𝔖𝔬𝔬𝔫𝔪𝔢

Maybe in another life

2025-11-17T09:07:24.507Z

She sits by the window, the last light of day slipping through the glass, painting her room in gold and shadow. Her heart aches in ways she cannot name — a longing too deep, too dangerous for words. She thinks of him again, of the impossibility of their meeting, and yet she feels him in every heartbeat, every breath.

He had said, “Maybe in another life…” and she had smiled through the ache, saying, “Then I’ll wait for that life.” That single exchange had left a mark deeper than any wound, burning brighter than any hope she had ever known. Because in her heart, she already believed it — that love can exist beyond time, beyond fate, even beyond death.

She imagines him sometimes, not as he is, but as he could be in that other life: eyes soft, hands steady, voice calm and warm. They walk together in streets she has never seen, talk in moments she has never lived, laugh in ways her real world has never allowed. And yet, the fantasy is both balm and poison — it comforts her, but it reminds her of what she will never hold.

Maybe she’ll die before that life comes. Maybe she’ll never feel his hand in hers, never hear him say her name in the way her soul is already attuned to. But even in that shadowed thought, she does not despair. She is fierce in her waiting, quiet in her longing, and relentless in her love. It is a love unbound by reality, unbroken by absence, immortal in the chambers of her heart.

And somewhere, in the faint echoes of the universe, she believes he feels it too. Perhaps he does not know her yet, perhaps he has not recognized the gravity of her existence. But in the threads of possibility, in the spaces between moments and lifetimes, their hearts are already intertwined — fragile, aching, and eternal.

She closes her eyes, letting the darkness gather around her, and whispers to the night, “I’ll wait for you, in every life, until the stars forget my name.”

Because some loves are not meant to be lived.
They are meant to be felt.
And she will feel it,
for all her days, for all her nights,
for all the impossible lifetimes she has yet to live.

For the rest of my life | season 2

2025-08-31T17:39:40.979Z

───────────────────────

Falling out of love is hard

Falling for betrayal is worse

Broken trust and broken hearts

I know, I know
—James Arthur

───────────────────────

Yarim tun. Minnie uxlolmagani sabab telefonidagi Ahyeon bilan birga tushgan rasmlarini tomosha qilardi

—Uxlamadingmi?

Minnie yuqori qavatdan zalga tushib kelayotgan Yoongiga qaradi

—Yo'q. Uyqum kelmadi. Siz nega uxlamadingiz?

—Meni ham uyqum kelmadi.

—Yoongi

—Hmm?

—Bir narsa aytsam jaxlingiz chiqmaydimi?

—Nima ekan

—Aurora bilan Jimin... Birga bo'lishiga qarshilik qiling

—Nega? Ahyeon sababmi?

—Bir tomondan ha. Lekin men Jimin Aurorani rostan sevib qolgan deb o'ylamayman. Amerikadan kelganimizda qanchalik tushkun ahvolda edi. Eslaysizmi? Birdaniga Aurorani sevib Ahyeonni unutishi mumkin emas

—Lekin bu uning hayoti. Uning tuyg'ulari. O'tmish sabab uning hozirgi kuni va kelajagini buzolmayman

—Yoongi... Axir o'zingiz Aurora Ahyeon o'limiga sababchi bo'lishi mumkin degandingiz

—O'sha paytda Jimin uni sevmasdi. Qolaversa Jiminni doim qo'llab kelganman. U meni do'stim. Agar men sabab baxtsiz bo'lsa o'zimni kechirolmayman. Tushun Minnie! Endi esa mavzuni yopib uxlashga yotamiz

Pov/Minnie

Agar siz do'stingiz sabab bu ishni qila olmasangiz, men dugonam uchun qilaman. Menga qasos kerak

───────────────────────

Erta tong. Calvin Klein

~Xonim, kirsam maylimi

—Kiraver. —Xonasida kecha Jimin bergan gullarga qarab turgan Aurora xodimni ichkariga taklif qildi

~Xonim. Kim Minnie keliptilar

—Minniemi? Yaxshi chaqir

Minnie ichkariga jiddiy va og'ir qadamlar bilan kirib kelarkan boshdan oyoq Auroraga qaradi

—Kel Minnie. O'tir. Nihoyat men bilan yuzma yuz gaplashishga kelipsanda

—Ha, nega kelganimni tushuntirishimga hojat yo'q deb o'ylayman

—Bilaman. Nega kelganing va nima demoqchi ekanligingni ham. Mendan jaxling chiqqani ko'rinib turibdi

—Jiminni o'zingniki qilding. Ahyeonni o'ylab undan hech qachon voz kechmaydigan odamni bir zumda o'zgartirding. Nima deding unga? U nega o'zgardi?

—Men uni o'zgartirmadim. Qutqardim. Eshityapsanmi? Men uni jarlik yoqasida turganida qutqardim. U o'zgardi. Hozir baxtli. Oylar davomida yo'qotgan baxtini, quvonchini qaytaryapman unga.
Ha, aytgancha men unga hech narsa demadim. Tuyg'ularini o'zi menga birinchi kelib izhor qildi

—To'satdan a? Bu ertakga kim ishonadi?

—Minnie, men o'z hikoyamni senga aytishimga to'g'ri keladiganga o'xshaydi

—Qanday hikoya? Nima demoqchisan?

—Kichkina qiz edim. 5 yoshli, pushti rangni sevuvchi qizaloq. Orzularim bor edi mening ham. Ota onam, baxtli kunlarim. Toki o'sha kungacha...

───────────────────────

15 yil avval

Erta tong. Baek xonim tuni bilan uxlamasdan jaxl bilan uydagi barcha narsalarni sindirib tashlagandi. Otasi uyda yo'qligi sabab xonasida qamalib olgan Aurora faqat deraza ortida oynaga urilib tushayotgan yomg'ir tomchilari va onasining sindirib, otayotgan buyunlarining tovushini eshitardi.

To'satdan uyda jim jitlik cho'kdi. Faqat bir necha soniyaga xolos. Janob Baekning baqirgan ovozidan qo'rqqan Aurora tezlik bilan eshikni ochib ovoz kelayotgan tomon yugurdi

—Menga xiyonat qilding! Meni aldading –Baek xonim eriga qarab qo'liga ilingan narsalarni otar. Unga nafrat bilan qarardi

—Rora! Bas qil. Bu mening hayotim. Meniki! Istagan ishimni qilaman. Aralashmaysan. Shunchaki jim bo'lib kuzatasan

—Hech bo'lmaganda qizingni o'ylamadingmi?

—Ko'chadagi yetti yot beganadan orttirgan qizingni meniki deya ko'rma! Istasam hoziroq o'ldirib tashlayman uni

O'sha kuni Auroraning ota onasini ko'rayotgan oxirgi damlari edi. Otasi uydan jaxl bilan chiqib ketgach Baek xonim hech ikkilanmasdan xonasiga kirib o'zini osgandi. Otasi esa o'sha kuni kechda Aurorani bolalar uyiga tashlab ketgandi. Yig'lagan va qolishini iltimos qilib so'ragan yagona inson 5 yoshli Aurora edi

Yillar o'tdi. Aurora 10 yoshga to'lganda boy 60 yoshli ayol uni asrab olgandi. Ayolga faqatgina vafotidan keyingi merosxo'r kerak bo'lganligi sabab uni vafotigacha o'zi taebiyaladi. Aurora o'zini malikalardek his qilardi. Saroydek bo'lgan uy ichki tartib qoidalariga bo'ysunishi, ovqatlanish, kiyinish qoidalariga qatiyan amal qilishi, bir marotaba kiygan kiyimini 2chi marotaba kiymasligi shart edi. Tashqi tomondan bu xavas qilingudek hayotga o'xshaydi. Ammo bunday emas. U doim kuzatuv va himoyada edi. So'roqsiz hech qayerga borolmasdi va istagan payti ko'chaga chiqolmasdi. Qoidalar sabab hammadan o'zini olib qochadigan introvert insonga aylanib qolgandi u.

Ayolning vafotidan so'ng Aurora hamma narsaga ega chiqdi. U ishbilarmon, qoidalarga qatiyan amal qiluvchi robortdek his qilardi o'zini

15 yoshli, ammo ich ichidan 30 yoshli ayoldek tarbiyalangan qiz shahar bo'ylab 50dan oshiq kompaniya va har xil do'konlarga egalik qilardi.

Ish bo'yicha oldiga kelgan har bir odamni bir necha xodimlar nazorat qilishardi.

