Силвиа

Xotima

2025-07-05T04:32:42.878Z

—Buni ol Mohi , men vaxshiylashsam ,ôsha kun kelib quturadigan bôlsam,ôz nafsimni jilovlay olmasam meni ot , hayvonga aylansam,maxluqga aylanib sening hayotingga rahna soladigan darajaga yetsam hech ikkilanma ot meni !—dedi u jiddiy ohangda.Ko'zlariga tikildim,ularda yolg'on ko'rinmasdi.
—Siz vaxshiylashasizmi?— tilim zo'rg'a aylanib astagina.
—Ha afsuski,ha...seni baribir bir kuni tishlab olaman,o'zimga ishonmayapman.hech qachon ikki dunyoda ham o'z-o'zimni kechira olmayman,sen o'larkansan ,sening qoningni tamini sezarkanman men yashamayman,shuning uchun iltimos buni olib yur,men uchun—-deb u tupponchani surdi,huddi u otilib ketadigandek surildim.
—Menchi?—dedim qoshlarim bir yerga yigilib—sizsiz nima qilaman.Nega buni ertaroq aytmadingiz?ishonmas ekansiz nega menga umid beryapsiz Anvarxoon—ko'zlarimdan yosh tirqiray boshladi.
—Yiglama Mohi yig'iga arzimaydi,buni berkit va men sendan rozi —deb u o'rnidan turayotgan edi.Ortidan quchoqlab oldim,u ham bagriga olib oldimga o'tirdi.
—Yig'lama bu ehtiyot shart,ichida juda ajoyib patronlari bor,dum-dumaloq otsang paq etib chiqadi,kumush bo'lsa kerak,rangi qora...kumushga o'xshamaydi—deb nimalardir deyardi qulog'imga kirmas,boyagi vaxshiylasham ot degani miyamda aylanib,hayolimda o'q ovozi jaranglardi.

U qo'limga tupponcha tutqazgandan buyon yana behalovat bo'ldim.Uni otishni o'ylayverib boshim tez-tez o'g'riydigan bo'ldi,tag'in holsizlik meni qiynardi.Bir haftaning ichida ikki marta ovqattan zaxarlandim,to'grirogi ovqatlanish ratsionim buzilganigami tez-tez qusadigan odat chiqardim.To'yimizdan oldingi vazndan 7 kg ga ozibman,qachonlardir turmushga chiqqan qarindosh qizlarga rahmim kelib o'tirardi,ularni bolasi bo'lib qizlik vaqtidan ancha ozib ketishgan edi,nima qilardi yosh boshiga jabr qilib,halittan erga tegib deb.Yoshim sal o'tib turmush qurdimam ular kabi menam vazn tashladim,oh,bu savdolarga chidab bo'larmidi.Kimlar ,turmush qurib eridan,qaynonasidan,sharoitidan noliydi,men hech kimga noliy olmayman,mukammal darajada baxtsizman.Hammasi yetarli,lekin igna ustida yuraman,har daqiqada umrimga nuqta qo'yilishi yo nuqta qo'yishim mumkin.Odam ko'nikarkan,tupponcha kuniga men bilan,pushti chiroyli rizina topib kun issq bo'lganidan ko'ylak kiyib tupponchani sonimga bog'lab oldim.Bir kuni etagim ochilib ketgan ekan,Anvar ko'rib ustimdan kuldi,hatto kelib atayin rezinani tirsillatib tortib ko'rdi,chaqqonsanku deb.Rossa g'alati xis qildim o'zimni,huddi sen meni otishni dilinga tugib shunaqa qilgansan,seni tupponchani olishingni kutmagandim deydigandek kulardi.Qiyin. Ikki o't orasida yonarkanman,kalimamni qaytarib yana bir tunni qarshi olmoqqa joyimga cho'zildim va uzoq qo'rqinchi o'ylarga botib , mudrab uxlab qoldim.

Tepaliklar aro mening tartibsiz va ôtta qattiq nafas olishim toğni talqon qilgudek edi.Quloğil ostida yuragimning urushi meni yanada vahimaga solar ,kimdan qochib ,qayerga borayotganim noma'lum,har xolda quvyotgan kimsaning kôzlari qonga tôlgan esada menga begona emasligi,ayni bir vaqtlar bir tan-u bir jon bôlganimiz,nafaslarimiz tutashib,bir-birimizning taftlarimizni xis etganimiz bor gap.Hamon ishona olmasman,yurak har nimaga ishonib ketaverar ekanda "muhimi yurakni alda "deb bekorga aytishmaganlariga endi isbot olmoqdaman.Nafratlandik,sevdik,sevildik ... Nafrat ortiqchalik qilsada ,uning ôrni bu muhabbat tarixida ôrni katta.
Bilmayman,nechangi marotaba toğning uchlik besunaqay toshlariga tôqanashib yerni quchdim,harholda yalang oyoğimning tagi avval oğrib,sông achishim va luqillashga tushdi,ana endi zarracha oğriq yôq .Shunchaki manzil noaniq yugurib bormoqdaman, tôxtasam tamom boğzimga chang solinadi.Shamol tufayli qora bayroq misol hilpirayotgan sochlarimni zôrğa tartibga olib ortimga yurak hovuchlab qaradim.U yôq .Ammo bu degani tôxtash degani emas,har daqiqada u menga yetib olishi va qonga belashi mumkin.Ochiq yelkam va qôllarim adir shamolining sovuq nafasidan tovuq terisiga aylanib , uzoq masofadan beri yugurib kelyotganim sabab lablari quriqshab ,tomoğimga birov qum solib qôygandek suvsizlanib bormoqda.Ôqtin-ôqtib yutalaman,yerga yotib qolganchalik mazzam qochadi,lekin tôxtay olmayman.
Ahir u ogohlantirgan edi-ku,kôzlarim nahot sevgidan shunchalik kôr bôlgan bôlsa,bilardim,bilganim bilan nima qilardim.U sevib qolgandim, garchi bir tunda yotoğdan tirik uyğonmasligimni ich-ichimdan anglab borsamda unga ôzimdanda ishonar edim.Biroq , maxluq maxluqligi qilar ekan, inson ojiz qoladi,tabiat ishini qiladi.Huddi faunada oziq zanjiri hech uzilmagani kabi , odamlar orasida yashab yurgan ğayriturlarningda oziq zanjiri buzilishga ....buzishga men tôsqinlik qila olmasdi.

—Mooooohii !— deya adirlar bôylab taralgan uning ovozidan bor kuchimni tôplab yanada ildamroq yugurishga tushdim.Qaramayman,hozir ortimga zum qayrilsam u meni joyimga mixlab qôyadi,uning gipnozi ta'sirida qolaman.
—Mohi , tôxta jonim ,ahir sensiz tamom bôlaman.Iltimos !— deya u meni yuragimni ezib ortimdan mungli ohangda gapira boshladi.
—Sizni ôldirishni ham,ôlishni ham istamayman Anvarxon .Ôtinaman meni tinch qôying , shu qir-adirliklarda butun umrga qolib ketsam ham mayli ,lekin menga yaqinlashmang — deya yiğlamoqdan bir yoqlik bôlib etaklarimni yiğgancha behol yugarardim.
—Sensan mening davoyim ,hayotimni mazmuni ...ahir sônggi nafasga qadar birga bôlishga sôz berganmiz , tôxta Mohina — dedi u .Bu gaplar mening oyoqlarimga kishan osgandek ôz-ôzidan qadamlarim sekinlishdi.Yelkalarim titrab shamolda uchyotgan sochlarim ortidan unga parishon qayrildim.U mendan 300m lar chamamda uzoqlikda , bir holatda oq kôylagining yoqasi odam qonidan alvon rangga kirib ketgani uzoqdan qora doğ bôlib kôrinardi.U hozir yuguradi va bir deguncha mening qarshimda bôladi.Tan olaman,uni ayni daqiqalarda ham yuragimdan sevaman , garchi qonimga va terim ostidagi uning asosiy taomnomasi bôlmish issiq gôshtimga tashna esada.
"Buni ol Mohi , men vaxshiylashsam ,ôsha kun kelib quturadigan bôlsam,ôz nafsimni jilovlay olmasam meni ot , hayvonga aylansam,maxluqga aylanib sening hayotingga rahna soladigan darajaga yetsam hech ikkilanma ot meni !" Deya u qôlimga 3 oy avval uchta kumush patronga ega makarov tupponchasini bergan edi.Uch oyki kôylak kiysam sonimdagi rezina tasmaga , shim kiysam chôntagimga tiqib yurgan ôsha makarovni namoyishkorona kôylagimning etagini kôtarib rezina tasmadan chiqarib qôlimga oldim.Patronlarini tekshirdim , bu vaqti Anvarxon men tomonga och kôzlarda yaqinlashib kelardi.

U "hozir meni otadi "degan ôyni miyasiga yaqinlashtirmayapdimi, hayotiga nuqta qôyuvchi omil mening kaftlarim orasida turganini nahotki shuncha namoyishlardan sông ham anglamayapdi.
Unga tupponchani ôqtalib turaverdim,qani ôq uza olsam.Qôllarim qurolda , dir-dir titraydi,bunga qôshilib qurol ham.Qaltirab bitta ôz uzdim, nishondan chetga ôtdi.Anvarxon deyarli yugurib yashin tezligida men tomon talpina boshladi.Masofalar qisqarar ekan "Yaqinlashmang,otaman "dedim ortga bir qadam tashlab ,shoshib,peshonamdan sovuq ter chiqib borarkan.Ôlim bilan yuzlashish naqadar oğir-a?
Shu chekinib turgan vaqtim , u bir sakrashda oldimga kelib qoldi va uning keskin harakatidan chang kôtarilib kôzimga kirishga ulgirdi.Umid bilan yana ôq uzdim,ovozi atrofga aks sado berdi-yu , ichimga berilgan zarbdan omonat tutgan tupponcham qôlimdan yerga tushib ketdi.Boğzimdan ushlagan sovuq va kuchli qôllar meni ônqir-chônqir yerga tirab , odamxôr sevgilim ustimga chiqib oldi.Umuman himoyasiz va chorasiz qoldim.Birdan bir chora , ikki yillik turmush ôrtoğimning ovqatiga aylanish ,umiman olganda bu kunlarni u kôp kutmadi, intizor kutgan onlari ôzini namoyon etdi.Azoblar va hôrliklar aro ,eng achchiği bu yaqiningdan kôrgan hôrliging ekan , tanamdagi oğriqlar oldida yuragimdagi oğriq hech narsa emas.
—Uzoq ovvora qilding , — dedi u tepadan yuzimga yoqimli jilmayib qarab turarkan , lablarini yalab qôydi.
—Nimani kutyapsiz ?— dedim chorasiz ovozda .
—Sen-chi?—dedi Anvarxon.
—Hech nimani kutmadim.
—Ertaroq otganingda bunchalik qiynalmas eding — dedi u va ikki ushlagan bilagimni sal bôshatgandi paytdan foydalanib tagidan chiqishga harakat qildim.Endi hayvonot olami haqida beriladigan kôrsatuvlardagi yôlbars changalidagi kiyiklarning dardini tushunyapman, ularning ôlim changalidan ôzga yôli bôlmasada qayta-qayta qochishga urinishlaridan kulgim kelar , "borar joying yôlbarsning oshqozoni buncha ôlimtik joningga jabr qilasan "der edim va boshqa kanalga olardim.
Eh ,Mohina borar joying anniq bôlsa ,sen ham nega buncha tipirchilayverasan !
Qôlim sovuq qurolga tegdi ,u mendan sal narida ekan qôlimga oldim-u telba aql uni otishga yôl bermasdi.Anvarxon egilib yelkamdan tutdi va qôllarining ôrni bôynimga kôchib yoqamni kôksimning yarmiga qadar yirtib yuzini yuzimga yaqinlashtirib kôzlarimga sônggi bora tikilib ôsha qadirdon lablarini labimga bosdi.Naqadar xissiz va sovuq lablar , avval ham shunday edimi ,yoki ayni damda menga vaziyat taqazosi ila shunday tuyilmoqdami.
—Buni "ôlim bôsasi " deb nomlasak bôlar —dedim alamli jilmayib.U javoban yuzini kôtarmagan holatda bôynimga yaqin kelib sovuq nafasini xis etishim hamono tishlarini botirdi.Tomirlarimda qon otilib chiqqani sezdim,kuchli oğriq miyamga qadar kôtarilib , ôlim sasi sezildi.Behol qôllarim kôtarilib oxirgi jonimni tepkini bosishga sarfladim...

