Sirelle

TEARS OF OCEAN

2025-03-16T14:50:50.076Z

Seni sevish meni aqldan ozdirmoqda . . . nahot shuni tushunmasang?!

- Ikkinchi bob - Uning ismi.

Begunoh suv parisini xonam ichiga joylashtirishlarini aytdim. U huddi inson kabi, faqatgina oyoqlari yo'qligi va odamlar kabi gunohlarga bulg'anmagani bilan farq qiladi. U shunchalar sofki qayta - qayta qarasamda unga bo'lgan fikrlar meni aqldan ozdirmoqda!

Akvariumini ko'tarishni boshlashganda, oynaning qirg'og'i tomon suzib kelib, barmoqlarini uning ustiga qo'ydi va iltijoli tikildi. Shu zahoti yuragim qinnidan sapchib chiqib ketayotgandek ura boshladi. Demak men uning endi yangi egasi ekanimni his qilgan . Yoki meni u o'zining himoyachisi sifatida ko'rgan . . . ajoyib! Uni xonamdan tashqariga chiqarishni umuman istamayman.
Otam mening yaxshilangan kayfiyatim tufayli, bahonada bir ikki kun qasrda qolishini aytib, xizmatchilarga xona tayyorlashini aytdi. Hozir otamning birorta gapiga jahl qilishga ham toqat qila olmayman. shunchaki e'tiborsiz qoldirib o'z xonamga akvarium ortidan ergashdim. Lekin ikkinchi qavatga qarab, oyoqlarim men o'sha yerni eslab o'tishim kerak ekanini buyurardi. Yo'lak haddan tashqari hashamatli tarzda bezalgan, hattoki otamning "Nokoen'' saroyidagi xonasi ham bu qadar hashamatli emas. Bu yerda barcha o'tgan ajdodlarimni aniq eslash mumkin. Ammo . . . bu yerga qarasam kulgim keladi. Chunki har bir shaxsning rasmi osig'liq turgan ramkalar umuman sog' emas, huddi "Nokoen" oilasining har bir a'zosi nuqsonli bo'lgani kabi . . . men ham ularni pichoq bilan mo'ljalga olib har yerlariga tig' sanchganman. Sur'atlar oldidan yurib borib, eng oxiridagi ikki suratga ko'zim tushdi. Birinchisida bobom va uning 4 o'g'li va yosh xotini tasvirlangan. Ikkinchisida esa bizning la'natlangan oilamiz, Tasvirni aniq ko'rish mushkul bo'lib qolguniga qadar o'ygan ekanman. Hatto hozir hayron qolyapman, shu darajada alamzada edimmi? Ehtimol, mening kasalligim "Nokoen" oilasining "Shoh asari" ekanini anglatar bu chiziqlar.

*
Hafsala bilan uh tortgan Teahyung, xonasidagi devorning ko'chirilib o'rniga ulkan akvarium joylashtirlganini ko'rish uchun yo'lakdan tezroq qutulib, xonasining eshigini surdi. Tahmin qilinganidek, devor o'rnida endi akvarium va Teahyungning yangi sovg'asi turibdi. Xizmatchilar iflos bo'lgan yerlarni yig'ishtirib, uzoqdan suv parisini tomosha qilayotgan yigitga hurmat ko'rsatgan ko'yi xonani tark etishdi.

U shaffof oyna yoniga yaqinlashib, bir necha yillardan buyon birinchi marta porlayotgan nigohlari bilan unga tik qaradi. Qo'llarini oyna ustidan yuritib, naqsh chizgandek uni tomosha qildi.
— Chiroylisan . . . - chuqur ohangda tovush chiqardi yigit. Qattiq qo'rqib ketganidan hali hamon qaltirayotgan pari esa qo'llarini musht qilib tugib, yig'lashga tayyor turgan ko'zlarini naqsh chizgandek harakatlanayotgan barmoqlarga tikdi. — Ayniqsa ko'zlaring . . . onamning ko'zlariga o'xshar ekan. Sen menga uni eslatib yubording, - Teahyung noodatiy tarzda mayin jilmayib akvariumni quchgan kabi turib oldi.
Uni indamay tinglayotganiga, Teahyung ichida so'nmas sokinlik bilan, ko'zlarini pastga tikdi.
— Onam . . u juda baxtsiz inson edi, - dedi ovozida munglilik yangrab. U ortiga o'girilib stol ustida turgan ko'k qushchaga imo qildi.
— Anavi qushchani ko'ryapsanmi? U tulum deb ataladi. Bu uning tanasi chirib yo'q bo'lib ketmasligi uchun qilinadi, - ko'zlari ichida vahima va achinish hissi ko'rina boshlagach, Teahyung kulib qo'ydi. — Noto'g'ri tushunma, buni men qilmaganman. Uni "Otam" onamga tirik jonivorlarni sovg'a qilar paytlari olib kelgan. Agar onam bular kerak emasligini aytsa, otam shu zahoti ulardan tulum yasattirib eksponat sifatida yig'ib kelgan, - suv parisining tinchlangan nigohini ko'rib, yana gapirishda davom etdi u.
— Onam . . . otamning shunday eksponatlaridan biri edi xolos . . . xonaga qamalgandi. Hech narsa qila olmay, kasal bo'lib vafot etdi. Bunday sevgi ahmqona . . . - dedi u uh tortib qo'yib. Ortiga o'girildiyu tomog'ini ho'llab olish uchun stakanga qo'l cho'zdi. Suvni yaxshilab ichib olgach esa, kursini akvarium oldiga surib qulay o'rnashib oldi.
— Sen dengizdan kelgansan, shundaymi? U yerlar ham senga o'xshab chiroyli bo'lsa kerak.

— Men dengizni ko'rmaganman. Faqat ko'ldan kattaligini bilaman xolos. Manashu qasrdan chiqishim taqiqlangan. G'alati - a? - o'zi o'lar holatda bo'lasanu tashqi olam ham sendan xavfsiraydi, - dedi u o'yga tolgan qiyofasi bilan. Suv parisi faqat uni diqqat bilan eshitib, qo'llarini oynaga tirab olgandi xolos. Kim biladi? Balki bu odamga nisbatan chuqur qayg'u va achinish hissini his qilayotgandir . . hech narsa aniq emas. Qarashlaridan hech narsani uqib bo'lmaydi.
— Menimcha sen gapira olmaysan, - qo'lini iyagiga tirab, uni gapirtirish uchun nimalar qilishi mumkinligi haqida bosh qotira boshladi.
— Balki hozircha, biror belgi bilan ismingni ifodalarsan, buni iloji borku. Hech bo'lmasa chiziqlar orqali, - ko'zlarida umid bilan, tushunqiramay turgan qizning yoniga yaqinlashdi. Qo'llarini uning qo'llariga oyna ustidan qo'yib, tikildi. — Buni qila olasan. Men bilaman, - Suv parisi og'zini oynaga olib kelib bug'lantirdi va barmog'i bilan turli shakldagi chiziqlarni ifodaladi. Xursand bo'lib ketgan Teahyung, qog'oz va qalam olib tezda bostirib oldi.

- Teahyung

Oradan kunlar bir alfozda o'ta boshladi. Shuncha kunlar davomida suv parisining yozgan belgilarini o'qish uchun yuzlab kitoblarni o'qib chiqqan Teahyung, faqat u bilangina cheklanmay, ovqat yemayotganining sababini ham izladi. Suv parilari shu paytgacha faqat afsona bo'lgani uchun, tuzukroq ma'lumot topishning ilojisi bo'lmadi.
U akvariumga har doim orqasini berib, dumini quchoqlaydi va shu harakatda qimirlamay o'tiradi. Ba'zida bu Teahyungning u o'lishi mumkin degan qo'rquvlarini oshirib yuboradi. Shu paytda esa o'zini nazoratda ushlab turishga juda qiyin bo'ladi u uchun. U ham faqat vaqtini unga qarab o'tirish va kitob titish bilan o'tkazyapti.Shu sababdanmi . . . Asablari ham shiddatli tarzda yemirilib ketdi.

Bugun ham shunday kunlardan biri. . Teahyung ovunchog'ining tobora yomonlashayotgan ahvoli tufayli bir - bir unga nazar tashlab qo'yib kitobini o'qishda davom etdi. Turli hildagi belgilarni o'rganish bilan bosh qotirar ekan, bir qo'lida kitob, ikkinchi qo'lida esa qachonlardir yozilgan belgilar. Ko'plab kitoblarni o'qish davomida, "Suv parilari gapirishni bilishadi" degan jumlalarga duch keldi, ammo aqlsizlik bilan qaror qilishni istamay, ancha vaqt izlanishda davom etdi.

Qo'l kaftlarini iyagiga tirab, chuqur ho'rsindi va kitobni surib qo'ydi. Ko'zlarini asta yumib, charchab holdan toygan jismiga qo'shilib, yangi narsalarni qabul qilaverib pachoqlanib ketgam miyasini tin oldirdi. Hatto ko'zlarini yumib olganda ham yirtilib ketay deb turgan qog'ozdagi yozuvlar unga ko'rinib turgandek bo'lardi. Olgan bilimlariyu, o'rgangan iyerogliflari yordamida so'zni bor kuchi bilan o'qishga chirangandek qoshlarini chimirdi.

Birdaniga qattiq nafas chiqarib yuborib ko'zlarini ochdi. Hali hanuz unga orqasini berib o'tirgan qizga ko'zlari porlab qaradi. Miyyasi yordamida tuzgan so'zni, baqirgan holda tiliga chiqardi.
-- Shiku . . . - Teahyungning yuragi negadir gursillab urar, hech o'zini bosa olmasdi go'yo. Aniq shu ismmi yoki yo'q? Ishonch hosil qilguncha porlab ketadigandek edi.
Yigitning ovozidan biroz qalqib ketib, ortiga qaragan qiz hech narsani tushunmay, hozirgina eshitgan ohangi quloqlari ostida jarangladi.
-- Shiku, shundaymi? Sening isming Shikumi? - ifodasiz qotib qolgan suv parisi, akvarium oynasiga yaqin keldi. Bu haqiqatdan ham uning ismi edi. . .
Javob olishni istagan Teahyungni uzoq kuttirgisi kelmay, boshini qimirlatdi. Negadir, u haligina xursandchilik bilan boshdan kechirgan hayajonini yo'q qilib, yuzida bo'shliq paydo bo'lgandek uning oldiga yurib kela boshladi. Oynaning ustidan qizning qo'llari ustiga qo'llarini qo'yib, telbanamo tabassum qildi. Qo'lida esa haligini qo'yib qo'ygan kitobi . . .

- Shiku

— Meni aldamaysan deb . . . yo'q, yo'q to'g'rirog'i aldashni bilmaysan deb o'ylagandim, - dedi Teahyung, oynada barmoqlarini yurgizib. Uning gaplaridan hech vaqoni tushunmayotgan qiz shunchaki tikilib, uning harakatlarini tomosha qilardi xolos.
— Gapirishni bilasan, shundaymi? - qo'lidagi kitobni siqimlab, buzilib ketgan asabini ushlab turishga harakat qildi. Shikuning ko'zlari katta - katta ochilib, labi beixtiyor titray boshladi. Teahyung kitobni akvarium oynasiga zarb bilan uloqtirdi. Shu zahoti qo'rquv bilan uzoqlashgan qiz esa nima qilarini bilmay, hatto suvning ichida bo'lsada titrardi.
— Nega gapirmaysan?! Gapir! - ovozi tomog'i qirilib ketar darajada baqirdi u. — Nega qochyapsan - a?! Nega?! Sen uchun deyarli bir oy vaqtimni sarfladim! Na uxlaysan, na ovqat yeysan va na qimirlaysan! Bunday qilishingdan o'lib qolasanmi deya qanchalik qo'rqib ketganimni bilasanmi?! O'sha paytda ham bosim o'tkazishni xohlamay, faqat sening o'rganib ketishingni kutdim. Senchi? Sen nima qilding? Bilishim kerak edi aslida. Axir odam tilini tushuna olgan, odam tilida gapira olmaydimi deb o'zimga savol berishim kerak edi! - qattiq hansirab nafas olayotgan yigit, akvariumni jaxl ustida sindirib tashlamaslik uchun, qo'llarini musht qilib tugib oldi. Yanada orqaga tisarilgan Shiku, nafas olishni unutib qo'ygan kabi harakat qila boshladi.
— Shunda ham gapirmaysanmi? Qoyil! - o'zini bosib olgandek, past va chuqur ohangida so'zladi u. — Agar bir og'iz so'z aytganingda, men balki shuncha vaqtimni sen haqingdagi boshqa narsani o'rganishga sarflagan bo'lardim . . . yo'q, balki ilk kundayoq gapirganingda, hamma narsani bilib olardim. Sening ehtiyojlaringdan tortib, nima bilan shug'ullanishingacha, - boshini quyi solib, musht qo'llarini oyna ustiga qo'yib olgandi. Uning bu qadar chegaralarni kesib o'tishi to'g'rimi? Albatta to'g'ri, Tez bitadigan ish uchun, shuncha kunlardan beri qo'rquv bilan o'tirgan va miyasiga sig'mas darajada ko'p bilimlarni olgan ekan, albatta jaxli chiqishi tabiiy hol.
Avvaliga nima yeyishini ham bilmay, baliqlarni akvariumga soldi. U ham ish bermagach esa boshqa dengiz mahsulotlarini solib ko'rdi. Ammo . . . shuncha qilsa ham hammasi natijasiz. Bir og'zim so'z bilan hal bo'ladigan muammoni katta qilib ko'rgandi u.

Eshik gursillab ochilib, qurollangan bir nechta qo'riqchilar xonaga tilib kirishdi.
-- Janob Nokoen, biror narsa bo'ldimi? - dedi ulardan biri boshini ko'tarmay turgan Teahyunga murojaat qilib. Uni bunday baqirganini hali hech kim shu paytgacha ko'rmagan. U har doim bir xil ifodasiz va sovuqqon bo'lgan. Jaxlini chiqarish esa amrimahol edi. Hozirgi holatda balki ulkan narsa sodir bo'lgandir deya bostirb kirishdan tiya olishmadi ular.

Sekingina yuzini ko'targan yigit, ko'z qontomirlari qizarib ketgan holda, ularga yuzlandi. Jaxl va alam ustida hammasini o'ldirib yuborib, bor g'uborlarini chiqarib tashlash hayolining burchagidan silliq o'tib ketar ekan, ko'zlarini yumdi.
— Chiqib keting - iloji boricha sokin ovozda, qo'lini eshikka tikib dedi Teahyung.
— Lekin Janob . . . - sarg'ish tillarang sochlari hurpayib ketganidan, uning oddiy ohangi ham qo'rqinchli eshitildi qo'riqchilarga.
— Yana takrorlashim kerakmi? Chiqib keting deyapman! - ularning so'zlarini, shiddatli tarzda chiqqan ovoz yo'q qilib yubordi. Qo'riqchilar uning vajohatidan qo'rqishib, tezlik bilan xonani tark etishdi. Tundlashgan nigohlarini endi qizga olib o'tdi.
-- Shiku . . . men otamga o'xshagan vaxshiy bo'lishni hech qachon xohlamaganman, - dedi u qizning ko'zlariga tik qarab.

-- Ammo, ayni damda . . . seni gapirishing uchun nimalar qilishim kerakligi, hatto o'zimga ham jirkanch tuyilyapti, - jiddiylikdan, kayfiyati tezlikda cho'ziq tabassumga almashib, avvalgi holatidan ham odamni yuragiga o'lim urug'larini sepib yuboradigan holga o'tdi. Qizning nigohlari qotib qolgan, joyidan qimirlamay turibdi.
— Ho'sh . . . qaysi biridan boshlashimiz kerak? Ha topdim! Avval manashu sutdek oppoq bo'yningdan tortib chiqarib, toza havodan nafas olishda majbur qilaman, - u qo'lini Shikuning bo'yni joylashgan joyga olib borib, sekinlik bilan tepaga sirg'altirdi. — Keyin esa, manashu tovlanayotgan tangachalaringni, bitta - bittalab yulib chiqaman. Qalay?! Yoqdimi? Balki shunday qilsam, og'riqdan chinqirib yolvorgan ovozingni eshita olarman - a, nima deb o'ylaysan? - dedi u xirillagan ovozini keng yoyilgan og'zidan chiqarib.
Qiz asta - sekinlik bilan qaltirashni boshlab, o'ziga ohangrabodek tortadigan ko'zlari atrofiga yoshlar to'planib, ortga tissrildi. Ikki qo'lning akvarium oynasiga qayta urilishi bilan, ko'zlaridagi yoshni ham qo'yib yuborib, eng oxiriga qadar tisarildi, ammo nailoj. Uning qo'lidan qutulib qolish amri mahol.
— Ko'z yoshlaring . . . aytilganidek marvariddan emas ekan. Lekin ularni ko'rish, hamma narsadan ham yoqimliroq, - dedi u pichirlab. Sekin qo'lini yurgiza boshlaganda esa suv parisining titroq ovozi yangrab uning jim qolishiga sabab bo'ldi.
— M..mayli, gapiraman. F..faqat to'xtang.

- Ikkinchi bob - tugadi.

Muallif: Sirelle | Gathering all my feelings in one place ~ 🦢

TEARS OF OCEAN

2025-03-12T00:53:35.156Z

TEARS OF OCEAN

Prolog.

1798 - yil - Nokoen asosiy qasri.

— To'g'risini aytganda, bu juda uzoq hikoya. Meni eshit nabiraginam, - yulduzli osmon kabi naqshlar bilan bezalgan tom ostida turgan biroz kichikroq yumshoq yotoq ustida o'tirgan qariya Gabriel, 9 yoshli nabirasi Eirianga " Nokoen oilasi" tarixida bo'lgan afsonaviy voqeani so'zlashga shaylandi. Qariyaning altsgeymer kasalligi borligi sabab, har doim qayta - qayta takrorlasa ham doim jon qulog'i bilan eshitadigan bolakay, hayratlanarli tarzda bu hikoyaga oshiq edi. Bu huddiki, kelajakda bo'ladigan voqealarni oldindan bilib olishdek gap u uchun.
— Butun sulolamizdan farqli ravishda onasi koreys bo'lgan jiyanim Teahyung haqida eshitganmisan? - u gaplarida biroz to'xtalish yasadi va davom etdi. Qari bo'lgani uchun ovozi xiralashgan. -- Uning jozibali suv parisi bor edi . . u shunchalik bizni sulolamizdan bo'lishdan nafratlanardiki, hattoki kasalligi qanchalik tez huruj qilgani sayin, u xursand bo'la boshlardi. Bir gap bilan aytganda, u hayotdan umidi uzib qo'ygandek edi. Akam unga Wildemoor yerlarini hadiya qilgan shu bilan birga o'sha uning ovunchiga aylangan suv parisini ham. Teahyung uni shu qadar asrab avaylardiki, oxir - oqibatda uni akvariumdan ko'lga qamab qo'ygan.
— Lekin bobojon, suv parilari okean va dengizlarda yashamydilarmi? - ovozida biroz qo'pollik sezilgan Eirian, bobosining so'zlariga qattiq qarshilik bildirgandek tuyulardi.
— Eirian o'g'lim, u shunchalik yaxshi odamligidan suv parisini erkinroq yashashini xohlab suvga ko'chirdi, - mayin jilmaygan Gabriel nabirasining boshini silab qo'ygan ko'yi so'zladi. Boshini keskin qimirlatgan bola, unga qarshilik bildirishga kirishdi.
— Suv parilari dengizda sho'r suvda yashaydilar, u esa uni ko'lga, ya'ni chuchuk suvga olib borgan. Bu uchun azobli qafasdan boshqa narsa emas edi, - dedi u qovoqlarini uyib. — O'ylab qarasak, jiyaningiz suv parisini yaxshi ko'rmagan. Shunchaki unga bog'lanib qolgan, - Uning gaplaridan so'ng qattiq yo'talib olgan Gabriel gapni boshqa tarafga burishni istadi.
— Haqiqatdan unga juda o'xshaysan, yuz tuzilishingni gapirmay. Idroking ham uni huddi o'zi, - boshini silagan ko'yi gapirayotgan bobosiga yaqinroq turib boshini quyi solgan Eirian chuqur uh tortdi. Har doim ular bir xil mavzularni gaplashadilar va tortishishishadi. Shunday bo'lsa ham, bunday suhbatlar doimiy ravishda keskin muzokaraga sabab bo'ladi.
Eirian Bobosi doim o'zidan bor yo'g'i bir yoshgina kichik bo'lgan qarindoshini jiyanim deb atab uni yonini olishidan ko'rinib turibdiki, u Teahyungni juda yaxshi ko'rgan. Bobosining tasvirlashiga ko'ra esa, Eirian va u ikki tomchi suvdek o'xshash, hatto ko'zlarining rangigacha . . . balki shuning uchun ham Gabriel ko'proq shu nabirasi bilan vaqt o'tkazar.

*
- Birinchi bob - Og'u kabi ko'zlar.

Wildemoor yerlari - 1738 - yil.

Gertsoglik yerlarida qish o'z hukmronligini o'tkazib, hamma joyga dong'ini yoygan kabi ish ko'rar edi. Qarg'alar, yalang'ochlangan, izg'irindan sinay deb qolgan daraxtlar ustida o'zining yoqimsiz bir alfozdagi qag'illashini qo'ymaydi. Yerlarning o'rtasida joylashgan zulmat kabi ko'rinadigan qasrga esa hatto o'sha qarg'alar ham yaqinlashishga jazm qila olmaydi.
Qasrning nomlanishi ham o'zgacha bir etni junjiktirib yuboradigan sovuqlik olib keladi odamga. " Azrael '' Teahyunga 8 yoshni qarshilagan sovg'a qilinganida u bu yerni shunday nomlagandi. . . huddi jonni oluvchi farishta Azroil kabi Teahyungning ham jonini asta - sekinlik bilan yutib yuborayotgandek tuyuladi.

