Sports Arbitration Azerbaijan

Neftchi FC v. Emile Mpenza: Termination of Contracts Without Just Cause

2021-04-05T18:32:51.132Z

Source: FootyFair

On 5 August 2010 Emile Lokonda Mpenza, a Belgian football player, and Neftchi Football Club from Azerbaijan signed an employment contract for 3 years.

The Player joined his new team in August 2010 and started playing regularly from the
beginning of the 2010/2011 season, participating in 23 matches and scoring six goals.

On 22 December 2011, the Player left for Belgium for his holidays, and on 10 January 2012, the Player, along with the rest of the team, joined the mid-season training camp in Antalya, Turkey, scheduled to take place until 4 February 2012.

On 19 January 2012, the Club issued a press release announcing that the
Player had left the training camp in order to attend negotiations with several clubs for a
possible transfer during the present transfer window.

On 11 February 2012, the Club informed FIFA in writing that the Player had left the Club
without the permission of the Club and had not returned.

Club informed the Player directly that no offer had been received from other clubs and that the Player had been absent from the Club without a reasonable explanation. The Parties agreed that during the period after 18 January 2012, the Club was in regular phone contact with the Player to receive news about a possible future transfer.

19 March 2012, the Club lodged a claim in front of FIFA against the Player, maintaining
that the Player was to be held liable for breach of contract without just cause on 18 January 2012 and ordered to pay compensation in the amount of USD 702,500 plus 5% interest p.a. as of 18 January 2012.

Then Neftchi FC filed an appeal against the rendered decision to CAS.

During the proceedings, it appeared from the Club’s press release of 19 January 2012 that the Club was at least informed about the meetings set up in Istanbul in order to negotiate a possible transfer of the Player.

The Panel also notes that no evidence has been produced during the proceedings to prove the existence of a contractual relationship between the Player and either of the players’ agents. On the contrary, it has been proven that the Club issued multiple authorizations to these players’ agents with a view to a possible transfer.

In the Panel's view, the Club impliedly accepted the Player being absent, the Panel finds that although the Player has not expressly produced evidence to prove that the Club had expressly authorized his absence, the Club has contributed to/accepted this absence in such a manner that the Player’s absence from the Club from 18 January 2012 until 17 February 2012 did not constitute a breach of contract.

The Panel finds that the Player’s failure to show up at the Club on 21 February 2012 does not constitute such a breach of contract that the Club is entitled to terminate the Contract unilaterally. The Panel felt that 1 days’ notice to travel to Baku was unreasonable.

Despite of the provisions of Azerbaijani Labor Code, maintained by Neftchi FC, the Panel finds that the Player’s absence, either from 18 January to 17 February 2012 or from 18 February to 21 February 2012, did not constitute such a breach of contract that the Club was entitled to terminate the contractual relationship with just cause, as such.

The Panel therefore concludes that the Contract was terminated unilaterally by the Club without just cause.

The Panel initially notes that since the Contract was terminated unilaterally without just cause by the Club, the Club is not entitled to receive any compensation from the Player.

The Club argues that pursuant to article 206 of the Azerbaijan Labor Code, the contributory fault of the injured party should be taken into account when assessing damages.

The Panel finds that it lacks the necessary evidence in order to rule on this issue according to the Azeri Labor laws with regard to the consequences of a termination of the Contract without just cause. Furthermore, article 17 of the RSTP, which is primarily applicable, provides for all elements to be taken into consideration for the calculation of the compensation to be paid by the Club to the Player.

In this respect, according to the Club, and with reference to clause 3.1 of the Contract, any compensation payable to the Player for termination of the Contract by the Club can never exceed “the sum of two months salary of Player”.

Therefore, Neftchi FC must pay to the Player the amount of USD 767,500 as outstanding remuneration and compensation for breach of contract. Emile Mpenza is entitled to receive interest at the rate of 5%.

Azərbaycanca

5 avqust 2010-cu il tarixdə Belçikanın futbolçusu Emil Lokonda Mpenza və Azərbaycanın "Neftçi" futbol klubu tərəfindən 3 il müddətinə əmək müqaviləsi imzalanıb.

Oyunçu 2010-cu ilin avqustunda yeni komandasına qoşuldu və 2010/2011 mövsümünün başlanğıcından etibarən müntəzəm olaraq oynamağa başladı, 23 oyunda iştirak etdi və altı qol vurdu.

22 dekabr 2011-ci il tarixində Oyunçu tətilə Belçikaya gedib, 10 yanvar 2012-ci il tarixində isə komandanın qalan hissəsi ilə birlikdə 4 fevral 2012-ci il tarixinədək Türk Antalyada keçiriləcək mövsümarası məşq düşərgəsinə qoşulub.

19 yanvar 2012-ci il tarixində klubda mətbuat şərhi buraxıb. Oyunçu, hazırkı transfer pəncərəsinə mümkün transfer ilə bağlı bir neçə klubla danışıqlarda iştirak etmək üçün təlim düşərgəsini tərk etdi.

11 fevral 2012-ci il tarixində klub futbolçunun klubun icazəsi olmadan klubu tərk etməsi və geri qayıtmaması barədə FIFA-ya yazılı məlumat verib.

Klub birbaşa oyunçuya məlumat verib ki, digər klublardan heç bir təklif daxil olmayıb və oyunçu heç bir səbəb göstərmədən klubda olmayıb. Tərəflər razılaşıblar ki, 18 yanvar 2012-ci il tarixindən sonra klub gələcək Transfer barədə xəbər almaq üçün oyunçu ilə daimi telefon əlaqəsi saxlayıb.

19 mart 2012-ci il tarixində Klub oyunçunun 18 yanvar 2012-ci il tarixdə üzrlü səbəb olmadan müqavilənin pozulmasına görə məsuliyyətə cəlb edilməli olduğunu iddia edərək FİFA-ya qarşı iddiasını vermiş və kompensasiya üzrə 702 500 ABŞ dolları, üstəgəl 5% 18 yanvar 2012-ci il tarixinədək ödənilməsini tələb etmişdir.

Həmin vaxt "Neftçi" PFK CAS-a çıxarılmış qərardan apellyasiya verib.

Klubun 19 yanvar 2012-ci il tarixli press-relizindən aparılan araşdırmalar zamanı klubun oyunçunun mümkün transferinə dair danışıqlar üçün İstanbulda təyin olunan görüşlər barədə ən azı məlumatlandırılması lazım idi.

CAS Qrup həmçinin qeyd edir ki, proses zamanı oyunçu ilə oyunçuların hər hansı agenti arasında müqavilə əlaqələrinin mövcudluğuna dair heç bir sübut təqdim olunmayıb. Əksinə, sübut olunub ki, klub bu oyunçuların agentlərinə mümkün transferin məqsədi ilə bir neçə icazə verib.

Qrupun sözlərinə görə, klub dolayısı ilə oyunçunun olmamasını etiraf etdi və qrup oyunçu klubun onun yoxluğuna birbaşa icazə verdiyinə dair sübut təqdim etməməsinə baxmayaraq, klub 18 yanvar 2012-ci il tarixindən 17 fevral 2012-ci il tarixinə qədər klubda oyunçunun olmaması müqavilənin pozulması olmadığını təmin etdi/qəbul etdi.

Qrup hesab edir ki, klubun 21 fevral 2012-ci il tarixində kluba gəlməməsi müqavilənin elə bir pozulması deyil ki, klub birtərəfli qaydada onu ləğv etmək hüququna malik olsun. Qrup hesab edirdi ki, 1 gün ərzində Bakıya səfər barədə bildiriş əsassız idi.

"Neftçi" PFK-nın dəstəklədiyi Azərbaycan Əmək Məcəlləsinin müddəalarına baxmayaraq, qrup hesab edir ki, oyunçunun olmaması nə 18 yanvar-17 fevral 2012-ci il, nə də 18-21 fevral 2012-ci il tarixlərdə müqavilənin pozulması sayılmayıb ki, klub üzrlü səbəbdən müqavilə münasibətlərini ləğv etmək hüququna malik olsun.

Beləliklə, CAS Qrupu belə qənaətə gəlir ki, müqavilə klub tərəfindən üzrlü səbəb olmadan birtərəfli qaydada pozulub.

CAS Qrupu əvvəlcədən qeyd edir ki, müqavilə klub tərəfindən birtərəfli qaydada üzrlü bir səbəb olmadan pozulduğundan, klubun oyunçudan hər hansı bir kompensasiya almaq hüququ yoxdur.

Klub iddia edir ki, Azərbaycan Əmək Məcəlləsinin 206-cı maddəsinə uyğun olaraq zərərin qiymətləndirilməsi zamanı zərərçəkmiş tərəfin müvafiq şərabları nəzərə alınmalıdır.

CAS Qrup hesab edir ki, bu məsələ ilə bağlı Azərbaycanın Əmək qanunvericiliyinə uyğun olaraq, üzrlü səbəb olmadan müqavilənin ləğvinin nəticələri barədə qərar qəbul etmək üçün onun lazımi sübutları yoxdur. Bundan əlavə, ilk növbədə tətbiq olunan FİFA Oyunçuların Statusu və Transfer üzrə Reqlamentin 17-ci maddə, Klub oyunçuya ödənilən kompensasiyanın hesablanmasında bütün elementlərin nəzərə alınmasını nəzərdə tutur.

Bununla əlaqədar olaraq, kluba əsasən və müqavilənin 3.1-ci bəndinə istinadən, klub tərəfindən müqavilənin pozulması üçün oyunçuya ödənilən hər hansı kompensasiya "oyunçunun iki aylıq əmək haqqının məbləğindən"artıq ola bilməz.

Beləliklə, "Neftçi" PFK oyunçuya müqavilənin pozulmasına görə ödənilməmiş mükafat və kompensasiya qismində 767 500 ABŞ dolları məbləğində ödəniş etməlidir. Emil Mpenza 5% dərəcə ilə faiz almaq hüququna malikdir.

WADA v. FILA: How was Maria Stadnik disqualified?

2021-04-02T18:26:55.411Z

Maria Stadnik. Source: Azerisport

Sometimes because of the controversy between federations, the athletes suffer as well. One of the examples is a dispute between WADA, FILA and Maria Stadnik, a former Ukrainian wrestler, now competing under Azerbaijani nationality, that arose in far 2006.

On 25 and 26 April 2006, Stadnik participated in the European Wrestling Championship in Moscow. The athlete won the competition in her category (48kg). At that time, Stadnik was registered with the Ukrainian Wrestling Association. However Stadnik tested positive to Furosemide, a prohibited diuretic, on the basis of a test which took place on the evening of 26 April 2006. Furosemide is listed on the WADA 2006 Prohibited List under class S5 “Diuretics and other Masking Agents”.

On 31 May 2006, the FILA Sporting Judge sanctioned Stadnik with a one-year period of ineligibility pursuant to Article 10.3 FILA Anti-Doping Regulations for specified substances. In that decision, the reason given for the consumption of the diuretic was that the athlete wanted to fit into her weight category.

As WADA had expressed its intent to lodge an appeal against such decision, FILA informed WADA on 28 July 2006 that it decided to reopen the case on its own initiative. The FILA Sporting Judge rendered a new decision imposing a two-year period of ineligibility on Stadnik while setting aside the decision of the Sporting Judge of 31 May 2006.

The Ukrainian Association alleged to have conducted interrogations of Stadnik, her
personal coach O. Skobelskyy and “other sportsmen and coaches” using a polygraph. While these interrogations were ongoing, a friend and former competitor of Stadnik, Vera Tkhorovska, allegedly admitted to have poured the forbidden substance into a bottle of mineral water that the athlete drank from on the evening of 24 April 2006, during a supper at the Hotel in Moscow.

According to a copy of the minutes of a meeting of the Presidium of the Ukrainian Wrestling Association, Mrs. Tkhorovska was disqualified for life on 22 November 2006 as a result of her action. Stadnik's disqualification was reduced from 23 months to 15 months.

