𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮

MASTER OF RUIN

2026-07-02T18:06:51.732Z

𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝗧𝗛𝗜𝗥𝗧𝗬 𝗢𝗡𝗘|𝟯𝟭

U qizning oʻz tanasiga ishonishi va uni gʻurur bilan koʻrsata olishidan xursand edi. Uning vazifasi esa shunchaki qizning yonida turish va unga notoʻgʻri nigoh bilan qarashga jurʻat etgan har qanday odamning ko'zini oʻyib olish edi; u aynan shunday qilmoqchi ham edi.

"Xoʻsh, plyajda nima ishlar qilinadi?" deb soʻradi qiz tirsaklarini stolga tirab, iyagini qoʻllariga qoʻygancha. U chap oyogʻini oʻng oyogʻining ustiga tashlab, oyogʻini silsitar va bu uning naqadar hayajonda ekanini koʻrsatib turardi.

"Quyoshda toblanish, suzish, qumdan qalʻalar yasash..? Bilmadim, gulyuzligim. Oʻsha yerga borganimizda oʻzing bilib olasan", deb javob berdi u. Toʻgʻrisini aytganda, u ilgari hech qachon shunchaki dam olish yoki vaqtichogʻlik qilish uchun plyajga bormagan edi. Shuning uchun ham u shaxsan oʻzi buni yaxshi bilmasdi.

Qiz koʻzlarini tepaga qarab suzib, hafsalasi pir boʻlgandek oʻtirdi. Uning bu qarashini koʻrib, u qizning eng nozik joylariga teginganida koʻzlari qanday orqaga ketishini esladi.

"Kutib tur, mitti , yaqin orada bunaqa narsalarga ham navbat keladi."

Keyingi lahzada ularga kechki ovqat tortildi. Taomlarning aksariyati dengiz mahsulotlaridan iborat edi. Ovqat keltirilishi bilanoq, ular ishtaha bilan yeyishga kirishdilar.

Keyingi kun U pardalarni chetga surdi va xonaga tonggi quyoshning mayin nurlari yopirilib kirdi. Bugun juda goʻzal kun, plyajga borish uchun ayni muddao edi.

"Qanday koʻronyapman?"U qizning ovozini eshitib ortiga oʻgirildi. Qiz ichidan qora bikini toʻplamini kiyib olgan, ustidan esa shaffof oq yozgi koʻylagida oʻz atrofiga aylanib koʻrsatayotgan edi.

Laʻnati. Yaʻni, u qizga egalik qilishni (yaqinlik qilishni) juda ham xohladi.

Shunday boʻlsa-da, u qizga shunchaki tikilib qoldi. U ilgari ham qizning yalangʻoch tanasini son-sanoqsiz marta koʻrgan edi, lekin aynan hozir, mana shu daqiqada bu haqiqiy azob va qitiqlash edi. Qiz oʻz terisini koʻrsatib turardi, lekin bu hozir unga yetarli emasdi. U qizning har doim oʻz yonida yalangʻoch holda, oson erishiladigan boʻlishini xohlardi.

Endi ular odamlar orasiga chiqishayotgan edi va u atrofidagilar qizni bunday holatda koʻrishini oʻylasa, qoni qaynab ketardi. Boshidan oyogʻigacha laʻnati maʻbuda edi. Halokatli va sof joziba maʻbudasi.

Qizning sochlari toʻlqinli va yoyilgan boʻlib, old tarafdan uning büstgaltérini yopib turardi. Bir qoʻlida katta oq plyaj shlyapasi, ikkinchi qoʻlida esa qora koʻzoynak bor edi. U unga qarab porlab turgan tabassum bilan boʻyladi va javobini kutdi.

"Yaxshi", u bazoʻr shugina deya oldi, chunki toʻgʻrisini aytganda, uning tili aylanmay qolgandi.Qizning hafsalasi pir boʻldi.

"Shunchaki yaxshimi? Biron narsani oʻzgartirishim kerakmi? Koʻylaknimi yoki sochnimi yoki..."

"Yoʻq, gulyuzligim, sen shunchaki mukammal koʻrinyapsan", u qizning xavotirdan toʻxtamay gapirishni boshlashiga yoʻl qoʻymay, soʻzini boʻldi.

Qiz unga qarab jilmaydi va hayajon bilan "OK" dedi.

Uning oʻzi esa kulrang futbolka kiygan edi, ortidan esa orqasini yopish uchun ichidan qora jilet kiygandi; u oʻz orqasini koʻrsatishdan juda tortinar edi. Buning qatori, u qora shorti va uning ichidan yana bir qora suzish shortisini kiyib olgandi. Suzishga tushganida ularni yechib tashlash oson boʻlardi.Ular buyumlarini olib, joyning asosiy eshigi tomon yurishdi. Bugun ular Dali- Deyzi bilan birga borishmoqchi emasdi.

U qayerga borishayotganini yaxshi bilardi va bugun shunchaki plyaj kuni edi, shuning uchun ham hammasi joyida, bugun ularga qizning (gidning) keragi yoʻq edi.

Ular tashqariga chiqishganda, toza havo uning yuziga urilib, sochlarini hilpiratib yubordi. U sochlarini ancha oʻstirgan edi va bu unga yarashib turardi, shuning uchun yaqin orada ularni kaltalatish haqida oʻylamayotgan edi. Buning ustiga, uzun sochlari Y/N uchun qulayroq edi. U uning ostida, uning quchogʻida titrab-qaqshab yotganida, sochlarini tortishini juda yaxshi koʻrardi. Shuning uchun hozircha sochlarini shunday qoldirishga qaror qildi.Ularni ochiq ustki qismli eski Mustang kutib turardi.

Wunaqaroq deb tasavvur qilamiz

Ularning dileri shu yerda boʻlishganida foydalanish uchun uni taqdim etgan edi.

Ular mashinaga oʻtirishganda, Y/N hayratdan baland ovozda "voh" deb yubordi. Biroz dramatik boʻlsa-da, lekin bu unga yoqardi.

"Bu juda chiroyli ekan," qiz mashina oʻrindigʻining bosh suyanchigʻiga qoʻl tekkizdi.

Bu biroz oʻzgartirilgan, ancha eski Mustang edi. U yaltiroq firuza rangga boʻyalgan edi. Juda klassik va nafis koʻrinishga ega boʻlib, aynan mana shunday vaqtlar uchun ayni muddao edi.

Taxminan oʻn daqiqalik yoʻl yurgach, ular plyajga yetib borishdi. Butun yoʻl davomida Y/N shunchaki goʻzal manzarani tomosha qilib, koʻzi tushgan har bir narsaga qarab jilmayib ketdi.

Nihoyat u yerga yetib borishgach, mashinani turargohga qoʻyishdi va plyaj tomon yura boshlashdi. U hozir qizning qoʻlidan ushlab turardi; qizning tana tuzilishi kichkina boʻlishiga qaramay, ayni damda u juda tez qadam tashlayotgan edi. Qiz uni tom maʻnoda oʻsha joyga qarab sudrab ketayotgandek edi.

"Shoshilma, gulyuzligim. Plyaj uchib ketmaydi", dedi u qizning shoshayotgan tez qadamlariga yetib olishga harakat qilib.

"Xoʻsh? Qiz bola hayajonlansa boʻlmaydimi?" qiz unga qarab lablarini burishtirib qoʻydi, lekin qadamlarini biroz sekinlashtirdi.

"Albatta, hayajonlansa boʻladi. Men shunchaki sekinroq yur demoqchiman, yiqilib tushishingni yoki jarohat olishingni xohlamayman", dedi u.

"Menga hech narsa qilmaydi", qiz unga qarab jilmaydi.

Qiz shunchalik yoqimli ediki, bu uni oʻziga ohandrabodek tortardi. Mayli, bu yer bunday hislarga beriladigan joy emas edi.

Qiz uni odamlar orasidan sudrab oʻtib, nihoyat plyajga yetib borguncha u jim qoldi. Mayin qum uning oyoqlari ostida ezilardi. Quyosh charqab turardi, deyarli tush vaqti boʻlib qolgan va terida issiq taft sezilardi. Atrofda odamlar bor edi, ancha koʻp edi.U hech qachon oʻz xohishi bilan bu qadar odam koʻp boʻlgan joyga qadam bosmagan boʻlardi. Garchi odamlar haddan tashqari koʻp boʻlmasa-da, baribir ancha-muncha bor edi. Ular shunchaki oʻzlari yashayotgan bangoʻlo (dam olish uyi) yaqinida biron nima qilishlari ham mumkin edi, lekin Y/N odamlar bor joyda bo'lishni xohladi.

Qiz haqiqatan ham tashqarida boʻlish hissini tuymoqchi edi. Uning qiz uchun qilayotgan barcha ishlari shunchaki jinnilik edi.

Ular oʻzlari uchun odamlar gavjum joydan ancha uzoqroqdagi joyni topishgach, u plyaj oʻrindiqlari qo'yilgan joyga yaqin boʻlgan yon stolda qizning buyumlarini joylashtirishga yordam berdi.

Quyoshdan himoya qiluvchi soyabon hali ochilmagan edi.

Y/N hozir shlyapasini kiyib olgan, xoʻjayin narsalarni joylashtirayotganida tepasida unga qarab turar va qoʻlida kitoblari, losyonlari hamda har ehtimolga qarshi olingan bir nechta kiyimlari solingan sumkani ushlab turardi.

"Senga soyabon kerakmi? Ochib beraymi?" deb soʻradi xoʻjayin qizdan. Qiz esa unga shunchaki bosh chayqadi.

"Men quyoshda toblanmoqchiman", dedi qiz va shaffof yozgi ko'ylagini yechib, oʻrindiqqa yotish uchun u tomonga yurdi.

Qizni koʻrib, xoʻjayin ich-ichidan labini tishlab qoʻydi. Qiz juda goʻzal edi. Aynan hozir, oʻrindiqqa qulayroq joylashib oʻtirishga harakat qilayotganida, u uning koʻziga xuddi farishtalardek boʻlib koʻrindi.

"Senga quyoshdan himoyalovchi kremni surtib qoʻyishga ruxsat ber", dedi xoʻjayin va qizning qoʻlidan sumkasini oldi.

"Oh, hammasi joyida. Sen suzishga boraverishing mumkin, buni oʻzim qilaman", qiz uning gapiga rozi boʻlmadi va shu on uning yonoqlari qizardi.

"Buni menga qoʻyib ber, gulyuzligim," dedi xoʻjayin muloyim ovozda. Qiz biron nima demoqchi boʻlib ogʻiz juftladi, lekin yana fikridan qaytib, ogʻzini yumdi.

"Mayli.." xoʻrsinib qoʻydi qiz.

"Yot," dedi xoʻjayin qizga.

Qiz oʻrindiqqa yotdi. Xoʻjayin esa qizning sumkasidan losyon shishasini chiqarib oldi va uni boshqa oʻrindiqqa qoʻyib, qiz yotgan oʻrindiqning chetiga oʻtirdi. Qiz oʻzining qora koʻzlari bilan umidvor boʻlib unga tepaga qarab tikildi.

U kaftiga biroz losyon siqib chiqardi va qizning bitta qoʻlini soʻrashdan oldin uni kaftlari orasida ishqalab isitdi.

Qiz qoʻlini unga qarab tepaga koʻtardi va u suyuqlikni qizning qoʻllariga mayinlik bilan surta boshladi.

Uning tegishidan qizning terisi juda yumshoq va silliq tuyulardi. U losyonni qizning nozik terisiga ehtiyotkorlik bilan, hech bir joyni qoldirmasdan surtib chiqdi. Qizning ikkinchi qoʻliga ham xuddi shunday qildi.

Keyin u qizning oyoqlariga oʻtdi. Losyonni qizning boldirlariga surtgach, yuqoriga — sonlariga qarab koʻtarildi. Krem surtish uchun qizning sonining ichki qismiga qoʻl tekkizganida, qiz hayajondan nafasini ichiga yutib yubordi.

U qizga qaradi va uning labini tishlab turganini koʻrdi. Nigohini qizdan uzmagan holda, uning soni ichki qismini uqalashda davom etdi; qiz labini yanada qattiqroq tishladi, lekin oxirida kıkırlab kulib yubordi.

"Qitig' joyingmi?" deb soʻradi u qizdan.

"Ha, uzr—"U oʻsha joyni qaytadan uqalaganida, qizning gapi boʻlinib ketdi va u oyoqlarini siljitib, baland ovozda kulib yubordi.

"To'xtang!"Xoʻjayin oʻsha yerga yana losyon surtarkan, ichida jilmayib qoʻydi. Qiz esa qahqaha otib kulardi.

"Iltimos, toʻxtang. Juda qitig'im kelyapti", dedi qiz kutilmagan kulgilar orasida bazoʻr gapirib.

"Ha, lekin u yerga ham losyon surtishimiz kerak, gulyuzligim", deydi xoʻjayin shoʻxlik bilan. U barmogʻining uchlarini ohista oʻsha yerga yuritar ekan, Y/N sonlarini bir-biriga qisib oladi.

"Oʻzim qilaman!" Y/N kıkırlab kuladi.

"Iltimos, toʻxtang. Qornim ogʻrib ketdi."Xoʻjayin uning qorniga qarab yuqoriga harakatlanar ekan, uni ortiq qiynamaslikka qaror qiladi. Oʻsha yerga losyon tomizib, uning tekis qorniga silliq qilib surtadi. Xoʻjayinning qoʻli Y/N ning büstgalteri chetiga yaqinlashgan har safar qiz chuqur xoʻrsinadi.

"Orqangga oʻgiril", deydi xoʻjayin unga va Y/N tezda ortiga oʻgiriladi.

"Topingning tugunini yechyapman", deydi xoʻjayin va qiz bosh qimirlatadi.

Uni yechgach, xoʻjayin uning yalangʻoch orqasiga koʻz tashlaydi. Keyin uning nigohi pastga, Y/N ning bargsiz orqa qismi egri chizigʻiga tushadi. U juda silliq va begubor koʻrinadi, faqat sonlari yaqinidagi bir nechta chiziqlar (striyalar) terisini yanada goʻzallashtirib turadi.

Uning terisi shunchalik beguborki, xoʻjayinning qoʻllari unda yana iz qoldirish, uni qizargan va qonga belangan holda koʻrish istagida titrab ketadi.

Xoʻjayin oʻzining bunday shafqatsiz xayollarini haydaydi. U qizning orqasiga losyon tomizib, uni ham surtishni boshlaydi. Y/N uning ostida tinchgina yotar va bu lahzadan zavqlanardi. Losyon surtish bilan birga, xoʻjayin uning mushaklarini ham uqaladi. Xoʻjayin qizning boʻyin va yelka atrofini uqalaganida, u ohasta inillab qoʻyadi. Bu unga juda yoqimli va tinchlantiruvchi taʼsir qilardi.

Nihoyat, xoʻjayin ishini tugatgach, uning orqasidagi tugunni qaytadan bogʻlab qoʻyadi.

"Rahmat", deb pichirlaydi Y/N xotirjam ovozda.

Qiz oʻgirilmaydi, shunchaki quyosh nurlari orqasini isitayotganini his qilib yotaveradi. Xoʻjayinning nigohi yana uning jozibali orqa qismiga tushadi. U Y/N ning dumbalarini siqish istagiga qarshi tura olmaydi va buni qilganda qiz ingrab yuboradi. Qani edi, hozir shu yerning oʻzida u bilan birga boʻla olsaydi.

"Oʻzim uchun eslatma: shaxsiy foydalanish uchun xususiy plyaj sotib olish kerak."Odamlar bilan toʻla plyajning oqilona joyida kuchli jinsiy qoʻzgʻalish hissi butunlay namoyon boʻlishidan oldin, xoʻjayin oʻrnidan turadi. U mushaklari boʻshashayotganini his qilib, kerishadi va ohasta ovoz chiqaradi.

Y/N ham oʻgirilib oladi, endi u chalqancha yotar edi. Qiz oʻzining quyoshdan himoyalovchi koʻzoynagini topib, koʻziga taqadi. Xoʻjayin ustidagi futbolkasini va qora shortigini yechadi. Sochlarini ortga surib, Y/N ga qayta qararkan, deyarli pishqirib kulib yuborishiga sal qoladi. Deyarli. Chunki agar u haqiqatan ham pishqirib kulib yuborganida, Y/N unga hayotidagi eng yomon va gʻazabli nigohini oʻqtgan boʻlardi. Garchi koʻrgan narsasi sababli kulgidan tiyilish qiyin boʻlsa ham.

Y/N ning koʻzoynaklari uning kichkina yuzi uchun juda kattalik qilardi. Garchi qiz juda yoqimli koʻrinsa-da, xoʻjayin uni ayni damda ninachiga oʻxshatadi. Bu oʻy unga qiziq tuyuladi, lekin u hozir bu yerda kulmaydi. Aks holda, qiz navbatdagi marta uni qattiq ranjitib, ayblashi mumkin edi. Buning oʻrniga xoʻjayin:

"Men suzishga ketyapman", dedi.