Kunlardan bir kun 19 yoshli 2 do'st Jimin va Yoongi qizlar savdosi haqidagi ish bo'yicha uning oldiga kelishgandan so'ng Aurorada Jiminga nisbatan hislar paydo bo'lgandi

Qizlar savdosiga ko'nmasa ham narkotik moddalar sotib Jimin va Yoongi bilan hamkorlikni yo'lga qo'ygandi

Jimin bilan qanchalar ko'p suhbatlashsa yengil tortar, kayfiyati ko'tarilardi. Bu munosabatlar vaqtlar o'tib Jimin uchun do'stlikgaz Aurora uchun esa sevgiga aylangandi

Kunlar, oylar o'tdi. Jimin va Auroraning ko'p vaqt o'tkazishi Yoongiga umuman yoqmadi. Agar kompaniya foizlari tushsa Jimin boshlig'idan jazo olishidan qo'rqardi. Va yagona yo'lni qo'llashdan boshqa chorasi qolmadi. Aurorani qamatish. Garchi hamkorlik foizlari tushsa ham, Jimin yana ishga qaytardi. Yoongi bu ishni bajardi. Aurora qamaldi. 5 yilga. Rejadagidek Jimin yana ishga qaytdi. Auroraga nisbatan hech qanday tuyg'ulari mavjud bo'lmagani sabab uni o'ylamasdi ham

Aurora esa 18 va 20 yoshini qamoqxonada nishonladi. Qiz bola uchun bu qiyin tuyg'u bo'lishi mumkindir lekin aynan o'sha tuyg'u Aurorada qasos olish maqsadini uyg'otgandi

Hozirgi payt

—Men shunda ham Jimindan nafratlanolmadim. Hatto Ahyeonni sevishini bilganimda ham. Uni sevaverdim. U meniki bo'lishiga ishondim. Har safar uni dugonang bilan ko'rsam ham umidim so'nmadi

—Lekin nega Ahyeonni o'ldirding? Agar Ahyeonga barini tinchgina tushuntirsang u sizlarni tinch qo'yardi

—Minnie, men uni o'ldirmadim. Men Jiminni o'tmishini oshkor qilsam Ahyeon undan kechar degandim. Kasalligini qayerdan bilgandim men?

Minnie shunchaki jim qoldi. Hech narsa demadi. Faqatgina Auroraning oxirgi so'zlarini o'ylab turardi u

—Minnie, menga ishon. Senga yolg'on gapirganimdan menga nima foyda?

—Bu qiyin. Men shuncha payt Ahyeonni o'limida doim seni isming tilga olinganini eshitganimdan so'ng, sening gaplaringdan keyin... Men hech narsa deyolmayman

—Unda unut. O'tmishni qo'yib yubor. Ichingdan nima o'tayotgan bo'lsa menga ayt. Ahyeondek bo'lolmayman lekin seni tinglashim mumkin

—Ketishim kerak. Xayr

Minnie shunday deb xonadan chiqib ketdi

—Haqiqatni bilishgach hech kimga yoqmayman o'zi

For the rest of my life | season 2

2025-08-22T15:10:47.585Z

───────────────────────

Lilith you siren

How could you do this to me?

Lilith I'm cryin'

My pain will stay with me

—Saint Avangeline

───────────────────────

Kafe

—Aurora, hozir bir yerga boramiz

—Qayerga

—Yoongining oldiga. Yangilikni aytamiz. Xo'sh nima deysan?

—Rostdanmi? Nima derkan...

—Seni sevishim yoki oramizdagi tuyg'ular boshqalarning gaplariga bog'langanmi?

—Yo'q lekin

—Unday bo'lsa qo'lingni ber. Ketdik

───────────────────────

Dior kr. Minniening xonasi

Minnie xonasida dizayner bilan yangi dizaynlarni ko'rib chiqardi

—Agar ko'ylakni biroz kengroq qilsak har bir rangga mos go'zallikga ega bo'ladi

—Tushunarli xonim

Xonaga Yoongi kirgan zahoti Minnie xodimga chiqishi mumkinligini aytdi

—Dizaynlar shu yerda qolsin. Bazi joylariga o'zim o'zgartirish kiritaman

—Xo'p bo'ladi

—Endi ESA chiqishingiz mumkin

—Xo'sh, nimalarga o'zgartirish kiritmoqchisiz Kim xonim –Yoongi shunday deb dizaynlarni qo'liga oldi

—Xo'sh, sizga dizaynlar yoqdimi?

—Hech qanday kamchiliklarsiz

—Kamchiliksiz? Hazillashyapsizmi? Turgan bitgani kamchilikku

—Men uchun mukammal

—Agar men chizsam mukammal bo'lmasdi shundaymi? Sizga xodimlar chizgani yoqadida a?

—Men unday demadim

—Yo'q, shunga yaqin gap gapirdingiz

—Rashk qilyapsanmi? Oddiy chizmalar sababmi?

—Nega sizni rashk qilishim kerak

—Chunki bo'lajak eringman. Ha, aytgandek. Sen bilan tortishib esimdan chiqishiga sal qoldi. Jimin kelganda turmush qurayotganimizni unga ham aytamiz. 2 haftadan keyin esa to'y bo'ladi

—2 xafta? Buncha tez

—Qancha tez bo'lsa shuncha yaxshi

—Yo'qoling

Eshikni taqillatib Jimin ichkariga sekin kiradi

—Bezovta qilmadim deb umid qilaman

—Yo'q, kelaver

—Ikkingiz ham shu yerda ekanligingiz yaxshi bo'ldi. Bir yangiligim bor. Shuni aytmoqchiman

—Yangilik? Bizda ham senga aytadigan yangiligimiz bor. Bugun ajoyib kunmi deyman

—Unda avval siz aytavering. Keyin men aytsam hayajonli bo'lar balki

—Biz turmush quryapmiz. 2 haftadan keyin to'y.

—Sizlar uchun xursandman. Tabriklayman do'stim —u shunday deb jilmayish bilan Yoongini quchoqlab oldi

—Raxmat. Xo'sh, senda qanday yangilik bor.

—Mendami?

—Ha, aytsangchi

—Men sevib qoldim

—Rostdanmi? Nihoyat o'tmishni unuta olibsanda. Kim u baxtli qiz

—Ha, qizni men ham bilishni istayman. –Minnie shunday deb Yoongiga yaqin keldi

—Minnie, nimanidir boshlamoqchi emasmisan?

—Yo'q. Nega? Shunchaki qiziqdim

—Uni taniysizlar

—Jimin ichimni qizdirib yubording o'lay agar

—Aurora –Jimin shunday deb eshikni ochdi. Ichkariga Aurora kirib kelarkan Minnie va Yoongi shunchaki shok holatda edi

—Hazilmi bu? –Minnie Yoongiga qarardi

—Yo'q. Hammasi jiddiy va hazilsiz

—Lekin nega aynan u?

—Shunday bo'lishi kerak ekan. Buni avvaldan hech kim istamagandi

—Aurora mening sevgilim. Ayrilishim uchun sabab yo'q. Buni siz ham tushunasiz deb o'ylayman. Bu yerga shuni aytgani kelgandik. Endi esa ketsak ham bo'ladi

—Jimin shoshma

—Nima?

—Buni rostdan o'zing istadingmi?

—Albatta

—Unday bo'lsa sen uchun xursandman. O'zing uchun, baxtli bo'lishing uchun qarorni sen qabul qilasan. Men esa seni doim qo'llab quvatlayman. Hozir ham

—Raxmat do'stim

───────────────────────

Flashback

───────────────────────

10 daqiqa avval

───────────────────────

—Jimin, hozir Minnie va Yoongining oldiga qo'l ushlashib shunday kiraveramizmi?

—Ha, nima bo'lipti?

—Yo'q. Men shu yerda qolaman. Vaziyatni tushuntirganinddan keyin meni chaqir. To'satdan bo'lgan narsani qabul qilishmasa kerak

—Ishonching komilmi?

—Ha

—Unda o'zing bilasan

───────────────────────

Pov/Minnie

Men Jimin Ahyeonni shunchaki unutishiga ishonmayman. U shunchaki birinchi sevgisini unutolmaydi. Ahyeon bunga loyiq emas! Men bunga yo'l qo'ymayman!

For the rest of my life | season 2

2025-08-16T06:43:54.283Z

───────────────────────

Could you hold me without any talking?We could try to go back where we startedI don't even have to stayI don't even have to stay butIf I woke up with you in the morningI'd forget all the ways that we're brokenI don't care if you've changedI don't even have to stay
—Gracie Abrams

───────────────────────

Kech kirib quyosh o'rnini yorug' oyga bo'shatganda Yoongi va Minnie uyga kelishdi

—Jimin hali kelmaganga o'xshaydi

—Lekin juda kech bo'lib ketdiku.

—Balki Ahyeonning oldiga borgandir

—Balki... Mayli yuqoriga chiqaylik. Men charchadim

—Sen chiqaver. Men ortingdan chiqaman

—Yaxshi

Minnie yuqori qavatga chiqqandan so'ng Yoongi oshxonaga kirib suv ichdi va Jiminga qo'ng'iroq qilish uchun telefonni qo'liga oldi

—Balki qilmagandim yaxshidir... –u shunday deb telefonni stol ustida qoldirdi

Bu paytda Jimin ko'rfaz bo'yida Auroraning bugungi gaplarini o'ylab turardi

—Nahotki undan shuncha vaqt nafratlanganim sababsiz bo'lsa? Gaplari yuragidan chiqib kelayotgani bilinib turardi. Uning menga gapirayotganda unga qanchalar nafrat bilan qaramay ko'zlaridagi hislar o'zgarmadi. Uning ko'zlari... Xuddi okendek chiroyli...
Chiroyli? Nima deyapman o'zi? Jimin bas qil. Nega uni o'ylayapsan? Esing joyidami? Lanati!