But then an anonymous person informed WADA that Stadnik had participated in the
World Championship in Baku with the team of Azerbaijan. Stadnik ranked 7th
within that tournament, which constituted a qualifying rank for participation in the Olympic Games in Beijing 2008. On the same day WADA asked FILA for an explanation. WADA appealed to the CAS the FILA decision communicated to the athlete, irrespective of whether it had been taken by the FILA Federal Appeal Commission or by the President.

Under Article 10.8 of the FILA Anti-Doping Regulations, where an athlete has been subject to an interim suspension prior to a doping hearing, the length of the athlete’s interim suspension is to be credited as time served against the athlete’s final suspension.

If the athlete’s remaining nine-months period of ineligibility were to run as of the day of the hearing or of the notification of the award, the sanction would not expire before spring 2009.

Pursuant to Article 10.8 of the FILA Anti-Doping Regulations, where required by fairness, such as delays in the hearing process or other aspects of Doping Control not attributable to the Wrestler, the FILA or Anti-Doping Organization imposing the sanction may start the period of Ineligibility at an earlier date commencing as early as the date of sample collection.

The Panel finds that in this case fairness does require that the period of Ineligibility start earlier because – for reasons beyond the Athlete’s control, notably linked to the fact that WADA was informed very late about the FILA decision under appeal and therefore this proceeding began later and linked to the fact that the number of questions raised by this case made the CAS proceedings more protracted than usual – the athlete had to live with the uncertainty of whether she could prepare for and validly participate in qualifications for the Olympic Games, despite this being a particularly important event in any Athlete’s career.

The Panel finds the fairest and most balanced solution is begin the two-year
suspension period as from the date that the positive doping samples were taken; namely, on 26 April 2006.

Taking into account the article 10.7 of the FILA Anti-Doping Regulations, the Panel decided that all results obtained by the athlete between 26 April 2006 (when the positive doping samples were taken) and 25 April 2008 (when the suspension ended) must be disqualified.

Azərbaycanca

Bəzən federasiyalar arasındakı fikir ayrılıqlarına görə idmançılar da əziyyət çəkirlər. Məsələn, WADA, FİLA və Mariya Stadnik, hazırda Azərbaycan vətəndaşlığı altında çıxış edən keçmiş Ukrayna güləşçisi, 2006-cı ildə yaranmış mübahisədir.

25 və 26 Aprel 2006-cı ildə Stadnik Moskvada güləş üzrə Avropa çempionatında iştirak edib. İdmançı 48 kq çəki dərəcəsində mübarizə aparıb. Lakin Stadnik 26 Aprel 2006-cı il axşamı keçirilən test əsasında furosemid, qadağan olunmuş sidikqovucu vasitəyə müsbət nəticə verib. Furosemid 2006-cı ildə S5 "diüretik və digər maskalanma vasitələri"sinfi üzrə qadağan olunmuş WADA siyahısına daxil edilmişdir.

31 may 2006-cı il tarixdə FİLA idman hakimi müəyyən maddələrə qarşı FİLA-nın antidopinq qaydalarının 10.3-cü maddəsinə uyğun olaraq stadiona bir illik diskvalifikasiya müddəti təyin etmişdir. Bu qərarda sidikqovucu vasitənin istifadə edilməsinin səbəbi onda idi ki, idmançı öz çəki kateqoriyasına uyğunlaşmaq istəyirdi.

WADA bu qərara etiraz etmək niyyətini bildirdiyinə görə, 28 iyul 2006-cı il tarixində FİLA WADA öz təşəbbüsü ilə işi bərpa etmək qərarına gəldiyi barədə məlumat verdi. İdman hakimi FİLA, 31 may 2006-cı il tarixli İdman hakiminin qərarını ləğv edərək, stadionun iki illik diskvalifikasiya müddətinin tətbiqi ilə bağlı yeni bir qərar çıxardı.

Ukrayna Assosiasiyası guya Stadnik, onun şəxsi məşqçi O. Skobelski və "digər idmançı və məşqçilər" sorğu-sual edilmişdir poliqrafiya istifadə. Stadionun rəfiqəsi və keçmiş rəqibi Vera Torovskaya iddia edir ki, qadağan olunmuş maddəni butulkaya mineral su töküb, onlardan idmançı 24 aprel 2006-cı il axşam Moskvada mehmanxanada şam yeməyi zamanı içib.

Ukrayna güləş Assosiasiyası Rəyasət Heyətinin iclasının protokolunun surətinə əsasən, xanım onun hərəkətləri nəticəsində 22 noyabr 2006-cı il tarixində Torovskaya ömürlük diskvalifikasiya edilmişdi. Stadionun diskvalifikasiyası 23 aydan 15 aya endirildi.

Lakin sonra anonim şəxs WADA stadionda iştirak etdiyini bildirdi Azərbaycan millisinin iştirakı ilə Bakıda Dünya Çempionatı. Stadnik 7 aldı - 2008-ci ildə Pekində keçirilən Olimpiya Oyunlarında iştirak etmək üçün ixtisas dərəcəsi olan bu turnirdə yer. Həmin gün WADA FİLA-dan izahat tələb etdi. Vada, FİLA federal apellyasiya komissiyası və ya prezident tərəfindən qəbul edilmiş olub-olmamasından asılı olmayaraq, idmançıya məlumat verən FİLA qərarından CAS-a şikayət etdi.

FILA Antidopinq qaydalarının 10.8-ci maddəsinə uyğun olaraq, idmançının dopinq dinləməsindən əvvəl müvəqqəti olaraq kənarlaşdırılması həyata keçirildikdə, idmançının müvəqqəti kənarlaşdırılması müddəti idmançının yekun kənarlaşdırılması əleyhinə göstərilən vaxt kimi hesablanır.

Əgər idmançının diskvallaşdırılmasının qalan doqquz aylıq müddəti işin dinlənildiyi və ya mükafatın verilməsi barədə bildirildiyi gündən qurtarırsa, sanksiyanın müddəti 2009-cu ilin yazından tez başa çatır.

FILA Antidopinq qaydalarının 10.8-ci maddəsinə uyğun olaraq, əgər ədalət tələb edirsə, məsələn, məhkəmə prosesində gecikmə və ya güləşçi ilə bağlı olmayan dopinq nəzarətinin digər aspektləri, sanksiyanı tətbiq edən FİLA və ya Antidopinq Təşkilatı nümunə götürmə tarixindən başlayaraq, diskvalifikasiya müddətinə daha erkən tarixdən başlaya bilər.

CAS Qrupu, bu vəziyyətdə ədalətin, həqiqətən, diskvalifikasiya dövrünün daha əvvəl başlamasını tələb etdiyinə dair nəticəyə gəlir, çünki, idmançıdan asılı olmayan səbəblərdən, xüsusilə Vada ' nın apellyasiya ilə FILA – nın qərarı barədə çox gec məlumat verdiyi faktla bağlı səbəblərdən və buna görə də bu araşdırma daha sonra başlamış və bu işdə qaldırılan sualların sayının adi haldan daha uzun müddətə CAS araşdırması ilə nəticələnmişdir. – hər bir idmançının karyerasında xüsusilə mühüm hadisə olmasına baxmayaraq, idmançı hazır olub-olmamasına və Olimpiya Oyunlarına hazırlıq üzrə layiqli iştirak edə biləcəyinə inamsızlıqla yaşamağa məcbur olub.

CAS Qrupu hesab edir ki, ən ədalətli və tarazlaşdırılmış həll iki illik dövrün başlanğıcıdır
müsbət dopinq-probların alındığı tarixdən, yəni 26 Aprel 2006-cı il tarixindən diskvalifikasiya.

FILA-nın 10.7-ci antidopinq qaydalarını nəzərə alaraq, komissiya qərara aldı ki, idmançı tərəfindən 26 Aprel 2006-cı il tarixindən (müsbət dopinq-probların alındığı vaxtda) 25 aprel 2008-ci il tarixinədək (diskvalifikasiya başa çatdıqdan sonra) əldə edilmiş bütün nəticələr diskvalifikasiya olunmalıdır.

Termination of Contracts in Basketball / Basketbolda Müqavilələrin Pozulması

2021-04-02T11:10:51.887Z

Olesia Malashenko. Source: Google Search

A popular problem affecting almost all types of sport is the problem of termination of contracts. In this post we will discuss such issue through the prism of the case of Olesia Malashenko, a Ukrainian basketball player, and Adana Basketbol Kulübü Dernegi, a Turkish basketball club.

On 30 August 2018 Olesia Malashenko and Adana Basketball Club entered into an employment contract, whereby the latter engaged Olesia for the 2018/2019 sporting season.

The employment agreement provided for Malashenko to receive an annual “guaranteed” base salary of USD 70,000.00 net, as well as certain bonuses and other benefits.

Then they entered into a new agreement by virtue of which they mutually decided to terminate the previous employment agreement. It must be noted that an employment contract contained a special penalty clause, which provided that if the club is more than 15 days late in the payment of the amounts stipulated above then the player and club agree that an additional indemnity of 20 000 USD will be applied and directly due from the club to the player.

While Malashenko alleges that no amounts have been paid to her by virtue
of the Termination Agreement, the Club asserts that some of the claimed amounts
have already been paid in cash, that others have been deducted as previous fines
imposed on Malashenko and that in any case these payments arise from an “inexistent” agreement, i.e., that the signature on the part of the Club was the product of forgery.

On 4 March 2020, Malashenko filed the request for arbitration giving rise to this proceeding in accordance with the Basketball Arbitral Tribunal Rules.

While Malashenko claims that no amounts arising from said Termination Agreement have been paid by the Club to her, the Club argues that “even though we [they]
accept there is an unpaid amount to Malashenko, the amount alleged by the
Malashenko is unrealistic” (emphasis added). However, the Club does not provide further detail in support of said affirmation.

Malashenko asks for two different (principal) amounts: (i) a “termination fee” of USD 2,200.00; and (ii) overdue payables in the amount of USD 20,000.00 arising from the Previous Employment Agreement.

Club maintains that these overdue payables were partly reduced as a consequence of the deduction of “previous fines” allegedly imposed by Adana Club on Malashenko and also that USD 10,000.00 from said amount were actually paid in cash to Malashenko (asserting that all the documentation to support said affirmations was at the Club’s premises which Adana Club could not enter because of the COVID-19 situation). In this regard, the Arbitrator notes the utter lack of specificity of the Club’s assertions that fines allegedly imposed and/or cash payments allegedly effected should reduce the amount of overdue payables due to Malashenko.

Arbitrator found the evidence proffered entirely insufficient to satisfy club's burden of proof with respect to the claimed forgery. The Arbitrator finds inapplicable to the circumstances of the dispute the doctrine Verwirkung. A debt reflected in the Termination Agreement is, apparently, quite dated (arising from the 2014-2015 season under the Previous Employment Agreement, or even an earlier version thereof), its acknowledgement in a new agreement some years later (the Termination Agreement) means that, for all practical purposes, the Verwirkung “clock” started again in October 2018 by reason of such agreement’s acknowledgment of the earlier debt and establishment of payment terms and conditions for it.

Club has not provided sufficient evidence to establish any of its defenses
regarding these allegations and must be held to its bargain and therefore must comply
with its existing payment obligations. Arbitrator finds it fair and reasonable to award to Malashenko the USD 22,200.00 claimed.

Because of club’s failure to fulfil its obligations under the Termination
Agreement with more than fifteen days of delay, Malashenko requests a penalty
amounting to USD 10,000.00.

In relation to proportionality, the Arbitrator notes that the principal amount of the debt in this case (USD 22,200.00) is slightly higher than the penalty agreed in the Termination Agreement, and that established Basketball Arbitral Tribunal jurisprudence admits (in principle, unless the circumstances require otherwise) penalties which equal but do not exceed the principal amount.