Xotima ,yakun...

2025-07-05T04:22:30.765Z

Anvarxon
Mohina

O'ylaganim kabi tupponcha ovozi qulog'imni teshib yuboradigan darajada bo'lmadi,Anvarxon degani kabi jonszgina paq-paq etgan tovish chiqdida o'qchalari kiyikchaga yetib bormay Anvarning oyoqlari tagiga tushib dumalab ketti.Bu nimasi?
—Voooy Mohina nima qilib qo'yding,ahir senga ularni topish qiyin degandimkuuuu—-dedi Anvar past tovushda sohta baqirib siqilarkan.U nega menga bunaqa masxaromuz tarzda so'zlayotganidan hayron edim.Tupponchani uchiga qaradim va yerga qarata yana ottim,ikki-uchta o'q chiqdi yana piq-piq etib,Egilib bittasini qo'limga olsam u kumushrang emas shokolad rang edi,hidlab ko'rsam shokolad hidi kelyapdi.Shunda Anvarxonning hovlida baland ovozda kulganidan cho'chib tushdim,u rossa kulardi,shu orada yaqinimga yurib keldi.
—Sodda Mohinaginam bu ahir o'yinchoq tupponchaku,jiyaningga haligi kuni bog'dan sotib olib berganim menda qolib ketgan ekan,shu haqiqiymasligini nahot shuncha vaqt sezmading,yana tutqizsam ko'zyoshi qilding,ahir senga buni o'yinchoqligini sezdirish uchun qancha tasvirladim,ahmoqqinam—deb u qolini peshonasiga bosib mening soddaligimdan kulardi.
—Men bilan hazillashdingizmi?—dedim hamon angraygancha gaplariga.
—Hada,hech zamonda o'zi quturgan odam qayta quturadimi,bundan tashqari men o'zimni nazorat qila olaman,ikki asrlik tajribam bor ,nahot senga tashlansam.—deya qo'limdan asta tupponchani oldi,qattiq ushlab olgan ekanman,darhaqiqat u yengilgina edi.
—Bundan chiqdi...
—KO'nglingni mutloq tinch qil.Hech qachon sirayam senga zarar bermayman,tushing,nima deb o'ylaganing saf-sa-ta !—deb qo'limdan tortib quchoqladi—biz endi doim baxtli bo'lamiz,sen va men...abadiy.
—Sizni sevaman Anvarxon—dedim necha oylar deganda ilk marotaba yuragim hotirjam urib.—sevaman...

Xotimaning xotimasi !

Mana mening yurakka yaqin obunachilarim va vertual kitobxonlarim "Xotima " ya'ni "tugash,yakun"nomli asarni o'z nihoyasiga yetqazdim,birga tugattik.Kuldik,ammo ko'proq yig'ladik.Albatta asar ramantikaga yetarlicha to'yingan,biroq sizni qo'rqitadigan,tahlikaga soladiga,ko/zingizdan uyquni o'chiradigan va ko'zlaringizni namlatadigan qismlari talaygina bo'ldi.Garchi hikoya tragedik tarzda yakunlanmagan esada,tragediyani keng ko'lamda o'zida jalb etgan asar edi.Mohinaning yaqinlaridan olgan ruhiy zarbalari,Anvarxonninng tazyiqlari,ayniqsa so'ngida sevgani odamxo'rligini bilib qolgani,unga yoqqan yigit aslida Yulduzni o'ldirganini bilib qolgani barchasi ta'sirli.Gapirishga gap ko'p,talaygina,hozir soat ancha kech,3.19,tog'risi bu asar sal shoshilinch tarzda yozildi.Bilasiz,asalning ozi shirin,cho'zilishiga yo'l qo'ymasligim lozim edi,yana DTM girdibalo sabablarim,men ham qaysidir ma'noda bu asarni igna ustida o'tirib yozganman,Har qismni yozayotganimda ijodimni man etishaschi,telefonni olib qo'yishsa yoki kanalimni o'chirib yuborishsa nima qilaman degan ming bir qo'rquvda yozdim. Xotima deya asar tugashini yozishim kerak edi,uzr,charchaganman ,atayin qilmadim,xotiam so'nggi so'zga aylanib ketti.Asosiysi bu asarning alohida yozilish tarixini o'zi bir kitob qilib yozishga arzigulikligini biling demoqchi edim. Asar 100% real voqealarga ... asoslangan deya olmayman.bu eng ko'p berilgan savol.Yulduzni va uyni,Anvarxonni va asardagi ba'zi voqealarni aloqadorligini tan olarkanman asar 70-75% o'ylab topilgan.Real hayotta,O'zbekistonda odamxo'rlar bor.hikoyada mukammalroq ishlangan varianti xolos,real odamxo'rlar unchalik ko'p umr ko'rmaydi. Yana ko'p berilgan savol,nega asar "Xotima"?Biz bu hikoya tragediya deb bilganmiz! Ha,to'liq rejada hikoya tragediya ketgan,biroq talab va istaklarga binoan yoshlarni baxtli qildik.Xotima,ya'ni tugash—bu Mohinaning hayotida insoniylik muhitining yakun topishi va barcha yorug' kunlariga qo'yilgan tuqta,yakun.Garchi ikkisi baxtli bo'lgani bilan ,Anvarxon sabab qiz balo-qazolarga o'zini tutaveradi,eslasangiz Mohina Anvar bilan tanishgandan so'ng hayotida o'zgarishlar bo'ldi; Yulduz yuqoldi,onasi hiyonatini sezdi... Bilaman,asarda hamon ko'pgina sirlar hali pinhon.Men savollarga javobni keyingi qismlarga qoldiraman deya,Xotimaning ikkinchi fasli yohud Muqqadima haqida bir nima deb yoza olmayman.Vaqt ko'rsatadi,ishontirib aytamanki yaqin orada yozilmaydi.Hikoyani yozib sizni ta'sirlantira olgan,sal ko'nglingizga qo'ruqv,adrenalin shu birga tahlika sola olgan bo'lsam demak,men niyatimga yetibman. Bu hikoyani deya kimlargadir yomon kimlargadir yaxshi ko'rindim,muhimi qo'llab-quvvatlaganingiz uchun,iliq-samimiy fikrlar uchun barchangizga alohida tashakkurx.Xato va kamchiliklar uchun uzr so'rayman.Ayniqsa dildan asarim o'quvchisi soni ortishiga o'z xissasini qo'shgan Fotimaga,katta raxmat!

Siz bilan Silvia Solyaris bo'ldi.

Tamom . 3:40—8:45 / 4-5 iyul

Xotima

2025-07-05T04:20:39.910Z

—Mohina uyg'on ,Mohinaaa azizam senga nima bo'lyapdi,men shu yerdaman uyg'ooon ,tinchlan—bir maromda Anvarxonning meni uyg'otayotgan so'zlari qulog'imga kirar haqiqatdan farq qilmaydigan tush ta'siridan chiqa olmasdim.Ko'zimni zo'rg'a ochdim,ko'zlarim namlangan edi.—Nihoyat—dedi Anvar terlab suv bo'lib ketgan sochlarimni yuzimdan sidirib,peshonamga sovuq qo'lini bosdi.Xonamizda va tushagimizda yotardim.Daladagi manzara,vaxshiy Anvarxon yuqolgan,tushunarsiz holatta yotardim,ahir hammasi haqiqat ediku,oyog'imga sanchilgan tikanlar,botgan toshlar,bo'ynimga botirilishgan tish.Hattoki men o'ldim,Anvarxonni otim.—Qo'riqnchli tush ko'rdingmi?—dedi u o'zimni bilmay yotganimga qarab.Boshimni silkidim,gapira olmay qoldim,shu darajada o'sha muhit meni tortib ketgan ediki,huddi hozir men yana tog'da paydo bo'lib undan qochadigandekman.labimga muzdek suv tutti,yutaqib ichdimda boshimni sekin yostiqqa qo'ydim. Bu tush meni reallikdan chiqarib yubordi,tonga Anvarxon ishga ketti,unga tushim to'g'risida g'ing demadim,tupponchani esa oshxona tormasi ichiga tiqib qo'ydim.Bu tushim anniq tinniq mening tilimdan so'zlangan hikoya o'xshardi,o'z ovozimni haligacha quloqlarimda eshityapman,ammo bu haqiqat bo'lsa nega ikki yillik turmush o'rtog'im dedim,endi uch oyga bordiku,qanaqasiga ikki yil bo'lsin to'yimizga,tanishganimizga ikki yil bo'lmadi.Galusinatsiya bo'lsa kerak,tush ham shu darajada daxshatli va hayotiy bo'lishi mumkinmi,ehtimol bu kelajakdan bashorattir,albatta,u aytganidek u kun kelib vahshiylashadi meni quvib shunaqa kimsasiz yerda umrimga zomin bo'ladi,uni otaman yo...

Yo o'laman yo o'ldiraman.Ammo ikkisini ham qilmasamchi.Kechga taraf,Anvarxon ishlari bitganini dushanbada yangi markazga ko'chish boshlanishini,kadrlarni saralash qabul qilish boshlanishini aytib suyunchi oldi.Kiyinib chiq ,dedi restoranga borarkanmiz,tag'in menga qirmizi atirgullar olib kelibdi.YUragim hotirjam urmas ekan unga tushimni aytib bergim keldi,restoranga borishga kiyinmadim ,uy kiyimida suppayib qaytib chiqdim,qolimda u tutqazgab kumush o'qli tupponcha.
—Nega tayyormassan?—so'radi vafforaga oyog'ini tirab suvning shildirashiga quloq tutib yurgan ekan.
—Avval oydinlik kiritib olaylik,bu tupponcha menga kerakmi yo'qmi?—dedim unga yaqin bormay.
—Albatta kerak,u sen o'zingni himoya qilishing uchun—dedi u .
—Men ertalab tush ko'rdim,unda siz meni tishladingiz va men sizni ottim,unga qadar dashtta,biyobonda meni juda quvladingiz,bular kelajakdan dalolat emasmikan—dedim ovozim qaltirab.
—Bo'lishi mumkin—dedi u shunchaki—bu haqida gaplashmaylik,bor kiyin.
—Yo'q,men bu kabi tahlikada yashashni istamayman—deya unga qupponchani o'qtaldim.Anvar tanasini yaxshilab burib menga to'g'rayma tog'ray turdi,yuziga ajablanish sezilmadi—Mohina bu qurol,o'yinchoq emas !
—Bilaman,shu sabab barchasiga barham berishni istayman.Bu qurol sizni o'ldirishga mo'ljallangan to'g'rimi?—dedim qurolni tushirmay.
—Ha ,bundan qaytib topish mushkul,shu sabab uni ol,o'qi bekorga ketsa topa olmaymiz bosha —deya sal besaranjom bo'lib kulimsiradi.
—Bekorga ketmayd! Zero shu sabab meni jonim omon qolarkan,tahlikada yashagan sog' jonim menga tatimaydi,o'lsam sevganim qo'lida o'laman,o'zganikida emas—-deya qurolni Anvarning mo'ljalidan chetga favvora tepasidagi kiyikchaga to'grilab orqama keyin uch marta ko'zlarim qattiq yumgancha ottim

Xotima

2025-07-05T04:18:24.873Z

—Buni ol Mohi , men vaxshiylashsam ,ôsha kun kelib quturadigan bôlsam,ôz nafsimni jilovlay olmasam meni ot , hayvonga aylansam,maxluqga aylanib sening hayotingga rahna soladigan darajaga yetsam hech ikkilanma ot meni !—dedi u jiddiy ohangda.Ko'zlariga tikildim,ularda yolg'on ko'rinmasdi.
—Siz vaxshiylashasizmi?— tilim zo'rg'a aylanib astagina.
—Ha afsuski,ha...seni baribir bir kuni tishlab olaman,o'zimga ishonmayapman.hech qachon ikki dunyoda ham o'z-o'zimni kechira olmayman,sen o'larkansan ,sening qoningni tamini sezarkanman men yashamayman,shuning uchun iltimos buni olib yur,men uchun—-deb u tupponchani surdi,huddi u otilib ketadigandek surildim.
—Menchi?—dedim qoshlarim bir yerga yigilib—sizsiz nima qilaman.Nega buni ertaroq aytmadingiz?ishonmas ekansiz nega menga umid beryapsiz Anvarxoon—ko'zlarimdan yosh tirqiray boshladi.
—Yiglama Mohi yig'iga arzimaydi,buni berkit va men sendan rozi —deb u o'rnidan turayotgan edi.Ortidan quchoqlab oldim,u ham bagriga olib oldimga o'tirdi.
—Yig'lama bu ehtiyot shart,ichida juda ajoyib patronlari bor,dum-dumaloq otsang paq etib chiqadi,kumush bo'lsa kerak,rangi qora...kumushga o'xshamaydi—deb nimalardir deyardi qulog'imga kirmas,boyagi vaxshiylasham ot degani miyamda aylanib,hayolimda o'q ovozi jaranglardi.

