Mingsyu

Gunohlar Soyasi 1-Qism

2026-06-07T17:52:09.444Z

Songlar qoʻrgʻoni olov ichida qolar ekan, tun qorongʻuligini qizgʻish-olovrang yorugʻlik qopladi. Chen Hyun So qoʻrgʻon hovlisida aqldan ozgandek turib, atrofga tinmay kerosin separdi. Ichkarida, alanga changalida qolib ketgan qizi Sara deraza ortidan yigʻlab, unga yalinardi.

— Dada Iltimos, toʻxtang Dada.

Hyun So kerosin idishini chetga otib, qiziga qaradi. Uning koʻzlarida nafrat va ochkoʻzlik yonardi.

— Sara, iltimos, dadangni ayblama, — dedi u sovuq va vahshiyona ohangda. — Oying barcha kompaniya hissalarini senga berishini kim aytgandi? Men bu oilaga turmush qurish orqali kirdim. Yillar davomida xoʻrlik va qiyinchiliklarga chidadim, ammo menga hech narsa berishmadi Na bir munosib joy, na bir tiyin.

U aqldan ozgandek dahshatli kulib yubordi. Uning kulgisi olovning qarsillashiga qoʻshilib, tunda aks sado berdi.

— Dada... — Saraning ovozi tutun va qoʻrquvdan boʻgʻilib chiqdi.

— Shuning uchun seni oʻldirishdan boshqa choram yoʻq — Hyun So choʻntagidan yondirgichni oldi.

— Dada, iltimos, iltimos meni tashqariga chiqaring Men hamma narsadan voz kechaman — Sara oynani urib yigʻlardi.

Biroq Hyun So yondirgichni yoqdi va yerga tashladi. Olov bir lahzada Saraning oyoqlari ostigacha yetib bordi. Hyun So gʻolibona jilmaydi. Sara birdan baqirdi

— Agar men oʻlsam, hissalarim uchinchi tomon nazoratiga oʻtadi Baribir hech narsa ola olmaysiz.

Chen Herin

Chen Hyun Soning Noqonuniy qizi Hasadgo‘y, makkor, ochko‘z va xudbin. Saraning o‘rnini, uning boyligini va Taehyungni qo‘lga kiritish uchun har qanday jinoyatdan qaytmaydi.

Alanga ichidan kutilmagan, muzdek sovuq ovoz eshitildi — Singlim...

Sara vahima bilan ovoz kelgan tomonga qaradi. Quyuq tutun va olov orasidan qoʻlida qora soyabon ushlagan bir qiz unga yaqinlashib kelardi. Uning yuzi olov nurida aniq koʻrindi — bu uning opasi Chen Herin edi.

— Unutma, biz bir onadan emasmiz, lekin sakson foizga oʻxshaymiz, — dedi Herin labini burib. Uning koʻzlarida zarracha rahm-shafqat yoʻq edi. — Men sening shaxsingni oʻzlashtiraman va hamma narsani meros qilib olaman. Shuning uchun sen xotirjam oʻlishing mumkin.

Herin qoʻlidagi soyabon bilan Saraning yuziga qattiq urdi. Sara hushini yoʻqotib, yerga yiqildi. Olov uni butkul qamrab oldi. Hyun So va Herin ortlariga ham qayrilmay, yonayotgan qoʻrgʻonni tark etishdi.

3 yildan soʻng

Yoʻq — Yuna baqirib, oʻrnidan sapchib turdi.

Uning butun badani sovuq terga botgan, yuragi goʻyo koʻkragidan chiqib ketgudek tez urardi. Nafasi tiqilib, atrofga qaradi. Bu olovli qoʻrgʻon emas, uning shinamgina kichik xonasi edi.

U peshonasidagi terlarni artib, chuqur nafas oldi.

— Juda qoʻrqinchli... Qanday qilib bunday dahshatli tush koʻrishim mumkin? — pichirladi u oʻziga oʻzi. — Yoki soʻnggi paytlarda juda charchadimmi?

Shen Yuna

Kichik, ammo shinam mehmonxona xonasida sokinlikni ogʻir va boʻgʻiq yoʻtal ovozi buzdi. Janob Shen Woojin kresloda oʻtirgancha, koʻkragini changallab tinmay yoʻtalardi. Uning rafiqasi Jia zudlik bilan stakanga iliq suv quyib, turmush oʻrtogʻiga uzatdi.

— Woojin, oʻzingizni bosing, mana, suvdan iching.

Xonadan chiqib kelayotgan Yuna bu ogʻir yoʻtalni eshitishi bilan rangi oʻchib, yugurib keldi. U janob Woojinning yoniga tiz choʻkib, xavotir bilan uning qoʻllaridan tutdi.

— Dada Yaxshimisiz? Yana boshlandimi?

Jia koʻzlaridagi yoshni yashirishga urinib, majburan jilmadi va Yunaning yelkasiga qoʻlini qoʻydi.

— Jiddiy narsa yoʻq, qizim, hammasi joyida... Shunchaki ozgina shamollash...

— Menga yashirmang, oyi, Yuna onasining koʻzlariga qaradi. — Shifokor nima deganini yaxshi bilaman. Dadamlarning ahvoli ogʻir, ularni darhol operatsiya qilish kerak.

Yunaning Jianing qoʻllarini qisdi — Oyi, xavotir olmang. Men operatsiya uchun kerakli hamma pulni topaman. Qanday boʻlmasin topaman.

Jia buni eshitib, chuqur xoʻrsinib yubordi. Uning chehrasida chuqur bir pushaymonlik va ogʻriq aks etdi. U Yunaning qoʻllarini sekingina oʻzidan uzoqlashtirib, shiftga qaradi.

— Yoʻq, Yuna... Men va dadang sening haqiqiy oilang emasmiz. Biz uchun bunchalik qaygʻurishing, oʻzingni oʻtga-choʻqqa urishing shart emas, qizim...

Yuna eshitgan soʻzlaridan qotib qoldi. Yuragi qon yigʻlab, onasiga tikildi.

— Oyi... buni nega aytyapsiz? Nega bunday gaplarni gapiryapsiz? Uch yil avval... oʻsha dahshatli yongʻinda ogʻir jarohat olganimda, butun tanam, yuzim tanib boʻlmas ahvolda edi. Meni oʻlim changalidan sizlar qutqardingiz Meni davolatish, yuzimni qayta tiklash uchun bor-budingizni, barcha pullaringizni sarfladingiz. Sizlar meni qayta dunyoga keltirdingiz Endi esa men sizlar uchun qilayotganlarim shunchaki mening burchim, oyi...

Shen Woojin

Woojin ogʻir nafas olib, Yunaga qaradi. Uning koʻzlarida cheksiz mehribonlik bor edi.

— Lekin Yuna... sen oʻz oilangni, topishni xohlamaysanmi? Seni qayerdadir kimlardir kutayotgandir?

Yuna maʼyus jilmaydi. U oyna chetidagi oʻz aksiga qaradi — Men oʻtmishimni umuman eslay olmayman, dada. Qolaversa, men hozir tashqi koʻrinishdan ham juda oʻzgardim. Hatto oʻsha oʻtmishimdagi odamlar meni koʻrishsa ham, baribir taniy olishmaydi. Mening oilam — sizlarsiz.

Yunaning choʻntagidagi telefoni keskin signal chaldi. U shoshilib telefon ekraniga qaradi.

07:26

Yuna koʻzlarini katta-katta ochib, shoshib qoldi.

— Voy, boʻldi, bu mavzuni yopaylik — U oʻrnidan sapchib turdi. — Katta bir buyurtma, juda muhim ish olganman. Hozir yetib bormasam boʻlmaydi, ketishim kerak.

U shoshgancha eshik tomon yugurdi. Jia orqasidan xavotirlanib baqirdi.

— Yuna, bir daqiqa Hech boʻlmasa qahva ichmasdan ketma, iltimos, biror narsa yeb ol, och qorniga yugurma.

Yuna eshik dastasini ushlagan joyida toʻxtab, ortiga qaytdi va stol yoniga yugurib keldi. Stakandagi issiq qahvani shoshilgancha, bir necha qultumda ichdi. Keyin esa stolda turgan shirinlikni qoʻliga oldi-da, uning yarmini tishlab, qolgan yarmini Jianing qoʻliga tutqazdi.

— Oyi, siz ham yeng Men ketdim, dadamga yaxshi qarang.

Yuna xonadan otilib chiqib ketdi Xonada yana oʻsha sokinlik choʻkdi. Jia qoʻlidagi shirinlik boʻlagiga, keyin esa eshikka qarab qoldi. Koʻzlaridagi yoshni tiya olmay, turmush oʻrtogʻi Woojinga yuzlandi — Woojin... bu qiz biz uchun osmondan yuborilgan farishta.

Yuna shahar markazidagi gavjum binolar orasidan deyarli uchib oʻtib, tor koʻchadagi maxfiy ofis eshigini ochdi. Nafasi boʻgʻziga tiqilib, ichkarida oʻtirgan yigitga yuzlandi.

— Temu aka Men keldim.

Temu qoʻlidagi qalamni stolga qoʻyib, sekingina ortiga oʻgirildi. Uning yuzida har doimgidek sirli va xotirjam tabassum barq urardi. U stoldan bir parcha qogʻozni olib, unga koʻrsatdi.

— Bugungi ish, mana shu manzilga borish... va u yerda boʻlib oʻtayotgan toʻyni buzish.

— Nima? — Yuna eshitgan gapidan qotib qoldi, koʻzlari kattalashib ketdi. — Toʻyni buzishmi? Temu aka, bu qanaqa gap? Toʻyni buzish — eng iflos, eng yomon ish-ku Buni hatto koʻchadagi it ham qilmaydi Odamlarning baxtiga koʻz olaytirish insofdan emas.

Temu Yunaning hissiyotga berilganini koʻrib, aslo shoshilmadi. U barmogʻini ohista koʻtarib, qogʻoz chetiga yozilgan raqamni koʻrsatdi.

— Besh million berishadi.

Yunaning gapirishdan toʻxtagan ogʻzi hayratdan ochilib qoldi. Miyasida shu zahoti otasi, onasining koʻz yoshlari va operatsiya uchun kerak boʻlgan ulkan mablagʻ aylanib oʻtdi. Boyagina aytgan insof va baxt haqidagi falsafalari bir soniyada havoga uchdi.

U bir soniya ham ikkilanmay, Temuning qoʻlidagi manzil yozilgan qogʻozni yulqib oldi.

— Qilaman dedi Yuna It qilmasa, men qilaman Pulini toʻlasa, toʻyni emas, dunyoni buzishga ham tayyorman.

Temu uning bu keskin oʻzgarishidan mamnun boʻlib, chuqur jilmaydi.

Yuna qogʻozdagi manzilga tikilib, yuzida oʻziga xos ayyorona va qatʼiyatli tabassum paydo boʻldi. U qogʻozni choʻntagiga solar ekan, Temuga qarab koʻz qisib qoʻydi.

— Toʻyni buzish... Temu aka, aslo xavotir olmang. Bugun u yerda haqiqiy tomosha boʻladi. Toʻyni buzish — mening ishim.

Seni Izlab 4-Qism

2026-06-07T16:03:57.207Z

Sevgilim? Jungkook, qayerdasan? Qani, bu yerga chiq Berkinmachoq o‘ynashni bas qil... Senga va’da beraman, endi shovqin qilmayman. Sendan uzr so‘rayman.

Bu Jungkookning unashtirilgan qizi — Kim Jinsu edi. U xona eshigini biroz ochib, atrofga ko‘z yugurtirdi, ammo qorong‘u burchakda turgan ikki sharpa-ni payqamadi.

— Sevgilim? Jungkook... E, ketib qolibdi — Jinsu asabiy holda eshikni yopib, uzoqlashdi.

U ketishi bilan Jungkook Lenani qo‘yib yubordi. Lena chuqur nafas olib, darhol sumkasidan telefonini chiqardi — Meni bu yerga Jeon Seo Jun chaqirgan edi... Kechirasiz, balki qavatda adashganman.

Jungkook unga boshdan-oyoq sinchkovlik bilan tikildi Tashqariga chiq, — dedi u qisqa qilib. Lena ortiga qaramay xonadan yugurib chiqib ketdi. Jungkook uning ortidan qarab qolarkan, egilib yerda tushib qolgan kumushrang to‘nog‘ichni oldi.

Lena pastga tushganida, uni nafratli nigohlar kutib oldi. Shin oilasining qizi — Shin Sehyon yonidagi Yon Hwaga qarab piching qildi.

— Lena? U bu yerda nima qilyapti? Hali ham akamdan voz kechmagan, U hatto akamning oyoq kiyimini artishga ham loyiq emas.

— Bunday dema, Sehyon, — dedi Yon Hwa soxta muloyimlik bilan. — Natijada u barbir Lee oilasidan...

— Yon Hwa, sen juda yaxshisan-da — Sehyon zaharxanda qildi. — Akam sening orqangdan qanday yugurganini unutdingmi? Bu qiz qanchalik yuzsiz Hozir unga yaxshigina saboq beraman.

Junho paydo bo‘lib, Lenaning bilagidan qattiq ushladi — Lena Qayerda eding? Bilasanmi, bu yer Jeon oilasining qo‘rg‘oni Xohlagan vaqtingda xohlagan joyingga boradigan sening uying emas Yur men bilan.

Junho uni sudrab ketmoqchi bo‘ldi, lekin Lena kutilmaganda butun kuchi bilan uning qo‘lini siltab tashladi.

— Qo‘yib yuboring — deb baqirdi Lena. Uning ovozi butun zalda aks sado berdi. Zaldagi mehmonlar, jumladan, Jaemin va Jiwon ham hayrat ichida ularga qarab qolishdi.

Shin Junxi

Shin Junxi 26 yoshda Shin oilasining toʻngʻich vorisi Lenani sobiq sevgilisi

Zaldagi shivir-shivirlar kuchaydi. Hamma nigohlar markazida turgan Lenaga nafrat va qiziqish bilan boqardi. Sehyon fursatdan foydalanib, akasiga yuzlandi.

— Aka — deb baqirdi u, hamma eshitishi uchun Shin Junxi o‘girilib, davradagilarga qaradi — Lena hali ham sizni ta’qib qilyapti, — dedi Sehyon ovozini balandlatib. Hatto Jeon oilasining shaxsiy ziyofatigacha kelibdi Lekin u bechora hali bilmaydi chog‘i, siz Yon Hwa bilan unashtirilgansiz.

Junxi Lenaga nazar tashladi. Mehmonlar orasida pichir-pichir bolaladi Bu kim o‘zi? Unashtirilgan qizi bo‘lsa, nega uni ta’qib qilyapti?

Aynan shunday, qanchalik yuzsiz-a Boy oilaning qizi emish, uyat Junxi Lenaning yoniga keldi — Lena... sen ham keldingmi? — dedi u.

Lena unga tikildi. Uning yuzida na hayajon, na qo‘rquv zohir edi — Janob, siz kimsiz? — dedi u xotirjamlik bilan.

Bu gap butun zalni lol qoldirdi. Mehmonlar hayratdan bir-biriga qarashdi.

U kimligini ham bilmaydi emish? Yolg‘on gapiryapti.

Ayolning hasadi chindan ham xavfli bo‘lar ekan... Sehyon Lenaning qarshisiga kelib, ko‘zlariga nafrat bilan boqdi.

— Lena Akamni tanimasligingni aytishga qanday jasorating yetdi? Shunchalik past ketasanmi?

Lena Sehyonga qaradi — Kechirasan... men shunchaki hayotimda muhim bo‘lmagan insonlarni eslab qolishga odatlanmaganman.

Junxi bu gapdan so‘ng g‘alati jilmaydi — Muhim emas... — dedi u ovozini biroz pasaytirib. — Xafa emasman, Lena. Besh yil ichida ancha o‘zgaribsan.

U Lenaga bir qadam yaqinlashdi va go‘yo yaqin insonidek qo‘lini uzatmoqchi bo‘ldi — Qancha vaqt o‘tdi...

Lena darhol ortiga chekindi — Janob Shin, chegaradan chiqmang Bizning oramizda hech qanday yaqinlik yo‘q va bo‘lishi ham mumkin emas.

Lena ichida achchiq jilmaydi. Buni Qarang, Shin Junxi. Mening sobiq sevgilim... Junxi havoda muallaq qolgan qo‘lini sekingina tushirdi. Lenaning ko‘zlaridagi muzlik uni o‘tmishning eng qorong‘u ko‘chalariga yetaklab ketdi.

Bundan besh yil avval... Junxi Lenaning qo‘llaridan tutib, unga dunyodagi eng mehribon insondek bo‘lib ko‘ringandi.

— Lena, Yon Hwaning qo‘lini sen jarohatlamaganingni bilardim, — degan edi u ishonch bilan. — Bugundan boshlab biron muammo bo‘lsa, to‘g‘ri mening yonimga kel, kelishdikmi?

U Lenani bag‘riga bosganida, qiz o‘zini dunyodagi eng xavfsiz joyda deb o‘ylagan edi.

Lekin hammasi fitna ekanligi ma’lum bo‘lib, Lena qamoqqa tushish arafasida turganda, Junxi butunlay o‘zgardi. Lena polga yiqilib yig‘layotganida, Junxi uning tepasida turib baqira boshlagandi.

— Lena, xato qilish dunyoning oxiri emas agar Aybingni tan olib, to‘g‘ri yo‘lga qaytsang, hamma seni kechiradi

O‘sha kuni u ham Leelar bilan bir safda turib, Lenani aybsiz bo‘la turib jinoyatni bo‘yniga olishga majbur qilgandi. Uning qarshisida Jaemin, Jiwon, Junho, Yon Hwa va Junxi — besh kishi bir bo‘lib, birgina qizning hayotini do‘zaxga aylantirishgan edi.

Hozirgi Vaqt
Yon Hwa Junxining yoniga keldi — Junxi, hayron bo‘lma. Oradan besh yil o‘tdi, u o‘zgardi. Endi u biz tanigan o‘sha Lena emas.

Junxi esa ko‘zlarini Lenadan uzolmay — Muhim emas... — deb pichirladi. — Lena endi yosh ayolga aylandi. Xarakterining o‘zgarishi normal holat.

Zalda tantanali ovoz yangradi — Jeon xonim kelyaptilar Zalga haybatli va olijanob kiyingan Jeon xonim kirib keldi. Mehmonlar orasida shivirlashlar birdan kuchaydi.

Jeon oilasida uning gapi — qonun Jeon Group bilan hamkorlik qilishni istaganlar uchun xonimning birgina so‘zi kifoya. Jeon xonim o‘zi uchun tayyorlangan maxsus joyga borib o‘tirdi. Buni ko‘rgan boyvachcha mehmonlar sovg‘a-salomlarini topshirish uchun navbatga tizila boshlashdi.

— Qani, biz ham kettik, — dedi Jaemin g‘urur bilan. — Sovg‘alarimizni beramiz — Dada, men ham hozir sovg‘ani olib kelaman, — dedi Junho va chekkaga yo‘l oldi.

Junho

Ziyofat zali markazida Jeon xonim taxtga o‘tirgandek mag‘rur o‘tirar, Lee oilasi esa uning iltifotini olish uchun navbat kutardi.

Jiwon birinchi bo‘lib odimlab, nafis qutini uzatdi.

— Jeon xonim, bu men va Jaemindan sizga kichik bir esdalik — Qirolicha toshidan yasalgan marjon. Umringiz uzoq bo‘lsin.

Jeon xonim yengil jilmayib, yordamchisiga ishora qildi. Yordamchi taqinchoqni ehtirom bilan qabul qilib oldi.

Navbat Junhoga keldi. U katta qutini ochdi.

— Bu esa besh yuz yillik noyob yovvoyi jenshen. Sizga sog‘lik va uzoq umr tilashimizning ramzi.

Jeon xonim yana bir bor bosh irg‘adi. Yordamchi buni ham chetga oldi.

Nihoyat, Yon Hwa o‘zining shoh asarini namoyish qildi.

— Jeon xonim, bu suratni siz uchun maxsus buyurtma qildirdim. Unda Cheksiz baxt va yuz yillik umr tasvirlangan. Har bir chizig‘i sizga bo‘lgan hurmatimiz ifodasidir.

— Yaxshi, juda yaxshi, — dedi Jeon xonim birinchi marta ovoz chiqarib. — Sen juda aqlli qiz ekansan.

Yon Hwaning ko‘zlari chaqnadi. U birdan Lenaga o‘girildi.

— Lena opa, — dedi u ovozini hamma eshitadigan qilib balandlatib. — Xo‘sh, sizning sovg‘angiz qani? Marhamat, bizga ko‘rsating.

Sehyon darhol gapga qo‘shildi — Sovg‘asiz kelmagandirsan? Yoki shunchaki tekinga ovqatlangani keldingmi?

Atrofdagi mehmonlar pichirlay boshladi Bunchalik hashamatli kiyingan-u, sovg‘ani unutganmi?

Balki bu qiz firibgardir? Haqiqiy merosxo‘r bunday past ketishi mumkin emas.

Yon Hwa

Yon Hwa ichida bayram qilardi Shoshilma, Lena. Hozir hamma sening go‘zalligingga qarab hayratlanayotgan bo‘lsa, bir necha daqiqadan so‘ng butun shahar sening ustingdan kuladi.

Junxi vaziyatni yumshatmoqchi bo‘lib, Lenaning yoniga keldi.

— Lena, menga avvalroq aytganingda, biror narsa tayyorlab berardim. Yon Hwa esa go‘yo achingandek davom etdi.

— Lena opa, mehribonlik uyida ulg‘ayganingiz uchun sizga hech kim bunday rasmiyatchiliklarni o‘rgatmagan. Bu sizning aybingiz emas, albatta...

Jaemin bu gapdan seskanib ketdi. Nima deyapti bu ahmoq? Uning mehribonlik uyida o‘sganini tashqarida aytmaslikka kelishgandik-ku — deb o‘yladi u g‘azab bilan.

Lena xotirjamlik bilan Yon Hwaga qaradi — Hech narsa tayyorlamaganimni qayerdan bilasan?

Sehyon qah-qah urib kulib yubordi — Mehribonlik uyida katta bo‘lgan qiz nima ham tayyorlashi mumkin? Qani, ko‘rsat-chi Yoki bir necha kilogramm yeryong‘oq olib keldingmi?

Bu gapdan so‘ng Yon Hwa va uning atrofidagilar baravariga kulib yuborishdi. Faqat Junxi baqirib berdi — Sehyon, jim bo‘l.

Lena Sehyonning ko‘zlariga tikildi — Agar hozir sovg‘amni ko‘rsatsam... men bilan bahs bog‘laysanmi?

Sehyon o‘zini tutolmay qichqirdi — Qo‘rqadi deb o‘ylaysanmi? Albatta Agar muhim narsa ko‘rsata olmasang, aldaganing uchun hamma oldida tiz cho‘kasan va yuz marta kechirim so‘raysan.

— Kelishdik, — dedi Lena. — Agar sen mag‘lub bo‘lsang, bir oy davomida shu qo‘rg‘onning xojatxonalarini o‘zing tozalaysan.

Yon Hwa kutilmaganda mehribonlik qilib gapga aralashdi — Lena opa, bahs bog‘lamasligingizni so‘rardim. Agar sovg‘aning qiymati o‘n milliondan kam bo‘lsa, bu davrada u muhim sovg‘a hisoblanmaydi.

Lena ichida o‘yladi Yon Hwa... menga yordam berayotgan qiyofada aslida muammoni kattalashtiryapsan. Mening g‘alaba qozonishimni imkonsiz qilmoqchisan, shundaymi? Unda tomoshani ko‘r.

Shin Sehyon

Shin Sehyon 24 yoshda Junxining singlisi Boylik va erkalik ichida o‘sgan, o‘ta kibrli, va xudbin qiz. O‘zini yuqori tabaqa vakili deb hisoblagani uchun oddiy odamlarni, kamsitadi.

Sehyon Lenaga nafrat bilan baqirdi — Hoziroq ko‘rsat Agar hozir taslim bo‘lsang, senga rahm qilaman, faqat ellik marta itdek hurishingni xohlayman, xolos.

Junxi singlisining surbetligiga chiday olmay — Sehyon, senga bas qil dedim — deb uning yo‘lini to‘sdi.

Jiwon ham vaziyat boy berilayotganini ko‘rib, Lenaga yaqinlashdi — Lena, o‘yinni to‘xtat Qanday qilib bunday qimmatli sovg‘ani qayerdan olishing mumkin? O‘zingni ham, bizni ham sharmanda qilma Lekin Lena hech kimga quloq solmadi. U chekkada turgan qo‘riqchilarga ishora qildi — Olib keling.

Ikki qo‘riqchi nafis va og‘ir qutini ko‘tarib kelib, Lenaning qarshisiga qo‘yishdi. Lena Jeon xonimga g‘urur bilan boqdi.

— Unda bu sizga yetarlimi? Jeon xonim, sizni tug‘ilgan kuningiz bilan tabriklayman. Uzoq va baxtli umr ko‘rishingizni tilayman, — dedi-yu, qutining qopqog‘ini ohista ochdi. — Bu bobomning sizga atagan sovg‘asi.

Qutidan taralgan nur butun zalni yoritib yuborgandek bo‘ldi. Ichida mahobatli, yashil rangda tovlanuvchi nefrit haykalchasi turardi. Jeon xonim o‘rnidan turib, haykalchani ehtiyotkorlik bilan qo‘liga oldi. Yon Hwa va boshqalar hayratdan qotib qolishdi.

Jeon xonimning yuzida iliq jilmayish paydo bo‘di — Demak, sen o‘sha qizsan... Oltin quymasi kabi qiymatli va mukammal. Bu kiyim senga juda yarashibdi, qizim. Sen haqiqiy ilohiy go‘zallik timsolisan.

Lena muloyimlik bilan bosh egdi — Jeon xonim, bir marta qarashingiz bilan egnimdagi libosning nomini esladingiz. Demak, bobom bilan haqiqatdan ham juda yaqin ekansiz.

Jeon xonim kutilmaganda qah-qah urib kulib yubordi — Endi menga Jeon xonim deyishni bas qil Meni faqat buvi deb chaqirishingni xohlayman.

Zaldagi mehmonlar orasida haqiqiy to‘polon boshlandi. Pichir-pichirlar endi hayqiriqlarga aylangandi

Bu qiz kim o‘zi? Qanday qilib Jeon xonimga bunchalik sevimli bo‘lib qoldi?

Bu nefrit haykalchasi... Britaniya muzeyidagi davlat xazinasining egizagi-ku

Aynan shunday Eshitishimcha, sirli bir milliarder uni auktsionda bir milliardga sotib olgan edi.

Sehyon va Yon Hwaning yuzi oqarib, oyoqlari qaltiray boshladi. Sehyon o‘zini tutolmay baqirib yubordi.

— Yo‘q Bu bo‘lishi mumkin emas Hammasingiz aqldan ozdingizmi? Bunday xazina qanday qilib bu qizga berilishi mumkin? Men garov o‘ynayman, u buni qaysidir eski do‘kondan arzon-garovga sotib olgan Bu shunchaki soxta narsa.

Jeon xonim

Yon Hwa hasaddan yonayotgan ko‘zlarini akasiga tikdi — Albatta, bu bo‘lishi mumkin emas Xo‘sh, bobom nega menga bu haqida hech narsa demadi? Aka, siz biror narsa bilasizmi?

— Yo‘q, — dedi Junho — bobom menga ham bu haqda bir og‘iz so‘z ochmagan.

Jiwon vaziyatni o‘nglash maqsadida Lenaning yoniga shoshib keldi va uning bilagidan qattiq qisdi.

— Lena Yolg‘on gapirish yaxshi qizlarga yarashmaydi. Hoziroq Jeon xonimdan bu soxta narsa uchun uzr so‘ra Bizni butun dunyoga sharmanda qilma.

Ammo Jeon xonimning qat’iy ovozi Jiwonni joyida toxtatdi.

— Buni soxta deb kim aytdi? — U qo‘lidagi nafis qog‘ozni baland ko‘tardi. — Mana uning sertifikati Britaniya muzeyidan berilgan asl nusxa. Agar ko‘r bo‘lmasangiz, o‘zingiz bir qarang.

Mehmonlar sertifikatga yopirildilar. Hayrat to‘lqini butun zalni qopladi.

Yo xudoyim Bu haqiqatdan ham Britaniya muzeyining muhrlangan hujjati.

U dunyoning eng nufuzli muzeyi, ular hech qachon soxta narsa bilan ish ko‘rishmaydi.

Junxi chekkada turib, mamnun jilmaydi. Jaemin esa qotib qolgancha haykalchaga tikilardi.

Bu nefrit haykalchasi... Jeonlarning Leelarga bergan sadoqat va’dasini anglatadi — deb o‘yladi u daxshat ichida. Faqat dadamdan eshitgan edim, lekin u buni hatto menga ham ishonmagandi. Hech tahmin qilmagandim... Dadam uni aynan Lenaga sovg‘a qilishini.

Jeon xonim Lenaning qo‘lidan tutib, mehribonlik bilan gapirdi.

— Buni sening bobong bilan birga muzeydan olganmiz, qizim. Uning haqiqiyligini tushunish uchun menga bir qarash yetarli. Sen hech narsani tushunmaydigan, ichi qoralarning yolg‘on gaplariga quloq solma.

Yon Hwa chekkada turib, labini qattiq tishladi U shunchaki bir keksa ayol, — deb o‘yladi u ichida qasos o‘tida yonib. Lekin mening qo‘limda hali katta kuch bor. Lena, hozircha bayram qilaver... Kut va ko‘r, seni qanday yo‘q qilishimni.

Jeon xonim Lenaning qo‘llarini ohista ushladi-yu, birdan to‘xtab qoldi. Uning o‘tkir ko‘zlari qizning bilagidagi qizarish va yashirin jarohat izlarini ilg‘adi.

— Nima bo‘ldi? Qanday qilib jarohat olding, qizim? — deb so‘radi u So‘ng darhol yordamchisiga o‘girildi — Hoziroq shaxsiy shifokorni chaqir.

Yordamchi chaqqonlik bilan cho‘ntagidan maxsus malham chiqardi-da, Lenaning yoniga yugurib keldi.

— Marhamat, buni oling. Bu og‘riqni darhol qoldiradi.

— Rahmat, — deb pichirladi Lena dorini olarkan. Ammo uning ichida shubha uyg‘ondi U jarohat olganimni qayerdan bildi? Yoki u boyagi... xonadagi kishimi?

Jeon xonim yordamchisiga qarab ma’noli jilmaydi sen juda sezgirsan.

— Shunchaki vazifamni bajardim, xonim. Maqtovga arzimaydi, — dedi yordamchi kamtarlik bilan.

Jeon xonim soatiga qaradi-da, yordamchisigs ishora qildi — Vaqti keldi. Bor, tayyorgarlik ko‘r — Albatta, xonim.

Shu zahoti Jeon xonim Jungkookga xabar yubordi Jungkook, hoziroq pastga tush Agar kelmasang, senga o‘zim shu ziyofatdan kelin tanlayman va to‘yga tayyorgarlikni boshlaymiz.

Jungkook

Ko‘p o‘tmay, Jinsu va Jungkookning ota-onasi Jeon xonimning atrofiga yig‘ilishdi. Zalda shovqin ko‘tarildi.

— Qaranglar Jeon oilasining vorisi chindan ham keldi — deb pichirlashdi mehmon qizlar.

— Eshitishimcha, bugun u vals tushish uchun o‘ziga sherik tanlarmish. Yo xudoyim, qaniydi meni tanlasa.

— Orzu qilishni bas qil Jungkookning biror marta qizlar bilan raqsga tushganini ko‘rganmisan? Buning ustiga, Kim oilasining qizi Jinsu ham shu yerda-ku.

Lena kirib kelayotgan yigitga qarab, boyagi qorong‘u xonadagi uchrashuvni esladi. Demak, u... Jeon Jungkook. Jeon oilasining to‘ng‘ich o‘g‘li.

Jungkook buvisining yoniga kelib, qisqa bosh egdi — Buvi. Jeon xonim o‘rnidan turdi,

— Vals boshlanish arafasida, sen esa kech qolding. Bu safar men sening o‘rningga qaror qabul qilmayman. Sherigingni o‘zing tanla va uni raqsga taklif qil.

Zaldagi qizlar birdan jo‘r bo‘lib baqira boshlashdi — Janob Jeon, meni tanlang — Men raqsga juda yaxshi tushaman, iltimos.

— Buvi, men faqat kelishga va’da berganman, raqs tushishga emas.

— Shundaymi? — Jeon xonim ayyorona jilmaydi. — Agar hozir o‘zing tanlamasang, unda men buving sifatida senga intizor bo‘lib turgan barcha qizlarni birin-ketin chaqiraman. Hammasi bilan navbatma-navbat raqsga tushishingga to‘g‘ri keladi. Ularning e’tibori uchun rahmat aytish maqsadida.

Jungkook buvisining hazillashmayotganini tushundi.

Jungkookning otasi o‘g‘lining yoniga kelib, Jinsuga ishora qildi — Jungkook Kim oilasining qizi ziyofat boshlangandan beri seni qidiryapti. Nihoyat, bir-biringizni ko‘ribsiz, nima deysan? Ilk valsni Jinsu bilan tushasanmi?

Jungkook otasiga sovuq nigoh tashladi — Mening ishlarim dadamni bunchalik xavotirga solmasligi kerak.

Otasining yuzi oqardi, ammo Jungkookning o‘gay onasi vaziyatni yumshatishga urindi — Jungkook endi ulg‘aydi. Qanday qilib uning nomidan qaror qabul qilishingiz mumkin? Bizning Jungkook nima qilayotganini juda yaxshi biladi.

Jinsu esa fursatdan foydalanib, Jungkookga yaqinlashdi va nafis jilmaydi — Jungkook, seni bugungi ochilish valsiga taklif qilsam bo‘ladimi?

Zaldagi hamma ha degan javobni kutayotgan edi, ammo Jungkookning ovozi keskin yangradi — Kechir... mening sherigim bor.

Mehmonlar orasida shivir-shivir portladi — Bu yerda nima bo‘lyapti? Kim Jinsu rad etildimi? — Demak, bularning unashtuvi faqat qog‘ozda ekan-da? — Janob Jungkook unga qaramaydi ham, Jinsu esa bechora bo‘lib uning e’tiborini tortmoqchi... Qanday sharmandalik.

Lena

Jinsuning yuzi hasaddan burishib ketdi, u atrofga qarab tishini tishiga qo‘ydi.