Malashenko seeks in this proceeding a reduced amount (USD 10,000.00), so the Arbitrator’s first conclusion is that such a penalty is, prima facie, not excessive and/or disproportionate in light of the circumstances of the present case.

Under these circumstances, the Arbitrator finds it fair, reasonable and
neither excessive nor disproportionate to award in full the USD 10,000.00 penalty
requested by Malashenko.

In spite of the fact that clause 2 of the Termination Agreement provides for the Club to
pay the Malashenko the “net amounts” there described, clause 4 of the Termination
Agreement provides, inter alia, as follows: "the abovementioned payments from Club to Player include all taxes". Therefore, Arbitrator concluded that the amounts requested must be awarded gross.

Malashenko has requested the accrual of 5%-interest on the amount of USD
2,200.00 from 17 December 2018 and on the amount of USD 20,000.00 from 7
January 2019. Arbitrator considers it fair and reasonable to award interest at the rate of 5% per annum on both amounts.

Arbitrator holds that the legal fees claimed by Malashenko (i.e., EUR 3,000.00) represents a fair and equitable contribution by Club to Malashenko in this regard. In particular, the numerous extensions requested by the Club, together with the fact that Malashenko has had no other alternative but to bring this proceeding as a consequence of Club’s breach of the Termination Agreement, justifies the above conclusion.

Azərbaycanca

Demək olar ki, bütün idman növlərinə toxunan ən populyar problem müqavilələrin pozulması problemidir. Postumuzda bu məsələni Ukrayna basketbolçusu Olesya Malaşenko və Türkiyənin Adana Basketbol Kulübü Dernegi prizmasından müzakirə edəcəyik.

30 avqust 2018-ci il tarixində Olesya Malaşenko və "Adana" Basketbol Klubu tərəfindən əmək müqaviləsi bağlanıldı.

Əmək müqaviləsi Malaşenkonun 70 000,00 ABŞ dolları məbləğində illik "zəmanətli" baza əmək haqqının, həmçinin müəyyən mükafatların və digər güzəştlərin alınmasını nəzərdə tuturdu.

Sonra onlar yeni müqavilə bağladılar, buna görə də qarşılıqlı olaraq əvvəlki əmək müqaviləsini ləğv etmək qərarına gəldilər. Qeyd etmək lazımdır ki, əmək müqaviləsində xüsusi cərimə şərtləri var idi, hansı ki, klub yuxarıda göstərilən məbləğlərin ödənilməsi ilə 15 gündən artıq geciksə, onda oyunçu və klub razılaşırlar ki, klubdan birbaşa oyunçuya düşən 20 000 ABŞ dolları məbləğində əlavə ödəniş tətbiq olunacaq.

Malaşenko isə iddia edir ki, heç bir məbləğ ona görə ödənilib müqavilənin pozulması haqqında klub iddia edir ki, bəzi bəyan edilmiş məbləğlərin artıq nağd pulla ödənilmişdir ki, qalanlar əvvəlki cərimələrdə silinmişdir Malaşenkoya qoyulan və istənilən halda bu ödənişlər "mövcud olmayan" müqavilələrdən yaranır, yəni klub tərəfindən imzalanma saxta olub.

4 mart 2020 Malaşenko Basketbol arbitrajının reqlamentinə uyğun olaraq bu araşdırmanın əsasını qoyan Arbitraj haqqında ərizə verib.

Malaşenko klubun müqavilənin ləğvinə dair sözügedən Razılaşmadan irəli gələn heç bir məbləğ ödəməyəcəyini iddia etsə də, klub iddia edir ki, "biz [onlar] ödənilməmiş Malaşenko məbləğinin olduğunu, Malaşenkonun elan etdiyi məbləğin qeyri-real olduğunu qəbul etməyimizə baxmayaraq". Lakin klub bu iddianın dəstəklənməsinə daha ətraflı məlumat vermir.

Malaşenko iki müxtəlif (əsas) məbləği xahiş edir: (i) 2200,00 ABŞ dolları məbləğində "işdən çıxma haqqı"; və (ii) əvvəlki əmək müqaviləsindən irəli gələn 20 000,00 ABŞ dolları məbləğində gecikdirilmiş kreditor borcu.

Klub iddia edir ki, bu gecikdirilmiş kredit borcu "Adana" klubunun Malaşenkoya guya verdiyi "əvvəlki cərimələr" nin çıxılması nəticəsində qismən azaldılıb, həmçinin 10 000,00 ABŞ dollarının həmin məbləğdən faktiki olaraq Malaşenkonun nağd şəkildə ödənildiyini iddia edir (bu iddiaları təsdiq edən bütün sənədlərin klubun "Adana" klubunun COVİD-19 klubu ilə əlaqədar daxil ola bilmədiyi otaqda olduğunu iddia edir). Bu baxımdan, arbitr iddia edilən cərimələr və/və ya pul ödənişləri Malaşenko əvvəl vaxtı keçmiş kreditor borc məbləği azaltmaq lazımdır ki, klubun iddiaları konkret tam olmaması qeyd.

Arbitr iddia edilən saxtakarlığa qarşı klubun sübut etmək yükünü təmin etmək üçün təqdim edilən sübutları tamamilə qeyri-kafi hesab etdi. Hakim mübahisənin hallarına tətbiq edilə bilməyən Doktrina Vervirkung tapır. Müqavilənin ləğvində əks olunan borc, görünür, kifayət qədər köhnəlib (2014-2015-ci illərin mövsümündən əvvəlki əmək müqaviləsi üzrə və ya hətta daha erkən versiyası üzrə), yeni müqavilədə onun bir neçə il sonra (müqavilənin ləğvi) tanınması o deməkdir ki, bütün praktiki məqsədlər üçün "Vergirkung saatı" yenidən 2018-ci ilin oktyabrında belə müqavilənin daha erkən borc kimi tanınması və onun ödənilməsi şərtlərinin müəyyən edilməsi səbəbindən başlayıb.

Klub öz etirazlarını əsaslandırmaq üçün kifayət qədər sübut təqdim etməyib
bu iddialar ilə bağlı və öz əməliyyat qalmaq lazımdır və buna görə də mövcud ödəniş öhdəliklərinə riayət etməlidir. Hakim Malaşenkonu 22 200,00 ABŞ dollarına elan etməyi ədalətli və məqbul hesab edir.

Klubun on beşgünlük gecikmə ilə müqavilənin ləğvinə dair öhdəliklərinin yerinə yetirilməməsi ilə əlaqədar Malaşenko cərimənin tutulmasını xahiş edir
10 000,00 ABŞ dolları məbləğində.

Mütənasibliyə gəldikdə isə, hakim qeyd edir ki, bu halda borcun əsas məbləği (22 200,00 ABŞ dolları) təşkil edir.ABŞ) müqavilənin ləğvinə dair Sazişdə nəzərdə tutulmuş dəbbə pulundan bir qədər çoxdur və arbitraj məhkəməsi tərəfindən müəyyən edilmiş Basketbol praktikası (prinsipcə, əgər başqa hal tələb etmirsə) bərabər olan, lakin əsas məbləği aşmayan dəbbə puluna yol verir.

Malaşenko kiçildilmiş məbləğin bu araşdırmasında (10 000,00 ABŞ dolları) çalışır, ona görə də arbitrin ilk qənaəti ondan ibarətdir ki, bu cür cərimə, prima facie bu işin halları baxımından həddindən artıq və/və ya mütənasib deyil.

Bu halda hakim Malaşenkonun tələb etdiyi 10 000,00 ABŞ dolları məbləğində cərimə verilməsini ədalətli hesab edir.

Müqavilənin ləğvinə dair sazişin 2-ci bəndinin Malaşenkoya Klubu tərəfindən orada göstərilən "xalis (net) məbləğlərin" ödənilməsini nəzərdə tutmasına baxmayaraq, müqavilənin ləğvinə dair razılaşmanın 4-cü bəndi xüsusilə aşağıdakıları nəzərdə tutur: "klubdan oyunçuya yuxarıda qeyd olunan ödənişlər bütün vergiləri əhatə edir". Buna görə də, arbitr tələb olunan məbləğlərin gross payments alınması lazım olduğu qənaətinə gəldi.

Hakim hesab edir ki, Malaşenkonun iddia etdiyi məhkəmə xərcləri (yəni 3 000,00 avro) klubun bu baxımdan Malaşenkonun xeyrinə ədalətli və bərabər töhfəsidir. Məsələn, klubun tələb etdiyi çoxsaylı yenilənmələr, həmçinin, Malaşenkonun Müqavilənin pozulması ilə bağlı bu işi qaldırmaqdan başqa bir alternativinin olmaması yuxarıda qeyd olunan nəticəyə əsas verir.

Representation Contract and Its Stability/ Nümayəndəlik Müqaviləsi və Onun Sabitliyi

2021-03-22T18:16:12.627Z

Representation Contract is a contract signed between intermediary and the player to give a right to the first to represent, negotiate and sign the contract on behalf of the latter. Usually, it is valid for 2 years and must be authenticated by the association. The Representation Contract is normally agreed alongside the agent's fee and includes a portion of the signing-on fee whilst usually excluding other bonuses like goals or appearances.

In this post we will discuss the maintaining the stability of the representation contracts on the example of one case from CAS practice - Jaroslaw Kolakowski v. Daniel Quintana.

On 2 October 2013, Jaroslaw Kolakowski, a football agent, domiciled in Poland, and Dani Quintana, Spanish footballer, concluded a representation contract, valid from 2 October 2013 until 1 October 2015. The Representation Contract contained 2 main terms: 1) agent is entitled to receive a commission in amount of 10% of the total amount of the player’s contracts; 2)the player is forbidden to sign a contract with any club, using the representation or help of any 3rd Parties or himself alone, otherwise he will be obliged to pay a penalty of 15% from the total amount of the signed contract within 14 days.

On 29 September 2014, the Player signed an employment contract with Saudi Arabian club Al Ahli SC, but the agent was not involved in the signing process. Contract was valid from 28 September 2014 until 30 June 2017. On 1 February 2015, the Al Ahli Employment Contract was prematurely terminated.
Accordingly, the Al Ahli Employment Contract was only valid for 4 months and the Player was only remunerated for that period.

The Player should always be entitled to act for himself on a transfer or employment contract and forbidding him from doing so would be a violation of his rights. Agents can be appointed exclusively vis-а-vis another agent, but no player should be forced to use an agent or restrained from concluding their own deal, subject only to a financial penalty should they chose to ultimately represent themselves. Further, the Panel concludes that there was a deterrent effect in clause 3 of the Representation Contract
which was to discourage the Player from negotiating/signing a contract without the Agent’s involvement. The parties agreed on this clause when entering into the Representation Contract and pursuant to the principle of pacta sunt servanda, subject to the below it is not unreasonable for the Agent to be entitled to a penalty commission rate of 15%.

Despite of the fact, that the employment contract was terminated after 5 months, the CAS Panel noted that the active term of the contract was in fact only 4 months and 2 days.

In the Panel’s experience, the standard industry practice is for agents to be paid by way of a commission of the monies their client earns under a contract of employment that they negotiate for this client. They share in the remuneration their client earns from their services in negotiating a contract with a club. The Representation Contract simply stated the agent was entitled to 10% of the total value of any contract as commission.

The Panel considers that having to pay his entire earnings (and more) from a contract with a club to an agent irrespective of whether that said agent negotiated his deal or not, could not have been the intention of the parties when entering into the Representation Contract.

The most important word is “commission” and the fact that it is stated as a percentage. In the Panel’s experience, most agents are rewarded for their efforts by a commission payment calculated by reference to a percentage of what the player is paid by his club. Not what he might be paid.

Contract should be interpreted to award the Agent commission based on the income actually earned by the Player under any employment contract. The Agent submitted that whilst the rate of interest was higher in Poland than it was in Switzerland, the rate of 5% per annum should be applicable in the present matter pursuant to Articles 73(1) and 104(1) of the Swiss Code of Obligations.