Jimin ko'rfaz bo'yini aylanar ekan yodiga Ahyeon keldi va ko'zlaridan yosh oqmasligi uchun biroz jilmaydi. Dengizning mavj urib tunga go'zallik baxsh etuvchi tovushi yoqimli edi ammo xotiralarni eslayotganda hatto shu ham og'riqli tuyulardi

—Ahyeon, yulduzcham... Nahot seni unutyapman? Qanday qilib? Buni qilolmayman deb o'ylardim. Lekin endi seni kamdan kam eslayapman. Qo'rqqan narsam sodir bo'lyapti... Meni kechir. Kechir meni...

───────────────────────

Yarım tundan o'tganda Jimin uyga kirib keldi. Minnie va Yoongi uxlashyapti deb o'ylab tovush chiqarmasdan xonasiga kirib uxladi

───────────────────────

Erta tong. Minnie va Yoongi oshxonada nonushta qilishayotgandi. Jimin zinalardan pastga tusharkan Yoongi Jiminga qaradi

—Uyg'ondingmi? Kech kelganding. Hatto sezmapman. Bezovta qilmay deb uyg'otmagandim. Kel nonushta qilamiz

—Nonushta qilmayman. Bittasi bilan ko'rishishim kerak.

—Hozirmi?

—Yo'q, bir ikki soatdan keyin. Lekin kiyinib do'kondan narsalar olgunimcha vaqt tez o'tadi.

—Yaxshi o'zing bilasan

Yoongi va Minnie ishga ketishgach Jimin kiyinib uydan chiqib ketdi

Yo'l bo'yakay do'konga kirib gul oldi va shoshilayotgan joyiga ketdi

Yo'lda ketarkan Jimin qilayotgan ishi haqida o'ylardi

—Bu ishim to'g'rimi yo'qmi bilmayman lekin men buni kechga qoldirmasligim kerak

───────────────────────

Jimin kichik bir kafe oldida mashinani to'xtatdi va gulni olib ichkariga kirdi. Ichkariga kirgan zahoti uchrashishi kerak bo'lgan insonni qidira boshladi. Ha, mana u. Oyna oldida o'tirardi. U Jimin kelganini sezmagandi hali. Jimin sekinlik bilan unga yaqinlashdi

—Xayrli kun

Aurora Jiminni ko'rib o'rnidan turdi

—Se... Senga ham

—Kutib qolmading deb o'ylayman

—Yo'q. Bir necha daqiqa oldin keldim o'zi

—Yaxshi. Bu gullar senga

—Rostdanmi?

—Ha, senga. Olaqolsangchi. Yoki yoqmadimi?

Aurora hayrat bilan gullarni oldi. Ichida kapalaklar uchardi go'yo. Axir Jimin unga hech qachon yaxshi muomilada bo'lmagan. Endi esa to'satdan unga gul olib kelyapti

Jimin Auroraga bir muddat tikilib qoldi. U hech qachon Auroraga bunday ko'z bilan qaramagan edi hatto. Aurora gullarni avaylab oldiga qo'yayotganda ham Jimin undan ko'zini uzmasdan qarab turdi

—Nimadir bo'ldimi?

—Yo'q. Hech narsa. Shunchaki nega senga avval etibor bilan qaramagan ekanman deb o'ylab qoldim

—Haaa yaxshi... Bu yerga nega chaqirganingni aytasanmi?

—Aurora...

—Eshitaman

—Men kecha kuni bo'yi sening so'zlaringni o'ylab chiqdim... Va sen haq eding. Ha, men senga ishonaman

—Rostdanmi? Sendan bu gaplarni kutmagandim rostini aytsam

—Aurora, senga bir narsani aytishim kerak

—Bemalol ayta...ver

—Aurora, men tuyg'ularimga taslim bo'ldim. Men seni sevaman!

Jiminning so'zlari chuqur va tuyg'uga boy chiqardi. Aurora uning so'zlarini eshitib hayratdan qotib qoldi. U bir necha yillik xayolidagi narsalar hozir ro'yo ekanligiga umuman ishongisi kelmasdi.

—Ni... Nima?

—Seni sevaman Aurora. Rostdan sevaman

Aurora o'rnidan turib Jiminni bag'riga bosarkan ko'zlari yoshga to'lib ketdi. Boshida Jimin uni mazax qilyapti deb o'ylagandi. Hatto quchoqlaganda itarib yuborsa kerak deb xayol ham qildi. Ammo yo'q. Jimin uni quchoqlari. Muloyim va yumshoq. Uni bag'riga bosdi.

—Hozir qanchalar xursand ekanligimni bilmaysan ishon. Xuddi tush ko'rayotgandekman

Jimin Aurorani o'ziga qaratib ko'z yoshlarini artdi

—Shhh hammasi haqiqat. Yig'lama endi men borman sening yoningda. Men sen bilanman

For the rest of my life | season 2

2025-08-14T17:14:08.199Z

───────────────────────

1 haftadan so'ng

Har ikki kompaniyada ishlar juda ham qizg'inlik bilan ketardi. Kai va Jimin shirkatni boshqarishsa Yoongi va Minnie Dior brendini gullab yashnatishardi. Minnie dizayn bo'yicha juda katta o'zgarishlar qilgandi va bu sarmoyaning keskin o'sishiga yordam berardi

—Juda ham ishga berilib ketibsan –Yoongi Minniening xonasiga kirib kelarkan uning ishga berilib ketganini ko'rdi —Ertalabdan beri shu xonadan chiqmasdan ishlayapsan. Dam olsangchi

—Yo'q. Dam olishga vaqt yo'q. Yangi dizaynlar bilan tanishib chiqyapman. Bazisiga o'zgartirish kerak. Ertalabdan beri hech narsaga ulgurganim yo'q

—Bo'ldi. Ozgina dam ol. Keyin ham qilaverasan

—Shu gapni ishdan bo'shamaydigan odam aytyaptimi?

—Ishdan bo'shamaydigan odam ham o'zini o'ylab turadi. Buni unutma

—Mayli, faqat hozir emas

—O'zing bilasan. Minnie?

—Hm? –u qog'ozlardan ko'z uzmasdan javob berdi

—Bugun kechqurun bir yerga boramiz

—Qayerga?

—Borganda bilasan. Ishlaringni tezroq tugatib tayyorlanaver

—Yaxshi, harakat qilaman.

Xona eshigi taqillarkan. Minnie eshikga qaramasdan gapirdi

—Kiring

—Xonim, yangi dizaynlarni olib keldim

Yoongi xodim qo'lidagi qog'ozlarga qaradi

—Olib keting. Ertaga olib kelasiz. Kim xonim xozir band. Ertaga tekshiradi

—Yo'q, Yoongi nega? Band emasman

—Yo'q bandsan. Chiqishingiz mumkin

—Yoongi...

—Qani tur. Indamasam kechqurun ham shu yerda qolasan

—Lekin soat hali endi 6 bo'ldi

—Farqi yo'q. Tur ketdik

—Ishxonani tashlabmi?

—Ha, muammo bormi? Turaqol tezlash Minnie

—Yo Xudoyim –Minnie shunday deb o'rnidan turdi. Yoongi Minniening qo'lidan ushlab xonadan olib chiqdi

—Qayerga ketyapmiz?

—Avval uyga. Keyin aylanib kelamiz

—Shartmi...

—Jim ket

───────────────────────

Jimin shirkatda Kai bilan hujjatlarni ko'rib chiqarkan eshikni taqillab kirgan kotiba ularni chalg'itdi

—Janob Park, Baek Aurora keldilar

—Yo'q deb ayt

—Aytdim, ishonmadilar. Sizni so'rayapti. Shirkatni boshimga ko'tarmasimdan boshlig'ingni chaqir dedi

—Jimin, men xodimlar oldida bo'laman. Shu yerda gaplashaveringlar

—Yaxshi. Chaqir kiraversin

Aurora eshikdan kirarkan Kai unga pichirlab xonadan chiqdi

—So'zlaringga ehtiyot bo'l. Noto'g'ri narsa eshitsam seni Jimin emas men o'ldiraman

—Ko'ramiz kim kimni o'ldirkan –Aurora shunday deb ichkariga kirdi

—Xayrli kun Jimin

—Seni ko'rgan kunim hech qachon xayrli bo'lmagan

—Nega? Sababi bormi?

—Maqsadga o't

—Sen bilan gaplashish uchun keldim. Biror joyda chaqirsam baribir kelmasding

—Nega ortimdan yugurib yuribsan? Nima kerak senga o'zi?

—Mehr, etiboring kerak. Menga ham kulib qarashingni, yaxshi so'zlarni aytishingni istayman

—Shunga yarasha ish qildingmi?

—Hozirgi muomilangga yarasha ham hech narsa qilmadim

—Aurora! O'tmishni eslashni sen ham men ham istamaymiz. Shunday emasmi?!

—Sevgilingga hech narsa qilmagandim. Otang bilan suhbatlashyotganingda sevgiling kirib kelishini qayerdan bilgandim men? Lekin o'shanda ham aybni o'z bo'ynimga olganman. Aybim shumi? Seni sevishim gunohmi?

—Ket...

