ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـﮩ٨ـﮩﮩ٨ـ♡ﮩ٨ـﮩﮩ٨ـhttps://teletype.in/atom/muslima_hasanova072026-10-24T06:53:06.195Zmuslima_hasanova07:BTBt2v2hSs«𝑳𝒐𝒄𝒌𝒆𝒅 𝒖𝒏𝒕𝒊𝒍 𝒀𝒐𝒖»2025-07-01T11:33:18.994Z2025-07-01T11:33:18.994Z<img src="https://img1.teletype.in/files/0b/d8/0bd84246-3cc1-40cb-8a79-fe95729d6f8c.png">- Arien, bilaman, meni eshityapsan!
Deyarli yarim soatdan buyon turmush o‘rtog‘ini yotoqxona ichkarisiga kiritmayotgan qiz erining gaplaridan biroz achchiqlandi.
<figure id="ZsXI">
<img src="https://img1.teletype.in/files/0b/d8/0bd84246-3cc1-40cb-8a79-fe95729d6f8c.png" />
</figure>
<p id="pbWq">- Arien, bilaman, meni eshityapsan!<br />Deyarli yarim soatdan buyon turmush o‘rtog‘ini yotoqxona ichkarisiga kiritmayotgan qiz erining gaplaridan biroz achchiqlandi.</p>
<figure id="7gFq">
<img src="https://img4.teletype.in/files/34/ad/34adc450-cdc3-45d9-bea4-75cd4e7dc008.png" />
<figcaption>Arien)</figcaption>
</figure>
<p id="eahb">- Ocha qolsangchi shu la’nati eshikni! — Taehyungning ovozi bu safar balandroq chiqdi.<br />Qiz esa jim, go‘yoki uni eshitmayotganday atayin yigitning jigʻiga tegardi.</p>
<figure id="YjhI">
<img src="https://img1.teletype.in/files/4f/70/4f706181-84b7-47b3-8f6a-ba735612bf1c.png" />
<figcaption>Taehyung)</figcaption>
</figure>
<p id="YVKE">- Ohirgi marta ogohlantiraman! Agar ochmasang eshikni, o‘zim buzib kiraman!<br />Yigitning so‘nggi gaplarini eshitgan Arien tezda eshik qulfini sezdirmasdan ochib qo‘yarkan, ayyorona tabassum bilan undan biroz nariroqqa ketdi.<br />- Buzsang buzaver, baribir ochmayman~ — yigitni mazahlagan ko‘yi xotirjam gapiradi qiz.<br />- Ahh... Aslida senga nisbatan kuch ishlatish niyati yo‘q edi menda. Lekin o‘zing meni shunga majbur qilyapsan.<br />Erining gaplaridan kulib yubormaslik uchun ikki qo‘lini lablari ustiga qo‘yib olgan qiz tisarilib orqaga yura-yura yotoq yoniga borib qolgandi. Yotoqning chetiga o‘tirib olib, birozdan so‘ng bo‘ladigan afsonaviy yiqilishni hayoliga keltirar ekan, bu orada Taehyung allaqachon sanoqni boshlab ulgurgan edi:<br />- Bir... ikki... uch!<br />Eshik qulfi ochiqligidan behabar yigit yelkasi bilan eshikka urilar ekan, unga hech bo‘lmaganda yana qayta ikki-uch marta zarba berishni rejalagandi. Ammo uning ilk zarbidan to‘satdan ochilib ketgan eshik tufayli muvozanatini saqlab ulgurmay, gursillagancha polga yiqildi.<br />Taehyungning yiqilishi bilan xona, qo‘lini yostiqqa urgancha bor kuchi bilan qahqaha otayotgan qizning kulgusiga to‘ldi.<br />- Ko‘ngling to‘ldimi?! — soxta alam bilan mushtini polga urgan yigit qoshlarini chimirgancha o‘rnidan turdi.<br />- Menmi?! Senchi, sen! — qiz ham unga qosh chimirgancha qararkan, Taehyung nimanidur yodidan chiqarganini anglab, peshonasini ishqagancha eslashga urindi.<br />- Bilasanmi, men haligi... Bugun tushdan so‘ng muhim uchrashuvim bor edi. Senga va’da berganim yodimdan chiqibdi. Kechir, sevgilim... Balki o‘sha filmni ertaga ko‘rarmiz. — gapirish mobaynida qizga yaqinlashadi Taehyung.<br />- Qanday qilib buni unuta olasan?.. — qo‘llarini ko‘ksiga bog‘lab, ko‘zlarini qisgancha yigitga qaradi.<br />- Azizam...<br />- Hm... — Arien norozilik bilan labini burdi.<br />- Sevgilim...<br />- Nimaa...<br />Yigit qizga sekin yaqinlashib, belidan ohista quchdi-da, yelkasiga iyagini tiragancha gapira boshladi:<br />- Bu meni aybim, bilaman. Meni kechir. Lekin sen ham bugun yetarlicha asabimga tegding.<br />- Unutganingga yarasha, jazoyingni olding! — qiz ham bo‘sh kelmay javob qaytardi.<br />- Nima demoqchi bo‘lyapsan? Aslida men seni jazolashim kerak! — Taehyung huddi bolalarday lablarini burib gapirar ekan, uning bu qiliqlaridan Arienning ensasi qotdi.<br />- Nimaa?! Men jazolanishim kerak?! Qanaqasigaa~<br />- Shunaqasiga. — qizning burniga o‘ynoqi chertib qo‘yarkan, ko‘zlarini uni lablaridan uzmay gapini davom ettirdi yigit.<br />- Sen meni atayin yiqitib yubording!<br />- Yo, Xudoyim! Menmi?! Axir o‘zing yiqilib tushding-ku! Kim senga eshikni buzgin degandi?! — Arien qorachiqlarini ko‘z kosasi atrofida aylantirarkan, yigitning bag‘ridan chiqqancha ko‘rsatkich barmog‘ini niqtab unga yuzlandi.<br />- O‘zing aybdorsan!<br />- Sen!.. Sen meni shuni qilishimga majbur qilding! — qizning qo‘llarini birlashtirib, yuqoriga ko‘targancha devorga tirab, tanasini uning tanasiga bosdi.<br />- T-Taehyung...<br />- Nima... Seningcha, men — Kim Taehyung — buni javobsiz qoldiramanmi~<br />Bir deganda lablarini qizning lablariga bosarkan, tilini uning og‘iz bo‘shlig‘iga kiritgancha qizning tili bilan o‘ynasha boshladi. So‘ngra sekinlik bilan bo‘yinbog‘ini bo‘shatib, o‘zi bilan ehtiros to‘lqinlarida tebranayotgan rafiqasining qo‘llari bo‘yniga o‘ralgach, yotoq tomon harakatlanish barobarida ikkisining ham kiyimlaridan halos qilgancha qizning tanasida o‘pichlar qoldira boshladi.<br />- Mmm... seni sog‘indim...<br />Qulog‘iga issiq nafas bilan aralash urilgan so‘zlar ortidan ichiga kirgan og‘riq o‘rnini astalik bilan rohat egallay boshlagan qiz, yigitning sochlari bilan o‘ynay boshladi. Va shu tariqa, bir-biriga mushtoq ko‘ngillar yana qayta birlashgancha xonani o‘zining lablar tutashuvi, yurak urishlari va bo‘g‘iq nafaslar shovqiniga to‘ldirib, sevishganlar ruhiga ruh bag‘ishlardi.</p>
<figure id="JVHt">
<img src="https://img1.teletype.in/files/43/cc/43cc660f-93c5-45b5-bf9f-cbca51f41065.png" />
<figcaption>Tasavvur uchun🌚)</figcaption>
</figure>
<p id="VHsS">Mana men sizga vaʼda qilgan reaksiya lekin unchalik yaxshi chiqmadi negadur umuman koʻnglim toʻlmadi🥲 sizga sal boʻlsa ham yoqadi deb umid qilaman albatta men sizchalik yaxshi yozolmayman ammo men harakat qildim va qoʻlimdan kelgani shu eʼtiboringiz uchun rahmat🫂❤️</p>
<p id="E5lP">#«𝑳𝒐𝒄𝒌𝒆𝒅 𝒖𝒏𝒕𝒊𝒍 𝒀𝒐𝒖»<br />#ByYoonjiForArien</p>
muslima_hasanova07:jvpQWOR0oLAlmost a Goodbye2025-04-22T07:36:02.264Z2025-04-22T07:36:02.264Z<img src="https://img2.teletype.in/files/9c/56/9c569357-d686-40af-bf52-68924b5d9618.png">Yoonji shoshilgancha uyning xona va koridorlarini kezib chiqardi. Yuragi vahima bilan urardi — kichkina Lili yana o‘zini qayergadir bekinishga majbur qilgandi. Yuragida iliqlik, ammo biroz charchoq aralash tuyg‘ular bilan, u nihoyat o‘zining yotoqxonasiga kirdi. Ko‘zlari ilgaridan tanish burchaklarni qidirarkan, nigohi to‘g‘ridan-to‘g‘ri shkaf eshigiga tushdi.
