𝑅𝑎ℎ𝑖𝑚𝑜𝑣𝑎

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-06-02T05:12:24.682Z

Xato

9-chapter

Timeskip* kechqurun

Suli dushda

Qiz dush qabul qilib bo‘lgach Suvni o‘chiradi va kabinadan chiqadi. Suli ko‘zlarini hammom bo‘ylab yugurtiradi — u sochiq izlaydi, lekin hech narsa topolmaydi. Hammomda na sochiq bor edi, va na xalat.

Suli: — Ehh, bliiinn!!!

U ehtiyotkorlik bilan eshikni biroz ochadi va tashqariga qaraydi. Chonguk karavotda unga orqasini o‘girib telefon o’ynab o’tirgan edi. Endi qiz yordam so‘rashi majbur, lekin u juda hijolatda.
Qiz eshikni yana yopadi va labini tishlab, g‘amgin ohangda:

Suli: — Endi nima qilaman… iflos kiyimlarni kiyaymi?

U ko‘zi tushgan kir savatchasidagi kiyimlarga qaraydi.

Suli: — Yo‘q, ular iflos…

Qiz peshonasiga uradi, chuqur nafas olib eshikni yana ochadi.

Suli: — Chonguk…

U asta-sekin chaqiradi, lekin yigit eshitmaydi.

Suli: — Chonguk!

Bu safar biroz balandroq gapiradi va nihoyat yigit ortga qaraydi.

Chonguk

Suli: — Iltimos… menga xalatni olib bera olasizmi? Men uni olib chiqishni unutibman…

U gapirar ekan, titrab turardi. Chonguk unga hech qanday hissiz nigoh bilan qaraydi. So‘ng o‘rnidan turib, garderobga yo‘l oldi. Oradan biroz o‘tib, xalat bilan qaytdi.
Suli hech narsa demay, xalatni olib eshikni tezda yopdi.

Suli: — Xuhh…

Orqasiga burildi, ammo tirsagi oynaga tegib ketish oqibatida muvozanatini yo‘qotdi — qiz sirg‘anib ketdi va polga quladi. Hammomda shovqinli qarsillagan ovoz eshitilardi.

Suli: — Aa!!

Eshik darhol ochildi. Qiz shokka tushdi. U xalatni tanasining old tomoniga bosib, o‘zini berkitishga urinayotgandi. Chonguk havotirli nigoh bilan unga tikilardi. Suli esa unga katta ochilgan ko‘zlari bilan qaradi, so‘ng asta turishga harakat qildi.
Chonguk unga yaqinlashardi. Suli bir qadam ortga chekindi.

Suli: — N-nima qilayapsiz? Chiqing hammomdan!

Qiz vahima bilan baqirardi, lekin u yaqinlashishda davom etdi!

Suli: — Ey! To‘xtaa— aaaa!

To‘satdan qizning oyog‘i sirg‘anib ketadi ammo yiqilishidan oldin ikkita kuchli qo‘l uni ushlab qolishga ulgurgandi. Chonguk uning belidan ushlab, o‘ziga yaqinlashtirdi.
Suli yuragi qattiq urayotganini sezdi. Endi ular o‘rtasida faqatgina yupqa xalat qolgan edi. Chongukning qo‘llari uning yalang‘och orqa belini quchgan edi.
Qiz hayrat va chalkashlik bilan yigitga tikildi, yigit esa o‘zining o’tkir nigohi bilan uning qalbini teshib o‘tayotgandek qarab turardi

Suli: — Q-qo‘yib yuboring meni…nima qilyabsiz

Yigitning lablarida kulimsirash paydo bo‘ldi.

Chonguk: — Yura olmaydigan odamdan shikoyat chiqyaptimi?

U qizni masxara qilardi.

Suli: — Men yurishni bilaman! Siz esa eshikni taqillatishni bilmaysiz!

Qiz ko‘zlarini devorga o‘giradi, go‘yoki dadil bo‘lishga urinib, lekin yuragi o’z izmidan chiqib ketayotgandek urar edi.

Chonguk: — Rostdanmi?

U yana kulimsirab, qizning yuziga yaqinlashdi.

Chonguk: — Men seni yiqilishdan qutqarganim yoqadi, deb o‘ylagandim.

Uning issiq nafasi qizning yuziga uriladi. Chonguk qizning belini yana mahkamroq quchardi.

Suli: — Orzu qilibsiz hopmi…

Chonguk: — Yiqilib tushganing — meni ushlashimni istaganing uchun emasmi?

Qiz unga og‘ir nafas olib tikildi. U yigitni itarib yuborishni xohlaydi, lekin qo‘llari bilan xalatni mahkam ushlagani uchun bunga jur’at eta olmaydi. Faqat matoni yanada mahkam siqardi.

Chonguk: — Axir sen meni o‘zing chaqirding-ku. Balki atayin meni jalb qilishga urinayotgandirsan?

U qulog‘iga pichirladi.

Suli: — Janob Chon, menda bunday niyatlar yo‘q. Shuning uchun, iltimos, hammomdan chiqib, menga shaxsiy hudud yaratib bersangiz. Kiyinishim kerak!

Uning so‘zlarini eshitib, Chonguk kulib qo‘ydi.

Chonguk: — Dadil gapiradigan bo‘libsanmi? Tiling chiqib qolibdimi?

Suli: — O‘zi siz nimani o‘ylayapsiz? Axir o‘zingiz menga yaqinlashma, degandingizku. Endi esa o‘zingiz nima qilayapsiz? Menga shunaqa tuyulyapti: aslida SIZ meni vasvasaga solishga urinayapsiz!

Qiz shu damda o‘zining “joyini” unutib qo‘ygandi, mag’rurlik bilan gapirib

Chonguk: — Og‘zing ichidagi tiling haddan tashqari tez qimirlayabdi.
Qiziq, yana nimalarga qodir?

Yigitning kinoyali so‘zlari uni gangitib qo‘ydi. Qizning yuzi birdan qizargan edi — u Chonguk nimani nazarda tutganini darhol anglab yetdi.

Suli: — Siz meni noto‘g‘ri tushunayapsiz, janob Chon! Men siz o’ylagan qiz emasman!

Chonguk: — Ooo, unda qanday qizsan o‘zi?

Suli: — Aniqki — sizning yuzingiz, tanangiz yoki boyligingiz uchun og‘zi ochilib tushadiganlardan emasman!

Bu gapdan so‘ng Chongukning labidagi tabassum yo‘qoldi. U qizdan uzoqlashdi, uni yengil itarib yubordi. So‘ng oxirgi marta qizga qarab, hammomdan chiqib ketdi.

Suli: — Bu odamga nima bo‘lyapti o‘zi? Qanday g‘alati inson…

…Oradan biroz vaqt o‘tdi.

Xuddi Chonguk aytganidek, xizmatkor ayollar Suli’ga tayyorlanishda yordam berishdi.

Xizmatkor: — Juda go‘zalsiz, miss Chon)

Suli: — Rostdanmi? Rahmat…

“Miss Chon” degan so‘zlar Suli’ning yuragida g‘alati bir iliqlik uyg‘otdi. Go‘yoki bu so‘z unga yoqib tushganday, yuragida bir nimadir ilib qolgandek bo‘ldi.

U oynaga qarab jilmaydi. Ko‘zlarida esa ozgina hayajon, ozgina ishonchsizlik aralash edi. Ko‘nglida nimadir qitiqlayotgandek.

Suli (pov):
— Nega bunday iliq tuyulyapti? Axir bu faqat so‘z-ku… faqat rol…
— Ammo baribir, bu so‘z yuragimga yoqdi…

Suli

Kechki ziyofatda*

Ulkan lyustralar osilgan, katta pardalar esa tantanali zalga boylik va dabdabani qo‘shib turardi. Ziyofat zali dunyoning turli burchaklaridan kelgan mashhur insonlar bilan to‘lib-toshgan edi. Ularning ko‘pchiligi — yirik biznesmenlar yoki obro‘li mafiyalar edi.

Suli esa ziyofatning chekkaroq burchagida turar, yonida esa o‘zining jozibali eri Chonguk va uning yagona do‘sti bor edi — og‘zi bir zum ham tinmaydigan, gapga usta yigit.

Suli o‘zini allaqachon asabiy his qilardi. Ziyofatga kelguncha Chon bilan bir mashinada o‘tirganining o‘ziyoq yuragini g‘ash qilgan, yigit esa butun yo‘l davomida bir so‘z demay, faqat uning yuziga sirli qarashlar qilgan edi.

Hozir esa, ular bu olomon ichida birga turishardi. Chongukka atrofdagi ayollar ehtirosli, havasli, hatto ochiq-oydin istak bilan qarayotgan bo‘lsa, Suli’ga esa…

…ular nafrat bilan tikilishardi.

Negaki, Suli — u yigit bilan bu kechaga birga kelgan yagona ayol edi.

Chonguk&Suli

Hech kim ularning turmush qurganidan xabardor emas edi. To‘y faqat eng yaqinlar ishtirokida bo‘lib o‘tgan, shuning uchun bu kechaga yig‘ilgan odamlar Suli’ni Chon’gukning navbatdagi hamrohi deb o‘ylashardi — faqat shu kechaga.

Shu payt, ziyofatning mezboni — Chongukning eng yaqin do‘sti, xushchaqchaq va o‘zini bemalol tutadigan Chimin, Suli tomon jilmayib qaradi.

Chimin: — Kelinqiz , biz bu yerga faqat ichimlik ichish yoki gap sotish uchun kelmadik, siz bilan ham suhbatlashmoqchimiz. Nega bunchalik jim o‘tiribsiz?

U kulimsirab Suli’ga qaradi. Bu kulgu ichida iliqlik bilan birga, hazilomuz tig‘day o‘tkirlik ham bor edi. Suli esa, ozgina xijolat tortib, kulimsiradi va ko‘zlarini pastga tikdi.

Chimin, suhbatni davom ettirib, atrofga nazar soldi va yana Suli’ga tikildi:

Chimin: — Bu yerda anchadan beri atrofiga qarab turibsiz… Qani aytingchi biror kimnidir ko‘zladingizmi? Balki Chongukni tashlab ketishingizga sabab bo‘ladigan odam topgandirsiz?

U kulib yubordi. Uning ovozidagi sho‘xlik shundoqqina atrofdagilarning qulog‘iga chalindi.

Chimin

Suli: — Y-yo‘q! Unday emas…

Chimin: — Oh, kelinqiz, nega bunchalik asabiylashyapsiz? Men-ku shunchaki hazillashyapman.

Suli asabiy tabassum bilan jilmayishga harakat qiladi, ammo yuzidagi taranglikni yashira olmaydi.

Shunda Chonguk ogohlantiruvchi ohangda aralashadi:

Chonguk: — Bo’ldi qil, Chimin.

U do‘stiga sovuqqon nigoh tashlaydi. Chongukning bu nigohi so‘zsiz “chegara”ni bildirardi. Chimin esa yelka qisib, ko‘zlarini osmon tomon ag‘dardi.

Chimin: — Xo‘p, xo‘p… Shunaqa qarayverma menga, odamning yuragini teshib yuboryabsan.

Oradan ko‘p o‘tmay, stolga bir notanish ayol yaqinlashadi. U nafis, qimmatbaho libosda, qo‘lida shampan ichimligi bilan yurishi o‘ziga xos nafislik va ishonchni aks ettirar edi.

Ayol: — Salom, Chonguk. Qalaysan?

U labida shirin tabassum bilan gapiradi, ovozida esa joziba va oshkora maqsad bor. U o‘zini yoqimli ko‘rsatishga harakat qilardi. Suli ichida kulib yuboray deydi — bu ayol Chongukni qanday erkalik bilan chaqirgani sabab. Ammo Chonguk unga sovuq, befarq nigoh tashlaydi va hech nima demaydi.

Suli pov:
— Juda… noqulay vaziyat. Bunday tabassumlar bilan, bu ayol aniq yo‘lini biladi. Lekin Chongukning yuzida hattoki biror ifoda yo‘q… go‘yo u hech qachon bu ayolni ko‘rmagandek.

Ayol, vaziyatni yumshatmoqchi bo‘lib, kulimsirab davom etadi:

Ayol: — Biz o‘tgan oy AQShdagi yig‘ilishda uchrashgandik, eslamayapsanmi meni?

U Chongukka yaqinroq turishga harakat qiladi, xuddi eski tanishlar kabi.

Misis Jonas

Chonguk qo‘lida tutgan bokalga tikiladi, uni barmoqlari orasida aylantirib turadi. U bir ho‘plam ichimlikdan ichib, asta ko‘zlarini ko‘tarib, qizga sovuqqon ohangda javob berdi:

Chonguk: — Esimda yo’q!

Qiz hayratga tushgan holatda unga tikiladi, keyin ko‘zlari Suli tomon sirg‘aladi. Qiz jilmayishga harakat qiladi, xuddi vaziyatni yumshatmoqchidek.

?: — Balki unutgandirsan… Men — Betani Jonas.

U Chongukka qo‘lini uzatadi. O‘zi ishonch bilan muomala qilganini ko‘rsatmoqchi edi. Ammo Chonguk hatto u tomonga qarab ham qo‘ymaydi.

Suli Betanining cho‘zilgan qo‘liga, so‘ngra Chongukka qaradi. U yigitning yuzida hech qanday ifoda yo‘qligini ko‘rdi — yigit jimgina yana bir ho‘plam ichimlik ichdi. Betani esa hali ham qo‘lini havoda ushlab turibdi.

Betanining yelkalari sezilmaygina cho‘kdi. Vujudidagi noqulaylik yuziga ham aks etardi — bu holat uni butkul sharmandali ahvolda qoldirdi.

Chimin pov*:
— Xudoyim… menga sabr ber.

Chimin

Chimin ham yuzaga kelgan taranglikni sezdi, shuning uchun u Chonguk o‘rniga Betani Jonasning qo‘lini siqadi.

Chimin: — Tanishganimdan mamnunman, Missis Jonas.

Ayol hayratda — unga hali hech kim bunday sovuq munosabatda bo‘lmagan. Biroq u o‘zini yo‘qotmaslikka, vaziyatni nazorat ostida tutishga harakat qiladi.

Missis Jonas: — Men ham, janob Pak.

