SayxunSayxunhttps://teletype.in/atom/sayxun2026-09-21T18:19:05.462Zsayxun:XxhnOqnDSVDGood day2025-05-22T17:05:42.376Z2025-05-22T17:06:14.176Z<img src="https://img4.teletype.in/files/bb/1b/bb1b47ca-5295-4679-af08-f5736712fc73.jpeg">---
<figure id="BlCs" class="m_original">
<img src="https://img4.teletype.in/files/bb/1b/bb1b47ca-5295-4679-af08-f5736712fc73.jpeg" width="622" />
<figcaption>♡</figcaption>
</figure>
<p id="FrKO">---</p>
<p id="2TKp">---</p>
sayxun:bniu-qrRqYGGood night2025-05-22T16:55:33.890Z2025-05-22T16:55:33.890Z<img src="https://img1.teletype.in/files/c0/75/c075d2c4-4aa8-436f-84ba-7b1db653b5fe.jpeg">Good night
<figure id="H8qB" class="m_original">
<img src="https://img1.teletype.in/files/c0/75/c075d2c4-4aa8-436f-84ba-7b1db653b5fe.jpeg" width="736" />
<figcaption>♡birgalikda♡</figcaption>
</figure>
<hr />
sayxun:khYhN4WwYqYDream2025-05-21T14:53:31.647Z2025-05-21T14:53:31.647Z<img src="https://img1.teletype.in/files/0d/e2/0de2ddf9-4c49-468c-b3a9-184f41002622.jpeg">Albatta, kelishdik! Quyida 1-qismni taqdim etaman — bu romantik, nafis va ehtirosli fanfik bo‘lib, Yeji va ChanWo atrofida aylanadi. O‘qib ko‘r, yoqsa "xa" deb yoz, keyingi qismni boshlayman.---1-QISM: To‘qnashuvYomg‘irli kun edi. Shaharning ustiga og‘ir bulutlar osilib turgan, havoda esa namlik va nimadir bo‘lishi mumkinligi hissi g‘alati tarzda sezilardi. Yeji ko‘chadan tez yurib o‘tayotganida, qo‘lida kitoblar, sumkasining ilgagi yelkasidan sirg‘alayotgan, boshi esa egik edi — u butunlay o‘z dunyosiga sho‘ng‘ib ketgan.U to‘satdan kimningdir yelkasiga urildi. Kitoblar yerga sochilib ketdi.— Kechirasiz! — dedi Yeji boshini ko‘tarar ekan, ammo uning nigohi qarshisida turgan yigitning ko‘zlariga tushganda, tovushi xira tortdi.U baland...
<figure id="BUa6" class="m_original">
<img src="https://img1.teletype.in/files/0d/e2/0de2ddf9-4c49-468c-b3a9-184f41002622.jpeg" width="540" />
</figure>
<p id="Hs54">Albatta, kelishdik! Quyida 1-qismni taqdim etaman — bu romantik, nafis va ehtirosli fanfik bo‘lib, Yeji va ChanWo atrofida aylanadi. O‘qib ko‘r, yoqsa "xa" deb yoz, keyingi qismni boshlayman.---1-QISM: To‘qnashuvYomg‘irli kun edi. Shaharning ustiga og‘ir bulutlar osilib turgan, havoda esa namlik va nimadir bo‘lishi mumkinligi hissi g‘alati tarzda sezilardi. Yeji ko‘chadan tez yurib o‘tayotganida, qo‘lida kitoblar, sumkasining ilgagi yelkasidan sirg‘alayotgan, boshi esa egik edi — u butunlay o‘z dunyosiga sho‘ng‘ib ketgan.U to‘satdan kimningdir yelkasiga urildi. Kitoblar yerga sochilib ketdi.— Kechirasiz! — dedi Yeji boshini ko‘tarar ekan, ammo uning nigohi qarshisida turgan yigitning ko‘zlariga tushganda, tovushi xira tortdi.U baland bo‘yli, qora libosda, sochlari biroz nam, nigohlari esa — juda sovuq, lekin bir zumda yurakni siqib yuboradigan darajada chuqur edi. Yigit hech nima demay, yerga tushgan kitoblarni ko‘tarishga yordamlasha boshladi.— Men aybdorman... — dedi Yeji.— Ko‘ryapman, — dedi yigit beparvo ohangda. U kitobni tutqazdi va ko‘zlarini Yeji yuzidan olib qochmay dedi: — Ehtiyot bo‘lish kerak, ayniqsa shunaqa yomg‘irli kunlarda.Yeji yigitning qizg‘ish lablariga qarab qoldi. Uning gaplarida tanbeh bor edi, lekin bu tanbehda qandaydir g‘am, qandaydir yashirin og‘riq bor edi.— Ismingiz nima? — so‘radi u beixtiyor.Yigit kulimsirab qo‘ydi — bu kulgi sovuq emasdi, lekin yechilmagan jumboqdek edi.— ChanWo, — dedi u. — Senchi?