Tepaliklar aro mening tartibsiz va ôtta qattiq nafas olishim toğni talqon qilgudek edi.Quloğil ostida yuragimning urushi meni yanada vahimaga solar ,kimdan qochib ,qayerga borayotganim noma'lum,har xolda quvyotgan kimsaning kôzlari qonga tôlgan esada menga begona emasligi,ayni bir vaqtlar bir tan-u bir jon bôlganimiz,nafaslarimiz tutashib,bir-birimizning taftlarimizni xis etganimiz bor gap.Hamon ishona olmasman,yurak har nimaga ishonib ketaverar ekanda "muhimi yurakni alda "deb bekorga aytishmaganlariga endi isbot olmoqdaman.Nafratlandik,sevdik,sevildik ... Nafrat ortiqchalik qilsada ,uning ôrni bu muhabbat tarixida ôrni katta.
Bilmayman,nechangi marotaba toğning uchlik besunaqay toshlariga tôqanashib yerni quchdim,harholda yalang oyoğimning tagi avval oğrib,sông achishim va luqillashga tushdi,ana endi zarracha oğriq yôq .Shunchaki manzil noaniq yugurib bormoqdaman, tôxtasam tamom boğzimga chang solinadi.Shamol tufayli qora bayroq misol hilpirayotgan sochlarimni zôrğa tartibga olib ortimga yurak hovuchlab qaradim.U yôq .Ammo bu degani tôxtash degani emas,har daqiqada u menga yetib olishi va qonga belashi mumkin.Ochiq yelkam va qôllarim adir shamolining sovuq nafasidan tovuq terisiga aylanib , uzoq masofadan beri yugurib kelyotganim sabab lablari quriqshab ,tomoğimga birov qum solib qôygandek suvsizlanib bormoqda.Ôqtin-ôqtib yutalaman,yerga yotib qolganchalik mazzam qochadi,lekin tôxtay olmayman.
Ahir u ogohlantirgan edi-ku,kôzlarim nahot sevgidan shunchalik kôr bôlgan bôlsa,bilardim,bilganim bilan nima qilardim.U sevib qolgandim, garchi bir tunda yotoğdan tirik uyğonmasligimni ich-ichimdan anglab borsamda unga ôzimdanda ishonar edim.Biroq , maxluq maxluqligi qilar ekan, inson ojiz qoladi,tabiat ishini qiladi.Huddi faunada oziq zanjiri hech uzilmagani kabi , odamlar orasida yashab yurgan ğayriturlarningda oziq zanjiri buzilishga ....buzishga men tôsqinlik qila olmasdi.

—Mooooohii !— deya adirlar bôylab taralgan uning ovozidan bor kuchimni tôplab yanada ildamroq yugurishga tushdim.Qaramayman,hozir ortimga zum qayrilsam u meni joyimga mixlab qôyadi,uning gipnozi ta'sirida qolaman.
—Mohi , tôxta jonim ,ahir sensiz tamom bôlaman.Iltimos !— deya u meni yuragimni ezib ortimdan mungli ohangda gapira boshladi.
—Sizni ôldirishni ham,ôlishni ham istamayman Anvarxon .Ôtinaman meni tinch qôying , shu qir-adirliklarda butun umrga qolib ketsam ham mayli ,lekin menga yaqinlashmang — deya yiğlamoqdan bir yoqlik bôlib etaklarimni yiğgancha behol yugarardim.
—Sensan mening davoyim ,hayotimni mazmuni ...ahir sônggi nafasga qadar birga bôlishga sôz berganmiz , tôxta Mohina — dedi u .Bu gaplar mening oyoqlarimga kishan osgandek ôz-ôzidan qadamlarim sekinlishdi.Yelkalarim titrab shamolda uchyotgan sochlarim ortidan unga parishon qayrildim.U mendan 300m lar chamamda uzoqlikda , bir holatda oq kôylagining yoqasi odam qonidan alvon rangga kirib ketgani uzoqdan qora doğ bôlib kôrinardi.U hozir yuguradi va bir deguncha mening qarshimda bôladi.Tan olaman,uni ayni daqiqalarda ham yuragimdan sevaman , garchi qonimga va terim ostidagi uning asosiy taomnomasi bôlmish issiq gôshtimga tashna esada.
"Buni ol Mohi , men vaxshiylashsam ,ôsha kun kelib quturadigan bôlsam,ôz nafsimni jilovlay olmasam meni ot , hayvonga aylansam,maxluqga aylanib sening hayotingga rahna soladigan darajaga yetsam hech ikkilanma ot meni !" Deya u qôlimga 3 oy avval uchta kumush patronga ega makarov tupponchasini bergan edi.Uch oyki kôylak kiysam sonimdagi rezina tasmaga , shim kiysam chôntagimga tiqib yurgan ôsha makarovni namoyishkorona kôylagimning etagini kôtarib rezina tasmadan chiqarib qôlimga oldim.Patronlarini tekshirdim , bu vaqti Anvarxon men tomonga och kôzlarda yaqinlashib kelardi.

U "hozir meni otadi "degan ôyni miyasiga yaqinlashtirmayapdimi, hayotiga nuqta qôyuvchi omil mening kaftlarim orasida turganini nahotki shuncha namoyishlardan sông ham anglamayapdi.
Unga tupponchani ôqtalib turaverdim,qani ôq uza olsam.Qôllarim qurolda , dir-dir titraydi,bunga qôshilib qurol ham.Qaltirab bitta ôz uzdim, nishondan chetga ôtdi.Anvarxon deyarli yugurib yashin tezligida men tomon talpina boshladi.Masofalar qisqarar ekan "Yaqinlashmang,otaman "dedim ortga bir qadam tashlab ,shoshib,peshonamdan sovuq ter chiqib borarkan.Ôlim bilan yuzlashish naqadar oğir-a?
Shu chekinib turgan vaqtim , u bir sakrashda oldimga kelib qoldi va uning keskin harakatidan chang kôtarilib kôzimga kirishga ulgirdi.Umid bilan yana ôq uzdim,ovozi atrofga aks sado berdi-yu , ichimga berilgan zarbdan omonat tutgan tupponcham qôlimdan yerga tushib ketdi.Boğzimdan ushlagan sovuq va kuchli qôllar meni ônqir-chônqir yerga tirab , odamxôr sevgilim ustimga chiqib oldi.Umuman himoyasiz va chorasiz qoldim.Birdan bir chora , ikki yillik turmush ôrtoğimning ovqatiga aylanish ,umiman olganda bu kunlarni u kôp kutmadi, intizor kutgan onlari ôzini namoyon etdi.Azoblar va hôrliklar aro ,eng achchiği bu yaqiningdan kôrgan hôrliging ekan , tanamdagi oğriqlar oldida yuragimdagi oğriq hech narsa emas.
—Uzoq ovvora qilding , — dedi u tepadan yuzimga yoqimli jilmayib qarab turarkan , lablarini yalab qôydi.
—Nimani kutyapsiz ?— dedim chorasiz ovozda .
—Sen-chi?—dedi Anvarxon.
—Hech nimani kutmadim.
—Ertaroq otganingda bunchalik qiynalmas eding — dedi u va ikki ushlagan bilagimni sal bôshatgandi paytdan foydalanib tagidan chiqishga harakat qildim.Endi hayvonot olami haqida beriladigan kôrsatuvlardagi yôlbars changalidagi kiyiklarning dardini tushunyapman, ularning ôlim changalidan ôzga yôli bôlmasada qayta-qayta qochishga urinishlaridan kulgim kelar , "borar joying yôlbarsning oshqozoni buncha ôlimtik joningga jabr qilasan "der edim va boshqa kanalga olardim.
Eh ,Mohina borar joying anniq bôlsa ,sen ham nega buncha tipirchilayverasan !
Qôlim sovuq qurolga tegdi ,u mendan sal narida ekan qôlimga oldim-u telba aql uni otishga yôl bermasdi.Anvarxon egilib yelkamdan tutdi va qôllarining ôrni bôynimga kôchib yoqamni kôksimning yarmiga qadar yirtib yuzini yuzimga yaqinlashtirib kôzlarimga sônggi bora tikilib ôsha qadirdon lablarini labimga bosdi.Naqadar xissiz va sovuq lablar , avval ham shunday edimi ,yoki ayni damda menga vaziyat taqazosi ila shunday tuyilmoqdami.
—Buni "ôlim bôsasi " deb nomlasak bôlar —dedim alamli jilmayib.U javoban yuzini kôtarmagan holatda bôynimga yaqin kelib sovuq nafasini xis etishim hamono tishlarini botirdi.Tomirlarimda qon otilib chiqqani sezdim,kuchli oğriq miyamga qadar kôtarilib , ôlim sasi sezildi.Behol qôllarim kôtarilib oxirgi jonimni tepkini bosishga sarfladim...