<figure id="kSqx">
<img src="https://img2.teletype.in/files/9c/56/9c569357-d686-40af-bf52-68924b5d9618.png" />
<figcaption>"Sometimes the quiet moments say everything we cannot."</figcaption>
</figure>
<p id="nFUQ">Yoonji shoshilgancha uyning xona va koridorlarini kezib chiqardi. Yuragi vahima bilan urardi — kichkina Lili yana o‘zini qayergadir bekinishga majbur qilgandi. Yuragida iliqlik, ammo biroz charchoq aralash tuyg‘ular bilan, u nihoyat o‘zining yotoqxonasiga kirdi. Ko‘zlari ilgaridan tanish burchaklarni qidirarkan, nigohi to‘g‘ridan-to‘g‘ri shkaf eshigiga tushdi.</p>
<p id="4k8g">Bir necha qadamda eshikni ocharkan, ichkaridan asta boshini ko‘targan qizcha unga kulimsirab qarab turardi. Uning ko‘zlarida yengil g‘alaba, mehr va beg‘ubor sho‘xlik zohir boʻlgandi.</p>
<p id="CGfi">Yoonji jilmaygancha qizini bag‘riga tortdi. Yuragidagi g‘am ham, charchoq ham bir lahzada unutilgandek bo‘ldi. Bu kichkina quchog‘ining harorati unga hayotdagi eng katta baxt ekanini yana bir bor eslatdi.</p>
<p id="5raE">-Qani, endi joyingga chiq. Annani topishga menga yordam berasan, xo‘pmi?</p>
<p id="zaZz">Lili boshini sekin qimirlatib, o‘sha mehrga to‘la '' hop'' deydigan nigohi bilan qaradi. Uy yana mehr va beg‘ubor quvonch bilan to‘ldi.</p>
<p id="rauQ">Yoonji bezovtalanib, uyning har bir burchagini titkilardi. Yuragida onalik sezgisining ohangi bilan 5 yoshli Annasini izlab yurardi. Yonida esa, o‘ziga xos jiddiylik bilan Lili — 7 yoshli qizi Annaning opasi jiddiy qadamlar bilan birga yurardi.</p>
<p id="6cq5">-Anna! Qizalog‘im, qayerdasan?</p>
<p id="1EiR">Uning ovozi mehr bilan to‘lib-toshgan bo‘lsa-da, yuragidagi xavotirni yashira olmasdi. Derazadan tushayotgan quyosh nurlari xona ichiga nozik tus olib kirar, havoda esa bolalarning o‘yin-aralash kulgusi hali ham aks sadosidek yurardi.</p>
<p id="VYed">Shu payt, u ko‘zi tushgan g‘alati pardalarni payqadi. Ular odatdagidek qimirlamay, nimadandir og‘irlashgandek tuyuldi. Yoonji yuragini hovur bosgancha parda tomon yurdi. Nafasini yutib, sekinlik bilan pardani chetga surdi.</p>
<p id="q4gW">Shu zahoti, u mitti farishtadek quchog‘iga kirgan Annani ko‘rdi. Qizchani bag‘riga mahkam bosarkan, uning issiqligini yuragida his qildi. Shunday sekin aylantirar ekan, har bir quvonchli qiyqiriq ona yuragida guldurakdek yangrab ketardi.</p>
<p id="LjmQ">Ammo xuddi shu lahzada, orqadan beliga tegib kelgan baquvvat qo‘llar uni yerdan ko‘tardi. Birdan hammasi o‘zgarib ketdi. Aynan o‘zi qanday Annani aylantirgan bo‘lsa, bu qo‘llar endi uni aylantirar, yuragidagi xotirjamlikni bir lahzada titratib yuborardi.</p>
<figure id="TAjs">
<img src="https://img1.teletype.in/files/87/84/8784fcee-89a4-4b85-a8e3-b84e140a8b18.png" />
<figcaption>🌚..</figcaption>
</figure>
<p id="LclF">Uning bo‘yniga yaqinlashgan issiq nafas va quloq ostida ohangdor shivirlash eshitildi<br />-Meni sog‘indingmi?<br />Yoonji hayronlik bilan qotib qoldi. Bu ovoz... qalbining eng nozik iplarini titratib yuborgan bu tovush... o‘ziga shunchalik tanish va baribir g‘ayritabiiy tuyulardi. Bir lahza ichida yuragi gupillab ura boshladi, nafas olishi qiyinlashib ketdi.<br />U ich-ichidan silkinib, ammo go‘yoki quchog‘ida uzoq kutilgan sokinlikni his etgandek, asta ko‘zlarini yumdi. Yoonji: Lili, Annani olib xonangizga boring. Men birozdan so‘ng kiraman, xo‘pmi?<br />Lili onasining ovozidagi titroqni sezsa-da, so‘zsiz bosh irg‘ab, singlisining qo‘lidan ushlab, uni zaldan olib chiqdi. Ular yo‘qolgan zahoti xona sukunatga cho‘mdi. Yagona eshitilayotgan narsa — onaning yurak zarbasi va ichidagi yig‘iga aralash nafas ohanglari edi.<br />Yoonji asta orqasiga burildi. Qadamlarini tortinchoq, lekin qat’iylik bilan tashlar ekan, Yoongining hali ham beliga qo‘yilgan qo‘llarini muloyim, ammo qat’iy harakat bilan itarib tashladi. Uning ko‘zlarida yosh, yuragida esa yig‘ilib yotgan yillik og‘riqlari bor edi.<br />Yoonji: Nega endi qaytdingiz? Men... sizsiz yashashga oʻrgandim.. nega yana hayotimga kirib keldingiz shuncha yillardan keyin Negaaa🗣️<br />Uning ovozi titrardi. Lablaridan chiqqan so‘zlar g‘azab bilan aralashgan armon edi. Nigohlarida hanuz sevgi so‘nmagan bo‘lsa-da, yurakda alam ustuvor edi.<br />Yoongi: O‘zingni bos, iltimos. Men muhim topshiriq bilan boshqa davlatga ketgandi. Bu... mening tanlovim emasdi.<br />Yoonji alam bilan qattiq kulimsiradi. Bu kulgi achchiq edi — yurakda yig‘ilgan g‘amning, yolg‘iz kechgan kechalarning aks-sadosi edi.<br />Yoonji: Men buni eshitishni istamayman! Bilasizmi... siz ketganingizda, Anna endigina qornimda edi. Lili esa hali ikki yoshga ham to‘lmagan. Men ularni yolg‘iz o‘stirdim. Har tun... har bir yomon kun, har bir kasallik, har bir yig‘i — men yolg‘iz edim. Siz esa... Vatanparvarlik qilib, davlat uchun kurashdingiz, ha, o‘rtoq Kapitan. Ammo...<br />U bir lahza jim qoldi. Nafasi bo‘g‘ilib, ko‘zlaridagi yosh qalqib chiqdi. So‘ng yuragini tilka-pora qilgan gapni aytdi:<br />Yoonji: Ammo oilangiz uchun qachon kurashdingiz? Qachon ular uchun jon kuydirdingiz? Men... men qizlarim uchun ota bo‘ldim, ona bo‘ldim, hammasi bo‘ldim! Shularni bilasizmi?<br />So‘zlar orasida yig‘lab yubordi. Nafaslar og‘irlashdi. Va oxirida, yig‘i bilan birga, yuragidagi alamni mushtga aylantirib, Yoongining ko‘ksiga urdi. Har zarba — har bir yillik og‘riq, kutish, kechirim, yolg‘izlik edi.<br />Yoongi hech bir ogohlantirishsiz, sekinlik bilan lablarini qizning lablariga bosdi. Bu bo‘sa — kechirim, sog‘inch, iztirob va sevgi aralashgan uzun va chuqur bir bo‘sa edi. Go‘yoki oradagi yillar, yig‘ilgan gina, qolgan hislar — barchasi shu bo‘sa ichida aytilayotgandi.<br />Bo‘sa nihoyasiga yetgach, Yoongi sekin uning yuzlarini kaftlari bilan ohista tutib, ko‘zlarining ichiga tikildi. Uning nigohida achinish ham, muhabbat ham, tilanchidek yolvorish ham bor edi. Biroq ayni damda — eng ko‘p sevgi.<br />Yoonjining ko‘zlarida esa yoshlar yaltirab turardi. Ammo bu safar bu yosh — og‘riqdan emas, aralash tuyg‘ulardan chiqayotgandi.<br />Yoongi: Yoonji... iltimos... menga emas, bizga... bu azobni ravo ko‘rma. Men qaytdim... endi hech qachon ketmayman. Iltimos, yana bir imkon ber...<br />Yoonji ko‘zidagi yoshlarni artarkan, ichidagi iztirobni so‘z bilan emas, jimgina ohang bilan chiqardi. U yuragining bir chetida bu erkakni kechirishni istasa-da, aql hali unga ishonishga tayyor emasdi. Nigohini Yoongining ko‘zlariga qadarkan, so‘zlar yuragidan og‘riq bilan chiqdi:<br />Yoonji: "Yana bir xato... Yana bir g‘aflat... Keyin na meni, na qizlaringizni yuzini hech qachon ko‘rmaysiz."<br />Bu gap keskin, og‘riqli edi. Ammo ichida hali ham sevgi borligining isboti ham edi.<br />Yoongi qizning bu qat’iy ogohlantirishini yuragi bilan qabul qildi. Lekin labida mayin bir tabassum, ko‘zida esa halollik va ishonch yaltirab turardi. U sekin qizning beliga qo‘llarini qo‘yar ekan, go‘yoki uni yillar davomida ko‘rmaganday mahkam bag‘riga tortdi. So‘ng, hech ikkilanmasdan, uni ko‘tarib oldi.</p>