Yotoq ustida rangpar yuzini berib uxlab yotgan yigitning, och sarg'ish rangdagi sochlari bo'ynigacha yetib borgani tuayli yuzini to'liq ravishda yopib turibdi. Tanasining tepa qismi kiyimsiz bo'lib, mushakdor qo'llarini yostiqning ichiga bamaylijotir kiritilgan.
Uni uyg'otish yoki uyg'otmaslik to'g'risida tepada bahslashayotgan xizmatkorlar, qaysi birini qilsa to'g'riroq bo'lishini o'ylashmoqda. Qo'llarida bir - ikkitasi toza va dazmollangan kiyimlar tutgan, boshqalari esa shunchaki yordam sifatida kelishgandi.

Hech birining bu injiq Gertsogga ximzat qilgisi yo'q, ammo qo'llaridan nima ham kelardi. Qirol o'tgan safar qasrga tashrif buyurganda arzandasiga qanchalik yaxshi e'tibor berib qarashlarini takidlaganlari umuman eslaridan chiqmaydi. Rostdan, 5 - shahzoda Nokoen Teahyung otasining eng sevimlisi bo'lishi mumkinmi? Uning umuman boshqa "Nokeon oilasi" dagilardan ancha - munchaga farqli ravishda ko'rinishi, xulq - atvori va hatto ularga qaraganda bu vakil anchayin zaif ekaniga qaramasdana. . .

Biroz vaqt o'tgach, Teahyungning o'zi g'ingshib uyg'onar ekan, xizmatchilarning hammasi bir titrab tushdi. Sekinlik bilan o'rnidan siljib, g'ira - shira ko'rinayotgan tasvirlarni yorqinroq ko'rinishini kutib turdi, so'ngra bir chiziqqa terilib turgan xizmatchilarining unga bo'ysungan ko'yi turishganini ko'rib burnini jiyirib tezda turib ketdi.

Nokoen Teahyung

— Janob Nokoen, o'rningizdan turishingiz bilan ichishingiz kerak bo'lgan dorilaringiz bor, - dedi ularning orasidan birinchida turgan biroz yoshi kattaroq ayol. Teahyung uncha e'tiborini qaratmay, bir xizmatchini qo'lida turgan dush halati va toza kiyimlarni olib, hammom tomon yo'l ola boshladi. Ketish davomida ustiga ilib olgan sochiq ortidan orqaga qarab, ifodasizlik bilan ularga qarab turdi.
— Dorilarni o'sha yerda qoldiring , bugungi kundagi jadvalimni ham. Shu bilan faqat nonushtani tashlab keting. Bilasizku, ko'pchilik bo'lishini yoqtirmayman, ammo . . . ha mayli, - ortiga o'girilib, eshikdan kirib, ichkaridan qulfladi u.
Sokin tarzda ho'rsinib qo'yib, sochiq va dush halatini ilgichlarga ildi va sochlarini biroz to'zg'itib qo'ydi.
Oldindan tayyorlanib iliq suvni ochgan ko'yi vannaga quyilishini kuzatib turib, hayolga berila boshladi.
Teahyung tilidan :
Tug'ilgan kunimdan beri, boshqacha ekanim sezila boshlagan. Dadam tug'ilganimda qo'llariga olishi bilan yig'layotgan joyimdan huddiki suv quyib yuborgan kabi jimib qolganimni enagam ko'p bora aytardi. O'shandan keyin ancha paytgacah ovozim ham chiqmagan ekan. Balki bu dadamning aurasi tufaylidir. Balki "Nokoen oilasi" dan o'sha paytadayoq begonasirashni boshlagandirman. Avvaliga hammasi ajoyibdek tuyulardi, onam ikkimiz birga vaqt ko'proq o'tkazardik. Ammo. . . kunlardan bir kun, dadam taxtga o'tirdi va bizni ''Nokoen'' qasriga ko'chirdi.
Bu juda daxshatli eshitilmaydi, to'g'ri lekin keyinchalik dadamning aqldan ozgan kabi harakat qilishi, onamga bo'lgan ''Sevgi'' si jo'sh urib ketgani tufayli bir xonadan chiqmas qilib, kishanlab qamab qo'yishi . . daxshatli tushga o'xshardi.
'' Nokoen'' oilasi jinnilar, aqldan ozganlar bilan to'lib toshgan, ehtimol men ham ulardan farq qilmayman . . . ammo shuni bilamanki, men dadamga o'xshamayman. Otamning onamga bo'lgan noto'g'ri muhabbati, balki muhabbat deb atash unga nisbatan hurmatsizlikdir, uni hech qachon tushunmaganman. Hech kim o'z sevganini xonaga qamab qo'yishni muhabbat deb atamagan bo'lardi. Aslida esa bu sevgi emas . . . obsessiya. Shunchaki onamga nisabatan katta ishtiyoq uyg'onib, unga uy hayvoni sifatida qaragan. Telbalik! yo'q, yo'q shunchaki telbalik emas, Telbalikning eng oliy darajasi.
Agar men qachondir o'z sevganimni uchratsam, hech qachin uni qamab qo'yish kabi ahmoqona ishni qilmayman !
Hayron qolaman, bularning barchasi, shuncha e'tibor va mansab menga nimaga kerak aslida. Bularning hech biri ahmaiyatga ega emas, men ham onam kabi o'lib ketaman. Shu darajada kuchli va zabardast bo'lsamda ichimda meni kemirib tashlovchi zaiflik yashiringan. Uni chiqarib tashlash uchun bor yo'gi bir necha yillar kerak xolos. O'sha kun kelganida . . ruhim tanamdan ko'tariladi va men mana shu la'natalagan oiladan qutulaman!

Bir soatlardan so'ng sochlarini sochiq yordamida artib chiqaytgan Teahyung, stol ustidagi dorini stkanagan quyib ketilgan suv yordamida qabul qildi. Hammasi og'riqlarni vaqtinchalik og'riqlardan halos qilish uchun. Unga hech ham foyda beradigan dori mavjud emas.
Uning yonida turgan uzun varoqqa yozib chiqilgan tartibni ko'rib, chuqur uh tortgan yigit, zarda bilan uni stol ustiga qayta qo'ydi.

Chamasi 10 daqiqalardan keyin, poytaxtdan dadasi jo'natgan odamlar bilan ko'rishishi kerak. Ehtimol, bu safar ham unga ajoyibdan - ajoyib sovg'a jo'natishda davom etgandir. O'ziga ajrtatilgan shkaf yoniga kelib, qora rangdagi smokingni qo'llariga olgan ko'yi, oynaga qarab uni egniga tutdi. Mos tushadi degandek, ustiga birin - ketinlik bilan kiyimlarini kiyib, kostyumning ikki yoqasini to'g'riladi. Ichidagi oq ko'ylagining qisqa yoqalarini ko'tarib, bog'ichni galstugdek bog'ladi. Oynaga razm solib, bir qarashda mukammal ko'rinadigan ko'rinishiga tikilib, o'zidan mamnun holda eshikdan pastgi zalga salmoqli qadamlari bilan zinalardan tusha boshladi. Xizmatchilari nonushtani xonasiga olib kelmagan, uni ustiga vaqti oz qolgani sabab ham pastda ovqatlanishga qaror qildi.

Oq marmardan qilingan pillapoyalarning har bir pog'onasida o'z aksini ko'ra oladigan darajada toza qilib artib chiqilgan, qo'l tiragichlari esa chiroqning nuri sabab yarqiraydi. Haddan tashqari keng zalda hech kim ko'rinmasligi sabab, o'zini yolg'iz qolib ketgandek his qilib yuborgan Teahyung tomoq qirib o'ziga kelib oldi. Bir oz narida joylashgan nonushta uchun 12 kishiga moslangan stolga dasturxon bezalganini ko'rib, o'sha tomonga yurib bordi. Erkak xizmatchilardan biri uning soyasini sezishi bilan, jon holatda kelib stolning boshida joylashgan stulni surib, o'tirishiga hozirladi. Indamay kelib o'tirgan Teahyung esa soniyalar ichida oldida paydo bo'lgan taomlardan ta'tib ko'rish uchun qo'lini uzatdi. Afsuski, atayin qilgandek, ertalabdan kayfiyatini buzishmoqchiday, xonaning ikki boshiga qo'yilgan xizmatchining baqirig'i yangradi.
— Qirol, zoti oliylari tashrif buyurdilar! - eshikning ikki tabaqasi lang ochilib, gerdaygan sochlari huddi Teahyungniki kabi sarg'ish ammo ko'zlarining rangi ilonnikidek ingichka sariq kishi orqasidan bir dunyo odamlari bilan kirib keldi. Tashqi ko'rinishidan birorta ham xato topib bo'lmaydigan bu kishi qo'lidagi uzun qora metall bilan sirti o'ralgan hassani yerga gursillatib urib kelardi. Yoshi 50 dan o'tganiga qaramay, qaddi qomati kelishgan,hech kim bir bor qarshga ham jur'at eta olmaydigan nigohlarida hali - ham yoshlik va qaynoqlik ufurib turibdi.

Barchaning boshi egik tarzda, unga hurmat ko'rsatdi. Ammo pinagini ham buzmay o'tirgan Teahyung bir bora ko'zini pastga qaratgani ham yo'q. O'g'lining mag'rur harakatlaridan yuziga keng tabassum yugurgan ota, qo'llarini keng ochdi.
— Otang bilan salomlashmaysanmi o'g'lim? - dedi o'tkir ovozi bilan. Teahyung qo'lidagi qoshiqni siqimlagancha bir uyog'ini bir buyog'ini stolga urib yuzini burdi.
— Kelganingizdan mamnun emasligimni bilasiz ! - yuziga qaramay gapida davom etgan yigit, o'rnidan turdi. Birdaniga baland ovozda kulib yuborgan erkak qo'lini pastga tushurib hassasiga ikki qo'lini ham birlashtirdi.
— Huddi o'zimga o'xshaysan - deya u tomon yurib kelib, 3 qadam narida to'xtadi. — Bu safar senga ajoyib narsa keltirdim, - bu gaplarini aytib bo'lganidan keyin, hech qanday hissiyotsiz turgan Teahyung, birdaniga katta stolni ag'darib yubordi. Hamma unga qarab oh tortib yuborar ekan, hech kimga e'tibor bermay otasiga yaqinlashdi.
— Men sizga necha marotaba aytdim. Menga hech narsa kerak emas ! - dedi u erkakka yaqinroq joyda to'xtab. Uning qilgan ishidan boshqalar kabi ta'sirlanmagan ota, yuzidagi tabassumni o'sha holatda ham yo'qotmadi.
— Bunisi senga aniq yoqadi. Uni olib keling, - dedi xizmatchilariga hayqirib. Daqiqalar o'tmasdan, sakkiz tarafdan ko'tarilib olingan, taxminan 7 metrlik kvadrat shakldagi ulkan quti usti yopilgan holda olib kirildi. Bugun qanday ahmoqona narsa ko'tarib kelganiga hayron qarab turgan Teahyung, peshonasiga qo'lini olib kelib, uh tortdi.
— Nahotki nimaligini bilishni istamasang? Buni olish uchun juda ko'p qiyinchiliklarga duch keldim, - dedi u ayyorona jilmmayib, hali hanuz e'tibor bermayotgan o'g'liga qaradi.
— Kerak emas, shunchaki olib keting, - ko'zini yumib olgancha, qoshlarini chimirib, ortga qaytib ketmoqchi bo'lganida, qattiq silkinish bilan yerga qo'yilgan buyum sabab to'xtadi. Otasi buyumning ustiga yopilgan baxmal matoni bir urunishda tortdi.
Teahyungning nigohlari shaffof akvarium ichiga tikildi. Uning ichida joylashgan, go'yo moviy marvariddek porlayotgan farishta ko'rindi uning ko'ziga. Ko'zlari olmosdek tovlanib, insonni o'z domiga yutib yuboradigandek his qilishga olib keladi. Biroz titrab turgan nam lablar esa shu qadar uni begunoh ko'rsatardiki, bunday yuz yer yuzida mavjudligi uchun uyalishni istaydi kishi. Terisi shu qadar oppoqligidan nur taratayotgandek tuyuladi.

Suv parisi - Shiku

Teahyung uning yuzini zimdan hayrat bilan tekshirib, belidan pastgi qismidagi dumiga qarab, joyidan siljiy olmay qoldi. Kumushrang va moviy tangachalar suvda porlab, nur sochadi. Yigit beixtiyor akvariumga teginish uchun yaqinlashdi, barmoqlari bilan oynaga tegib, mayin tikilib turgan suv parisi bilan nigohlarini birlashtirdi.
— Ota . . . bu axir . . .
— Suv parisi, - dedi gapini yakunlay olmayotgan o'g'lining so'zlarini yakunlab. — Bu oldingi sovg'alarimga o'xshamydi, shunday emasmi? - mamnun yuz ifodasi bilan Teahyungning yuzini kuzatish davomida, akvariumga qo'lini qo'ydi. — Buni " Nokoan" qasri yaqinida joylashgan jarning o'rtasidagi dengizdan topdik. O'yladimki, bu senga munosib sovg'a bo'lardi. Bugundan boshlab, u seniki! -

Teahyungning hayratdan qotgan yuzi, iblisona jilmayish bilan almashdi. Keng va yoyiq tabassum qilib, otasiga qaradi.
— Rahmat ota !

Birinchi bob tugadi.

Sirelle | Gathering all my feelings in one place . . .

HUNTER | OVCHI

2025-03-08T11:28:42.987Z

Hech bir go'zal sen kabi bo'la olmaydi, xoh u farishta bo'lsin, xoh o'zgasi

- Birinchi bob -

Men vampirlar ovchisi va qotiliman.
6 yoshimdan beri suyukli otam tomonidan tarbiya qilindim. Har qanday uslub yo'nalish va vampirlar haqida bo'lgan narsalarni 13 yildan beri o'rganib kelaman. Ular haqida faqat biz kabi maxsus xizmatdagilar '' Vampir ovchilari'' bilishadi xolos. Bu xizmatga dadam asos solgan aslida, shu sabab ham men mana shunday narsalar ichida o'sdim.Boshqalar kabi faqatgina oddiy dunyo mavjud deb emas har qadamda vampirlar oyog'im ostidan chiqishi mumkin deb ulg'aydim.

Dadam biznes sohasiga avlodlardan o'tib kelgan bo'lsada qiziqmagan ammo o'zi bilmagan xolda '' Vampir '' biznesiga asos solib qo'ydi. Bu voqealar,dadamning harakatlari qachondan boshlangani aniq ma'lum emas. Bilishim bo'yicha, men tug'ilishimdan 4 oy ilgari onamga kichik vampir hujum qilgan va uni shikastlagan.Uni o'ldirishi ham mumkin edi ammo dadam kelib qolgani sababli bunga chek qo'yilgan va u o'sha mitti hayvonotni o'ldirgan.Aytishlaricha shundan so'ng u juda ko'p vampirlarga duch kelgan, hatto o'lishiga oz qolgan. Onamning qonidan totigan vampircha o'z zahrini uning bo'ynida qoldirgani sabab unda ham vampirlarga xos alomatlar kuzatila boshlagan.Men tug'ilganimdan so'ng esa u o'z joniga qasd qilgaN . . . Shu tariqa men kuchli himoya ostida 6 yil yashadim undan keyin esa o'zimni himoya qilish uchun dadamning yoniga o'tdim.

Avvaliga tushunmasdim..hammasini sekinlik bilan anglab yetib bu mahluqotlarga nisbatan kuchli nafrat hissi uyg'ondi.Men har qanday turdagi vampirni o'ldirdim..kattasini ham kichigini ham hatto kasalini ham. Ular o'lim oldidan menga qattiq yolvorishadi...farzandlari, oilasi borligi haqida bir dunyo qo'yib yuborishim uchun sabablar keltirishadi.Lekin men qo'yib yuborib huddi otamdek hech qachon xato yo'l qo'ymayman!

Dadam bundan 2 yil avval 17 yoshimda vafot etdi. . u vampirni uyda bolalari kutib turgani haqidagi yolg'oniga uchib qo'yib yuborganida, to'satdan hujumga uchragan va shu zahotiyoq jon taslim qilgan. Dadam haqida eslash men uchun bir zavqli bo'lsa bir qayg'uli. U Jozef Hunter judayam zabardast inson edi. Sochlari metalldek tim qora va yuziga tushib turardi. U ham vampirlardek qarimasdi go'yo..mening dadam desam hamma hayratda qolardi va akam deb o'ylaganlarini aytishardi. Mendan farqli ravishda ko'zlarining rangi ham tim qora bo'lgan meniki esa huddi onamnikidek och jigarrang. Uning hayoti mana shularga sarflandi. Arzimas hatto his tuyg'uga ega bo'lmagan la'nati vampirlarga! Ular sabab ikki tog'imni ham yo'qotganman shu sababdan ham ularga nisbatan nafratim juda kuchli.

Men ularni shu paytgacha 78 tasini o'ldirdim va bu ''Vampir ovchilari'' orasida rekord natijada turgan hali ham shunchasini o'ldirgan bo'lsamda, o'lib ketmagan yagona insonligimcha turganimni anglatadi. Ha. . .ularni birortasini o'ldirish ham yana 3 - 4 tasiga bas kelishing kerakligini va uning urug' aymog'i seni ta'qib qilishini bilddiradi. " Vampir ovchilari " ning ko'p qismi shu sabab ham o'lib ketadi.

Men har doim qurollangan tarzda yuraman.Old tarafimning yon qismida pichoq, orqa tarafimning shimimga qistirilgan joyida esa to'pponcha. Biz har doim qurollarimizga bronza aralashtiramiz. Pichoqlarga va to'pponchaning o'qlariga va kerak bo'lsa tirnoqlarga ham. Bronza ularning zaif tarafi agar uni oddiy pichoq bilan xohagan joyiga 12 marta ursangiz ham o'zini regenratsiya orqali tez fursatda tiklaydi. Lekin bronza bilan bir marta yuragiga zarba berishning o'zi yetarli bo'ladi ular shu zahotiyoq jon taslim qiladi. Vampirlarning tanasida qon bo'lmaydi shuning uchun ular insonlar qonidan ichib o'zlarini qon bilan to'ldirib turishlari zarur. Bronza suqilganda esa ular tanasidagi qonni yig'ishga to'sqinlik bo'lib, regenaratsiya amalga oshmaydi va tanasidagi bor qon chiqib ketadi. Umuman olganda ularni shunchaki och qoldirib ham o'ldirish mumkin.

Har kuni dadamni o'ylayman. . .u bilan o'tkazgan xotiralarimni. . va uning o'limini. Uni o'ldirgan vampirni dadamning janozasi o'tmasdan oldinoq gumdon qilganman. Haqiqatdan ham uning bolalari bo'lgan ammo men ularning oilasini bir varakayiga o'ldirdim. Aslida, menga bitta vampir bilan shug'ullanish to'g'ri keladi. O'sha paytdagi vaziyat taqozosi bilan esa hammasini yo'q qildim.

Tunlarimning ko'p qismi hayotimni tahlil qiliosh bilan o'tadi.Ba'zida esa o'zimni depressiyaga yuz tutgandek his qilaman. Shu o'yni hayolimdan o'tkazishim bilan esa o'rnimdan turib ketaman. " Men hech qachon taslim bo'lish kuyini chalishim kerak emas! Men juda kuchliman! Zaif emas " - O'zimga o'zim doim takrorlayman. Hatto hozir ham. . .

Oy shulasiga termulib o'tiribman. Bugun Los Anjelesning chekkasida oy to'lin bo'lib nur sochmoqda. Bahorning so'ngi kunlarida bo'lganimiz sabab tun ham biroz issiq ammo mayin shabada esib yuzlarimni siypalayapti. Bu juda rohatbaxsh..
Chanqoqlikni his qilganim bois pastga oshxona tomon zinalardan harakatlandim. ichkariga kirib iliq suvdan stakanga quyib endigina og'zimga ko'targan edim hamki yonimda shitirlash eshitib to'xtadim. Yurgaimni vahima chulg'ab oldi. Keyingi soniyalarda esa yonimdan sharpa g'uvvilab o'tganini payqashga ulgurmay qo'limdagi stakan yerda chil - chil bo'lganini ko'rdim. Endi rostmanasiga aqlimni yig'ib, shimimni orqasiga qistirilgan to'pponchani sekinlik bilan ushlab, atrofimni zimdan tekshira boshladim. Yana bir bor soya o'tib ketgach esa to'pponchani yuzimdan ustidan chiqardim.

— Sevgilim, to'pponchani tushirishing mumkin. Seni yeyish niyatim yo'q, - huddi uzoqlardan eshitilgandek ovoz quloqlarimni qamrab oldi. Xirillagan ammo haddan tashqari yoqimli yo'g'on ovoz. Ichim titrab ketgandek his qildim o'zimni.

