@kim_minsu

WILDTHORN | JJK EPISODE - 1

2026-02-17T20:00:36.654Z

— Zindonning zahlagan devorlariga holsiz tiranar ekanman, ilkbor kuchsizlikni his qildim. Tanam asta sekin qurib borardi. O'tkir ochlikdan ichlarim achishib ketayotgandi. Holsizlikdan zindon eshiklari ochilganini ham arang eshitdim.

- Shahzodam, kechki taomingiz.

- Nima ustimdan kulyapsizmi? Menga qon kerak! Chaqiring meni bu lanati zindondan!

- Aynan qonga bo'lgan chanqoqligingiz tufayli shu yerdasiz. Otangiz to o'zingizni nazorat qilishni o'rganmaguningizchaga shu yerda ushlab turishimizni buyirgan.

— Qarshimdagi bu tasqaraning gaplari shunchalik asablarimni buzdiki, qo'llarim zanjirlanmagan bo'lganda naqd kallasini uzardim.

- Yo'qol...! - jahlimni bosishga harakat qilib, tishlarim orasida shivirladim.

- Nima?

- Yo'qol dedim senga! Yoki shu yerdan o'liging chiqadi - Nihoyat ichimdagi g'azab ustun kelib, bor ovozim bilan baqirib portladim. Qarshimdagi yigit vajohatimdan shunchalik qo'rqib ketdiki, zindon eshiklarini qulflashni ham unutdi va yugurdi.

- Inson buning uchun qanchalik axmoq bo'lishi kerak? - dedim ochiq eshik tomon qarab. lablarim chetiga kuchsiz bo'lsada shaytoncha jilmayish yugurdi. Kuchimni toplab, qo'llarimni qattiq siltadim. Xonada zanjirlarning birin, ketin uzilishi jarangladi.

- Nihoyat ozodlik. - Devorlarga tiranib, qaddimni tikladim. Yelkalarimni asta kerishtirdim. Zindondan chiqar ekanman, quyosh nuri yuzlarimga urilib, ko'zlarimni qamashtirdi. Toza havodan chuqur nafas oldim, bu ozodlik, erkinlik hidi...

- Qanday... Qanday qilib zindondan chiqdingiz? - Ortimdan zaif, qo'rquv bilan gapirdi bir qo'riqchi. Bu ohangni sog'indim, yana insonlar mendan qo'rqishini bilish ruhlantiradi...
Qo'riqchi tomonga yuzlandim, yana o'sha quvnoq ifoda yuzimga qaytdi. Qo'riqchi tomon iljaygancha asta yaqinlashdim.

- Axir bu menman. Lekin, bilasanmi hozir nima muhim? Men judayam ochman... - Shu ondayoq ikkilanmay unga tashlandim. Har bir qon tomchilarini ichganimda, ichimdagi yirtqich ko'proq olishga undadi. Men to'xtamadim, to so'nggi tomchigacha...

- Shuncha jazolasam ham kamlik qilibdida? - to'satdan otamning yo'g'on ovozi meni to'xtatdi.

- Nihoyat kelibsizda? - otamga yuzlandim, lablarim atrofidagi qonni tilim yordamida tozaladim.

- Senga qachon aqil kiradi o'zi? Sendek o'g'ilni boridan yo'qligi yaxshi.

— Otamning menga bo'lgan chuqur nafrati uning ohangi, va yuzidan bilinib turardi. Lekin menga farqi yo'q, men sevilmaslik bilan la'natlanganman. Umrbod yolg'izlikka mahkumman...

- Agar onang bo'lmaganda, o'g'lim bo'lishingga qaramay seni o'zim o'ldirardim. Sen yirtqich maxluqsan. Sening bu dunyo uchun yagona qiladigan yaxshi ishing bu o'liming bo'lar edi.

- Ha, to'g'ri. Ichingizdagi hamma gapingizni yuzimga aytib oling. Men ranjimayman. Siz haqsiz ota, men maxluqman... - Otam bu gaplarimdan hayron qolib, qoshlarini uchirdi. Men esa unga iljaydim, va uning atrofidagi har bir insoning qonini ichdim. So'ng atrofga qaradim. O'zim yaratgan san'atga o'zim hayratda qoldim. Buni tomosha qilish juda zavqli edi.

- Jasadlarni yo'q qilish kerak. Xizmatkorlaringizga buyirsangiz degandim otajon. Men uyga ketyapman.

— Vampir instiklarim bilan, u yerdan tezda g'oyib bo'ldim. Qarsga yetib, xonamga bordim. Katta yotog'imga bor og'irligim bilan o'zimni tashlab ko'zlarimni yumdim. Bir necha daqiqa o'tib xonam eshigi ohista taqqiladi, otam bo'lsa kerak deb chuqur ho'rsindim.

- Kiring - Lekin otam emas, boshqa bir inson kirib keldi.

- Shahzodam, onangiz meni sizning yangi tikuvchingiz etib tayinladi. Uch kundan so'ng katta ziyofat rejalashtirilgan. Sizga kiyim tikish uchun o'lchovlaringizni olishim kerak.

- Yana qanday ziyofat? - savol berish bilan birga sekin o'rnimdan turdim. Qiz o'lchovimni olishiga ruxsat berdim.

- Aniq bilmayman, ammo ko'p oilalar, va malikalar tashrif buyirishadi deyishdi.

- Tushunarli

— Shu bilan ikkimiz ham gapirmadik. Men qizning harakatini kuzatib turdim. Ba'zan uning illiq qo'llari tanamga tegardi, ko'zlarimiz to'qnashardi. Va bu menga boshqacha ta'sir qilardi...

- Isming nima?

- Harin...

- Harin? Chiroyli ism - iljaydim, undan ko'zimni uza olmadim.

Va uning ham hayajonlanayotgani aniq sezilardi. Yuragi tez urayotganini his qilyapman...
O'lchamlarni daftarchasiga yozar ekan, hatto shu harakati ham menga jozibali tuyilib ketardi.

- Bo'ldi. Tez kunda bitadi. - Men jim bosh irg'adim. U esa narsalarini yig'ib meni chuqur o'ylar ichida yolg'iz qoldirib ketdi.

- Bu qanday tuyg'u edi la'nati? Unda odamni o'ziga tortadigan nimadir bor...

• Time skip •

— Ziyofat allaqachon boshlagan edi. Katta zalda keng uzun darturxon yozilgan. Turli mazali taomlar tortilgan edi. Orqa fonda mayin musiqa, o'rtada raqs. Lekin bularning hech biri ko'nglimga sig'masdi. Hayollarim, ko'zlarim faqat o'sha kungi qizni istardi.

- O'g'lim, dadangning do'sti, Victorning qizi bilan raqs tushishing kerak. Ular obroli vampir oilasidan biri. Agar yaqin orada do'stlikni yanada qalinlashtirsak...

- Hop! Tushundim, bilaman!

— Bu haqida hozir umuman eshitishni xohlamasdim. Onamning gaplari boshimga sig'masdi.
To'satdan ko'zim bir qizga tushdi, dasturxon ustiga taomlar joylashtirayotgan edi. Bu o'sha... Ikkilanmay, tezda o'rnimdan turdim va o'sha qiz tomon shoshildim.

- Hoy qayerga ketyapsan? Hozir raqs boshlanadi! - Onam ortimdan chaqirgancha qoldi. Lekin muhim emas.

- Hey? - Qizga ohista yaqinlashib, tomog'imni qirdim.

- Shahzodam? Bu yerda nima qilyapsiz?

- Menga rasmiy murojaat qilishni to'xtat. Shunchaki Jungkook-de. Hozir ortiqcha savollar kerak emas. Men bilan raqs tush.

- N-nima!?

— Qizning qarshiliklariga qaramay bilagidan ushlab uni zalning raqs maydoniga olib bordim. Mayin qo'shiq ijro etila boshlandi. Men uning belidan sekin tortib, o‘zimga yanada yaqinlashtirdim. unga yaqinlashganimda, istaklarim ikki barobar kuchayayotganini his qildim. Tomirlarida suzib yurgan qonni his qildim. Bir lahzaga ko'zlarim uning bo'ynidagi nozik tomirga tushdi. Tishlarim beixtiyor sanchilishga tayyorlangandek bo'ldi. O'zimni zo'rg'a tiydim, va raqs harakatlarini boshladim.

- Shahzodam...

- jim... Shunchaki zavqlan.

— U jimlandi, lekin hali ham ko'zlaridan ko'p savollari bor ekanligini ko'rib turardim.
Raqs tushar ekanmiz, undan bir daqiqa ham ko'z uzishni istamadim. Lekin birzum ota onam tomon qaradim, onamning yuzida havotir, otamning yuzida esa o'tkir g'azabni ko'rdim. Yuragimning chuqur qismida biroz bezovtalik paydo bo'ldi. Ammo hozir men faqat raqsga e'tibor qaratishni tanladim.

- Raqsga yaxshi tushar ekansan. - masxara qildim ohista, chunki u harakatlarni ba'zan chalkashtirib yuborayotgan edi.

— illiq daqiqalar uzoqga cho'zilmadi. Musiqa tugab, raqs tushayotgan mehmonlar yana o'z joylarini egallay boshladi.

- Ziyofatdan so'ng xonamga bor, va meni kut. Gaplashib olishimiz kerak bo'lgan muhim mavzu bor. - Qizdan uzoqlashdim, egnimdagi kostumimni to'g'irlab jiddiylikga qaydim va otamning oldiga bordim.

- Bu nima tentaklik yana!? Onang senga Victorning qizi bilan raqs tushishing kerakligini aytmaganmidi? Sen kimsan-u, u qiz kim a!? Sen bo'lajak taht vorisi, bo'lajak qirolsan! Shunga yarasha harakat qil!

- U kim? U siz aytgan o'sha taviyalardan farqi o'laroq ko'zi to'q, taq'iyatli, qiyinchilik ko'rgan qiz. Siz aytgan o'sha malikalarga pul, manfaat, kiyim kechaklar muhim! - Otam baribir bir ayb topib, meni koyishini bilgan holda, men ziyofatni tark etdim. Xonamga bordim, eshik oldida to'xtadim. Ichkariga kirgandan so'ng nima deyishim haqida o'yladim birzum.

- Unga nimalar his qilayotganimni aytishim kerak... - dedim o'zimga o'zim shivirlab. Eshik tutqichini mahkam ushladim, ochishdan oldin so'nggi bor hammasi yaxshi bo'lishiga o'zimni ishontirdim va tutqichni buradim...

- Nihoyat keldingiz... - Uning mayin ovozi misli qo'shiqdek quloqlarimda jarangladi. Unga yaqinlashganimda vujudimni yana o'sha notanish his egallab oldi. Ehtiros, hayajon, ochlik...

- Men bilan nimani gaplashmoqchi edingiz?

- Men...Menga nima bo'lyapti bilmayman, ammo har on sening ovozingni eshitganimda, ko'zlaringga qaraganimda vujudim hayajon bilan titrayapti. Yuragim gupillab uryapti. Bu qanday tuyg'u bo'ldi bilmayman, ammo ichimdagi yirtqichni tinchlantira oladigan yagona odam sen eding...

- Ammo siz va men o'rtasida bu...sodir bo'lmaydi. Mantiqqa to'g'ri kelmaydi... Otangizning gapini eshitdim. Ular haq, siz bo'lajak qirolsiz. Men esa oddiy bir xizmatkor.

- Shhh... Bu yerda "bo'lmaydi" degan so'z ketmaydi. Men xohladimmi, unga erishmagunimcha taslim bo'lmayman. Qanday bo'lsang shundayligingcha qabul qilaman seni... Shunchaki sen ham buni istashingni ayt.