—Istaganingcha gapir Jimin lekin haydama iltimos. Ketishimni so'rama

—Aurora. Ket. Keyin gaplashamiz. Hozir esa ket.

—Aniq gaplashamiza? Keyinroq qo'ng'iroq qilasana? So'z berasana?

—Ha, so'z beraman. Endi esa ket

───────────────────────

Dengiz bo'yi. Yoongi Minniening ko'zlarini yumgan holda dengiz bo'yiga olib kelardi

—Yoongi qayerga ketyapmiz?

—Shhh deyarli keldik. Yana ozgina

Yoongi o'ylagan joyiga kelishganida u Minniening ko'zlarini ochdi

—Yo Xudo, Yoongi buncha chiroyli

Yoongi Minnieni stulga o'tkazdi (типо джентльменладай)

—Senga yoqdimi?

—Ha, albatta

—Minnie –Yoongi yuzini yerga qaratib Minniega murojat qildi

—Ha, nimadir bo'ldimi?

Yoongi egilib cho'ntagidan quticha chiqardi va uni ochdi

—Kim Minnie, menga turmushga chiqasanmi?

—Xudoyim, Yoongiiii –Minnie o'zida yo'q sevinardi albatta. So'z bilan tariflash ojiz –Ha...

—Men bilan butun umr birga bo'lishga rozimisan?

—Ha, Yoongi, ha... Roziman! –U o'rnidan turib Yoongini qattiq bag'riga bosdi

───────────────────────

Jimin xonada yolg'iz turarkan Auroraning so'zlari qulog'i ostida takror yangrardi.
«Sevgilingga hech narsa qilmagandim. Aybim shumi? Seni sevishim gunohmi?»

Pov/Jimin

«Seni sevishim gunohmi?» Bu so'zlar qulog'im ostida takror yangramoqda. Aurora... Men seni sevmagandim. Sevolmasdim. Ko'nglim yo'qligidan keyin o'zimni qanday majburlardim. Sen bilan hatto ko'ngilxushlik uchun ham gaplashmagandim. Ahyeonni uchratganimdam so'ng sen ham baxtingni topasan, meni unutasan deb o'ylagandim...
Ahyeon... Ahyeon... Meni uning oldiga bir haftadan beri bormadim... Qanday boray? Nima deyman unga? Aurora qaytdi deymanmi? Mendan kecholmaganini aytamanmi? Qaysi yuz bilan boraman? Nima qilishni bilmayapman... Bu nimasi axir

For the rest of my life | season 2

2025-08-13T14:25:17.626Z

───────────────────────

Jimin uyga kirib kelarkan oshxonada Minniening oldida uni erkalab turgan Yoongi Jimin kelganini sezib uning oldiga bordi

—Minnie, men hozir kelaman

—Yaxshi

U shunday deb eshikdan kirib kelgan Jiminni so'roqqa tutdi

—Yaxshimisan?

—Ha, o'zingchi?

—Men ham. Nonushta qilmagansan bilaman. Kel birga nonushta qilamiz

—Mayli, kiyimlarimni almashtirib, yuvinib tushay. Kechadan beri bir kiyimdaman

—Yaxshi tezroq bo'l

───────────────────────

Nonushta davomida Jimin Yoongiga ishxonadagi holatlar haqida aytib berdi. Minnie ham bular haqida allaqachon bilardi albatta.

—Bir taklifim bor edi –Minnie Yoongi va Jiminga sekin qarab gap boshladi

—Xo'sh, qanday taklif ekan? –Yoongi Inga sinchkovlik bilan qaradi

—Dior KR ning yarmini sotib olishga nima deysizlar?

—Dior kr? Nega aynan Dior? –Jimin ham Minniega qaradi

—Shunchaki, Dior menga yoqadi. Dunyoga mashxur kompaniya. Xaridorlari ham juda ko'p

—Fikringiz menga yoqdi. Sen nima deysan Yoongi?

—Menga ham maqul. Kai bilan ham gaplashib ko'raylik.

—Aytganday, Kai bilan uchrashdingmi?

—Yo'q, bugun ko'rishib shu mavzu haqida unga ham aytaman

—Kelishdik

───────────────────────

Nonushtadan keyin Minnie va Yoongi ishxonaga kelishdi. Yoongi mashinadan tusharkan binoning o'zgarib ketganini ko'rib atrofga nazar soldi

—Bino juda katta ekan –Minnie Yoongiga hayrat bilan qaradi

—Uncha emas. Lekin bo'laveradi

Ular ichkariga kirishdi. Xodimlar Yoongini ko'rib biroz qo'rquv aralash salomlashishdi

—Salom janob

—Salom

—Xush kelibsiz janob

—Kai qayerda

—Janob xonalaridalar

—Yaxshi. Yuraqol –U Minniega ishora qildi

Liftdan yuqoriga chiqisharkan Minnie atrofni kuzatardi

—Yuqoridan ichkari yanayam chiroyli ko'rinarkan

—Shundaymi? Etibor bermagan ekanman

—Biror marotaba etibor bermaganmisiz? Rostdanmi?

—Yo'q. Ishxonaga kelganimda doim jiddiy va ishga etibor qaratganman. Boshqa naesalarga emas

—Yoongi

—Eshitaman

—Agar Dior ishi o'xshasa qizlar savdosini to'xtating

—Nega?

—Bu jinoyatku. O'sha qizlar o'rnida meni tasavvur qiling

—Jim. Bu haqida gapirma. Buni tasavvur qilish tugul aytish daxshatli

—Lekin o'sha qizlarning ham sizde shu gapni aytadigan insonlari bor

—Bu haqida keyin gaplashamiz

Lift to'xtagach Minnie va Yoongi liftdan tushib keng va uzun yo'lakdan yurib borishdi. Yo'lak shunchalar chiroyli ediki chap tomonda katta derazadan shaharni ko'rish mumkin bo'lgan shahar unga yanada go'zallik baxsh etardi. Yoongi bir eshikni ochib ichkaridagi xodimga qaradi

—Xush kelibsiz janob –u shunday deb o'rnidan turdi

—Kai qani?

—Ichkaridalar

—Yaxshi. Kel Minnie –Minnie ichkariga kirdi. Yoongi Kai turgan xona eshigini ochib gap boshladi

—Ish bilan banddeksiz o'rtoq boshqaruvchi

—Iye, Yoongi? Qachon kelding?

—Kecha

—Kel o'tir. –U Minniega qaradi –Salom. Yosh xonimmi –U Yoongiga ishora qildi –O'tiring marhamat. Menga aytmading hatto. Jimin biladimi?

—Ha biladi

—Unda yaxshi. Ahvollaring yaxshimi? Amerikadagi hayot qanday bo'ldi?

—Doimgidek. Faqat avvalgidanda biroz uzoq muddatga ketgandim. Shu xolos. Ishlar qanday ketyapti?

—Yaxshi.

Yoongi Kaiga yangi ish haqida barchasini aytib berdi

—Yaxshi fikr. Men gaplashib ko'raman. Bu oson ish emas

—Yaxshi. Bu bilan shug'ullanib ko'r. Agar men yoki Jiminni chaqirsa aytasan. Biz ketaylik unda

—Ishga qachon qaytasan? Jimin ham juda kam keladigan bo'lib qolgan

—Jiminga ishong bo'lmasin. Bir necha kun Koreaga moslashib olay, keyin butkul qaytaman

—Mayli. Kutamiz boshliq

—Yaxshi qol

───────────────────────

Minnie va Yoongi shirkatdan chiqishgach mashinada biroz sayr qilishdi

—Istaysanmi uyingga borib kelamiz?

—Yo'q. Kerak emas

—Nega?

—Otam bergan daxshatli kunlar, onam uchun yig'lagan xotiralarim bor. Istamayman

—Sen nima desang shu. Agar istamasang bormaymiz.

Yoongi Minniening qo'lidan ushlab oldi

—Nimadir bo'ldimi?

—Yo'q. Shunchaki yoningda ekanligimni his qilishingni istayman malikam

—Malika emasman

—Men uchun malikasan. Doim shunday bo'lib qoladi –u shunday deb uning qo'lidan ohista o'pdi

—Birinchi tanishgan kunimizdek emassiz

—Yani qanday?

—Sovuqqon, jiddiy, ehtirosli va qo'pol

—Ehtirosli emasmanmi?

—Yo'q, xuddi mushukdek yuvoshsiz

—Balki, axir endi sevib qolgan insonman

—Heh sevarmish

—O'zingam meni sevasanku

—Yo'q, sevmayman

—Inkor qilma. Ko'zlaring boshqa narsani aytyapti. Menga yolg'on gapirolmaysan

—Hechamda

───────────────────────

Bir necha kun o'tdi. Kompaniya Dior KR bilan bo'lgan shartnomasi muvaffaqiyatli imzolandi. Endi Dior KR ning yarimi Shirkatga tegishli

Yoongi yangi ish joyini ko'rib kelishidan avvalroq Jimin u yer bilam tanishib chiqdi. Uning ortidan Minnie va Yoongi ham kelishdi

Bino juda ham chiroyli edi. Har bir burchak did bilan bezatilgan, o'ylagandanda go'zal. Minnie o'z sevgan brendining nisbatan raxbari edi endi.