U gapirganidan keyin aqlim o'zimni tark etay dedi ammo yuzimni o'sha holatda saqlab to'pponchani yanada qattiqroq siqdim.Tan olaman qo'rqdim. Chunki bu mening uyim hech bir vampir bu yerni bilmagan va hatto kira olmas edi. Ammo bunisi meni qanday topganiga qiziqaman. Balki uning biror yaqini o'ldirganim uchun qasos olish uchun kelgandir.
— Bu yoqqa chiq ! - baqirdim men. U atrofimda soyadek ikki - uch marotaba aylangan bo'ldi. Uning mazahona kulgusi quloqlarim atrofida jaranglardi. G'azabim shu qadar kuchli ediki, qo'llarim to'pponchani siqib tashlagandi.
— Sevgilim, chiqsam nima qilishingni ikkimiz ham yaxshi bilamiz shunday emasmi? - yana uning o'sha g'alati ovozi eshitildi. Ichimgacha kirib borgan sovuqlikdan biroz to'xtab qoldim. Aqllilik bilan ish tutish kerakligini o'zimga o'zim ta'kidlardim. Bu vampir, uni aldash oson kechadi.
— Yaxshi, agar chiqsang senga hech nima qilmaslikka va'da beraman - asabiylikdan aqldan oza boshlagan bo'lsam ham unga iloji boricha odatiy holda gapirishga harakat qildim. U jim qoldi. Menimcha aytganimdek uni ham aldash oson.
— Mmm. . .ayollarning va'dalariga unchalik ham ishonib bo'lmaydi. Qani buni isbotlash uchun to'pponchani tashla, - yaramas! U o'ylaganimdan ko'ra pishiqlik bilan harakat qilyapti. Qo'limdagi qurolni o'zimdan sal nariga tashladim.
— Bu ancha yaqin masofa. Hisob kitoblarimga ko'ra men chiqqan zahotim yana qaytib qo'linga olishinga 2 soniya ham vaqt ketmaydi, - uning ovoz to'nida umuman havotir yo'q qanddir sovuq va mazahona. Asablarim taranglashdi. Ovozidan aniqlab shartda o'q uzishim mumkin edi, lekin uning ovozi har qayerdan jaranglayapti.
To'pponchani zarb bilan tepib yubordim. Mendan qancha nariga uchib tushganini bilmayman. Endi u yerga qo'lim yetmaydi, vaqtim ham. Boshqa rejaga o'tish kerak.
U qilgan harakatimdan sekin kulgu chiqardi.
— Barakalla, aqlli qizcham. Qani endi, ichki cho'ntagingdagi hanjarni ham huddi shunday uloqtirib tashla - miyyam o'zimga bo'ysunmay qoldi. Nafasimni qanday ichkariga tortganimni bilmayman ham. U qanday qilib bu haqida bilishi mumkin axir. Harakatdan to'xtadim bunday qila olmayman. Chiqmasa shunday tezligi bilan meni o'ldirib ketishi hech gap emas. Agar chiqadigan bo'lsa ham menda qurol yo'q. Qanchalar zaiflik!
Taqdirga tan bergan xolda, hanjarni chiqardim. Ustidagi o'yib tushirilgan " S.H' harflariga tikilib uni ham yerga tashladim. Vanihoyat, uning qadam tovushlari eshitila boshladi. Bitta, ikkita va uchinchi qadamni bosgandan so'ng bo'g'zimga nafasim tiqila boshladi. Uning aurasi o'diruvchi. .hatto nafas olishimni sustlashtiryapti.

Xonani nim qorong'ulik egallagani sabab uning yuzi hali beri ko'rinmadi. Ammo shuni aytishim mumkinki, tanasi chidam bo'lmas darajada kelishgan. Qadamlarini shoshilmay bosib, har yurganida yuragimni taka - puka qilib yuboryapti. Men undan qo'rqanim yo'q u qadar ammo oddiy kelishi shunday hissiyotga berilib ketishimga sababchi.
Yaqinlashgani sayin ortga tisarila boshladim. Oxirgi qayergada to'xtashim noma'lum.Oyoqlarim o'z - o'zidan qaltirab yurishda davom etyapti. Uning yuzi ko'rina boshladi. Sochlari tim qora bo'lib bo'yniga biroz tushib turardi. Yuzi mukammal tuzilishga ega edi go'yoki bu vampir emas go'zallik timosli. Ko'z botiqlari pastga biroz qayrilib to'xtatagan qorachiqlari esa zulmat kabi qora. Unga qaraysan - u domiga tortib ketadi seni. Lablari nim pushti, jag' suyaklari esa bo'rtib chiqqan, og'zini ochganida esa ko'rishim mumkin bo'lgan narsa uning vampirligini eslatuvchi ikki yonidagi uzun tishlari. Boshqa vampirlarnikidek lablaridan chiqib turmaydi, shunchaki kulganida bazor bilinadi. Unga qarab vampirligini ham untasan kishi.

Scarlet hunter

— Bilaman juda ham kelishganman - dedi u g'urulangan ohangda. Shunchalik uzoq termulganimdan yuzimga shunchalar yaqin kelganini ham sezmadim. Bir muddat aqlimni yo'qotib qo'ydim. Ey xudoyim! U vampir! Vampir! Qanday es hushimdan ayrila olaman.
U juda mag'rur va kalandimog'ligini bir qarashda ilg'ay olaman. Oshxona stoliga tiralib turgunimchgacha yaqinlashdi menga. Men qo'lim ortga uzatib pichoqni izlay boshladim. Soniyalarga bo'lsada jarohatlab, uni ushlab turishim kifoyda qiladi. Uni chalg'itishim zarur.
— Maqsading nima nega bu yerdasan? - tishlarim orasidan shu so'zlarni sidirib chiqardim. Uning yuz ifodasi o'zgarmadi yana o'sha miyig'ida kulgan ko'yi uzun barmoqlarini yuzimga olib keldi. Tezlik bilan boshimni undan burib, qattiq nafas oldim.
— Scarlet Hunter - u mening ismimni jaranglatib dona - dona qilib aytdi. Yanada o'sal qiladigan vaziyatga duch kelib qoldim. Qanday qilib u mening ismimni biladi. Shuncha yillar davomida hech kimga ismim haqida og'iz ochmaganman.Hattoki '' Vampir ovchilari '' ham meni shunchaki " Hunter " deb chaqiradi. Bu kelishgan mahluq qayoqdan bila qoldi. Jaxlim chiqib keta boshladi. Zaifligimdanmi yoki u boshqalarga o'xshmasligidanmi Bilmayman. . . Lekin haqiqatdan qattiq jaxlim chiqyapti.
Odatda vampirlar bu qadar tez harakat qilishmaydi, ba'zida odamlardan ham sekinlarini uchrataman ammo bunisi shamoldan ham tez ! Yana hamma narsani oldindan ko'rib bilib turibdi. Yoki u vampir emas boshqa mavjudotmi?
— Ismimni senga kim aytdi ? - yuzimni unga keskin burdim. U juda yaqin bo'lishiga qaramay, men kuchsizdek ko'rinishni istamayman.
— Buni ayta olmayman, lekin o'zimni ismimni senga bajonidil aytishim mumkin, - ovozida sovuqlik bilan birga sho'xlik ham yangraydi. Kulimsiragan yuz ifodasi esa bir paydo bo'lib bir yo'qoladi. — Ace Kaplin, mening ismim Ace Kaplin! - uzoq vaqt gapni cho'zib o'tirishni istamayman, shu sababdan men yana tilga kirdim.
— Yaxshi, Ace Kaplin! Meni yonimga kelishdan asl maqsading nima ekanini bilmoqchiman, - dedim dadil ohangda. Qo'limga allaqachon oshxona pichog'i ilingan faqatgina qulay fursat bo'lsa bo'lgani. Tanamdagi titroq hali o'tib ketmadi, chunki u hali ham menga yaqin.
Savolimga javob berish uchun u lablarini tishlab boshini egdi va qo'lini suyanib turgan stolimga tiradi. Menga shu qulaydek tuyulib, shartda pichog'ni oldinga uning bo'yniga tiramoqchi bo'ldim.
Nima bo'lganini bilmayman ammo tezda tanam bo'g'ilib qoldi. Qo'larini ishlatmasdan u meni havo bosimi bilan bo'g'ib oldi. Tepaga qarab oyoqlarim yerdan uzulgani sayin ongim xira tortishni boshladi. Bo'ynimga qo'limni olib kelib pitirchilashni boshladim. U haqiqatdan ham boshqalarga o'xshamaydi. Hozir o'lishimni hayolimdan o'tkazdim. Albatta u meni o'ldiradi, bu qilgan ishimdan so'ng esa yanada ravshanlashdi. Endigina ko'zlarim yumila boshlaganda, yengillab qoldim va pastga tizzalarim bilan o'tirib qoldim. Havo endi nafas yo'llarim uchun ochiq, undan to'yib - to'yib nafas ola boshladim. Ora - sirada qattiq yo'talishni kanda qilmasdim. Birinchi marta meni kimdir o'lim yoqasiga olib kelib u yerdan o'zi qaytarib oldi. Balki hozir o'larman yana.

Ace Kaplin

— Kechir sevgilim, haddan oshib ketdi. Senga zarar yetkazmoqchi emasdim, - dedi u qattiq nafas olib chiqarar ekan. Hozir men uni o'ldirmoqchi bo'ldim, u parvosigaham keltirmay mendan uzur so'rayaptimi? Qanday bedodlik bu?!

- Birinchi bob - tugadi.
Asl muallif : Mad

Muallif : Sirelle | Gathering all my feelings in one place~🦢

THE GOVERNESS

2025-02-26T11:18:23.129Z

- Birinchi bob -

Fransiya - Parij.

Osmonni chulgʻab olgan qora bulut,hademay yomgʻir yogʻishini koʻrsatardi. Qattiq chaqmoq, ayrim paytlarda oʻzining qoʻrqinchli ovozi bilan tahdid qilgancha yashinlarini hadeb osmonda sochardi. Mitti yomgʻir tomchilari tushishni boshlagan on, har bir inson soyabonini axtarib qoldi. Biroz tezlashgan koʻyi davom etayotgan yomgʻir bugun toʻxtamasligini bildirgancha qarsillatib chaqmoq chalishini osmonga buyurardi goʻyo.

Qop qora mashinaning ulkan bino yoniga kelib toʻxtashi bilan tushgan erkak,qarshisidagi binoga nazar tashladi.
"Service de Gouvernantes Grace" - Binoning zarxal harflar bilan yozilgan nomi bu enagalar topish uchun qulay joy ekanini bildiradi.

Eshik yonida biroz turib qatʼiyat va sovuqlik ufurib turgan nigohlarini ichkariga toʻgʻriladi. Eshikning astalik bilan ochilishidan keyingina u yerga qadam bosib,koʻzlari bilan oʻziga kerakli boʻlgan insonni izladi.
– Janob Jeon - egniga och shaftolirang kofta va yubka kiyib olgan,sal qariroq ayol unga vazminlik bilan yurib kelishi davomida,erkakning qattiq nigohlari bilan tutashdi. Darxol qilgan xatosini sezib toʻgʻrilashga kirishdi. – Kechirasiz.. Janob Angelot xush kelibsiz.
Angelot deb atalgan bu odam yuzida mamnuniyat ufurib,ayolning keyingi berishi mumkin boʻlgan takliflarini 2 kutdi.
– Bu yerga oʻtiring. - Ayol yumshoq va vazmin ohangda uni yaiqnroqdan joylashgan stolga oʻtirishni taklif qildi va erkak ham taklif qilingan joyga oʻrnashdi.
– Rasmiyatchilikka hojat yoʻq menimcha Grace xonim.
Grace miyigʻida jilmayib,boshini yaxshi degandek silkib qoʻydi.
– Hoʻsh Jung.. - Ayol biroz toʻxtab gapini toʻgʻriladi. – Edward,bu safar ham enaga uchunmi yoki meni koʻrish uchun keldingmi?
– Har doimgidek enaga uchun. Men sizga telefonda aytgan tafsilotlariga mos tushadigan qiz topilar ekanmi jamiyatingizda - U bir qoshini tepaga koʻtarib,kresloga suyandi.
– Sen juda qaysar boʻlganing kabi oʻgʻling ham shunday. Men undayini topguncha,oqarmagan sochim qolmadi. - dedi Grace norozi ohangda
– Oʻzi sochlaringiz oqku - Edward qarib qolgan ayolni ustidan kulgan boʻlib jilmaydi. Unga parvo qilishni istamay qattiq xoʻrsingan Grace, biroz narida yurgan xizmatchini chaqirdi va uni chaqir deb kirgazib yubordi.
– Men tanlagan bu safargi enaga, nihoyatda mukammal. Shaxsan oʻzimnimg qoʻlimda tarbiyalangan.
– Mukammal boʻlmaganlari nima ahvolga tushganini yaxshi bilasiz - Edward gaplariga urgʻu berib Gracening gezarib ketgan yuziga duch keldi. Oraga kelgan tarang vaziyatni qizning past ovozda tomoq qirishi buzdi. Edward nigohini bir tekis ustiga huddi Gracenikidek och shaftolirang kofta yubka kiyib olgan qizga qaratdi. Biroz qisilgan koʻzlari va nozik yuz tuzilishi koreyslarnikidek edi. Beligacha uzun boʻlib tushgan sochlari bir tekisda yigʻilgan peshonasining yoniga esa biroz kokil tushirilgandi. Edward shu onda Gracening jamiyati qanchalik tartibli ekaniga yana bir bor guvoh boʻldi.
– Edward tanish bu Emili Fleur sen aytgandek koreys tilini mukammal biladi. - Edward uning ismini eshitgach koreysligi haqidagi taxminlarni chippakka chiqib uni yana bir bor sinchiklab tekshirdi.
– Salom Emili - Edwardning qattiq ovozi koreys tilidan yangradi. Albatta u qizni imtihon qilib koʻrmoqchi.
– Salom Janob Angelot - dedi qiz bir tekis jasurlik bilan javob berib.
– Men haqimda va oʻgʻlim haqida allaqachon bilgandirsan. Sen hamma shartlarga rozimisan? - Edward u bilan suxbatni koreys tilida davom ettirdi.
– Albatta. Men allaqachon shartlar va muxim detallar bilan tanishib chiqdim. Va yagona qolgan ish sizning shartnomaga qoʻl qoʻyishingiz. - Edward qizning haqiqiy koreyslardek gapirishiga hayratlanib,Gracega qaradi.Qoʻlini uzatib undan shartnomani soʻradi. Ayol kulib,stolning narigi burchagida turgan katta faylni u tomon surib qoʻydi. Edward shartnomani oʻqimasdan ham qoʻl qoʻyib oʻrnidan turdi.
– Demak Emili Fleur,bugundan eʼtiboran uyimda yashaysan va farzandimga asosiy masʼul shaxs sensan - Emili bosh qimirlatib qoʻydi. Ichida biroz qoʻrquv bor,uning ilk ishi bunday xavfli inson bilan boʻlishi uni ancha bezovta qiladi.

Chamadonini sudrab chiqayotgan qizga ikkisi ham qaradi. Hattoki chamadoni ham och shaftolirangda,bu ularning ramziy rangimi?
Emili Gracening yoniga kelib hayrlashish uchun qoʻl choʻzdi. Ayol uni bagʻriga tortib olganidan ikkisi ham ajablanib qoldi. Toʻgʻrida,Grace hech qachon hech qaysi enagasi bilan shunday xayrlashmagandi.
– Bir yilga ketasan-u qoʻl berib xayrlashamizmi? - Grace uning sochidan silab,biroz oʻzini nari oldi – Omad Emili Fleur!

Egasidek sovuq qora rangga burkangan mashinaga oʻtirmasdan avval uning raqamiga koʻzi tushdi."Ange0424" raqami koʻz oldida butun umrga muxirlandi. Mashinaga sekin chiqishi bilan ichkaridagi haydovchi mashina oynasini u tomonga qaratib tirjayib salomlashdi. Yoshi Edwardniki bilan teng boʻlishi mumkin boʻlgan bu insonning koʻrinishi ularnikidan farq qilib haqiqiy Fransuzlardek yuz tuzilishiga ega edi. Jingalak sochlari va biroz qoʻyilgan soqoli mavjud,kulganida esa oʻziga yarashib turuvchi kulgichlari paydo boʻladi. Bir qarashda samimiy va optimist odamligini bilib lish mumkin.
Emili ham u bilan salomlashib mashinaning bir burchagida oynaga boshini qoʻyib keta boshladi. Ertalab kallayi saxarlab turib olgani uchun koʻzini uyqu bosa boshladi.
– Nega uyimda ishlashga rozilik bildirding? Odatda buni hech kim xohlamaydi - Erkakning qattiq ovozi endigina koʻzi ilinay degan Emilini hushyor qildi.
– Bu mening birinchi ishim. Uddalay olsam ancha oʻsish boʻladi menda - Emilining ovozi hech qachon hissiyotga berilib ketmaydigan bir tekis va sovuq. Edwardniki halok emas,lekin unda oʻzgarmas ovoz bor.
– Boshqa takliflar ham talaygina boʻlgandir. Ulardan ham huddi shu foydani olsa boʻlardi - uning hadeb bir savolni turli yoʻllar bilan soʻrashi qizni biroz asablarini qoʻzgʻatdi ammo shunda ham sokinlik bilan javob berishga harakat qildi.
– Yoʻq janob adashasiz. Oʻzingiz bilganingizdek sizga xizmat qilish oson emas va men buni eplay olgan birinchisi boʻlsam qanchalik foyda kelishini tasavvur qilolmaysiz - Emili yetarlicha javob berdim deb oʻylab yana jim keta boshladi.

Mashinaning toʻxtashidan,sekinlik bilan yerga qadamlarini qoʻygan qiz,birinchi navbatda uyga qaradi. Kiraverish qismi panjaralar bilan oʻralib har 5 metrda qoʻriqchilarning saf tortishi, har qanday eʼtiborsiz insonni ham bir daqiqaga qolmay jalb qila olardi. Ichkariga kiraverishda yashil maydon va taxminan 10 metrdan keyin asosiy uy binosiga kirish mumkin. Oq marmardan ishlangan ustunlar eshik oldida qad rostlagan. Uy koʻrinishidan 5 qavatga oʻxhsab koʻrinsada aslida bir yoʻgʻi 3 qavatdan iborat edi.
Edward nigohini qizga tashladi uyni koʻzlari bilan aylanib chiqayotgan qizdan hayratini kutib turdi ammo oʻsha bir xildagi oʻzgarmas yuzga duch keldi.

Edward(Jungkook)

Ichkari ham tashqi koʻrinishi kabi mukammal tuzilishga ega boʻlib,har bir narsa oʻz oʻrnida joylashgandi. Emili uydan koʻngli toʻlib,chuqur nafas olib qoʻydi. Uyni ichini ham koʻzlari bilan aylanib chiqish chogʻida,xoʻmrayib turgan mitti bolakay bilan toʻqnashdi. Bola taxminan 5 yoshlar atrofida boʻlib, Edwardning kichik nusxasiligidan ular ota-oʻgʻil ekanini ayta olish mumkin. Emilini hayratda qoldirgan narsa bolaning kostyum shimda turishi va qilt etmagan galstugi edi.Uning koʻzlari otasidan farqli ravishda moviy rangda ekanligidan qiz bu koʻzlar onasidan oʻtganligi haqida taxmin qildi.
U tez qadamlar bilan qizning yonidan burnini jiyirib oʻtib ketib, dadasining oyoqlariga yopishdi. Emili bolakay bilan chiqishib keta olish qiyinligi haqida oʻygʻab,unga achchiq tabassum qilib qoʻydi.
– Bu sening yangi enagang. Umid qilamanki bu safar eski hunarlarini qilmaysan - Edwardning biroz qoʻpol ovozibor ammo oʻgʻliga qaratilgan nigohlaridan mehrga joʻshib turganini sezish qiyin emas.
Emili unga yaqin keldi. Boʻyi tengi oʻtirib yuzini burib olgan tarafdan oʻziga qaratdi.
– Salom kichik Angelot. Mening ismim Emili - U qizning qoʻlini mitti qoʻlchalari bilan qattiq qisib yuzidan pastga tushirdi. U ham xuddi otasi kabi qoʻpol...
– Qoʻlingizni yuzimga olib kelmang. Zarar koʻradi. - Emili uning bolalarga xos shirin ovozini eshitib yuziga keng tabassumini oldi.
– Yaxshi,kichik Angelot. Ismlarini bilsam boʻladimi? - Qoʻlini koʻksiga bogʻlab turib olgan bola,eʼtiborini unca qaratdi. Koʻzlaridan bilish mumkin boʻlgan narsa faqat norozigarchilik va nafrat. Ancha injiq va erka ekanligi koʻrinib turgani uchun Emili yaxshi muomala qilishga urindi.
– Jorjino..Jorjino Angelot - biroz vaqt oʻtgandan soʻng uning ovozi istamaygina chiqdi. Ammo ancha dadil va magʻrurona yangraydi uning ovozi.
– Hoʻsh unda men seni Jorj deb chaqiraman boʻladimi? - Emili uning bir biriga boʻliq turgan qoʻllaridan ushlab unga kulib qaradi.
– Agar meni shunday chaqirsangiz men ham sizni Emi deb chaqiraman - Jorjning talabchan ohangi yangradi. Emili shunchaki bosh irgʻab qoʻydi. Oʻrnidan turish davomida uning yodiga tushgan xotiralardan eti jimirlab ketdi.
Emi - otasi uni Emi deb chaqirardi. Va otasidan eshitgan soʻngi soʻzi ham shu boʻlgan. Oʻsha damlar koʻz oldidan daxshatli kino kasetsidek 13 yildan beri aylanadi. Bu uni bezovta qila oladigan yagona hodisa edi.
Hushini oʻziga keltirgan qiz,boyagi haydovchini yengil kulgu bilan uning chamadonini olib kelayotganini koʻrdi va uni olish uchun biroz oldinga surildi. Qoʻliga narsalarini olgach halitdan beri uni kuzatib turgan oʻtkir nigohli ota va ogʻimga murojaat qilish uchun ularga qaradi.
– Mening xonam qayerdaligini bilsam boʻladimi?
– Yuklaringni xizmatchilar oladi. Senga ham koʻrsatib qoʻyishadi - Edward Seranna ismli qizni baland ovozda chaqirib Emilining qoʻlida turgan chamadonini olishga undadi. Biroz jingalak sochlari, yuzining tabiiy qizarib turishi va uning ustidagi mayda sepkillar uni jozibali koʻrsatardi. Koʻrinishidan yoshi 18 lar atrofida boʻlgan Seranna undan yuklarni olib ortimdan yuring degancha ikkinchi qavatga boshladi. Ammo nimadir esidan chiqqandek toʻxtab qolgan qiz,ortga oʻgirildi.
– Jorj menga xonangni koʻrsatmaysanmi? - Emili biroz gapidan toʻxtalib Serannaga ketishi mumkinligi haqida xabar berdi.
– Hali xonamni koʻrsatishchalik yaqin emasmiz - dedi Jorj oʻqrayib qarab. Emili gaplariga biroz qitmirlik va hazil qoʻshib uni rozi qilishga undamoqchi boʻldi.
– Shoshmachi...balki sen xonangni qizlarni oʻyinchoqlari
bilan toʻldirganingni koʻrsatgich kelmayotgandir - dedi Emili ovozini mugʻombirlik bilan oʻzgartirib. Koʻzini qisib shubxalanayotgandek koʻrinishga oʻtib oldi. Jorj ham juda gʻururli emasmi, uning gaplaridan darxol jaxli chiqdi. Emilining hayolida esa uning mitti ajdarxodan olov purkayotgan koʻrinishi gavdalandi.
– Umuman unday emas! - U Emilining oyogʻi tagiga zarb bilan qadam qoʻydi. Kichkina qoʻllari bilan uning qoʻlini ushlab,xonasini koʻrsatish uchun keta boshladi. Ularni ortidan kuzatib turgan Edward esa miyigʻida kulib qoʻydi.