- ammo biz hali hatto bir birimizni yaxshi bilmaymiz ham. Bu juda tez sodir bo'ldi...

- Menga farqi yo'q. Agar rozi bo'lsang, keyin bir birimizni bilish uchun ko'p vaqt bo'ladi hali.

- Menga vaqt kerak.

- Yaxshi, lekin men uzoq kutolmayman.

- Ko'p emas. Endi borsam bo'ladimi...? Ishlarim ko'p.

— unga vaqt kerak ekanligini tushunib, asta bosh irg'adim, va yo'lini bo'shatdim. Ketishini kuzatdim. Yolg'iz qolganimda, u haqida yana o'yladim. Yumaloq yuzlari, illiq qo'llari... U meni aqildan ozdiryapti.

• Pov Harin •

— Boshimni devorga tiragancha tizzalarimni quchoqlab, bir nuqtaga tikilib turar ekanman. Eshikning qiyyilab ochilishi hayollarimdan chalg'itdi. Ko'zimdan tushishga tayyorlanayotgan ko'z yoshlarimni tezda artib o'zimni to'g'irladim, va turdim.

- vaziyat qanday ketyapti? Jungkookni o'zingga rom eta oldingmi?

- Ha, hammasi rejadagidek ketyapti. Bu o'ylaganimdanda tezroq bo'ldi.

- Juda yaxshi. Davom et. Qoidalarni bilasan, uning ishonchiga kirib, uni yo'q qilasan...

SEPARATION | AJRALISH

2025-07-24T14:37:36.336Z

Qiz ohista mushukni bag'riga bosgancha o'rnidan turdi. Ammo ortidan yaqinlashayotgan qadamlar tovushi yuragini hapqirtirib yubordi . U ortiga o'girilgan zahoti zinaning yuqorisida psixdek jilmayib turgan baland bo'yli yigitni ko'rdi. Ko'zlari dahshat bilan kattardi. Quchog'idagi mushukni ham unutib qo‘lidan tushirib yubordi-da zinalardan pastga tez-tez qadamlar bilan tusha boshladi. Ammo qiz zinadan pastga qadam tashlaganida oyoqlari chalishib, muvozanatini yo'qotdi va zinalardan dumalab pastga yiqildi.

- Oyog'im... – Qiz past ovozda og'riqdan nola qildi. Lekin taslim bo'lmadi, qochishga urinib yana tura boshladi ammo chap oyog'i yana qattiq og'riq bilan uni joyiga qayta yiqitdi. Shu payt tepada turgan yigit yana jilmaydi. U hech shoshmay zinadan sekin-sekin pastga tusha boshladi.

- Qochma mendan - Yigit uning qarshisiga keldi va uning iyagidan ushladi. Qiz uni hatto kimligini bilmasam edi. Boshidagi kepka uning yuzini ko'rishga to'sqinlik qilardi.- K-Kim san ??? - Qattiqroq gapirishga harakat qildi qiz, lekin uning ovozidagi titroq qo'rquvini aks ettirar edi.- Mening sevgilim katta bo'lib qolibdimi ? Nihoyat kimniki ekanligingni anglash vaqti keldi...

Yigit shunday degancha qiz va uning o'rtasidagi masofani yopdi va qizni ehtiros bilan o'pdi.Qizning qarshiliklariga qaramay uni asta sekinlik bilan kiyimlaridan halos qildi...

~~~~

Hashamatli mehmonxona, xona o'rtasida katta o'lchamdagi stol turli taomlar bilan to'ldirilgan. Ishtahani ochuvchi hid butun xona bo'ylab sekin tarqalardi.Sukut ichida hamma jim taomlanar ekan sanchiqi va qo'shiqlarning urilish ovozi ba'zan sukutni buzardi. Og'ir sukut buzilib stol boshida o'tirgan bir erkak hammaning e'tiborini tortadigan ohangda ohista tomog'ini tozaladi. Taomlanayotgan hamma birzum unga tikilgancha toxtashdi. Erkak yengil xo'rsinib gap boshladi.

- Barchangiz shu yerda ekansiz, bu imkoniyatdan foydalanib sizlarga bir taklif bildirsam - dedi erkak avval qiziga, so'ng befarqlik bilan unga tikilib turgan yigitga nigoh tashlab.- Jungkook, sen ham bizning oilamiz a'zosisan. Menga og'limdek qadirlisan. Esimda, seni birinchi marta ko'rganimda kuchsiz ojiz bola eding. O'sha samaloyotni men qulatdim to'g'ri, ko'plar halok bo'ldi, lekin omading kelib sen omon qolgan ekansan. Kozimga bir tuzuk yigitdek ko'rinding va buni odam qilsa bo'ladi dedim. O'sha payt na yeyishga ovqating, na kiyishga kiyiming yo'q edi ? Ammo qara, hozir hamma narsang bor. Pul, kuch qudrat, ob'ro e'tibor bor senda va ikkimizga ham ma'lumki bunga erishishing katta hissa qo'shgan odam menman. - Erkak gaplarini davom ettirishdan oldin Jungkookga bir muncha vaqt tikilda va chuqur nafas olib yana davom etdi.- Qizim ham ulg'aydi. U seni juda yaxshi ko'radi, sen unga ham aka bo'lding ham do'st. Lekin endi uzoq vaqtdan so'ng...abadiy birga bo'lish vaqti kelmadimikin deb o'ylab qoldim ? - Xona yana javobsiz savol bilan sukunatga cho'kdi, hamma jim Jungkookning javobini kutmoqda. Ayniqsa o'sha qiz... U Jungkookning lablaridan ko'zini uzmadi, go'yoki "roziman" so'zini kutayotgandek. Biroq Jungkook narsa demadi, ohista stuldan turdi so'ng chuqur xo'rsinib erkakga yuzlandi va gapirdi.

- O'ylab ko'raman. - Shu bilan u uydan chiqib ketdi. Stol atrofidagi qiz va ota esa bir biriga qaragancha jim qoldi.Jungkook mashinasiga o'tirgancha rulni mahkam siqdi. Qoshlari g'azabdan burishdi. Qorong'u ko'chalarda mashinani haydayotganida ko'z oldi xiralashib borardi. Oyoq-qo'llari qaltirardi. Har bir tabassum qilgan qiz unga o'sha inson bo‘lib ko'rinardi. Go'yo hammada uning aksini ko'rardi.

- Time Skip -

Jungkook mast holda zinalardan sekin ko'tarildi. U asta bir eshikni ochdi va ichkariga kirdi. Xona burchagida yana o'sha qiz... Uning yonida esa bir yigit kishandan qizargan qizning qo'llariga malham surardi.Hozir qizning yuzi na qop bilan, na bog'ich bilan berkitilgan edi. Jungkook bu qizda ham o'sha insonni aksini ko'ra boshladi va to'satdan rashk tuyg'usi uni qamrab oldi.

- Tegma unga ! - Yigitning yelkasidan ushlab o'ziga qaratgan Jungkook uning yuziga musht tushirdi. Yigit yuzini ushlab, asta o'rnidan turdi.- Janob...? — dedi u g'azabini yashirishga urinib. Jungkook unga yaqinlashdi ammo qiz darhol ularning orasiga tushdi:- Unda ayb yo'q, nega uni uryapsiz ? Men undan iltimos qilgan edim... - Dedi qiz qarshisidagi baland bo'yli Jungkookga tikilar ekan. U to'satdan qotib qoldi... Uning yuzi, tanish. Juda tanish edi... Uning Ko'zlari keng ochildi. Uning ichki ovozi gapira boshladi : “ Nahotki...? Nahotki u tirik? Ishonolmayman..."

- J-Jungkook...? - Nihoyat so'radi qiz qaltiroq ovozda. Yigit ismini eshitgach qizning ko‘zlariga qaradi. Ko'zlar to‘la yosh edi. Qiz hech ikkilanmay uni quchib oldi.

- Nimalar qilayapsan? Uzoqroq tur ! — dedi Jungkook, qizni o'zidan itararkan. Lekin yashirincha u bundan takskin topgan edi. Qizning ovozi, umidli nigohlari, va yumshoq teginishi...- Meni tanimayapsanmi ? Eslaysanmi, bir birimizga va'da bergan edik, har qanday vaziyatda ham birga bo'lishga va kutishga... Qara, men sen bergan tumorni hali hamon saqlayman. - Qiz shoshib, shimining cho'ntagidan tumorni chiqarib Jungkookning kaftiga qo'ydi. Jungkook tumorga jim tikildi. Uning ko‘z oldida yana xotiralar tiklana boshladi.

- Iltimos, Jungkook... bir nima de... - Qiz umidli ovoz bilan unga gapirdi. Ko'zlarini undan ololmasdi, uzoq yillik sog'inch hissi uni deyarli vayron qilgan edi. Nihoyat Jungkook og'iz ochib ohista pas ovozda so'radi :

- Minsu...?

- Ha, ha. Menman - Jungkook tezda qizga yaqinlashdi va uni quchdi. Bir chetda esa yuzi qon bo'lgan yigit ularni nafrat ko'zlari bilan kuzatib turar edi.- Nick, bizni yolg'iz qoldir. - Dedi Jungkook qizning sochlariga yuzini ko'pgancha. Yigit esa istamas tazim qilib xonadan jahl bilan otilib chiqib ketdi.- Seni sog'indim... Qanday mo'jiza bu a? Ishongim kelmaydi. - Jungkook qizning yuzidan, peshonasidan, burnidan va nihoyat labidan ohista o'pdi.

Ayni damda Nick o'z xonasida ichkilik ichib o'tirardi. Xona spirtli Ichimlik hidiga to'lgan edi. U asta balkonga chiqdi va chuqur nafas olgancha gapirdi.

- Uning nimasi meni o'ziga rom qildi, bilmayman...Menga nima bo'lyapti ozi ? U qizga Jungkook yaqinlashganda nega bunchalik g'azablandim a ? Avval hech qachon bunday tuyg'uni his qilmaganman... - U balkon temirini qattiq siqdi. Minsuning Jungkookga qarashi, Jungkook Minsuni quchoqlashi. Bularning bari uning g'azabini qaynata boshlardi.- Endi bundan qochib qutila olmasam kerak...Kurashishim kerak ! Harakat qilgan inson hammasiga erishdi, to'g'rimi ? - U qo'lidagi shishani axlatga tashladi va : Yo'q men bunday o'zimga azob berishda davom eta olmayman, men shunchaki chetdan turib boqa olmayman. Menda ham imkon bo'lish mumkin. - Gapining yakunida u o'ziga o'zi ohista kulib qo'ydi. Jungkook musht tushirgandan yara bo'lgan joyiga ohista tegdi va yanada ko'proq nafrat alanga oldi. - Uni sendan tortib olaman, Jungkook...

2 qism tamom. Davomi bor....

SEPARATION | KIM MINSU

2025-07-18T16:18:15.707Z

— He protected her from danger, but In fact he was the danger

U uni xavfdan himoya qilishga harakat qildi. Ammo haqiqiy xavf uning o'zi bo'ldi. Uni o'zidan asrolmadi unga eng ko'p azob bergan yagona insonga aylandi.

Gapirmadi. Uning og'zidan chiqayotgan yagona so'z sening isming.
- Gapirmasa majburlang ! - Yigitning ko'zlaridan chuqur g'azab yaqqol sezilar edi. U boshqa bir so'z aytmay xonadan chiqdi va zinalardan ko'tarila boshladi. Har bir qadamida qat'iylik. U yuqoriga ko'tarilib bir xona eshigi oldida toxtadi va eshik tutqichini bosib ishkariga kirdi. Eshikni ochib atrofni ko'zdan kechirar ekan devor burchagida g'ujanak bo'lib o'tirgan qizga ko'zlari tushdi. Qizning tanasi sovuqdan dir-dir titrardi, ko'zlaridan tortib oyoqlarigacha mahkam bog'langan edi.
Yigit birdan yon tomondagi stolni tepib yubordi. Yog'ochlar sinib xonada aksado berdi. Qiz seskanib ketdi. Yuzi qop bilan berkitilgan, atrofni ko'rolmas edi. U uni kuchli vahimaga sola boshlagan edi, chunki yaqinlashayotgan qadam tovushlarini eshitar edi.
- Kimsan, ayt ? Kim yubordi seni, qanday buyruq olgansan a ? - Yigit qizning iyagini qattiq siqdi
Qiz na qarshilik ko'rsatdi, na gapirdi. Yigit uning jimligidan battar g'azablandi. U qizning yelkasidan siqib devorga itarib yubordi.
- Gapir ! - u qichqirdi. - Kim seni bu yerga yubordi ?! Gapirmaysan a ? Baribir bu sukunat seni saqlab qololmaydi. Yo o'lasan, yoki hammasini aytib berib bu jahannamdan qutilasan. - Nihoyat yigit qizni qo'yib yubordi. Qiz holdan toygan holda sovuq polga o'zini tashladi. Bog'langan qo'llari kuchsizlanib yerga tushdi. Shu zahoti qo'lidan bir narsa sirg'alib polga tushdi.
Tumorning polga tegkanidagi chiqqan jarang yigitning qulog'ida aks sado berdi. U asta-sekin polga qaradi. Polda tumor...Bu unga yillar avvalgi xotiralarni qaytardi

— FLASHBACK —

Issiq yozning tungi sokin kechasida, dengiz bo'yida ikki sevishganlar baxtiyor suhbat qurardi..
- Men AQSHga ertaga uchib ketaman, bilasan... Ketishimdan oldin senga bir narsa bermoqchiman
- Onang bizni ayirish uchun seni jo'natib yuboryapti, bilaman...
- Ayriliq ? Men yana qaytib kelamanku axir. Hech kim bizni ayira olmaydi, senga va'da beraman albatta qaytib kelaman... - Yigit qizning yonog'idan yengil silagancha jilmaydi. So'ng undan biroz uzoqlashib cho'ntagidan bir qutichani chiqardi va uzatdi. Qiz uni olib ichini ochdiyu yuziga tabassum yugurdi.
- Buni doim yoningda saqla. Men kelgunimga qadar. - Yigit uni ohista qizning bo'yniga taqdi...

— COMEBACK —

U chuqur nafas oldi. Bir zum o'tmishning soyasida qolib ketganini ozi ham sezmay qoldi. Boshini silkib, hushyorlikka qaytdi. U tumorga yana bir nazar tashladi so'ng qizga…
U yana beg'araz jim turardi. Bu xona uni bo'g'ayotgan edi. U bir so'zsiz xonadan chiqib ketdi. Qiz esa hamon harakatsiz sovuq polda yotardi. Ko'zlari berk, qo'lidan tushgan tumorni topishga harakat qilar edi. Lekin qo'llarini ham uzoqga cho'zolmaydi, shu on qiz bor ovozi bilan qichqirgancha yig'lashni boshladi.

- Meni qutqar, Jungkook ...

— FLASHBACK AGAIN —

Yumshoq quyosh nurlari derazadan tushib xona ichini xira yoritardi. Men sekin ko'zlarimni ochdim. O'z aksimni ko‘rish uchun oynaga qaradim.
Yonoqlarim qizargan, ko‘zlarim esa shishib, qizil tomirlar faydo bo'lgan edi. Uxlashga harakat qilardim, ammo o'y hayollarim unda edi...
Bo'ynimdagi tumorga asta qo'limni tekkizdm. Uni siqib ushlagancha yana o'sha og'riqli kechani esladim. Yuragim g'ash edi.
Tumorga tikilgancha hayollarimga cho'kib borar ekanman birdan xona ichida ovoz yangradi, televizor ovozi...
O'sha ovoz : Seuldan AQShga uchayotgan samolyot kecha dengizga qulagan, hozirda samaloyot ichidagi odamlar qidirilmoqda !

- Men qotib qoldim. Nafas ololmadim. Ovoz chiqarmaslik uchun og'zimga qo'limni qo'ydim.
Boshimda faqat bitta savol aylanardi: bu samolyotda u bo'lmagan. To'g'rimi...? U boshqa samaloyotda edi, u tirik yuragim sezyapti...

— COMEBACK —

Qiz achchiq xotiralarni eslagancha ko'ziga yosh oldi. Tumorini topishga harakat qilar ekan eshik ortidan kelayotgan ovozdan harakatsiz qotdi.
- Bu qizni Jungkook tanib ulgurmasidan yo'q qilish kerak, ota ! - Dedi qat'iy ohangda bir yoshroq qiz. Bu ismni eshitgan ichkaridagi qizning yuragi guppilab ura boshladi.
- Qayerdan paydo bo'ldi o'zi bu lanati qiz, hayronman ! Agar u Jungkookni mendan tortib olsachi ?
- Unday bo'lmaydi qizim - uning gapini bo'ldi erkak. - Men bunga yo'l qo'ymayman, sen havotir olma. Jungkook senga uylanadi, bunga majbur qilaman kerak bo'lsa. Chunki uni bu darajaga yetishi sababchisi seni otang bo'ladi - Shu bilan eshik ortidagi ovozlar uzoq va pastlasha boshladi. Qiz qattiq yutindi, bular kim bo'ldi endi....?

