メ 𝕊𝕖𝕟𝕡𝕒𝕚メ 𝕊𝕖𝕟𝕡𝕒𝕚https://teletype.in/atom/senpaijon2026-08-15T00:11:09.242Zsenpaijon:z4FnAvMKemjYosh Verterning Iztirobi2026-08-13T08:24:40.984Z2026-08-13T08:24:40.984ZBy: Senpai
<p id="KViz">By: Senpai</p>
<p id="S1tA">Epizod 4 yakun</p>
<p id="W1wd">So‘nggi Sukut </p>
<p id="gWGp">Tun sokin edi. Xonamda yolg‘iz o‘tirardim. Hammasi o‘sha-o‘sha: stol, daftar, deraza. Lekin men o‘sha odam emas edim. Bugun ichimda hech qanday kurash yo‘q edi. Hech qanday savol ham. Faqat… aniq bir sukunat. Men daftarni ochdim. Bu safar so‘zlar oson keldi. “Men oxirigacha bordim”, deb yozdim. “Va oxirida o‘zimni topmadim.” Bir oz to‘xtadim. Lotte. Uning ismini yozmadim. Lekin u har bir satr orasida bor edi. “Bu sevgi emas edi”, deb davom etdim. “Bu — o‘zimni qutqarishga urinish edi.” Qo‘lim tinch edi. Men endi qo‘rqmayotgandim. “Men kurashdim”, deb yozdim. “Lekin o‘zimga qarshi kurashib bo‘lmas ekan.” Bir lahza ko‘zimni yumdim. Hammasi jim. Ichim ham. </p>
<p id="8g22">Oxirgi qog‘ozni oldim. Vilgelmga. “Vilgelm… Agar bu xatni o‘qiyotgan bo‘lsang, demak, men endi yo‘qman. Hech kimni ayblama. Men bu dunyoda o‘zini ortiqcha his qilgan odam edim. Men yashashni xohladim. Rostdan ham xohladim. Lekin ichimdagi og‘irlik… meni yengdi. Agar meni eslasang, qayg‘u bilan emas. Shunchaki shuni bil: men harakat qilganman. — Verter” </p>
<p id="MSGI">Qog‘ozni bukladim. Stol ustiga qo‘ydim. Xona jim. Men asta o‘rnimdan turdim. Deraza yoniga bordim. Tun qorong‘i edi. Lekin men endi qorong‘ilikdan qo‘rqmasdim. </p>
<p id="mndQ">Stolga qaytdim. Qo‘lim to‘pponchaga tegdi. Bir lahza to‘xtadim. Hech qanday shoshilish yo‘q edi. Hech qanday shubha ham. Faqat… yakun. … Xona sukunatga cho‘mdi. … Bir ovoz yangradi. … Tong otganda, xonada yana jimlik hukm surardi. Stol ustida esa bitta qog‘oz yotar edi.</p>
senpaijon:wtzBd6Ul8v0SOʻNGGI YOʻL2026-08-07T14:38:53.624Z2026-08-07T14:38:53.624ZBy: Ayaka
<p id="8h1k">By: Ayaka</p>
<p id="Ihh7">3-epizod </p>
<p id="RzlK">Unutilgan saroy</p>
<p id="i2Br">— Xush kelibsan, malikamiz... — Bu so‘zlarni eshitganim zahoti qo‘llarim muzlab qoldi.</p>
<p id="p7C2">Malika? Men oddiy universitet talabasi bo‘lsam, nega begona inson meni shunday atayapti?</p>
<p id="xgqM">Avtobus eshigi ochiq turardi. Tashqaridagi ulkan bino qorong‘ilik ichida jim turar, devorlari esa vaqt o‘tishi bilan qorayib ketgandek ko‘rinardi. Bir qadam tashlashga jur’atim yetmadi.</p>
<p id="nxdE">Telefonim yana titradi. Ekranda yangi xabar paydo bo‘ldi: “Unga qarama.”</p>
<p id="eM6X">Men beixtiyor boshimni ko‘tardim. Qora soyabon ushlab turgan inson hanuz eshik oldida turardi. Yuzini ko‘rish qiyin, ammo uning nigohi menga qadalganini aniq his qilardim.</p>
<p id="RbT8">— Siz kimsiz?</p>
<p id="lvbk">Sukunat. Shamol binoning eski eshiklarini sekin qimirlatdi.</p>
<p id="T5nX">— Bu yer qayer?</p>
<p id="51uQ">Yana javob yo‘q. Orqamdan haydovchining og‘ir ovozi eshitildi:</p>
<p id="XcKs">— Tushishing kerak.</p>
<p id="WuPp">Men unga yuzlandim:</p>
<p id="f3p0">— Nega?</p>
<p id="vOSN">Haydovchi o‘rnidan turdi. Uning bo‘yi juda baland, kiyimlari esa qorong‘ilik bilan birlashib ketgandek edi.</p>
<p id="R1g8">— Chunki sen bu yerga qaytib kelding, — dedi u vazminlik bilan.</p>
<p id="JtPz">— Men bu yerga ilgari kelmaganman!</p>
<p id="rn0g">U bir necha soniya jim turdi:</p>
<p id="nJnU">— Xotiralaring boshqacha fikrda.</p>
<p id="oDAZ">Ichimdan sovuq o‘tdi. Men hech narsani tushunmasdim. Telefonimdagi xabarlarga qaradim. Kimdir qizga ishonmaslikni aytyapti, keyin avtobusdan tushmaslikni buyurdi. Ammo haydovchi va noma’lum inson meni binoga olib kirmoqchi. Kim yolg‘on gapiryapti?</p>
<p id="HiAK">Deraza yonida o‘tirgan qiz o‘rnidan turdi. U qo‘lidagi kumush kalitni menga uzatdi:</p>
<p id="17wL">— Buni ol.</p>
<p id="am2E">Men kalitga qarab qoldim:</p>
<p id="D8u8">— Nima uchun?</p>
<p id="SOPE">— Chunki eshik seni kutyapti.</p>
<p id="IAnT">— Qaysi eshik?</p>
<p id="v68k">Qiz jawab bermadi. Uning ortidagi oynada birdan yozuv paydo bo‘ldi: “UNUTGANINGNI ESLA.” Yozuv bir necha soniya turdi-da, so‘ng asta yo‘qoldi.</p>
<p id="2KEV">Men yana telefonimga qaradim. Batareya bir foiz. Oxirgi xabar kelgan edi: “Agar kalitni olsang, ortga qaytolmaysan.”</p>
<p id="lxby">Qiz hali ham kalitni uzatib turardi. Men qo‘limni cho‘zdim.</p>
<p id="lG2i">Barmoqlarim kalitga tegishi bilan butun avtobus titrab ketdi. Ko‘zlarim oldida yorqin nur paydo bo‘ldi. Bir lahzaga atrof yo‘qoldi va men o‘zimni boshqa joyda ko‘rdim:</p>
<p id="4TQa">Katta bog‘. Oq gullar. Uzoqda baland saroy... Saroy oldida kichkina qiz yugurib yurardi. Uning qo‘lida xuddi shu kumush kalit bor edi. Qiz birdan to‘xtadi, so‘ng menga yuzlandi. Bu men edim! Ammo u meni ko‘rib qo‘rqmadi. Kulib, qo‘lini ko‘tardi:</p>
<p id="llNE">— Men seni kutdim, — dedi u.</p>