Emili

Kichik tez qadamlari bilan Emilini ikkinchi qavatga olib chiquvchi oppoq zina tomon tortqiladi. Zinalardan koʻtarilib ikkinchi qavatning uzun va keng yoʻlakka chiqishdi. Yoʻlakning oʻrtasiga qizil gilam yozilgan, har 2 metrda yashil katta gullar tuvakka ekib qoʻyilgandi. Biroz yurmaslaridan oppoq taxtasifat ammo baquvvat eshikni yonida ikkisi ham toʻxtagach tillarang harflar bilan Jorjino deb yozilganini koʻrishdi. U eshikni bor gavdasi bilan surib ochib,ichkariga kirishdan avval qoʻlini ikki yonga yozib "koʻrib qoʻy" degandek maqtandi. Emili ichkariga kirib, huddi shaxzodalarnikidek bezalgan xonaga tushib qoldi.
Xonaga kirgandan soʻng toʻgʻrida ulkan derazani yopib turuvchi oq harir pardalar ilingan, undan sal chaproqda dars qilish uchun stol va kitob javoni, oʻngda esa Jorjning shishib turgan krovati. U qadar hashamatli emas. Ammo shinamgina xonada Emini eʼtiborini tortadigan narsa bo edi. Bu xonaning toʻrisidagi devorga ilingan ulkan surat boʻldi.
Suratda goʻyo baxtli oilaning haqiqiy timsoli koʻrinardi. Edward keng gavdasi bilan koʻzlari huddi Jorjnikidek,sochlari sariq jingalak sochlarini yigʻib jilmayib oʻtirgan ayolni yelkasidan ushlab turardi. Ayolning qoʻynida esa mitti Jorjino ogʻzi qay darajada ochilsa shu darajada kulardi. Ularning hammasining yuzida tabassum, Edward ham Jorj ham hozirgidek sovuq gʻalati emas,balki iliqlik bor edi. Ularning bu shaxsiyatga kelib qolishiga manashu yoʻqotish sabab boʻlganmikan.

Toʻgʻri,insonlar hech qachon sevgan insonlarini yotganlarida hazm qilishi oson boʻlmaydi. Emili rasmga uzoq tikilib, ayolning quchogʻidagi oʻsha baxtli bolaga achinish bilan qarab qoʻydi. Keyin jim qarab turgan Jorjga qarab jilmaydi. U ham oʻsha suratdan koʻzini uzmay qarab turardi. Biror nima bilan chalgʻitishga harakat qilib,yotoq ustida turgan gʻoz shaklidagi yumshoq oʻyinchoqni koʻrdi. Bilintirmay siljib uni qoʻliga oldi va Jorjning yuziga yaqin keltirdi.

– Bossning gʻozchasi bor ekanmi? - Jorj oʻqrayib qarab,yuzi yonida turgan oʻyincjoqni tezlik tortib oldi va quchoqlab oldi.
– Boss? Faqat men dadamni boss deb chaqiraman! - Jorj norozi ohangda yuzi tengi oʻtirgan enagasiga baqirdi.
– Endi men seni shunday chaqiraman - dedi Emili hotirjam ohangda. Bilardi..bu bola bilan oddiy munosabat oʻrnatishgacha ancha sabr va matonat kerak boʻladi. U oʻrnidan turib, xonani eshigi tomon yaqinlashganda Jorjning yana norozi ohangi yangradi.
– Bu koʻchirmachilik! - Emili hech narsani eshitmagandek jilmayib xonadan chiqib ketdi.
Biroz oʻsha yoʻlakda aylanib yurib xonasi Jorjnikiga yaqinligi haqida taxmin qildi va uning xonasidan sal naridagi xonaga taqillatishsiz kirdi. Katta xona..butun uydan farq qilib, bu yer mutlaqo qop qora rangdan edi. Xonaning yorugʻligi bor,ammo mebelidan tortib pardasigacha qora boʻlgani sabab bori ham yoʻqdek koʻrinadi. Bu uning xonasi ekaniga shubxa bilan qarab oʻsha xonada ham huddi Jorjning xonasida koʻrgan suratni ikki kishilik varianti turganini bildi. Taxminicha,bu ularning oʻgʻli ikkisi alohida tushgan surati. Har xolda ikkisi ham kimgadir chiroyli tabassum bilan qarab turibdi. Tezda bu xonadan surib qolish uchun chiqib ketayotgan payti erkak kishining qattiq tomoq qirishi eshitildi. Emili toʻxtab ortiga oʻgirilgandi hamki sochlaridan chakillab suv tomib,dush halatida turgan yigitga duch keldi va rangi maxluq koʻrgandek oqarib ketdi. Edward unga oʻtkir kesuvchi nigohlarida tikilib turganidan darhol koʻzini pastga qaratdi. U birinchi kundanoq xato qildi. Endi u shubxaga borib qolmaydimi? Shubxalanmagan taqdirda ham bu odobsizlik edi.
– Nima qilyapsan bu yerda? - dedi Edward oʻzining qoʻrqituvchi ovozida.

Emili gaplarini togʻ tarafga tashlab kelgandek izlanib qoldi. Tutilib nima deyishga ham hayron. Aslida,toʻgʻrisini aytsa boʻladiku dadil boʻlib. Shunda u ham har xil shubxalarga bormasdi.
– Men haligi..xonam Jorjni xonasiga yaqin joyda boʻlsa kerak deb oʻyladim - Axiyri u gaplarini yigʻib kelib gapirdi. Uni bezovta qilayotgan narsa birgina xato ish emas, Edwardning bosim ostiga oluvchi muhiti koʻproq arzigulik sabab edi.
Nogahon koʻzlarino u yoʻq bu yoqqa olib qochayotganda koʻzlari xonaning chap tarafida joylashgan ish stolidagi qurollar toʻplamiga tushdi. Bir tepamga bir Edwardga qarab,qattiq yutindi.
– Xonang Jorjni xonasidan chapda. Chiqishing mumkin - Edward eʼtiborini undan olib ish stoli tomon yurdi. Emiliga biroz shubxa orttirdi ammo u qadar kuchli emas. Chunki ichidagi bir ovoz unga ishonish mumkinligi haqida taskin bera boshladi. Qiz sudralib endi chiqib ketayotganini koʻrib,ogohlantirib qoʻygisi keldi. Hozirgina koʻz oldi shuncha qurolni koʻrgandan keyin gandirab qolmadimikan deb ham oʻylay boshladi.
– Bu hol boshqa takrorlanmaydi degan umiddaman - Edwardning ovozi endigina oʻz joyiga qaytayotgan nerv sistemasini yana qoʻzgʻatdi chunki uning ohangini taʼriflashga til ojiz hatto eng muloyim gapi ham jarangdor eshitiladi. Emili unga nigohini tashlab bosh irgʻadi. – Aytgancha mana bular bu qadar asabiylashishinga arzimaydi - Nahotki u qurollar Emilini qoʻrqitgan deb oʻyladi. Asli qoʻrqitgan narsa uning bosimiku.

* * *
Ovqatlanish xonasining uzun stoliga har doimgi hashamtli dsturxon tuzaldi. Bir soatdan beri stolni tizash,kamchiliklarini ruzatish bilan ovora bo‘lgan Seranna vaqt qanday o‘tganini ham bilmay qoldi. Sal naridan ho‘jayinining sharpasini sezgach tezda o‘zini stol ustidan nari olib burchakka borib turdi. Edward Stolga joylashib,hozirgina joylangan viskini ustini arta boshladi.
--- Fleur xonimni chaqir. Jorjni ovqatini xonasiga oqib bor, - Edward qilayotgan ishidan chalg‘imay burchakda turgan xizmatkorga buyruq bergan bo‘ldi.
Qiz stol ustida turgan bir nechta taomlarni qattiq qisib turgan patnisiga joyladi. Oshxonaga kirib oshpazni yonida turgan xizmatchiga enganing taomini stolga olib borishini aytib,o‘zi Jorjning xonasi tomon zinalardan chiqishni boshladi. To‘g‘ridan o‘ngdagi,o‘ziga tanish bo‘lib ulgurgan xonani taqillatib,ovqatni eshik oldida qoldiridi. Bir metr ham yurmay Emikining xonasini eshigini sekin chertib qo‘ydi. Kiring degan tovushni eshitgach,eshikni ochib qarshisida kitob o‘qib o‘tirgan Emilini ko‘rdi.
--- Xonim,sizni Janob Angelot kechlik uchun chaqirdilar, - uning ovozi shu qadar mayin va silliq chiqadiki, hatto empatiyasi 0 ga teng odam ham e‘tiborini unga qaratishga majbur bo‘ladi. Emili ham o‘sha bir ko‘rishdayoq begunoh tasavvurni shakillantirgan qizga nigohini qadadi.
--- Nega men? - uning ovozida hayrat va savol ifodasi jamlangan. Ajablanishitabiiy emasmi, axir kim ham enaga bilan birga bir dasturxonda o‘tiradi.
Uning savoli javobsiz qoldi. Tabiatdan juda kam gapiradigan Seranna shunchaki boshini qimirlatib qo‘ydi xolos.
Chuqur uh tortib o‘rnidan turdi va xonadan qiz bilan birgalikda chiqa boshladi.
Stol yoniga kelganlarida u yerda faqatgina Edward borligi uni asabiylashtirdi. "Nega Jorj yoʻq" oʻziga oʻzi savol berib stulga o`tirdi.
— Jorj nega tushmadi? - dedi u sokin ovqatlanishda davom etayotgan Edwardga qarab.
— U bilan kelishganimizdek o`zini tutmadi.Shuning uchun jazoda u, - u hatto qizga bir bor qaramasdan davom etdi.
Emilining tanasi negadir qo`zg`alib ketdi.Jorjning qanchalik mehrga muhtojligiga xonada ekanida guvoh bo`ldi.Qanday qilib ota bunday sovuqqon bo`la olishi haqida bir muddat o`yladi,balki Jorjning bu harakter va xulq-atvorga ega bo`lib o`sayotganiga sababchi o`ziligini bir ,uddat o`ylab ko`rar.
— Janob Angelot,lekin Jorj hali bolaku.Jazo biroz qo`pol emasmi? - Emili qo`liga ushlab olgan qoshiqni g`ijib o`zida gapirish uchun kuchdi topdi.Uning gaplari Edwardda qanday hosil qilishiga qiziqib,qarab turdi.Ammo o`zgarishsiz,sochiq bilan bilan og`iz atrofini artib unga o`tkir nigohlarini qadadi.

Go'yo ayb ish qilib qoʼygandek pastga qarab javob kutishni boshlagan qiz,stulning gʼichirlagan tovushini eshitdi.Soniyalar oʼtmay yelkasiga teggan qoʼldan bir choʼchib tushib,orqasidagi qoʼlni tezlik bilan qattiq qisdi va tezlikda yuqoriga koʼtarib qayirmoqchi boʼlganda qarshisida turgan Edwardning yuzidan rangi boʼzarib ketdi.Bugunning oʼzida ikkinchi notoʼgʼri harakati boladi bu.
Unga har qanday begona qoʼl teginishi bilan boradigan ishlarda u doim shunday,tezlik bilan ozining xavfsizlik yuzasidan oʼrgatilgan kurashish salohiyatini ishga soladi.

Qoʼlini sekinlik bilan qoʼyib yuborib,jim qotib qolgan Edwardni yuzini yoniga qoʼlini olib kelib silkidi.Darhol koʼzini ochib yumib,nihohini qizdan uzoq burchaklarga olib qochdi.
— Jorjning kelajagi uchun qaygurish meni zimmamda.Shunday ekan qanday jazo qollashim, qanday usulda uni kiyintirishim, umuman olganda men Jorjga qiladigan ishlarga aralashma.Shunchaki oʼz ishingni qil, - Edward aslida qilmoqchi boʼlgan ishidan toʼxtatoilganiga biroz garangsib qolgandek koʼzlarini bir burchakka qarab gapirdi.
Emili tezda unga qarshi javob berish uchun ogiz juftladi. — Lekin bu qilayotgan ishlaringiz uning psixologiyasiga yomon tasir qiladi.Axir u shundoq ham...
— Nima shundoq ham? - gaplarini oxiriga yetkazmay toxtatgan qizga tezlikda savol berdi. U javobni biladi ammo biroz bosim ostiga olish hech qachon ziyon qilmaydi. Indamay turgan qizga qarab gapini ozi yakunlashga qaror qildi. — Onasiz demoqchimisan? Uning onasi boʼlmasa ham hech kimdan kam bolgani yoq.Kerak bolsa ortiq taraflari kop.
Shuncha paytdan beri tishini tishiga qo`yib kelayotgan Emili dast oʻrnidan turib,uning koʻzlariga tik qaradi.
– Bolangiz bilan ishlashni qiyinlashtiryapsiz. Unga shunday jazo,gʻalati ishlar qilsangiz menga qiyin boʻladi! - Qiz tez harakat bilan Edwardning yonidan zardali qadam bosib oʻtib ketdi.

• • •
Oʻsha tanish ikkinchi qavatdagi Shahzodaning xonasidan bugun ilk bor kulgu ovozi eshitildi. Hamma hayratda bunchalar begʻubor kulgu ovozi Jorjinoga tegishli ekanini kim ham oʻylabdi deysiz. Xizmatkorlar birin-ketin kelib tomosha qilishar xona ichidagi ust boshi rasvo boʻlib ketgan enagadan minnatdor jilmayib qoʻyishardi.
Emiliga topishmoq aytish navbati kelgan oʻtkazib yuborishni tanlab,Jorjdan yana bir un bilan toʻldirilgan idishdan peshonasiga oʻqdek zarba yedi. Ogʻriq bor ammo bolaning shirin kulgusini eshitganda,u ham unga qoʻshilib kulib qoʻyardi.
Ular tashqaridan juda chiroyli koʻrinishardi,ularni chetdan tomosha qilayotgan Edwardning ham hatto yuziga keng tabassumi yoyildi. U notoʻgʻri tanlov qilmaganiga amin boʻldi. Emilining ilk kuniyoq qaytarib boʻlmas deb oʻylagan begʻubor kulguni qaytardi.

Muallif:Sirelle

Samuray

2025-01-22T18:14:54.380Z

Samuray biladiki, hech qachon haqiqiy sharafni va qadr-qimmatini pulga sotib olib boʻlmaydi. Ularning barchasiga oʻz mehnati va jasorati orqali erishiladi

Samuray — Yaponiyada feodal davrda xizmat qilgan harbiy tabaqa vakillari. Ular daymyolarga xizmat qilib,asosan Yaponiyani himoya qilish va hududlarini kengaytirish bilan shugʻullanishgan

1- bob - Qotil.

Burchaklarini mog'or bosgan yerto'lada o'ljasining ahmoqona harakatlar bilan o'zini oqlashga harakat qilayotganini hech qanday yuz ifodasisiz kuzatib turgan qotil ortiqcha ming'illagan tovushni eshitgisi kelmay so'ngi gapini unga qarata aytdi.
–Nima menga qiziq emas. Gapirsang ham gapirmasang ham baribir o'lasan. Undan ko'ra xudoga gunohlaringni kechirishini so'rab tavba qilsang yaxshi bo'lardi, - dedi uning yuzini qo'lida o'qlangan to'ppincha bilan silab.

– Judayam ko'p gapirib yuborganimgni his qilmayapsanmi? Men ammo men senga juda ko'p etiborimni qaratganimni his qilyapman - Peshonasidan qon oqib rasvosi chiqib ketgan yuzi battar titrayotganidan hatto gapirishga og'iz juftlay olmadi. Bechora nima ham qilardi o'limi qanchalik yaqin turganidan xabardor. O'lsaku mayli lekin u Samurayning qo'lida o'lim topishni yetti uxlab tushida ham ko'rmagandi. Endi hatto qabri tugul jasadi ham bo'lmaydi.
Yuzining chekkasidan yurib iyagiga niqtalgan to'pponchani sezib gapira olmay qoldi.

Qotil hozirning o'zida uning peshonasidan darcha ochib qo'yishi mumkin ammo u bu safar biroz o'ljasini kuzatishni istadi. O'lim shu qadar qo'rqinchli bo'ladimi deb o'ylardi. Shu paytgacha hech narsadan qo'rqmagan uni o'lim qo'rqita olarmikan. Juda qiziq unga hatto yashayotganini o'zi ham qiziq. 24 yoshni qoralagan bo'lsada yashashdan hali hanuz ma'no izlaydi. Nima uchun bu dunyoga kelishi-yu nima uchun o'lib ketishi uni qiziqtiradi.

Nafas olishni ham unutib qo'ygan erkakka qarab turgacha qurolini miyyasinig qoq marlaziga qadadi. Bu ishni takrorlayverganidan hatto zerikib ketgan shungami oxirgi yakunini chiroyli tugashi uchun biroz jumlacha kamlik qilayotgandek his qildi.
– Jaxannamda ko'rishguncha...
Hatto ovozi ham chiqmagan to'pponcha bilan boshini u boshidan bu boshoga yorib o'tgan teshikka egilib qarab ux tortdi.
Nega unday dedi? Jaxannamda ko'rishishlarini aniq bilgandek gapiradi. Shuncha odamlarning hayotiga zomin bo'lgandan keyin jaxannamga bormay qayoqqa ham borardi. U buni boshqalardan ham juda yaxshi biladi.
Qon bo'lib ketgan futbolkasini ustidan kiyim kiyib sochini yig'ishtirish uchun rezina qidirdi. Sochlari... Ular qotilning yigitlardan ajratib turadigan sanoqli narsalaridan biri. Haa u qiz bola garchi hech qachon qiz bola bo'lishni istamagan bo'lsa ham.
Rezinani olib cho'zgandan so'ng sochiga aylantirayotgan chog'i tirsillab uzilub ketdi.
– Jin ursin.
Hadeb urunavergach sochini pastga tashlab oldi. To'g'ri yo'lak tomon ketayotib o'lib yotgan odamga bir nazar tashlab chiqib ketdi.Zinalardan tepaga ko'tarilgan sari ko'ziga tushayotgan zaif tushayotgan nuridan yuzini bujmaytirdi.Kiyimining orqasidan chiqqan bosh kiyimni yuziga biroz tushib turadigan qilib kiyib quyoshdan o'zini to'sdi.
Yo'lning bir chetidan ketar ekan eng avval qiladigan ishlarini miyyasida birin ketin tuza boshladi.
– Sanitarni topishim kerak. O'ziga o'zi gapirdi u. U uchun sanitar shunchaki tozalovchi emas u oʻldirgan odamlarni tozalab jasadlarini yo'q qiladigan shaxs edi. Telefonini qoʻliga olib "Haruki" yozuvi ustiga bosdi. Bir ikki chaqiruvdan soʻng yoʻtalganidan qirilib chiqayotgan ovoz eshitildi.
– Eshitaman Yori.
– Eski joyga kelib ishingni bajar taxminan 10 daqiqa oldin oʻlgan kimdir kelib timirskilanmasdan tezroq kel dedi tez tez gapirib qiz.
– Yaxshi dediyu suxbatni shu zahoti tugatdi.
Yori uchun Haruki yaxshi sherik. U shu paytgacha boʻlgan sanitarlari bilan koʻp ishlamagn ammo u bilan bir yarim yildan beri ishlayapti. Chunki u odamlar bilan gaplashishni xush koʻrmaydi, Haruki esa deyarli gapirmaydi eshitaman va yaxshi soʻzi bilan tugaydi ularning suxbati. Hech qanday eʼtirozsiz ishlaydigan sherik kimga ham yoqmaydi deysiz.

Yori odamlar gavjum hududga kelganda hech narsaga qaramay tezlik bilan harakat qila boshladi. Odamlar orsidan yurib ketayotganda xuddi kimdir uni boʻynidan boʻgʻayotgandek nafas olishi qiyinlasha boshladi. Hamma unga qarab turgandek uni taqib qilayotgandek tuyulib yugura boshladi. Katta tezlik bilan yugurayotgani sayin quvvati sustlashib koʻz oldi qorongʻulasha boshladi.