~~~~

Quyosh ohista ufq ortiga yashirinar ekan osmon qizg'ish ranglar bilan bo'yaldi. Ko'p qavatli uyning tomida yigit birzum osmonga tikildi. So'ngra sumkasidan bir daftarchani olib ichini ochdi, daftar ochilar ekan ichidan ohista sirg'alib kichik shakildagi surat tushdi. Yigit suratni qo'llariga oldi va psixdek kulgancha qo'llarini suratga surtdi.
- Seni his qilishimga atigi bir necha soatlar qoldi. keyin meniki bo'lasan... - Yigit hamon suratga iljayib turar ekan ohista shivirladi.

Time skip

Kechasi shahar sokinlikka cho'mgan. Oy esa nurlarini yerga sochib turardi...
Dushdan kelayotgan issiq bug' xona oynalarini parladi. musaffo suv tomchilari vannaning silliq yuzasiga urilib, tinimsiz tovush bilan hamomni egalladi.
Qiz sochlarini shampunlar ekan mayin ifor tarqaldi. Lekin birdan pastki qavatdan nimadir gumburlab tushdi.
Qizning yuragi qinidan chiqib ketadigandek ura boshladi. Hanomdagi suv tomchilarining ovozi endi unga zavq o'rniga bezovtalik berdi. U tezda suvni o'chirdi. U sochiqni ustiga o'rab hamom eshigini asta ochdida atrofga nazar tashladi zinaga yaqinlashganda oyoqlari tagida nimadir shitirladi. U joyida toshdek qotdi go'yo harakatlansa nimadir bo'ladigandek. To'satdan qizning ustiga nimadir sakradi, u baqirib yubordi.
- Yordam bering !!! - bir ovozi bilan baqirgan qiz ko'zlarini yumdi. Lekin yuzida u surtalish va biroz namlikni his qildi. Ohista ko'zlarini ochar ekan qarshisida mushukcha.
- Mittivoy, senmiding ? Qo'rqitib yubording. - Qiz biroz yengil tortdi va o'rnidan tura boshladi, u turar ekan orqasi nimadirga ishqalandi... Uning ko'zlari kattardi. Tezda ortga og'irildi va qarshisida baland bo'yli bir yigit unga psixdek kulib qarardi. Mahluq o'ljasi tomon asta harakat qilgandek qiz tomon yaqinlasha boshladi...

1 qism tamom. Davomi bor...

MY CHEATER HUSBAND - 2

2025-06-25T15:05:42.809Z

— Qo'llarim titrab, nafasim bo'g'zimga tiqilgancha joyimdan bir qadam ham qimirlay olmay turardim. Uni bu ahvolda ko'rishga tayyor emas edim. Rangida rang yo'q. Uning o'sha lablari...oppoq, o'lik insoning lablariga o'xshab qolgan edi. Men uning issiqligi his qilishim kerak edi ! Men jur'at to'plagancha uning yotog'i tomon qadam tashladim. Stulga o'tirdim, unga yaqin edim. Uning o'sha ifori... Bu odamni aqildan ozdiradi. Qo'llarimni uning qo'llari bilan bog'ladim. Uning qo'lllarini nihoyat bir yil deganda yana tutib turibman. Lekin uning qo'li avvalgidek issiq emas edi. Sovuq edi...

- Uzoq ish safaringiz shu edimi ...?

— Ketishidan avval aytgan gaplarini yana bir boshdan eslar ekanman seskanib kettim. Usiz hayotim do'zaxga aylandi. Shu qisqa vaqt ichida men bu tikonli atirgulga telbalarcha bog'lanib qoldim. Uning tikanlari azob berib qalbimda o'chmas iz qoldirgan bo'lishiga qaramay...unga telbadek bog'ladim.

- Sog'indim...o'sha azob bilan o'tadigan kunlarni. Muhimi siz yonimda edingiz. Sog'indim o'sha arzimas sabab uchun ham qattiq jazolarni sizdan olgan kunimni ! Tushunib yetdim-ki sog'inch bu...eng qattiq jazo ekan

- Tunda yostiq bo'ldi hamrohim,
Iforingga to'yolmay hidladim uni.
Nafaslaring o'rnida jimjitlik,
seni deb bag‘rimga quchdim uni.
Tunda yostiq bo‘ldi hamxorim,
Issiq qo'llaring emas, mato yuzimda.
Sening nafasi emas, sovuq shamol siladi sochimda...
Kunlar o'tkazdim na iloj? Nolishga na haqqim bor na unutishga imkon.

( she'r ma'qul kelmagan bo'lsa uzr so'rayman. Sizga manzur kelmagan bo'lsa bu haqida o'z fikringizni yozishingiz mumkin. To'g'ri qabul qila olaman )

— Uning zo'rg'a ko'tarilib tushyotgan ko'kraklari ustiga ohista boshim qo'ydim va bir zum uning nafas olishini tingladim. Ba'zida shoshilinch, ba’zida esa juda sust nafas olardi...

Flashback : yurak barqaror urmoqda. Ukamning yuragi endi uning ko'ksida. U qizni juda qattiq sevar edi. Qizning baxti uchun o'z kelajagini yo'q qildi... Minsu uchun Jungkookni asrab qolishni istabdi..

- Xonim, bemorning holati hali hamon o'zgarmagan. U qattiq komada. Ko'zini ochmayapti...

- Yaxshilab qarang ! Minsu ismli qiz kelsa uyga kiriting. Lekin Jungkookni olib ketish haqida gapirsa ruxsat yo'q deng. U Jungkookni bu yerdan osonlikcha olib ketolmaydi...

Comeback

— Oradan oylar o'tsin hamkin u sira ko'zlarini ochmas edi. Biroz qimirlash ham yo'q edi. U turli aparatlar va ukollar bilan kun o'tkazayotgan edi... Borgan sari qizning umidi so'nib borar edi, nega bilasizmi ? Deyarli borligi sezilmas edi. uning ovozlari, teginishlari, qarashlarini his qilolmasdi.
Lekin bir kun... : bugun qiz yana uning oldiga keldi va uning katta qo'llarini ushlab yuziga qo'ydi. Kaftidan yengil o'pdi.

