Kapalagim 🦋

2024-11-04T11:43:27.109Z

Park Liya 🤍🖤
______

Aslida ko'p narsaga ehtiyojim yo'q, faqat sen bo'l yetarli...🫴🤍

______

Jungkookning lablari orasidagi issiqlik sekin-asta Liyaning yuragini tezlashtirdi. Boshida ichki qarshilik qilganiga qaramay, uning qattiq va kuchli bag'rida o'zini zaifroq his qilardi. Jungkook uni erkin qo'ymasdi. Uning qo'llari hali ham uning belini qattiq ushlab turganida, oralaridagi masofa yo'qolayotgandi.

Liya uning kuchini, nazorat qilish istagini his qilar edi, ammo ichida kuchli kurash ham bor edi — bu qarshilik va joziba o'rtasidagi jang edi. Shunda Jungkook unga yaqinroq kelib, shivirlaydi: "Sen mening qoidalarimga bo'ysunishing kerak. O'zimga to'liq ergashtirish niyatidaman, kapalagim."

Liya o'zini kuchliroq tutishga harakat qilsa-da, Jungkookning himoyasiz, ammo nazoratchi harakatlari uni tobora qamrab oldi. Ammo Liya unga qarshi turishga harakat qiladi. "Men seni osonlikcha bo'ysunmayman, Jungkook. Sen mening kuchimni bilmayapsan," deydi u o'zining hammasi emasligini bildirgan holda.

Jungkook tabassum qiladi va: "Shunday bo'lsin, kapalagim. Sen meni yana-da ko'proq sinashni istayotgan ko'rinasan," deya pichirlab, o'zining niyatlarini yanada aniq ko'rsatadi

Jungkook Liyaning qattiq qarshiligini his qilganida, bu unga yangi zavq berayotgandi. Uning qattiq o'rab ushlashi bilan u o'zining kuchini yanada ko'rsatib, Liyaning hech qanday qarshiligini qabul qilmasligini bildirardi. Liya uning ko'zlariga chuqur tikilib, o'zini qutqarishga harakat qilgan bir paytda, Jungkookning yuzida esa g'alaba tabassumi paydo bo'ldi.

“Sen ko'proq kuchga ega ekaningni ko'rsatishni istayapsanmi?” deya shivirladi Jungkook, Liyaning sochlarini ohista orqasiga tashlab. U boshini pastga egib, lablarini yana Liyaning bo'yniga yaqinlashtirdi. Liya ko'zlarini yumib, yuragi urishini seza boshladi, ammo hech qanday narsa ayta olmadi. U ichki qarama-qarshiliklarni engishga urinib, o'zini undan uzoqlashishga majburlamoqchi edi.

“Men... Men bunga rozilik bermadim,” dedi Liya kuchli ohangda, ammo uning ovozida biroz titroq sezildi.

Jungkook uning qo'liga qarab, ozgina jilmaydi. "Menga hammasini gapirishing shart emas, kapalagim. Mening qo'limda hech narsadan qo'rqmasang bo'ladi," dedi u. Ammo bu so'zlar uni bo'shatishni emas, aksincha yanada qattiqroq ushlab turish niyatida edi.

Shu payt Jungkookning telefoniga qo'ng'iroq keldi. U qo'lini olib, qattiq ovoz bilan kimnidir so'roqqa tutar edi. Liyaning ko'zlarida yonayotgan kuchli qarash unga qarshilik qilish imkoniyatini bergandek bo'ldi. Jungkookning e’tibori o‘zgarayotganini sezgan Liya, o‘zining yon tarafga qadam tashlashga jur'at etar edi.

Yashirin bir his bilan u o'zini qutqarishning yo'lini topishga qaror qildi. Ammo bu o'yin yanada murakkab va tavakkal to'la ekanligini bilib turardi. Jungkook o'zining kuchli nazorati bilan uni birinchi marta bo'ysundirishga muvaffaq bo'ldi. Lekin bu faqat boshlanish edi...

Jungkook telefonda uzoq gaplashib bo'lgach, Liyaga tikilib qaradi. U o'zining hozirgina qilgan qattiq harakatidan biroz tiyilgandek tuyuldi, lekin baribir uning ichidagi kuchli energiya ko'zlarida yonardi. Liya uning qanchalik xavfli ekanligini his qilardi, lekin aynan shu xavf unga qiziqarli ko'rinayotgan edi.

