NEONONE

🔥 ARSON 🔥 5-qism

2026-07-02T19:08:32.944Z

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim
•
•
•

Seokjinning kabinetini tark etarkanman, yuragim g‘azab va qaysarlikdan alangalanib yonayotgan edi. Seokjinning qarshisida egilmasligimga o‘zimga so‘z berdim. Uning har bir so‘zi qulog‘imda yangrardi, ammo bu tahdidlarga ahamiyat bermaslikka qaror qildim.

{Bazm boʻladigon kun}

Kechki payt, partyga bir necha soat qolganida, shkafining oldida bordim. fikrlarim Seokjindan butunlay uzoqda edi, endi diqqat-e’tiborim Jungkook bilan boradigan partyga qaratilgan.

Author/Pov: (Buyogʻiga qahramonlarni nomidan yozib ketaman menimcha shu qulay)

— "Bugun kecha albatta ajoyib bo‘lishi kerak," —

shkafini ochdim. Ichida rang-barang ko‘ylaklar, bluzkalar va yubkalar osilgan edi. Lekin nimanidir o‘ziga xos kk edi. bu kechada nafaqat chiroyli, balki o‘zimga ishongan va Seokjinga ham, boshqalarga ham qoʻyib qoʻyganim borligini koʻrsatishga urinardim.

Keyin hayolimga bir fikr keldi sherigim Jk bn maslahatlasharman.....)

Darhol telefonimni qo‘limga oldim va Jungkookka tezda xabar yozdim:

"Salom, Jk! Partyga tayyorgarlik ko‘ryapman. Ko‘ylak tanlashga qiynalyapman. Sen qaysi rangda kiyim kiyasan? Qaysi rang menga ko‘proq yarashadi deb o‘ylaysan? Biror yorqinroq narsani kiysammi, yoki sal bo‘lsa ham nafisroq narsa bo‘lsinmi?"

Javobni uzoq kutmadim. Bir necha daqiqadan so‘ng un yozdi

Jungkook: "Y/N! Salom! Oh, ko‘ylak masalasimi? Sen har qanday kiyimda chiroylisan, ishon. Lekin bugungi kecha uchun... bilasan-ku, qolganlarga qasdma-qasd qilish kerak, shunday emasmi? Menga qolsa, qandaydir jasur va o‘ziga tortuvchi narsa tanla. Masalan, qizil yoki to‘q ko‘k rang. Lekin asosiysi, o‘zingni qulay his qilishing kerak. O‘ziga ishongan ko‘rinishing juda muhim. Shunda hech kim sening kayfiyatingni buza olmaydi!"

Jungkookning javobidan kulib yubordim. U meni juda yaxshi tushunardi. " qasdma-qasd qilish kerak..." Ha, aynan shunday! Uning bu gapi menga o‘ziga xos kuch berdi.

Yana shkafimga qaytdim. Qizil ko‘ylakni esladim. Yopishgan, tizzagacha bo‘lgan qizil ko‘ylak. Bu juda jasur edi, lekin aynan bugun uchun kerakli bo‘lishi mumkin. Keyin esa zangori, gulli, yengil ko‘ylakni ko‘zdan kechirdim. Bu ham nafis edi, ammo "qasdma-qasd" uchun yetarlicha jasur emasdek tuyuldi.

Qizil ko‘ylakni yana qo‘limga oldim. Bu rang o‘zimga ishonchimni, ichki kuchimni aks ettirardi. Bu Seokjinga qarshi chiqishimning ramzi bo‘lardi. Men uni kiydim. Oynadagi aksimga tikildim. Qizil ko‘ylak tanamga yopishib, har bir egri chiziqni bo‘rttirib turardi. U juda dadil va e'tibor tortuvchi edi. Aynan bugungi kecha uchun. Aynan men uchun.

Jungkookga qizil koʻylak tanlaganimni aytib qoʻydim

Bir necha soatdan soʻng Jk mashinada keldi men ota onamga ketayotganim hâqida xabar berib Jk ni yoniga chiqdim . U ham men koʻylagim rangiga mos kiyim kiygan edi

Men uning yoniga yaqinlashganimda, u mashinadan tushib, menga tikildi. Ko‘zlari keng ochilib, butun vujudimni, ayniqsa qizil ko‘ylagimni sinchiklab ko‘zdan kechirdi. Yuzida hayrat va mamnunlik aks etdi. Uning nigohlari ustimdan uzoq vaqt uzilmay qoldi. Lablarida yengil tabassum paydo bo‘ldi.

— "Vau, Y/N... Juda goʻzalsan," — dedi u nihoyat, ovozida biroz hayrat aralashib. Uning ko‘zlari porlab turardi. — "Men senga ishonchliroq narsa tanla deganimda, bu darajada bo‘lishini kutmagandim. "

Men kulib yubordim. Uning maqtovi ichimdagi ishonchni yanada oshirdi.

— "Sen ham juda yaxshi ko‘rinyapsan, Jk. Biz ajoyib juftlik bo‘lib ko‘rinamiz," — dedim unga qarab.

Jungkook mashina eshigini ochdi. Men unga kirib o‘tirdim, u esa o‘z joyiga o‘tdi. Va bazmga tomon yoʻl oldik

Jungkook mashina motorini ishga tushirdi va biz bazm o‘tkaziladigan hashamatli binoga qarab yo‘l oldik. Yo‘l bo‘yi ikkimiz ham hayajon va quvnoq kutish bilan to‘lgan edik. Manzilga yetib kelganimizda, musiqaning ritmi allaqachon tashqarigacha eshitilib turardi. Mashinani to‘xtatib, tushdik. Jungkook menga yorqin jilmayib qo‘ydi.

— "Tayyormisan, yulduzim?" — dedi u.

— "Har qachongidan ham ko‘proq!" — deb javob berdim unga.

Qizil ko‘ylagimda, o‘zimga ishonch bilan, Jungkookning yonida qadam tashladim. Eshikdan ichkariga kirishimiz bilan barcha nigohlar bizga qadaldi. Musiqa bir lahzaga pasaygandek tuyuldi. Ichkaridagi yuzlab odamlar birdan biz tomon o‘girildi. Ularning ko‘pchiligining og‘zi hayratdan ochilib qoldi. Ba’zilar bizga havas bilan, ba’zilar esa hasad bilan boqardi. Men va Jungkook bir-birimizga mos qizil kiyimlarimizda juda jozibador ko‘rinardik. Bu kechada barcha diqqat-e’tibor bizda edi.

Men shinamgina tabassum qildim. Nigohlarning markazida bo‘lish g‘alati, ammo yoqimli edi. Jungkook ham yonimda mag‘rur qiyofada turardi, uning ko‘zlari ham xuddi meniki kabi porlardi.

Biz odamlar orasidan o‘tib, ichkariroq yurib bordik. Shu payt Seokjinning chehrasini ko‘rdim. U olomonning narigi tomonida, bir guruh do‘stlari bilan turardi. Uning yuzida g‘azabning qora bulutlari suzib yurardi. Jag‘lari mahkam qisilgan, ko‘zlari nafrat bilan yonardi. Uning nigohi menga qadalgan edi .Axir u meni Jungkook bilan kelishimni taʼqiqlagan ediku huddiki buni menga ahamiyati bordek.....)

Uning nigohi biroz ochiq qizil ko‘ylagimga tushganida, ko‘zlari yanada kattalashdi. Bir zumda u do‘stlari orasidan ajralib chiqib, biz tomon shiddat bilan yura boshladi. Uning qadamlarida tahdid, yuzida esa portlash arafasidagi vulqonning dahshati bor edi.

Men Seokjinga qarshi chiqdim. U esa to‘g‘ri men tomon kelardi.

U menga yetib keldi. Ko‘zlarida chaqmoq chaqnadi. Hech narsa demasdan, qo‘limdan mahkam ushladi-yu, olomon orasidan boshqa xonaga qarab sudradi. Uning kuchi shu qadar edi-ki, men qarshilik ko‘rsata olmadim. Jungkook va boshqalar hayratda qoldi....

Davomi bor....

Muallifni hurmat qilgan holda fikr va reak bildirasiz deb umid qilaman xato va kamchilliklar un uzur

Eʼtiboringiz uchun rahmat

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒊𝒏𝒆𝒔𝒔 2-𝐟𝐚𝐬𝐥 13-𝐪𝐢𝐬𝐦

2026-07-01T20:00:02.030Z

𝗛𝗮𝗺𝗺𝗮 𝗯𝗮𝘅𝘁𝗹𝗶 𝗯𝗼𝗹𝗶𝘀𝗵𝗴𝗮 𝗵𝗮𝗾𝗹𝗶

𝙗𝙮 : 𝙭𝙫𝙚𝙠𝙖 𝙘𝙤𝙧𝙫𝙞𝙣♡︎

—Meniki ekanliginga hanuz ishona olmayapman jonim dedi Jimin qizni sochlariga yuzini koʻmarkar

—Kim aytdi meni sizniki deb balki siz menikisiz hm?

Jimin bu gapni eshitib, bir soniya to‘xtab qoldi, so‘ngra uning past va mayin kulgisi eshitildi. U yuzini Yn-ning sochlaridan ayirmagan holda, uning bo‘ynidan chuqur nafas oldi.

— Demak, shunaqa degin? — Jimin bitta harakat bilan Yn-ni o‘ziga yanada yaqinroq tortdi, endi ularning orasidan hatto shamol ham o‘tolmasdi. — Men sening mulkingmanmi?

U ohista boshini ko‘tarib, Yn-ning ko‘zlariga tikildi. Uning nigohida ham ehtiros, ham cheksiz taslimiyat bor edi. U qo‘lini Yn-ning yuziga yugurtirib, barmog‘i bilan uning lablarini siladi.

— To‘g‘ri aytasan... — pichirladi u, ovozi biroz xirillab. — O‘sha birinchi ko‘rishgan kunimizdayoq, sen o‘zing ham bilmagan holda meni asir qilib bo‘lgansan. Tashqarida men minglab odamlarga buyruq beradigan direktor bo‘lishim mumkin, lekin bu devorlar orasida... bu yerda faqat sening yuragingning qonunlari amal qiladi.

Jimin Yn-ning peshonasini o‘z peshonasiga tiradi. Ularning nafaslari bir-biriga qorishib ketdi.

— Agar men seniki bo‘lsam, — davom etdi u, ko‘zlarini yumib, — unda meni hech qachon qo‘yib yuborma. Chunki bu "xo‘jayin" o‘zining kichkinagina, lekin jasur "egasi"siz bir kun ham yashay olmaydi.

Yn uning ko‘ylagining yoqasidan mahkam tutib, uni o‘ziga yaqinlashtirdi. Jimin esa go‘yo dunyodagi eng qimmatli xazinani asrayotgandek, uni ehtiyotkorlik bilan quchoqladi.

— Men sizni hech qachon hech kimga bermayman, — dedi Yn jiddiy ohangda, lekin ko‘zlarida baxt uchqunlari porlardi.

Jimin jilmaydi va uning lablaridan shirin o‘pich oldi. Bu shunchaki o‘pich emas, balki "Men butunlay senikiman" degan jimjit qasamyod edi.

—Lekin bilib qoʻying men aslo xiyonat ni kechirmayman Jiminshiii

—Sen ham bilib ayni men aslo xiyonat
qilmayman ....

Toʻsatdan yomgʻir yogʻa boshladi va ular mashina tomon yugurishdi

Nihoyat uyga yetib kelishga issiq oʻrinlariga tomon bordilar va ikkalasi ham kiyimlarini alishtirib yengil kiyinib oloshdi

Jimin qizning ipakdek mayin tungi ko‘ylagining oxirgi tugmasini ehtiyotkorlik bilan qadadi. Uning barmoqlari Yn-ning terisiga har safar tegib ketganda, qizning badani elektr to‘kigiga tekkandek titrab ketardi. Jimin buni sezardi va uning lablarida yashirin, biroz ayyorona tabassum paydo bo‘ldi.

U kiyintirib bo‘lgach, Yn-ni o‘ziga qaratdi va uni belidan ushlab, havoda bir aylantirib, yumshoq karavotning markaziga o‘tqazdi. O‘zi esa uning yoniga, tirsagiga tayanib yotib oldi.