Kutilmagan holatda bir kishiga urilib kishining oyogʻiga qoqildi va yerga orqasi bilan yiqildi.Yerda qanday oʻtirib qolganini ham anglay olmay alanglab unga qarab turgan bir nechta odam va unga turtilib ketgan yigitni koʻrdi. Atrofdagi bor odamning koʻzi menda deb yuragi tez tez ura boshladi. Yana unga qarab turganlarni koʻrib avvalgi holati yomonlashdi. Koʻzi gʻira shiralik ichida qolib boshi orqaga keta boshladi.
–Saito Yori - dedi unga gʻalati qarab turgan yigit qizni nihoyat tanib. Orqa tarafga qarab ketayotganini koʻrib uni tezda yerga orqa miyasi bilan tushish xavfidan saqladi.

2 soatdan soʻng.
Markaziy shifoxona.

Muzdek suvni yuziga tomchilatib sepilishi yordamida oʻziga kelgan qiz tepasida qoʻllarini choʻntagiga solib turgan tanish chehrani koʻrib dovdirab qoldi.
– Men senga aytgandimku yana uchrashamiz deb, - yuzi gʻogʻibona jilmayishdan chekka tomon qiyshayib mazax qilgan ifodani kasb etdi.
Hech narsaga tushunmay qolgan Yori u bilan qanday toʻqnash kelganini esladi.
– Bu yerda nima qilyapman chala detektiv, - qizning achitib gapirgan gapi oʻziga maʼqul kelib oʻrnidan turdi.
– Agrofobiyang borligi meni hayratga solib qoʻydiku Saito, - U hech qachon fobiyasi borligi haqida hech kimga gap ochmagan hatto sezdirmaslik uchun umuman odamlar bilan juda yaqin boʻlmasdi. Ammo bugungi haddan tashqari gavjumlik va unga qadalgan nigohlar fobiyasini boshqara olmasligiga sabab boʻldi. Gap shundaki uning fobiyasi odamlarga nisbatan yaʼni odam juda koʻp boʻlgan vaqtlarda shunday holatlar yuz beradi.
– Nimasi hayratlanarli ekan senda menga nisbatan fobiya bor detektiv. Hammada boʻladigan narsa - dedi va ketishga shaylanib eshik tomon yurdi.Chetda uning harakatlarini kuzatib turgan detektiv gapirmoqchi boʻlib ogʻiz juftladi.
– Umid qilamanki eski ishingni tashlagansan.
Yori uning gapidan ortiga qaradi. Choʻntagiga solib olgan ovoz yozuvchi ruchkani chiqarib unga miyigʻida kulib qaradi.
– Umidlaring puchga chiqadigan boʻldiku, - dedi va qoʻlida turgan ruchkani unga qaratib otdi.
Detektivning besh daqiqa oldin ham kostyumining ustgi choʻntagida turgan ruchkani qizda koʻrib u avvalgi ishlarini tashlash oʻrniga yanada mukammal boʻlganini bildi. Rejasi oʻxshamadi. Qotilning yuzlab qotilliklarga iqror qoldirmoqchi boʻlib olgan ovoz yozgich ham unda ish bermadi. Nahotki u shunchalar hushyor boʻlsa. Sekin qadam tashlab ketayotgan qizning ortidan qarab turishdan boshqa ish kelmay bekorga harakat qilib uni bu yerga olib kelganiga afsus chekdi.
• • •
Yori yondirgichni olib ogʻziga ilib olgan sigaretaga yaqin keltirib yoqdi. Fobiyasi anchadan beri huruj qilmagani uchun u haqida deyarli unutib qoʻygandi. Ammo bugungi voqealar sarhisobiga kelganda juda koʻp voqea boʻlib ketgandek tuyuldi unga. Ertalabdan oʻljasini yertoʻlaga keltirib yarim soat unga vaqt sarflagani u uchun odatiy hol emasdi. Odatda u nishonga olingan odamlarga buncha koʻp vaqtini isrof deb bilardi. Ammo bugun unga oʻsha odamni tomosha qilib fikr yuritishga nimadir undadi. Va bugungi fobiyasi oʻz oʻzidan qattiq huruj qilgani ham unga gʻalatidek edi. Bugun u uchun odatiylikdan yiroq kun boʻldi.

Ufqdan quyoshning olovrangga kirib borishini tomosha qilib turib,bugun uchrashgan bir yarim yil oldingi tanishini esladi.Detektiv u bilan eng koʻp suxbat olib borgan kishi hatto bir birlarini oʻldirib qoʻygudek yomon koʻrsa ham. Yodida oʻsha paytlar uni salkam oʻdiray degandi...

Tutatib tugatgan sigaretasini pastga tashladi allaqachon qorongʻu tushib qolgani sabab tomga olib chiquvchi zinadan uyi tomon tushdi. Uyiga kirib stol ustida sochilib yotgan suratlardan birini oldi. Rasmni hali ustini koʻrmasdan turib orqasiga razm tashladi.
– Takeda Ryuji 05.02-sana uchun. Nomaʼlum shaxsdan pul hisobga tushirilgan.
Yori izohni oʻqib tezda rasmni ortiga oʻgirdi. Shu zahoti qoʻlidan rasm pastga tushdi.
– Nahotki u boʻlsa yoki adashyapmanmi, - Hayratdan katta katta boʻlib bir paytlar burchakka otib qoʻygan xatjildni qidira boshladi. Stol ustidagi rasmlarni sochib xatjild ustidagi ismlarni bir bir koʻra boshladi.
– Shu yerda boʻlishi kerak axir hammasi shu yerdaku...Takeda... Takeda...Takeda...qayerda endi bu.
Qoʻliga ilingan xatjildni olib keraklisini topganidan koʻngli joyiga tushdi. Takeda Ryuji nomi tushirilgan xatjildni yirtib ochdi. Br parcha qogʻozdagi xatni oʻqiy boshladi.
–Takeda Ryuji ismli detektivni 5-fevral sanasida oʻldirilishi kerak. Hisobni sening narxingda toʻladim. Oʻylaymanki bu borada muammo boʻlmaydi. Ishonchimni oqlaysan degan umiddaman har xolda menga Samuray eng zoʻri deyishgandi. – — Romano.
Nahotki u eslay olmaydi? Romanodan olgan taklifniya . Axir Romano Italiyaning eng mashhur qotillar guruhining raxbari boʻlsa, yonida shuncha tajribalilar turganda, Yaponiyadagi bir qizga qanday buyurtma berishi mumkin? Yana unga buyurtma berish uchun kamida bir oy oldindan aytilar edi. Bugun 4-fevral buni esa biroz oldin koʻrgandi. Qiziq,uyiga kimdir kirganmikin.
• • •
Xonaning burchagidagi ish stolida oʻtirgan yigit,dalillar bilan ishlab har bir guvohning gaplarini qayta qayta oʻqir edi. Mana 2 yildirki bitta qotilning qilmishlarini oshkor qilish uchun harakat qiladi. Ammo yetarlicha isbot topa olmaydi. Bundan bir yarim oldin isbot topgandi, tergov ham boʻlgandi. Ammo oʻxshamadi. Uning qoʻlidan osongina chiqib ketdi. 10 yillik detektivlik tajribasi shu joyidayoq yoʻqqa chiqqandi oʻsha paytda. Topshiriq bekor qilingan boʻlsada u izlanishdan toʻxtamaydi.
Komputerda "Saito Yori"nomli faylni ochib koʻzdan kechira boshladi. Deyarli bu maʼlumotlar u uchun yod boʻlib ketgan shuni ham oʻzi toʻplagan aslida. Oxirgi tugagan joyidan qoʻshib qoʻydi. "Uning Agrofobiyasi bor odamlar gavjum joylarda huruj qila boshlaydi. Alomatlari:nafasi boʻgʻilib hansirab,boshi aylana boshlaydi tezroq odamlar orasidan ketmasa nafas ola olmay qolishi yoki hushidan ketishi mumkin".

Soʻzlarini yakunlab koʻzini ishqalab qoʻydi. Endigina 30dan oʻtgan boʻlsa ham koʻrish qobiliyati allaqachon sustlashib qolgandi. Ammo haligacha koʻzlarini shifokorga koʻrsatmaydi. U uchun koʻz shifokoriga borish qarilikni boʻyniga olishdek gap. Aslida yoshi oʻtib borayotganini biladi shunday boʻlsa ham oʻzini navqiron yosh yigit dek tutadi.
Stulni orqasiga qoʻyib koʻzlarini tin oldirmoqchi boʻldi. Shu bilan qanday uxlab qolganini ham sezmadi.

• • •

Nim qorongʻulik aks etgan osmonga qarab sigaretasini tutayotgan Yori bogʻliq holda hali ham uxlayotgan qurboniga qaradi. Unga uzoq tikilib turib,oyoqlari yordamida tepdi. Oʻziga kelgan yigit boshi aylanib koʻzini arang ochdi.Kechagina hujjatlar ichra qalashib yotgan ishidan bu 157 qavatli bino tomida paydo boʻlib qolishi aqlga sigʻmas edi.
– Saito Yori.
Uning koʻzlari hayratdan katta katta ochildi. Oʻrnidan turmoqchi boʻlganida chirmoviqdek chigallashtirib boʻgʻlangan arqonga koʻzi tushdi. Hali ham sukutda unga qarab turgan qizga olazarak koʻzlari bilan qaradi.
– Saito nima qilmoqchisan? Tongda chap tomonini bilan turdingmi?
Yori miyigʻida kulib unga yaqin keldi.
– Saito emas Samuray deb orqaga qilib turgan qoʻlidagi toʻpponchani sal oldinga surdi.
Ryujining ichidan alanga misol jaxl va gʻazab kela boshladi. Jaxli chiqishiga sabablar juda koʻp lekin aynan qaysi ekanligini hatto oʻzi ham bilmaydi. Ayni damda qalbi singandek his qilyapti oʻzini. Balki bu qarshisidagi qotilga yetarlicha ishonch berib qoʻyganidandir.

–Qanday oʻldirishni rejalashtirding yoki bu qoʻrqitishmi?
–Senga qanday usulda oʻlish qulay boʻlsa shunday qadrli chala detektiv.
Ryuji alam bilan kulib jim qoldi. Hozirgi vaziyatda baribir qoʻlidan hech narsa kelmaydi. Jimgina oʻlimini qabul qilish eng yaxshi qaror edi chunki birgina qochishga yoki qutulishga qilgan harakati yer bilan bitta boʻlib ketishiga olib kelishi mumkin. Yori toʻpponchani chiqarib uning peshonasiga tiradi. U hali ham qimir etgani yoʻq hattoki boshqalar kabi bir titrab ham qoʻymadi. Yoriga bu juda qiziq tuyulyapti. Uning oʻlimdan ham qoʻrqishiga yoʻl qoʻymaydigan gʻururi va jasurligiga tan bermasdan iloj yoʻq edi.
–Kimga shunchalik yomonlik qilgan edingku seni tanlashdi? - dedi unga yaqin oʻtirib.
–Bilmayman.
Yori hech qachon topshiriqlarni bajarayotganda bunday hissiy qiyinchilikka duch kelmagandi. Hozir Ryujiga qarasa uning sovuq va qatib qolgan ifodasi biroz boʻlsa-da mujmal hislarni bera olyapti. Gʻalati...juda chalkash uni oʻldirishni istamaydi ammo tan olmaydi ham.
U toʻpponchani Ryujining boshiga tiradi u hali hanuz oʻsha savuq ifodasidan siljigani yoʻq.
–Faqat bugun vaqting bor - dedi Yori tilga kirib.

–Ketishni istaysanmi?
Ryuji unga qaradi. Miyyasining chakkasiga tiralib turgan toʻpponcha endi uning peshonasiga oʻtgandi.
–Qochish niyatim yoʻq oʻldir.
Yori tishini labiga qattiq bosdi va oʻrnidan turib toʻpponchani oʻqladi.
–Soʻngi soʻzlaring...
Boshini biroz qimirlatib qoʻygach bir nuqtaga termulib turgan yigit hali ham peshonasiga oʻq joylanmaganidan tepaga koʻz tashladi. Boʻyniga pichoq tiralib toʻpponchani unga qaratib turgan Yorini koʻrib hayratdan qotdi.
Yorining ortida bir qotil, qarshisida esa uning qotili...bir zumga tin olgan miyyasiga necha xil oʻy keldi. Qizning ortidan turgan erkak pichogʻini ichkariroq botirdi. Bu Ryuji uchun tub burilish edi. Axir har doim ham bunday odamning jonini sugʻurib oluvchilar, bir paytda kelib qolmaydi.Qiziq joyi shuki, biri ikkinchisini, ikkinchisi esa oʻzgasini oʻldirmoqchi. Ammo shunday chigal holatda ikkisi ham hotirjam.
– Oldinga yur.
Vanihoyat uning hunuk ovozi eshitildi. Pichoqni Yorining bizga qattiqroq tirab uni oldinga itardi. Shundoq ham tomning chekkasida oʻtirgan Ryujini yoniga turgʻazildi u.
– Nima istaysan dedi Yori boʻgʻiq ovozda.
– Oʻlimingizni...

Oʻsha koʻzlar

2025-01-22T12:29:45.729Z

Oʻsha koʻzlar men uchun oʻzga bir olam edi...

-Birinchi bob- Yoʻqotish.

Yomg'ir tinmay yog'ib atrofni yurib bo'lmaydigan darajaga keltirayotgandi.Hamma uylariga qochib kirish bilan ovora bolgan bir paytda, yuzini hamon yomg'irga tutib turgan qiz faqat uni his etishni istab shalabbo bo'lishni hayoliga ham keltirmay turardi.Ko'chada deyarli hech kim qolmasada hali ham u yerdan ketmay chuqur nafas oldi.
-Qanday ajoyib. Bugun meni eng yomon kunim bolsa ham kichik narsalar shu kunni baxtli onlarga aylantira olyapti.Yomg'ir yog'yapti ustiga ustak odamlar meni yolg'iz qoldirishga qaror qilishibdi deb jilmayib qo'lini tomchilayotgan yomg'irga tutdi.
Hozir unga hech kim halaqit bermasayu, shu yerda haftalab yomg'ir ostida qolsa.
-Ren... Ren bu yoqqa kel.
Ismini eshitgan qiz hech qachon uni tinch qo'yishmasliklarini bilib ortiga qaradi. Akasi. Unga qo'lini ko'tarib soyabon tutib turardi.
Hozir uni jaxli chiqqan bolsa ham uni chaqirgan odamga jaxl qila olmasdi.
U akasiga qarab jim hech qanday ifodasiz tikilib qoldi. Ko'zlari yoshga to'lib, unga qaradi.Uning sokinlik aks etgan tinchlantiruvchi ko'zlari mehrga tolib toshib turadi.Koʻzlariga qarab mehr koʻlida choʻmiladi u.Hozir Ren borib akasini bag'riga otilib uni hech qachon qo'yib yubormaslikni istaydi. U hech qachon hayotidan chiqib ketmasligi uchun uni mahkam ushlab qoyib yubormaslikni istaydi.
-Azizam sovuqqotib kasal bo'lasan axir uyga kiramiz kel dedi uning ustiga kiyimini tashlab.
-Davi...
-Mening atom bombamni kim shunchalar xafa qildi. U bombadan bulutchaga aylanib, akasining bag'rida yig'lashgacha boradigan darajada muxim odammi dedi qizni sochlaridan silab mayin jilmayib.
Davian yana jilmaydi.-Menmi men nima qildim bulutcham. Atom bombasidek tez portlab ketadigan qizni yig'lashiga sabab bola oladigan darajada kim ekanman men.
-Davii... nega aytmadingiz nega.Nima uchun hech bo'lmaganda menga aytmadingiz.Umringiz shunchalar qisqa qolganda...bunday qilish...Davi dedi Ren piqqillab yig'lab, uni yanada mahkamroq quchdi.
-Demak bilibsanda,kordingmi ketganimga qancha arazlab yurganding.Menda sabab bor edida bulutcham dedi Davian xotirjam ovozda.
-Qanday bunchalar xotirjamsiz. Nega o'layotgan bolsangiz ham kulib turibsiz aka...biror narsa desangizchi.Davolanmadingizmi,agar aytganingizda davolangan bolardingiz sizni yo'qotishni istamayman,meni sizdan boshqa yaqinim yoq bilasizku.
Ren kiyim javoni yoniga borib kiyimlarini yig'a boshladi. Hozir u faqat uzoqroqqa akasi bilan ketib,oz fursat bolsada vaqt o'tkazishni istardi.Uning umri yetgancha shaxar kezishni istadi.
O'zini bosh qo'yib chuqur nafas oldi va xonasidan chiqib akasini xonasi tomon keta boshladi.Xonani eshigini ochgandagi manzaradan qotib qoldi.Davian xonani bir chetida turgan pianinoni ustini silayotgandi.U kirishi bilan pianioni ustini yopishga narsa topolmay qoldi.
-Aka...nahotki bu-bu
–Ha~ deya jilmaydi Davian quvonchdan koʻzlari yoshga toʻlib qolgan qizga qarab.
Ren kozlariga ishonmay,maydaqadamlar bilan Davi tomon yurib keldi.Pianinoni silab kozlarida quvonch bilan unga qaradi.
-Bu osha shundaymi. Bu haqiqiysi. "Ronisch"ning asl nusxasimi.
Hozir xursandligidan shift boyi sakrashga tayyor.Bu u yoshligidan orzu qilgan "Ronisch"pianinosining asl nusxasi.Ular yosh bolgan paytlari,Davian Ren 20 yoshga kirganda olib berishini aytardi.Mana u vadasini ustidan chiqyapti.Faqat u hali 20ga tolmadi.
Ren Davianni mahkam quchib,yana pianinosini yoniga turib quvonch bilan kuzata boshladi.Uning hamma gamlari esidan chiqib ketdi.Avaylab pianinoni ochib sekin asta klavishlarini bosib ko'ra boshladi.Birma bir chiqayotgan tovushlarga entikib nafas olib jilmayib qoyardi.
-Esingdami bolaligimizda 20 ga kirsang fortapiano sovg'a qilaman degandim.Mana u faqat 20 ga kirishinga 1 oy borda.Men u paytgacha bormanmi yo'qmi hech kim bilmaydi shuning uchun ketishimdan oldin berib ketmoqchi edim dedi uni o'ziga qarab turgan nigohlarga yoqimli qarab.

-Aytmadimmi hali.Meni tanamda avj olgan kasallik yuqumli boʻlishi mumkin shuning uchun sen bilan ko'p qola olmayman. Los anjelesga ketyapman.Galivudga deb kulib yubordi.Bundan esa Ren hech qanday ifodasiz qaradi.
-Men ham sizga hali aytmadim shekili.Men siz bilan boraman.Chikagodan Los Anjelesga bir o'zi borish oson emas dedi ko'zlarini qisib.
-Men o'zim eplay olaman. Judayam xavotir olsang qo'ng'iroqlashib turamiz axir dedi havotirlangan ifoda bilan.
-Meni kulganimga ishonib,jaxlimni chiqarmang.Agar meni olib ketmasangiz sumkangizga tushib ketaveraman.Agar unda ham bolmasa ketayotgan transportingizga o't qoyib yuboraman.Meni yaxshi bilasiz aka dedi olim nigohi bilan unga qarab
-Nima qilyapsan deya hayrat aralash ifoda bilan sordi.
-Hozir birga nonushta qilib olamiz,undan so'ng buni olib ketish uchun alohida mashina chaqiramiz boladimi dedi tinchlantirishga urunib.
Oshxonada nonushta qilayotgan aka singilar jim edi.Faqat ovqatlanishardi.Vanihoyat sukutni buzib Ren gapira boshladi.
-Soat ikkilar atrofida airoportda bo'lishimiz kerak dedi soatga imo qilib.Airoportgacha esa 2 soatlik yo'l shunday qilib, 12ga tayyor bolib ketamiz.
-Uni olib ketish muammo bolmaydimi dedi qors ovozda.
Hadeb chaynalayotgani uchun,Davian shunchaki bosh silkidi.
Mashinada ko'chalarni kuzatib ketayotgan qiz,yuziga urilayotgan havodan ko'zlarini yumib olgandi. Tongi sakkiz bolishiga qaramay hali quyosh to'liq chiqib yubormagn va ajoyib manzara hosil qilgandi.
-Oynani yop, shamollysan dedi Davian o'qib turgan jurnalidan boshini ko'tarib.
Ren qovog'ini uyib unga yomon qarash qildiyu,oynani yopib,qollarini bir biriga chalishtirib oldi.
-Hozir deyarli kelib qoldik.Bu yerda uy sotib olganimda hatto kormagandim,endi sen bahona bir muddat osha yerda yashaymiz dedi singlisini boshini silab qoyib.
-Janob yetib keldik dedi haydovchi xirillagan ovozda.
Uyning ichida ham gullar bilan hamohang bo'lib ketgan har bir narsa.Uyga kirgan odam u yerning iforidan sarmast bolib qolar darajada ajoyib.Ikkinchi qavatga olib chiqadigam aylanma zina tutqichlariga nilufar guli naqshi tushirilgan.Birinchi qavatagi keng zalning ong tomonidan oshxona va tushlik qiladigan xonaga olib chiqadigan yo'l,chap tarafida esa issiq xonaga o'xshatib qurilgan bog'ga olib chiquvchi eshik.Ikkinchi qavatda yotoqxona va shunga o'xshash zarur xonalar mavjud bolib,Renning xonasi uchinchi qavatda joylashgandi.Uchinchi qavat deyarli bosh.Renning xonasi va u uchun ajratilgan ijod xonasi bor xolos.
Ren yuklarini olib uchinchi qavatga sudray boshladi.Davian ham kelib uning yuklari yarmini olib tepaga chiqishdi.U eshikni ochib xonasiga qadam qo'yib xuddi avvalgi xonasini eslatuvchi narsalar bilan to'lganini ko'rdi.
Narsalarini birin ketinlik bilan joylab,xonaning burchak qismidagi oynali eshikka qaradi.Uni yoniga borib sekin ochdi. Eshik uyning balkoniga olib chiqardi.Undan bogni beamlol korish mumkin,Ren ham balkonga chiqib pastdagi gozallikdan bahra ola boshladi.Bog' o'simliklarnig manbai bo'lib xizmat qilardi.Uning ortasida o'tirish uchun kursilar va stol qoyilgan.Aynan hozir Davian osha yerda boshini yerga egib otirardi.Ren uni bu holatidan kulgisi kelib baqirdi.
U javob bermadi o'sha holatian qimirlab ham qo'ygani yo'q. Ren unga biroz sinchkovlik qarab turgach qo'liga qaradiyu shu zahoti past tomon yugurdi.Uning qo'lidagi oppoq ro'molcha qonga belanib turardi.
Ren otilib bog'ga kirib Davian tomon yugurdi.Darhol yoniga kelganida uni hushsizligini ko'rib battar jazavaga tusha boshladi.Qollari ko'karib,nafas olyaptimi yo'qmi bilish qiyin edi.
-Davi Davi ozinga kel.Nimalar bo'lyapti xudoyim dedi yig'lab nafas ololmaydigan darajada.
Bo'yniga qo'lini olib borib pulsini tekshirib,jim qotib qoldi.Nafas ola olmay qoldi.Uni yurak urushi to'xtagandi.
-Davian Davian bo'lishi mumkin emas.Hoy KO'ZLARIGNI OCH! deb baqirib yig'lay boshladi.