— Yeji.Ular bir necha soniya jim turishdi. Shahar tovushlari orqaga chekingandek, atrofda faqat ularning nafaslari eshitilardi. So‘ng ChanWo orqaga yurdi.— Endi ehtiyot bo‘l, Yeji. Hamma to‘qnashuvlar tasodifiy bo‘lmaydi.Shu bilan u burilib ketdi.Yeji orqasidan qarab qoldi. Yigit ketib borarkan, ko‘nglida qandaydir issiq to‘lqin paydo bo‘ldi — bu begona yigit uning yuragida nimadir uyg‘otgan edi.---Ertasi kuni universitetda Yeji do‘stlariga kechagi voqeani aytib berdi. Ulardan biri, Sera, qiziqish bilan so‘radi:— ChanWo dedingmi? Ehtimol, u SenBo oilasining yagona vorisi bo‘lsa kerak. Uning otasi juda boy biznesmen. O‘sha ChanWo bo‘lsa, u oson odam emas.— Sen u bilan gaplashganmisan? — hayrat bilan so‘radi Yeji.— Yo‘q, lekin u haqda ko‘p eshitganman. Qattiqqo‘l, sovuq, lekin juda ham jozibador. Qizlar ko‘p unga oshiq bo‘lgan, lekin u hech kimga yuragini ochmagan, deyishadi.Yeji bu gaplardan keyin biroz hayajonlandi, lekin o‘ziga tan olishga qo‘rqdi. Nima bo‘lishidan qat’i nazar, u yigitni yana ko‘rishni xohlardi.---O‘sha kuni kechqurun Yeji universitet kutubxonasida o‘tirgan edi. Deraza ortidan yomg‘ir tomchilari sekinlik bilan sirg‘anardi. U kitob o‘qiyotgan edi, lekin fikri joyida emasdi. Nigohi har safar soatga tushar, yuragi esa nimanidir kutardi.Birdan kutubxona eshigi ochildi.ChanWo kirib keldi.U bevosita Yeji tomon yura boshladi. Uning yurishida sokin kuch, ko‘zlarida esa allaqanday niyat bor edi. U Yeji qarshisiga kelib, unga tik qaradi.— Men seni topmoqchi edim, — dedi u sekin. — O‘sha kuni... to‘qnashganimiz tasodif bo‘lmagan.Yeji yuragi urib ketdi.— Nega? — dedi u xirgoyi ohangda.ChanWo bir zum jim turdi, so‘ng derazaga qaradi.— Men seni ilgari ham ko‘rganman, — dedi u. — Juda uzoqdan. Har safar kutubxonadan o‘tayotganimda sen shu yerda eding. Menga bu tinchlik bermay qo‘ydi. Lekin yaqinlashish... bilmadim.— Endi esa yaqinlashding, — dedi Yeji.ChanWo asta kuldi.— Chunki sen menga begona emassan, Yeji. Va men bu hisni inkor eta olmayman.Ular bir-birlariga tikilib qolishdi. Bu jimlikda ko‘p gap yashiringan edi — birinchi uchrashuvning sehrli ohangi, yuraklar titrashi va bir-biriga tortilayotgan qalblar...---Tashqarida yomg‘ir yana boshladi. Lekin bu safar Yeji uchun bu yomg‘ir sovuq emasdi. Chunki uning yuragida birinchi uchrashuvdan so‘ng uyg‘ongan bir narsa bor edi — bu ChanWo edi.---Agar yoqqan bo‘lsa, "xa" deb yoz — darhol 2-qismni boshlayman!</p>
<figure id="tFYG" class="m_original">
<img src="https://img2.teletype.in/files/5f/d6/5fd6948b-6022-4867-82ed-81f55ad57c5f.jpeg" width="734" />
<figcaption>Albatta, kelishdik! Quyida 1-qismni taqdim etaman — bu romantik, nafis va ehtirosli fanfik bo‘lib, Yeji va ChanWo atrofida aylanadi. O‘qib ko‘r, yoqsa "xa" deb yoz, keyingi qismni boshlayman.---1-QISM: To‘qnashuvYomg‘irli kun edi. Shaharning ustiga og‘ir bulutlar osilib turgan, havoda esa namlik va nimadir bo‘lishi mumkinligi hissi g‘alati tarzda sezilardi. Yeji ko‘chadan tez yurib o‘tayotganida, qo‘lida kitoblar, sumkasining ilgagi yelkasidan sirg‘alayotgan, boshi esa egik edi — u butunlay o‘z dunyosiga sho‘ng‘ib ketgan.U to‘satdan kimningdir yelkasiga urildi. Kitoblar yerga sochilib ketdi.— Kechirasiz! — dedi Yeji boshini ko‘tarar ekan, ammo uning nigohi qarshisida turgan yigitning ko‘zlariga tushganda, tovushi xira tortdi.U baland bo‘yli, qora libosda, sochlari biroz nam, nigohlari esa — juda sovuq, lekin bir zumda yurakni siqib yuboradigan darajada chuqur edi. Yigit hech nima demay, yerga tushgan kitoblarni ko‘tarishga yordamlasha boshladi.