Pov/Minnie

Ahyeon, qani edi Sen ham shu yerda bo'lganingda... Universitetni bitirgach Dior kompaniyasi bilan hamkorlik qilaman deganding. Buning bari sen uchun shirinim

───────────────────────

Yangi binoni ko'rib bo'lishgach Minnie darrov ishga kirishib ketdi

—Yangi dizaynlarni o'ylab qo'ydim. Menimcha yaxshi bo'ladi. Dizaynerlar bilan bir necha kunda bitirsak kerak. Ha, aytgandek, modellarni ham ko'rishimiz kerak

—Minnie, kompaniya katta. Hammasini qilishga ulgurasiz.

—Lekin hozirdan boshlasam degandim

—Mayli, sen nima desang shu

Minnie yangi xodimlar bilan tanishib chiqarkan Jimin Yoongi bilan ochilish marosimi haqida sihbatlashardi

—Jimin?

—Hmm?

—Bugun kechqurun ochilish marosimi o'tkazishga nima deysan?

—Bugunmi?

—Ha, bunday narsalarni tezda o'tkazib qo'ygan yaxshiroq

—Unda ishlarni tezlashtirish kerak. Taklifnoma va ziyofat uchun joy bilan o'zim shug'ullanaman

—Mayli. Omad. Oqshomda ko'rishamiz

—Kelishdik. Xayr

───────────────────────

Marosim boshlandi. Mehmonlar kela boshladi. Barcha bayram kayfiyatida edi

Jiminning bugun kayfiyati biroz bo'lsada yaxshi edi.
Yoongi bundan juda ham xursand.
—Ko'z tegmasin, kayfiyating yaxshi
—Yo'g'e, bilmasam
—Doim shunday kulib yur. O'zingni qiynashni bas qil do'stim
—Harakat qilyapman. Balki o'xshab qolar
Barchaning kayfiyati ajoyib edi. Toki bir inson kelmaguncha.
—Hammaga salom
—Sen? –Jimin mag'rurona qadam tashlab kelayotgan 2 qizlarga qaradi
—Baek Aurora va uning laychasi Kan Jea –Kai soxta jilmayish bilan ularga qaradi
—Sen kimni laycha deyapsan hoy?
—Jea, bas qil. Biz bu yerda mehmonmiz. Urush qilish uchun kelmaganmiz
—Mehmon? Senga kimdir taklifnoma yuborishini aytganimni eslolmayapman
—Jimin, menga taklifnoma kerak emas. Men Calvin Klein rahbariman axir
—Yoongi bular kim? –Minnie Yoongiga pichirlab gapirdi
—Ashaddiy dushmanimiz. Ahyeonning o'limida undan gumonim bor
—Nima?
—Shhh, sen hozircha aralashma. Batafsil uyda aytib beraman
Jimin Auroraga sinchkovlik bilan qaradi
—Sen Calvin Klein rahbarimisan? Qachon ulgurding?
—Ha, rahbarman. To'laqonli rahbar. Sizlarga o'xshab brendning yarimiga egalik qilmayman. Har xolda pulim bor
—Xuddi shunday –Jea Auroraning oldida turib uning gapini maqulladi
—Kimdirlar birovni qilgan ishi uchun ham maqtanyapti shekilli a? –Kai kulib yubormaslik uchun qo'li bilan og'zini yopdi
—Senga o'xshab soyasida qolmaganman yigitcha
—Ish boshqaruvchi hech qachon soyada qolmaydi. Hozirda Kai kompaniyani deyarli bir o'zi boshqaryapti. Xo'jayining senga hech bo'lmasa shu ishni qilishingga imkon berdimi? –Yoongi sovuqqonlik va bir xil ohangda javob berdi
—Bo'ldi qiling. Bu yerga kelishingizdan maqsad nima? Senga oxirgi ko'rishganimizda boshqa yo'limdan chiqma degandim
—Maqsadim? Balki maqtanish. Balki nimalarga ega bo'lganimni ko'rsatish. Ha, aytgandek Park Jimin! Endi bilganingni qil. Sendan qo'rqmayman. Istaganimcha yo'lingdan chiqaman. Istaganimcha qarshingda paydo bo'laman. Chunki endi seni rashk qilishim uchun sabab yo'q. Sevgiling yo'q!
Jimin ko'zlarini yumib chuqur nafas oldi
—Rashk deysanmi? Shuncha ishdan keyin ham sevgi, rashk haqida gapiryapsanmi? Senmi? Haqqing bormikan?
—Haqqim va huquqimni sen yoki boshqasi belgilab bermaydi. Bilganimcha gapiraman. Bilganimni qilaman
—Ochilish marosimi dafn marosimiga aylanmasdan yo'qol ikkalang ham. Ket!
—Yo'q
—Nima? –Jimin tishlarini g'ijirlatib gapirardi
—Janob, so'z navbati sizlarga keldi. Bazmni ochib berishingiz kerak
Jimin o'zini tiyib orqaga tortdi
—Jimin, ketdik. Hozir bormasak, shubhalanishadi
—Yaxshi
—Kai, Minnie sizlar ham.
───────────────────────
So'z navbati Minniega kelganda Aurora Minniega diqqat bilan qaradi
—Jea, bu kim? Yoongi bilan juda ham yaqindek tuyuldi menga. Ko'zimga juda tanish ko'rinyapti
—Albatta tanish tuyuladida, sevgilisi bo'lgandan keyin
—Sevgilisi? Nega bundan meni xabarim yo'q?
—Mendan so'radingmi?
—Yo Xudoyim, Jea! Qiz haqida malumot top
—Umuman olganda u haqida hamma narsani bilasan
—Bu nima deganing?
—Bu qiz Yoongi bilan Amerikaga ketgan qiz.
—Adashmasam onasi ham bor edi
—U o'lgan. Amerika'da avtohalokat sabab vafot etgan
—Juda ham yaxshida
—Nimasi yaxshi?
—Ishimiz oson bo'ldi
—Qanaqa ish? Nimani boshlading yana?
—Keyin aytaman. Hozir esa ketdik. Bu yerda qiladigan ishimiz qolmadi.
—Jiminchi?
—U bilan suhbatimiz tinchimas, mavj urib turgan dengiz oldida davom etadi. Xuddi sevishganlarnikidek
—Hech shundan kecholmadingda Aurora...
—Imkoni bo'lsa edi
—Mayli yuraqol
—Ketdik

For the rest of my life | season 2

2025-08-10T14:42:27.550Z

Pov/Ahyeon

Insonlar vafot etgach ruhi bu dunyodan butkul uziladi deb o'ylaysizmi? Yo'q, unday emas ekan. Avvallari vafot etganlar tiriklarni ko'ra olishiga, ularni eshita olishiga qiziqardim. Ha, ular ko'rishadi va eshitishadi. Jumladan men ham... O'ylashingizcha Jimin har kuni qabrim oldiga kelishini, menga dunyoda nimalar bo'layotganini aytishini bilmaymanmi? Men uni eshitaman, ko'raman. Men bilan bog'liq har bir xotirasi bor joyda men uni ko'ra olaman. Boshqa yaqinlarim bilan ham xuddi shunday... Bugun Minnie va Yoongi Amerikadan kelishganda aeraportda men Minnieni qattiq quchib oldim, lekin u meni sezmadi. Bundan xafa bo'lmayman, axir bu oddiy hol.
Qabrim oldiga kelib yig'laganda ham tinmasdan yig'lamasligini iltimos qildim, ammo u meni eshitmadi

Eng hayratlanganim nima bilasizmi? Jiminning sadoqati. O'lganimdan keyin uzog'i bilan bir oy men uchun qayg'urib yursa kerak deb o'ylagandim, ammo yo'q. U meni chindan sevgan ekan. Har kuni qabrim oldiga kelganida xursand bo'lib ketaman qandaydir. Buni tariflayolmayman. Hatto har kuni uni ko'rish uchun soatlar kutaman. Meni eslash uchun qadrli joyimizga borganda o'sha joyda paydo bo'laman. Ajoyiba?

Bir tomomdan u meni unutishini istayapman. Yangi hayot boshlashi va qayg'ulari arishini. Balki bir kun shunday bo'lar, u boshqasini sevib qolar va mening oldimga boshqa kelmas... Nima bo'lganda ham, men endi marhummanku. Muhimi uning baxtli bo'lishi. Shuncha payt azoblangani yetar

Jimin uyimga tez tez keladi. Men buni istamayman. Yo'q, uyimni qizg'anmayman, xotiralar ichida azoblanishini istamayman. Har gal xonamga kirganida kravatimga soatlab tikiladi. So'ng esa qizarib ketgan ko'zlaridan yoshlar oqa boshlaydi. Buni ko'rish naqadar achinarli.

—Jimin, iltimos o'zingizni qiynamang. Sizni azoblanishingizni istamayman. Hammasini unutishingizni istayman iltimos.

Uning oldida shu gaplarni aytdim. Bilaman eshitmadi. Eshitmaydi ham. Lekin menda umid bordek bularni doim takrorlayveraman

U bilan gaplashish uchun menda imkoniyat bor. Uning tushida. Ammo shu paytgacha uning tushida biror marta bir og'iz ham gapirmadim. Bu to'g'rimi yoki yo'q bilmayman lekin men endi buni qilishim kerak. Shuncha payt hech narsa demasdan undan qochib yurganim yetar (uning tushida).