Xotima

2025-07-05T04:08:38.874Z

...Azizjonni Anvarning ish stoli ustida o'tirgan kichkina tanasini va joyidi o'tirib jonsizgina qitiqlab bolani o'ynatayotgan uni ko'rdim,bolacha g'ingshimagan,qiyqirgan ekan.Yuzimni oqarib ketganini bilgan Anvar meni ko'rib , "Ana vahimachi holasi keldiii,rangida rang qolmabdiii,bu erkatoyniiii tishlab oldi deb o'ylabiii"deya bolakayga qiliq qilib kuldirib gapirardi.Eshik devoriga suyanib qoldim,peshonamdan ter chiqishga ulgirgan ekan artib oldimda ,endi tashqariga yo'nalmoqchiydim.
—Suv ichib ol—dedi Anvar ovozini to'g'rilab.O'pkali qarash qildimda eshikdan chiqib kettim,pastga zo'rg'a oyoqlarim qaltirab tushdib olib,suv ichib oshxonada o'tirib qoldim.Sal o'tib Azizbekning kulgu ovozi zaldan chiqdi,turib chiqgunimcha Anvar ko'tarib kelayotgann ekan.
—O'pkangni bosvoldingmi?—dedi u bolani qo'lidan tushurmay.
—-AZizbek qalesa,salom qani tentak bola—dedim Azizbekning qo'lchasidan tortib,Anvarxoning so'zlariga e'tibor bermay.Bolacha menga qiliq qilib kuldi va og'zini ochgandi so'rgichi tushib qolishiga sal qolgandi Anvar tutib qolib o'g'ziga solib qo'ymoqchi edi
—Shoshmang—deb so'rg'ichga qo'l cho'zib tortib oldim-da rakvina kranini ochib shayhshilab yo'vdim.
—JUda bir sanitariyaga rioya qilasanda —dedi u istehzoli kulib.
—Ko'chadan kelgansiz ,xudo bilani qayerlarga qo'liz tekkan bu hali kichkina tez kasallikka chalinadi—dedim kayfiyatsiz ohangda.
—Qaraya—deya u bolani so'rgichini berganimdan so'ng pastga tushirdi.
—Qachon turdi—dedim .
—Tepaga chiqsam yig'lagan ovozi chiqdi—dedi u—ko'ndirmoqchi bo'ldim.
—Yuragim yorilib ketti ahir—deya oshxona mebeliga suyandim ko'nglim buzulub—opamning yolg'iz suygani...
—MOhii biron nima qildimmi?Nega bo'lar bo'lmasga vahima qilaverasan,har nimaga o'zingni siqaverma menam hali aqlimni yuqotganim yoq oilamdagilarga tashlanadigan—deb u yaqinlashdi.
—Oilangiz?—dedim anglamay nimani nazarda tutganini.
—Haa,seni qarindoshlaring menikiyam,hammamiz bir oilamiz,seni jiyaning menikiyam,bundan tashqari men chaqaloq yemayman—dedi u ohangida ranjish sezilib.
—Yeysiz lekin!
—Mohina bas qil,hozir birga aylanishga chiqamiz,atayin yozib-yozib bir kelibdi deya ishimni yigishtirib keldim Azizbekni o'ynatgani,yonavermagin —deb u yanada yaqin kelgandi.
—Nari turing bola bor—dedim unga xunuk o'rnak bo'lmaylik deb o'zimni nari olib.
—Hali kichkinaku hech nimaga tushunmaydi,qolaversa senga kecha muzqaymoq olib kelgandim,muzlatgichning muzxonasi turgandi yeb qo'ymadingmi?—dedi u mendan o'tib muzlatgichga qarab borarkan.
—Yo'q hali muzxonasiga ishim tushmadi,erib ketgandir—dedim yegim kelib.
—Erimaydi—deya muzxonadan usti oppoq qirov bo'lgan to'rtburchak paketni olib keldi.-da menga bermay avval oshxona eshigini yopib qo'yayotgandi
—Eyy Azizbek borku nega yopyapsiz—dedim shoshib
—O'ynab yuribdi,hotirjam bo'l—dedi u.
—Oddiy muzqaymoqqu shuniyam qizg'onasizmi —deya qo'limga bergan paketini olib qattiq bo'lib muzlab qolgan muzqaymoqni mevali bo'lsa kerak deb hayol qilib avval ustidagi qirovini aerib tashlab ne ko'z bilan ko'rayki qip-qizil ranggdagi odam yuragi.
—Ayy—deb qo'limdan otib yubordim,yerga diq eti tusharkan ,qo'limda hamon turgandek orqama keyin g'ijinim kelib qo'llarimni siltab tashladim.Anvar og'zini berkitgancha qilayotgan harakatlarimga kuliib turardi.
—Yurakmi?—dedim qon bosimi oshib—qanday haddingiz sig'di bunaqa qilishga ?!
—Begonanikimas ortingdan zir yugurgan oshiqu-beqaroringniki,qaraya oxiri senga yetishdi,sen bo'lsang insofsizlarcha uloqtirding.Ruhi chirqiraydiyam demadingaa—deb u yarim kulimsirab vorib yerdan yurakni qo'liga bemalol olib ,ichini ochdi.Ko'zlarim yumilib ketarkan,tiruishib yuzimni o'girdim—Qanday jirkanch,yuqoting,menga nima kerak,Anvar buncha qilig'ingiz sovuq fuuu!

—Kitobni muqovasiga qarab xulosa chiqarma deyishmaganmi —deb yurakni qo'liga olarkan o'gziga olib bordi.—Jin ursin,immm—deya ko'nglim ag'darilib og'zimni berkitgancha yopiq eshikni bugudek ochib tashqariga yugurib chiqdim.Bu daxshat edi,hech o'ylamay ko'z oldimda Davronniki deb atagan yurakni og'ziga soldiya,uni bu darajada oshkora jirkanchlikka borishini o'ylamagan ekanman

XOTIMA 61—qism

—Jonga tegdingkuaa ,ko'ngil noziklik qilaverib,xotin degan chaqnab turmaydimi—deb hovlida qusa olmay og'jib o'tirsam orqamdan chiqib keldi—seni o'rningda do'mbillagan qiz bo'lganda qo'limdan olib qozoga tashlab ,jiz-biz qilib bergan bo'lardi,sen esaaa... nozik nihol...—deb battar asabimga tegdi.Ozgina o'tirib chuqur - chuqur nafas oldimda o'rnimdan shahd turib urib kettim.—Boring unda o'sha do'mbog'iga uylaning,zo'rg'a yashayapman bu qiliqlaringizga,aytib qo'yay mendan boshqa sizning bu hurmacha qiliqlaringizga bir daqiqa ham chiday olmaydi—deya uni turtkilab ura boshladim.—Shoshma,—deb qo'limdan ushlab quchoqlab oldi.—Hiqildog'imga keldi arazlaring,qachon odamlardek yashaymiz—deya bo'ynimga yuzini bosdi qo'yvormay tipirchilashimga qaramay.—Sizning bunaqa g'ayriinsoniy qililqaringizga ko'nika olmayapman Anvar —dedim oxiri ichimdagini tilimga chiqarib.—KO'nikasan,ko'nikasan qachonki haqiqatga tiq boqsang—dedi u yuzimga qarab belimga ko'charkan qo'llari.—Qanday?—dedim—Mana bunday—deb pichilash asnosida labimga labini olib keldida qattiq bosdi,boshini sal egib qo'lini orqa bo'ynimga qo'yib o'ziga itarib o'parkan undan qon tamini sezdim.Huddiki u meni o'z odatlariga bo'ysundirayotgani kabi tobora labimga yopishib huddi uning sulagini emas qon yutayotgan edim.Qarshiliklarimga parvo qilmaydi,u koinotni unutti va qachon toliqsa shundagina bas qiladi.Mashgulotimizga berilib ketgan ekanmiz ichkaridan bola yi'g'isi ovozi keldi,Anvar xohlamaygina labimni tortib quyib yuborgandi, "yiqilib"tushdi deya yo'l-yo'lakay labimni artib uy ichiga yugurdim.Divan tagiga koptokchasi yumalab ketibdi,shunga yig'layotgan ekan ,o'yinchog'ini olib ko'tarib oldim hozir Anvar kelib yana meni chalg'itadi deb ko'tarib oshxonaga olib kirdim.Hech nima yo'q,boyagi yurak ,uning idishi yuqolgandi,og'zimda hamon qon tami ketmasdi,meni bezovta qilishini bila turib shunaqa qildiya.Bolakayga shokolad ochib berib,ikkinchisini o'zim yedim,ogzimdagi bemaza tam ketsin deya,baribir medamga o'tirib qolgan ekan. Kun sal kech bo'lgach Anvarxon bizni istirohat bog'iga olib bodi,mazza qilib vaqt o'tqazdik.hech onasini esalamadi,chunki unga nima aytsa olib berar edik,bu juda ajoyib.Bolalar orasida tashvishlarimni unutgandek xis ettim o'zimni,soat to''qizdan o'tarkan bog'ga chiqamiz deganimizda opam qo'n'giroq qilib bolamni tayyorlantir dedi,boryapman deb aytti.Qayerdaligimizni aytgan edim,oyimnikiga ketyapman kiyimlari qolaversin dedi , ozgina moshina yo'li chetida turgandik kelib olib ketti,yuzchalaridan o'pib -o'pib hayrlashdim,o'tgin ertaga hali beri ketmayman dedi opam.Shu-shu bolani onasiga topshirib chol-kampir uyimizga jo'nadik.Uyda ikkimiz yana yolg'iz , qilar ish bo'lmagandan so'ng Anvarxonning uch kundan beri menga befarqsan deb norozi to'ng'ilashiga chiday olmay , qayta u menga haqiqatga tik qarashni o'rgatti,bu safar obdon,shoshmay,yotoqxonada muhabbatga cho'milib ,so'ngida onamnikiga boraman ertaroq ,tush mahalga qolmasdan degan gapim esimga tushib ,uni to'xttatim,shu bilan peshingacha uxlab qolardim,qo'ya qolmaydi , opang hali ketmayman dediku nimaga shoshasan deb fikrimdan rossa qaytarmoqchi bo'ldi,ammo unamadim.Arang tinch yo'qib ,shundayam bag'ridan yiroq qo'ymay lablari bilan yelkalarimni silab yotti.

—Bilasanmi MOhina —deya u gap boshlab qoldi endi ko'zim ketayotgan ekan muzdek labini qaynoq tanamdan uzmagan ko'yi — meni haligacha nega seni o'ldirib qo'ymaganimga hayronman.
—Men ham...
—Seni xohlayman,birga bo'laman,hatto boyagidek ehtirosim oshib ketsa tishlashib qolaman,ammo yeya olmayman,sendagi bir nima meni doim qaytarib turgan.Aslida har safar bunga ishonch hosil qilshchun seni kechasi uxlatmayman,huddi sal orada kun o'tib ketsa qayta senga zarar yetqazib qo'yamanmi deb qo'rqaman—dedi u.
—Men ham...
—-Meni sevasanmi Mohinam,jonim,nega gapirmaysan ?menga qara uxlayapsanmi?—deb u yuzimga egilib qaradi.—ko'zlaring ochiqqu ozgina gaplash,birpasda charchab qoldingmi?
—Sezmadingizmi?
—Sira...
—Sizga o'xshab energiya oladigan manbayim yoq meni,bittasi bor uniyam olishimga halaqit beryapsiz—deb esnab qo'ydim.
—Hmmm,bitta senga anchadan buyon aytishim kerak bo'lgan gapimni aytmoqchi bo'lib yurgandim.Seni bezovta qilib qo'yadida...
—Nima?
Anvarning turgani sezildi,orqamni yaxshilab ko'rpasini to'g'rilab yopib qo'ydida,kiyimlarini kiya boshladi.
—Qayerga ketyapsiz?—dedim yurib ketayotgan mahali boshimni ko'tarib.
—Hozir—hozi —deb xonamizdan chiqib ketti.Turib kiyinishga erinib boshimni qayta yostiqqa tashlab ko'zlarimni yumdim.
—Hey uyqichi—deganidan yana istamay ko'zlarimni ochdim.
—-hmmm
Anvarxon men tomonga kelib yotoqni chekasiga o'tirdi,surilib yelkam osha ko'rpaga kirib burkanib oldim.
—Buni ol Mohina — oldimga kulrang ixcham tupponcha chiqarib qo'ydi.Yotgan yerimdan sapchib nariga o'ttimda ko'rpani ustimga o'rab o'tirib oldim.
—Buni nima qilaman?yana nimani boshlayapsiz?—-ko'zlarim katta-katta bo'lib bir unga bir to'pponchaga qaradim