"Hm, boring. Men esa shunchaki uxlayman", Y/N oʻrindigʻiga qulayroq joylashadi va xoʻjayin unga bosh qimirlatadi. Xoʻjayin ortiga oʻgirilib, kulgidan oʻzini zoʻrgʻa tiygancha ogʻzi qulogʻiga yetib jilmayadi. U xoʻjayin umrida koʻrgan eng yoqimli mittivoy edi.

"Voy, ana u juda chiroyli qoya ekan!" — deb baqiradi Y/N biron bir tomonga qoʻl barmogʻi bilan ishora qilib, bor ovozi bilan.

Yaqinda oqshom tushadi va ularning plyajdagi kuni yakunlanadi. Plyajda uzoq vaqt suzish va dam olishdan keyin, ular shaharchaga yoʻl olishadi. U yerda xoʻjayin ikkalasi yeyishi uchun yeguliklar sotib oladi. Ovqatlanib boʻlgach, ular endi bungalovga (shinam hovli uyiga) qaytish yoʻlida edilar. Qizning uzun sochlari shamolda hilpirar, baʼzi soch tolalari uning quloqlariga yopishib qolar, Y/N esa bu tarqoq tolalarni qulogʻining ortiga oʻtkazishga harakat qilardi.

Xoʻjayin qiz koʻrsatayotgan tomonga qaraydi va bir oz uzoqlikdagi qoyani koʻradi.

"Ha, chiroyli ekan", deb qoʻshiladi xoʻjayin uning fikriga.

Ayniqsa hozir, quyosh botayotgan paytda, u juda sirli koʻrinardi. Osmonga koʻplab goʻzal ranglar sochilib ketgan boʻlib, ukalar okeanning toʻlqinli yuzasida aks etardi. Bu juda goʻzal manzara edi. Atrofda birorta ham tirik jon koʻrinmasdi. Hamma yoq tinch va goʻzal edi. Xoʻjayinning taxminicha, bu maxsus joy haqida koʻpchilik bilmas edi.

"Oʻsha yerda toʻxtay olamizmi? Quyosh botishini rasmga olmoqchiman", deb iltijo qiladi qiz. Xoʻjayin uning bu hayajonli xohishini rad etishni istamay, rozi boʻladi. Y/N esa xursandligidan oʻrindigʻida qimirlab qoʻyadi. Xoʻjayin qizning bu qiyofasini koʻrib, ichida jilmayadi. Shunday paytlarda uning goʻyoki yosh boladek quvonib ketishi uchun qizni aslo ayblamaydi. Qiz ilgari hech qachon butun hayoti davomida bunday hayajon va intizorlikni his qilmagan edi. Qiz ilgari hech qachon bunaqa narsalarni koʻrmagan va yangi narsani koʻrgandagi bunday munosabat u uchun mutlaqo tabiiy edi.

Xoʻjayin qizning ichidagi oʻsha begubor bolalik tuygʻularini tashqariga chiqarganidan xursand edi. Ayniqsa, bularning barchasiga aynan oʻzi sababchi boʻlganidan yanada koʻproq quvonardi.

Bir necha soniyadan soʻng ular qoyaning yoniga yetib kelishadi. Xoʻjayin mashinani toʻxtatib, undan tushadi. Qiz oʻtirgan tomonga oʻtib, uning uchun eshikni ochadi. Y/N uning yuziga qarab jilmayadi.

"Bir daqiqa kutib turing...", deb pichirlaydi qiz orqa oʻrindiqdan kamerasini qidirayotganida. Uni topgach, qoʻliga olib mashinadan tushadi. Qoya chetiga bir oz yaqinroq borib, hayratdan chuqur nafas oladi. Tun yaqinlashayotgani sababli havo asta-sekin salqinlashib borardi. Okeandan esayotgan mayin va shoʻr shabada ularning yuziga urilardi.

Eshikni yopgach, xoʻjayin ham uning yoniga borish uchun qiz tomon yura boshlaydi. Quyosh esa deyarli ufqqa yaqinlashgan edi. Bu manzara juda yoqimli koʻrinardi. Uning atrofida har xil ranglar jilolanardi. Toʻq sariq, sariq, koʻk, qizil va ularning juda koʻp rang tuslari bor edi. Ular bir-biri bilan qorishib, shunday goʻzal manzara hosil qilgandiki, xoʻjayin yonida turgan qiz bilan butun umrini shu yerda oʻtkazishi mumkin edi.

Qoyaning pastida okean suvi bor edi. Hali toʻliq tun tushmagani sababli, atrofni koʻrish uchun yetarli darajada yorugʻ edi. Garchi bir oz uzoqroqda boʻlsa ham, xoʻjayin bu yerdan plyajni koʻra olardi. U yerda hala ham odamlar koʻp edi. Atrofga qararkan, u qoyaning tepasini ular turgan qoya va uning yonidagi qoya oʻrtasidagi kichik yer maydoni bilan bogʻlab turadigan oʻtli pillapoyalarni koʻradi. Kimdir bu kichik yer boʻlagini oʻzining shaxsiy plyaji sifatida ham koʻrishi mumkin edi. Bu juda chiroyli, yashirin joy edi.

"Bu yerda suv issiqmikin?" — deb soʻraydi Y/N undan.

"Ha, shu yaqin oʻrtada shunday boʻlishi kerak", — deb javob beradi xoʻjayin. Qiz bosh qimirlatadi.

"Kutib turing. Rasmga olib olay!"Y/N kamerasini yuqoriga koʻtaradi va mukammal rasmga olish uchun uni turli burchaklarga buradi. Bir necha marta urinishdan keyin u norozi ohangda tilini taqillatib qoʻyadi.

"Mavsumiy koʻrinishni toʻliq qamrab olish uchun bir oz orqaroqdan olishim kerak shekilli. Rasmga qoyaning yer qismi yaxshi chiqmayapti...", deb pichirlaydi qiz bir oz orqaga qarab yurar ekan.

Jungkook esa shunchaki oʻz oʻrnida turib, toʻlqinlar va quyosh botishini tomosha qiladi. U kamera chertilgan ovozini eshitadi va qiz rasmga olganini tushunadi.

"Aytgandek, hech qoyadan suvga sakrash haqida oʻylab koʻrganmisiz?" — degan ovozini eshitadi xoʻjayin uning.

"Yoʻq."Jungkook javob beradi, lekin birdan qizning telbavor xayoliga nima kelganini anglab yetadi. Biror narsa deyish uchun ortiga oʻgirilib ham ulgurmasidan, qum ustida uning shaffof yozgi koʻylagi yotganini va uning tanasi uning yonidan shunday tezlikda oʻtib ketadiki, xoʻjayin uni hatto toʻxtata olmay ham qoladi.

"Y/N!" Jungkook uni toʻxtatishga harakat qiladi, lekin qiz allaqachon qoya chetiga yetib qolgandi.

Qoya wunaqa deb tasavvur qilamiz

"Laʼnat! Men suzishni bilmayman—"Qiz baqirib yuboradi, lekin oʻzini toʻxtatib qolishga ulgurmasidan, qoyadan pastga qulaydi.

"Nimalar boʻlyapti oʻzi?!"Jungkook ortiqcha oʻylab oʻtirmasdan, uning ortidan yuguradi va qoyadan pastga, suvga sakraydi. U suvning shofirlagan ovozini eshitadi, bu qizning allaqachon suv ichidaligidan darak berardi. Xoʻjayin ham okean suvi bilan toʻqnashishdan oldin ichiga chuqur nafas olar ekan, uni vahima qamrab oladi.

Jungkook Y/N ni topish uchun atrofga qararkan, suv uning tanasi atrofida mavjlanardi. Bu yer juda qorongʻi edi, u hech narsani koʻra olmaydi!Lekin birdan kimdir uning qoʻliga turtayotganini his qiladi va bu Y/N ekanligini anglab, darhol yengil nafas oladi. Qiz ichidagi havoni ushlab turish uchun lunjlarini shishirib olgan, sochlari esa uning ustida suzib yurgandek yoyilib yotardi. Keyin u tepaga ishora qilib, suv yuzasiga chiqish kerakligini bildiradi. Xoʻjayin bosh qimirlatadi va ikkalasi ham suv yuzasiga otilib chiqish uchun bor kuchlari bilan pastga depsinishadi.

Xoʻjayin suvdan chiqishi bilan shovqin solib, chuqur nafas oladi. Uning xoʻl sochlari yuzining yarmini yopib qolgandi va u sochlarini terisidan ajratish uchun boshini silkitadi, keyin esa qoʻllari bilan ularni ortga taraydi.

"Laʼnat boʻlsin", deb pichirlaydi jungkook hansiragancha.

U roʻparasidagi Y/N ga qaraydi. Qiz uning quchogʻida edi; Jungkook bir qoʻli bilan uning belidan mahkam quchoqlab, uni oʻziga yopishtirib turardi. Qizning butun tanasi unga tegib turardi. Ikkalasi shunchalik yaqin ediki, oralarida hatto suvga ham joy qolmagandi. Jungkook boʻsh qoʻli bilan qizning iyingini ushlarkan, ichida toʻsatdan kuchli gʻazab uygʻonadi. Qiz esa ogʻriqdan ingrab qoʻyadi va bir qoʻli bilan Jungkookning qoʻlini mahkam ushlab oladi, ikkinchi qoʻli esa uning boʻyniga chirmashgan edi.

"Nimalarni oʻylayotgan eding oʻzi?!" — deb oʻshqiradi Jungkook unga. Qiz oʻlib qolishi ham mumkin edi va shuning oʻziyoq Jungkookni daxshatga solayotgandi.

"Ux", — qiz uning mahkam ushlab turganidan ingrab qoʻyadi va jungkook qoʻlini bir oz boʻshashtiradi.

"M-men suzishni bilaman...", — deb tan oladi qiz.

"Nima?" Jungkook koʻzlarini qisib unga qaraydi. Unda nega laʼnati qiz unga yolgʻon gapirdi?!

"Agar yolgʻon gapirmaganimda, siz sakramagan boʻlardingiz", — deydi qiz unga.

"Nimalar deyapsan?"Unga ishonib boʻlmasdi. Qiz xoʻjayinning yuragini yorishga sal qoldi va bularning barchasi shunchaki uning yolgʻoni tufaylimi? Bu ayol jiddiy gapiryaptimi oʻzi?

"Oʻlib qolishing mumkin edi!" — deb baqiradi jungkook unga.

"Sakramagan boʻlardim! Men uchun suvga sakrashingizni bilardim."Atrofdagi toʻlqinlar kuchi ularning suvda qalqib turgan tanalarini bir oz yuqoriga koʻtarar ekan, qiz xoʻjayinga oʻtkir nigohlar bilan qaraydi. Uning bu gaplari xoʻjayinning ichidagi qandaydir tuygʻuni tasdiqlaydi. Toʻgʻri, agar qiz jumped, xoʻjayin ham ortiqcha oʻylab oʻtirmasdan darhol uning ortidan sakragan boʻlardi. Bu faqat hozirgi vaziyatga xos emas; xoʻjayin biladiki, qizning hayotiga xavf tugʻiladigan har qanday vaziyatda uni qutqarish uchun oʻzini suvga yoki olovga otishga tayyor.

Agar buni iloji boʻlmasa, u bilan birga oʻlishga ham rozi.Lekin bu uning odatdagi tabiati emas edi. Bu aslo uning ishi emasdi! Bu mittigina tulkichcha unga nimalar qilyapti oʻzi? Nega bular sodir boʻlmoqda?

"Laʼnat boʻlsin senga", — deb oʻshqiradi Jungkook unga. Uning ichida uygʻongan gʻalayon sababli aytolgan bor gapi shu boʻladi, chunki qiz uning ich-etini tirnab, hamma yogʻini ostin-ustun qilib yuborgan edi.

"Iltimos...", — deb pichirlaydi qiz va pastga, jungkookning lablariga qaraydi.

Qizning uning boʻynidagi qoʻllari yanada mahkamroq qisiladi. Bu ularni bir-biriga shunchalik yaqinlashtiradiki, ikkalasi ham xoʻl terilarida bir-birlarining nafasini his qila boshlashadi. Qizning barmoqlari jungkookning boʻyin qismini ohasta silaydi, keyin esa u peshonasini uning peshonasiga tiraydi.

Jungkookning ehtirosi butunlay uygʻonib ketadi.

Qizning koʻzlari yumilgan edi. Xoʻjayin uning tezlashgan nafasini eshitadi va uning ham ehtirosga berilganini tushunadi.

Qiz unga yanada yaqinlashadi, lablari xoʻjayinning lablaridan bir necha dyuym uzoqlikda boʻlganida, qiz unga pichirlaydi:

"Meni oʻping, iltimos."Jungkookning burun kataklari kengayadi va u qattiq hayajondan butun tanasidagi tuklar tikka boʻlib ketganini his qiladi. Bu uning ichidan oʻtayotgan issiq elektr tokining zarbidek edi. Qiz uni qanday qiyofaga solib qoʻydi oʻzi? Boshqa bir soniya ham vaqt yoʻqotmasdan, xoʻjayinning qizning iyingini ushlab turgan qoʻli uning lablarini oʻzinikiga yopishtiradi. Qizning lablari tegishi bilan, xoʻjayin tili bilan uning ogʻziga kiradi. Uning bir qoʻli qizning orqasiga, boʻyniga oʻtadi va uni jazolagandek shafqatsizlarcha oʻparkan, sochlaridan tortadi.

Lablarining bir-biriga urilishi va tillarining soʻrilishi ovozi atrofda aks-sado beradi. Xoʻjayin boshini oʻngga egib, qizning ham boshini oʻng tomonga burishga yoʻnaltiradi; u bir-birlarining lablaridan yanada koʻproq zavq olish uchun ogʻizlarini mukammal burchakka keltiradi. Oʻpishlarning kuchidan qiz inillab yuboradi, har safar xoʻjayinning tili uning tiliga toʻqnash kelganda qizning boshi orqaga silkinitib ketardi. Xoʻjayin ise yanada koʻproq istab, toʻymayotganidan boʻgʻiq ovoz chiqaradi.

Uning ikkinchi qoʻli esa qizni oʻpishda, uning lablarini toʻyib-toʻyib tishlashda davom etgan holda, bikini topining (choʻmilish kiyimining tepa qismi) tugunini yechish uchun orqasiga oʻtadi. Qiz oʻpishlar orasida inillab qoʻyadi. Uning koʻzlari yumilgan holda ogʻzining har bir millimetrini his qilardi...

.
.
.
𝗔𝘂𝘁𝗵𝗼𝗿: 𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮🤍
~𝗩𝗜𝗘𝗟𝗟𝗔 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗦 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝗺𝗮𝘅𝘀𝘂𝘀.

Destructive love or Desire

2026-06-30T18:17:07.871Z

𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝗘𝗜𝗚𝗛𝗧|𝟴

Yn ni Taehyungning yoniga yurib bordi va roʻparasida tik turdi. Yn unga baqirib: „Bu nima?! Menga javob ber!“ — deb talab qildi. Taehyung oʻrnidan turib, unga yuqoridan pastga qaragan koʻyi javob qaytardi.

Taehyung Ynga: „Sen buni allaqachon bilasan, zaharim. Shunday ekan, nega soʻrayapsan? Menga biror bir savol berishga hech qanday huquqing yoʻq“, — dedi.

Yn esa Taehyungga har bitta savolni berishga qonuniy huquqi borligini va Taehyung uning savollariga javob berishga majburligini aytdi, chunki ular Taehyungning yotoqxonasida emas edilar. Shuning uchun Taehyung baribir javob berishi shart edi.

Taehyung kinoyali jilmashib: „Qoidalarni yaxshi bilarkansan, koʻrib turibman. Endi esa menga oʻz kuchingni koʻrsatyapsanmi... Mayli, senga javob beraman“, — dedi Ynga qarab.Taehyung bir xil odam bilan buni qilishdan zerikayotganini aytdi. Taehyung endi yangi kimnidir sinab koʻrmoqchi edi, chunki yangi narsalar har doim hayajonli boʻladi. Qolaversa, otasi uni Yn’ga bogʻlanib qolgan deb oʻylagani uchun, otasining bu notoʻgʻri tushunchasini ham parchalab tashlashi kerakligini bildirdi.

Biroq Yn bir muddat unga tikilib qoldi, soʻngra uni qoʻyib yuborishini, uni tark etishini va bu nikoh kishanlaridan ozod qilishini talab qildi. Shundan keyin kim bilan xohlasa, oʻsha bilan birga boʻlishi mumkinligini aytdi.

Taehyung esa boshqa birov bilan birga boʻlishi uning ozod boʻlishini anglatmasligini aytdi. U hech qachon ozod boʻlolmasligini, chunki u uning fohishasi ekanini taʼkidladi.

Biroq Yn uni oʻz xoʻjayini sifatida qabul qilmasligini bildirdi. Agar u oʻsha ayol bilan birga boʻlsa, Yn’ga teginishni unutishi kerakligini, unga aslo teginishga yoʻl qoʻymasligini, ajrashishini va uning uyini tark etishini aytdi. Oxirida esa endi nima xohlasa, shuni qilishini bildirdi.