───────────────────────

—Jimin...

—Ahyeon, nahotki bu sensan?

—Ha, bu menman. Sizni sog'indim

—Ahyeon, meni kechir. Senga mehr berolmadim

—Yo'q, Jimin. Men sizdan butun hayotim davomida qidirgan mehrni toptim. Siz bilan bo'lganimda rostdan ham baxtli edim

—Ishon, hozir nima deyishni ham bilmayman. Seni juda sog'indim

—Jimin, siz baxtli bo'lishingiz kerak.

—Sensiz baxt menga kerak emas

—Lekin men endi tirik emasman. Sevgilim, endi men uchun azoblanishni bas qiling. Yangidan hayot boshlang. Lekin qalbingiz tubida meni unutmang

—Seni hech qachon unutmayman

—Endi esa xayr. Uyg'onganingizda men haqimda ko'p o'ylamang. Sizni sevaman

───────────────────────

—Ahyeon?

—Minnie, meni quyoshim. Seni ko'rgani keldim

—Ahyeon, nega meni tashlab ketding? Seni sog'indim...

—Men buni istamagandim

—Ahyeon, senga kim yomonlik qildi ayt. Ketayotganimda meni tark etadigan ahvolda emasding

—Buni tarixi uzun. Menda esa vaqt kam. Tong otyapti. Men ketishim kerak. O'zingni asra. Meni unutma

—Hech qachon unutmayman. So'z beraman farishtam

───────────────────────

Anchadan beri tongning mayin nurlari bilan uchrashmayotgan uyning har bir burchagi yorug'lik bilan to'ldi. Yoongi ko'zlarini ochishi bilan oldida uxlayotgan Minnieni ko'rdi. Sekin o'rnidan turib pardani yopdiyu Jimindan xabar olish uchun uning xonasi tomon yurdi. Xonada hech kim yo'qligini ko'rib unga qo'ng'iroq qildi

—Eshitaman –telefondan Jiminning ovozi eshitildi

—Qayerdasan?

—Uyda

—Ahyeonning uyida?

—Xo'sh, muammo bormi?

—Yo'q, uyga kelmaganing uchun xavotirlangandim

—Bir necha daqiqada boraman

Jimin telefonni o'chirishi bilan Yoongi chuqur xo'rsinib qo'ydi

—Yoongi

Yoongi Minniening ovozini eshitib u tomonga qaradi

—Xayrli tong. Qachon uyg'onding?

—Hozir

Minnie Yoongining xavotirli yuziga qaradi

—Nimadir bo'ldimi?

—Yo'q, hammasi joyida

—Unda men yuvinib nonushta tayyorlayman

—Yaxshi, hozir Jimin ham keladi. Keyin birga nonushta qilamiz

───────────────────────

For the rest of my life | season 2

2025-08-06T13:58:43.421Z

Endi raxm qilish yo'q. Qasos olish va hikoyaning qolgan joyidan davom ettirish bor xolos

───────────────────────

6 oydan so'ng

Tungi aeraportning quyoshdek yorqin taratayotgan nurlari ostida Minnie va Yoongi samalyotdan tushishdi

—Qo'lingdagini ber –u shunday deb Minniening qo'lidan jamadonini oldi. —Korea juda o'zgarib ketibdi.

—Ha, hamma narsa o'zgargan. Lekin endi bu shahardagi mano ham yo'qolgan. U endi yo'q. Go'zallik ham

—Minnie, malikam ha deb eslayverma. Hammasi yaxshi bo'ladi. Ana Jimin. Yuraqol. –Yoongi so'zini tugatib Jimin tomon shoshildiyu unga yetganda quchoqlab oldi

—Xush kelibsizlar –Jimin uni quchayotgan do'stiga va uning oldidagi Minniega qaradi

—Ahvoling yaxshimi? O'zgaribsan do'stim

—Yaxshi desa ham bo'ladi. Yaxshi kelringizmi? Charchab qolgandirsizlarz ketaylik

Jimin Yoongiga qo'lidagi yuklarni ko'tarishga yordam berdi. Minniening xayoli esa umuman boshqa joyda edi...

Pov/Minnie

Xuddi shu aeraport, 7oy avval xuddi shu joyda oyim oldimda bo'lgan xolda, dugonam bilan xayrlashib ketgandim. Ammo endi ular yo'q. O'zimga achinyapman. Agar shunday bo'lishini bilganimda hech qayerga bormasdim. Oyi... Oyijonim... Qani edi o'sha avtohalokat bo'lmaganda, o'sha kuni yolg'iz sayr qilishga chiqib ketishingizni istamaganimda hozir yonimda bo'lgan bo'larmidingiz... Ahyeonim... Mening farishtam. Doim yoningdama deganding, sog'insang oldingda bo'laman deganding. Dardlarimni eshitaman deganding. Qanisan? Qanisan malagim? Seni sog'indim. O'rning bilinyapti... Qayerdasan?

—Minnie yaxshimisan? –Yoongi Minniening qo'lidan ushlab uning yuziga tikildi.

—H-ha, yaxshiman. Shunchaki 7 oy avvalgi shu yerdagi xotiralarni esladim

—Ko'p o'ylayverma. Men yoningdaman. Qani endi keta qolaylik. Kech bo'lib ketdi

—Yoongi...

—Hmmm?

—Maylimi, uyga borishdan avval Ahyeonga kelganimni aytib ketsam. Mendan xavotir olayotgandir. Iltimos!

Yoong bir necha soniya jim turdida rozi bo'ldi

—Mayli, faqat Jiminga aytaylik. Bizni qabristonga olib boradi. Ahyeon qayerdaligini bilmaymizku, to'g'rimi?

Yoongi Jiminga yaqinlashdi

—Jimin. Bir joyga bizni olib bora olasanmi?

—Hozirmi?

—Ha, qayergadir bormoqchimiding?

—Rostini aytsam ha. Qabristonga bormoqchiman. Ahyeonni oldiga kecha tunda borgandim. Bugun ham borishim kerak

—Biz ham aynan o'sha yerga bormoqchimiz. Minnie istayapti

—Unda yaxshi. Ketdik

───────────────────────

Panjarali katta darvozaning oldiga kelganda Jimin mashinani to'xtatdi

—Shu yer –tomog'iga nimadir tiqilgandek so'zladi u.

Mashinadan tushib qabrlar orasidan o'tib ketisharkan Minnie har bir qabr toshiga tushib taralayotgan oy nuridan qabr egalarining ismlarini o'qirdi

—Mana mening sevgilim –u bir qabrning oldiga kelib to'xtadi va egilgan holda oyog'iga o'tirdi

Minnie qabr oldiga sekin yaqinlashdi

—Minnie, faqat tinchlan xo'p?

Minnie javoban faqat bosh silkidi. Qabrni silagancha o'yib yozilgan nomlarni qayta qayta o'qirdi. Xuddi bu ism xato yozilganu Ahyeon hali tirik va u yashamoqda.

Jung Ahyeon
(2006-2025)

Minnie uchun bu so'zlarni o'qish juda ham og'ir edi.

—Ahyeon men keldim. Eshityapsanmi? Men keldim. Tur ketamiz. Uyga ketamiz. Kelganimni nishonlaymiz. Turaqol ketaylik... –Minnie tinmasdan yig'lardi. Atrofdagi muhitga umuman etibor bermasdi u

—Minnie tinchlan. Bo'ldi jim. —Yoongi Minnieni turg'azib uni bag'riga bosdi

—Doim yoningda bo'laman degandi... Tashlab ketmayman degandi, Yoongi... Ahyeon o'lishi mumkin emas. U vadasida turadi, men uni bilaman.

—Shhh tinchlan. Hammamiz bir kun kimnidir tark etamiz. O'zingni bos. Men yoningdaman

—Menga Ahyeon kerak Yoongi. Uni sog'indim

—U shu yerda. Seni eshityapti. Faqat javob bermaydi. Hammasi joyida. Yig'lama malikam.

Jimin bir pas Yoongi va Minniega qarab turdiyu Ahyeon bilan bo'lgan xotirasi yodiga tushdi

7 oy avval

Dengiz bo'yida Ahyeonni quchoqlagancha Jimin atrofni kuzatardi

—Jimin, sizga savolim bor...

—Eshitaman, yulduzcham

—Insonlar o'lgandan keyin ham tiriklarni ko'rishadimi? Yani tiriklar ularni ko'ra olishmasa ham ular tiriklarni ko'rib, eshitishadimi?