- Meni qiynamang...

— U ko'z yoshlarini erkin qo'yib yubordi. Jungkookning qo'llari uning yoshlaridan nam bo'ldi.
Qiz uning kaftidan yana bir bor o'pdi va ko'zlarini yumdi.
Birdan u ho'l yonog'ida silanishni his qildi. Ko'zlari katta katta ochildi.

- Jungkook??? Buni siz qildingmi ?

- Suv...

- S-suv ?

— Qiz so'radi dovdiragancha. Tezda xon ustida turgan stakandagi suvni oldi va Jungkookning oqish va quruq lablariga yaqinlashtirdi. U shoshqaloqlik bilan suvni ichdi.

- Nahotki ?? Ko'zlarimga ishona olmayman !

— Qiz qo'llari bilan yuzini yopib hayajondan yerda sakrashni boshladi. Jungkook esa uni holsiz ko'zlari bilan kuzatdi va og'zidan mayin kulgu chiqib ketdi. Qiz bundan darrov toxtadi va Jungkookga qaytib uni quchdi.

- Meni qo'rqitdingiz.

- yoshbola...

Time skip - oradan yana bir muncha vaqt o'tdi. Jungkookning ahvoli ancha yaxshilana boshladi. Shu o'tgan vaqt ichida Mariya ham uning oldidan jilmadi. Axir, otasini juda sog'ingandi. Shu o'rinda Jungkookning o'g'li... Uning ismini Jake deya o'zgartirdilar. Chunki endi Jungkook shu yerda...
Hozirgi vaqtga qaytadigan bo'lsak Minsu Jungkook bilan maroqli suhbat olib borar edi.

- Minsu...

— Birdan suhbatni toxtatib Jungkook Minsuga tikilgancha uning ismini chaqirdi. Usiz o'tgan qiyin kunlarini gapirib berayotgan Minsu tezda toxtadi va unga savol nazari bilan qaradi.

- Yonimga yot.

- Nima ? Jungkook aqildan ozdingizmi ? Birozdan so'ng shifokor sizni tekshirishga kiradi axir.

- Yot dedim !

— Bu safar u yumshoqlik bilan emas, avvalgi egalik va buyruqli ovozi bilan gapirdi. Minsu birzum qotib qoldi. So'ng sekin yotoqga chiqib uning qo'llari ustiga joylashdi. Jungkook qo'llari va tanasiga qo'yilgan shilang va apartlatni tezda uzib tashladi va Minsuni tagiga oldi.

- Men uchun bir narsa qilishingni istayman... ( ayyarona jilmaydi )

- Nima istaysiz ?

- Meni o'p !

- Nima ??? Bu yerda...

— Minsu gapini yakunlamasidan lablarida uning lablarini his qildi. Va jim qoldi va bundan zavqlanib ko'zlarini yumdi. Jungkook ham uni sog'ingan edi. U sog'inchini va unga bo'lgan sevgisini o'pich bilan ifodaladi.
Ularning o'pichni qizg'inlashin borar ekan eshikning ochilishi ularning bir biridan keskin ajralishiga sabab bo'ldi.

- Bezovta qildim kechroq kelaman...

- Yo'q, hamshira xonim ! Men hozir ketaman. Qoling.

— Minsu Jungkookga qizargan yuzlari bilan bir qarab qo'ydi-da unga qo'l silkitib tezda ketib qoldi.
Minsu ketishi bilan bir qiz kirdi. Lekin Minsu uni ko'rmadi. U tungi kiyimda edi. Hamshira uning ustidagi ochiq tungi kiyimga qarab qoldi.

- Hamshira xonim siz ketavering. O'zim uni tekshiraman.

— Hamshira kerakli dorilarni qoldirib Jungkook va o'sha qizni yolg'iz qoldirdi. Qiz xondagi stetoskopni oldi va Jungkookning kiyim tugmasini yechar boshladi.

- Nima qilyapsan ?

- Yurak urishini tekshiraman.

— Jungkook uni qorong'u ko'zlari bilan kuzatib turdi. Qiz uning yurak urishini tingladi. U tez ritm bilan urmoqda...chunki uning ochiq kiyimi allaqachon Jungkookning e'tiborini tortgan edi.

- Yuraging juda tez uryapti...

- Chiqib ket !

- Nega ekan ? Sen mening uyimdasan, bilasanmi ? Ukam sabab tirik qolding ! Qanday qilib menga qo'pollik qilasan a ?

— Qiz o'zini endi bolalarcha tuta boshladi. U atayin injiqlik bilan lablarini burishtirdi. Tan olish kerak Jungkookga bu yoqdi.
Va Jungkookning bir yomon tarafi shundaki - U hech qachon o'z istagiga qarshi turolmaydi !
Qiz uning ochiq ko'kraklari bo'ylab qo'llarini sayr qildirdi...

- Kechirasiz, sumkam qolib...

— Minsu shoshqaloqlik bilan eshikni ochdi. Ne ko'zlar bilan qarasinki Jungkook va o'sha qiz...
Jungkookning qo'li qizning orqasiga qo'yilgan edi, Minsu kelganini ko'rib u darhol qizni o'zidan uzoqlashtirdi va o'rnidan turib u tomon yaqinlashdi

- Minsu men...

- Jim bo'ling, hammasini tushundim !

— Minsu jim orqaga qaytib keta boshladi. Ko'zarida yosh to'lqinlanar edi.

- U o'zgargan deb o'ylagan edim...

- - - - - - - - -

- Taeyang o'glim, onangni qiynama

- Yo'q, sut ichaman...

- Bo'lmaydi ! Katta yigitlarga faqat sigir suti kerak. U odamni kuchli qiladi. Kuchli bo'lishmi istamaysanmi ?

- Kuchli bo'lamanmi ? Olib berasizmi ?

- Albatta olib beraman, faqat bir shart bilan. Sigir suti senga onangniki esa...

— Taehyung gaplarini yakunlashidan oldin boshiga bir yostiq otildi va u toxtab qoldi. Ortiga qaradi

- Nima ?

- U hali kichkina nega bunday narsalar haqida gapiryapsiz ?

- Mayli (kuldi)

— Taehyung o'ynoqicha xotiniga kulib turar ekan birdan telefon qo'ng'irog'i uni chalg'itdi. U cho'ntagidan telefonni oldi va javob berdi

- Eshitaman ?

— Narigi tarafdagi ovoz eshitilmas edi. Lekin Taehyungning yuz ifodasidan telefondagi suhbat yaxshi ketmayotgan edi.

- Qanaqasiga tirik bo'ladi ? Axir u o'sha omborda yonib ketgan edi...

— Taehyungning ovozida g'azab va hayrat aks etdi. Uning ko'z qorachiqlari vahima bilan kengaydi...

2 fasil - 1 qism tamom !
Imloviy xato bo'lsa uzr so'rayman !
#Yuna | @Bloodly_fanfics

CAPTIVE HEART

2025-06-01T11:00:24.380Z

— Erta tongda shoshilgancha uydan chiqib ketdim. Bugungi kun men uchun bir imkoniyat edi.
Otam saraton kassaligidan aziyat chekar edi. Uni davolashga hatto imkoniyatimiz ham yo'q edi. Otam uch yil avval bir ayolga uylandilar. U ayolga akam ko'nika olmadi va bizni shunchaki tark etdi. Lekin bu ayol boshqacha edi u bizning haqiqiy onamizdan farqli mehribon edi. Haqiqiy onam, otamga juda ko'p marotaba xiyonat qildi ammo otam bunga ko'z yumib kelgan edi. Lekin taqdirni qarang ? Ular ajraldi.
O'gay onam ishladi ko'proq pul topishga harakat qildi. Men o'zimni aybdor his qila boshladim va o'z mahoratimdan foydalanishga, foyda topishga kirishdim !

— Titroq qadamlar bilan kompaniya tomon yaqinlashar ekanman yuragim hayajondan tez urayotganini his qilardim. Kompaniyaning ichi tashqaridan qolishmas edi. Hashamdor, did bilan qurilgan...

- Hush kelibsiz

— O'ylarim ichiga cho'kib atrofni kuzatib ketaverar ekanman ortimdan kelgan tasodifiy ovozdan tezda aqlimni yig'ib ortga og'irildim. Qarshimda mendan biroz balandroq bo'lgan qiz turar edi. Yuzini tasvirlab aytadigan bo'lsam... U juda chiroyli edi.

- Nahotki ? Kimlarni ko'ryapman ? Bu yerda sen nima qilyapsan ?

- Sizlar tarafda avval salomlashilmaydimi ?

- Voy kechirasan hayratdan salomni mutloq unutibman, axvolaring qanday ? Ko'rishmaganimizga ham ancha bo'ldi

- Ha, anchdan yillardan buyon ko'rishmaymiz va aslida sendan so'rash kerak. seni qaysi shamol uchirdi bu yerga ?

- Ha, men...men bu yerga ish izlab kelgandim. Bilasan kichkinaligimdan rasm chizishga ishtiyoq kuchli edi. Bir kuni shu kompaniya haqida ma'lumot eshitdim, bu yerda mahoratli dizaynerlar ishga olishar ekan

- Demak kompaniyamizga ishga kelibsan-da ? Qanday yaxshi ! Endi birga ishlaymiz.

- Sen ham shu yerda ishlaysanmi ?

- Bu kompaniya mening akamga tegishli

— Men yana hayratlandim, yoshlikdagi dugonamning akasi bu kompaniya egasimi ? Ular bir paytlar huddi biz kabi nochor, kambag'al oiladan edi. Ular bu darajaga qanday yetishdi ?

- Hozir akam keladi. Sen unga dizaynerlikdan habaring borligini, ishga olishni aytishing kerak

- Tushundim...

— Bir chetda biz suhbatni davom etar ekanmiz men uning ustki kiyimiga qarardim. U avvalgidek soda ko'rinmas edi. Butunlay o'zgarib ketgan edi... Egnidagi bu kiyim anchagina qimmat ko'rinardi

- G'iybat qilishdan boshqa ishingiz yo'qmi ? Ishingizni qiling, bu yerda hech kim bekorchi qolmaydi !

— sovuq ohangda gapirdi bir yigit. Men u tomon qaradim, u xodimlarga qattiqqo'llik bilan buyruq berib baqirardi.

- Unga e'tibor berma. U o'zi shunday, qo'pol yigit. Muz yurak, hech kimni ayab o'tirmaydi-ya !

- U xodimlarga yaxshilikcha tushuntirishni mumkin edi.

- U bobosidan boshqa hech kimga yumshoq gapirmaydi. Bobosi uchun har narsaga tayyor...shu axmoq qayerdan ham paydo bo'ldi o'zi boshimga bitgan balo bo'ldi bu

- Nega undan deyapsan ? O'rtangizda qandaydir narsa bormi ?

- Uning bobosi kasal, vafotidan avval uning to'yni ko'rishni istarmish. Kim va Jeonlar oilasi azaldan juda yaqin. Lekin ular bizdan ancha boy. Shuning uchun onam unga meni turmushga bermoqchi

- Yaxshi emasmi ? Mazza qilib yashaysan.

- Sen bilmaysan, u hayvondan battar. Maxluq u, Maxluq !

— Men yana o'sha yigit tomon qaradim. U qo'pol ko'rinishi mumkin edi. Lekin u aytganchalik maxluq bo'lishiga ishona olmayman ? U nima qilgan-ki maxluq bo'ladi ?

- Men senga hali u maxluqni ko'rsatmadim ?

— Yigitning sovuq ovozi uni tanasini zirqiratdi. Men uning ko'zlaridagi qo'rquvni ko'ra olardim. Yigit yaqinlashib qizni devorga siqdi, odamlar bor lekin hech biri e'tibor bermasdi o'z ishini qilardi...