— Kim bilsin, qaysi yaxshi oilaning qizi Jungkook bilan ilk valsga tushish baxtiga muyassar bo‘lar ekan? Jungkook atrofdagi umidvor qizlarga bir-bir nazar tashladi. Yon Hwa o‘zini eng go‘zal ko‘rsatishga urinib, jilmayib turardi. Ammo Jungkookning nigohi burchakda beparvo turgan Lena bilan to‘qnashdi. Lena ichida g‘alati bir hisni tuydi Nega menga qarayapti? Boyagi xonadagi voqea uchun mendan hisob so‘ramoqchimi?

Jungkook barmog‘i bilan Lenaga ishora qildi — Men... uni tanlayman Jaemin daxshat ichida Qanday qilib? Bu qanday qilib Lena bo‘lishi mumkin? — deb pichirladi. Yon Hwaning esa rangi o‘chdi U va Jeon oilasining vorisi qachon tanishishga ulgurdi? Jinsu Lenaga tikildi Demak, Jungkookga shunaqa qizlar yoqar eksnda? Boya Jeon xonim ham unga yaxshi munosabatda bo‘lgan edi, demak, hamma narsa rejalashtirilgan.
Lena esa o‘zini o‘yinchoqdek his qildi. Meni tanisa ham, endi mendan qalqon sifatida foydalanyaptimi? Yo‘q, rad etaman.

Lena hamma kutgan harakatni qilmadi — u Jungkookning uzatilgan qo‘liga e’tibor ham bermay, shartta ortiga o‘girildi va zaldan chiqib keta boshladi. Mehmonlar hayratdan yoqa ushlashdi — Bu qiz qaysi oiladan? Nega bunchalik kibrli? — Juda jasur ekan... Lekin Janob Jungkookning jahlini chiqarganlar dahshatli voqealarni boshdan kechirishini eshitmaganmi bu qiz?

Jaemin qizining bu qilig‘idan quturib ketish darajasiga yetdi. U mushtlarini tugib, Lenaning ortidan qarab qoldi Uyga qaytganingda, bu nonko‘rliging uchun sendan shunday hisob so‘raymanki, hali pushaymon bo‘lasan.

Muzlagan Atirgul Final

2026-06-07T14:17:46.003Z

Shaharning eng dabdabali ziyofat zali chiroqlar yog‘dusi va qimmatbaho atrlar hidiga burkangan edi. Eshiklar keng ochilib, ichkariga Teyon, Rina va ustiga qimmatbaho oq ko‘ylak kiygan Yusin kirib kelishdi.

Rina qizining qulog‘iga pichirlab, yuzidagi g‘olibona tabassumni yashira olmasdi.

— Yusin, haqiqatan ham ajoyibsan Bor-yo‘g‘i 15 kun ichida Jung Group bilan ulkan shartnoma tuzishni uddalading. Oying sening sharofating bilan nihoyat dadangning yonidan qonuniy joy oldi.

Yusin kibr bilan atrofga qaradi — Oyi, baxtli kunlarimiz endi boshlanyapti. Hali hammasi oldinda.

Ular zal o‘rtasiga kelishganda, barcha mehmonlar o‘rinlaridan turib, ularni olqishlay boshlashdi. Atrofdan xushomadgo‘ylarning ovozi eshitilardi.

— Bu o‘sha kichik xonim Se Yusin emasmi? Katta xonimdan ham chiroyli ekan-a?

— Qobiliyatlari ham tahsinga loyiq Janob Se, haqiqatan ham juda omadlisiz.

Yusin soxta ma’sumlik bilan ta’zim qildi.

— Rahmat... Lekin opamdan o‘rganishim kerak bo‘lgan narsalar hali juda ko‘p.

— Kichik xonim juda kamtar ekan, — dedi mehmonlardan biri hayratlanib, keyin Rinaga yuzlandi. — Se xonim, sizni ilk ko‘rishdayoq qanchalik mehribon va fazilatli ayol ekanligingizni tushundim. Shunday mukammal qiz tarbiyalaganingiz maqtovga loyiq.

Rina faxr bilan Teyonning qo‘lidan tutdi.

— Rahmat. Yaqinda bo‘lib o‘tadigan to‘yimizda barchangizni kutamiz.

— Barchangiz kelishingiz shart — deb qo‘shildi Teyon ham o‘zini dunyoning eng baxtli erkagidek his qilib.

Zal chekkasida turgan Wang xonim bu ikkiyuzlamachilikni ko‘rib, ensasini qotirdi va yonidagilarga eshitiladigan qilib sovuq piching qildi.

— 15 kun ichida faqat bitta shartnoma tuzishni uddaladi, xo‘sh, bu nimani o‘zgartiradi? Agar Sanyao xonim bo‘lganida, shu vaqt ichida o‘nta shartnoma tuzgan bo‘lardi. Uni Sanyao xonim bilan solishtirish shunchaki jirkanch U hech qachon Sanyao xonimga teng kela olmaydi. Hatto qayta tug‘ilsa ham, bu imkonsiz.

Bu gapdan so‘ng atrofga bir muddat og‘ir sukunat cho‘kdi. Teyon, Rina va Yusin bu gapni eshitmaganga olib, o‘zlari uchun zaldagi eng to‘rdan ajratilgan stullarga o‘tirishdi.

Teyon

Zalning ikkinchi qavatidagi VIP balkonda Yoongi va Sanyao turardi.

Yoongi Sanyaoning yelkasidan quchib, pastdagilarga qaradi.

— Xavotir olma. Odamlarimga aytdim, hozir internetda Trend mavzusini butunlay sotib olishdi. Portlash boshlanadi.

Pastda esa Teyon mikrofonni qo‘liga olib, sahnaga chiqdi.

— Hammangizga rahmat Barcha muhim ishlaringizni tashlab, Se Groupning bugungi maxsus ziyofatiga kelganingiz uchun sizlardan minnatdorman. Bugun sizga kompaniyamizning yangi umidi, kichik qizim Se Yusinni rasman tanishtirmoqchiman.

Yusin o‘rnidan turib, sahnaga chiqdi va mikrofonga jilmaydi.

— Hammaga salom.

— Yusin bor-yo‘g‘i o‘n besh kun ichida kompaniya foydasini ellik foizga oshirdi — dedi Teyon g‘urur bilan. — Shuning uchun direktorlar kengashi bilan birgalikda, bugun uni rasman kompaniya...

Teyon gapini tugatishga ulgurmadi. Zal ichidagi barcha mehmonlarning, shuningdek, yuzlab jurnalistlarning telefonlariga ketma-ket daxshatli bildirishnomalar kela boshladi. Hamma hayron bo‘lib telefonlarini qo‘liga oldi.

— Bunga qarang Bu nima? — zalda shivir-shivir va shovqin ko‘tarildi.

Jurnalistlardan biri darhol o‘rnidan turib, mikrofonini Teyon va Yusinga tutdi.

— Janob Se Hozirgina tarqalgan rasmiy hujjatlarga ko‘ra, noqonuniy qizingiz Se Yusin moliya bo‘limida yuksalish uchun vijdonsizlarcha noqonuniy hamkorlik qilgani va barcha eski yetkazib beruvchilarga milliardlab zarar yetkazgani fosh bo‘ldi Buni qanday tushuntirasiz?

Boshqa bir jurnalist oldinga yugurib keldi.

— Se Yusin xonim Jung Group vakilidan katta miqdorda pora olganingiz tasvirlangan mana bu video yozuvlar haqida nima deysiz?

Rina va Yusin dahshat ichida telefonlariga qarashdi. Ekrandagi videoda Yusinning chamadondagi pullarni hidlab, Sanyaoni haqorat qilayotgan har bir soniyasi aniq-tiniq ko‘rinib turardi. Yusinning rangi oqarib, qo‘lidagi mikrofon yerga tushib ketdi. Rina esa qo‘rquvdan titray boshladi.

Sanyao

— Navbat menga keldi, — dedi Sanyao pastga qarab.

Yoongi uning bilagidan tutdi — Men ham sen bilan birga tushaman. Ularni birga yakson qilamiz.

Sanyao uning qo‘lini mayinlik bilan olib tashladi, ko‘zlarida faqat o‘ziga bo‘lgan cheksiz ishonch bor edi.

— Shart emas, Yoongi. O‘zim hal qilaman. Bu mening shaxsiy qasosim.

Sanyao zinapoyalar tomon yurdi.

Zal ichidagi shovqin-suron cho‘qqisiga chiqqan edi. Jurnalistlar xuddi o‘ljasiga tashlangan bo‘rilardek sahnaga yopishishdi. Ulardan biri mikrofonini Teyonning yuziga yaqinlashtirib, baland ovozda so‘radi.

— Janob Se Bu tarqalgan dalillar bilan aloqador biror fikringiz bormi?

Teyon yuzidagi terni artib, mikrofonni yulib olgudek bo‘lib gap boshladi.

— Yolg‘on Bu shunchaki tuhmat Bu raqiblarimizning kompaniyamiz obro‘sini to‘kish uchun ataylab sotib olgan soxta videolari Iltimos, bunday asossiz xabarlarga ishonmang.

Zaldagi mehmonlar bir-biriga qarab shivir-shivir qilishdi.

— Nima, rostdan ham soxtamikan?

— Shuncha dalilni qanday soxtalashtirish mumkin?

Jurnalist Teyonning gapidan qoniqmay, yanada o‘tkirroq savol bilan uning yo‘lini to‘sdi.

— Lekin Se Group ustidan rasman arz qilgan barcha eski yetkazib beruvchilarning IP manzillari va shartnoma raqamlari ham har bir video ostiga yuklangan Bunga nima deysiz? Bu ham soxtami?

Yusin endi chiday olmadi. U mikrofonga qarab baqirdi

— Hammasi soxta Bu insonlar faqat oilamizning boyligiga va mening muvaffaqiyatimga hasad qilyapti Boylikdan nafratlangan bir nechta kambag‘allar birlashib, bizning dabdabali ziyofatimizni barbod qilishga harakat qilyapti, xolos.

Yusin daxshat va g‘azab ichida dadasining kostyumidan qattiq tortdi.

— Dada Hoziroq biror narsa ayting, bularni o‘chiring.

Teyon qo‘llarini ko‘tarib, olomonni tinchlantirishga urindi.

— Iltimos... hammangiz biroz tinchlaning. Men Direktorlar kengashi prezidenti sifatida bu masalani shaxsan aniqlayman. Hozir men...

Shu soniyada Teyonning qo‘lidagi mikrofon ovozi butunlay o‘chib qoldi. Zal chiroqlari bir silkindi-da, barchaning diqqati kirish eshigiga qaratildi.

Sanyao raqiblari turgan joyga yetib keldi — Hammaga salom. Ko‘rishmaganimizga ham ancha bo‘lib ketibdi, shunday emasmi?

Hamma daxshat ichida Sanyaoga tikilib qoldi Rinaning rangi oqarib, o‘rindig‘iga yiqilgudek bo‘lib o‘tirdi, yuragi urishdan to‘xtagandek edi. Teyonning ko‘zlari kosasidan chiqib ketayozdi.

— San... Sanyao?

Jurnalistlar darhol Sanyaoning atrofini o‘rab olishdi, kameralar to‘xtovsiz chaqnay boshladi.

— Se xonim Siz avtohalokatda vafot etmadingizmi? Internetdagi xabarlar nima edi?

Sanyao jurnalistlarga qarab xotirjamlik bilan bosh irg‘adi.

— E’tiboringiz va xavotiringiz uchun rahmat. Ko‘rib turganingizdek, omadim bor ekan... o‘sha katta falokatdan tirik chiqishni uddaladim.

Yusinning butun tanasi titray boshladi. U xuddi qarshisida arvoh turgandek daxshatga tushgan, nafasi bo‘g‘ilayotgandi. U o‘zini tutolmay Sanyaoga yaqinlashdi va baqirib yubordi.

— Se Sanyao Sen o‘lmadingmi? Bu... bu qanday bo‘lishi mumkin?

Sanyao singlisiga qaradi, nigohi pichoqdek o‘tkir edi.

— Qanday o‘lmadim? Nima, mening tirikligimni ko‘rib, barcha umidlaring puchga chiqqandek ko‘rinyapsan, Yusin?

Yusin atrofga qarab, jurnalistlar oldida o‘zini oqlash uchun vahshiyona kulib yubordi va Sanyaoga barmog‘ini o‘qtaldi.

— Ha Endi hammasi tushunarli Agar o‘lmagan bo‘lsang, nega o‘zingni o‘lgan qilib ko‘rsatding? Bularning hammasi sening o‘yining Sen sening Se Group Prezidenti maqomingni tortib olganim uchun mendan nafratlanyapsan Shuning uchun meni xalq oldida ayblash, bugungi ziyofatni barbod qilish uchun o‘sha soxta xabarlarni va videolarni ataylab o‘zing tarqatding Hammaga yolg‘on gapiryapsan.

Yusin

Sanyaoning muzdek nigohi Yusinning jazavaga tushgan yuziga qadaldi. U zarracha hayajonsiz, har bir so‘zini donalab, butun zal eshitadigan ohangda gapira boshladi.

— Men seni ayblayapmanmi, Yusin? O‘sha yangi hamkorlarimizdan millionlab pora olding... Buni senga men buyurdimmi? Yoki o‘sha sen olgan poralar menga berildimi? Mahsulot tannarxini yarmiga tushirib, zavodlarimizga eng sifatsiz xomashyo yetkazib berishni, yetkazib beruvchilarga past sifatli mollarni o‘tkazishni ham senga men aytdimmi?

Yusin tamomila es-hushini yo‘qotib, baqirib yubordi.

— Yolg‘on gapirma Men bu yerda kompaniya xarajatlarini tejash yo‘lini qidiryapman, xolos Mana, hisobotlarni ko‘ringlar, kompaniya foydasi hech ham kamaymadi Se Sanyao, bu yerda yagona va haqiqiy muammo — sensan Mening xonamga yashirin kamera qo‘yib, o‘sha videolarni internetga yuklab, ataylab muammoni kattalashtirding Shunchalik xohlaysanmi Se oilasining boshiga balo kelishini? Shunchalik ko‘ra olmaysanmi mening muvaffaqiyatimni?

U o‘zini himoya qilaman deb shunchalik hayajonlanib ketgandiki, og‘zidan chiqqan gapni o‘zi nazorat qilolmay qoldi. Jurnalistlardan biri uning so‘zlaridagi qopqonni darhol ilib oldi va kamerani Yusinga to‘g‘rilab, ovozini balandlatdi.

— Se Yusin xonim Demak, o‘sha videodagi odam haqiqatan ham siz ekanligingizni, hamkorlardan pora olganingizni, narxlarni ataylab tushirganingizni va yetkazib beruvchilarga sifatsiz mahsulot sotganingizni hozir ommaviy axborot vositalari qarshisida tan olyapsiz, shundaymi?

Yusin o‘z tuzog‘iga o‘zi tushganini anglagach, ko‘zlari qon kaftidek bo‘rtib chiqdi. U jurnalistning ustiga bostirib bordi.

— Jim bo‘l Oyiga bor-yo‘g‘i uch ming von maosh oladigan bir kambag‘alsan Menga bunday savol berishga nima haqqing bor? Agar yana bir marta menga qarshi yolg‘on gapirsang, otamning kuchi bilan sening butun boshli agentligingni yer bilan bitta qilib, yo‘q qilib yuboraman Hozir inson huquqlari ustun boʻlgan zamondamiz Hech qanday rasmiy dalilsiz odamni ayblash — ochiqchasiga tuhmat hisoblanadi.

Sanyao singlisining bu chorasiz va yirtqich holatiga qarab, sekin o‘sha tomonga kela boshladi.
— Dalilmi? — Sanyaoning lablarida dahshatli bir tabassum yugurdi. — Kim senga mening qo‘limda dalilim yo‘q dedi, Yusin? Mana senga dalil.

Sanyao to‘xtab, baland ovozda qarsak chaldi.

Zalning asosiy kirish eshiklari shiddat bilan ochildi. Ichkariga o‘nlab namoyishchilar yopirilib kirib kelishdi. Ularning qo‘llarida Se Groupning sifatsiz mahsulotlariga qarshi mutlaqo boykot, Iflos shartnomalar bekor qilinsin, Pora-xo‘r Se Yusin javobgarlikka tortilsin deb yozilgan ulkan plakatlar bor edi. Kameralar to‘xtovsiz chaqnab, bu manzarani jonli efirga uzatmoqda edi.

Yusin Atrofga qarab, jon achchig‘ida zal qo‘riqchilarini chaqira boshladi.

— Qo‘riqchilar? Qo‘riqchilar qayerda? Qayerga ketdi hammasi? Hoziroq bularning hammasini ushlang va tashqariga uloqtiring.

Har tomondan chaqnayotgan kameralar va norozi olomonning baqiriqlari ostida Teyon bor obro‘sini saqlab qolishga urindi. U Sanyaoga qarab, xuddi kuyunotgan otadek yuziga soxta ma’yuslik quydi.

— Sanyao... bular sening sahnalashtirgan o‘yining, sen sotib olgan aktyorlar emasmi? Meni juda xafa qilyapsan, qizim... Nahotki o‘z oilangga qarshi borib, Se Groupning kasod bo‘lishini xohlayotgan bo‘lsang?

Yusin ham dadasining gapini ilib ketdi. U Sanyaoga barmog‘ini bigiz qilib, jazavaga tushdi.

— Opa, sen haqiqatan ham telbasan Men bor-yo‘g‘i 15 kun ichida sendan ancha yaxshi ekanligimni isbotlaganim uchun menga hasad qilyapsan Shuning uchun ataylab ko‘chadan odam yollab, Se Groupni va mening nomimni qoralamoqchisan.

Bu gapni eshitgan namoyishchilar va jabrlangan xaridorlar yanada g‘azab otiga minishdi. Plakat ko‘targan erkaklardan biri oldinga chiqib, Yusinga qarab baqirdi.

— Yolg‘on gapirma Qanaqa aktyor? Men sizlarning kompaniyangizdan yarim oydan ham kamroq muddat oldin ulgurji mahsulot sotib oldim va hammasi yaroqsiz boʻlib chiqdi, buzildi Agar bu ochiqchasiga firibgarlik bo‘lmasa, nima unda?

Uning ortidan yana bir ayol qo‘shildi.

— Aynan shunday Se Yusin, sen mutlaqo foydasizsan Sen kompaniya prezidenti bo‘lganingdan beri biz olgan mahsulotlarda turli jiddiy muammolar chiqyapti. Agar ishonmasang, hozirning o‘zida rasmiy xaridlar ro‘yxatini butun dunyoga ko‘rsatishimiz mumkin Bundan tashqari, menda omboringizdagi yaroqsiz xomashyolarni isbotlaydigan videolar ham bor.

Zal daxshatli shovqinga to‘ldi. Yusin o‘zini yo‘qotib qo‘ygan holda Teyonning yengidan yopishdi.

— Bunday bo‘lishi mumkin emas... Dada, bularning hammasi Se Sanyao pul berib sotib olgan aktyorlar Ularga ishonmang, hammasini haydang.

Sanyao esa bu chorasiz urinishlarni jimgina kuzatib turardi. U sekin qadam tashlab, zal markazidagi ulkan monitor yoniga keldi. Lablarida g‘olibona bir tabassum o‘ynadi.

— Se Teyon, ko‘rib turibman, qizingiz sizdan hech ham ortda qolmabdi. Xuddi siz kabi ochko‘z, xuddi siz kabi vijdonsiz... Agar gaplarimga ishonmayotgan bo‘lsangiz, keling, mana bu videoga birgalikda qaraymiz.

Sanyao qo‘lidagi pult tugmasini bosdi. Shu soniyada zal to‘ridagi ulkan monitor yorishib, unda kameraga olingan tasvirlar paydo bo‘ldi.

Monitorda Jung Group rahbari janob Jung va Yusinning maxfiy uchrashuvi yaqqol ko‘rinib turardi. Janob Jung stol ustiga pul bilan to‘ldirilgan qora chamadonni qo‘ydi va Yusin bilan qo‘l berib ko‘rishdi. Janob Jung xonadan chiqib ketishi bilan, ekrandagi Yusin ochko‘zlik bilan chamadonni ochib, pullarni quchoqlagancha, ularni hidlab zavqlanardi. Video shunchalik tiniq va shunchalik aniq ediki, uni soxta deb oqlashning mutlaqo iloji yo‘q edi.

Rina va Teyon monitorga qarashdi-yu, tillari kalilmaga kelmay, qotib qolishdi. Rina daxshatdan qo‘llari bilan og‘zini yopib oldi. Yusinning esa oxirgi umidlari ham parcha-parcha bo‘lgan edi.

Jurnalistlardan biri kameraga qarab, jonli efirda hayajon bilan gapira ketdi.

— Ko‘rib turganingizdek, Se Groupning yangi rahbari Se Yusin shaxsiy manfaati va pul uchun butun xalq xavfsizligini xavfga qo‘yib, sifatsiz mahsulotlardan foydalangan.

U yonidagi operator sherigiga o‘girilib, yuzida mislsiz hayajon bilan pichirladi.

— Tez bo‘l Bor, boshliqqa tezroq ayt, qo‘limizda portlovchi, daxshatli xabar bor de.

Sherigi unga qarab, kamerani sahnadagi Se oilasining sharmandali yuzlariga yaqinlashtirar ekan, javob berdi.

— Bu shubhasiz, yilning eng shov-shuvli, eng katta xabari bo‘ladi Se Group tamom bo‘ldi.

Yusin monitordagi videoga qaraganicha, vahima ichida baqirdi.

— Yolg‘on gapirmang Bu video montaj Dada, ularga ishonmang — u titroq barmog‘i bilan Sanyaoga ishora qildi. — Bularning hammasini o‘sha qildi U meni yo‘q qilishni xohlayapti.

Teyonning sabr kosasi to‘lib bo‘lgandi. U shiddat bilan o‘rnidan turdi va Yusinning yuziga qattiq tarsaki tushirdi. Yusin daxshat va og‘riqdan qotib qoldi. Rina darhol qizining yoniga yugurdi, Teyon esa ko‘zlarida g‘azab va nafrat bilan baqirdi.

— Sen ahmoq Yaramas qiz Bunchalik pastkashlikka borish uchun seni kim majburladi?

Rina yig‘lab, Teyonning oldini to‘sdi.

— Teyon, azizim, iltimos Yusin buni yomon niyatda qilmadi, u buni faqat oilamiz uchun, kompaniyamiz foydasi uchun qildi.

Teyon uni itarib yubordi — Jim bo‘l.

U Sanyaoning oldiga keldi. Sanyao esa g‘olibona, sovuqqonlik bilan otasiga tikilib turardi. Teyonning ovozi biroz yumshadi, ammo unda o‘sha tanish ikkiyuzlamachilik bor edi.

— Sanyao... Sen buni hal qila olasan, to‘g‘rimi? Sen aqllisan, barchasini iziga tushirib, kompaniya obro‘sini saqlab qolasan...

Sanyao kinoya bilan kulib qo‘ydi va qat’iy ohangda javob berdi.

— Uzr so‘rayman, Se Teyon, lekin xohlamayman.

Sanyao otasiga bir qadam yaqinlashdi, uning nigohlarida yillar davomida to‘plangan dard va g‘azab bor edi.

— Se Teyon, men o‘sha avtohalokatdan omon chiqdim. O‘sha paytdan boshlab bir marta bo‘lsin meni qidirdingizmi? Oyimning o‘limiga yetti kun ham bo‘lmasdan, o‘sha mashuqangizni va uning noqonuniy qizini uyga olib keldingiz. Hozir esa, o‘sha mashuqangizni kompaniya ziyofatiga, butun dunyo oldida xonim sifatida olib kelyapsiz Oyimga nisbatan biron marta bo‘lsa ham vijdon azobi his qildingizmi?

— Siz ahmoq, qobiliyatsiz, ikkiyuzlamachi va kibrli bir otasiz Hozir qaysi yuz bilan noqonuniy qizingizning iflosliklarini tozalashimni so‘rayapsiz?

Teyon hayrat va g‘azabdan qaltirab — Sen... sen nima deyotganingni bilasanmi?

Sanyao davom etdi — Meni foydasiz bir qiz deb hisoblaysizmi? To‘g‘ri, haqsiz. Endi sizning iflos ishlaringiz bilan shug‘ullanishni istamayman. Kompaniyaning barcha ishlarini va muammolarini o‘zingizga, sizga shunchalik yoqimli bo‘lgan kichik qizingizga topshiraman. Umid qilamanki, endi o‘sha kichik qizingizni himoya qilishni va Se Groupni bu botqoqdan chiqarishni uddalaysiz.

Zal ichidagi shovqin endi boshqarib bo‘lmas darajaga yetgandi. Teyonning yoniga Nari rangi o‘chgan holda yugurib keldi va uning qulog‘iga pichirladi.

— Prezident Se, juda yomon xabar Kompaniya aksiyalari halokatli darajada pastlash arafasida.

Teyon g‘azabdan bo‘g‘ilib, uning yoqasidan olgudek bo‘ldi.

— Shoshil Hoziroq barcha bo‘sh mablag‘larni ishga solib, aksiyalarni sotib ol Aksiyadorlarning kompaniyaga bo‘lgan ishonchini yo‘qotishiga yo‘l qo‘ymayman Aks holda ular o‘z aksiyalarini ommaviy sotishni boshlaydi va biz tamom bo‘lamiz Yana nima muammo bor, gapir?

Nari titrab-qaqshab, ko‘zlarini yerga qadadi.

— Katta xonim... kimdir kompaniya pullarini o‘zlashtirayotganini isbotlovchi hujjatlarni taqdim etdi. Shuning uchun u sud qarori bilan kompaniyaning barcha bank hisoblarini bloklatib qo‘ydi Kompaniya pullariga endi tega olmaymiz, janob...

Teyon xuddi boshiga to‘qmoq yegandek bo‘ldi. U bor ovozi bilan baqirdi.

— Sanyao Se Groupning kasod bo‘lishini, otangni ko‘chada qolishini shunchalik xohlayapsanmi?

Sanyao o‘girilib, otasiga qaradi. Uning nigohida na achinish, na g‘azab bor edi — faqat cheksiz bir sovuqlik.

— Se Yusin kompaniya pullarini o‘zlashtiradigan darajada ahmoq bo‘lmaganida, men ham kompaniya hisobini bloklash uchun bunday qulay fursat topa olmasdim. Se Teyon, Se Groupni mutlaqo yo‘qotganingizdan so‘ng... siz va Yusin endi o‘zingizsiz. Sizlarni hech kim qutqara olmaydi.

Shu soniyada Teyon ko‘kragini changallab qoldi. Yuragidagi keskin og‘riqdan nafasi qaytib, kursiga yiqildi.

Yusin qo‘rqib ketganidan dadasining yoniga yugurdi.

— Dada! Dada, men bunday bo‘lishini xohlamagandim Men shunchaki...

Teyon bor kuchi bilan Yusinni o‘zidan itarib yubordi, uning ko‘zlarida qizinga nisbatan nafrat yonardi.

— Yo‘qol Sen foydasizsan Hech bir ishga yaramaydigan la'nati ahmoqsan Kompaniyamni yakson qilding.

Rina erining tepasiga kelib, yig‘lay boshladi — Teyon O‘zingizni bosing, iltimos.

Yusin esa dadasidan eshitgan bu gaplaridan so‘ng, g‘azab va alamdan aqldan ozgudek bo‘ldi. U ko‘z yoshlarini artib, shiddat bilan Sanyaoning ro‘parasi yetib bordi.

— Sanyao Sen mening oilamni yo‘q qilishni hatto xayolingga ham keltirma Eshityapsanmi, bunga yo‘l qo‘ymayman.
Rina ham qizining ortidan yugurib keldi va kutilmaganda Sanyaoning qarshisida tiz cho‘kib, uning ko‘ylagiga yopishdi.

— Sanyao... mendan nafratlanishingni bilaman. Mayli, meni ur, jahl qil, hammasini qabul qilaman Sening oldingda gunohim ko‘p... Lekin xolang sifatida sendan iltimos qilaman, endi qasos olishni to‘xtat Dadangni va singlingni tinch qo‘y... Biz axir bir oilamiz-ku, Sanyao.

Sanyao yig‘layotgan o‘gay onasiga va nafrat bilan qarab turgan singlisiga qaradi. Oila degan so‘z uning qulog‘iga eng jirkanch haqoratdek eshitildi. U qo‘riqchilarga qisqa buyruq berdi.

— Ikkisini ham hoziroq ko‘chaga uloqtiring.

Qo‘riqchilar soniyalar ichida Rina va Yusinni tutib, sudrab keta boshlashdi. Yusin bor ovozi bilan baqirib, qarshilik ko‘rsatishga urinar, oyoqlarini yerga tirgashga harakat qilardi.

— Qo‘yib yuboring Ketmayman Men Se Group Prezidentiman Eshityapsanmi, Se Sanyao, men bu yerning rahbariman Qanday qilib meni o‘z kompaniyamdan haydaysan? Qo‘llaringni tort.

Biroq uning bu faryodlariga hech kim e'tibor bermadi.

Sanyao sudrab olib ketilayotgan Yusinning qarshisiga yaqinlashdi. Uning nigohida nafrat ham yo‘q edi, faqatgina tugab borayotgan o‘yin qo‘g‘irchog‘iga bo‘lgan cheksiz jirkanish.

— Xohlasang ishon, xohlasang ishonma... Men eng boshidan beri sen uchun to‘g‘ri yo‘lni ko‘rsatgan edim. Ammo u yo‘ldan yurishni istamagan, sensan, Yusin.

Yusin vahshiyona tirjaydi. U mag‘lub bo‘lganini bilsa-da, Sanyaoning eng og‘riqli nuqtasiga zarba berishga urindi.

— Se Sanyao... Ertami-kechmi, sen ham o‘sha o‘lgan onang kabi bu dunyoda hech kimsiz va sevgisiz, mutlaqo yolg‘iz qolasan.

Sanyao Yusinga tarsaki tushirdi Yusinning yuzi chetga burilib ketdi,

— Jim bo‘l Agar yana bir marta mening oyim haqida og‘iz ochadigan bo‘lsang, bu dunyoga kelganingga pushaymon bo‘lasan.

Rina qizining yerga yiqilganini ko‘rib, jon achchig‘ida Sanyaoga tashlandi.

— Sanyao Mening qizimni urishga nima haqqing bor, yirtqich?

Sanyao Rinaga yuziga ham tarsaki tushirdi. Rina zarbadan yerga quladi. Sanyao ularning tepasiga kelib, muzdek ohangda pichirladi.

Agar yana bir marta gapiradigan bo‘lsang, seni ham to‘g‘ri oyimning yoniga jo‘natib yuboraman Se oilasiga ilk bor qadam qo‘ygan kuningdan beri ikkingizga ham aynan shunday qilishni xohlardim...

Sanyao qaddini rostlab, qoʻriqchilarga qaradi — Se Yusin yirik iqtisodiy jinoyatlar, firibgarlik va poraxorlik bo‘yicha asosiy gumondor. Qo‘riqchilar, uni to‘g‘ri mahkamaga olib boringlar. Guvohlar va dalillar o‘sha yerda kutmoqda.

— Yo‘q Qo‘yib yuboringlar meni Men jinoyatchi emasman Dada Oyi.

Qo‘riqchilar baqirib-chaqirayotgan Yusin va uning ortidan yig‘lab ergashgan Rinani zaldan sudrab olib chiqib ketishdi.

Teyon

Boyagina Yusinga laganbardorlik qilib, uning go‘zalligi va qobiliyatiga qarsak chalayotgan yosh tadbirkor yigit darhol vaziyatni tushunib, tirjaygancha Sanyaoning yoniga keldi.

— Se Sanyao xonim... Aslida barchamiz juda yaxshi bilamiz. Se Groupning haqiqiy va yagona qonuniy merosxo‘ri — marhuma Se Ella xonim tarbiyalagan, uning qonidan bo‘lgan yagona voris sizsiz O‘sha Se Yusinning Prezident bo‘lishida biz hech qachon chin dildan qatnashmaganmiz, hammasi majburlikdan edi...

Uning ortidan Wang xonim va boshqa barcha nufuzli direktorlar ham birin-ketin Sanyaoning atrofini o‘rab olishdi.

— To‘g‘ri aytishadi, Sanyao xonim Bu kompaniya oyingizning 10 yillik og‘ir mehnati evaziga qurilgan. Iltimos, boshqaruvni qayta qo‘lga oling Biz sizni qo‘llaymiz.

Sanyao unga qarab soxta tabassum bilan ta’zim qilayotgan, olomonga qaradi. Ularning har biri Sanyao uchun xuddi och bo‘rilardek jirkanch ko‘rindi. U so‘nggi so‘zini aytdi.

— Ular kabi nonko‘rlarni va mening o‘limimni kutgan insonlarni qo‘llash uchun o‘zingizni charchatishdan ko‘ra... biroz xotirjam va tinch hayotda yashasangiz o‘zingizga yaxshi bo‘ladi. Men bugundan boshlab Se Groupni ham, uning barcha aksiyalarini ham butunlay sotdim. Oyimning menga qoldirgan merosi va pullari umrimning oxirigacha, hatto undan keyin ham menga yetadi va ortadi. Men bu iflos o‘yinlarni butunlay tark etyapman.

Teyon raqamlar shiddat bilan pastga qulayotganini ko‘rib, tamomila aqldan ozayozdi. U o‘zining hayotiy poydevori, butun borlig‘i bo‘lgan saltanatining ko‘z o‘ngida parchalanishiga qarab tura olmasdi.

— Bo‘lishi mumkin emas deb baqirdi u ovozi bo‘g‘ilib. — Sanyao Sen kompaniyani bunday holatda tashlab keta olmaysan.

U shoshilgancha sahnadan tushib, ketayotgan Sanyaoning ortidan yugurdi va uning bilagidan qattiq tortdi.

— Sanyao To‘xta.

Sanyao uning qo‘li tegishi bilanchoq xuddi zaharli ilon chaqqandek jirkanib, bilagini shiddat bilan tortib oldi.

— Qo‘lingizni torting Menga teginishga ham, buyruq berishga ham zarracha haqqingiz yo‘q.

Nari yana bir bor rangi o‘chgan holda Teyonning yoniga keldi. Uning qo‘llari titrar, lablari zo‘rg‘a qimirlardi.

— Prezident Se... Se Group aksiyalari bozorda misli ko‘rilmagan darajada, katta miqdorda ommaviy ravishda sotib yuborilmoqda Aksiyalar narxi tubsiz jarlikka qulab barchasi qadrsizlanmoqda Agar hozir buni to‘xtatmasak, bir necha soatdan keyin kompaniya rasman bankrot bo‘ladi.

Teyon dahshat ichida yana Sanyaoga yuzlandi. U endi mag‘rur prezident emas, balki o‘z mulkini saqlab qolish uchun har qanday pastkashlikka tayyor bo‘lgan ojiz kimsaga aylangandi. U Sanyaoning qo‘llaridan qayta tutishga urindi.