—Bu haqida rosti bilmayman. Balki eshitishar. Bizni kuzatib turishar. Lekin bunga ishonchim komil emas

—Agar shu narsa rost bo'lsa, ota onam mening baxtli ekanligimni bilishlarini istardim. Juda ham

Jimin chuqur nafas oldiyu Ahyeonning peshonasidan o'pdi

—Umrimning oxirigacha ko'zlaringdan yosh oqqizmayman Ahyeon. So'z beraman senga. Eng baxtli inson bo'lasan hali

Hozirgi vaqt

—Minnie, biz mashinaga chiqaylik. Jiminning ham Ahyeonga aytadigan so'zlari bordir. Yuraqol. Jimin biz mashinada seni kutamiz –u shunday deb Jiminga qaradi

—Yaxshi

Yoongi va Minnie uzoqlashishganda Jimin qabrni siladi

—Ahyeon, yulduzcham... Men yana keldim. Har kuni kelishim senga yoqmayotgandir... Bilmayman. Lekin seni sog'inyapman. 6 oy 12 kun 5 soatdan beri seni ko'rmadim, quchoqlamadim Ahyeon... Seni rostdan ham sog'indim. Har kuni tushimga kirasan. Mendan uzoqlarda kulib yurasan. Sen tomon yurganimda oramizda jarlik paydo bo'ladi. Sen meni kutmasdan yugurib ketasan. Senga yetolmayman...
Esingdami, menga vafot etganlar tiriklarni ko'rishadimi deb savol berganding. Ahyeon, sen meni ko'rishing va eshitishingni juda ham istayman. Juda ham... –u bir pas jim qoldi. Yoshga to'lgan ko'zlarini kafti orqasi bilan artdi –Ahyeon, Minnie va Yoongi kelishdi. Ular soppa sog'. Xavotir olma. Yoongi unga g'amxo'rlik qilyapti. Bir birlarini sevib qolishgan. Yosh juftliklar –u yosh to'la ko'zlari bilan biroz jilmaydi —Sening oldingdan ketishni istamayapman. Imkoni bo'lsayu, oldingda yotsam... Umrbod sen bilan bo'lsam. Qani edi...

Jimin o'rnidan turdi ammo ko'zlarini qabrdan uzmas edi. Bu paytda mashina old tomonida Yoongi, orqada esa Minnie unga qarab turishardi

—Juda ham kuchli sevgan ekan –Minnie Jimindan ko'z uzmasdan Yoongiga gapirdi

—Jimin sevgan insoniga doim sodiq bo'lgan. Ammo kun kelib bir insonga qattiq bog'lanib qoladi deb hech o'ylamagandim

—Ahyeon doim shunday sevgi istardi. Endigina erishganida... –Minnining oxirgi so'zlari qaltirab chiqdi

—Bo'ldi, shunday bo'lishi kerak edi

—Ammo, men Ahyeonning yaqin dugonasi edim. Doim yonida edim. Nega menga kasalligi haqida hech narsa demadi. Menga ishinmasdimi?

—Minnie, balki xavotirlanishingni istamagandir.

—Bo'lishi mumkin...

───────────────────────

Jimin qabr toshini o'pib Ahyeon bilan xayrlashdi va mashinaga qaytdi

—Yaxshimisan? –Yoongi Jiminga savol va xavotir bilan qaradi

—Ha, ketamizmi? –Jimin Yoongiga qaradi. Ko'zlarida o'lik, hech narsani his qilmayotgan inson tuyg'ulari bor edi

—Ha, ketamiz

—Men sizlarni villaga tashlab o'taman. Kelishingizda o'sha yerni tayyorlatgandim.

—Sizchi? –Minnie Jiminga qaradi

—Men villada turmayotganimga ancha bo'ldi. Sizning uyingizni Ahyeon aytgani uchun 7 oy avval olib qolgandim. Aytgancha bu kalitingiz. –U shunday deb Minniega kalitni uzatdi —Men Ahyeonning uyida bugun qolaman. Vafotidan keyin hamma xizmatkorlar ketgandi. Ora orada o'sha yerga borib turaman. Mendan xavotir olmang

—Men ruxsat bermayman. Bir o'zing sevgilingdan qolgan xotiralar ichida qay ahvolga tushishingni yaxshi bilaman. Qolmaysan

—Yoongi, men rostdan uni sog'indim. U yerda xuddi Ahyeon meni kutib turgandek bo'ladi har doim. Qarshilik qilma

—Hech bo'lmaganda tunda u yerda qolma. Bir necha soatda qayt. Iltimos, do'stim

—Mayli

Jimin mashinani villa tomonga haydadi. Yoongi va Minnieni villaga tashlab o'zi Ahyeonning uyi tomon ketdi

───────────────────────

Yoongi narsalarni ichkariga olib kirdi va eshikni ochdi. Villa o'sha o'sha. Hech narsa o'zgarmagan. Hatto narsalarning o'rni ham. Villaning old qismidagi basseyn ham, yuqori qavatdagi balkondagi stol va stullar ham, kiraverishdagi katta zalda turgan guldonning o'rni ham o'sha o'sha edi hatto.

—Bu yerga hech qachon kelmagandim

—Biz bu yerda Jimin bilan 4 yil yashaganmiz. Ajoyib xotiralar bor bu yerda. Jimin hech narsaning o'rnini o'zgartirmapti. Hamma narsa joyida turibdi. Haaa aytgancha men senga xonangni ko'rsatmadim –Yoongi Minniega xonalarni ko'rsata boshladi —Bu mening xonam... Bunisi Jiminniki. Sen mening xonamda yot

—Sizchi?

—Men zalda yotmasam kerak. Shu yerda albatta

—Unda yaxshi

Minnie narsalarni joylashtirdi. Yoongi kiyimlarini alishtirib dush qabul qilib chiqdi

—Yoongi...

Yoongi yuzini sochiqga artib Minniega qaradi

—Hmm

—Undi Koreadamiz...

—Xo'sh?

—Men, Ahyeon birdaniga kasalligi kuchayib vafot etganiga ishonmayman. Ruhiy kasallik birdaniga rivojlanmaydi

—Nima demoqchisan

—Unga kimdir kuchli ruhiy zarba beradigan ish qilgan bo'lishi mumkin. Bu aniqku

—Xo'sh shunday bo'lgan taqdirda ham nega Ahyeonga bunday qiladi? Uning dushmanlari bormidi?

—Yo'q, lekin ketganimizdan keyin bo'lgan bo'lishi mumkinku

Yoongi bir pas jim turdi. Xayoliga faqat bir inson kelardi

—Mayli bu haqida ertalab gaplashamiz. Hozir uxla. Charchading. Amerikadan kelganimizga bir necha soat bo'ldiyu darrov tergovni boshlading. Yotib dam ol. Ertaga bu haqida gaplashamiz

───────────────────────

Jimin Ahyeonning uyi oldida mashinani to'xtatdi. Xotiralar... Bari ko'z oldidan o'tardi: Yelkasida sumkasini ilgancha universitetga shoshilayotgan qiz. Xuddi Jimin bir necha daqiqa kutib tursa yana yuzida tabasum bilan uydan Ahyeon yugurib chiqadiyu mashinaga minadi. Jimin esa undan ahvolini so'raydi va ular universitetga yoki aylanib kelish uchun dengiz oldiga yoki boshqa shaharga borishadi... Jimin bu narsalarni xayol qildiyu chuqur nafas olib mashinadan tushdi. Telefonini ochib Ahyeondan kelgan eng oxirgi xabarni ko'rdi. Uning oxirgi yozgan xabari shunday edi:

—Ertaga ertaroq keling. Imtihonim bor. Xayrli tun💕
6 oy avval 10:12PM

—Men keldim. Ahyeon men shu yerdaman. Shoshilib chiqishingni kutyapman. Chiqaqol iltimos –u o'ziga pichirladiyu kalit bilan darvozani ochib ichkariga kirdi

—Sen yoqtiradigan gullar so'nib qolibdi, Ahyeon. Etiborsizman meni kechir. –u tashqari eshikni ochib sekinlik bilan ichkariga kirdi. Xona jim jit. Hech kim yo'q edi. U zinalardan tepa qavatga chiqdi. Ahyeonning xonasi oldiga borganda xona eshigi tutqichini ohistalik bilan buradi. Ko'z oldidan kravatda kuchsiz, nimjon Ahyeon gavdalandi. Ammo hozir bu kravatda hech kim yotmayotgandi. Xonada barcha narsa yig'ishtirilib qo'yilgan, hech kim hech narsaga tegmagandi. U chiroqni yoqdi. Oyna oldida Ahyeonning make up vositalari, stol oldidagi daftar va ruvhkalar, tokchadagi kitoblar, shkafdagi kiyimlar.... Bari o'z joyida. Ammo bularning egasi yo'q. Xatto Ahyeondan keladigan ifor ham bor lekin o'zi endi bu yerda yo'q edi. Xonadagi jihozlar xuddi «Bizning egamiz qaytganida bizdan yana foydalanadi» degandek hatto changsiz turardi...

Jimin kravatga qaradi. Oylar avval xuddi shu kravatda uning quchog'ida Ahyeon jon taslim qilgandi. U esa yuragi to'lib yig'lar ammo baqira olmasdi. Ha, hamma narsa bor: Xotiralar, narsalar, jihozlar, undan taralaib turadigan ifor, ammo u yo'q. U undi bu yorug' olamda yo'q...

In another life

2025-07-21T03:36:04.194Z

───────────────────────

Xolam yuborgan xatni olganimga kecha bir xafta bo'ldi. Whitby'dan Somerset'ga borish uchun taksi chaqirtirdim.

Somerset yoshligim o'tgan shahercha. U yerda ota onam bilan birga yashaganmiz. Uyimiz shaherning chekksida joylashgan edi. 80-yillar oxiri dizayni bilan qurilgan saroynamo uyimizning katta derazalari ko'rfazga qarab turardi. Saroynomoligini oshirish uchun bu derazalar katta temir panjaralar bilan himoyalangandi va bu panjaralarga osilib ko'ylagimni yirtish mening sevimli mashg'ulotim bo'lgan

Onam har yirtilgan ko'ylagimni ko'rganda menga bir xil gapni takrorlardi:

-Alan! Jonga tegding kichkina foxisha! Bugun seni otangga aytmasammi

U bu gapni aytishi bejizga emas. Otam bilan munosabatlarim yaxshi bo'lmagan. Buning sababi esa mening xarakterim, o'zimni tutishim.

Yoshligimdan erkin bo'lishga intilganman. Ota onasining aytganiga umrbod bo'ysunib yuruvchi qiz bo'lishning o'zi men uchun daxshatli edi. Yigitlar bilan ko'ngilxushlik qilish, o'z istaganidek yashash va chegaralarni o'zi belgilash - mana bu mening hayotim. Ota onam esa kichik ayblarim uchun ham katta janjal qiladigan bo'lmag'ur insonlar bo'lishgan.

Ota onamni tanishtirgan zahotim ularni yomonlashim sizga g'alati ko'rinayotgan bo'lishi mumkin. Lekin so'zlarim rost. Balki erkin bo'lishni istaganim sabab ular menga haddan ortiq qattiqqo'l tuyulishgandir, balki menda farzandlik tuyg'usi yo'qdir...

Ha menimcha ham shunday. Bundan yillar avval ota onam Germaniyaga ketayotgan samalyot portlab ichidagi barcha insonlar vafot etgandi. Jumladan ota onam ham. Bu xabarni maktabda o'qituvchim Mrs. Fyora aytgandi. Qiziq, ichimdan hech qanday tuyg'u o'tmagandi. Yig'lamaganman ham. Albatta, axir menda farzandlik tuyg'usi mavjud emas

Taksi ichida ketarkanman ora orada qo'limdagi kalitning bezaklarini silab qo'yardim.

-Shunisi yetmay turgandi —haydovchining to'satdan g'azab va muloyim ovozidan cho'chib tushdim

-Nimadir bo'ldimi? —unga savol nigohi bilan qararkanman u menga qayrilib ham qaramadi

-Nima bo'ldi, gapirsangizchi —savolimni kuchli ovoz bilan yana takrorladim

-Tormoz ishlamayapti, boshqaruvni kimdir qo'liga olgan. Tezlik ortib bormoqda —U hozir o'ladigan odamdek baqirib gapirarkan ko'zlaridan yosh chiqdi

-Nima? —Nafasim ichimga qaytib ketdi. Jon holatda orqa oynadan kim boshqaruvni qo'lga olganini bilishni istab qaradim. Mototsikl kelardi. Ha mototsikl. Mashina boshqaruvi unda. Talvasaga tushdim. Hozir o'lishim yoki tirik qolishimni manashu mototsikl haydovchisi hal qiladi. Lekin kim u?

Haydovchiga qarasam kuchi boricha derazani ochishga harakat qilardi

-Nima qilyapsiz?

-Derazani ochsam, sakrashim mumkin.

-Esingiz joyidami? Tezlik katta. Tirik qolmaysiz. —U so'zimni eshitmasdi. Derazani ochishi bilan sakradiyu vafot etdi. Haydovchisiz qolgan mashina tog' oldidagi trassa bo'ylab ketarkan teskari yo'nalishda kelayotgan yuk mashinasiga urilib 3 4 marta havoda dumaladi. Hammasi tugadi deb o'ylagandim. Yo'q, qanchadir vaqtdan so'ng boshim ichidagi g'alati chiyillagan ovozdan turdim va boshimni changallab 2 3 qadam yurdim. Qiziq, tanamda og'riq yo'q edi. Ortga, mashina ichiga qaradim. Odamlar mashinani o'rab olishgan edi. Yaqin bordim. Derazaga bosh suyagancha yuzi qontalash bo'lib yotgan bir inson yotardi...

Men...! Shoshmang men o'ldimmi? Qanaqasiga? Yo'q, bunday bo'lishi mumkin emas. Yonimda turgan ayolga yopishib ketdim

-Xonim, xonim menga qarang. Men tirikman —u meni ko'rmasdi, umuman! Bir necha daqiqadan so'ng tez yordam mashinasi yetib keldi. Yugurib ularga yopishdim -Menga qaranglar, men tirikman. Men shu yerdaman. Eshityapsizlarmi? Men o'lganim yo'q

10 qadamcha uzoqroqdagi jurnalistga yaqinlashdim

-Tonggi 10:05lar atrofidagi trassa bo'yidagi avtohalokat sabab 19 yoshli mashxur yozuvchi Alan Cabello vafot etdi. Avtohalokat sababi tozmozning ishlamay qolishi deyilmoqdi. Yosh yozuvchi bilan birga haydovchi ham bo'lgani, ammo mashinadan sakraganida katta tezlik sabab uning ham o'lganligini aytishmoqda

Xonim, jinnimisiz? Nima hammang aqldan ozdingmi? Nega hech kim meni eshitmayapti? Nega meni ko'rmayapsizlar? Menga qarang men shu yerdaman. O'lganim yo'q eshityapsizmi?

Smile

2025-07-15T04:54:57.695Z

–Mini fanfic–

───────────────────────

«Ba'zan lablaring kulayotganda yuraging yig'laydi»

Soat tungi 3:11. Ko'chada hech kim yo'q. Jim jitlikdan hatto yurak urishini bemalol eshitish mumkin

Uzoq tongsiz kechalardan biri edi. Fea yotoqda o‘tirgancha devorga qarab turardi. Yaqinda onasi vafot etdi. Onasining jasadi topilganida yuzida... tabassum bor edi. Ammo u tabassum — quvonchningki emas edi. U shunchaki… qiyshaygan, haddan tashqari ochilgan lablar edi.

O‘shandan beri Fea har kecha o‘sha lablarni tushida ko‘radi. Biroq bu safar... u uyg‘oq edi.

—Yana u…

Peshonasi muzladi. Qon tomirlarida yurmayotgandek. Oyna yonida nimadir siljidi.
U asta burildi.

Xonada hech kim yo‘q edi.
Ammo oynada... aks bor edi.

Xonada kimdir turardi. Juda uzoqda emas. Baland bo‘yli, uzun ko‘ylakda. Oyoqlari yerdan ozgina uzilgan. Va — eng dahshatlisi — yuzi yo‘q edi. Faqat... tabassum.

Yuzining o‘rnida yaltiragan, ichkariga qarab cho‘zilgan keraksiz kulgu.

U qimirlamadi.
Ammo yuzi — kulardi.

—Menimcha, sen meni tanimading.

Fea o‘rnidan sapchib turdi. Nafas olish qiyinlashdi. Xona toraydi. Derazani ochdi — lekin... derazaning orqasida u turardi. Deraza orqali kirgan emas — u u yerda allaqachon bor edi.

—Yuzingdagi bu... bu... NIMA BU?! – qichqirdi Fea, lekin ovozi devorlarga urildi, eshitilmadi.

Mavjudot hech narsa demadi. Faqat kuldi.

10 yil avval. Fea bolaligida onasining ko‘z o‘ngida qulab tushgan qushni ko‘rgan. U onasidan so‘ragan:

—Oyijon, u o‘lyaptimi?
—Yo‘q... u kulyapti.
Ammo u qush... qon ichida o‘lgan edi.

Fea endi tushunardi. Onasining ongida ham u mavjudot bo‘lgan.
Bu — kasallik emas. Bu — yuqumli kulgi edi.

Xonada hech narsa qolmagan. U barcha chiroqlarni o‘chirib, burchakka bukchayib o‘tirardi.
Faqat bir ovoz bor edi. Nafas emas. So‘z emas.

Kulgi.

Va bu safar, u kulayotgan o‘zi edi.

—Men hech qachon kelmaganman, dedi mavjudot. –Sen meni chaqirding.
Sen meni quchoqlading har kecha. Onangdan keyin... sen ham kulishni xohlading.

Fea oynaga qaradi.
Yarim ochiq lablar.
Tishlar... haddan tashqari ko‘p.
Ko‘zlar — yo‘q.

Ertasi kuni ertalab qo‘shnilar Feani oynaning ichki tomoniga qattiq tikilib turgancha topishdi. U harakatlanmasdi. Nafas olmayotgandi.

Ammo… yuzida kulgu bor edi.

Tabassum shunchaki emas — bu odamiylikdan tashqari, murakkab, hayqiriq va ruhiy azobni yashirgan kulgi edi.

> “Ba’zi tabassumlar... tabassum emas. Ular chaqiriq.”
Agar ko‘chada yoki tushda uni ko‘rsang, hech qachon orqangga qaramagin. Chunki sen qarasang — u seni tan oladi.
Va seni o‘zing bilan olib ketadi. Sen esa... kulasan.”