<p id="kj6X">Yoongi: Menga shu ham yetadi… Seni yana quchoqlash, yana yoningda bo‘lish — bu men uchun eng katta boylik!<br />Yoonji uning quchog‘ida o‘zini yana yo‘qotdi. Sog‘ingan edi… Bu iliqlik, bu erkakning tanish yurak urishi unga o‘z uyidek tuyular edi. Ichidagi barcha g‘am-tashvishlar bir lahzalik sukunatga aylanib, yuragiga hotirjamlik cho‘kdi.<br />Yoongi ehtiyotkorlik bilan xotinini koʻtargancha yotoqxonaga yo‘l oldi.</p>
<figure id="3UdQ">
<img src="https://img4.teletype.in/files/70/81/7081f4c3-a9c3-40d1-95d0-aba7fb11dcc9.png" />
<figcaption>Khm.. khm..🌚</figcaption>
</figure>
<p id="PBJI">Ularning orqasidan ikki kichkina yurak — farzandlari qoldirgan izlar bilan o‘tgan yillar guvohi bo‘lib qarab turganday edi.<br />Yotoqxona eshigi sekin ohangda asta yopildi…</p>
<p id="a4tt">(😁😁😁<br />P/s E Hudoyim😂 qanday dirty mindmana🤣😭 sorry lekin buni men yozmaganman)<br />(Bunday ajoyib reaksiya uchun Ibura opaga katta rahmat👏🏻🫶🏻<br />❤️🔥)<br />Hayot faqat qaynoq munosabatlardan iborat emas buni unutmang u juda ham qisqa sevib, sevilib yashash kerak xolos...<br />#IburaHellsing</p>
muslima_hasanova07:tuibOyQgvrSameness2025-04-12T02:38:09.391Z2025-04-12T02:38:09.391Z<img src="https://img4.teletype.in/files/bc/9d/bc9d0a9a-0df3-4ff0-bbbd-83f3f91633b7.png">(Passage/2) 2-qism
<figure id="LOjH">
<img src="https://img4.teletype.in/files/bc/9d/bc9d0a9a-0df3-4ff0-bbbd-83f3f91633b7.png" />
<figcaption>"Same lips, same voice… but never the same love."</figcaption>
</figure>
<p id="JHZd">(Passage/2) 2-qism</p>
<p id="PQ6r">~<br />Voz kechishni o‘rganganingda insonlar senga hayrat bilan boqadi, "Qanday qilib bu qadar osonlik bilan hayotingdan chiqarasan" deya... Ishoning, bu siz o‘ylagandek oson bo‘lmagan... Ammo "Sendan voz kechmayman" deganlarning bir onda yangi bir hayotga qadam qo‘yganlarini ko‘rgandan so‘ng boshqa yo‘l ham qolmadi menda...<br />Ha men voz kechdim.. voz kechishni o‘rgandim men ham!<br />~</p>
<p id="49ND">♡</p>
<p id="g1qZ">~<br />Qish...<br />Qishni "ayriliq fasli", derlar,<br />Qish—bahor bo'la olmaydimi?! <br />Sen qishda kelgan bahorim eding... <br />Aslo tark etmas qalbim bahori~<br />Afsonaga aylangan bahor.<br />Sen deya qaxratonni ham sevaman! <br />Qishni "ayriliq fasli" derlar,<br />Sen-la har qish uchrashaveraman... <br />(Zero, shundoq ham ko'zlarimda yashaysan)<br />~</p>
<p id="shph">Turgan joyida qotib qoldi qiz, qordan sirgʻalib oqib kelayotgan qip qizil suyuqlikni koʻrayotgan koʻzlariga ishonmay, ularni qattiq ishqalagancha yaqinroqqa kelib engashdi. Qaradi-yu hayratgan koʻzlari kattarib ketti, koʻz oʻngida butun boshli, bir butun inson oʻz qoniga belangancha titrab yotardi.</p>
<figure id="yLL9">
<img src="https://img3.teletype.in/files/e5/da/e5dab0fe-bfd1-4d17-aeed-06e8b5c61aef.png" />
<figcaption>..)</figcaption>
</figure>
<p id="urdW">Yoonji erkakga yaqinroq keldi, choʻkkalagancha koʻrsatgich barmogʻini uning burni ostiga tutarkan, barmogʻiga kelib urilgan kuchsiz nafas sabab ohista hoʻrsinib erkakni turtdi.<br />-heey~ koʻzingizni ocha olasizmi?</p>
<p id="4NGK">oʻziga kelib urilgan ketma-ket yengil turtishlardan soʻng erkak asta qoʻzgʻalib ko‘zlarini ochdi. Qahvarang koʻzlari hira tortib, unga tikilgancha sovuqdan qaltirab turgan qizni ko‘rdi u. Tun qorongʻusida ham uning chehrasi mayin nur taratayotgandek tuyulib ketdi. Hushi oʻzida emasdi, bir zum tikilib turgach qizning qoʻllarini maxkam ushladi.</p>
<figure id="uomo">
<img src="https://img3.teletype.in/files/60/b3/60b38058-21a2-49e9-9f71-3d926827b7ca.png" />
<figcaption>..)</figcaption>
</figure>
<p id="BSYb">Ogʻriqdan kuchsizlanib borayotgan tana tobora boʻshashib ketayotgan bir paytda erkak qizning bilagidan tutib turardi. Qattiq.. shundayin qattiq tutayotgandiki goʻyo yoʻqotib qoʻyishdan qoʻrqayotganday. Sovuqdan quruqshab ketgan kuchsiz lablari orasidan nimadur deyishga urinardi u ammo bari befoyda.. chiqarayotgan soʻzlari pichirlashdan nariga oʻtmas, oʻtgan taqdirda ham tushunib boʻlmasdi.<br />-N. Ee.. gg..a Sss... uu....y.i..ii..</p>
<p id="h4WX">Bilagini tutgan sovuq qoʻllardan halos boʻlish niyatida, qafasda qamalgan yovvoyi qushday tinmay pitirlayotgan qizning urinishlari besamar ketib, mastlik tufayli oʻzi ham erkakning ustiga quladi. Birozdan soʻng oʻzini oʻnglab tizzasiga tayangancha boshini koʻtargan qiz erkakga boqdi, u zoʻrgʻa nafas olardi, erkakning sovuqdan oqargan yuziga qarab Yoonji ham chuqur nafas chiqardi <br />-Siz kimsiz oʻzi?.. bu yerda nima qilyapsiz? kim bunday qildi sizga? Va Nega..<br />Atrof sukunat deb atalmish ummon qariga choʻkib borarkan, qiz qoʻlini yerda bazoʻr nafas olayotgan erkakning yuzi tomon harakatlantirish barobarida ohista pichirlab savol berardi. U erkakning yanogʻigacha tushib turgan sochlarini olib, uning qahvarang koʻzlariga boqdi. Negadur bu koʻzlar tanish.. qiz bu koʻzlarni endi koʻrayotgani yoʻq, ammo uni tanimaydiku.. katta katta ochilgan koʻzlar, hansirab zoʻrgʻa olinayotgan nafas, savol berilgani sayin chimirilayotgan qoshlar va tobora qisilib borayotgan qizning bilagi, ikkisining oʻrtasidagi sassiz ziddiyat toʻsatgan kelgan notanish ovoz sabab tezda buzulib, nigohlar baravariga ovoz sohibi tomon burildi.<br />-Tushunmadim?!<br />Pov/Yoonji: Atrofimda nimalar boʻlayotganiga tushunmay boshim qotib turgan bir paytda toʻsatdan kelgan ovoz sabab men va yonimda yotgan kimsa bir varakayiga ovoz kelgan tomonga qaradik. Qarshimda boʻylari uzun, qop-qora kiyingan, yoshi chamasi 27lar atrofidagi bir kelishgan yigit turardi.</p>
<figure id="SeY7">