— Bilasanmi, — dedi Jimin pichirlab, qizning yuziga tushib turgan soch tolasini qulog‘ining ortiga o‘tkazar ekan, — bu sening qora va qatʼiyatli kiyimlaringdan koʻra senga mana shu oddiy va shinam kiyimlar ko‘proq yarashar ekan. Hozir sen xuddi osmondan tushgan farishtaga o‘xshaysan. Faqat mening shaxsiy farishtamga.

Yn biroz uyalib, nigohini pastga tushirdi:
— Jiminshii, siz meni har doim shunaqa so‘zlar bilan uyaltirasiz...

Jimin uning iyagidan tutib, yuzini o‘ziga qaratdi. Uning ko‘zlari hozir juda samimiy va mehrga to‘la edi.

— Men senga faqat haqiqatni aytaman, — u qizning peshonasidan uzoq va mayin o‘pdi. — Bugun juda og‘ir kun bo‘ldi. Lekin hozir, sening yoningda, sening hidiingni tuyib turganimda, butun dunyodagi muammolar g‘oyib bo‘lgandek. Go‘yo vaqt to‘xtab qolgandek.

U Yn-ning qo‘llarini olib, o‘zining kaftlari orasiga oldi va ularni isitishga harakat qilgandek ishqaladi. So‘ngra qizni o‘ziga tortib, boshini o‘zining keng va issiq ko‘ksiga qo‘yishiga yordam berdi.

— Eshitayapsanmi? — so‘radi u past ovozda.
— Nimani? — hayron bo‘lib so‘radi Yn, uning yurak urishini tinglab.
— Yuragimni... U faqat sen uchun urayapti. Va faqat senga aytolmagan gaplarimni urib-urib tushuntirmoqchi bo‘lyapti.

Yn uning quchog‘ida o‘zini shunchalik erkin va baxtli his qilardiki, go‘yo bu tushdek edi. Jimin qizning ustini issiq adyol bilan yopib, uni yanada mahkamroq quchoqladi.

— Uxla, jonim, — dedi Jimin Yn-ning sochlaridan hidlab. — Ertaga yangi kun boshlanadi, lekin bir narsa o‘zgarmaydi: men ertaga ham, indinga ham va butun umr faqat seniki bo‘lib qolaman. Sening "mulking" bo‘lish men uchun eng katta sharaf.

Yn ko‘zlarini yumib, uning yurak urishi ostida orom ola boshladi. Yigit esa qizni sochlarini oʻpib hidlardi

Davomi bor...)

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒊𝒏𝒆𝒔𝒔 2-𝐟𝐚𝐬𝐥 12-𝐪𝐢𝐬𝐦

2026-07-01T19:30:23.825Z

𝗛𝗮𝗺𝗺𝗮 𝗯𝗮𝘅𝘁𝗹𝗶 𝗯𝗼𝗹𝗶𝘀𝗵𝗴𝗮 𝗵𝗮𝗾𝗹𝗶

𝙗𝙮 : 𝙭𝙫𝙚𝙠𝙖 𝙘𝙤𝙧𝙫𝙞𝙣♡︎

Jiminning ko‘zlari qonga to‘ldi. U yerda yotgan qon dog‘lariga qarab, yuragi qinidan chiqib ketgudek ura boshladi. U o‘zini la’natlardi: "Nega uni eshitmadim? Nega o‘sha ruhiy kasal ayolning o‘yiniga uchib, Ynni yolg‘iz qoldirdim?"

U zudlik bilan o‘rnidan turdi va uydagi har bir burchakni ko‘zdan kechirdi. Stol ustida, ag‘darilgan vazaning yonida kichik bir qog‘oz parchasi yotardi. Unda shunday yozilgan edi: *"O‘yin endi boshlandi, Jimin. Seniki bo‘lgan narsani saqlab qolish uchun, avval o‘z gunohlaringni esla."*

Jimin bu xat kimdan ekanini darrov angladi. Bu uning o‘tmishdagi dushmanlari — uning muvaffaqiyatiga va Yn bilan baxtiga hasad qilganlar tomonidan uyushtirilgan tuzoq edi. O‘sha "sevgili" qiz esa shunchaki Jiminni uydan uzoqlashtirish va Yn-ning ko‘z o‘ngida uni yomonotliq qilish uchun yollangan bir vosita edi.

Jimin butun shaharni oyoqqa turg‘azdi. U o‘zining barcha aloqalaridan foydalanib, o‘sha qizni va Ynni qidirishga tushdi. Oradan bir necha soat o‘tgach, uning yordamchilari shahar chekkasidagi tashlandiq bir omborni aniqlashdi.

Jimin u yerga yetib borganida, yomg‘ir savalab yog‘ardi. Ombor ichida Yn-ni stulga bog‘langan holda ko‘rdi. Uning yuzida kichik jarohat bor edi — devordagi qon dog‘lari uning qarshilik ko‘rsatganidan darak berardi. O‘sha "sevgili" bo‘lib kelgan qiz esa bir chekkada qurol ushlab turar, uning ortida esa Jiminning azaliy dushmami — u tanigan bir chehra turardi.

— Uni qo‘yib yubor! — deb baqirdi Jimin, ichkariga otilib kirib.

— Keldingmi, Jimin? — dedi dushmani masxarali ohangda. — Bu qiz uchun hamma narsadan voz kechishga tayyormisan?

Jimin hech ikkilanmasdan qurolini yerga tashladi.
— Uning hech qanday aybi yo‘q. Hamma narsa men bilan bog‘liq. Uni qo‘yib yubor, men bilan nima qilsang qil!

Qisqa, ammo shiddatli to‘qnashuvdan so‘ng, Jimin dushmanlarini zararsizlantirishga muvaffaq bo‘ldi. U zudlik bilan Yn-ning yoniga yugurib borib, uning bog‘ichlarini yechdi.

Yn Jiminni ko‘rishi bilan uning ko‘kragiga o‘zini otdi. U hali ham qo‘rquvda, lekin Jiminning tirikligidan xursand edi.

— Yn, meni kechir, — deb pichirladi Jimin, uning sochlarini silab. — O‘sha qiz... u shunchaki meni sendan ayirish uchun yuborilgan edi. Men uni hayotimda birinchi marta ko‘rishim. U meni bir necha haftadan beri ta’qib qilib yurgan ekan, men buni senga aytib, qo‘rqitishni xohlamagandim. Bu mening eng katta xatoyim bo‘ldi.

Yn yig‘lab, uning yuziga qaradi.
— Men ishonmasligim kerak edi, Jimin. Lekin u shunchalik ishonarli gapirdiki... men seni yo‘qotdim deb o‘yladim.

Jimin Yn-ning peshonasidan o‘pdi:
— Bizni hech kim ajrata olmaydi. Endi hech qachon seni yolg‘iz qoldirmayman.

1 haftadan soʻng

Kechki ovqat qizg‘in pallaga kirdi. Suna va Taehyung Italiyaga bo‘ladigan sayohatlari haqida to‘lqinlanib gapirishardi. Yn esa o‘zini imkon qadar "shunchaki tanish"dek tutishga harakat qilar, lekin Jiminning yonida o‘tirib, uning tizzasiga tegib ketayotgan oyog‘idan hayajonlanardi.

— Jimin, — dedi Taehyung sharobidan ho‘plab, — Yn-ni biz yo‘qligimizda xabardor qilib turasan deb umid qilamiz. Bilasan-ku, u biroz parishonxotir, ba’zan ovqatlanishni ham unutib qo‘yadi.

Jimin bosiqlik bilan jilmaydi:
— Xavotir olma, Taehyung-ssi. Yn... — u bir lahza Yn-ga qarab qo‘ydi, uning ko‘zlari mehrdan porlardi, — u juda yaxshi ovqatlanadi. Ayniqsa, tunda kechki soat 2 da muzlatkichni titishni yaxshi ko‘radi.

Stolda sukunat cho‘kdi. Yn-ning tomog‘iga sharbat tiqilib qoldi. Suna va Taehyung hayron bo‘lib Jimin-ga qarashdi.

— Tunda? — deb so‘radi Suna shubha bilan. — Siz buni qayerdan bilasiz, janob Jimin?

Yn zudlik bilan vaziyatni qutqarishga tushdi:
— Ha... anavi... o‘tgan hafta ofisda juda kechgacha qolib ketganimizda... shunda aytib bergandim! Ha, shunday!

Jimin bosiqlik bilan bosh irg‘adi, lekin stol ostida Yn-ning qo‘lini ushlab, barmog‘i bilan ohista siladi. Bu "romantik hujum"dan Yn-ning yuzi battar qizardi.

Keyinroq, ovqat paytida yanada qiziq voqea yuz berdi. Yn-ning likopchasiga unga yoqmaydigan ko‘katlar tushib qolgandi. Jimin hech narsa demasdan, xuddi uydagidek tabiiy harakat bilan Yn-ning likopchasidan o‘sha ko‘katlarni olib, o‘zinikiga o‘tkazib qo‘ydi.

Suna vilkasini qo‘yib yubordi:
— Janob Jimin, siz hozirgina Yn yoqtirmaydigan ko‘katlarni ajratib berdingizmi?

Jimin endi nima deb bahona qilishni o‘ylayotganda, Taehyung birdan stolga urib kulib yubordi:
— Qoyil! Mana buni haqiqiy "Rahbarlik" deydi! Doʻstim sen photo partneringni har bir injiqligigacha bilasan-a?

Taehyung Jiminning yelkasiga qo‘lini qo‘ydi:
— Bilasanmi, aslida men ham Sunaning barcha injiqliklarini bilaman. Biz erkaklar bir-birimizni tushunishimiz kerak. Italiyadan qaytganimdan keyin, birga baliq oviga boramiz!

Jimin va Taehyung o‘rtasidagi suhbat tezda futbol, biznes va erkaklar o‘rtasidagi "sirlar"ga ulanib ketdi.

Kechki ovqatdan so‘ng, Suna va Taehyung o‘z uylariga ravona bo‘lishdi. Jimin va Yn esa tungi shaharning chiroqlari ostida yolg‘iz qolishdi. Atrofda faqat sokin shabada va uzoqdan eshitilayotgan shahar shovqini...

Jimin Yn-ning qo‘lidan mahkam tutib, uni o‘zining qora lyuks mashinasi tomon boshladi. U mashina eshigini Yn uchun ochib bergach, o‘zi ham rulga o'tirdi. Biroq u uyi tomon haydamadi.

— Qayerga ketyapmiz? — so‘radi Yn

Jimin javob o‘rniga shunchaki sirlib jilmaydi va mashinani shaharning eng baland nuqtalaridan biri — butun shahar kaftdek ko‘rinib turadigan xususiy terrasa tomon burdi.

Ular yetib kelishganida, osmonda yulduzlar charqillab turar, shahar chiroqlari esa xuddi yerga to‘kilgan javohirlardek porlardi. Jimin mashinadan tushib, Yn-ning yoniga keldi va uni orqasidan ohista quchoqladi.

— Bugun juda qo‘rqding-a? — pichirladi u Yn-ning qulog‘iga, uning nafasi Yn-ning bo‘ynini qitiqlab o‘tdi.

— Bir oz... — tan oldi Yn, boshini uning keng yelkasiga qo‘yib. — Taehyung va opam nimadir deb yuborishidan, sizni noqulay ahvolga solishidan qo‘rqdim.

Jimin uni o‘ziga o‘girdi va yuzini kaftlari orasiga oldi. Uning ko‘zlari hozir har qachongidan ham mehribon va chuqur edi.

— Yn, men hech qachon sendan yoki bizning munosabatimizdan uyalmayman. Aksincha, butun dunyoga "Bu qiz — mening hayotim" deb baqirgim keladi.

Ular sekin bir biridan boʻsa oldilar

-Taehyung va Sunani toʻyidan bir kun avval boʻlgan yulduzlar yogʻdusini eslaysanmi...?
Soʻradi Jimin

—ha albatta juda ajoyib boʻlgandi oʻshanda....

Davomi bor ....)

Youʼre my hope 14-qisn

2026-06-30T17:05:18.403Z

Only for you.....)

Sen mening umidimsan ,sevgilim doim men bilan boʻl.