The Panel notes that it is widely accepted under Swiss law that 5% interest is applicable on unpaid debts. The Panel notes that even though Kolakowski pointed out that Polish law provided for a higher rate of interest, he only claimed interest of 5%, further the Panel has determined that Swiss law is applicable to the case at hand.

Thus, the appeal of Jaroslaw Kolakowski was partially upheld by CAS.

Azərbaycanca

Nümayəndəlik müqaviləsi vasitəçiyə oyunçunu təmsil etmək, danışıqlar aparmaq və müqavilələri imzalamaq hüququ vermək məqsədi ilə bağlanan müqavilədir. Adətən 2 il ərzində etibarlıdır və Assosiasiya tərəfindən təsdiq edilməlidir. Nümayəndəlik müqaviləsi adətən vasitəçi haqqı ilə birlikdə razılaşdırılır və müqavilənin imzalanması üçün ödənişlərin bir hissəsini əhatə edir, lakin adətən qol və ya çıxışlar kimi digər bonusları istisna edir.

Bugün, CAS praktikasından — Yaroslav Kolakovski tərəfindən Daniel Kintana qarşı tətbiq olunan bir işin nümunəsi ilə nümayəndəlik müqavilələrinin sabitliyini müzakirə edəcəyik.

2 oktyabr 2013-cü il tarixində Polşada yaşayan futbol vasitəçi Yaroslav Kolakovski və İspan futbolçusu Dani Kintana 2 oktyabr 2013-cü il tarixindən 1 oktyabr 2015-ci il tarixinədək qüvvədə olan nümayəndəlik müqaviləsi imzaladılar. Nümayəndəlik müqaviləsi olan 2 əsas şərtləri: 1) vasitəçi, oyunçu müqavilələrinin ümumi məbləğinin 10% məbləğində komissiya almaq hüququna malikdir; 2) oyunçuya hər hansı üçüncü tərəfin nümayəndəlik və ya yardımından istifadə etməklə istənilən klubla müqavilə imzalamaq qadağandır, əks halda o, imzalanmış müqavilənin ümumi məbləğinin 15% - i həcmində 14 gün müddətində cərimə ödəməlidir.

29 sentyabr 2014-cü il tarixində Oyunçu Səudiyyə klubu Al Ahli SC ilə əmək müqaviləsi imzalayıb, lakin agent imzalanma prosesində iştirak etməyib. Müqavilə 28 sentyabr 2014-cü il tarixindən 30 iyun 2017-ci il tarixinədək qüvvədədir. 1 fevral 2015-ci ildə Al-Ahli SC əmək müqaviləsinə vaxtından əvvəl xitam verilib.

Müvafiq olaraq, Al-Ahli əmək müqaviləsi yalnız 4 ay müddətində qüvvədə olub və oyunçu yalnız bu müddət ərzində mükafat alıb.

Oyunçu həmişə transferdə və ya əmək müqaviləsində müstəqil hərəkət etmək hüququna malik olmalıdır və ona bunu qadağan etmək onun hüquqlarının pozulması olardı. Vasitəçilər yalnız başqa vasitəçiyə münasibətdə təyin edilə bilərlər, lakin heç bir oyunçu vasitəçidən istifadə etməyə və ya öz sövdələşmələrini bağlamağa məcbur edilməməlidir, əgər o, son nəticədə özünü təqdim etməyə qərar verərsə, yalnız maliyyə cəriməsinə məruz qalmalıdır. Bundan başqa, qrup belə qənaətə gəlir ki, nümayəndəlik haqqında müqavilənin 3-cü bəndində oyunçu arasında danışıqlar aparmaq/vasitəçinin iştirakı olmadan müqavilə imzalamaq istəyini dəf etmək üçün ehtiyatlı effekt var idi.

Tərəflər bu bəndlə bağlı nümayəndəlik müqaviləsi bağlayarkən və pacta sunt servanda prinsipinə uyğun olaraq razılığa gəliblər, bu şərtlə ki, agentin 15% cərimə komissiyasına hüququ olsun.

Əmək müqaviləsinə 5 aydan sonra xitam verilsə də, CAS Komissiyası müqavilənin fəaliyyət müddətinin faktiki olaraq cəmi 4 ay və 2 gün təşkil etdiyini bildirdi.

CAS Qrupun təcrübəsinə əsasən, standart sahə təcrübəsi ondan ibarətdir ki, vasitəçilərə müştərinin həmin müştəri üçün bağladığı əmək müqaviləsi üzrə aldığı pul vəsaiti şəklində komisyon haqqı ödənilir. Onlar klubla müqavilə bağladıqda müştərilərinin xidmətlərinə görə aldığı mükafatı bölüşürlər. Nümayəndəlik haqqında müqavilədə sadəcə göstərilirdi ki, agent komisyon qismində istənilən müqavilənin ümumi dəyərinin 10% - ni hüququna malikdir.

CAS Qrupu hesab edir ki, vasitəçinin sövdələşmə barədə danışıqlar aparıb-aparmamasından asılı olmayaraq, vasitəçi klubla müqavilə üzrə bütün qazanclarını (və daha çox) ödəmək zərurəti tərəflərin nümayəndəlik haqqında müqavilə bağlayarkən niyyəti ola bilməzdi.

Ən vacib söz "komissiya" və onun faizlə göstərilməsidir. CAS Qrupun təcrübəsinə əsasən, vasitəçilərin əksəriyyəti öz səylərinə görə oyunçu klubdan nə əldə etdiyinə görə faiz əsasında hesablanmış komisyon ödənişləri ilə mükafatlandırılır. Ona ödəyə biləcək bir şey deyil.

Müqavilə, oyunçunun faktiki olaraq hər hansı bir əmək müqaviləsi üzrə əldə etdiyi gəlir əsasında Agent Komissiyasının verilməsi kimi təfsir edilməlidir. Vasitəçi, Polşada faiz dərəcəsinin İsveçrədən daha yüksək olmasına baxmayaraq, bu halda İsveçrə Təəhhüd Məcəlləsinin 5(73(1) və 104 (1) maddələrinə uyğun olaraq illik dərəcəsi tətbiq olunmalıdır.

Qrup qeyd edir ki, İsveçrə qanunvericiliyinə uyğun olaraq, 5% - lik faiz ödənilməmiş borclara tətbiq olunur. Qrup qeyd edir ki, Kolakovski Polşa qanunvericiliyinin daha yüksək faiz dərəcəsinin nəzərdə tutulduğunu göstərsə də, o, faizlərin yalnız 5% təşkil etdiyini bildirsə də, qrup İsveçrə qanunvericiliyinin baxılan işə tətbiq olunduğunu bildirib.

Beləliklə, Yaroslav Kolakovskinin apellyasiya CAS tərəfindən dəstəklənmişdir.

Employment Contracts in Taekwondo/ Taekvondo və Əmək Müqavilələr

2021-03-20T19:34:35.792Z

Source: Google Search

On 13 September 2013, Nur Cemre Kaymak, a taekwondo athlete from Turkey and Azerbaijan Taekwondo Federation(ATF) entered into an employment contract. Due to the appearance of disagreement between the parties about whether or not the terms of the contract had been respected, she filed a claim before the WTF against the ATF for a breach of contract, but it was rejected because fell out of the jurisdiction of WTF.

On 1 April 2015 Nur Cemre Kaymak filed an appeal to CAS against the ATF and WTF.

The Panel notes that the WTF has indeed the authority to decide when a dispute is outside its competence, since the clear text of article 4.1(B)(iii) of the WTF Dispute Resolution Bylaws provides with such an alternative. The WTF decided that the dispute that arose between the Athlete and the ATF is clearly and predominantly a contractual dispute between these parties and not a WTF related dispute nor a discrimination case prohibited by article 5 of the WTF Code of Ethics.

The WTF has no rules or regulations as to how a contract should be created or interpreted or how remedies for breach of contract should be determined.

The WTF is not the proper venue to proceed with the interpretation of national contract law, as it does not have the necessary expertise for this type of dispute resolution. Moreover, the contract contained a term, that assumed a resolution of possible disputes in the competent courts in Azerbaijan. Therefore, at the outset, the possibility of dispute resolution in the bodies of WTF was not provided. Here we outlined the word "courts" because the contract provided this process not in the bodies of the ATF, but in the competent sports courts of Azerbaijan.

Thus, the CAS Panel confirmed the WTF Decision.

The Athlete claims to be a victim of discrimination by the ATF, which is prohibited by the WTF Code of Ethics and by the Olympic Charter, because the ATF did not select her in the Senior national team, invite her to tournaments, training camps such as the U21 camp on 30 June 2014, care about her health and respond to any question or queries raised by her, as if she did not have an Azerbaijani license. Both these documents point to the intrinsic nature of discrimination, involving the ethnicity, religion, sex, race, political opinion and etc. Though in particular she did not demonstrate, that her non selection by the ATF to the senior national team was not a consequence of bad results at the 2013 ETU and the 2013 National Senior Championships. According to WTF and ATF, her non-invitation to training camps and tournaments was a consequence of the above-mentioned bad results added to the fact that the Athlete had competed in ‘open tournaments’ under her Turkish nationality and her potential lack of medical support by the ATF and the ATF’s general absence of
response to queries or questions did result from her own lack of action.

Nur Cemre Kaymak claimed that the contract was a "permanent contract", the ATF objects and sustains that the contract was limited to a one year term to be renewed each year, in accordance with relevant articles of the contract. The Contract was worded by the Athlete’s father and therefore any ambiguity or lack of clarity has to be interpreted “contra proferentem”, against the draft person, in that case against the Athlete. Relevant article of the contract indicated that it was concluded for an initial period of 1 year and its terms not only need to be "renewed" each year by ATF but also be "redetermined" to remain valid.

The Athlete’s results at the 2013 ETU in Portugal - where she did not win a medal
- and at the 2013 National Senior Championships in Azerbaijan - where she lost
her first contest and was subsequently eliminated, gave reasons to doubt her
capacities to the head coach of the senior national team with respect to her selection
in the senior national team.

The explanation provided by Nur Cemre Kaymak for her bad results (injury and tiredness) were not considered as convincing. She did not provide any sort of evidence prior to the event concerning any potential health problems (proof of injury or medical explanation for excessive tiredness).

Also, Nur Cemre Kaymak participated in in open tournaments under her Turkish nationality while under the contract with the ATF. The contract was neither renewed nor reviewed by the ATF by September 2013 the latest and she could not prove otherwise.

Thus, the appeal of Nur Cemre Kaymak was dismissed.

Azərbaycanca

13 sentyabr 2013-cü il tarixdə Türkiyə taekvondo idmançısı, Nur Cemre Kaymak Azərbaycan Taekvondo Federasiysı (ATF) ilə arasında əmək müqaviləsi bağlanmışdır. Müqavilənin şərtlərinə əməl olunub-olunmaması ilə bağlı tərəflər arasında fikir ayrılığının yaranması ilə əlaqədar olaraq, Nur Cemre Kaymak müqavilənin pozulması üçün ATF-ə qarşı iddia qaldırıb, lakin o, imtina edilib, çünki bu, Dünya Taekvondo Federasiyasının (DTF) yurisdiksiyasından düşmüşdür.

1 aprel 2015-ci il tarixində Nur Cemre Kaymak CAS-da ATF və DTF-ə qarşı apellyasiya verib.

CAS qrupu qeyd edir ki, mübahisənin öz səlahiyyətləri çərçivəsindən kənara çıxdığı zaman, həqiqətən də, DTF-nin mübahisələrin həlli üzrə Nizamnaməsinin 4.1(B)(iii) maddəsinin aydın mətni belə bir alternativ nəzərdə tutursa, qərar qəbul etmək səlahiyyətinə malikdir. ATF və DTF arasında yaranan mübahisənin açıq-aydın və əsasən bu tərəflər arasında bu tərəflər arasında qeyri-səmimi mübahisə və ya DTF-nin Etik Məcəlləsinin 5-ci maddəsi ilə qadağan edilmiş ayrı-seçkilik halından daha çox müqavilə mübahisəsinə qərar verdi.