<img src="https://img3.teletype.in/files/ed/c2/edc22752-28f7-4d7d-8ce8-7d3939fde2b8.png" />
<figcaption>..)</figcaption>
</figure>
<figure id="JWYu">
<img src="https://img1.teletype.in/files/85/47/85470eaf-23d6-4b96-9e77-c401b9a08ba0.png" />
</figure>
<p id="E2l4">Uning nigohi oʻtkir, koʻz qorachiqlari bilan odamni teshib yuborgiday shunday qarardiki hatto men bundan oʻzimni yomon his qila boshladim<br />-Halaqit bermayapmanmi?!<br />Yigit qoshlarini chimirib bir menga bir ogʻriqdan hirillab zoʻrgʻa nafas olayotgan boʻlsa ham yonimdagi bilagimni hali hamon qoʻyib yuborish niyati boʻlmagan notanish kimsaga qarab gapirar ekan, uning ortidan yetib kelgan yana bir nechta qora kostyum shimlilarni koʻrib hayratimni yashirolmadim toʻgʻrisi <br />Yoonji: N..nima! kimsizlar oʻzi? tushunmayapman..<br />Bir on nimalar boʻlayotganini anglayolmay qoldim, hammasi shu qadar tezlashib kettiki hech narsaga ulgurolmadim, oʻsha qurollilar orasidan yigitning bir ishorasi bilan darrov oldimga yetib kelgan kostyumli erkak kostyumi choʻntagidan qandaydur kichik shisha idish chiqarib uni roʻmolchasiga toʻkkancha burnim aralash ogʻzimga bosdi, nafas ololmay qoldim.. pitirlagancha, havo yetishmaganligi sabab noiloj oʻsha gʻalati isdan hidladim. Koʻz oʻngim qorongʻulashib borarkan ohirgi koʻrgan narsam hiralikda aylanayotgan boyagi yigit yaralangan erkakni yelkasidan tutib mashinasiga joylayotgan sahnasi boʻldi...<br />~</p>
<figure id="sUFd">
<img src="https://img2.teletype.in/files/d8/f5/d8f52123-5018-415c-8683-111075fe9ce8.png" />
<figcaption>Hushidan ketishidan oldin)</figcaption>
</figure>
<p id="KzXq">Tonggi soat 8:15<br />-Chuncheongnamdo, Nonsan shaxri Konyang universiteti-</p>
<p id="obAN">~<br />Quyosh ayni koʻkga chiqib, sovuq havoda oppoq qorlarni yaltiratgan payt Universitet binosi oldiga sariq tusli mashina kelib toʻxtadi, uning ichidan viqor bilan bir qiz tushib kelardi sochlari uzun, yuzi qorongʻu tunni yoritgan oyni eslatuvchi, qaddi qomati raso...</p>
<figure id="mdKe">
<img src="https://img4.teletype.in/files/7c/59/7c590e2b-1254-4456-a00d-a8c2c0960e2e.png" />
<figcaption>Han Seulgi..)</figcaption>
</figure>
<p id="pnCR">Pov/qiz:Oʻz hayollarim bilan oʻralashib universitetga yaqinlashib qolganimni ham sezmay qolibman taxi haydovchisiga toʻxtashini aytib, pulni uzatgancha mashinadan tushar ekanman birdan qarshimdan chiqqan yigitni koʻrib hafsalam pir boʻlgancha qoshlarimni chimirdim, qoʻllarim bilan qora sochlarimni ortga taradimda uni mensimagan koʻyi universitet ichkarisi tomon qadam tashladim. Ichkariga dadil qadamlar bilan odimlar ekanman birdan bilagimda begona qoʻllar taftini sezdim, tushunqiramay yelkam uzra boshimni ortga qaratarkanman bir juft tanish koʻzlarga toʻqnash keldim oʻsha nigoh, oʻsha moviy koʻzlar.. soniyalar ichida meni devorga mixlagan yigit jovdiragancha mening koʻzlarimga tikildi</p>
<figure id="tVB9">
<img src="https://img4.teletype.in/files/30/1f/301f1f86-0a2c-499d-bd3a-0e5ea2252df2.png" />
<figcaption>Oʻsha yigit🌚..)</figcaption>
</figure>
<p id="I6n0">-Nima qilyapsan!? Qoʻyib yubor!<br />-Seulgi.. iltimos gaplashib olaylik<br />Seulgi: Sen bilan gaplashadigan gapim yoʻq meni! QOʻYIB YUBOR!<br />-Biroz tinchlanib olsang yaxshi boʻlardi.. <br />Tinmay tipirchilayotgan qizni yelkalaridan tutib silkitgancha gapiradi yigit<br />-kanfetini olib qoʻyishgan yosh boladay ish tutyapsan kel yaxshisi kattalarday gaplashib olamiz!<br />Seulgi: Nima qilishni sendan soʻrar ekanmanmi?!<br />-Han Seulgi!<br />Seulgi: Aslo! Aslo bu harom tillaringda meni ismimni tilga ola koʻrma! Seni ortiq koʻrishni istamayman ham!<br />-Seulgi.. Lekin.. nega?! Nega bunday qilyapsan!? tushunmayapman buni biror bir sababi.. bormi?<br />Seulgi: Sababi?! Axax sababimi?..Chunki men shuni istayman! tugadi Lee Felix, sen bilan hammasi tugadi!<br />Qiz jahl bilan achchiq kularkan yigitning koʻzlariga qattiq tikildi goʻyo haqiqatni tan olishni istamayotgan kimsadan qasd olmoqchiday<br /> Yigitim.. yaʼni "sobiq" yigitimning menga umid bilan boqib turgan koʻzlariga qarab biroz tikilib qoldim ammo avvalgiday emas, ularni endi avvalgidek koʻra olmayman hatto oʻzim juda istasamda buni qilolmayman, ortiq bir soʻz demadim, gapirishni istamadim ham, meni tutib turgan qoʻllarni siltab, sobiq yigitimni koʻksidan itargancha chiqib oldim. Ortimga ham qaramay qora jeketimni toʻgʻirlab, zoʻrgʻa chiqay deb turgan koʻz yoshlarimni siqib chiqargancha yuzimni artdim, koʻz yoshlar men uchun emas. Ichkariga kirdimda bu ahvolda darsga kira olmasligimni oʻylagan boʻldim, qadamlarimni toʻgʻri yuvinish xonasi tomon toʻgʻrilagancha ichkariga kirgan zahotim devordagi koʻzguda oʻz aksimga duch keldim. Qanday ojiz~ nafratlanaman! Kichik sumkamni titkilagancha pardoz vositalarimni qidirishga tushib ketdim, koʻz yoshlar sabab shishgan koʻzlarimni yashirish, ular ostida chaplangan qora izlar, qizargan yanogʻimni oʻziga keltirish.. ah shibal* qandaydur ablax tufayli yarim soatlik qilgan pardozim buzildi axir, endi buni boshidan qilishim kerak. Bugun yana bir bor oyimning gaplari mutlaqo toʻgʻriligiga guvoh boʻlib turibman "Sevgi bu ojizlik, sevmoq esa ahmoqning ishi" oʻtmishga nazar soladigan boʻlsam gʻirt ahmoq boʻlgan ekanman..<br />~</p>
<p id="z20w">Oynadan tushib turgan quyosh nurlari sabab qisman yorugʻ boʻlgan xonada tinmay asabiylashib aylanayotgan yigitning yuzi biroz yorishganday boʻldi yigit oʻylangancha uyoqdan buyoqqa yurarkan nimanidur kutayotgani yaqqol sezilib turardi, telefonning birgina qoʻngʻirogʻi uning butun hayollarini tarqatib yuborishga sabab boʻloldi, tezlikda stol ustida yotgan telefon tepasida paydo boʻlarkan goʻshakni koʻtargancha ikkinchi tomondan javobni kutib qoshlari chimirildi</p>
<figure id="atDy">
<img src="https://img4.teletype.in/files/7f/ac/7facb1e0-3372-4ad9-9b5b-b8bab5e454a6.png" />
<figcaption>Yigit..)</figcaption>
</figure>
<figure id="wem8">
<img src="https://img2.teletype.in/files/99/97/99972c47-7003-47ea-848f-f018bfb1d7ac.png" />
</figure>