—Qizalogʻim tura qol endi soat 11 dan oshdikuu dedi Hoseok qizni boʻyniga oʻpich bosar ekan

—Kecha men bu yerda uxlamagan edimku .... Boshim ogʻriyapti qoching ustimdan

—Kecha menimcha akangni kundaligini oʻqishga berilib ketganingdan boshqa xonada uxlab qolibsan keyin seni shu qoʻllarim bilan koʻtarib olib keldim - qoʻllarini qizga uzatib yoqimtoy qilib gapirdi yigit

—Haa menimcha akamda koʻp gap boʻlgan buni gaplashib olishimiz kk menda bir qancha yangiliklar bor dedi qiz oʻrnidan turayotib Hoseok uning turishiga koʻmaklashib yubordi

—Menda ham bir xabar bor yur nonushta allaqachon tayyor oʻsha yerda gaplashib olamiz

Ular buni nonushta deb atasa ham tushlik vaqti edi.

—Hullas J-hope bilasizmi aslida Sony va akam sevishganlar boʻlmagan bu bir tomonlama sevgi ekan va

—va oʻsha ressisiyor qiz Taehyungni sevgilisi boʻlgan

—Nima kundalikni siz ham oʻqidingizmi

—Ha yoʻgʻa qizlarga oʻxshab kundalik oʻqishga va yozishga vaqtim yoʻq men bularni bilardim akangni yurishidan maʼlum edi

—Lekin kundalik yozishni bir yaxshi tarafi ham bor ekan Hoseok Yn yigitni gapiga ochiqcha gʻazabni koʻrsatdi

—Boʻpti Yn arazlamagin qani davomini gapira qolchi

—Akam Sony ni oʻzida olib qolish un unga xasta onasini oʻldirish bilan tahdid qilibdi va onasi evaziga Taehyung ni oʻldirishi kerakligini aytgan ekan hoʻsh bundan ham habaringiz bormidi ....?

Hoseok hayratda koʻzlari kattalashib ketdi u Jk bu bunaqa ishlarga qodir emas deb oʻylardi .

—Bu ..men Yn .. hazillashma

—Hazillashayotganim yoʻq va menimcha akamning qotili Sony emas uning sevgilisi Taehyung boʻlishi mumkin

—Aynan shu masalada edi men aytmoqchi boʻlgan habar ham oʻzini qoʻlga olib davo etdi yigit— Sony vafot etibdi ......

Oʻrtaga juda chuqur sukunat choʻkdi

— Bu qanday taqdir boʻldi oʻzi J-hope nahot ularning hech biri baxtli boʻlmagan boʻlsa koʻzlarida yosh bilan dedi Yn —siz bu habarni qayerdan eshitdingiz ....?

—Sony va Taehyung ni meni odamlarim kuzatayotgan edi va bugun ertalab bu sodir boʻlibdi Sony tomirini kesibdi.Bechora qiz....Lekin nega aynan bu sodir boʻlgani nomaʼlum

—Balki bu ishni ham Taehyung qilgandir huddi akamga qilgani kabi ....

—Bunday boʻlishi mumkin emas Yn , menimcha oxirgi paytlar Sonyning ruxiy holati yaxshi emas edi chunki qizning onasi ham Jungkook bilan bir kunda oʻlgan

—Qanday daxshat , bu juda yomon edi ....

— Menimcha biz Taehyungni tinch qoʻyishimiz kk ekan bu u uchun eng ogʻir jazo taʼkidladi yigit

—ha men bunga roziman qolaversa akam ham ularga nisbatan adolatli boʻlmagan ekan

Bir necha kundan soʻng

Taehyung hisobidagi barcha pullarni bitta kartaga yigʻdi ,oʻzidagi bor mol mulkini sotib yubordi oʻziga yashash un Seuldan kichikroq uy sotib oldi va bundan boshqa bor pulini kasalxona va bolalar uyiga hayriya qilib yubordi

Hozir esa uyida u Sony ishlagan filmlarni tomosha qilish bilan band edi bu yigit rostdan ham juda choʻkib qolgan boʻlsada salobati saqlanib qolgandi .

—U koʻp bor oʻzini oʻldirishga harakat qilib koʻrdi ammo har gal shu sodir boʻlganda Sonyni gaplari uni toʻxtatardi:
"Iltimos yasha " u yashay olmasdi ammo bu hayotni oʻz qoʻli bilan ham yoʻq qila olmasdi

—Men seni tezroq koʻrgim kelib ketyapti .... Yoningga borishni istayapman ,menda boshqa mador qolmadi meni kechir ...

Bir necha soatdan soʻng

Yn va Hoseok keyingi konsertni rejalashtirib suhbatlashib oʻtirishardi va bu konsertda Hobi qizga turmush qurish taklifini ham bermoqchi edi va shu payt eshik qoʻngʻirogʻi chalindi

—men oʻzim ochaman Hoseok eshik tomon yaqinlashdi

—SEN ???

—ichkariga kirsam maylimi

—kim ekan J-hope ortidan Yn ham chiqdi

Juftlik hayratini yashirishga urinmadi va Taehyungni ichkariga taklif qilishdi

—men koʻp qolmayman shunchaki iltimos bilan yoningga keldi Hoseok

Hoseok bir necha soniya ikkilanib turdi. U bu odamni ko‘rishni ham istamasdi. Ammo uning ahvoli… u bunchalik tushib ketishiga nima bo‘lgandi?

— Kiraver, — dedi nihoyat, bir chetga surilib.

Taehyung sekin, xuddi har qadami unga og‘ir kelayotgandek, ichkariga kirdi. Ynni esa yuragi ezildi. Uning ko‘zlarida nafrat bo‘lishi kerak edi, lekin faqat achinish bor edi.

— Taehyung… — dedi u sekin. — Nima bo‘ldi? Sony…

— Sony vafot etdi, — dedi Taehyung, boshini egib. — Va bu… bu meni aybim. Hamma narsa meni aybim.

Uning qo‘llari titrardi. U chuqur nafas oldi, o‘zini bir joyga to‘plagandek.

— Men sizlardan bir narsani so‘ragani keldim, — dedi u, boshini ko‘tarib. Ko‘zlarida yosh emas, balki quruq, o‘lik bir nigoh bor edi. — Meni… meni o‘ldiring. Hoseok meni oʻldir

Xona bir zumda jim bo‘lib qoldi. Hatto havo ham to‘xtagandek edi.

— N-Nima deyapsan? — dedi Hoseok, qadam tashlab, unga yaqinlashdi. — Sen aqldan ozdingmi?

— Yo‘q, — Taehyungning ovozi keskin va aniq edi. — Men hech qachon bunchalik aqlli bo‘lmaganman. Men… men Sony uchun, Jungkook uchun, akangiz uchun — hammasi uchun javob berishga tayyorman. Agar meni o‘ldirsangiz, bu adolatdan bo‘ladi. Buni menga berishingizni so‘rayman.

Yn qo‘llari bilan og‘zini berkitdi. Uning ko‘zlaridan yosh oqardi.

— Yo‘q, Taehyung, — dedi u, ovozi bo‘g‘ilib. — Seni o‘ldirish — bu eng oson yo‘l. Sen esa azob chekishga mahkumsan. Sen yashaysan va har kuni Sonyning ko‘zlarini eslaysan. Bu sen uchun eng og‘ir jazo.

Taehyungning yelkalari qaltis yig‘lab yubordi. U tiz cho‘kdi, boshi bilan yerga tegdi.

— Men chiday olmayman! — deb qichqirdi u. — Har kecha ko‘rgan tushlarim… ular meni o‘ldiradi! Men Sony bilan birga o‘lishni istayman, lekin u meni to‘xtatdi!
Aytdi: ‘Yasha’.
Ammo qanday? Ayting-chi, qanday?

Hoseok ynga qarab qo‘ydi. Yn esa unga yaqinlashdi, tiz cho‘kib, Taehyungning yuziga qo‘lini qo‘ydi.

— Sen yashaysan, — dedi u, ovozi mayin, ammo qat’iy. — Chunki Sony seni sevgan. U senda yaxshilikni ko‘rgan. Agar sen o‘lsang, uning so‘nggi orzusi ham o‘ladi. Sen uning xotirasini asraysan. Tushundingmi?

Taehyungning iqrori — Jungkookning o‘limiga bevosita daxldorligi va Sonyning ruhiy parchalanishiga sababchi bo‘lgani — barchasini o‘z o‘rniga qo‘ydi.

— Men qanday vahshiyman... — deb pichirladi Taehyung, ovozi titrab. — Ayni o‘sha kundan boshlab Sony o‘zini qotil deb o‘yladi. Uning ko‘z o‘ngida men Jungkookni itargandim, u esa onasining o‘lim xabarini olgach, bu aybdorlik hissini ko‘tara olmay, gallyutsinatsiyalarga tushib qoldi. Men esa uni qutqarish o‘rniga, bu azobni yanada chuqurlashtirdim...

Taehyungning yuzi xiralashgan, ko‘zlari esa nurini yo‘qotgan edi. U Hoseok va Yn tomonga so‘nggi bor bir nazar tashladi. Bu nigohda nafrat emas, balki g‘arib bir iltimos bor edi.

— Baxtli bo‘linglar, — dedi u xotirjam, lekin bu xotirjamlik o‘limdan ham dahshatliroq edi.

Taehyung ortiga o‘girilib, hech kimni to‘xtatishiga imkon bermay, uydan chiqib ketdi. Hoseok va Yn shok holatida qotib qolishgandi. Ichlaridagi nafrat uni to‘xtatishga, ammo ichlaridagi og‘riq uni qo‘yib yuborishga undardi. Nihoyat, Yn o‘ziga kelib, yigitning ortidan yugurdi.

— Taehyung, to‘xta! — qichqirdi Yn.

Taehyung qizning ovozini eshitmadi. U go‘yo boshqa olamda, o‘zining azoblari bilan birga yo‘lning o‘rtasiga qadam qo‘ydi. Uning uchun dunyo allaqachon tugagandi.

To‘satdan, shinalarning asfaltdagi qattiq g‘ijirlashi eshitildi. Katta tezlikda kelayotgan qora mashina Taehyungni ko‘rmay qoldi — yoki aksincha, aynan uni mo‘ljalga oldi. Zarba kuchli bo‘ldi. Taehyung havoga otilib, yerga quladi.

Yn dahshatdan qotib qoldi. Uning ko‘z oldida hammasi sekinlashgandek bo‘ldi. Aynan shu lahzada, qorong‘ulikdan ajralib chiqqan noma’lum shaxs Ynning yoniga yaqinlashdi. Yn nima bo‘lganini anglab ulgurmay, yuzida sovuq va keskin bir suyuqlikni sezdi.

Bir soniya o‘tib, teri ustida chidab bo‘lmas achish, go‘yo yuzini ichkaridan kuydirayotgan olov paydo bo‘ldi. Bu kislota edi. Ynning og‘riqli qichqirig‘i aks-sado berdi va qiz hushini yo‘qotib, yerga yiqildi.

Hoseok uydan otilib chiqdi. U ko‘rgan manzaradan qoni muzladi: Taehyung yo‘l chetida qimirlamay yotardi, Yn esa yerda jon talvasasida, yuzini changallab yotardi.

— Yn!!! — Hoseokning dod solishi butun ko‘chani tutdi.

U bir zum ham ikkilanmadi. Tez yordamni kutish — o‘lim bilan teng edi. U Ynni qo‘llariga oldi, qizning yuzi qop-qora bo‘lib, kuyish alomatlari paydo bo‘la boshlagandi. Hoseok mashinaga yugurdi. Uning ko‘zlarida endi faqat bir narsa — qasos o‘ti yonardi. Taehyungga nima bo‘lgani hozircha muhim emasdi, hozir u uchun eng muhimi — Ynning joni va bu iflos jinoyatni sodir etganlarning jazosi edi.

Hoseok kasalxona yo‘laklarida iztirob bilan u yoqdan-bu yoqqa yurardi. yuragi esa qasos va qo‘rquv o‘rtasida parcha-parcha bo‘lardi. Nihoyat, operatsiya xonasi eshigi ochilib, shifokor chiqdi.

Hoseok unga yopishdi:
— U qanday? Iltimos, ayting! U yaxshimi?

Shifokor og‘ir uf tortdi, lekin ko‘zlari biroz taskin beruvchi ma’noda edi.
— U barqaror. Kislota yuzining yarmiga ta’sir qilgan, ammo juda chuqur emas. Biz o‘z vaqtida chora ko‘rdik. Yuzidagi jarohatlar o‘z vaqtida davolansa va plastik jarrohlik yordam bersa, bir necha oy ichida izlar deyarli ko‘rinmaydigan bo‘lib ketadi. Uning hayotiga xavf yo‘q, u hozir o‘ziga kelmoqda.