“Sen menga hali ham qarshi turmoqchisanmi?” dedi Jungkook, ovozi salqin va sirli edi. Liya bir oz orqaga tisarilib, unga kuchli qarash bilan qaradi.

“Sen o‘ylaganchalik zaif emasman, Jungkook,” deya o‘zini o‘zgaruvchan ohang bilan ko‘rsatdi. U o‘zining ovozida barqarorlik va dadillikni topishga harakat qildi. Ammo Jungkookning ko‘zlari unga yaqinlashib kelayotganini sezganida, bu kuchli hislarni his qilishdan o'zini to'xtata olmadi.

Jungkook qadam tashlab yaqinlashdi va uning belidan ushlab, o‘ziga tortdi. “Sen meni hali tushunmagansan, kapalagim. Men sening fikrlaringni buzib, sen bilan birlashishni istayman. Bu bizning o‘zimizga tegishli dunyo,” deya sekin shivirladi u. Uning lablari yana Liyaning bo‘yniga yaqinlashdi, har bir nafasida u o‘zining hukmronligini his qilardi.

Liya esa bu kuchga qarshi turishga harakat qilsa-da, ich-ichidan bu tajovuzkorlik va nazoratni o‘ziga jalb etayotganini sezib qoldi. Jungkook unga yaqinlashar ekan, yuragi urib ketdi va uning o'zini ko'rsatgan kuchli qo'riqlangan devorlari asta-sekin erib borayotgan edi. Uning lablari yana bir marta Liyaning lablariga tegib, ichidagi yashirin ehtirosni ochib tashladi.

“Sen mendan hech qaerga qochib qutula olmaysan, Liya. Men seni to‘liq nazorat qilishni istayman,” dedi u past ovoz bilan. Uning har bir so'zi Liyaning ichidagi qarshilikni yo'q qilib, o'ziga tortayotgan edi.

Ammo shu paytda Liya chuqur nafas olib, unga qarshi harakat qildi. “Men ham o‘z kuchimga ega ekanligimni unutib qo‘ygan bo‘lsang kerak,” dedi u va qo'llarini Jungkookning yelkasidan pastga tushirib, o'ziga yetarlicha masofa yaratishga harakat qildi. Bu safar u o'zida kuch va nazorat topgandek edi.

Jungkookning ko'zlari yanada qiziqarli tus oldi. “O‘sha kuchni menga ko‘rsatib qo‘y, kapalagim. Men senga qarshilik qilishni o‘rgataman,” dedi u va buni o‘zlariga tegishli sirli va xavfli o‘yin sifatida qabul qildi.

Liya o‘zini qo‘lga olib, kuch bilan Jungkookning qo‘llaridan chiqib ketdi. Yuragi tez urayotganini sezgan bo‘lsa-da, yuzida o‘ziga ishonchni saqlab turardi. U xonada o‘zi uchun kichik bir masofa yaratishga harakat qildi, ammo Jungkookning ko‘zlaridagi kuchli qarash uni kuzatishda davom etardi.

"Shunday qilib, sen menga osonlikcha bo‘ysunmasligingni ko‘rsatmoqchisanmi?" dedi Jungkook, salqin bir tabassum bilan. U o‘zini bu o‘yindan yanada zavqlanayotgandek his qilayotgan edi.

"Men hech kimning qo‘lida nazoratdan chiqib ketmayman," dedi Liya qat’iy ohangda. Ammo ichida kuchli hayajonni his qilib, yuzidagi qarorli ifodani yo'qotmaslik uchun o'zini majburlardi. Uning har bir harakati va so‘zi Jungkookning nazarida yanada jozibador bo'lib ko'rinardi.

Jungkook asta-sekin unga yaqinlashdi, har bir qadami og‘ir va e’tiborli edi. Liya unga qarshi turganda, Jungkook yana bir marta uning yuziga qaradi va pichirlab dedi, "Men seni hech qanday kuch bilan majbur qilmayman. Sen o'zing men tomon kelishingni xohlayman."

Uning bu so'zlari Liyaga ta’sir qilar, biroq buni yuzida bildirmaslikka harakat qilardi. Lekin Jungkookning maftunkor nazaridan qochish oson emas edi. U bir qadam tashlab yaqinlashganda, Liyaning nafasi torayib ketgandek bo‘ldi, ammo o‘zi ham nega unga qarshi tura olmayotganini tushunmasdi.