U Chiminning qo‘lini siqib qo‘yadi, so‘ng nigohini Suli tomon burdi. Ko‘zlarida qiziqish va savol.

Missis Jonas: — Bu xonim-chi…?

U Suli tomon boshini egadi, go‘yoki uning kimligi haqida so‘rayotgandek. Suli esa ko‘zlarini Chongukka qaratadi — nima deyishini bilmaydi. Javob berish kerakmi, yo‘qmi, u bunga ishonchi komil emas. Ammo Chonguk hech narsa demadi, hatto Suliga qaramadi ham.

Suli: — Men…

Chonguk: — U mening xotinim.

Suli gapini tugatishga ulgurmadi — Chonguk uning so‘zlarini kesib, qo‘lini Sulining beliga qo‘ydi va qizni, o‘tirgan stuli bilan birga, o‘ziga yaqinroq tortdi.

Suli hayrat bilan unga qaradi chunki— Chonguk uni omma oldida xotini deb tan oldi!

Missis Jonas: — SEN UYLANGANMISAN?!

Jonas baland ovozda baqiradi, bu esa mehmonlarning diqqatini tortdi. Hammaning nigohi ularga qadaldi.

Chonguk: — Missis Jonas men uylanganim sizga yoqmayaptimi?

Jonashayratdan boshini chayqaydi. U hech narsa deya olmay, faqat ularga tikiladi.

Chimin: — Yuring, bir oz gaplashamiz, Missis Jonas.

Jonas og‘zini ochishga ham ulgurmadi, Chimin uning qo‘lidan tutib, uni zaldan olib chiqib ketdi.

Suli ularning orqasidan qarab turdi, yuragida nimadir uni chimchilaydi — xuddi aybdordek o‘zini his qildi. So‘ng Chongukka qaradi — u hali ham belidan ushlab turibdi.

Suli: — Ehtimol, endi qo‘yib yuborarsiz?

Chonguk hech narsa demay, belida qo’lini oladi va yana bir ho‘plam sharob ichadi.

Suli: — Bu juda qo’pol bo‘ldi. To‘g‘rimi?

Chonguk: — Xotinim deb aytganimmi?

Suli: — Siz nimani nazarda tutayotganimni bilasiz. Meni xotiningiz deb tanishtirishingiz shart emas edi… Ayniqsa uning yuragini og‘ritish maqsadida. Axir men sizning faqat hujjat qog’ozlardagina xotiningizman.

Chonguk oxirgi tomchi sharobni ichib, bokalni stolga qattiq qo‘ydi. So‘ng birdan Suliga egiladi…

To be continued…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-31T08:49:40.929Z

8-chapter

Suli: — YORDAM! ILTIMOS, KIMDIR YORDAM BERSIN… mmph!!

Yigit og‘zini qo‘li bilan yopib, uning baqiriqlarini bo‘g‘di. Suli’ning ko‘zlari yoshga to‘ldi. Yuragi orqasida qolgan edi — ichida ayolga yordam berganidan afsuslana boshladi.

Bir yigit uning beliga qo‘l cho‘zmoqchi bo‘ldi… lekin shu payt birdan og‘riqdan dodladi.
U polga yiqildi — kimdir uning qo‘lini o‘rab sindirgan edi.

Qolgan ikki yigit cho‘chib, oldinga qarashdi va Ular qarshilarida — qo‘lida salfetka bilan qo‘lini tozalayotgan Chongukni ko‘rishdi.

Chonguk

Chonguk salfetkani yer tomon tashlab yubordi va oldinga yurishni boshladi.
3-yigit (bezovta): — E-ey! Sen kimsan o‘zi? Aralashma bu ishga!

Og‘zini berkitib turgan yigit ham ortga bir qadam chekindi, chunki endi u Chongukning yuzini aniq ko‘rdi.
U — xuddi vahshiy hayvonga o‘xshardi. G‘azabdan ko‘zlari yonib turardi.
Bu ko‘zlar — ogohlantirmasdan yo‘q qiladigan, kechirmaydigan hayvonning ko‘zlaridek edi.

Chonguk og‘ir qadamlar bilan yigitga yaqinlashdi. Har qadamida havo siqilayotgandek, kuchli bosimni his qilish mumkin edi.
Yigitlar sovuq terga tushib, bir-birlariga qarab qotib qolishdi.

Chonguk

Qiz bir lahzaga qotib qoldi, nafas ololmay qolgandek edi. Ko‘z yoshlari jimjimador tarzda yuzidan oqib tushayotgan edi.
Chonguk harakatlandi — va butun kuchi bilan qolgan yigitni musht bilan urdi. Urilgan paytdagi suyakning sinishi eshitilganda,
Sulining butun tanasi titrab ketdi.

Yigit yiqilib tushdi. Og‘riqdan ingradi, lablaridan qon oqardi.
Chonguk uchinchi yigitga qaradi, lekin u, vahm ichida, hech narsa demasdan qochib ketdi.
Zamin ustida chalqancha yotgan ikki yigit ham qattiq qiynalgan holda turg‘azilib, yelkalarini ushlab, qoqila-qoqila ko‘cha burchagiga yugurib ketishdi.

Suli hanuz joyidan jilmadi. Uning ko‘zlari Chongukning qo‘lidan yerga tomayotgan qonga tikilgan edi — bu qon uning mushtidagi singan teridan oqayotgan edi.
Chonguk asta yuzini unga qaratdi va unga bir qadam tashladi.

Suli qo‘rqib orqaga chekindi, nihoyat orqasi bilan ko’cha devorga suyanib qoldi.
Suli: — Ayyshhh~

Qizning lablaridan vahimali, yengil qichqiriq chiqdi va u devorga suyangancha pastga sirg‘alib tushdi.
Ko‘zlaridan yosh seldek oqayotgan edi, hozir u atrofdagi hech narsani aniq ko‘ra olmayotgandek edi. Nihoyat, u baland ovozda yig‘lab yubordi.

Chonguk unga yaqinlashdi va cho‘kkalab, uning ko‘z darajasiga tushdi.
Chonguk — Suli yo‘qolganini eshitgan ondan beri ichida yig‘ilgan g‘azab va qo‘rquvni qizning ustiga to‘kib-sochishni istardi.
U baqirmoqchi edi, dardini aytmoqchi edi.

Chonguk

Lekin Chonguk hech qachon yig‘layotgan ayollarni yupatishni bilmagan. U faqat toza qo‘li bilan ehtiyotkorlik bilan Sulining boshini siladi
Qiz asta-sekin tinchlanadi, garchi ko‘z yoshlari hanuz chekkasida titrab turgan bo‘lsa-da.

Chonguk: — Yig‘lama endi.

U bu so‘zlarni muloyim, yumshoq ohangda aytishga harakat qildi — bu ohangda u hali hech qachon qiz bilan gaplashmagan edi.
So‘ng o‘rnidan turdi va unga qo‘lini cho‘zdi.

Chonguk: — Yur.

Sulining nigohi avval uning qo‘liga, so‘ngra yana yuziga tushdi. U hayratda edi.

Suli (pov*): — U qo‘lini cho‘zdimi?? Naxotki??
O‘zi esa hech qachon teginishni yoqtirmasligini aytgandiku

Ammo hozir bu haqida o‘ylashga holi yo‘q edi.
U uning qo‘lini ushlab, yerda o‘tirgan holatdan turdi. Chonguk bir og‘iz so‘z demasdan, uning qo‘lini mahkam ushlab, uni mashinaga olib bordi.

Yarim soat o‘tgach…

Suli yangi kiyimda ehtiyotkorlik bilan vannaxonadan chiqdi. Chonguk esa orqa tomoni bilan karavotda o‘tirgan edi.
U qiz chiqib kelganini sezmay qolgandi.
Suli asta-sekin eshik tomon yurdi, lekin…

Chonguk: — Qayerda turgan bo‘lsang, joyingda tur!

Uning buyruqdek qattiq ovozi Sulining yuragini zirillatib yubordi.
Chonguk o‘rnidan turib, unga qarab yurdi.
Qiz bezovta holda og‘iz quriganini his qilib, yutinib yubordi.
Chongukning nigohi uning tanasini teshib o‘tgandek edi.
Qiz qo‘rquvdan ko‘ylagining chetini musht qilib siqib oldi.

Chonguk: — U yerda nima qilayotgan eding?

Uning qarashi shu darajada qo‘rqinchli ediki, Sulining tomog‘i qurib qoldi.
Qiz jim turdi…

Chonguk: — Men gapimni ikki marta takrorlamayman.

Suli labini tishlab, pastga qaradi.

Suli: — M-men…
(chuqur nafas olib)
— Men bir buvijonga yo‘lni kesib o‘tishda yordam berdim, u ko‘chani kesib o‘tgach, men orqaga qaytmoqchi edim, lekin…

Gaplari haligacha tilida tug‘ilib turardi.
Chonguk esa kulimsirab qo‘ydi.

Chonguk: — Avval o‘zingni himoya qila olmay turib, boshqalarga yordam berishni o’yladingmi

Suli hamon pastga qarab turgan edi.

Chonguk: — Shu qadar ahmoqmisanki, o‘zingni xavfga tashlaysan?

Qiz unga qaradi — ko‘zlarida adashgan, og‘rigan ifoda bor edi.
Chonguk yana bir qadam yaqinlashdi.

Chonguk: — Agar senda ozgina aql bo‘lganida, mashinadan chiqmasding…
Lekin sendan bunday narsa kutish ham foydasiz, senda na aql bor va na farosat!

U Suli ustidan kuldi — qasddan, iljayib.

Suli: — Hammaning ham yuragi toshdek emas… sizga o‘xshab.

So‘nggi so‘zlar uning lablaridan beixtiyor chiqdi, lekin Chonguk ularni aniq eshitdi.

Chonguk: — Nima deding?

U ko‘zlarini qisib, o‘tkir nigoh bilan tikildi — bu Sulining butun vujudini titratdi.

Suli: — H-hech narsa…

Qiz undan qochmoqchi bo‘ldi, orqasini o‘girib eshik tomon yurdi, ammo eshik sari yetib bormasdan, uni orqasidan tortib, devorga qattiq tiradi.

Suli: — Ay!

Og‘riqdan qichqirib yubordi — Chonguk uning bilagini mahkam ushlab olgan edi.

Chonguk: — Yuragi tosh, dedingmi?

Uning nigohi Suli qalbining eng chuqur burchagiga kirib borgan edi.
Chonguk bu holatdan keyin unga yumshoq muomala qilmoqchi edi, ammo bu so‘z… bu so‘z unga hanjar kabi urilgandek bo‘ldi.

Suli: — Ha nima? Shunaqa emasmi o‘zi?

So‘zlar qizning lablaridan chiqib ketdi, hali ongiga yetib bormasdan.
Chonguk jim qarab turdi. So‘ng asta kulimsiradi — bu kulgi sovuq va tumanli edi.
U yana bir qadam oldinga tashladi.
Qiz ozgina orqaga tisarildi, lekin devor ortiq yo‘q edi — u endi to‘liq devorga yopishib qolgandi.
Chonguk oldinga egilib, uning yuziga yaqinlashdi — yigitning nafasi Sulining lablariga tegdi.
U bevosita qizning ko‘zlariga tikilardi

Chonguk: — Yana qaytaraman Yuraksizsan,deyabsan a?

Uning ovozi bo‘g‘iq va qo‘rquv soluvchi edi.
Sulining ichida nimadir junbishga keldi.
U bilmasdi bu nimaydi — qo‘rquvmi… yoki undan ham xavfliroq narsa…

Suli: — Bu… bu aniqku! Mana siz qo‘rqib turgan xotiningizni tinchlantirishingiz kerak… lekin siz aksini qilayapsiz.

Chonguk uning ko‘zlariga chuqur tikilganicha jim turib, uning so‘zlarini tinglaydi.

Chonguk: — Unda nima qilishim kerak? Sen uchun O‘sha odamlarni o‘ldiraymi?

Bu gap Sulini shokka tushirdi.

Suli: — Y-yo‘q! Iltimos, nima keragi bor ularni o‘ldirishni? Bu… bu juda ham

Chonguk undan uzoqlashib, qo‘llarini cho‘ntagiga tiqdi. Uning labida sovuq, masxarali tabassum o‘ynardi.

Chonguk: — Rostdan ham meni shunday qiladi deb o‘yladingmi?

Suli: — A?

Chonguk: — Nega men kimnidir sen uchun o‘ldirishim kerak? Men hatto seni sevmayman ham.

Bu so‘zlar Suliga og’ir botdi. Chonguk ochiqchasiga uni tahqirlab, xafa qilishdan zavq olayotgandek edi.
Suli tishlarini g‘ijirlatdi, ammo javob qaytarmadi. U bilardi — bu odam bilan bahslashish befoyda.
Qiz ko‘zlarini yumib, so‘ng eshik tomon yurib chiqib ketdi.
Chonguk esa sokin nigoh bilan ortidan qarab turdi. To‘satdan telefon jiringladi va go’shakni ko’tardi.

Chonguk: — Qo‘llarini kesib, bog’dagi ovcharka itlarga yediring. 📱

So‘ng aloqa uzildi. Yigitning ovozi sovuq, muzdek edi go’yo

Chonguk: — Kimki uning hatto bitta soch tolasiga tegsa ham — o‘sha kishi xo‘rlanib, jirkanch o‘limga duch keladi!!!

3 kun o‘tgach…

Ular yana samolyotda edilar. Maldiv turidan so‘ng endi Italiyaga yo‘l olishayotgandi.
Suli chuqur xo‘rsinib, Chongukka qaradi — yigit tizzasida noutbuk bilan band edi.

Suli: — S-sizni… Italiyada ham pentxaus bormi?

Chonguk ko‘zini ekranidan uzib, unga qaradi.

Chonguk: — ??? (so’zlarni anglolmagandek)

Suli: — Hech nima… unut.

Qiz boshini oynaga qaratdi.

Chonguk: — Mhm.

U qisqa javob berdi. Suli yana unga qaradi.

Suli: — Plyaj yonidami?

Chon’guk: — Yo‘q.

Suli xafa bo‘ldi — u plyajni juda xohlardi.

Chonguk: — Biz kechqurun ketamiz.

Suli: — Qayerga?

Chonguk: — Biznes ziyofatiga.