- Nima qilyapsan uzoqroq tur

- Nega ? Axir bo'lajak xotinimsan

— Har bir gaplarida yigit unga yaqinlashardi. Men esa hech nima qila olmadim, ularning muamosiga aralashishga haqqim yo'q edi.

- Bu yerda nima bo'lyapti ?

— Kompaniya eshigidan kirib kelayotgan yigit to'g'ri biz tomon kelardi. Qizni devor tomon siqib turgan yigit esa qizdan uzoqlashib o'sha yigitga qaradi

- Singling meni sog'inib qolibdi. Unga vaqt ajratmoqchi edim ammo bizning illiq daqiqalarimizni buzding do'stim ! Sen bilan hali ishimiz tugamadi yana alohida davom etamiz

— Gapini yakunlab ketdi qo'pol yigit. Biz bilan esa biroz avval kelgan yana bir yigit turardi. Tahmin qila olaman-ki bu Serining akasi

- Aka vaqtida keldingiz...

- U senga hech narsa qilmadimi ?

- Yo'q. Aka bu to'yni toxtatish kerak ! Men bu maxluqga turmushga chiqishni istamayman

- Men ham istamayman, ammo onamni bilasan. U allaqachon to'y kunini ham belgilab qo'ygan

- Bu to'y bo'lmaydi. Agar shunday bo'lsa, va'da beraman-ki men qochib ketaman !

— Qiz ko'zlarida yosh bilan yugurib ketib qoldi. Endi mening oldimda faqat o'sha yigit turardi.
U yugurib ketayotgan singlisi tomon birzum tikilib, so'ngra menga yuzlandi

- Isming Minsu, to'g'rimi ?

- Ha, Siz Taehyungmi ?

- Ha, bu yerga ish izlab kelgan bir qiz haqida menga habar berishdi. Bu sen ekansan-da

- Men dizaynerlar olishingizni bilib bu yerda keldim. Lekin hech ham o'ylama edim bu sizlarning kompaniyangiz deb

- 5 yil ichida biz juda ko'p qiyinchiliklar ko'rdik. Lekin keyin hammasi yaxshilana boshladi...mayli gap ko'paytirmayman, ertadan ish boshashing mumkin

— Men ich-ichimdan hursand bo'lib ketdim. Lekin buni sezdirmadim. Shunchaki u bilan xayrlashin kompaniyadan chiqdim. Qanchalar hursand ekanligimni tassavur ham qilolmaysiz ! Men avtobus bekati tomon ketar ekanman qandaydir baqirish ovozlarini eshita boshladim. Men atrofga nazar tashladim. Mashinalar turar joyida ikki yigit mushtlashar edi. U yerda ularni ajratmoqchi bo'layotgan bir qiz ham bor edi.

- Uning kiyimi Seriniki bilan o'xshash emasmi ?

— Qoshlarimni ko'tardim. Qiziqish ustunlik qilib ularni ko'rish uchun yaqinroq borishga qaror qildim. Yaqindan ularni kuzatishga harakat qilar ekanman ko'zlarim hayrat ila kattalashdi. Bu qiz Seri edi.
Men u yerga yugurdim. Seri tinmay yig'lab ularni ajratishga harakat qilardi, lekin yigit toxtamasdan tagidagi yigitni topposlardi.

- Jungkook, iltimos bas qil. Uni o'ldirib qo'yasan !

— Serining nafasi titrardi. Yigit toxtamasdi, ketma - ket zarbalar berar edi. Bu o'sha yigit...Kompaniyadagi qo'pol yigit edi. Men Serini qo'lidan tutdim. O'sha qo'pol yigit tagiga bostirin do'pposlayotgan shaxsning kim ekanligini bilishga harakat qilib chetdan qaradim.

- Aka ?????

— Bu mening akam edi. Uzoq vaqt ko'rishmagan bo'lsakda men uni tezda tanidim. Endi men ham ularni ajratishga qo'shilmasam bo'lmas edi. Axir, u mening akam !

- Janob, bas qiling ! Iltimos toxtang

- Sen nega aralashyapsan ? Yo'qol bu yerdan !

- U mening akam. Iltimos uni urmang

— Men unga qaraganimda g'azabdan ko'zlari qonga to'lganini seza boshladim. Akam unga nima qilgan-ki bu darajada uni do'pposladi ? Men ularning o'rtasiga tushib o'z tanam bilan akamni himoya qilishga urindim. Uni qo'llarim bilan to'sdim

- Nima karmisan ??? Men senga yo'qol dedim !!!

- U mening akam !!! Uni urishingizga shunchaki qarab turamanmi ?

- N-nima ? U sening akangmi ?

— So'radi Seri qaltiroq ovozlari bilan. Men tushunmay qoldim, bu yerda nima bo'lyapti o'zi ?

- Ha, u mening akam. Bu yerda nimalar bo'lyapti o'zi ? Menga ham tushuntiring ?

- Men....Men va akang bir yildan beri munosabatda biz...lekin bilasan, yaqinda to'yim...

- Akamning do'pposlanishiga sabab nima ?

— Seri menga hammasini gapira boshladi. Yonidagi o'sha yigit esa unga g'azab aralash nafrat bilan qarab turardi.

Flashback : pov Seri — Men yugirib o'z kobinetimga kirdim.

Kobinetimning derazisini ochib mayin esayotgan shamoldan biroz tinchlanishga harakat qilar ekanman, deraza tagida bir yigit turardi. Men uni ko'rdim-u yuragim baxtdan yorishdi ! Qanday qilib kompaniyadan chiqqanimni o'zim ham bilmay qoldim. Lekin anglaganim uni juda qattiq sog'ingan edim. O'ylab o'tirmay uning bag'rida sakradim. Bo'yniga qo'llarimni o'rab uni mahkam quchdim.

- Yig'ladingmi Seri ?

- Bu hozir muhim emas. Eng muhimi hozir sen yonimdasan... Seni sog'indim sevgilim.

- Men ham. Va'da beraman, seni bu axmoqga berib qo'ymayman ! Birga qochib ketamiz. Uzoqlarga...

— U javob meni mahkam quchib turardi. Belimda uning qo'llarini his qilganimda ichimdan hayajonli titroq chiqib ketdi. Lekin men bir narsani unutdim. U shu yerda edi...osha iflos, maxluq shu yerda edi ! Ikkimiz ham bir birimizdan ajralmagan holda qimirlamay turar ekanmiz, qarsak ovozlari yangrashidan men muzlab kettim. Tezda undan uzoqlashdim.

- Romantik lahzalaringizni buzib yubormadimmi ?

- Jungkook, men senga hammasini tushuntirib beraman. Bu yigit....

- Tushunib bo'ldim. Qayerga qochishni rejalashtiryapsiz ? O'liklar dunyosiga sayohatga borishni istamaysizmi mobodo ?

— U biz tomon yaqinlashib kelardi. Qo'lida sigaret turardi, deyarli yarimlangan. U yonimdagi yigitga yaqinlashdi. Men unga nimadir qilib qo'yadi deb qo'rqa boshladim. Shunday ham qildi. U sigaretni uning qo'llariga qattiq bosdi. Yigit og'riq bilan baqirdi, issiq cho'g uning qo'lini kudirardi

- Yo'q, Jungkook unday qilma ! Unga tegma !

— U kuygan qo'lini ushlab yerga yiqildi. Bundan foydalangan Jungkook uni ustiga chiqib qattiq musht tushira boshladi. Men qo'rquvdan yig'lay boshladim. Uni qanchalik toxtatishga harakat qilmayin, harakatlarim foydasiz edi. Uni toxtatishga kuchim yetmasdi

Comeback

- Xullas hammasi, shunday boshlandi. Chunki men uni sevaman !!!

— Shokdan og'zim lang ochildi. Bunday voqeani hech ham kutmagan edim )

- Biz bir - birimizni juda qattiq yaxshi ko'ramiz...

- Bu mening muamoyimmi ? Menga bunday axmoqona his tuyg'ular haqida gapirmang. To'y yaqin !

- Boshqa bir iloj bordir ? Men bu to'yni xohlamayman. To'g'ri, Jeonlar va Kimlar oilasi yaqin bo'lishi mumkin. O'zimizni tiklash uchun sen pul bilan akamga yordam qilgan bo'lishing mumkin. Lekin bu senga turmushga chiqaman degani emas ! Boshqa qiz top ! Qanday bo'lmasin men u bilan qochib ketaman. Aks holda o'zimni O'LDIRAMAN...!!!

- qo'lingdan kelmaydigan ish bilan menga tahdid qilma.

— Men ularni jim eshitdim. Hali ham akamning oldida turardim. Tan olishim kerak uni sogindim. Axir u mening bilan tug'ilib birga o'sgan akam.

- Seri to'g'ri gapiryapti. Boshqa qiz top ! Seri faqat meniki.

- Bu oson deb o'ylaysanmi, yigitcha ? Tassavur qilaylik ! Senga Serini berdim ham deylik, endi buni evaziga singlingni so'rasam, menga topshirgan bo'larmiding ?

— Uning bu savolini men kutmagan ham edim. Bu men uchun jiddiy savol edi. Men akam tomon sekin qaradim, u qarshisidagi yigitda qaradi va qat'iy va tezda javob qaytardi.

- Ha ! Istaysang bu tassavurni haqiqatga aylantiraman ! Singlim seniki !

CAPTIVE HEART | KIM MINSU
Часть - 1
— Надеюсь, вам понравился фанфик !
— Фанфик был написан для этого канала @kawasaki_fanfic

Вечные воспоминания

2025-03-29T10:09:39.179Z

– Даже если ты далеко, в моих воспоминаниях ты жив...

Saroyning taxt zali yo'laklari bo'ylab tashlanayotgan mag'rur qadam tovushlari havoda aks-sado berardi. ovoz qulog'iga chalingan odamlarning bari hayajon ila intiqlik bilan taxt zalining eshigi ochilishini kutardi. Og'ir eshiklar g'iyqillab ochila boshladi. Shu lahzada barcha nigohlar eshik tomon qadaldi.
Ikki qo'riqchi bilan birga baland bo'yli, mag'rur qiyofali erkak kirar ekan saroy ahli beixtiyor hurmat ila egilib tazim qilishdi. U ohista javoban bosh irg'ab to'g'risida joylashgan taxtga qaradi.

- Shahzodam...

Qo'riqchi uni asta taxt tomon yo'naltirar ekan uning ichida qandaydir g'alati his faydo bo'ldi. Go'yo bu taxt allaqachon uning taqdiri ekanligini his qilayotganday edi. U taxt tomon yura boshlar ekan bezovtalanish hissini ham his qilmay qolmadi. U Taxt zinasiga chiqqach bir lahza atrofga ko'z yugurtirdi. Zaldagi yuzlab odamlar jim. U Og'ir nafas olgancha nihoyat taxtga o'tirdi. Qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan taxt suyaklarigacha sovuqlik taratardi. Bir kun kelib bu taxt egasi bo'lishini kutmagan edi...u o'zini bunga sira loyiq ko'rmasdi. Yana zal eshigi g'iychillab ochildi...Ha bu uning otasi, xalqning ishonchini yillar davomida sindirmay, har qanday paytda ularni ximoyaga olgan qirol...U taxtni egalagan o'g'li tomon qaradi

- Men yillar davomida bu yurtni boshqardim o'g'lim...janglar ko'rdim, dushmanlarni mag'lub qildm. Endi esa sening vaqting keldi. Adolatli bo'l, lekin zaiflikka yo'l qo'l qo'yma. Mehribon bo'l, lekin ishonuvchan bo'lma. Qo'rqma, lekin har doim ehtiyotkor bo'l. Xalqni senga ishonib topshirdim meni afsuslantirma

- Men bu yurtning qonuniy vorisi bugun taxtni qabul qilarkanman...xalqim oldida qasam ichaman! Men xalqimning dardiga befarq bo'lmayman, kuchsizlarni himoya qilaman va dushmanlarim oldida hech qachon bosh egmayman. Yurtimizga tinchlik hukmronlik qiladi. va'da beraman...