Xotima

2025-07-05T04:06:12.205Z

XOTIMA 60—QIMS

Oradan 3 kun o'tti.Uch ikkimiz deyarli gaplashmadik faqat qisqa savol-javobdan bo'lak avvalgidek tortishuvlari,izhorlar yo'q ,ikkimiz bir yotoqda hayollarimiz har yoqda bo'lardi.O'z-o'zidan ma'lumki orada gap choqgan ekan,ortiqcha munosabatlarga hojat yo'q.U aqlli er bo'lib ishiga borib kelar,men aqlli xotin bo'lib kechga taraf kutib olardim.Bir-birimizga aytadigan gaplar qolmagandek.barchasi dildan chiqib uchgandek edi huddi.Onam homush ahvolda qo'ng'iroq qilib Davron yuqolganini habar qildilar,hatto viloyatning ko'zga ko'ringan firma rahbari lavozimidaligidan uning sirli g'oyib bo'lishi shu bugun tongdan ijtimoiy tarmoqni larzaga soldi.Ko'rgan bilganlar ichib mashina haydab ketayotganini ko'rgan ekanlar,ba'zilar tungi klubda ko'ribdi,shahar kameralari katta tezlik malibuni suratga olib radarga tushganidan uyiga xat borganu,javob bo'lmagan,hattoki ulovi ham yo'q,qochib ketgan degan tahminlar bor emish,sababi katta qarzdorligi borakan,shundan boshqa tahminlar ham inson miyasiga kelmasdi.Topilib qolar dedim,tamom,boshqa so'z demadim,negaki uning fojeasi menga anniq edi.Buni Anvarxondan g'ijjalab so'rab o'tirmadim,u uning izini yuqotgani kkundek ravshan.—Abedda opam bolasini biznikiga qo'yib ketadi—dedim uniyam ogoh etishchun ishga kuzatar vaqtim.—Qanday sabab bilan?—dedi egilib oyoq kiyimini kiyarkan.—To'yga borayapdi,qarashga odam yo'q.—Oyinchi...—Oyimni tobi yoq—dedim so'zni bo'lib.—qachon kelasiz?—Kechgacha kelmayman.—Bemalol ko'chada ovqatlanib kelavering,biz jiyanim bilan istirohat bog'iga boramiz,ovqat qilmayman—dedim ,ta'sirlanishga sabab yuqu negadir Anvarxon gapirayotgan gaplarimda mazza yo'qdek edi,tund qiyofada murojaat qilardim.U meni tinglab turdida .tugatganimdan so'ng—Yaxshi.Ehtiyot bo'linglar —deb ,peshonamdan o'pib tashqariga yo'naldi. Demak,Anvarxon ishdan kech qaytarkan bemalol Azizbekni shahar aylantiraman,birga sayrda yozilib kelamiz ,siqib yubordi meni bu fantastik olam.Kunlar kechga salqin,mayin shabada esib sayr bob havo bo'ladi.Aytganidek opam bolasini soat 14lardan o'tib tashlab ketti,birga shirinlik pishiramiz kichkintoy bilan desam uxlab yotibdi,menga pichirlab ,uygonib qolsa menam boraman deb yiglaydi deya sochlari allamablo turmaklangan Mahbuba opam bolani qo'limga tutqazdiyu barmoqchamga bolaning kiyimlari solingan sumkani tutqazib taksiga qarab yugurgilab ketti.Bolani asta uyga olib kirdimda zaldagi divanga yotqizib qo'ydim,shirin bo'lib qo'zichoqdek uxllardi,ayniqsa og'zidagi so'rg'ichi shunday yoqimtoy ko'rsatardiki bolakayning dumboqcha yuzidan o'pib oldim.Bola baribir shirinda,agar o'zingni bolang bo'lsa,uyg'onishiga yig'lab qolsa u bu shirinliklar tayyorlab qo'yaman desam shkaflarda hammasini yeb qo'yibman,shu kunlarda shirin xo'r bo'lib qolganman menam,asabdanmi og'zim tinmayapdi.Uyg'onishiini biroz kuttim,yaqin o'rtada turush niyati yo'qqa o'xshadi,shunday ko'chaning boshida burumda kichik magazincha ko'rgann edim,yugurib chiqib kelaman,dedimu irg'ib turib pulga kirib kettim,pasta tushsam hali uyg'onmagan.So'rg'ichini tortib qotib uxlardi va yig'lab qolmasmikan dedim turib qolsa uyni boshiga ko'tarib,bir o'zi yana begona uyda .onasi oldida emas,men bo'lganimdayam yig'lardim yosh bola bo'lsam.Ko'nglim bo'lmay-bbo'lmay eshikni ustida qulfladimda har ehtimolga qarshi ko'chaga chiqdim,ikki tarafga qarab olib zing'illab quyosh tikka tushgan ko'chadan magazinga kettim.Ketib borarkanman,bolakayning ustiga adyolcha tashlab qo'yish yodimdan chiqqanini bildim,

Anvarxon issiqqa unaqa chidamaydi,havo sovutgichni havo mo'tadilligida ham yoqamiz,shungami menam sovuqqa ko'nikanman,ering muzdek bo'lgandan keyinam ko'nikmasdan ilojing yuq.Magazinga kirib rang-barang konfetlar,shokoladlar,o'yinchoq mashina hattoki ko'chada ko'tarib yurishga uyalmay koptok ham sotib oldim.Bularni bolaga oldim-u ko'rsa qanday quvonishini o'ylab meni og'zim yig'ilmas xursand bo'lib ketaverardim.Do'kondan chiqsam bir ayol sparkda to'xtatib shu atrofda balnitsa bor ekan ko'rsatib yubora olmaysizmi dedi,unga tushuntirgunimcha ko'chada ushlanib qolib,likillab uyimizga yaqinlashib borsam darvoza ro'parasida mashinamiz turardi,lacetti ichiga ko'zlarimni qisib yaxshilab qarasam odami yo'q,birovnikidir deya raqamiga qaradim,yo'q bizniki.Avvalasiga Anvar nega vaqtli qayttikan yana qandaydir hujjatlari esidan chiqdimi,deb tahminlab yursam ,aslida uning kimligi esimga tushib katta ko'chada shu yugurishga tushdimki,asta qo'yaverasiz ikki qo'limda selofan paketlarni silkitib lo'lidan battar holat o'pkamni qo'ltiqlab yugurdim,hayolimda Anvarning fikri aynib divanda shirin bo'lib uxlayotgan Azizjon ko'ziga mazali taomdek borgunimcha uyda men yo'qligimdan foydalanib yeb qo'yadigandek.Albatta ,xonada yol'giz Anvar va bolakay,uchinchisi Anvarning hamtovog'i iblis,o deydi,tayyor ovqat,shu bilan qachon bunaqa shirin ozuqani uchratasa,xotiningni aqli zauflashib ozgina erkalasang,bag'ringga olsang unutadi,bu qotilligingayam ko'z yumadi deydi.Anvarni esa qorachiqlari torayib,fikru hayoli bolada bo'ladiyu butun dunyoni unutadi,yirtqichga aylanadi.Yo xudoyim,halloslab zalga kirsam Anvarning qimmat atir isi yuzimga sovuq havo bilan urulib etim jimirlab ketti va divanga qaradim.Ko'zlarim kosasidan chiqib borarkan,qo'llarimdagi yuklarimni tashlab "ANVAR!"baqirb-chaqirib zinalarni ikkitasini bitta qilib xonamizga yugurdim,xonada yo'q,sal naridagi kabinetidan bola ovozi kelardi.gingshib ,yig'lagan ovozi,orada chiyiladi va men xonaning eshigini ochdim-u...

Xotima

2025-07-05T04:01:08.956Z

Man sizlarga Botirxonni topib keldim.

🌚🙈🙈🙈

Ôzzzi faqat Anvar bilan adashtirmang,shunchaki Botir Anvarni kôzoynagini taqib kôrgan xolos "mengayam krutni(krutoy) tursa kerak "deb🤓🐻

—Nimaga unaqa deysan ?—dedi Anvar o'zi tarafdagi oyanachadan bir qarab mashinaga.—Mohinani olganimizdan beri ketimizdan sudralib kelyapdi,gaplashib olmaysanmI?—dedi u yoqimsiz iljayib.—Anvar yo'lingizdan qolmang,arzimaydi—dedim tund ovozda.Botirxon orqani ko'rsatadigan oynachadan menga tushunarsiz nigoh tashladi, Anvar javobsiz hotirjam mashinani boshqarishda davom etarkan,hech birimizni tahminimiz yuz bermay malibu oldinga chiqib bizni quvib o'ttida mashina siyrak ko'chada yo'limizda yurib,o'tib ketishimizga qo'ymay boshlaydi,Anvar asabiylashib mashinani chetga olarkan na undan uzib ketishga na orqada qolishga yo'l quyardi.OXiri toqati qolmagan Anvar mashinani tezligini oshirib,siganlni baland chalib malibuning orqasiga qarab shunday yaqin bordiki tezlik bilan malibu arang oldinga chiqib qutulib qoldi.—Qimmatdaa !—dedi Botirxon malibuni nazarda tutib bemalol kularkan,yastangancha ,men eshik tutqichiga yopishib qolgandim.—Anvarxon nima dedim,sal qolsa urilardikku—dedim qaltirab.—Ogzingni yumasanmi,o'zi yo'l bermasa nima qilishim kerak ed!—deb Botirxon oldda meni baqirib urushib berdi—Oldiring bo'lmasa hammamizni,hayvoon—dedim meniyam jaxlim chiqib ho'rligim kelarkan past tovushda.Mashina siyrak yo'l tugab endi markaziy ko'chaga chiqqan edik haligi malibu bizga urilishiga sal qo'lib yo'limizni to'sib oldi,uzun mashina emasmi ,salgina tezlik bo'lganda qornidan borib urilardik.Anvarxon ogzidan chiqqan sharmsiz so'kinishdan Davron qolib meni etim muzlab ketti,endi anniq bir nima bo'ladi,Davron ajalni sotib oldi.Taqdirga tan berdim.Mahinalar to'xtagan ekan,Anvar eshikdan chiqib qarsillatib yopdida malibuga qarab yurib ketti,ortidan Botiram ergashdi.Tushish tushmaslikni bila olmasdim,boshimni ochiq oynadan chiqarib qaradim,Davron tushib kelganda Anvarxonning jaxli o'ziyam eng yuqori pogonasiga chiqdimi erkakning och biqiniga shunday tepdi,bu safar Davron indamay tura olmadi,Anvarning ustiga o'zini tashlab kurashishga tushib ketti.Apil-tapil tashqariga chiqarkanman,Davronning yuzi qonga bo'yalgan Anvarning ham burni qonashga tushib,bu yoqda Botirxon qo'llarini cho'ntagiga tiqim ikkisining olishuvini maroq ila nim tabassumda kuzatardi

—Botir ahmoqmisiz nega qarab turibsiz —deya ularga qarab yugurib boraman desam yetmasimdan yoqimsiz tutib olsa bo'ladimi,yana uning baquvvat qo'llari kofta yubka kiygandim,belim keskin harakatimdan ochilib erimni oldida u yarim ochiq belimdan ushlab qolgandi,ayol kishi galati bo'larkan o'zining eri bo'lib turib begona erkak qay maqsadda bo'lmasin belidan ushlasa ,huddi u Anvarning bandligidan foydalanayotgan bo'lib ko'rinib,qichqirib berdim—Qolingni tort,itni bolasi,tegma quyvor!—dedim qo'llaridan chiqishga urinib.Men uning shilqimlidan qochaman desam,Anvarlarni ajratmoqchi deb o'ylab—O'zi eplaydi,jim tur—derdi battar bag'riga tortib meni mahkamlab tashlarkan.JIn ursin,Anvar meni u shunaqa qilayotganini ko'rmayotganmikan,Anvarni chaqira boshladim.U menga e;tibor bermadi,qonga belangan Davronni humroridan chiqib tepkilab mushtlab bo'ldida,o'lganni ustiga tepgan qilib 'Botir Mohinani uyga olib bor,desa bo'ladimi.Uzun yubkada chuvalashib Botirxoning qo'llaridan chiqa olmay,ozodlikka urinishlarimdan battar belim ochilib ketardi.Bir vaqt o'zimni oyo'gimni osmonda ko'rdim,Botirxon yelkasiga bir qop kartoshga ortgandek ko'tarib oldida uyalmay somnimni orqasidan ushlab mashinaning orqa tarafiga tashladi.—ITVACHCHA,ITDAN TARQAGAN,YALANGOYOQ,BUQA,CHO'CHQA—deya bor bisotimdagi haqoratlarni sochib ovozimni boricha telbadek baqirardim,o'zimni o'nglab olgunimcha u mashinaga o'tirib oldida joyidan jildirdi. Katta yo'lda borarkanmiz ,o'zimni bosa olmasdim,hozir u bizni uyga olib ketyapdimi,nega Anvarxon meni shu odamxor qotilga ishonib topshirdi,ahir yeb qo'yadi deb o'yalamadimi,mendakasini topish shunchalik ossonmi unga,BOtirxondaqasini topib olaveradiku,Mendaqa xotinni yana 5 asr yashasada uchratmaydiku!—Qayerga ketyapmiz—dedim baqirib.—Uyingga —dedi u .—Nega Anvarxon biz bilan ketmadi,o'sha Davronning qurt bosgan go'shti mendan suyukliroqmi—dedim Botirning qulog'iga deyarli baqirib.U orqaga qarab hotirjam kulib qo'ydida,boshini sarak-sarak qildi.—Mohina o'zingni bos,orqamizdan yetib boradi.—Nega u senga ishondi,meni senga ishonib topshirdi,sen meni yemaysanmi?—Ye desang yeyaveraman— deb u yoqimsiz iljayib boshini menga burib qaragandi,mashinamiz qarshi yolga chiqib ketganini payqamay qoldi.—Yo'lingga qara mol,—deb baqirib berdim o'lishimizga ozgina qolarkan.Keyin boyagi gapi teshib o'tti,ye desang yeyaveramanmish,yoqmay qolsin.—Mana senga —deb qo'limda so'kinib burnui tagiga tiqishtirdim,hech uyallmadim,chunki u yigit kishi bo'lgani bilan hurmatga loyiq emasdi,necha oylik unga nisbatan ishonchim,hurmat,izzatim videolar tufayli alanga olib kulga aylangandi,endi u men uchun ruhsiz maxluq.Faqat men unga nisbatan nafrat xis etaman—Anvar senga qanday chidarkina —deb u yana kuldi.—Anvargayam ko'rsatib qo'yaman kelaversin meni begona,qotil,qonxo'q manyak qo'liga tashlab ketganiga javob beradi!—Mohina baqirmay gapir—dedi u quloqlari yopib olib—shangillab ketti quloqlarim,aytgancha,Anvar ham bu sifatlardan yiroqmas.—U erim !—Voy voyey —masxara qildi.—Meni uyimga tashlab o'zing bu yerdan tuyogingni shiqillat—dedim darvozaning tugrisiga mashina kelib to'xatrkan—sen bilan bir uyda turmayman,boya Anvarxonning Davronga andarmonligidan foydalanib hamma joyimni ushlading,u xotin beqadr ham oppa-osson begona nilan jo'natib yubordi,hammang bir go'rsan!—Sekin-sekin Anvar eshitib qolmasin—deb ustimdan kinoyali kuldida mashinadan tushib darvozani ochishga bordi.Men ham tushib ketib,darvozadan kirib uyimizga kirdimda Anvarga qongiroq qildim,telefonga javob bermayapdi,yuqotib keladi shekilli telefonini yana,xudo biladi Davronni qayeridan boshlab paqqos tushirayotgan ,yo yemay g;amlayotgamikan muzlatgichag,yetib kelsa oldimga yo'latmayman,qon isi anqigan badaniga qo'l yugurtirishni istamayman