<p id="rpRk">Atrof birdan qorong‘ilashdi. Bog‘dagi gullar birin-ketin qoraya boshladi. Saroy eshiklari qattiq yopildi. Keyin kimdir kichkina qizning qo‘lidan ushladi. Men uning yuzini ko‘ra olmadim, faqat qora kiyim va uzun sochlarni payqadim.</p>
<p id="DmWi">Kichkina qiz menga qarab qichqirdi:</p>
<p id="fXzF">— Meni tashlab ketma!</p>
<p id="wikw">Ko‘zlarimni ochdim. Yana avtobus ichida turardim. Qo‘limdagi kalit muzdek edi. Nafasim tezlashib ketdi.</p>
<p id="gzO0">— Bu nima? — so‘radim arang.</p>
<p id="2BHb">Qiz menga tikildi:</p>
<p id="hOdD">— Sening birinchi xotirang.</p>
<p id="yGtK">— Men hech narsani eslamayman.</p>
<p id="EVPY">— Shuning uchun seni qaytarishdi.</p>
<p id="QTRJ">Avtobus tashqarisidagi bino eshigi sekin ochildi. Ichkaridan uzun yo‘lak ko‘rindi, devorlarda eski suratlar osilib turardi. Men suratlarning biriga qaradim. Unda katta oila tasvirlangan edi. O‘rtada turgan yosh qizning qo‘lida o‘sha kumush kalit bor edi. Qizning yuzi menga juda o‘xshardi.</p>
<p id="uBuW">Suratning pastida bitta yozuv bor edi: “Sharq malikasi — yo‘qolgan voris.”</p>
<p id="xsIL">Yuragim qattiq ura boshladi:</p>
<p id="v1j7">— Bu men emas...</p>
<p id="Wr4H">Shu payt bino oldidagi qora soyabonli inson yaqinlashdi. U soyabonini sekin yopdi. Yuzini ko‘rishim bilan nafasim ichimga tushib ketdi. Men uni tanirdim! Ammo bu mumkin emas... Chunki u odam bir necha yil oldin yo‘qolgan edi.</p>
<p id="Nqd9">U menga qarab kulimsiradi:</p>
<p id="Oo3O">— Nihoyat meni eslay boshlading. — U qo‘lini uzatdi: — Uyga qaytish vaqti keldi.</p>
<p id="0Yhs">3-epizod ending</p>
senpaijon:LhqFHDV3ZFRYosh Verterning Iztirobi2026-08-07T14:12:56.131Z2026-08-07T14:12:56.131ZBy: Senpai
<p id="aTr2">By: Senpai</p>
<p id="KRgm">Epizod 3</p>
<p id="kN3J"> Ichki To‘qnashuv </p>
<p id="5fgf">Bugun men undan qochmadim. Aksincha — uning oldiga bordim. Lotte. U har doimgidek sokin edi. Go‘yo uning ichida hech qanday bo‘ron yo‘qdek. Men esa… ichimda hamma narsa qulab borayotganini his qilardim. </p>
<p id="uF17">— Siz charchaganga o‘xshaysiz, — dedi u sekin. Men kuldim.</p>
<p id="E0D1"> — Men faqat o‘ylashdan to‘xtolmayapman. U menga qaradi. Bu qarash boshqacha edi. Unda rahm-shafqat ham bor edi… va masofa ham. </p>
<p id="PNGv">Shu payt eshik ochildi. Albert kirib keldi. U xotirjam. O‘ziga ishongan. Uning yonida hamma narsa barqaror tuyuladi. Men esa… bu xonada ortiqcha edim. </p>
<p id="tq7R">— Verter, — dedi u qo‘l uzatib, </p>
<p id="HN3U">— siz haqingizda ko‘p eshitganman. Men uning qo‘lini siqdim. </p>
<p id="z2Ma">— Yaxshi gaplar bo‘lsa kerak, — dedim. </p>
<p id="8ejC">— Juda yaxshi. Bu oddiy suhbat edi. Lekin men uchun bu — jang edi. Har bir soniya ichimda nimadir siqilardi. Lotte ikkovimizga qarardi. Go‘yo u nimanidir sezayotgandek. Men esa o‘zimni tutishga harakat qilardim. Lekin ichimdagi ovoz endi jim emas edi: “Sen bu yerga tegishli emassan.” Albert nimadir gapirdi. Men eshitmadim. Men faqat bitta narsani his qilardim: Men yutqazganman. Va bu safar… aniq. </p>
<p id="iWVK">Men o‘rnimdan turdim. — Kechirasizlar, — dedim sekin, — men ketishim kerak. </p>
<p id="7fsh">Lotte bir qadam oldinga chiqdi. — Siz yaxshimisiz? </p>
<p id="Ole1">Men bir lahza unga qaradim. Shu lahzada hammasini aytishim mumkin edi. Hamma narsani. Lekin men faqat bosh irg‘adim. — Ha. Endi yaxshiman. Bu — mening eng katta yolg‘onim edi. </p>
<p id="DQo6">Tashqariga chiqdim. Havo sovuq edi. Lekin ichim bundan ham sovuqroq edi. Men yurib bordim. Qayerga — bilmayman. Faqat bitta fikr bor edi: “Endi hammasi tugadi.” Uyga yetib keldim. Xonam qorong‘i. Chiroqni yoqmadim. Qorong‘ilik menga mos edi. Stol yoniga o‘tirdim. Daftarni ochdim. Bu safar qo‘lim titramadi. “Men bugun haqiqatni ko‘rdim”, deb yozdim. “Va bu haqiqat — men uchun joy yo‘qligi.” Bir oz to‘xtadim. Ichimda nimadir o‘zgargan edi. Bu og‘riq endi shunchaki og‘riq emas edi. </p>
<p id="Oo1l">Bu — qaror edi. Oxirgi jumlani yozdim: “Ba’zi hikoyalar davom etmaydi… Ular shunchaki tugaydi.” Patqalamni sekin qo‘ydim. Bu safar ichimda qichqiriq yo‘q edi. Faqat… sukunat. Va bu sukunat </p>
<p id="rr09">— oldingisidan ham xavfliroq edi.</p>
senpaijon:r9FRTO8wtoSYosh Verterning IztirobI2026-08-02T12:55:20.959Z2026-08-02T12:55:20.959ZBy: Senpai
<section style="background-color:hsl(hsl(263, 48%, var(--autocolor-background-lightness, 95%)), 85%, 85%);">
<p id="acug">By: Senpai </p>
</section>
<section style="background-color:hsl(hsl(55, 86%, var(--autocolor-background-lightness, 95%)), 85%, 85%);">
<p id="jrZP">Epizod 2: </p>
</section>
<p id="6zPm">Yaqinlik va Masofa Men uni yana ko‘rdim. Lotte. Go‘yo u hech qachon ketmagandek edi. Uning yonida turganimda vaqt boshqacha oqadi. Sekin… lekin chuqur. U kuldi. </p>
<p id="KJdC">— Siz yana o‘sha o‘ychan holatdasiz, Verter, — dedi u. Men ham kuldim. </p>