Müqavilənin necə qurulacağına və ya müqavilənin pozulması halında hüquqi müdafiə vasitələrinin necə müəyyənləşdirilməli olduğuna dair heç bir qayda və ya müddəa yoxdur.

DTF bu cür mübahisələrin həlli üçün lazımi təcrübəyə malik olmadığından, Milli müqavilə hüququnun təfsirinə başlamaq üçün münasib yer deyil. Bundan başqa, müqavilə Azərbaycanın səlahiyyətli məhkəmələrində mümkün mübahisələrin həllini nəzərdə tutan şərt nəzərdə tuturdu. Buna görə də, əvvəlcə DTF orqanlarında mübahisələrin həlli imkanı nəzərdə tutulmamışdı, çünki müqavilə bu prosesi ATF orqanlarında deyil, Azərbaycanın səlahiyyətli İdman məhkəmələrində nəzərdə tuturdu.

Beləliklə, CAS Qrupu DTF-ın qərarı təsdiqlədi.

Nur Cemre Kaymak ATF-nın Etik Məcəlləsi və Olimpiya Xartiyası ilə qadağan edilmiş ATF tərəfindən ayrı-seçkilik qurbanı olduğunu iddia edir, çünki o böyük bir heyətə seçilməyib, Turnirlər, U21 30 iyun 2014 düşərgəsi kimi məşq toplanışlarına dəvət edilməyib, ATF onun sağlamlığına qayğı göstərməyib və Azərbaycan lisenziyası olmadığı kimi qaldırdığı hər hansı sualları və ya sorğulara cavab vermədi. Bu sənədlərin hər ikisi etnik mənsubiyyət, din, cins, irq, siyasi inanc və s. daxil olmaqla, ayrı-seçkiliyin daxili təbiətini göstərir. Baxmayaraq ki, xüsusilə, o, nümayiş etdirmədi ki, onun ATF-nin yüksək milliyə seçilməməsi ETU 2013 çempionatında və milli 2013-cü ildə böyüklər arasında keçirilən çempionatda pis nəticələrin nəticəsi deyildi. ATF-nin məlumatına görə, onun toplantı və turnirlərdə iştirak etməməsi yuxarıda göstərilən pis nəticələrin nəticəsi idi ki, idmançı Türkiyə vətəndaşı kimi keçirilən turnirlərdə iştirak etmiş və ATF-nin hesabına tibbi yardımın potensial olmaması əlavə edilmişdir, öz hərəkətsizliyi nəticəsində sorğu və ya suallara cavab alınmamışdır.

Nur Cemre kaymak müqavilənin "daimi müqavilə" olduğunu iddia etdi, ATF etiraz edir və müqavilənin müvafiq maddələrinə uyğun olaraq hər il uzadılmış bir il müddətinə məhdud olduğunu iddia edir. Müqaviləsi idmançının atası tərəfindən tərtib edilmiş və buna görə də hər hansı bir qeyri-müəyyənlik və ya aydınlıq olmaması "contra proferentem" tərəfindən şərh edilməlidir, bu halda bir idmançının qarşı. Müqavilənin müvafiq maddəsində göstərilirdi ki, bu müqavilə 1 il müddətinə bağlanmışdır və onun şərtləri hər il ATF tərəfindən "uzadılmalı" olmaqla yanaşı, qüvvədə qalmaq üçün "yenidən müəyyənləşdirilməlidir".

Nur Cemre Kaymakın pis nəticələri (travma və yorğunluq) ilə bağlı verdiyi izahat inandırıcı görünmür. O, hər hansı bir potensial sağlamlıq problemləri (zədə sübut və ya həddindən artıq yorğunluq tibbi izahat) ilə bağlı hadisə başlamazdan əvvəl hər hansı bir dəlil təmin etməyib.

Bundan əlavə, Nur Cemre Kaymak ATF ilə müqavilə əsasında Türk vətəndaşı kimi açıq turnirlərdə iştirak etmişdir. Müqavilə nə uzadıldı, nə də ATF-yə 2013-cü ilin sentyabr ayından gec olmayaraq yenidən baxıldı və o, əksini sübut edə bilmədi.

Beləliklə, Nur Cemre Kaymakın apellyasiyasını rədd edildi.

Sources/Mənbələr:

CAS 2015/A/4018 Nur Cemre Kaymak v. ATF&WTF

How to Obtain Visa for Athletes to the USA?/İdmançılar üçün Vizasını ABŞ-a Necə Əldə Etmək Olar?

2021-03-18T19:38:31.948Z

To promote the diversity of people in entertainment, sports, performances, and culture, the U.S government designed a special US non-immigrant visa. We decided to divide the way of obtaining visa into a few steps.

P1 Visa

The P1 visa is issued to athletes who are individuals or in a team to participate in various athletic programs in the U.S and to promote themselves or their team and sport.

For the athletes applying for a P1A visa, two of the following conditions must be fulfilled:

Athletes must have participated in a major U.S sports league
Athletes must have participated in a U.S college, university, or intercollegiate sports league
Athletes must have participated in a national or international level competition or event
Athletes must have been nationally or internationally ranked in a high position
Athletes must have obtained a national or international award for their excellence

Step 1. Petition to USCIS

The athletes cannot start the application themselves. They must be sponsored by a U.S employer or organization to go to the U.S to perform or compete. Therefore, the first step is for the U.S employer or sponsor to petition to the U.S Citizenship and Immigration Services (USCIS) and get approval.

After the U.S sponsors or employers hand in the petition to USCIS, it will take 2 to 8 weeks for it to process. If the petition is approved, USCIS will notify the U.S sponsors and the athletes or entertainers by sending in Form I-797, Notice of Action. Only after they have sent the approval, can the athletes or entertainers start their visa application at a U.S Embassy where they live.

Step 2. Fill in Form DS-160

Form DS-160, Online Nonimmigrant Visa Application is the usual form for nonimmigrant visa applicants. It will have questions on your personal information, background, as well as purpose of visit to the U.S. When you submit it, you will get a confirmation page and code which you need for your document file.

Step 3. Payment of Application Fee

The visa application fee for all the P visas is $190. You must pay this fee to be able to continue with the rest of the application steps. Besides the application fee, other fees may apply depending on the relationship of your country and the U.S, called visa issuance fees. The amount is different from country to country. After you have paid the fees, you must save the receipts and attach them to the documents file.

Step 4. Visa Interview

All applicants for U.S nonimmigrant visas between 14 and 79 years old must have an interview with the U.S Embassy. Due to their high workload, it is advisable to schedule the interview as soon as possible. When you schedule your visa interview, you will receive an interview confirmation letter which you need to bring with you on the day of the interview.

Step 5. Preparation of Document File

You must have your complete document file with you when you apply for the P1 visa.

To apply for a P1 visa there is a file of documents that the applicant is required to submit. Besides the standard required documents for any U.S non immigrant visa, the file for a P1 visa application must also contain these documents:

Your approved petition with the Form I-797
Letter from your employer outlining the details of your performance and events
Contract with your employer or sponsor
Proof that you as an individual or member of a team of athletes are nationally or internationally recognized
If you are bringing your dependents with you on a P-4 visa, you must have a valid marriage certificate for your spouse or birth certificates for your children

Step 6. Attendance of Interview

The visa interview will be conducted by a U.S Embassy official. You must go on time and bring your documents. The interviewer will ask questions about your background and intent for going to the U.S. You must provide accurate information, since if the official suspects that you are not giving them any details, they will deny your visa.

How long is P1 Visa prepared?

The P1 visa has a processing time of between 3 to 6 months. It is a long wait, but the U.S institutions offer the opportunity to pay for premium processing. If you choose to have premium processing on your visa, you must pay an additional $1,225 and you will get the response for your visa within 15 days. If the U.S institutions do not notify you of your visa status within 15 days, your money is reimbursed.

How long is P1 Visa Valid?

If you are an individual athlete, your visa may be granted to you for a maximum of 5 years. After that, you and the employer can petition to extend that period of stay for an additional 5 years. When this period expires, you must return to your home country.

Can You Bring Your Dependents with P1 Visa?

All those who have P1, P2, and P3 visas are eligible to bring their dependents with them to the U.S. The spouse and unmarried children under 21 years old qualify as dependents. They will have to apply at the same time or after the principal P1, P2, or P3 visa holder has gotten their visa. They must apply for a P4 visa. This visa will allow them to study and live in the U.S, but not to work.

Azərbaycanca

İdman və mədəniyyətdə insanların müxtəlifliyini təşviq etmək üçün ABŞ hökuməti xüsusi bir Amerika non-immigrant vizasını inkişaf etdirdi. Viza almaq üçün yolu bir neçə addımda təqdim edirik.

P1 növlü viza

P1 vizası ABŞ-da müxtəlif idman proqramlarında iştirak etmək və özünüzü və ya komanda və idmanınızı inkişaf etdirmək üçün fərdi və ya komanda üzvləri olan idmançılara verilir.

P1 növlü vizasını iddia edən idmançılar üçün aşağıdakı şərtlərdən ikisi yerinə yetirilməlidir:

İdmançılar ABŞ İdman Liqasında iştirak ediblər
İdmançılar ABŞ kolleclərinin, universitetlərinin İdman liqalarında iştirak ediblər.
İdmançılar milli və ya beynəlxalq səviyyəli yarışlarda iştirak etməlidirlər
İdmançılar öz ustalığına görə milli və ya beynəlxalq mükafat almalı idilər

Addım 1. USCİS-ə Ərizəsi

İdmançılar özləri müraciət edə bilməzlər. ABŞ-a hərəkət etmək və ya rəqabət aparmaq üçün Amerika işəgötürəni və ya təşkilatı tərəfindən maliyyələşdirilməlidir. Buna görə də, Amerika işəgötürəni və ya sponsoru üçün ilk addım ABŞ Vətəndaşlıq və immiqrasiya xidmətinə müraciət etməkdir (USCIS) və təsdiq almaqdır.

Amerika sponsorları və ya işəgötürənlər USCIS-ə ərizə verdikdən sonra onun işlənməsi 2-dan 8 həftəyə qədər davam edəcək. Ərizə təsdiq edildikdə, USCIS Form I-797 göndərməklə Amerika sponsorları və idmançıları və ya sənətçilərini xəbərdar edəcək, Fəaliyyət bildirişi. Yalnız Təsdiq göndərdikdən sonra, idmançılar və ya sənətkarlar yaşadıqları ABŞ səfirliyinə viza üçün müraciət etməyə başlaya bilərlər.

Addım 2. DS-160 Formasını Doldurun

DS-160 forması, nonimmigrant viza üçün Onlayn müraciət ərizəçilər üçün qeyri-mühacir vizası üçün adi bir formadır. Sizin şəxsi məlumatlarınız, arxa planlarınız və ABŞ-a səfərinizin məqsədi haqqında suallarınız olacaq, onu göndərdiyiniz zaman bir təsdiqləmə səhifəsi və sənəd faylınız üçün lazım olan kod əldə edəcəksiniz.

Addım 3. Ərizə Haqqının Ödənilməsi

P kateqoriyalı bütün vizalar üçün viza haqqı 190 dollar təşkil edir. Ərizənin digər mərhələlərini yerinə yetirməyi davam etdirmək üçün bu haqqı ödəməlisiniz. Ərizənin toplanması ilə yanaşı, ölkənizin və ABŞ-ın əlaqələrindən asılı olaraq, viza verilməsi üçün yığımlar adlanan digər ödənişlər də tətbiq oluna bilər. Məbləğ ölkədən ölkəyə fərqlənir. Ödəmələrinizi ödədikdən sonra, daxilolmaları saxlamaq və sənəd faylına əlavə etmək lazımdır.

