men senga vaʼda berganimdek yaxshi ovqatlanayabman, issiq kiyinmoqdaman.Sen ham oʻzingni ehtiyot qil.Bizni hali urushga yuborishgani yoʻq kichik askar sifatida mashgʻulotlarni olib bormoqdamiz lagerlarga.Yaqinda men va sheriklarim Amerikaliklar tomonidan vayron qilingan

qishloqga bordik u yerda ahvol achinarli.bir yosh qizaloq oʻz uyida ota-onasining jasadlari yonida kunlab qolib ketgan ekan uning ahvoli ilk koʻrganimda juda achinarli edi.U menga seni eslatib yubordi koʻzlari senikiga oʻxshaydi.Uni oʻzim bilan olib ketdim hozir u shifoxonamizda davolanmoqda tez oʻsadi oʻziga keladi degan umiddaman.Xa aytgancha senga ketishimdan oldingi qilgan munosabatim uchun meni kechir,bu ishimdan afsusdaman seni juda ham qattiq sogʻindim bu yerda sensiz qiyin.Oʻzingni asra nima boʻlgan taqdirda ham yoninga qaytib boraman meni kut qalbim malikasi Sojin.

-Jungkook yozgan xatni oʻqir ekanman koʻzlarimdan yosh tomchilari dumalay boshladi.Uni qattiq sogʻindim bor vujudim bilan.Yoshlangan koʻzlarim bilan yon-atrofimga boqdim.Boshqa ayollar ham yigʻidan oʻzini toʻxtata olishmayabdi lekin ularniki menikidan tubdan farq qiladi.Menda quvonch yoshlari boʻlsa ularda iztirob.Qora xat! Koʻpchilik yosh yigitlarni hayotini va ular sevgan insonlarini umidlarini soʻndirgan laʼnat.Ayollarning barchasi motam tutmoqda.Har kuni shu ish takrorlanadi ular yer hudosiga oʻgʼillarini tanalarini qiynamaslikni iltijo qilishadi.Necha-necha yosh yigitlar bu balo ortidan shunchaki axlat qutisiga tashlangan qogʻoz kabi oʻlib ketishadi yoki issiz yoʻq boʻlishadi.Mening ham qalbimda ogʻriq koʻtariladi mungli koʻzli onalarni koʻrganimda.Baʼzi bir yigitlar hattoki oʻzidan zurriyot qoldirishga ham ulgurmagan ularga qattiq achindim.
Barcha ishlarimni tugatgach menga berilgan pul va savatga solingan bir kilo guruchni ortimga ortgancha bu hosilni 3 oyga yetkazish ilinjida uyimga yoʻl oldim u yerda meni tutingan onam kutmoqda.U mendan har doim xavotir oluvchilar orasida turadi.Oʻz bolasi boʻlmaganligi sababli otamning oʻlimidan soʻng meni katta qila boshladi oʻz farzandidek menga mehr koʻrsatdi.endi esa meni galim deb oʻylayman u ancha kuchdan qolgan hozirda nafaqat unga balki barcha shaharchamiz aholisiga qiyin.
Shu oʻylarga choʻmgan holda yoʻlimga ketar ekanman.Qoʻlimdan yulib olingan guruch solingan savat sababli oʻzimni bir muddat anglay olmay qoldim.
-Salom/Uni koʻrishim bilan havotirim aridi.Chunki hozirgi kunimizda oʻgʻri ʼlar juda ham koʻp men oxirgi ovqatimizni oʻgʻirlatib qoʻydim deb oʻylagan edim hayriyatki bu Namjoon ekan. Uning salomiga yarasha men ham javob qaytardim.
-Seni qoʻrqitib yuborganga oʻxshayman meni kechir
-Yoʻq hech qisi yoʻq hammasi joyida/Unga havotirimni bilintirmaslik uchun biroz tabassum qildim.
-Ishdan qaytayabsanmi ?/Bu savoliga ham nisbatdan eʼtiborsiz javob berdim buning oʻz sababi bor.Bolaligimizda biz Namjoon bilan qalin doʻst edik ammo u boy oila farzandi boʻlgani uchun uning otasi shahar meri hisoblanadi shuning uchun ham u Namjoonga biz bilan gaplashishni taqiqlagan edi u faqat oʻziga oʻxshash boy oila farzandlari bilan muloqot qilishi mumkin boʻlgan.Bir necha yil oldin Namjoon menga menga nisbatdan his tuygʻulari borligi haqida aytganida men buni jiddiy qabul qilmagan edim ammo bundan Jungkook habar topgach bu katta janjalga sabab boʻlgan edi oʻshanda Jungkookni Namjoonning otasi bir necha kunga axloq tuzatish kaloniyasiga yuborgan edi chunki Jungkook jahl ustida Namjoonni oʻldirib qoʻyishiga oz qolgan edi bu tabiiyki shahar meri yoqmagan.oʻshada boʻlgan voqealarni eslasam Namjoonga nisbatdan qalbimda nafrat uygʻonadi hozir ham oʻzimni bosgan holda u bilan gaplashishga harakat qilayapman.
-Hoy nega kayfiyating yoʻq
-Shunchaki bu urush qachon tugar ekan deb hayol qilayabman
-Shunday degin men esa sen yana oʻsha oʻgʻri haqida oʻylayabsanmi degan hayolga boribman/I yuziga ahmoqona kulgu olganini koʻrgach meni gʻazabim vulqon kabi qaynadi.
-Ha,shunday toʻgʻri topding oʻsha sen aytayotgan oʻgʻri haqida oʻylayabman.menga qolsa bu dunyoga nima boʻlishi bilan ishim yoʻq menga faqat hozirgi kunda oʻsha sen aytayotgan oʻgʻri sevgilimni tirik koʻrish va bagʻrimga bosish qiziqtirmoqda!/Unga qilgan bu qoʻpol javobimdan soʻng uning yuz tuzilishi keskin oʻzgardi.