U qasamyodni yakunlar ekan lashkarboshi, saroy amaldorlari, umuman butun xalq uni qarsaklar bilan olqishlay boshladi. To'satdan zalda qo'llarida patnus bilan xizmatchilar faydo bo'la boshladi, ular stollar ustida noz-u nematlar bilan to'ldirishar edi. Ziyofat endi boshlangan edi...Zalda mayin kuy yangray boshladi, hamma o'z o'zi bilan band. Ba'zilar sevganini raqsga taklif qilardi ba'zilar esa qorin to'yg'izish bilan ovora.
Bularni diqqat bilan taxt vorisi kuzatar ekan uning oldiga bir qo'riqchi kelib qulog'iga pichirladi.

- Onangiz shu yerda, u malika Sana bilan birga raqs tushishingizni istayapti

- Sana bilan? Uni hatto ko'rishni ham istamayman!

U ohista xo'rsingancha raqs tushayotganlarni tomosha qilishga qaytar ekan bir chetda qasrning uzun devorlari ortida huddi u kabi raqsni kuzatayotgan qizni ko'rdi

- Anavi qiz kim...?

So'radi u qo'riqchidan lablari ustiga qo'llarini qo'ygancha qizga qarab

- U qiz bir kambag'al dehqonchining qizi. ziyofat tayyorgarligida yordam berishi uchun saroyga olib kirilgan

- Tushunarli...Ertaga uning otasi bilan shaxsan o'zim ko'rishishni istayman. Sharoitini qandayligini o'z ko'zim bilan ko'ray

Qo'riqchi uning amriga bo'ysingancha bosh egdi va uning yonida yana toshdek turishda davom etdi.

(time skip)

Quyosh asta-sekin ko'tarilib, saroyning uzun devorlarini iliq nurlari bilan silay boshladi. Sharqdan esgan yengil shabada saroy bog'laridagi yaproqlarni ohista tebratardi. Havoda osmonda erkin uchayotgan qushlarning chiriqlashi-yu shamoldan shitirlayotgan yaproqlarning ovozi mayin eshitilardi

ko'zlari quyosh nuridan qamashgan xalqning yangi qiroli bugun yangicha kun bilan tongni qarshi oldi. U ohista xo'rsinib divandan turdi va kiyimlarini kiyib taxt zali bo'ylab qadam bosdi...zalga kirib o'sha qimmatbaho taxtga og'rligini tashlab sekin o'tridi va yana o'sha g'alati tuyg'uni his qildi. Sovuqlik, bezovtalanish...U taxtning ikki chetida haykal misoli qotib turgan ikki qo'riqchilaridan biriga qarab murojaat qildi.

- Saroy otboqariga ayt, otlarni tayyorlasin. Meni kecha aytgan dehqonching oldiga olib borasan

- Amringiz bajo, hazrat....

Qo'riqchi unga bosh egib xonadan chiqdi-yu otboqarga hazratining amrini yetkazishga yugurdi.

- hoy otboqar, otlar yetarlicha to'yinganmi?

- Ha albatta, nega?

- savol bermay men aytgan ishni qil, hoziroq uch otni tayyorla.

Otboqar bosh irg'ab ot xonaga kirib ketdi. Bir necha daqiqalardan so'ng esa qo'riqchilarning baland ovozi eshitildi

- Qirolimiz kelmoqda. Ehtirom bajo keltirishga shay bo'ling

Jungkook ot xona tomon yurar ekan hamma hurmat bilan unga ehtirom ko'rsatdi. U otlarning birini ohista egalladi

- Kettik, yo'l ko'rsat menga

Qo'riqchi ham otga mingashgancha uni dehqonning uyi tomon yetaklay ketti. Ular saroydan uzoqlashar ekan yo'llari tor kichik bir qishloqni uchratishdi

- Yetib keldik....Dehqonning uyi anavi yerda

Qo'riqchi uy tomon bosh irg'ar ekan uning ko'zlari biroz kattalashdi. Qanday qilib bunday xaroba uyda yashash mumkin? U otidan tushib uyning eshigi oldiga bordi va taqqilatdi. Eski taxtadan bo'lgan eshik g'ichillab ochilib bir keksa chol chiqdi

- Kim kerek?

Keksa cholning so'rovidan u hayratlanib qoshlarini ko'tardi. Ortida turgan qo'riqchiga bir nazar tashladida jilmaygancha cholga javob berdi

- Men bu yerdan uncha uzoq bo'lmagan qishloqda yashayman, shu yerlarda biroz sayr qilmoqchi edim ammo hozir juda chanqadim va sizni bezovta qilishga majbur bo'ldim. Ming bor uzr

- rostanmi? ko'rinishingdan huddi badavlat oilada o'sgandeksan o'g'lim...Mayli, qizim suv olib chiq.

Chol qizga murojaat qildi asta. Bir necha soniyadan so'ng qiz qo'lida suv bilan chiqdi.

- suv so'raganmidingiz ota...?

ko'zlari quyosh nuridan qamashgan xalqning yangi qiroli bugun yangicha kun bilan tongni qarshi oldi. U ohista xo'rsinib divandan turdi va kiyimlarini kiyib taxt zali bo'ylab qadam bosdi...zalga kirib o'sha qimmatbaho taxtga og'rligini tashlab sekin o'tridi va yana o'sha g'alati tuyg'uni his qildi. Sovuqlik, bezovtalanish...U taxtning ikki chetida haykal misoli qotib turgan ikki qo'riqchilaridan biriga qarab murojaat qildi.

- Saroy otboqariga ayt, otlarni tayyorlasin. Meni kecha aytgan dehqonching oldiga olib borasan

- Amringiz bajo, hazrat....

Qo'riqchi unga bosh egib xonadan chiqdi-yu otboqarga hazratining amrini yetkazishga yugurdi.

- hoy otboqar, otlar yetarlicha to'yinganmi?

- Ha albatta, nega?

- savol bermay men aytgan ishni qil, hoziroq uch otni tayyorla.

Otboqar bosh irg'ab ot xonaga kirib ketdi. Bir necha daqiqalardan so'ng esa qo'riqchilarning baland ovozi eshitildi

- Qirolimiz kelmoqda. Ehtirom bajo keltirishga shay bo'ling

Jungkook ot xona tomon yurar ekan hamma hurmat bilan unga ehtirom ko'rsatdi. U otlarning birini ohista egalladi

- Kettik, yo'l ko'rsat menga

Qo'riqchi ham otga mingashgancha uni dehqonning uyi tomon yetaklay ketti. Ular saroydan uzoqlashar ekan yo'llari tor kichik bir qishloqni uchratishdi

- Yetib keldik....Dehqonning uyi anavi yerda

Qo'riqchi uy tomon bosh irg'ar ekan uning ko'zlari biroz kattalashdi. Qanday qilib bunday xaroba uyda yashash mumkin? U otidan tushib uyning eshigi oldiga bordi va taqqilatdi. Eski taxtadan bo'lgan eshik g'ichillab ochilib bir keksa chol chiqdi

- Kim kerek?

Keksa cholning so'rovidan u hayratlanib qoshlarini ko'tardi. Ortida turgan qo'riqchiga bir nazar tashladida jilmaygancha cholga javob berdi

- Men bu yerdan uncha uzoq bo'lmagan qishloqda yashayman, shu yerlarda biroz sayr qilmoqchi edim ammo hozir juda chanqadim va sizni bezovta qilishga majbur bo'ldim. Ming bor uzr

- rostanmi? ko'rinishingdan huddi badavlat oilada o'sgandeksan o'g'lim...Mayli, qizim suv olib chiq.

Chol qizga murojaat qildi asta. Bir necha soniyadan so'ng qiz qo'lida suv bilan chiqdi.

- suv so'raganmidingiz ota...?

Kim Minsu 18 yoshda. Dehqonchining qizi.

- Ha, anavi yigirga ber.

Qiz bosh irg'ab suvni unga uzatdi. Lekin hatto uning yuziga qarab qo'ymadi. Jungkook suvni uning qo'lidan olayotganda ataylab barmoqlarini uning qo'liga tekkizar edi. Buni sezgan qiz tezda qo'llarini tortib olib uyga kirib ketdi

- qizningiz juda tortinchoq ko'rinadi. Uning ismi nima...?

- Nega so'rayapsan, nima yoqtirib qoldingmi? (Chol hazil qilib kulib qo'ydi) Minsu uning ismi

- Yoqtirish? Menda bunday tuyg'ular bo'lmagan. Mayli, Inkor etmayman u latofatli...

O'zining gapiga ohista jilmaygancha suvni ichdi va bo'sh idishni cholga qaytardi

- suv uchun rahmat. Bu yerga yana kelib tursam qarshi emasmisiz? Uyingiz atrofidagi o'rmonli manzara juda chiroyli

- Nega endi? Albatta kelaver o'glim

- Kelishdik, men ertaga ham kelaman. Sizga o'z qishlog'imdan sovg'a olib kelaman mehribonligingiz menga yoqib qoldi

- Sovg'a? Og'lim men hatto seni ismingmi bilmayman

- Jungkook....meni shunchaki Jungkook deb chaqirishingiz mumkin. Hozir esa men ketishim kerak

U yana ohirgi martta cholga samimiy jilmaygancha otiga o'tirdi va ketishdan avval uyni yaxshilab o'rganishga harakat qildi. Go'yo yana o'sha qizni ko'rishga harakat qilayotgandek edi....

1 qism tamom. Hikoya sizga ma'qul keladi deb umiq qilaman xato va kamchilik uchun uzr....aktiv bo'ling bundan zo'rlari hali oldinda

#author:Kim Yuna

MY CHEATER HUSBAND

2025-03-21T14:31:46.441Z

- Sizdan nafratlanaman

- Men esa seni juda yaxshi ko'raman, xo'sh endi tanla qay biri yashab qolsin? Minsumi yoki Mariyaning onasi...?

Ayni damda avtoxalokat tufayli vafot etgani oilasiga yetib borgan Minsu haqida mish-mishlar...va ayni damda u shu yerda? Bu odamni o'ylantirib qo'yishi mumkin. Avvaliga Minsu vafot etgani haqida xabar tarqaldi, ammo u tirik...Qiziq buni uning oilasi biladimi?

- Senga o'n daqiqa vaqt beraman, o'ylab olishing uchun bu yetarli.

- ularni qo'yib yuboring, bizning o'rtamizdagi muamoga ularning aloqasi yo'q. Mana meni o'ldiring! Sevgilingizni men o'ldirganman...

Jungkookning gaplarindan keyin dovdirab qolgan IU qo'riqchilar qo'lidan chiqib Jungkookning otasining oldiga yugurdi-yu uning oldida tiz cho'kdi

- Iltimos...iltimos qilaman u o'lmasin, men o'limga loyiqman unga nisbatan ko'p nohaqliklar qildim, ammo hozir men uni baxtli yashashini xohlayman. O'z oilasi bilan...

- ouvvv bizning Iu nahotki kimdir uchun birinchi martta harakat qilmoqda? Mayli... (ohista jilmaydi) hech kimni o'ldirmayman. Lekin ayni damda men Minsu kelinim bilan suhbatlashmoqchiman

Jungkookning otasi mayda-mayda qadamlar bilan shoshilmay Minsuning oldiga yetib bordi va uning tuproqdan chang bo'lib ketgan sochlarini ohista siladi.