Addım 4. Viza Müsahibəsi

14-dan 79-a qədər olan ABŞ-ın qeyri-mühacir vizaları üçün bütün ərizəçilər ABŞ səfirliyində müsahibə almalıdırlar. Onların yüksək yüklənməsinə görə, mümkün qədər tez görüş keçirməyi planlaşdırın. Viza müsahibəsi üçün nəzərdə tutduğunuzda, müsahibə günü sizinlə gətirmək üçün lazım olan müsahibəni təsdiq edən bir məktub alacaqsınız.

Addım 5. Sənəd faylının hazırlanması

P1 vizasına müraciət edərkən, sənədlərinizin tam bir faylına sahib olmalısınız.
R1 vizası üçün müraciət etmək üçün ərizəçinin təqdim etməli olduğu sənəd faylı mövcuddur. Hər hansı bir ABŞ nonimmigrant viza üçün standart tələb olunan sənədlərdən başqa, P1 viza ərizəsi üçün Fayl da bu sənədləri ehtiva etməlidir:

I-797 forması ilə təsdiqlənmiş ərizəniz
Sizin işverəninizdən çıxışınızın və hadisələrin detallarının şərhi ilə məktub
Sizin işəgötürən və ya Sponsor ilə müqavilə
Bir fiziki şəxs idmançı kimit milli və ya beynəlxalq səviyyədə tanınır
Əgər siz özünüzlə P-4 vizası üzrə öhdəçilərinizi aparırsınızsa, sizdə həyat yoldaşınız üçün etibarlı nikah haqqında şəhadətnamə və ya uşaqlarınız üçün doğum haqqında şəhadətnamə olmalıdır

Addım 6. Müsahibəyə Baş Çəkməsi

Viza müsahibəsi ABŞ səfirliyinin əməkdaşı tərəfindən aparılacaq. Zamanında gəlmək və sənədlərinizi gətirmək lazımdır. Müsahibə sizin keçmişiniz və ABŞ-a getmək niyyətiniz barədə suallar verəcək, dəqiq məlumat verməlisiniz, çünki məmur onlara heç bir ətraflı məlumat verməyəcəyinizi şübhə altına alırsa, vizada sizə imtina edəcəkdir.

P1 Növlü Vizası Nə Qədər Hazırlanır?

P1 vizasının rəsmiləşdirilməsi müddəti 3 aydan 6 aya qədərdir. Uzun müddət gözləmək olar, amma Amerika müəssisələri Premium emal üçün ödəniş imkanı təklif edirlər. Əgər siz vizanızın Premium emalını həyata keçirməyə qərar verirsinizsə, siz əlavə 1225 ABŞ dolları ödəməlisiniz və siz 15 gün ərzində vizanıza cavab alacaqsınız. Əgər Amerika qurumları 15 gün ərzində viza statusunuz barədə sizə məlumat verməsələr, pulunuz geri qaytarılacaq.

P1 Növlü Vizası Nə Qədər Etibarlıdır?

Əgər siz fərdi idmançısınızsa, vizanız sizə maksimum 5 il müddətinə verilə bilər. Bundan sonra siz və işəgötürən bu qalma müddətinin daha 5 il uzadılması barədə vəsatət qaldıra bilərsiniz. Bu müddət bitdikdən sonra Siz Vətənə qayıtmalısınız.

P1 vizası ilə öhdəsində olanları gətirə bilərsinizmi?

P1, P2 və P3 vizaları olan bütün şəxslər ABŞ-a öz öhdəsində olan ailə üzvləri gətirmək hüququna malikdirlər. P1, P2 və ya P3 vizasının əsas sahibi vizasını aldıqdan sonra eyni zamanda və ya müraciət etməlidirlər. Onlar R4 viza üçün müraciət etməlidirlər. Bu viza onlara ABŞ-da oxumağa və yaşamağa imkan verəcək, iş məqsədi istisna olmaqla.

Gymnastics: Change of Nationality/ Gimnastikada Vətəndaşlığın Dəyişməsi

2021-03-16T18:39:46.751Z

Source: Jewish Telegraphic Agency

In 2019 the new Rules for changing of nationality in gymnastics went into effect. According to Article 36, hence the gymnasts taking part in any international competition must have the nationality of the Federation they represent and authority to participate, from their Federation.

In case if a gymnast is will to change his/her nationality, then he/she should request a nationality change through their federations, provided they received the nationality and they are residents in this country. The number of nationality changes a federation may request for athletes is limited to 2 per year per discipline and 3 over all disciplines (Art.36.2 FIG Statutes 2019).

In general, there are two main restrictions: residence requirement and a waiting period for the second nationality change.

Until now, the gymnasts did not have to move to the country they competed for, so there were plenty of cases when a gymnast switched to another country but kept residing in their original country. The most famous example is, of course, the case of Alaina Kwan and Kylie Dickson who represented Belarus without ever stepping foot into their new country but there are plenty of other cases. For example, while Yulia Inshina and Marina Nekrasova actually moved to Azerbaijan, Anna Pavlova stayed in her hometown but represented Azerbaijan internationally.

Thus, the residency requirement only seems to apply to people who either switch the country (that is, they held a license for another country) or to those who never represented their original country of residence. It is not clear what are the specific residency requirements.

The other big restriction is the mandatory waiting period if a gymnast decides to switch nationality again. Article 36.2.1 of the FIG Statutes is applied in this case, according to which, gymnasts who had the nationality change approved may not request a further nationality change before three years for a third country or before six years for the initial country after the date the previous nationality change entered into effect.

For instance, Oleg Stepko, a Ukrainian gymnast, that represented both Ukraine and Azerbaijan, wished to switch to Russia. Now in order to represent Russia in international competitions, he has to wait 3 years since the first switch.

One more change applies to countries instead of athletes and restricts the countries from acquiring more than 2 gymnasts in one discipline a year and three gymnasts altogether. This rule seems to be mostly aimed at Azerbaijan and it’s ironic it was voted for in Baku. Most countries who get new gymnasts normally get one, perhaps two a year. Azerbaijan, however, acquired four new gymnasts just in 2018 and 37 gymnasts across the disciplines between 2014 and 2018. However, since the three-year or the six-year waiting period will now stop the newly-minted Azerbaijani gymnasts from leaving, this might mean they will not need to get as many gymnasts every year as they used to, in addition to a new generation of home-grown gymnasts that are now reaching senior age.

Azərbaycanca

2019-cu ildə idman gimnastikasında vətəndaşlığın dəyişdirilməsi üzrə yeni qaydalar qüvvəyə minib. Beynəlxalq Gimnastika Federasiyasının Nizamnaməsinin 36-cı maddəyə əsasən, deməli, istənilən beynəlxalq yarışlarda iştirak edən gimnastlar təmsil etdikləri Federasiyanın vətəndaşlığına və öz Federasiyasından iştirak etmək səlahiyyətinə malik olmalıdırlar.

Gimnast öz vətəndaşlığını dəyişmək istəyirsə, o, öz Federasiyaları vasitəsilə vətəndaşlığın dəyişməsini tələb etməlidir, o şərtlə ki, o, vətəndaşlıq alıb və bu ölkənin rezidentidir. Federasiya tərəfindən idmançılar üçün tələb oluna biləcək vətəndaşlıq dəyişikliklərinin sayı, hər fənn üzrə ildə 2 və bütün fənlər üzrə 3 məhdudlaşır (Maddə 36.2 Beynəlxalq Gimnastika Federasiyasının Nizamnaməsi).

Ümumilikdə iki əsas məhdudiyyət mövcuddur: yaşamaq tələbi və vətəndaşlığın ikinci dəyişməsinin gözləmə müddəti.

Buna görə də bir çox hallar olub ki, gimnast başqa ölkəyə köçüb, ancaq öz doğma ölkəsində yaşamağa davam edib. Ən məşhur nümunə, əlbəttə ki, Alan Kvan və Kylie Dixon, Belarusu təmsil edən, hətta yeni bir ölkəyə ayaq basmadan, lakin bir çox digər hallar var. Məsələn, Yuliya İnşina və Marina Nekrasova faktiki olaraq Azərbaycana köçdükləri halda Anna Pavlova doğma şəhərində qalsa da, Azərbaycanı beynəlxalq səviyyədə təmsil edirdi.

Beləliklə, rezidentlik tələbi, gördüyünüz kimi, yalnız ölkəni dəyişən (yəni onların başqa ölkəyə lisenziyası var) və ya öz yaşayış ölkəsini heç vaxt təmsil etməyənlərə şamil edilir. Rezidentlik üçün konkret tələblərin nə olduğu aydın deyil.

Digər böyük məhdudiyyət məcburi gözləmə müddəti, gimnast yenidən vətəndaşlıq dəyişdirmək üçün qərar əgər. Bu halda, Nizamnamənin 36.2.1-ci maddəsi tətbiq edilir ki, vətəndaşlığın dəyişdirilməsinə razılıq vermiş gimnastlar vətəndaşlığın əvvəlki dəyişikliyinin qüvvəyə mindiyi tarixdən sonra üçüncü ölkə üçün üç ilədək və ya altı ilədək vətəndaşlığın daha da dəyişdirilməsini tələb edə bilməzlər.

Məsələn, həm Ukraynanı, həm də Azərbaycanı təmsil edən Ukraynalı gimnast Oleq Stepko Rusiyaya keçmək istəyib. İndi o, Rusiyanı beynəlxalq yarışlarda təmsil etmək üçün ilk keçiddən 3 il gözləməli olur.

Daha bir dəyişiklik idmançıları deyil, ölkələri əhatə edir və ildə bir intizamda 2-dən artıq gimnastın və ümumilikdə üç gimnastın əldə edilməsindən məhdudlaşdırır. Görünür, bu qayda, əsasən, Azərbaycana yönəlib və taleyin istehzası ilə ona Bakıda səs veriblər. Yeni gimnastlar alan ölkələrin əksəriyyəti adətən ildə bir, bəlkə də iki olur. Ancaq təkcə 2018-ci ildə Azərbaycan dörd yeni gimnast, 2014-cü ildən 2018-ci ilə qədər isə bütün fənlər üzrə 37 gimnast əldə edib. Lakin Federasiya ildə cəmi üç gimnastı qəbul edə bilər.

Khazar Lankaran FC v. Eder Bonfim

2021-03-14T13:50:15.337Z

Source: YouTube

On 20 April 2012, Eder Jose Oliveira Bonfim, a professional football player from Brazil concluded an employment contract with Khazar Lankaran valid from 1 June 2012 until 30 June 2014.

On 29 July 2013, Khazar Lankaran granted permission, in writing, to Eder Bonfim to be absent from the club until 31 August 2013 and to hold negotiations with third parties to find a new team.

On 4, 17, 23 September 2013 Eder Bonfim sent a series of letters by fax to Khazar Lankaran FC, requesting the payment of outstanding salaries of July and August 2013, which amounted to USD 50,000, his immediate reintegration into the club's main squad, the renewal of his visa, since it was going to expire on 19 September 2013 and declared that he terminated the contract.

In October 2013, Eder Bonfim lodged a claim before the Dispute Resolution Chamber of FIFA, requesting the payments as outstanding salaries for the months of July and August 2013, compensation for the breach of the contract and interest of 5% from the date of the outstanding instalments. FIFA DRC confirmed his claim and rendered a decision in favor of Eder.

Khazar Lankaran FC filed an appeal before CAS against this decision. Club requested the Court to reduce the amount of compensation payable to Eder Bonfim, to condemn him to pay only his own shares of the court expenses.