<p id="b3Yp">— Balki bu mening yagona holatimdir. U boshini biroz egdi. Go‘yo nimanidir tushungandek… lekin aytmagandek. Biz birga yurdik. Oddiy suhbatlar. Oddiy lahzalar. Lekin men uchun bu </p>
<p id="aAFk">— oddiy emas edi. Har bir so‘zi, har bir qarashi ichimda aks sado berardi </p>
<p id="FGB5">Shu payt ichimda ikki ovoz borligini his qildim. Biri dedi: “Unga yaqinlash. Bu seni tiriltiradi.” Ikkinchisi esa sekin pichirladi: “Bu seni sindiradi.” Men qaysi biriga ishonishni bilmadim. Bir lahza u jim qoldi. So‘ng dedi: </p>
<p id="s2pk">— Siz juda chuqur o‘ylaysiz. Men kulib qo‘ydim, lekin ichimda nimadir og‘ridi. </p>
<p id="S7R5">— Va bu yaxshi emas, shundaymi? U javob bermadi. Bu sukut… hamma gapdan og‘irroq edi. </p>
<p id="pJPH">Keyin u boshqa bir ismni aytdi. Albert. Oddiygina. Tabiiy. Hech qanday og‘irliksiz. Lekin men uchun bu ism… devorga urilgandek ta’sir qildi. Men bosh irg‘adim, go‘yo hech narsa bo‘lmagandek. Lekin ichimda nimadir sinib bo‘lgandi. Shu payt tushundim: Men unga yaqinlashyapman. Va aynan shuning uchun undan uzoqlashyapman. </p>
<p id="3kvU">Uyga qaytdim. Yo‘l davomida uning kulgisi qulog‘imda yangradi. Bu kulgi meni isitishi kerak edi. Lekin u meni ichimdan muzlatardi. Xonamga kirib, eshikni sekin yopdim. Yana o‘sha sukunat. Daftarimni ochdim. Bugun yozish oson emas edi. So‘zlar kelardi… lekin ular og‘ir edi. “Men unga yaqinlashdim”, deb yozdim. “Va shu bilan uni yanada yo‘qotdim.” Qo‘lim to‘xtab qoldi. Men o‘zimdan qocholmayapman. Bu sevgi emas. </p>
<p id="e4r0">Bu — o‘zimni yo‘qotish. Oxirida faqat bitta jumla qoldi: “Men unga qarab yashayapman… lekin o‘zimdan uzoqlashyapman.” Patqalamni chetga qo‘ydim. Xonada yana sukunat. Lekin bu safar sukunat ichida bitta haqiqat aniq edi: Men endi orqaga qaytolmayman.</p>
<section style="background-color:hsl(hsl(55, 86%, var(--autocolor-background-lightness, 95%)), 85%, 85%);">
<p id="vB34">Meni kuzatib boring </p>
</section>
<section style="background-color:hsl(hsl(55, 86%, var(--autocolor-background-lightness, 95%)), 85%, 85%);">
<p id="LTed">@senpaijon</p>
</section>
senpaijon:HbdJ4m8FoeJSOʻNGGI YOʻL 🌙2026-08-01T23:47:49.257Z2026-08-01T23:47:49.257Z2-epizod
<section style="background-color:hsl(hsl(55, 86%, var(--autocolor-background-lightness, 95%)), 85%, 85%);">
<p id="MZ9X">2-epizod</p>
</section>
<section style="background-color:hsl(hsl(55, 86%, var(--autocolor-background-lightness, 95%)), 85%, 85%);">
<p id="FnFw">By: Ayaka</p>
</section>
<p id="qelW"> Qaytish yo‘li yo‘q 🚍</p>
<p id="aKA0">Avtobus eshiklari ochilib, zulmatga yo‘l ochgandek lang ochiq turardi. </p>
<p id="wUg5">Tashqarida qorong‘u, go‘yo tirik mavjudotdek shivirlayotgan o‘rmon. Yo‘l chetida esa zang bosgan, vaqt hukmidan chirigan eski belgi ko‘zga tashlanardi: </p>
<p id="n6Zj">“QAYTISH YO‘LI YO‘Q.” </p>
<p id="uPBN">O‘sha qonrang yozuvga uzoq, ko‘z uzolmay tikilib qoldim. Tomog‘imga achchiq bir narsa tiqildi. Balki ko‘zlarim meni aldayotgandir? Balki tun bo‘yi davom etgan charchoq sabab oddiy narsalarni ham dahshatli tushdek ko‘rayotgandirman? </p>
<p id="19wX">Biroq muzdek sovuq shamol yuzimga urilib, terimni chimchilab olganda, bularning barchasi mudhish bir haqiqat ekanini angladim. Yuragim ko‘kragimga urilib, tezroq ura boshladi. </p>
<p id="AKzU">— Bu qayer? </p>
<p id="qrpA">Javob kutib, titrayotgan ovozim bilan haydovchi tomonga yuzlandim. </p>
<p id="Z1Os">U hanuz rul oldida qotib o‘tirardi. Qo‘llari qimirlamas, nigohi esa o‘lik simobdek oldingi oynaga qadalgan. Undan tiriklik alomati sezilmasdi. </p>
<p id="eKgX">— Meni uyga olib boring... iltimos. </p>
<p id="NnNa">Vahimali sukunat. Avtobus ichidagi motor ovozi ham o‘chgandek edi. </p>
<p id="Myj4">— Eshityapsizmi?! </p>
<p id="kVJo">Haydovchi qora charm qo‘lqop kiygan barmoqlari bilan rul ustida sekin, g‘ijirlab harakatlandi. </p>
<p id="5mW2">— Uy? — u boshini burmadi, ammo ovozi xuddi qabrdan chiqayotgandek past va g‘o‘ldirab eshitildi. — Sen qaysi uyni nazarda tutyapsan? </p>
<p id="9zhc">Bu savol qonimni muzlatib yubordi. Nafas olishim qiyinlashdi. </p>
<p id="E9ti">— O‘zim yashaydigan uyni! Men 27-avtobusga chiqishim kerak edi... Bu yerda nima qilyapman? </p>
<p id="3OLU">Haydovchi bo‘ynini g‘alati bir burchakka egdi, suyaklarining qarsillashi qulog‘imga chalindi. </p>
<p id="VQ1Y">— 27-avtobus bu yo‘ldan yurmaydi. Bu yo‘lga adashganlar keladi. </p>
<p id="QxNX">— Unda ortga qaytaring! Men tushib qolaman! </p>
<p id="Yuy9">— Qaytish... — u bir lahza jim qoldi, so‘ng chuqur xo‘rsindi: — Qaytish yo‘li yo‘q. </p>
<p id="kSBS">Shu lahzada avtobus eshiklari dahshatli qarsillash bilan yopildi. Shisha oynalar zirillav ketdi. Avtobus yana o‘sha sirli yo‘nalishda harakatga tushdi. </p>
<p id="ZIqO">Men o‘rnimdan turib, oldinga, haydovchining yoqasidan bo‘g‘ish uchun yurmoqchi bo‘ldim. Ammo oyoqlarim xuddi yerga mixlangandek, qo‘rg‘oshindek og‘irlashib qoldi. Butun tanamga og‘riq kirdi. Zo‘rg‘a bir qadam tashladim. Keyin yana bir qadam... </p>