Hoseok yengil nafas oldi, lekin uning yuzi bir zumda yana qotib qoldi. Taehyungning taqdiri qanday bo‘ldi? U o‘zini aybdor his qilib, hammasini tan olgach, bu voqea sodir bo‘ldi. Bu shunchaki baxtsiz hodisa emas.

Yn palatada ko‘zlarini ochganda, uning yonida Hoseok o‘tirgan edi. Qiz yuzidagi og‘riqni sezib, qo‘li bilan yuziga ishora qildi.

— Hoseok... yuzim... — ovozi titradi.

— Hammasi yaxshi bo‘ladi, Yn, — dedi Hoseok uning qo‘lini mahkam tutib. — Shifokorlar hamma narsani to‘g‘rilashadi.

Yn ko‘zlariga yosh keldi. U Taehyungning o‘sha mashina ostida qolganini esladi.
— Taehyung-chi? U... u tirikmi?

Hoseokning jag‘lari taranglashdi. U Taehyungni kechirmagan bo‘lsa-da, bu darajadagi shafqatsizlikni qabul qila olmasdi.
— U og‘ir ahvolda reanimatsiyada. Lekin bu tasodif emasdi, Yn. O‘sha kislota... uni senga aynan o‘sha odamlar sepdi. Va ular Taehyung ni meni deb oʻylasdi chogʻi...

Jungkookning o‘limi, Sonyning fojiasi, Taehyungning iqrori va endi bu hujum... Hammasi bir zanjirdek birlashib, ularni tubsiz jarlikka tortayotgan edi.Lekin hanuz umid bor.....)

— Biz ularni topishimiz kerak, — dedi Yn pichirlab. — Taehyung o‘lishi kerak emas. U o‘z gunohiga yarasha javob berishi kerak, lekin bu tarzda emas.

Hoseok qizning qoʻlidan o‘pib qo‘ydi. Uning ko‘zlarida endi faqat sovuq qasos yonardi.
— Men topaman, Yn. Kimki senga va zarar yetkazgan bo‘lsa, u qayerda bo‘lmasin, topiladi.

Davomi bor....)

🔥ARSON 🔥 4-qism

2026-06-28T19:09:54.213Z

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim
•
•
•

Y/N dugonalari bilan vaqt o‘tkazib, xaridlar qilib qaytgach, uyda uni kutilmagan vaziyat kutib turgan edi. Uyning mehmonxonasida ota-onasi notanish, lekin juda serhasham kiyingan er-xotin bilan qizg‘in suhbatlashib o‘tirishardi. Y/N ichkariga kirishi bilan barcha nigohlar unga qaratildi.

— "Keldingmi, qizim? Mana, tanishib qo‘y. Bular janob va xonim Kimlar, bizning uzoq yillik biznes hamkorlarimiz va endilikda yaqin do‘stlarimiz," — dedi Y/N ning otasi xushmuomalalik bilan.

Y/N ularga yaqinlashib, odob yuzasidan ta’zim qildi. Ammo xonadagi atmosferani ko‘rib, uning ko‘zlari kattalashib ketdi. Mehmonlar orasida, o‘zining odatiy sovuqqon va mag‘rur qiyofasi bilan Seokjin ham o‘tirgan edi. U qizga qarab, go‘yo maktabdagi voqealar hech qachon bo‘lmagandek, muloyim jilmayib qo‘ydi.

— "Y/N, janob Kimning o‘g‘li Seokjin oʻqituvching ekan? U senga darslarda ko‘maklashib turar ekan, bu bizni juda quvontirdi," — dedi Seokjinning onasi, o‘g‘lining yonida o‘tirib.

Y/N ning tomog‘iga bir narsa tiqilgandek bo‘ldi. U Seokjinning nigohlarini his qilar, yigit esa o‘zini hech narsa bo‘lmagandek tutib, Y/N ga tikilib turardi.

— "Ha, shunday... Janob Kim juda 'talabchan' ustoz," — dedi Y/N , Seokjinning ko‘zlariga tik qaragancha.

Seokjin stakandagi ichimligidan bir ho‘plab, qizga yengilgina imo qildi.

— "Ota-onalarimiz do‘stligi bizni yanada yaqinlashtirishi shubhasiz, shunday emasmi, Y/N?" — dedi u, ovozidagi yashirin kinoya bilan

Ota-onalar dasturxon atrofiga edi. Mehmonxonadagi atmosfera rasmiy va ayni paytda do‘stona edi. Ikki oila o‘rtasidagi suhbat asosan biznes loyihalari va kelajakdagi hamkorlik rejalari atrofida aylandi. Y/N o‘zini juda noqulay his qilar, Seokjinning qarshisida o‘tirib, uning har bir harakatini kuzatishga majbur edi.

— "Seokjin har doim o‘z mas’uliyatini yaxshi bilgan," — dedi janob Kim (Seokjinning otasi) g‘urur bilan. — "Uning maktabda dars berishga qaror qilgani bizni hayron qoldirgan edi, lekin u yoshlarga ta’lim berishni xohladi."

Y/N ning otasi mamnuniyat bilan bosh silkidi:
— "Bu juda olijanob ish. To‘g‘risini aytsam, Y/N ning o‘qishga bo‘lgan munosabati bizni biroz xavotirga solayotgan edi. Uning tartib-intizomi ustida ishlash kerak."

Seokjin bu so‘zlarni eshitib, qo‘lidagi qadahni sekin stolga qo‘ydi va Y/N ga to‘g‘ridan-to‘g‘ri tikildi.

— "Xavotir olmang, janob. Y/N juda iqtidorli, faqat unga biroz qattiqqo‘llik va alohida e’tibor kerak," — dedi Seokjin xotirjam ovozda. — "Biz allaqachon maktabda bu borada ish boshlaganmiz. Men uning 'darslarini' uyda ham davom ettirishga tayyorman."

Ota-onalar bu taklifdan xursand bo‘lib ketishdi.
— "Bu ajoyib g‘oya! Agar malol kelmasa, haftada bir necha marta Y/N bilan shug‘ullansangiz, biz juda minnatdor bo‘lardik," — dedi Y/N ning onasi.

Y/N g‘azabdan lablarini tishladi, lekin ota-onasi oldida hech narsa deya olmadi. Seokjin esa g‘olibona nigoh bilan unga qarab qo‘ydi.

Kechki ovqat yakunlanib, mehmonlar kuzatib qo‘yilayotganda, Seokjin bir lahzaga Y/N ning yonida to‘xtadi. Ota-onalar biroz narida suhbatlashayotgan edi.

— "Ertaga darsdan keyin kelaman, Y/N," — deb pichirladi u qizning qulog‘iga.

Y/N unga asabiy qaradi.koʻzida nafrat uchqunlari bor edi.

— "Nima qilmoqchisiz o‘zi? Nega ota-onamning ishonchiga kirib oldingiz?"

Seokjin unga yaqinlashdi. Har bir qadami vazmin va xotirjam edi. U qizga shunchalik yaqin keldiki, Y/N uning qimmatbaho atiri va sovuq nafasini his qila boshladi. Qiz beixtiyor bir qadam orqaga chekindi, lekin orqasi devorga tegib, qochishga yo‘l qolmadi.

— "Ishonch?" — Seokjin bir qo‘lini devorga, qizning boshi yoniga qo‘yib, unga pastdan yuqoriga qaradi. — "Men shunchaki ularga yordam taklif qildim, xolos. Sen esa bunga muhtojsan, Y/N. Ayniqsa, darslardan keyin qayerlarda yurishingni va kimlar bilan vaqt o‘tkazishingni hisobga olsak..."

— "Siz... siz meni kuzatyapsizmi?"

Seokjin javob berish o‘rniga, uning yuziga tushib turgan bir tutam sochni barmog‘i bilan sekin qulog‘i ortiga o‘tkazdi.

— Yo‘q, bu shunchaki nazorat," — dedi u past ovozda, qizning ko‘zlariga tik qarab. — "Endi sen mening ko‘z o‘ngimda bo‘lasan. Ham maktabda, ham uyda.

Ular o‘rtasidagi masofa deyarli yo‘qolgan edi. Seokjinning nigohi esa uning lablariga, so‘ng qayta ko‘zlariga ko‘chdi. Shu payt tashqaridan ota-onalarning qaytayotgan ovozi eshitildi.

Seokjin birdan jilmayib, qizdan uzoqlashdi va yana o‘sha odobli, "namunali" yigit qiyofasiga kirdi.

— "Ertagacha, Y/N. Kechasi yaxshi dam ol," — dedi u baland ovozda, ota-onasi kirib kelishi bilan.

—lanati bez...yaramas.... ortidan mingʻirlab qoldi qiz

Ertasi kuni maktabga kelganida, hamma joyda faqat bir narsa — yaqinlashib kelayotgan "" (Bpartner) haqida gapirilardi. Maktab yo‘laklari rang-barang e’lonlar bilan to‘lib ketgan, o‘quvchilar hayajon bilan o‘zlariga sherik tanlashga kirishgan edi.

Y/N yo‘lakda ketayotganida, qarshisidan maktabning eng kelishgan va biroz "erka" yigiti Jungkook chiqib qoldi.

— "Y/N! To‘xta!" — Jungkook tabassum bilan unga yaqinlashdi. — "Eshitgan bo‘lsang kerak, party yaqinlashmoqda. Hali sherik topmadingmi?"

Y/N ataylab atrofga alangladi. Seokjin biroz narida, boshqa o‘qituvchilar bilan gaplashib tursa-da, uning nigohi aynan shu tomonga qaratilganini his qildi.

— "Yo‘q, hali topmadim, Jungkook," — dedi Y/N ovozini biroz balandroq chiqarib.

— "Unda nima deysan? Men bilan borasanmi? Birgalikda kechaning 'qirol va qirolichasi' bo‘lishimiz mumkin," — Jungkook hazillashib ta’zim qildi.

Y/N bir lahza ikkilanib, Seokjinning tomonga qaradi. Seokjinning nigohi hozirgina sovuq edi. U qo‘lidagi hujjatlarni shunchalik qattiq ushlab turardiki, barmoq bo‘g‘inlari oqarib ketgandi. Bu nigoh Y/N ga "buni qila ko‘rma" degandek tahdid qilardi.

Aynan shu nigoh Y/N ga qo‘shimcha kuch berdi. U Jungkookga qarab jilmaydi.

— "Jonim bilan, Jungkook! Men rozi man,"

Jungkook xursand bo‘lib, qizning yelkasidan quchdi:
— "Ajoyib! Demak, kelishdik. Ertaga kiyimlar borasida gaplashib olamiz."

Seokjinning nigohlari xuddi sovuq po‘latdek qizning yuzini kesib o‘tdi. U indamay, biroq g‘azabini yashira olmay, sekin qadamlar bilan Y/N tomon yaqinlasha boshladi.

Seokjin Y/N ning yoniga yetib kelganida, shunchalik yaqin to‘xtadiki, qiz uning nafasini va o‘zini jilovlash uchun ko‘rsatayotgan zo‘riqishini aniq his qildi. U to‘g‘ridan-to‘g‘ri Jungkookga qaradi, biroq gaplari aynan Y/N uchun edi:

— "Jungkook, kechirasan, lekin Y/N bilan biroz gaplashib olishim kerak.

Jungkook hayron bo‘lib, Y/N ga qaradi

—"Hechqisi yo‘q, keyinroq gaplashib olamiz janob Kim, to‘g‘rimi?

Lekin Seokjinning qo‘li uning yelkasiga sekin qo‘yildi — bu tashqaridan qaragan odamga "g‘amxo‘r o‘qituvchi"dek ko‘rinsa-da, aslida qizga qilingan qattiq bosim edi. Uning barmoqlari qizning yelkasini qisib qo‘ydi.

—Yur, Y/N. Xonamga kirib, party haqidagi rejalaringni birma-bir muhokama qilib olamiz,\" — dedi Seokjin shivirlab, uning qulog‘iga yaqinlashib. — Ayniqsa, kim bilan qayerga borishingni... bu juda qiziq mavzu."

Yn Jinning ortidan honasiga ergashdi....

— "Men nima qilishni xohlasam, shuni qilaman, janob Seokjin," — dedi u keskin, har bir so‘zini urg‘u bilan aytib. — "Siz mening o‘qituvchimsiz, xo‘jayinim emas.