-Akaaaa....
U butun borligini hozirgi soniyalarda yoqotdi.Uning o'likdek sovub qolgan tanasiga qarab butun hayoti ko'z oldida jilvalandi.Akasi bilan har bir otkazgan oni,har bir laxzasi oqar daryo kabi o'tib ketdi.Uni akasidan boshqa hech kimi yo'q edi.Hozir esa uni ham yo'qotdi.
Uning yuzidan silab ko'z yoshlarini oʼsha yerga joyladi.
-Hali o'lmayman deganding hali ketmayman deganding.Shuning uchun ekanda,shuning uchun meni tashlab ketmoqchimiding yaramas ko'zingni nega yumib olding bo'laqol och.Meni Tashlab ketmaaa...

- Birinchi bob - tugadi

Muallif: Sirelle|Gathering all my feelings in one place~🦢

Oʻsha koʻzlar

2025-01-21T15:56:32.016Z

Sen bilan boʻlgan har bir narsa yoqimli. Hatto uni men haddan tashqari yomon koʻrsam ham . . .

- Oltinchi bob - Bazm.

Mashinaning toʻxtaganda chiqadigan gʻirchillagan ovoz eshitilgach, oynadan pastga qaragan Nero uning ichidan tushib kelayotgan ikki odamni koʻrib yuzi burishdi. Arkinning Renga qaratilgan nigohlari va qizning ham yigitnikiga hamohang tarzda yumshagan koʻrinishi ichiga gʻugʻula solib qoʻyilgandek loʻqqillay boshladi. Shuncha yillik doʻstini birov bilan bunday oʻzgacha qarashlarga ekani yaxshigina bezovta qilardi uni. Balki doʻsti balki..uning butun borligʻiga aylanib ulgurgan Ren, hech qachon unga bunday qaramagandek, uning munosabatlarni chegaradan oshishiga boʻlgan umidlari manashundan soʻng gʻoyib boʻlgandek edi.

U pardani yopib, devorga suyandi va koʻzlarini tepaga qaratib chuqur uh tortdi.

Ren ichkariga kirib, ustiga tashlangan yigitning kostyumini u bilan barobar kirgan Arkinga tutqazdi. Yigit qoʻliga olar olmas, tez qadamlari bilan oshxona tarafga ketayotgan qizga ogʻzi ochilib, qarab turdi. Birdaniga hayoliga kelib ketgan savollardan oʻzini oʻnglab, tomoq qirib oldi.
– Hoy, sendan soʻramoqchi bilganlarim bor edi, - dedi Arkin Renga murojaat qilib.
Qiz ortiga oʻgirilib, qoʻlida "ortimdan yur" degandek ishora qildi.
Qadamma-qadam ergashib, ikkinchi qavatga olib chiquvchi zinalardan birga chiqa boshlashdi.
– Agar sir boʻlmasa aytchi, tushlik qilgani borganimizda nimalarni yozib olayotganding, - dedi Arkin unga bir qadam tashlab yetib olib.
– Axir aytdimku, boradigan joyimiz eng mashhuri ekanini - dedi Ren havsalasiz ohangda. – Demak uning ustun va bizda yoʻq taraflarini yozib olishim kerakmi? Men anashularni yozib oldim.
Arkin qoshini koʻtarib bosh irgʻab qoʻydi.
– Bilaman, lekin men nimalarni yozib olganinga qiziqaman. Menga koʻrsatasanmi? - dedi Arkin boshqacha yumshoq ohangda.
Ren telefonini yoqib izlashga tushdi. Yozuvlarni yuklashga qoʻyib, kutdi va tayyor boʻlgach yigitga yuzlandi.
– Raqamingni ber - qiz telefonini unga tutdi. Ammo u jim.Arkinning tikilib turgan yuziga bir qoʻlini siltab qoʻydi va yana gapini takrorladi. – Raqamingni ber.
Yigit uning telefonini qoʻliga oldi va raqamini bir tekis tartibda yoza boshladi. Ishini tugatgach unga qaytardi.
Ren uni saqlab olib, yozuvlarning yuklangan holatini xabar shaklida Arkinga yubordi.
– Yozganlarimni senga yubordim. Bularni yaxshilab koʻrib chiq, balki shunday oʻzgarishlarni oʻzimiznikiga kiritarmiz. Agar qoʻshimcha takliflaring boʻlsa aytishing mumkin, - dedi Ren rasmiy soʻzlash uslubiga yopishib olib.

Arkin bosh qimirlatib qoʻygach yana ogʻiz juftlashga shaylandi.
– Menda boshqa ishing yoʻqdir. Ketyapman, - Shu tushlikdan soʻng, yoki yomgʻirdan keyin Arkinda oʻzgarish boʻlib qoldi. Jim unga tikilib qoladi va dovdirab anqayadi. Qiz uning doimgi oʻzgacha harakteriga oʻrgangani sabab bu holat unga yarashmayotganini his qildi. Qattiqlik sovuq va qoʻpol boʻlsa ham, qoʻlidan bir ish kelmaydigan ahmoqdek yurgandan koʻra yaxshi.
– Ha, men ham oshxonaga kirib yigitchaga qahva damlatmoqchiman, - dedi nihoyat tilga kirib.
Ikkisining ham yoʻli bir ekan, birgalikda keta boshlashdi.

• • •

2 haftadan soʻng.
Bayramga hozirlik koʻrayotgan mehmonxona xizmatchilari kechki soat 8 ga tayyor boʻlishi kerak boʻlgan bu tezlikda uyushtirilayotgan bazmni qanday taxt qilish boʻyicha aqllari shoshib qoldi. Yangi boshliqning tugʻilgan kuni hamda haqiqiy munosib vorisdek Kianlarning barcha mol mulkini qabul qilish kuni edi bugun. Bunday ahamiyatga ega kunni nega buncha tezlikda qilish kerak ekanligi haqida boshi qotib qolganlar anchagina.
Mehmonxonaning ichki dizayni oq va qaymoqrang aralashuvi natijasida yuzaga kelgan boʻlib, mehmonxona egasi vintaj uslubini yoqtirishi yaqqol bilinadi. Haddan tashqari keng zalda, xodimlar oq rang klassik uslubdagi formalari bilan bu yerni yanada yorqinlashtiradi.

Devorga yopishtirilgan oyna qarshisida turgan qiz yelkasidan arang tushib turadigan jingalak sochlarini ikki yonga yoyib oʻziga nazar tashlab qoʻydi. Uni har tarafdan kuzatayotgan Nero haqiqatdan ham bu oʻzi ekanligiga ishonqiramasdi.
– Bu rostdan ham men bilgan Renmi? - Neroning ovozi va yuzi hayratlanganidan gʻayrioddiy tarzda burishib gʻalati ifodani shakllantirgandi. Ren qorachiqlarini bir unga tashladiyu kinoyali jilmaydi.
– Boshqasi boʻlganda sen bunday turmasding, - Qizning zaxarhanda ovozi yangragach, Nero bu ekanligiga amin boʻlib chuqur uh tortdi. – Bu qadar hayratlanishga hojat yoʻq. Shunchaki bazmga tayyorgarlik koʻryapman xolos, - Neroning koʻzlari katta katta boʻlib ochilib ketdi. Uning gaplarini hazm qila olmay, koʻzlarini qisdi.
– Bu bazm kim uchun boʻlsa, sen ham u uchun tayyorgarlik koʻryapsan - dedi u hazil qilgan ohangda. Albatta, oqibatlarini oʻylamay gapirdi desak notoʻgʻri boʻlar. U biladi hozir ogʻzidan olov purkaydigan ajdarhoga duch kelishini.
Nero qoʻllarini bir-biriga birlashtirib, gʻolibona nigohda orqaga oʻgirilidi - yu juftakni rostlamoqchi boʻldi.
– Hoy sen! - Renning baqiriqli ovozidan Nero turgan joyida qotdi. – Sen nega ogʻzinga erk beryapsan-a! - Bu safar yigit unga qaradi. Qaradi-yu yonib ketayotgan qaqnus qushiga duch keldi.
" Tamom boʻldim " Nero hayolidan shu gaplarni oʻtkazishi bilan, boshi qizning qoʻllari orasiga qisildi.Ren unga boʻyi yetmagani sabab beligacha sindirgudek uni egib, sochidan qattiq torta ketdi.
– Hoy hoy boʻldi - Neroning boʻgʻiq ovozi eshitildi. Bu holat u uchun ham kulgili ham gʻalati holat edi. U qizlar tugul yigitlardan ham kaltak yeb yuradiganlardan emas. Ammo boshqa qizlardan 180° ga farq qiladigan doʻstiga kelganda hammasiga koʻnuvchan boʻlib qoladi.
– Yana bir marta shunday be'mani gaplarni gapirasanmi? - dedi Ren qoʻlini biroz boʻshatib, ammo uning sochidan qoʻyib yubormay.
Nero birdaniga qattiq ovozda kulib yubordi. Uning kulgusi baxtiyorlikni shunchalik yaxshi ifodalardiki, hatto Ren ham uni jinni boʻlib qoldi deb oʻyladi. Sekin qizning qoʻlidan chiqib kulaverganidan yosh chiqib ketgan koʻzlarini artib qoʻydi va nigohlarini ola qarash qilib turgan qizga olib oʻtdi.
Unga qaradi-yu kulgusi yana yangradi. Bu safar jilmayish bilan kifoyalanib, devorga suyanib oldi.
– Notoʻgʻri tushunma. Shunchaki seni yana avvalgi holatda anchadan beri koʻrmagandim, - Yigit hali hamon qarab turgan qizga nimadir kam boʻlgan deb oʻylab ikkala qoshini ham tepaga koʻtardi va orqaga endi rostdan oʻgirildi.Bir narsa yodiga tushgandek yuzini biroz qiyashytirib dedi:
– Aytgancha haligi gapim hazil edi. Bunchalik oʻzinga olma, - u yurib ketarkan yana kulib, tomoq qirib qoʻydi va u yerni tark etdi.

Xonada yolgʻiz qolgan qiz soatiga nazar tashlab qoʻydi. Allaqachon millar 18 tomon ketmoqda ammo hali ham yetarlicha mehmonxonaning restoranini tayyorlamaganidan tashvishlanayotgan qiz uh tortdi. Yana bir bor oynaga qarab qoʻyib, och moviy rangdagi koʻylagiga nazar tashladi. Koʻylakning yelkasi ochiq boʻlib bu qizga anchagina noqulaylik tugʻdirardi. Biroz pastdan boshlanib ketgan shaffof yengi uning nozik va oppoq qoʻllarini biroz boʻlsada oshkor qilardi. Koʻylakning etagi tizzasidan bir qarich pastgacha tushadi. Aslida, uzun tovonigacha tushadigan olsa ham boʻlardi ammo juda hashamatni xohlamasligi sabab buni qilishni maʼqul koʻrmadi.

Bir tekisda toʻgʻrilanib olgach, eshikdan yurib, sevimli boʻlishga ulgurgan restoraniga qadam qoʻydi. Hamma yugur-yugur bilan band boʻlib ketganidan hatto kim bu yerda bor-u kim yoʻqligini sezish qiyin kechmoqda.
Dovdirab u yoq-buyoqqa qarayotgan qiz koʻzlari bilan doʻstini izlay boshladi. Tez harakat bilan yugurib oʻtib ketayotgan xizmatkor uni turtib yuborishi natijasida,biroz ortga siljib ketdi. Yerga yiqilishini kutgandi ammo ortida turgan Arkin sabab unga tiralib, xavfdan holi boʻldi.
Choʻntagiga qoʻlini solib turgan yigit bir urinishda bazoʻr tiralib turgan qizni joyiga qaytardi. Uning yonidan oʻzining taxtasifat hissiyotsiz yuzi bilan oʻtib ketdi.
Ren uning ortidan yaxshigina qargʻab olib, naq ikki soat toʻgʻrilashga sarflagan kiyimining etaklarini bir siltab qoʻydi.
– Laʼnati oʻzini kim deb oʻylayapti. Hokimni oʻgʻliman deb kekkayishini - Ren pianinosining zal markaziga olib chiqilganini koʻrib hayron qoldi. Axir u bugun chekkaroqqa orkestr bilan kuy ijro etishi kerak emasmidi.
U alanglagunicha qoʻlining orasidan oʻtkazilgan qoʻllar sabab bir choʻchib tushdi. Yonidagi jilmayib turgan Neroni boshiga bir urib qoʻyib, shovqin boʻlganligi sababli qulogʻiga yaqin kelib gapirdi.
– Nero, nega pianino u yerda, - dedi u iloji boricha baland ovozda. Yigit ham uning harakatlarini takrorlab, qulogʻiga yaqin keldi.
– Arkinning aytishi boʻyicha, dadasi seni chalishingni eshitmoqchi ekan, - dedi u eshik tomon ishora qilib.
Ren eʼtiborini u tarafga qaratdi. Eshik yonida Arkin bilan gaplashib turgan uning qari versiyasi ajinlarni hisobga olmasa bir xil koʻrinadi. Sochlarining rangi qora ammo siyraklashib ketgan, qora uzun oq yoʻllar tushirilgan koʻrinishidan qimmatbaholigi bilinib turgan kostyumi va uning ustgi choʻntagidan chiqqan gʻayrioddiy soat, u ham oʻgʻlidan qolishmagan holda klassikaga mukkasidan ketganini koʻrsatadi.
Ren unga tikilib qolgani uchun Nero biroz maʼlumot bergisi keldi.
– Thomas Kian, - pichirladi Nero. – Kianlar sulolasining haqiqiy vakili deb atashadi. Bunga sabablar juda koʻp. Misol uchun u ota-bobolari singari hokimiyatga intiluvchan va qudratli, - Ren boshini qimirlatib qoʻydi va stollarni tekshirib chiqishni istab, sekin harakatlana boshladi.

• • •
Bazm allaqachon boshlanib restoranda kulgu va baxtiyorlik ovozlari bilan birgalikda pianinoning mayin tovushlari ham yangramoqda. Zal markazidan biroz narida oʻtirgan ikki Kian ham kuy ohangidan sehrlanib, undan koʻzini uzgani yoʻq. Muhit sokin emas ammo qandaydir odamga tinchlik bagʻishlayotgandek edi. Allaqachon bazmning asosiy qismi oʻtishlari kerakligi sabab oʻrnidan turgan Thomas Kian musiqani toʻxtatishiga imo qildi. Sekinlik bilan kuchayib ketgan notadan tushgan qiz ham eʼtiborini unga qaratdi.

Markazda Arkinning qari versiyasi soʻzga chiqib gapirarkan, hatto uning ovozlari ham u bilan bir xilda qatʼiy edi ammo samimiy va kulgu bilan birga aralash chiqadi. Arkinga esa bunday holat kamdan-kam uchraydi.
– Tugʻilgan kuning bilan oʻgʻlim. Mana 30 yoshga qadam qoʻyding shu bilan birga Kianlar sulolasining ogʻir yukini ham yelkanga olyapsan. Men ishonaman sen buni aniq uddalaysan, - Thomas unga qarab turgan oʻgʻliga jon kuydirgan boʻlib tabrikladi. Qoʻli bilan yoniga chorlab, oʻzi mehmonlar orasiga bir nazar tashladi. Arkin vazmin qadamlari bilan yurib kelar chogʻi, pianinoga qoʻlini suyab oʻtirgan qizga oʻtkir nigohlarini tutib oʻtib ketdi.
– Raxmat dadajon, albatta ishonchingizni oqlashga qoʻlimdan kelganicha harakat qilaman, - Arkin soʻzida toʻxtalish qildi. – Sizning gaplaringiz balki, butun avlodlarimizning ham pand nasihatlariga amal qilaman. Va shu oʻrinda kelgan barcha mehmonlarga raxmat aytaman, - u kulib nutqini yakunladi.
Thomas xursandlik va faxr tuygʻusini his qilib, mamnun jilmaydi. Endi uning koʻzlari pianinochini izlaydi.

va faxr tuygʻusini his qilib, mamnun jilmaydi. Endi uning koʻzlari pianinochini izlaydi.
– Xuramatli mehmonlarimiz, bizda pianinochimizdan ajoyib tuxfa bor. Diqqatingiz markazida, "Turk marshi" kuyi mujassam, - Thomas Renga boshla degandek imo qildi. Ammo kuy nomini eshitishi bilan qotib qolgan qiz nima qilarini bilmay qoldi.

Unga aslida boshqacha maʼlumot berishgandi, "Turk Marsh"iga emas, Shopinning "Bahor Valsi"ni ijro qilishini tayinlab aytishgandi. Ammo nega aynan bu kuy. Ustiga ustak bu eng qiyinlaridan bir boʻlsa...boshqasi boʻlganda ham eplasa boʻlardi.
Thomas bir qarab boshini qimirlatib qoʻygach, yanada sarosimaga tushib Arkinga qaradi. Uning yuzidan koʻrinib turibdiki, u ham bilmagan bunday boʻlishini. Narigi tarafda barmoqlarini qattiq siqib turgan Nero esa Rendan battar asabiylashib tishlarini jagʻiga qattiq bosib olgan. Endi qoʻlini koʻtarib vaziyatni oʻz qoʻliga olaman degan edi hamki, Arkinning ovozi uni bosib ketdi.
– Qarshi boʻlmasangiz men ham bu kuyni sinab koʻrmoqchiman, - dedi Arkin kutilmagan yangilik qilib. Dadasi yaxshi degandek bosh silkidi. Yigit Ren tomon yaqin kelib uzun pianino stoliga joylashdi. Yopib qoʻyilgan pianinoning ustini sekinlik bilan koʻtarish davomida pichirlab Renga gapirdi.
– Tugʻilgan kunimga hatto bitta tabrikni koʻp koʻrding. Manashu birga chalgan kuyimiz balki men uchun unitilmas sovgʻa boʻlib qolar, - Arkin baʼzida faqatgina Renga koʻrsatadigan tabassumini yuzida jilvalantirdi.

Yigit qoʻlida bir ishorasini qilishi bilan ikkisi ham oʻziga ajratilgan tomonlarda barmoqlarini raqsga tushgandek harakatlantira boshlashdi. Arkinning bunchalik mahorati borligini kutmagan Ren baʼzida unga qarab qoʻyib, tez chalinishi kerak boʻlgan joyida eʼtiborini klavishlarga qaratardi. Yigitning uzun va jozibali barmoqlariga chalgʻib qolishdan choʻchib iloji boricha u tarafga qarashni kamaytirdi.
Arkin biroz surilib, Ren qoldirib ketay degan notani bosib ketdi. U tugʻilgan kunidan juda ham mamnun. Mol-mulk unga oʻtganidan emas, manashunday kuyni bir stolda oʻtirib "u" bilan chalayotganidan...
– Hoy, ismingni maʼnosi nima? - hali tugatishmay turib, beʼmani savol bergan Arkinga oʻqrayib qaragan qiz oʻlim nigohlarini koʻzlariga koʻchirdi.
– Agar bitta xatolik ketadigan boʻlsa ham seni oʻzim oʻldiraman,ishonaver - Ren unga zaxarhanda kulgusini qilib oxirgi daqiqalarda kuyni yakunlashga shaylandi.
Naqd 4 daqiqa davom etgan musiqa sadosiga mahliyo boʻlgan odamlar, birgina uni emas birgalikda harakat qilib chalishgan pianinochilarni ham olqishlashdi.

- Oltinchi bob - tugadi.