<p id="4o1H">📞-Janob Jeon!<br />chuqur nafas chiqargancha telefonni qattiq siqqan yigitning tobora asab tolalari bardosh bermay qoʻllarini qirsillatishda davom etardi..<br />📞-eshitaman gapir<br />-J..janob.. haligi., bir muammo chiqib qoldi., So Junte... U yoʻq.. uni tekshirish uchun tushgandim, topa olmadim hammayerni qidirdik ammo..<br />📞-F*ck! Laʼnati senlarga bir ishni ham ishonib boʻlmaydi! men bilmayman! darhol uni topasanlar, yerni tagidan boʻlsa ham qidirib top!<br />📞-Hoʻp boʻladi janob!... <br />Bir qoʻlini sochlari orasidan oʻtkazgan Jungkookning ikkinchi qoʻli musht boʻlib tugilarkan vishillab, soʻkingancha yana soʻzini davom ettirdi<br /> 📞-Hoziroq bugungi barcha uchrashuvlarni bekor qil!<br />📞- lekin janob... haligi bugun, muhim uchrashuvingiz bor., janob Prezident bugungi oqshomni siz uchun band qilishimni tayinlagandi..<br />📞-Gaplarimni behostan eshitmay qolding deb hisoblayman, qanday uchrashuv boʻlishidan qaʼtiy nazar~ men bekor qil dedimmi bekor qilasan! Uqdingmi!? <br />📞-Ha..a hoʻp boʻladi Janob..<br />Qoʻngʻiroq yakunlandi*<br />Asabiy lablari orasidan soʻkingan yigit telefonni qoʻyarkan katta qadamlar bilan xonani tark etdi.<br />~</p>
<p id="waxv">-"Kim"lar xonadoni-<br />Ertalabgi nonushtadan soʻng Yerin xonim idish tovoqlarni yuvarkan yuziga yopishgan koʻpikni bilagi bilan artgancha noliy boshladi <br />-uff oʻzi birgina shu yetmay turgandi ahvolingga qara Yerin~ xizmatchilar ishini ham oʻzing qilyapsan, qilmagan ishing shu qolgandi oʻzi..</p>
<figure id="DRvq">
<img src="https://img2.teletype.in/files/d4/53/d45347c9-1e73-438a-b828-7c9481280647.png" />
<figcaption>Maybe tasavvur uygʻotadi..)</figcaption>
</figure>
<p id="Ovz3">Peshtaxta ustida jiringlagan telefon uning hayolini boʻldi, qoʻlini yuvib sochiqqa artgach, tomogʻini qirgancha goʻshakni oldi<br />-Hayrli tong xonim yaxshimisiz~ ahvollaringiz yaxshimiii?<br />mulozamat bilan murojaat qiladi Yerin)<br />-rahmat Yerin, oʻzingizchi? <br />-men ham yaxshiman rahmat..<br />Ayolni nima sababdan qoʻngʻiroq qilayotganini tushungan Yerin kalovlangancha nima deb javob berish haqida oʻylanib qoldi<br />-Yerin qizingiz bilan gaplashdingizmi?Rozi boʻlmadimi?<br />-Men. men haligi... Ha gaplashdim u.. U rozi! Ha u rozi boʻldi.<br />-Rostdanmi? Bu juda yaxshi habarku~<br />Goʻshak ortidan ayolning shodlikka toʻla vazmin ovozi yangragach unga nima deb qoʻyganini oʻzi ham bilmay qolgan Yerin xonim pastki labini tishlagan koʻyi ichida oʻzini koyishga tushdi<br />Pov/Yerin: nima deyishim kerak edi ahir~ boshqa ilojim yoʻq edi meni! Ahh nimalar qilib qoʻyding Yerin~ endi buni nima qilasan..<br />-Unda u bilan qachon koʻrishib, gaplashib olsak boʻladi?<br />Toʻsatdan goʻshak ortida berilgan savoldan esankiragan Yerin chuqur nafas rostlagancha javob qaytardi<br />-Xonim biz.. men qizim bilan bu haqida bafurja gaplashib olganimdan soʻng sizga oʻzim xabar qilaman maylimi? Ohirgi paytlarda u biroz band edi..<br />-Mayli, Yerin unda menga xabar qilishni unutmang! <br />-hoʻp, yaxshi xonim..<br />Qoʻngʻiroq yakunlandi*<br />peshtaxtaga suyangach chuqur nafas chiqargan Yerin oʻzini boʻsh qoʻygancha boʻlib oʻtgan ishlar haqida oʻylay boshladi.</p>
<figure id="nvYK">
<img src="https://img1.teletype.in/files/83/99/8399c143-21cf-400f-9640-dd744f00d341.png" />
<figcaption>Kim Yerin)</figcaption>
</figure>
<p id="18EK">>FLASHBACK< (2 kun oldin)</p>
<p id="RyKW">"Kim"lar xonadonida yana bir oddiy boʻlgan kunlardan biri, ohirgi paytlarda hammasi bir xil tus olayotgandi, uyni koʻrish uchun kelganlar uning yuqori narxi sabab qaytib ketardi, yana bir haridor keldi ammo u begona emas, kutilgan haridor. Aftidan ular Yerin xonim bilan tanish, uyni aytilgan narxida sotib olib tanishiga yordam koʻrsatishga qaror qilgan ayol, uyga kirishi bilanoq uni sinchiklab oʻrgana boshladi. Yerin uni qahva bilan siylab, mehmonxonaga taklif qildi. Suhbat davomida ayol uy buyumlariga ham alohida eʼtibor qaratar ekan koʻzi mehmonxona javoni ustidagi oilaviy suratlar orasida koʻrimsizgina boʻlib turgan kichik ramkaga va undagi oʻziga tanish boʻlgan suratdagi chehraga tushdi. Ayol entikib oʻrnidan turarkan suratni qoʻliga olgach kattalashgan koʻzlarida hayrat va savolli nigohlari bilan Yeringa qaradi. U oʻziga tanish boʻlgan chehrani koʻrsatgich barmogʻi bilan koʻrsatgancha Yerinni soʻroqqa tuta boshladi. Yerin ham esankirab qoldi ayolning savollariga birma bir javob berarkan sababini tushunolmay xunob boʻlardi</p>
<figure id="bqk5">
<img src="https://img4.teletype.in/files/75/18/7518bb50-8117-470c-9aa9-85bd1e411594.png" />
<figcaption>Ayol..)</figcaption>
</figure>
<p id="nlxT">-Bu Kim? bu qiz sizga kim boʻladi? Yerin javob bering!?<br />("Yerin javob bering" zoʻr chiqarkana😂😁)<br />-U.. umuman olganda u turmush oʻrtogʻimning qizi..<br />Yerin gaplarini tugatib ulgurmay ich ichidan asabi buzila boshladi, u qizni yoqtirmasdi shu sababdan qiz haqida gapirishni ham oʻziga ep koʻrmasdi. Turmush oʻrtoʻgʻi boʻlmish janob Kim esa qizining ham uyda hech boʻlmasa bitta surati boʻlishini hohlardi shuning uchun uni mehmonxona javoni ustiga qoʻydirib qoʻygandi. Yerin atayin suratni koʻrimsiz joyga joylashtirgan boʻlsada u ayolning oʻtkir nigohlaridan chetda qolmagandi.<br />-Yerin men sizga savol berdim!<br />Ayolning jahl aralash chiqqan baland ovozi sabab Yerinning hayoli hayotga qaytdi.<br />-Aaa men aytmoqchimanki u qiz..<br />Ayol Yerinni soʻzlarini kesib tashladi-da oʻzini qiziqtirgan savolni berdi<br />-U hozir qayerda shu yerda, uydami?<br />-Yoʻq, yoʻq! U biz bilan yashamaydi dugonalari bilan birga turadi..<br />Bosh chayqab qoʻygach biroz jim qolgan ayolning keyingi gaplari Yerinni ham hayratga soldi<br />-U menga kerak! Topib bera olasizmi? Hoziroq.<br />-Aaa Nima sizga kerak?! ammo nima uchun?<br />Hoʻrsingancha ayol Yeringa barcha sabablarni tushuntira boshladi<br />...</p>
<p id="eGm2">...<br />-Demak hammasi...<br />-Ha hammasi yolgʻizgina nabiram uchun! u onasini juda sogʻingan.<br />Yerin tushunganday bosh chayqab qoʻygach ayolning birdan mayus tortgan koʻzlariga boqdi<br />-Agar uni koʻndirolsangiz...U bir zum oʻylanib qolgach soʻng gapini davom ettirdi) uyingizni sotishga majbur boʻlmaysiz! musodara qilingan barcha mol mulklaringizni ham kompaniyadagi sotilib ketgan aksiyalaringizni ham oʻzingizga qaytaraman.<br />Uning qatʼiyat bilan aytilgan jiddiy gaplaridan biroz hayratga tushgan Yerin oʻzini tutishga harakat qilib tomoq qirgancha ayol bilan borayotgan suhbatni davom ettirdi.<br />>COMEBACK< (hozirgi vaqt)<br />~</p>