— Men aybdorman... — dedi Yeji.— Ko‘ryapman, — dedi yigit beparvo ohangda. U kitobni tutqazdi va ko‘zlarini Yeji yuzidan olib qochmay dedi: — Ehtiyot bo‘lish kerak, ayniqsa shunaqa yomg‘irli kunlarda.Yeji yigitning qizg‘ish lablariga qarab qoldi. Uning gaplarida tanbeh bor edi, lekin bu tanbehda qandaydir g‘am, qandaydir yashirin og‘riq bor edi.— Ismingiz nima? — so‘radi u beixtiyor.Yigit kulimsirab qo‘ydi — bu kulgi sovuq emasdi, lekin yechilmagan jumboqdek edi.— ChanWo, — dedi u. — Senchi?— Yeji.Ular bir necha soniya jim turishdi. Shahar tovushlari orqaga chekingandek, atrofda faqat ularning nafaslari eshitilardi. So‘ng ChanWo orqaga yurdi.— Endi ehtiyot bo‘l, Yeji. Hamma to‘qnashuvlar tasodifiy bo‘lmaydi.Shu bilan u burilib ketdi.Yeji orqasidan qarab qoldi. Yigit ketib borarkan, ko‘nglida qandaydir issiq to‘lqin paydo bo‘ldi — bu begona yigit uning yuragida nimadir uyg‘otgan edi.---Ertasi kuni universitetda Yeji do‘stlariga kechagi voqeani aytib berdi. Ulardan biri, Sera, qiziqish bilan so‘radi:— ChanWo dedingmi? Ehtimol, u SenBo oilasining yagona vorisi bo‘lsa kerak. Uning otasi juda boy biznesmen. O‘sha ChanWo bo‘lsa, u oson odam emas.— Sen u bilan gaplashganmisan? — hayrat bilan so‘radi Yeji.— Yo‘q, lekin u haqda ko‘p eshitganman. Qattiqqo‘l, sovuq, lekin juda ham jozibador. Qizlar ko‘p unga oshiq bo‘lgan, lekin u hech kimga yuragini ochmagan, deyishadi.Yeji bu gaplardan keyin biroz hayajonlandi, lekin o‘ziga tan olishga qo‘rqdi. Nima bo‘lishidan qat’i nazar, u yigitni yana ko‘rishni xohlardi.---O‘sha kuni kechqurun Yeji universitet kutubxonasida o‘tirgan edi. Deraza ortidan yomg‘ir tomchilari sekinlik bilan sirg‘anardi. U kitob o‘qiyotgan edi, lekin fikri joyida emasdi. Nigohi har safar soatga tushar, yuragi esa nimanidir kutardi.Birdan kutubxona eshigi ochildi.ChanWo kirib keldi.U bevosita Yeji tomon yura boshladi. Uning yurishida sokin kuch, ko‘zlarida esa allaqanday niyat bor edi. U Yeji qarshisiga kelib, unga tik qaradi.— Men seni topmoqchi edim, — dedi u sekin. — O‘sha kuni... to‘qnashganimiz tasodif bo‘lmagan.Yeji yuragi urib ketdi.— Nega? — dedi u xirgoyi ohangda.ChanWo bir zum jim turdi, so‘ng derazaga qaradi.— Men seni ilgari ham ko‘rganman, — dedi u. — Juda uzoqdan. Har safar kutubxonadan o‘tayotganimda sen shu yerda eding. Menga bu tinchlik bermay qo‘ydi. Lekin yaqinlashish... bilmadim.— Endi esa yaqinlashding, — dedi Yeji.ChanWo asta kuldi.— Chunki sen menga begona emassan, Yeji. Va men bu hisni inkor eta olmayman.Ular bir-birlariga tikilib qolishdi. Bu jimlikda ko‘p gap yashiringan edi — birinchi uchrashuvning sehrli ohangi, yuraklar titrashi va bir-biriga tortilayotgan qalblar...---Tashqarida yomg‘ir yana boshladi. Lekin bu safar Yeji uchun bu yomg‘ir sovuq emasdi. Chunki uning yuragida birinchi uchrashuvdan so‘ng uyg‘ongan bir narsa bor edi — bu ChanWo edi.---Agar yoqqan bo‘lsa, "xa" deb yoz — darhol 2-qismni boshlayman!</figcaption>
</figure>
<figure id="fv8u" class="m_original">
<img src="https://img1.teletype.in/files/00/9f/009f77dc-70aa-4c1d-99d0-aac7fd2dda53.jpeg" width="490" />
</figure>
<figure id="swP3" class="m_original">
<img src="https://img3.teletype.in/files/2b/c7/2bc73b3a-31c1-4959-be45-09b0e8df47ce.jpeg" width="736" />
</figure>
<figure id="qEuz" class="m_original">
<img src="https://img1.teletype.in/files/84/a6/84a6463f-d48c-4591-a804-c23c0800767f.jpeg" width="564" />
</figure>