Tepaga chiqib egnimdagi jinnicha libosimni uzunrogiga alishtirib pastga qarasam meni sevgan divanimda Botirxon yonboshlab televizorda kanallarni aylantirib yotardi.Qolimdan kelsa Anvar kelgunicha bir yoqlik qilsam.
—Har bir oilada bir farishta bo'ladi,hammasida emas,masalan biznikida uchta farishta bor edi,ikkitasining eri bor,baxtli...shunday,barcha qiz baxtga loyiq,umrida qanchadan qancha orzular qiladi,har bir qizning o'z olami dunyosi bo'ladi,beg/ubor,begard.Aslida odamlar—butun bir olam,aytchi sen qizlarni daxshatli qichqirig'ini eshitgan oning ularning ham bu dunyoga yig'lab kelganini o'ylaganmisan,mana shu foniy dunyoga uni ne ne niyatlrad keltirishganini katta miyang,nuqtadek qalbing bilan xis etganmisan?—dedim zinalardan tushib borarkanman alamli tovushda.
—Mohina meni tinch qo'y —dedi u eshitishni istamay beparvo.
—Sen atiga qolgan 50 yillik gunohga botgan umrga erishishni deya bir odamni yegansan,o'lib ketsang nima qilardi,ahir jannatga tushishing mumkin edi,nimaning evaziga sen bu qabih yo'lni tanlading.BIlasanmi,u chet elda o'qib,dadasi va onasini Kabaga olib bormoqchi edi,o'z hayotini ozi qurib,kelajakda bolalarga chin ko'ngildan yangi o'qitish tizimini tatbiq etib,umrini bolalarga bagishlamoqchi edi,hali yosh endi 21 yoshni qarshi olgan,o'zi esa maktab bolasidek jajji,yuragi pok-begubor qiz edi,sen uni burdalading—deya ko'zlarimdan yoshlarim shoshqator chiqa ketti.
—Kim haqida gapiryapsan?—dedi uning rangi o'chib.
— o'tgan yil 21 - aprel kuni sen zo'rlab ,so'ng o'sha qoniga cho'milgan qizni aytayapman,esingdami Botir men senga uning yuqolgani togrisidagi e'lonni bergandim hammasini,chunki sen e'lonlarni tarqataman deb aytganding,o'zingcha dugonamnni toposhga yordam berib jentlmenlik qilmoqchi eding,qotil—deb u tomon zarra qo'rquvsiz yaqinlashdim.
—Bu gaplaring bilan nimani o'zgartira olasan ahir barchasi...—deb gapirishiga yo'l qo'ymay oppoq tinniq yuziga,qachonlardir meni maftun qilishgacha borgan o'sha yuziga uzun tirnoqlarim bilan chang soldim,qoshini yonidan qon sizib chiqishga ulgirib.
—U meni eeeng yaqin dugonam bo'lgan !—deya chinqirdim bor ovozda —Uning hayotan umidi katta,yashashni istardi toshbag'iiiiir—deya yuzini mushukdek tindalashga tushdim,yuzini berkitib meni urushimga qo'yib berdiyu tanasini har yerga olib qochar,turib ketmasdi.
—Qayeringga yuq bo'ldi o'shaning jajji tanasi,qanday ko'zing qiydi uni toptashga hayvooon—deya ozimni butunlay yuqotib uraverdim,to'g'ri kelgan yeriga ,ayniqsa yuzlarini iz qilib tashlagandim.Ular shunaqa vaqtga hozir-u nozirda ,qay go'rdan Anvar paydo bo'ib Botirxonni mendan qutqarib,orqaga tortti.
—Mohina bas qil,tinchlan—derdi u meni yiga olmay,jinniga aylangandim,hatto Anvarniyam qo'llarini qonatib tashladim.
—Uni ruhshunosga ko'rsat —deganini eshittim baqir chaqirim orasida —asablari charchagan.
Yuzi momotaloq bo'lib ketgan Botirning yuzida boyagidek kulgu o'ynamas,mag'zunlik tushgan edi yuziga,zora achchiq so'zlarim muz qalbini sal bo'lasada erita olgan bo'lsa,zarra vijdoni qiynalsa.
—Senlar qotilsanlar,gunohkorsan,jahannamda yonasan hamamsining uvoli tutadi,u behunoh edi....farishat edi...—deya Anvarxoning ko'ksiya mushtlayverardim.Botir ketgan,zalda ovozim chinkillab,aks sado berar,deyarli bog'ilib qolgandim,Anvar esa bag'riga bosgancha ixcham mushtimga va alamdan ko'pchigan gaplarimga o'zini tutib berar edi.Bila olmadim, hushimdan kettimmi yoki uxlab qoldim,balkim Anvarning o'zi uxlatib qo'ydimi chorak vaqttan song' tinchib tanamning bor o'g'irligini uning ustiga tashladim,u esa go'yo parni tutgandek qo'liga olib uzun kresloga yotqizdi.

Xotima

2025-07-05T03:59:00.112Z

Kechgacha uxlab olib,bekorga Anvar bezovta qilmay to kun botguniga qadar uxlashimga qo'yib bergan ekan,kechasi tinim bo'lmadi.Hammasi tunda mashinada sayrga chiqib ,kechasi qaytib kelganimizda menda sening kiyiming qolib ketibdi deya qo'limga o'sha shayton inida bo'lgan ishlar vaqtida qolgan ichki kiyimimni berishdan boshladi.Miyamga chiqib ketgandi,asabiylik ham uyat,belgini bunaqa yoqimsizidan bergandan ko'ra chiroyli qiilib tushuntirsin,shu vaqtgacha bermay tunga olib o'tirganini qara dedim,yuragimni yorib menga yana hammasini eslatib hislarim bilan o'ynashishni boshladi.Osha vaqt tonggi uchdan o'tib ,bevaqti soat nimadandir gap chiqib,tortishib qoldik,mavridi urushdikda o'ziyam hech chiqishmay,keyin itarib tashladim zarda bilan,qancha erkalamasin,suykalmasin o'zimga yaqinlashtirmay sovush uchun turib achchiq qilgancha ustimga kiyimam tashlamay vannaga chiqib kettim.U ham araz qildimi kabinetiga chiqib ketibdi.Shu-shu uyqu bo'lmadi,hayolim bo'linib tonggacha hayol surib yottim,qo'lim tagida qolib ketgandi o'sha ozgina og'rib turibdi,so'rasa aytmadim,qo'limni og'ittingiz deb.Kun yorishganidan so'ng ,avvalgidek ishlarimni qildim,uni bezovta qilmadim,tirik o'ligidan habar olishga ko'nglim bo'lmay xonasini eshigini sal chertsam javob bo'lmadi,boshimni suqqanimda burnimga achchiq tamaki isi urilib,shu qadar xonada pag'a-pag'a tumandek sigaret tutunlari suzib yurardiku,derazaning nuqtadek tushgan yorugida buludden suzib o'tib ko'zga tashlanardi.—Paraxod bo'b ketingey odamam shunaqa ko'p chakadimi?—dedim tutunchalarni haydab—o'pkangiz bormi ish qilib?—Menam odamman —dedi u norozi tong'illab kursisida ko'zoynak tagidan menga ko'zlarini olaytirib qararkan.—Qaranga bilmapman,maxluq deb o'ylabman odam yeydigan—dedim piching qilib,borib stoliga suyandim.—Tergagani keldingmi?—dedi u notebookini ustidan ushlab meni ko'rmasin degan maqsadda ozgina yoparkan.—Ha—dedim ovozimni sal ko'tarib — menga bola kerak? (Asliida obunachilarga 🤭)U pasttan ko'zoynagini yechib yuzimga tentakka qaragandek qaradi—men tug'ib bermaymanku.—Men -chi?—Mohi ertalabdan kayfing bormi?uxlamadingmi?bor ozgina aylanib kel,ikki kungina uyda o'tiray dedim,shuniyam burnimdan buloq qilib olmagin—deb oxirgi jumlalari zarda bilan chiqdi.—Agar—-deya o'ychan gap boshladim—men homilador bo'lsam,bu bola...sizga o'xshab...—Jin ursin hech qanaqa bola bo'lmaydi —dedi u jaxli chiqib.—Nima?—uning oldiga ilkis yaqinlashib bordim—nimaga ekan,genga bog'liqmi,siz nasl qoldira olmaysizmi,ahir hamma mahluqlarda nasl qoldirish instinkti bo'ladiku.—Mohina senga qqanday tushuntirishni bilmayapman,bu .... bu....tanamda moddalar almashganda kuyib ketgan,aslida ko'p nasl borasida bosh qotirmaganman,chunki...aloqa qilganlarimni hammasi o'lgan,sendan boshqa—Nima qilamiz?—Senga bola nega kerak,ahir hammasi shundog'am yaxshi bo'lsa.—Anvar sizga bolalar yoqmaydimi?—yoqadi...—Ha sizga o'ldirish yoqadi,qiynabbbb,yuuuumshoq yangi tugilgan qo'zichoqnikidek barra,mayin go'shtini og'zingizga solganingizchalik ularning kulgisi,qop-qora ko'zlaridagi quvonchni,o'zining shirin tillarida oyijon,dadajon deb bo'yningizdan quchishini ko'tarinki bir ishtiyoq bilan xis etmaysiz—deya qalbimga tuman tushgandek bo'ldi.—Mohina —deya u ishini surib o'rnidan turdida bagriga oldi—afsuski,ming afsuski men bunga ojizman ,seni tuygularingni xis etishga urinyapman.Nimaiki bo'lsa so'ra ammo bu ilojsiz deb qo'rqaman, javob bermadim shunchaki ko'ksiga boshimni qo'yib ko'zlarimni qattiq yumdim.