<p id="t69m">Hozirgina odamlaridan ijobiy xabar eshitgan yigit kontaktidagi oʻziga tanish boʻlgan ism ustiga bosgancha kuta boshladi va goʻshak ortidan tanish ovoz ohanggi yangragach hotirjam tortgancha oyoqlarini chalishtirib divanga joylashdi<br /> 📞-Eshitaman Jeon</p>
<figure id="EoLZ">
<img src="https://img1.teletype.in/files/0b/23/0b2352ce-f45c-4280-a1a7-e77209cf2fd7.png" />
</figure>
<figure id="OmSg">
<img src="https://img2.teletype.in/files/5c/6d/5c6d481b-28c3-4601-b128-63e0c7d3a365.png" />
</figure>
<p id="o56O">📞-hoʻsh, janobi oliylari ahvollaringiz qalay~ <br />📞-Yaxshi desa ham boʻladi, yomonmas<br />Yigitning masxaromus ohanggiga nisbatan ancha jiddiy gapirgan boʻldi<br />📞-Kechagina oʻq yegan inson sifatida shunday gapirolsang demak yaxshisan!<br />📞-ha shunday!<br />📞-bundan hursandman<br />📞-Men ham.<br />📞- Ha aytgancha Hyung, yaxshi boʻlib qolgan ekansan, senga syurpriz tayyorlab qoʻyganman bir kelib ketsang boʻlarmidi.. mm nima deysan<br />Goʻshak ortidan tirjayib qoshlarini uchiradi yigit <br />📞-Qanday syurpriz?..<br />📞-Kelsang bilasan!<br />📞-Hooy aytaqolsangchi endi Jungkook!<br />📞-Syurpriz oʻz nomi bilan syurpriz~ agar qiziq boʻlsa doimgi joyda koʻrishamiz!<br />📞-Hooy men bunday ishlar bilan shugʻullanmay qoʻyganman bilasanku<br />📞- Menga baribir kelsang kel, boʻlmasa oʻzim hal qilaman<br />📞-Hoy bola..<br />Qoʻngʻiroq yakunlandi*<br />Sochlarini qoʻllari bilan toʻzgʻitgancha baland ovozda kulgan Jungkookning kayfiyati koʻtarildi, oʻrnidan turgancha kostyumini toʻgʻirlab aytilgan manzil tomon yoʻlga tushib ketdi...</p>
<figure id="aXRj">
<img src="https://img3.teletype.in/files/6c/b4/6cb421f7-23fa-40e5-b148-0cb619aca699.png" />
</figure>
<p id="z6vT">...<br />2-qism yakuni<br />Mana goʻzallar ikkinchi qismni ham kutib oling😆uzoq kuttirganim uchun uzur soʻrayman avvalambor🤧 yana bir gap men shaxsan bu qismni umuman yoqtirmadim menga bu qism unchalik yoqmadi qandaydur koʻnglim toʻlmadida nu ha mayli xatolarimga koʻz yumib ketarsizlar🙂↕️ sizchalarni yaxshi koʻraman ✨</p>
<p id="CSxZ">Kayfiyatni tushirmang sizlar bil<br />an men Mandarinka boʻldim🙂↔️💗..<br />"Yeongwonhi hamkke halgeyo🫰🏻"</p>
<p id="QeFG">🫴✨💔=❤️🩹<br />Author-Mandarinka (김 윤지)🍃</p>
muslima_hasanova07:xhz9gZMLlVSameness2025-03-29T03:04:35.885Z2025-03-29T03:04:35.885Z<img src="https://img4.teletype.in/files/36/25/362529df-8caf-4383-9dcc-223bf85c2724.png">(Passage/1) 1-qism ~ Men kasal emasman, ammo yuragim og‘riqdan titraydi. Jismonan emas ko‘ksimni yorib tashlaydigan bu dard shunchaki tahlil qilib bo‘lmaydigan narsa. Nafas olsam, ichimdan nimadir sinib tushayotganday bo‘ladi. Qaniydi, shunchaki infarkt yoki insult kabi oddiy og‘riq bo‘lsa, og‘riq qoldiruvchi bilan bosib qo‘yardim. Lekin buni davolaydigan dorilar yo‘q-da. "Og‘riqning zoʻri nafasimni siqadi" Ichimdagi bo‘shliq shunchalik kengki, unga butun olamni joylashtirish mumkin. Lekin shunda ham to‘ldirib boʻlmaydiganday. Yuragimni kimdir siqib turayotganday, shovqin-suronli dunyoning o‘rtasida yolg‘iz qolib ketgandayman. “O‘tib ketadi…” deydi odamlar. “Hamma narsa o‘tib ketadi.” Lekin, vaqt dardni olib ketmaydi.U shunchaki, odat...
<figure id="7CZv">
<img src="https://img4.teletype.in/files/36/25/362529df-8caf-4383-9dcc-223bf85c2724.png" />
<figcaption>"Same lips, same voice… but never the same love."</figcaption>
</figure>
<p id="Oi42">(Passage/1) 1-qism<br />~<br />Men kasal emasman, ammo yuragim og‘riqdan titraydi. Jismonan emas ko‘ksimni yorib tashlaydigan bu dard shunchaki tahlil qilib bo‘lmaydigan narsa. Nafas olsam, ichimdan nimadir sinib tushayotganday bo‘ladi. Qaniydi, shunchaki infarkt yoki insult kabi oddiy og‘riq bo‘lsa, og‘riq qoldiruvchi bilan bosib qo‘yardim. Lekin buni davolaydigan dorilar yo‘q-da.<br />"Og‘riqning zoʻri nafasimni siqadi"<br />Ichimdagi bo‘shliq shunchalik kengki, unga butun olamni joylashtirish mumkin. Lekin shunda ham to‘ldirib boʻlmaydiganday. Yuragimni kimdir siqib turayotganday, shovqin-suronli dunyoning o‘rtasida yolg‘iz qolib ketgandayman. “O‘tib ketadi…” deydi odamlar. “Hamma narsa o‘tib ketadi.” Lekin, vaqt dardni olib ketmaydi.U shunchaki, odat bo‘lib qoladi. Bir kun og‘riq bilan uyg‘onasiz, yana boshqa kuni og‘riq bilan uxlaysiz. Va shunda anglaysiz: bu og‘riq endi sizning bir bo‘lagingiz.<br />Men yig‘lamayapman. Yoki, hech bo‘lmasa, ko‘z yoshlarim yo‘q. Chunki ular tugab bo‘lgan. Men shunchaki yuragimga quloq solib turibman halos. U har bir zarbida nimadir yorilayotganday, go‘yo qachonlardir gul bo‘lgan yurak, hozir esa chirib bitayotganday.<br />"Men sendan ketdim" — desam, yolg‘on bo‘ladi. Chunki men ketmadim. Men shu yerda qoldim, lekin sen tashlab ketgan bo‘shliqda yo‘qolib qoldim. Endi men kimman? O‘zidan o‘zi tiriklikni his qila olmaydigan odammi?<br />Men kasal emasman. Lekin, yuragim… hamon og‘riyapti.<br />~<br />"Shunday insonlar bor...<br />Bir kun boqsangiz mehrdan eriydi, bir kun esa muz kabi sovuq..."</p>
<p id="GviY">'Chungcheongnam-do'</p>
<p id="AmYL">-Kechgi soat 23:54<br />Sovuq qish oqshomi... deraza ortida asta yog‘ayotgan mayin qor parchalari shahar chiroqlari ostida jilvalanar, atrof muhitni oʻzining oppoq, nafis goʻzalligiga toʻldirardi. Ular shu qadar begʻubor shu qadar nafis ediki goʻyoki koʻz uzish imkonsizday. Havoda muallaq turib oʻynoqlagancha raqs tushayotgan oq parchalarni maroq bilan asta yerga qoʻnayotganini kuzatayotgan bedor qiz esa qo‘llarini sovuq shisha stakan atrofiga chirmab, sokin manzaraga tikilgancha yuragidagi tushunarsiz tuyg‘ular girdobida suzar, huddi uning porloq, ohu koʻzlarida qalqigan yoshlari kabi shamolli kechada katta uylarning oynalarida yengil chiroqlar miltillar edi. Huddiki butun dunyoni sokinlik daxshati egallaganday atrof muhit jimjitlik tusiga kirgandi. Osmondan qor mayin yogʻar, shahar ko‘chalari sokin boʻlsada... qandaydir yashirin sirlar, aytilmagan so‘zlar va yuraklarni titratadigan voqealar boshlanish arafasida edi.<br />~<br />Siz bir koʻrishdagi sevgiga ishonasizmi? Javobingizni bilmadi-mu men ishonaman.. ha men ham avval ishonmasdim, toki uni uchratmaguncha...<br />~<br />Qiz oynani ochib qoʻl kaftlarini sovuq, mayda qor parchalariga tutarkan nigohi beixtiyor qoʻlidagi zanjirga tushdi. koʻzlarini qisib yana bir bor tokchadagi mast qiluvchi ichkilikdan hoʻpladi-da bilagiga oʻrab olgan zanjirni jahl bilan yulib, oynadan otib yubordi. Soʻng miyyasini boʻsh qoldirmayotgan hotiralari ogʻushiga shoʻngʻigancha koʻz yoshlariga erkinlik berdi.<br />~</p>