- UNDAN QO'LINGNI TORT!!

Jungkook bor ovozi bilan baqirdi. Uning otasi esa Jungkookga qarab jilmayib uning sochlaridan silashda davom etti, Minsu uning qo'llarini teginishini his qilganda titrab ketardi.
Jungkookning otasi jilmayishdan birdan jiddiy yuz qiyofasiga o'tdi va uning sochidan tortib yerga yiqitdi va xon ustida turgan narsaga qaradi

(qizdirilgan temir)

- qizdirilgan temirni olib keling.

Qo'riqchilar shosha-pisha harakat qila boshlashdi. Biri Minsuni yerga mahkamlab qo'llaridan ushlasa ikkinchisi uning kiyimlarini yechardi.
Jungkook nogironlar aravasidan turishga urunib qimirlardi, ammo avtoxalokat tufayli uning oyoq suyaklari shkastlangan edi

- TOXTANG!!!!!

- Davom eting...

Minsuning ko'zlari olovdek yonardi, ko'zlari o'sha issiq temirda edi...qancha harakat qilmasin qo'riqchilarga kuchi yetmasdi. Birdan u tanasiga yaqinlashgan issiqlikni his qildi.

- Juda issiq bo'lsa kerak a...?

Issiq temir uning tanasiga yanada yaqinlashdi...

>>>>>>>>>>
Deraza ichidan tashqarida yog'ayotgan yomg'irni tomosha qilayotgan Tina telefon bilan band bo'lgan Taehyungga qaradi va chuqur xo'rsindi. Buni sezib u darrov telefondan boshini ko'tarib Tinaga qaradi

- Nimadir bo'ldimi?

- Negadir yuragim juda g'ash...

- Nega bunday bo'lyapti? Nimani o'ylayapsan?

- O'sha qidirilayotgan qiz... Men uning suratini ko'rdim va amin bo'ldimki men u qizni juda yaxshi taniyman
Maktabda o'qiyotgan paytlarim o'sha qiz bilan ko'p roparo kelardm. U mendan o'zini olib qochardi va bir martta makbatdagi bezori qizlar uni mazax qilib hatto urishganini ko'rganman

- Rostanmi? Bu qiz aynan u ekanligiga ishonching komilmi?

- Ha uni suratini ko'rganimdan so'ng buni sezdim...Jungkook hozirgi turmush o'rtog'ini yuzini ommaga oshkor qilaman, doim u haqida juda kam ma'lumot bergan.

- O'sha qiz Jungkook uylangan qiz bo'lishi mumkin deb o'ylaysanmi?

- Bilmayman, ammo juda shubhali. Uning ismi ham Minsu edi to'g'rimi...?

- Ha.

- Taeh iltimos qilaman, Jungkook bilan bir martta hech bo'lmasa telefon orqali gaplashib ko'ring

Taehyung biroz o'ylanib qoldi, so'ngra uh tortgancha sekin telefonini oldi va qo'ng'iroq qilish u yoqda tursin eslasa yuragiga og'riq kiradigan raqamni terdi.

Qo'ng'iroq qilish davom etar ekan nihoyat javob berildi

- Jungkook...?

Hech qanday javob kelmadi.

- Meni eshityapsanmi Jungkook? Men Taehyungman

Yana bir necha sekundlik sukunat ortidan Taehyung qichqiriq ovozini eshitdi
O'sha ovoz: " - yo'q! Minsuni qo'yib yubor!!!!
- Qo'yib yuboraman albatta...narigi dunyoga" shu kabi so'zlarni telefon ortidan eshitib turgan Taehyungning yuzi birdan oqarib ketti

- Taehyung nima bo'ldi? U javob berdimi?

- Men ketishim kerak

- Taehyung! Nimalar bo'lyapti? Tushuntirib bering.

Tina Taehyungning ortidan yurardi, ammo javob olishga ulgurmasidan Taehyung mashinaga o'tirdi-yu ketti...

MY CHEATER HUSBAND

2025-03-21T14:28:05.770Z

- Sizdan nafratlanaman

- Men esa seni juda yaxshi ko'raman, xo'sh endi tanla qay biri yashab qolsin? Minsumi yoki Mariyaning onasi...?

- Senga o'n daqiqa vaqt beraman, o'ylab olishing uchun bu yetarli.

- ularni qo'yib yuboring, bizning o'rtamizdagi muamoga ularning aloqasi yo'q. Mana meni o'ldiring! Sevgilingizni men o'ldirganman...

Jungkookning gaplarindan keyin dovdirab qolgan IU qo'riqchilar qo'lidan chiqib Jungkookning otasining oldiga yugurdi-yu uning oldida tiz cho'kdi

- Iltimos...iltimos qilaman u o'lmasin, men o'limga loyiqman unga nisbatan ko'p nohaqliklar qildim, ammo hozir men uni baxtli yashashini xohlayman. O'z oilasi bilan...

- ouvvv bizning Iu nahotki kimdir uchun birinchi martta harakat qilmoqda? Mayli... (ohista jilmaydi) hech kimni o'ldirmayman. Lekin ayni damda men Minsu kelinim bilan suhbatlashmoqchiman

Jungkookning otasi mayda-mayda qadamlar bilan shoshilmay Minsuning oldiga yetib bordi va uning tuproqdan chang bo'lib ketgan sochlarini ohista siladi.

- UNDAN QO'LINGNI TORT!!

(qizdirilgan temir)

- qizdirilgan temirni olib keling.

- TOXTANG!!!!!

- Davom eting...

Minsuning ko'zlari olovdek yonardi, ko'zlari o'sha issiq temirda edi...qancha harakat qilmasin qo'riqchilarga kuchi yetmasdi. Birdan u tanasiga yaqinlashgan issiqlikni his qildi.

- Juda issiq bo'lsa kerak a...?

Issiq temir uning tanasiga yanada yaqinlashdi...

- Nimadir bo'ldimi?

- Negadir yuragim juda g'ash...

- Nega bunday bo'lyapti? Nimani o'ylayapsan?

- Rostanmi? Bu qiz aynan u ekanligiga ishonching komilmi?

- Ha uni suratini ko'rganimdan so'ng buni sezdim...Jungkook hozirgi turmush o'rtog'ini yuzini ommaga oshkor qilaman, doim u haqida juda kam ma'lumot bergan.

- O'sha qiz Jungkook uylangan qiz bo'lishi mumkin deb o'ylaysanmi?

- Bilmayman, ammo juda shubhali. Uning ismi ham Minsu edi to'g'rimi...?

- Ha.

- Taeh iltimos qilaman, Jungkook bilan bir martta hech bo'lmasa telefon orqali gaplashib ko'ring

Taehyung biroz o'ylanib qoldi, so'ngra uh tortgancha sekin telefonini oldi va qo'ng'iroq qilish u yoqda tursin eslasa yuragiga og'riq kiradigan raqamni terdi.

Qo'ng'iroq qilish davom etar ekan nihoyat javob berildi

- Jungkook...?

Hech qanday javob kelmadi.

- Meni eshityapsanmi Jungkook? Men Taehyungman

- Taehyung nima bo'ldi? U javob berdimi?

- Men ketishim kerak

- Taehyung! Nimalar bo'lyapti? Tushuntirib bering.

Tina Taehyungning ortidan yurardi, ammo javob olishga ulgurmasidan Taehyung mashinaga o'tirdi-yu ketti...

MARRIAGE WITHOUT LOVE

2025-03-01T16:24:26.072Z

" Hayotda ba'zan odamlar o‘z xohishlariga qarshi qaror qabul qilishga majbur bo‘lishadi. Kimdir sevgisiz, majburiyat yoki moddiy sabablarga ko‘ra nikohga rozi bo‘lishi mumkin. Sizningcha, bunday qaror inson hayotida baxt keltirishi yoki salbiy natija berishi mumkinmi? Keling buni hikoya davomida ko'rib chiqamiz."

Qiz yotoqxonada tizzalariga boshini qo'ygancha bu turmushdan keyingi hayoti qanday kechishi haqida o'ylab hayol surar edi bu juda og'ir va qiyin tanlov bo'lgan bo'lsa ham u shu yo'ldan borishni tanlagan edi...Birdan xona eshigi shiddan bilan ochildi va uzun bo'yi erkak kirib keldi.
Uning ko‘zlari sovuq, yurishi beparvo. Bir zum ham qizga qaramadi. Go'yo u yo'qdek. Qo'lidagi charm kurtkasini stulga tashlab, qizga yuzlandi.

- Agar o‘zingcha mening rafiqam bo‘lishga harakat qilmoqchi bo‘lsang, bundan darrov voz kech meni shunchaki oddiy Jungkookdek ko'r va hech qanday his tuyg'ular haqida o'ylama.

- men faqat onangizning iltimosi bilan shu yerdaman…

Jungkook achchiq kulib qo'ydi uning so'zlariga

– Onam uchunmi? Ajoyib...Demak, faqatgina men emas, sen ham majbursan, shundaymi?

U sekin unga yaqinlashdi. Minsu ortga tasirlandi, yuragi tez ura boshladi. Lekin Jungkook undan yana uzoqlashdi va yonidan o‘tib ketdi-yu xonasining eshigini qarsillatib yopdi.
Bu nikohga sevgidan emas, majburiyatdan iborat edi. Jungkook esa uni hatto inson deb ham hisoblamasdi. U shunchaki oilaviy kelishuvning bir qismi edi, xolos. U uydan chiqib ketganiga ikki soat bo'ldi shunga qaramay qiz uni kutardi…Lekin bilardi. Jungkook yana klubga ketganini.

TIME SKIP

Tong otib Minsu ohista ko'zlarini ochdi va yotoqxonada hech kim yoqligini ko'rdi u endi hamom tomon yo'l olayotganda birdan eshik shiddat bilan taqillay boshladi. Minsu avvaliga bu Jungkook deb o'ylaydi va eshikni ochishi bilan ichkariga qora kiyimdagi bir nechta erkaklar kirdi.

– Jungkook qani?!

Minsu bir qadam ortga yurdi. Bu odamlar kim? U bu shaxslarni avval ko'rmagan edi.

Erkaklardan biri unga yaqinlashdi

– Biz senga savol berdik! U qayerda?!

- Men…men bilmayman...

- oh demak aytmaysan...? Yaxshi, Unda u kelguncha senga biroz tarbiya beramiz...

Minsu avval hech qachon bunday qo‘rquvni his qilmagan edi. Uning ko'zlari kattalasha boshladi

– Men hech narsa bilmayman…(shu so'zni takror va takror aytaverdi )

Erkakning hafsalasi pir bo'lib ortidan pichoqni oldi-da yuziga yaqin olib keldi.

- Unda Jungkook uchun qimmatli narsani yo'q qilishga to‘g‘ri keladi, (jilmaydi)

- Yo'q…Iltimos...

U qorquvdan dir-dir tirtrab orqaga qadam tashlardi. Birdan eshik ochildi va Jungkook kirib keldi... Yuzida hech qanday hissiyot yo'q faqat g'azab, faqat zulmat.

U shunchaki oldinga yurdi. Sekin...lekin har bir qadamidagi ovozlar erkaklarni qo'rqita boshladi

- Kim ruxsat berdi?

. Jungkook bir qadam oldinga yurdi va qizning qo'lini siqib turgan odamga qattiq tikildi.

- qo'yib yubor!