Xotima 58-qism. Kechga yaqin onamnikiga bir dasta gul va tort ko'tarib bordim,gullarni ko'rib onam rossa quvonib kettilar,duo qildilar,oyi qariyapsiz deya singlim ikkimiz oyimning ustilaridan kuldik birgalashib.Aytganlarichalik o'zimizdan boshqa begona odam yo'q,Muxlis oshxonaga chiqqanimizda aytishicha Davron tabriklab ketibdi,fermasi nomidan sovg'alar olib kelibdi,onam ammo hammaning tabrigini oqizmay tomizmay gapiirib berdilaru Davrnjondan olgan sovg'alari sirini chiqarmagan edilar,Davron tez-tez kelib turadimi deb so'radim MUxlisdan unaqamas,umiman kelmaydi,onam avval ishchisi bo'lganku,o'tgan yil i8shxonada nishonlaganlaridan esida qolib xursand qilib ketay deb kelibdilar dedi singlimam soddalik bilan.Gashlik ichimga cho'karkan,Davron Muxlisdan opang kelib turibdimi desa bugun ham keladilar, erlarini ishlari ko'p ekan,o'zlari kelaman deb habar qildilar deb sotib qo'yibdi,Bundan so'ng hech qanday ko'ngil hushlik tatimay qoldi,Anvar kechga Botirxon chaqirsa taksi yuboraman degandi,ming bir istihola bilan,men ahmoq agar jiddiy ish yuzasidangina ishlaringiz chiqsa rozi bo'laman deganimda,ijarachi chet eldan kechgi soat 8da kelib bugun bo'sharkan,bugun qachon bo'lmasin tutib gaplashib olask u yogi o'z-o'zidan yurushub ketadi,degandi,ijarachi bilan uchrashuvi kechiksa taksida uyimga qaytsam Davron poylab turgan bo'lsaya.Anvarga aytaman,kerak bo'lsam ijarachi bilan uchrashuvni boshqa kunga qoldiring deyman,sakkiz yarimgacha kutaman.Kayfiyatim keskin tushganini birpasda yaqinlarim sezib qoldi,Mahbuba bor tugilgan kunga kelmagani sababi yaqinda 3-4 kunda yaqin dugonasi turmushga chiqayotgan ekan to'yga javob olaman shu orada onamni kech bo'lsayam tabriklab ketaman dedilar qong'iroq qilsam.Tort kesildi,ozgina tatingan bo'ldimda onamning hurmati uchun oldimda olib o'tirdim.Dam badam soatga qarab vaqtning juda sekin o'tishidan ezilardim,,,,,,,,,,,,hatto oradagi qizgin suhbatlar qulog'imga kirmay qo'ydi.Nihoyat soat sakkizga yurdi,telefonimni olib Anvarga qildim,baxtimga uchrashuvlari ko'chirilibdi.10 daqiqada olib ketarkan,ko'chaga chiqib ovqatingni hazm qilib yayoy yurib kelaver deydi,tozza havoda ,ustimdan kularkan.Yana gaplariga qaraganda mashinada Botirxonam borakan,oyimlarni oldida "yuqoting uni"deya olmadim,Botirga atalgan shirin gaplarim yigilib qolgan,alamimdan chiqaman,Anvar qaytara olmaydi. Tez kelaman deganiga singlim bilan ko'cha chetida gaplashib kelay desam,yo'l boshida chap tomondan bir mashina bizdan naridayoorug chiroqlarini o'chirib yoqib signal berdi,faralarning o'tta kuchli nuridan qorongudan va mashina rusumini bilib bo'lmasdi.—Anvar akam—dedi singlim birdaniga.Qiziq nega biz tomonga kelmaydi,singlim uni Anvar deya hayrlashishga choglanarkan mashina siljib bir gaz berdida biz tomon yurib kela boshladi,mashina haydovchisining yerni changitib gaz berganidan Anvarning hushi joyidamikan dedim.Biroq u mashina kelmasdan turib,oldimizga oq l jentra to'xtab ,ichida Botirxonning ,ro'lda Anvarning qorasini ko'rib oyogimdan mador qichdi,haligi mashinani qiynab gaz berib ,bizga signal chalgan kim edi,unda Davron degan fikr kelarkan,tezroq mashina orqasini ochib Muxlisgayam o'tir burilib uyga tashlaymiz,dedimda,uni tezlashishga qistattim,boyagi mashinani lacetti orqasidan bildim,raqamlari otni qashqasidek tanish ,bu Davron.Muxlisni uyiga tashlaganimizdan song ham u ortimizdan qolmadi.—Orqadagini mazasi joyidamasga o'xshaydi—dedi Botirxon o'zi tarafdagi eshiknning ko'zguchasidan qarab bir qo''lini oynadan chiqarib olgancha Anvarga qarab mastona kularkan—kimga sakrayotganini fahmlashi qiyino—dedi ovoz chiqarib kulib,Uning bu asl yuzi edi,garchi u dushmanimdek odamning joniga qasd qilish o'yida hiringlayotgan esada gazabim qo'zidi

Xotima

2025-07-05T03:57:02.787Z

Xotima 57-qism. Qanchadir ,ozgina uxlagandek bo'ldim,ammo toliqish tufaylimi yo qulay o'rinda mazza qilib uxlab uyg'ongan ekanman,biroz tumba ustida soat 11 yarimni ko'rsatayotgan elektron soatga uyqisirab termulib yottimda,orqamga siljib yonboshlayman desam Anvarning ustiga chiqib ketishimga sal qoldi,huddi bolasini bosib olishdan qo'rqqan onadek yuragim yorilib qarasam Anvar shirin uxlab yotardi,ustiga ko'rpasini tortib qo'ydimda,yuziga termularkanman kechagi,hamma ishlarni unutgandek bo'ldim ,ammo qayta yodimga tushdi.Miyamga shu narsa urilarkan,bugun dam olish kuni emas va Anvar ishga bormay uxlab yotibdi,o'zi turmadimikan yo uxlab qoldimi.—Anvar—dedim pastt ovozda,—-Aaanvaar —dedim cho'zib ismini ,uning uyg'onish niyati yo'q,qotib uxlardi.Boshimni ko'tarib tirsagimga tayanib yelkasidan turttim,sapchib ko'zlarini ochdi.—Soat 12 bo'lyapdi,ishingiz nima bo'ldi?—dedim oddiy ohangda.—Kecha Botirga bormayman deganman—dedi u qayta ko'zlarini yumarkan yostiq ichiga qo'llarini tiqib yaxshilab yotib oldi.Labimga jonsizgina jilmayish yugurdi,bilmayman,hayotim ostin-ustun bo'ldi,ammo uni baribir sevyapman.Qani edi,oddiy odam bo'lsa,tunda so'zlaganlari ertak bo'lsayu,o'zi xohlagandek xudo bergan umrni birga yashasak,bolalarimiz bo'lsa,Anvar mehribon dada bo'lsayu,mendan qochib bolalarimiz dadasi himoyasiga shoshilsa,ayniqsa birinchi farzandimiz o'gil bolganida va qolgani ikkita qizcha dadasini qizlari bo'lsa,afsuski,Anvarning genida mutatsiya hosil bo'lgan ekan,u farzand ko'ra olmaydi,bo'lsa odamxo'r bolalar tug'ilishini istamasdim.Baxt to'kis bo'lmaskanda ,yaqinda yaqinlashmayotganidan ko'nglim notinch edi,endi bolali bo'la olmasligimiz meni ozmoz ezyapdi.Uning tim qora sochlariga qo'l yugurtirdimda,ozgina o'ynab kulib qo'ydim,ko'ngilni cho'ktirmay,balkim u yo'lini topar,ahir u yetarlicha muakammal. o'rnimdan turib,kiyimlarimni oldimda vannaxonaga chiqib kettim,oshxonada tifalga suv qo'yib telefonimni izlab keldim,Anvarning vahima bosgan kabinetida qolmaganmikan deb yuragim pukillab turardi,zaldagi kreslolar ustida ekan kecha televizor ko'rganimda shu joyda qolibdi.Onamga qo'ng'iroq qilib sekin oshxonadagi kursiga cho'kdim,onamnikiga bormaganimga ancha kun bo'lib qolibdi,ertaga tug'ilgan kunlari edi,borsammikan deb turibman,boramanda dadamning ruhini shod etib turaylik,bizdan boshqa hadeb yuqlaydiganlari bordmi ostonasini o'yib.—ERKAYOY KUYOVIM yaxshimi?—dedi onam salpm alikdan so'ng hiyol kinoya bilan.—Yxashilar—dedim kulib—juda yaxshi.—Ertaga qo'yadimi ish qilib,juda soginibmiz seni o'rning chunonam bilinadiki,xonangdan chiqib ozgina ruzgorga unamagan bo'lsanh ham Mohi—dedi onam ochiqdan ochiq—Oyiii-dedim kulib soxta norozi bo'lib—kon'liga tegaydi demaysizda,ruzgordan boshqa joyda o'rnim bo'lmaydimi?— AYTAMANDA bolam,to'ydan oldin seni deya ichim ezilardi...—dedi oyim ozgina gamginlik bilan—Oyii tinchman,hammasi yaxshi,mazza qilib yashab yuribman,erim mehribon nimaga siqilasiz—dedim oyim yana eski gaplarni qo'zg'aganiga.—Senku mazza qilib yashab yurgandirsan,Anvar bechora qanday yashayapdi,eplab tuxum qovirolmaydigan tanti qiz,shooo'r,kuygan,yo tagiga olgan ovqatlaring bilan boqyapsanmi o'zi nimjon kuyovimni sharaqlab kulib yuboribman,nimjonmish,gepardku!Til ojizlik qiladi,—Oyiyey o'ng tarafingiz bilan turibsiza,ko'z ochib ko'rgan kuyovizdan hotirjam bo'ling har kuni har xilcha mazali taomlar yeydi,shunaqa semirmaydiganlar xilidan,qancha yesayam to'ymaydi,qo'rqishni boshladim meniyam paqqos tushirib qolmasmikan deb—deda kulardim faqat,onam bu gaplar haqiqatga yaqinligini qayerdanam bilsin.—Unda yaxshi,o'zi oz'ginlar shunaqa bo'adi,u sen bilan men ikkita yesa o'n kilo semiradigan...—dedi onamam kulgiga yo'yib.—Maylida,kuyovingiz unchalik ozg'inmasku,o'ziga yarashadi—dedimu qo'limni yuzimga olib borib to'xtab qoldim.

Ro'paramda Anvar trikosining cho'ntagiga qo'l suqib sekin oshxonaga kirib kelardi,shartta qo'limni yuzimdan olib — Oyi ertaga o'zi boraymi?—dedim jilmayib.
—Kelasanda,sovg'a-povg'a kerakmas,Anvarniyam birga olib kel, hech kim yo'q,bilasan ammaang sanatoriyaga ketgan,Mahbuba opang kelib qoladi,—dedi oyim quvonib.
—Xo'p boraman albatta,Anvar borishi shartmas —ddedim suhbatimizga quloq tutib turgan Anvarga qarab oldim— erkaklar bo'lmasa nima qiladi,muhim ishlari bor—dedim.
—Hoo xojayinchaa—dedi onam jiddiy ohangda — tanlovni o'zini bo'yniga qo'y sendan so'rab keladimi?—desa bo'ladimi oyim,obbo qaynonaye,oyimam yomon chiqdilar.
—Mayli oyi,ko'ramizda ertaga,xotinni gapiga kiradigan insonmi bu kishi —dedimda uning o'ziga qarab kulib qo'ydim atayin,shu bilan Anvarxonni gapi bormi deya tezroq qo'ngiroqni yakunladim.
—Kalla pishdimi,hozir choy qilaman,yoki gapingiz bormidi?—dedim o'rnimdan turib,u hayolga cho'mgan ekan o'ziga kelib—Nima?yo'q —men hovlida bo'laman deya ortiga o'girilib chiqib ketti
Huddi ahmoqdek u uchun dasturxonni to'ldirib tashladim,choy bechora ikki marta qaynab chiqibdi,issiq , qora kofe damlab qo'ydim.Hammasini taxt qilib tashqariga toza havoga chiqsam favvoraga oyogini tirab boyagidek suvga tikilgancha hayol surib turgan ekan,oldiga bordimda nonushta to'g'riro'gi tushlikka chaqirdim.
—Seni hali hech nima demading—dedi u.
—Nima deyishim kerak?
—Shuncha yillik umr...men haqimda qo'shimcha savoling yo'qmi—dedi u.
—Anvar ertaga onamnikiga ertaroq ketaman,ovqatingizni qilib muzlatgichga solib ketaymi yoki...yoki yana Botir bilan ko'chada ovqatlanasizmi.Istasalaring uyga kelsin u ham,ko'chanikidan uyning taomi foydaliroq,yana...- deb gapimni tugatmasimdan u to'xatti.
—Mohina jim,kerakmas.Nima deyapsan..
—O'tgan kunlarni o'ylashni ,eslashni istamayman,ayniqsa —deya uning ko'ksiga ko'rsatgich barmog'im bilan niqtab qo'ydim—siz haqingizdagi afsonani.
U yuzimga yarim tirjayib qarab qoldida,tanasiga niqtalgan qo'limni abjirlik bilan tutib barmog'imdan tishlab olishiga oz qoldi.