•Sirelle|Gathering all my feelings in one place~🦢

THE GOVERNESS

2025-01-13T18:06:31.794Z

- Ikkinchi bob -

Jorj oʻzini katta odamdek tutib har qanday hissiyotlarini boladek koʻrsata olmasdi. Kulish,zavqlanish,yigʻlash unga begonadek. Faqatgina jaxlini kim ekanini koʻrsatib qoʻyish uchun ishga solardi. Balki u dadasiga koʻproq oʻxshashni istab shunday qilar. Oyisi Marianing oʻlimidan soʻng,u bilan qolgan yagona inson dadasi edi. 4 yoshli bola boʻlsada oʻsha damlarda ham oʻzini tuta olgan boladan yana nimani kutish mumkin?
Kichik tez qadamlari bilan Emilini ikkinchi qavatga olib chiquvchi oppoq zina tomon tortqiladi. Zinalardan koʻtarilib ikkinchi qavatning uzun va keng yoʻlakka chiqishdi. Yoʻlakning oʻrtasiga qizil gilam yozilgan, har 2 metrda yashil katta gullar tuvakka ekib qoʻyilgandi. Biroz yurmaslaridan oppoq taxtasifat ammo baquvvat eshikni yonida ikkisi ham toʻxtagach tillarang harflar bilan Jorjino deb yozilganini koʻrishdi. U eshikni bor gavdasi bilan surib ochib,ichkariga kirishdan avval qoʻlini ikki yonga yozib "koʻrib qoʻy" degandek maqtandi. Emili ichkariga kirib, huddi shaxzodalarnikidek bezalgan xonaga tushib qoldi. Xonaga kirgandan soʻng toʻgʻrida ulkan derazani yopib turuvchi oq harir pardalar ilingan, undan sal chaproqda dars qilish uchun stol va kitob javoni, oʻngda esa Jorjning shishib turgan krovati. U qadar hashamatli emas ammo shinamgina xonada Emini eʼtiborini tortgan narsa, xonaning toʻrisidagi devorga ilingan ulkan surat boʻldi.
Suratda goʻyo baxtli oilaning haqiqiy timsoli koʻrinardi. Edward keng gavdasi bilan koʻzlari huddi Jorjnikidek,sochlari sariq jingalak sochlarini yigʻib jilmayib oʻtirgan ayolni yelkasidan ushlab turardi. Ayolning qoʻynida esa mitti Jorjino ogʻzi qay darajada ochilsa shu darajada kulardi. Ularning hammasining yuzida tabassum, Edward ham Jorj ham hozirgidek sovuq gʻalati emas,balki iliqlik bor edi. Ularning bu shaxsiyatga kelib qolishiga manashu yoʻqotish sabab boʻlganmikan. Toʻgʻri,insonlar hech qachon sevgan insonlarini yotganlarida hazm qilishi oson boʻlmaydi. Emili rasmga uzoq tikilib, ayolning quchogʻidagi oʻsha baxtli bolaga achinish bilan qarab qoʻydi. Keyin jim qarab turgan Jorjga qarab jilmaydi. U ham oʻsha suratdan koʻzini uzmay qarab turardi. Biror nima bilan chalgʻitishga harakat qilib,yotoq ustida turgan gʻoz shaklidagi yumshoq oʻyinchoqni koʻrdi. Bilintirmay siljib uni qoʻliga oldi va Jorjning yuziga yaqin keltirdi.
– Bossning gʻozchasi bor ekanmi? - Jorj oʻqrayib qarab,yuzi yonida turgan oʻyincjoqni tezlik tortib oldi va quchoqlab oldi.
– Boss? Faqat men dadamni boss deb chaqiraman! - Jorj norozi ohangda yuzi tengi oʻtirgan enagasiga baqirdi.
– Endi men seni shunday chaqiraman - dedi Emili hotirjam ohangda. Bilardi..bu bola bilan oddiy munosabat oʻrnatishgacha ancha sabr va matonat kerak boʻladi. U oʻrnidan turib, xonani eshigi tomon yaqinlashganda Jorjning yana norozi ohangi yangradi.
– Bu koʻchirmachilik! - Emili hech narsani eshitmagandek jilmayib xonadan chiqib ketdi.
Biroz oʻsha yoʻlakda aylanib yurib xonasi Jorjnikiga yaqinligi haqida taxmin qildi va uning xonasidan sal naridagi xonaga taqillatishsiz kirdi. Katta xona..butun uydan farq qilib, bu yer mutlaqo qop qora rangdan edi. Xonaning yorugʻligi bor,ammo mebelidan tortib pardasigacha qora boʻlgani sabab bori ham yoʻqdek koʻrinadi. Bu uning xonasi ekaniga shubxa bilan qarab oʻsha xonada ham huddi Jorjning xonasida koʻrgan suratni ikki kishilik varianti turganini bildi. Taxminicha,bu ularning oʻgʻli ikkisi alohida tushgan surati. Har xolda ikkisi ham kimgadir chiroyli tabassum bilan qarab turibdi. Tezda bu xonadan surib qolish uchun chiqib ketayotgan payti erkak kishining qattiq tomoq qirishi eshitildi. Emili toʻxtab ortiga oʻgirilgandi hamki sochlaridan chakillab suv tomib,dush halatida turgan yigitga duch keldi va rangi maxluq koʻrgandek oqarib ketdi. Edward unga oʻtkir kesuvchi nigohlarida tikilib turganidan darhol koʻzini pastga qaratdi. U birinchi kundanoq xato qildi. Endi u shubxaga borib qolmaydimi? Shubxalanmagan taqdirda ham bu odobsizlik edi.
– Nima qilyapsan bu yerda? - dedi Edward oʻzining qoʻrqituvchi ovozida.

Goʻyo ayb ish qilib qoʼygandek pastga qarab javob kutishni boshlagan qiz,stulning gʼichirlagan tovushini eshitdi.Soniyalar oʼtmay yelkasiga teggan qoʼldan bir choʼchib tushib,orqasidagi qoʼlni tezlik bilan qattiq qisdi va tezlikda yuqoriga koʼtarib qayirmoqchi boʼlganda qarshisida turgan Edwardning yuzidan rangi boʼzarib ketdi.Bugunning oʼzida ikkinchi notoʼgʼri harakati boladi bu.
Unga har qanday begona qoʼl teginishi bilan boradigan ishlarda u doim shunday,tezlik bilan ozining xavfsizlik yuzasidan oʼrgatilgan kurashish salohiyatini ishga soladi.
Qoʼlini sekinlik bilan qoʼyib yuborib,jim qotib qolgan Edwardni yuzini yoniga qoʼlini olib kelib silkidi.Darhol koʼzini ochib yumib,nihohini qizdan uzoq burchaklarga olib qochdi.
— Jorjning kelajagi uchun qaygurish meni zimmamda.Shunday ekan qanday jazo qollashim, qanday usulda uni kiyintirishim, umuman olganda men Jorjga qiladigan ishlarga aralashma.Shunchaki oʼz ishingni qil, - Edward aslida qilmoqchi boʼlgan ishidan toʼxtatoilganiga biroz garangsib qolgandek koʼzlarini bir burchakka qarab gapirdi.
Emili tezda unga qarshi javob berish uchun ogiz juftladi. — Lekin bu qilayotgan ishlaringiz uning psixologiyasiga yomon tasir qiladi.Axir u shundoq ham...
— Nima shundoq ham? - gaplarini oxiriga yetkazmay toxtatgan qizga tezlikda savol berdi. U javobni biladi ammo biroz bosim ostiga olish hech qachon ziyon qilmaydi. Indamay turgan qizga qarab gapini ozi yakunlashga qaror qildi. — Onasiz demoqchimisan? Uning onasi boʼlmasa ham hech kimdan kam bolgani yoq.Kerak bolsa ortiq taraflari kop.
Shuncha paytdan beri tishini tishiga qo`yib kelayotgan Emili dast oʻrnidan turib,uning koʻzlariga tik qaradi.
– Bolangiz bilan ishlashni qiyinlashtiryapsiz. Unga shunday jazo,gʻalati ishlar qilsangiz menga qiyin boʻladi! - Qiz tez harakat bilan Edwardning yonidan zardali qadam bosib oʻtib ketdi.

Ikkinchi bob tugadi.

•Sirelle|Gathering all my feelings in one place~🦢

THE GOVERNESS

2025-01-06T20:55:42.082Z

- Birinchi bob -

Fransiya - Parij.

Osmonni chulgʻab olgan qora bulut,hademay yomgʻir yogʻishini koʻrsatardi. Qattiq chaqmoq ayrim paytlarda oʻzining qoʻrqinchli ovozi bilan tahdid qilgancha yashinlarini hadeb osmonda sochardi. Mitti yomgʻir tomchilari tushishni boshlagan on, har bir inson soyabonini axtarib qoldi. Biroz tezlashgan koʻyi davom etayotgan yomgʻir bugun toʻxtamasligini bildirgancha qarsillatib chaqmoq chalishini osmonga buyurardi goʻyo.

Qop qora mashinaning ulkan bino yoniga kelib toʻxtashi bilan tushgan erkak,qarshisidagi binoga nazar tashladi.
"Service de Gouvernantes Grace" - Binoning zarxal harflar bilan yozilgan nomi bu enagalar topish uchun qulay joy ekanini bildiradi.
Eshik yonida biroz turib qatʼiyat va sovuqlik ufurib turgan nigohlarini ichkariga toʻgʻriladi. Eshikning astalik bilan ochilishidan keyingina u yerga qadam bosib,koʻzlari bilan oʻziga kerakli boʻlgan insonni izladi.
– Janob Jeon - egniga och shaftolirang kofta va yubka kiyib olgan,sal qariroq ayol unga vazminlik bilan yurib kelishi davomida,erkakning qattiq nigohlari bilan tutashdi. Darxol qilgan xatosini sezib toʻgʻrilashga kirishdi. – Kechirasiz.. Janob Angelot xush kelibsiz.
Angelot deb atalgan bu odam yuzida mamnuniyat ufurib,ayolning keyingi berishi mumkin boʻlgan takliflarini kutdi.
– Bu yerga oʻtiring. - Ayol yumshoq va vazmin ohangda uni yaqinroqdan joylashgan stolga oʻtirishni taklif qildi va erkak ham taklif qilingan joyga oʻrnashdi.
– Rasmiyatchilikka hojat yoʻq menimcha Grace xonim.
Grace miyigʻida jilmayib,boshini yaxshi degandek silkib qoʻydi.
– Hoʻsh Jung.. - Ayol biroz toʻxtab gapini toʻgʻriladi. – Edward,bu safar ham enaga uchunmi yoki meni koʻrish uchun keldingmi?
– Har doimgidek enaga uchun. Men sizga telefonda aytgan tafsilotlariga mos tushadigan qiz topilar ekanmi jamiyatingizda - U bir qoshini tepaga koʻtarib,kresloga suyandi.
– Sen juda qaysar boʻlganing kabi oʻgʻling ham shunday. Men undayini topguncha,oqarmagan sochim qolmadi. - dadi Grace norozi ohangda
– Oʻzi sochlaringiz oqku - Jungkook qarib qolgan ayolni ustidan kulgan boʻlib jilmaydi. Unga parvo qilishni istamay qattiq xoʻrsingan Grace, biroz narida yurgan xizmatchini chaqirdi va uni chaqir deb kirgazib yubordi.
– Men tanlagan bu safargi enaga, nihoyatda mukammal. Shaxsan oʻzimnimg qoʻlimda tarbiyalangan.
– Mukammal boʻlmaganlari nima ahvolga tushganini yaxshi bilasiz - Edward gaplariga urgʻu berib Gracening gezarib ketgan yuziga duch keldi. Oraga kelgan tarang vaziyatni qizning past ovozda tomoq qirishi buzdi. Edward nigohini bir tekis ustiga huddi Gracenikidek och shaftolirang kofta yubka kiyib olgan qizga qaratdi. Biroz qisilgan koʻzlari va nozik yuz tuzilishi koreyslarnikidek edi. Beligacha uzun boʻlib tushgan sochlari bir tekisda yigʻilgan peshonasining yoniga esa biroz kokil tushirilgandi. Edward shu onda Gracening jamiyati qanchalik tartibli ekaniga yana bir bor guvoh boʻldi. Va qizning qovoqlari biroz shishib mayin qizarish hosil qilgan yuzining yoqimli ekanini his qildi.
– Edward tanish bu Emili Fleur sen aytgandek koreys tilini mukammal biladi. Edward uning ismini eshitgach koreysligi haqidagi taxminlarni chippakka chiqib uni yana bir bor sinchiklab tekshirdi.
– Salom Emili - Edwardning qattiq ovozi koreys tilida yangradi. Albatta u qizni imtihon qilib koʻrmoqchi.
– Salom Janob Angelot - dedi qiz bir tekis jasurlik bilan javob berib.
– Men haqimda va oʻgʻlim haqida allaqachon bilgandirsan. Sen hamma shartlarga rozimisan? - Edward u bilan suxbatni koreys tilida davom ettirdi.
– Albatta. Men allaqachon shartlar va muxim detallar bilan tanishib chiqdim. Va yagona qolgan ish sizning shartnomaga qoʻl qoʻyishingiz. - Edward qizning haqiqiy koreyslardek gapirishiga hayratlanib,Gracega qaradi.Qoʻlini uzatib undan shartnomani soʻradi. Ayol kulib,stolning narigi burchagida turgan katta faylni u tomon surib qoʻydi. Edward shartnomani oʻqimasdan ham qoʻl qoʻyib oʻrnidan turdi.
– Demak Emili Fleur,bugundan eʼtiboran uyimda yashaysan va farzandimga asosiy masʼul shaxs sensan - Emili bosh qimirlatib qoʻydi. Ichida biroz qoʻrquv bor,uning ilk ishi bunday xavfli inson bilan boʻlishi uni ancha bezovta qiladi

U Gracening ishorasi bilan,yuklarini olish uchun tepaga koʻtarilib ketdi.
– U sizning kimingiz boʻladi Grace xonim - Edwardning sovuq nigohi unga qaratildi. Nimadirdan shubxa qilayotgandek koʻzlarini qisib,javob ber degandek bir qoshini koʻtardi.
– Umuman olganda hech kim. Lekin kichikligidan oʻzimni qoʻlimda katta boʻlgan - dedi Grace eski xotiralarini eslaagancha.
– Xonim menga enaga boʻlganingizni unutmadingizmi? Bizni uyda yashar edingiz qanday qilib unga qaraysiz - dedi Edward turgan joyidan sal yaqinroq kelib.
– Toʻgʻri.Fransiyaga koʻchganimizdan keyin sizlar bilan yashamay qoʻydim. Unda sen ham ancha uylgʻayganding.- Edward uning gaplaridan xulosa qilib, Emilining yoshi ancha kichik ekanini bilib oldi. Xujjatga eʼtiborini qaratib,u haqidagi maʼlumotni ochdi va yoshiga nazar tashladi. "Yoshi - 21 " jumlasini oʻqib,u undan 12 yoshga katta ekanidan biroz hayratlandi.
Chamadonini sudrab chiqayotgan qizga ikkisi ham qaradi. Hattoki chamadoni ham och shaftolirangda,bu ularning ramziy rangimi?
Emili Gracening yoniga kelib hayrlashish uchun qoʻl choʻzdi. Ayol uni bagʻriga tortib olganidan ikkisi ham ajablanib qoldi. Toʻgʻrida,Grace hech qachon hech qaysi enagasi bilan shunday xayrlashmagandi.
– Bir yilga ketasan-u qoʻl berib xayrlashamizmi? - Grace uning sochidan silab,biroz oʻzini nari oldi – Omad Emili Fleur!

Binodan chiqib,unga bir qarab qoʻygan qiz kechagi Grace bilan boʻlgan suxbatni esladi. Yurish davomida Gracening qanchalik Angelotlarga enaga boʻlish foyda keltirishi haqida bir soatdan ortiq nutqini eshitishga majbur boʻlgandi. Ular xavfli butun Parijda "Angelot - Farishta" nomi ostiga berkingan bu odamlarning chirkin tarixi bor deyishadi. Shunga qaramay,qanday qilib bularning hammasiga rozilik bildirganiga oʻzi ham hayron. Balki bu oʻz xohishlari emas taqdirning unga koʻrsatgan yoʻlidir.
Egasidek sovuq qora rangga burkangan mashinaga oʻtirmasdan avval uning raqamiga koʻzi tushdi."Ange0424" raqami koʻz oldida butun umrga muxirlandi. Mashinaga sekin chiqishi bilan ichkaridagi haydovchi mashina oynasini u tomonga qaratib tirjayib salomlashdi. Yoshi Edwardniki bilan teng boʻlishi mumkin boʻlgan bu insonning koʻrinishi ularnikidan farq qilib haqiqiy Fransuzlardek yuz tuzilishiga ega edi. Jingalak sochlari va biroz qoʻyilgan soqoli mavjud,kulganida esa oʻziga yarashib turuvchi kulgichlari paydo boʻladi. Bir qarashda samimiy va optimist odamligini bilib olish mumkin.
Emili ham u bilan salomlashib mashinaning bir burchagida oynaga boshini qoʻyib keta boshladi. Ertalab kallayi saxarlab turib olgani uchun koʻzini uyqu bosa boshladi.
– Nega uyimda ishlashga rozilik bildirding? Odatda buni hech kim xohlamaydi - Erkakning qattiq ovozi endigina koʻzi ilinay degan Emilini hushyor qildi.
– Bu mening birinchi ishim. Uddalay olsam ancha oʻsish boʻladi menda - Emilining ovozi hech qachon hissiyotga berilib ketmaydigan bir tekis va sovuq. Edwardnikichalik emas,lekin unda oʻzgarmas ovoz bor.
– Boshqa takliflar ham talaygina boʻlgandir. Ulardan ham huddi shu foydani olsa boʻlardi - uning hadeb bir savolni turli yoʻllar bilan soʻrashi qizni biroz asablarini qoʻzgʻatdi ammo shunda ham sokinlik bilan javob berishga harakat qildi.
– Yoʻq janob adashasiz. Oʻzingiz bilganingizdek sizga xizmat qilish oson emas va men buni eplay olgan birinchisi boʻlsam qanchalik foyda kelishini tasavvur qilolmaysiz - Emili yetarlicha javob berdim deb oʻylab yana jim keta boshladi.
– – –

Mashinaning toʻxtashidan,sekinlik bilan yerga qadamlarini qoʻygan qiz,birinchi navbatda uyga qaradi. Kiraverish qismi panjaralar bilan oʻralib har 5 metrda qoʻriqchilarning saf tortishi, har qanday eʼtiborsiz insonni ham bir daqiqaga qolmay jalb qila olardi. Ichkariga kiraverishda yashil maydon va taxminan 10 metrdan keyin asosiy uy binosiga kirish mumkin. Oq marmardan ishlangan ustunlar eshik oldida qad rostlagan. Uy koʻrinishidan 5 qavatga oʻxshab koʻrinsada aslida bor yoʻgʻi 3 qavatdan iborat edi.
Edward nigohini qizga tashladi uyni koʻzlari bilan aylanib chiqayotgan qizdan hayratini kutib turdi ammo oʻsha bir xildagi oʻzgarmas yuzga duch keldi.

Ichkari ham tashqi koʻrinishi kabi mukammal tuzilishga ega boʻlib,har bir narsa oʻz oʻrnida joylashgandi. Emili uydan koʻngli toʻlib,chuqur nafas olib qoʻydi. Uyni ichini ham koʻzlari bilan aylanib chiqish chogʻida,xoʻmrayib turgan mitti bolakay bilan toʻqnashdi. Bola taxminan 5 yoshlar atrofida boʻlib, Edwardning kichik nusxasiligidan ular ota-oʻgʻil ekanini ayta olish mumkin. Emilini hayratda qoldirgan narsa bolaning kostyum shimda turishi va qilt etmagan galstugi edi.Uning koʻzlari otasidan farqli ravishda moviy rangda ekanligidan qiz bu koʻzlar onasidan oʻtganligi haqida taxmin qildi.
U tez qadamlar bilan qizning yonidan burnini jiyirib oʻtib ketib, dadasining oyoqlariga yopishdi. Emili bolakay bilan chiqishib keta olish qiyinligi haqida oʻylab,unga achchiq tabassum qilib qoʻydi.
– Bu sening yangi enagang. Umid qilamanki bu safar eski hunarlarini qilmaysan - Edwardning biroz qoʻpol ovozi bor ammo oʻgʻliga qaratilgan nigohlaridan mehrga joʻshib turganini sezish qiyin emas.
Emili unga yaqin keldi. Boʻyi tengi oʻtirib yuzini burib olgan tarafdan oʻziga qaratdi.
– Salom kichik Angelot. Mening ismim Emili - U qizning qoʻlini mitti qoʻlchalari bilan qattiq qisib yuzidan pastga tushirdi. U ham xuddi otasi kabi qoʻpol...
– Qoʻlingizni yuzimga olib kelmang. Zarar koʻradi. - Emili uning bolalarga xos shirin ovozini eshitib yuziga keng tabassumini oldi.
– Yaxshi,kichik Angelot. Ismlarini bilsam boʻladimi? - Qoʻlini koʻksiga bogʻlab turib olgan bola,eʼtiborini unga qaratdi. Koʻzlaridan bilish mumkin boʻlgan narsa faqat norozigarchilik va nafrat. Ancha injiq va erka ekanligi koʻrinib turgani uchun Emili yaxshi muomala qilishga urindi.
– Jorjino..Jorjino Angelot - biroz vaqt oʻtgandan soʻng uning ovozi istamaygina chiqdi. Ammo ancha dadil va magʻrurona yangraydi uning ovozi.
– Hoʻsh unda men seni Jorj deb chaqiraman boʻladimi? - Emili uning bir biriga bogʻliq turgan qoʻllaridan ushlab unga kulib qaradi.
– Agar meni shunday chaqirsangiz men ham sizni Emi deb chaqiraman - Jorjning talabchan ohangi yangradi. Emili shunchaki bosh irgʻab qoʻydi. Oʻrnidan turish davomida uning yodiga tushgan xotiralardan eti jimirlab ketdi.
Emi - otasi uni Emi deb chaqirardi. Va otasidan eshitgan soʻngi soʻzi ham shu boʻlgan. Oʻsha damlar koʻz oldidan daxshatli kino kasetsidek 13 yildan beri aylanadi. Bu uni bezovta qila oladigan yagona hodisa edi.
Hushini oʻziga keltirgan qiz,boyagi haydovchini yengil kulgu bilan uning chamadonini olib kelayotganini koʻrdi va uni olish uchun biroz oldinga surildi. Qoʻliga narsalarini olgach halitdan beri uni kuzatib turgan oʻtkir nigohli ota va ogʻilga murojaat qilish uchun ularga qaradi.
– Mening xonam qayerdaligini bilsam boʻladimi?
– Yuklaringni xizmatchilar oladi. Senga ham koʻrsatib qoʻyishadi - Edward Seranna ismli qizni baland ovozda chaqirib Emilining qoʻlida turgan chamadonini olishga undadi. Biroz jingalak sochlari, yuzining tabiiy qizarib turishi va uning ustidagi mayda sepkillar uni jozibali koʻrsatardi. Koʻrinishidan yoshi 18 lar atrofida boʻlgan Seranna undan yuklarni olib ortimdan yuring degancha ikkinchi qavatga boshladi. Ammo nimadir esidan chiqqandek toʻxtab qolgan qiz,ortga oʻgirildi.
– Jorj menga xonangni koʻrsatmaysanmi? - Emili biroz gapidan toʻxtalib Serannaga ketishi mumkinligi haqida xabar berdi.
– Hali xonamni koʻrsatishchalik yaqin emasmiz - dedi Jorj oʻqrayib qarab. Emili gaplariga biroz qitmirlik va hazil qoʻshib uni rozi qilishga undamoqchi boʻldi.
– Shoshmachi...balki sen xonangni qizlarni oʻyinchoqlari bilan toʻldirganingni koʻrsatging kelmayotgandir - dedi Emili ovozini mugʻombirlik bilan oʻzgartirib. Koʻzini qisib shubxalanayotgandek koʻrinishga oʻtib oldi. Jorj ham juda gʻururli emasmi, uning gaplaridan darxol jaxli chiqdi. Emilining hayolida esa uning mitti ajdarxodan olov purkayotgan koʻrinishi gavdalandi.
– Umuman unday emas! - U Emilining oyogʻi tagiga zarb bilan qadam qoʻydi. Kichkina qoʻllari bilan uning qoʻlini ushlab,xonasini koʻrsatish uchun keta boshladi. Ularni ortidan kuzatib turgan Edward esa miyigʻida kulib qoʻydi.