-Men...buni nazarda tutmagan edim.Shunchaki kel uni unutasan va men bilan baxtli hayot kechir axir buni iloji bor shundaymi ?
-Aqldan ozgan shunday paytda qanday qilib turmush qurish haqida oʻylashing mumkin axir qanchadan qancha insonlar oʻlib ketmoqda.Qolavera meni yuragim faqat unga tegishli./Gapimni tugatgach uning qoʻlidan savatimni olgancha oʻtib keta boshladim lekin uning gapi meni joyimda toʻxtatdi
-U baribir urushda halok boʻladi huddi boshqa murdalar kabi.Qaytib kelgan taqdirida ham u senga men beradigan hayotni bera olmaydi./Namjooning bu gaplaridan soʻng yoniga qanday qilib bunchalik tez yetib borganimni va uning yuziga tarsaki tortganimni bilmay qoldim gʻazabim kuchliligidan uning ikki yoqasidan ushlab yuzini boʻyim tengi qilgancha koʻzlariga tik qarab gapirdim.
-Kerak boʻlsa sen ham u kabi urushga bor otangning boyligi va mansabi ortiga berkingan.U menga bugun xat yuborgan eshitayabsanmi..!U sogʻ salomat.Toʻgʻri sen boydursan lekin men uchun hech qachon Jungkookdek boʻla olmaysan.
Uni zarb bilan qoʻyib yuborgach uyimga quyosh botmasidan tezroq borish maqsadida qadamlarimni tezlata boshladim.

RIGHT PEOPLE'S WRONG TIME ¹⁹⁴²

2025-05-04T18:52:01.458Z

Chapter3~Bizni ajiratgan bu olamdan nafratlanaman.Kel yaxshisi keyingi hayotimizda baxtli boʻlamiz.Biz notoʻgʻri vaqtga tushib qolgan toʻgʻri insonlarmiz~