Seokjin bu gapni kutmagandi. Uning yuzida g‘azab aralash taajjub paydo bo‘ldi. U qizga yanada yaqinlashib, qo‘lini devorga, Y/N ning boshi yoniga qattiq urdi. Bu harakati bilan u qizni o‘z qurshoviga oldi.

— "Senga juda ko‘p erkinlik berib yuboribman shekilli," — dedi u tishlari orasidan, ovozi xavfli darajada pastlab. — "O‘sha Jungkook bilan borishingga yo‘l qo‘yaman deb o‘ylamaysanmi?

— "Yo‘l qo‘ymaysiz? Qanday qilib? Meni shu xonaga qamab qo‘yasizmi? Yoki baholarimni pasaytirib qasos olasizmi?" — Y/N qat’iyat bilan davom etdi. — "Mayli, nima qilsangiz qiling. Meni qo‘rqita olmaysiz. Men baribir o‘z bilganimdan qolmayman. Jungkook bilan partyga boraman, u yerda raqsga tushaman va vaqtimni chog‘ o‘tkazaman. Siz esa bunga faqat chetdan, g‘azabingizni ichingizga yutib qarab turishingiz mumkin."

Seokjinning nafasi tezlashdi, ko‘zlaridagi qora rang yanada quyuqlashganidek tuyuldi. U odatda hamma uning birgina nigohidan titrashiga o‘rganib qolgan edi, lekin bu qiz... u butunlay boshqacha, bo‘yin egmas edi.

— "Y/N, olov bilan o‘ynashyapsan," — dedi u qizning yuziga juda yaqin kelib, uning lablariga tikilib.

— "Unda kuyishga tayyorman," — deb javob berdi Y/N, zarracha bo‘lsa-da chekinmay. — "Lekin sizning xohishingiz bilan yashamayman. Menga buyruq berishni bas qiling, chunki men baribir ularni bajarmayman."

. Seokjin uning bu qaysarligidan ham g‘azablanar, ham qaysidir ma’noda bu mardligiga mahliyo bo‘layotgan edi.

•
•
•

Davomi bor....

Muallifni hurmat qilgan holda fikr va reak bildirasiz deb umid qilaman xato va kamchilliklar un uzur

Eʼtiboringiz uchun rahmat

🔥 ARSON🔥 3-qism

2026-06-27T15:41:46.789Z

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim
•
•
•

Maktab binosi sekin-asta jimjitlikka cho‘mmoqda edi. Oxirgi qo‘ng‘iroq chalinganiga ancha bo‘lgan, koridorlardagi shovqin-suron tinib, faqatgina uzoqdan eshitilayotgan yomg‘ir tomchilari ovozi qolgan edi.

Seokjin xotirjamlik bilan darsxona eshigini qulfladi. Bu harakat xonadagi taranglikni cho‘qqisiga chiqardi. U sekin qadam tashlab, Y/N o‘tirgan partaga yaqinlashdi. Qiz esa qo‘llarini ko‘ksida chalishtirgancha, unga isyonkorona tikilib turardi.

— "Bugun ham sinfda qolasan, Y/N...!" — dedi Seokjin, uning ovozi har doimgidan ko‘ra pastroq va ohanrabodek chiqdi.

U qizning qarshisida to‘xtadi. Y/N o‘zini dadil ko‘rsatishga urinar, lekin Seokjinning nigohi uni butunlay fosh qilayotgandek edi. Kutilmaganda Seokjin egilib, qizning belidan mahkam tutdi va uni o‘ziga shunday kuch bilan tortdiki, Y/N ning nafasi ichiga tushib ketdi. Keyingi soniyada esa Seokjinning lablari qizning lablariga ehtiros bilan yopishdi. Bu bo‘sa ham jazo, ham ehtiyojdek edi.

Nihoyat bo‘sani uzgan Jin qizga qarab jilmayib qo‘ydi. Uning ko‘zlarida yovuzona, ammo maftunkor bir uchqun bor edi.

— "Hoy nima qilyapsiz, Janob Kim, pedofilmisiz nima balo....?" — ermak qilib gapirdi qiz, yigitni o‘zidan itarish barobarida. Lekin uning bu "vaxshiy" qarshiligi Seokjin uchun shunchaki qiziqarli o‘yindek edi.

— "Nega endi bunday bo‘lar ekan?" — qizni belidan yanada qattiqroq tutgan yigit uning lablariga shunchalik yaqin keldiki, ularning nafaslari birlashib ketdi. — "Men senga shunchaki haqiqiy dars qanaqa bo‘lishini ko‘rsatyapman."

— "Men maktab o‘quvchisiman, menga yaqinlashmang!" — biroz qo‘rqsada dadil gapirdi qiz. Uning vujudida g‘azab va allaqanday shirin bir titroq kurashardi.

— "Sen allaqachon 19 yoshdasan va men senga boshqa maktab bezoriligi bilan shug‘ullanma degan edim, yo‘qsa..." — Seokjinning qo‘llari qizning belidan sekin yuqoriga ko‘tarilib, uning yuzini kaftlari orasiga oldi.

— "Yo‘qsa nima....?" — Y/N bo‘sh kelmaslikka tirishib, uning ko‘zlariga olovli nigoh tashladi.

— "... Hozir ko‘rsataman....."

Seokjin qizni kutilmaganda stol ustiga ko‘tarib o‘tqazdi. Y/N ning qisqa yubkasi biroz yuqoriga ko‘tarildi, lekin u hozir buni o‘ylaydigan holatda emasdi. Seokjin uning ikki yonidan qo‘llarini stolga tirab, qizni o‘z qafasiga oldi.

— "Sening isyoning... sening bu vaxshiyliging menga tanish, Y/N," — dedi Seokjin shivirlab. — "Ota-onang seni ko‘rmaydi, ular uchun sen shunchaki ko‘rgazmali buyum sanalasan. Shuning uchun tish-tirnog‘ing bilan hammaga hujum qilasan. Lekin bu yerda, bu xonada... sen niqob taqa olmaysan."

U qizning bo‘ynidagi bir tutam sochga lablarini bosdi.

— "Bugungi 'boshqa ish' — bu bo‘ysunish darsi. Men senga nafratingni qayerga yo‘naltirishni o‘rgataman. Agar menga qarshi chiqmoqchi bo‘lsang, bunga tayyor tur..."

Y/N uning galstugidan mahkam tutib, o‘ziga tortdi. Uning ko‘zlari yoshlansa-da, lablarida g‘olibona tabassum paydo bo‘ldi.

— "Tayyorman, Janob Kim. Ko‘raylikchi, kim birinchi bo‘lib taslim bo‘larkan. Menmi yoki sizning 'ideal' sabringizmi?"

Jin*Yn

Y/N stol ustida o‘tirganicha Seokjinga tikilib qoldi. Ammo yigit birdan oldingidek yaqinlashmadi.

Aksincha, bir qadam ortga chekindi-da, chuqur nafas oldi.

Seokjin stol ustidagi qog‘ozlarga ishora qildi.

— “Mayli, bugun bahsni shu yerda tugatamiz,” — dedi u odatdagidan ancha sokin ovozda.

— “Mana bu hujjatlarni tartibga solib chiqasan. Sinf jurnallari, arizalar va test varaqalari aralashib ketgan. Shuni tez bitirsang, ketaverasan.”

Y/N bir lahza hayron bo‘lib unga qaradi.

Hozirgina havoda osilib turgan taranglik endi g‘oyib bo‘lib, o‘rnini g‘alati yengillik egallagandi.

— “Shu ish uchun olib qoldingizmi?” — dedi qiz, qoshlarini chimirib.

— “Ha,” — dedi Seokjin xotirjam. — “Ba’zan jazo degani — foydali ish qilish degani.”

Qiz labini burib qo‘ydi, ammo ich-ichidan bundan xursand ham edi. Chunki imkon qadar tezroq bu yerdan chiqib ketishni istardi. U stol ustidagi qog‘ozlarni oldi-da, ularni sanab, fanlar bo‘yicha alohida-alohida ajrata boshladi.

Seokjin esa deraza yoniga borib, yomg‘ir tomchilariga bir muddat tikilib turdi.
Xonada endi faqat qog‘ozlarning shitirlashi va devor soatining bir maromdagi “chiq-chiq” ovozi eshitilib turardi.
Y/N chaqqonlik bilan ishlardi. Bir papkaga matematika hujjatlarini, boshqasiga adabiyotga oid varaqalarni joyladi.

Direktoratga topshiriladigan arizalarni alohida taxladi.

U qanchalik tez ishlasa, shunchalik tez ozod bo‘lishini bilardi.

Oradan o‘n besh daqiqa o‘tib, qiz papkalarni bir tekis qilib stol ustiga qo‘ydi.

— “Bo‘ldi,” — dedi u g‘urur bilan. — “Hammasini tartibga soldim.”

Seokjin kelib hujjatlarga ko‘z yugurtirdi. Uning yuzida mamnunlik ifodasi paydo bo‘ldi.

— “Yomon emas,” — dedi u. — “Demak, xohlasang eplarkan-san.”

— “Men ko‘p narsani eplayman,” — dedi Y/N yelkasini qisib. — “Faqat menga buyruq berishmasa bo‘lgani.”

Seokjin yengil kuldi.

— “Xayr, Janob Kim,” — dedi qiz, bu safar odatdagidan kamroq istehzo bilan.

U sumkasini yelkasiga ilib, eshik tomon shoshildi. Jin uning ortidan qarab qoldi. Yn Koridorga chiqqach esa chuqur nafas olib yubordi. Nihoyat ozodlik.

Tashqarida yomg‘ir maydalab yog‘ayotgan bo‘lsa-da, uning kayfiyati allaqachon yengillashib ulgurgandi.

Maktab darvozasi yoniga yetganda telefoniga xabar keldi.

"Qayerdasan? Biz allaqachon savdo markazidamiz!"

Bu dugonalaridan kelgan xabar edi. Y/N darrov jilmayib yubordi va tezda javob yozdi:

"Hozir yetib boraman. Meni kutinglar!"

U bekat tomonga yugurib ketdi. Yomg‘ir ostida mayda qadamlar bilan shosharkan, ichidagi maktabdagi asabiylik ham asta-sekin yuvilib ketayotgandek edi.

Bir soatdan keyin Y/N dugonalari bilan katta savdo markazi ichida aylanib yurardi. Atrof charaqlagan chiroqlar, do‘kon vitrinasi va odamlarning quvnoq shovqini bilan to‘lib-toshgan edi.

Bu muhit maktabdagi dim sinfxonadan butunlay boshqa dunyo edi.
— “Nihoyat kelding!” — dedi dugonalaridan biri, uning qo‘lidan tortib. — “Seni kutib zerikib ketdik.”

— “Meni maktabda olib qolishdi,” — dedi Y/N ko‘zlarini aylantirib. — “Hujjat tartiblatishdi. Go‘yo kotiba bo‘lib ishlayotgandek.”

— “Mayli, endi kayfiyatingni ko‘taramiz,”
— dedi boshqa dugonasi.

— “Avval kiyimlar do‘koniga kiramiz.”

Y/N ham bunga qarshi emasdi. Ular birin-ketin butiklarni aylana boshlashdi. Bir do‘konda Y/N oq rangli, yenglari biroz shishirilgan chiroyli kofta ko‘rib qoldi.
— “Voy, bu senga juda yarashadi!” — dedi dugonasi.
— “Rostdanmi?” — Y/N koftani o‘ziga tutib oynaga qaradi.
— “Ha, juda nafis ko‘rinadi. Sinab ko‘r!”
Y/N kiyim almashtirish xonasiga kirib chiqdi va dugonalari bir zum jim bo‘lib qolishdi.
— “Ana endi gap boshqa!” — dedi ulardan biri. — “Buni albatta olasan.”
Y/N oynadagi aksiga qarab, beixtiyor kulimsiradi. Haqiqatan ham kiyim unga juda yarashgandi. Bir necha daqiqaga bo‘lsa ham barcha asabiy xayollarini unutdi.
Keyin ular aksessuarlar do‘koniga o‘tishdi, bilaguzuklar, sumkalar va atirlarni tomosha qilishdi. Har bir do‘konda alohida kulgu, alohida bahs. Kimdir biror narsani yoqtiradi, boshqasi esa “yo‘q, bunisi yaxshiroq” deb turib oladi.