U shunday deb, Taehyungni xonada yolgʻiz qoldirib chiqib ketdi. Xonadan chiqqach, u yerda tik turgan Massimoni koʻrdi. Massimo uning poshnalarini mramor polda taqillab kelayotgan ovozini eshitgach, ortiga oʻgirilib unga qaradi.

Yn unga: „Biz hoziroq ketyapmiz, Massimo“, — dedi.
Massimo esa: „Siz qanday aytsangiz, malikam“, — deb javob qaytardi.

~ Time skip ~
KTH IMORATNI

U yuqoriga, tepa qavatga koʻtarilayotgan edi, biroq u yerga chiqishdan oldin Massimoga buyruq berdi.

Yn: „Massimo, Kim Taehyungning mening xonamga kirishiga ruxsat berilmaydi. Agar u mening xonamga kiradigan boʻlsa, oqibatiga oʻzingiz javob berasiz“, — deb tayinladi.

~ Time skip ~

Massimo Taehyungdan buni qilish shartmikinini soʻradi. Taehyung esa qatʼiy qilib shartligini aytdi.

Massimo unga malikam bundan ozor chekishini tushuntirmoqchi boʻldi, biroq Taehyung bunaqa parvo qilmay, ozor cheksa chekaversin, qabilida javob berdi.

Massimo ogʻir xoʻrsinib, malikam uning xonasiga kirishni taqiqlaganini eslatib oʻtdi. Taehyung esa uning gapini boʻlib, Jenna kelgan-kelmaganini soʻradi. Massimo uning kelganini tasdiqladi.

Taehyung Jennani uning huzuriga kiritib yuborishni buyurdi. Massimo bosh irgʻab, Jennani ichkariga kiritish uchun u yerdan chiqib ketdi.

KTH imorati

~ Mehmonxonada ~

Josh sultonim uchun 372-xonani band qilganini aytib, kalitni uzatdi va u yerga borishini, ichkariga kirishini, sultonim u bilan tez orada xonada uchrashishini aytdi. (Taehyungning odamlaridan biri buni Jennaga tushuntirdi).

Jenna: „Xizmatkor...“ — deb javob berdi.

U xonaga kirdi va atrofni koʻzdan kechira boshladi. Jenna xonadagi chiroqlar bezagi juda xira ekanini payqadi.

Josh unga sultonim tunda mayin va xira yorugʻlikni afzal koʻrishini, shuning uchun xonani uning taʼbiga qarab bezatishganini tushuntirdi. Jenna buni eshitib, uning juda romantik ekanini aytdi.

Josh esa mehmonga xayrli tun tilab, u yerdan ketishga ruxsat soʻradi. U xonadan chiqishi bilan Jenna ustidagi ortiqcha kiyimlarni yechishga kirishdi.

Taehyung yoʻlak boʻylab yurib borayotganida, Josh uning yoniga yetib keldi va shunday dedi:

„Xayrli kech, shahzodam. Hamma narsa siz xohlagandek tayyorlandi. Butun xonani sizning taʼbingizga qarab bezatdik, umid qilamanki, sizga yoqadi“.

Taehyung yengil bosh irgʻab, uning yonidan oʻtib ketdi. Bir oz yurgach, 372-xonaning roʻparasida toʻxtadi va ichkariga kirdi.

Jenna Taehyungni kutib oʻtirgan edi. Toʻsatdan xona eshigi ochilib, u ichkariga kirib keldi. Taehyung uning yoniga yaqinlashdi, Jenna esa hayajon bilan uning ismini aytdi.

U ismini aytishi bilan, Taehyung Jennaning qoʻlidan ushlab, oʻziga tomon tortdi. Yuzini uning boʻyniga yashirib, terisini tishladi.

Taehyungning oʻtkir va erkaklarga xos atri hidi Jennaning dimogʻiga urildi. Uning hidi Jennani aqldan ozdirayozdi va u uning ismini pichirlab ingradi. Taehyung uni karavotga itardi va uning ustiga egilib, qoʻllariga kishan soldi

Mehmonxona

Bir necha daqiqadan soʻng Jenna uning ish xonasiga kirib keldi va shunday dedi:

Jenna unga qarab: „Meni shunchalik erta, boz ustiga ofisingizga chaqiradigan darajada sabrsizlik qilyapsizmi, azizim?!“ — deb soʻradi.

Taehyung uning soʻzlarini eshitib, kinoyali jilmashdi va unga javob qaytardi. Taehyung uning bu yerga bugun tun haqida gaplashib olish uchun kelganini, u bilan tunni birga oʻtkazishi uchun rozi boʻlishi kerak boʻlgan baʼzi shart va talablar borligini aytdi.

Jenna hayron boʻlib: „Qanaqa shartlar??“ — deb soʻradi.

Taehyung unga shartlarni birma-bir tushuntira ketdi:

1.Jennaga unga teginishga ruxsat berilmaydi, faqat Taehyungning oʻzi unga teginadi.T
2.Taehyung oʻpishishni yoqtirmaydi, shuning uchun Jennaning uni oʻpishiga ruxsat yoʻq.
3.Taehyung yaqinlik paytida gaplashishni yoqtirmaydi, shuning uchun jarayon davomida Jennaning unga biron bir savol berishi taqiqlanadi.
4.Jenna unga butunlay boʻysunishi kerak, yaʼni hamma narsa faqat Taehyung xohlaganday boʻladi

...xohlasa shunday boʻlishini aytdi va unga qarab: „Bunga rozimisan???“ — deb soʻradi.

Jenna bir oz oʻylanib qoldi va xayolidan nimalardir oʻtgach, javob qaytardi. U Taehyungning hamma shart va talablariga roziligini, unga faqat Taehyungning oʻzi kerakligini aytdi.

Taehyung kinoyali jilmashib: „Yaxshi qiz“, — dedi. Keyin esa unga borib, bugun tunga tayyorgarlik koʻrishini, uni olib ketish uchun mashina yuborishini aytdi.

Jenna bosh irgʻab, u yerdan chiqib ketdi. Shundan soʻng Massimo Taehyungning ish xonasiga kirdi.

Massimo xavotir bilan: „Sultonim, kechirasiz, lekin malikam uchun oʻzimni yomon his qilyapman. Nega buni qilishingiz ker...“ — deb gap boshlagandi, Taehyung uning gapini keskin boʻldi.

„Massimo!!!!“ — deb baqirdi Taehyung.

~ KTH imorati, ovqatlanish xonasi ~

Birinchi xizmatkor ikkinchisidan: „Shahzodam uchun kechki ovqat tayyorlamadingizmi?“ — deb soʻradi.

Ikkinchi xizmatkor esa Massimo unga sultonim uchun kechki ovqat pishirmaslikni, chunki u bugun tunda kelmasligini aytganini bildirdi.

U gapini tugatishi bilan, har ikkala xizmatkor nimadir singanini eshitishdi. Ular ovqatlanish stoliga qarashganda, malikamizning kechki ovqati tortilgan tarelka yerga tushib, parchalnib ketganini koʻrishdi. Yn esa u yerdan gʻazab bilan chiqib ketdi.

Birinchi xizmatkor hayron boʻlib: „Malikamizga nima boʻldi?? Nega u toʻsatdan bunday munosabat bildirdi!!??“ — deb soʻradi.

Tungi soat 3:00

Yn balkonda yolgʻiz tik turgan edi. U uyqusiz tunni oʻtkazayotgandi.Erining boshqa ayol bilan birga boʻlayotgani haqidagi oʻy unga aslo uyqu bermayotgan edi. U erining nima qilayotganiga parvo qilmasligini oʻylasa-da, qalbining tub-tubida bugungi vaziyat unga juda qattiq azob berayotgandi. Uning koʻzlari qizarib ketgandi.

Aynan oʻsha lahzada u kutilmaganda kimdir qadam tashlayotganini eshitdi. Ortiga oʻgirilib qarab, uni koʻrdi. Uni koʻrgach, unga tomon sekin yurib bordi va roʻparasida tik turdi.

Yn’ning koʻzlari uning butun tanasini koʻzdan kechirdi; u juda tartibsiz ahvolda edi. U uning toʻzgʻigan sochlariga, joyida turmagan galstugiga va boʻyniga yopishib qolgan lab boʻyogʻi iziga tikildi.

Yn uning koʻzlariga qaradi va ikkalasining nigohlari toʻqnashdi. U Yn’ning qizarib ketgan koʻzlarini koʻrdi; koʻzlarida yosh yoʻq edi, lekin u u yerdagi ogʻriqni aniq koʻra olardi.

Ikkalasi ham biror ogʻiz soʻz aytmasdan bir-biriga tikilib turishdi va toʻsatdan uning yuziga qattiq tarsaki tushib, yuzini chetga burib yubordi.

U uning koʻylagi yoqasidan mahkam ushlab, oʻziga yaqin tortdi va shunday dedi:

Yn uning yuziga qarab: „Nega buni qildingiz... NEGA MEN BILAN BUNDAY QILDINGIZ??“ — deb baqirdi.

U buni aytayotganda bor ovozi bilan oʻksib-oʻksib baqirayotgan edi.

Yn yana unga: „NEGA MEN BILAN BUNDAY QILDINGIZ?? Menga xiyonat qildingiz, Kim Taehyung... NEGAAAA!!!!!“ — deb aytdi.

U buni uning koʻzlariga yoshga toʻla nigohlari bilan tikilib turgancha aytdi.

Yn pichirlab: „Sizdan nafratlanaman... Sizdan nafratlanaman“, — dedi.

.
.
.
𝗔𝘂𝘁𝗵𝗼𝗿: 𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮🤍
~𝗩𝗜𝗘𝗟𝗟𝗔 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗦 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝗺𝗮𝘅𝘀𝘂𝘀.

Destructive love or Desire

2026-06-29T03:18:00.983Z

𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝗦𝗘𝗩𝗘𝗡|𝟳

Yn yana uning qoʻlini sonida his qildi... U sonini qoʻpol ravishda silab, siqa boshladi... Yn unga gʻazabli nigoh bilan qaradi va pichirlagan ovozda gapirdi:

— Endi nima xohlaysiz?! Qoʻlingizni torting, — dedi Yn va uning qoʻlini olib tashlashga urindi. Biroq yigit uning sonini mahkam siqib oldi... Yn uning qattiq siqishidan paydo boʻlgan bosimni sezdi.

Tasavvur uchun!

— Taehyung!!! — deb chaqirdi Yn.

— Nega? Bu senga yoqmayaptimi, zaharim?
— dedi Taehyung oʻzining past, chuqur va boʻgʻiq ovozida.

— Yoʻq, yoqmayapti... — javob qaytardi Yn.

— Kimni aldayapsan? — dedi Taehyung.

U Ynning sonini yanada mahkamroq qisib, istehzoli tabassum qildi. Barmoqlari asta-sekin koʻylagining ostiga sirgʻalib, yuqoriroq harakatlana boshladi.

— Hozir siz bilan tortishish niyatim yoʻq... Bas qiling... — dedi Yn.

— Agar toʻxtatmasam-chi? — javob qaytardi Taehyung.

— Meni oilaviy ziyofatingizga olib ketayotganingizni unutyapsiz shekilli, — eslatdi Yn.

— Oʻsha ziyofat menga qiziq emas, — dedi Taehyung gʻurur bilan. — Agar biror narsani xohlasam, unga baribir erishaman. Qayerda boʻlishim yoki qayerga ketayotganimning zarracha ahamiyati yoʻq.

— Xudo xayringizni bersin, bas qiling... Mashinani Massimo boshqaryapti... U sezib qoladi, — deb ogohlantirdi Yn.

— Massimo bizni koʻrib qolsa kimga qiziq, zaharim? U ogʻzini yumib, oʻzini koʻrdek tutadi, — dedi Taehyung.

U qoʻlini yanada yuqoriga surar ekan, ohasta kulib qoʻydi; barmoqlari endi Ynning ochiq terisiga tegib oʻtardi. Yigitning har bir qitiqlovchi teginishidan Ynning nafasi tobora ogʻirlashib borardi.

— Taehyung, iltimos... — dedi Yn.

Taehyung hech bir soʻz demasdan tugmani bosdi va oʻrtadan ularni old qismdan ajratib turuvchi toʻsiq koʻtarildi. Kutilmaganda, Taehyung bir lahzada Ynni oʻz tizzasiga tortdi. Qoʻli bilan uning boʻynidan ushlab, yuzini oʻziga yaqinlashtirdi va lablarini uning lablariga bosib, uni oʻpa ketdi.

Ular ehtiros bilan oʻpishishardi. Taehyungning tili Ynning lablariga mayin tegib oʻtdi va ichkariga sirgʻaldi. U qoʻlini uning beliga oʻrab, oʻziga mahkam tortdi, tili esa deyarli egalik qilish va talabchanlik hissi bilan harakat qilardi. U Ynni fidokorona oʻpardi, biroq Yn unga javob qaytarmayotgan edi. Shunda yigit qoʻlini uning boʻyniga qoʻyib, biroz qisdi va lablarini tishlab shunday dedi:

— Menga javob qaytar, zaharim, buni boshqa takrorlamayman, — dedi Taehyung.

Yn yigitning tomogʻini mahkam qisib turganini his qilib, chuqur nafas oldi va lablarini uning lablariga moslab qimirlata boshladi. Lablarining harakatini sezgan yigit oʻpich orasida istehzoli tabassum qildi va uning tanasini oʻziga yanada yaqinroq bosdi...Oradan daqiqalar oʻtdi. Biroz vaqt oʻtgach, Yn yigitning bir qoʻli sonining ichki qismiga qarab ketayotganini his qildi. U yigitning qoʻlini ushlab, oʻpishni toʻxtatdi va ogʻir nafas olib, shunday dedi:

— Hozir... emas... Iltimos... — dedi Yn yigitning qoʻlini mahkam qisib.

Buni eshitgach, yigit qoʻlini u yerdan tortib oldi, biroq Ynning koʻylagi yenglarini pastga tushirdi va yuzini uning boʻyniga yashirdi. U yerda oʻz izlarini qoldira boshlaganida, Yn boshini orqaga tashladi.

~Time skip~

Massimo ular tushishi uchun mashina eshigini opens. Ular mashinani boradigan manzillaridan biroz uzoqroqda toʻxtatishgan edi, chunki Taehyung Massimoga shunday degan edi.

Massimo eshikni ochgach, Yn mashinadan tashqariga chiqdi... Taehyung esa hali ham mashina ichida oʻtirardi va u erda oʻtirgancha istehzoli tabassum qilardi. Massimo Ynni koʻrib, uning biroz tartibsiz koʻrinishda ekanini payqadi. Sochlari oldingidek silliq emas, boʻyniga sharfini oʻrab olgan, pardozi ham biroz buzilgan edi.

— Malikam, siz umuman yaxshi koʻrinmayapsiz... Menimcha, shifokor chaqirishim kerak. Sizni zudlik bilan tekshirishlari lozim. Sizga nimadir boʻlgan, malikam... Men shifokorga qoʻngʻiroq qilyapman... — dedi Massimo.

— Ogʻzingni yum va ketimdan yur, — dedi Yn.

U sumkachasini Massimoga qarab otdi va lol qolgan yigitni ortida qoldirib, mehmonxona ichkarisiga yoʻl oldi.

Massimo xavotirli qiyofa bilan Taehyungga qaradi va shunday dedi:

— Shahzodam, malikam yaxshi emaslar... U kishi juda horgʻin koʻrinmoqdalar. Unga nima boʻlganini bilasizmi?

— Seningcha malikangga nima boʻlgan boʻlishi mumkin, Massimo? — deb soʻradi Taehyung.

Massimo sarosimaga tushib, Taehyungga tikilib qoldi.

— Aqlingni ishlat, Massimo... Malikangni toʻsatdan bunday horgʻin koʻrinishga nima olib kelishi mumkin? — dedi Taehyung.

Massimo bir muddat nimanidir oʻylab, Taehyungga tikilishda davom etdi, soʻng kutilmaganda koʻzlari katta-katta ochilib, darhol nigohini yerga qaratdi. Taehyung istehzoli tabassum qildi va unga shunday dedi:

— Malikang ichkarida yolgʻiz... Borib, uning xavfsizligiga ishonch hosil qiling.

U boshini qimirlatib tasdiqladi va mehmonxona ichkarisiga yoʻl oldi.

~Time skip~

Asl manzilga yetib kelgach, mashina qizil gilamchaning roʻparasida toʻxtadi. Massimo mashinadan tushdi va ular uchun eshikni ochdi. Taehyung birinchi boʻlib mashinadan chiqdi va smokingini toʻgʻriladi, soʻng qoʻlini mashina ichkarisiga uzatdi. Yn uning qoʻlidan ushlab, mashinadan tashqariga chiqdi.

Taehyung bir qoʻlini Ynning beliga oʻrab, uni oʻziga yaqinroq tortdi. Foromuxbirlar toʻxtovsiz suratga olayotgan bir paytda, ular gilamcha boʻylab yura boshlashdi.

Shunda muxbirlardan biri Taehyungdan ular birga suratga tushishlari uchun yoʻlda toʻxtashini iltimos qildi. Yigit ommaviy axborot vositalari xodimining aytganini qildi va ular yana bu juftlikni rasmga ola boshlashdi.

— Janob va xonim Kim, iltimos, biror romantik holatda (poza) tursangiz... — soʻradi OAV muxbiri.

Muxbir shunday deganida, Yn Taehyungga qarashdan oldin jilmayib qoʻydi va yigitning unga his-tuygʻusiz, xotirjam qiyofada tikilib turganini koʻrdi. Yn bir qoʻlini uning koʻksiga qoʻyib, biroz siladi, yigit esa yuzini unga yaqinlashtirib, asta uning lablaridan oʻpdi. Kameralarning chaqnoq chiroqlari yana ularga qaratildi, olqishlar va suratlarga olish ovozlari eshitilib turardi.

U Ynning lablaridan mayin oʻpib, ortga chekindi va har ikkalasining koʻzlari toʻqnashdi. Ular bir necha soniya davomida nigohlarini uzishmadi, soʻng paparatsilardan rasmga olishni toʻxtatishni talab qilayotgan Massimoning ovozi eshitildi. Ular nigohlarini uzishdi va yana ichkariga kirish uchun yura boshlashdi.

Jenna

Ular oilaviy ziyofatda ishtirok etishayotgan edi. Taehyung amakivachchalari bilan suhbatlashar, Yn esa bir nechta ayollar bilan gaplashib turardi. Shu payt Ynning koʻzi Taehyung tomon ketayotgan Jennaga tushdi. Yn nigohini Jennadan uzmay turganida, uning yoniga "Don" yaqinlashdi.

— Xayrli kech, ota, — dedi Yn.

— Senga meni ota deb chaqirmaslikni aytgandim... Men seni kelinim deb qabul qilganim yoʻq, — dedi Don.

Yn Donga qarab biroz jilmayib qoʻydi.

— Qabul qilasizmi yoki yoʻqmi, bu oʻzingizga havola... Ota... Siz mendan kattasiz... Erimning otasisiz, shuning uchun men shunchaki sizga koʻrsatishim kerak boʻlgan hurmatni bajo keltiryapman... Ushbu imperiyaning malikasi sifatida, — dedi Yn.

— Malika!!! Rus mafiyasining malikasi boʻlish uchun senda biror bir loyiqlik yoki malaka bormi oʻzi? — dedi Don.

— Buni oʻgʻlingiz yaxshiroq biladi... Nega buni oʻzidan soʻrab koʻrmaysiz?! Meni malika qilgan aynan oʻgʻlingiz boʻladi, — javob qaytardi Yn.

— Oʻgʻlimning miyasini juda yaxshi yeb kelayotgan ekansan... Lekin men mening oʻgʻlimni barbod qilishingga yoʻl qoʻymayman. Seni uning hayotidan otib tashlayman. Sen oʻgʻlim uchun munosib (mukammal) emassan, — dedi Don.

— Unda oʻgʻlingiz uchun kim munosib?! — deb soʻradi Yn.

— Anavi yerga qara, — dedi Don [Taehyungning atrofida oʻralashib, unga yopishishga urinayotgan Jennaga ishora qilib]. — Aynan u oʻgʻlim uchun eng munosib juftlik... Ular birga juda chiroyli koʻrinishadi. Oʻgʻlimning rafiqasi u boʻladi.

— U oʻgʻlingiz xohlagan ayol emas... U Taehyungga hech qachon erisha olmaydi...Oʻgʻlingiz menga juda sodiq, — javob qaytardi Yn.

— Sodiq?! Mafiyalar hech qachon hech kimga sodiq boʻlishmaydi... Bratvaning (mafiya klanining) yetakchisi boʻlgan Kim Taehyung senga oʻxshash qizga sodiq boʻladi deb oʻylaysanmi?! U senga sodiq emas, xonim... Ularga qara, u Jennaning oʻziga tegishiga qanday yoʻl qoʻyyapti. U seni hatto aldashi ham mumkin, — dedi Don.

— U buni hech qachon qilmaydi, — dedi Yn.

— Qila oladi.Tez orada shunday boʻladi, shunchaki kut va kuzat. Tez orada u seni oʻz hayotidan otib tashlaydi, — dedi Don.

— U meni hech qachon aldamaydi... Erimga boʻlgan ishonchim komil, — javob qaytardi Yn.

~Time skip~

Yn yoʻlak boʻylab qayergadir ketayotgan edi, Massimo esa uning ortidan borardi.

— Taehyung qayerda, Massimo? Uni ancha vaqtdan beri koʻrmayapman, — deb soʻradi Yn.

— Men ham u Shahzodamni ancha vaqtdan beri koʻrganim yoʻq... Oxirgi marta shahzodamni Jenna xonim bilan birga koʻrgandim, — javob berdi Massimo.

— Ouh... — dedi Yn va shunday deb yoʻlida davom etdi.

U bir necha qadam oldinga yurdi va xonalarning biridan kimningdir gaplashayotgan ovozini eshitdi. Xona eshigi yarim ochiq edi. Ovoz unga tanishdek tuyuldi, shuning uchun eshikka yaqinroq bordi va yarim ochiq eshik tirqishidan ichkariga qaradi.

Shunga o'xshash deb tasavvur qilamiz!

Taehyung divanda oʻtirardi, Jenna esa qoʻllarini uning boʻyniga oʻrab, tizzasida oʻtirardi. Yigitning qoʻli esa Jennaning sonida edi.

— Ertaga kechqurun biz uchun xona band qilib qoʻydim... Sen men bilan vaqt oʻtkazasan, ertaga kechqurun men bilan... — dedi Taehyung.

— Men juda hayajondaman, azizim... Ertaga kechqurunni intizorlik bilan kutyapman... Sening ayoling boʻlishni sabrsizlik bilan kutyapman. Lekin rafiqang nima boʻladi? — deb soʻradi Jenna.

— U haqida qaygʻurishingga hojat yoʻq... Sen shunchaki ertaga kechqurun meni qanday xursand qilish (koʻnglimni olish) haqida o'yla, — javob berdi Taehyung.

𝘼𝙪𝙩𝙝𝙤𝙧: 𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮

MASTER OF RUIN

2026-06-25T19:11:45.076Z

𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝗧𝗛𝗜𝗥𝗧𝗬|𝟯𝟬

Oradan bir necha kun o'tgandan so'ng

"Y/N?"

Kimdir uning ismini aytib chaqirganini eshitib, Y/N qulay holatga oʻtib oldi.

Ostidagi yumshoq choyshabning gʻijimlanganini his qilib, rohatdan ingrab qoʻydi va yana uxlash uchun oʻgirildi.

Lekin, koʻrinishidan, u inson Y/N ning xotirjam uxlashini xohlamasdi, chunki u yana uning ismini aytdi.

"Yarim soatdan keyin qoʻnamiz. Tayyorlanishing kerak shekilli," Y/N Jungkookning ovozini eshitdi va uyqusirab xoʻrsinib qoʻydi.

U koʻrpa ostida qoʻl-oyoqlarini yozib, koʻzlarini ochishga harakat qildi. Y/N shunchalik shirin uxlayotgan edi-ki...

Ular tez orada qoʻnishini anglagan zahoti qizning koʻzlari katta-katta ochilib ketdi. Yarim soatdan keyin! Ular Maldiv orollarida boʻlishadi!Y/N koʻrpani koʻkragiga qisgancha, tezda oʻtirgan holatga oʻtdi. Keyin atrofga va Jungkookga qaradi.

"Ajoyib, uygʻonibsan. Sen uxlayotganingda kiyimlaringni kiydirib, qoladigan joyimizga oʻzim koʻtarib borishim ham mumkin edi, lekin qoʻnishimizdan oldin seni uygʻotishimni soʻraganding. Shunday ekan, tur va tayyorlan," deb eʼlon qildi Jungkook va qiz bosh silkidi.

"Ha, ha!" Y/N ning ovozi boʻgʻiq chiqdi, lekin bu uning uchun ahamiyatsiz edi.

Hayajon tufayli qizning vujudida adrenalin koʻtarildi. Ular yetib kelishga deyarli oz qolishgandi. Oh, ular okean ustidan uchib oʻtishyaptimi?

"Tayyorlanib, tashqariga chiq. Tez orada oʻz oʻrindiqlarimizda boʻlishimiz kerak," dedi Jungkook qizga va xonadan chiqib ketdi.

Y/N darhol karavotdan irgʻib turdi va ichki kiyimini hamda hammomdagi qizgʻin jinsiy aloqadan oldin kiyib yurgan koʻylagini kiydi. Koʻylak karavotda, uning yonida yotardi, shuning uchun u buni Jungkook oʻsha yerga qoʻygan boʻlsa kerak deb oʻyladi.

Keyin Y/N koʻzgu tomon yugurdi. Uning sochi va yuzi tartibsiz boʻlishi kerak edi. Baxtiga, koʻzguda oʻziga qaraganida, yuzada buzilgan makiyajining hech qanday izini koʻrmadi. Qiz Jungkook buni tozalab tashlagan deb taxmin qildi va bu juda ajoyib edi, chunki qurib qolgan makiyajni oʻchirish ancha qiyinchilik tugʻdirgan boʻlardi.

U xoʻrsinib, koʻzgu qarshisiga oʻtirdi va odatda qiladigan yengil makiyajini boshladi. Bir necha kun oldin, Jungkook uni xarid qilishga olib borganida, savdo markazidan sotib olgan konsilerni qoʻliga olar ekan, Y/N ning xayoli oʻsha kunga qaytib ketdi.

Y/N qoʻlidagi vositaga qaradi va oʻsha kuni savdo markazida nima sodir boʻlgani haqida oʻylay boshladi.U oʻsha yerda oʻsha qizni uchratgan edi. Oylar oʻtib, uni oʻsha yerda koʻrib qoldi.

𝗢ʻ𝘁𝗺𝗶𝘀𝗵𝗴𝗮 𝗾𝗮𝘆𝘁𝗶𝘀𝗵

"Xoʻjayin, men tezda yuvinish xonasiga kirib chiqishim kerak," dedi Y/N, Jungkook avtoturargohda narsalarini mashinaga yuklayotgan vaqtda.

Jungkook unga qaradi:
"Biroz chida. Bir necha daqiqada uyda boʻlamiz."

"Chidolmayman. Iloji boʻlsa chidagan boʻlardim," dedi Y/N. Unga haqiqatdan ham borish juda zarur edi.

"Yaxshi. Bor, lekin koʻp vaqt yoqotma," dedi Jungkook va qiz bosh silkidi.

Jungkook oʻz ishini davom ettirdi, ularning ikki tansoqchisi esa Y/N yuvinish xonasiga yetguncha uning ortidan ergashdi. Qiz ichkariga yugurib kirganida, ular tashqarida kutib turishdi.

Y/N oʻz yumushlarini bitirib, kabinadan tashqariga chiqdi. Qoʻllarini yuvayotganida, yuvinish xonasiga kimdir kirdi, lekin u inson uning ismini aytib chaqirmaguncha qiz bunga unchalik eʼtibor bermadi.

"Y/N?"Ovoz shunchalik tanish ediki, qizning butun vujudi titrab, boʻyin tuklari tik turib ketdi.

Y/N oʻsha yerda turgan qizni koʻrish uchun tezda ortiga oʻgirildi. Uni oxirgi marta koʻrganiga oylar boʻlgandi. Koʻp vaqtlar davomida qiz goʻyo u allaqachon uzoqlarga ketgandek koʻrsatishga va uni sogʻinmaslikka harakat qilgandi, lekin mana, u shu yerda edi. Y/N ning roʻparasida turar va unga xuddi qizning oʻzi kabi katta-katta ochilgan koʻzlari bilan tikilib turardi.

"Mari?" deb pichirladi Y/N va u unga qarab koʻzlarini pirpiratdi.

"Salom, Y/N, qandaysan?" deb soʻradi Mari va Y/N ga qarab bir qadam yaqinlashdi.

Nima sodir boʻlgani haqidagi oʻtmish xotiralari koʻz oldidan oʻtar ekan, Y/N vahimaga tushdi, oʻsha kuni Marining qizni pichoqlashga harakat qilgani xayolidan oʻtar ekan, Y/N ortiga tahlika bilan tislandi va orqasi bilan mramor peshtaxtaga urildi.

Mari vaziyatni tushundi va baxtga qarshi toʻxtadi. Y/N koʻkragida yuragi gupillab urar, vujudi esa terlay boshlagan edi.

Marining koʻzlari qizga qaraganida yumshadi.

"Y/N, men... oʻsha kun uchun haqiqatdan ham afsusdaman. Hammasini buzganimni bilaman, lekin oʻsha voqeadan beri senga buni qilganimdan afsuslanmagan biror kunim boʻlmadi," deb uzr soʻradi Mari, lekin Y/N ning quloqlari jiringlab, bunga unchalik eʼtibor bermasdi.

"Menga ishonmasligingni bilaman va buni tushunaman. Men ham sening oʻrningda boʻlsam shunday qilardim, lekin seni ham sogʻinganimni bilishingni xohlayman," Marining koʻzlari yoshga toʻldi.

Y/N yutindi va unga tik boqish uchun qaddini rostlar ekan, yurak urishi yana meʼyoriga qaytayotganini his qildi.

"Bu yerda nima qilyapsan?" deb soʻradi Y/N undan. U ketishi kerakligini bilardi, lekin ichidagi qaysidir tuygʻu u bilan boshqa hech qachon koʻrishmaslikdan oldin rasmiyatchilik uchun suhbatlashishni buyurardi.

"Oh, men bu yerda xarid qilayotgandim. Pul yigʻib, ijaraga olgan kichkina uyim uchun baʼzi narsalarni sotib olmoqchi boʻldim," deb javob berdi Mari tabassum bilan.

"Oʻzing alohida yashayapsanmi?" deb soʻradi Y/N.

"Ha. Rostini aytsam, bu juda ajoyib. Yolgʻiz yashayman, oʻzim uchun pul topaman, tejayman va keyin uni oʻzimga sarflayman. Mustaqil boʻlish ancha yaxshi ekan, bilasanmi," Mari quyoshdek porlab gapirdi.

"Pul topyapsanmi? Qanday qilib?""Oh, uydan haydalganimdan keyin, bir necha kun mutlaqo chorasiz qoldim, lekin keyin shaharning chekkasidan ijaraga uy topishga muvaffaq boʻldim. Hozircha hammasi joyida va kafedagi ishim bilan buni eplash oson."

"Sen... Baxtlimisan?" deb soʻradi Y/N undan.

"Senga qilgan ishim uchunmi? Bundan hech qachon baxtli boʻlolmayman, bu haqda oʻylaganimda hamon ichimga pichoq sanchilgandek boʻladi. Lekin ha, hayotimdan qaysidir maʼnoda baxtliman. Avvalgidan ancha yaxshi. Uning jazmani boʻlish meni baxtliroq qiladi deb oʻylab, oʻzimni mutlaqo aldagan ekanman, lekin yoʻq. Men hech kimga tayanmasdan, biror xato ish qilib qoʻyishdan yoki shunchaki uning jinsiy quli boʻlganim uchun kimdir meni oʻldirib ketishidan qoʻrqmasdan, oʻzim uchun yashayapman," Mari koʻzlarini suzib gapirdi.

Y/N unga qarab jilmaydi. Albatta u baxtli boʻladi, u alohida va oʻzi uchun yashayapti, har bir inson buni xohlaydi. Kim ham shunchaki bir jinsiy qul boʻlishni istardi?

"Sening uchun xursandman," deb gʻoʻldiradi Y/N.

"Ha. Bilasanmi nima? Yaqinda gul doʻkoni ochish haqida ham oʻylayapman. Buning uchun astoydil pul yigʻyapman va oʻylaymanki, tez orada bunga erishaman. Senca aytgandim-ku, gul doʻkoniga egalik qilish mening orzuim edi," dedi Mari Y/N ga.

Y/N yutindi va unga qarab bosh silkidi. Mari samimiy baxtli koʻrinardi va Y/N nima qilib boʻlsa ham, nega u uchun aslida xursand boʻla olmayotganini bilmasdi.

"Aytgandek, sen bu yerda nima qilyapsan?" deb soʻradi Mari undan.

"Hech narsa, shunchaki narsalar xarid qilyapman."

"Xoʻsh, taxmin qilishga ruxsat ber, biror balga, ziyofatga yoki taʼtilga ketyapsanmi?" deb soʻradi Mari Y/N dan.

"Buni qayerdan bilding?

"Xoʻsh, xoʻjayin odatda biror joyga ketishimizdan oldin meni xarid qilishga olib borardi u yerga borishimizdan oldin. Shunday ekan, ha, men buni bilaman," deb javob berdi Mari.

"Oh."Y/N ning qoʻlidan kelgan barcha gap shu boʻldi. U oʻzini oʻzgacha (yagona) deb oʻylaganmidi..?

"Shunday ekan, oʻylashimcha, sen ketishing kerak. Uning kutishni yoqtirmasligini bilasan-ku," Mari kinoya bilan kuldi.

Butun suhbat mazmuni qizning ich-ichiga botib borar ekan, Y/N noqulay ahvolda atrofga qarab, sekingina "ha" deb gʻoʻldiradi.

"Y/N, hozir mendan nafratlanishingni bilaman, lekin qilgan ishim uchun samimiy afsusdaman. Shunchaki buni bilishingni xohlayman. Balki oʻshanda buni qilish uchun juda goʻl boʻlgandirman. Hozirgi kunlarda qayerda boʻlsang ham baxtli yashashingni chindan duo qilyapman, Y/N. Shuncha vaqtdan keyin seni uchratish juda yoqimli boʻldi," Mari gapida davom etishdan oldin Y/N ning koʻzlariga tikildi, "Tez-tez koʻrishib tura olamizmi?"Y/N unga koʻzlari katta-katta ochilgancha tikilib qoldi.

Unga ishonish-ishonmaslikni bilmas, shunchaki hozirgi daqiqada bu savolga javob berishga oʻzida kuch topa olmayotgan edi.

"Mari, bilasan-ku, men buni qilolmayman. Men..."

"Oh, ha-ya, biror ish qilish uchun senga uning ruxsati kerak," deb xoʻrsinib qoʻydi Mari va labini burishtirgancha bosh silkidi.

"Hechqisi yoʻq, bugungi uchrashuvimizdan ham xursandman. Umid qilamanki, taqdir bizni yana bir-birimizga roʻbaroʻ qiladi, albatta sen ham buni xohlasang, faqat oʻsha injiq, vaysaqining koʻzidan yiroqroq joyda," Mari kıkırlab kuldi va Y/N ham unga qarab jilmaydi.

"Men ketishim kerak," dedi Y/N va ular soʻnggi bor xayrlashishdi. Qiz yuvinish xonasidan chiqib, avtoturargoh tomon yurish uchun tansoqchilarga hamrohlik qildi; uning xayolida esa boyagi suhbat qayta-qayta aylanaverardi.

Oʻtmishga qaytish yakunlandi Makiyajini qilib sochini tartibga keltirayotgan butun vaqt davomida Y/N faqat shu haqda oʻylay oldi.

Bu birinchi marta sodir boʻlayotgani yoʻq edi, u oʻsha suhbatdan beri bu haqda tinimsiz oʻylayotgandi.

U bu haqda Jungkookka aytmadi. Kim biladi deysiz, agar aytsa, balki Jungkook uni tashqariga chiqishdan toʻxtatib qoʻyarmidi?

"Oh, ha-ya, biror ish qilish uchun senga uning ruxsati kerak."

Marining aynan shu gapi yana uning xayolidan oʻtdi. Toʻgʻri, u haq edi. Y/N haqiqatdan ham uning ruxsatisiz hech narsa qila olmasdi.

Lekin qiz, noshukur badbaxt boʻlishdan koʻra, hech boʻlmaganda markazda (boshpanada) boʻlgan vaqtiga qaraganda biror narsalar qila olayotgani uchun minnatdor boʻlishi kerakligini oʻyladi. Baribir Jungkook u uchun koʻp narsa qilgandi.

Shunday boʻlsa-da, bularning barchasi uning abadiy kelajagi boʻlishi haqidagi oʻy Y/N ni qoʻrquvga solardi. Dastlab, u bu yerda xizmat qilaman va bu joyni tark etganimdan keyin oʻzim alohida yashayman deb oʻylagandi. Mustaqil va baxtli boʻlishni istagandi. Lekin hozir bu juda qiyin va deyarli imkonsizdek tuyulardi.

U har bir kichikdan tortib to katta narsagacha Jungkookdan ruxsat soʻrashi kerakmi? U har doim uning puliga yashashga majburmi? Y/N ham oʻzi mustaqil ishlashni xohlardi, lekin u bilan abadiy shu yerda qolsa, buni uddalay oladimi?Jungkook uni baxtli qilardi va qiz buning uchun undan juda minnatdor edi, lekin agar kun kelib hammasi oʻzgarib ketsa-chi?Jungkook Y/N bilan qilgan har bir narsani vaqtida Mari bilan ham qilgan edi.

Qiz bu safargi taʼtil boshqacha boʻladi deb oʻylagandi, lekin bu yana Mari bilan boʻlgani kabi bir xil edi. Goʻyo voqealar oʻsha-oʻsha, faqat qiz oʻzgargandek.

U kimdir Jungkookning hayotiga kirib kelishidan va u oʻsha qizni Y/N dan yaxshiroq deb oʻylashidan qoʻrqardi. Oʻshanda Jungkook xuddi Mari bilan qilgandek, uni ham hayotidan otib yuborardi.

"Tayyor boʻldingmi?"Y/N Jungkookning ovozini eshitdi va u eshik yonida turgan joyga koʻzgu orqali qaradi.

"Ha," deb past ovozda javob berdi qiz, xayolidan nimalar oʻtayotganini hech qanday tarzda bildirmaslikka harakat qilib.

"Ajoyib, yur, oʻrindiqlarimizga oʻtirishimiz kerak," dedi u va Y/N uning koʻzlariga tikilib, unga tomon yurgancha oʻrnidan turdi.

Qiz har bir kun uchun undan juda minnatdor edi, lekin Jungkookni sevib qolgan bir vaqtda shunchaki uning jinsiy qoʻgʻirchogʻi boʻlib qolish haqidagi doimiy qoʻrquv uni tiriklayin kemirardi. U shunchaki Marining qismatiga tushishni xohlamasdi.

U bilan birga oʻrindiqlarga borar ekan, Jungkook qizning xavfsizlik kamarini bogʻlab qoʻydi. U Y/N ning qoʻlini oʻzining issiq qoʻllari orasiga olib, qizni oʻziga qarashga majbur qildi. Erkakning koʻzlari qizga cheksiz mehr va sadoqat bilan tikildi va toʻsatdan barcha ogʻir oʻylar Y/N ning xayolidan gʻoyib boʻldi.

Ular yerga qo'nishgach, darhol Jungkook'ning shaxsiy samolyotidan tushishdi. Havodan qilingan birinchi nafas sho'r, ammo juda tetiklashtiradigan edi.

Y/N Maldiv orollarida edi!

Y/N hozirning o'zidayoq hayajondan sakrashni xohlardi. U ko'k osmonga va ulardan biroz uzoqroqdagi plyajning oppoq, musaffo qumiga qaradi. Samolyot o'rmonlar orasidagi qayergadir ohista qo'ngan edi.

"Xo'jayin, bu yer tushdagidek go'zal ko'rinar ekan!" – deb hayqirdi Y/N. Quyoshning yorqin nurlari uning terisiga urilardi. Bu yer ancha issiqroq edi va bu juda ajoyib tuyg'u berardi.

Jungkook Y/N'ning qo'lidan ushladi va ularni kutib turgan mashina tomon yetakladi. Agar u Y/N'ni u yerga olib ketmaganida, u tabiatga mahliyo bo'lib, o'sha yerda turavergan bo'lardi.

Bu yerda daraxtlar yam-yashil, osmon ko'k rangning eng go'zal tusida edi, hatto uning oyoqlari ostidagi qum ham paxta bo'laklariga o'xshardi, havo esa... u ilgari hech qachon o'zini maintay tetik his qilmagandi.

Y/N bu yerga kelganiga atigi bir necha daqiqa bo'lgan bo'lsa-da, shu yerda abadiy yashashni istardi.U yerda kimdir bilan suhbatlashayotgan bir kishi bor edi... u odam Jungkook bilan hozir Y/N'ning zarracha ham parvoyiga kelmaydigan qandaydir narsa haqida gaplashayotgan edi. Y/N'ning xayolida faqat plyaj, plyaj va yana plyaj edi.

"Xojayin, plyajni ko'rgani borsak bo'ladimi?" – deb so'radi Y/N undan.

"Ha, boramiz, ayguling, lekin avval qayerda turishimizni ko'rib olishimiz kerak, to'g'rimi?" – dedi Jungkook va Y/N lablarini burishtirib, arazlaganday qiyofa soldi.

Buni keyinroq qilsa bo'lmasmidi? Agar bir necha soatdan keyin suv hozirgidek go'zal ko'rinmay qolsa-chi?U jiddiy gapirayotganmidi? Yo'q. Lekin u aynan hozir o'sha yerga borishni istayotgandi!Ular mashinaga o'tirishgach, Jungkook Y/N'ning yoniga o'tirdi. Y/N tashqaridagi manzarani tomosha qilib, oynaga yopishib oldi. U xuddi Tarzandek bo'lishni, daraxtlardan daraxtlarga sakrab, bu yerdagi hayvonlar bilan do'stlashib, shu o'rmonda abadiy yashashni qanchalik xohlayotganini his qildi. Y/N baribir bu yerda qanday hayvonlar yashashi bilan qiziqardi.

Mashina joyidan qo'zg'alganda, u Jungkook'ka qarab xo'rsinib qo'ydi. Jungkook allaqachon unga tikilib turgandi. Mashina oynalari tushirilgan bo'lib, shamol Y/N'ning sochlarini havoda uchirardi. U Jungkook'ka qarab jilmaygancha, sochining bir nechta tolasini qulog'ining ortiga qistirdi.

"Bu senga yoqayotganini bilaman," – dedi Jungkook unga.

"Bu men hayotimda bo'lgan eng zo'r joy," – dedi Y/N.

Aslida, bu u umrida bo'lgan yagona joy edi, lekin hechqisi yo'q, keling, vaziyatni biroz dramatiklashtiramiz.

"Sen bor bo'lgan har qanday joy eng zo'r joy, ayguling," – deb Jungkook unga qarab makkorona jilmaydi va Y/N'ning yuzlari qizarib ketdi.

U hozirgina Y/N'ga noz-karashma qildimi?

"...bu yetti kun davomida qayerda qolishimiz senga juda yoqadi," – deb ma'lum qildi Jungkook.

"Xo'sh, ko'ramiz," – Y/N lablarini yaladi. Jungkook uning lablariga tikilib qoldi, lekin uni o'pish uchun yaqinlashish o'rniga, shunchaki jilmaydi va oynadan tashqariga qarash uchun ortiga o'girildi.

Butun yo'l davomida ular o'rtasida yoqimli sukunat hukm surdi. Jungkook telefonini titkilab, Y/N tushunmaydigan qandaydir hujjatlarni o'qiyotgan bir paytda, Y/N oynadan tashqariga qarab, ajoyib va ekzotik manzaradan zavqlanardi.

Jungkook ta'tilda bo'lysisiga qaramay, ishi uni hech qachon tark etmasdi. Y/N buni tushunardi, chunki Jungkook'ning zimmasida juda katta mas'uliyat bor edi.

Taxminan o'n daqiqalik yo'ldan keyin ular plyaj juda yaqin bo'lgan qayergadir yetib kelishdi. Mashina to'xtadi va ular mashinadan tushishdi.

Qarshisidagi manzarani ko'rib, Y/N'ning og'zi ochilib qoldi. Oq qum va moviy, yaltirab turgan ummon. Ufq qadar faqat suv va suv cho'zilib ketgandi. To'lqinlar uzra tushayotgan quyoshning oppoq nurlari xuddi olmoslardek porlardi. Nam havo tufayli u hatto og'zida tuz ta'mini his qilayotgandek edi. Eng go'zal narsa esa shu to'lqinlarning ovozi edi.

Maldiv

U shunchalik tiniq va osoyishta ediki, Y/N shunchaki shu yerga yotib, uxlab qolgisi keldi.

U ortidan beliga tegingan qo'llarni his qildi va ularning kimga tegishli ekanligini ko'rish uchun ortiga o'girilib o'tirishi shart emas edi. O'sha qo'llar uni ortidan quchoqladi va u boshida ohista o'pich ta'mini tuydi.

"Bu so'zning to'liq ma'nosida tushga o'xshaydi," – deb pichirladi Y/N. Intizorlikdan va qanchalik ko'p jilmayayotganidan uning yonoqlari qizarib ketgandi. Yuragi tinimsiz dukurlar edi. U bularning barchasi o'zi bilan sodir bo'layotganiga hatto ishona oolmayotgandi.

.
.
.
𝗔𝘂𝘁𝗵𝗼𝗿: 𝗦𝗲𝗼 𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮🤍

Obedient Wife

2026-06-25T12:59:00.510Z

𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝗢𝗡𝗘|𝟭

Zargorona bezatilgan kelinlar xonasida Viella uchun nihoyatda siquvchi va dim tuyulardi. U tilla hoshiyali koʻzgu qarshisida koʻzlarida yosh bilan oʻtirardi. Oqqushmisol toʻy libosi xuddi ulkan soyabon kabi uning atrofini qoplab olgan, koʻp qavatli krinolin va nafis toʻrdan tikilgan yubka uning ingichka belidan pastki qismini butunlay oʻz domiga yutgandek edi. Koʻylakning ingichka bogʻichlari yelkasiga botib, ogʻriq berayotgan boʻlsa-da, bu jismoniy noqulaylik uning qalbini tirnayotgan cheksiz iztirob oldida hech gap emasdi.

𝗟𝗶𝗯𝗼𝘀

U nafislik timsoli edi; oppoq terisi yengil pardoz va qirmizi lab boʻyogʻi bilan yanada jozibali koʻrinardi. Biroq, mamlakatdagi eng vahshiy mafiya yetakchilaridan biri — Jeon Jungkookning qaylig'iga aylanish arafasida turgani uning butun borlig'ini vahimaga solardi. Bu nikoh Viellaning otasi Jung Alassko tomonidan uyushtirilgan kelishuv boʻlib, otasi o'zidan ham qudratliroq va haybatliroq odam bilan ittifoq tuzishni koʻzlagan edi.

Eshik ochilib, ichkariga Viellaning onasi kirdi. Qizining yonoqlaridan sizib oqayotgan koʻz yoshlarini koʻrib, onasining koʻngli yumshadi.

"Hammasi yaxshi boʻladi, Viella", dedi u qizining yoniga oʻtirib, uni ovutarkan.
"Shunchaki haqiqatni tan ol va koʻnik".

Viellaning har bir titroq va og'ir nafas olishida ko'kragi battar qisilib borardi.

Otasining jinoiy ishlarini mustahkamlash yoʻlida xuddi bir tirik mol kabi sotib yuborilishini u qanday qilib shunchaki "tan olishi" mumkin?

Lablarini qimirlatib biror soʻz demoqchi boʻldi, biroq tomogʻidan faqatgina boʻgʻiq bir pichirlash otilib chiqdi:
"Lekin nega bunchalik toʻsatdan, oyi?"Onasi uni ohista bagʻriga bosib, peshonasidan mayin oʻpib qoʻydi.

"Bor eʼtiboringni oldinda kutayotgan yangi hayotingga qarat. Bundan buyon eringni rozi qilish sening yagona hayotiy maqsading boʻlishi kerak".

Bu soʻzlar Viellaning yuragini goʻyo qisqichdek siqib qoʻydi; qandaydir sirli qoʻllar uning boʻgʻzidan tutib, nafasini qaytarayotgandek edi. Oʻz kelajagini koʻz oldiga keltirarkan, tomogʻidan yanada balandroq va alamli hiqichoq chiqdi. Viella oʻzini atrofini shafqatsizlik qurshab olgan bir kimsaning injiqliklariga mahkum boʻlgan, sovuq va tuygʻusiz bir nikoh asirasidek his qilardi.

"Agar uddalay olmasam-chi?" — deya zoʻr-baza gapirdi u alamli yigʻi aralash.
"Agar u ham... boshqalar kabi hukmron va zolim boʻlsa-chi?"

"Jim boʻl, qizalog'im," — onasi uning sochlarini silab, tasalli berdi.
"Ilohim, odatiy mafiya yovuzlaridan farqli olaroq, ering senga nisbatan mehribon va gʻamxoʻr boʻlsin. Bu erkaklarning feʼl-atvorida hukmronlik tuygʻusi kuchli boʻlishi mumkin, ammo ularni baxtli qilish uchun birinchi qadamni qoʻyishdan qoʻrqma. Nima boʻlganda ham, xotin kishi erining koʻnglini olishi shart".

Bu gaplarning ostidagi maʼnoni anglagan Viellaning koʻngli behuzur boʻlib ketdi va koʻzlaridan yoshning yangi toʻlqini sizib chiqdi. Endi uning hayoti shundan iborat edi: oʻzi mutlaqo tanimaydigan, jinoyat va zoʻravonlik imperiyasini boshqaradigan bir kimsa uchun oʻz orzu-istaklaridan voz kechishi kerak edi.

Eshikning dadil va qatʼiyat bilan taqillatilishi otasining kelganidan darak berdi. Jagʻlari mahkam qisilgan Jung Alassko qizining toʻzgʻigan qiyofasiga norozi qiyofada tikildi.

"Boʻldi, yetar," — deb gʻuldiradi u va baquvvat qoʻlini Viella tomon uzatdi.

"Vaqt boʻldi. Yolgʻiz farzandimning toʻkin-sochinlik va yuksak mavqeda hayot kechirishini istayman. Bu kelishuv aynan oʻsha kelajakni taʼminlab beradi".

Viella oʻziga kuch yigʻib, chuqur nafas oldi-da, otasining qoʻlidan tutdi va uning oʻzini taqdiri kutayotgan muhtasham zalga boshlab borishiga izn berdi.

Yuragi shunchalik qattiq urardiki, uning zarbini hatto barmoq uchlarida ham his qilish mumkin edi. Nigohini koʻtarishga botinolmasa-da, mehrob qarshisida goʻyo yirtqich boʻrining ogʻir nigohidek vahm solib turgan zugʻumkor bir borliqni sezib turardi.

Otasi uning qoʻlini boshqa bir yirikroq, baquvvat qoʻlga tutqazishdan oldin qizining bilagini bir lahza mahkam siqib qoʻydi.

Viella oʻzini xuddi bir egadan boshqasiga oʻtkazilayotgan qoʻgʻirchoqdek his qildi.

Ruhoniyning jarangdor ovozi sukunatga choʻmgan zal boʻylab taraldi: "Aziz mehmonlar, bugun biz bu yerda ushbu erkak va ayolni muqaddas nikoh rishtalari bilan bogʻlash uchun toʻplandik".

Nikoh marosimining soʻzlari yangrayotganda, Viellaning fikri asta-sekin reallikdan uzilib bordi. Bu chindan ham sodir boʻlayotgandi. Bugundan keyin u butun umrga Jeon Jungkookka bogʻlanadi; u shunday bir shaxs ediki, u haqda faqat pinhona pichirlashlar va vahmga toʻla ohangda gapirishardi. Bu mashhur mafiya boshligʻining kuchi va xavf-xatardan taraladigan haybati hatto uning atrofidagi butun muhitga singib ketgandek tuyulardi.

"Agar orangizda bu ikki shaxsning qovushishiga toʻsqinlik qiluvchi biror asosli sababni biladiganlar boʻlsa, hozir gapirsin yoki bir umrga sukut saqlasin".

Zalga ogʻir bir sukunat choʻkdi, bu sukunat Viellaning oʻpkasidagi bor havoni ham soʻrib olayotgandek edi. U goʻyo jarlik yoqasida xavfli tarzda gandiraklab turar, ich-ichidan kimdir eʼtiroz bildirib qolishini, yaqinlashib kelayotgan bu nikohni ortga suradigan biron bir moʻjiza yuz berishini umid qilardi.

Ammo sukunat uzoq davom etdi va uning qismatiga uzil-kesil muhr bosdi.

"Kelin va kuyov bir-birlariga aytish uchun oʻz nikoh ahdlarini tayyorlab kelishgan," — deb eʼlon qildi ruhoniy.

Viellaning koʻkragida vahima portladi; u oʻzi uchun hech qanday soʻz tayyorlameganini, hech qanday ahd matni yozmaganini toʻsatdan anglab yetdi. U butunlay begona boʻlgan bir kimsaga qanday qilib sadoqat va muhabbat izhor qila oladi?

Buning ustiga, uning buyruqomuz qiyofasidan naqadar vahshiy bir borliq ekani sezilib turardi.

Jungkook esa zarracha boʻlsa ham ikkilanmadi. Uning yelkasini yanada kengroq qilib koʻrsatadigan, oʻtkir qirrali yuz chizgilariga hukmronlik soyasini tashlaydigan dagʻal va qatʼiy ohangda anʼanaviy nikoh qasamyodini aytdi:

𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸

"Men, Jeon Jungkook, Viellani, qonuniy rafiqam sifatida qabul qilaman".

Jungkook ushbu qatʼiy soʻzlarni aytayotganda, Viellaning qoʻllari sovuq terga botdi. Navbat unga kelganda, u soʻzlarni zoʻrgʻa, titrab talaffuz qildi; bu qudratli va haybatli kimsaning qarshisida ovozi bunchalik ojiz va qaltiroq chiqayotganidan oʻz-oʻzidan nafratlanib ketdi.

"Endi uzuk taqishingiz mumkin," — deya buyurdi ruhoniy tantanavor ohangda.

Viella titrayotgan barmoqlari bilan atlas yostiqcha ustidagi yaltirab turgan brilliant koʻzli uzukni oldi. Ammo uni kuyovning nomsiz barmogʻiga taqib qoʻymoqchi boʻlib qoʻl choʻzganida, uning bilagidan temir qisqichdek mustahkam bir qoʻl tutdi.

Qiz uning nigohiga tik boʻlishga botinolmasa-da, yigitning ogʻir va ezuvchi qarshini oʻzida yaqqol his qilib turardi.

"Buni oʻzim qilaman," — dedi u hech qanday eʼtirozni qabul qilmaydigan qatʼiy ohangda.

Jungkook uning namlangan kaftidan uzukni yulqib oldi va keskin harakat bilan unga ehtirom koʻrsatib ham oʻtirmay, oʻz barmogʻiga tiqdi. Soʻng qizning qoʻlini oʻz qoʻliga oldi, u taratayotgan zugʻumkor kuch Viellani uzuk uning barmogʻiga mahkam oʻrnashguncha soʻzsiz boʻysunishga majbur qildi.

Viella taqqan uzuk

"Sizlarni er-xotin deb eʼlon qilaman," — dedi ruhoniy.
"Kelindan bosa mumkin".

Viella turgan joyida qotib qolgancha ich-ichidan dahshat sezdi. Jungkookning kafti uning iyangini tutganida u choʻchib tushdi, uning bosh barmogʻi qizning titrayotgan pastki labini ohista silab oʻtdi.

Koʻzlarini olib qochishga urinsa-da, u yigitning oʻtkir va sinchkov nigohi yuz chizgilarini goʻyo tildagidek tekshirayotganini his etardi.

Yigitning ovozida qiz oxirigacha ilgʻay olmagan pinhona tahdid bor edi:
"Bu qismi keyinga qoladi. Xilvatda".
(Xilvat - hech kim yoʻq joyda)

Shu qisqa jumlani aytib, Jungkook ortiga oʻgirildi va Viellani hayrat hamda kuchayib borayotgan qoʻrqinch girdobida qoldirib, shaxdam qadamlar bilan uzoqlashdi; qiz bu qattiqqol, hukmron kimsaning "keyin" degan soʻzi ortida nimalar yashiringanini oʻylab, dabdabali mehmonlar orasida baxtsiz boʻlib qolaverdi.

𝗕𝗜𝗥 𝗢𝗭 𝗩𝗔𝗤𝗧𝗗𝗔 𝗢ʻ𝗧𝗚𝗔𝗖𝗛

Jeon oilasining muhtasham qasriga boʻlgan yoʻl tarang sukunat ichida kechdi. Viella gullar bilan bezatilgan Mayback avtomobilining qulay orqa oʻrindigʻida xuddi borligini sezdirmaslikka, iloji boricha kichrayib olishga urinayotgandek qimirlamay oʻtirardi. Uning qoʻllari bezovta barmoqlari ostida gʻijimlanib, burishib ketayotgan koʻylagining krinolin matosini toʻxtovsiz gʻajirdi.

Haydovchining yonidagi oldingi oʻrindiqda qomatiga mutlaqo mos tushgan qora kostyum kiygan kishi oʻtirardi. Uning keng yelkalari va baquvvat qomati hatto bu nafis mato ostidan ham yaqqol koʻrinib turardi. Viella hayolida bu vahm soluvchi siymo uning Jungkook emasmikin degan oʻyga bormay iloji yoʻq edi, biroq u qizning borligiga zarracha eʼtibor bermay, butun diqqatini telefoniga qaratgandi.

Viella nafasini bir maromda ushlab turishga urinar, ammo ichiga yutayotgan har bir nafasi vujudini titratib yuborayotgandek tuyulardi va goʻyo oʻpkasini siqib qoʻyayotgandek edi.

Toʻy marosimining xotiralari uning gʻamgin xayolida parcha-parcha boʻlib qayta jonlanardi.

Jungkookning oʻta xotirjam hukmronlik bilan uzukni uning qoʻlidan qanday yulqib olgani, nikoh rishtalarini xilvatda muhrlashlarini aytgandagi ohangida yashiringan ochiq-oydin buyruq nafasi...

Uning soʻzlari ortidagi pinhona maʼnoni oʻylarkan, Viellaning butun vujudidan sovuq titroq oʻtdi.

U kechasi uchun nimalarni rejalashtirgan ekan? Qizning tasavvurida uyidagi xizmatkorlardan pinhona eshitgan mafiya olamining qabihliklari haqidagi eng mudhish mish-mishlardan yaralgan vahimali manzaralar gavdalandi.

Bunday yovuzlikka mahkum boʻlish ehtimolidan Viellaning ich-ichi dahshatli ogʻriqdan ezilib ketdi. Endi bu odam uning eri edi; u haqda qoʻrqinchli nomidan boʻlak hech vaqoni bilmasdi. Agar oʻsha gaplar rost boʻlsa-chi? Agar yopiq eshiklar ortida u insondan koʻra koʻproq maxluqqa oʻxshasa-chi... ortida boʻlsa-chi?

Jeon xonadoni

Nihoyat, qoraytirilgan oynalar ortidan Jeon oilasining muhtasham qasri koʻrindi. Keng meʼmoriy chiziqlar va betakror tartibga keltirilgan bogʻlarni, imoratning dabdabasini koʻrib, Viellaning nafasi boʻgʻziga tiqildi.

Mashina qasrning bosh kirish eshigi qarshisida sekinlab toʻxtarkan, Viella yon koʻzguga soʻnggi bor nigoh tashlab, ortda qolayotgan hayoti bilan xayollashishdan oʻzini tiya olmadi.

U Jungkookning feʼl-atvori va xohishlari uning ojiz yuragi dosh bera olmaydigan darajada shafqatsiz va tuban boʻlib chiqmasligini ich-ichidan iltijo qilardi.

Mashina muhtasham kirish darvozasi oldida butunlay toʻxtagach, Viellaning nigohi qoraytirilgan oynalar ortidan hovli boʻylab patrulda yurgan, tish-tirnogʻigacha qurollangan soqchilarga tushdi. Ularning qahrli chehralari va qotib qolgan qomatlarini koʻrib, qiz qoʻrquvdan yumshoq oʻrindiq suyanchigʻiga battar yopishib oldi.

Oldingi yoʻlovchi oʻrindigʻida oʻtirgan kishi chaqqon va mayin harakat bilan mashinadan tushdi-da, egnidagi qomatiga moslab tikilgan kostyumi yoqalarini toʻgʻriladi.

Uning oʻzi oʻtirgan eshik tomon yaqinlashayotganini payqagan Viellaning nafasi ichiga tushib ketdi. Bu shubhasiz uning Jungkook edi.

U eshikni ochganida, Viellaning koʻzlari beixtiyor unga qadaldi va u oʻzini uning ogʻir nigohi ostida mixlanib qolgandek his qildi. U tashqi tomondan xotirjam koʻrinsa-da, qiyofasidan uning ich-ichida joʻsh urayotgan, xuddi oʻz oʻljasini kuzatayotgan yirtqich qushning yashirin qudratini eslatuvchi ochiq-oydin bir shiddat sezilib turardi. Koʻkrak qafasiga urilayotgan yuragi telbalarcha dukurlayotgan boʻlsa ham, Viella undan koʻzlarini uzolmasdi.

"Jeon xonim", — deya salomlashdi u oʻzining hukmron qiyofasini yanada boʻrttirib koʻrsatadigan salmoqli va yoʻgʻon bariton ovozda. Qizning javobini kutib ham oʻtirmay, u oʻzining baquvvat kaftini uzatdi.

Viella undan shunchaki oʻzini mashinadan yulqib olishini kutgandek, titrayotgan barmoqlari bilan uning qoʻlidan tutdi. Biroq, yigit kutilmagan bir mayinlik bilan qizning barmoqlarini qisdi va u dabdabali koʻylagining keng yubkalarini ehtiyotkorlik bilan yigʻishtirib, mustahkam poydevorli ayvonga qadam qoʻyayotganida uni ohista suyab turdi.

Garchi u zoʻrgʻa boʻyi yetadigan darajada turgan, uning keng koʻkragiga arang yetadigan boʻlsa-da, uning shunchaki yonida turishi qizni ruhan ezib qoʻyayotgandek tuyulardi; goʻyo yigitning oʻta kuchli shaxsiyati uning ustiga ulkan soya tashlab turgandek edi. Yaqinroq kelganda, Viella uning kelshgan jagʻ suyaklarining keskin qirralarini, baland yonoqlarini va hayoti davomida koʻp xoʻmrayganidan darak beruvchi koʻzlari atrofidagi mayda ajinlarni aniq koʻra oldi. Uning qop-qora, qunduzdek sochlari tekis tekislanib, orqaga taralgan edi va bu uning shoshilmasdan qizni koʻzdan kechirayotgan paytdagi qoshlarining qatʼiy chizigʻini yaqqol ochib koʻrsatardi.

Bunday sinchkov va oʻtkir nigoh ostida Viellaning ogʻzi qurib qoldi. Tili bir so'zga kelmay qolgan qiz faqatgina uzun kipriklari orasidan unga termulib turar, yigit esa goʻyo egalik qilish hissi pinhona aks etgan nigohi bilan uning yuz tuzilishi va qomatining har bir nozik jihatini oʻz domiga yutayotgandek tuyulardi.

Nihoyat, u qisqagina bosh irgʻab qoʻydi va ichkariga boshlab borish uchun ortiga oʻgirildi; Viella esa uning keng qadamlari ortidan izma-iz yurishga majbur boʻldi. U oʻzini ushbu mutlaqo begona dunyoga yetaklab kelgan mashinaga soʻnggi bor oʻgirilib qarashdan oʻzini tiya olmadi; qadrdon uyining iliq va tanish muhitiga boʻlgan cheksiz sogʻinch oʻti uning qadamlarini goʻyo yerga mixlab qoʻyayotgandek edi.

Qasrning ichkarisi yaltirab turgan marmar toshlar va tilla suvi yuritilgan naqshlar bilan bezatilgan keng, nihoyatda dabdabali saroyni yodga solardi. Viella u yerdagi bir-biriga tutashib ketgan aylanma yoʻlaklar va ular bosib oʻtayotgan hashamatli xonalar orasida qayerdaligini ham bilmay, adashib qoldi; u faqatgina erining ortidan itoatkorona ergashib borardi.

𝗫𝗼𝗻𝗮

Nihoyat, ular tepaga — yashash xonalari joylashgan qismga olib chiquvchi yarim aylanma zinadan koʻtarilishdi va yigit uni nafis, ikki tabaqali eshik qarshisiga boshlab keldi.

"Sening xonang", — dedi Jungkook shunchaki qisqa qilib.

Viella ostonadan hatlab oʻtarkan, baland shiftlar va koʻzni qamashtiruvchi dabdabali bezaklarni hayrat bilan tomosha qilish uchun boʻynini choʻzib ichkariga qaradi.

Xonaning markazini baland soyabonli, yumshoq koʻrpa-toʻshaklar va ipak choyshablar qat-qat qilib solingan ulkan karovat egallab turardi.

Bir lahzaga uning vujudini qoʻrgʻoshindek ogʻir va suyak-suyagidan oʻtuvchi charchoq qopladi.

"Men... dam olsam maylimi?" — deb soʻradi u ikkilanib, eriga oʻgirilarkan. Yigitning shoshilmasdan uning gʻijimlangan koʻylagi va toʻzgʻigan sochlariga tikilayotgan nigohlarida oʻsha oʻtkir va keskin shiddat yana qaytgan edi.

Salmoqli sukunatdan soʻng, u norozi ohangda maʼqullab toʻngʻilladi-da, boshqa biror soʻz demay oʻz yoʻlida davom etdi.

Viella noumid bir hayrat ichida ich-ichi ezilib, uning yoʻlak boʻylab uzoqlashishini kuzatib qoldi.

Nahotki uning nikohi shundan iborat boʻlsa — erining xohish-injiqligiga qarab butunlay rad etilishmi?

U ogʻir xoʻrsinib, taqdiriga tan bergancha xonaga kirdi va ortidan eshikni yopdi. Ehtimol, biroz dam olish unga foyda berib, keyinchalik uning yoniga qayta borish uchun kuch toʻplashiga yordam berar. Axir u ahmoq emasdi, kechasi va yangi kelinchakdan nimalar kutilishini juda yaxshi bilardi.

Biroq, Jungkookning qorasi ham koʻrinmay soatlar bir-biri ortidan oʻtavergan sayin, Viellaning charchogʻi bilan birga yuragidagi hadigi ham ortib bordi. Agar u yigitni butunlay taxt boʻlib va tayyor holda kutishi kerak boʻlsa-chi?

U kelganida qizni dangasa yoki beparvo holatda koʻrib, undan ranjishi mutlaqo yaxshilikka olib kelmasdi.

Shularni oʻylab, Viella oʻzini karovatning mayin yumshoqligidan turishga majbur qildi va sochidagi soʻlib qolgan guldor taqinchoqlarni yechib oldi. U murakkab turmaklangan sochini boʻshatib yubordi, shunda qunduzdek qora soch tolalari yelkalari aro erkin yoyildi.

Koʻzguda oʻzining toʻzgʻigan qiyofasiga qarab, yelkalarini rostladi va oppoq toʻy libosining chiroyini buzib turgan gʻijimlarni qoʻli bilan tekshiladi. Ichidagi shubha-gumonlariga qaramay, u oʻzini mafiya sardorining rafiqasiga munosib tarzda, risoladagidek koʻrsatishi shart edi.

Nihoyat, Viella Jungkookning buyrugʻini kutish asnosida yangi uyini aylanib koʻrish ishtiyoqiga ortiq qarshilik qila olmadi. U xonadan chiqib, qasrning yashash qismi boʻylab u yoqdan-bu yoqqa yurdi; oxiri qandaydir ovozlar uni mehmonxonaga oʻxshash keng bir zal tomon yetaklab bordi.

U oʻsha yerda edi. Jungkook yumshoq divanlardan biriga oʻtirgancha, uzun oyoqlarini oldinga choʻzib, etiklarni silliqlangan eman daraxtidan yasalgan kofe stoli ustiga beparvona chalashtirib olgandi. Bir qoʻli divan suyanchigʻi boʻylab choʻzilgan, ikkinchi qoʻlida esa telefonini tutib turardi; ekranga qarab xoʻmraygancha, bosh barmogʻi bilan bemaqsad sahifani varoqlardi.

Viella to yigitning ogʻir nigohi toʻsatdan yuqoriga koʻtarilib, uni shu yerda turganganini payqamaguncha, ostona xatlab kirishga botinolmay hadiksirab turdi. Jungkopkning chehrasi zarracha boʻlsa ham oʻzgarmadi, biroq uning qatʼiy va oʻtkir qarshidagi ogʻirlik qizni xuddi yirtqich koʻziga tushgan ojiz hayvonidek turgan joyiga mixlab qoʻydi.

Bor jasoratini kaftiga yigʻib, Viella chuqur nafas oldi va xonaga toʻliq qadam qoʻydi.

"Men... bugungi voqealardan juda charchab ketdim", — deya gap boshladi u ikkilanib. "Dam olishimga ruxsat berasizmi?"

𝗧𝘂𝗻𝗴𝗶 𝗹𝗶𝗯𝗼𝘀𝗶

Uning qop-qora, qunduzdek koʻzlari qizning toʻzgʻigan sochlaridan boshlab, koʻylagining koʻkragiga yopishib turgan V-shaklidagi boʻyin qismiga, soʻngra ingichka belidan to toʻpigʻi atrofida yoyilib yotgan yubka etaklarigacha sinchkovlik bilan qarab oʻtdi. Bu oʻtkir nigoh uni ipak liboslaridan goʻyo butunlay ayirayotgandek tuyulardi, qiz uning bu ochofatona koʻzdan kechirishi ostida oʻzini mutlaqo himoyasiz his qildi.

Viella hozir asablari dosh berolmay chil-chil boʻladi deb oʻylagan pallada, yigit yana oʻsha loqayd ohangda toʻngʻillab qoʻydi va ochiq-oydin mensimaslik bilan eʼtiborini yana telefoniga qaratdi; bu sovuq munosabat qizga toʻgʻridan-toʻgʻri berilgan tanbehdan ham qattiqroq botdi.

.
.
.
𝗔𝘂𝘁𝗵𝗼𝗿: 𝗦𝗲𝗼 𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮

MASTER OF RUIN

2026-06-22T18:42:15.651Z

𝗖𝗛𝗔𝗣𝗧𝗘𝗥 𝗧𝗪𝗘𝗡𝗧𝗬 𝗡𝗜𝗡𝗘|𝟮𝟵

𝗢𝗿𝗮𝗱𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗿 𝗻𝗲𝗰𝗵𝗮 𝗸𝘂𝗻 𝗼'𝘁𝗴𝗮𝗰𝗵

Y/Nning koʻzlari son-sanoqsiz oltin chiroqlar aksidan porlab ketdi. Bu manzaradan zavqlanib, koʻzlarini pirpiratdi va oʻzicha jilmayib, mamnuniyat his qildi. Hammasi aynan Y/N xohlagandek boʻlib chiqdi! Katta xonasining butun bir devorini egallagan ulkan yogʻoch kitob javonining chetlarini bezab turgan sun'iy pechak barglariga qoʻl tegizar ekan, ohista ohang taratdi. Javonda hozircha boʻsh turgan qatorlar bor edi. Kitoblarini oʻsha yerga joylashtirmoqchi, biroq baribir ular bu ulkan javonni toʻldirishga yetmasdi. Bu oʻydan ichi quvonchga toʻlib, oyoq barmoqlari hayajondan raqsga tushgandek qimirlab ketdi. Nihoyat, kitoblari uchun ulkan javon tayyor edi! Y/N har doim shuni orzu qilgandi. Garchi oldingi xonasida ham javon boʻlsa-da, u ancha kichik edi. Unga bor-yoʻgʻi 80 taga yaqin kitob sigʻardi. Bunisiga esa yuzlab kitoblarni joylash mumkin. Y/N bundan juda mamnun edi.

Javon butunlay tayyor boʻlib, xonaga oʻrnatilgach, u juda goʻzal koʻrinish kasb etdi. Toʻgʻrisini aytganda, boshida u biroz sodda va gʻaribroq koʻringandi. U qaymoqrang va shaftolirang uygʻunlashgan goʻzal ranglardan ishlangan edi. Uni bezatish ishtiyoqi tugʻildi va Y/N aynan shunday qildi.

Jungkook shu kunlarda uyda yoʻq edi. U ishtiroki zarur boʻlgan xizmat safari bilan ketgandi. Y/Nni ham oʻzi bilan olib ketishi mumkin edi, biroq bu galgi safar Londondagidan farq qilardi. Londonda shunchaki uchrashuv va tanishuv tadbiri boʻlgan boʻlsa, bu safargisi ancha jiddiy ish edi. Shuning uchun Y/N shu yerda qoldi va bundan xursand edi. Deyarli bir oy oldin boʻlgan London safaridan beri xojaning fe'l-atvori shunchalik muloyim boʻlib qolgandiki, ba'zida bu hatto shubhali tuyulardi. Albatta, bu shunchaki hazil. Ayniqsa, uning yonida yurak oʻzgacha urishni boshlaganda, bu Y/Nga juda yoqardi. Nima boʻlganda ham, unga bir qancha imtiyozlar ham berilgandi. Y/N xohlagan vaqtida xojasi bilan tashqariga chiqa olardi.

U safarga ketishidan oldinroq, ular sakura tomosha qilishga borishgandi. Bu dunyodagi eng goʻzal manzara edi. Xuddi piknikdek... Yoki uchrashuvmikan? Ehtimol, shunday boʻlgandir. Xojasi ilgari hech qachon bunday qilmagani va oʻz his-tuygʻularini oshkor etish unga qiyin boʻlgani sababli, safar davomida oʻzini biroz noqulay his qilgani koʻrinib turardi. Shunga qaramay, uning aynan Y/N uchun shunday qilayotgani judayam yoqardi. Xojasi ham xuddi oʻzi kabi sevingan boʻlishini judayam umid qilardi.

Jungkook yoʻqligida Y/N uni qattiq sogʻinardi. Ovqatlanishga ham ishtihasi yoʻq edi, chunki tushlik stolida uni tinglaydigan, taomlarni suzib berib, xuddi malikalardek parvarish qiladigan hamrohi yoʻq edi. Ba'zida kitob oʻqishga ham xohishi boʻlmasdi, chunki xayolini faqat sogʻinch qamrab olgandi. Butun qiladigan ishi — Jungkook yoʻqligida xuddi sodiq bir uy hayvonidek uni oʻylar, yoʻliga koʻz tikishdan iborat edi. Jungkookning safari ikki kunlik boʻlib, odatda bu kunlarda juda band boʻlardi, shu sababli hatto gaplasha olishmasdi ham. Y/N buni tushunardi. Sevgan insoning bilan gaplashishga vaqt topish kerakligini bilsa-da, biroq u oʻylaganidan ham koʻra koʻproq band boʻlsa kerak deb hisoblardi. Hechqisi yoʻq, shunchaki uni kutishga qaror qildi.

Xullas, oʻtgan kuni javon oʻrnatilgach, Y/N uyning shahar telefoni orqali xojasi bilan bu haqda gaplashdi. Jungkookni nihoyat unga telefon sotib olib berish haqida gap ochdi, ammo bunga unchalik xohish bildirmadi. Toʻgʻri, uyali telefon hamma uchun zaruratga aylangan hozirgi zamonda yashab, oʻzining bunchalik ortda qolganini yaxshi bilardi, biroq unga hech qachon ehtiyoj sezmagani uchun buni soʻramagan ham edi. Buning ustiga, markazda boʻlganida unga telefondan foydalanish taqiqlangan edi. Kecha xojasi bilan gaplashganida, javonni bezatish istagi borligini aytdi va xoja buni rad etmadi. U rozi boʻlib, ushbu hovlidagi baquvvat qoʻriqchilariga Y/Nni xohlagan joyiga olib borishni va koʻngli tusagan narsani sotib olib berishni buyurdi. Oʻsha paytdagi quvonchini tasavvur qilsa boʻladi!

Y/Nga butun umri davomida koʻchaga chiqishga ruxsat berilmagandi.Bu yerga kelganidan keyin Jungkook uni bir necha bor tashqariga olib chiqdi, endi esa, albatta, uning ruxsatini olgan holda, oʻziga hamma narsaga ruxsat beradigan bir nechta qoʻriqchilar hamrohligida yolgʻiz ham koʻchaga chiqa olardi. Ular shunchaki yonida turishar, hech qanday xalaqit berishmasdi. Shunday qilib, ertalab xarid qilish uchun tashqariga chiqdi. Bezaklar va yana juda koʻp kitoblar sotib olib keldi. Toʻgʻri, boshida juda koʻp pul sarflab yuborishdan biroz xavotirlangan edi, ammo ochigʻini aytganda, allaqachon bu holatga koʻnikib qolgandi. Jungkook uni hech qachon cheklamasdi va Y/N bu imkoniyatdan toʻliq foydalanardi.

Ortga qaytishganda, allaqachon tush boʻlgandi. Shoshilinch tushlik qilib boʻlgach, tezda xonasiga yoʻl oldi va oʻtgan kundan beri rejalashtirib yurgan ishiga kirishdi. Mana, endi oqshom tushdi va bezatish ishlarini yakunladi. Endi faqat kitoblarni hamda xonasiga estetik jihatdan goʻzallik bagʻishlab turishi uchun olingan bir nechta yoqimli haykalchalarni joylashtirib chiqish qolgan edi.

Y/N yana bir bor jilmayib, yonidagi polda togʻdek uyilib yotgan kitoblariga qaradi. Sun'iy barglar va oltin chiroqlar oʻrnatilgach, boyagi gʻaribgina oddiy javon xuddi ertaklardagidek goʻzal boʻlib qolgandi. Haykalchalar va kitoblar ham joylashtirilgach, u yanada ajoyib koʻrinishga kirardi. Buni intiqlik bilan kutayotgan edi. Sochlarini yana bir bor tepaga mahkam va biroz tartibsiz yigʻib, narsalarni javonga joylashtirishda davom etdi. Keyingi bir soat davomida kitoblarni yanada chiroyli koʻrinadigan qilib qanday terib chiqishni oʻylash bilan band boʻldi. Javonning yuqori qismiga kitoblarni joylashtirish uchun kichik stulchadan foydalandi. Pastki qatorlarga koʻplab kitoblarni terib boʻlgach, endi ularni yuqori qatorlarga ham tizishga harakat qilayotgan edi.

𝗬/𝗡 (𝘁𝗮𝘀𝗮𝘃𝘃𝘂𝗿 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻!)

Kitoblarni qanday joylashtirishni o'ylarkan, Y/Nning qoshlari chimirildi. Aynan shu ish bilan ovora bo'lib turganida, xonaning eshigi to'satdan ochilib ketdi va kutilmagan shovqindan u cho'chib tushdi. Baxtiga, javonning bir chetidan mahkam ushlab qolib, stulcha ustida muvozanatini yo'qotmadi. Yuzida biroz norozilik bilan eshik tomonga qaradi. U yerda kim turganini anglagach, chehrasi yorishib, ko'zlari hayratdan katta-katta ochilib ketdi.

"Xojayin... Qaytib keldingizmi?" deb duduqlandi Y/N.

U butunlay shokda edi. Axir u ertaga kelishi kerak emasmidi? Uni qattiq sog'inganidan ko'ziga ko'rinayotgan bo'lmasin tag'in.

"Salom, gulyuzligim," Jungkookning yoqimli, bo'g'iq ovozi xona bo'ylab taralib, Y/Nning qulog'iga chalindi.

Shu lahzada uning ichida hayajondan go'yo minglab kapalaklar chiroqlar jilosi ostida raqsga tusha boshladi, chunki u nihoyat shu yerda edi. Y/N uchun xuddi haftalardek tuyulgan qariyb uch kundan keyin Jungkook qaytib keldi.Y/N hech narsa demadi. Shunchaki stulcha ustidan turib, eshik yonida turgan Jungkookka pastga qarab tikildi. Jungkook o'zining jozibali go'zalligi bilan xuddi farishtalardek begubor ko'rinardi. Bugun uning ko'zlarida shunday bir chaqnoqlik bor ediki, go'yo uning o'zi juga Y/Nni ko'rishga, unga qo'l tegizishga va diydorlashishga intizor bo'lib turgandek edi.

"S-Salom," deb zo'rg'a pichirladi Y/N.

Uning yuragi ko'kragida shunchalik qattiq va baland urayotgandiki, buni hatto tashqaridan ham eshitish mumkindek edi. Jungkook ham buni eshitayotganmikan? U biroz jilmaydi va uning o'zini tutib turishga urinayotgan qiyofasidagi o'zgarish sezilib turardi. Jungkook xursand edi, u tabassum qilayotgandi. U chin dildan jilmayayotgan edi.Jungkook chuqur nafas olib, Y/N tomonga qarab yura boshladi. Sochlari oldingidagidan ko'ra uzunroq bo'lib, bo'ynining orqa qismiga tushib turardi, biroz jingalaklanib, xuddi barmoqlar bilan taralganidek tartibsiz ko'rinardi. Jungkook uzun sochlar bilan yanada kelishgan ko'rinardi. U nihoyat kelib, ro'parasida to'xtaganida, Y/N unga qarash uchun o'girildi, biroq to'satdan muvozanatni yo'qotdi.

"Oh-" stulcha ustida chalqinib ketarkan, baqirib yubordi Y/N.

Qattiq polga yiqilib tushishga ulgurmasidan, Jungkook uni ushlab qolish uchun oldinga otildi, belidan tutib, o'ziga yaqinroq tortdi. Y/Nning qo'llari uning yelkalariga qo'ndi va ustidagi qalin palto matosidan mahkam ushladi.Yoyilgan sochlari oldinga to'zg'ib, yuzining ikki chetini yopib qo'ydi, ba'zi qismlari hatto uning yelkalariga ham tushdi. Y/N pastga, Jungkook esa yuqoriga qaraganida, qizning yonoqlari qizarib ketdi. Ular bir-biriga juda yaqin turishardi. Burunlari bir-biriga tegib, nafaslari uyg'unlashib ketgandi. Y/N uning yalpiz va charm hidlari qorishgan o'tkir atri hidini his qila boshladi va to'satdan uning butun vujudi g'oyat ta'sirchan bo'lib qoldi. Belidagi issiq qo'llarning taftini aniq seza boshladi. Bu haroratni hatto gulli ko'ylagining matosi ortidan ham his qilsa bo'lardi. Shuningdek, Jungkookning nigohlari uning yuzini sog'inch bilan ko'zdan kechirayotganini va nihoyat o'z uyiga, Y/Nning yoniga qaytganini anglab, qanday jilmayayotganini his qildi.

Jungkookning ko'zlari Y/Nning ko'zlariga tikildi va ulardan nima demoqchiligini aniq o'qish mumkin edi. Bu nigohlar unga yana bir bor shunchalik yaqin masofadan qarashni nechog'lik xohlaganini, uni qanchalik sog'inganini ko'rsatib turardi. Y/N Jungkookning buni hech qachon tiliga chiqarmasligini ham yaxshi bilardi. Jungkook his-tuyg'ularini ifoda etishga usta emas edi va Y/N buni tushunardi. Unga qarab jilmaygancha, Y/N o'z nomidan:

"Men ham sizni sog'indim," dedi.

Jungkook ko'zlarini biroz qisib, ovozini pastlatgancha:

"Albatta sog'inasan-da, azizam," deb pichirladi. Uning ovozidagi shodon va o'yinqaroq ohangdan Y/Nning ichida yana hayajonli titroq turdi va pichirlab kulib yubordi, bu esa Jungkookning yanada kengroq jilmayishiga sabab bo'ldi.

Jungkook bir qo'lini belidan sekin yuqoriga ko'tarib, bo'ynining orqasidan sochlarini ushladi, bu holat Y/Nni biroz hayratga soldi. So'ng lablarini uning lablariga yaqinlashtirib, unga sekin bo'sa berdi.

Bu hisdan Y/N o'zini tutib turolmay, ohista shivirlab yubordi. Jungkookning lablari lablariga tekkanidagi bu tuyg'u xuddi ertaklarni ko'rgandan keyingi his-tuyg'ularga o'xshardi. Yo'q, haqiqatdan ham, bu go'yo kamalaklar va mo''jizalar dunyosiga tushib qolgandek gap edi, bu shunchaki sehrli edi. Buni so'z bilan ta'riflash qiyin. Y/N ko'plab bo'sa sahnalarini ko'rgan, ko'plab kitoblarda o'qigan edi, biroq haqiqiy hayotga kelganda, bu shunchaki so'zlardan ham ko'ra kattaroq narsa edi. Bu haqiqat chegarasidan tashqaridagi, u uchun g'oyat g'ayritabiiy, go'yo o'zining timsolida yangi bir yulduz tug'ilgandek his edi.

Y/N Jungkook har bir bo'sa bilan beradigan haroratni va u hali bu haqda bilmasa ham, buni o'zi bilan bog'laydigan har bir mitti tuyg'uni judayam yaxshi ko'rardi.Y/N uni shunchaki yaxshi ko'radi. Bu o'ydan uning ichi hapriqib ketdi va u bo'sa paytida jilmayib qo'ydi. Jungkook Y/Nning go'dakdek begubor jilmayib turganiga qarash uchun biroz ortga chekindi. Jungkookning uyalib, yuzlari qizargan paytlarini Y/N nechog'lik ko'rkam deb bilishini hech aytganmidi? Xuddi hozirgidek. Jungkook hech narsa demadi, u faqat o'zining chiroyli ko'zlari bilan qizning yuz chizgilarini chizgandek, unga termilib tikilib turardi.

Buni his qilish shunchalik yoqimli edi. Jungkookning nigohlari ostida o'zini go'zal his etish juda maroqli edi.

"Pastga tush," Jungkook sukunatni buzib, qo'llarini Y/Nning belida tutgancha, unga ehtiyotkorlik bilan pastga tushishga yordam berdi. Y/N polda turinganida, Jungkook uning peshonasidan o'pdi va Y/N yana quvonib jilmaydi. U o'zini juda qadrli his qildi.

𝗝𝗸 𝗮𝗻𝗱 𝗬/𝗡

"Senga bir narsa sotib oldim," dedi Jungkook lablarini hali ham Y/Nning peshonasidan uzmay. Y/N unga qaradi va nigohlari to'qnashdi. Uning o'zi uchun sovg'a olib kelishni o'ylaganining o'ziyoq Y/Nning ko'zlarini quvonchdan porlatib yubordi.

"U nima ekan?" deb so'radi Y/N, har bir so'zidan hayajon ufurib.

"Kutilmagan sovg'a (syurpriz)," deb Jungkook sir boy bermadi, Y/N esa unga ko'zlarini qisib qaradi.

"Aytib bering, iltimos Xojayin," Y/N unga eng shirin nigohlarini hadya qildi va Jungkook ohista kulib qo'ydi. Y/N bu kulgi ovozini juda yaxshi ko'rardi. Jungkook qo'llarini Y/Nning beliga mahkamroq bog'lab, uni o'ziga yaqinroq tortdi, quchoqladi. Uning uni mana shunday ardoqlashini judayam sevardi.

"Bu qiziquvchanlikni boshingdan chiqarib yuboraman," deb pichirladi Jungkook bo'g'iq ovozda.

Jungkookning muomalasi to'satdan o'zgarganidan Y/Nning lablari beixtiyor ochilib qoldi. U yutunib qo'ydi, Jungkook esa kinoyali jilmaydi. Albatta, u hamma narsani tushunib turardi. Keyingi lahzada Jungkook uni xuddi kelinchaklardek dast ko'tarib quchog'iga oldi, bu kutilmagan holatdan Y/N chuqur nafas yutdi. Qo'rquv aralash instinkt bilan qo'llarini uning bo'yniga soldi, Jungkook esa yuzini uning bo'yniga bosib hidladi, bu Y/Nning nafasini yanada tezlashtirib yubordi. Y/N Jungkookni juda qattiq sog'ingan edi. Bo'ynidan o'parkan, Jungkook o'sha joyning o'zini yaladi, bu esa Y/Nni uning quchog'ida titrab ketishga majbur qildi. Jungkook uning balla nozik nuqtalarini yaxshi bilardi. To'g'rirog'i, unga aynan Jungkook tegayotgani uchun ham vujudidagi har bir nuqta eng nozik joyga aylanib ulgurgandi.

"Seni shunday sog'indimki," nihoyat tan oldi Jungkook va bu iqror Y/Nni baxtdan sarmast qildi.

"Albatta sog'inasan-da, azizam," Y/N biroz oldin o'ziga xuddi shu gapni aytgan Jungkookning ohangiga taqlid qilib javob qaytardi.

Jungkook lablarida oʻyinqaroq jilmayish bilan koʻzlarini qisib qaradi va aynan shu lahzada Y/N uni hozirgina "azizam" deb chaqirganini anglab yetdi. Uning koʻzlari katta-katta ochilib, ogʻzi hayratdan ochilib qoldi.

"Yoʻq, uzr soʻrash shart emas. Menga har doim meni shunday chaqirishing juda yoqishi mumkin," dedi Jungkook va Y/Nning koʻzlari shokdan yanada kengaydi. U haqiqatan ham shunday dedimi?

"Janob, hammasi tayyor," eshik taqillatilgach, xonaning tashqarisidan bir ovoz eshitildi. Bu uning yordamchisining ovozi boʻlsa kerak. Toʻxtang, nima tayyor?

"Ketdik," dedi Jungkook va yura boshladi. Y/N unga qarab qoldi, uning oʻzini qayerga va aynan nima uchun olib ketayotganidan butunlay bexabar edi. Shunga qaramay, u buni intiqlik bilan kutardi, chunki bilardiki, bu ajoyib bir narsa boʻlishi kerak edi.

Jungkook uni oʻzining qizil xonasi tomon yetaklab borarkan, Y/Nning xayoliga turli oʻylar kela boshladi. U nima xohlayapti? Yaqinlikmi? Unda boyagi "tayyor" deyilgan narsa nima edi? Uning poshasi qotgandi. Garchi hech narsa soʻramasa-da, qattiq urayotgan yuragini tinchlantirishga harakat qilardi, chunki hayajondan goʻyo havoda erib ketayotgandek his qilayotgandi. Ular xira yoritilgan qizil xonaga kirishganda, Y/N atrofga qaradi. Hammasi mutlaqo odatiy koʻrinardi. Ichkariga kirishgach, Jungkook eshikni tepib yopdi va xonaning oʻrtasiga yetishganda, uni pastga tushirdi. Y/N yana oyoqqa turdi va unga qaradi. Endi nima qilishi kerak? Kiyimlarini yechishimi?

"Yodingdami, moychechagim, sening butun dunyoni kezip chiqish orzung bor edi... dunyo boʻylab?" deb soʻradi Jungkook va uning koʻzlariga tikildi. Y/N jilmayib, bosh irgʻadi:

"Ha, Xojayin..."

"Va buni qayerdan boshlashni bilmaysan. Birinchi boʻlib plyajdagi yaltiroq suvlarni koʻrishni xohlaysanmi, qutb yogʻdusinimi yoki Eyfel minorasini va hokazolarni."

Y/N pichirlab kulib yubordi, endi uning qiziqishi yanada ortgandi. U nima demoqchi? Va nega aynan hozir buni soʻrayapti?

"Xullas, senga atalgan narsam bor," Jungkook lablarini bir-biriga bosdi va ma'noli jilmayib qoʻydi.
"Kaftingni roʻparamda och, moychechagim," dedi u koʻylagining choʻntagiga qoʻlini tiqib, Jungkook mushtini mahkam qisib olgani uchun Y/N koʻra olmayotgan bir narsani chiqararkan.

Unga toʻliq ishonib, Y/N ochiq kaftini uning roʻparasiga tutdi. Dastlab qoʻliga, keyin esa unga qaradi. Keyingi soniyada Jungkook yopiq mushtini uning ochiq kafti ustiga keltirib, qoʻlini ochdi. Kaftiga bir narsa qoʻyganida Y/Nning qoshlari chimirildi. Qoʻlidagi buyum yoki buyumlar unchalik ogʻir emas edi. Jungkook qoʻlini tortib olgach, Y/N unga nima berganiga qaradi va deyarli kulib yuborishiga sal qoldi.

"Darts? Haqiqatdanmi, Xojayin?" Y/N kulib yubordi. Bu hazilmidi? Orzulari haqida shuncha gaplarni gapirib, endi unga darts beryaptimi? Uning xayolidan nimalar oʻtyapti oʻzi?

"Ha," Jungkook boshini qimirlatib, orti bilan oʻgirish uchun Y/Nning yelkalaridan tutdi, shunda qizning orqasi unga oʻgirildi.

"Devorga qara," dedi Jungkook va Y/N devor tomonga qaradi, shunda butun manzara koʻz oʻngida namoyon boʻldi.

(Darts- bu devorga osib qoʻyiladigan maxsus dumaloq nishon (nishon taxtasi) va unga otiladigan kichkina uchli oʻqlar (drotiklar) bilan oʻynaladigan mashhur oʻyin.)

Devorda osig'liq taxta bor edi. U xuddi dart o'yini taxtasiga o'xshardi, lekin ochko yig'ish uchun chizilgan doiralar o'rniga unda xarita bor edi. Dunyo xaritasi. Unda turli joylarda ko'plab sayyohlik yo'nalishlari yozilgandi.

"Dartni ot va u qayerga sanchilsa, o'sha yerga boramiz", — dedi jungkook ortidan kelib.

"Rostanmi, bu juda ajoyib", — Yn quvonganidan o'zini tutib tura olmadi. Bu juda yoqimli va qiziqarli tuyulardi.

"Hm. Men buni keyingi ta'tilimiz uchun joy tanlashning qiziqarli usuli deb o'yladim. Ta'tilga chiqmaganimga ham ancha bo'ldi. Yaqin kunlarda vaqtim bemalol bo'lgani uchun, biror joyga borishimiz kerak deb o'yladim. Dunyoni kezish sening orzung bo'lgani sababli, joyni sening omading hal qilsin", — deb tushuntirdi Jungkook unga.

Yn ko'zlarida yosh miltillab tabassum qildi. Jungkook u bilan birga ta'tilga chiqmoqchi edi. U shunchaki hamrohlik qilishini emas, balki xuddi bir juftlikdek birga vaqt o'tkazishni istayotgandi.

"Shunday qilib, men sen borishni xohlayman deb aytgan hamma joylarni belgilab chiqdim. Darting qayerga tegsa, o'sha yerga boramiz", — dedi jungkook uning qo'llaridan asta silab.

"Bu juda e'tiborli ish bo'libdi, xojayin. Menga hozirdanoq yoqyapti", — dedi Yn unga.

"Shunaqami? Juda xursandman, mening gulyuzligim. Endi dartni tezroq ot. Sen bilan qiladigan boshqa ishlarim ham bor", — dedi Jungkook. Yn kulingancha:

"Lekin men bu o'yinni hech qachon o'ynamaganman. Shuning uchun..." — dedi.

"Shunaqami?" — deb so'radi jungkook va Yn unga qayrilib qaradi.Jungkook qarshisidagi taxtaga qarab turardi, keyin Yn dartlarni ushlab turgan qo'liga uning qo'li tegganini his qildi. Ularning qo'llariga qaragan Yn jungkook uning kaftini ochayotganini ko'rdi. Jungkook uning qo'lida bitta dart qoldirib, qolgan uchtasini yoki to'rttasini yana o'z cho'ntagiga soldi.

U qaytadan Ynning dart ushlagan qo'liidan tutdi va qo'lini yuqoriga ko'tarishga yordam berdi. Jungkook uning qo'lini shunday joylashtirdiki, dartning o'tkir uchi devordagi taxtaga qarab turardi. Jungkook ortidan turib hamon uning qo'lini ushlab turardi. Bu xuddi unga dart otishni o'rgatayotgandek tuyulardi.

"E'tiboringni taxtaga qarat", — dedi jungkook va Yn bor diqqatini o'sha yerga qaratdi.

"Dartingni u qayerga sanchilishini xohlasang, o'sha tomonga to'g'rilagin".

Yn u aytgandek qildi, shundan so'ng Jungkook dartni u bilan birga ushlash uchun barmoqlarini uning barmoqlariga yaqinlashtirdi. Uning ikkinchi qo'li esa Ynning belidan quchdi. Ular bir-birlariga jismonan shunchalik yaqin edilarki, Yn to'satdan vujudida issiqlikni his qildi.

"Ot", — deb buyurdi Jungkook past ovozda uning qulog'iga shivirlab, shunda xojayinning qo'li ichidagi Ynning qo'li dartni taxta tomon otdi.U taxtaning qayerigadir mukammal tarzda borib sanchildi va Yn hayajondan sakrab yubordi.

"U qayergadir sanchildi! Bu qayer ekan?" — deb so'radi Yn yuzida katta tabassum bilan undan.Jungkook uni mahkam quchgancha, bu qaysi joy ekanligini ko'rish uchun taxta yoniga boshlab bordi. Bu okeanning o'rtasidagi qandaydir joy edi.

"Hmm, ko'rinishidan Maldiv orollari yaqiniga otganga o'xshaysan", — dedi jungkook unga.

"Maldiv orollari! Bu ajoyib joy emasmi? U yerda yaltirab turuvchi okean suvi bor. Okean qirg'og'idagi mehmonxonalar va eng chiroyli plyajlar bor. Men u yerni eng zo'ri deb eshitganman... bahor faslida!" — dedi Yn o'sha joy haqida bilgan barcha ma'lumotlarini unga aytib berib.

"Geografiyani bunchalik yaxshi bilishingni o'ylamagandim", — dedi Jungkook butkul hayratda qolib.

"Albatta bilaman. Bu mening orzuyimdagi joylardan biri, shuning uchun... Boz ustiga, men hech qachon plyajni ko'rmaganman. U yerga borsak bo'ladimi? Juda qiziqarli bo'ladi!" — deb ko'ndira boshladi Yn uni.U kulib yubordi:

"Albatta boramiz, mening gulyuzligim."Yn yuzida keng tabassum bilan quvongonidan yana joyida yengil sakrab qo'ydi. U judayam baxtiyor edi! Plyajni ko'radi, bu uning birinchi ta'tili bo'ladi.

Buni sabrsizlik bilan kutayotgandi!

"Rahmat sizga, xojayin!" — deb quvonchdan qichqirib yubordi Yn. Yn tabassum qilishdan to'xtamas ekan, xojayin uning yuzlarini kaftlari orasiga oldi:

"Yuzingda shu tabassumni ko'rish uchun hamma narsaga tayyorman."Yn uning quchog'ida kulib qo'ydi. Jungkook peshonasidan o'pish uchun yaqinlashishdan oldin lablarini tishladi. Yn o'zini juda minnatdor his qildi. Bu baxt abadiy qolishini va u hech qachon o'zgarmasligini dildan xohladi.U o'zgarmaydi.

"Endi esa asosiy qismga o'tamiz. Hozir seni jinnilarcha o'pib-quchgim kelmoqda," — dedi xojayin va yaqinlashib kelayotgan ehtiros sababli Ynning vujudi junjushga keldi.

Yn ham ayni damda uni shunday ehtiros bilan xohlayotganini yashirib o'tirmadi. Y/N Jungkookning lablariga ishora qilib.

"Maylimi?" — Yn uning shimiga qarab so'radi.

"Nega yo'q deyishim kerak, mening jozibali aqlligim?" — dedi Jungkook. Yn ich-ichidan kuchli bir eyforiyani his qildi. Bularning barchasi kutilayotgan ta'til va hozir sodir bo'ladigan voqealar hayajonidan edi.

Agar Jungkook uni shunday baxtli qilishda davom etsa, Yn hamisha faqat uning o'zi uchun jozibali va sodiq qiz bo'lib qoladi.

Faqat uniki.

.
.
.
𝗙𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰𝗻𝗶 𝗼𝘅𝗶𝗿𝗴𝗮𝗰𝗵𝗮 𝗼'𝗾𝗶𝗴𝗮𝗻𝗹𝗮 𝗯𝗶𝘁𝘁𝗮 𝗿𝗲𝗮𝗸 𝗯𝗼𝘀𝗯 𝗾𝗼𝘆𝗶𝘄 𝗾𝗶𝘆𝗶𝗻𝗺𝗶? 𝗞𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗾𝗶𝘀𝗺 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝟲𝟱+ 𝗿𝗲𝗮𝗸 𝘃𝗮 𝟭𝟬+𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁 𝗸𝘂𝘁𝗮𝗺𝗮𝗻✔️
𝗦𝗲𝗼_𝗩𝗶𝗲𝗹𝗹𝗮
𝗩𝗜𝗘𝗟𝗟𝗔 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗦~𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻 𝗺𝗮𝘅𝘀𝘂𝘀.

MASTER OF RUIN

2026-06-22T18:40:15.822Z