"Bu safar o‘zing kelasan," dedi Jungkook va chekinib, unga orqaga qaytish imkonini berdi. Lekin u turgan joyida qoldi, faqat ko‘zlari bilan Liyani kuzatib, uning qarorini kutardi. Shu paytda ichidagi har qanday shubha uni orqaga qaytarishi mumkin edi. Ammo Jungkookning so'zlari uning ichida qandaydir qo'zg'algan his-tuyg'ularni yana uyg‘otdi.

Nihoyat, Liya yuragining urishlariga bo‘ysunib, Jungkook tomon qadam tashladi. U qanday qilib uning qo‘liga qayta tushayotganini anglab yetganda, Jungkookning qo‘llari uni o‘ziga yaqinlashtirdi.

"Senga qarshi tura olmasligimni bilarding," deb pichirladi Liya, uning issiq nafasini sezgancha.

Jungkook esa javoban sekin dedi, "Bu o‘yin endi boshlangan, kapalagim." So‘ng u yana Liyaning lablariga yaqinlashib, kuchli ehtiros bilan uni o‘pdi, ichidagi yashirin his-tuyg'ularini oshkor qilgancha.

Jungkookning kuchli va hissiy o'pichidan so'ng, Liya uning bag'rida chuqur nafas oldi, ammo yuragida ikkilanish hissi o'sayotgan edi. Bu o'yin unga yoqayotgan bo'lsa-da, u har safar Jungkook bilan bo'lganida o'zini nazoratni yo'qotayotgandek his qilardi. Shu paytda Jungkookning lablaridan ajralib, o'zini bir oz orqaga tortdi va unga qarab dedi:

"Men sening o'yiningda o‘zimni yo‘qotishimni xohlamayman, Jungkook. Men ham o‘z kuchim va erkim borligiga ishonishni xohlayman."

Jungkookning lablarida esa qoniqish va hayrat tabassumi paydo bo'ldi. U Liyaning qarashidan bir narsani sezar edi – uning nazoratdan chiqish istagi va bu istakni nazorat qilishga bo'lgan harakatlari orasidagi ichki kurash. Bu unga yangi joziba bag'ishlardi.

"Sen o'z erkingni yo'qotmaysan," dedi Jungkook muloyim, lekin ishonchli ohangda. "Men sening kuchingni ham qadrlayman, kapalagim. Lekin bilib qo'y, men seni faqat nazorat ostida emas, o‘z tomonimda his qilishni istayman."

Liya unga qarab, uning so‘zlariga ishonishga intildi. Jungkookning yuzida yengil bir samimiylik paydo bo‘ldi va bu uning qat’iyatini biroz susaytirdi. Ularning o'rtasida orqaga chekinish va oldinga borish o'rtasidagi murakkab raqs davom etar edi.

O'sha paytda Jungkook uning qo'lini ushlab, o'zi bilan boshqa xona tomon yetakladi. Xona yarim qorong'i va sirli edi; bu joy xuddi ular uchun alohida, hech kimning ko'zi yetmaydigan makon kabi his qilinardi. Jungkook uni devorga yaqinlashtirdi va yelkasiga ohista qo'l qo'ydi.

"Liya," dedi u past ovozda, uning nomini shirin ohang bilan talaffuz qilarkan, "Sen bu o'yinda nafaqat o'zingni, balki meni ham nazorat qilishing mumkin. Bu faqat senga bog'liq."

Liya Jungkookning so'zlarini ich-ichiga yutib, uning nazaridagi samimiyat va o'zaro tushunishni his qilardi. U o'zidagi jasoratni topdi va sekin Jungkookning yuziga yaqinlashib, uning ko'zlariga qaradi. U o‘ziga bo‘lgan ishonchni qayta topgandek edi.

"Shunda ham men kuchsiz emasligimni bilishingni istayman," dedi u mayin tabassum bilan, ammo ichki ishonchi bilan kuchli edi. Bu safar u Jungkookni o'zi o'pdi – bu o'pichda kuch va ishonch bor edi, go'yo o'zining haqiqiy kimligini unga ko'rsatmoqchi edi.

Jungkookning lablarida yengil tabassum paydo bo‘ldi, chunki u Liyaning ichidagi kuchni his qildi. Bu safar u nafaqat o‘yin, balki haqiqiy tuyg‘ularni ko‘rib turardi. Shu payt o‘rtalaridagi o‘yin yanada chuqurroq va ishonchliroq darajaga ko‘tarilgandek edi.

writer :Park Liya
Reaksiya kament esdan chiqmasin💋❤️🌚

Liykook🎀

Sugamga hiyonat

Crazy🖤=)

Kapalagim 🦋