<p id="fGaU">Avtobus ichidagi havo soniyalar sayin sovuqlashib, og‘izdan chiqqan nafas oq bug‘ga aylanardi. Shunda deraza yonida, zulmat bag‘rida o‘tirgan qiz sekin boshini ko‘tardi. </p>
<p id="5dzk">Uning yuzini nihoyat chiroq nurlarida ko‘rdim. Tomirlarimda qon to‘xtab qolgandek bo‘ldi. Oppoq, o‘likdek rangpar teri. Uzun, tungi zulmatdan ham qoraroq sochlar. Va ko‘zlari... Uning ko‘z oqi yoq edi, butunlay tim qora tubsizlik menga tikilib turardi. </p>
<p id="WfWg">— Siz... kimsiz? — orqaga tislanib, o‘rindiq suyanchig‘iga urildim. </p>
<p id="M6aR">Qiz menga qarab sirli qiyofada jilmaydi. Uning lablarida paydo bo‘lgan mayin tabassum odamni battar vahimaga solardi. </p>
<p id="l0Dz">— Men seni kutdim, — uning ovozi xuddi miyamning ichida jaranglagandek bo‘ldi. </p>
<p id="aJP0">— Meni? Biz tanishmizmi? </p>
<p id="FWBB">— Juda uzoq kutdim. Asrlar davomida... </p>
<p id="wdjY">Uning ingichka, oppoq barmoqlari orasida kichkina kumush kalit bor edi. Kalitga vaqt o‘tishi bilan sarg‘aygan, chetlari kuygan eski qog‘oz bog‘langan. Qiz uni menga uzatdi. </p>
<p id="fhsH">Men unga yaqinlashishga botinolmadim. </p>
<p id="g5Dp">— Bu nima? Meni tinch qo‘ying! </p>
<p id="CcAX">— Sening kaliting. Sen yo‘qotgan taqdir eshigi. </p>
<p id="8Mu4">— Men buni ilgari hech qachon ko‘rmaganman! Aljirashni bas qiling! </p>
<p id="uEtx">Qizning yuzidagi o‘sha mayin tabassum birdan g‘oyib bo‘ldi. Nigohi sovuqlashdi. </p>
<p id="gPqM">— Sen shunchaki ko‘rganingni unutgansan. Xotirang seni sotib ketgan. </p>
<p id="FUHN">Avtobus ichidagi chiroqlar qisqa tutashuvdek miltillab, yana butunlay o‘chdi. Bir lahza hamma narsa mutloq va vahimali qorong‘ilikka singib ketdi. Faqat yuragimning dukillashi eshitilardi. </p>
<p id="VWB1">Keyin kutilmaganda qo‘limdagi telefon ekrani yorishib ketdi. Ekranda bitta noma’lum raqamdan xabar paydo bo‘ldi: </p>
<p id="pbx5">“QIZGA ISHONMA.” </p>
<p id="w2DR">Qo‘llarim muzlab, telefonni tushirib yuborishimga sal qoldi. Kim yozdi? Axir bu yerda, bu la’nati o‘rmonda tarmoq mutloq yo‘q edi-ku! Hech qanday signal bo‘lmagani holda xabar qanday kelishi mumkin? </p>
<p id="h9YZ">Qiz telefonimning yorug‘ligiga qaradi. Uning yuzidagi o‘sha sokinlik va ulug‘vorlik birdan yo‘qolib, o‘rnini g‘azab va qo‘rquv egalladi. </p>
<p id="wB8b">— U... U ham seni topibdi, — pichirladi u vahima ichida. </p>
<p id="9Q9V">— Kim? Kim haqida gapiryapsiz?! </p>
<p id="7oDC">Savolim javobsiz qoldi. Avtobus g‘ildiraklari faryod chekkandek g‘iyqillab, keskin burildi. Deraza ortida o‘rmon g‘oyib bo‘lib, ulkan, qadimiy bino ko‘rindi. Goti uslubidagi, qorong‘i va go‘yo asrlar davomida tashlab ketilgan qasrga o‘xshardi. </p>
<p id="4gSw">Bino oldidagi daraxtlar va maysalar ustida yuzlab, balki minglab qora qushlar to‘plangan, ular o‘likdek jim o‘tirishardi. </p>
<p id="mr6t">Avtobus silkinib to‘xtadi. Haydovchi safardan beri birinchi marta sekin ortiga o‘girilib, menga qaradi. Ammo uning yuzini baribir ko‘ra olmadim — qora, quyuq soyalar uning chehrasini niqobdek qoplab turardi. </p>
<p id="Vxcm">— Tush, — buyurdi u qat’iy ohangda. </p>
<p id="q3me">— Yo‘q! Men bu vahimali joyga tushmayman! </p>
<p id="gRld">— Agar shu yerda qolsang, ular seni topadi. Va bu safar butunlay yo‘q qiladi. </p>
<p id="BXxW">— Kimlar ?! Menga tushuntiring! </p>
<p id="IRTR">Haydovchi uzun qo‘lini eshik tomon uzatdi. Eshik g‘iyqillab ochildi. </p>
<p id="x0UG">— Sen unutganlar. Sen xiyonat qilganlar. </p>
<p id="UwSB">Avtobus eshiklaridan ichkariga vahshiy sovuq shamol va chirigan xazon hidi urildi. Tashqaridagi qora qushlar xuddi buyruq olgandek, bir vaqtda qanot qoqib osmonga ko‘tarildi. Ularning minglab qanot ovozi butun borliqni dahshatli g‘o‘vullashga to‘ldirdi. </p>
<p id="zTW7">Men eshik oldida, arosatda qotib qoldim. Shunda cho‘ntagimda telefonim yana xavfli ohangda titradi. </p>
<p id="QBdC">Yangi xabar: </p>
<p id="pUaO">“Avtobusdan tushma.” </p>
<p id="R9P4">Miyam parchalangandek bo‘ldi. Birinchi xabar: “Qizga ishonma.” Ikkinchi xabar: “Avtobusdan tushma.” </p>
<p id="numG">Haydovchi esa qat’iy ohangda takrorlardi: </p>
<p id="H2Ti">— Tush. </p>
<p id="R0oY">Qiz qo‘lidagi kumush kalitni bag‘riga mahkam bosgancha, ko‘zlaridan qora yosh oqib pichirladi: </p>
<p id="6itN">— Agar hozir tushmasang, hamma narsa tugaydi. U seni zanjirlab qo‘yadi. </p>
<p id="Hrha">Men kimga ishonishni, qayerga qochishni bilmasdim. Telefonga qaradim... So‘ng ochilgan va zulmat aralash qushlar uchayotgan eshik tomon... Keyin esa o‘sha qora ko‘zli jonzotga... </p>
<p id="rEkf">Shu dahshatli lahzada avtobusning eng orqa tomonidan kimningdir past, ammo o‘ta sovuq kulgisi eshitildi. Bu kulgi misolida o'tmish xotiralari jonlanadi. </p>