AYRILIQ|

Erta tongdan oʻt oʻlan ustida koʻzlarimni ochdim.Quyosh nurlari koʻzimga tushib gʻashimni keltirmoqda.Jungkookning tanasi yonimda uning tanasini har bir qarich yerini quyosh nurlarini yanada jilovlantirmoqda unda barchasi mukammal men esa..men esa u sevgan qizman holos oh baʼzida men oʻzimni unga loyiq emasdek his qilaman.U kelishgan oʻzini tuta biladi,aql bilan ish koʻradi va eng muhimi menga nisbatdan mehribon hayotimning har bir lahzasi u bilan oʻtgan.Otam bilan birga bu chekka shaharga yapon qoʻshinlaridan qochib kelganimizda men bor yoʻgʻi 6 yosh edim yaxshi eslayman uni ilk bor koʻrganimda yoqtirib qolgan edim u oʻshanda ham kelishgan edi.Bezori bolalar sevimli oʻyinchogʻimni olib qoʻyishganida meni mazax qilmoqchi boʻlishganda u har doim har lahza meni himoya qilgan.Otam kambagʻal oilalarninig bolalariga tekin taʼlim bergani uchun uni vatan hoini sifatida olib ketishganida ham Jungkook menga tasalli boʻlgan.Men u bilan ulgʻaydim va qolgan umrimni u bilan birga oʻtkazmoqchiman...lekin urush olovi bizning vatanimizni ham cheklab oʻtmadi.Azaldan Yaponlarga qaram boʻlganimiz kamdek endi esa bu urush.1-jahon urushi mendan otamni olib ketdi endi esa sevgan insonimdan ayirmoqda balki barchasini toʻgʻirlashni yoʻli bordur?
Oʻz hayollarimga choʻmilib yotar ekanman Jungkookning tanasi qimirladi va sekinlik bilan koʻzlarini ochgancha birinchi boʻlib atrofiga nazar tashladi.
-Men shu yerdaman havotirlanishga hojat yoq./unga tasalli ohangida soʻzladim lekin undan men istagandek javob kelmadi.
-Haa men shunchaki atrofni kuzatmoqchi edim.
Uning bu hafsalasiz ohangi meni qattiq ranjitdi.odatda uning munosabati menga nisbatdan juda iliq va samimiy edi lekin..bu tong gʻalati boshlandi.
-Ketamizmi ?/U soʻzini tugatgach oʻrnidan turdi va meni menga ham koʻmaklashdi.
-Ahvoling joyida shundaymi ? /uning savoliga shunchaki bosh chayqashni maʼqul deb bildim.
Yoʻl boʻyi bir birimiz bilan suhbatlashmadi.3-hamrohimiz boʻlgan tulpor oʻsha daraxt tagida turar edi.Shaharchamizga yaqinlashaverishda bir toʻda yapon askarlari bizni kutib olishdi va Jungkookni soʻroqlay boshlashdi.Soʻng mening yonimga ularning safidan boʻlgan bir askar kelib qoʻllarimdan majburan tutmoqchi boʻldi lekin uni Jungkookning daxshatli darajada yoʻgʻon va jahl aralash chiqgan ovozi toʻxtatdi.
-Unga qoʻlingni uchi teksa men hammangni oʻldiraman.Unga tegma./Uning bu buyruq ohangidan soʻng askar ortga chekindi va menga yoʻl ochdi.Qoʻrqganim tufayli Jungkookning ortidan yetib bordim va qoʻllarimni uning qoʻllariga boʻladimi shunday qilsamgina oʻzimni hotirjam his qilar edim.Uning bunga nisbatdan hech qanday reaksiya bildirmadi shunchaki jim.
Balki mendan foydalangach endi unga keragim boʻlmay qolgandir? Bu fikrni oʻzi meni qora terga botdi va yurgan yoʻlimda taqqa toʻxtadim.
Oʻzimni bunga ishontirmaslikga harakat qila boshlaganman lekin buning iloji yoʻq,chunki u bilan oʻtgan vaqtim mobaynida ilk bor menga bunday munosabatda boʻlishi.Men toʻxtaganini uchun ham u yoʻlida toʻxtadi va bir necha muddat menga hissiz tikilgach yana savol bera boshladi.
-Senda barchasi joyidami yoki biror yering ogʻriyabdimi?
Oʻzimni yildan zoʻrgʻa tiygancha javob berdim.
-yoʻq shunchaki..barchasi joyida.