<figure id="VdAw">
<img src="https://img3.teletype.in/files/e5/f4/e5f47abc-7099-4dc9-b9cf-f74f74a063ba.png" />
</figure>
<p id="wQZD">U bilan tanishgan kunim kechagidek hamon yodimda. Oʻsha paytda yuqori maktabda oʻqirdim darslar tugagan, hatto qo'shimcha mashgʻulotlar ham o'z poyoniga yetgan vaqt edi. <br />Oʻsha yillarda kutubxonaga koʻp qatnardim kitob oʻqish uchun emas albatta, qachondur dam olgim kelsa, kitoblar omborini oʻzimga makon qilardim. Menga u yerdagi muhit yoqardi. <br />Jim, sokin oʻsha kuni ham kutubxonada uxlab qolibman, uygʻonganimda esa quyosh deyarli botib boʻlgandi. Atrofimga qarab kutubxonada men va havodagi chang zarrachalaridan boʻlak hech kimsa yoʻqligini payqadim, kitoblardan tashqari.<br />Ko'zlarimdagi uyquni ketkazish uchun ularni ohista ishqalab o'rnimdan turdim, kutubxonadan chiqib uzun va qorongʻu yoʻlak bo'ylab chiqish eshigi tomon yurar ekanman, ochiq bilaklarimda jimirlashni his qilib seskanib ketdim, sovuq.. va sport zalining ochiq eshiklariga koʻzim tushdi. Zalimizda hokkey uchun moʻljallangan kichik muz maydoni bor..</p>
<p id="Vacz">tahminimcha sovuq havo oqimi oʻsha yerdan kelayotgandi, ketish oldidan eshikni yopib qoʻymoqchi boʻldim, lekin toʻsatdan muz ustida tasodifan osoyishta, musiqa sadosi ostida mayin harakatlar bilan aylanayotgan yigit e'tiborimni tortdi. Avval koʻrmaganman birinchi bor koʻrib turibman ammo uni darrov tanidim, maktabimiz yulduzi Park Sunghoon edi u.</p>
<figure id="Cieg">
<img src="https://img4.teletype.in/files/79/4a/794a1a62-28f0-495b-9d00-21d8d7fb7eb8.png" />
</figure>
<p id="WdCl">U haqida qizlardan eshitganman deyarli maktabning barcha qizlari unga oshiq. Ular uning bitta nigohi uchun har qanday ish qilishga tayyor darajada kelishgan yigit. <br />Avvaliga shunchaki qiziqsinish bilan uni kuzatdim, keyinroq bu fikr-u yodimni egallab olgan harakatlarga oʻzim bilmagan holda sarmast boʻlib qoldim. U shunchaki muz ustida uchmasdi, u huddiki musiqa bilan bir tan-u bir jondek harakat qilardi. Shu qadar nafis, shundayin yengil ediki go‘yo shamolning o‘zi edi u. <br />Qadam tashlasa, muz uni bag‘riga olganday jimirlab ketardi, havoda esa mayin bir ifor, uning ifori. Har bir burilishi kapalakday nafis, har bir sakrashi esa yuraklarda alanga yoqardi. U osmonga intilib, yulduzlarga qo‘l cho‘zayotganday tuyulardi menga.<br />Uning qiyofasi… qanday ta’riflasam ekan? Go‘yo sovuq tongda quyoshning ilk nurlari muzga tushib, uni kumushdek yaltiratgan lahzani ko‘rgandek bo‘lasiz. <br />Qora sochlari uchganda yengil tebranar, go‘yo shamol bilan sirli suhbat qurardi ular. Ko‘zlari… Ha, o‘sha ko‘zlar! Ular quyoshday chaqnab, har bir burilishda butun olamni unutib, faqat oldinga tikilar edi. Yuzi sokin, lekin har bir burchagida qandaydir ichki olov, bir isyon yashiringanday koʻrinib turardi. U nafaqat muzda uchardi, balki o‘z chegaralaridan ham oshib o‘tardi.<br />Harakatlari esa… ular haqida nima deyish mumkin? U har safar sakraganida, yuragim bir lahzaga to‘xtab qolganday bo‘lardi. Go‘yo u osmonga ko‘tarilib, qaytib tushmaydiganday edi. Muz ustida yengil sirpanib borar ekan, oyoqlari erkinlikni his qilar, qo‘llari esa har bir burilishda havoda sehrli naqshlar chizardi.<br />Qalbingga shunday ta’sir qiladiki, go‘yo uning har bir harakati bilan sening yuraging ham uchayotganday. U o‘zgacha edi… Muz uning do‘stiga aylangandi, shamol esa hamrohi. Unga qarab tursang, yerda turganingni unutasan, osmon esa shunchaki uning yelkasida yotgandek tuyulib ketardi.<br />Va men… Men shunchaki unga qarab turardim. Na ovoz bor edi, na dunyo. Faqat u va muz. Faqat men va yuragimda uyg‘ongan nimadir. U shunchalik benuqson ediki, nafas olishni ham unutib qo‘ydim. U go‘yo erkinlik timsoli edi men esa oʻsha u yashayotgan dunyoning birgina kichik zarrasi edim halos… <br />Qiz yigitning so‘nggi burilishini tomosha qildi. Yigit osmonga intilib, go‘yo o‘z orzulariga qo‘l cho‘zganday yuqoriga sakradi… va asta muz ustiga qoʻndi. Bu lahza shunchaki yuraklarni larzaga soluvchi, tantanavor edi. <br />Yuragimni to‘ldirgan hayrat hali ham tarqamagandi. U muz ustida qo‘llarini pastga tushirib, bir qadam oldinga tashladi. Nafasimni ichimga yutdim. Yengilgina egilib, bir oyog‘ini orqaga tortib, qo‘llarini nafislik bilan yon tomonlarga yoydi. Boshini sal egib, ko‘zlarini yumdi. Bu taʼzim ammo oddiy taʼzim emasdi, bu g‘ururli shahzodaning taʼzimi edi. Uning raqsi tugadi.<br />Ko‘ksimda nimadir gupillab urdi. Bu sahna hayotimda ko‘rgan eng go‘zal narsa edi. Nafas ololmay qoldim. Yuragim beixtiyor unga jo‘r bo‘ldi. U boshini ko‘tardi. Ko‘zlarida qoniqish va sokinlik. Men esa… Men shunchaki unga tikilib turardim. Go‘yo bu lahza hech qachon tugamasligini ich ichimdan tilardim oʻzimcha. Oʻsha on u nafaqat muz ustida, balki yuragimning tub-tubida ham o‘z izini qoldirgan edi.<br />U taʼzimini tugatib, boshini asta yuqoriga ko‘targanda, ko‘zlari beixtiyor men tomonga qaradi. Qora, chuqur va maʼnoli ko‘zlar… Yuragim birdan hapqirib ketdi. Nafasim ichimga tiqilib, atrofdagi hamma narsa xira tortib ketdi.<br />Uning nigohi meniki bilan to‘qnashdi. Go‘yo u yuragimga qadar boqayotganday. U ko‘zlarini uzmay, asta menga yaqinlasha boshladi, qimirlayolmay qoldim. Muz ustida sirg‘anib kelayotgan har bir qadamida yuragim tezroq va yanada tezroq urardi. Yuzim lovullab, yonoqlarimga issiqlik yoyildi. Nafas olishni ham unutib qo‘ygandim chogʻi.</p>