—AAA !!—-deb qo'rqib baqirib yuboribman,u ustimdan kulardi—Anvarxooon,yuragim tushib qolay dedi—dedim narigi qo'lim bilan yuragimni ushlab.
—Shunaqa qo'rqasanmi—dedi u qo'limni ushlab o'pib qo'yarkan— siz shirin emassan Mohi—dedi mazax qilib.
—Bilaman,meni yoqtirmaysiz,shirinmasligimni aytgandiz esim pand bermasa — dedimda yuzimga qolimni yilpigich qilib ikkimiz oshxonaga qarab yurdik.
—Shanaqami qachon—dedi u .
—Markazda bo'lsa kerka,esimdamas...
Kun bo'yi vaqtimizni birga o'tqazdik,choy ichib bo'lib qandaydir komediya film qo'ydik,notebookda ko'ramiz degandii,qat'iyan rad etgandim,bu meni endi dilimni hufton qilishini fahmlab televizorni o'zidagi kanallarda chiqib qoldi, televizor ko'p ko'rvorsam uyqu bosadigan odatim bor,bilmayman televizor ko'rishim bilan 1 soatta osha uxlayman,u qiziq bo'ladimi yo noqiziq lavha farqi yuq.Shunday uyqi elitayotgan ekan,boshimning kresloning orqasiga tashlab endi pinakka ketibman ham iyagimning tagidan ,tomog'imga teggan sovuqlikdan uyqim qochib ketti.
—Jim o'tirsangiz bo'lmaydimi —dedim g'uldirab ko'zlarimni bir ochdimi qo'llarimni chalkashtirib qulayroq kresloga joylashib oldim.
—Qiziqsana —dedi u yelkamdan ushlab o'ziga tortarkan ortiqcha qarshilik qilmay pinjiga tiqildim—mana shunday —dedi u pichirlab—endi o'rningni topding.
Gapiga g'alati bo'lib kulgim qistadi,sochlarimda sayr etayotgan qo'llari ta'sirida uqyu saltanatiga kettim

Xotima

2025-07-04T16:26:23.392Z

...ha,ha men kimligimdan qat'iy nazar inson bo'lishga tirishdim,o'zimni chetga olmadim,Botirga ham buni o'rgattim,biz madaniyatli maxluqlar edik.Tunda foxishalarni ilashtirib , och qolganda ko'chada to'gri kelgan qizni ilintirib so'ng yerdik,haligacha ...qanchalik bu odattan qutilishga bel boglamay bu meni ichiga tortib ketaveradi,ancha oldin sadizm kasalini o'zimda kashf ettim,Botirxondayam kuzatildi,izlanishlarim shu taqazo etardiki,agar biz shu ketishda borsak haqiqiy maxluqqa aylanamiz,hatto ketimizga tushishdi,zamonaviy dunyoda dushman ortirish osson ish ekan.O'zimni idora etishga kirishyapman,hammasini sarhisob qilyapman,kamaytiryapman goshtxurlikni,ammo bu menga sof teri berib qolmay,qonimni yangilab yosh ko'rinishimni saqlayapdi.Bu borsa qaytmas yo'l,o'limdan battar.Bilasanmi,Yulduz qismati shunaqa edi,u ajalga tutildi,unda senda menda yoki Botirda ayb yo'q,peshonadan qochib qutula olmasdi,Botir o'ldirmasa baxtsiz hodisa tufayli vafot etardi.Jonim,meni eshitayapsanmi uxlab qoldingmi?bilaman charchagansan meni biroz eshit,senga gaplarim talaygina.O'zimni sendan nari qilishga kirishdim,ammo bilib-bilmay seni o'zimga yaqin tutib yuragimga solib qo'ydim,seni tan olaman,ilk uchrashgan kunlarimiz juda yomon ko'rardim,lekin bora-bora labimga kulgu,yuzimga jaxl yunaltiradigan qizni sevib boraverdim,aqlim bilan umrim davomida ish ko'rib yurak biron marta soz demaganidan meni sevgini kech angladim,salgina yuragimga quloq tutib o'zimdek uning gaplari yigilib qolganini bildim,u faqat sen haqingda so'zlardi,lablarim ozuqam bo'lajak allaqachon muraga aylangan qizlarning dudoqlaridan bo'sa olarkan yuragim sen haqingda so'zlardi,seni yosh boladek o'ynatish,asabingga tegish,jaxlingni chiqarib ,yiglatish menga yoqardi...bu kasallik,lekin sening ishlaringda meni tamom qilardi,hatto seni birinchi kechasi test yechgan kunimiz o'ldirishni,iforingga to'yishni,seni tatib ko'rishni juda istatdim baxtingga jodugar onang qutqarib qoldi,keyin suzish vannaxonasida,hammasi seni qutqarishga qaratilgan,maksimal darajada hayot seni mendan qutqarib qolardi,ishonasanmi—deya u tolqinlanib ketarkan,orqamdan silab-siypalab— ilk bo'samizda seni yeyishni xohladim,lablaringdan labimni olmay tishlagim,qoningni tamini sezishni istadim,seni hayolimda avval lablaringdan boshlab tishlab ,so'ng bo'yningga ko'chishni ... orzudek xohlardim.Qo'rquvga xojat yo'q,barchasi o'tib ketti,endi tushunib yetyapman,to'ydan keyin birinchi tunda seni tirik qoldira olmayman deb o'yladim,komgligga tekkan bo'lishim mumkin,nafsim ustun kelishidan qo'rqib seni tez holi qo'ydim va yaqinlasha olmadim.Mana bugun,ya'ni kecha sirlarim oshkor bo'ldi ,senga ishonaman...o'zimga ishonishni xohladim va sen bilan birga bo'ldim,va ,... va men bundan endi qo'rqmayman,xohlasam sen bilan har soat har daqiqada bo'la olaman,chunki sen ozuqam emas,yuragimni egasisan Mohina,o'ldirsang o'ldir ...ko'ksim ochiq shu tirnoqlaring bilan kohna yuragimni sugurib ol,tayyorman,muhimi meni hayotim sendan so'ng boshlandi,yuragimni olaver yap-yangi hali biron kimni sevmagan sendan boshqa...

Mening lom-lim demaganim Anvarni tashvishga soldi,ko'zlarimdan tomchilar oqib uning ustini ho'l qilib yuvardi,tanamdagi ba'zi og'riqlarni unutgan ekanman,ustidan qo'zgalganimda qayta tanam o'girlashib qo'llarim bilan yerga tayanib oldim.U qaddini ko'tarib —Tuzukmisan?—dedi havotirda.Bosh irgidimda kiyiml;arimni izladim,Anvarning kiyimlari bor faqat, boshimni undan o'girib turarkanman shimini kiyib,men yechib tashlagan ko'ylagini ustimga tashlab yelkamdan ushladi.Yuziga bir qarab oldimda — O'zim turolaman—dedim xissiz tovushda,u unamadi,baribir yordamlashdi,turdimu nima qilishni bilmadim—Kiyimlarim qani?—dedim,bilardim u meni uyda yechintirib kelmagan.Ichkari xonaga kirdida ,taklab tartiblangan ko'ylagimni berdi,unga o'girilishini aytib humraygancha kiyimlarimni kiydim.Uning yovvoyi mushuk talagandek tirnalgan izli badaniga qarab uyalgandek bo'ldim va " sizni boshqa kiyimiz yuqmi"dedim .Yoq ekan,yerga tashlagan kir bolgan kiyimini qoqib qoliga berdim,bu osha eski uy ammo menga ichi notanish,ikkimiz yurib tashqariga chiqdik,yo'llarni bilib borardim,chunki bu uyni yoqish niyatim bor edi.Orada poli yo'q xonaga kirganimizda u meni ko'tarib oldi,oldinda butun boshli devor turar hovli zim-ziyio qo'rqinchli , yuragimga vir vahima tushdyu oldimda vahima uyasi turganini eslab yengil torttim,ammo men qanday oshib o'taman,juda charchaganman,mengayam odam goshti kerakmi, devorga chap berish uchun.Anvarni go'shtini yesam ham chiqolmayman.—Darvozani oching,men oshib o'ta olmayman,sizni sharofatingiz bilan — dedim qollarimni chalishtirib,shamollaganmiman tanam zirqiray boshlagandi.-—Darvozani ochib bo'lmaydi oyog'ingni mana bu joyga qo'yib qo'lingni berasan tortvolaman — dedi.—Jin ursin sizni,meni qanday olib keldingiz unda —dedim deyarli baqirib,u ogzimga qolini bosdi,siltab tashladim—oling qolizni —dedim jirkanib.Umiman hech nima yoqmayotgandi hol-jonimga.—Uff shu yerda tur,hozir —deb u ortiga ketayotgandi,qo'rqaman deb ergashdim.Kaliti borakan yaramasni,meni tagin azobga qoymoqchi bo'lgan.Xullas uyga kettik.uygacha mashinada uxlab kettim,tundi 3 dan o'tgan ekan,mashina to'xtagach ,indamay otiraverdim,mashina bilan darvozaxonaga kirib,esnagancha uyga kirib kettim,Anvarning keraksiz mavzularda mingirlashlariga tasiq ham aytmasdim, uni o;zi qoldi,avvalo dush qabul qilgach,hech nimani o'yalmay,doriqutichadan spirt,maz olib xonamizga kirib bordim,tahmn qilganimdek sochlari xo'l Anvar qo'llarini boshi orqasiga qo'yib chamamda meni poylab yotardi.—Fudbolkezni ko'taring yaralaringizni tozalayman—dedim ozgina ichim achib xotinlik vazifamnni qilarkanman.—Ertaga bitib ketadi,uxlayver —dedi u.—Ungacha infeksiya tushib yana boshqa kasallik ortirib ,mengayam yuqtirmang,och degandan keyin och—dedimu tilimni tishlab—...sada odam —dedim ovozimni to'grilab.U kulgancha,yuzimdan ko'zini olmagan ko'yi fudbolkasini ko'tarib berdi,qo'limda spirtli paxta bilan qirmizi izlarni ustidan paxtani yurgazdim,uning yuzi o'zgarmas maroq bilan meni tomosha qilardi,yegisi kelmayotgan bo'lsa bo'ldi/—Meni o'lgudek yomon ko'rib ketyapsanmi?—dedi .Yuziga nigoh tashladim-u so'z demadim.mani surkab fudbolkasini o'zim tushurdim,kiyimini to'grilarkanman— yelkamdayam bor —dedi u.—QANI—deya uni orqa qilib o'tqazib u yerniyam iloji boricha xissiyot va hayollarga berilmay mazladim.Oldidan nari ketar vaqtim,qo'limdan ushlab qoldi.—Nega indamaysan,meni qo'rqitmay hech bo'lmasa haqorat qil—dedi u.Haqoratlarimgayam zor bo'larkansanku degim kelardi,ammo nigohlarimni olib qochdim xolos.—Siz qo'rqmaysiz,qo'rqitasiz —deya qo'lini olib borib dorilarni qo'yib,chiroqni o'chirdimda joyimga kelib yottim.Anvarning xonada chuqur nafas olgan ovozi chiqdi va men tomnon surilib,belimdan qo'lini o'tqazib yuzimda uning sovuq nafasimni sezgan onim—Anvarxon men bemalol uxlamoqchiman,qo'ysangiz mazza qilib uxlay,tinch qo'yasizmi-yo'qmi?—DEDIM zarda bilan.U meni tinch qo'yib chappa qarab oldi,sovuqotgan tanamni ko'rpa tagiga olib,birpasda uxlab qolibman