— Sanyao... Se Groupni bu botqoqdan qutqara oladigan yagona yo‘l sening qo‘lingdaligini bilaman Seni shuncha yillar davomida boqib, ulg‘aytirganim hurmati... dadangga oxirgi marta yordam ber, qizim Bizni ko‘chada qoldirma.

Sanyao uning qo‘lini yana bir bor nafrat bilan siltab tashladi. U endi javob bermoqchi bo‘lganida, zalda turgan kompaniyaning nufuzli direktorlari va yirik aksiyadorlari uning atrofini o‘rab, gapga aralashishdi.

— Barchamiz shu fikrdamiz, janob Se Teyon Se Groupni boshqarishda sizning prezidentlikni davom ettirishingiz endi kompaniya kelajagi uchun mutlaqo yaxshi emas.

Teyon hayrat va g‘azab aralash o‘z odamlariga qaradi. O‘zi yillar davomida qo‘l ostida ushlagan direktorlar endi unga tik qarab isyon qilishayotgandi. Ular gapida davom etishdi.

— Hozirgi daxshatli inqirozdan kompaniyani qutqara oladigan yagona odam — faqat va faqat Sanyao xonimdir Aytgancha, Sanyao xonim... Siz va Min Group prezidenti Min Yoongining yaqin kunlarda turmush qurish munosabatingiz bilan o‘tkaziladigan to‘y ziyofatingizda barchamiz katta mamnuniyat bilan qatnashishni intizorlik bilan kutib qolamiz.

Teyon g‘azabdan bo‘g‘ilib, baqirib yubordi — Sizlar... sizlar nima qilyapsizlar? Meni taxtdan olib, Sanyaoni prezident qilmoqchimisizlar? Bunday bo‘lishi mumkin emas Se Group — meniki Uni men qurganman Uni hech kimga bermayman.

Sanyao g‘azabdan telba bo‘layotgan otasiga va unga umid bilan tikilib turgan direktorlar kengashiga qaradi — Demak... hammangiz bir xil fikrdasiz. U holda, sizning taklifingizga quloq solaman. Men qaytib kelaman va bu kompaniyani qaytadan tiklayman.

U bir soniya to‘xtab, Teyonning ko‘zlariga tikildi.

— Faqat... bu kompaniyaning bundan keyingi nomi Se Group bo‘lmaydi. Bugundan boshlab kompaniya nomi Sanella Group deb yuritiladi.

Sanyao

Keng mehmonxonaning oʻrtasida, Teyon kimsasiz bir qariya kabi oʻtirardi. Uning qoʻllarida yillar davomida chang bosib yotgan eski, charm muqovali fotoalbom bor edi. Albom sahifalarida faqat marhuma rafiqasi Ella va Sanyaoning birga jilmayib tushgan suratlari aks etgandi.

Eshik ochilib, ichkariga Sanyao kirib keldi.

— Nima qilyapsiz? — Sanyaoning ovozi xonani kesib oʻtdi.

— Sanyao... — Teyon shoshilgancha albomni yopmoqchi boʻldi.

Biroq Sanyao uning qarshisiga kelib, qoʻlidagi albomni tortib oldi va dadasining roʻparasidagi kresloga oʻtirdi. Sahifalarni bir-bir ocharkan, lablarida achchiq istehzo yugurdi.

— Bu albomda siz yoʻqsiz. Shunday ekan, unga qarashingiz shart emas.

U barmoqlarini rasm ustiga yuritdi.

— Mana bu... mening uch yoshligimda oyim meni istirohat bogʻiga olib borgan payti. Oʻsha kuni, siz Yusinning yonida unga hamrohlik qilayotgan edingiz.

Sanyao sahifani oʻgirdi. Koʻzlarida yillar davomida muzlab qolgan yosh miltilladi, ammo u oʻzini darhol qoʻlga oldi.

— Bu esa besh yoshimda. Oyim meni rasm darsiga olib borgan payt, oʻsha kuni tasodifan qoʻlimni qaychi bilan qattiq kesib oldim, qon toʻxtamadi. Oyim meni shifoxonaga olib bordi, daxshat ichida yigʻladi... Kechasi uyga qaytganimizda esa, siz mast edingiz. Menga qarab nima deganingiz esingizdami? Qaniydi oʻgʻil bola boʻlsang... Lekin sen juda noziksan, foydasizsan dedingiz.

Teyon aybdorona bosh egdi, ammo Sanyaoni toʻxtatib bo‘lmasdi. O‘tmish qafasidan chiqqan alamlar otilib chiqayotgandi.

— Oʻn uch yoshga toʻlgunimcha meni yaxshi koʻrmasligingizni tushunib yashadim. Buning yagona sababi oʻgʻil bola boʻlib tugʻilmaganim deb hisoblardim. Toki oʻsha kungacha... Koʻchada tasodifan sizni va Yusinni koʻrib qoldim. Uni bagʻringizga bosib, erkalab quchoqlayotgan edingiz. Undan qanday tamli shirinlikni, qaysi omakini yaxshi koʻrishini soʻrab, jilmayib turardingiz... Oʻsha vaqtda hammasini tushundim. Siz shunchaki meni yaxshi koʻrmasdingiz. Siz qobiliyatli, kuchli ayollardan nafratlanasiz, lekin ularsiz ham hech narsa qila olmaysiz Bu oyim va mening oʻrtamizdagi muammo emas, Bu — sizning shaxsiy omadsizligingiz Lekin siz bu omadsizlik va ojizlikdan alamzadalarcha foydalanib, meni va oyimni yillar davomida jazolashda davom etdingiz.

Sanyao kreslodan turdi — Shunday ekan, hozir meni juda shafqatsiz boʻlganim uchun ayblashga haqqingiz yoʻq. Qoʻlingizda qolgan aksiyalar sizning qolgan umringiz va nafaqangiz uchun bemalol yetadi. Lekin bu uy... bu uy oyimnin menga bergan sovgʻasi. Bu uy qonunan oyimning nomida Iltimos, hoziroq bu yerdan keting.

Teyonning koʻzlaridan yosh qalqdi. U yengilganini, butun hayotini oʻz qoʻllari bilan barbod qilganini tushunib, pichirladi.

— Sanyao... men xato qildim. Meni kechir...

— Xato qilganingiz uchun sizni shunchaki kechirishimni kutyapsizmi? — Sanyao quruq va daxshatli ohangda kuldi. — Siz aslida juda omadlisiz, dada. Barcha iflos ishlarni, yashirin shartnomalarni Yusin bir oʻzi qildi. Sizga qarshi sud yoki politsiya foydalana olishi mumkin boʻlgan bitta ham jiddiy dalil qoldirmadi. Sizni qamoqqa tiqishimga oʻsha suyukli, noqonuniy qizingiz yoʻl qoʻymadi, hammasini oʻz boʻyniga oldi.

Teyon zoʻrgʻa oʻrnidan turdi, uning yuzida ojiz bir gʻazab aks etdi.

— Sen... sen juda shafqatsizsan. Xuddi onang kabi his-tuygʻusiz va shafqatsiz bir maxluqsan.

Sanyao bu gapdan soʻng unga qayrilib ham qaramadi. U eshik tomon yurib, baland ovozda chaqirdi.

— Lusi xola.

Lusi yugurib kirdi — Eshitaman, Sanyao xonim.

— Dadam ketyapti, — dedi Sanyao ortiga qaramay. — Narsalarini yigʻishtirishiga yordam bering. Qayerga borishni, qaysi mehmonxonaga joylashishni xohlashini soʻrang. Haydovchiga ayting, uni oʻsha yerga olib borib tashlasin.

— Xoʻp, Sanyao xonim, — Lusi bosh egdi.

— Ha, yana bir narsa... — Sanyao eshik tutqichini ushlagancha toʻxtadi, Se Yusin va Lee Rinaning xonalarini butunlay tozalang. Ulardan qolgan, tashlab yuborilishi kerak boʻlgan qanday iflos latta-putta va axlatlar boʻlsa, hammasini birortasini qoldirmay axlatxonaga tashlab yuboring. Bu uyda ularning hidi ham qolmasligi kerak.

Sanyao albomni mahkam bagʻriga bosgancha, ortida hayoti vayron boʻlgan otasini qoldirib, xonadan chiqib ketdi.

Sokin mehmonxonaning markazida, Sanyao o‘tirardi. Yuragining tubida nihoyat erishilgan g‘alabaning sokin osoyishtaligi bor edi.

Xonaga Lusi kirib keldi. Uning qo‘llarida vaqtida Rina g‘azab bilan yerga otib sindirgan, ammo endi ustalik bilan qayta tiklangan ramka bor edi. Ramka ichidan Sanyaoning marhuma onasi — Ella xonimning nurli siymosi turardi.

— Sanyao xonim, — dedi Lusi muloyimlik bilan jilmayib. surat nihoyat to‘liq ta’mirlatildi Mana, uni asliga qaytarishdi.

Sanyao shoshilgancha suratni qo‘liga oldi. Barmoqlari onasining tasviri ustidan yurar ekan, Lusi uning bu holatini kuzatib, ko‘zlariga yosh oldi.

— Agar Ella xonim hozir tirik bo‘lganida va sizning Janob Min Yoongi bilan turmush qurayotganingizni ko‘rganida, g‘oyatda xursand bo‘lardi...

Sanyao hayron bo‘lib Lusiga qaradi,

— Oyim... Yoongini tanirmidilar?

Lusi chuqur nafas olib, o‘tmishning Sanyao bilmagan yashirin sahifasini ochdi

— Albatta. Janob Minning opasi o‘z vaqtida Ella xonim bilan bitta sinfda tahsil olgan edilar, juda yaqin do‘st edilar. Yillar o‘tib, siz ilk bor Se Groupga kelib, ishlarni o‘rganishni boshlagan vaqtingizda, Ella xonim Janob Mindan bir narsani iltimos qilgan edi... O‘zidan keyin sizni yolg‘iz qolmasligingizni so‘rab, sizga doimo ko‘z-quloq bo‘lishini soʻragan edilar.
Moviy to‘lqinlar qirg‘oqqa urilib, mayin shovqin solayotgan sokin sohil bo‘yi. Quyosh ufqqa botib, osmonni qizg‘ish va tillarang tusga bo‘yayotgan edi. Suv bo‘yida Yoongi va Sanyao yonma-yon turishardi.

Sanyao ko‘zlarini dengizdan uzib, Yoongiga tikilib qoldi. Yoongi uning o‘tkir nigohini his qilib, o‘zining o‘sha tanish, yengil tabassumi bilan yuzlandi.

— Sanyao, nega menga bunday qarayapsan?

Sanyao biroz sukut saqladi-da, ovozini pastlatdi.

— Hech narsa... Shunchaki o‘ylayapman, Yoongi, biz aslida mutlaqo farqli dunyolardanmiz, shunday emasmi?
— Men ham aynan shunday deb hisoblayman, — deb javob berdi Yoongi dengizga tikilib.

— Yo‘q, bu mutlaqo to‘g‘ri emas, — dedi Sanyao unga yaqinroq kelib. — Opang mening oyim bilan tengdosh bo‘lgan. Sen mening amakimsan, shunday emasmi?

Yoongi bu kutilmagan gapdan miyiqida kulib qo‘ydi, ko‘zlari ayyorona porladi.

— Buni senga kim aytdi?

— Keksa bo‘ri yosh qo‘zichoqni yedi, — deb pichirladi Sanyao kinoya bilan. — Yoki... sen eng boshidanoq meni yoqtirarmiding?

— Men bunchalik buzuq emasman, Sanyao, — dedi Yoongi jiddiy ohangda, ammo ovozida cheksiz iliqlik bor edi.

— Xo‘sh, unda qachondan beri meni yoqtira boshlading?

Yoongi chuqur xo‘rsindi, uning sovuq va mag‘rur qiyofasi ortida yashiringan haqiqiy tuyg‘ular yuzaga chiqdi.

— Bilmayman... Bunga juda ko‘p yillar bo‘ldi.

— Unda nega mening Min Junsok bilan unashtirilishimga qarab turding? — Sanyaoning ovozida gina ohangi sezildi.

— Bu unashtiruv fikri eng birinchi bo‘lib sendan chiqqan edi-ku, — deb eslatdi Yoongi.

— Buni menga dadam aytgandi, — Sanyao ko‘zlarini yerga qadadi.

Yoongi: Men esa o‘shanda... Junsokni sevasan deb o‘ylagandim, — Lekin ko‘rib turibman, bunday emas. Sanyao... seni sevaman. Lekin ishonchim komil emas, sen ham meni sevish yoki sevmasligingga...

Sanyao: Men uchun sevaman degan so‘zning og‘zimdan chiqishi va birovga aytishim juda qiyin... Lekin sendan boshqa hech kimga yaqinlashmadim.

Yoongining lablarida dunyodagi eng baxtli jilmayish paydo bo‘ldi. U Sanyaoning bu pinhona iqrorini butun borlig‘i bilan his qildi.

— Tushundim... Sanyao meni sevadi.
Yoongi ortiq gapirmadi. U Sanyaoni belidan mahkam quchoqlab, o‘ziga tortdi va uning lablaridan uzoq kutilgan, shirin bo‘sa oldi. Ufqdagi quyosh botar ekan, sohil bo‘yida ikki farqli dunyoning yagona va abadiy sevgisi muhrlanib qoldi.

Mana, Muzlagan Atirgul asari o‘zining yakuniy va go‘zal nuqtasiga yetdi.
Bu hikoyani yozish davomida men bilan birga Sanyaoning og‘riqlariga sherik bo‘lganingiz, uning qasos alangasida birga yonganingiz va nihoyat, Yoongi bilan topgan baxtidan birga quvonganingiz uchun sizga cheksiz minnatdorchilik bildiraman. Sanyaoning o‘tmishdagi qora kunlari ortda qolib, onasining ruhi oldidagi burchini bajargani va eng asosiysi — yillar davomida uni soyadek asrab kelgan haqiqiy sevgisini anglab yetgani hikoyamizning eng adolatli yakuni bo‘ldi. Siz kabi ijodga va qahramonlar taqdiriga befarq bo‘lmagan o'quvchilarning borligi men uchun eng katta ilhom manbaidir. Keyingi yangi va unutilmas hikoyalarda, yangi qahramonlar olamida ko‘rishguncha
Sizni cheksiz hurmat qiluvchi va yangi asarlar ustida ishlashda davom etuvchi — Muallifingiz Mingsyu Hayes.

Muzlagan Atirgul 4-Qism

2026-06-06T21:09:11.051Z

Rina xonaga qadam qo‘yishi bilan hayratdan qotib qoldi. Uning ko‘zlari xonadagi dabdabadan qamashib ketgan edi. Devor bo‘ylab tizilgan qimmatbaho poyabzallar, ipak liboslar va javonlarda yarqirab turgan bebaho taqinchoqlar go‘yo sehrli dunyoni eslatardi.

— Qanday chiroyli... — Rina shoshib kiyimlarni ushlab ko‘rdi, matoning nafisligidan vujudi titrab ketdi. birdan uning nigohi stol ustida turgan kumush gardishli suratga tushdi. Suratda marhum Ella va Sanyao baxtiyor jilmayib turishardi. Rinaning yuzidagi hayrat bir lahzada g‘azabga aylandi.

— O‘lgan Ellaning narsalari nega hali ham bu uyda turibdi? — u suratni nafrat bilan teskari o‘girib qo‘ydi. — Kimnidir chaqir, bularning hammasini yig‘ishtirib, axlatga tashlab yuborsin.

Yusin esa onasidan farqli o‘laroq, taqinchoqlar turgan qutini ochib, ularni sinchiklab ko‘zdan kechira boshladi.

— Oyi, bularning har biri shaxsiy brend, — dedi u hayajonini yashirolmay. — Bilasizmi, bularning har biri kamida o‘n million dollar turadi.

Rina taqinchoqlarga qayta tikildi. Uning ko‘zlarida endi g‘azab emas, balki ochko‘zlik uchqunlari porladi.

— Tashlab yuborish? Yo‘q, bu ahmoqlik bo‘ladi, — dedi Yusin onasiga qarab. — Men o‘zimga yoqqanlarini olaman. Qolganlarini esa ikkinchi qo‘l do‘konlarida sotsak ham, boyib ketamiz.

Rina bilaguzuklarni qo‘liga olib, ularning sof oltin va qimmatbaho toshlardan ekaniga ishonch hosil qildi.

— Har bittasi o‘n million bo‘lsa... Demak, bularning hammasi yuz million dollardan oshadi-ku — Rina hayratdan yoqasini ushladi. — Ella... u qanday qilib shuncha boylikni bir uyda saqlagan? Saratondan o‘lgani juda yaxshi bo‘libdi, aks holda bu xazina bizga nasib etmasdi.

Yusin eng nafis marjonni olib, oyna qarshisida bo‘yniga tutib ko‘rdi. Uning ko‘zlarida Sanyaoga nisbatan hasad bor edi.

— U ayolning aqli va didi yomon bo‘lmagan ekan, dedi o‘ziga-o‘zi pichirlab. — Rina esa nafis nefrit bilaguzuklarni ikkala qo‘liga taqib oldi. Ular uning bilaklarida shunday yarqirardiki, Rina o‘zini haqiqiy Se xonimidek his qila boshladi.

— Oyi, bu nefrit sizga juda yarashibdi — dedi Yusin onasiga qarab jilmayib.

Rina qiziga g‘urur bilan boqdi — Ofarin, qizim Mana shunday liboslar va taqinchoqlar bilan sen Se Sanyaoni butunlay yo‘q qilding. Endi uning o‘rni yo‘q.

Rina shkafni ochib, Ellaning qimmatbaho ko‘ylaklarini bir-bir titkilay boshladi. Birini yoqtirmay yerga uloqtirdi, ikkinchisini esa o‘ziga tutib ko‘rib, ko‘zlarida shaytoniy o‘t chaqnadi.

— Mana bu ko‘ylak... Dadang meni eng ko‘p mana shu uslubda ko‘rishni yoqtiradi. Bugun unga kutilmagan syurpriz qilamiz.

Lee Rina

Teyon, Rina va Yusin go‘yoki g‘oliblardek ichkariga kirib kelishdi. Rina charchagan qiyofada o‘zini kresloga tashladi.

— Oh, yuqoriga chiqib-tushish ham odamni toliqtirar ekan, — dedi u erkalik bilan.

Teyon unga muloyimlik bilan bir stakan suv uzatdi— Mana, biroz ichib ol, o‘zingga kelasan.

Rina suvdan bir qultum ichdi-da, Teyonning ko‘zlariga tikilib, davom etdi — Teyon, bugundan boshlab men ham shu uyda yashayman. Ko‘ramiz, endi kimning haddi sig‘arkan bizning Yusinimizga yomon munosabatda bo‘lishga.

Ayni shu soniyada Sanyao uyga kirib keldi va bu manzarani ko‘rib to‘xtadi. Uning nigohi Rinaning ustidagi onasiga tegishli bo‘lgan matoga tushdi. Ichida esa nafrat olovi yondi.

Bir necha kun avval Yusinni bu oilaga suqib kiritgan edi, bugun esa sabrsizlik bilan oyimning o‘rnini egallashga, bu uyning bekasi bo‘lishga urinyapti...

Lusi shoshib yugurib keldi, — Katta xonim Lee xonim keldi...

Sanyao sovuq jilmaydi va Rinaga qarab yurdi — Iye, Rina xola kelibdilar-ku? Lusi xola, nega menga xabar bermadingiz? — dedi u ovozini balandlatib.

Sanyaoning hayolida besh yil avvalgi o‘sha mudhish xotira jonlandi. Rina darvozani urib baqirgan edi Dadangning sevgan insoni menman Seni va onangni baribir tashlab ketadi O‘shanda u meni shunday qo‘rqitgan ediki, tunlari uxlay olmay chiqardim... Ota-onamning ajrashishidan o‘limdan qo‘rqqandek qo‘rqardim. Bu zolim ayol esa dadamning yonida hamon o‘sha bechora va chorasiz ayol rolini mahorat bilan o‘ynayapti, — deb o‘yladi Sanyao va sumkasini stolga qattiq urib qo‘yib, o‘z joyiga o‘tirdi.

Rina xuddi hech narsa bo‘lmagandek, soxta mehribonlik bilan gap boshladi — Sanyao... Qaytib kelibsan-da? Ko‘rishmaganimizga ham bir necha yil bo‘lib ketdi, ancha ulg‘ayibsan.
Sanyao unga qarab shunday jilmaydiki, bu jilmayish har qanday so‘zdan ko‘ra sovuqroq edi.

— Sanyao, bugundan boshlab Rina xolang shu uyda qoladi. Qarorim qat’iy.

Sanyao ichida pichirladi Menga hech narsani tushuntirishga ham harakat qilmadingiz, shunchaki buyruq berdingiz, dada...

Yusin onasiga suykandi — Oyi, biz Min Junsok bilan bir-birimizni sevamiz... Lekin opam bunga mutlaqo ruxsat bermayapti, bizni ajratmoqchi

Rina Sanyaoga sinchkovlik bilan tikildi — Sanyao, sening g‘ururing balandligini bilaman. Hozir o‘zingni kamsitilgandek his qilyapsan. Lekin tan ol, dadang endi yolg‘iz o‘zi kompaniyani boshqara olmaydi. Yusinning bu nikohga rozi bo‘lishi Se oilasi uchun yangi imkoniyatlar ochadi. Sening nimadan jahling chiqyapti o‘zi?

Teyon

Sukunatni Teyonning g‘azabli ovozi buzdi. U Sanyaoga qarab, stolni mushtladi.

— Bugun janob Minning uyida nega singlingning ustidan suv sepding? Odamlar orasida oilamizni sharmanda qilmoqchimisan?

Sanyao xotirjamlik bilan javob qaytardi — Sepmasligim kerakmidi? O‘z qadrini bilmagan insonga bu eng yumshoq saboq edi.

Yusin opasining bu qadar ochiqchasiga gapirishidan hayratga tushib, labini tishladi. Teyon esa qizining gapidan butkul dovdirab qoldi.

— Bu qanday jasorat? Sen haddingdan oshyapsan, Sanyao.

Rina sahnaga chiqdi. U ko‘zlariga soxta yosh olib, ro‘molchasi bilan yuzini arta boshladi. Uning ovozi xuddi mazlumalar kabi titrardi.

— Teyon... Men bu yillar davomida har doim Yusin bilan birga kichik, xaroba uyda yashadim. Bir kun ham xotirjam nafas ololmadim. Men-ku mayli, chidadim, lekin Yusinim hali juda yosh. Sanyao ega bo‘lgan narsalarni u hatto tushida ham ko‘rishni orzu qila olmasdi. Men onaman, Teyon Faqat qizimga o‘ziga tegishli, bir uy topishni xohladim. Bu shunchalik qiyinmi? Shunchalik gunohmi?

Teyonning yuragi bu so‘zlardan yumshab, Rinaga rahmi keldi — Rina... Men sizlarning oldingizda aybdorman. Sizni shuncha yil kutishga majbur qildim.

Rina Teyonning qo‘lidan tutib, mo‘ltirab qaradi — Teyon, qiyin vaziyatda ekanligingizni bilaman. Men va Yusin sizni aslo ayblamaymiz. Bizga faqat sizning mehringiz kerak...

Sanyao bu jirkanch tomoshani kuzatar ekan, ichida nafrat to‘lqini ko‘tarildi Siz Lee Rinaning oldida aybdorsiz, Se Yusinning oldida aybdorsiz... Xo‘sh, men va onamning oldida-chi? Bizning yillab chekkan azoblarimiz, onamning ko‘z yoshlari-chi? Ularning oldida aybdor emasmisiz, dada?

Sanyao o‘rnidan turib, dadasiga qaradi — Dada, his-tuyg‘ularni bir chetga surib, haqiqatga qarang. Min Junsok bilan unashtiruvning bekor bo‘lishi — bu Se Yusinning chiqargan janjali va xiyonati sababli sodir bo‘ldi. U mening qaylig‘imni tortib oldi. Hozir hamma muxbirlar buni tarqatishdi. Barcha ommaviy axborot vositalari Sevgi ayb emas degan shior ostida Se oilasining sharmandasini chiqarishmoqda. Dada, bilishingiz kerak — bu yangilikning tarqalishi Se oilasining obro‘yi va aksiyalari uchun qanchalik halokatli.

Yusin

Teyon bir muddat jim bo‘lib qoldi. Sanyao dadasining eng zaif nuqtasiga — obro‘ va pulga zarba bergan edi. Rina va Yusinning bechoralik niqobi ostidagi hiylasi Sanyaoning mantiqiy hujumi oldida bir lahzaga larzaga keldi.

Teyonning rangi o‘chib, g‘azabdan bo‘g‘ildi — Qanday qilib? Nega men hech narsani ko‘rmadim?

Sanyao xotirjamlik bilan telefonini oldi va ekranini dadasiga yaqinlashtirdi. Eng yirik axborot portallarining bosh sahifasida Se Groupning sharmandali xabari yarqirab turardi. Sarlavhalar ayovsiz edi.

Se oilasining siri: Mashuqalikdan rafiqalik darajasiga ko‘tarilgan ayol va uning izidan borayotgan qizi. Uchinchi shaxs — oila qonimi?

Sarlavha ostida Junsok va Yusinning suratlari turardi. Sanyao dadasiga qarab, savol berdi — Dada, ayting-chi, mana shu suratlar va maqolalar sizning obro‘yingiz uchun yaxshimi? Kompaniyamiz aksiyalari ertaga ertalab nima bo‘lishini tasavvur qilyapsizmi?

Teyon dahshat ichida telefonga tikilib qoldi. Uning qo‘llari titray boshladi — Bu qaysi yangiliklar agentligi? Hammasini sudga beraman Ularning ustidan shikoyat qilaman.

— Shikoyat qilasiz? — Sanyao istehzo bilan kuldi. — Bitta agentliknimi yoki hammasini alohida-alohida sudga berib chiqasizmi? Xo‘sh, ularning aytganlari yolg‘onmi? Mana bu suratlar soxtami?

Yusin ortiq chiday olmay o‘rnidan sapchib turdi. Uning yuzi g‘azabdan qizarib ketgan edi — Yolg‘on gapirma Men uchinchi odam emasman Junsokni sendan tortib olganim yo‘q, u boshidanoq meni sevgan — Yusin Sanyaoga yaqinlashib, g‘olibona jilmaydi. — Sening haqiqiy qo‘rquving — men sendan ba’zi narsalarni o‘g‘irlashimda, shunday emasmi? Se Sanyao, sen qo‘rqib ketding Mening paydo bo‘lishim sening mukammal dunyongni buzishidan qo‘rqyapsan.

Rina ham fursatdan foydalanib, Teyonning zaif nuqtasini topdi. U yana ko‘z yoshlariga erk berdi — Teyon... mening nomim qora qilinishi muammo emas. Men chidayman. Lekin qizimiz-chi? Yusinning ham men kabi mashuqa degan nom bilan yashashini xohlaysizmi? Shuni ko‘rib turib indamay o‘tirasizmi?

Rina, — dedi Teyon Men sen va Yusinning oldida aybdorman. Bunga yo‘l qo‘ymayman Sanyao dadasining ikkilanganini ko‘rib, so‘nggi zarbani berishga qaror qildi.

— Xavotir olmang, bular hali faqat boshlanishi. Hozircha buni ikki yuzta odam ham ko‘rgani yo‘q. Lekin mana shu kichik narsa uchun Yusin menga baqirib tashladi, Rina xola esa o‘zini tutolmay yig‘ladi. Dada, o‘ylab ko‘ring, o‘z his-tuyg‘ularini zarracha nazorat qila olmaydigan odamlarga qanday qilib nikoh yoki kompaniya kabi muhim ishlarni ishonib topshirasiz?

Sanyao Rinaga qarab piching qildi — Rina xola haqiqatan ham shu yerda qolsa, ertaga jurnalistlar eshigimiz tagiga kelishganda, ularning Qachon mashuqa bo‘lgansiz? degan savollariga xotirjam javob bera olishiga qanday ishonasiz? Agar u yig‘lab, janjal ko‘tarsa, bu Se Group uchun so‘nggi zarba bo‘ladi.

Teyon butkul ikkilanib qoldi. Bir tomonda — sevgan ayoli va erka qizi, ikkinchi tomonda — yillar davomida qurgan imperiyasining obro‘yi. Sanyao dadasining nigohida o‘zi kutgan shubha uchqunlarini ko‘rdi.

Rina o‘ziga bo‘lgan ishonch bilan qomatini tikladi va Teyonning qo‘lidan mahkam tutdi.

— Teyon, xavotir olmang, men buni uddalay olaman Ella qilgan hamma narsani men ham qila olaman. Undan kam joyim yo‘q.

Sanyao bu gapni eshitib, ichida sovuq kuldi Shuncha yil davomida Se oilasining barcha nozik ishlarini, ijtimoiy aloqalarini oyim boshqargan edi. Endi esa oyimning kiyimlarini kiyib, uning taqinchoqlarini taqib, bir kunda u kabi aslzoda ayolga aylanib qolaman deb o‘ylayapsanmi? Naqadar soddasan, Lee Rina.

Teyonga xotinining gapi ma’qul kelib, Sanyaoga yuzlandi — Sanyao, bas qil. Bir-ikki marta mashq qilsa, hamma narsani o‘rganib oladi. Rina xolang aqlli ayol.

Sanyao

Rina mamnuniyat bilan bosh irg‘adi. Sanyao esa kutilmaganda yumshagandek bo‘lib, g‘alati jilmaydi.

— Xo‘sh, unda siz aytgandek bo‘la qolsin. Rina xolaning sharafiga bugun kechki ovqatga katta ziyofat tashkil qilaman. Prezidentning ikkinchi...

Rina ikkinchi so‘zini eshitishi bilan yuragi ortiga tortib ketdi, yuzidagi tabassum qotib qoldi. Sanyao esa gapini xotirjam davom ettirdi

Ikkinchi marta turmush qurganini, oilamizga yangi beka kelganini hammaga e’lon qilamiz. Lee Rina xonim ham biz bilan boradi va barcha nufuzli mehmonlar bilan tanishadi.

Teyon hayratga tushdi, u qizining bunchalik tez yon berishini kutmagandi.

— Men yordamchimga allaqachon tayyorgarlik ko‘rishni buyurdim, — deb qo‘shib qo‘ydi Sanyao.

Yusin vaziyatni sezib, onasini himoya qilishga urindi.

— Opa Oyim qishloqdan kelganini, hali bu dabdabali hayotga to‘liq moslasha olmaganini bilasiz. Bunday katta ziyofat tashkil qilishga bunchalik shoshilmang Maqsadingiz oyimni hamma oldida sharmanda qilishmi?

Teyon qovog‘ini uydi — Yusin, bas qil Opang sizlarni qabul qildi, bu katta gap. Bundan xursand bo‘lishing kerak, uni ayblama.

Sanyao hech narsa bo‘lmagandek, Rinaga mehribonlik bilan yuzlandi.

— Muammo yo‘q, Rina xola, xavotir olmang. Sizga hamma narsani o‘zim o‘rgataman. Jurnalistlar ham qo‘rqinchli emas, ular faqat bir nechta savol berishadi, xolos.

Teyon qizining taklifini ma’qullab, bosh irg‘adi — Ha, to‘g‘ri. Sanyao tez-tez ziyofatlarga boradi, u barcha jurnalistlarni va ularning tilini yaxshi taniydi. Uning yonida bo‘lsang, ko‘nglim to‘q bo‘ladi, Rina.

Rina va Yusin bir-biriga xavotir bilan qarab qolishdi. Ular Sanyaoning bu yordami ortida qandaydir katta tuzoq turganini his qilishsa-da, Teyonning qarshisida chekinishga yo‘l yo‘q edi. Sanyao esa ichida oqshomgi tomoshani rejalashtirib, g‘olibona jilmaydi.

Rina qo‘rquvdan qaltirayotgan qo‘llari bilan egnidagi qimmatbaho ipak matoni mahkam siqdi. Sanyao unga nafrat bilan tikilib, ichida o‘yladi Oyimning bu go‘zal libosi sen kabi pastkash ayolning egnida isrof bo‘libdi...

Sanyao ohista qadamlar bilan Rinaning yoniga kela boshladi. U yaqinlashgan sari xonadagi havo muzlab, Rinani vahima bosa boshladi. Sanyao lablarining chetida sovuq jilmayish bilan to‘xtadi.

— Xo‘sh, Rina xola, darsimizni boshlaymiz. Tayyormisiz?

Rina lablarini tishlab, yuziga soxta tabassum yugurtirdi — Sanyao, qizim... Senga ortiqcha qiyinchilik tug‘dirib qo‘ydim, shekilli.

Sanyao to‘satdan jiddiy tortdi — Lee Rina xonim, sizda bitta katta muammo bor. sizning mashuqa bo‘lishdan maqsadingiz nima edi? Janob Seni chindan sevganingiz uchunmi yoki shunchaki uning puli va boyligi uchunmi?

Yusin dahshatga tushib, goh onasiga, goh opasiga qaradi. Rina g‘azabdan qizarib ketdi, ammo Teyonning ko‘zi oldida o‘zini qo‘lga olishga urindi.

— Men uni har doim sevganman Munosabatlarimiz yashirin bo‘lgani bizning aybimiz emas, taqdir shunday edi.

Sanyao to‘xtamadi, u endi savollarni qamchi kabi ishlatardi

— Se Yusin xonim va Se Sanyao xonim deyarli teng yoshda. Demak, janob Se Teyonning boshini aylantirish uchun makkorona usullardan foydalangansiz Qanday qilib xotinli erkakni yo‘ldan urdingiz?

Yusin bu gapdan muzlab qoldi. Teyonning ham jahli chiqdi, tishlarini g‘ichirlatdi, ammo Sanyaoning har bir so‘zi haqiqat ekanini bilgani uchun unga e’tiroz bildira olmadi. Rina butunlay dovdirab, tili aylanmay qoldi. Sanyaoning hujumi davom etardi.

—Uchinchi shahs taktikasi haqida nimalarni bilasiz? Se Yusinning noqonuniy qiz bo‘lib dunyoga kelishi haqida-chi? Birovning muqaddas oilasiga suqilib kirish haqida nima deya olasiz? O‘z qizingizga ham birovning baxtini o‘g‘irlashni, uchinchi odam bo‘lishni o‘zingiz o‘rgatdingizmi?

Bu so‘nggi zarba bo‘ldi. Rina o‘zini butunlay yo‘qotib qo‘ydi. Uning yillar davomida saqlab kelgan bechora ayol niqobi chil-chil sindi. U stol ustida turgan chinni finjonni oldi-da, bor kuchi bilan Sanyaoning yuziga uloqtirdi.

Finjon Sanyaoning peshonasiga tegib, parcha-parcha bo‘lib yerga tushdi. Sanyaoning peshonasidan qon sizib chiqib yuzi bo‘ylab oqa boshladi.