Lekin hech kim qimirlamadi.
Shu onda Jungkook hech qanday ogohlantirishsiz oldinga qadam qo'ydi
Jungkook Minsuni ushlab turgan erkakni devorga zarba bilan itarib urdi. Minsu esa hamon qo'rquvdan oziga kela olmagandi. Lekin Jungkookning harakatlari… o'zgacha tuyular edi. U hech qanday shoshqaloqlik qilmasdi. lekin har bir zarbasi o'limga olib boradigan darajada kuchli edi.
Bir necha daqiqa ichida barcha erkaklar polga yiqilgan edi ularning hech biri harakatlana olmasdi.
Jungkook Minsu yuzlandi va...

- Xonangga kir

Minsu bir zum ikkilanib turdi, so'ng tezda xonasiga kirib ketti.
Jungkook yerda yotgan erkaklarga yaqinlashib, ularga boshdan oyoq tikildi

- Kim sizni yubordi?

Erkaklardan bir-biriga qarab qolishdi.

- Uni kimligini yaxshi bilasan. U seni kutyapti...Yo'q qilish uchun

- Eunwoomi...? Nima u ustimdan kulyaptimi? (kuladi) Buni hatto tushida ham amalga oshira olmaydi.

- Sizni bu yerga men haqimda bilish uchun yubordi. Shundaymi?

Ularning biri asta bosh irg'adi.

- Siz noto'g'ri odam bilan o'ynayapsiz...

U qo'riqchilariga imo qildi. Darhol ikki yirik gavdali odam ichkariga kirdi.

– Ularni yo'q qiling.

Erkaklar bu so‘zlarni eshitgach, qochishga urinishdi, lekin qo'riqchilar ularni ushlab, polga bosib oldi.

Jungkook sekin ortga o'girildi va xotirjamlik bilan zinadan yuqoriga ko'tarilib Minsuning xonasiga tomon yo'l oldi. Xonaga kirgach Minsu darhol u tomon qaradi.

- Endi ular senga tegishmaydi...chunki sen menikisan

- Men sizniki emasman...hech qachon bunday bo'lmaydi (pichirladi Minsu, ovozida titroq bor edi.)

Jungkook yengil jilmaydi.

– Unda nega ketmading?

Bu savol Minsuni joyiga mixlab qo'ydi.
Jungkook unga shafqatsizlarcha munosabatda bo‘lar, hech qachon unga mehr ko‘rsatmasdi. Lekin Minsu baribir qolgandi. Qo‘rqib, yelkasini qisib yashasa ham qolgand...Birdan Jungkook Minsuning yuzini kafti bilan ohista siladi.

- Menga qara.

Minsu nigohlarini ko‘tarishga qo‘rqardi. Jungkook bir soniya ham sabr qilmadi u qo‘li bilan qizning iyagini mahkam ushlab, yuzini o‘ziga qaratdi.

- Seni ogohlantirgandim. Mening hayotimda hamma narsa men istagandek bo'ladi.

Jungkook sekin orqaga chekindi va eshik tomon yurdi. Eshikni ochib turib, orqasiga o‘girilmasdan dedi:

– Kelasi safar qo'rquvingni yashirishga urinma. Chunki men seni baribir sindiraman, Minsu.

Shunday deya u xonadan chiqib ketdi. Minsu yerga cho‘kkalab o‘tirdib oldi. Jungkook xonadan chiqishi bilan telefoniga xabar keldi.

" sms: Ko'rishish vaqti kelmadimi Janob Jeon? "

U xabarga tikilib qoldi. Xayolida minglab o‘ylar girdikapalak bo'ldi , lekin yuzida hech qanday o'zgarish sezilmadi. Uning hayoliga faqat bir inson kelardi - Eunwoo.

Ularning o‘rtasidagi nafrat oddiy raqobat emasdi. Bu yillar davomida yig‘ilib kelgan nafrat edi.

Jungkook jahl bilan telefondagi xabarga javob yozdi

" Jk sms:Menzilingni yubor, yuzma-yuz gaplashib olamiz "

Jungkook telefonni xon ustiga qo'yib deraza ortidagi qorong'u shaharga tikildi. U bilardi…bu tinchlik uzoqqa Cho'zilmaydi. Jungkook mashinasiga o'tirdi va manzil bo'ylab keta boshladi..tungi shahar ko'chalari bo‘ylab mashinasini boshqararkan, o'z fikrlariga g'arb bo'ldi. Eunwoo birdaniga paydo bo'lishi...bu tasodif emas. Bu odam hech qachon sababsiz harakat qilmasdi.

TIME SKIP
Kunlar haftaga aylandi. Jungkookning kunlari doimiy biznes ishlari va ba'zan clubda zavqlanish bilan o'tardi. U bugun ishlarini tugatganidan so'ng yana clubga ketayotgan edi. Ayni paytda Minsuning axvoli.....

- H-Havo...havo yetishmayapti...

Minsu yerda g'ujmak bo'lib yotardi bo'ynini ushlagancha. Lekin bu holat unda birinchi martta kuzatilishi emasdi...Unda og'ir astma kasaligi bolaligidan mavjud edi shu tufayli unda ba'zan uni nafas qisishi bezovta qilar edi.

- s-suv....suv....

Ko'zlari yoshlanishni boshlardi, holsiz qo'llarini stol ustidagi stalakga uzatar ammo qo'llari yetib bormasdi...

*1 QISM TAMOM**

#Yuna | @Bloodly_fanfics

MARRIAGE WITHOUT LOVE

2025-03-01T16:10:57.183Z

- Agar o‘zingcha mening rafiqam bo‘lishga harakat qilmoqchi bo‘lsang, bundan darrov voz kech meni shunchaki oddiy Jungkookdek ko'r va hech qanday his tuyg'ular haqida o'ylama.

- men faqat onangizning iltimosi bilan shu yerdaman…

Jungkook achchiq kulib qo'ydi uning so'zlariga

– Onam uchunmi? Ajoyib...Demak, faqatgina men emas, sen ham majbursan, shundaymi?

TIME SKIP

Tong otib qiz ohista ko'zlarini ochdi va yotoqxonada hech kim yoqligini ko'rdi u endi hamom tomon yo'l olayotganda birdan eshik shiddat bilan taqillay boshladi. Qiz avvaliga bu Jungkook deb o'ylaydi va eshikni ochishi bilan ichkariga qora kiyimdagi bir nechta erkaklar kirdi.

– Jungkook qani?!

Qiz bir qadam ortga yurdi. Bu odamlar kim? U bu shaxslarni avval ko'rmagan edi.

Erkaklardan biri unga yaqinlashdi

– Biz senga savol berdik! U qayerda?!

- Men…men bilmayman...

Ular javobdan qoniqmagan edi...

- Yaxshi! Unda u kelguncha senga biroz tarbiya beramiz...

Qiz avval hech qachon bunday qo‘rquvni his qilmagan ed. Uning ko'zlari kattalasha boshladi

– Men hech narsa bilmayman…(shu so'zni takror va takror aytaverdi qiz)

Erkakning hafsalasi pir bo'lib ortidan pichoqni oldi-da yuziga yaqin olib keldi.

- Unda Jungkook uchun qimmatli narsani yo'q qilishga to‘g‘ri keladi, (jilmaydi)

Qiz qaltirab ketdi. Qorqinchili nigohlar uni ich-ichidan titratardi.

- Yo'q…

Qiz qorquvdan dir-dir tirtrab orqaga qadam tashlardi. Birdan eshik ochildi va Jungkook kirib keldi... Yuzida hech qanday hissiyot yo'q faqat g'azab, faqat zulmat.

U shunchaki oldinga yurdi. Sekin...lekin har bir qadamidagi ovozlar erkaklarni qo'rqita boshladi

- Kim ruxsat berdi?

. Jungkook bir qadam oldinga yurdi va qizning qo'lini siqib turgan odamga qattiq tikildi.

- qo'yib yubor!

Lekin hech kim qimirlamadi.
Shu onda Jungkook hech qanday ogohlantirishsiz oldinga qadam qo'ydi
Jungkook qizni ushlab turgan erkakni devorga zarba bilan itarib urdi. Ikkinchisini esa tizzasi bilan qorniga tepib, polga yiqitdi qiz esa dahshat bilan barchasini kuzatardi. Jungkookning harakatlari… o'zgacha edi. U hech qanday shoshqaloqlik qilmasdi. lekin har bir zarbasi o'limga olib boradigan darajada kuchli edi.
Bir necha daqiqa ichida barcha erkaklar polga yiqilgan edi ularning hech biri harakatlana olmasdi.
Jungkook Minsu yuzlandi va...

- Xonangga kir

Minsu bir zum ikkilanib turdi, so'ng tezda xonasiga kirib ketti.
Jungkook yerda yotgan erkaklarga yaqinlashib, ularga boshdan oyoq tikildi

- Kim sizni yubordi?

Erkaklardan bir-biriga qarab qolishdi.

- Uni kimligini yaxshi bilasan. U seni kutyapti...Yo'q qilish uchun

- Eunwoomi...? Nima u ustimdan kulyaptimi? (kuladi) Buni hatto tushida ham amalga oshira olmaydi.

- Sizni bu yerga men haqimda bilish uchun yubordi. Shundaymi?

Ularning biri asta bosh irg'adi.

- Siz noto'g'ri odam bilan o'ynayapsiz...

U qo'riqchilariga imo qildi. Darhol ikki yirik gavdali odam ichkariga kirdi.

– Ularni yo'q qiling.

Erkaklar bu so‘zlarni eshitgach, qochishga urinishdi, lekin qo'riqchilar ularni ushlab, polga bosib oldi.

Jungkook sekin ortga o'girildi va xotirjamlik bilan zinadan yuqoriga ko'tarilib Minsuning xonasiga tomon yo'l oldi. Xonaga kirgach Minsu darhol u tomon qaradi.

- Endi ular senga tegishmaydi...chunki sen menikisan

- Men sizniki emasman...hech qachon bunday bo'lmaydi (pichirladi Minsu, ovozida titroq bor edi.)

Jungkook yengil jilmaydi.

– Unda nega ketmading?

- Menga qara.

Minsu nigohlarini ko‘tarishga qo‘rqardi. Jungkook bir soniya ham sabr qilmadi u qo‘li bilan qizning iyagini mahkam ushlab, yuzini o‘ziga qaratdi.

- Seni ogohlantirgandim. Mening hayotimda hamma narsa men istagandek bo'ladi.

Jungkook sekin orqaga chekindi va eshik tomon yurdi. Eshikni ochib turib, orqasiga o‘girilmasdan dedi:

– Kelasi safar qo'rquvingni yashirishga urinma. Chunki men seni baribir sindiraman, Minsu.

Shunday deya u xonadan chiqib ketdi. Minsu yerga cho‘kkalab o‘tirdib oldi. Jungkook xonadan chiqishi bilan telefoniga xabar keldi.

" sms: Ko'rishish vaqti kelmadimi Janob Jeon? "

U xabarga tikilib qoldi. Xayolida minglab o‘ylar girdikapalak bo'ldi , lekin yuzida hech qanday o'zgarish sezilmadi. Uning hayoliga faqat bir inson kelardi - Eunwoo.

Ularning o‘rtasidagi nafrat oddiy raqobat emasdi. Bu yillar davomida yig‘ilib kelgan nafrat edi.

Jungkook jahl bilan telefondagi xabarga javob yozdi

" Jk sms:Menzilingni yubor, yuzma-yuz gaplashib olamiz "

- H-Havo...havo yetishmayapti...

- s-suv....suv....

Ko'zlari yoshlanishni boshlardi, holsiz qo'llarini stol ustidagi stalakga uzatar ammo qo'llari yetib bormasdi...

*1 QISM TAMOM**

#Yuna | @Bloodly_fanfics