Interesting to note, that the Contract contains no explicit provision regarding the termination of the contractual relationship between the parties. However, Article Seven of the Contract establishes that “the Second Party undertakes to abide by the rules and regulations of the Club and the Azerbaijan Federation together with the laws and principles observed in the Azerbaijan”. Thus, as there is no special legal provision in the Azeri’s laws applicable to sports relationships, in the present case Article 70 of
the Labour Code of Azerbaijan Republic should be applied. From the club's point of view, the player's contract was terminated due to a personnel cutback, set in Article 70 of the Labour Code of Azerbaijan.

The parties did not make a choice of the applicable law in Article Seven of the Contract. A word "to abide" does not mean that any dispute arising out of the contract shall be resolved in accordance with the laws of Azerbaijan. Additionally, even if Azerbaijan law was applicable to the present matter, the referenced Article 70 of the Azeri’s Labour Code cannot be applicable to the dispute at hand. Indeed, contrary to what the Appellant asserts, in the present case there was no situation of personnel cutback, as personnel cutback implies that the dismissed workers are not replaced by others, which was not the case. The CAS Panel concluded, that the dispute must be decided in accordance with FIFA Regulations and, alternatively, with Swiss law.

Request of Reduction of Compensation

The Panel noted, that Khazar Lankaran FC has also recognized that it wanted to terminate the Player’s Contract and thus it offered him to do it by mutual consent, but the parties never agreed to such a consensual termination of the employment relationship. By not paying the Respondent’s salaries of July and August 2013, the Appellant clearly breached its contractual economic obligations towards the Player.

Panel has also taken into account that the Player requested the Club to renew his visa that was about to expire on 19 September 2013, in order to be able to remain in Azerbaijan and play for the Appellant, but the latter neither renewed the visa, nor performed any act in that respect. In accordance with Art. 17 of the FIFA Regulations, when a party terminates a contract with just cause, the party responsible for the termination of the contract shall be liable to pay a compensation for the damages caused as a consequence of the early termination of the contract.

During the proceedings, Khazar Lankaran FC declared, that player showed
"undisciplined behaviour". As to the alleged “undisciplined behaviour” of the Player, the Panel notes that this has not been proven by the Appellant, which, in fact has recognized that it “never applied any disciplinary sanction to the Player for such conduct”. In lack of any evidence for such an alleged undisciplined behaviour, the Panel cannot retain the argument as a valid defence of Appellant.

The CAS Panel didn't find any legal or factual ground to reduce either the compensation due to the Player as established by the FIFA DRC decision, which is confirmed.

Finally, for the sake of completeness, with regard to the amount due for the unpaid salary for August 2013, as no withdrawal has been made against this sum, the interests accrued by this amount are the same as those established in the Appealed Decision, i.e. 5% as from 1 September 2013 until the date of the effective payment.

Thus, Khazar Lankaran FC was obliged to pay the outstanding salaries and compensation to player, as the Court decided.

Azərbaycanca

20 aprel 2012-ci il tarixində braziliyalı peşəkar futbolçu Eder Joze Oliveyra Bonfim 1 iyun 2012-ci il tarixindən 30 iyun 2014-cü il tarixinədək "Xəzər Lənkəran" FK ilə əmək müqaviləsi bağlayıb.

29 iyul 2013-cü il tarixində "Xəzər Lənkəran" Eder Bonfimin 31 avqust 2013-cü il tarixinədək klubda olmamasına və üçüncü şəxslərlə yeni komandanın axtarışına dair danışıqlar aparmasına yazılı icazə verdi.

4, 17, 23 sentyabr 2013-cü il tarixində Eder Bonfim "Xəzər Lənkəran" FK-ya 50 000 ABŞ dolları olan iyul və avqust 2013-cü il üçün ödənilməmiş məvaciblərin ödənilməsi, klubun əsas heyətinə dərhal reinteqrasiyası, viza uzadılması barədə bir sıra məktublar ünvanlayıb, çünki o, 19 sentyabr 2013-cü il tarixində başa çatıb və müqavilənin ləğvini elan edib.

2013-cü ilin oktyabr ayında Eder Bonfim FİFA-nın mübahisələrinin həlli üçün palataya iddia qaldırıb, 2013-cü ilin iyul və avqust ayları üçün ödənilməmiş əmək haqqı, müqavilənin pozulmasına görə kompensasiya və ödənilməmiş ödənişlərin 5% - i həcmində kompensasiya tələb edib. FİFA DRK onun iddialarını təsdiqlədi və Ederin lehinə qərar verdi.

Xəzər Lənkəran " FK bu qərardan CAS-a Apellyasiya verib. Klub məhkəmədən Eder Bonfimin ödədiyi kompensasiyanın məbləğini azaltmağı, məhkəmə xərclərinin yalnız öz paylarını ödəməyi qınadı.

Qeyd etmək maraqlıdır ki, müqavilədə tərəflər arasında müqavilə münasibətlərinə xitam verilməsi haqqında heç bir açıq müddəa yoxdur. Lakin müqavilənin yeddinci maddəsi göstərir ki,"ikinci tərəf klubun və AFFA-nın qaydalarına və müddəalarına Azərbaycanda müşahidə olunan qanun və prinsiplərlə birlikdə riayət etməyi öhdəsinə götürür". Beləliklə, Azərbaycan qanunvericiliyində İdman münasibətlərinə tətbiq edilən xüsusi hüquqi vəziyyət olmadığı üçün bu halda Azərbaycan Respublikası əmək Məcəlləsinin 70-ci maddəsi tətbiq edilməlidir. Klub nöqteyi-nəzərindən, Azərbaycan əmək Məcəlləsinin 70-ci maddəsində nəzərdə tutulmuş personalın ixtisarı ilə əlaqədar oyunçunun müqaviləsinə xitam verilib.

Tərəflər müqavilənin yeddinci maddəsində tətbiq olunan hüquq seçimini etmədilər. "Riayət etmək" sözü o demək deyil ki, müqavilədən irəli gələn hər hansı mübahisə Azərbaycan Respublikasının qanunvericiliyinə uyğun olaraq həll edilməlidir. Bundan başqa, Azərbaycan qanunvericiliyi bu məsələyə tətbiq edilsə də, Azərbaycan əmək Məcəlləsinin 70-ci maddəsi baxılan mübahisəyə tətbiq edilə bilməz. Həqiqətən də, ərizəçinin iddiasına zidd olaraq, bu halda Heyətin ixtisarı halları yox idi. CAS Komissiyası belə bir nəticəyə gəldi ki, mübahisə FİFA-nın qaydalarına uyğun olaraq və İsveçrə qanunvericiliyinə uyğun olaraq həll edilməlidir.

Kompensasiya Məbləğinin Azaldılması Haqqında Vəsatət

Komissiya qeyd edib ki, "Xəzər Lənkəran" FK oyunçunun müqaviləsini pozmaq istədiyini də etiraf edib və buna görə də ona qarşılıqlı razılıq əsasında bunu etməyi təklif edib. 2013-cü ilin iyul və avqust aylarında cavabdehə əmək haqqını ödəmədən ərizəçi oyunçu qarşısında müqavilə üzrə iqtisadi öhdəliklərini açıq şəkildə pozub.

Komissiya həmçinin nəzərə alıb ki, oyunçu klubdan vizasını uzatmağı xahiş edib, onun qüvvədə olduğu müddət 19 sentyabr 2013-cü il tarixdə Azərbaycanda qalmaq və Apellent uğrunda oynamaq imkanı qazanıb, lakin sonuncu viza uzatmayıb və bu baxımdan heç bir fəaliyyət göstərməyib. FİFA-nın 17-ci maddəsinə uyğun olaraq müqavilə tərəf üzrlü səbəbdən ləğv edildikdə, müqavilənin ləğvinə cavabdeh olan tərəf müqavilənin vaxtından əvvəl ləğv edilməsi nəticəsində dəyən ziyana görə kompensasiya ödəməlidir.

Məhkəmə araşdırması zamanı, Xəzər Lənkəran FK bildirib ki, oyunçu "intizamsız davranışı" nümayiş edirdi.Lakin, Idman Arbitraj Məhkəməsinin Komissiyası qeyd etdi ki, həqiqətən, "bu davranış üzrə klub tərəfindən oyunçuya heç bir intizam sanksiyasını tətbiq etmədi". Belə bir ehtimal intizamsız davranışın heç bir sübutu olmadığı təqdirdə, məhkəmə komissiyası bu arqumenti əsaslandırmanın həqiqi müdafiəsi kimi saxlaya bilməz.

CAS Komissiyası, FIFA DRC-nin qərarı ilə müəyyən edildiyi kimi, oyunçuya çatacaq kompensasiyanın azaldılması üçün heç bir hüquqi və ya faktiki səbəb tapmadı.

Nəhayət, 2013-cü ilin avqustunda ödənilməmiş əmək haqqına görə ödənilməli olan məbləğlə bağlı şəklin tamlığı üçün, çünki bu məbləğdən vəsaitin çıxarılması aparılmayıb, bu məbləğə hesablanmış faizlər şikayət verilmiş qərarda müəyyən edilmiş faizlərlə eynidir, yəni 5% 1 sentyabr 2013-cü il tarixindən ödəniş qüvvəyə minənədək.

Beləliklə, "Xəzər Lənkəran" futbol klubu oyunçuya ödənilməmiş məvacib və kompensasiya ödəməli oldu.

Idman Mübahisələrində İkili Vətəndaşlıq

2021-03-12T11:54:41.776Z

Source: Google Search

İdmanda ikili vətəndaşlığın olması kifayət qədər geniş yayılmış və adət edilmiş haldır. Müxtəlif növ idmançılar tez-tez iki və ya hətta üç dövlətin vətəndaşlarıdır. İdmançılar arasında ikinci vətəndaşlıq almaq üçün əsaslar xarici dövlətin milli komandasına dəvət olunana qədər mənşə və Naturalizasiya hüququndan fərqlənir. İdmançıya ikili vətəndaşlıq verən geniş imkanlar spektri ilə yanaşı, o, müxtəlif səviyyələrdə mübahisələrin həlli zamanı tez-tez bir çox problemlər yaradır. Bu yazıda CAS məhkəmə praktikası, eləcə də ikili vətəndaşlığı olan idmançılar arasında yaranan xüsusi halları müzakirə edəcəyik.

CAS 2010/A/1996 Omer Riza v. Trabzonspor Kulübü Dernegi & TFF

2006-cı ilin yanvarında Böyük Britaniya və Türkiyənin ikili vətəndaşlığı olan Ömər Riza(oyunçu) və Trabzonspor Kulübu Dərnegi (Klub) əmək müqaviləsi imzaladılar. Dosyedə 17 yanvar 2006-cı il tarixindən 30 iyun 2008-ci il tarixinədək fəaliyyət göstərən əmək müqaviləsi, klubun 30 iyun 2009-cu il tarixinədək (əlavə müqavilə) müddətini və 18 yanvar 2006-cı il tarixindən 30 iyun 2009-cu il tarixinədək (standart müqavilə) qüvvədə olan oyunçuların standart əmək müqaviləsi var idi.

4 yanvar 2008-ci il tarixində Oyunçu klubun müqavilə öhdəliklərini yerinə yetirməməsinə əsaslanan ədalətli əsasa istinad edərək, Müqavilənin pozulması barədə kluba bildiriş göndərib.

19 fevral 2008-ci il tarixli məktubunda FİFA 11 yanvar 2008-ci il tarixində oyunçudan "Trabzonspor"ilə oyunçu arasındakı mübahisə ilə əlaqədar əlavələrlə faksın alındığını təsdiqləyib. Bu məktubda FİFA – nın mübahisələrin həlli üzrə Palatanın adından oyunçuya bildirirdi ki, FİFA "bir milliyyətdən olan iki tərəf arasında işlərə müdaxilə edə bilməz, lakin onları müvafiq üzv Assosiasiyanın qərar qəbuletmə orqanlarına verməlidir".