<p id="HvDq">Dahshat ichida ortimga burildim. Avtobus ichi bo‘m-bo‘sh edi. Faqatgina eng oxirgi o‘rindiqda oppoq ko‘ylak kiygan kichkina qizcha o‘tirardi. Uning qo‘lida chetlari yirtilgan eski bir surat bor edi. </p>
<p id="UXOz">Qizcha sekin suratni menga uzatdi. Suratda men bor edim... Biroq yonimda jilmayib turgan insonning butun yuzi dahshatli tarzda qora siyoh bilan chizib tashlangan, o‘chirib yuborilgan edi. </p>
<p id="v7om">Kichkina qizcha menga qarab g‘amgin pichirladi: </p>
<p id="Tmao">— Sen uni tashlab ketgansan. Uning yuzini xotirangdan o‘chirgansan. </p>
<p id="Fbl2">Men suratga dahshat bilan tikilib qoldim. Boshi berk koachaga kirgandek edim. </p>
<p id="hQ9G">— Men uni tanimayman! Bu men emasman! </p>
<p id="cIHp">Qizcha boshini sekin esizgandek chayqadi: </p>
<p id="Dfeg">— Hali ham eslay olmaysan... Vaqt tugamoqda. </p>
<p id="Eli9">Shu payt avtobus ichidagi barcha chiroqlar bir vaqtda ko‘zni qamashtiradigan darajada yorqin yondi. Ko‘zlarimni qisib, derazadan tashqariga qaradim va dahshatdan qichqirib yuborishimga sal qoldi. </p>
<p id="lEQW">Tashqarida o‘rmon ham, yo‘l ham yo‘q edi! Avtobus o‘sha ulkan, qadimiy binoning ichida, gumbazli ulkan zalning markazida turardi. </p>
<p id="KVKj">Va zaldagi ulkan darvoza oldida kimdir bizni kutib turardi. Uning ustida qora plash, qo‘lida esa qora soyabon. Yuzini zulmat berkitib turgani uchun ko‘rib bo‘lmasdi. </p>
<p id="iCar">Biroq u boshini sekin ko‘tardi va nigohini to‘g‘ri mening ko‘zlarimga qadadi. Butun zal bo‘ylab uning qadam tovushlari eshitildi. U qo‘lini asta ko‘ksiga qo‘ydi. </p>
<p id="FgC7">Va menga qarab ta’zim qilib, sekin egildi: </p>
<p id="yGI9">— Xush kelibsan, biz yillar davomida sog‘ingan malikamiz... </p>
<p id="qaEz"> 2-epizod tamom.</p>
senpaijon:wrNOqt9pcHFYosh Verterning Iztirobi2026-08-01T08:13:46.430Z2026-08-01T08:21:36.404ZBy: Senpai
<p id="YsPs">By: Senpai </p>
<p id="tWfN">Epizod 1 </p>
<p id="Uq6Y">Ichki Sukut </p>
<p id="EbJj">Men 21 yoshdaman. Ismim — Verter. </p>
<p id="VUkK">Tashqaridan qaraganda hayot oddiy: odamlar, suhbatlar, kundalik ishlar. Hammasi joyida. Lekin ichimda… ichimda tinmaydigan bir og‘riq bor. Men ko‘p o‘ylayman. Balki haddan tashqari. Har kuni odamlar orasida yuraman, lekin o‘zimni begona his qilaman. Ular kuladi — men ham kulaman. Ular gapiradi — men ham gapiraman. Lekin bu — men emasman. </p>
<p id="d8xF">Bir kuni Vilgelmga xat yozdim. “Men bu dunyoda o‘zimni topolmayapman”, deb yozdim. U meni tushunadi. Har doim tushungan. Lekin bu safar… hatto u ham yetarli emas. </p>
<p id="QWk3">Keyin uni uchratdim. Lotte. Uning ismini aytishim bilan ichimda nimadir o‘zgaradi. U boshqacha. Uning kulgisi — oddiy kulgi emas. U qalbni yoritadi. Men unga qaradim… va o‘sha zahoti tushundim: men yutqazdim. Chunki bu sevgi emas edi. Bu — najot izlash edi. U bilan o‘tkazgan har bir lahza meni tirik his qildirardi. Lekin har safar u ketgach, ichim yana bo‘shab qolardi. “Nega men shundayman?” deb so‘radim o‘zimdan. Men uni sevamanmi? Yoki men faqat o‘zimni qutqarishni xohlayapmanmi? Bu savol meni ichimdan parchalab tashlaydi. </p>
<p id="S5ky">Bir kuni uni boshqa birov bilan ko‘rdim. Albert. U sokin, ishonchli, kuchli. Men esa… men faqat hislardan iboratman. Shu payt tushundim: men bu hikoyada yutadigan odam emasman. </p>
<p id="ZAQG">Uyga qaytdim. Xonam jim. Deraza yoniga o‘tirdim. Qorong‘ilik asta-sekin ichkariga kirib kelardi. Lekin men allaqachon qorong‘ilikda edim. Daftarimni ochdim. Qo‘lim biroz titradi. “Men uni yo‘qotmadim”, deb yozdim. “Chunki u hech qachon meniki bo‘lmagan.” Shu jumla… meni sindirdi. Men odamlarni emas, o‘zimni yenga olmadim. Men haddan tashqari ko‘p his qilaman. Va bu meni ichimdan yemiryapti. Oxirgi satrni yozdim: “Men yashayapman… lekin yuragim allaqachon charchagan.” Patqalamni sekin qo‘ydim. Xonada sukunat. Ichimda esa — qichqiriq. …</p>
senpaijon:xpj703JvijSOʻNGGI YOʻL2026-07-31T17:48:38.574Z2026-07-31T18:00:31.436Z<img src="https://img4.teletype.in/files/bd/87/bd8763a7-0696-48aa-a4d5-c1feb6708cb0.png">Soʻggi yoʻl🌙
Epizod 1
<p id="4lVI">Soʻggi yoʻl🌙<br />Epizod 1</p>
<p id="PNoY">By: Akaya ( @akaya_hoshi )</p>
<p id="M6nH">Raqamsiz avtobus 🚌✨</p>
<p id="c9dO">Siz hozir bu hikoyaga ishonmasligingiz mumkin. Balki meni g‘alati yoki haddan tashqari xayolparast qiz deb o‘ylarsiz. Ammo men ko‘rgan narsalar tush ham, oddiy tasodif ham emas.</p>
<p id="65P1">Xullas, avtobusim kelgunicha sizga hammasini aytib beraman.</p>
<p id="DnIr">Hammasi bundan ikki yil avval, kuzning sovuq oqshomida boshlangan.</p>
<p id="WT9j">O‘sha paytlarda hayotim juda oddiy o‘tardi. Ertalab universitetga borar, tushdan keyin kutubxonada o‘tirar, kechqurun esa uyga qaytardim. Kelajak haqida minglab rejalarim bor, ammo ulardan birortasi amalga oshishiga ishonchim yetmasdi.</p>
<p id="ZVmg">Men falsafani yaxshi ko‘rardim. Ba’zan eski kitoblarni varaqlab, inson taqdiri haqida o‘ylardim.</p>