<p id="VFdf">U men tomonga tobora yaqinlashardi. Harakatlari sokin, lekin yuragimda bo‘ron qo‘zg‘ardi. Oramizdagi masofa qisqardi… Nihoyat, u shunchalik yaqin keldiki, qaynoq nafasini his qilarkanman umurtqamgacha qaltirab ketdim. Ko‘zlari koʻzlarimga mahkam bog‘lanib, lablari yengil tabassumga yoyildi.<br /> -“Hoy…” — dedi u shivirlab, ovozi zal boʻylab aks sado berdi<br />Men esa hech nima deya olmadim. Faqat yuragimning urishini eshitardim halos… va uning ko‘zlarida o‘zim koʻrardim.<br />Uning qarashlari alanga yoqib, yuragimni tobora tezroq urishga majbur qilardi. Nafas olish og‘irlashdi, atrofimdagi hamma narsa sekin-asta xira torta boshladi. Yuragim gupillab, quloqlarim ostida faqat uning ovozi yangrar, lekin so‘zlari mengacha yetib kelmasdi.<br />U yana bir qadam yaqinlashdi menga… Va o‘sha lahza go‘yo hamma narsa to‘xtab qolganday bo‘ldi. Uning qora ko‘zlari tobora yaqinlashar, yuragim esa allaqachon qinidan chiqay derdi.<br />Birdan oyoqlarim kuchsizlanib, atrof zulmatga cho‘mganini his qildim. Havo etishmayotganday, yuragim bir lahza qattiq siqildi… Keyin esa barcha ovozlar toʻsatdan jim bo‘lib ketti, So‘ng hammasi zulmatga aylandi.<br />Hamma narsa qorong‘ilashib, yer ostimdan g‘oyib bo‘layotganday edi. Oyog‘im sirgʻalib, tanam muzni his qilishiga tayyor turardim lekin… bir lahza ichida qaynoq qo‘llar belimdan tutdi.<br />Kuchli, lekin ehtiyotkor qo‘llar.<br />Ko‘zimni ochishga harakat qildim, biroq dunyo hali ham xira. Faqat bir narsa aniq edi uning meni mahkam ushlagan qo‘llari va mening qattiq urayotgan yurak ovozim. Astalik bilan nafas olishim tiklanarkan, qulog‘im ostida uning xavotirga to‘la ovozi eshitiladi boshladi<br />“Hoy… yaxshimisan?”<br />Uning ovozi sokin va tiniq, yuragim tubigacha yetib borardi. Ko‘zlarimni ohista ochdim va eng birinchi ko‘rgan narsam uning tunday qora tim koʻzlari boʻldi. Shu qadar yaqin ediki, yuragim yanada hapqirib ketdi.<br />“Men.. men…” — dedim shivirlab, lekin so‘zlar tilimga ko‘chmay, yanoqlarim lovullab ketdi.<br />U esa meni ehtiyotkorlik bilan ushlagancha, yengil jilmaydi<br />“Hammasi yaxshi, men seni ushladim.”<br />Uning qo‘llari hanuz belimda, yuraklarimiz esa go‘yo birga urib turganday. Shu on butun olam biz uchun sukut saqladi. Faqat biz va muzning jimjitligi qolgandi halos...</p>
<figure id="Xgza">
<img src="https://img4.teletype.in/files/bb/a2/bba272f2-cf3e-4d07-b36e-3ea8f95636a3.png" />
<figcaption>Shunga oʻxshash🌚..</figcaption>
</figure>
<figure id="4lPs">
<img src="https://img4.teletype.in/files/39/0b/390bcdeb-ec6a-411e-853a-2b13aefa23d5.png" />
</figure>
<p id="4GDU">...<br />Oʻshandan buyon biz birga edik, oʻsha kundan buyon uni sevaman! Aniqrogʻi sevardim.. bugunga qadar, anglolmayapman endi bunga haqqim bormikan?! Uni ortiq sevgilim demoqqa haqlimikanman?.. Yuragim shu qadar ogʻriyaptiki goʻyo bu dunyoning hech bir dori darmoni kor qilmas darajada qattiq, yomon ogʻriyapti... Unutishni istayman seni.. judayam qattiq istayman.<br />...<br />Hayollariga berilib, toʻsatdan jiringlagan telefon qoʻngʻirogʻidan choʻchib ketgan qiz oʻrnidan turib stol ustida yotgan telefon tepasiga yurib kelarkan qadamlari poyma-poy boʻlib koʻzlarini qisgancha telefoni ekranidagi ismni oʻqishga urindi, qanchalar urinmasin yozuvlar chalkash, boshi aylancha goʻshakni koʻtardi.<br />-eshitamaan..<br />-Salom Yoonji qalaysan? Hali uygʻoqsan yaxshi.. qara biz yetib keldik!<br />-Nima yetib keldingiz?.. Ammo qa..<br />-Yo Hudo Yoonji telefonni oʻzingga qaratsangchi~ nima biz seni sochlaringni koʻrish uchun qoʻngʻiroq qilibmizmi?<br />-Jin ursin* video qoʻngʻiroq<br />Telefonni oʻziga qaratgan Yoonji koʻzlarini qisgancha tasvirga qarab unga hiralikda qoʻl siltayotgan qizlarni koʻrdi.<br />-Aa haligi men biroz charchagandim, endigina uhlamoqchi boʻlib turgandim shuning uchun... deya oʻzini oqlashga urinadi qiz<br />-Aldama Yoonji gʻirt massan hozir! ichib olganing koʻrinib turibdi, <br />Qoʻlini bigiz qilib olgan qiz unga asta yumilib borayotgan koʻzlari bilan qarab turgan dugonasiga oʻshqirgancha, uni soʻroqqa tuta boshladi.<br />-Rostini ayt senga nima boʻldi? Ichmasding-ku sen ahir! Nega bunchalik parishonsan-a? ketayotganimizda ahvoling yaxshi edi-ku ikki kun ichida seni bunchalik oʻzgartiradigan nima boʻldi oʻzi!<br />-Agh.. hammasi yaxshi dedimkuu, shunchaki men.. hechnarsa! oʻylama boʻldi, ishon menda hammasi joyidaa</p>
<p id="witE">Unga gapirish befoyda aytishni istamaganini oʻlsa ham aytmaydi, Sena buni yaxshi bilardi shu sabab dugonasini uzoq siquvga olishni istamay, uni jimgina tingladi halos.<br />- Mayli borganimda aytib berasan! Hozir esa dam ol! ha.. aytgancha dadang bilan uchrashmoqchi eding koʻrishdingizmi?<br />-...<br />Qiz jim, hayoli ertalabgi boʻlgan suhbatga ketarkan boshini chayqagancha javob qaytardi<br />-Mayli uni ham kelganimda aytib berasan, qara yana ichib oʻtirmagin hozir goʻshakni oʻchiraman oʻchirganimdan soʻng..<br />U gaplarini tugatib ulgurmadi.. Yoonji qizil tugmani bosdi, telefonni qoʻliga olib olmas, uni divanga otib yubordi. Keyin esa toʻzgʻigan sochlarini qoʻllari orasidan oʻtkazib, ogʻzida quruqlik his qilgancha oshxona tomon harakatlandi. Stakanni toʻldirib suv quyarkan uni bir koʻtarishda ichib yubordi.<br />-ahh..<br />Biroz shunday qoldi qiz, behuzur boʻlayotgan koʻnglini oshxona peshtaxtasiga suyangancha oʻziga keltirgach, deraza tomon qadam tashladi. Yogʻayotgan mayin qorlar qalbiga taskin berar deya oʻylagan qizning birdan hafsali pir boʻlib ketti. <br />Qor allaqachon tinib boʻlgandi, chuqur hoʻrsingancha, garchi tinib qolgan boʻlsada sokin qorning chiroyidan bahra olgisi keldi.. u tashqariga chiqdi, chiqqan zahoti quloqlari qomatga keldi, atrof muhitni toʻpponchadan ketma-ket otilayotgan oʻq ovozlari qamrab olgandi, qiz tezda oʻzini yerga tashladi, qoʻllarini boshi uzra oʻrab olgancha koʻz oldi qorongʻulashib, shovqin tinishini kuta boshladi. U shunday uzoq qoldi, toki hushi boshiga kelib, ochiq bilaklari muzlab qolmaguncha. <br />Nihoyat u boshini koʻtardi, oʻrnidan turib atrofga alangladi, endi hammayoq tinch koʻchada hech kimsa yoʻq. Koʻksidagi qoʻrquvdan ikki hissa tezlashgan yuragini kafti bilan ohista urgancha, nafas rostlagandan soʻng endi uyi tomon yurishni boshlagandi hamki.. eshik oldiga kelib birdan oyoqlari yurishdan toʻxtadi. Turgan joyida qotib qoldi u, qordan sirgʻalib oqib kelayotgan qip qizil suyuqlikni koʻrayotgan koʻzlariga ishonmay ularni qattiq ishqalagancha yaqinroqqa kelib, engashib qaradi hayratgan koʻzlari kattarib ketti, koʻz oʻngida butun boshli, bir butun inson oʻz qoniga belangancha titrab yotardi..<br />...<br />1-qism yakuni.<br />Mana azizlar yap-yangi fanficni ham sizga havola qildim yoqadi degan umiddaman😆 va fikrlaringizni kutaman kayfiyatni tushirmang guys~ sizlar bilan men😌 Mandarinka boʻldim🤍❤️</p>
<p id="dIUr"> "Yeongwonhi hamkke halgeyo🫰🏻"</p>
<p id="tFiL">🫴✨💔=❤️🩹<br />Author-Mandarinka (김 윤지)🍃</p>