JUNGKOOK
Yoʻl boʻyi men unga nima deyishni ham bilmadim.Balki hato qilgandurman.Lekin kechagi kun mening miyyamda aylangan fikrlar uni oʻzimniki qilishga undadi.Agarda men urushda halok boʻlsam Sojin hayotini davom ettirishi lozim bir necha kun shu hayollar meni tark Bir tomonda uni tinch qoʻyish va unga zarar yetkazmaslik boʻlsa boshqa tomondan uni oʻzimniki qilish yoki meniki yoki hech kimniki deb nomlangan hayollar meni qiynadi.Axiyri hirsimga taslim boʻlgan holda uni oʻzlashtirdim.endi nafaqat ruhi balki tanasi ham menga tegishli.menda..afsuslanish, gʻurur,oʻzimga boʻlgan nafrat barchasi jam boʻlmoqda.Shuning uchun ham unga gapirishni istamadim.lekin bu harakatim biz oyogʻimga bolta urayotganda oʻxshayman.Biz

barcha toʻplanib turgan maydonga yetib keldik.Maydon yaqinida boʻlajak askarlarni olib ketish uchun maxsus mashinalar va qurollangan askarlar kelgan.maydon oʻrtasida esa askarlar va oila aʼzolari bir biri bilan koʻzyosh toʻkgancha vidolashmoqda.biroz atrofga nazar solgach koʻksimga kelib urilgan kichik tanani his qildim.U kichik qoʻllari bilan mening butun tanamni chirmovuq kabi oʻrab olgan.Sezib turibman koʻz yosh toʻkmoqda havo yetishmaganligi sababli puchuq burnini tortishi va nam boʻlayotgan koʻksim sababli bilib olmoqdaman.Shu onda unga nima deyishni ham bilmayman.Tomogʻimga igna tiqilgandek hozir oʻzim ham yigʻlab yuboraman.Soʻngi kuchimni toʻplab uning sochlaridan siypalagancha vaziyatni tushuntirishga qaror qildim.
-Sojin..farishtam menga qara/Namlangan koʻzlarini zoʻrgʻa menga tikgach uni yanayam qattiq bagʻrimga bosdim.
-Sen..kuchli qizsan shunday emasmi ? Men senga vaʼda beraman qaytib kelaman qay tarzda boʻlmasin sen bilan birga boʻlamiz./Yanoqlaridagi koʻz yoshlarini artish barobarida gapirar ekanman kuchli tilab yubormaslik uchun lablarini tishladi.Shu lahzada bu tamni tatib koʻrgim keldi.Soʻnggi bor balki bu taʼmdan bahra olayotgandurman.Undan chuqur boʻsa olar ekanman boshida u jim boʻldi keyin esa harakatlarimga javob qaytara boshladi.Bu boʻsa oldingilaridan farq qiladi butunlay afsus boʻsasi deb nomlagan boʻlar edim.Hissiyotlarimni yashirishga urinmay buni uddasidan chiqa olmadim.Koʻzlarimdan bir necha tomchi yosh oqa boshladi.Buni sezdirmaslik uchun boʻsani uzib uni bagʻrimga oldim.
-Seni sevaman malikam/Quloqlariga shu soʻzlarni aytgach uni bagʻrimdan ajiratdim.
-Endi men...men ketishim kerak/Bu soʻzlar qanchalik qiyin boʻlmasin aytishim lozim edi.Lekin undan javob kelmadi hali ham mendan haftaga oʻxshaydi.Unga bu holatni tushuntirgim kelayabdi lekin hozir vaqt tigʻiz.Oxirgi soʻzlarimni unga bayon etdim keldi.
-Sojin...meni kutasana?/Boʻgʻzimga tiqilgan oxirgi soʻzni chiqardim va undan javob kelishini kuta boshladim.
-Kutaman..qaytib kelmaganungizcha kutaman.Faqat..faqat tirik qoling menga keraksiz../Shu soʻzlarni aytgach koʻzdagi yoshlari daryo misoli oqa boshladi.
-Qaytib kelaman vaʼda beraman/Soʻnggi bor iforidan chuqur hidlagach uni qoʻyib yubordim va maxsus mashinaga oʻtirdim.
Mashina yoʻlga tushar ekan yonimdan kelgan tovush meni chalgʻitdi.
-Salom meni ismim Park Bogum yangilardanmisan deyman..