<p id="eDKk">Inson o‘z yo‘lini tanlaydimi yoki taqdir uni oldindan belgilab qo‘ygan yo‘l tomon yetaklaydimi?</p>
<p id="4WdC">O‘sha kecha bu savolga javob topaman, deb hech qachon o‘ylamaganman.</p>
<p id="W8rf">Soat 20:16.</p>
<p id="k5IR">Universitetdan chiqib, uyga boradigan bekat tomon yurdim. Ko‘chalar nam, osmonni esa quyuq bulutlar qoplagan. Yomg‘ir hali boshlanmagan, ammo havoda uning hidi sezilardi.</p>
<p id="gjYd">Bekatda mendan boshqa hech kim yo‘q edi. Telefonimni chiqarib, avtobuslar jadvaliga qaradim.</p>
<p id="jYhb">27-avtobus — 8 daqiqadan so‘ng.</p>
<p id="gjgJ">Yaxshi, kutaman.</p>
<p id="BGyr">Oradan bir necha soniya o‘tdi. Uzoqdan avtobusning chiroqlari ko‘rindi.</p>
<p id="dPNb">Ammo nimadir g‘alati edi.</p>
<p id="IAge">Old tomonida raqam yo‘q.</p>
<p id="IS8T">Men bir necha qadam oldinga yurdim. Balki ekran buzilgandir, degan fikr xayolimdan o‘tdi. Avtobus sekin bekat yoniga kelib to‘xtadi.</p>
<p id="JjmK">Eshiklar ochildi. Ichkaridan sovuq havo urildi.</p>
<p id="edyG">Haydovchi boshini egib o‘tirar, yuzini ko‘rish qiyin. Avtobus ichida esa atigi ikki yo‘lovchi bor.</p>
<p id="agLY">Birinchisi — qora palto kiygan erkak. Ikkinchisi — deraza yonida o‘tirgan qiz. Qizning yuzini uzun sochlari to‘sib turardi.</p>
<p id="EWVF">Men eshik oldida bir necha soniya turdim. Negadir ichkariga kirgim kelmadi.</p>
<p id="USne">Ammo osmondan birinchi yomg‘ir tomchisi tushdi. Keyin yana biri.</p>
<p id="WFln">Men avtobusga chiqdim. Orqamdagi eshiklar og‘ir ovoz bilan yopildi.</p>
<p id="qdn7">Shu lahzada ichimdan g‘alati sovuqlik o‘tdi.</p>
<p id="UmFa">Kartamni terminalga yaqinlashtirdim. Ekran qorong‘i.</p>
<p id="CFma">Yana urinib ko‘rdim.</p>
<p id="Mcos">Hech narsa.</p>
<p id="Wj67">Haydovchi oynadan ko‘z uzmagan holda qo‘lini ko‘tardi.</p>
<p id="uXIJ">— Kerak emas.</p>
<p id="vMjJ">Men bo‘sh o‘rindiqqa o‘tirdim. Avtobus harakatga tushdi.</p>
<p id="SvcN">Dastlab hammasi odatdagidek ko‘rinar, ko‘cha chiroqlari oynadan birma-bir o‘tardi. Quloqchinimni taqib, telefonimni ochdim.</p>
<p id="vIHr">Soat 20:24.</p>
<p id="U3sc">Oradan bir necha daqiqa o‘tdi. Keyin o‘n daqiqa.</p>
<p id="ijse">Ammo tanish ko‘chalar ko‘rinmasdi.</p>
<p id="eORU">Derazaga qaradim.</p>
<p id="2jwd">Shahar ortda qolgan.</p>
<p id="vVHO">Yo‘lning ikki tomonida baland daraxtlar, atrofda esa hech qanday uy yoki chiroq yo‘q.</p>
<p id="8CvI">Telefonimdagi xaritani ochdim.</p>
<p id="P8ux">Tarmoq mavjud emas.</p>
<p id="dE0P">Qayta urinib ko‘rdim.</p>
<p id="1S63">Natija o‘sha.</p>
<p id="jXJY">Oldingi o‘rindiqdagi qora paltoli erkak sekin menga yuzlandi. Uning nigohi sovuq, yuzida esa juda mayin tabassum bor.</p>
<p id="JqD1">— Keyingi bekatda tushma.</p>
<p id="DcpR">Men unga tikilib qoldim.</p>
<p id="xTNS">— Nega?</p>
<p id="GLzG">Erkak javob berishga shoshilmadi. U deraza tomon yuzlandi.</p>
<p id="wVUZ">— Chunki keyingi bekat seni kutyapti.</p>
<p id="3Ykm">Bu gapni tushunmadim.</p>
<p id="wAxA">— Bekat qanday qilib meni kutadi?</p>
<p id="JBZp">Uning tabassumi yo‘qoldi.</p>
<p id="QnNF">— Bekat emas.</p>
<p id="szvb">Avtobus birdan qattiq silkindi.</p>
<p id="pJPQ">Chiroqlar o‘chdi.</p>
<p id="raK5">Atrofni zulmat qopladi.</p>
<p id="3BxI">Telefonim ham o‘chib qoldi.</p>
<p id="cfJh">Bir necha soniya hech qanday ovoz yo‘q edi.</p>
<p id="87xJ">Keyin qulog‘im yonida kimningdir nafasi sezildi.</p>
<p id="BZ3l">Men joyimdan qimirlay olmadim.</p>
<p id="zKOj">Qorong‘ilik ichidan mayin ovoz eshitildi:</p>
<p id="n2Aj">— Nihoyat qaytding...</p>
<p id="vhvh">Ko‘zlarimni katta ochdim. Ammo hech narsani ko‘ra olmadim.</p>
<p id="39ow">Men bu ovozni ilgari hech qachon eshitmaganman.</p>
<p id="v8aZ">Shunga qaramay...</p>
<p id="Utik">Nimadir ichimdan uning so‘zlari yolg‘on emasligini takrorlardi.</p>
<p id="1z8O">Avtobus sekin to‘xtadi.</p>
<p id="y7ye">Eshiklar ochildi.</p>
<p id="W1aP">Tashqarida hech qanday bekat yo‘q.</p>
<p id="AuJh">Faqat qorong‘i o‘rmon.</p>
<p id="LJu5">Va yo‘l chetida bitta eski belgi:</p>
<p id="fbL5">“QAYTISH YO‘LI YO‘Q.”</p>
<p id="FgPw">🌙🚌✨</p>
<p id="xVk5">1-epizod ending.</p>
senpaijon:oOHIMdCnXIVaqtni toʻxtatgan bola2026-07-29T02:56:55.242Z2026-07-29T02:56:55.242Z.Epizod 15
By: Senpai
<p id="I8gy">.Epizod 15<br />By: Senpai</p>
<p id="LUCC">Soatning So'nggi Tiki</p>
<p id="RkQ7">Oradan bir hafta o'tdi.</p>
<p id="Hkgs">Shaharda hayot yana iziga tushgandi.</p>
<p id="fdpq">Ren ham odatdagi hayotiga qaytgandek edi.</p>
<p id="gcaQ">Maktab...</p>
<p id="KwdI">Do'stlar...</p>
<p id="MU8H">Uy...</p>
<p id="hqzu">Ammo stol ustidagi eski cho'ntak soati har kecha bir marta jiringlardi.</p>
<p id="zhAj">Tik...</p>
<p id="xu49">Faqat bir marta.</p>
<p id="iB0M">Va yana jim bo'lardi.</p>
<p id="lUty">Ren buni hech kimga aytmadi.</p>
<p id="pMMR">Bir kuni kechqurun u yana soatni qo'liga oldi.</p>