Shopping orasida ular kafega ham kirishdi. Stol ustiga muzdek ichimliklar va shirinliklar qo‘yilgach, hammaning kayfiyati yanada ko‘tarildi.
— “Endi ayt-chi,” — dedi dugonasi somoncha orqali ichimligidan ho‘plab, — “maktabda nima bo‘ldi o‘zi?”
Y/N bir lahza o‘ylanib qoldi, keyin yelkasini qisdi.
— “Hech nima,” — dedi u. — “Shunchaki odatdagidek gap-so‘z. Keyin esa meni hujjat tartiblatib ushlab qolishdi. Xolos.”
— “Sen bilan zerikarli kun bo‘lmaydi o‘zi,” — deb kuldi dugonasi.
Y/N ham kulib qo‘ydi. Balki bu kun avvalida qanchalik og‘ir boshlangan bo‘lsa, oxiri shunchalik yengil tugayotgandi.
Savdo markazidan chiqishayotganda qizlarning qo‘lida paketlar, yuzida tabassum bor edi. Y/N yomg‘ir to‘xtagan osmonga qarab qo‘ydi.

Bir tomondan xavotirda ham edi Chunki uning birinchi bo'sasini Jin olgandi ammo u xursand bo'lgan tarafi qiz o'zining hayajonlanganini bildirmadi va aynan shuning uchun o'zini g'olib deb hisoblardi
....

•
•
•

Davomi bor....

Muallifni hurmat qilgan holda fikr va reak bildirasiz deb umid qilaman xato va kamchilliklar un uzur

Eʼtiboringiz uchun rahmat

Youʼre my hope 13-qism

2026-06-27T08:39:22.609Z

Only for you....)

Ayriliq ...... bu sevgini tushunishning eng shavqatsiz usulidir

Oʻtgan qismda:
Taehyung uygʻondi ammo yonida Sony yoʻqligini koʻrib tezda xonadan chiqib uni chaqirishni boshladi

—Sevgilim qayerdasan kelaqo...

Roʻparasidagi manzaradan yigit qattiq shokka tushib qoldi

—S.sevgilim hazillashma ....Sony SONYYYYYY YOOOOOOQ

Vanna xona deb tasavvur qiling.....)

Taehyungning ovozi bo‘sh xonada aks-sado berib, devorlarga urilardi. Uning yuragi yomon narsani sezgandek, ko‘kragidan chiqib ketgudek urardi. U har bir xonaga kirib chiqdi, lekin hamma yerda sukunat hukmron edi.

Nihoyat, u hammom eshigining ochiq qolganini va ichkaridan chiroq nurining sizib chiqayotganini ko‘rdi.

— Sony? Hazillashma, bu qiziq emas... — dedi u ovozi qaltirab.

U eshikni sekin itardi. Ichkaridagi manzara Taehyungning butun dunyosini ostun-ustun qilib yubordi. Sony oq vannaning ichida, oppoq to‘y libosini eslatuvchi tungi ko‘ylakda yotardi. Suv allaqachon qizil rangga bo‘yalgan, uning bilaklaridan oqayotgan hayot sharbati suv bilan qorishib ketgan edi.

— S-sony... Yo‘q... Yo‘q! SONYYYYYYY!

Taehyung bor kuchi bilan uning yoniga otildi. Uning muzdek tanasini suvdan ko‘tarib oldi, qon oqayotgan bilaklarini qo‘llari bilan mahkam qisdi.

— Ko‘zingni och! Iltimos, ko‘zingni och! Sony, senga baxtli bo‘lamiz deb va’da bergandim-ku! Nima qilib qo‘yding?!

Ammo Sonyning ko‘zlari yarim ochiq, nigohi esa hech qayerga qaramasdi. Uning yuzi oppoq marmardek sovuq va jonsiz edi. Uning lablarida so‘nggi soniyalarda paydo bo‘lgan mayus bir xotirjamlik qotib qolgandi.

Taehyungning ko‘z yoshlari Sonyning yuziga tomchilardi. Shu payt u vannaxonadagi ko‘zguning burchagiga qistirib qo‘yilgan kichik qog‘oz parchasini ko‘rib qoldi. Unda titroq qo‘llar bilan yozilgan bir necha qator so‘zlar bor edi:

*"Taehyung, meni kechir. Men senga va’da qilgan baxtni bera olmayman. Men tanlagan yo‘l — bu qonli yo‘l. Agar men qolsam, 'Keko' seni va oilangni yo‘q qiladi. Men seni sevaman... va seni saqlab qolishning yagona yo‘li — o‘zimning ketishim. Biz boshqa dunyoda, hech qanday o‘yinlar bo‘lmagan joyda uchrashamiz..."*

Taehyung bu xatni o‘qirkan, ichidan otilib chiqqan bo‘g‘iq faryod butun uyni titratdi. U Sonyning jonsiz tanasini mahkam bag‘riga bosdi. Kechagina unga "Seni sevaman" degan lablar endi sovuq edi. Kechagina unga umid bergan ko‘zlar endi abadiy yumilgandi.

— YOOOOOOOQ! — Taehyungning baqirig‘i daxshatli edi. — Bu o‘yin emas! Bu hayot edi! Sony, qaytib kel!

Lee Minho akamizni Tae deb oʻylang

Taehyungning qo‘llari boshqarib bo‘lmas darajada titrardi. U Sonyning jonsiz, muzdek vujudini bag‘riga mahkam bosgancha, go‘yo o‘z tanasining tafti bilan uni qayta tiriltirmoqchi bo‘lgandek tinmay tebranardi. Uning oppoq ko‘ylagiga Sonyning issiq qoni singib borar, bu qizillik ularning barcha orzulari ustiga tortilgan qonli parda kabi edi.

Xonadagi sukunat Taehyungning quloqlarini qomatga keltirardi. Bu shunchaki tovushsizlik emas, balki hayotning butunlay to‘xtaganidan darak beruvchi daxshatli bir bo‘shliq edi. Uning nigohlari devordagi soatga mixlandi — har bir soniya urishi endi uning yuragiga urilayotgan bolg‘adek azob berardi. Har bir o‘tayotgan lahza Sonyning undan uzoqlashayotganini, uning qaytib kelmaslik yo‘liga ketganini tasdiqlardi.

— Sony, tur... Iltimos, tur... — Taehyungning ovozi endi pichirlashga aylangan, bo‘g‘zida achchiq bir olov yonardi. — Hali rejalarimiz bor edi-ku. Senga dunyoni ko‘rsatmoqchi edim... Seni hamma narsadan himoya qilmoqchi edim...

Uning ichida nimadir "qirs" etib sindi. Bu shunchaki qayg‘u emas edi; bu borliqning ma’nosini yo‘qotishi, qalbning tiriklayin o‘lishi edi. U Sonyning rangpar yuziga, yumilgan kipriklariga qararkan, kechagi baxtli lahzalar xuddi zaharli tishlardek uning xotirasini g‘ajiy boshladi. Uning kulgisi, uning nigohi, uning qo‘llarining iliqligi... endi bularning hammasi faqat og‘riq manbai edi.

Taehyung nafas olishga qiynalardi. Har bir nafasi xuddi shisha parchalarini yutayotgandek bo‘g‘zini tilar, ko‘kragidagi og‘riq esa jismoniy bir kuchga aylanib, uni ikki buklab qo‘yardi. U o‘zini dunyodagi eng ojiz insondek his qildi. Boylik, kuch, mansab — bularning hammasi Sonyning so‘ngan nigohi oldida bir tiyinga qimmat ekanini anglash uni aqldan ozdirar darajaga keltirdi.

— Nega uyg‘onmadim? — U Sonyning sochlaridan o‘pib, o‘zini la’natlay boshladi. — Nega o‘sha paytda yoningda bo‘lmadim? Seni yolg‘iz qoldirdim... Seni o‘lim bilan yuzma-yuz qoldirdim!

Uning ko‘z yoshlari Sonyning sovuq yuziga tomib, pastga oqar edi. Bu yoshlar uning so‘nggi umidlari edi. Taehyung o‘sha vannaxonaning polida, qon va suv orasida o‘tirib, o‘zining ham ruhi o‘lganini his qildi. Uning ko‘zlaridagi o‘sha yoshlik shijoati, quvnoqlik bir zumda so‘ndi. Ularning o‘rnini daxshatli, tubsiz va qorong‘u bir bo‘shliq egalladi.

Taehyung sekin Sonyning yuziga yaqinlashdi. Uning titrayotgan barmoqlari qizning rangpar yonoqlarini so‘nggi bor, xuddi eng nozik va qimmatbaho javohirni tutgandek, aray-sharay siladi. Bir paytlar hayot nuri bilan porlagan bu chehra endi oppoq marmardek sovuq va harakatsiz edi.

Taehyung ko‘zlarini yumdi, uning kipriklaridan sizib chiqqan issiq yoshlar Sonyning yuziga tushdi. U egilib, qizning jonsiz lablariga o‘z lablarini bosdi. Bu bo‘sa bir vaqtlar ular birga orzu qilgan uzoq va baxtli hayotning vidolashuvi edi. Bu bo‘sada na ehtiros, na umid bor edi — unda faqat cheksiz og‘riq va qaytib kelmaslik hukmi muhrlangandi.

Uning issiq nafasi Sonyning muzdek lablariga urildi, lekin hech qanday javob qaytmadi. Taehyung o‘sha lahzada Sonyning ruhi bu dunyoni butunlay tark etganini, uning bag‘rida faqat xotira va sovuq vujud qolganini butun borlig‘i bilan his qildi. Bu shunchaki bir bo‘sa emas, balki Taehyungning o‘z qalbining yarmini qiz bilan birga o‘lim zulmatiga berib yuborishi edi.

U sekin uzoqlashdi, lekin hamon Sonyning yuziga yaqin turardi. Uning lablarida Sonyning sovuqligi va qonning temir ta’mi qolgan edi.

— Alvido, mening yagonam... — pichirladi u, ovozi butunlay sinib.

Taehyung qizni so‘nggi bor mahkam bag‘riga bosdi-da, boshini uning yelkasiga qo‘yib, o‘sha vannaxonaning qonli polida dunyodan uzilgancha qotib qoldi. Endi u na yomg‘irni, na sovuqni, na o‘zining hayotligini his qilardi. U Sony bilan birga, o‘zining jannatidan abadiy haydalgan edi.Sonyning dafn marosimidan soʻng ham yigit ancha vaqt qizning qabrini quchib yotdi endi bir paytlar qiz uchun hammasiga tayyor mard erkakdan asar ham qolmagandi

Sevgi eng ojis tuygʻu.....)

Davomi bor

I love you Sony (6-qism)

2026-06-26T08:58:03.029Z

Seni sevaman.....)

Ertasi kuni.

Sony tun bo'yi deyarli uxlay olmadi. Jungkookning aytgan so'zlari qulog'ida jaranglab turardi.

"Bu o'yin hali boshlanmadi..."

U oynaga qaradi. Ko'zlari ostida sezilarli charchoq paydo bo'lgan edi.

Shu payt unga SMS kelgan edi.
Taehyung:
"Soat uchda seni olib ketaman. Bugun hammasini hal qilamiz."

Sony xabarga bir necha soniya tikilib turdi.

Sony:
"Yaxshi."

Faqat bitta so'z.

Ammo shu bitta so'zning ortida minglab hissiyot yashiringan edi.

Soat uchga yaqin qora avtomobil uyi oldida to'xtadi.

Taehyung odatdagidek mashinadan tushib, unga eshikni ochdi.

— Yaxshi dam oldingmi?

Sony kulimsirashga urindi.

— Unchalik emas.

Taehyung uning yuziga bir necha soniya tikildi.

— Men ham.

Mashina harakatlana boshladi.

Bir necha daqiqalik sukunatdan keyin Taehyung gap boshladi.

— Sony.

— Eshitaman.

— Kecha seni shunday holatda ko'rganimdan keyin bir narsani tushundim.

Sony unga qaradi.

— Men endi kutolmayman. Men baxti boʻlishimizni hohlayman har birimizning....

— Seni yo'qotish xavfini yoʻq qilmoqchiman dedi sokin ammo yetarlicha dadil ohangda

Sony yuragi tez ura boshlaganini his qildi.

— Men bu nikohni faqat oilalarimiz istagani uchun davom ettirmayapman.