Suli: — B-biznes z-ziyofatigami?

Chonguk: — Ha. Nima?

Suli bezovtalanib, yutinib yubordi.

Suli: — M-men… ya’ni… siz meni o‘zingiz bilan olib borasizmi? Men u yerda sizni sharmanda qilib qo’yishimdan qo‘rqmaysizmi?

Chonguk: — Faqat tilingni tishlab o’tir!! Va yonimdan hech qayerga jilma!!
Nega oqarib ketding? Bu senga ziyofatga birinchi bor chiqishing emas-ku?

“Albatta, bu Sulining birinchi bor biznes ziyofatiga borishi edi — u bunday joyda hech qachon bo‘lmagan.”

Chonguk: — Bilaman, Kimlar oilasi kambag‘al, lekin… Kim Jennining hech qachon ziyofatda bo‘lmagan darajada emasdir?

Suli (pov*): — axx..la’nati

Chonguk: — Yoki sen nimanidir yashiryapsanmi?

Suli: — A-albatta yo‘q, men ziyofatlarda bo‘lganman…

Qiz darrov rad etdi va yigitdan ko‘z olib qochdi.

Chonguk: — Kechgacha tayyor bo‘l! Hizmatchilar senga yordam beradi.

Suli javob qaytarmadi. Faqat oynaga tikilgancha jim turib qoldi — yuragi tez urayotgandi va nimadandir bezovta edi

Suli samolyotda

To be contunied…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-28T17:27:11.440Z

7-chapter

Suli unga tikildi.
Suli: — Uxlab qolibdi…
Qiz asta-sekin yigitni orqasiga yotqizib, atrofga ko‘z yugurtirdi. Bir burchakdan yengilgina adyol topib, Chon’gukning ustini yopdi. So‘ng u yigitning yuziga qarab qoldi va yuragida shunday deb o‘yladi:
“U aniq go‘zallik timsoli… Koshki odob-axloqi ham shunga yarasha bo‘lsa.”

⸻

Ertasi tong

Ular Maldive orollaridagi hashamatli pentxausga yetib kelishdi. Suli u yashaydigan xona ichini ko‘zdan kechirar, bu joyda Chon’guk bilan birga yashashiga to‘g‘ri kelardi — afsuski, bu uning otasining buyrug‘i edi.
Kutilmaganda xonaga Chon’guk kirib keldi, lekin hech narsa demay hammomga o‘tib ketdi.
Suli jim turib, uning chiqishini kutdi, chunki u ham dush qabul qilmoqchi edi. O‘n daqiqadan so‘ng hammom eshigi ochildi va Chon’guk chiqdi — uning ustida faqatgina bir dona xalat bor edi. Sochlaridan suv tomchilab, yuziga va bo‘yniga oqib tushardi.

Qizning ko‘zlari beixtiyor xalat orasidan ko‘rinib turgan yigitning keng, mushtipar ko‘kragiga ilindi.
U sochlarini sochiq bilan artar, Suli tomonga qaramay, sovuq ohangda dedi:
Chon’guk: — Qarashni bas qil.

Suli hayajondan qizarib ketdi. Bir daqiqa davomida unga tikilib turganini anglab, darhol ko‘zini olib qochdi. Yuzini qo‘llari bilan bekitib, o’zini bosishga urindi.
Suli: — M-men… men qaramadim.

Chonguk (flirt bilan): — Ha, albatta. Sen menga qarab turgandek, go‘yo men biror shirinlikman yoki ishtaha ochadigan taom…

Chonguk

Chonguk qizning kattalashgan, hayratli ko‘zlariga qarab kulimsiradi.
Suli (pov): — U HOZIRGINA menga noz-karashma qildimi?? Yana u kulimsirab?!
Qiz yoqasiga qadar qizarib ketdi, tomog‘idagi tugunni yutib yubordi va tezda hammomga qochdi, eshikni shart yopib. Chon’guk esa xotirjam, kulgili qarab turardi.
Chonguk: — Tentak.

⸻

Ular nonushtani sukutda o‘tkazdilar. Suliga bu g‘alati tuyuldi — ilk bor Chon’guk bilan birga nonushta qilayotgandi.
Suli: — Ehem… bugun biz… qayergadir boramizmi?
Chonguk ovqatlanishni to‘xtatib, unga tikildi.
Chonguk: — Nima??
Suli: — Demoqchimanki, axir bu ta’til…
Chonguk: — Sen meni nima, sayr qiladigan o‘smir deb o‘ylaysanmi? Menda hal qilinishi kerak bo‘lgan ishlar bor. Hech qayerga bormaymiz!
Suli bu so‘zlardan xafa bo‘ldi — bu yuzidan bilinib turardi.
Suli: — Ammo… biz bu yerga dam olish uchun kelganmiz.
Chonguk: — Unda bor, o‘zing dam ol… yolg‘izlikda
Uning ohangi qattiq, qahrli edi.
Suli: — Unda haydovchi bilan boraymi?
Chonguk: — Ha, qaerga ketsang ket, faqat mendan xalos bo‘l, bu tentak savollaring bilan tinch qo‘y.
Qiz yigitning so‘zlaridan qattiq ranjidi, lekin bunday imkoniyatni qo‘ldan chiqarmoqchi emasdi.
Suli: — Xo‘p, men haydovchi bilan boraman.
Suli yigitga qaramasdan ovqatlanishda davom etdi. Chon’guk esa ko‘z qiri bilan unga bir qarab, so‘ng ovqatini yeyishda davom etdi.

⸻

Suli orqa o‘rindiqda o‘tirib, oynadan tashqariga qarab turardi. Ochiq derazadan Maldiv shamoli uning yuziga urilar edi.
Suli: — Juda yoqimli havo…

Suli

Haydovchi: — Qayerga borishni xohlaysiz, Miss Chon?
Suli haydovchiga qaradi, ammo bu yerda qiziqarli yoki ko‘rishga arzigulik joylarni bilmas edi.
Suli: — Qum ustida sayr qilishni orzu qilardim… plyajga boraylik.
Haydovchi: — Xo‘p bo‘ladi, Miss Chon.

⸻

Bu orada…

Chonguk noutbukni yopdi va charchagan holda chuqur nafas oldi. U tumanlik ko‘zlari bilan telefonini olib, ekranga qaradi.
Hech qanday bildirishnoma yo‘q. Na qo‘ng‘iroq, na xabar.
U telefonni yana chetga qo‘yib, peshonasini ohista siladi.

Chonguk (pov): — U qayerga ketdi? Nega… hatto bitta xabar ham yubormadi?
U o‘ziga tan bermoqchi emasdi, lekin bu ichki bezovtalik uning yuragini g‘ash qilayotgandi.

Chonguk

U hech qanday qo‘ng‘iroqni kutayotgani yo‘q, yoki shunga o‘xshash bir narsa ham emas. Unga go‘yoki farqi yo‘q.
Ammo baribir… U xonadan chiqib oshxonaga yo‘l oldi, stakanga suv quyib, ichdi.
Ko‘zlari yana telefoniga tushdi. Nega bezovta bo‘layotganini o‘zi ham tushunmasdi.”

Chonguk (pov):
— O‘zingga kel, Chon.

Ko‘zlari derazadan tashqariga tushdi — ko‘rinishidan tez orada yomg‘ir yog‘adi.
Chonguk: — Exx..chyortt!!

Shu payt telefon jiringladi, u zudlik bilan javob berdi.
Chon’guk (muzdek ohangda): — Ha?📱
U allaqachon jahli chiqqan edi — Suli hanuz bir marta ham yozmadi, bu esa uni yanada g‘azablantirardi.

Haydovchi (ovozida vahima): — M-Men Miss Chonni topa olmayapman, b-boshliq, u… yo‘qolib qoldi!📱
Chongukning qoshlari chimirildi.
Chonguk: — Nima deganing bu “yo‘qoldi”?📱
U tishlarini g‘ijirlatib, stakanni stolga shartta qo‘ydi.

Haydovchi: — U meni kofe olib kelishga yuborgan edi… lekin men qaytib kelganimda, u mashinada yo‘q edi… hatto telefoni ham mashinada qolgan…📱
Chongguk bu gaplardan so‘ng yuragi g‘ashlanib ketdi, unga ilgari hech bo‘lmagani kabi vahima tushayotgan edi.

Chonguk: — Qayerdasan hozir?📱
Haydovchi joyini aytdi.
Chonguk (g‘azab bilan): — Agar unga biror nima bo‘lsa… seni o‘ldiraman!📱
U g‘azabdan g‘o‘ldirab telefonni o‘chirdi va xuddi jinni bo‘lgandek uydan yugurib penta-xausdan chiqib, mashinaga o‘tirdi. U eng yuqori tezlikda haydab ketdi.

⸻

Bu orada…

Suli: — Bu yer to‘g‘rimi?
U keksa ayolning qo‘lidan ohista chiqardi, ayol esa mehr bilan unga tabassum qildi.
Ayol: — Rahmat, bolam :)
Suli: — Hechqisi yo‘q :)

Ayol burchakdagi tor ko‘chaga yo‘l oldi. Suli mashinada o‘tirib turib, ayolni yo‘ldan o‘tishda qiynalayotganini ko‘rib, unga yordam bergan edi.
Suli jilmaydi va ichida o‘yladi: “Haydovchi meni kutayotgandir…”

U orqasiga o‘girilmoqchi edi… lekin to‘satdan uch nafar yigit uning yo‘lini to‘sdi.
Suli qotib qoldi. U aylanib o‘tmoqchi bo‘ldi, ammo biri uning oldini to‘sdi.

1-yigit (pichirlab, past ovozda): — Qayerga shoshilyapsan, chiroyli? Hech bo‘lmasa salom ayt…

U Suli’ni yuqoridan pastga “hirs” ko‘z bilan kuzatdi.

Suli (jiddiy): — Yo‘limdan chetga chiq.

Yigit kulib yubordi, qolgan ikki yigit orqadan kelib Suli’ni ikki qo‘lidan mahkam ushlab oldi

Suli: — Qo‘yib yuboring!
U umid bilan atrofga qaradi — lekin bu tor ko‘chada hech kim yo‘q edi.

Suli (ko‘z yoshlari bilan): — Qo‘yib yuboring dedim!

U yana qichqirdi, lekin yigitlar kulishda davom etdi.

2-yigit: — Bekor ovora bo‘lma, charchaysan.
U Suli’ning yuzini ohista silab, yonoqlarini siypaladi.

Suli: — YORDAM! ILTIMOS, KIMDIR YORDAM BERSIN… mmph!!

Yigit og‘zini qo‘li bilan yopib, uning baqiriqlarini bo‘g‘di. Suli’ning ko‘zlari yoshga to‘ldi. U juda qo’rqib ketayotgandi— ichida ayolga yordam berganidan afsuslana boshladi.

Bir yigit uning beliga qo‘l cho‘zmoqchi bo‘ldi… lekin shu payt birdan og‘riqdan dodladi.
U asfaltga yiqildi — kimdir uning qo‘lini o‘rab sindirishga ham ulgurdi. Bu suyak qarsillashi hammani shokga tushirdi

Qolgan ikki yigit cho‘chib, oldinga qarashdi va ro’parasida….

Bezorilar

TO BE CONTINUED….

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-26T07:58:39.411Z

6-chapter

Ular Chongukning ota-onasi yashaydigan saroy hovlisiga yetib kelishdi. Ichkariga kirgan zahoti Chongukning onasi Suli tomon yugurdi.

Chonni onasi: – Mening kelinim! Qandaysan, jonim?)

U Suli’ni mahkam quchoqlab oldi. Suli ham jilmayib, uni quchoqladi.

Suli: – Hammasi yaxshi, o‘zingiz qalaysiz, Missis Chon?

Ayol asta orqaga chekinib, Suli’ga jiddiy qaradi. Uning yuzi birdan jiddiy tus olganini ko’rsatib

Chonni onasi: – Endi meni “Missis Chon” deb chaqirma. Men senga endi ona bo‘ldim axir.

Suli asta-sekinlik bilan boshini burib, Chongukka qaradi.

Chonni onasi: – Nega unga bunday qarayapsan, go‘yo u seni yeb qo‘ygudek? U qarshi bo‘lmaydi, meni “ona” desang

Suli asabiy tarzda jilmayib qo‘ydi.

Chonni otasi :– Chongukning xotini — endi bizning farzandimiz ham, shunday emasmi?

Chonni onasi: – Yuringlar, mehmonxonaga o‘tinglar, bolalarim

Hammalari birga mehmonxonaga o‘tib, choy ichishdi. Suhbat davom etdi.

Chonni otasi: – Qanday o‘tyapti yangi oila hayoting, Chonguk?
Chonguk: – Juda yaxshi.

Yigit bu so‘zlarni sovuqqina aytdi. Suli esa choyni yengilgina yutayotgan edi.

Chonni onasi: – Xo‘sh, bizga nabira hadya qilishni qachon rejalashtiryapsizlar?

Bu so‘zlarni eshitib, Suli birdan choydan bo‘g‘ilib, yo‘talib yubordi — go‘yo ko’ksiga kimdir musht tushirgandek.

Suli: – Khe-kheee… khe!

Qiz yuragini ushlab yo‘talayotgan paytda, uchtalik nigoh birdan unga qadaldi.

Chonni onasi: – O‘zingni yaxshi his qilyapsanmi? Nima bo‘ldi o‘zi qizim??

Suli boshini asta-tekin chayqadi.

Suli: – H-hech narsa emas…

Chonni onasi: – Nima, uyalyapsanmi?

Misis Chon

Suli bundan ham battar qizarib ketdi. U boshini pastga egdi, bu orada esa Chongukni ota-onasi xandon otib kulishardi.

Chonni onasi: – Otangiz sizlarga bir narsa aytmoqchi.

Hammaning nigohi ota tomon burildi.

Chonni otasi:– Sizlar turmush qurganingizga yarim oy bo‘ldi, lekin hali birga vaqt o‘tkazishga fursatingiz bo‘lmadi. Shu sababli men sizlar uchun asal oyi tashkil qildim!

Chonguk: – NIMA?!

Uning keskin baqirigidan Suli cho‘chib tushdi.

Chonni otasi: – Nima, nima???
Sizlar ikki kundan keyin jo‘naysizlar! Putyovka– Maldiv orollari, Italiya, Fransiya va Dubay!

Mister Chon

Chonguk: – Hatto mendan so‘ramadingiz ham, dada. Ishim boshimdan oshib yotibdi, men bora olmayman.

Chonni otasi: – Bahona qilishni bas qil. Ayolingga biroz vaqt ajrat.

Otasining ohangi endi jiddiylashdi. Gap endi hazil emasdi.

Chonguk: – Lekin dadaa…

Chonni onasi: – Hech qanday lekin-pekini bo‘lmaydi, Chonguk! Sen borasan, gap tamom !

So‘ng onasi Suli tomon yuzlandi, yuzida iliq tabassum bilan.

Chonni onasi: – Sen xursandsan, to‘g‘rimi, qizim?

Suli nima deyishni bilmasdi. U yana Chongukka qaradi. Uning nigohi g‘alati edi – g‘azab aralash befarqlik…

Suli

Chonguk

“Uning ko‘zlari qizga ko‘rinmas xanjarlar otayotgandek, o‘tkir nigohi bilan uni go‘yo tahdid qilardi.”

Suli: – Agar Chonguk band bo‘lsa, bormasligimiz kerak. Axir uning ishi muhimku. Balki keyinroq borarmiz…
Qizning lablarida asabiy tabassum paydo bo‘ldi.

Chonni otasi: – Uning ishi yo‘q! Subin bor – hamma ishni u qiladi. Chonguk faqat bahona topmoqda. Ikkalang ham borasiz – bu so‘nggi so‘z!

Suli indamadi. Chon Guk ham jim edi. U ota-onasining qarshisida qarshilik qilolmasdi. Shunday jimlikda u yana Suliga qaradi – go‘yo ko‘zlari bilan uni o‘ldirmoqchi edi. Suli uning g‘azabdan qizarib ketgan yuziga qarab yerga tikildi.

Ammo… shu payt birdan nimadir yodiga tushdi: aeroportda u pasportini topshirishi kerak. Va o‘sha payt hamma uning Jenie emasligini bilib qoladi…

⸻

Time skip*

Ikkalasi mashinada uyga qaytmoqda. Chonguk butun yo‘l davomida telefonda kim bilandir gaplashdi. Hattoki hozir ham telefoniga tikilgancha o‘tirar edi. Suli unga qaradi.

Suli (pov): – So‘rashim kerak…

U chuqur nafas oldi.

Suli: – Emm… bu… asal oyi haqida…

Chonguk: – Nima bo‘libdi asal oyiga?

U xunuk ohangda so‘radi. Qiz asabiy yutinib dedi

Suli: – Menimcha… chipta uchun pasportim kerak bo‘ladimi?

Chonguk: – Menda o‘zimning samolyotim bor. Meni ommaviy oddiy samolyotda uchadi deb o‘yladingmi?

U tishlarini g‘ijirlatib, yana telefoniga qaytdi.

Ammo bu so‘zlar Suli uchun yengillik edi – pasportini hech kim ko‘rmaydi va u shunga hursand.

⸻

Ikki kun o‘tib…

Suli so‘nggi libosini chamadoniga joylashtirib, uni yopadi.

Roze: – Hammasimi?

Suli: – Ha)

Roze: – Faqat bir necha libos, oyoq kiyimlari va bir necha narsalarnigina olding. Senga shu yetadimi?

Suli: – Men ko‘proq narsaga muhtoj emasman deb o’ylayman, shuni o’zi yetarli

Roze: – Qasam ichaman, sen hayotimda ko‘rgan eng oddiy qizsan!

Ikkalasi kulib yuborishdi, lekin shu zahoti tashqaridan qichqiriqlar eshitildi.

Suli: – Bu kim?

Roze: – Men ham hayronman…

Qizlar nima bo‘layotganini ko‘rish uchun pastga tushishdi. Mehmonxonaga kirishgach, ular bir qizni ko‘rishdi…

Hyoona

Hyoona: – Chon, qayerdasan?!

Roze qizni ensasini qotirdi.

Suli: – Bu kim, Roze?

Roze: – Uni shunchaki ignor qil. E’tibor berishga arzimaydi.

Qichqiriq bir zumda to‘xtadi – Hyoona ko‘zlari Suliga tushdi. Qizni tepadan pastga sinchkovlik bilan ko‘zdan kechirdi. U yaqinlashib, Suli qarshisida to‘xtadi. Uning yuzida maqtanchoq tabassum paydo bo‘ldi.

Hyoona: – Qani bu yerda kim ekan mm?

U Suliga xizmatkorni ko‘rgandek past nazar bilan qaradi.

Hyoona: – Voy, bu o‘sha qizmi?!

U Roze’dan so‘radi, lekin Roze unga hatto javob berishni ham lozim topmadi.

Hyoona: – Aha… demak bu sen… Jennymi?

Xandon bilan so‘radi. Suli nima deyishini bilmay, boshini qimirlatib tasdiqladi.

Hyoona: – U juda sodda ko‘rinadi, Roze. Qizingning xo‘jayini nima deb o‘yladi ekan unga uylanganda? Ahahahaha… U men bilan solishtirganda yer bilan osmon – hattoki oyog‘imga ham teng emas.

Roze (pov): – Voy bu qiz haqiqiy yirtqich…!!!
XHyoona: – O‘zimni tanishtiray: Men – Hyoona. Chongukni sevgan ayol.

Suli ko‘zlari kattalashib ketdi.

Suli: – N… nima dedingiz?

Hyoona: – U meni sevadi. Lekin ota-onasi majburlagani uchun senga uylandi. Lekin endi men qaytdim… Va uni sendan tortib olgani keldim.

Suli

Sulining qonlari qaynab ketardi. Ha, balki u bilan Chonguk o‘rtasida iliq munosabatlar yo‘qdir… ammo baribir — u uning eri edi. Suli Hyoonaga nimadir demoqchi bo‘ldi, og‘zini ochdi…
Lekin aynan shu payt mehmonxonaga Chonguk kirib keldi.

U Xyonani ko‘rishi bilan ko‘zlaridagi ifoda darhol o‘zgarib, qattiq sovuqlashdi.

Hyoona: – Chonguk! Nihoyat seni ko‘ryapman!

Hyoona

Xyoona quchoq ochgancha Chonguk tomon yugurdi, lekin u hali unga yetib bormasidan Subin Chongukning oldiga chiqib, yo‘lini to‘sdi.

Hyoona: – Ey! Yo’limdan qoch!

Subin: – Kechirasiz, lekin siz unga yaqinlasha olmaysiz.

Hyoona: – Nega?! Men uning keliniman!!

Bu so‘zlardan Suli larzaga tushdi. Uning yuragi g‘alayon ichida edi. Chonguk unga qaradi. Uning nigohi go‘yo yumshaganday… yoki bu Suli uchun shunchaki xayol edi.

Suli (pov): – Iltimos… yolg‘on deng…Chon

Chonguk Subinga qaradi.

Chonguk: – Kim turgandi darvozada?

Subin darhol qo‘riqchini chaqirdi.

Qo‘riqchi: – Bu men edim, boshliq…

U bezovta ko‘zlar bilan Chongukka qaradi.

Chonguk: – Uni ichkariga sen qo‘ydingmi?

Qo‘riqchi: – H-ha…

Chonguk: – Kimning ruxsati bilan?!

Qo‘riqchi: – U… u aytdi… siz chaqirgansiz deb…

Chonguk (baqirib): – SEN MENDA SO‘RADINGMI?!

Barcha uning qichqirigidan qaltirab ketdi.

Chonguk: – JO‘NAGIN! ISHDAN BO‘SHATILDING!

Qo‘riqchi egilib, darrov yugurib chiqib ketdi, go’yo jazodan qutilib qolganday. So‘ng Chonguk Hyoonaga yuzlandi.

Chonguk: – Uni bu yerdan chiqarib yubor.

Subin: – Xo‘p, boshliq.

Subin ikki qo‘riqchini chaqirdi. Ular Hyoonani tutib ko’chaga olib chiqishardi. U qarshilik ko‘rsatdi, baqirdi, ammo oxir-oqibat uni tashqariga chiqarib yuborishdi.

Chonguk esa Suliga qaradi:

Chonguk: – Bir soatdan keyin ketamiz.

Hech narsa demasdan, u o‘z xonasiga ketdi.

Suli: – Bu yana nima edi?

Roze: – Bu qiz jinniga o‘xshaydi. Uning gaplarini o’zinga olma!

Suli: – Jinnimi?

Roze: – U ilgari boshliq bilan unashtirilgan edi, lekin uni qari erkak bilan yotgan paytda ushlab olishdi. Unashtiruv buzildi, shunda boshliq senga uylangan. Endi u qaytib keldi, sababi bir: pul. Unga faqat boshliqning puli kerak.

Bu so‘zlar Sulini biroz tinchlantirdi.

Suli (pov): – Hech bo‘lmaganda u uni sevmaydi…

⸻

Tun

Chonguk va Suli samolyotda. Ichkarida katta divanlar, hatto yotoqxona ham bor. Chonguk divanda boshini orqaga tashlab, ko‘zlarini yumgan. Ishdan charchagani bilinib turibdi. Suli esa deraza yonida o‘tiribdi.

Suli (pov): – Qanchalar go‘zal manzara…

Birdan u past ovozli bir nola ohangini eshitdi. Chonguk yelkasini ushlab, ko‘zlari yumilgancha og‘riqdan nafas olayotgandi.

Suli: – Nima bo‘ldi?

Chonguk ko‘zlarini ochdi. Og‘riqdan aziyat chekayotgan bo‘lsa-da, g‘urur uni jim saqlardi. U hech narsa demadi, lekin Suli muammoni tushunib bo‘lgandi.

Suli: – Xohlaysizmi, massaj qilib qoyaman?

Chonguk: – Yo‘q, men yaxshiman.

U yelkasidan qo‘lini olib, qarashdan qochdi. Ammo Suli ichida kulib qo‘ydi — uning o‘zini tutishini ko‘rib.

Suli: – Ishonchim komilki, siz shunchaki uyalyapsiz…

U biroz tabassum qildi.

Chonguk: – Men? Uyalaman?

Suli: – Haa, siz aniq massaj so‘rashga juda uyalyapsiz. Lekin bu massaj sizga kerak, shunday emasmi?

Chonguk chuqur nafas oldi va ko‘zlarini olib qochdi.

Chonguk (pov): – Ha… kerak…

Suli: – Yaxshi, o‘zingiz bilasiz.

U yana derazaga qaradi.

Suli (pov): – Nimaga ham so‘radim o’zi? Qo‘pol ahmoq! O‘tirib og‘riqda yonaversin!

Bir necha soniyadan keyin Chonguk gapirdi:

Chonguk: – Qilgin…

Suli unga qaradi.

Suli (pov): – Endi vaqt keldi — o‘zimni aqldan ozganday tutaman…

Suli: – Nima dedingiz?

Chonguk: – Massaj.

Suli: – Nega? Axir o‘zingiz yaxshiman dedingiz-ku?

U ataylab uni qo‘zg‘ardi.

Chonguk: – Aytdim-ku, qilib qo’y deb

Birdan uning ovozi sovuq va buyruq ohangida yangradi. U iltimos qilmayapti… u buyuryapti. Shu lahzada Suli ularning “munosabatlari”ni esladi va u bilan hazillashib bo‘lmasligini tushundi. U asabiylab labini tishladi.

Suli: – Sizda massaj kremi bormi?

Chonguk: – Yo‘q.

Suli: – Unda nimadan foydalanaman?

Chonguk: – Men samolyotda bunaqa bo’lishini kutmaganman. Qayerdan bo‘lishi mumkin?!

Suli: – Yaxshi, unda kremsiz qilamiz.

Suli divanga o‘tirdi. Chonguk unga orqa o‘girib o‘tirgan edi.

Suli: – Pidjakni yeching

Chonguk unga o’girilib qaradi. Ko‘zlarida savol nigohi bor edi.

Chonguk: – Nega yechishim kerak?

Suli: – Sizni birinchi marta massaj qilishyaptimi? Qanday qilib massaj qilay, agar tanangiz qalin kiyim bilan yopilgan bo‘lsa?

Chonguk boshini burib, pidjakni yechdi.

Endi u faqat ko‘ylakda edi. Ingichka mato ostidan uning kuchli yelkasi mushaklari ko‘rinib turardi.

Suli (pov): – Xudoyim… o‘zing yordam ber…

Fikrlarini haydab, Suli qo‘llarini muloyimlik bilan uning yelkasiga qo‘ydi va asta-sekin harakatlantira boshladi.

Chonguk: – Mmmmmm~

Chonguk

“Qizning nozik harakatlaridan uning tanasida kutilmagan uchqun uyg‘ondi. Chonguk avvaliga uning tegishidan so‘ng darhol orqaga chekinishini o‘ylagandi, lekin ajablanarlisi — uning tanasi oldingidan ham tinchroq bo‘lib qolgandi.”
Bir necha daqiqa o‘tib…

Suli: – Endi o‘zingizni yaxshi his qilyapsizmi?

Hech qanday javob yo‘q.Shunda u yelkalarini massaj qilishni to‘xtatdi va yana unga qaradi.

To be continued…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-25T07:43:10.919Z

5-chapter…

O’tgan qismda*

Chonguk: – Sen mening ovqatim uchun javobgarsan! Buni yana aytishim kerak deb o‘ylamayman.
Suli: – Bu… bu uning aybi emas! Men o‘zim nonushta tayyorlamoqchi bo‘ldim.
Chonguk: – Bilaman, sen e’tibor markazida bo‘lishni yoqtirasan, lekin bu nozik harakating menga o‘tmaydi.
(Suli unga javob bera olmadi, so‘zlar tomog‘iga tiqilib qoldi. O‘zini uning qarshisida juda ojiz va kichkina his qilardi.)
Hech narsa demasdan, Chonguk ortiga burilib ketmoqchi bo‘ldi, lekin Suli…

Suli: – Iltimos… ketishdan oldin hech bo‘lmasa biroz ovqat yevoling
(Qizning mayin ovozi uni to‘xtatdi va Chonguk unga qaradi.)
Chonguk: – Menga nima qilishimni aytma! Shaxsiy hayotimga aralashishni yomon ko‘raman, va sen ham bundan mustasno emassan.
(Uning qo‘pol ovozi Sulining yuragidagi oxirgi umidni ham barbod qildi. Chonguk oshxonadan chiqib ketdi, Suli esa ho‘l ko‘zlari bilan jim turardi. Roze unga achinish bilan qarab turardi. Suli asta-staolga o‘tirib, o‘ziga ovqat solib oldi.)
Suli: – Kel, hech bo‘lmasa ovqatni isrof qilmaylik…
(Qiz tabassum qildi, lekin ko‘zlarida yosh yaltirardi. U Roze tomon qaramadi, faqat yuragidagi og‘riqni yashirishga urinar edi.)

Suli

Jeonlar kompaniyasi*

(Chonguk ofisda, stol hujjatlarga to‘la. Subin esa qarshisida, qo‘lida ipad planshet bilan.)
Subin: – Tahlillarni tugatdim, endi loyiha ustida ishlashni boshlashimiz mumkin.
(Chonguk boshini ko‘tarib Subinga qaradi.)
Chonguk: – Kulon haqida qandaydir ma’lumot topdingmi?
(Subin chuqur xo‘rsindi.)
Subin: – Yo‘q, bu dizaynerning buyurtma bezagi emas. Bu oddiy, mahalliy kulon ekan. Minglab odamlar shunaqasini taqishlari mumkin. Qizni shunchaki qandaydir kulon orqali topishning iloji yo‘q. Qattiqroq dalil kerak.
(Chonguk hech nima demay, pidjakini oldi.)
Subin: – Qayerga ketayapsiz?
Chonguk: – Ovga.
(Subin unga hayron bo‘lib qaradida unga ergashdi.)

Chonguk & Subin

Biroz vaqtdan song…
(Subin uni o‘sha tashlandiq yo‘lga olib keldi – Sulini ilk bor uchratgan joyga.)
Subin: – Bu yerga nima uchun keldik?
Chonguk: – Eng yaqin bar yoki klubni top, shu yerga boramiz.
(10 daqiqadan so‘ng ular bar topishadi va kirishadi.)
Subin: – Sen jiddiymisan, hozir ichmoqchimisan?
Chonguk: – O‘sha tunda yo‘lga chiqishimizdan oldin, kuzatuv kameralari yozgan videolarni top.
*(Subin yana xo’rsindi)
Subin: – Tushunarli, janob!
(20 daqiqadan keyin Subin qo‘lida noutbuk bilan qaytadi. Ular yozuvlarni ko‘rishadi – kameraga orqasini tutib, qiz o‘sha ko‘ylakda o‘tirgan edi. Ya’ni Chonguk undan yirtib olgan ko‘ylakda*
Chonguk (pov): – Bu o’sha la’nati ko‘ylak…
(Subin bar xodimidan so‘radi):

- u karta bilan to‘laganmi?
-Yo’q u naqd pulda to‘lagan.

Subin: – Endi nima qilamiz?
(Chonguk videoga tikilib, yana ham oshiq bo‘lganini his qildi. Bu qizni albatta topishi kerak.)
Chonguk: – Men uchun bu ishni yana tekshir!

Tungi manzara
*(Suli butun uy bo‘ylab sayohatni tugatgan. Roze bilan ancha yaqinlashgan, hayotidagi birinchi do‘stini topgandek)
U divanda o‘tirib, o‘sha kun haqida o‘ylardi, shu payt eshik taqilladi
Xizmatkor kirib:)
Xizmatkor: – Xo‘jayin sizni pastga chaqiryaptilar, xonim.
(Suli hayron bo‘lib qaraydi.)
Suli: – Axir o‘zi menga undan yiroq yur demaganmidi nega axir?
(Suli shunday deya pastga tushadi. Chonguk divanda hujjat o‘qib o‘tirgan edi. Qiz asta unga yaqinlashdi, Uning harakati Chongukning diqqatini tortadi. U unga qarab qizning tabiiy go‘zalligiga razm soladi – mayin pushti lablari, kichkina burni, tiniq terisi, hech qanday bo‘yoqsiz yuzi*
Lekin Chongukning gumonlari: U bu qiz pulimni sovuradi deb o‘ylagandi, ammo qiz butun kun uyda o’tirardi

(Suli biroz noqulay holatda so‘raydi)
Suli: – Eshitishimcha siz meni chaqirdingiz?
Chonguk: – O‘tir.
(U bir faylni stolga qizni oldiga qo‘yadi.)
Chonguk: – Imzo qo‘y!
Suli: – Bu nima?
Chonguk: – Sen shunchalik savodsizsanmi?
(Suli qo’liga varoqni olib o‘qiy boshlaydi, bu borada ko‘zlari kattalashardi)
Suli: – Bu… nega?
Chonguk: – Axir sen menga faqat pul uchun tegmadingmi? Endi kerakli narsani olgin va biz – 6 oy ichida ajrashamiz. Bu hujjat kelajakda menga muammo tug‘dirmasliging uchun kerak bo’ladi.
(Suli og‘riq bilan ichida o‘ylar: “U meni shunchalik yomon deb biladimi…” Va ko‘z yoshini yutib, hujjatni imzolaydi.)

Imzolab bo’lgach dedi

Suli: – Agar menda boshqa ishingiz bo’lmasa, men kettim
(U ortiga qayrilib chiqib ketadi.)

Bir necha kun o‘tdi…

Hamma narsa tinch o‘tayotgandi. Suli Chonni ko‘rmasdi, Chonguk ham uni. Qiz ertalab, Chonguk ishdan chiqib ketganidan keyin uyg‘onardi. Kun davomida u faqat Roze bilan vaqt o‘tkazar, kech tushganda esa Chon uyga kelishidan avval u allaqachon uxlab qolardi.

U bu holat yana olti oy davom etishini anglagach, bu vaqtni iloji boricha xotirjam va tinch o‘tkazishga qaror qildi.
Suli yotoqxonasiga qarab yo‘l olarkan, ko‘z oldiga Chongukning xonasi tushib qoldi.

Suli: – Hali qaytmagan ko‘rinadi…

U to‘y kunidan beri uning xonasiga qadam bosmagan edi. Oyog‘i beixtiyor to‘xtadi. Ich-ichidan qiziqish uyg‘ondi.

Suli: – Qiziq, u xonani o‘zgartirdimikan?

U eshikni biroz ochib ichkariga ko‘z tashladi. Xona o‘sha kechadagi kabi sovuq va tartibli edi: qorong‘i ranglar, joyida turgan buyumlar… Faqat pardalar va choyshablar almashtirilgandi.
Qiz kirgisi kelib turdi, lekin birdaniga Chongukning sovuq va qo‘rqinchli chehrasi ko‘z oldiga keldi – u unga o‘sha kuni o‘z xonasiga kirmaslikni qat’iy buyurgandi.
Suli eshikni darrov yopdi va ortga burilib ketmoqchi bo‘ldi. Ammo u orqasida kimnidir ko‘rib, qo‘rquvdan seskanib tushdi. Bu – Chonguk edi.

Suli: – …!!!!

U orqaga bir qadam tashladi, lekin oyog‘i katta gul vazasiga tegib ketdi. Muvozanatini yo‘qotib, qulab tushay degancha:

Suli: – Aaaa!!

Ko‘zlarini yumib, belini bilan yerga yiqilishini kutayotgan edi. Ammo Chonguk tezda uning bilagidan ushlab qoldi, qulashiga yo‘l qo‘ymadi.
Qiz uning qo‘lidan chiqqan iliq haroratni tanasining har nuqtasida his etdi. Ko‘zlarini ochganda esa, Chonguk unga tikilib turganini ko‘rdi.

Nigoxlar

Qiz o’ziga kelib, asta tiklandi. Ko‘zlarini olib qochmasdan unga qarab turdi. Ichida «endi albatta menga baqiradi» degan qo‘rquv bor edi. Axir u Chongukning iznisiz xonasiga mo’ralagan edi. Ammo Chon hech narsa demadi. Hali hamon uning bilagini ushlab, ko‘zlariga qarab turardi.
Suli uning g‘ayrioddiy jimjitligidan cho‘chib, qoshlarini chimirdi.

Suli: – Kxmm…

Uning yengil yo‘tali Chongukni xayollaridan tortib, yana hozirgi holatga qaytardi. Chonguk asta uning bilagidan qo‘lini oldi, ammo hali hamon uning yuziga qarab turardi…

Suli boshi egik holda:

Suli: – Men… men faqat… mm…

Pov *:— Hozir nima deb tushuntirsam ham foydasi yo‘q. Baribir ishonmaydi.

Suli: – Kechir…

Chonguk hech narsa demadi. U nigohini undan olib, sekin o‘z xonasiga kirib ketdi.

Suli pov*: – Bu… bu nima edi o‘zi?

Qiz hayratdan ko‘zlarini bir necha bor pirpiratdi. Yuz berayotgan holatlardan hali ham hech narsani tushunmasdi. Shundan so‘ng yugurgancha o‘z xonasiga kirib ketdi.

⸻

ERTALAB

Suli oshxonaga kirdi va stolga o‘tirdi.

Suli: – Xayrli tong!

Roze: – Xayrli tong! Men senga vareniki tayyorlab qo‘ydim.

Suli: – Qayerdan bilding, menga vareniki yoqishini?

Roze: – Shunchaki taxmin qildim.

Roze unga ochiq tabassum bilan qaradi. Suli ham jilmaydi va bitta varenikdan olib tatib ko‘rdi.

Suli: – Mmm…Judayam mazali!

Suli

Roze: – Rahmat… Aytgancha, meni senga yangiligim bor
Suli: – Qanday yangilik?
Roze: – Xo’jayin buyurdi, seni bugungi kechaga tayyorlashimiz kerak ekan

Qizning yuzidagi tabassum darhol yo‘qoldi.

Suli: – Nima uchun?
Roze: – Mister va Missis Chon siz ikkalangizni uylariga taklif qilishdi.
Suli: – Chonguk rozi bo‘ldimi?!

Suli hayrat bilan Rozega qaradi.

Roze: – Albatta! U doim ota-onasining so‘zini ikki qilmaydi.
Suli: – Demak, shundaqa ekanda…
Roze: – U hatto sen uchun libos ham tayyorlab qo‘ygan.
Suli: – Oo…Chonguk aa?
Roze:- Ha, nega hayratlanaverasan

deya qiz kuldi

⸻

Timeskip…

Kechki payt…

Suli oynaga tikilib o‘zini ko‘zdan kechirmoqda. Uning yelkasidan pastga tushgan binafsha libosi tanasining nafis qomatini chiroyli tarzda ta’kidlab turibdi. Yengil makiyaj esa yuz chizgilarini yanada aniqroq ko‘rsatib, uni mutlaqo boshqacha qilib ko‘rsatmoqda. U o‘zini boshqa odamdek his qilmoqda… ammo u chiroyli. Shu payt eshik taqillaydi.

Suli: – Kiravering.

Eshik ochilib Roze ichkariga kiradi.

Roze: – Xo’jayin mashinada seni kutyapti.
Suli: – Hozir chiqaman.

Suli xonadan chiqib, tashqariga yo‘l oldi. Qorovul unga eshikni ochdi. U mashinaga o‘tirdi, lekin boshini burib qaraganida, kutilmaganda, Chonguk ham u bilan birga o‘tirganini ko‘rib, hayratdan dong qotdi, chunki qiz aloxida mashinalarda ketamiz deb o’ylagan edi.

Chonguk: – Menga bunday sovuq qarash qilma, o’zingni yaxshi tut!
Suli: – Nima?
Chonguk: – Yuzingdagi bu bezovtalikni yo’qot deyabman! Qiyofangdagi bu “nedavolniy”likni sababi nima???

Qiz o‘zini hijolat tarzda undan yuzini olib qochdi.

Suli: – Yo‘q, hech qanday sabab yo‘q…
Chonguk: – Unda yuzingdagi ifodani yaxshilab ol. Ota-onam oldida munosabatlarimizdan shubhalanishlarini istamayman.

Uning sovuq, xirillagan ovozi Suli tanasida titroq uyg‘otdi. Qiz boshini egib, tizzalariga qaragan holatda boshini qimirlatdi.

Chonguk: – Men biror narsa so‘rasam, har doim ovoz bilan javob ber.
Suli: – Yaxshi…

Suli hali ham yerga qarab o‘tirar edi.

Chonguk: – Bundan tashqari, men gapirayotganda yuzimga qarab gapir.

Qiz yana boshini qimirlatib tasdiqladi.

Suli: – Yaxshi…
Chonguk: – Qattiqroq ayt!!!

Suli hayajon bilan boshini ko‘tarib, unga qaradi.

Suli: – H-ha… yaxshi…!!!

Chonguk yana bir bor unga qarab, so‘ngra haydovchiga mashinani haydashni buyurdi.

Chonguk

To be continued….

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-22T17:19:16.172Z

4-chapter…

To‘satdan eshik yana ochildi. Suli boshini ko‘tarib yuqoriga qaradi va… u Chongukni ko‘rdi. Yigitchaning qorong‘i aurasi xonani bosib ketdi, yuragi gupillab urdi.

Chonguk: — Bu mening xonamda nima qilayapsan?

(U qahr bilan jag‘larini qisib gapirdi)

Suli hayratda qoldi, unga tikilib turdi… Chonguk qadam tashlab, ular orasidagi masofani qisqartirdi.

Chonguk: — Bu mening xonam! Va sen bu yerda qola olmaysan!

Suli: — Unda… men qayerda yashayman?

Uning mayin ovozi Chongukning qonini qizdirdi. Axir, shu qiz—yani Jenny—unga xabarda pul evaziga turmush qurishni taklif qilgan edi, endi esa beg‘ubor qiyofada gapirmoqda.

Chonguk: — Chiq xonamdan! Meni shaxsiy hayotimga birov aralashishini yoqtirmayman!

Chonguk

U g‘azab bilan baqirdi, bu Suliyni cho‘chitardi….Qiz boshini egdi, pastki labini tishlab qo‘ydi.

Suli: — Lekin men oddiy “birov” emasman… (pichirlab)

Chonguk: — Albatta emas! Chunki sen ochko‘z, hiylakor oltin izlovchisan!

Suli ko‘zlarini katta ochib unga tikildi.

Suli: — N.nima?

Chonguk kulimsirab dedi:

Chonguk: — Senday begunoh yuz ortida qanday iflos o‘ylar yashiringanini bilmayman, deb o‘ylaysanmi?

Suli: — Men…? Nima deyapsan?

Chonguk: — Rostdan ham tushunmayapsanmi yoki meni aldashga urinayapsanmi?

(Suli jim edi…)

Chonguk qadam tashladi. Suli orqaga chekinardi . Orqasida devor borligini bilmasdi.

Chonguk: — Men ikkiyuzlamachilikni yomon ko‘raman. Yaxshisi, meni g‘azabga keltirma!

U qizning oldiga kelib, qo‘lini devorga qo‘ydi. Endi ular orasida deyarli havo ham yo‘q edi. Chonguk uning ko‘zlariga qarab gapira boshladi, og‘ir va xavfli ohangda:

Chonguk: — Chunki agar meni ranjitsang… ichimdagi yovvoyi hayvonni uyg‘otasan va sen kabi nozik qo‘g‘irchoq bunday narsaga chiday olmasligini ko’rsataman!

Uning tovushi bir oktavaga tushdi. Sulining tizzalari bo‘shashdi. U vahimadan titrab ko‘zlariga tikildi. Bir necha soniyadan so‘ng Chonguk orqaga chekindi.

Chonguk: — Bu nikoh ishlamaydi! Men ota-onam xohlagani uchun uylanib qo‘ydim. Sen esa shuni tushunib olishing kerak: bu uydagi o‘rning — oddiy xizmatkordek! Axir men senga katta pul to‘ladim!

Suli: — M. men uchun… pul to‘lashdimi?

Bu so‘zlardan Suli hayratda qoldi. Axir bu ikki kompaniya o‘rtasidagi kelishuv emasmidi? Shunday degishmaganmidi?

Chonguk bir muddat uning yuziga qarab turdi. U chindan ham hech narsani tushunmagandek edi. Chonguk shunchaki kulib qo‘ydi.

Chonguk: — Millionlab dollar sarflab o‘ziga xotin topgancha, o‘zingni arzon pulga begona erkakka sotganing afzal, to‘g‘rimi?

U yana uni mazax qildi.

Suli (pov): — Ishonolmayapman… Otam meni sotib yuborganmi?

U bilardi, Jeonguk bu so‘zlarni Jennyga aytayotgandi. Ammo baribir yuragi ezildi. Otasi Jeongukka quli bo‘lishni Jennydan ko‘ra Suliyni loyiq ko‘rgan edi. Axir Jenny — ideal qizi. Sulining yuragi ezilardi…o’ksinardi

Chonguk: — Endi yo‘qol bu yerdan! Va boshqa menga ko‘rinma!

Ko‘zlariga yosh to‘lib, Suli boshini qimirlatdi va asta-sekin xonadan chiqib ketayotganda

Chonguk: — Va yana bir gap…

Suli to‘xtadi, hali ham unga orqasini o‘girib turardi.

Chonguk: — Men pastkash odamlarning menga yoki buyumlarimga tegishini yomon ko‘raman. Shuning uchun yiroqroq yur mendan!

***

Xizmatchilardan biri Suliyni mehmonlar uchun mo‘ljallangan xonaga olib bordi. U darhol hammomga kirib, yig‘lab yubordi. Suvning shovqini uning yurakdan chiqayotgan yig‘isini yashirib turardi.

Uzoq davom etgan dushdan so‘ng, Suliy sochiqqa o‘ralgancha chiqdi. U xonasiga kirgach, ko‘zi shkafga tushdi — u hattoki o‘zining butun xonasidan ham katta edi. Shkafni ochdi. Xizmatchilar kiyimlarini joylab qo‘yishgan edi. Uning nigohi burchakda turgan erkaklar pidjakiga tushdi. O‘sha begona erkakning *pidjagi…

Chongukning pidjaki

Suli nima sababdan uni o‘zi bilan olib kelganini bilmasdi. To‘satdan yuragida qandaydir xiyonat hissi uyg‘ondi. Chunki u turmushga chiqishdan oldin boshqa bir erkak bilan birga bo‘lgan edi…

Suli: “Hammamiz uchun eng yaxshisi — o‘sha tunni unutish bo‘ladi…”

U yonidagi tungi ko‘ylakni oldi, kiyib, yotishga yotdi.

Ertasi kuni ertalab

Soat 7:00. Xizmatchilar nonushta tayyorlash bilan band. Suli moviy yozgi ko‘ylakda oshxonaga kirdi. Barcha unga hurmat bilan murojaat qildi:

Xizmatchilar:“Xayrli tong, Miss Jenni.”
Suli: “Xayrli tong…”

Suli xushmuomalalik bilan javob berdi va oldidagi fartukni oldi.

Suli: “Menga ismim bilan murojaat qiling, shunday qulayroq.”

Suli

Xizmatchilar bir-biriga hayrat bilan qarashdi. Ulardan biri oldinga chiqib dedi:

Xizmatchi qiz: “Agar janob Chon buni bilib qolsa…”
Suli: “Hammasi joyida. Men o‘zim sizga shunday dedim. U sizga hech narsa demaydi.”

Suli fartukni kiyib, muzlatkichdan tuxum va bekon oldi.

Xizmatchi: “Siz… nimani qilmoqchisiz?”
Suli: “Nonushta tayyorlamoqchiman.”
Xizmatchi: “Lekin…”
Suli: “Hech qanday ‘lekin’ yo‘q. Iltimos, menga shunchaki yordam bering. Bu yerda nima qayerda joylashganini bilmayman.”

Suli bekonni kesishni boshladi, lekin xizmatchi qizning hayratdan ochilgan yuziga qarab to‘xtadi.

Suli: “Nima bo‘ldi?”
Xizmatchi: “Hech narsa… Siz pishirishingiz shart emas. Biz buning uchun bu yerdamizku axir”
Suli: “Menga ovqat pishirish yoqadi. Iltimos, shunchaki yordam bering.”
Xizmatchi: “Xo‘p…”

Ular birgalikda nonushta tayyorlay boshladilar.

Suli: “Isming nima?”
Xizmatchi: “Roze.”
Suli: “Chiroyli ism.”
Roze: “Rahmat. Siz ham juda chiroyli ekansiz!”

Suliy biroz qizardi. Uni hech kim chiroyli deb ko‘p maqtamaydi….hayoti davomida oilasi tomonidan ho’rlanib kelgani sababli.

Ular birga nonushta tayyorlab, dasturxonni yozishdi. Roze chiqib ketgach, oyoq tovushlari Sulini e’tiborini tortdi. Yuqoriga qaragan Suli — Chongukni ko‘rdi.

Chonguk stolga yaqinlashdi. Qizni ko‘rishi bilan, jahl bilan qarab qo‘ydi. Suli darhol asabiylasha boshladi. Chonguk dasturxonga qaradi:

Chonguk: “Buni sen qildingmi?”
Suli: “H…ha.”
Chonguk: “Men senga mendan uzoq yur deb aytmaganmidim? Sen nonushta tayyorlab nima isbotlamoqchi bo‘lyapsan o’zingcha?”

U g‘azab bilan jag‘ini tishlab dedi.

Suli: “Bu… oddiygina nonushta.”
Chonguk (baqirib): “ROZE!”

Suli baqiriqdan cho‘chib tushdi. Roze yugurib keldi:

Roze: “Ha, janob?”
Chonguk: “Qayerda mening nonushtam?”

U jag‘ini qattiq tishladi. Roze esa sarosimada unga qaradi:

Roze: “Lekin Miss Chon… allaqachon tayyorladilar…”
Chonguk: “Sen mening ovqatim uchun mas’ulsan! Va menimcha, buni senga takror aytishimga hojat yo‘q!”
Suli: “B-bu uning aybi emas! Men o‘zim xohladim ovqat pishirishni.”
Chonguk: “Men bilaman, sen doim e’tibor qozonmoqchisan. Lekin bu mayin harakating men uchun ishlamaydi!”

Uning so‘zlari Sulining tomog‘iga tiqilib qoldi. U o‘zini kichkina va ojiz his qilar edi.

Hech nima demasdan, Chonguk ortiga o‘girildi va chiqib ketmoqchi bo‘ldi, ammo… Suli…

To be continued….

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-19T15:46:34.078Z

«Jeon Kompaniyasi»

Chonguk: – Gapir, eshityapman.
Subin: – Biz uni topishga harakat qildik…
Chonguk: – Nima deganing bu “harakat qildik” degani?!
Subin: – U hech qanday iz qoldirmagan. O‘sha yo‘lda hatto kuzatuv kamerasi ham yo‘q edi… Bildiğimiz yagona narsa — u sizning pidjagingizni olib ketgan.
Chonguk: – Qanday yo‘l bilan bo‘lsa ham topasan uni. Menga natija kerak!
Subin: – Lekin qanday qilib? Ismi ham, yuzi ham noma’lum. Ko‘chada juda qorong‘i edi, hattoki siz ham uni ko‘rmadingiz.

Jonguk cho‘ntagidan nimadir chiqardi.

Chonguk: – Mana bu kulon unga tegishli. Shu orqali topishga urinib ko‘r!

Kulon*

Subin kulonni Chongukning qo‘lidan olib qaradi.

Subin: – Bo‘ldi, boshliq! Ammo bir narsani so‘rasam bo‘ladimi? Nega uni bu qadar qattiq izlayapsiz? Axir bu faqat bir kechalik tun edi-ku. Unutganingiz osonroq emasmi?

Chongukning nigohi birdan qorong‘ulashdi.

Chonguk: – U mast edi… va men bundan foydalandim. O‘zim ham hushimda emasdim. Hattoki u voyaga yetganmi — bilmayman ham.
Subin: – Birinchidan, u senga birinchi bo‘lib yopishdi.
Jonguk: – Yana “sen” deb gapiryapsanmi, ahmoq?
Subin: – Aslida biz do‘stmiz, shuning uchun senlash mumkin! Ikkinchidan,sen ayollarni hech qachon yoqtirmagansan. Boshqalar senga tegsa ham yoqmaydi… Hatto yigitligingni ham o‘sha qiz bilan yo‘qotgansan tushunyabsanmi! Afrodiziak ( narko) sabab bo‘lganini bilaman, lekin hozir uni izlashga nima majbur qilayapti seni?
Chonguk: – Men senga hisob beradigan odam emasman.
Subin: – Yodingda bo‘lsin, sen ikki haftadan keyin uylanasan!! To’ying bo’ladi!!
Chonguk: – Men Kimlar oilasining qiziga faqat ota-onam taklif qilgan bitim sababli uylanayapman. O‘ylaysanmi, men u bilan romantik munosabatda bo‘laman deb? Bu hech qachon bo‘lmaydi!
Subin: – Eee…Xudoyim…sen chidab bo‘lmas odamsan!
Chonguk: – Yo‘qol, ish bilan shug‘ullan.

“Subin kabinetdan chiqib ketdi. Chonguk chuqur xo‘rsinib o‘tirib qoldi. U bugungi tongni yodga oldi — qanday qilib u mashinada yarim yalang‘och holda uyg‘onganini va o‘sha kechani u bilan o‘tkazgan qiz uyg‘onishidan oldin qochib ketganini. Ko‘rgan yagona narsa — o‘rindiqda qizil dog‘lar va polga tushib qolgan kulon edi.

U hali ham o‘sha qizning tana haroratini eslaydi — Chonguk teginishga nisbatan haddan ortiq sezuvchan bo‘lib tug‘ilgan, bu esa uni sovuq va yakkalangan odamga aylantirgan. Ammo o‘sha qizning teginishlari… ular juda yoqimli edi. U yana ularni his qilmoqchi. O‘sha noma’lum qiz uning yuragini o‘g‘irlab ketdi.”

Chonguk: – Seni topaman… (past ovozda pichirladi)

Ikki hafta o‘tib…

“Suli oppoq libosda oynaning oldida turar, qo‘llari orasida oq atirgullar guldastasi bor edi.”

Suli: – Albatta, erim semiz, qari chol bo‘lsa kerak…

U yig‘lamaslik uchun o‘zini zo‘rg‘a tutardi.

??: – Kelinglar, kelinni kuzatamiz, uni olib chiqing!!!

Eshiklar ochildi. Suli “otasini” ko‘rib, unga tirsakdan ilashib, nikoh marosimi bo‘layotgan joyga yurdi. Suli boshini egib olgancha yurardi. Yo‘l davomida “otasi” uni qo‘lidan qattiq siqib oldi. Suli og‘riqdan biroz titradi.

Mister Kim: – Mister Jeonni g‘azabga keltira ko’rma, tushundingmi?
(u shivirladi)

Suli

Marosim to‘xtagach, Suli nihoyat boshini ko‘tardi va hayratdan yoqasini ushladi… U kuyovni ko‘rib ko‘zlari kattalashdi. Qari badavlat bir odam deb o‘ylagan edi — ammo ro‘parasida turgan yigit yosh va juda ham chiroyli edi! Bu — aynan o‘sha Jeon Chonguk edi.

Chonguk

Chonguk hatto Suli bilan qo‘l ushlashmadi. Suli faqat uning qarshisida turardi.

Ruhoniy: – Siz, Kim Jenni, Jeon Jongukni qonuniy er sifatida qabul qilasizmi?

Suli Pov*: – Hatto qasam ichayotgan ismim ham menga tegishli emas…

Yuragiga og‘ir yuk tushgan Suli bo‘g‘zidagi tugunni yutib, past ovozda javob berdi.

Suli: – H…ha…

Ruhoniy: – Siz, Jeon Jonguk, Kim Jennini qonuniy xotin sifatida qabul qilasizmi?

Jonguk: – Ha.

Ruhoniy: – Men sizlarni er-xotin deb e’lon qilaman! Endi kelinni o‘pishingiz mumkin!

Ruhoniy bu so‘zlarni aytgach, Suli birdan Chongukka qaradi. Chonguk unga yaqinlashdi, fatasini sekin ko‘tarib, uning yuziga qaradi. Suli esa uning qo‘llariga tikildi.

Suli Pov*: – Nega uning qo‘lida qora qo‘lqop bor?..

Birdan ularning nigohlari to‘qnashdi. Jonguk hech qanday hissiz, sovuq ko‘zlar bilan unga qarardi. Suli esa uning qora ko‘zlarida o‘zini yo‘qotdi.

Suli: – …………..?

Uning qo‘llari titray boshladi — “endi meni o‘padi” deb o‘yladi. Yuzidan asta bir tomchi yosh oqib tushdi. Ammo… Chonguk hech nima demay orqasiga burilib ketib qoldi!

Jeon Chongukning saroyi. Kechgi tun*

Suli yangi uyida, hali ham kelinlik libosida yotoqda o‘tirar edi — nima qilishni bilmasdi. Xona hashamatli, qimmat mebellar bilan bezatilgan bo‘lib, qorong‘i uslubda edi. Bu holat unga yuragini sindirardi. Shu payt eshik ochildi va Chongukning onasi kirib keldi.

Jongukning onasi: – O‘zingni yaxshi his qilyapsanmi, qizim?

Suli muloyim jilmayib, boshini qimirlatdi.

Jongukning onasi: – Bu — Chongukning yotoqxonasi. Endi u seniki ham! Agar nimadir kerak bo‘lsa, menga qo‘ng‘iroq qil. Telefon raqamim bor-ku, to‘g‘rimi?
Suli: – Ha… bor.
Jongukning onasi: – Zo‘r. Endi biz ketdik, Senga lazzatli tun, Jennie!

U ko‘z qisib kulib qo‘ydi va xonani tark etdi. Ammo “Jenni” deb chaqirilgan paytida Suli bir lahzaga qotib qoldi. O‘zining “Suli” emasligini unutgan edi. Chuqur xo‘rsindi. Shu payt eshik yana ochildi va…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-17T17:59:44.153Z

“Suli unga yaqinlashdi va lablari uning lablariga tegdi. Qiz birdan yigitning ustiga o‘tirdi. To‘satdan bir chaqnash Chongukning tanasidan o‘tib, u qizni belidan mahkam quchib, uni ehtiros bilan o‘pdi”

Suli:MHHMM~~

«Sulida tajriba yo’q lekin u yigitning shiddatli tezligidan ortda qolmaslik uchun harakat qilardi, Chonguk huddi och bo’ridek qizning sarhusht lablarining har bir santimetrini ta’tib ko’rayotgan edi…bu borada ular chuqur qorong’ulikda bir birini umuman ko’ra olmasdi! Daxshatli bo’salar aste lablardan uzilib Chongukning namlangan lablari qizning boyniga qo’vushib ketdi…Sulining ochiq oppoq bo’ynida uning nam o’pichlari bosilayotgan edi”
Suli:
-Aahhhh~mmm~

“Chonguk qizning bo’ynini tishlari orasiga olib tishlar bu mobaynida qizning inqirashlari Chonni hirsini kuchaytirishga undardi!! Chonguk daxshatli ravishda Sulini o’ziga yanada tortdi…Sulining kiyimi unga to’siq bo’layotgani sabab Chonguk uning yelkasidan matoni yortib tashlaydi va yigit o’tkir nigoxlarini qizga qaratdi…

O'sha

Suli boshini Chonning yelkasiga qo‘ydi va sekinlik bilan uning shimidagi zamokni ocha boshladi… Chon allaqachon afrodiziak ta’sirida edi, endi esa Suli har bir harakati bilan uni yanada vasvasaga solar edi. Qizning har bir nafasi, har bir muloyim teginishi uning his-tuyg‘ularini alangaga aylantirar edi. Chon Suliyning yuziga qarashga urinib ko‘rdi, lekin ko‘z oldida faqat noaniq soyalar ko‘rinar edi. Shu onlarda Chonguk Suliyni yana o‘ziga tortib, uni yana bir qancha bo’salar bilan o’padi bu esa qizni rohatdan ingrab yuborishiga sabab bo‘ladi. Uzoq lahzalardan so‘ng Chonguk undan biroz chekinadi.

Chonguk: — Exx..Chyortt!!!

“U qizni mashina o‘rindig‘iga itarib yubordi… qimmatbaho pidjakini yechib, mashina poliga tashladi va Sulining ustiga egildi. Qiz uning bo‘ynidan ushlab, o‘ziga tortdi va pichirlab dedi”

Suli: – Iltimos… dardlarimni olib ket, men esa sening dardlaringni…

“Bir harakatda Chonguk narko tasirida o’zini bilmas edi unga faqat hozirgi daqiqada yordam* kerak edi va bir harakatda u qizning ko’ylagini tepaga uloqtirib shu bilan birga o’zining qora djinsi shimini kamaridan bo’shatib va qizning kozlariga so’ngi nigoxini tashlab Suliga qovushdi* “

Suli: - Aaarrxxx~~~ ( Suliy chida Xisynni gaplari yolg’on ekanligini isbotla sen tabiatdan yopiq qiz emasliging uchun ham chida)

“Deya qiz ichida oziga ozi pichirlar edi”

Chonguk: -Blattt!..Suk@…mmm..qanday lazzatli!

"Qiz buni tan oladi – O‘sha onda butun qalbi bilan tun zulmatidan keyin paydo bo‘lishi mumkin bo‘lgan afsus-nadomatlarga e’tibor bermay, o‘zini unga bag‘ishlaganini tan oladi…!

Chonguk

Ertalab soat 5:00

Suli asta-sekin ko‘zlarini ochadi, birinchi ko‘rgan narsa – noma’lum mashinaning kulrang shiftidir. Suli o‘tirgan o‘rindiqqa o‘tiradi, bir necha marta ko‘zini qimirlatib, boshidagi og‘riqni his qiladi. To‘satdan qorinida og‘riq paydo bo‘ladi. Qiz ko‘zlarini ochib, yon tarafga qaraydi… uning nigohi orqasiga o‘girilib uxlayotgan bir erkakka tushadi. U qo‘rquv bilan sochilib yotgan kiyimga nazar tashlaydi. Uning boshida kechagi kechaning xotiralari jonlanadi. Suli o‘sha noma’lum erkakka o‘zini bag‘ishlaganini eslaydi. Ko‘ylagining yelkasi yirtilganini ko‘rib, yerda yotgan pidjakni olib kiyadi… faqat u uyg’onishidan oldin g’oyib bo’lishni istardi.

Qiz erkakka qaraydi – u faqat shim kiygan holatda edi… Suli uning yuziga qarashni istaydi va yaqinlashadi, lekin u bunga ulgurmaydi, chunki Chonguk uyqusida harakatlana boshlaydi… qiz qo‘rquv bilan qaltirar va vahimaga tushardi. Suli mashinadan chiqishga qaror qildi, eshikni ehtiyotkorlik bilan yopib, darhol u joydan qochib ketadi.

Suli

Suli uyga yetib kelgach, u tashvishlandi – chunki yirtilgan ko‘ylakda va sochlari tarqoq edi. Qiz o‘z uyining eshigi oldida turib, begona erkak bilan kechgan kechasi uchun afsuslanardi, garchi bu hayotidagi eng yaxshi kecha bo‘lgan bo‘lsa ham. Chuqur nafas olib, Suli eshikni ochadi. Ichkariga kirib, u otasi, uning xotini va opasining norozi yuzlarini ko‘radi! Mister Kim divandan turib, qizga yaqinlashadi.

Mister Kim: — Kechani qaerda o‘tkazding?

Suli boshini egib jim turadi, lekin birdan bilagidan tortqilagani sabab qaltiraydi… Uning “ota”si uni ko‘zdan kechiradi, keyin qizning pidjakini yerga uloqtirib yuboradi!

Mister Kim: — Qaerda daydib yurding? Kim bilan eding? Bu kiyimlar kimniki?!

Suli yuzida yosh to‘lib, u opasi va onasining tabassumlarini payqaydi. Ular faqat qizni kamsitishni kuzatmoqda….

Mister Kim: — MEN SEN BILAN GAPLASHYAPMAN!

Suli ko‘z yoshli ko‘zlari bilan unga qarab qaltiraydi.

Miss Kim: — E Xudoyim…Suli, kiyimingga nima bo‘ldi?

Qiz gapira olmaydi, go‘yo bo‘giq holda edi.

Jennie: — Naxotki, sen ham onang kabi foxisha ekanligingni korsatayotgan bo’lsang Suli

Mister Kim: — Sen haromi, haqiqatan ham tuningni kim bilandir to’shakda o’tkazdingmi?!

“Honada faqat Suliynig sukuti saqlanardi”

Jennie: — Haqiqatan shundaymi?!

“Suli faqat yig‘laydi, yirtilgan ko‘ylagini yopishga harakat qilib…
Mister Kim chuqur nafas olib so‘z boshladi”

Mister Kim: — Seni turmushga beramiz!

Suli nigoxini yerdan uzib ko’zdagi chinnidek yaraqlagan yoshlari bilan, otasiga qaraydi.

Mister Kim: — To‘y ikki hafta ichida bo‘ladi! Bu haqda gapirishinga hojat yo‘q, yoki turmushga chiqasan, yoki doimiy uyimizni tark etasan!

Suli: — Nn… nima uchun?

Mister Kim: — Sen Jennie ni kuyoviga turmushga chiqasan!

Suli: — Siz bunday qila olmaysiz, chunki Jennie ikki hafta ichida unga erga tegadi…

Miss Kim: — Bu bo‘ladi, azizam! Qizim impotentga turmushga chiqmaydi!

Suli: — Impotent?

(Impotent-Jinsiy ojizlik - bu odamda jinsiy aloqa qilish istagi paydo bo'lgan holat, ammo u yoki bu sababga ko'ra bu istakni amalga oshirishning hech qanday usuli yo'q. Ya'ni, bu kasallik jinsiy aloqani imkonsiz qiladi)

Mister Kim: — Aytgancha, men Jennie bilan Hisyning to‘yini rasmiylashtirdim, chunki Suli sobiq yigiti Hisyn bilan allaqachon ajrashishdi.

Suli

Suli pov*— Ishonolmiman!!

Mister Kim: — Kompaniyam uchun kuyovning yordamiga muhtojman. U ayollarga qiziqmaydi degan gaplar bor, shuning uchun Jenny’ni unga turmushga bermayman!

Miss Kim: — Agar u Jenny’ni Suli bilan almashtirganimizni bilsa, nima bo‘ladi?m

Mister Kim: — Hech kim hech qachon Jennieni yuzini ko‘rmagan, shuning uchun muammo yo‘q ular bilishmaydi!

“Bu gaplarni eshitib hafsalasi pir bo’lgan qiz ko‘z yoshlarini artib, pidjakni yerdan olib xonasiga yugurib chiqib ketadi”

To be contunied…

Jennie

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag dir ham ularni ajratishga ojiz...

2025-05-14T06:45:33.438Z

//Qiz qotib qolgan yuz ifodasi bilan turibdi. Ko‘zlarida chuqur alam va umidsizlik. Uning nigohlari his-tuyg‘usiz holda, unga qarab turgan yigitga qadalgandi.//

Suli (shivirlab):
— Hammasi yolg‘on bo‘lganmi? Men sen uchun hech kim bo‘lganmanmi?..

//Yigit kulib yubordi, go‘yo qiz hazil aytgandek.//

Xisyn:
— Sen rostdan ham shunchalik sodda bo’lasanmi, Suli? Yoki ahmoq deb aytsam to‘g‘rimi?

//Qizning yuragi titrab ketdi, go‘yo kimdir uni qattiq ezganday dedi//

Suli:
— Sen meni sevaman deganding axir…
Xisyn:
— Sen rostdan ham butun umrimni senga o‘xshagan sharmanda bilan o‘tkazaman deb o’ylaganmiding? Hatto oilang ham seni istamaydi, menchi? Men senga o‘xshagan nikohdan tashqari tug‘ilgan qizga uylanaman deb o‘ylagansanmi?

Suli (o‘zi bilmagan holda):
— Men seni sevaman, Xisyn…

//Qizning ovozi shikasta bo‘lib chiqdi, yuzida ko‘z yoshlari oqardi, u bo‘shashgan holda qarshisida turgan sobiq yigitiga qarab turardi — u esa endi uning singlisiga uylanmoqchiligini aytgandi.//

Xisyn:
— Yetar, Suli! Bolalardek yig‘lashni to‘xtat! Men sen bilan faqat bir narsa uchun bo‘lganman ya’ni se#s uchun lekin sen o’sha narsani ham bermading, o‘zingning yopiq tabiating bilan. Ko‘z yoshlaringni zoe qilma — sen shundoq ham ojizsan. Agar shu yerni o’zida qulasang, seni uyga kim olib boradi? Men emas, albatta.

//U kulumsirab, qizning boshini siladi.//

Xisyn:
— Maslahat beray, sobiq yigiting sifatida. Agar sen o‘zingni o’zgartirolmasang, yoringni rozi qila olmasang — hech kim sen bilan qolishni xohlamaydi.

Suli (titrab):
— Sen jirkanchsan…
Xisyn:
— O‘ylab ko‘r, Suli. Men aytganimni eslab yur doim.

//Yigit ketdi Suliyni yolg‘iz qoldirib//

Suli (o‘ziga shivirlab):
— Nega aynan men?..

*******
//Ko‘chada yomg‘ir qattiq yog’yabdi, xuddi osmon ham yig‘layotgandek. Suli tashlandiq yo‘ldan mastona qadamlar bilan ketardi. Qo‘lida viski shishasini qattiq ushlab olgan, ko‘z yoshlari yomg‘ir tomchilari bilan aralashib tushardi.U bolaligidan beri axlatdek munosabat ko‘rgan, opasi esa har doim shon-shuhrat ichida yashagan.Onasi turmushli erkak bilan munosabatda bo‘lgan va Suli tug‘ilgandan so‘ng vafot etgan.Otasi va uning xotini uni hech qachon odam o‘rnida ko‘rmagan. Suli butun umri davomida opasi qoldirgan “qoldiq”lar bilan yashagan.Yagona yuragiga yaqin inson —Xisyn, lekin u ham uni tashlab, singlisiga uylanishga qaror qilgan.Odamlar uchun “Mister va Missis Li”ning bittagina qizi bor — u ham Jennie , Sulining opasi.//

⸻

//Qiz shunchalik mast ediki, qaerga borayotganini ham anglamasdi. Oldidan mashina ko‘rinib qoldi. Yaqinlashdi va unga suyanib, go‘yo bola kabi yig‘lardi. Bir vaqt mashina eshigi ochildi undan qora kiyimdagi, zont tutgan bir yigit tushdi.//

?:
— Xonim, hammasi joyidami?

//Suli larzali turib, yigitga yaqinlashdi.//

Suli:
— Ooxx chiroyli yigit. Sen… sen aytchi, men… men xunukmanmi?..

?:
— Siz mastmisiz xonim?

//Qiz yigitning yoqasidan ushlab.//

Suli:
— Sen ham meni jirkanch deb o‘ylaysanmi?

?:
— Men tushunmayapman, iltimos, qo‘yib yuboring.

Suli (sarhush holda):
— Olib ket meni o‘zing bilan… iloji bormi?

//Yigit uni qo‘llaridan chiqishga urinayotganda, to‘satdan oldidagi qora mashinaning oynasi pastga tushdi va ichidagi shiddatli qaxr va qattiq ovoz eshitildi.//

X:
— Subin, bu kim?

Subin:
— Bu mast ayol… Janob, hozir uni haydab yuboraman.

//Subin hali Suli’ga tegmasidan oldin, u uning qo‘lidan sirg‘alib chiqdi va oynaga yaqinlashdi.//

Suli:
— Sen ham meni xunuk deb o‘ylaysanmi?..

//Subin Suli’ni qo‘lidan ushlab, uni oynadan tortib olishga harakat qildi.//

Suli:
— Meni o‘zing bilan olib ketasanmi??!

//Qiz mast ovozda baqirardi.//

X:
— Uni ichkariga qo‘y, Subin!

//Subin eshikni ochdi, va Suli ichkariga kirdi. Tashqarida tun, mashinada esa qorong‘ilik edi. Qiz yigitning yuzini ko‘ra olmadi. U katta ko‘zlari bilan o‘tirgan odamning qorong‘u siymosiga qarab turdi. Birdaniga, Suli uning oldiga egilib, yuzini qo‘llari bilan tutdi. Ammo yigit g‘azab bilan uni o‘zidan itarib yubordi.//

X:
— Bl#t! Nima balo qilayapsan?!

//Yigit dag‘dag‘ali ohangda, tishlarini g‘ijirlatib gapirdi. Suli esa titrab turgan lablari bilan unga tikildi — u hali bilmasdi, bu yigit ayollarning teginishidan nafratlanishini.//

X:
— Yo‘qol ko‘zimdan!

Suli:
— S.sen… sen ham meni xohlamaysanmi?..

//Suli yuzini qo‘llari bilan yopib, yig‘lashga tushdi.//

X:
— Chyorttt….
//Yigit og‘ir nafas olib nola qildi, so‘ng g‘azab bilan derazaga musht tushirdi. Suli cho‘chib, unga qaradi.//

X:
— Uni chiqar, Subin!
Subin:
— Janob, u sizga yordam berishi mumkin. Agar hozir u ketsa, siz bu yerda og‘riqdan o‘lib qolishingiz mumkin.
X:
— Men aytdim senga, chiqar uni!

//Subin tashqarida turib, yopiq deraza ortidan Chonguk bilan gaplashardi. Chonguk ko‘zlarini og‘riqdan yumgan, Suli esa hayratda uning holatiga tikilardi.//

Suli:
— Yaxshimisiz?
Chonguk:
— Ket bu yerdan, afsuslanishingdan oldin, qizaloq!
Suli:
— Sizga nima bo‘ldi?..

//To‘satdan qizni kimdir bilagidan qattiq ushlab oldi.//

Chonguk:
— Yo‘qol dedim, chyort!!

//Suli yigitning g‘azabiga va ohangiga hayron edi, lekin uni yanada ko‘proq hayratga solgan narsa — bu uning qo‘li edi. Uning kafti go‘yo yonayotgandek edi. Qiz uning kaftini ikkala qo‘li bilan tutdi — bu xuddi olovli to‘pni ushlagandek. Chonguk uning qo‘lidan qo‘lini yulqib chiqardi va unga g‘azab bilan baqirdi.//

Suli:
— Sen… issiqsan…

//Suli yigitning peshonasiga qo‘lini qo‘yib haroratini tekshirganida, u qizning qo‘lini darhol chetga surdi.//

Chonguk:
— Menga tegishni bas qil! Bo’lmasa oqibatlariga tayyor bo‘l!

Suli:
— Sizda isitma bor!

Chonguk:
— Bu isitma emas… Men narkotik ostidaman. Shuning uchun ket bu yerdan, senga bir balo qilib qoymadligimdan oldin.

Suli:
— Mmm… Narkotik nima o‘zi?

//Uning so‘zlari yigitning yuzida istehzoli kulgiga sabab bo‘ldi.//

Chonguk:
— Narkotik — bu afrodoziak. Kimdir meni shu bilan zaharladi. Agar hozir ketmasang, og‘riqni yengillatish uchun men sen bilan yomon *ishlar qilaman.

//Chonguk og‘riq ichida gapirardi, lekin u kasalxonaga ham bora olmasdi — chunki u obro‘sini yo‘qotishni istamasdi. To‘satdan, Suli qulog‘ida Xisyning so‘zlarini eshitdi “Sen hech qachon erkakni rozi qila olmaysan…” — qiz faqat azob chekkan edi, chunki hech qachon hech kimga o‘zini bermagan. U yigitning yuzini kaftlari bilan ushladi.//

Chonguk:
— Aaarrhh~…

//Chonguk uning ohangida ohangrabodek zavq his qildi — qiz yigitning yuzini mehr bilan silardi.//

Suli:
— Yaxshi bo‘lasanmi… agar men yordam beradigan bo‘lsam?

Chonguk:
— Ax… shunchaki ket…

//Qiz uning bo‘ynidan quchoqladi.//

Suli:
— Ijozat ber, men senga yordam beray…

//Suli unga egilib bordi va lablari uning lablariga tegdi…//

The Mafia Secrets seven floor Introduction

2025-03-10T12:51:08.240Z

Jeon Jungkook – Shafqatsiz Mafia Qiroli.

U sirli shaxs bo‘lib, muzdek fe’l-atvori va hisob-kitob bilan harakat qilish qobiliyati bilan mashhur.

Dushmanlari va xiyonat qilganlarni kechirmaydi – ularni tez va shafqatsiz yo‘q qiladi.

Uning qudrati va ta’siri uni daxlsiz qiladi, jinoyat dunyosida esa uning ismi qo‘rquv uyg‘otadi.

Jungkook kamdan-kam hollarda his-tuyg‘ularini namoyon qiladi.

Uning sovuqqonligiga guvoh bo‘lganlar yurakni muzlatadigan dahshatni his qilishgan.

U hech qanday pushaymon yoki ikkilanishsiz qiyin qarorlar qabul qila olishi bilan dushmanlari uchun xavfli raqibga aylanadi.

Ammo uning muzdek tashqi ko‘rinishi ortida insoniylikning oxirgi uchquni yashirin, uni esa faqat oz sonli odamlar biladi…

MIN LIYA

U sirli va maftunkor shaxs.

Tashqaridan beparvo va quvnoq ko‘rinsa ham, ichida intensiv va obsesif muhabbat uni boshqaradi.

Sevgan insonini himoya qilish va u bilan birga bo‘lish uchun har qanday chegaradan o‘tishga tayyor – hatto o‘z hayotini xavf ostiga qo‘yish yoki yo‘liga chiqqanlarni yo‘q qilishdan ham cho‘chimaydi.

Uning harakatlari tushunarsiz va oldindan aytib bo‘lmas bo‘lib, odamlarni hayratda ham, qo‘rquvda ham qoldiradi.

Muhabbat, kuch va obsesiyaning o‘rtasida u maftunkor zavq va xavfli zulmatni o‘zida mujassam etgan.

Ba’zilar uni “Signoria” – kuch egasi sifatida hurmat qilishadi,

Boshqalar esa uning qilmishlari uchun “Monster” deb atashadi…

PARK JIMIN

Jinoiy olamning soyalarida Park Jimin o’zini jozibali Mafia boshlig’i sifatida namoyon .

Tashqi dunyoga u jozibadorlik va o’ynoqi tavrini namoyish etadi, faqat bir necha kishigina biladigan xavfli va sirli tabiatini puxta yashiradi.

Uning ta’siri jinoiy dunyodan tashqariga chiqib, hatto hukumatni ham boshqaradi. Hisoblangan aniq uslubda, u murakkab rejalashtirishlar tuzadi, o’zining ishtirokini izsiz qoldirib, dushmanlarini shafqatsiz ravishda yo’q qiladi.

Park Jiminning ikkiyuzlama tabiati — karizmatik tashqi ko’rinishi va o’lik ichki dunyosi uni jozibali va sirli bir enigmaga aylantiradi.

________________________

Jeon Alessia – Jungkookning onasi (Sobiq Mafia qirolichasi)

CARLOS OILASI
• Vicente Charles Castro – Mafia boshlig‘i (Don) – [Jungkook va Jiminning xudojo‘y otasi]
• Enzo Charles Castro – Suveren [Vicente’ning o‘g‘li]
• Rosalia Castro – Enzoning rafiqasi
• Greta Castro – Enzoning qizi

Min OILASI
• Min Su-bin – Liyaning otasi
• Kim Suyeon – Liyaning onasi

Boshqa Qahramonlar
• Kim Namjoon – Jungkookning hyungi/qo‘llab-quvvatlovchisi
• Han Yuna – Liyaning eng yaqin do‘sti
• Han Byungchul – Yunaning otasi

𝑅𝑎ℎ𝑖𝑚𝑜𝑣𝑎

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

Timeskip* kechqurun

…Oradan biroz vaqt o‘tdi.

To be continued…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

Yarim soat o‘tgach…

Suli labini tishlab, pastga qaradi.

3 kun o‘tgach…

Ular yana samolyotda edilar. Maldiv turidan so‘ng endi Italiyaga yo‘l olishayotgandi.Suli chuqur xo‘rsinib, Chongukka qaradi — yigit tizzasida noutbuk bilan band edi.

Chonguk ko‘zini ekranidan uzib, unga qaradi.

Qiz boshini oynaga qaratdi.

U qisqa javob berdi. Suli yana unga qaradi.

Suli xafa bo‘ldi — u plyajni juda xohlardi.

Suli bezovtalanib, yutinib yubordi.

To be contunied…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

7-chapter

Ertasi tong

Bu orada…

Bu orada…

TO BE CONTINUED….

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

Ikki kun o‘tib…

Tun

To be continued…

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

O’tgan qismda*

Jeonlar kompaniyasi*

Bir necha kun o‘tdi…

ERTALAB

Timeskip…

Kechki payt…

To be continued….

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

***

Ertasi kuni ertalab

To be continued….

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

«Jeon Kompaniyasi»

Jonguk cho‘ntagidan nimadir chiqardi.

Subin kulonni Chongukning qo‘lidan olib qaradi.

Chongukning nigohi birdan qorong‘ulashdi.

Ikki hafta o‘tib…

Chonguk hatto Suli bilan qo‘l ushlashmadi. Suli faqat uning qarshisida turardi.

Jeon Chongukning saroyi. Kechgi tun*

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag’dir ham ularni ajratishga ojiz...

Ertalab soat 5:00

Ikki galbni abadiy bog' lagan rishta...Xatto tag dir ham ularni ajratishga ojiz...

//Qiz qotib qolgan yuz ifodasi bilan turibdi. Ko‘zlarida chuqur alam va umidsizlik. Uning nigohlari his-tuyg‘usiz holda, unga qarab turgan yigitga qadalgandi.//

//Yigit kulib yubordi, go‘yo qiz hazil aytgandek.//

//Qizning yuragi titrab ketdi, go‘yo kimdir uni qattiq ezganday dedi//

//Qizning ovozi shikasta bo‘lib chiqdi, yuzida ko‘z yoshlari oqardi, u bo‘shashgan holda qarshisida turgan sobiq yigitiga qarab turardi — u esa endi uning singlisiga uylanmoqchiligini aytgandi.//

//U kulumsirab, qizning boshini siladi.//

//Yigit ketdi Suliyni yolg‘iz qoldirib//

//Qiz shunchalik mast ediki, qaerga borayotganini ham anglamasdi. Oldidan mashina ko‘rinib qoldi. Yaqinlashdi va unga suyanib, go‘yo bola kabi yig‘lardi. Bir vaqt mashina eshigi ochildi undan qora kiyimdagi, zont tutgan bir yigit tushdi.//

//Suli larzali turib, yigitga yaqinlashdi.//

//Qiz yigitning yoqasidan ushlab.//

//Subin hali Suli’ga tegmasidan oldin, u uning qo‘lidan sirg‘alib chiqdi va oynaga yaqinlashdi.//

//Subin Suli’ni qo‘lidan ushlab, uni oynadan tortib olishga harakat qildi.//

//Qiz mast ovozda baqirardi.//

//Yigit dag‘dag‘ali ohangda, tishlarini g‘ijirlatib gapirdi. Suli esa titrab turgan lablari bilan unga tikildi — u hali bilmasdi, bu yigit ayollarning teginishidan nafratlanishini.//

//Suli yuzini qo‘llari bilan yopib, yig‘lashga tushdi.//

//Subin tashqarida turib, yopiq deraza ortidan Chonguk bilan gaplashardi. Chonguk ko‘zlarini og‘riqdan yumgan, Suli esa hayratda uning holatiga tikilardi.//

//To‘satdan qizni kimdir bilagidan qattiq ushlab oldi.//

//Suli yigitning peshonasiga qo‘lini qo‘yib haroratini tekshirganida, u qizning qo‘lini darhol chetga surdi.//

//Uning so‘zlari yigitning yuzida istehzoli kulgiga sabab bo‘ldi.//

//Chonguk uning ohangida ohangrabodek zavq his qildi — qiz yigitning yuzini mehr bilan silardi.//

//Qiz uning bo‘ynidan quchoqladi.//

//Suli unga egilib bordi va lablari uning lablariga tegdi…//

The Mafia Secrets seven floor Introduction

MIN LIYA

PARK JIMIN

________________________

Ular yana samolyotda edilar. Maldiv turidan so‘ng endi Italiyaga yo‘l olishayotgandi.
Suli chuqur xo‘rsinib, Chongukka qaradi — yigit tizzasida noutbuk bilan band edi.