Əlavə müqavilə Türkiyə qanunvericiliyinə uyğun olaraq müqavilənin mübahisələndirilməsi imkanını müəyyən edən müddəa idi. Beləliklə, İdman Arbitraj Məhkəməsinə mübahisə göndərə bilər ki, heç bir arbitraj bənddə var idi (CAS).

Ömer Riza, mübahisəni həll etmək üçün FİFA qaydalarını tələb etdiyi kimi, mübahisənin xarici bir element olduğunu iddia etdi. Lakin mübahisə 4 yanvar 2008-ci il tarixli "Trabzonspor" oyunçu tərəfindən göndərilən müqavilənin ləğvinə dair Bildirişə əsaslanırdı. Buna baxmayaraq, oyunçu Xarici elementin mövcud olduğunu və mübahisənin İTC ilə əlaqəli olduğunu iddia edir, çünki o, 15 fevral 2009-cu il tarixində İngiltərənin Shrewsbury Town FC klubu ilə əmək müqaviləsi imzaladı, oyunçunun Arbitraj Şurasına müraciət etməsi zamanı. Buna baxmayaraq, "Shrewsbury Town" FC ilə razılaşma Oyunçu Arbitraj haqqında məlumat verdikdən sonra on üç aydan çox səhnəyə çıxdı. CAS qrupu bu mübahisədə heç bir xarici element olmadığı qənaətinə gəldi. Öz ərizəsini əsaslandırmaq üçün qrup ATB Reqlamentinin 14-cü maddəsinə istinad etmişdir: "əgər şəxs bir neçə dövlətin vətəndaşıdırsa, həmin şəxsin daha sıx bağlı olduğu dövlətin vətəndaşlığı tətbiq olunan hüququn məqsədləri üçün həlledici hesab olunur". Futbolçunun 3 il ərzində Türkiyədə peşəkar futbolçu kimi artıq məskunlaşması ilə bağlı müvafiq faktları nəzərə alaraq, artıq təxminən bir il yarım ərzində türk vətəndaşlığı əldə etmiş, Türkiyənin 1-ci Superliqasında 2005-2006-cı illərin mövsümündən Türkiyə professional statusuna sahib olmuş və artıq Türkiyə üçün " B " beynəlxalq oyununu oynamış Komissiya hesab etmişdir ki, oyunçu Türkiyə ilə "ən sıx əlaqələrə" malikdir.

Qeyd etmək lazımdır ki, qrup "cuius commoda, eius və incommoda" hüququnun ümumi prinsipindən istifadə etmişdir (fayda axtaran və faydalanan şəxs də bu mənfəətdən irəli gələn mümkün yükü qəbul etməlidir). Bu prinsipə görə, bir məqsəd üçün Türk və digər üçün Britaniyalı ola bilməz. Ömər Rizanın apellyasiya rədd edildi.

CAS 2016/А/4441 Jhonny van Beukering v. Pelita Bandung Raya & FIFA

Conni van Byurekinq, Niderland və İndoneziyanın ikili vətəndaşlığı olan peşəkar futbolçu 31 yanvar 2011-ci il tarixində "Pelita Bandung Ray" futbol klubu ilə əmək müqaviləsi imzalayıb. Müqaviləyə əsasən, Conni van Bekerinq yerləşdirmə şəklində ev almaq hüququna malik idi və o, evi qəbul etmək və ya qəbul etməmək barədə qərar qəbul etmək hüququna malik idi.

Lakin 25 may 2012-ci il tarixində kluba bir neçə xatırlatmadan sonra Van Bekerinq ödənilməmiş əməkhaqqı və mənzil xərcləri üzrə defolt elan etdi. O, həmçinin kluba xatırladıb ki, o, oyunçunun üzrlü bir səbəb olmadan müqavilənin pozulması kimi ödənilməmiş ödənişləri nəzərdən keçirdiyini kluba bildirməklə, mənzilin dəyəri şəklində ona üç aylıq əmək haqqı ödəmişdi.

Van Bekerinq FİFA-ya və kluba qarşı iddia qaldıraraq, klubun müqaviləni üzrlü səbəb olmadan pozduğunu iddia etdi. FIFA DRC, komandanın həm Hollandiya, həm də İndoneziya vətəndaşlığına sahib olduğu üçün, oyunçunun 2011-ci ilin oktyabrında tərəflər müqavilənin imzalanmasından uzun müddət sonra İndoneziya vətəndaşlığını əldə etməsinə baxmayaraq, apellyasiya şikayətini rədd etdi. Lakin, hansı vətəndaşlıq oyunçu var təhlili, mübahisə səbəb hadisə zamanı edilməlidir, mənzil və aylıq əmək haqqının ödənilməməsi güman. FİFA DRC, ehtimal edilən ödənilməmiş bir anda Oyunçu maaşının bir neçə ay ərzində İndoneziya vətəndaşı olduğu qənaətinə gəldi.

Oyunçunun şəxsi sənədlərinə əsaslanaraq, tək hakim van Bekerinqin rəsmi olaraq 20 oktyabr 2011-ci il İndoneziya vətəndaşı olduğu qənaətinə gəldi. İndoneziya Futbol Komandası üçün rəsmi matçlarda oynadığı kimi, İndoneziya pasportunu da aldığından da şübhə doğurmadı. Belə ki, tək arbitr CAS van Beckering və İndoneziya Club İndoneziya vətəndaşlığı var ki, nəticə, mübahisə FİFA səlahiyyətləri cəlb etmək üçün lazım olan beynəlxalq ölçü məhrum xalis milli məsələ kimi müalicə olunmalıdır ki, prima facie.

Söhbət İndoneziya məvacibinin İndoneziya vətəndaşlığı olduğu bir vaxtda, İndoneziyada yaşayan və indoneziya milli futbol komandasının oyunçusu kimi rəsmi matçlarda fəal iştirak etdiyi iddia edilən ödənilməməyə aiddir. FİFA-ya qarşı iddia qaldıran zaman O, İndoneziya vətəndaşlığından milli komanda uğrunda rəsmi oyunların keçirilməsi üçün istifadə etməyə davam etdi ki, bu da oyunçunun milli mənsubiyyətini daha da vurğulayır.

Conni van Bekerinq tərəfindən verilən apellyasiya CAS tərəfindən rədd edilib.

Dual Citizenship in Sports-Related Disputes

2021-03-12T10:35:45.887Z

Source: Deutsche Welle

Azərbaycanсa oxumaq üçün linkdən keçin: https://teletype.in/@sportsarbitrationaz/Lml2aiCYn

The presence of dual citizenship in sports is a fairly common and customary phenomenon. Athletes of different types are often citizens of two or even three states. The grounds for obtaining a second citizenship for athletes vary from the right of origin and naturalization to an invitation to the national team of a foreign state. Along with the range of opportunities that dual citizenship provides to an athlete, it often creates many problems in resolving disputes at various levels. In this article, we will discuss the CAS practice, as well as specific cases that have arisen among athletes with dual citizenship.

CAS 2010/A/1996 Omer Riza v. Trabzonspor Kulübü Dernegi & TFF

In January 2006, Omer Riza, who has dual citizenship of United Kingdom and Turkey,(the Player) and Trabzonspor Kulübü Dernegi (the Club) signed an employment contract. The file contained an employment contract effective from 17 January 2006 until 30 June 2008 with an option in favour of the Club to extend the term until 30 June 2009 (the supplementary contract) and a standard players employment contract effective from 18 January 2006 until 30 June 2009 (the standard contract).

On 4 January 2008, the Player sent a notice of termination to the Club alleging just cause based on non-fulfilment by the Club of its contractual obligations.

By letter dated 19 February 2008 FIFA acknowledged receipt of a fax from the Player dated 11 January 2008 with enclosures in relation with the dispute between the Player and Trabzonspor. In this letter FIFA informed the Player – on behalf of the Dispute Resolution Chamber – that FIFA “cannot intervene in matters between two parties of the same nationality, but has to refer them to the decision-making bodies of the relevant member Association”. [1]

Supplementary Contract contained a provision, establishing the possibility of challenging the contract in accordance with Turkish legislation. Thus, there was no arbitration clause, that may direct the dispute to the Court of Arbitration for Sport (CAS).

Omer Riza argued that the dispute contained a foreign element, as required FIFA Regulations to solve the dispute. However, the dispute was based on the notice of termination dated 4 January 2008 sent by the Player to Trabzonspor, where Omer alleged just cause based on the non-fulfilment of the contractual obligations by the club. Nevertheless, the Player argues that the foreign element exists and that the dispute is related to an ITC, because he signed an employment contract with the English club Shrewsbury Town FC on 15 February 2009, at about the time of the Player's appeal to the Arbitration Board. Nonetheless, the agreement with the Shrewsbury Town FC came onto the scene more than thirteen months after the player's notice of arbitration. The CAS Panel concluded that there was no foreign element involved in relation to the dispute. To justify their statement, the Panel referred to the Article 14 of the ATB Regulations, that clarifying the distinctive features of a person with multiple citizenship: "If a person is a citizen of a several states, the citizenship of the state with which the person is most closely connected shall be determinative for purposes of the applicable law". Taking into consideration the relevant facts, that the Player had already been settled as a professional football player in Turkey for 3 years, had already gained the Turkish citizenship for nearly one and a half year, was playing under Turkish status within the Turkish Professional 1st Super League as from the 2005-2006 season and had already played a ‘B’ international match for Turkey, the Panel considered the Player definitely has a "closest connection" with Turkey.

It is also worth to note, that Panel used a general principle of law, "cuius commoda, eius et incommoda" (meaning that the one who seeks and obtains a benefit must also accept the possible burdens which flow from that benefit). By reason of that principle a party cannot blow hot and cold, be Turkish for one purpose and British for another. Omer's appeal was dismissed.

CAS 2016/А/4441 Jhonny van Beukering v. Pelita Bandung Raya & FIFA

Jhonny van Beureking, a professional football player, dual citizen of the Netherlands and Indonesia, signed an employment contract with the Pelita Bandung Raya football club on 31 January 2011. According to the contract, Jhonny van Beukering was entitled to receive an accommodation in form of house, and he had the right to decide whether or not to accept the housing. [2]

However, on 25 May 2012, and following several reminders to the Club, Van Beukering put the club in default of the unpaid salaries and of housing costs. He also reminded the club that it owed him three monthly salaries in housing cost, notifying the club that the player considered the non-payments as a breach of contract without just cause.

Van Beukering lodged a claim with FIFA against the club, maintaining that the club had breached the contract without just cause. FIFA DRC rejected the appeal, because the Player holds both Dutch and Indonesian nationalities, even if the Player only acquired Indonesian nationality long after the contract was signed by the parties, in October 2011. Nonetheless, the analysis regarding which nationality the Player holds should be made at the time of the event giving rise to the dispute, the alleged non-payment of housing and monthly salaries. FIFA DRC came to the conclusion that at the time of the alleged non-payment of the player's salaries for a few months, the Player was Indonesian national.

Based on player's personal documents, the Sole Arbitrator concluded, that van Beukering officially became an Indonesian citizen on 20 October 2011. Also it was undisputed, that he obtained and Indonesian passport, just as he played official matches for the Indonesian football team. Therefore, the CAS Sole Arbitrator established that van Beukering and Indonesian club both share Indonesian nationality, the effect of which is, prima facie, that the dispute must be considered as a purely national matter lacking the required international dimension, needed for attracting the competence of FIFA.

The Sole Arbitrator attached particular importance to the fact that the present dispute involves primarily national aspects since the dispute concerns the alleged non-payments by an İndonesian club of salaries to the player at a time when the player held Indonesian citizenship, resided in Indonesia and participated actively in official matches as a player on the Indonesian national football team. At the time of lodging the claim with FIFA, continued to use his Indonesian nationality for playing official matches for the national team, which merely accentuates the player's national affiliation still further.

The appeal, filed by Jhonny van Beukering was dismissed by the CAS.

Sources|Mənbələr: