𝒀𝒆𝒐𝒏𝒋𝒊

𝑹𝒆𝒕𝒓𝒊𝒃𝒖𝒕𝒊𝒐𝒏

2026-09-15T16:45:52.998Z

Author: 𝐋𝐞𝐞 𝐘𝐞𝐨𝐧𝐣𝐢

Episode 3

Sukunat hamma narsani yashira oladi, hatto eng og‘ir haqiqatni ham.
Bu olamda qudrat ovoz bilan emas, sokin qarorlar bilan hukm yuritadi.
Har bir tanlov ortida ko‘zga ko‘rinmas zanjirlar asta-sekin taranglashadi.
Va bu soyali dunyoga bir marta kirgan odam, ortga qaytganida o‘zini topolmaydi.

Yoongi xonada yolg‘iz o‘tirardi. Stol ustida ochilgan hujjatlar judayam ko'p, lekin u ularga etibor qilmasdi. Uning asosiy eʼtibori va fikri faqat ayni vaqtda Yeonjini qayerda ekanligi va odamlaridan kelishi kerak bo'lgan xabarda edi.

Nigohi bir nuqtaga qadalgan, yuz ifodasi o‘zgarmas edi.
Eshik ochildi. Ichkariga uning odamlaridan biri kirib keldi. Nafasi hali ham tartibsiz edi.

—Ho'sh topdingizmi?

— Yo‘q, janob. Hamma joyni tekshirdik. U hech qayerda yo‘q.

Yoongi javob bermadi. Bir necha soniya jimlik xonani to‘ldirdi. Faqat stol ustidagi qog‘ozlarning yengil uchishi eshitildi.

—Qayta tekshiring.

— Biz qayta tekshirdik. Oxirgi manzillar, qo‘shnilar, transport yo‘llari — hech narsada belgi va izlar ham yo'q.

Uning qarshisidagi odam gapini tugatgach, yana jimlik tushdi.

Yoongi asta o‘rnidan turdi. Deraza tomonga yurdi, lekin nigohi tashqariga qadalgan bo‘lsa ham, u yerda hech narsani ko‘rmayotgandek edi.

— Hech qayerda yo‘q shundaymi?....qiziq u qayerda bo'lishi mumkun?

Yoongining Ovoz past edi, lekin xona ichidagi hamma unga e’tibor qildi.

Odamlardan biri ehtiyotkorlik bilan davom etdi:

— So‘nggi vaqtlarda uni kuzatish ham qiyinlashdi. Uni tez-tez ko'zdan chiqaryapmiz. U borayotgan joylarni aniqlash va harakatini sezib olish osson bo'lmayapti.

Bu so'z Yoongini ichidan ğalati hislarni uyğotib yubordi. Bu xavfli tashqi muhitda uzoq vaqt sarflayotgan qizga albatta biror bir zarar yetishi anniq ammo Yoongi buni mutlaqo hohlamaydi.

Odamlaridan bu so'zlarni bir necha marotaba eshitgan Yoongini hayoliga faqat bitta qaror shakllandi.

—Men uni bunchalik uzoq vaqt davomida odam joʻnatish orqali kuzatib yura olmayman. U meni tezroq tanib olishini hohlayman va.... shu hashamatli uyga olib kelib, o'zimniki qilishni istayman yo'qsa....u qiz O'z chegaralari haqida unutayotgandek tuyulyabdi.

—Bu yaxshi qarorga o'xshaydi Janob ammo uning oilasini o'ziga yarasha shaxsiy urf odat va qonun qoidalarga ega deb eshitdik.

Yoongi bu maʼlumotni eshitgach unga shubha sifatida qoshlarini biroz ko'targancha davom etdi:

—Bu bilan nima demoqchisan?

—Men aytmoqchimanki Janob uni shunchaki uyga olib kelib o'zingizniki qilishingizga oilasi shunchaki qarab turmaydi deb o'ylayman, ular ham katta odamlar deb eshitgandim. Menimcha, birinchi Yeonji xonimning ota onasi bilan gaplashib olishingiz kerak.

—Albatta, bugunoq Lee lar xonodoniga tashrif buyuramiz. Seojun ga bu haqida habar bering, mashinani tayyorlab qo'yishi zarur.

—Hop bo'ladi Janob.

Xonadan Yoongiga bosh egib hurmat ko'rsatgancha chiqib ketgan erkak tezda Seojun ni kechki muhim yiğilish haqida habar berish uchun chiqib ketdi.
**
Soat 12:03

Turli xil hayol bilan kichik qadam tashlab kelayotgan qiz nima uchun uy yaqinida joylashgan katta o'rmon bo'ylab kirib borayotganiga ham etibor bermasdi.

Yeonji faqatgina Seojun ning sovğani ko'rganda qanchalik xursand bo'lishini qayta qayta o'ylardi holos.

O'rmon ichi qoronğu ko'rinardi, Yeonji hayollarga berilib ketganligi sababli hech narsa haqida o'ylamas faqat yuzida bilinar bilinmas kulgu paydo bo'ldi holos.

Qiz ortidan kelayotgan mashina ovozini eshitdi va beixtiyor biroz chetga burildi, oldidan o'tib ketgan mashinaning ortidan qarar ekan mashina chetidagi so'z qizni bir muddat o'ylantirib qo'ydi.
Mashina ortida huddi o'sha yozuv shaklida va yozuv rangida "Empire" deb yozilgan edi.

—Empire? Bu huddi ishxonamdagi to'satdan paydo bo'lgan karta bilan bir xil shakl va ko'rinishda?...bu kim bo'lishi mumkun?

Qiz mashina ortidan qarab turar ekan, qora mashina sekin o'rmonning bir qismiga borib to'xtadi.
Yeonji ham mashina to'xtagan joy yaqinidagi daraxt ortiga yashiringancha bu mashina ichidan kim ekanligini bilish uchun ovoz chiqarmaslikka urindi.

Mashina eshiklari ochilar ekan ichkaridan qora kiyimda Seojun ko'rinish berdi. Buni ko'rgan Yeonji butunlay vaziyatdan hayron bo'layotgan edi.

Mashinadan tushgan Seojun mashinaga suyangancha cho'ntagidan sigaret chiqarib uni chuqur tortgancha chekishni boshladi.
Bir necha soniyalardan so'ng Seojun ga qo'nğiroq bo'lishi Yeonji ga qaysidir tomondan yashirin sirlarni bilishga yechimdek tuyuldi.

...........

—Yaxshi mashinani tayyorlagach kechroq yetib boraman.

..........

—Yo xudoyim Janob ahir bularni barini o'tkan tun bilmasdan qildim dedimku?

Yeonjini o'tkan tun nima bo'lgani qattiq qiziqtirardi. Qiz ularni suhbatini yaxshiroq eshitish uchun biroz mashinaga yaqinlashdi.

—Seojun tungi klubdagi qiz deyarli o'lgan degan taxminlar bor, bu Yoongi Janoblariga yetib borsa u sendan ğazablanishi mumkin, sendan havotir olganim uchun senga bu haqida aytayabman.
Odamlar xonani tozalash uchun kirganda uni deyarli nafas olmayotganligini aytishdi.

Nafasi orasida oğir so'kingan Seojun tezda unga javob berdi:

—Jin ursin barini o'zi tilab oldiku ahir?

—Ho'sh o'zi nima bo'ldi? Batafsil aytib bersang men Yoongi Janoblariga bu haqida to'ğri yetkazishga harakat qilaman.

—Yaxshi unda meni yaxshilab eshiting.

Seojun POV:

Men uzoq vaqtdan beri tuğilgan kunimni kutdim va uni Yeonji bilan nishonlashni istayotgan edim ammo bu kun kelmasidan hayotimda muammolar ko'payib ketdi va Yeonji bilan ham qattiq urushib qoldik. Men tuğilgan kunim kirib kelishiga bir necha soat lar qolganda qattiq mast edim va bar yonida o'tirardim. Men o'zimni butunlay yo'qotgandim va zo'rğa bardan chiqish uchun o'zimda kuch topib turmoqchi edim ammo to'satdan oldimga judayam ochiq tun kiymida bir qiz keldi va meni oyoqlarimga tegingancha nozlana boshladi. Men unga qayta va qayta bunday qilmasligini va mast ahvolimda unga zarar yetkazishim mumkinligini bir necha marotaba takrorladim ammo U shunmagach men uni sudirab Bar dagi xonalardan biriga olib kirib ketdim va albatta men mast edim. Va biz kirganimizdan so'ng u hali ham hirslarimni qo'zğatuvchi harakatlar qilishda davom etdi va men u bilan kuchli aloqani boshladim. U boshida bundan zavqlandi ammo keyin nolalari kuchli oğriqlarni tasvirlardi. U ostimda oğriqdan to'lğonib to'xtashimni qayta va qayta so'rayotganda men aloqadan zavq ola boshladim va bu uzoqga cho'zildi. Men unga meni mast ahvolimda qaytib yaqinlasha olmasligi bilan taʼminladim va saboq berib qo'ydim. Jinsiy aloqa deyarli tun yarmigacha davom etdi. Men xonadan chiqib ketayotganimda undan oğriqli kichik ingroq kelayotganda u ertagacha o'ziga keladi deb o'ylagan edim ammo u o'lgani haqida ertalab eshitdim. Bu qanchalik notoʻgʻri bo'lsa ham men buni boshlamadim Janob shunday ekan buni Yoongi ga to'ğri tushuntirasiz deb umid qilaman.

Seojun gaplarini tugatgach qo'nğiroqni yakunlagancha telefonini cho'ntagiga joyladi va deyarli tugay deb qolgan sigaretni yerga tashlagancha oyoğlari bilan ezdi.

Mashina ortida esa qo'llarini oğziga qo'yib sukutda yiğlayotgan qiz qanchalik buni Seojun eshitishini hohlamasin yiği sababli undan kichik ovozlar chiqishni boshladi.

Ovoz kelayotgan tarafga qaragan Seojun bir muddat bu ko'rib turgan manzarasidan muzlab qoldi va sekin bir qadam tashladi.

—Y...yeonji?... Yeonji? Bu yerda nima qilyapsan?

—Y...yaqinlashma jin ursin...Sendan nafratlanaman.... nafratlanaman.

Ko'zlaridagi yosh bilan gapirgan qiz sekin bir necha qadam ortga yurgancha Seojun ga nafrat ko'zlari bilan boqdi.
**
Soat 19:45

Uchrashuv belgilanganiga taxminan 7 soat o'tkach Yoongi xonasida tungi uchrashuv uchun tayyorlana boshladi.

Oynaga qaragancha boshdan oyoqgacha sinchkovlik bilan tayyorlangan Yoongining kiyinish stili hech bir qizni o'ziga jalb qilmasdan qo'ymasligiga shubha yo'q.

Yoongi

Uy hovlisiga chiqishi bilan allaqachon tayyor bo'lib turgan katta qora rusumli mashinani ko'rgan Yoongi sekin jilmaydi va katta qadamlar bilan mashinaga joylashdi.

—Vaqtida kelishinga ishongandim Seojun.

Qulay joylashgan Yoongi Seojun ga manzilni aytarkan bir necha marotabadan beri javob kelmayotganini sezgach o'tkir nigohlar bilan Seojun ning yuziga tikildi.

Ehtimol yiğlash sababdir, ehtimol asabiylik ammo Seojun ning ko'zlari sezilarli darajada qizarib ketgandi.

Bundan havotirlangan Yoongi tezda unga savol berdi:

—Seojun? Ahvoling yaxshimi?

Ko'zlarini olib qochishga harakat qilgan Seojun mashinani o't oldirdi

—Hammasi joyiga Janob Min Yoongi

—ammo ko'zlaring bunday demayabdi? Nimadur muammo bo'ldimi?

—Shunchaki allergiya.

Biroz bo'lsa ham Yoongini ishontirishga qilinayotgan harakatlar samarasiz qolmadi.

—Agar bu allergiya emas shaxsiy muammolar sababli bo'lsa uyda qolishing mumkun.

—Yo'q hammasi joyida Janob raxmat.

Allaqachon katta ko'chada harakatlanayotgan mashina ichida anchagina sukutga cho'mgandi. Taxminan 30 daqiqadan so'ng aytilgan manzilga yetib kelgan Seojun mashinani uy chetiga joylashtirdi.
Uyga yaxshilab tikilgan Seojun hech narsani his qilmadi chunki Yeonji avval unga uyi haqida umuman gapirib bermagan.

—O'zi bu yerga nega keldingiz Janob?

Asl maqsadi yana bir marota ko'z oldida gavdalangan Yoongi sekin shaytoniy jilmaydi.

—Bo'lajak turmush o'rtoğimning ota onasi bilan baʼzi bir masalalarni hal qilish uchun Seojun. Bu haqida seni ahvolingni ko'rganimdan so'ng deyarli aytishni istamagandim ammo o'zing so'raganing uchun inkor qilishni ham istamadim.

—Hohlasang sen ham men bilan kirishing mumkun. Men ilgari ota onalar bilan bunday masalalarni xech hal qilmaganman.

—Yo'q shart emas. Men sizni kutib turaman. Men ham bu borada unchalik ustasi farang emasman.

—Yaxshi.

Kiyimlarini yana bir marotaba sekin to'ğirlab qo'ygan Yoongi mağrur qadamlar bilan uyga kirib ketdi.

**
Soat 20:18

Uzoq vaqt yiğlagani tufayli ko'zlari shishib ketishga ulgurgan qiz ko'zlaridagi qizarish bilan O'z uyi darvozasiga yaqinlashdi.

Qiz Uy darvozasidan sekin kirar ekan notanish mashinani payqadi va yaxshiroq aniqlash uchun mashinaga yaqinlashdi va o'rmonda bo'lgan holatni zumda esiga tushirib yubordi.

Huddi o'sha mashina va orqa qismidagi o'sha so'z "Empire".

Qiz oğir yutingangancha haydovchilik joyiga qaradi va ko'zlarini yumgancha boshini suyab yotgan Seojun ni ko'rdi.

—S...Seojun?

Bir necha soat avval eshitgan o'sha ovozni yana bir marta quloqlarida yangrashi bilan ko'zlarini ochib, ovoz kelgan joyga qaragan Seojun qarshisida Yeonjini ko'rdi.

—Sen bu yerda nima qilyapsan?

—Nima? Bu savolni aslida men senga berishim kerak. Mening uyimda nima qilyapsan o'zi?

Bir muddat davomida hayolida maʼlumotlarni qayta va qayta taxlil qilayotgan Seojun taxminan qilgan fikridan biroz qo'rqa boshladi.

—Uying? Bu seni uyingmi?

—Xa

—Nega menga bu haqida avval aytmagansan?

—O'zing biror marta mendan bu narsa haqida so'raganmisan yoki uyimga kuzatib ham qo'ymagansanku?

Hatto o'zaro kichik suhbatdan so'ng yana muloqot urushga aylanib boshlayotganini bilgan Seojun tezda qizni o'ziga tortib mashinadan biroz nariga tiradi va ko'zlari beixtiyor asosiy eshik tomon yoʻnaltirildi

—Yeonji urushishni bas qil faqat mening barcha savollarimga javob bersang bas iltimos qilaman. Bilaman bugungi o'rmondagi voqeadan so'ng mendan hozir qattiq ğazablangansan ammo iltimos qilaman Yeonji meni tingla.

—Yaxshi ammo bu seni kechirdi degani emas, shuni bilib qo'y.

—Yeonji....sen oilada faqat bitta qizmisan?

—Xa ammo nega so'rayabsan?

—Iltimos ortiqcha savol berma. Ho'sh? Shu belgini avval yana biror yerda ko'rganmisan?

Mashina ortidagi "Empire" yozuviga o'qtalgancha savol berdi Seojun.

—Xa avval ham ko'rganman. Mening uyim eshigi oldida paydo bo'lgan nomalum gullar, qimmatbaho taqinchoqlarning barchasida kichik shunday yozuvlar bo'lgan va yana...

—Xo'sh?

— Yana ishxonam javoni ustida huddi shu yozuvdagi karta paydo bo'lgan edi ammo men umuman bu haqida shunmagan edim. Nima bularni barchasini sen yuborganmiding?

Oğir xo'rsingan Seojun bu ishlar allaqachon Yoongi kichik belgilar bilan boshlaganini tushunish oğir botdi.

—Yo'q Yeonji bularni barchasini men emas....Min Yoongi janoblari boshlagan.

—Nima? Yoongi? U kim?

—Bilasanmi? Men senga avval hech ishlarim haqida gapirmaganman chunki men Yoongining eng ishongan haydovchisi sifatida ishlaganman. Yoongi xavfli inson bo'lganligi sababli ham men senga avval ishlarim haqida umuman gapirmaganman Yeonji.

Hali maʼlumotlarni to'liq hazm qila olmagan qiz sekin yutinib qo'ydi.

—Jin ursin Yeonji hammasini Jin ursin...

—Seojun nimalar deyayotganingni tushunmayapman.

—Yoongi seni sevib qolgan ekan shunayabsanmi? U shu vaqtgacha hali hech kimni sevib qolmagan ammo u menga "Bo'lajak turmush o'rtiğimni" ota onasi bilan gaplashish uchun keldim dedi.

Yeonjining hayoliga o'rmonda Seojun Dan eshitgan so'zlari esiga tushib ketgach qoshlarini chimirdi.

Seojun Yeonjini qo'llarini tezda ushlab olgancha uni ko'zlariga termuldi.

—iltimos qilaman Yeonji...Yoongi ga rad javobini ber.

Yeonji ayni vaqtda chuqur o'ylanib qoldi. U hozir Seojun Dan qast olishga judayam yaxshi imkoniyat edi ammo bir tomondan o'z sevgan insoniga bunday ish qilishni o'zi ham bir jinnilik

—Men rozi bo'laman....men Yoongi ga turmushga chiqishga roziman.

—Nima? Sen qiz jinni bo'ldingmi?

—Yo'q.

—Qanday qilib sevgan insoninga bunday qilmoqchisan?

—Senchi? Sen menga o'tkan tun xiyonat qilmadingmi? Sen o'zgasi bilan issiq tunni o'tqazding va hatto buni mendan yashirishga ham harakat qilding ammo menchi? Men shu vaqtgacha hatto seni bo'sa talab qilganingda ham chegaralarni eslatib, sabr qilishing kerakligini qayta qayta uqtirganman. Men shu vaqtgacha o'zimni sen uchun pok qilib saqladim ammo sen nima qilding Seojun? Javob ber....sen allaqachon tunni o'sha qizlaring bilan o'tkazmadingmi?

Seojun qanchalik uni to'xtatishga harakat qilmasin, Yeonji ning so'ngi so'zlari mutlaqo to'ğri edi.

—hullas shunday, men haqimda hamma narsani bildingiz va qizingizga ham qanday mehr bera olishimni ham menimcha anniq eshitdingiz.

Soobon va Lee xonim bir birlariga ikkilanishgancha qarashdi.

—Janob, sizning holatingizni yaxshi tushundim va bizni ham biroz tushunishingizni hohlardim.... ehtimol Yeonji ning sevgan insoni bo'lishi mumkun, har holda uning ko'ngliga ham qarashimiz o'rinli bo'lsa kerak.

—Sevgi? Janob bu zamonda hozir sevgi faqat bu pulda. Men qizingizni baxtli qilish uchun unga bor mehrimni va pulimni ulashaman. Vaholanki hatto qizingiz sevgisi haqida ham unutadi.

—Janob Min Yoongi, To'ğri siz qizimga boringizni berishga tayyorsiz ammo qanday qilib o'zi hali tanimagan insoni bilan yashab ketishi qiyin emasmi?

Uning har bir gapidan salbiy javoblar qaytarayotgan Lee xonim va Soobon Yoongini borgan sari asabiylashtirar edi.

—Yo hudoyim... iltimos men 29 yil davomida bir marta qilgan qarorimni o'zgartirish niyatim yo'q. Qizingizni ko'ngliga qarab turmushga berish niyatingiz bo'lsa shuni bilib qo'ying, shirin so'zlar va muhabbat qorinni to'ydira olmaydi. Meni boshqa yigitlardan xech qanday kam joyim yo'q, bilasizmi men Koreadagi eng katta biznesmenlardan biri bo'laman. Tassavur qilayapsizmi sizning qizingiz xech qachon hor bo'lmaydi va tezda menga ko'nikib ham oladi Janob Soobon va Lee xonim.

—Tushunarli Janob, Moliyaviy ahvolingiz va yashash sharoitingiz bizga to'ğri keladi. "Biz rozimiz".

Ularning rozilik ohangini eshitgan Yoongi shahvoniy jilmaydi.

—Havotir olmang, qizingizni ertagayoq uyimga olib borib olish niyatim yo'q....uni menga ko'nikib olishi uchun vaqt beraman.

Xonada biroz jimlik hukmronlik qilardi. Taxminan 10 daqiqa oldin uyga kirgan Yeonji ular orasidagi barcha suhbatni eshitgan edi. Sekin asosiy zalga kirar ekan, hammaning eʼtibori unga qadaldi.

—Qizim biz....

—Hammasini eshitdim.

Ota onasi unga holat haqida tushuntirishidan avval ularning gapini bo'lgancha Yoongining ko'zlariga qaradi.

—Salom Yeonji, agar hammasini eshitgan bo'lsang tezroq tayyorgarlik ko'rishingni ogohlantirib qo'ymoqchiman. Har holda unchalik ham uzoq kutish niyatim yo'q

Yeonjini bunga javobini ham kutmagan Yoongi uning oldidan o'tib ketdi. Eshik yaqiniga kelarkan, sekin to'xtagancha qo'shib qo'ydi:

—Ertaga ishlaringni tugatganingdan so'ng o'zim seni ishxonangdan olib ketaman, birgalikda tushlik qilish uchun boramiz.
So'ngra Yoongi uyni tark etdi.

𝑆ℎ𝑢 𝑏𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟𝑔𝑎𝑙𝑖𝑘𝑑𝑎 𝑅𝑒𝑡𝑟𝑖𝑏𝑢𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑓𝑎𝑛𝑓𝑖𝑔𝑖𝑛𝑖𝑛𝑔 3 𝑐ℎ𝑖 𝑞𝑖𝑠𝑚𝑖 𝑜'𝑧 𝑛𝑖𝑥𝑜𝑦𝑎𝑡𝑖𝑔𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑑𝑖. 𝑇𝑒𝑧 𝑜𝑟𝑎𝑑𝑎 𝑘𝑒𝑦𝑖𝑛𝑔𝑖 𝑞𝑖𝑠𝑚𝑙𝑎𝑟𝑖𝑛𝑖 ℎ𝑎𝑚 𝑐ℎ𝑖𝑞𝑎𝑟𝑖𝑠ℎ𝑔𝑎 ℎ𝑎𝑟𝑎𝑘𝑎𝑡 𝑞𝑖𝑙𝑎𝑚𝑎𝑛

Author: 𝐋𝐞𝐞 𝐘𝐞𝐨𝐧𝐣𝐢

𝑹𝒆𝒕𝒓𝒊𝒃𝒖𝒕𝒊𝒐𝒏

2026-09-10T08:49:44.093Z

Author: 𝐋𝐞𝐞 𝐘𝐞𝐨𝐧𝐣𝐢

Episode 2

Yoongi stol ustidagi qalin hujjatlarni keskin harakat bilan uloqtirdi. Qog‘ozlar sirg‘alib borib, qoramtir yog‘och stol bo‘ylab sochilib ketdi.

Xona ichida faqat Yoongining og‘ir nafasi eshitilib turardi.
U qarshisida boshini egib turgan erkakka sovuq nigoh tashladi. Jag‘lari qattiq taranglashgan edi.

— Ko‘zlaring qayerda edi? —

uning ovozi biroz past chiqsa ham, xona ichini butunlay muzlatib yubordi. — Uni qanday qilib ko‘zdan chiqardingiz o'zi?

Qarshisidagi erkak boshini yanada pastroq egdi.

— Janob… biz mashinani kuzatayotgan edik va Hammasi reja bo‘yicha ketayotgandi, Lekin....

Yoongi birdan stolga musht tushirdi. Shovqin xona devorlariga urilib qaytdi.
Xona ichidagi boshqa erkaklar ham indamay qotib turishardi. Hech kim hatto nafasini baland olishga jur’at qilolmasdi chunki deyarli So'ngi 1 yil ichida umuman Yoongi ning ishi bo'yicha va mahsulotlarni chet elga yetkazishda umuman muammo bo'lmagan.
Yoongi ning qo'lida ishlaydigan barcha odamlar esa Yoongini hali bunchalik asabiy ko'rmagan edi.

Yoongi sekin boshini burib, oynadan tashqaridagi qorong‘i shaharga qaradi.
Bugungi yuk oddiy yuk emas edi.

Tungi port orqali chet elga chiqarilishi kerak bo‘lgan qora dorilar allaqachon yo‘qolgan, transport esa noma’lum odamlar tomonidan yo‘lda to‘xtatilgandi.
Eng yomoni — bu ish ichkaridagi ma’lumotlarsiz amalga oshishi mumkin emas edi.

Demak, kimdir uning imperiyasiga qo‘l tekkizishga jur’at qilgan.
Yoongining nigohi sekin qorayib bordi.
U bir necha soniya indamay turdi. Xuddi xayolida kimningdir yuzini eslashga urinayotgandek.

— Menga qarshi chiqishga jur’at qilgan dushmanlarim allaqachon bu ishlarni tashlagan yoki yo'q bo'lib ketganiga ancha bo'ldi..., — dedi u nihoyat past ovozda.

— Qolganlari esa noqonuniy ishlarga aralashishni to‘xtatgan.

Xona ichi yanada jimlikga burkandi. Yoongi asta boshini ko‘tardi. Nigohi bu safar ancha qo'rqinchliroq edi.

— Demak…dushmanlarimdan biri qaytgan.

Jehua—> Yoongi ning dushmanlaridan biri

*Soat tonggi 09:32*

Panjarasimon ulkan oynalar ortidan ko‘rinayotgan manzara sovuq va chuqur edi.

Jehua divan suyanchig‘iga yelkasini tashlagancha, qo‘lidagi qadahni sekin aylantirib o‘tirardi. Xona ichida past jazz musiqasi yangrar, stol ustidagi yarim ochiq hujjatlar esa hali ham tartibsiz holda yotardi.

Uning qarshisida turgan erkak ehtiyotkor ohangda gap boshladi.

— Transport muvaffaqiyatli to‘xtatildi. Yo‘ldagi odamlarimiz ham muammoni tozalab bo‘lishdi.

Jehua qadahdagi muz bo‘laklarining ovozini bir necha soniya jim eshitib turdi
Go‘yo bu xabar uni umuman hayratlantirmagandek.

— Yoongi-chi?

— Hozircha kim qilganini bilmaydi. Ichkaridan odam bor deb o‘ylayapti.

— Demak U o'zgarmabdi.

Qarshisidagi erkak indamay qoldi. Jehua esa nigohini yoruğ oynaga qaratgancha davom etdi.
Uning ovozi sokin edi, ammo ichida eski adovatning sovuq izi sezilib turardi.

— Ammo Yoongi bitta narsani hech qachon tushunmagan… — Jehua sekin qadahni stolga qo‘ydi.

— Eng katta zarba doim eng yaqin joydan keladi.

Jehua ning qarshisida turgan erkak yana gap boshladi

— Balki keyingi safar—

— Shoshilma.

U sekin telefoniga nigoh tashladi. Ekranda ochiq qolgan surat bir lahza ko‘zlariga tashlandi.
Jehua nigohi bir necha soniya suratda qotib qoldi.

Keyin esa u sekin kulib qo‘ydi.
Bu urush endi unga yanada qiziq tuyulayotgandi.

Tonggi sovuq havo hali ham tarqalmagandi. Yoongi uyining tashqarisida to‘xtab turgan qora mashina ustiga mayda namlik cho‘kkan, ko‘chalar esa deyarli bo‘m-bo‘sh edi.

Seojun mashina yoniga suyangancha sigaret tutatib turardi. Tun bo‘yi uxlamagani yuzidan ma'lum edi.

"Seojun- Yoongining eng ishonchli mashina haydovchisi. Yoongi unga deyarli 3 yil davomida bu ish borasida ishonib kelgan inson"

U oxiri sabri tugagandek telefonini olgancha, Yeonjining raqamini terdi.

— Nima?

Yeonjining ovozida uyqusiragani va hali ham sovuqonligi bilinib turardi.
Seojun ko‘zlarini uning ovozini eshitishi bilan sekin yumdi.

— Kechadan beri senga qo‘ng‘iroq qilyapman Yeonji.
— Ko‘rdim.

— Unda nega javob bermading?

— Shunchaki gaplashishni hohlamadim.

Seojunning jag‘i taranglashdi. Sigaretni yerga tashlab, oyoq uchida ezdi.

— Yeonji, bunaqa yurishdan foyda yo‘q. Baribir gaplashishimizga to‘g‘ri keladi.

Qizning kulgiga o‘xshamagan qisqa nafasi eshitildi.

— “Biz” degan narsaning o‘zi qolmagan bo‘lsa-chi

Seojun bir lahza indamay qoldi.

Xuddi nima deyishini bilmay qolgandek.

— Men shunchaki seni ko‘rmoqchiman Yeonjiym.

Va qo‘ng‘iroq uzildi.
Seojun telefon ekraniga bir necha soniya tikilib qoldi. Shu payt hovli tomondan qadam tovushi eshitildi.
Yoongi tashqariga chiqib kelayotgandi.

U Seojun yonidan o‘tarkan, qo‘ng‘iroqning oxirgi soniyalarida aytilgan ism qulog‘iga chalinib ulgurgandi.
"Yeonji"

Yoongining qadami sekinlashdi.

Kechagi surat xayolidan bir lahza o‘tdi. Ammo keyingi soniyada o‘zini aldashga harakat qildi, hozir uning asosiy muammosi bu emasligi sababli o'zi chalğitishga harakat qildi.
"Yeonji ismli qiz bu katta shaxarda bitta emasku" -bu so'z uning hayollarida taskin maʼnosida aylandi

U boshqa hech narsa demay mashina tomon yurishda davom etdi. Bugun uning xayolini band qilayotgan narsa faqatgina hozirgi Biznesidagi muammo edi holos.

Lee Yeonji

Yeonji karavot chetida sukunatda o‘tirarkan, qo‘lidagi telefon ekraniga uzoq tikilib qoldi. Xona ichiga tonggi oqarib kirayotgan yorug‘lik tushsa ham, uning kayfiyati hanuz tundek og‘ir edi.

Ekrandagi oxirgi qo‘ng‘iroq hali ham o‘chirilmagandi: Seojun.

Qiz sekin chuqur xo‘rsindi-da, telefonni yoniga qo‘ydi.
Balki… bugun bunaqa qilmasligim kerak edi.

Bu fikr xayoliga kelishi bilan Yeonji qoshlarini chimirdi. Axir bugun oddiy kun emasdi.Seojunning tug‘ilgan kuni.

U ko‘zlarini yumib, boshini devorga suyadi. Bir necha soniya sukutda o‘tirib qoldi.
Qanchalik uni jahli chiqmasin… qancha xafa bo‘lmasin… Seojun bilan o‘tgan xotiralarini birdan yo‘qotib yubora olmasligini yaxshi bilardi.Yeonji asta o‘rnidan turdi.

Bir muddat javon oldida jim turgach, pastki tortmadan eski suratlar solingan qutini chiqardi.

Quti ochilishi bilan mayin qog‘oz hidiga aralash eski xotiralar ham go‘yo bir zumda qaytgandek bo‘ldi.

Tasodifan tushib qolgan va tabbasum aralash gʻaroyib xotiraga to'la suratlar.Orqasiga yozilgan mayda yozuvlar.

Yeonji barmoqlari bilan rasmlarni sekin aylantirib chiqarkan, lablari chetida juda bilinarsiz tabassum paydo bo‘ldi. So‘ng u yonidagi kerakli jihozlarni o‘ziga tortdi.
Va asta-sekin Seojun uchun sovg‘a tayyorlashni boshladi.

Bu oddiy sovg‘a emas - Ularning xotiralarini yiğgan kichik bir dunyo edi.

Kuz havosi sovuq edi. Oqartirilgan osmon ostida shahar odatdagidan tinchroq ko‘rinardi.

Yeonji esa qo‘lidagi och kulrang qutini ehtiyotkor ushlagancha Seojun uyi oldida turardi.

Qo'lida biroz titroq bo'lsada ammo ich ichidan uni ko'rishni istayotgandi

Yeonji bir necha soniya eshikka tikilib turdi-da, nihoyat qo‘ng‘iroqni bosdi.Ichkaridan hech qanday ovoz kelmadi. Yeonji yana bir marotaba qo'nğiroqni chaldi ammo yana sukunat, U yana bir necha marta urinib ko'rdi ammo uy hanuz jim-jit edi.

Yeonji asta chuqur xo‘rsinib, bir qadam ortga chekindi.
— Balki yana ish joyida qolgandir? Bazan ishxonasining o'zida qolishini aytgandi ammo aynan qanday ishda ishlashini ham qayerda ishlashini ham mendan negadur doim sir tutgan....qiziq?

Seojun ba’zan ish joyi o'zida qolib ketardi. Ayniqsa kayfiyati yomon paytlarda. Yeonji buni yaxshi bilardi.Qiz bir necha soniya ikkilanib turdi-da, oxiri qo‘shni uy eshigi tomonga yurdi.

Oradan ko‘p o‘tmay u qo‘lidagi qog‘ozga yozilgan manzilga qarab turardi. Manzil butunlay notanish edi ammo baribir taksiga o‘tirdi.
Yo‘l davomida esa barmoqlari beixtiyor sovg‘a qutisi chetini silab turardi.

Go‘yo ichidagi narsalar ezilib ketishidan qo‘rqayotgandek.
Mashina nihoyat baland qora darvozali uy qarshisida to‘xtadi.

Yeonji oynadan tashqariga qarab, qoshlarini sekin chimirdi.

Uy g‘alati darajada sovuq taassurot qoldirardi.
Qiz asta mashinadan tushdi.
Bir necha soniya ikkilanib turgach, nihoyat eshik qo‘ng‘irog‘ini bosdi.

Ichkaridan qadam tovushlari eshitildi. Yeonji katta umidlar bilan Seojun ni ko'rishni hohlardi ammo Eshik ochilishi bilan Yeonji Qarshisida notanish qiz turganini ko'rdi va bu -Lily edi.

U Yeonjiga boshdan oyoq bir nazar tashladi. Oqartirilgan yuz, qo‘lidagi quti va ko‘zlari ichidagi ikkilanish Lily nazaridan chetda qolmadi.

Yeonji noqulay holda qutini ikki qo‘li orasida ushladi.
Lilyning nigohi bir lahza qutiga tushdi.Ichida allaqachon yoqimsiz hissiyot uyg‘onayotgandi.

Ammo tashqaridan u xotirjam ko‘rinishda davom etdi.

— Siz… Lee Yeonjimisiz?
Yeonji biroz hayron bo‘lib bosh irg‘adi.

— Ha.

Lily bir necha soniya jim qoldi.

-Demak shu qiz.
Seojun mast bo‘lib ismini qayta-qayta aytadigan qiz.

Nigohi beixtiyor Yeonjining qo‘lidagi qutiga qaytdi.
Va negadir ichida tushunarsiz rashk asta ko‘tarila boshladi.

— Seojun hozir bu yerda emas, — dedi u nihoyat. — U janob Yoongi bilan chiqib ketdi.

Yeonji ismga unchalik e’tibor bermadi. Hozir xayoli butunlay boshqa joyda edi.

— Tushunarli…

Qizning ovozida sezilarli tushkunlik bor edi ahir u rostan ham Seojun ni ko'rishni istagandi.
Bir necha soniya noqulay hissi cho‘kdi.

Yeonji ortiga qaytib ketishni o‘yladi. Ammo keyin qo‘lidagi qutiga qarab, sekin labini tishladi.

Buni tashlab ketishi kerakmidi? Yoki yo‘qmi?
U uzoq ikkilanib turdi.
So‘ng nihoyat qutini Lily tomonga uzatdi.

— Unda… iltimos, buni Seojunga berib qo‘ya olasizmi?

Lily qutini olayotganda nigohi yana Yeonjining yuzida to‘xtadi.

Qizning ko‘zlari ichida hali ham Seojunga nisbatan qolib ketgan hislar juda aniq bilinib turardi.
Va aynan shu narsa Lilyga yoqmadi.

Ammo u buni yana yashirdi.
Lablariga muloyim tabassum chiqardi.

— Albatta. O‘zim berib qo'yaman.

Yeonji yengil bosh irg‘adi.
Va sekin ortiga burilib ketdi.
Lily esa eshik oldida qotib qolgancha uning ortidan uzoq qarab turdi.

Qo‘lidagi quti esa negadir birdan juda og‘irlashib ketgandek tuyulayotgandi chunki bu quti ichidagi suratlar va chuqur hislar uni sevgan insonini tortib olayotgandek edi.

Eshik yopilishi bilan uy ichi yana o'z jimligiga qaytdi.
Faqat Lily qo‘lidagi qutiga tikilgancha bir necha soniya qimirlamay turib qoldi.

Koridor oynalaridan tushayotgan xira yorug‘lik quti chetlariga urilar, uy ichidagi sovuq sukunat esa negadir uning ichidagi hissiyotlarni battar kuchaytirayotgandi.

Nihoyat u sekin ichkariga yurdi.
Qadam tovushlari keng uy ichida past aks sado berardi.

Lily qutini oshxona stoliga qo‘yib, bir necha soniya unga shunchaki tikilib turdi.
Ochmasligi kerak edi.
Bu birovning shaxsiy mulki edi.

Ammo baribir ichidagi qiziqish va rashk undan kuchliroq chiqdi.

U sekin quti qopqog‘ini ochdi.
Quti ichida birinchi bo'lib avval suratlar ko‘rindi.

Lily barmoqlari bilan ulardan birini ehtiyotkor olib chiqdi.
Suratda Yeonji va Seojun kulib turishardi.Oddiy surat ammo bu Lilyga yoqmadi.

Keyingi surat.
Yana ular birga, yana yaqin va baxtli.

Lilyning barmoqlari surat chetlarini asta qattiqroq qisdi.

U beixtiyor boshqa narsalarni ham titkilay boshladi.
Mayda yozuvlar, qo‘lda yozilgan xatlar va eslab qolingan sanalar.

Bularning hammasi Yeonjining Seojunni qanchalik yaxshi ko‘rganini ko‘rsatib turardi.

Va eng yomoni — Seojun ham bu xotiralarda chinakam baxtli ko‘rinardi.

Lily bir necha soniya jim qoldi. So‘ng quti ichidan yana bitta surat chiqdi.

Bu safar ular judayam yonma-yon o‘tirgan, Seojun esa kameraga emas, Yeonjiga qarab kulayotgandi

*Surat*

Surat ortiga esa mayda yozuv tushirilgan edi.

> “Bir kun kelib balki hammasi o‘zgarar. Balki bir-birimizdan uzoqlasharmiz. Ammo seni ko‘rganimdagi eng oddiy lahzalar ham men uchun eng chiroyli xotira bo‘lib qoladi.”

Lily yozuvni qayta o‘qidi.
Yana va Yana so'ng ichida nimadir asta qorayib bordi.
U past ovozda kulib qo‘ydi. Ammo bu kulgida alam bor edi.

Axir Seojun hech qachon unga bunaqa qaramagandi.
Hech qachon unga bunaqa yozmagan.
Hech qachon uni bunaqa sevmagan.

Lily nigohini yana suratga tushirdi.Yeonjining tabassumi ko‘ziga haddan tashqari “mukammal” ko‘rinayotgandi.

Lily ni birdan jahli chiqib ketdi. U suratni ikki qo‘li orasida bukib, yirtib tashlamoqchi bo‘ldi.
Ammo aynan shu payt old eshik ochildi.

Lily seskanib ketdi.
Qadam tovushlari yaqinlashardi.

U darhol barcha suratlarni yig‘ishtirib, qutini yopdi.

Qora palto yelkasida, nigohi esa odatdagidanda sovuq bo'lgan Yoongi unga qisqa qarab qo‘ydi.

Lily yuragi tezlashganini yashirishga urinib, darhol o‘zini tutib oldi.

—Bu yerda nima qilayabsan, bu nima?

— Hech narsa, janob. Shunchaki stolni tartibga solayotgandim.

-Xonamga achchiq qaxva olib kir hozir miyam otilib ketgudek oğriyabdi.

Lily tezda boshini chayqagancha javob berdi.

Yoongi bunga ortiqcha e’tibor bermadi.Telefoni allaqachon qulog‘ida edi.
U zinadan yuqoriga ko‘tarila boshlarkan, sovuq ohangda gapirdi:

— Jinni bo'ldingizmi? Boshqa muammo larimga chalğidim degani Lee Yeonji ni kuzatishni to'xtating degani emasku? U qayerda ekanligidan ham xabaringiz yo'qmi?.... Jin ursin hammangizni
— Bir qizni nazorat qilish shunchalik qiyin bo‘lib qoldimi sizlarga?

Lilyning qo‘llari bir lahza qotib qoldi. Nigohi sekin quti tomonga tushdi. Keyin yana Yoongi ortidan qaradi.

Miyasida nimadir asta ulanayotgandi.
Yoongi.
Yeonji.
Seojun.

Va uning qo‘lidagi suratlar.
Birdan uning ichida yangi fikr paydo bo‘ldi.

Agar Yoongi bu rasmlarni ko‘rsa va Seojun va Yeonji orasidagi yaqinlikni bilsa…Yoongi Yeonjini tirik qo'ymasligi anniq

Lily sekin lab chetida ayyor tabassum paydo bo‘lishini his qildi.

-Yo‘q lily...men bu narsalarni yo‘q qilishga shoshilmasligim kerakga o'xshaydi

Balki… ular hali unga juda kerak bo‘lar ammo bunga hali vaqt bor.... Yeonji xonim ishonaver O'z daxshatli kunlaringni o'zing tilab olding, Yoongi Janoblariga xiyonat qilish nima oqibatlarga olib kelishi ko'rsatib qo'yaman senga....va o'zim.... Seojun bilan baxtli bo'laman.

Ğaraz niyatlar ketidan O'z maqsadlari haqida o'ylayotgan Lily shaytoniy tabbasum ketidan qutini shaxsiy javob ichiga yashirish orqali kichik kalit yordamida qulflab qo'ydi.

𝑆ℎ𝑢 𝑏𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟𝑔𝑎𝑙𝑖𝑘𝑑𝑎 𝑅𝑒𝑡𝑟𝑖𝑏𝑢𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑓𝑎𝑛𝑓𝑖𝑔𝑖𝑛𝑖𝑛𝑔 2 𝑐ℎ𝑖 𝑞𝑖𝑠𝑚𝑖 𝑜'𝑧 𝑛𝑖𝑥𝑜𝑦𝑎𝑡𝑖𝑔𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑑𝑖. 𝑇𝑒𝑧 𝑜𝑟𝑎𝑑𝑎 𝑘𝑒𝑦𝑖𝑛𝑔𝑖 𝑞𝑖𝑠𝑚𝑙𝑎𝑟𝑖𝑛𝑖 ℎ𝑎𝑚 𝑐ℎ𝑖𝑞𝑎𝑟𝑖𝑠ℎ𝑔𝑎 ℎ𝑎𝑟𝑎𝑘𝑎𝑡 𝑞𝑖𝑙𝑎𝑚𝑎𝑛.

Author: 𝐋𝐞𝐞 𝐘𝐞𝐨𝐧𝐣𝐢

𝑹𝒆𝒕𝒓𝒊𝒃𝒖𝒕𝒊𝒐𝒏

2026-09-03T10:31:53.192Z

Author: 𝐋𝐞𝐞 𝐘𝐞𝐨𝐧𝐣𝐢

1 Episode.

Soat 19:47

Tun shaharga sokinlik olib tushgandi. Baland binolar oynasida miltillayotgan chiroqlar nam asfalt ustida xira aks etar, sovuq shamol esa bo‘m-bo‘sh ko‘chalar orasida izg‘irdi.

Yeonji avtobus bekati tomidagi temir ustunga yelkasini suyab turarkan, barmoqlari orasidagi qahva stakanidan hali ham ingichka bug‘ ko‘tarilib turardi. Soat allaqachon tungi sakkizga yaqinlashib qolganiga qaramay, ko‘chalar hanuz uyg‘oq edi. Kimdir shoshilib uyiga qaytar, kimdir esa tun endi boshlangandek yashardi.

Qiz sekin boshini ko‘tardi. Qarshisidagi ulkan LED ekranda navbatdagi reklama aylana boshladi. Qimmat kostyumdagi erkaklar, sun’iy tabassumlar, dabdabali hayot. Hammasi juda chiroyli ko‘rinardi shu bilan birga juda soxta ham.

Yeonji ko‘zlarini qisib, ekran yorug‘idan yuzini olib qochdi. Shu payt telefon cho‘ntagida qisqa vibratsiya paydo bo'ldi.

*Noma’lum raqam*

Yeonji bir necha soniya ekranga tikilib qoldi. So‘ng xabarni ochdi.

“Bugun uyingga kech qaytma".

Yeonji qoshini chimirdi.

Bu oxirgi haftadagi beshinchi xabar edi. Hech qanday ism va shaxsiy maʼlumotlarsiz shubhali xabar.

Faqat qisqa ogohlantirishlar.
Yeonji buni avvaliga hazil deb o‘ylagandi. Keyin esa eshigi oldida qoldirilgan oq atirgullar paydo bo‘ldi.
Undan keyin — kumush rangli qimmatbaho taqinchoqlar.
Va kecha…

Yeonji sekin sumkasidan kichkina qora kartani chiqardi.
Karta ortida faqat bitta so‘z yozilgan edi:

*Empire*

Negadir u bu oddiy hazil emasligini his qilayotgandi. Kechagina ishxonasi ustida to'satdan paydo bo'lgan karta va tushunarsiz so'zlar ammo bu karta kimdan qoldirilgani ham butunlay nomaʼlum.

Va eng yomoni — uni kuzatayotgan odam Yeonji haqida juda ko‘p narsani bilishi anniq edi.

Yoongi

Shaharning tungi chiroqlari baland oynalar ortida xira miltillardi. Xona ichi esa jim va sovuq edi. Yoongi uzun stol chetida turarkan, pastdagi ko‘chalarga beparvo tikilib qolgan, qo‘lidagi metall zajigalkani barmoqlari orasida sekin aylantirardi.
Eshik ohista ochildi.

— Janob.

Yoongi boshini burmadi.

— Gapir.

Ichkariga kirgan erkak qo‘lidagi papkani stol ustiga qo‘ydi.

— Lee Yeonji. O‘n to‘qqiz yosh. Marketing kompaniyasida ishlaydi. Otasi Lee Group’ning moliyaviy bo‘limida. Oxirgi uch yil davomida—

— Men file’dagi narsalarni o‘qiy olaman, — Yoongi sovuqqonlik bilan uning gapini bo‘ldi.

Xona yana jimlikka cho‘mdi. Erkak sekin bosh egdi.

— Kechirasiz, janob.

Yoongi nihoyat ortiga burildi. Uning qoramtir ko‘zlari stol ustidagi papkaga qisqa tushdi

— Bugun nima qildi?

— Ishdan chiqqach odatdagidek bekatda to‘xtadi. Xabarni o‘qigandan keyin xavotirlandi. Ammo hali politsiyaga murojaat qilmagan.

Yoongi indamadi.

— Qora kartani hamon o‘zi bilan olib yuribdi, janob.
Yoongining Barmoqlari orasidagi zajigalka bir lahza to‘xtadi.

— Demak tashlab yubormabdi.

Uning ovozi past eshitildi. Na kulgi bor edi unda, na hayrat. Ammo negadir xonadagi havo og‘irlashgandek tuyuldi.
Yon tomondagi erkak ikkilanib qoldi.

— Janob… bitta oddiy qiz uchun bunchalik—

— Oddiy? — Yoongi asta uning gapini takrorladi.

U sekin stol tomonga yurdi-da, Yeonji surati tushirilgan qog‘ozga tikildi. Bir necha soniya sukut cho‘kdi.
So‘ng Yoongi past ovozda dedi:

— Lee Yeonji hali o‘zi kimlarning e’tiboriga tushganini bilmaydi.

Jehua

Soat 21:05

Uy ichi odatdagidan ham tinch edi. Faqat asosiy zal tomondan past ovozdagi suhbat eshitilib turardi.
Yeonji eshikni sekin yopib, yelkasidagi sumkani ehtiyotsizgina ushlagancha ichkariga kirib bordi.
Koridor bo‘ylab yoyilgan iliq yorug‘lik ko‘zlarini biroz qamashtirdi.

Asosiy zalga yaqinlashganida ularni ko‘rdi.
Soobon keng divan qarshisida o‘tirarkan, qo‘lidagi stakanni asta aylantirib nimanidir jiddiy tushuntirayotgandi. Uning ro‘parasida esa Jehua beparvo suyanib o‘tirar, qora ko‘ylagi yenglari tirsagigacha shimirilgan edi.

Yeonji qadamlari bir lahza sekinlashdi. Jehua boshini ko‘tardi.

Ularning nigohlari qisqa to‘qnashdi.
Faqat bir necha soniyaga.

Ammo Yeonji o‘sha sovuq va o‘qib bo‘lmaydigan qarashni juda yaxshi tanirdi. Jehua har doimgidek xotirjam ko‘rinardi, lekin ko‘zlari ortida nimadir yashirin edi — huddiki noaniq tuzilgan tushunarsiz rejalardek.

Soobon nihoyat qizini payqab boshini burdi.

— Yeonji, senmiding?
— Ha

Yeonji ortiqcha gapirmadi.
Jehua esa hanuz unga tikilib turardi. Na tabassum, na salomlashuv. Faqat jim kuzatuv.

Yeonji beparvogina nigohini olib qochdi-da, zinapoya tomonga yurib ketdi. Uning qadamlari sekin uzoqlashar ekan, zal ichidagi og‘ir muhit negadir ortidan ham ergashayotgandek tuyulardi

Seojun (Yeonjining sobiq yigiti)

Soat 22:13

Yoongining uyi odatdagidek tinch edi. Faqat oshxonadan muz bo‘laklarining stakanga urilish ovozi eshitilib turardi.

Lim-lim etib yonayotgan chiroq nuri stol ustidagi yarim bo‘sh shisha va tartibsiz tashlab qo‘yilgan qadahlarga tushardi.

Seojun stol qarshisida indamay o‘tirarkan, oldidagi stakandagi alkogolni yana sekin bir ko‘tarishda ichib yubordi. Bo‘shab qolgan bir nechta stakanlar allaqachon yon tomonga surib tashlangandi.

Qarshisida turgan Lily unga xavotir bilan tikildi. U har doimgidek tartibli ko‘rinsa ham, nigohlari ichida yashirin hissiyotlar bor ekanligi anniq.

— Yana spirtli ichimlik ichyapsanmi?

Seojun unga qizarib ketgan ko‘zlari bilan qaradi.

— Ha.

Lily chuqur xo‘rsindi.
Bir necha soniya sukut cho‘kdi. Seojun barmoqlari bilan stakan chetini asta aylantirdi.

—Yana nimadur bo'lgan ko'rinadi?

— Hech narsa.

Lily shubha ma'nosida biroz qoshlarini ko'tardi.

— “Hech narsa” deb ichib o‘tiradigan ahvolda ko‘rinmayapsan.

Seojun ko‘zlarini yumib, boshini biroz ortga tashladi. Charchoq yuzidan yaqqol bilinib turardi.

— Shunchaki hammasi tugadi.

Lily unga ishonmagandek qaradi.

— Seojun… oxirgi paytlarda o‘zingni butunlay yo‘qotib qo‘yyapsan.

Seojun javob bermadi. Xona ichidagi jimlik yanada og‘irlashib ketgandek tuyuldi.
Lily bir muddat sukut saqladi-da, pastroq ovozda gapirdi:

— Baribir Yeonji bilan gaplashib ol. Juda kech bo‘lishidan oldin.

— Kelishib olamiz.

Lily esa sekin bosh chayqadi. Ich-ichidan esa bu holat unga yoqayotgandi. Balki ilk marta Yeonji bilan Seojun orasidagi masofa uning hislariga go'yo imkon berayotgandek edi.

— Bilmayman… bu safar qiyin bo‘ladigandek ko‘rinyapti.

— Nega?

Lily bir lahza ikkilanib qoldi, ammo Seojun ning e'tiborini tortgani unga yoqayotgandek edi.

— Chunki u seni qattiq sevardi. Shunaqa darajada sevgan odamga ozor berish… Yeonji buni shunchaki oddiy qabul qilmagani aniq. Kelishib olishingiz biroz murakkab bo‘lishi mumkin.

Seojun shunchaki jim qoldi. Faqat qo‘lidagi stakanni yanada qattiqroq ushlab qo‘ydi.

Lily unga bir necha soniya tikilib turdi-da, nihoyat chuqur xo‘rsindi.

— Qani, turaqol. O‘z xonangga bor. Agar bundan holatda o‘tirganimizni Yoongi kelib ko‘rib qolsa, ikkimizni ham ishdan bo‘shatib yuboradi, yoki qattiq jazolaydi. Men o‘zim bu yerlarni tartibga solaman.

Seojun og‘ir harakat bilan o‘rnidan turdi. Indamay eshik tomonga yurib, xonadan chiqib ketdi.

Eshik yopilishi bilan Lily stol ustidagi bo‘sh stakanlarni birin-ketin yig‘a boshladi. Lablari chetida esa asta qoniqish aralash tabassum paydo bo‘ldi.

— Seojun… — dedi u past ovozda. — Oxiri baribir menikiga aylanasan.

U Seojun ning labi tekgan stakan chetiga barmoqlarini sekin tekkizdi.

— Seni hech kim mendek kutmaydi sevgilim. Bir kun kelib baribir yonimga qaytasan… va o‘shanda seni hech kim bilan bo‘lishmayman.

Soat 23:34

Hammomdan chiqqan Yeonji uzun koridor bo‘ylab sekin yurib borar edi. Egnida oq dush xalatini mahkamroq o‘rab olgan, ho‘l sochlaridan mayda tomchilari yelkasiga tushib turardi.
Uy ichi sokin edi, faqat devor soatining past ovozi va uzoqdan eshitilayotgan shamol shovqini bor edi.
Koridorning sovuq yoritilishi uning yuzida xira soyalar qoldirardi.
Yeonji qadamlarini tezlashtirdi, ko‘zlari faqat o‘z xonasi eshigiga qadalgan.
U qarshisidan kimdir kelayotganini sezdi.

Boshini ko‘targan zahoti yuragi bir lahza to‘xtagandek bo‘ldi.
Yeonjining qarshisidan kelayotgan inson Jehua edi.

U xuddi hech qayerga shoshilmayotgandek, sokin qadamlar bilan yaqinlashib kelardi. Qo‘llari beparvo cho‘ntagida, yuzida esa har doimgidek o‘qib bo‘lmaydigan xotirjamlik bor edi.

Yeonji nigohini tezda chetga oldi va fikrlarga cho'mdi.

Yeonji POV:
U bu yerda nima qilyapti yana? Vaqt allaqachon allamahal bo'lganda nega uyimizda? Dadam bilan hamkor degani uyimizda yurishi shart degani emas-ku… Jin ursin, aynan shu kiyimda uni ko‘rmasligim kerak edi. Tezroq xonamga yetib olishim kerak.

Lee Yeonji

Qiz qadamlarini yana tezlashtirdi, U Jehua ni ko‘rmagandek o‘tib ketmoqchi bo‘ldi. Nafasini ichiga yutib, yonidan jim o‘tib ketishga urindi.Lekin shu zahoti…

Jehua bir zumda uning yo‘lini to‘sdi.
Yeonji ortga chekinishga ham ulgurmay qoldi, uning qo‘li bilagiga mahkam yopishdi. Keyingi soniyada esa qiz keskin o‘ziga tortildi.
Yeonjining nafasi bir lahza ichiga tiqilib qoldi.Ularning orasidagi masofa haddan tashqari yaqin edi.

Jehua esa qo‘lini hali ham uning bel qismida ushlab turarkan, sekin bosh egdi.

Lablari chetida odatdagidek ayyorona tabassum paydo bo‘ldi. Uning changaliga tushganini sezgan qiz tezda o'zini ortga tortishga harakat qildi ammo Jehua uni o'ziga yaqinroq tiradi.

— Qo‘rqib ketdingmi? — Jehua past ovozda so‘radi.

Yeonji qoshlarini chimirib, qo‘lini tortib olishga urindi.
Jehuaning nigohi qizning ho‘l sochlaridan asta yuziga tushdi.

— Qiziq… — dedi u sekin. — Meni ko‘rganing zahoti doim qochishga urinasan.

— Chunki seni ko‘rish kayfiyatimni buzadi.

Bu gap Jehua’ni biroz kuldirgandek bo‘ldi. U boshini biroz egib, Yeonji’ga yanada yaqinlashdi.

—seni besh yil davomida sukutda sevganimni bilasan, balki endi yetar?

Yeonji Jehuaning unga nisbatan chuqur hislari haqida bilsada uni besh yil davomida rad etib kelgan edi.

—Xech qachon tushundingmi .... xech qachon senga imkon bermayman.

Jehua ning qo'li sekinlik bilan Yeonjining belidan uni dush xalati boğichiga yo'naltirildi.

Bu harakatdan hayollari chalkashib qolgan Yeonji tezda uni qo'lini olib tashlashga urindi ammo Jehua sekinlik bilan Yeonji ning boğlangan dush xalati boğichini yechdi.

—Seni shunday o'zimniki qilamanki hatto buni qachon boshlaganimni ham sezmay ham qolasan.

Sekinlik bilan yechilgan boğichlardan so'ng oq dush xalatini oldi qismini endigina ochmoqchi bo'lgan Jehua ning qo'llarini Yeonji tezda to'sdi.

—Dadam bilan biznes hamkorsiz degani, mening tanamga ham teginishga haqqingiz bor degani emas.

Tezda o'zini ortga tortgan Yeonji tanasidagi kiymini qattiqroq qisgancha o'zini ximoya qilishga urindi.

—Agar xoziroq bu yerdan ketmasangiz, baqirib bo'lsa ham bu uydagi barcha insonlarni chaqiraman.

Qizning o'zini himoya qilishga dağ-dağ qaltirab harakat qilayotgan zaifligi Jehua ga o'zgacha zavq hissini berardi ammo sekinlik bilan bir qadam ortga chekingan Jehua o'tkir nigohlardan so'ng Kalidor bo'ylab shahvoniy tabassum bilan uyni ham tark etdi.

𝑆ℎ𝑢 𝑏𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟𝑔𝑎𝑙𝑖𝑘𝑑𝑎 𝑅𝑒𝑡𝑟𝑖𝑏𝑢𝑡𝑖𝑜𝑛 𝑓𝑎𝑛𝑓𝑖𝑔𝑖𝑛𝑖𝑛𝑔 1 𝑐ℎ𝑖 𝑞𝑖𝑠𝑚𝑖 𝑜'𝑧 𝑛𝑖𝑥𝑜𝑦𝑎𝑡𝑖𝑔𝑎 𝑦𝑒𝑡𝑑𝑖. 𝑇𝑒𝑧 𝑜𝑟𝑎𝑑𝑎 𝑘𝑒𝑦𝑖𝑛𝑔𝑖 𝑞𝑖𝑠𝑚𝑙𝑎𝑟𝑖𝑛𝑖 ℎ𝑎𝑚 𝑐ℎ𝑖𝑞𝑎𝑟𝑖𝑠ℎ𝑔𝑎 ℎ𝑎𝑟𝑎𝑘𝑎𝑡 𝑞𝑖𝑙𝑎𝑚𝑎𝑛

Author: 𝐋𝐞𝐞 𝐘𝐞𝐨𝐧𝐣𝐢