- Birinchi bob - tugadi.

•Sirelle|Gathering all my feelings in one place~🦢

Oʻsha koʻzlar

2024-12-23T15:12:08.588Z

Meni yomgʻirdan ham koʻra koʻproq seva olasanmi...

- Beshinchi bob - Pluviofil

Koʻzini hali u yoqqa hali bu yoqqa borib kelayotgan qizdan uzmay oʻtirgan yigit,yarim soatdan beri u bilan gaplashishga harakat qilyapti.
– Ren dedi u yana ismini chaqirib.
Qiz bir nazar tashlab ha degandek boshini qimirlatdi.
– Nima deb oʻylaysan bu yer ishga tushgach mehmonlarning qay darajada eʼtiboriga tusha olasan?
Ren biroz oʻylanib turgach,bu mavzu aynan u javob berishi uchunligini his qilgan holda javob bera boshladi.
– Menimcha bu yerda sokin muhit hukm suradi va ortiqcha shovqinli musiqalarni yangrashini xohlamayman. Balki koʻpchilikni koʻnglini ola olmasman dedi u hoʻrsinib keng stolga orqa tarafi bilan suyanib.
Uni haqaiatdan oʻylantira olgan savol berganidan hursand holda Arkin jilmaydi. U nafaqat bu savol uchun balki endi u bilan davomli gaplashish imkoniyati boʻlganidan xursand edi.
– Bu yerda barcha mehmonlar dam olish uchun kelishadi menimcha koʻpchiligi shovqinni xohlamaydi. - Arkin oʻzicha dalda bergandek boʻldi.
Ren bilmayman degandek lablarini burib qoʻydi. Endi u koʻzini bir nuqtadan uzmasdi.
Arkin oʻrnidan turib, uni yoniga bordi va barmoqlarini shaqillatib uni oʻziga keltirdi.
– Nimani buncha koʻp oʻylab qolding ?
– Hech narsa - Ren harakatga kelib hozirgina keltirilgan pianinosini ustini tozalashga kirishdi.
Asosiy eshik ochilib Nero yuzi koʻrinmas darajada boʻlib, yuklar bilan kirib keldi. Arkin yordam uchun borib birin ketin qutilarni olib pastga joyladi.
– Reni hammasini olib keldim hech narsa qolmadi.
Ren javoban boshini silkib qoʻydi.
– Bularni joylashtir,keyin bu yerni tozalashga qarashib yubor - Uning ovozi bir tekis va sokin chiqdi.

ylashga qarashib yubor - Uning ovozi bir tekis va sokin chiqdi.
Nero burchakda ularni kuzatib turgan Arkinga ola qarash qilib oʻtib ketdi. Narsalarni birma-bir omborga tashiy boshladi.

Ren ancha muddat bir xonani ichida qolganiga koʻngli aynib boshi ogʻriy boshladi. Balki bu qorni ochganidandir ham lekin koʻproq miyyasiga havo yetib bormayotganini oʻyladi.
Devorga tiralgan narvonga chiqib, teparoqda joylashgan oynani ochdi va toʻyib-toʻyib nafas oldi. Tush payti boʻlib qolgani uchun quyosh oʻz nurlarini aniq sochib,uning yuziga tushiryapti. Ren tabiatning ajoyibotlarga toʻlaligini doim oʻz-oʻziga takidlab,koʻzlarini yumib mayin ob-havodan bahra oldi.
– Ren tushlik qildingmi?
U eʼtiborini ovoz kelgan tarafga qaratmoqchi boʻlib ortga oʻgirildi.
– Yoʻq senchi Nero - Ren hali unga qaramasdan turib gapirdi.
Neroning oʻrnidagi Arkinni koʻrib adashganidan koʻzlari katta katta boʻlib ketdi. Ularning ovozi juda oʻxshash eshitiladi..
– Ehtiyot boʻl! - Arkin oyogʻi tolib ketayotgan qizga qarab baqirdi.
Ren muvozanatni ushlay olmay,sirgʻalib ketdi. Endigina yerga tushib ketdim deb koʻzlarini yumib olganda Arkinning quchogʻida ekanini payqadi.
Qoʻllari kiyimining yoqasini mahkam qisib olgan,ogʻriqni his qilmaslik uchun lablarini qimtib olgandi u. Ikkisi ham jim boʻlib qoldi.Renning miyyasi shok holatdan shunday boʻlsa Arkinning sukuti u naqadar goʻzal va yoqimli ekanidan edi. Yaqqol sezilib turgan,begona hislarni olib keluvchi uning oq magnoliya gulini eslatuvchi yoqimli ifori Arkinni sarmast qilishga ulgurdi. Yodida..bu iforga birinchi marta duch kelganda qay darajada aqldan ozgani.
Arkin uni pastga qoʻyishni istamaygina tushurayotganda yoqasini qattiqroq qisilishi sabab toʻxtadi.Nihohlarini begunoh qoʻrquv aralash koʻzlarga tikdi haa u hali ham yiqilishi xavfidan chiqmagan.
– Nima demoqchi boʻlayotganding?- dedi u bir qoʻlida turgan bilagini qisib qoʻyib.
– H..haligi - Ren uning bagʻrida ekanidan yuragi lovullab yonib,titrashni boshladi.
– Hoʻsh - U gap topolmagani sayin paysalga solayotganidan mamnun jilmayib qoshini koʻtardi.
– Boshqa bir restoranda yoki qahvaxonada tushlikka nima deysan - Ren aytgan gaplarini miyyasida tahlil qilib xato aytib qoʻyganini payqadi.
– Baxona topa olmadingmi? - Uning ovoz past va shivirlash ohangida chiqdi shuning uchun Ren buni eshitmadi.
– Nima?
Arkin uni sekinlik bilan yerga qoʻydi ammo oʻsha ifor qurshovida chiqqani uchun biroz gʻalati boʻldi.
U qizdan qayerga borishni soʻaraganida telefonini tita boshladi.

Koʻzlari yorishib qoʻli bilan Arkinni yoniga kelishiga imo qildi. Telefonidagi restoranlar roʻyxatidan kerakligini bosib saytga kirdi va u bilan bir nechta rasmlarni boʻlishdi.
– Manashu yer odamlar tomonidan eng koʻp yoqtirilgani ekan. - Ren uning nafasini shundoqqina boʻynida his qilib biroz boshini yon tomonga egdi. Arkin qoshini chimirib hali ham bu restoranda nima maxsuslik bor ekanini kuzatish bilan band.
– Yaxshi - dedi qisqagina qilib.

• • •

Uncha katta boʻlmagan ammo ajoyib bezatilgan restoran oldida kelib toʻxtagan mashinadan tushgan yigit va qiz obdon uning tashqi koʻrinishini tekshirishdi. Endigina ichkariga kirish uchun harakatlanayotgan yigitni Renning ovozi toʻxtatdi.
– Seni bu yerda hamma taniydi shundaymi? - Unga yongan koʻzlari bilan qarab yaqinlashdi. – Bu yerga kelishdan asl maqsadimiz qanday qilib ular odamlarni jalb qilayotganini bilish shunday ekan seni tanib qolmasalar yaxshi ish boʻlardi.
– Yoʻq..meni uncha koʻpchilik tanimaydi faqat dadamni yuzini eslay oladilar - dedi u boshini Ren turgan tarafga qaratib.
Ichkariga ohista qadamlar bilan kirib borish bilan birga koʻzlarini har yeriga sinchiklab tekshirib chiqishardi. Qizning burniga yoqimli ifor urilib mayin skripka tovushi eshitilishida u bu muhitga singib kirishni boshladi. Qaynoqlik bilan ham sovuqlik bilan ham qoplanmagan bu joy faqat iliqlikni oʻz ichiga olgandi.
Ren Arkinga yaqinroq kelib uni qoʻli bilan sekin turtib qoʻyib,skripka kuyi eshitilayotgan tomonga imo qildi. Mahorat bilan chalinayotgan kuy silliq ravishda har qanday odamni tinchlantirishga qodir va kuy ijrochisi ham noodatiy sokinlik aurasi va yumshoq yuzga ega edi. U tik turgan holatda faqatgina qoʻllarini ishga solib tovushni muvozanatlash bilan ovora edi.
Arkin yuzasi nim jigarrang boʻlgan stollardan biriga joylashib telefoniga nimadirlarni yozayotgan qizni yengidan tortib stulga oʻtirishga imo qildi. Ren hamon koʻzini telefonidan uzmay,stulga joylashdi.
– Nima qilyapsan? - dedi Arkin sal u tomon yaqinroq surilib. Telefon klaviaturasi bosilgani sayin shiqirlagan ovoz chiqarardi.
Qiz qoʻli bilan jim ishorasini qilib yana oʻz ishiga kirishdi. Bir daqiqa oʻtar oʻtmay telefoni joyiga qoʻyib,yana har bir detalni koʻzdan qochirmay kuzata boshladi.
Arkin uning bu harakatlaridan norozi boʻlib qoʻlini yuziga tirab olib zerikkan ifodada bir qoʻlini koʻtargan koʻyi ofitsantni chaqirdi. Uning kelayotganini ikkisi ham atrofida kamida 5 ta ofitsant taomlarni tortish mahoratini namoyon qilib yuzidagi mehr va eʼtibordan joʻsh urayotgan tabassumini qoʻymasdan hizmat qilayotganlarini koʻrdi. Ren Arkinni yana turtib ofitsant kelganiga ishora qildi. Oʻzi esa yana telefoniga yozishga kirishdi.
– Xush kelibsiz. Nima buyurasiz? - dedi ofitsant yuzidagi yorqin tabassumini qoʻymay.
– Sen nima istaysan? - Arkin sherigiga ishora qilib jim qoldi.
– Oʻzing nima istasang buyuraver - dedi Ren qilayotgan ishidan qoʻymay.
– Kechirasiz, janob xonimingiz biror narsa ustida tanlov qila olmas ekan men sizlarga bir nechta variantlar keltirib oʻta olaman. Foie Gras - ushbu taom restoranimizning mashhur taomlaridan biri shuningdek bu sizlarning romantik muhitingizga yanada joʻshqinlik kiritadi.
Ren yozishdan biroz toʻxtadi. – Biz juftliklar emasmiz - u yana yozgan koʻyi javob berdi.
– Oh shundaymi? Kechirasiz unda men sizlarga doʻstlar davrasida yeyiladigan taomni taklif qilaman - dedi u shoshib qolib.
– Biz doʻstlar ham emasmiz - Ren yana eʼtiroz ohangida soʻz qotdi.
Ofitsant bir nima deyishga oʻylanib ularni maroq bilan tomosha qilayotgan Arkinga yuzlandi.
– Balki sizning oʻz taʼmingiz bilan buyurtma berishga urunib koʻrarsiz - yigit yana jilmaydi. Arkin oʻylab oʻtirmay buyurtma berishga shoshildi.
– Pekin oʻrdagi va Merlot - ofitsant uning ogʻzidan chiqqan har bir soʻzni tez yozib olib,bosh irgʻadi.
– Buyurtmangiz tez orada tayyor boʻladi.
U ketgach Ren ham telefonini qoʻyib yana kuzatishni boshladi. Arkin Renning ovqatlanish taklifi ostidagi asl maqsadini tushunib unga qarab qoʻydi.
– Biz hecham tushlik qilish uchun kelmaganga oʻxshaymiz.

Ren soniyalar oʻtmay unga nigohlarini koʻtardi.
– Umuman olganda bu yerni tekshirish uchun keldik. Aslida Nero bilan kelmoqchi boʻlgandim lekin oʻzing oyogʻim ostidan chiqib kelding.
– Shunday de. Ofitsant yoqmagan koʻrinadi dedi u hotirjam stulga suyanib.
– Yoʻq aksincha u juda yaxshi hizmat qiladi.
Arkin uning sal avval ofitsantga qilgan muomilasi oldida hozirgi gaplarini solishtirib boʻlmasligini bilib,yana bir bor uning gʻalati harakteri guvohi boʻldi.
Yigirma daqiqa oʻtgandan soʻng oʻsha ofitsant kelib taomlarni ikkinchi qoʻlidan birinchi qoʻliga oʻtkazgan holda sirgʻaltirib stolga torta boshladi. Ikkisining koʻzi ham uni sinchkovlik bilan kuzatib bitta xatosini ham aniqlab olishga chiranishdi. U qoʻyib boʻlgach vinoni ochib stakanga yarim holatda quydi.
– Yoqimli ishtaha - dedi va bir tekis sochiqlarni joylashtirib ketdi.
Arkin dasturxonga tortilgan sirti tillarang tusga kirgan oʻrdakni asta tekshirdi. Aslidan umuman farq qilmaydigan tarzda koʻrinishga keltirib pishirilgani sabab hayratlangancha pichoq yordamida bir qismini kesib olib likopga joylashtirdi. Renga ham olib bergach uni yeyishga kirishishdi.
– Tan berish kerak,haqiqatdan ajoyib - dedi Arkin ogʻzini sochiq bilan tozalab.
Ren indamay ikkinchi marta stakaniga quyilgan vinoni ham simirdi.
– Merlot ham asl nusxasida ekan. Bunaqasini topa olishiga shubxa qilgandim - dedi qiz yana bir bor vinodan quyib.
Ular oʻtirga stol ulkan derazaning oldida joylashgani sabab atrof bemalol koʻrinardi. Oʻsha derazadan koʻchaga qaragan Ren zarrin quyosh nurlari oʻrnida quyuq kulrang bulutlar turganini sezdi. Mayin derazaga yopishayotgan tomchilarni koʻrib oʻrnidan qoʻzgʻalib ketganini bilmay qoldi. Bu oʻsha u sogʻingan tomchilar edi.
Arkin unga hayron qarab nimadir notoʻgʻrimi degandek qaradi.
– Keta olamizmi? Men tugatdim - dedi Ren shoshib.
– Albatta..lekin nega birdan - Arkinning gapini ogʻzida qoldirib tashqariga chiqish uchun shoshilib eshik tomon yurdi.

Shivirlab tushayotgan mayin tomchilar har bir tovushida sogʻinchdan yonayotgan qalblarni oʻzining suvlari bilan yuvib tushardi goʻyo.Har doim qilganidek yomgʻir yuzini yuvishga ruxsat bergan qiz koʻzini yumdi. Yomgʻirning hidi va ajoyib sokinligi hamma odamga yoqadi ammo Ren..u yomgʻirni chindan sevadi. Hech kim uchalik yomgʻirni his qilishga qodir emas.Yomgʻir har safargidek biroz tezzlashib shitirlash yanada kuchaydi lekin kuchayish biroz pastlab bir maromda yogʻa boshladi.
– Sen pluviofilsan - Arkin uning ustiga soaybon tutgancha yelkasiga kostyumini tashladi.
Ren soyabondan chiqib dedi:
– Men soaybon soʻramadimku.
Arkin uning qaysar boʻlib qolganiga hayron qolgancha yomgʻirni qanchalar sevishini tushundi.
– Ketamizmi? - dedi u mashinaga ishora qilib.
Ren biroz oʻylanib turgach yomgʻirga qarab qoʻyib javob berdi.
– Men qolmoqchiman yana. Istasang ketaver.
–Yomgʻir uchun qolmoqchimisan? Agar shunday boʻlsa yomgʻirni his etishni boshqa yoʻlini sinab koʻrishni tavsiya berardim.
– Qanday - Ren tushunqiramay qaradi.
U mashina tomon imo qilib yura boshladi. Qiz ham uning ortidan havsalasiz ergashdi. Albatta u uchun qandayligi qiziq boʻladi.
– Mashinaga chiq - Arkin mashina eshigining yon oʻrindiq tomonini ochdi.
– Lekin.. - uning gapi tugamay Arkin orqasidan ohista turtgan koʻyi mashina ichiga kirgizib oʻzi old tomon joylashdi.
Yoʻlga chiqishlari bilan ichki muhitning boʻgʻiq havosi va yomgʻir yogʻib turganda koʻchaga chiqib tura olmaganini gʻami bosa boshladi.Nega shuncha payt qarshilik koʻrsatib kelayotgan Ren endi unga boʻysundi. Nima uchun oyoq tirab turib oladigan qiligʻini hozirgi lahzada unutib yubordi. Bu savol uni qiynaydi.
Arkin ham uning betoqat boʻlayotganini yuzidan oʻqib olgach har doimgi sokin jilmayishini qildi.
– Hozir ajoyib ish boʻladi pluviofil - Arkin mashinaning markazida joylashgan tugmani bosib qizning reaksiyasini kuzata boshladi. Mashinaning tepa qavati koʻtarilib tepasi ochiq mashinalardek holatga keldi. Renning koʻzlari quvnab tabassum qildi.
Arkinning koʻz oldida boʻlgan bu jarayondan kutilmagan hayajonni his qildi. U bunchalar goʻzal tabassumga ega ekanini kutmagandi.

Uning hursandchililigini,shu paytgacha koʻrsatmagan tabassumini koʻrishdan oʻzga baxt yoʻq edi u uchun. Agar u butun dunyoni shu birgina tabassum soʻrasa bera olar darajada ishtiyoqmand boʻldi unga. Mashinaning musiqalarga kirib yomgʻirga mosroq musiqa tanladi va mashina ustidan setka qoplash rejimini yoqdi.
– Setka halaqit bermaydi deb oʻylayman. Ayrim joylarga hoʻl tegmasligi kerak - dedi Arkin harakatlarini tushuntirib.
Ren suyanib koʻzlarini yumgan koʻyi keta boshladi. Hamma narsani unutib,faqatgina namlik musiqa va xotirjamlikdan oʻzga narsani his etishni istamay qoldi. Lekin ayni damda uning hayollarida bitta savol aylanib tinchlik bermay qoldi.
– Sen yomgʻirni yoqtirmaysanmi? - Ren hayolidagini yuzaga chiqarib yubordi. Ortiq u chalkashib oʻtirishga toqat qilib oʻtira olmaydi.
Yigit uning yomgʻirdan dona dona boʻlib terilib qolgan sochlariga qaradi va yana nigohini yerga qaratib yoʻlda davom etdi.
– Aslini olganda bilmayman. Mujmal, yoqtirmayman ham yoqtiraman ham. Lekin..ayni damda u yoqa boshladi.
– Nega hozir yoqa boshladi - dedi Ren qiziquvchanlik bilan biroz egilib.
– Yomgʻir tepaga koʻtaroyotgan ajoyib oq magnoliya ifori va yomgʻirning hidi aralashmasi yomon boʻlmaydi. Balki shuning uchun yoqadi...

Muallif: Sirelle| Gathering all my feelings in one place~🦢

Sirelle

TEARS OF OCEAN

- Ikkinchi bob - tugadi.

TEARS OF OCEAN

TEARS OF OCEAN

HUNTER | OVCHI

THE GOVERNESS

Fransiya - Parij.

Samuray

2 soatdan soʻng. Markaziy shifoxona.

Oʻsha koʻzlar

Oʻsha koʻzlar

THE GOVERNESS

THE GOVERNESS

Oʻsha koʻzlar

• • •

2 soatdan soʻng.
Markaziy shifoxona.