Teyon dahshat ichida o‘rnidan sapchib turib ketdi— Sanyao — deb baqirdi u, ammo endi kech edi.

Sanyao Rinaga qaradi. Uning ko‘zlarida og‘riq emas, balki g‘alaba nashidasi bor edi.

— Jim bo‘l Bas qil Boshqa bu haqida bir og‘iz ham gapirma — deb qichqirdi Rina. Uning butun vujudi titrar, yuzidagi soxta niqob o‘rnini vahshiyona g‘azab egallagan edi.

Sanyao peshonasini ohista ushladi.Teyon daxshat ichida qizining yoniga yugurib keldi.

— Sanyao Ahvoling yaxshimi? Qattiq tegdimi Sanyao dadasining qo‘lini muloyimlik bilan chetga surdi.

— Bu muhim emas, dada. Arzimagan jarohat... Lekin Se oilasi va Se Groupning jamiyatdagi obro‘yi bundan ming marta muhimroq. Ayting-chi, kompaniyamiz mashuqaning uy bekasi bo‘lishini ochiqchasiga qo‘llab-quvvatlaydimi? Bu bizning brendimiz asosiy qadriyatlariga mutlaqo zid emasmi? Ertaga bu janjalni butun dunyoga qanday tushuntirasiz?

Rina kresloga o‘tirib qoldi. Uning nafas olishi tezlashgan, nima qilib qo‘yganini endi anglayotgan edi. Teyon g‘azab va chorasizlikdan

— Bas qil — deb baqirdi, lekin bu baqiriq Sanyaoga emas, ko‘proq o‘zining ichki vijdoniga qaratilgandek edi.

Sanyao ularga qarab g‘olibona jilmaydi — Rina xola, bularning barchasi jurnalistlar beradigan eng oddiy savollar. Bugun uyda meni jarohatladingiz... Ziyofatda jurnalistlarni ham shunday jarohatlamoqchimisiz? U yerda ham o‘zingizni tutolmay, finjon uloqtirasizmi?

Rina nima deyishini bilmay, shunchaki bosh irg‘adi. U butkul sindirilgan edi. Sanyao davom etdi — Dadam uchun obro‘ hammasidan ustun. Oyim yillar davomida bu obro‘ni zarracha to‘plab, Se Groupga bo‘lgan ishonchni mustahkamlagan edi. Siz esa uyga kelishingiz bilan bularning hammasini yo‘q qilmoqchisiz.

Rina najot kutgandek Teyonga qaradi. U Teyonni Sanyaoga baqirishini, uni haydashini kutgan edi. Ammo Teyon bir og‘iz ham gapirmadi, u faqat yerga qarab turardi. Rina erining bu sukunatidan daxshatga tushdi — u birinchi marta o‘zini bu uyda ortiqcha his qila boshladi.

Yusin opasining har bir so‘zi dadasining ongini zaharli o‘qdek teshib o‘tayotganini ko‘rib, qotib qoldi. Teyon joyiga o‘tirdi.

— Sanyao... rostdan ham yaxshimisan? — so‘radi u past ovozda.

— Yaxshiman, dada, — dedi Sanyao ovozini balandlatib. — O‘zingiz so‘rang, men Yusinga yomon munosabatda bo‘ldimmi? U kelishi bilan kelajagini o‘ylab, uni iqtisod darslariga yozdirdim. Lekin u dars o‘rniga nima qildi? Min Junsokni yo‘ldan urdi Hattoki Min Yoongining qarshisiga chiqib, Junsok bilan turmush qurishni talab qildi.

Yusin bu gapdan dahshatga tushdi — Min Yoongi qanday odamligini mendan yaxshi bilasiz, dada. U bilan shaxmat o‘ynab bo‘lmaydi. Agar u bilan o‘yin o‘ynab, oilaviy qarorlaringizni mana shularning ra’yiga qarab o‘zgartirsangiz... Kelajakda Se Group Koreyada qanday omon qoladi?

— Sanyao Sen nimalar deyapsan? — Teyon kutilmaganda stolni mushtlab baqirib yubordi. Uning ovozida ham g‘azab, ham cheksiz qo‘rquv bor edi.

Yusin qo‘rqqanidan onasining orqasiga yashirindi. Sanyao esa mag‘rur turardi. U dadasini tanlov qilishga majbur qilgan edi yoki Se Groupning kelajagi, yoki mana shu ikki ayolning hissiyotlari.

Sanyao, xotirjamlik bilan o‘z joyiga o‘tirdi. Uning ovozi xuddi kutilmagan sirdoshdek mayin, ammo zaharli edi.

— Dada, bilasizmi, singlim nimalar dedi? U kelajakda Se Groupning bir qismi albatta uniki bo‘lishini, mendan aslo orqada qolmasligini aytdi. Hattoki, manfaatli nikoh masalasida mendan ancha uddaburro ekanini pesh qildi...

Teyon bir oqarib, bir qizardi. U goh Sanyaoga, goh daxshat ichida turgan Yusinga qarardi. Lusi dori qutisini ko‘tarib keldi. Sanyao gapida davom etdi.

— U hatto aytdiki, siz vasiyatnomangizga albatta uning ismini yozar ekansiz. Go‘yoki siz allaqachon shunday va’da bergandek...

— Yolg‘on gapirma — Yusin g‘azabdan bo‘g‘ilib baqirdi. — Se Sanyao, hammasini to‘qib chiqaryapsan Meni ayblab, dadamni o‘zingga og‘dirmoqchisan.

Teyon esa indamasdi. U ikki qizi o‘rtasidagi farqni endi yaqqol ko‘rib turardi biri oila sha’ni va biznes haqida qayg‘urayotgan bo‘lsa, ikkinchisi faqat meros va boylik ilinjida. Lusi dori-darmonlarni stolga qo‘yarkan, kutilmaganda gap boshladi.

— Katta xonim, bir necha kun avval o‘sha mashhur ibodatxonaga borganingizda, janob uchun tumor olib kelmaganmidingiz?

Teyon hayron bo‘lib so‘radi — Qanday tumor?

Sanyao sumkasidan nafis ishlangan, muqaddas ramzlar tushirilgan tumorni chiqardi. Yusin bu manzarani ko‘rib to‘xtab qoldi. Sanyao dadasining yoniga kelib, o‘tirdi.

— Dada... Endi oyim yo‘q. Bu dunyoda ishona oladigan yagona insonim — faqat sizsiz. Shuning uchun Koreyadagi eng ishonchli ibodatxonaga borib, siz uchun duo qildim va mana bu tumorni olib keldim. Faqat sog‘ va baxtli bo‘lishingizni, uzoq umr ko‘rishingizni tilayman.

U tumorni dadasining kaftiga qo‘ydi. Teyonning ko‘zlari namlandi, u qiziga mehr bilan jilmayib qo‘ydi. Sanyao esa ichida g‘olibona o‘y surardi.

Dadam qaridi... So‘nggi yillarda u o‘z sog‘lig‘iga har qachongidan ko‘proq e’tibor bera boshladi. Endi uning qarshisida ikki qizi bor biri uning o‘limini kutib, meros talashyapti, ikkinchisi esa uning hayoti va sog‘lig‘i uchun ibodat qilyapti. Farqi shunda, dada...

Yusin o‘zini himoya qilish uchun yana baqira boshladi — Se Sanyao hammasini o‘ylab topyapti Men meros haqida gapirmadim.

Teyon unga shunday g‘azab bilan tikildiki, Yusinning ovozi o‘chib qoldi. Rina ham vaziyatni o‘nglash uchun aralashdi.

— Teyon, insonlar men haqimda bunday yomon gaplar gapirishini xohlamayman... Men shunchaki...

Teyon o‘rnidan turdi. Uning sabr kosasi to‘lgan edi.

— Bas qilinglar Men hozir ish safariga ketishim kerak. Siz ikkingiz — uyda jim o‘tiring Bir qadam ham ko‘chaga chiqmang.

Rina va Yusin baravariga o‘rinlaridan turishdi — Dada — Yusin uning ortidan yugurmoqchi bo‘ldi.

Teyon eshik oldida to‘xtab, ortiga o‘girildi

— Ha, aytgancha... Men yo‘qligimda kompaniya ishlarini butunlay Sanyaoga topshiraman. Barcha qarorlarni u qabul qiladi.

Yusin dahshat ichida Sanyaoga qaradi. Sanyao esa lablarining chetida g‘olibona jilmayib turardi.

— Dada To‘xtang Bu adolatdan emas — deb baqirdi Yusin, ammo Teyon uni eshitishni ham xohlamay, uydan chiqib ketdi.

Sanyao kresloga suyanib, g‘azabdan bo‘g‘ilayotgan Yusinga qarab sovuqqonlik bilan jilmaydi.

—Baqirishni bas qil, singiljon, Dadam muammo chiqsa, har doim shunday qiladi — qochib ketadi. Yigirma yildan beri bu o‘zgargani yo‘q.

Yusin nima deyishini bilmay, nafrat bilan qarab qoldi. Sanyaoning yuzidagi tabassum birdan yo‘qoldi, nigohi muzdek qat’iy tus oldi.

— Sizlar bu uyga yangi keldingiz va qoidalarni hali bilmaysiz. Lusi xola Bularni yaxshilab tintib chiqing.

Rina va Yusin daxshat ichida bir-biriga qarashdi. Shu zahoti xonaga Lusi boshchiligidagi bir nechta xizmatkor ayollar kirib keldi.

— Nima qilyapsizlar? Haddingizdan oshmang — deb baqirdi Yusin.

Lusi hech qanday gap-so‘zsiz Rinani ushlab, divanga qattiq itardi. Xizmatkorlar uni mahkam ushlab turishdi, Lusi esa g‘azab bilan Rinani tintuv qila boshladi.

— Qo‘yib yubor meni Qanday hadding sig‘di, iflos xizmatkor — Rina bor ovozi bilan chinqirdi.

Yusinni ham boshqa xizmatkorlar chetga tortib, qo‘llarini qayirib ushlashdi.

— Oyi Se Sanyao, oyimni qo‘yib yubor Bu jinoyat — deb baqirdi Yusin.

Sanyao o‘rnidan turib, Rinaning bilagidan, onasiga tegishli nefrit bilaguzukni yechib qo‘liga oldi

— Jinoyat? — Mana bu bilaguzukning o‘zi yetmish ming dollar turadi. Bu sening oying emas, Yusin. Bu — bizning uyimizga bostirib kirgan oddiy o‘g‘ri.

— Yolg‘on gapiryapsan Uni dadam bergan.

Sanyao unga e’tibor ham bermay, buyruq berdi.

— Lusi xola, politsiyaga qo‘ng‘iroq qiling. Kuzatuv kameralaridagi barcha yozuvlarni — bularning xonalarga ruxsatsiz kirib oyimning narsalarini o‘g‘irlaganini isbotlovchi dalillarni politsiyaga topshiring.

— Yo‘q Meni qo‘yib yubor Teyonga aytaman, u seni o‘ldiradi — Rina talvasaga tushib baqira boshladi.

Lusi Rinaning sochidan qattiq tortib, boshini ko‘tardi. — Jim bo‘l, iflos — Lusi va xizmatkorlar Rinani ayamay ura boshlashdi. — Ella xonimning o‘rnini egallashga qanday hadding sig‘di? O‘zingni o‘sha aslzoda ayol bilan solishtirishga qanday jur’at etding? Sen shunchaki ko‘cha ayolisan, Ella xonimning kiyimidagi changga ham arzimaysan.

Yusin onasining kaltaklanayotganini ko‘rib, daxshatdan qotib qoldi. Sanyao esa chetda turib, bu manzarani tomosha qilardi. Uning uchun bu shunchaki kaltak emas, onasining ruhiga qilingan haqoratning badali edi.

Rina sochlari to‘zg‘igan, ko‘zlari nafratdan qon quyilgan holda xizmatkorlarni siltab tashlab o‘rnidan turdi. U Sanyaoga qarab qichqirdi.

— Sening onang allaqachon o‘lib ketgan Endi men dadangning qonuniy xotiniman Bu uyda meniki bo‘lmagan nima bor?

Sanyao Rinaning qarshisiga keldi. hech qanday ogohlantirishsiz Rinaning yuziga tarsaki tushirdi.
— Oyi — Yusin daxshat ichida baqirdi, lekin xizmatkorlar uni mahkam ushlab turishardi.

Sanyao Rinaning ko‘zlariga nafrat bilan tikildi Ko‘zlaringni kattaroq och va yaxshilab qara Bu Se oilasida faqat Se Yusin seniki... Qolgan hamma narsa, hattoki bu yerdagi havo ham seniki emas.

— Sen tarbiyasiz qiz... — Rina gapini tugatishga ulgurmadi. Sanyao unga tarsaki tushirdi. Rina zarbadan muvozanatni yo‘qotib, yerga yiqildi. Yusin tipirchilab, xizmatkorlarni itarishga urindi, ammo kuchi yetmadi.

Sanyao yerda yotgan Rinaning sochidan qattiq tutib, boshini yuqoriga ko‘tardi.
— Rina xola, xavotir olmang. Se oilasiga yangi kelganingizni bilaman, shuning uchun sizni qamoqxona ovqati bilan ham tanishtirib qo‘yaman. Bunga chidashga majbur bo‘lasiz.

Eshikdan ikki nafar politsiya xodimi kirib keldi.

— Politsiyani kim chaqirdi? Nima gap bu yerda? — so‘radi xodimlardan biri.

Sanyao Rinaning sochlarini qo‘yib yuborib, xotirjamlik bilan politsiyachilarga yuzlandi.

— Men chaqirdim. Bu yerda o‘g‘rilik yuz berdi. Lusi xola, kuzatuv kamerasidagi yozuvlarni ko‘rsating.

Lusi planshetni keltirib, politsiyachilarga uzatdi. Ekrandagi tasvirlar aniq va ravshan edi Rina va Yusin marhum Ella xonimning xonasiga ruxsatsiz kirib, qimmatbaho taqinchoqlarni, brend sumkalarni shoshgancha o‘zlarining sumkalariga joylayotgan edilar. Rina va Yusin planshetdagi tasvirni ko‘rib, daxshatdan qotib qolishdi.

Politsiya xodimi planshetni Lusiga qaytarar ekan, yuzida sovuq va rasmiy ifoda paydo bo‘ldi. U Rinaga qarab, qat’iy ohangda buyurdi.

— Xonim, biz bilan yuring. Siz o‘g‘rilikda gumon qilinyapsiz.

Rina daxshat ichida ortiga tisarildi, ko‘zlari javdirab, ovozi titrab chiqdi.

— Yo‘q Bormayman Men hech narsa o‘g‘irlamadim Bu shunchaki anglashilmovchilik... Bu uy mening erimniki, bormayman.

Politsiyachilar uning e’tirozlariga quloq solmay, Rinani ikki tomondan mahkam tutib, eshik tomon sudrashdi.

— Qo‘yib yuboringlar meni — Rina bor ovozi bilan chinqirib, Yusinga yuzlandi. — Yusin Hoziroq dadangga qo‘ng‘iroq qil uni qaytar.

Yusin ko‘z yoshlari bilan onasining ortidan yugurdi — Oyi Oyi, qo‘rqmang.

— Dadangga ayt, meni qutqarsin — Rinaning faryodi butun hovlini tutdi, biroq politsiya mashinasi eshigi yopilishi bilan ovoz tinchidi.

Yusin shoshib stol ustida turgan telefoniga yopishdi. — Qo‘ng‘iroq qilma. Baribir javob bermaydi.

Yusin go‘yo tosh qotgandek to‘xtadi. Sanyao esa xuddi hech narsa bo‘lmagandek, stolga suyangan holda kompaniya hujjatlarini bir-bir varaqlab o‘tirardi. Uning xotirjamligi Yusinni battar aqldan ozdirdi.

— Se Sanyao — deb baqirdi Yusin nafrat bilan. — Men ham dadamning qiziman Buni hech qachon o‘zgartirib bo‘lmaydi Menga qarshi chiqayotganingda bir o‘zingdan so‘ra... Agar men ham sen kabi bolaligimdan mana shunday sharoitda dars olganimda...

Sanyao qo‘lidagi hujjatlarni sekin stolga qo‘ydi va Yusinga qaradi. Yusin esa o‘zini tutolmay yig‘lab yubordi.

— Sening o‘rningda men bo‘larmidim? Men bolaligimdan beri maktabda doim birinchi edim Eng nufuzli universitetga tavsiya qilindim, har yili stipendiya olaman Sen-chi? Sen bilan bilimda tenglasha olaman Menga va oyimga buni qilganing — sening qo‘rqayotganingdan dalolat Sen hamma narsangni, kompaniyani, boylikni qo‘lingdan tortib olishimdan qo‘rqyapsan Shuning uchun bizni yo‘q qilyapsan.

Sanyao uning yig‘isiga va baqiriqlariga zarracha ta’sirlanmadi.

— Bilim va stipendiya senga odobni o‘rgatmagan ko‘rinadi, Yusin. O‘g‘rilik qilib tutilganingdan keyin ham o‘zingni eng yaxshi deb hisoblashing — bu sening eng katta fojiang. Men sendan qo‘rqmayman, men shunchaki uyimdagi axlatni tozalayapman.

Sanyao

Sanyao o‘rnidan sekin turdi. Uning nigohi Yusinni teshib o‘tuvchi o‘qdek sovuq edi.

— Moliya darsini tugatdingmi? — so‘radi u, har bir so‘zini dona-dona qilib. — Ustozing nima o‘rgatdi? Tayyorgarlik ko‘rdingmi? Takrorladingmi?

U Yusinga yaqinlashdi. Yusin esa ixtiyorsiz ravishda bir qadam ortga chekindi.

— Boy oila qizi bo‘la turib, shunchaki bekor o‘tiraman deb o‘ylaganmiding? — Miyasi bo‘sh, boy oila yigitlari bilan sevishib, hayotingni barbod qilmoqchimisan? Agar maqsading shu bo‘lsa, kelgan joyingga hoziroq qaytib ket Bu yerda bekorchilar yashamaydi.

Sanyao stol ustidagi qalin jildli hujjatni qo‘liga oldi va uni Yusinning ko‘z o‘ngida silkidi.

— Dadam bilan gaplashdim. Bugundan boshlab nafaqat moliya, balki ingliz tilini ham mukammal o‘rganasan. Senga uch oy vaqt.

Yusin dahshat ichida qotib qoldi. Uch oy?

— Agar uch oydan keyin eng yuqori ballni to‘play olmasang, bu uyda senga joy yo‘q, — Sanyao qo‘lidagi hujjatlarni Yusinning oyoqlari ostiga uloqtirdi.

Yusin yerda sochilgan qog‘ozlarga qarab, g‘azabdan titradi va baqirib o‘rnidan turdi.

— Bularni qanday qilib uch oyda o‘rganaman? Se Sanyao, meni kamsitish orqali saboq berishga urinma Sen shunchaki meni qiynamoqchisan.

Sanyao uning gaplariga e’tibor ham bermadi. U xotirjamlik bilan eshik tomonga qarab chaqirdi — Lusi xola.

Lusi darhol ichkariga kirdi — Labbay, katta xonim?

— Unga ko‘z-quloq bo‘ling, dedi Sanyao Yusinga ishora qilib. — Agar dars qilishdan bo‘yin tovlasa yoki gapga quloq solmasa, darhol dadamga qo‘ng‘iroq qiling. Uning har bir daqiqasi nazoratda bo‘lsin.

— Kelishdik, xonim, — dedi Lusi jilmayib.

Sanyao xotirjamlik bilan o‘z xonasiga yo‘naldi. Uning mag‘rur qadamlari Yusinni battar g‘azablantirardi.

— Hoy, Se Sanyao — deb baqirdi Yusin uning ortidan. — To‘xta Sen bilan hali ishim tugamdi Meni bunday qul qilib qo‘yolmaysan.

Sanyao onasining xonasiga qadam qo‘yganda, ichkaridagi manzara uning yuragini tilka-pora qildi. Onasining sevimli ko‘ylaklari, yillar davomida asrab kelgan buyumlari xuddi keraksiz matohdek yerda sochilib yotardi. Uning nigohi polga uloqtirilgan suratga tushdi — onasi va o‘zining baxtli damlari muhrlangan surat ramkasi singan, oynalari sachrab ketgan edi.

Sanyao suratni ohista qo‘liga oldi, barmog‘i bilan onasining siymosini siladi.

Oyi, kechiring... Siz bu oilaning poydevori edingiz, unga bor kuchingizni berdingiz. Lekin hozir... xavotir olmang. Oila muqaddasligini barbod qilgan, sizning xotirangizni oyoqosti qilgan u insonlarni bu yerdan albatta haydayman.

Muzlagan Atirgul 3-Qism

2026-06-06T18:54:13.457Z

Haydovchim qayerda? Ko‘rinmayapti-ku? — Men o‘zim olib boraman, — dedi Yoongi va Sanyaoni o‘zining mashinasiga o‘tqazdi.

Sanyao telefoni orqali haydovchiga manzilni ko‘rsatdi — Shu yerga olib bor.

Yoongining shaxsiy haydovchisi hayron bo‘lib — Lekin Prezident, bu... — deb gap boshlagan edi, Yoongi uning gapini bo‘ldi — Yo‘lga chiq.

Mashina tun qo‘yniga sho‘ng‘ib, tezlikni oshirdi. Sanyao Yoongiga qarab piching qildi.

— Janubiy shahar loyihasini... tushuna olasanmi? Uni o‘ziniki qilib olish sening rejangda bormi?

Yoongi jilmaydi — Bu biznes siri, Sanyao. Uni hech kimga aytmayman.

Sanyao ko‘zlarini yumib, pichirladi — Ayyor tulki...

Mashina Yoongining villasi qarshisida to‘xtadi. Sanyao gandiraklab mashinadan tushdi-da, darvoza tomon yurdi. Yoongi uni qo‘ltig‘idan tutmoqchi bo‘lgan edi, Sanyao siltanib o‘zini chetga oldi.

— Ichkariga kuzatib qo‘yishing shart emas, — dedi u va eshikning raqamli qulfiga barmoqlarini yugurtirib, parolni terdi.

Eshik ochildi. Sanyao ortiga o‘girilib, Yoongiga qaradi.

— Mana, ochildi. Endi ketaverishing mumkin. Bor, bor...

Ammo Yoongi uni qo‘lidan tutib, to‘xtatdi — Sanyao, esingdan chiqmasin, bu — mening uyim.

— Sening uying? — Sanyao kulib yubordi. — Janob Min, shunday ekan, nega eshik paroli mening tug‘ilgan kunim?

Yoongi biroz dovdirab qoldi, lekin sirliligini boy bermadi — Parolni kim qo‘yganini eslay olmayman.

— Sen emas, menmi? — Sanyao unga yaqinroq keldi — Aynan shunday... bu sensan.

Sanyao

2 yil avval

O‘shanda ham Sanyao xuddi hozirgidek mast edi. Yoongi uni zo‘rg‘a yetaklab uyiga olib kelgandi. Sanyao tinmay vaysar, Yoongining yoqasidan olardi.

— Min Yoongi Nega hamma ishimga aralashaverasan? Ataylab qilyapsanmi? Sen qari yaramassan Haqiqatdan ham juda yolg‘onchisan.

Sanyao eshik parolini terdi, lekin qulfda qizil chiroq yonib, rad javobini berdi.

— Ochilmadi — deb baqirdi Sanyao Yoongi jilmayib turardi. Qulfdan Parol xato degan ovoz keldi.

— Yana bir marta xato qilsang, qulf bloklanadi, — dedi Yoongi — Keyin parolni o‘zgartirishga to‘g‘ri keladi.

Sanyao yana bir bor tasodifiy raqamlarni terdi. Yana xato. Yoongi qulfni bosib, tizimni qayta yukladi.

— Endi yangi parol o‘rnatish kerak. Qani, terchi.

Sanyao unga qarab g‘alati jilmaydi — 08-08... Mening tug‘ilgan kunim... — U raqamlarni bittalab terdi. Eshik ochildi. Sanyao ichkariga kirayotib, Yoongiga buyruq berdi — Men uydama Endi ortimdan kelma.

Yoongi esa uning ortidan qarab — Sanyao, maslahatim — hoziroq kirib uxlab qol, — deb pichirlab qolgan edi.

Hozirgi vaqt

Yoongi Sanyaoning ko‘zlariga tikildi — Sanyao, ba’zi narsalar takrorlanishini xohlamayman.

Sanyao gap nima haqida ketayotganini tushundi-yu, birdan o‘zini chetga olib, tashqariga yo‘naldi.

— Qayerga ketyapsan? Yoongi uning yo‘lini to‘sdi — Boshqa joyda uxlayman — Sanyao qaytishga urindi.

— Oyog‘ing jarohatlanibdi, dedi Yoongi uning poyabzalidan sizib chiqayotgan qonga ishora qilib. — Og‘rimayaptimi? Ichkariga kir. Nega bunchalik qaysarlik qilasan? Go‘yo avval birga uxlamagandekmiz...

Yoongi shunday deb, hech narsa bo‘lmagandek ichkariga kirib ketdi. Sanyao uning ortidan qarab qoldi. Uning yuzida g‘alati, ham g‘azab, ham hayrat aralash jilmayish paydo bo‘ldi.

— Bu odam haqiqatdan ham odamni uyaltirishni san’at darajasiga ko‘taribdi, — deb pichirladi u. — Mayli, janob Min... Unda hozir seni yaxshigina bezovta qilaman.

Yoongi

Sanyao ichkariga, qadam qo‘ydi. va kresloga o‘zini tashladi.

— Janob Min, unashtiruvni bekor qilish ishi tezroq bitsin, — dedi u Yoongiga tikilib. Agar bu ish chala qolsa, ikkimiz ham bu girdobdan qutula olmaymiz. Muammo yanada chuqurlashadi.

Yoongi uning gaplarini eshitmagandek, Sanyaoning qarshisiga tiz cho‘kdi. Uning e’tibori qizning jarohatlangan oyog‘ida edi.

— Xavotir olma, — dedi u bosiqlik bilan. — Avval mana bu jarohatga qaraylik.

— Shart emas, — Sanyao oyog‘ini tortib olmoqchi bo‘ldi. — Bu shunchaki kichik tirnalish. Biroz uxlasam, o‘tib ketadi.

Biroq Yoongi qat’iy edi. U ehtiyotkorlik bilan dorini oldi va Sanyaoning oyigʻiga surta boshladi.

— Qimirlama, — deb buyurdi u. — Ehtiyot bo‘l Og‘riyapti Sanyao chiday olmay yuzini burishtirdi, ammo keyingi soniyada uning lablarida jilmayish paydo bo‘ldi. — Janob Min, qiziq... Shunchalik ko‘p qizning jarohatiga dori qo‘yganmisan? Insonlarga qarashni yaxshi bilar ekansan. Nima deysan, bizning Se oilamizga qo‘riqchi bo‘lib ishga kirishga?

Yoongi unga qarab, ma’noli jilmaydi — Sanyao... yana nimani rejalashtiryapsan? Nega meni o‘zingga bunchalik yaqinlashtirmoqchisan?

Sanyao qah-qah otib kulib yubordi — Agar sen mening qo‘riqchim bo‘lsang, sening butun kompaniyang meniki boʻladi.

Yoongi bir muddat uning kulgusiga mahliyo bo‘lib qoldi — Kulganingda juda chiroyli ko‘rinar ekansan, Sanyao.

Sanyao birdan jiddiy tortdi, yonoqlari biroz qizirdi.— Sen haqiqatdan ham insonlarni uyaltirishda ustasan, — dedi u nigohini qochirib. — Senga bu borada hech kim teng kelolmaydi.

Yoongi o‘rnidan turdi va uning ko‘zlariga sinchkov nigoh bilan qaradi — Men Se Sanyaoning tanasi va irodasi bunchalik nozik emas deb o‘ylardim... — U soatiga qaradi. telefonda muhim bir gapim bor, gaplashib olishim kerak.

Yoongi undan uzoqlashdi. Sanyao uning ortidan qarab Tushunib bo‘lmaydi, gohida mehribon, gohida muzdek sovuq... deb pichirladi.

Yoongi esa chetroqqa o‘tib, kimningdir raqamini terdi.

— Janob Yan, Salom sizni hoziroq ko‘rishga bormoqchiman. Muhim masalada gaplashishimiz kerak.

Sanyao kresloga suyanib, Yoongining har bir harakatini kuzatar ekan, xotiralari jonlandi.

Besh yil avval... Janob Yan Shimoliy Koreyadan Janubiy Koreyaga ilk bor kelganida, Yoongi va men unga hamrohlik qilgan edik. O‘shanda Yoongi bor mahoratini ishga solib, Janob Yanni o‘zi bilan hamkorlik qilishga ko‘ndirgan edi. Men esa shunchaki kuzatuvchi edim. Lekin bugun...

Yoongi telefonini o‘chirib, g‘olibona jilmayish bilan Sanyaoga yuzlandi — Sanyao, nigohing bilan hech kimni o‘ldirolmaysan, — dedi u kinoya bilan.

Shu soniyada Sanyaoning telefoni qattiq jiringladi. U go‘yo hech narsadan xabarsizdek qo‘ng‘iroqqa javob berdi. Vitsa Prezident Se degan hayajonli ovoz eshitildi.

— Shimoliy Koreyadagi kelishuv masalasida Min Groupdan o‘zib ketdik Shartnoma hozirgina imzolandi.

Yoongi hayrat ichida o‘z telefoniga qaradi. Uning yuzidagi g‘olibona ifoda bir soniyada muzlab qoldi. Sanyao lablarida zaharxandali tabassum bilan Yoongiga tikildi — Uzr so‘rayman, janob Min... Sizni bekorga xursand qilib qo‘yibmiz.

Ichida esa chinakam g‘alabani nishonlayotgan edi Demak, bu kecha senga ataylab noto‘g‘ri yo‘l ko‘rsatganim foyda berdi. Meni shunchaki mast qiz deb o‘ylaganing sening eng katta xatoying bo‘ldi, Yoongi. Janob Yan bilan kelishuvni qo‘lga kiritish uchun sendan tezroq harakat qilishim kerak edi va men buni uddaladim. Bu safar men gʻalaba qozondim.

Yoongi Sanyaoga tikilgancha qoldi. Uning nigohida g‘azab va tan berish hissi qorishib ketgan edi. Sanyao uning o‘ziga aytgan gapini o‘ziga qaytardi.

— Janob Min, nigohingiz bilan hech kimni o‘ldirolmaysiz. Balki... tayyor shartnomani qo‘lingizdan tortib olish qanday his ekanligi haqida gaplasharmiz? Juda og‘riqli, shunday emasmi?

Yoongi kutilmaganda jilmaydi — Endi tushundim... Nega seni tashqarida, qoldirmaganimni endi tushunib yetdim, Sanyao. Sen naqadar xavfli ekaningni bilardim, lekin baribir qalbim senga yo‘l berdi.

Sanyao o‘rnidan turdi — Rahmat, janob Min. Bugungi katta yaxshiligingiz uchun minnatdorman, — dedi va boshini mag‘rur ko‘targancha yuqori qavatga, chiqib ketdi.

Yoongi pastda, bir o‘zi qoldi. U qo‘lidagi telefoniga qarab pichirladi — Ayyor tulki deb meni aytgan eding, Sanyao... Lekin haqiqiy ovchi sen ekaningni unutibman.

Yusin

Tong Mehmonxonada Junsok va Yusin Yoongining qarshisida o‘tirishardi.

— Aka, ochig‘ini aytaman, Se Sanyaoni mutlaqo yoqtirmayman Yusin undan ancha yaxshi, u meni tushunadi, — dedi Junsok Yusinning qo‘lidan mahkam tutib. — Ko‘zi ochiq har qanday inson uni yoqtirmasligi tayin,

Yoongi ukasiga sovuq tikildi — Junsok, sening shaxsiy hayotingga aralashish niyatim yo‘q. Lekin Sanyao bilan unashtiruvni yaqinda buzding. Maslahatim — ehtiyot bo‘l, boshingni baloga tiqma.

Yusin esa fursatni boy bermay, o‘zining yangi maqomini eslatib qo‘ydi — Yoongi Aka, men ham Se oilasining qiziman. Kelajakda Se Groupning bir qismi baribir meniki bo‘ladi. Men opamdan aslo qolishmayman.

Junsok Yusinni bag‘riga bosar ekan, uning bu gaplaridan mamnun edi. yuqori qavatda Sanyao ko‘zlarini ochdi. Pastdan kelayotgan tanish ovozlar uning uyqusini butunlay qochirgan edi. Yusinning ovozi yanada balandroq eshitildi.

— Men qandaydir obro‘li oilaga suqulib kirishga urinayotgan begona emasman, men bu oilaning haqiqiy vorisiman.
Sanyao o‘rnidan turib, ko‘zguga qaradi va lablarida sovuq jilmayish paydo bo‘ldi.

U nimadan voz kechayotganini hali o‘zi ham bilmaydi...

Pastda esa Yusin davom etardi — Junsok bilan o‘rtamizda haqiqiy sevgi bor Hech kim buni buzolmaydi.

Aynan shu soniyada Sanyao zinapoyaning yuqorisida paydo bo‘ldi. Junsok va Yusin unga qarab, toshdek qotib qolishdi.

— Se Sanyao? Sen... bu yerda nima qilyapsan? — Junsokning ovozi titrab chiqdi.

Sanyao xuddi o‘z uyidagidek xotirjamlik bilan pastga tushdi va borib Yoongining yoniga o‘tirdi. Sanyao Yusinga qarab, istehzo bilan bosh chayqadi.

— Qanday tasodif, singiljon... Hatto kiyimlaringni ham almashtirmabsan. Demak, butun tunni tashqarida, mana shu ahvolda o‘tkazdingmi?

Junsok g‘azabdan o‘rnidan turib ketdi — Se Sanyao Tilingni tiysang nima bo‘ladi? Tunni qanday o‘tkazgan bo‘lsak, senga nima?

Sanyao qahvadan bir qultum ichib, Junsokga qaradi — Unashtiruv hali rasman va to‘liq bekor qilingani yo‘q, Junsok. Sen hali ham mening qaylig‘im hisoblanasan. Tashqarida esa o‘z qaylig‘ingning singlisi bilan bunday munosabatda bo‘lishing... Bu haqiqiy sevgi emas, bu — noqonuniy va jirkanch xiyonatdan boshqa narsa emas. Sizlarning bu qilig‘ingiz yuqori jamiyatda qanday nomlanishini bilasizlarmi?

Junsok

Junsok o‘zini oqlash ilinjida Sanyaoga nafrat bilan tikildi.

— Xo‘sh, Se Sanyao Meni tanqid qilishga qanday hadding sig‘di? O‘zing-chi, bu yerda nima qilyapsan?

Sanyao qahva finjonini ohista stolga qo‘ydi — Juda oddiy... Sen mening singlim bilan tunni birga o‘tkazding, men esa sening akang bilan. Bu adolatli almashinuv, shunday emasmi? Ko‘rib turganingdek, bu o‘yinni faqat siz ikkingiz o‘ynay olmaysiz.

Kutilmaganda Yoongi Sanyaoni o‘ziga yaqinlashtirib, bag‘riga bosdi. Uning bu harakati xonadagilarning tilini kalimaga keltirmay qo‘ydi. Sanyao esa fursatdan foydalanib, Junsokga qaradi — Endi meni kelinoyi deb chaqir

Junsok va Yusin dahshatdan qotib qolishdi — Aka Junsok o‘rnidan sapchib turib ketdi. — Uning qanday ayol ekanligini ko‘rmayapsizmi? U sizdan foydalanyapti.

Yoongining nigohi sovuqlashdi — Junsok, agar yolg‘on gapirishda davom etsang, seni to‘g‘ri oilamiz ibodatxonasiga jo‘nataman. U yerda bir oy qolib, oila qoidalarini qaytadan yodlaysan.

Junsok ixtiyorsiz ravishda joyiga o‘tirdi. Yusin o‘zini jabrdiyda qilib ko‘rsatishning so‘nggi yo‘liga o‘tdi. U ko‘zlariga yosh olib, mo‘ltirab gap boshladi.

— Yoongi aka, tan olaman... Opamning qaylig‘ini tortib olish mening aybim edi. Lekin ularning o‘rtasida sevgi yo‘q edi-ku Hammasi shunchaki manfaatli nikoh edi. Men esa Junsokni chindan sevaman.

So‘ng u Sanyaoga yuzlandi — Opa, qanchalik jahlingiz chiqmasin, ayol kishi o‘z nomusi bilan bunday o‘yin qilmasligi kerak. Oyim aytardilar Qiz bola o‘z qadrini bilishi, sevishi va vafodor bo‘lishi kerak Men noqonuniy qiz bo‘lsam ham, hech qachon siz kabi yengiltaklik qilmaganman. Tan olaman, men qonuniy qizdan ko‘ra ancha pokroqman.

Sanyao

Junsok bu gaplardan so‘ng mamnun jilmaydi. Sanyao esa indamay o‘rnidan turdi-da, stol ustidagi grafikdan stakanga qaynab turgan issiq suv quydi.

— Gaping tugadimi? — so‘radi u sokinlik bilan va Yusinning qarshisiga keldi. — Rahmat, so‘zlaring uchun...

Yusin g‘olibona jilmayib qo‘ydi, u Sanyaoni mot qildim deb o‘ylagan edi. Ammo keyingi soniyada Sanyaoning yuzi qahrli tus oldi.

— Ishonib bo‘lmas darajada jirkanchsan — Sanyao qo‘lidagi qaynoq suvni Yusinning ustidan sochib yubordi.

— Aaaa — Yusinning baqirig‘i butun villani tutdi.

Yoongi hayrat bilan Sanyaoga qaradi, ammo qizning yuzida zarracha afsus yo‘q edi. Sanyao Yoongiga qarab, xotirjamlik bilan dedi.

— Janob Min, iltimos, ukangizdan singlimni uyga xavfsiz tarzda olib borib qo‘yishini so‘rang. Mehmondo‘stligingiz uchun rahmat, bu tun juda ajoyib o‘tdi.

Sanyao shaxdam qadamlar bilan eshik tomon yo‘naldi — Sanyao, hali nonushta qilmading-ku — Yoongi uning ortidan chaqirdi, so‘ng yerda o‘tirib yig‘layotgan Yusinga o‘girildi. — Se xonim, yig‘lab bo‘ldingizmi?

— Aka Uni ko‘rdingizmi? U xuddi psixopatning o‘zi-ku — deb baqirdi Junsok Yusinni turg‘izar ekan.

— Junsok, — dedi Yoongi o‘rnidan turib. — Chet elda o‘qishga tayyorgarligingni ko‘r. Sen bu yerdan ketishing kerak.

— Yoongi Aka... — Yusin gapirmoqchi bo‘ldi, lekin Yoongi uni gapirishga qo‘ymadi.

— Se xonim, ko‘rinishidan dadangiz sizga begonalarga qanday murojaat qilishni o‘rgatmagan ko‘rinadi. Menga bunday yaqinlik bilan murojaat qilishingiz mutlaqo noto‘g‘ri. Junsok chet elga ketadi, sizga esa maslahatim — opangizga quloq soling. Darslaringizni yaxshilab o‘qing, aks holda bu jamiyat sizni tiriklayin yutib yuboradi.

Yoongi shunday deb, mag‘rur qadamlar bilan xonadan chiqib ketdi. Yusin va Junsok esa mag‘lubiyat va kamsitilishning achchiq ta’mi bilan yolg‘iz qolishdi.

Muzlagan Atirgul 2-Qism

2026-06-06T17:54:49.720Z

Min Yoongi ofisda telefonda gaplashib o‘tirardi.

— Ish albatta amalga oshadi... — dedi u xotirjamlik bilan. Bir oz gaplashib olsak, hammasi tinchgina bitadi.

Eshik shiddat bilan ochildi. Sanyao xonaga bostirib kirdi va qo‘lidagi suratlarni Yoongining stoli ustiga uloqtirdi. Yoongi sekin o‘girilib qaradi, uning yuzida na hayrat, na qo‘rquv bor edi.

— Muammo bormi? — so‘radi u — O‘zing qara Sanyao stolga ishora qildi.

Yoongi suratlarni qo‘liga oldi. Unda Junsok va Yusinning bir-biriga suykangan lahzalari muhrlangan edi.

— Xo‘sh, nima xohlaysan? — so‘radi Yoongi suratlarni chetga surib.

— Unashtiruvni buzishni dedi Sanyao.

Yoongi istehzo bilan kulib qo‘ydi — Vaziyat bunchalik jiddiy emas, Sanyao. Turmush o‘yinchoq emas. Bunday mayda narsalar uchun ittifoqni buzishmaydi.

Sanyao tishlarini g‘ichirlatdi. U ichida o‘yladi To‘g‘ri, bir nechta surat Junsokning unashtiruvini buzishga yetarli emas. Se Group aktsiyadorlari bunga hech qachon rozi bo‘lmaydi. Bu o‘yinni oxiriga yetkazishim kerak. Men bu zanjirdan qutulishim shart.

Sanyao Yoongiga yaqinlashdi va uning ko‘zlariga o‘tkir tikildi.

— Min Yoongi, seni ogohlantiraman O‘z ukangni nazorat qil. Aks holda, men nafaqat bu unashtiruvni, balki butun Min Groupni boshingga qulataman.

U shunday deb xonadan chiqib ketdi. Yoongi esa uning ortidan qarab qoldi, so‘ng suratlarga qayta tikildi. Uning nigohida nimadir o‘zgargandek edi.

Sanyao tashqariga chiqib, tungi havoni ichiga yutdi. Uning yuragi g‘azab va nafratdan yonardi.

Unashtiruvdan keyin Min Yoongining ofisida necha marta janjal chiqarganimni sanay olmayman... Endi bunday davom eta olmayman. Bu safar men nafaqat raqiblarimni, balki butun o‘yin qoidalarini ham o‘zgartiraman.

Se Teyon

Selar villasining keng va yam-yashil hovlisida Teyon Yusinga golf o‘ynashni o‘rgatayotgan edi. Quyosh nuri ostida u qiziga mehr bilan termulib, shunday dedi.

— Yusin, men senga va oyingga ishonaman. Dadang qarib qoldi, endi suyanchig‘im sizlarsiz.

— Dada, xavotir olmang, hammasi yaxshi bo‘ladi, — dedi Yusin erkalik bilan tayog‘ini silkitar ekan.

Sanyao hovli bo‘ylab shaxdam qadamlar bilan kirib keldi. Uning nigohi bu manzarani bir soniyada buzib yubordi. Yusin uni ko‘rishi bilan to‘xtadi va zaharxandali ohangda chaqirdi.

— Opa Siz ham golf o‘ynaysizmi? Dadam sizga ham o‘rgatganmi yoki vaqtingiz bo‘lmaganmi?

Sanyao to‘xtadi. Uning ichida nafrat to‘lqini ko‘tarildi O‘limingni qidiryapsan

— Bu yerga kel, Yusin, — dedi u ovozini ko‘tarmay, lekin buyruq ohangida.

Yusin hayron bo‘lib uning yoniga keldi — Nima qilmoqchisiz?

Kutilmaganda Sanyao Yusinning yoqasidan mahkam tutdi. Bu harakat shunchalik keskin ediki, Yusinning nafasi ichiga tushib ketdi. Teyon daxshat ichida yugurib keldi.

— Hoy, Sanyao Nima qilyapsan? Qo‘yib yubor uni.

Sanyao o‘zini yoqotmadi. U ikkinchi qo‘lida telefonini ko‘rsatdi.

— Seni moliya va iqtisod bo‘yicha intensiv darslarga yozdirdim. Birinchi darsing yarim soatdan keyin boshlanadi. Bundan buyon har kuni sakkiz soatdan o‘qiysan. Sening asosiy ishing mana shu bo‘ladi Bularni yaxshilab o‘zlashtirib olganingdan keyingina golf o‘ynashni davom ettirishing mumkin.

Teyon bir muddat to‘xtab qoldi. U qizining kutilmagan qat’iyatidan va g‘amxo‘rligidan hayratda edi.

— Sanyao... qanchalik aqlli qizsan-a, — dedi u ohangini o‘zgartirib.

— Men aqlli emas, shunchaki sog‘lom fikrlash ongiga egaman, dada, — dedi Sanyao Yusinning yoqasini siltab qo‘yib yuborar ekan. — Golf o‘ynash uning butun umri davomida xotirjam va dabdabada yashashini ta’minlab bera olmaydi. Bilim bo‘lmasa, bu boyliklar bir kunda sovuriladi.

Yusin ko‘zlariga yosh olib, otasiga yopishdi — Dada Men o‘rganishni xohlamayman Moliya darslari juda zerikarli.

Sanyao ichida istehzo bilan o‘yladi Sen ham xuddi onang kabi tanbal va ochko‘zsan. Qo‘lingdan keladigan yagona narsa — erkaklardan foydalanib cho‘qqiga chiqish. Lekin men bunga yo‘l qo‘ymayman.

Teyon esa qizining gaplarida mantiq ko‘rdi va ortiga burildi — Opangga quloq sol, Yusin. Men ishga ketyapman.

U shunday deb ulardan uzoqlashdi. Yusin chorasiz qolib, ketayotgan otasining ortidan baqirib qoldi — Dada To‘xtang Dada.

Sanyao

Sanyao Yusinning bilagidan mahkam tutib, uni nafrat bilan eshik tomon sudradi. Yusin qarshilik ko‘rsatishga urinar, oyog‘i yerdan uzilayozgan edi.

— Hoy Nima qilyapsan? Qo‘yib yubor meni — deb baqirardi u.

Sanyao uni villadan tashqariga, haydab chiqardi va darvoza yonida turgan haydovchiga buyruq berdi.

— Bu kecha u tashqarida qolsin. Qaytib kelmasin, uni ko‘rishdan zerikdim.

Yusin dahshat va g‘azab ichida Sanyaoga tashlandi.

— Se Sanyao Sening maqsading yaxshi emasligini bilaman Hammasini dadamga aytib beraman — U qaytadan villaga kirmoqchi bo‘lib intildi.

Lekin Sanyao uni mashina eshigiga qattiq tiradi. Uning ko‘zlari yovuzona chaqnadi.

— Qimirlama Aks holda seni kuch bilan ushlab turadigan odamlarni chaqirishga majbur bo‘laman.

— Qanday tomosha ko‘rsatyapsan? Sendan qo‘rqmayman — Yusin hanuz o‘zini dadil ko‘rsatishga urinar edi.

Sanyao uni qo‘yib yubordi-da, telefon ekranini Yusinning yuziga yaqinlashtirdi. Ekrandagi suratda xaroba, eski bir bino aks etgan edi.

— Bu onang yashaydigan joy, shunday emasmi? — Sanyaoning ovozi pichirlashga o‘tdi. — Eski bino... elektr simlari ham juda yomon ahvolda bo‘lsa kerak. Har qanday vaqtda baxtsiz hodisa tufayli yong‘in chiqishi hech gap emas.

Yusin muzlab qoldi. Uning yuzidagi dadillik o‘rnini cheksiz qo‘rquv egalladi.

— Nima... nima qilmoqchisan? — uning ovozi titrab chiqdi.

Sanyao javob bermay, mashina eshigini ochdi va Yusinni ichkariga itarib yubordi.

— Dars olishda davom et va jiddiy bo‘l Mashina dvigateli o‘t olib, villa darvozasidan uzoqlashdi. Sanyao bo‘shab qolgan hovlida bir o‘zi qoldi. uning telefoniga xabar keldi Moliya darslari juda zerikarli ekan, boshqa biror qiziqarli ish yo‘qmi?

Sanyao ovozli xabar yubordi — Se Yusin va Min Junsokni ahar bir qadamini kuzatadigan ishonchli odam top. Ularning birga tushgan har bir suratini, har bir uchrashuvini muhrlasin. Buning uchun xizmat haqqini juda yaxshi to‘layman. Menga ularning xiyonati muhrlangan dalillar kerak.

Ziyofat zali chiroqlarning yorqin nuri, qimmatbaho atirlar hidi va klassik musiqaning mayin sadosi bilan to‘lgan edi. Zal markazida Yoongi bir guruh nufuzli mehmonlar qurshovida turardi. Ikki nafar yosh va go‘zal ayol uning yoniga kelib, ehtirom bilan bosh egishdi.

— Prezident Min, biz sizdan juda qarzdormiz. Sizning sharafingizga qadah ko‘taramiz, — dedi ulardan biri mayin ovozda.

Yoongi xotirjamlik bilan o‘z qadahini ko‘tardi.

— Wang xonim, ancha vaqtdan beri ko‘rishmadik. Salomat bo‘ling.

Zalning ulkan eshiklari keng ochilib, hamma jim bo‘lib qoldi. Bo‘sag‘ada Sanyao va uning ortidan bir oz tortinibgina Yusin ko‘rindi. Sanyaoning qadam tashlashi, kiyinishi va nigohidagi mag‘rurlik uning bu dunyoning haqiqiy egasi ekanidan dalolat berardi. Yoongi qadahini labiga yaqinlashtirgancha, ko‘zlarini Sanyaodan uza olmay qoldi.

Yusin esa atrofdagi hashamatdan hayratda bo‘lsa-da, Sanyaoning qulog‘iga pichirlashga ulgurdi.

— Se Sanyao, qanchalik qobiliyatli bo‘lsang bo‘l, nima foydasi bor? Uyda dadamga bir marta shikoyat qilsam bo‘ldi edi, sen meni bu yerga o‘zing bilan olib kelishga majbur bo‘larding. Ko‘rdingmi, baribir men yutdim.

Sanyao unga javob bermadi, shunchaki lablarining chetida sovuq jilmayish paydo bo‘ldi. Yoongining yonidagi ayollar Sanyaoni ko‘rib, darrov u tomon yugurishdi.

— Se xonim Ancha vaqtdan beri ko‘rishmadik — dedi Wang xonim hayratini yashira olmay. — Yanada go‘zallashib, ketibsiz.

Ikkinchi qiz esa Sanyaoning ortida turgan, bu muhitga mutlaqo mos kelmaydigan Yusinga shubhali va hayron bo‘lib qaradi.

— Bu qiz kim? Yangi yordamchingizmi?

Yusin bu gapdan dahshatga tushdi. Uning yuzi g‘azabdan qizardi — Nima deyapsan? Qanaqa yordamchi?

Sanyao vaziyatni to‘g‘irlagandek bo‘lib, aslida Yusinni yerga uradigan ohangda gap boshladi.

— U dadamning kichik qizi. Yaqinda Se oilasiga keldi... Ko‘chadan.

Qizlar bir-biriga ma’noli qarab, Yusinni boshdan-oyoq kuzata boshlashdi. Ularning nigohida kamsitish bor edi.

— Demak, Se xonimning yaqinda paydo bo‘lgan singlisi shumi? — dedi birinchi qiz piching bilan. — Kiyinish uslubi nega bunchalik g‘alati? Na nafosat bor, na odob.

— Senlar... — Yusin ortiq chiday olmadi. U nafrat bilan ulardan uzoqlashib, zalning burchagiga qarab ketdi.

Sanyao uning ortidan xotirjam qarab qoldi va atrofdagilarga yuzlandi.

— Uzr so‘rayman. Bunday katta va nufuzli ziyofatga birinchi marta kelishi. Tarbiyasizligi uchun barchangizdan uzr so‘rayman.

— Hammasi joyida, Se xonim, — deb javob berdi qizlar jilmayib. — Min oilasining yosh janobi bilan turmush qurganingizda, bizni to‘yingizga aytishni unutmang. Sizdek kelin har qanday oilaning baxti.

Sanyao muloyim jilmayish bilan ularni kuzatib qo‘ydi. Yoongi esa naridan turib unga qarab jilmaydi.

Sanyao uchrashuvlarni bir chetga surib, Yusinning qayerga ketganini va qanday hunar ko‘rsatishini nazorat qilish uchun uning ortidan ketdi.

Yusin

Ziyofat zalining har bir burchagidan zaharli pichirlashlar eshitila boshladi. Yusin qayerga borsa, o‘sha yerdagi ayollar uni muhokama qilishardi.

— Se oilasidagi anavi qizga qara, — dedi mehmonlardan biri nafrat bilan. — Qishloqdan kelgani ko‘rinib turibdi. Bunday tarbiyasiz odam qanday qilib bu qadar nufuzli davraga kirib qoldi?

— To‘g‘ri aytasiz, — deb qo‘shildi ikkinchisi uning ust-boshiga ishora qilib. — Kiyimiga qara kim bunday katta ziyofatga bu qadar oddiy va didsiz kiyimda keladi? Bu butun jamiyatga nisbatan hurmatsizlik-ku.

Sanyao qo‘lida billur qadah bilan sekin odimlab, burchakda qizarib-bo‘zarib turgan Yusinning yoniga keldi — Se Sanyao — dedi Yusin pichirlab. — Meni bu yerga ataylab sharmanda bo‘lishim uchun olib kelding, shunday emasmi?

Sanyao qadahidan bir qultum ichdi-da, xotirjamlik bilan javob berdi.

— Sen o‘zingni o‘zing sharmanda qilishda davom etmaysanmi, singiljon? Buning uchun mening yordamim shart emas.

Yusin g‘azabdan titrab atrofdagi kamsituvchi nigohlarga dosh berolmadi.

— Ular hozir senga xushomad qilishadi, chunki yaqinda Min oilasining kelini bo‘lasan, — Lekin turmushing buzilib, ko‘chada qolganingda, mana shu xushomadgo‘ylarning hammasi seni tashlab ketadi O‘shanda ko‘ramiz ahvolingni.

Sanyao Yusinga bir qadam yaqinlashdi. Uning nigohi shunchalik sovuq ediki, Yusin beixtiyor orqaga tisarildi.

— Mening istiqbolim va ishlarim sen kabi bir ahmoqning xavotir olishiga muhtoj emas, — dedi va undan uzoqlashdi.

Yusin ortidan bor ovozi bilan baqirib qoldi— Unda o‘sha kun kelganda ko‘ramiz.

Sanyao bir lahzaga to‘xtadi, lekin ortiga o‘girilmadi. Shunchaki boshini biroz burib — O‘sha kunni intizorlik bilan kutaman, — deb qo‘ydi.

Zalning narigi chetida bu manzarani kuzatib turgan Yoongi Sanyao tomon yurib keldi. Uning qadamlari shaxdam, yuzida esa sirli bir ifoda bor edi.

— Se xonim, — dedi uning yo‘lini to‘sib — Janob Min, qanday tasodif, — dedi Sanyao go‘yo uni endi ko‘rib qolgandek Siz ham shu yerdamisiz?

Yoongi Sanyaoning nafis, ammo ochiqroq libosiga qarab, nigohini undan uza olmay qoldi.

— Keyingi ziyofatga biroz yopiqroq kiyinsang yaxshi bo‘lardi, Sanyao, — dedi u buyruqnamo ohangda.

Sanyao uning ko‘zlariga qaradi va lablarida kinoyali tabassum o‘ynadi.

— Avval o‘zingga, o‘z ishlaringga qara, Yoongi, — dedi-yu, uning yonidan yelkasini urib o‘tib ketdi.

Sanyao mehmonlarning orasiga sho‘ng‘ib, nufuzli hamkorlar bilan qadahlarni ko‘tara boshladi. Yoongi esa bir chetda qolib, uning har bir harakatini kuzatib turardi. Uning nigohida nafratmi yoki tushunarsiz bir qiziqish bor edi — buni hozircha hech kim bilmasdi.

Sanyao zalning chetidagi kresloga o‘zini tashladi. Qadahni stolga qo‘yishi bilan telefoni titradi. Bu o‘zi yollagan muxbirdan kelgan xabarlar edi Junsok va Yusinning qo‘l ushlashgan suratlari ekran bo‘ylab tizildi.

Sanyao zaharxanda bilan jilmaydi Bir-biriga juda mos... Haqiqatdan ham men juda qattiqqo‘l bo‘ldim. shunday emasmi?

Muxbirdan navbatdagi xabar keldi Sevgi ayb emas Se oilasining ikkinchi qizi Min Junsok bilan maxfiy munosabat qurmoqda Bu Se Sanyaoning nikohini tahdid ostiga qo‘yadi.

Sanyao ovozli xabar yubordi — Hamma yerda tarqat Agar Se Yusin haqidagi bu xabar birinchi raqamli yangilik bo‘lib chiqmasa, bu kecha uxlamaysan.

Bir necha daqiqa o‘tar-o‘tmas, zalda g‘alati shovqin ko‘tarildi. Birin-ketin mehmonlarning telefonlari chirillay boshladi. Hamma ekranga qarab qotib qolar, so‘ng nigohlar bir-biriga to‘qnashib, shivir-shivir boshlanardi.

Yoongi ham hayron bo‘lib telefoniga qaradi. Uning qoshlari chimirildi. U ortiga o‘girilib, kresloda xotirjam o‘tirgan Sanyaoga qaradi. Qiz unga qarab g‘olibona jilmayib qo‘ydi. Yoongi shaxdam qadamlar bilan uning yoniga keldi va telefonidagi xabarni ko‘rsatdi.

— Buni sen qilding, shundaymi? Sanyao ko‘zlarini hayratda ochgan bo‘ldi — Janob Min, nima deyapsiz? Hech narsaga tushunmayapman.

Yoongi uning qo‘lidagi qadahni tortib oldi — Sen hozir mastsan, Sanyao. Boshqa ichma.

Sanyao o‘rnidan turdi-da, kutilmaganda Yoongining yoqasidan mahkam tutdi. Uning ko‘zlarida endi o‘yin yo‘q edi.

— Janob Min, unashtiruvni hali ham bekor qilmaysizmi? Aks holda muammo kattalashadi va bu hech kimga, ayniqsa Min oilasiga yaxshi ko‘rinmaydi.

Yoongi qizning ko‘zlariga chuqur tikildi. U bu qizning naqadar xavfli ekanini endi anglayotgan edi — Haqsan... Unashtiruvni bekor qilish vaqti keldi, — dedi u past ovozda.

Sanyao birdan kuchsizlanib, Yoongining ko‘kragiga suyanib qoldi — Iltimos... meni tashqariga olib chiqing. Haydovchim tashqarida kutib turibdi.

Muzlagan Atirgul 1-Qism

2026-06-06T16:52:46.385Z

Selar villasining keng va dabdabali mehmonxonasi markazida bir ayolning portreti osig‘liq turardi. Sanyao onasining surati yoniga ohista qadam tashlab keldi. Uning ko‘zlarida sog‘inch va cheksiz og‘riq qotib qolgan edi. Qiz onasining xotirasi poyida egilib, ta’zim qildi.

Ichida esa bo‘ron qopardi Oyijon... Siz Se oilasini bankrotlik botqog‘idan tortib olib chiqdingiz. Kecha-yu kunduz tinmay mehnat qilib, bizni yana yuqori jamiyatning eng yuqori pog‘onalariga qaytardingiz. Lekin o‘z baxtingizni ko‘rishga ulgurmadingiz... Eng dahshatlisi esa, o‘limingizning hali yettinchi kuni o‘tmasdan, dadam o‘zining noqonuniy qizini mana shu xonadonga yetaklab keldi.

Sanyao qaddini rostladi. U mehmonlar tomon burilib, stol yoniga keldi — Marhamat, o‘tiringlar, — dedi u.

Mehmonlar joylariga o‘tirishdi. zalning kirish qismida shaxdam qadamlar va muloyim ovoz eshitildi — Xayrli kech.

Hamma o‘sha tomonga qaradi. Sanyao ham boshini ko‘tardi-yu, ko‘rgan manzarasidan ichida nafrat olovi yanada kuchliroq yondi. Qip-qizil, ko‘zni qamashtiruvchi libos kiygan Yusin otasi Teyonning qo‘lidan tutgancha mag‘rur kirib kelardi. Bu kiyim motam kutilayotgan xonadon uchun emas, balki g‘alaba tantanasi uchun tanlangandek edi.

— Mening ismim Se Yusin, dedi qiz o‘zini tanishtirib — Xuddi opam kabi, men ham dadamning qiziman.

Teyon Yusinga qarab mehr bilan jilmaydi. Bu tabassum Sanyaoning yuragiga pichoqdek botdi. Mehmonlar o‘zaro pichirlashib, vaziyatga qarab o‘yin boshladilar.

— Amakivachcham, juda omadli Ikkala qizi ham bir-biridan go‘zal, — dedi mehmonlardan biri xushomad qilib.

— To‘g‘ri aytasiz, ayniqsa Yusin juda sevimli va erka qizga o‘xshaydi, — deya boshqalari ham qo‘shildi.

Atrofni soxta kulgi va maqtovlar egalladi. Go‘yo bu yerda hech qanday fojia yuz bermagandek, go‘yo bir hafta oldin bu uyning haqiqiy bekasi vafot etmagandek...

Se Sanyao

Se Sanyao 24 yoshda
Se Groupning haqiqiy merosxoʻri, Se Teyonning toʻngʻich qizi.

To‘satdan yangragan qattiq ovoz hamma narsani to‘xtatdi. Sanyao qo‘lidagi kumush sanchiqni stolga shunchalik qattiq qo‘ydiki, chinni idishlarning jaranglagan ovozi butun zalga yoyildi.

Bugun uyimizga mehmon kelishini bilmagan ekanman, — dedi u So‘ng nigohini Yusinning chaqnab turgan ko‘zlariga qadadi. — Qani, kel, singiljon... yonimga o‘tir.

Yusin kutilmagan taklifdan cho‘chib tushdi. Sanyaoning nigohida shunday bir qahr bor ediki, u beixtiyor Teyonning yengiga yopishdi. Teyon qizining qo‘rqib ketganini ko‘rib, Sanyaoga g‘azab bilan qaradi.

— Qo‘rqma, Yusin, dedi u qizini yupatib. — Opangning xarakteri biroz og‘ir, bunga ko‘nikishing kerak. Hozircha esa mening yonimda o‘tirasan.

Yusin zaharxandali jilmayib, Sanyaoga qarab qo‘ydi. U g‘olibona qadamlar bilan stolning to‘riga — oila bekasining bo‘sh turgan kursisiga yaqinlasha boshladi.

— U yer oyimning joyi Teyon to‘xtadi. Uning chehrasi asabiy qizardi.

— Sanyao Onang endi oramizda yo‘q, buni tushunish vaqti keldi — deb baqirdi u. Yusin sening singling va u endi Se oilasining to‘laqonli a’zosi. Bu uyda u qayerga o‘tirishni xohlasa, o‘sha yerga o‘tiradi.

Teyon Yusinga qarab, yumshoq ohangda buyurdi — Ortimdan yur, qizim.

Yusin otasiga ergashib, Sanyaoning yonidan o‘ta boshladi. Sanyao esa xuddi hech narsani eshitmagandek, xotirjamlik bilan oldidagi choy finjonini qo‘liga oldi. U finjonni labiga yaqinlashtirdi-yu, Yusin u bilan tenglashgan soniyada to‘xtadi.

— Oh, choy sovib qolibdi-ku... — pichirladi u.

Keyingi soniyada Sanyao bilagini keskin harakatlantirdi. Finjondagi issiq choy havoda yoyilib, to‘ppa-to‘g‘ri Yusinning yuziga va libosiga sachradi.

— Voy — Yusin kutilmagan zarbdan muvozanatini yo‘qotdi. U orqaga tisarilib, o‘sha yerda laganda sharob ko‘tarib turgan xizmatkorga urildi.

Xizmatkorning qo‘lidagi qadahlar havoga sapchidi. qizil sharob xuddi qondek Yusinning ustidan oqib tushdi. Qiz yerga yiqilib, ho‘l libosda tipirchilab qoldi.

Yuzim Kiyimim Kuydim Teyon dahshat ichida qizini o‘rnidan turg‘izdi. Uning g‘azabi endi chegarasidan oshgan edi.

— Sanyao U sening singling Unga bunday munosabatda bo‘lishga qanday hadding sig‘di?

— Men shunchaki sovigan choyni to‘kib yubordim, dada. Ehtiyot bo‘lish kerak edi.

Teyon nafrat bilan qarab, Yusinning qo‘lidan tutdi — Yur, kiyimingni almashtiramiz. Sening joying shu yerda, hech kim senga zarar yetkaza olmaydi.

Ular yuqori qavatga yo‘l olishganda, stol atrofida o‘tirgan Teyonning ukasi — past ovozda pichirladi.

— Akam haqiqatdan ham haddidan oshdi... Kelinoyimning vafotiga yetti kun bo‘lmay, noqonuniy qizini bu yerga yetaklab kelishi... Bu Se oilasining yuziga oyoq qo‘yish bilan barobar.

U atrofidagilarga qarab, haqiqatni aytdi — Avvaldan Se oilasining ichki va tashqi barcha ishlarini kelinoyim boshqarardi. Akam esa faqat uning ishlariga xalal berib keldi. Endi esa u o‘ldi... Bu oilada Sanyaodan bo‘lak ishni yurita oladigan odam qolmadi. Akam endi hech kimga quloq solmaydi, o‘z bilganidan qolmaydi.

Teyon zinada to‘xtab, ukasiga qahr bilan qaradi — Nima deyapsan? Bugundan boshlab Yusin ham shu uyda yashaydi. U Se oilasining ikkinchi malikasi, xuddi Sanyao kabi voris Qani, ketdik Yusin.

Yusin otasining ortidan ketayotib, bir lahzaga to‘xtadi. U boshini burib, pastda qolgan Sanyaoga qaradi va g‘olibona tabassum qildi. Bu tabassum Sening hamma narsang endi meniki degan ma’noni anglatardi.

Se Yusin

Se Yusin 24 yoshda
Se Teyonning nikohsiz tugʻilgan qizi. Kibrli, ochkoʻz, hasadgoʻy va kaltafaxm Sanyaoning oʻrnini egallash va Se Group taxtiga oʻtirish eng katta orzusi.

Yusin yangi libosda, yanada mag‘rurroq qiyofada Teyon bilan birga zalga qaytib keldi. Ular stolga yaqinlashganda, Teyonning nigohi xizmatkor ayolga qadaldi. Uning ovozi buyruqnamo edi.

— Bugundan boshlab bu uyda kichik xonimning ham aytganini qilasan. Har bir so‘zi qonun bo‘ladi, tushundingmi?

Xizmatkor ayol bosh egib — Albatta, janob, — deb javob berdi.

Yusin zafar quchgan kimsadek otasiga suykandi— Rahmat, dada, — dedi u va erkalik bilan Teyonning aynan yonidagi kursiga o‘tirdi.

Mehmonlar orasida shivir-shivir kuchaydi — Ko‘rdingmi, noqonuniy qizini rasman tanishtirdi-ya...

— Ha, kutilmagan holat. Marhum xonimning o‘rni bunchalik tez to‘ldiriladi deb hech kim o‘ylamagandi.

Sanyao bu gaplarni eshitib tursa-da, yuzida hech qanday hissiyot bildirmadi. Biroq uning ichida muzli bir haqiqat shakllanmoqda edi.

Shu oqshomga qadar men Se oilasining yagona vorisi edim. Endi esa bu haromi qiz ham men bilan teng huquqqa ega bo‘lmoqchi. Dadamning mehri uning uchun eng katta qalqon bo‘lib xizmat qilyapti.

Sanyao hayollari bilan bo‘lib, stol markazidagi shirinlikka qo‘l uzatdi. Aynan shu soniyada Yusinning ham qo‘li o‘sha tomonga yo‘naldi.

— Qanday tasodif — dedi Yusin zaharxandali jilmayib. Opam bilan didimiz bir xil ekan-da?

Sanyao jirkanib, qo‘lini darrov tortib oldi va shirinlikni joyiga qaytardi. Teyon buni ko‘rib, o‘sha likopchani olib, Yusinning oldiga qo‘ydi.

— Agar yoqtirgan bo‘lsang, ko‘proq ye, qizim. Sanyao, senga nima bo‘ldi? Shunchalik tez to‘yib qoldingmi yoki oshqozoningga og‘ir botdimi? — dedi u qiziga kinoya bilan.

Yusin birdan ko‘zlarini yerga qadab, lablarini tishladi — Dada... oyimni sog‘indim, — dedi u go‘yoki xo‘rsinib.

Bu gapni eshitgan Teyonning ukasi jahl bilan boshini chetga burdi. Bu naqadar pastkashlik edi Ammo Teyon Yusinga yaqinroq egilib, past ovozda shivirladi.

— Xavotir olma... Biroz vaqt o‘tsin, oyingni ham mana shu uyga olib kelaman.

— Rahmat, dada Siz dunyodagi eng yaxshi insonsiz, — Yusinning ko‘zlari quvonchdan chaqnadi — Qani, endi ovqatingni ye.

Yusin oldidagi go‘shtni sanchiq va pichoq bilan qiyinchilik bilan kesa boshladi. Uning harakatlari qo‘pol, tabaqa odobidan yiroq edi. U go‘shtni xunuk tarzda, tartibsiz chaynayotganini kuzatar ekan, Sanyaoning xotiralari jonlandi.

Lee Rina... dadamning mashuqasi. Onam menga homilador bo‘lgan eng og‘ir vaqtida u dadamni yo‘ldan urgan edi. Se Yusin tug‘ilgach esa, yuzsizlarcha uyimizga kelib janjal ko‘targan, yagona istagi onamni haydab chiqarib, Se xonimi taxtiga o‘tirish bo‘lgan edi.

Sanyaoning nigohi go‘shtni tartibsiz chaynayotgan Yusinga qadalgan bo‘lsa-da, hayoli besh yil avvalgi o‘sha mash’um kunda edi.

O‘shanda villa darvozasi ortida Lee Rina va Yusin turishardi. Rina bor ovozi bilan darvoza qarshisida baqirardi.

— Ella Eshikni och Sen yo‘qol bu yerdan Mening qizim sening qizingdan yuz marta aqlli va chiroyli Se xonimi maqomi ertami-kechmi baribir meniki bo‘ladi Ella, ichkarida ekanligingni bilaman, jasorating bo‘lsa chiq.

Sanyao o‘sha kungi onasining bosiqligini va darvoza ortidagi ayolning nafratga to‘la yuzini esladi.

Lee Rina aqlli ayol edi, — deb o‘yladi Sanyao ichida. — U kuch bilan bu darvozani ocholmasligini tushundi. Onam o‘lishini kutdi va endi Yusindan foydalanib, o‘zining so‘nggi, eng xavfli qartasini o‘yinga tikdi.

Yusinning yuziga go‘sht bo‘lagi yopishib qolgan, u yuqori tabaqa odobidan mutlaqo yiroq edi. Sanyao jirkanganini sezdirmay, xizmatkorga ishora qildi — Lusi xola, kichik xonimning ovqatini olib keting.

Yusin hayron bo‘lib Teyonga qaradi. Lusi kutilmaganda Yusinning oldidagi likopchani ko‘tarib ketdi.

— Dada — deb nolidi Yusin Teyon g‘azab bilan Sanyaoga yuzlandi — U sening singling, Sanyao.

— Onamning qoidalari bor edi, dedi Sanyao xotirjamlik bilan jilmayib. — Bunday yog‘li taomlar sog‘liqqa zarar. Singlimning semirib ketishini yoki betob bo‘lishini xohlamayman,

Yusin nima deyishni bilmay, tili aylanmay qoldi. Sanyao esa hujumni davom ettirdi — Dada, Yusin bu uyga endigina keldi. U qoidalarni bilmaydi. Agar mening o‘rgatishimni xohlamasangiz, marhamat, o‘zingiz o‘rgating.

Yusin o‘zini pastga urilayotganini his qilib, darrov gapga aralashdi — Dada, men hammasini bilaman Menga hech kimning o‘rgatishi shart emas.

Sanyao istehzo bilan jilmaydi. Uning nigohi Yusinning ust-boshiga va tartibsiz o‘tirishiga tushdi — Shunchaki obro‘li oilaning qizi bo‘lish yuqori jamiyatga kirish uchun yetarli deb o‘ylaysanmi?

— Nega kulyapsiz? — Yusin o‘rnidan turib ketishga tayyor edi.

Se Yunji

Ammo mehmonlar orasida piching va kulgi ko‘tarildi. Hatto Teyonning singlisi — Yunji ham chiday olmadi. U Yusinga nafrat va kamsitish bilan qaradi.

— Ko‘chadan kelgan, hech narsani bilmaydi... Agar shu ahvolda uni kimdir ko‘rsa, butun Se oilasining olti oylik mehnati yer bilan bitta bo‘ladi. Biznes olami bunday tarbiyasizlikni kechirmaydi.

Teyon stol ustidagi oq sochiqni olib, Yusinga uzatdi. Uning yuzida ham qizining noqulay ahvolidan biroz iymanish sezilib turardi.

— Ovqatlanayotganda e’tiborli bo‘l, — deb qo‘shib qo‘ydi Yunji unga kamsituvchi nigoh bilan tikilib. — Labingni artishni unutma.

Yusin shoshib-pishib og‘zini arta boshladi. Atrofdagi mehmonlar esa go‘yoki unga odab darsi o‘tayotgandek, namoyishkorona ravishda o‘z sochiqlarini lablariga tekkizib qo‘yishdi. Teyon qizini bu vaziyatdan qutqarmoqchi bo‘lib, yumshoqroq ohangda dedi.

— Yusin, opangdan ko‘rganingdek qilishing kerak. Sanyao esa fursatni boy bermadi. Uning ovozi xonadagi soxta muloyimlikni pichoqdek kesib o‘tdi.

— Hoziroq onamning joyidan tur. Yusin ko‘zlariga yosh olib, otasiga yopishdi — Dada... nahotki bu uyda mening o‘tiradigan joyim yo‘q bo‘lsa?

Sanyao uning javobini kutmay xizmatkorga qat’iy ishora qildi — Lusi xola, yana bitta stul olib keling.

Lusi darrov yangi stulni keltirib, uni Sanyaoning yoniga — qo‘ydi. Sanyao esa g‘olibona tikilib, buyruq berdi.

— Sening joying shu yerda, kichik xonim. Bu men senga bergan ilk saboq. Aks holda, yuqori jamiyatda odamlarga kulgi bo‘lishdan nariga o‘tmaysan.

Yusin titroq ovozda shivirladi — Dada... men opamdan qo‘rqyapman.

Men sening opangman, — dedi Sanyao uning gapini bo‘lib. — Agar mendan qo‘rqsang, kelajakda Se oilasining ziyofatlarida qanday qatnashasan? Biznes hamkorlarimiz bilan qanday aloqa o‘rnatasan? Bunday zaiflik bilan oilamizni sharmanda qilmoqchimisan?

Teyon og‘ir xo‘rsinib, qizining gapida jon borligini tushundi — Yusin, opangdan hali juda ko‘p narsa o‘rganishing kerak bo‘ladi.

Stolning narigi chetida o‘tirgan Sanyaoning kelinoyisi gapga aralashdi. Uning nigohida Sanyaoga nisbatan chuqur hurmat bor edi.

— Sanyao oilamizning qonun-qoidalarini hammadan yaxshi biladi. Marhum kelinoyimiz uni shunday tarbiyalagan. Se oilasining kelajagi endi ko‘p jihatdan Sanyaoga bog‘liq.

Sanyao kutilmaganda jilmaydi va barchani hushyor torttirgan gapni aytdi.

— Dadamning o‘g‘li yo‘q. Men va Yusin esa, sizlarning nazaringizda hech qanday ishga yaramaydigan qizlarmiz. Dadam bizdan boshqa yana kimga ishonishi mumkin?

U biroz sukut saqladi-da, kelinoyisiga ma’noli qaradi — Aytgancha, esladim... Kichik o‘g‘lingiz Jeo kelasi yili o‘n sakkizga to‘ladi, shunday emasmi?

Kelinoyisi Sanyaoning xotirasidan hayratlanib, quvonchini yashira olmadi.

— Sanyaoning xotirasi juda a’lo Ha, Jeo kelasi yili voyaga yetadi. Uning yagona orzusi — Se Groupda ishlash. Jeo juda aqlli va qobiliyatli bola.

Sanyao bosh irg‘ab qo‘ydi — Se oilasining kichik nabirasi kompaniyada menga yordamchi bo‘lsa, men faqat xursand bo‘laman.

Bu gapdan so‘ng stoldagi atmosfera butkul o‘zgardi. Sanyao ochiqchasiga oila boshqaruvini o‘z qo‘liga olishini va o‘z ittifoqchilarini yig‘ayotganini e’lon qilgan edi. Teyon va Yusin esa bu katta o‘yinda chetda qolib ketayotgandek tuyuldi.

Sanyao qarshisida o‘tirgan dadasiga qarab, ichida sovuq va hisobsiz bir haqiqatni tahlil qildi

Nima bo‘lganda ham, Se Group – bu oilaviy meros. Dadam esa faqat o‘z nafsini o‘ylaydigan, ochko‘z va foydasiz bir kishi. U mana shu stolda o‘tirgan qarindoshlarining aksariyatidan nafratlanadi, chunki ular uning mol-mulkiga ko‘z tikkanini biladi. Bu ilonlar uyasida u ishonishi mumkin bo‘lgan yagona inson – o‘zi yoqtirmaydigan, lekin iqtidorini tan olishga majbur bo‘lgan qizi, ya’ni menman.

Sanyao dadasining dovdirab turganidan foydalanib, zarbani davom ettirdi.

— Dada, sizningcha Jeo kompaniyadagi aynan qaysi ishni eng yaxshi uddalay oladi?

Teyon kutilmagan savoldan gangib qoldi. U na Jeoning qobiliyatini, na kompaniyadagi bo‘sh o‘rinlarni bilardi. Uning bor hayoli yonidagi Yusinda edi.

— Men... Jeoning ishini biroz tushunmadim, — deya oldi xolos. So‘ng o‘zining noo‘rin ahvolini yashirish uchun g‘azabini Yusinga yo‘naltirdi. — Yusin Opangning gaplariga quloq sol, hoziroq u aytgan joyga o‘tir.

Yusin labini tishlagancha, norozilik bilan o‘rnidan turdi va Sanyaoning yonidagi stulga kelib o‘tirdi. Bu manzara stol atrofidagilar uchun haqiqiy tomosha edi. Teyonning ukasi Yusinga qarab, ochiqchasiga masxaraomuz jilmaydi. Yunji esa kulgisini tiya olmadi.

— Nima, endi unga hatto qayerda o‘tirishni va qanday yurishni ham o‘rgatishimiz kerakmi? — dedi u piching bilan.

Lusi darhol kelib, Yusinning oldiga bir likopcha sabzavotli salat qo‘ydi. Sanyao esa singlisiga g‘amxo‘rlik qilishda davom etdi.

— Kechqurun yog‘li ovqat iste’mol qilish qomatga ham, sog‘liqqa ham zarar. Biroz sabzavotlardan ye, — dedi-yu, o‘rnidan turdi.

U bilan birga butun oila a’zolari, hatto Teyon ham go‘yo magnitga tortilgandek o‘rinlaridan turishdi. Sanyao qadahini baland ko‘tardi.

— Barchangizga bugun onamni xotirlashga kelganingiz uchun rahmat aytaman. Sizlarning sharafingizga qadah ko‘taraman.

Qadahlarning jaranglagan ovozi zalga yoyildi. Shu lahzada stol atrofidagilar kim haqiqiy rahbar ekanini anglab bo‘lishgan edi. Ular Sanyaoni maqtashga tushishdi.

— Sanyao, sen nafaqat aqlli, balki juda qobiliyatli qizsan. Ham uyni, ham kompaniyani birdek boshqarish onangga tortganingdan dalolat.

— Kelajakda barchamizning senga ehtiyojimiz tushadi, qizim.

Teyonning ukasi fursatdan foydalanib, jiyaniga yaqinlashdi.

— Sanyao, amakingning o‘ttiz millionlik shartnomasi bor edi... Vaqting bo‘lganda, o‘zing bir ko‘rib, imzolab bera olasanmi?

Sanyao g‘olibona va xotirjam jilmaydi. U o‘z hukmronligini o‘rnatib bo‘lgan edi — Albatta, amaki.

U qadahidagi sharobdan bir qultum ichdi va joyiga o‘tirdi. Uning yonida o‘tirgan Yusin esa, o‘ziga berilgan sabzavotlarga nafrat bilan tikilgancha, bu dabdabali hayotda o‘zining naqadar begona ekanini ilk bor his qildi.

Sanyao bitta oqshomning o‘zida ham otasini, ham yangi paydo bo‘lgan raqibini o‘z o‘rniga qo‘yib qo‘ydi.

Yusin Sanyaoga biroz yaqinroq egilib, atrofdagilar eshitmaydigan past, ammo zaharli ohangda pichirladi.

— Se Sanyao, menga qarshi bunchalik kibrli bo‘lma. Avval bu odamlarning hammasi sen tomonda edi, chunki sen dadamning yagona qizi eding. Lekin bundan keyin vaziyat o‘zgaradi. Dadamning eng yaxshi ko‘rgan insoni men bo‘laman. Bu so‘zlar uning xotirasida bir yil avvalgi voqeani uyg‘otdi.

O‘shanda Sanyao mashinasi yonida turgan edi. Yusin xuddi hozirgidek, paydo bo‘ldi va o‘sha jirkanch ishonch bilan gap boshladi.

— Se Sanyao, dadang endi meniki Shuning uchun sening mana bu chiroyli kiyimlaring, shaxsiy mashinang, qo‘lingdagi qimmatbaho soatlaring va hozir ega bo‘lgan hamma narsang... hammasi bir kun kelib meniki bo‘ladi.

Sanyao unga qarab, xotirjamlik bilan javob qaytardi.

— Mening narsalarimga shunchalik ko‘z tikkan bo‘lsang, senga ulardan bittasini berishim mumkin.

Hozirgi vaqt
Sanyao qarshisida o‘tirgan, o‘zini g‘olib deb hisoblayotgan bu qizga qarab, istehzo bilan jilmaydi. Uning ichida shunday o‘y kechardi.

Soddagina Yusin... Sen hali ham hech narsani tushunmayapsan. Shunchaki Se oilasining qizi bo‘lganing uchun va dadamning soyasida turib, men yillar davomida zarrama-zarra qurgan aloqalarimni, kuchimni va obro‘yimni o‘g‘irlashni orzu qilyapsanmi? Sen faqat moddiy narsalarni ko‘ryapsan, lekin mening haqiqiy hokimiyatim sening qo‘ling yetmaydigan balandlikda. Bu shirin tushingdan uyg‘onish vaqti keldi.

Singiljon, bu oilada narsalarga ega bo‘lish boshqa, ularni boshqara olish — butunlay boshqa narsa. Men senga bu farqni tez orada ko‘rsatib qo‘yaman.

Min Junsok

Min Junsok 26 yoshda
Min Yoongining ukasi,
Qoʻrqoq, ayyor, pul va nafs yoʻlida har qanday pastkashlikka tayyor kimsalardan. U oʻzining kimligiga va akasi Yoongining kuchiga ishonib, haddidan oshgan.

Sanyao o‘z xonasida o‘ychan o‘tirganida, Lusi shoshib kirib keldi.

— Katta xonim, janob Min keldilar, — dedi u past ovozda.

Sanyao qoshlarini chimirdi — Nima ishi bor ekan? Unga bir stakan suv bering, keyin ketkazib yuboring.

— Boshqa gap ham bor... — Lusi ikkilanib qoldi. — Kichik xonim mehmonxonada janob Min bilan gaplashib o‘tiribdi.

Sanyao darhol pastga tushdi, ammo zinapoyaning yarmida to‘xtadi. Mehmonxonada Junsok o‘tirardi. Yusin unga nihoyatda yaqin kelib, go‘yo yosh boladek mo‘ltirab turardi.

— Pochcha, men opam o‘qigan nufuzli universitetlarda o‘qimaganman, — dedi Yusin ovozini erkalatib. — Doim kichik, xaroba uyda yashadim. Pochcha, menga bilganlaringizni o‘rgatasizmi?

Junsok jilmaydi. U Yusinning yuzidan tutib, o‘ziga qaratdi va barmoqlari bilan uning sochlarini to‘g‘rilay boshladi.

— Albatta, — dedi u Biz opang bilan juda yaxshi kelishamiz, senga ham yordam berishim qiyin emas.

Yusin Junsokning qo‘lidan mahkam ushladi, Junsok ham uning qo‘lini qo‘yib yubormadi. Sanyao bu jirkanch manzarani kuzatar ekan, qo‘lidagi telefonini chiqardi va sezdirmay ularni suratga oldi. Uning nigohi Junsokga qadalganda, ichida bir gap o‘tdi Haqiqatdan ham och bo‘ri ekansan, Junsok.

Izlaganim 4-Qism

2026-06-06T14:50:34.120Z

Shifoxona daxlizi bo‘ylab Jungkookning odamlari uni aravachasida ehtiyotkorlik bilan olib ketishardi. U atrofga beparvo qarab borarkan, kutilmaganda dahliz burchagidan tanish siymo chiqib keldi. Bu — Hyesun edi.

Hyesun ularni ko‘rib to‘xtadi va aravachada o‘tirgan yigitga ma’noli tikildi. — Biz yana uchrashdik... kasal yigit.

Jungkook ko‘zlarini uzmay, qizning yuziga tikildi. Qizning dadil yurishi, sovuqqonligi unda g‘alati bir qiziqish uyg‘otgandi. Hyesun biroz yaqinroq kelib, piching qildi.

— Meni uzoqdan kuzatishni juda yoqtirasanmi, deyman? Ro‘paradagi oynadan durbin bilan tikilib turganingni sezmadim deb o‘yladingmi?

Jungkook zarracha uyalmay, o‘zining jozibador ovozida xotirjam javob berdi.

— Chunki sen chiroylisan. Chiroyli narsalarni kuzatish esa odatda yoqimli bo‘ladi.

Hyesun uning bu qadar dadilligini kutmagandi, u qoshlarini chimirib so‘radi — Shifoxonaga nega kelding o‘zi? Ortimdan ergashib yuribsanmi?

— Yo‘q, haqiqatdan ham kasalligim uchun shu yerdaman, — dedi yigit o‘z holatiga shama qilib.

— Tushunarli, — Hyesun chuqur xo‘rsindi. — Unda sen davolanishda davom et, men esa ketyapman.

U shunday dedi-da, Jungkookning yonidan beparvo o‘tib ketdi. Biroq u uzoqqa ketolmadi. Jungkook kutilmaganda aravachasidan sapchib turdi-da, bir necha qadamlar bilan Hyesunning ortidan yetib oldi va uning yo‘lini to‘sib, to‘g‘ri qarshisida to‘xtadi.

Hyesun, hayron bo‘lib yigitning uzun qomatiga qaradi. So‘ng lablarini burishtirib dedi.

— Demak, oyog‘ing butunlay yaxshi ekan-da? Menga bu yerda bechora kasal bo‘lib tomosha ko‘rsatmay qo‘ya qol.

Jungkook elkalarini qisib, sekingina jilmaydi.

— Men shunchaki aravachada xotirjam dam olish uchun o‘tirgandim, xolos. Haqiqatdan ham oyog‘im sog‘lom.

Hyesun uning bu o‘yinlariga vaqt sarflagisi kelmay, qo‘lini siltadi.

— Ko‘rishguncha, — dedi-da, chiqish eshigi tomon yurdi.

— To‘xta... Ismimni so‘ramaysanmi? — ortidan yangradi Jungkookning ovozi.

Hyesun ortiga qayrilib ham qaramasdan, eshikni ocharkan, sovuq ohangda javob berdi.

— Sening isming meni zarracha ham qiziqtirmaydi.

U eshikni yopib, daxlizdan chiqib ketdi. Jungkook esa uning ketgan tomoniga qarab, hayrat va mamnuniyat aralash jilmayib qo‘ydi. Bu qiz uni tobora o‘ziga rom etib borayotgandi. Yigit sekin oldinga qarab yura boshladi.

U daxliz bo‘ylab borarkan, Hyonhining palatasi yonidan o‘tayotib, ichkaridan kelayotgan g‘azabli ovozlarni eshitib qoldi.

— Nega? Nega So oilasining qo‘riqchilarini darhol chaqirmading? — deb baqirardi u.

Jungkook beixtiyor eshik yonida to‘xtadi va ichkariga ko‘z tashladi. Palatada Hyonhi o‘rnidan turib, g‘azabdan telbaga aylangan holda Do Wonning yoqasidan bo‘g‘gudek tutib olgandi. Uning ko‘zlaridan olov sachrardi.

— Lee Hyesun... uni o‘ldirish oson ish emasligini tushunib yetgandirsan? Bu daxshat Ammo boshqalar bu haqida bilishiga mutloq yo‘l qo‘ymayman Kim ham tahmin qilibdi deysan... o‘sha aqli zaif qizning hozir bunchalik mukammal va yaxshi kurasha olishini?

Jungkook

Jungkook palata eshigi yonidan hech qanday tovush chiqarmay, indamay o‘tib ketdi. Uning nigohida o‘sha yovuz juftlikka nisbatan nafrat va sovuqqonlik aks etardi. Chiqish eshigi tomon shaxdam qadamlar bilan yurarkan, yonida ergashib kelayotgan sodiq yordamchisiga buyruq berdi.

— Shin Hyonhi va So Do Wonni qattiq nazoratga ol. Har bir bosgan qadamini kuzat.

U shifoxonaning keng va salqin hovlisiga chiqqanda, tun bag‘ridagi tanish siymoni ko‘rib beixtiyor to‘xtadi. Hyesun bir chekkada, turib, sigaret chekayotgan edi. Jungkook uning yoniga yaqinlashdi va uning e’tiborini tortish uchun ohista ovoz berdi.

— Hali ham ketmadingmi?

Hyesun qayrilib qaradi. Uning ko‘zlarida g‘alati bir xotirjamlik bor edi. Qiz sigaret qutisini biroz ko‘tarib, kinoya bilan so‘radi — Chekasanmi?

Jungkook javob berish o‘rniga, birdan tomog‘i qichishib, qattiq yo‘talib yubordi. Buni ko‘rgan Hyesunning yuzidagi beparvolik yo‘qoldi. U sigaretni darhol yaqin atrofdagi axlat qutisiga tashladi. Tun shamoli esganda, qizning yelkalari biroz qaltirab, uning sovqotayotgani sezilib qoldi.

Jungkook egnidagi kostyumini yechdi-da, uning yelkasiga yopib qo‘ymoqchi bo‘ldi. Ammo Hyesun uning qo‘lini sekingina qaytardi.

— Men sovqatmayman. O‘zing kiy, senga ko‘proq kerak.

Jungkook qizning bu qaysarona rad etishidan biroz g‘azablanib, qo‘lidagi kostyumni yerga, tashladi.

— Sen kiymasang, uni boshqa hech kim kiymaydi.

Aynan shu so‘zlarni aytishi bilanoq, yigitni yana qattiq yo‘tal tutdi. U ko‘kragini changallab, engashib qoldi. Hyesunning lablarida beixtiyor iliq bir jilmoyish paydo bo‘ldi. U yerda yotgan kostyumni oldi-da, changini qoqib, Jungkookning yelkasiga qayta o‘rab qo‘ydi.

— Sening tanang juda zaif, tez sovqatasan...

Hyesun gapira turib, kutilmaganda Jungkookning qo‘llaridan tutdi.

— Qara, qo‘llaring juda sovuq. Xuddi muz kabi...

— Ular hech qachon isimaydi, — pichirladi Jungkook,

Hyesun hech narsa demay, yigitning muzlagan kaftlarini o‘z lablariga yaqin olib keldi. So‘ng ohista, qaynoq nafasi bilan ularni puflay boshladi. Uning har bir harakati g‘oyatda mayin va samimiy edi. Birozdan so‘ng jilmayib, uning ko‘zlariga tikildi.

— Endi isidi, shunday emasmi? Men ketyapman.

Jungkook uning qo‘llarini qo‘yib yuborgisi kelmay, pichirladi — Hozir... yana sovib qoldi.

Hyesun to‘xtab, qoshlarini chimirdi, ammo ko‘zlaridagi o‘sha iliqlik so‘nmagandi.

— Xo‘sh, yana nima xohlaysan, kasal yigit?

Jungkook yana yo‘taldi-da, o‘zini beparvo ko‘rsatishga urinib dedi — Muammo emas... sovisa sovisin.

Hyesun uning bu injiqligiga shunchaki bosh chayqadi va oldinga qarab yura boshladi. Buni ko‘rgan Jungkook yelkasidagi kostyumni yana yerga tashladi. Uning orqasidan kelayotgan sodiq yordamchisi daxshatga tushib, darhol kostyumni yerdan ko‘tardi va yigitning ustiga yopmoqchi bo‘ldi.

Ammo Jungkook unga shunday sovuq o‘qraydiki, yordamchining qo‘llari havoda qotib qoldi.

— Yerga tashlangan axlatni menga kiydirmoqchimisan? — deya o‘shqirdi u.

Hyesun bu gapni eshitib to‘xtadi. U ortiga o‘girilib, yana Jungkookning qarshisiga keldi.

— Sening isming nima edi o‘zi?

Jungkook mag‘rur qomatini tik tutib, uning ko‘zlariga qaradi — Mening ismim — Jeon Jungkook.

Hyesunning ko‘zlari hayratdan biroz kengaydi, so‘ng lablarida g‘alati bir kinoya uyg‘ondi.

— Qochayotganimda poyezdda men qutqargan o‘sha ojiz kasal yigit... demak, butun mamlakatga mashhur Janob Jeon ekanda?

Hyesun gapini tugatishi bilanoq, kutilmaganda bir qadam oldinga o‘tib, Jungkookni mahkam bag‘riga bosdi.

— Xo‘sh... hozir ham sovqotyapsanmi, Janob Jeon? — pichirladi Hyesun uning qulog‘iga.

Jungkook qizning atri hididan sarxush bo‘lsa-da, yuragida g‘alati bir rashk uyg‘ondi. U qizni o‘zidan uzoqlashtirmay, past ovozda so‘radi.

— Boshqalar uchun ham shunday qilasanmi? Hammaga shunday mehribonmisan?

Hyesun uni quchoqlashdan to‘xtab, ko‘zlariga qaradi.

— Biz shunchalik yaqinmizmi? Bundan senga nima? — Menga ayt... — Jungkookning ohangida talabchanlik bor edi.

Hyesun uning qat’iyatiga taslim bo‘lgandek, pichirladi — Hozircha... faqat senga.

Jungkookning yuragi g‘alati urib ketdi. U qizning yuziga yaqinroq kelib so‘radi — Biz hozircha degan gapdan butunlay qutula olamizmi?

Hyesun uning lablariga barmog‘ini ohista bosdi,
— Haddingdan oshma, Jeon Jungkook.

Jungkook jilmaydi — Mashinaga o‘tir. Seni o‘zim bilan olib ketaman.

Hyesun bu taklifni rad etmadi. U mashina ichiga xotirjam o‘tirdi. Jungkook esa uning ortidan qarab, yuzida g‘olibona va baxtli jilmoyish bilan mashinaning narigi tomoniga o‘tish uchun ergashdi.

Tungi shahar chiroqlari ostida qora mashina silliq tezlikda ilgarilab borardi. Salon ichida esa g‘alati, keskin, ammo ayni paytda jozibali bir sukunat hukmron edi.

Jungkook yonida o‘tirgan Hyesundan ko‘zini uzolmasdi. Uning nigohi bexosdan qizning bo‘ynidagi qizg‘ish izga tushdi. Yigitning qoshlari chimirilib, ohista so‘radi — Og‘riyaptimi?

Hyesun derazadan tashqariga qaragancha, beparvo javob qaytardi.

— Og‘riyotgan bo‘lsa nima qilasan? Yigʻlab berasanmi

Jungkook savolga so‘z bilan javob bermadi. U kutilmaganda oldinga egilib, Hyesunning lablaridan shiddatli va kutilmagan bo‘sa oldi. Bu harakat shunchalik tez sodir bo‘ldiki, Hyesun bir lahza qotib qoldi.

— Jeon Jungkook, sen aqldan ozdingmi? — deya baqirdi Hyesun va yigitni bor kuchi bilan o‘zidan itarib yubordi.

Jungkook muvozanatni yo‘qotib, boshini mashina eshigining qattiq oynasiga urib oldi — Ah... Jungkook ingrab yuborib, boshi g‘ovlagancha o‘sha joyni qo‘li bilan ushladi.

Mashina haydovchisi ko‘zgudan daxshat ichida ularga qaradi — Lee xonim, iltimos, ehtiyot bo‘ling Janob Jeon og‘ir kasal, har qanday jarohat uning hayoti uchun xavfli.

Hyesun bir muddat nima bo‘lganini tushunmay hayron bo‘lib turganda, Jungkook boshi aylanib, ko‘zlari suzilib borayotgan bo‘lsa-da, haydovchiga qarab o‘shqirdi.

— Unga... unga nega baqiryapsan?..

Shu gapni aytdi-yu, Jungkookning ko‘zlari yumilib, hushidan keta boshladi. U gandiraklagancha boshini to‘g‘ri Hyesunning tizzasiga qo‘yib oldi.

Hyesun sarosimaga tushib, yigitning yuziga urdi— Hey, Senga nima bo‘ldi? Ko‘zingni och, hoziroq shifoxonaga haydang.

Jungkook esa ko‘zlarini zo‘rg‘a yarim ochib, pichirladi — Meni... meni sen itarib yubording... Barchasi sening aybing... — U gapini tugatolmay, butunlay hushini yo‘qotdi.

Yarim soatdan so‘ng.

Jungkook asta-sekin ko‘zlarini ochdi. Mashina hamon harakatda edi. U darhol atrofga qaradi, ammo mashina salonida Hyesun yo‘q, uning o‘rni bo‘shab qolgan edi. Yuragi g‘alati urib ketgan yigit shoshilib so‘radi.

— U... u qayerga ketdi? Haydovchi xavotir bilan orqaga ko‘z tashladi.

— Janob Jeon... Lee xonim ketdi Biz hozir shifoxonaga ketyapmiz.

— Nima? Shifoxonaga borishni xohlamayman Jungkook asabiylashib o‘rnidan turib o‘tirdi. — Men sendan u qayerga ketdi deb so‘rayapman.

— Janob Jeon, ahvolingiz haqiqatan ham yaxshi emas, — deb tushuntirishga urindi haydovchi. — shifokoringiz Janob Siwoo sizni zudlik bilan tekshirishi kerak. O‘simta asoratlari yana qo‘zg‘ashi mumkin.

— U mening hayotimni saqlab qoldi... ikki marta, — dedi Jungkook Men, Jeon Jungkook, hech qachon hech kimdan qarzdor bo‘lib qolmayman. Shifoxonani unut. Meni hoziroq Hyesunning yoniga olib bor.

Hyesun

Mehmonxona xonasining eshigi ohista ochildi. Bo‘sag‘ada, Jungkook turardi. Uning nigohida charchoq bo‘lsa-da, qat’iyat so‘nmagandi.

Hyesun eshikka suyanib, uni boshdan-oyoq kuzatdi. Lablarida qaysarona va kinoyali bir jilmoyish paydo bo‘ldi.

— Jeon Jungkook haqiqatan ham meni tinch qo‘ymayapsan Oxiri shu yergacha ta’qib qilib keldingmi? Men bilan birga uxlashni shunchalik xohlayapsanmi?

Jungkook uning pichinglariga javob bermadi. U xotirjamlik bilan ichkariga kirdi va ortidan eshikni qulfladi. Yigitning nigohi — qizning yalangoyoq turgan poyiga tushdi.

— Nega oyoq kiyim kiymading?

Hyesun yelkalarini qisdi.

— Kiyishni xohlamadim, nima qilibdi? O‘z xonamda qanday yurishimni senga hisobot berishim kerakmi?

Jungkook ortiqcha gapirib o‘tirmadi. U kutilmaganda oldinga qadam tashlab, Hyesunni ko‘tarib oldi. Qiz nima bo‘layotganini anglashga ulgurmay, yigit uni kresloga ehtiyotkorlik bilan o‘tqazdi. Hyesun kreslo suyanchig‘iga suyanib, unga g‘azab aralash tikildi.

— Jungkook Haqiqatan ham men bilan yotoqni baham ko‘rish uchun keldingmi? Maqsading nima o‘zi?

Jungkook biror so‘z demasdan, birdan Hyesunga juda yaqin keldi. Ularning nafasi bir-biriga urilib turgan soniyada, yigit qizning lablaridan ehtirosli va chuqur bo‘sa oldi. Bu safar u uzoqlashgach, Hyesun uni itarib yubormadi, shunchaki nafasi tiqilib, uning ko‘zlariga tikildi.

— Jungkook... sen rostdan ham kasalmisan?

Jungkookning nigohi mayus tortdi, ovozi pichirlashga o‘tdi.

— Ha... miyamda o‘simta bor. Davosiz dard. Ayta qol, endi meni yomon ko‘rasanmi? Mendan jirkanasanmi?

Hyesunning yuragi g‘alati bir tezlikda urib ketdi, ammo u o‘zini qo‘lga oldi.

— Meni nega qidirib kelding unda? Nima uchun aynan men?
— Uyim yo‘q... — dedi Jungkook yerga qarab. — Boradigan joyim yo‘q.

Hyesun uning yuzini diqqat bilan o‘rgandi. Professional qotilning zehni qisqa soniyalarda hamma narsani tahlil qilib bo‘lgandi. U zaharxanda bilan kulib yubordi.

— Sen meni reja asosida bezovta qilyapsan. Meni xursand qilishga, ko‘nglimga yo‘l topishga harakat qilyapsan... Bularning barchasi o‘sha kuni aeroportda senga bergan dorim uchun, shunday emasmi?

Jungkookning ko‘zlari biroz kengaydi. Uning xayolida shifokori Siwooning shifoxonadagi gaplari aks-sado berdi Miyyangdagi o‘simta qanday qilib bunchalik qisqardi? Bizga o‘sha dorining formulasi kerak.

— Nega gapirmayapsan? — Hyesun unga yaqinroq egildi. — Yoki to‘g‘ri tahmin qildimmi? Menga dorining formulasi uchun yaqinlashyapsanmi?

Jungkook chuqur nafas oldi va qizning ko‘zlariga qaradi.

— U dori... sen uchun juda qimmatlimi?

Hyesun kresloga yaxshilab joylashib oldi va nigohini shiftga qaratdi, ovozida chuqur bir mayuslik bor edi.

— Rostini aytadigan bo‘lsam... men shunchaki yetkazib beruvchiman. C4 dorisining formulasi menda yo‘q. Uni yaratgan maxfiy laboratoriya bundan 10 yil avval daxshatli yong‘inda yo‘q bo‘lib ketgan. U yerdagilardan hech kim tirik qolmagan. Dunyoda o‘sha doridan faqat bitta qolgan, ulardan birini senga ichirdim.

Jungkook daxshatga tushdi — Meni u bilan qutqarding... Uni mendan boshqa hech kimga bera olmasding. Bu sening hayoting, uchun xavfli emasmi? Sen o‘z hayotingni garovga qo‘yding-ku.

Hyesun uning xavotirini ko‘rib, beparvo qo‘l siltadi.

— Bu mening muammoyim, senga mutloq aloqasi yo‘q. Men uchun xavotir olma. Sen yaxshisi avval o‘zing haqingda, o‘sha miyangdagi o‘simta haqida o‘yla. Chunki u dori senga vaqtincha ta’sir qiladi, keyin esa...

Jungkook uning gapini oxirigacha eshitmadi. U Hyesunning qo‘llaridan mahkam tutdi. Uning ko‘zlarida doriga bo‘lgan ehtiyoj emas, balki qizga nisbatan cheksiz bir samimiyat porlardi.

— Bu dori meni zarracha ham qiziqtirmaydi, Hyesun. Agar u dori senga zarar keltiradigan bo‘lsa, agar u sening hayotingni xavf ostiga qo‘ysa... men uni umuman xohlamayman.

Hyesun kreslodan shiddat bilan turdi. Uning nigohidagi sovuqqonlik ortida g‘alati bir bezovtalik yashiringan edi. Yigitning kutilmagan samimiyati professional qotilning muzlagan yuragiga og‘irlik qilayotgandi.

— Yaxshi, yetarli, — dedi Hyesun ovozini qat’iy ohangga keltirib. — Ahmoqona o‘yin o‘ynashni bas qil. Baribir maqsading men bilan uxlash, shunday emasmi? Unda uxla.

Hyesun Jungkookning bilagidan tutib, uni yotoqxonaga boshlab kirdi. Biroq Jungkook karavot chetiga o‘tirishi bilan qizning qo‘lidan mahkam tortdi, uning ko‘zlarida yolg‘izlik va ilonjsizlik aks etardi.

— Qayerga ketyapsan? Meni tashlabmi?

Hyesun sekingina, ammo qat’iyat bilan o‘z qo‘lini yigitning panjalari orasidan tortib oldi.

— Men bilan uxlashni shunchalik xohlayapsanmi? Unutma, og‘ir kasaling bor, o‘zingga zarar yetkazma. Shunchaki tinchgina uxla.

U ortiqcha gapirmay xonadan chiqdi va dahliz orqali keng balkonga yo‘l oldi. Tungi shahar chiroqlari ostida sovuq shamol uning yuziga urilarkan, Hyesun chuqur xayolga toldi.

Jeon Jungkook... Butun mamlakat tanigan Jeon oilasining vorisi... Uning ham uyi yo‘qmi? Xuddi men kabi... hamma narsasi bo‘la turib, hech vaqosi yo‘q odammi u ham?

Shu lahzada qizning ko‘z oldida to‘rt yil avvalgi daxshatli xotira qayta jonlandi...

4 yil avval. Leelar oilasining villasi...

Hovlida dabdabali ziyofat avjida, hamma joy chiroqlar va gullar bilan bezatilgan edi. Hyesun qo‘lida chiroyli shirinlik qutisini mahkam qisgancha hovliga kirib keldi. Uning yuragi hayajondan gursillab urardi.

Oyim va dadam meni butunlay yaxshilanganimni, ko‘rib, albatta juda hayron qolishadi... deb o‘ylagandi u ichida.

Biroq hovlidagi baland ayvonda Hyunwoning qat’iy ovozi yangradi.

— Hammaga salom Bugun sizlarga hayotimdagi eng muhim insonni rasman tanishtirishni xohlayman.

Ziyofatga yig‘ilgan o‘nlab nufuzli mehmonlar jim bo‘lib yuqoriga qarashdi. Aynan shu soniyada chiroyli libos kiygan Hyonhi Sara bilan birga jilmayib Hyunwoning yoniga kelib to‘xtadi. Hyunwo cheksiz g‘urur va mehr bilan Hyonhining yelkasidan quchdi.

— Bu mening eng sevimli, qizim — Shin Hyonhi dedi u baland ovozda.

Hovli chetida turgan Hyesunning qo‘llari bo‘shashdi. U yuqoridagilarga tikilib qoldi.

— Bugun uning o‘n sakkiz yoshga to‘lgan tug‘ilgan kuni — davom etdi Hyunwo qadahini ko‘tarib. Barchangizga bugungi quvonchli kunimizda biz bilan birga bo‘lganingiz uchun rahmat aytaman.

Butun hovli mehmonlarning olqishlariga to‘ldi, hamma qadahlarni yuqoriga ko‘tardi.

— Janob Leening sevimli qiziga uzoq umr va baxt tilaymiz.

Hyesun ko‘zlariga qalqqan yoshni yashirish uchun sekingina yerga qaradi. Qo‘lidagi shirinlik qutisi endi unga g‘irt keraksiz matohdek tuyulardi.

— Hyonhi uchun qadah ko‘taramiz — deb baqirdi Hyunwo va qizining boshini mehr bilan silab qo‘ydi.

Hyonhi esa o‘zini baxtning cho‘qqisida his qilib, erkalangan ohangda pichirladi.

— Dada... Oyi... Rahmat sizlarga.

Atrofdagi mehmonlarning pichir-pichiri Hyesunning quloqlariga o‘qdek qadala boshladi.

— Lee oilasining qizi haqiqatan ham juda chiroyli ekan-a?

— Ha, mamlakatdagi eng boy oilaning qizi bo‘lganidan keyin, albatta shunday bo‘ladi-da... Boshqacha bo‘lishi ham mumkin emas.

Hyesun ortiq bu yerda tura olmadi. Hech kim uni payqamadi, hech kim uning kelganini ham bilmadi. U indamay ortiga o‘girildi-da, villani butunlay tark etdi. O‘sha kecha u o‘z uyi, o‘z oilasi yo‘qligini darslikdek anglab yetgan edi.

Bugungi kun...

Hyesun balkondagi temir to‘siqlarni qo‘llari bilan mahkam siqdi. Uning ko‘zlaridan tun zulmatiga bir tomchi achchiq yosh yumalab tushdi. Lablaridan esa o‘sha yillar davomida ichiga yutgan haqiqat sizib chiqdi.

— Ular meni hech qachon yaxshi ko‘rishmagan... Buni eng boshidanoq juda yaxshi bilgan edim. Hech kim... ahmoqni yaxshi ko‘rmaydi. Shin Hyonhi esa aqlli u ularning haqiqiy qizi... Meni esa xorijga yuborishgan o‘sha kundan boshlab... butunlay uysiz, qoldim.

Hyonhi

Hyesun dahlizdan ohista yurib xonaga qaytdi va charchoqdan toliqqan tanasini divanga tashladi. Ko‘zlarini yumib, tinchlanishga urindi. Ammo ko‘p o‘tmay qadam tovushini eshitib, ko‘zlarini ochdi. Jungkook uning ro‘parasida turardi.

Hyesun unga qarab, charchoq aralash kinoya bilan pichirladi.

— Agar men bilan birga uxlashni shunchalik xohlayotgan bo‘lsang, rostini ayt Janob Jeon. Ortiqcha o‘yin o‘ynashga hojat yo‘q... To‘xta, nega qo‘llaring hali ham muzdek?

Jungkook divan chetiga o‘tirib, uning ko‘zlariga bolalarcha samimiyat va biroz tortinish bilan tikildi.

— Bu yer biroz sovuq ekan... Xavotir olma, mening ham bunaqa narsalarda tajribam yo‘q. Sendan avval hech bir ayolga bunday yaqinlashmaganman.

Hyesunning lablariga g‘alati bir tabassum yugurdi. U o‘rnidan biroz ko‘tarilib, yigitning yuzini qo‘llari orasiga oldi.

— Unda hozir barchasini senga o‘rgatishim kerakmi?

U gapini tugatishi bilanoq, Jungkookning lablaridan mayin, ammo o‘tkir bir bo‘sa oldi. So‘ng undan uzoqlashib, jiddiy ohangda so‘radi.

— Xo‘sh, endi borib tinchgina uxlay olasanmi?

Jungkook qizning lablaridagi taftni his qilaroq, ko‘zlarini qisdi.

— Bu yetarli emas... Men ko‘prog‘ini xohlayman, Hyesun.

Hyesun uning ko‘kragidan tutib, shartta ortga itarib qo‘ydi.

— O‘zingni bos, kasalsan. Keskin harakat qilish senga mumkin emas. Hoziroq borib joyingga yotib uxla, aks holda seni xonadan haydab yuboraman.

Jungkook qizning qat’iy ohangiga qarshi chiqolmay, jilmaygancha yotoqxonaga qaytib kirdi va joyiga yotdi. Uning yuragi nihoyat xotirjamlik topgandek edi.

Ayni shu daqiqalarda, Do Won va Hyonhi o‘rtasida keskin suhbat ketayotgan edi. Do Won asabiy holda sochlarini changalladi.

— Jeon oilasining to‘ng‘ich vorisi Jeon Jungkook... U qanday qilib Hyesunga yordam berishi mumkin? O‘sha ahmoq qiz bunga loyiqmi axir?

Hyonhi uning ko‘zlariga sovuq tikilib, pichirladi.

— Do Won, haqiqatni tan ol. Hyesun endi o‘sha sen bilgan ahmoq, aqli zaif qiz emas. U butunlay o‘zgargan.

— Ha, shunday... — Do Won tishlarini g‘ijirlatdi. — U xohlagan vaqtida o‘ziga tegishli bo‘lgan barcha narsani, qaytarib olishi mumkin. Biz xavfdamiz.

— Pushaymonmisan? Hyonhining ovozida kinoya bor edi.

— Bas qil — baqirib yubordi Do Won. — Men Jeon Jungkook kabi daxshatli dushman orttirishni xohlamayman Bundan tashqari, Hyesun endigina qaytib keldi. Sen baribir Lee oilasining sevimli, kichik qizi bo‘lishda davom etasan-ku.

Hyonhi uning yoqasidan ushlab, o‘ziga yaqinlashtirdi. Uning ko‘zlarida yovuzlik miltilladi.

— Do Won, ba’zi narsalar bor... Senga bir haqiqatni eslatib qo‘yishim kerak. Kim kafolat bera oladi, u bolaligini eslamaydi deb? Sen buni shunchaki unutib yuboradi deb o‘ylaysanmi? Yoki chin dildan Lee oilasining g‘azabiga duchor bo‘lishni xohlayapsanmi? Hyesun va oilasi o‘rtasida hali ham kuchli ziddiyat bor ekan, fursatdan foydalanib uni o‘ldir.

— Lekin Jeon Jungkook buni bilib qolsa-chi? — Do Won vahima ichida ortga chekindi. — U bilsa, ikkimiz ham ertangi kunni ko‘ra olmaymiz.

Hyonhi daxshatli tarzda iljaydi— Jeon Jungkook uyidan qochib ketganiga ikki yil bo‘ldi. Nima deb o‘ylaysan, Jeon oilasining qolgan a’zolari undan nafratlanmaydimi?

Do Won bir zum qotib qoldi, so‘ng vaziyatni anglay boshladi.

— Sen aytmoqchisanki... Jeon oilasining ichida ham Jeon Jungkookning o‘lishini xohlaydiganlar bor?

— Xuddi shunday — Hyonhi uning yelkasiga qo‘lini qo‘ydi. — Tashqaridan professional qotil yolla va Hyesunni butunlay yo‘q qil. Keyin esa hamma so‘raganlarga u yana chet elga ketdi deb aytamiz. Sen allaqachon qaytib bo‘lmaydigan nuqtadan o‘tding, Do Won. Bir marta chegaradan chiqdingmi, oxirigacha bor. Lee oilasining boyligi haqida o‘ylab ko‘r... Tasavvur qilib bo‘lmas darajadagi ulkan boylik Yoki sen bularning barchasidan voz kechmoqchimisan?

Do Won Lee oilasining cheksiz boyligini va Hyesun o‘lsa, hamma narsa ularga qolishini o‘ylab, ko‘zlari ochko‘zlikdan yondi. U chuqur nafas olib, boshi bilan tasdiqladi.

— Yaxshi... Ishni tezda bitiradigan odam topaman.

Ertalabki quyosh nurlari xonani yorita boshlaganda, Hyesun ko‘zlarini ochdi. U divandan turib, to‘g‘ri yotoqxonaga, Jungkook yotgan joyga o‘tdi. Yigitning yuziga qaradi-yu, yuragi g‘alati bo‘lib ketdi — Jungkook sovuq terga botib, og‘ir nafas olayotgan edi. Hyesun egilib, uning peshonasini ushlab ko‘rdi:

— Yana isitmang bor... pichirladi u xavotir bilan. — Borib dori olib kelaman.

U xonadan chiqib, mehmonxona dahlizi bo‘ylab keta boshladi. uning yonidan shoshilib o‘tib ketayotgan ofitsiantga ko‘zi tushdi. Hyesun bir lahza to‘xtadi va uning poyabzaliga qarab, ichida o‘yladi Bu ofitsiantning poyabzali nega bunchalik iflos? Besh yulduzli mehmonxona xodimi hech qachon bunday yurmaydi...

U xavfni sezishga ulgurmay, ofitsiant to‘xtadi va yashirib qo‘ygan o‘tkir pichog‘ini chiqarib, shiddat bilan Hyesunning bo‘g‘ziga tiradi.

Ayni shu daqiqalarda yotoqxonada Jungkook ko‘zlarini ochdi. U atrofga qaradi, ammo Hyesun ko‘rinmasdi. Yigit qiyinchilik bilan o‘rnidan turib, dahlizga chiqdi va Hyesunni chaqirdi.

— Hyesun... Hyesun, qayerdasan?

Hech kim javob bermadi. Jungkookning yuragida g‘azab va ayni paytda g‘alati bir og‘riq uyg‘ondi Mendan bo‘sa oldi-yu, lekin hatto xayrlashmay ketib qoldimi? Yana meni tashlab ketdimi? U asabiylashib, shoshilgancha tashqi eshikni ochdi va yo‘lakka chiqdi.

Biroq dahlizda u mutloq boshqa manzaraga guvoh bo‘ldi.

Hyesun haligi soxta ofitsiantni bir necha soniyada yerga qulatgan, uning ustiga chiqib, oyog‘i bilan tomog‘idan bosib turardi.

— Seni kim yubordi? gapir Ulardan qancha pul olding? Gapir deyapman.

— Hyesun... ortdan zaif, ammo hayratga to‘la ovoz eshitildi.

Hyesun shiddat bilan ortiga o‘girildi. Bu — Jungkook edi. Qiz darhol o‘zini qo‘lga olib, ohangini yumshatdi.

— Uyg‘ondingmi, Jungkook?

Jungkook Hyesunning bilagiga tikilib qoldi. U yerdan sizib chiqayotgan qon tomchilari polga tomayotgandi.

— Jarohat olibsan... — yigitning ovozi titrab ketdi.

— Issig‘ing bor edi, — dedi Hyesun senga dori olish uchun tashqariga chiqmoqchi edim, lekin kutilmaganda mana bu qotilga duch keldim... Kechir, seni yana bezovta qildim.

Jungkook qizning u uchun qayg‘urganini, eshitib, ichidagi bor g‘azabi portlab ketdi. U yerda yotgan ofitsiantni bor kuchi bilan ura boshladi. Uning ko‘zlari qonga to‘lgandi.

— Bas qil — Hyesun uni to‘xtatishga urindi. — Bunday qilsang, kasalliging yanada yomonlashadi, Jungkook.

Ammo Jungkook uni eshitmasdi, u dushmanini shafqatsizlarcha qorniga tepdi. Yigitning o‘pkasi siqilib, darmonsizlana boshlaganini ko‘rgan Hyesun uning ro‘parasiga o‘tdi va ko‘zlariga qarab, qat’iy ohangda dedi.

— Jungkook Meni quchoqla yoki uni urishda davom et... Birini tanla

Jungkookning mushti havoda qotib qoldi. U og‘ir nafas olgancha qizga qaradi va sekingina uning yaralangan qo‘lidan tutdi.

— Og‘riyaptimi?..

— Yo‘q, — Hyesun bosiqlik bilan jilmaydi. — Men bunaqa og‘riqlarga allaqachon o‘rganib qolganman.

Mehmonxona yo‘lagida Jungkookning maxfiy qo‘riqchilari paydo bo‘lishdi. Ular darhol yerda yotgan soxta ofitsiantni tutib, qo‘llarini qayirishdi.

— Uni olib ketinglar, — buyurdi Jungkook sovuq ovozda. — Kim yuborganini yaxshilab surishtiringlar.

Odamlari qotilni sudrab olib chiqib ketishgach, Jungkook Hyesunga yaqinlashdi. Uning nigohida mislsiz bir qat’iyat bor edi.

— Bundan keyin... seni o‘zim himoya qilaman. Hech kimning senga zarar yetkazishiga yo‘l qo‘ymayman.

Hyesun uning bu gapidan g‘alati bo‘lib ketdi, ammo baribir piching qilishdan o‘zini tiyolmadi.

— Sen-a? Sen kasalsan-ku. O‘zing bu dunyoda qancha yashashingni ham bilmaysan, shunday ahvolda meni himoya qilmoqchimisan?

Ular xonaga qaytib kirishdi. Hyesun Jungkookning isitmasini tushirish uchun unga dori berdi. Jungkook karavot chetiga o‘tirarkan, boshini quyi soldi.

— Bundan keyin bunday qilma... Men juda qo‘rqyapman.

Hyesun unga dori qutisini uzatib, kulib yubordi.

— Qo‘rqyapsanmi? Butun mamlakatni titratadigan Jeon oilasining to‘ng‘ich vorisi, ulkan imperiya egasi qondan qo‘rqadimi? Bunga birov ishonadi deb o‘ylaysanmi?

Jungkook sekin boshini ko‘tardi, uning ko‘zlarida chinakam yolg‘izlik bor edi.

— Qondan emas... Ketib qolasan deb qo‘rqdim. Meni tashlab ketishingdan qo‘rqdim.

Hyesun bir muddat jim qoldi. U yigitning ko‘zlaridagi chuqur samimiyat qarshisida ojiz qolayotgandi.

— Demak, ketishimdan qo‘rqasan... Dunyoda ayollar ko‘p-ku, Jeon Jungkook. Nega aynan menga yopishib olding?

Jungkook qizning qo‘lidan tortib, uni o‘ziga yaqinlashtirdi.

— Kecha... o‘sha bo‘sa mening hayotimdagi birinchi bo‘sa edi. Va buni sen boshlading. Endi meni tashlab ketolmaysan.

Yigit shunday dedi-da, charchagan boshini ohista Hyesunning tizzasiga qo‘yib oldi. U qizning taftidan taskin topgandek, ko‘zlarini yumdi va past ovozda so‘radi.

— Meni uzoq yashamaydi deb o‘ylaysan, shundaymi?

Hyesun tizzasida yotgan yigitning sochlarini ohista silarkan, chuqur xayolga toldi va ichida o‘yladi.

Ha, shunday... Miyamda o‘simta bor deding, bir necha kunlik umring qolgan bo‘lishi mumkin. Baribir yaqin orada o‘lib ketadigan kasal bo‘lsang... u bilan qolgan qisqa vaqt ichida biroz baxtli xotiralar o‘tkazsam, hech narsa bo‘lmas.

Intiqom Alangasi 6-Qism

2026-06-06T12:50:12.521Z

Namjoon Minseok halok bo‘lgan o‘sha tashlandiq binoga keldi. U binoning qoraygan devorlari va stulga tikilib turganda, kutilmaganda tashqaridan qadam tovushlari va shovqin eshitildi. Namjoon hushyor tortdi.

Heyon va uning hamkasbi, tasvirchi Donghyuk ehtiyotkorlik bilan ichkariga kirishdi.

— Heyon, biroz shoshma, dedi Donghyuk atrofga vahima bilan qarab.

Jinoyat joyiga birinchi marta kelishim emasku, — dedi Heyon.

— Yuzinchi marta bo‘lsa ham baribir qo‘rqinchli-da, — Donghyuk Heyonning ortidan ergashdi.

Namjoon ularning ovozini eshitib, chaqqonlik bilan yaqin atrofdagi eshik ortiga yashirindi.

Heyon jinoyat joyining qoq markaziga kirib keldi.

— Bu yoqqa kel, shu yerdan boshlaymiz, — dedi u stulga ishora qilib.

Donghyuk kamerasini yoqib, chirog‘ini sozladi. binoning ichkarisidan qandaydir qisirlagan ovoz keldi.

— Buni... buni sen ham eshitdingmi? — deb pichirladi Donghyuk rangi oqarib. Nimani? — so‘radi Heyon,

— Qandaydir ovoz eshitildi, — Donghyukning qo‘lidagi kamera titrardi — Yolg‘on gapirma, meni qo‘rqitmoqchimisan? — Qasam ichaman, anavi tomondan keldi O‘sha yoqni yorit Heyon chiroqni qorong‘ulik qariga qaratdi. ammo hech kim ko‘rinmadi. Namjoon eshik ortida nafasini yutib turardi. Heyon Donghyukka o‘girilib, ensasi qotgancha qaradi.

— Buncha qo‘rqoqsan? O‘zi bundan foydalana olamizmi, yo‘qmi, shuni o‘yla. — Avval tekshiramiz, keyin ruxsat olamiz, — dedi Heyon qat’iyat bilan. — Hammasini o‘zim hal qilaman, sen bor e’tiboringni tasvirga qarat.

Ular o‘sha stul yoniga cho‘kkalashdi. Heyon har bir detalni sinchiklab ko‘zdan kechirardi.

Namjoon

Namjoonning mashinasi kelib to‘xtadi. U charchagan qiyofada mashinadan tushdi-yu, eshikni yopmoqchi bo‘lganida, Yoongi chiqib keldi. — Biror joyga borganmidingiz, doktor? —

Namjoon to‘xtadi, — Nega so‘rayapsiz? — Bugun ishga kelmaganingizni eshitdim, — Yoongi unga yaqinlashdi — Meni kuzatyapsizmi? Sizga o‘zi nima kerak, detektiv Min? — Shunchaki... qayerda yurganingizga biroz qiziqdim. — Ketganingiz ma’qul, — Namjoon oldinga yurdi.

Yoongi to‘satdan Namjoonning tuflisiga nazar tashladi. poyabzal yuzasida chang va quruq tuproq izlari bor edi. — Sayr qildingizmi? — Yoongi istehzo bilan jilmaydi. — Ehtiyot bo‘ling, Koreya ko‘chalari siz o‘ylagandan ham xavfliroq.

Namjoon endi eshik parolini termoqchi bo‘lganida, Yoongi uning yelkasiga tushgan qora kul parchasini ko‘rib qoldi. U qo‘lini Namjoonning yelkasiga uzatdi. Shu soniyada Namjoon chaqqonlik bilan Yoongining qo‘lini ushlab, qayirib yubordi. Harakat shu qadar tez va professional ediki, Yoongi bir lahzaga og‘riqdan to‘lg‘anib ketdi.

Lekin bo‘sh kelmadi, bo‘sh qo‘li bilan Namjoonning yoqasidan mahkam changalladi. Ikki erkak bir-birining ko‘ziga nafrat bilan tikilib turishdi. Nihoyat, Yoongi uni qo‘yib yubordi.

— Yelkangizga chang tekkan ekan, doktor... Shunchaki qoqib qo‘ymoqchi edim. Yoongi ortiga burilib, ketdi. Namjoon uning ortidan qahrli nigoh bilan uzoq qarab turdi. So‘ngra eshikni ochib, uyiga kirdi.

Yoongi

Heyon issiq qahva stakanini stolga qo‘ydi-yu, tasvirlarni qayta-qayta ko‘zdan kechira boshladi. To‘satdan u kadrni to‘xtatdi. Qorong‘u burchakda, eshik ortida bir lahzaga kimningdir oyog‘i va poyabzalining uchi ko‘rinib qolgan edi. Bu tasodifiy soya emas, bu o‘sha yerda kimdir bo‘lganidan dalolat edi.

Ekspertiza laboratoriyasi.

Yoongi Wanmuning yonida turib, monitorga tikildi.

— Demak, dadam benzin tufayli yonganmi? — so‘radi u umidsizlik bilan.

Wanmu boshini chayqadi va ekrandagi grafikni ko‘rsatdi

— Quvurlarda faqat suv bo‘lgan, lekin mana bu qizil ko‘rsatkichni ko‘ryapsanmi? U eng yuqori darajaga ko‘tarilgan. Bu — benzin. Ammo tushunarsiz joyi shundaki, u suvning ichida paydo bo‘lgan.

Politsiya boshqarmasi
Yoongi laboratoriya hisobotini Seungga uzatdi. Seung hujjatdagi kimyoviy formulalarni diqqat bilan o‘qidi. — Benzin? — Yong‘in benzindan chiqqan deyishmoqda, lekin jinoyat joyida benzinning hidi ham yo‘q edi, — Yoongi xona bo‘ylab asabiy yurdi.

— Siz o‘sha yerda suv yonganini aytgan edingiz-ku?

— Ha, bu tasodif emas O‘z ko‘zlarim bilan ko‘rdim, olov suvdan boshlandi Lekin menga hech kim ishonmadi, hamma dalillar benzinni ko‘rsatyapti. Endi bunga o‘zim ham ishonmayapman... Qanday qilib suv yonishi mumkin?

Seung unga xotirjam tikildi.
— Men esa faqat kimyoga ishonaman. Keling, buni fan tili bilan tushunib ko‘ramiz.

Politsiya bo‘limi.

Sujin kuzatuv kameralarini tekshirishda davom etar ekan, Seung bo‘limga kirib keldi va stol ustiga bir necha turdagi dorilar va kimyoviy namunalar qo‘ydi.

— Bu nima? — so‘radi Taehyung hayron bo‘lib.

— Bu — Seung Fernandez, Yoongi uni tanishtirdi. — Terrorizmga qarshi kurash bo‘yicha ekspert. Markaziy politsiya boshqarmasida ishlaydi.

Taehyung ensasini qotirdi — Shunga nima qilibdi? Uning yordami bilan nimani isbotlamoqchisan?

— Machxonda 23-sanada sodir bo‘lgan yong‘inning asl sababini, — dedi Seung Bu juda qiziq jarayon.

— Hisobotga qarang, — Yoongi papkani stolga urdi.

Wansu gapga aralashdi — Biz uni allaqachon ko‘rdik.

— Bu benzin — dedi Taehyung qat’iy.

— Yo‘q, bu benzin emas Yoongi baqirib yubordi Namuna buzilgan.

— Demak, unda yana nimadir bor demoqchimisan? Bizning mutaxassislarimiz ahmoq emas-ku — Wansu ham bo‘sh kelmadi.

— O‘sha yerda tarkibida benzin bo‘lgan mahsulotlar bor edi, shuning uchun tahlil natijalari benzinni ko‘rsatyapti, — tushuntira boshladi Yoongi. — Lekin yong‘inni keltirib chiqargan asl sabab u yerda qazib olingan yoki yashirilgan boshqa bir moddada. Biz suvni yoqib yubora oladigan o‘sha moddani topishimiz kerak.

Seung

Seung stol ustidagi oq kukunli idishni ko‘rsatdi. Bo‘limdagi barcha xodimlar uning atrofiga to‘planishdi.

— Qarang, bu magniy oksidi, dedi Seung jiddiy ohangda.

— Demak, bu magniyning yongan qoldiqlari ekan-da? — deb so‘radi Taehyung.

— Hozir tushuntirib beraman. Ba’zi metallar kislorod yoki suv bilan reaksiyaga kirishganda dahshatli portlashlarni keltirib chiqaradi. Magniy — portlash xavfi yuqori bo‘lgan eng xavfli vositalardan biri.

Yoongi va Seung himoya ko‘zoynaklarini taqishdi. Seung ehtiyotkorlik bilan magniy kukunini qo‘liga oldi.

— Magniy juda xavfli, — deb qo‘shib qo‘ydi Yoongi. — Birgina turtki yoki yuqori namlik uni bir soniyada alangalashga majbur qiladi.

Seung kukunni kichik kimyoviy idishga soldi.

— Uni barqaror holatda ushlab turish uchun boshqa bir modda bilan aralashtirish kerak, — dedi Yoongi.

— Bu — kumush nitrati Seung shaffof suyuqlikni ko‘rsatdi. — U yetarlicha zaharli va teriga tegishi xavfli hisoblanadi.

Seung magniy kukunini kumush nitrati bilan aralashtirdi. Xonadagilar nafaslarini yutib kuzatishardi.

— Endi unga bor-yo‘g‘i bir tomchi suv qo‘shaman.

Seung pipetka yordamida aralashmaga bir tomchi suv tomizdi. Shu zahoti idishdan shiddatli olov va oppoq quyuq tutun otilib chiqdi. Hamma hayratdan ortiga tisarildi. Seung maxsus qopqoq bilan olovni o‘chirdi.

— Kumush nitrati suvda eriganda magniy nitrati hosil bo‘ladi, — deb tushuntirdi Seung. Shuning uchun u suv bilan tegishi bilanoq portlashga sabab bo‘ladi. Yoongi aynan mana shu jarayonga, ya’ni suvning yonishiga guvoh bo‘lgan.

Seojun hayratini yashirolmay o‘rnidan turib qarsak chalib yubordi.

— Bas qil, joyingga o‘tir — dedi Wansu uning poyiga urib.

Taehyungning nigohi o‘zgardi. U endi masalaga professional nuqtai nazardan qaray boshladi.

— Buni sudda dalil sifatida ishlata olamizmi? — so‘radi u.

— Uni ochiqchasiga sotib olsa bo‘ladimi? — deb so‘radi Jisung.

Yo‘q, — javob berdi Yoongi. Yengil yonuvchan metallar bojxonadan ochiq o‘tmaydi.

— Demak, qotil uni katta miqdorda qora bozordan olganmi? — Taehyung qoshlarini chimirdi.

— Magniy kukuni tibbiyotda dori sifatida ishlatiladi, kumush nitrati esa mikrobga qarshi vosita, — Yoongi Taehyungga qaradi. — Agar qotil Doktor bo‘lsa, u bu moddalarni hech qanday shubhasiz qo‘lga kirita oladi.

Taehyung stolni barmoqlari bilan chertdi.

— Bu faqat yordamchi dalil.

Nima? — Yoongining jahli chiqdi.

— Menga gumondor o‘sha moddalarni aynan sotib olganini isbotlovchi chek, video yoki yetkazib berish hujjatlari kerak. Bizga rad etib bo‘lmaydigan fakt kerak.

Sujin o‘z xonasidan hayajon bilan yugurib chiqdi.

— Topdim Kapitanning uyi yonidagi yashirin videokameradagi yozuvlarni topdim.

Hamma Sujinning xonasiga yopirilib kirdi. Monitor ekranidagi tasvir soniya sayin aniqlashib borardi. Sujin barmoqlari bilan klaviaturani tez-tez bosib, tasvirni kattalashtirdi. Ekranda qora kiyimli, bir kishi namoyon bo‘ldi — bu shubhasiz Kim Namjoon edi.

— Nihoyat, qo‘lga tushding, — deb pichirladi Yoongi tishlarini g‘ichirlatib.

Soniya o‘tmay, politsiya mahkamasi hovlisida sirenlar sadosi yangradi. Bir nechta politsiya mashinalari shiddat bilan Saryon shifoxonasi tomon yo‘l oldi. Shifoxona darvozasi oldida mashinalar g‘iyqillab to‘xtadi. Taehyung mashinadan otilib tushib, bino ichiga yugurdi. Uning ortidan Jisung, Wansu va qurollangan maxsus guruh xodimlari ergashishdi.

— Birinchi guruh shifoxonaning barcha chiqish yo‘llarini yopsin Ikkinchi guruh avtoturargohni tekshirsin — deb buyruq berdi Taehyung shiddat bilan.

Shu vaqtda Yoongining mashinasi Namjoonning uyi yaqinida to‘xtadi. Yoongi, Seojun va Seung mashinadan tushib, ehtiyotkorlik bilan binoga kirib ketishdi.

Namjoon o‘z xonasidan xotirjamlik bilan chiqib kelganida, uni Taehyung, Wansu va Jisung qurollangan holda kutib turishardi.

— Doktor Kim Namjoon? — so‘radi Taehyung nigohini uzmay.

— Ha, eshitaman, — dedi Namjoon zarracha ham hayajonlanmay.

— Men sizni hibsga olishga keldim. Siz ikki kishini vahshiylarcha o‘ldirishda gumon qilinyapsiz. Sukut saqlash va advokat yollash huquqiga egasiz, — Taehyung uning qo‘llariga kishan taqmoqchi bo‘ldi.

Namjoon to‘xtadi va soatiga qaradi.

— Biroz kutib turing. Mening juda og‘ir ahvoldagi bemorim bor. Muolaja uchun bir soat, uni olib kelishga bir soat vaqt ketadi. U uch soatdan ortiq bardosh bera olmaydi. Agar men hozir ketmasam, u o‘ladi. Inson hayotini qadrlasangiz, menga vaqt bering.

— Mayli, — dedi Taehyung nihoyat. — Faqat uch soat. Undan ortiq emas.

Yoongi uyning o‘rtasida turib, Namjoonning har bir qadami va harakatini xayolan tahlil qilardi. Bu yerda nimadir noto‘g‘ri edi.

— E’tiborli bo‘ling — buyurdi u sheriklariga.

Seojun burchakdagi qutilardan birini ochib titkilay boshladi. Seung esa yozuv stoli tortmalarini birma-bir ko‘zdan kechirdi. Har bir tortma tartib bilan taxlangan, ammo g‘alati darajada kimsasiz edi.

— Bu yerda faqat uyqu dorilari bor ekan, — dedi Seung dorilar qutisiga ishora qilib.

Boshqa xonadan Wanmu chiqib keldi. Uning yuzi ma’yus, qo‘lidagi detektorlar hech qanday signal bermagan edi.

— Hamma yerni qidirdik, lekin topa olmadik, — dedi Wanmu boshini chayqab.

— Hech narsa yo‘qmi? Na bir modda, na bir ashyoviy dalil? — Yoongining ovozi asabiy jarangladi.

— Hech narsa. Qon izlari ham, kimyoviy moddalar ham yo‘q. Uy xuddi operatsiya xonasidek top toza.

Yoongi Seungning yoniga kelib, atrofga sinchiklab nazar tashladi.

— Nimadir topdingizmi? —

Dorilari juda ko‘p ekan... — dedi Seung o‘ychan.

— Qanday dori?

— Faqat uyqu dorilari. Bilasizmi, Yoongi, menimcha u bu uyda yashamaydi.

— Nega bunday deysiz?

— Bu yerda hayot alomati yo‘q, — tushuntirdi Seung devorlarga qarab. — Bu yer kimdir yashaydigan uyga emas, ko‘proq mehmonxonaga o‘xshaydi. Shunchaki uxlash uchun keladigan joy.

Seojun burchakda turgan, matoga o‘ralgan va devorga suyab qo‘yilgan katta bir narsaga yaqinlashdi.

— Yoongi, balki buni olarmiz? Ko‘rib qo‘yish zarar qilmaydi.

— Nima u? — Yoongi uning yoniga keldi.

— Suratga o‘xshaydi.

Seung ehtiyotkorlik bilan matoning bir chetini ochib ko‘rdi. Tasvirning bir qismi ko‘rinishi bilan uning yuzi oqarib ketdi. U qo‘rquv va hayrat aralash nigoh bilan Yoongiga qaradi.

— Nima ekan? — Yoongi sabrsizlik bilan so‘radi.

— Hech narsa... — Seung matoni qayta yopishga urindi.

— Yo‘lni bo‘shating — Yoongi uni chetga surib, suratni tortib ochdi.

Surat butunlay namoyon bo‘ldi. Unda xira chiroq ostida, qorong‘u xona o‘rtasida stulga bog‘langan odam tasvirlangan edi. Bu Minseokning so‘nggi daqiqalarini aniq va tiniq aks ettirgan daxshatli manzara edi.

Yoongi suratga qarab qotib qoldi.

Intiqom Alangasi 5-Qism

2026-06-01T23:36:32.676Z

1996-yil, 9-iyul. Hanmion universiteti.
Tungi sukunatni laboratoriya eshigining g‘iyqillagan ovozi buzdi. Cha Hyonso o‘z xonasiga kirdi. U odatdagidek oppoq ish xalatini kiydi-yu, burchakda qandaydir g‘alati soya ko‘ringandek bo‘ldi. Hyonso hayron bo‘lib chiroqni yoqdi.

Xona burchagida ikkita ulkan gaz baloni turardi. To‘satdan chiroq o‘chib-yona boshladi, elektr simlarining qisqa tutashuvi laboratoriyani vahimali tusga keltirdi. Devorda esa chizilgan, olov purkayotgan Ximera surati namoyon bo‘ldi. Hyonso nima bo‘layotganini anglashga ulgurmay, laboratoriya dahshatli portlashdan havoga uchdi.

Hozirgi vaqt. Politsiya mahkamasi majlislar xonasi.

Xonada asabiy muhit hukmron edi. Politsiya xodimlari bir-birlariga pichirlab, so‘nggi voqealarni muhokama qilishardi.

— Eshitdinglarmi? Bu safargi portlash ham o‘sha Ximera ishiga juda o‘xshash emish, — dedi xodimlardan biri.

— Nima, uni ham tiriklayin yoqishganmi? — so‘radi ikkinchisi daxshatga tushib.

— Ximera deganingiz nima o‘zi? — deb so‘radi yoshroq xodim hayron bo‘lib.

Tajribaliroq xodim unga tushuntira ketdi.

— Machxonda 30 yil avval ketma-ket portlashlar sodir bo‘lgan. O‘shanda ham hamma narsa sirli edi. Hozir butun shahar shu haqida gapiryapti.

— O‘sha ish sababli qancha odam ishdan haydalib ketgan edi. Vaziyat juda jiddiy. Bechora Minseok, nafaqaga chiqishiga oz qolganda omadi kelmabdi...
Eshik shiddat bilan ochilib, Sen Gwan kirib keldi. Xonadagi shivir-shivirlar to‘xtadi. Hamma o‘rnidan turib, bosh egdi.

— Xush kelibsiz, janob Chan.

Sen Gwan joyiga o‘tirar ekan, devordagi televizorda hamon Minseokning o‘limi haqidagi yangiliklar aylanayotganiga ko‘zi tushdi.

Bu la’natini o‘chiringlar — deb baqirdi u g‘azab bilan.

Televizor o‘chirildi. Sen Gwan stolni qattiq mushtladi.

— Bu — Min Minseok U 30 yil umrini jang maydonida o‘tkazgan zobit va kapitan edi Sizlar-chi? U o‘lim bilan yuzma-yuz kelgan lahzalarda nima bilan band edingiz?

Xodimlar aybdordek yerga qarashdi. Oraga noqulay sukunat cho‘kdi.

— Janob, odamlar buni haddan tashqari jiddiy qabul qilishmoqda, — dedi xodimlardan biri ehtiyotkorlik bilan. — Balki buni shunchaki baxtsiz hodisa deb e’lon qilarmiz?

Jurnalistlar ahmoq emas, — deb e’tiroz bildirdi boshqasi. Ular allaqachon Ximera haqida shov-shuv ko‘tarishni boshlashdi.

Sen Gwan ko‘zlari qisilib, savol berdi.

— Ximera? Bu haqida yana kim gapiryapti?

— Voqealar o‘rtasidagi o‘xshashlik juda katta, shuning uchun hammani eski xotiralar qiynayapti, — deb javob berishdi unga. — Jurnalistlar esa reyting uchun har doim o‘tmish bilan bog‘liqlik qidirishadi.

Sen Gwan

— Lekin bunga ancha vaqt bo‘lgan, bu haqida o‘ylashning nima keragi bor? — dedi u qat’iyat bilan. — Jinoyatchi allaqachon o‘lgan.

Bir yosh xodim ehtiyotkorlik bilan gapga aralashdi.

— Janob, uni to‘laqonli jinoyatchi deb bo‘lmasa kerak... Chunki u sudgacha yetib bormay, tergov vaqtida vafot etgan-ku?

Sen Gwan unga shunday sovuq va vahimali tikildiki, xodimning nafasi ichiga tushib ketdi. U darhol gapini o‘zgartirishga majbur bo‘ldi.

— Ha... albatta, u aybdor edi. Shubhaga o‘rin yo‘q.

Sen Gwan stolga tayanib, xonadagilarga bir-bir nazar tashladi.

— Kapitan Min nafaqaga chiqishiga bor-yo‘g‘i ikki hafta qolganda fojiali tarzda vafot etdi. Sizlarning vazifangiz — aybdorni topish Favqulodda tezkor guruhni chaqiring va barcha gumondorlarni darhol hibsga oling. Uni topmaguningizcha dam olishni xayolingizga ham keltirmang Tushunarlimi? — deb baqirdi u.

Shifoxona. Ekspertiza xonasi. Ekspert shifokor Minseokning portlash va olovdan qoraygan kiyimlarini ehtiyotkorlik bilan yechishga urinardi. U qaychi bilan kamarni qirqmoqchi bo‘lganida, asbob qattiq, metal narsaga tegdi.

— Bu nima? — shifokor qoshlarini chimirdi. — Hamshira, qisqichni bering.

Hamshira uzatgan qisqich yordamida shifokor Minseokning kamari ostiga, yashirilgan narsani sug‘urib oldi. Bu — ustida Ximera surati tushirilgan yondirgich edi.

Chonsan politsiya mahkamasi.

Bo‘limga baland bo‘yli, nigohlari o‘tkir va sovuqqon bir yigit kirib keldi. Bu — Kim Taehyung edi. Uning qadamlari o‘ziga ishonchidan darak berardi. Sen Gwanning yordamchisi yangi kelgan xodimning shaxsiy hujjatlarini uning stoliga qo‘ydi.

— Kim bu? — so‘radi Sen Gwan papkani ochar ekan.

Kim Taehyung, — deb javob berdi yordamchi. — Tergov byurosida ishlagan. O‘ta aqlli, detallarga e’tiborli va murakkab ishlarni yechishda usta.

— Agar shunchalik aqlli bo‘lsa, nega haligacha lavozimi oshirilmagan? — Sen Gwan shubha bilan so‘radi.

Yordamchi biroz ikkilanib javob qaytardi.

— Chunki u juda qaysar. Hech qachon o‘z so‘zidan qaytmaydi va rahbariyatning noqonuniy buyruqlariga bo‘ysunmaydi. Shu sababli yuqori lavozimdagi rahbarlar uni unchalik xush ko‘rishmaydi.

Kim Taehyung

Kim Taehyung 35 yoshda Kapitan U Yoongi, Jisung Wansu va Seojun kabi tergovchilarning bevosita rahbari hisoblanadi.
U tizim va qonun-qoidalarga qat’iy amal qiladi, shuning uchun Yoongining ba’zan qoidalardan tashqari ish tutishlari uni tez-tez g‘azablantiradi.

Taehyung Sen Gwanning xonasiga dadil qadamlar bilan kirdi. Sen Gwan uning shaxsiy hujjatlaridan ko‘z uzmay, ma’lumotlarni ovoz chiqarib o‘qiy boshladi.

— Shilla oliy maktabini tamomlagan... — Sen Gwan boshini ko‘tarib Taehyungga qaradi. — Shillada o‘qiganmisan?

— Ha, shunday, — deb qisqa javob berdi Taehyung.

— Dadang Chelanamdoda ishlaganmi?

— U yerda ma’muriyatda ishlagan.

— Erta vafot etgan ekan...

— Ha, jigar sirrozi tufayli, — Taehyungning ovozida hech qanday his-tuyg‘u sezilmadi, u faqat faktlarni gapirardi.

Sen Gwan hujjatlarni chetga surib, stuliga suyandi.

— Oilang Seuldan emas, bu yerga yolg‘iz keldingmi?

— Ha.

— Tushunarli. Qayerdan kelganingning ahamiyati yo‘q, maktab va olgan tarbiyang muhimroq. Men ham o‘z vaqtida maktab klublariga borardim... — Sen Gwan biroz jim qolib, davom etdi — Tergov guruhida birinchi marta ishlashingmi?

— Yo‘q, men avval ham tergov guruhlarida faoliyat yuritganman, — dedi Taehyung o‘ziga ishonch bilan.

— Senga yoqdimi?

— Juda yoqdi.

Sen Gwan jilmaydi.

— Buni faqat yosh va g‘ayratli bo‘lganing uchun aytyapman. Politsiya nufuzi uchun kim javobgar ekanini bilasanmi? Qamoqdan qochgan qotillarni eslaysanmi? O‘shanda butun rahbariyat iste’foga chiqishiga to‘g‘ri kelgan edi. Hozirgi ish esa undan ham shov-shuvli. Kapitanni o‘g‘irlab ketib, vahshiylarcha o‘ldirishdi. Matbuot esa buni boshqa eski jinoyatlar bilan bog‘lamoqda. Ular bundan katta shov-shuvli hikoya yasamoqchi. Shuning uchun tezroq harakat qilishimiz kerak.

Taehyung uning ko‘zlariga qarab, qat’iy ohangda javob berdi — Men buni albatta aniqlayman.

Sen Gwan o‘rnidan turib, Taehyungning yelkasiga qo‘l qo‘ydi.

— Juda yaxshi. Senga ishonish mumkin deb umid qilaman. Biz sen bilan yaxshi ishlaymiz. Axir, lavoziming oshishini, yuqoriga ko‘tarilishni xohlaysan-ku, to‘g‘rimi?

— Siz haqsiz, janob, — dedi Taehyung.

Yoongi

Politsiya bo‘limida muhit har qachongidan ham tarang edi. Yoongi kirib kelganida, notanish bir yigit uning stolidagi hujjatlarni xotirjamlik bilan yig‘ib, qutiga solayotganini ko‘rdi.

— Bu yerda nimalar bo‘lyapti? — Yoongi Jisungning yoniga kelib, hayron bo‘lib so‘radi.

Taehyung boshini ko‘tarmay javob berdi.

— Ikkinchi bo‘limning barcha materiallari endi tergov bo‘limiga tegishli. Kompyuterlaringizdagi ma’lumotlarni ertaga topshirasiz.

Yoongi uning yoniga shiddat bilan keldi — Sen kimsan o‘zi?

— Bosh prokuraturadan kelgan kapitan Kim Taehyung, — dedi Jisung vaziyatni yumshatishga urinib.

Taehyung Yoongining ko‘zlariga qaradi.

— Endi salomlashsak ham bo‘ladi. Ikkinchi bo‘limning barcha ishlari bizga o‘tkazildi. Endi bizga hisobot berasiz va qo‘lingizdagi bor ma’lumotni men bilan bo‘lishasiz.

— Nega? — Yoongining ovozi balandladi.

Detektiv Min... — Nega ishni olayotganimizni bilmoqchimisan? Chunki qurbon — sening otang. Bundan tashqari, jinoyat sodir bo‘lgan vaqtda sen aynan o‘sha yerda bo‘lgansan. U yerda nima qilganingni aniqlashimiz kerak. Hammasini hisobotda yoz va majlisda bizga tushuntirib ber.

Yoongi g‘azab bilan Taehyungning qo‘lidagi hujjatni tortib oldi.

— Ishni topshirmayman Qotilni o‘zim topaman. Bu ish meniki.
Wansu Yoongini chetga turtib yubordi.

— Nimalar qilyapsan, aqldan ozdingmi? Uni bu yerga qotilni topish uchun yuborishgan.

— Ishni qoldir va bu yerdan ket — Yoongi Taehyungga qarab baqirdi.

Jisung ham aralashdi — Yoongi, qoidani unutdingmi?

Wansu esa olovga moy sepdi — Bosh prokuraturaning qarorini muhokama qilishga qanday hadding sig‘di? Shunchaki u aytgan ishni qil.

Taehyung Yoongiga yaqinlashdi, uning nigohi muzdek sovuq edi.

— Detektiv Min, qotilni o‘zing topmoqchimisan? Nega, qurbon otang bo‘lgani uchunmi yoki vijdoning qiynalayotgani uchunmi? Mayli, bu tushunarli. Lekin tergovda hissiyotlar senga yordam bera olmaydi.

Taehyung xodimlarga qisqa buyruq berdi — Hammasini olib ketinglar — va xonadan chiqib ketdi.

Yoongi yo‘lakda ketayotganida, shifoxona eksperti uning yo‘lini to‘sdi Yoongi, bu juda muhim, — u burchakka o‘tib, qo‘lidagi yondirgichni Yoongiga uzatdi. — Bu Minseokning yonidan chiqdi. Lekin... bu yondirgich dadangniki emas shekilli. Kimdir uni ataylab tashlab qo‘yganga o‘xshaydi. Qo‘limda bor narsa faqat shu, boshqa yordam bera olmayman.

Yoongi yondirgichdagi Ximera tasviriga qarab, tishlarini g‘ichirlatdi.

— O‘ylashimcha, dadam mendan nimanidir yashirgan. Ximera haqida nima deb o‘ylaysiz? Balki nimadir bilarsiz? Axir siz dadam bilan yaqin do‘st edingiz-ku?

Doktor chuqur uf tortdi va uzoqlarga tikildi.

— Bilmayman, Yoongi. To‘g‘ri, biz yaqin edik. Lekin xotinim doim aytadi Hatto birga yashasang ham, insonning ichidagi fikrlarini oxirigacha bila olmaysan deb. Dadang yaxshi odam edi, u jannatga ketdi.

Dafn marosimi Qabriston politsiya xodimlari bilan to‘lgan, hamma motam libosida edi. Seung ham chetda, ma’yus qiyofada turardi. Hamkasblari birin-ketin Minseokning surati poyiga oq gullar qo‘yib, so‘nggi hurmatni bajo keltirishdi. Yoongi otasining surati qarshisida uzoq turib qoldi va so‘nggi bor chuqur ta’zim qildi.

— Tayyorlaning — degan qat’iy buyruq yangradi O‘t och.

Politsiyachilar bir vaqtda osmonga qarata o‘q uzishdi. O‘q ovozlari go‘yo osmonni yirtib yuborgandek bo‘ldi. Marosim yakunlangach, Yoongi darvoza tomon yurdi. Seung uni tashqarida kutib turgan edi, lekin Yoongi hech kimni ko‘rmaydigan holatda emas edi — u Seungning yonidan uni koʻrmay o‘tib ketdi. Seung esa uning ortidan achinish bilan qarab qoldi.

Tergov xonasi.

Jisung stol ortida o‘tirib, Yoongini savolga tutardi.

— Demak, seningcha, suv yongan shundaymi?

— Ha, necha marta so‘raysan? — Yoongining ovozi bo‘g‘iq va asabiy edi.

— Balki u suv emas, boshqa suyuqlikdir? — Bu oddiy suv edi Men o‘z ko‘zim bilan ko‘rdim.

Oyna ortidagi kuzatuv xonasida Seojun, Wansu va Taehyung suhbatni eshitib turishardi.

— U aqldan ozganga o‘xshaydi, — dedi Wansu ensasi qotib. — Bu shunchaki yolg‘on. Suv qanday yonishi mumkin?

— Unday emas, — Seojun e’tiroz bildirdi.

— Sen qayerdan bilasan? — U bilan anchadan beri birga ishlayman. Sen ham uni taniysan-ku, Wansu. Yoongi har qanday vaziyatda ham yolg‘on gapirmaydi.

— Yoongi unday, Yoongi bunday... Nima, sen uning muxlisimisan? — Wansu kinoya bilan kuldi.

Ekspertiza laboratoriyasi.

Taehyung laboratoriyaga kirdi. U yerda kimyoviy tahlillar bilan band bo‘lgan Wanmu hayrat ichida edi — Bu haqiqatan ham suv, — dedi Wanmu boshini chayqab.

Taehyung to‘xtab qoldi — Nima?

— Tafsilotlarini hali to‘liq tushuntirib berolmayman, — davom etdi Wanmu hujjatlarga ishora qilib. — Lekin quvurlarda, voqea joyidagi namunalarda faqat suv bor. Boshqa hech qanday yonuvchi modda aralashmagan.

— Qanaqasiga suv yonishi mumkin? — Taehyungning ovozida ilk bor hayrat sezildi.

— Bilmayman, kapitan. O‘z faoliyatim davomida hali bunaqasini ko‘rmaganman.

Seung

Taehyung laboratoriyada turib, o‘z taxminini ilgari surdi — Balki bu gazdir? Avvalgi holatlarda kislorod miqdori oshgani haqida aytishgan edi.

Wanmu boshini chayqadi va mikroskop ostidagi namunalarga ishora qildi.

— Bu safar vaziyat butunlay boshqacha. Gaz va kislorod havodan og‘ir, shuning uchun ular odatda pastda to‘planadi. Ammo bu holatda olov go‘yo suv yuzasiga sepib yuborilgandek sochilgan va pastdan tepaga yo‘nalgan. Demak, olov to‘g‘ridan-to‘g‘ri yoyilgan, portlash emas, balki shiddatli yonish sodir bo‘lgan.

Hanmion universiteti.

Seung o‘z ma’ruzasini tugatib, auditoriyadan chiqdi. Binoning chiqish qismida Yoongi uni kutib turardi. Ular, to‘g‘ri jinoyat sodir bo‘lgan tashlandiq binoga yo‘l olishdi.

Seung ehtiyotkorlik bilan Minseok hayotining so‘nggi daqiqalarini o‘tkazgan o‘sha mudhish stul yoniga keldi. Atrof qoraygan, devorlarda hamon o‘sha daxshatli issiqlik hidi o‘rnashib qolgandi. U yuqoridagi devorga bitilgan yozuvga tikildi.

— Dies Irae, — dedi Seung past ovozda — Bu nima degani? — Yoongi uning yoniga keldi.

— Lotinchada Qiyomat kuni yoki G‘azab kuni degani. Bu so‘nggi hukm haqidagi qadimiy gimnning ilk so‘zlari. Uni ba’zi joylarda marhumlar uchun kuylashadi.

So‘nggi hukm... — Yoongi bu so‘zlarni og‘ir pichirladi.

— Qiyomat kunining o‘ziga xos ahamiyati bor, — davom etdi Seung — Bu kunda begunohlar hayotga qaytadi, aybdorlar esa o‘limga mahkum etiladi.

— Ahmoqlik — Yoongi g‘azab bilan devorga musht urdi. — Injildagi qiyomat so‘zlari-yu, grek afsonasidagi maxluq... Bularning nima aloqasi bor?

— Qiyomat kuni Arxangel Mixail kelib, odamlarning yuragini taroziga qo‘yadi, — U gunohkorlarni topib, ularni olovga tashlaydi. Yoongi, agar Kapitan Min aybdor deb topilgan bo‘lsa, gap qanday gunoh haqida ketyapti? Bu sizga nimanidir eslatmayaptimi?

Yoongi javob bermadi. Otasining sirlari, va o‘sha yondirgich uning xayolida keld. U ortiq chiday olmay, xonadan otilib tashqariga chiqdi.

Yoongi

Yoongi tashqaridagi sovuq havoni o‘pka-o‘pkasiga yutib, yoʻlning o‘rtasida to‘xtadi. Seung uning ortidan yetib kelib, so‘radi.

— Yaxshimisiz?

Yoongi achchiq istehzo bilan ortiga o‘girildi — Bu qanday savol bo‘ldi?

— Yaxshi uxlayapsizmi, demoqchiman.

— Men dadamni yo‘qotdim, Seung — Yoongining ovozi titrab ketdi. — Qotil esa hali ham ozodlikda yuribdi. Shunday vaziyatda qanday qilib yaxshi uxlashim mumkin? Nima, mendan xavotir olyapsizmi?

— Ha, biroz, — dedi Seung uning ko‘zlariga qarab.

Yoongi nigohini olib qochdi — Yordamingiz uchun rahmat, endi ketishimiz kerak, — u oldinga yurmoqchi bo‘ldi, lekin Seung uni to‘xtatdi.

— Yaxshi uxlamayotganingiz ko‘rinib turibdi. Agar menga aytishni istamasangiz ham, baribir kimgadir ichingizdagini aytishingiz kerak. Portlab ketasiz, Yoongi.

Yoongi to‘xtadi. Uning ichidagi barcha g‘azab va og‘riq bir nuqtaga yig‘ildi.

— Men charchadim Menga hammasi ayon bo‘lgan jinoyatchiga qaragandek qarashni bas qiling Siz hatto men nima haqida o‘ylayotganimni ham bilmaysiz. Ba’zi insonlar hatto o‘z oila a’zolarining harakatlarini ham taxmin qila olishmaydi... Agar kimgadir haqiqatni aytsangiz, u ham sizga xuddi shunday javob qaytaradi degani emas. Insonlar shunday, siz buni tushunmaysiz.
Yoongi shunday dedi-yu, Seungni yolg‘iz qoldirib u yerdan uzoqlashdi. Seung esa uning achchiq gaplaridan xafa bo‘lish o‘rniga, ortidan qarab mayin jilmaydi. Bu boshqa gap... Nihoyat hislarini tashqariga chiqardi, deb qo‘ydi u ichida.

Yoongi nariroqdagi eski skameykaga borib o‘tirdi. Oradan biroz o‘tgach, Seung ham kelib, uning yonidan joy oldi. Bir muddat ikkalasi ham jim o‘tirishdi.

— Ximera ishini Kapitan Min olib borganmi? — so‘radi Seung ohista.

Yoongi chuqur xo‘rsindi — Dadam bu haqida menga hech qachon aytmagan. Nega yashirgan bo‘lishi mumkin? Menga aytishi kerak edi... Men dadamga hamisha ishonardim, lekin u menga ishonmas ekan.

— Balki u sizga ishonmagani uchun emas, aksincha, sizni himoya qilish uchun yashirgandir?

Yoongi boshini egib, qo‘llarini bir-biriga ishqaladi — Seung, bilasizmi... hozir o‘zimdan juda jahlim chiqyapti. Hammasiga men aybdorman. Dadamning yoniga yugurib bormay, faqat yordam chaqirib qichqirganimda, balki u o‘lmagan bo‘lardi. Shunchaki qo‘ng‘iroq qilishim kerak edi... Nega o‘sha lahzada bu haqida o‘ylamadim?

Seungning uyi.

Tungi sukunatda faqat kompyuter klaviaturasining shitirlashi eshitilardi. Seung ekranga tikilgancha, bir-biriga bog‘lanmagan tushunchalarni tizimga solishga urinardi. U Ximera, 1996-yil, Koreya, kislorod, suv kimyo deb yozib qoʻydi.

Politsiya bo‘limi.

Yoongi monitorga Son Vangining portlab ketgan mashinasi tasvirini chiqardi. Xonadagilarning nigohi ekranga mixlandi.

— O‘sha qotilmi? — so‘radi Taehyung sovuqqonlik bilan.

— Demak, bu seriyali qotillik ekan-da? — Wansuning ovozida xavotir sezildi.

Yoongi ko‘rsatkich tayoqchasi bilan sanalarga ishora qildi.

— Son Vangining mashinasi 13-sanada portlagan. 18-sanada ko‘p qavatli binoda yong‘in chiqdi. 23-sanada esa dadam... Bu uchta jinoyatning dinamikasi va uslubi bir-biriga juda o‘xshash.

— Lekin o‘ldirish usullari har xil-ku? — e’tiroz bildirdi Jisung.

To‘g‘ri, — Yoongi unga o‘girildi. Ammo qotil har safar o‘z imzosini qoldirgan.

Taehyung qoshlarini chimirdi — Qanday imzo?

Yoongi cho‘ntagidan matoga o‘ralgan ikkita yondirgichni chiqardi va stol ustiga, qo‘ydi. Sujin hayratdan og‘zi ochilib, yondirgichlarni qo‘liga oldi.

— Nima? Bular... bular bir xil-ku.

— Bu yondirgichlarni Fransiyaning Luvr kompaniyasi 1995-yilda chiqargan, — tushuntira boshladi Yoongi. — Bu Ximera maxsus kolleksiyasi bo‘lib, faqat shaxsiy buyurtma asosida tayyorlangan. Koreyada bunaqa yondirgich sanoqli odamlarda bor, xolos.

— Juda qimmat bo‘lsa kerak-a? — Sujin yondirgichni aylantirib ko‘rarkan, so‘radi.

— Balki ming dollar turar? — taxmin qildi Jisung.

— Nima? Ming dollar? — Wansu ko‘zlarini katta-katta ochdi.

Taehyung ikkinchi yondirgichni qo‘liga olib, uni sinchiklab ko‘zdan kechirdi.

— Bir daqiqa... Mana bunisi Son Vangining mashinasidan chiqqan dedingmi? Nega u dalillar ro‘yxatida qayd etilmagan? — Taehyungning nigohi Yoongiga qadaldi.

— Uni dadamning ish stoli tortmasidan topdim, Dadam uni ro‘yxatga olishni unutgan bo‘lishi mumkin, lekin u jinoyat joyidan topilgani aniq.

— Bu degani, dalillarni saqlash va rasmiylashtirish qonuni allaqachon buzilgan — Taehyungning ovozi keskinlashdi. — Bunday ashyoviy dalil sudda o‘tmaydi.

Yoongi unga yaqin keldi, ko‘zlarida intiqom olovi yonardi — Sudda o‘tmasligi mumkin, lekin qidiruvda foydalanishimiz mumkinku.

Qanday qilib?

Jinoyatchining o‘ziga xos imzosi sifatida.

Wansu yondirgichni yuziga yaqin keltirib, uning ustidagi murakkab naqshga tikildi — Unga nima chizilgan o‘zi?Ximera, dedi Yoongi Grek afsonalaridagi arslon boshli, echki tanali va dumining o‘rnida ilon bo‘lgan olov purkaydigan maxluq.

Yoongi doskaga 1996-yildagi va hozirgi jinoyat joylari tasvirlangan suratlarni ketma-ket yopishtira boshladi.

— 96-yildagi portlashlar oqibatida uch kishi fojiali vafot etgan. Bu Ximeraning ishi edi — shafqatsiz qotilliklar orqali o‘z afsonasini yaratgan shaxs. U birinchi rasmni ko‘rsatdi. Bu Son Vangi jurnalist. U o‘z vaqtida Ximera haqida shov-shuvli maqolalar yozgan.

U ikkinchi rasmni oldi.

— Bu ikkinchi portlash. Bu yerda ham o‘sha imzo. Va uchinchi rasm... — Yoongining ovozi biroz titradi, bu uchinchi jinoyat joyi. Bu qurbonlarning barchasi 30 yil avvalgi voqealar bilan bevosita aloqador. Ximera ishini o‘shanda dadam olib borgan edi. 18-sanadagi xabarni tekshiring.

Taehyung stol ustidagi hisobotni qo‘liga oldi — Senil-don, 416-bino...

— Kapitanni yo‘q qilish uchun yuborilganmi? — so‘radi Jisung hayron bo‘lib.

— Ha, — tasdiqladi Yoongi. — Birinchi va ikkinchi marta uddalay olmagani uchun, uchinchi martada bor kuchini ishga soldi.

Taehyung Yoongiga qaradi — Shunda, sen 30 yil avvalgi qotil tirik va u qaytib keldi demoqchimisan?

— U nega jurnalist va kapitanni o‘ldirdi? — Sujin tushunolmay savol berdi.

— Balki ulardan xafa bo‘lgandir, qandaydir adolatsizlik uchun o‘ch olayotgandir, — dedi Seojun o‘ychan.

— To‘xtanglar, o‘sha qotilni ozod qilishganmi? — Wansu gapga aralashdi.

— U allaqachon o‘lgan, — deb javob berdi Jisung qisqa qilib.

Nega? Qachon? — 30 yil avval, tergov vaqtida u o‘z joniga qasd qilgan.

Xonada sovuq shamol esgandek bo‘ldi. Wansuning rangi oqarib ketdi.

Sujin: Rostdanmi? Unda... qotil arvohmi? — Bema’nilikni bas qiling Taehyung baqirib yubordi va stolga urdi. Yoongi, ishni qiyinlashtirma. Biz ochishimiz kerak bo‘lgan jinoyat yaqinda sodir bo‘ldi. Kapitanni o‘ldirishdi, bu — davlat miqyosidagi shov-shuvli ish. Agar biz hozir Ximerani eslasak, matbuotda qanday vahima ko‘tarilishini bilasanmi?

Yoongi Taehyungga yaqinlashdi — Sen mas’uliyatdan qochyapsan. Muammoga duch kelishdan, o‘tmishning chirkin sirlari ochilishidan qo‘rqyapsanmi? Seni tushunaman... Lekin vafot etgan odam bizning hamkasbimiz, jamoamiz a’zosi va mening dadam edi U endi yo‘q, sen esa shunchaki lavozimingni o‘ylayapsan.

— U bunday demadi, Yoongi... Jisung vaziyatni yumshatmoqchi bo‘ldi — Unda nima?

— Bas qil — Wansu Yoongini chetga tortdi — Biz sizdan yordam kutayotganimiz yo‘q, — dedi Seojun Taehyungga qarab. — Shunchaki, bizda bor ma’lumotlarni ko‘rib chiqishingizni so‘rayapmiz.

— Aqldan ozdingmi? — Wansu Seojunni turtib yubordi. — Prokuratura qaroriga e’tiroz bildirishga haqqing yo‘q.

Yoongi Taehyungning sovuq nigohiga qarab, so‘nggi so‘zini aytdi — Biz allaqachon bir odamdan shubhalanyapmiz.

Yoongi Namjoon haqida to‘plagan barcha shaxsiy ma’lumotlar, va Son Vangi bilan bog‘liqligini isbotlovchi qog‘ozlarni Taehyungning stoliga tashladi. Taehyung hujjatlarni shoshilmasdan varaqlab chiqdi.

— Faqat shumi? — so‘radi u.

— Tintuv o‘tkazish uchun order ber, — dedi Yoongi Yoki hech bo‘lmasa uning qo‘ng‘iroqlar ro‘yxatini olish uchun rasmiy ruxsat.

— Shu arzimas gumonlar bilan prokurorni ishontirish mumkin deb o‘ylaysanmi? — Taehyung istehzo bilan jilmaydi.

— Agar qidiruvni boshlasak, biror dalil topishimiz aniq U nimadir yashiryapti

— Bularning kapitan Minga nima aloqasi bor? — Taehyung o‘rnidan turdi. — Shunchaki u haqida unut, Yoongi.

— U Son Vangini tanimasligini aytib, bizga yolg‘on gapirdi Bu shubhali emasmi?

Taehyung Yoongining ro‘parasiga kelib to‘xtadi — Guvohlar ham, ham yolg‘on gapiradi. Mayli, sen haqsan deb tasavvur qilaylik. Bu seningcha Ximeraning davomimi? Ximera ishi 30 yil avval sodir bo‘lgan. O‘shanda sen shubhalanayotgan bu shifokor necha yoshda edi? Ehtimol, maktabda o‘qib yurgan kichkina bola bo‘lgandir.

Taehyung Yoongining yelkasiga qo‘lini qo‘ydi,

— Yoongi, Ximera haqida o‘ylashni bas qil. Bundan ham muhimroq narsalar bor. Kapitan 30 yil davomida tizimda ishlagan, uning dushmanlari ko‘p bo‘lishi aniq Shaxsiy adovatlarni tekshir O‘zingni bosib ol.

Taehyung shunday dedi-yu, xonadan chiqib ketdi. Yoongi g‘azabdan nima qilishni bilmay, qo‘l yuvish xonasiga kirdi. Muzdek suv bilan yuzini qayta-qayta yuvdi,

Tashqariga chiqqanida, Seojun bir ayol bilan gaplashayotganini ko‘rdi.

— Sizga nima kerak o‘zi? — so‘radi Seojun biroz shubhali ohangda.

— Men detektiv Min Yoongini qidiryapman, — dedi Heyon atrofga alanglab.

— U ketgan bo‘lsa kerak... Seojun gapini tugatmay, Yoongi uning ortida paydo bo‘ldi.

Seojun Yoongini ko‘rishi bilan qo‘lidagi yashirincha ichmoqchi bo‘lgan piva shishasini shoshilib ortiga yashirdi. Uning yuzi bir zumda o‘zgarib ketdi.

— Detektiv Min... — Heyon unga yuzlandi.

— Men... men ketishim kerak Seojun Yoongining nigohidan qochib, tez-tez yurib o‘tib ketdi. — Men unga hech narsa demadim Hech narsa.

Namjoon

Heyon Yoongi bilan baravar qadam tashlab, uning yuziga mo‘ltirab qaradi, ammo Yoongi go‘yo uni ko‘rmayotgandek shiddat bilan yo‘lida davom etdi. Heyon uning ortidan ergashdi.

— Qo‘ng‘iroqlarimga javob bermadingiz... — dedi Heyon hovliqib. U Yoongining yo‘lini to‘sib to‘xtatdi.

— Nima qilyapsan o‘zi? — Yoongining ovozi sovuq va keskin jarangladi.

— Xavotir olganim uchun keldim. Jarohat olmadingizmi? Sizni o‘sha yong‘in ichida qolgan deb o‘yladim.

— Gapir, bu safar senga nima kerak? — Yoongi uning ko‘zlariga nafrat bilan tikildi. Bilaman, bu sening ishing, shov-shuvli xabar qidirib kelgansan. Lekin biz hozir motamdamiz Nahotki odamlar hurmat degan narsani butunlay unutgan bo‘lsa?

— Men... — Heyon gapini boshlashga ulgurmay, Yoongi uni eshitishni ham istamay yonidan o‘tib, chiqib ketdi.

— Jurnalist sifatida kelmagan edim... — deb pichirlab qoldi Heyon uning ortidan ma’yus qarab.

Shu vaqtda Jisung va Wansu zamonaviy, qimmatbaho mashinaga o‘tirishdi.

— Yaxshi mashina ekan, — dedi Jisung hayratini yashirolmay. — Bizda qachon shunaqa mashina bo‘larkin-a?

— Xo‘mrayib o‘tirma, — dedi Wansu oynaga qarab o‘zini tartibga solarkan. — Hozir tashqaridan ko‘rgan odamlar bizni mashina o‘g‘risi deb o‘ylaydi.

— Meni debmi? — Yana kimni deb? Aslida men juda kelishgan yigitman, — Wansu mag‘rurlanib qo‘ydi.

Jisung: Bas qil Xotira kartasini ol.
Wansu ehtiyotkorlik bilan xotira kartasini chiqardi. Ular mashinadan tushib, biroz nariroqda kutib turgan mashina egasiga yuzlanishdi.

— Yordamingiz uchun rahmat. Bizga aynan shu fleshka kerak edi.

Ular ketishar ekan, biroz narida, qora mashina ichida Namjoon ularni diqqat bilan kuzatib o‘tirardi.