<p id="xGip">— Nima demoqchisan?.. (Ren)</p>
<p id="t8Er">Birdan soatning qopqog'i ochildi.</p>
<p id="y7MG">Ichidagi yozuv yo'qolgan edi.</p>
<p id="PRC2">Uning o'rniga bitta sana paydo bo'ldi.</p>
<p id="Gx1b">"7 yil oldin."</p>
<p id="4IFq">Ren yozuvga tegishi bilan ko'z oldi qorong'ilashdi.</p>
<p id="5jeG">...</p>
<p id="smTr">U o'zini eski soat minorasi oldida ko'rdi.</p>
<p id="ORP0">Yomg'ir yog'ardi.</p>
<p id="hybb">Atrofda hech kim yo'q edi.</p>
<p id="5ZWQ">Birdan tanish ovoz eshitildi.</p>
<p id="j8ds">— Nihoyat uyg'onding. (Kael)</p>
<p id="m7yH">Ren ortiga o'girildi.</p>
<p id="Cg2Y">Kael yoshroq ko'rinardi.</p>
<p id="Li5p">Uning qarshisida esa yana bir bola turardi.</p>
<p id="JTEO">Taxminan o'n yoshda.</p>
<p id="nuuQ">Ren asta-sekin yaqinlashdi.</p>
<p id="12X9">Keyin yuragi to'xtab qolgandek bo'ldi.</p>
<p id="wMYA">O'sha bola...</p>
<p id="KV9n">O'zi edi.</p>
<p id="AMm6">— Bu... menman... (Ren)</p>
<p id="mgbX">Yosh Ren qo'lidagi eski cho'ntak soatni ushlab turardi.</p>
<p id="pgga">Kael tizzalab uning oldiga o'tirdi.</p>
<p id="TiDp">— Uni yaxshi asra. Bir kun kelib bu soat butun dunyoni saqlab qoladi. (Kael)</p>
<p id="rDwz">Kichkina Ren bosh irg'adi.</p>
<p id="8lt1">Shu lahzada hozirgi Ren hammasini tushundi.</p>
<p id="DBp3">Soatni tasodifan topmagan ekan.</p>
<p id="Gc0R">Uni Kael yillar oldin ataylab Renning qo'liga bergan ekan.</p>
<p id="TVjj">Demak...</p>
<p id="TZ5A">Boshidan oxirigacha hammasi taqdirning bir qismi bo'lgan.</p>
<p id="37cM">Ren yana hozirgi vaqtga qaytdi.</p>
<p id="2MyS">Qo'lidagi soat asta-sekin mayda yorug'liklarga aylanib yo'qola boshladi.</p>
<p id="aPu3">Ren uni mahkam ushlamoqchi bo'ldi.</p>
<p id="uKdl">Ammo kech edi.</p>
<p id="e7GT">Soat butunlay g'oyib bo'ldi.</p>
<p id="idWS">Kaelning ovozi so'nggi marta eshitildi.</p>
<p id="5BIk">— Rahmat... Vaqt seni tanlagani bejiz emas edi. (Kael)</p>
<p id="Qk7j">Ren sekin kulimsiradi.</p>
<p id="WlfS">— Yo'q... Men vaqtni tanladim. (Ren)</p>
<p id="NU5x">U derazani ochdi.</p>
<p id="dMpr">Tong otayotgan edi.</p>
<p id="PuQ2">Quyoshning ilk nurlari shaharni yoritdi.</p>
<p id="WzE2">Ren chuqur nafas oldi.</p>
<p id="04eZ">Bu safar qo'rquv yo'q edi.</p>
<p id="lmDQ">Faqat xotirjamlik.</p>
<p id="bEkH">U osmon sari qarab pichirladi.</p>
<p id="pqzw">— Xayr... do'stim. (Ren)</p>
<p id="Zwrh">Shamol esdi.</p>
<p id="G1mx">Va uzoqdagi eski soat minorasidan bitta ovoz yangradi.</p>
<p id="V9v0">Tik...</p>
<p id="eOvs">Bu safar u yangi urushning emas...</p>
<p id="PCrn">Yangi hayotning boshlanishi edi.</p>
<p id="iU0D">— TAMOM —</p>
senpaijon:b9q9ug7T3yVaqtni toʻxtatgan bola2026-07-29T02:55:43.936Z2026-07-29T02:55:43.936ZEpizod 14
By: Senpai
<p id="oGZw">Epizod 14<br />By: Senpai</p>
<p id="YxW9">Yangi Davr Boshlanishi</p>
<p id="s0y8">Shahar yana odatdagi hayotiga qaytgandi.</p>
<p id="vt8J">Mashinalar yo'llarda harakatlanar, odamlar ishiga shoshardi.</p>
<p id="XQvj">Go'yo hech qachon Vaqt Urushi bo'lmagandek.</p>
<p id="A9Ef">Ren parkdagi o'rindiqda yolg'iz o'tirardi.</p>
<p id="J7Dc">U cho'ntagidan eski soatini chiqardi.</p>
<p id="Nh9E">Soat endi mutlaqo jim edi.</p>
<p id="bpKX">Na millari harakatlanardi, na yorug'lik taratardi.</p>
<p id="XUYr">— Hammasi tugadimi?.. (Ren)</p>
<p id="tah1">Kael uning yoniga kelib o'tirdi.</p>
<p id="gQtG">— Ha... Sen Chronos Yuragini saqlab qolding. (Kael)</p>
<p id="3uPl">Ren kulimsiradi.</p>
<p id="dI9H">— Endi men oddiy odamman. (Ren)</p>
<p id="DLSC">— Balki shu yaxshidir. (Kael)</p>
<p id="jWMy">Shu payt Renning telefoni jiringladi.</p>
<p id="Vr60">Onasi qo'ng'iroq qilayotgan edi.</p>
<p id="r0u6">— Qayerdasan? Kechki ovqat tayyor. (Onasi)</p>
<p id="SQsw">Ren bir zum jim qoldi.</p>
<p id="xQBv">So'ng kulib yubordi.</p>
<p id="mk0M">— Hozir boraman, ona. (Ren)</p>
<p id="JLUh">U telefonni qo'ydi.</p>
<p id="muFU">Oradan bir necha soniya o'tib, Kael sekin o'rnidan turdi.</p>
<p id="Gxjw">— Men ketishim kerak. (Kael)</p>
<p id="DJjd">— Qayerga? (Ren)</p>
<p id="pZDd">— Vaqt Qo'riqchilari endi kerak emas. Bizning vazifamiz tugadi. (Kael)</p>
<p id="5DkN">Ren qo'lini uzatdi.</p>
<p id="S0I3">— Rahmat... Hammasi uchun. (Ren)</p>
<p id="V8AP">Kael uning qo'lini siqdi.</p>
<p id="5ZnC">— Yo'q... Rahmatni men aytishim kerak. (Kael)</p>
<p id="5vgQ">U burilib ketdi.</p>
<p id="KYLv">Bir necha qadam yurgach...</p>
<p id="sNJ3">Birdan havoga aylanib g'oyib bo'ldi.</p>
<p id="fDLr">Ren hayrat bilan qarab qoldi.</p>
<p id="0VYt">— Xayr, do'stim... (Ren)</p>
<p id="49jT">O'sha kecha Ren uyiga qaytdi.</p>
<p id="MrMq">Hammasi odatdagidek edi.</p>
<p id="DR5u">Onasi ovqat tayyorlayotgan, televizor esa yangiliklarni ko'rsatayotgan edi.</p>
<p id="MYjV">Ren xonasiga kirib, eski soatini stol ustiga qo'ydi.</p>
<p id="9EKn">U derazadan osmonga qaradi.</p>
<p id="EJd5">Yulduzlar charaqlab turardi.</p>