U chuqur nafas oldi.

— Men seni chin dildan sevaman.

Sony javob berishga ulgurmay, Taehyung davom etdi.

— Javob berishga shoshilma. Men seni majburlamayman. Faqat bir narsani bilishingni xohlayman... Men yoningda qolaman. Sen meni tanlaysanmi yoki yo'qmi, seni himoya qilishdan voz kechmayman.

Sony ko'zlarini yumdi.
Uning yuragi ilk bor bunchalik tinch urayotgandek edi.

— Taehyung...

— Ha?

— Balki... men ham his-tuyg'ularimni endigina tushunayotgandirman.

Taehyungning lablarida samimiy tabassum paydo bo'ldi.

—unda kechqurun ota-onalarimiz uchrashuv belgilab qoʻyganidan habaring boʻlsa kerak .

—Ha habarim bor ammo bu chindan ham biroz tez boʻlyapti dedi qiz

—Sonyyyy...... yigit qizni ismini yoqimli qilib chizib aytdi va unga begʻubor qarash qildi..

Kechgi vaqt

Ziyofat shahar markazidagi eng hashamatli va nufuzli restoranlardan birining maxsus VIP zalida bo‘lib o‘tdi. Derazadan poytaxtning tungi chiroqlari xuddi sochib yuborilgan olmoslardek yaltirab ko‘rinardi.

Sony uzun, qora ipak libosda, Taehyung esa unga mos ravishda qora klassik kostyumda edi. Tashqaridan qaraganda, ular dunyodagi eng baxtli va mukammal juftlikdek ko‘rinishardi. Ammo dasturxon atrofida o‘tirgan olti kishining har birining o‘z o‘y-xayollari bor edi.

Taehyungning otasi, janob Kim, viqor bilan qadahini ko‘tardi:
— Bu oqshom biz uchun juda qadrli. Ikki buyuk oilaning birlashishi nafaqat biznesda, balki hayotda ham yangi sahifa ochadi. Sony, qizim, sening bizning oilamizga kirib kelishingdan juda xursandmiz.

Sony muloyimlik bilan jilmaydi, lekin uning stoli ostidagi qo‘llari titrayotganini faqat yonida o‘tirgan Taehyung his qilib turardi. Taehyung sekin uning qo‘lini tutdi va barmoqlarini mahkam qisib, unga kuch bermoqchi bo‘ldi.

— Rahmat, janob Kim, — dedi Sonyning otasi, o‘zining qat’iy ovozi bilan. — Biz ham Taehyungdek mard va aqlli yigitga qizimizni ishonib topshirayotganimizdan xotirjammiz. To‘yni cho‘zib o‘tirmasligimiz kerak, deb o‘ylayman.

— To‘g‘ri aytdingiz, — dedi Taehyungning onasi quvnoqlik bilan. — Biz allaqachon sanani belgilab qo‘ydik. Kelasi oyning o‘n beshinchisi. Tayyorgarliklar allaqachon boshlangan.

"Kelasi oy..." — bu so‘z Sonyning miyasida aks-sado berdi. Bu sana Sony uchun huddiki kutilyapkan qamoqdek tuyulib ketdi

— Kelasi oy biroz erta emasmi? — Sonyning ovozi kutilmaganda biroz qaltirab chiqdi. Hamma unga hayron bo‘lib qaradi.

Taehyung vaziyatni darhol qo‘lga oldi. U Sonyga mehr bilan qarab, ota-onalariga yuzlandi:
— Onajon, dadajon... Sony shunchaki hayajonlanyapti. Biz uchun har qanday sana ma’qul, chunki men har bir soniyani u bilan o‘tkazishni xohlayman. To‘g‘rimi, azizam?

Taehyungning bu gaplari ota-onalarni kulishga va vaziyatning yumshashiga sabab bo‘ldi. Sony uning ko‘zlaridagi o‘sha sevgi va himoyani ko‘rdi. Taehyung haqiqatan ham uni bu o‘yinlardan olib chiqib ketishga tayyor edi.

Ziyofat davomida ota-onalar to‘y tafsilotlari, taklifnomalar va asal oyi haqida qizg‘in bahslashishdi.

Ziyofatdagi Sony va Taehyungning koʻrinishi

Sony esa suhbatga deyarli qo‘shilmadi. U qo‘lidagi qadahni sekin aylantirar, ota-onalarning quvonch bilan tuzayotgan rejalarini eshitarkan, yuragidagi g‘alati og‘irlikni yashirishga urinardi.
Taehyung buni sezdi.
U stol ostida Sonyning qo‘lini yana sekin siqdi.

— Hammasi joyidami? — deb pichirladi u faqat Sony eshita oladigan ovozda.

Sony unga qisqagina bosh irg‘adi.
— Ha... shunchaki biroz charchadim.

Taehyung uning javobiga to‘liq ishonmadi, ammo bu haqda hozir gapirishni istamadi.
Oradan bir necha daqiqa o‘tgach, ofitsiant Taehyungga yaqinlashdi.

— Janob Kim, sizni bir daqiqaga tashqarida kutishyapti.
Taehyung qoshlarini chimirdi.
— Kim ekan?
— Ismini aytmadi. Faqat juda muhimligini aytdi.
Taehyung ota-onalariga uzr so‘rab, o‘rnidan turdi.

— Men hozir qaytaman.

VIP zal tashqarisidagi yo‘lak jimjit edi.
Taehyung atrofga nazar tashladi.

— Kim meni qidirayotgan edi?

Hech kim javob bermadi.

Birdan orqasidan tanish ovoz eshitildi.

— To‘y bilan tabriklayman.

Taehyung asta ortiga burildi.

Jungkook devorga suyangancha turardi. Qora kiyimda, qo‘llari cho‘ntagida, yuzida esa istehzoli tabassum bor edi.

— Nima kerak senga? Taening jagʻi qisilib sovuqqina soʻradi

Jungkook kulimsiradi.

— Men faqat bitta narsani ko‘rgani keldim.

— Nimani?

— Sony haqiqatan ham baxtlimi yoki yo‘qmi.

Taehyung unga yaqinlashdi.

— Uning yonidan uzoq yur.

— Shunchalik ishonching komilmi? — Jungkook sekin kuldi. — Sen uning qo‘lini ushlab yurishing mumkin... ammo qalbini ham ushlab turganingga aminmisan?

Taehyungning asablari taranglashdi.

— Men seni oxirgi marta ogohlantiryapman.Yoʻqol va qaytib qorangni koʻrsatma....

— Ogohlantirishlar menga ta'sir qilmaydi.

Bir lahza ikkalasi ham sukut saqladi.
So‘ng Jungkook cho‘ntagidan kichkina oq konvert chiqardi.

— Buni Sonyga ber.

Taehyung konvertga qaramadi ham
Jungkook konvertni uning qo‘liga tutqazib, ortiga burildi.

Bu albatta Sony un dil izhori boʻlgan xat edi Tae uni chiqindi qutisiga tashladi....

Davomi bor ......)

Ularning ikkisi huddi ikki olamdek huddi ular oq va qora yaxshi va yomon kuchlarga oʻxshardi ammo yagona oʻxshashlik esa oʻsha ojiz sanalgan sof sevgi edi....

Youʼre my hope 12-qism

2026-06-26T06:28:43.934Z

Only for you ...

Men seni asray olmaganim uchun kechir seni yoʻqotish men uchun oʻlimdanda ogʻir boʻldi ishon....)

Taehyung Sony-ni ohista karavotga yotqizdi. Xonadagi yarim qorong‘ulikda qizning ko‘zlari xuddi akasining kundaligida yozilganidek — ham g‘amgin, ham isyonkor porlardi. Taehyung uning tepasida turar ekan, yuragida g‘alati bir og‘riqni his qildi. Bu qiz shunchaki ruhiy kasal emas edi, u nimadir juda katta sirni yashirayotganini sezardi.

— Sony... — dedi Taehyung pichirlab, uning yuziga tushib turgan soch tolalarini qulog‘i ortiga o‘tkazar ekan. — Sen meni chindan ham istayapsanmi yoki mendani boshqa narsani yashiryapsanmi?

Sony javob berish o‘rniga Taehyungning bo‘ynidan mahkam quchoqlab, uni o‘ziga tortdi. Uning issiq nafasi Taehyungning qulog‘iga urildi:

— Buning ahamiyati yo‘q... Hozir yonimda bo‘lsang bas. Faqat bugun, Taehyung... Ertaga nima bo‘lishini bilmaymiz.

Taehyungning qarshiligi sindi. U qizning lablaridan ehtiros bilan o‘pdi, lekin har bir bo‘sa ortida tushunarsiz bir qo‘rquv bor edi. Go‘yo bu lahzalar ularning oxirgi uchrashuvidek tuyulardi.

Seul/

Yn esa bu paytda kundalikni oʻqishni davom etardi:

*"Bugun u yana keldi. Sony... Kichkinagina, qo‘lida og‘ir kamerasini ko‘tarib olgan o‘sha o‘jar rejissor qiz. U mening kimligimni biladi. 'Keko' nima ekanligini, qo‘lim qanchalik qon ekanini biladi. Lekin u qo‘rqmayapti. U mening ko‘zlarimga tik qarab: 'Men siz haqingizda film olaman, janob Jungkook. Dunyodagi eng buyuk va eng xavfli inson haqida filmni faqat men ololaman', dedi."*

Yn sahifani titroq bilan o‘girdi.

*"Men uni o‘sha zahoti yo‘q qilib yuborishim kerak edi. Mening dunyoyimda sirlarni biladiganlar yashamaydi. Lekin u kamerasini menga to‘g‘irlab, 'Tayyorlaning, kadr ketdi!' deganida, men birinchi marta o‘zimni jinoyatchi emas, shunchaki bir insondek his qildim. U mening qorong‘u hayotimga rang olib kirdi. Men bu filmni yakunlanishini xohlamayman, chunki film tugasa, u ham ketadi. Men uni sevib qoldim, Sony... Sen mening eng katta xatom va eng go‘zal ssenariymsan."*

Yn qo‘llari titrab kundalikning sarg‘aygan sahifalarini varaqlardi. Har bir so‘z akasining ovozi bilan uning qulog‘ida yangrayotgandek edi. To‘satdan, bir sahifadagi yozuv uni beixtiyor jilmayishga majbur qildi, lekin bu tabassum ortida achchiq ko‘zyoshlar yashiringan edi.

Kundalikda shunday yozilgandi:

*“Bilaman, Yn-ah... Agar hozir buni o‘qiyotgan bo‘lsang, labingni burishtirib, ‘Mening akam qiz bolaga o‘xshab qachondan beri kundalik tutadigan bo‘lib qolgan?’ deb kulayotganingni tasavvur qilyapman. Ko‘z oldimga kelyapti — burningni jiyirib, meni mashara qilishing... Lekin ishon, singlim, ba’zan qalbimizdagi og‘irlikni faqat qog‘oz ko‘tara oladi. Insonlarga ishonch qolmaganida, siyoh sirdoshingga aylanar ekan.”*

Yn pichirlab: “Sizni hech qachon mashara qilmasdim, aka...”, dedi-yu, barmoqlari bilan yozuvlarni siladi. Ammo keyingi satrlar uning yuzidagi o‘sha nimtabassumni ham o‘chirib yubordi. Akasining hazillashgan ohangi to‘satdan jiddiylashgan, yozuvlar esa shoshilinch va tartibsiz tus olgandi.

"Lekin u boshqasini sevar ekan"

Busan

Taehyung uni o‘ziga tortdi va lablari Sonyning lablariga tegishi bilan dunyo g‘oyib bo‘ldi. Bu shunchaki o‘pish emas, balki uzoq vaqt bosib kelingan ehtirosning, qo‘rquvning va taqiqlangan sevgining portlashi edi.

Ular yotoqqa tomon chekinishar ekan, har bir harakatda son-sanoqsiz ma’nolar bor edi. Taehyung Sonyning kiyimlarini sekin va ehtiyotkorlik bilan yecharkan, uning har bir qarichi o‘zi uchun muqaddas ekanini his qildirardi. Sony esa o‘zining barcha himoya devorlarini qulatgan, o‘zini bu xavfli, ammo sehrli tuyg‘ularga topshirgan edi.