<p id="QYEG">Shu payt...</p>
<p id="wQSC">Tik...</p>
<p id="UjNw">Ren darhol ortiga o'girildi.</p>
<p id="NSX2">Stol ustidagi soatning soniya mili...</p>
<p id="RjTA">Bir marta harakat qildi.</p>
<p id="Nnr5">Ren sekin yaqinlashdi.</p>
<p id="KvM4">— Bu... qanday qilib?.. (Ren)</p>
<p id="fr5x">Soat qopqog'i o'z-o'zidan ochildi.</p>
<p id="1N0m">Ichida bitta yangi yozuv paydo bo'lgan edi.</p>
<p id="FJQo">"Bu hali yakun emas."</p>
<p id="Njw9">Renning yuzi jiddiylashdi.</p>
<p id="CJMY">Shu lahzada deraza ortida qora siluet paydo bo'ldi.</p>
<p id="buea">U Ren tomon qarab turardi.</p>
<p id="PVEK">Siluet sekin kuldi.</p>
<p id="H58G">— Nihoyat seni topdim... (Sirli kishi)</p>
<p id="pLgT">Ren yugurib derazani ochdi.</p>
<p id="fHkr">Lekin tashqarida hech kim yo'q edi.</p>
<p id="Cwtr">Faqat yerda bitta qora pat yotardi.</p>
<p id="haDG">Ren uni qo'liga oldi.</p>
<p id="Bdgf">Pat bir lahzada kulga aylanib ketdi.</p>
<p id="DATq">Ren osmonga qaradi.</p>
<p id="ze6r">Uzoqda, bulutlar orasida juda ingichka qora yoriq yana paydo bo'layotgan edi.</p>
<p id="tbj9">Ren buni ko'rib faqat bitta gapni aytdi.</p>
<p id="Zyik">— Demak... hali hammasi tugamabdi. (Ren)</p>
<p id="VHmj">Bob tugadi.</p>
senpaijon:l3rERs7E0RVaqtni toʻxtatgan bola2026-07-29T02:54:22.104Z2026-07-29T02:54:22.104ZEpizod 13
By: Senpai
<p id="ZWUu">Epizod 13<br />By: Senpai</p>
<p id="7hvy">Vaqtning Oxirgi Tanlovi</p>
<p id="LY1I">Chronos Yuragidagi yoriqlar tobora kattalashardi.</p>
<p id="gkB8">Qars...</p>
<p id="5TUx">Qars...</p>
<p id="s9mK">Har bir yoriq bilan ibodatxona larzaga kelardi.</p>
<p id="Daqw">Ren chuqur nafas oldi.</p>
<p id="fiPm">Chronosning oxirgi so'zlari uning xayolidan ketmasdi.</p>
<p id="xWYh">"Uni faqat tanlov bilan to'xtatish mumkin."</p>
<p id="zfkS">Kron yana Chronos Yuragi tomon yugurdi.</p>
<p id="PyBr">— Nihoyat... hammasi tugaydi! (Kron)</p>
<p id="CTSv">Kael uning yo'lini to'sdi.</p>
<p id="C9Op">— Men bunga yo'l qo'ymayman! (Kael)</p>
<p id="qjjP">Ikki kuch yana to'qnashdi.</p>
<p id="1TYd">Bu safar zarba shu qadar kuchli ediki, ibodatxonaning tomi butunlay qulab tushdi.</p>
<p id="OLRt">Ren esa joyidan qimirlamay turardi.</p>
<p id="Xfwo">— Tanlov... qanday tanlov?.. (Ren)</p>
<p id="LFpz">Shu payt qo'lidagi cho'ntak soati o'z-o'zidan ochildi.</p>
<p id="iLLs">Ichida avval bo'lmagan yozuv paydo bo'ldi.</p>
<p id="kecn">"Bir hayot yoki butun dunyo."</p>
<p id="vUJi">Renning ko'zlari katta ochildi.</p>
<p id="iIRL">— Demak... narx shumi?.. (Ren)</p>
<p id="F2ia">Noma'lum mavjudot sekin bosh irg'adi.</p>
<p id="VxVf">— Chronos Yuragini muhrlash uchun bitta Vaqt Egasi o'z kuchidan butunlay voz kechishi kerak. (Noma'lum mavjudot)</p>
<p id="RdKl">Kael bu gapni eshitib baqirdi.</p>
<p id="NDO2">— Yo'q! Ren, buni qilma! (Kael)</p>
<p id="P2QA">Kron ham bir lahza jim qoldi.</p>
<p id="jgx5">— Demak, afsona rost ekan... (Kron)</p>
<p id="h8r4">Ren atrofga qaradi.</p>
<p id="G2WO">Kael...</p>
<p id="0MvE">Orion...</p>
<p id="9aeK">Va qulab borayotgan ibodatxona...</p>
<p id="bFlc">Agar u hech narsa qilmasa, hammasi tugardi.</p>
<p id="7FCM">Ren sekin kulimsiradi.</p>
<p id="CK77">— Men tanlovimni qildim. (Ren)</p>
<p id="w2mB">Kaelning yuzi oqarib ketdi.</p>
<p id="zFb1">— Ren... (Kael)</p>
<p id="9Xlk">Ren cho'ntak soatini ikki qo'li bilan ushladi.</p>
<p id="qA3P">— Men kuch uchun kurashmaganman. Men odamlarni himoya qilish uchun kurashganman. (Ren)</p>
<p id="16wp">Soat oltin rangda porlay boshladi.</p>
<p id="f5Vd">Chronos Yuragi ham xuddi shu nur bilan javob qaytardi.</p>
<p id="tMM4">Ikki nur bir-biriga qo'shildi.</p>
<p id="hYAm">Kron qo'lini uzatdi.</p>
<p id="cjp6">— To'xta! Agar buni qilsang, boshqa hech qachon Vaqt Egasi bo'la olmaysan! (Kron)</p>
<p id="i5kR">Ren jilmaydi.</p>
<p id="Clu1">— Balki shunday bo'lishi kerakdir. (Ren)</p>
<p id="PHna">U soatni Chronos Yuragiga qo'ydi.</p>
<p id="J8Hq">Shu zahoti butun ibodatxona oppoq nurga to'ldi.</p>
<p id="IgoQ">Hech kim hech narsani ko'ra olmay qoldi.</p>
<p id="9ZWT">Faqat bitta ovoz eshitildi.</p>
<p id="5pGw">— "Rahmat, Voris..." (Chronos)</p>
<p id="0JPV">Keyin hamma narsa jim bo'ldi.</p>
<p id="KaOv">...</p>
<p id="oDYn">Ren sekin ko'zlarini ochdi.</p>
<p id="QkRG">Ibodatxona yo'qolgan edi.</p>
<p id="rOBV">Osmon yana moviy tusga kirgan.</p>
<p id="T1fD">Qo'lidagi cho'ntak soat esa endi oddiy, ishlamaydigan eski soatga aylangandi.</p>
<p id="jUoY">Ren uni asta yopdi.</p>
<p id="Vupc">— Hammasi tugadimi?.. (Ren)</p>
<p id="Omlw">Orqasidan Kaelning ovozi eshitildi.</p>
<p id="RMNh">— Yo'q... (Kael)</p>
<p id="ar6n">Ren ortiga o'girildi.</p>
<p id="BkYP">Kael uzoqda tikilib turardi.</p>
<p id="mbct">Uning nigohi osmondagi bitta qora nuqtaga qadalgan edi.</p>
<p id="l9ES">Osmonda sekin yangi yoriq paydo bo'layotgandi...</p>
<p id="OLHl">Bob tugadi.</p>