Yotoqning yumshoq choyshablari orasida ular bir-birining tanasini xuddi oxirgi marta ko‘rayotgandek o‘rganishardi. Taehyungning qo‘llari Sonyning belidan yuqoriga sirg‘alib, uning titroqlarini bosishga urinardi. Sony esa uning bo‘ynidan mahkam quchoqlab, Taehyungning ismini takrorlar, bu ism tunda yangragan eng go‘zal ohangga aylanardi.

Ular bir-biriga shunchalik yaqin ediki, hatto ruhlari ham chirmashib ketgandek edi. Bu lahzalarda na Jungkookning sirlari, na politsiyaning rejalari mavjud edi. Faqat ikki inson — o‘z burchidan kechgan ayol va o‘z o‘tmishidan qochgan erkak.

— Meni qo‘yib yuborma... — deb pichirladi Sony Taehyungning qulog‘iga, ehtirosdan nafasi bo‘g‘ilib.

Taehyung uning peshonasidan o‘pib, yanada mahkamroq bag‘riga bosdi:
— Hech qachon. Dunyo yonib ketsa ham, seni bu olov ichida yolg‘iz qoldirmayman.

—Sen juda chiroylisan dedi Tae qizning yalang tanasiga bezlarcha tikilarkan....sen judayam chiroylisan.....

Ularning tanalari birlashganda esa Sony yoqimli ovozlarda nola qilardi yigit ham qiz ham ehtirosdan mast ahvolga tushib ulgurgan edi . Taehyung Sonyning har bir qarichini oʻrganib oʻz izlarini qizning tanasiga qoldirib chiqardi

~meniki....meniki faqat menga tegishli qizni tanasini avval oʻpib keyin tishlash barobarida taʼkidlardi yigit

Yigit oʻziga keraklisini olib boʻlgan boʻlsada toʻxtashni istamasdi .

1yarim soatcha vaqt oʻtib Taehyung Sonyni yuvinish xonaga olib kirib ketdi uni yuvintirayotib yana oʻz hirslariga yengilgan yigit oʻsha yerda ham qiz bilan aloqa qildi ,
Shunda ham qizning iltimoslari bilan yarim soatlarda oʻz ishini toʻxtatgan yigit toza choyshablar bilan qizni oʻran ohista yotoqqa yotqizdi

—Yaxshimisan Sony

—hmm yaxshiman uyqim kelyapti

—qani unda kel oʻzimga Tae qizni quchoqlab ikkisini ham choyshab bilan oʻradi

—sen boʻlmasang men qanday yashardim Sony

—Bunday dema odatiy hayotda yashayverasan

—lekin men sensiz boʻlmayman doim sen bilan boʻlaman seni sevaman Sonashim
qizni sochlarini silab qoʻydi yigit

—men ham seni sevaman hammadan ortiq va doim yaxshi yashashingni hohlayman Taehyung men bilanmi mensizmi farqi yoʻq

—bu gaplarni qoʻy sevgilim undan koʻra mendan boʻsa olmaysan mi......?

Sony Taeni oʻpib qoʻydi...

Tong

Taehyung uygʻondi ammo yonida Sony yoʻqligini koʻrib tezda xonadan chiqib uni chaqirishni boshladi

—Sevgilim qayerdasan kelaqo...

Roʻparasidagi manzaradan yigit qattiq shokka tushib qoldi

—S.sevgilim hazillashma ....Sony SONYYYYYY YOOOOOOQ

Davomi bor

Ayriliq bu sevgini anglashning eng shavqatsiz usulidir.....

Lovely sex (15- qism)

2026-06-24T09:44:53.887Z

Love is the moment when bodies feel relax

Baʼzi vaqtlarda eng ishongan insonlarimiz ojizligimizdan foydalanadi ogoh boʻl Sony

Bir haftadan soʻng

Kechasi bilan Italiya. Sorrento.

Sokin shabada limon bog‘larining hidini olib kelar, yulduzlar esa dengiz yuzasida titrab o‘ynar edi. Yoongi balkonda turib, chekayotgan sigaretining tutuniga qarab qo‘ygancha, uzoqdagi Vesuviy tog‘ining qorong‘u siluetiga termilardi. Orqadan yumshoq qadam tovushi keldi.

— Yana chekyapsanmi? — dedi Sony mayin ovoz bilan, uning belidan quchoqlab. Uning boshi Yoongining kurak suyaklari orasiga tegdi. — Seni tashlab ketaman deb qo‘rqaman.

Yoongi sigaretni chekka uloqtirdi-da, qizga o‘girildi. Uning ko‘zlari ichida ming bir sir bor edi, ammo Sonyga qaraganda ular yumshardi.

— Hech qachon, — dedi u, so‘zlarining har biriga og‘irlik berib. — Sen meni tark etishing, men uchun nafas olishni to‘xtatish bilan barobar.

Sony jilmaydi. Uning jilmayishi begunoh, ammo hiylakor edi. U Yoongining ko‘ylagining yoqasidan ushlab, o‘ziga tortdi.

— Unda menga buni isbotlang, — dedi u pichirlab.

O‘sha kecha ularning sevgisi yoki faqat Yoongining sevgisi yana bir bor alangalandi. Limon bog‘i tubsiz dengizga qulaganidek, ular bir-biriga quladi. Uzoq, ehtirosli, tish va tirnoq bilan. Tana tilda gapiradigan, so‘zlar ortiqcha bo‘lgan tun edi.

Ertasi kuni ertalab.

Yoongi hali uxlayotgan edi. Sony uning qo‘ltig‘ida uyg‘ondi, uning nafas olish ritmi uning yuragiga mos kelganday. U bir muddat uni tomosha qildi — uning qoshlari, lablari, sochlariga o‘ralashgan barmoqlari. Keyin sekingina o‘rnidan turdi va oshxonaga o‘tdi.

Nonushta tayyorlayotganda, uning telefoni jiringladi. Noma’lum raqam.

— Ha?

— Sonya, — deb eshitildi karnaydan. Ovoz tanish, ammo muzday edi. — Bu Jungkook. senga bir gapim bor.

Sonyning yuragi orqasiga tortildi. U atrofga qaradi, Yoongi hali uyg‘onmaganiga ishonch hosil qildi.

— Nima kerak? Ishni hali ham choʻzyapsiz.....

—Meni kechir Sonashim yana 1 hafta sabr qil va sen aytgan tinch hayotga seni olib chiqaman

Sony goʻshakni qoʻydi.

Sony

—Kim bilan gaplashayotgan eding ertalabdan mm?

Sony orqasidan kelgan Yoongi ning ovozidan biroz choʻchib ketdi .

—menimcha adashib qoʻngʻiroq qilishgan ,bor gap shu Yoongi, va yana bir gap ....

—Qulogʻim senda dedi Yoongi qizning oldiga kelib biroz egilganicha Sonyning sochlarini toʻgʻirlab qoʻyar ekan

—Biz Koreyaga qaytishimiz kerak ,

—Lekin ,axir kechagina senga bu yer yoqayotgani haqida gaplashayotgan edikku

—bilaman ammo ortga qaytgim kelyapti iltimos seni ham ishlaring borku shunday emasmi Yoongi...?

Ayni vaqtda Germaniya

—bilasanmi Sanji men bir narsani oʻylab qoldim ,balki Koreyaga bir haftaga borib kelarmiz dedi Hyunjin qizga tikilib

—Nega endi toʻsatdan

—Seni opam bilan tanishtirmoqchiman va pochcham Jungkook bilan ham

—Sen opangni turmush qurmagan 20 yoshda degan eding shekilli

—Shundoq ham turmush qurmagan ammo men uni yigitini opamni jigʻiga tegish un shunday atardim keyin bu odat boʻlib qoldi. Lekin bilasanmi Jungkook juda yaxshi inson huddi vafot etgan akam Taehyungga oʻxshaydi

—Yaxshi men ham Koreyani sogʻingan edim borib kelamiz unda

Yoongi va Sony hozir ayni vaqtda havo yoʻllari orqali ortlariga qaytishar edi . Ularning ikkisi ham bir oʻgʻiz gapirishmas edi.

Sony/Pov:
Jin ursin Jungkook nima qilmoqchi oʻzi ,nima qilishini menga farqi yoʻq ammo notoʻgʻri qaror qabul qilmasligi kerak mendan besoʻroq nimani rejalashtirgan boʻlishi mumkin agar u hozir Yoongini oʻldirsa muammolar ham ancha yoʻqolgan boʻlardi lekin u qamoqxonada turib buni qanday uddalashi mumkin....? Lekin Yoongi tirik qolishini hohlayapman ammo u bunga loyiq emas chunki u ham asl ota - onamning oʻlimiga sababchi

—nimalarni hayol suryapsan?

—Qoʻrqitib yubording Yoongi

—Juda koʻp qoʻrqadigan boʻlib qolgansan Sony.....

Yoongi

—Sen oʻgay akam va Janob Kim ni qayerdan taniysan

Bu savolga Yoongi biroz dovdirab qoldi ammo tezda javob qaytardi
—shunchaki biznes hamkorlarim edi dedi dediyu ammo bu yolgʻon ekanligini bilardi va oʻtmishni oʻylay boshladi....

Flashback

Bir necha yillar avval Sony ning ota-onasi oʻlgan kun

—Men bu ishingizni oqlamayman ota
—Teahyung oʻgʻlim sen hali yuqori maktab oʻquvchisisan nima toʻgʻri yoki notoʻgʻri ekanini bilmaysan!

—Bilaman Minlar oilasi bilan adovatimizda bu oddiy odamlarning qanday aybi boʻlishi mumkin yoki....

—Hamma gap yoki soʻzida oʻgʻlim oʻsha sen aytgan oddiy odam So Xassan adovatimiz sababchisi va bugun badal toʻlashi lozim

—Oilasini ham oʻldirish shartmi...?

—Ularni deb ikkala kompaniyaga ham qancha zarar yetganini bilasanmi oʻzi? hamkorlikni davom ettirishning yagona yoʻli haqiqatni Janob Min va Oʻgʻli Yoongining oldida isbotlash boʻladi.

—Bilganingizni qiling unda .....

Oʻsha kuni So Xassan va uning rafiqasini yosh qizchaning oldida vaxshiylarcha oʻldirib kamiga kameraga olib turgan Janob Kim va uning odamlarining oldiga tez orada haqiqatni bilish uchun Janob Min oʻgʻli Yoongini yubordi va ayni damda ular aloqalarni qayta tiklagan edilar

Flashback tugadi

Korea Seul qamoqxonasi

—Jungkook ertaga Yoongini yoʻq qilaman sen xavotirlanma

—Barakalla Mina , uni oʻldirmaguningcha oldimga kelma dedi Jk shisha oyna ortidan goʻshakni qulogʻiga tutib turarkan

Davomi bor

NEONONE

🔥 ARSON 🔥 5-qism

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim•••

Muallifni hurmat qilgan holda fikr va reak bildirasiz deb umid qilaman xato va kamchilliklar un uzur

Eʼtiboringiz uchun rahmat

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒊𝒏𝒆𝒔𝒔 2-𝐟𝐚𝐬𝐥 13-𝐪𝐢𝐬𝐦

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒊𝒏𝒆𝒔𝒔 2-𝐟𝐚𝐬𝐥 12-𝐪𝐢𝐬𝐦

Youʼre my hope 14-qisn

Sen mening umidimsan ,sevgilim doim men bilan boʻl.

🔥ARSON 🔥 4-qism

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim•••

Muallifni hurmat qilgan holda fikr va reak bildirasiz deb umid qilaman xato va kamchilliklar un uzur

Eʼtiboringiz uchun rahmat

🔥 ARSON🔥 3-qism

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim•••

Youʼre my hope 13-qism

Ayriliq ...... bu sevgini tushunishning eng shavqatsiz usulidir

Sevgi eng ojis tuygʻu.....)

I love you Sony (6-qism)

Youʼre my hope 12-qism

Men seni asray olmaganim uchun kechir seni yoʻqotish men uchun oʻlimdanda ogʻir boʻldi ishon....)

Ayriliq bu sevgini anglashning eng shavqatsiz usulidir.....

Lovely sex (15- qism)

Baʼzi vaqtlarda eng ishongan insonlarimiz ojizligimizdan foydalanadi ogoh boʻl Sony

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim
•
•
•

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim
•
•
•

U hech qachon ushlab boʻlmaydigan olov boʻlsa men hech qachon oʻchirib boʻlmaydigan olov edim
•
•
•