Mira 💜https://teletype.in/atom/yasmin_log2026-04-27T05:14:22.640Zyasmin_log:lab-ZfhxmA2026-02-14T15:31:07.153Z2026-02-14T15:31:07.153Z

<img src="https://img2.teletype.in/files/90/31/903119fd-59f4-42be-99de-05aac01fed01.png">✯ Muqaddima ✯

<figure id="dR1Q"> <img src="https://img2.teletype.in/files/90/31/903119fd-59f4-42be-99de-05aac01fed01.png" /> </figure> <p id="qqKl">✯ Muqaddima ✯</p> <p id="uvWo">Koʻp asrlar oldin, yerda hudo hohishi ila ikki farishta tushib keldi. Ular insonlar qarshisiga chiqib ularga yani dunyo aholisiga jodu sanʼatini oʻrgatishlari buyurilganini aytdilar. Ammo buning badali qora olov va cheksiz azob uqubat ekanini aytib ogohlantirishdi. Farishtalarhar safar ular yonuga sexrni oʻrgangani kelganlarga alohida alohida ogohlantirishar, inson rozi boʻlgandagina sexrni oʻrgatishardi. <br />Bu sinov edi. Inson zotini xirs va kuchga ega chiqish ishtiyoqini qora niyyati yomonlikka oʻchligini sinash yoʻli...<br />Vaqt oʻtib insonlar bu sanʼatni mukammal oʻzlashtirdilar va ular ichidagi yovuz niyyat qalqib chiqa boshladi. Xalqlar qirildi, shaharlar talanib davlatlar yoʻq boʻldi. Insonlar ixtiyoriga qarshi sexr ishlatilib bir-biriga yaqin boʻlgan azizlarini oʻldirtirishdi. Hech kim hali bunday vaxshiylikni koʻrmagan edi. Qonli va zulmatli davrlar iymoni zaif va zulmatga moyil kishilarni botqogʻiga tortib ketdi. <br /> Biroq dunyo vayronlikka yuz tutish arafasi yana bir farishta Azroil tushdi.<br />Shunday qoqongʻu davrda ham motyi boʻlsada porloq nurlar topilib turadi. Oddiy dehqon qizi bo‘lgan ..... sehr tufayli bor-budini va oilasini yo‘qotdi. Uning qishlog‘i zulmat ichida yonganda, u qarg‘ish aytmadi, aksincha, o‘zgalarning jarohatiga malham bo‘lishga urindi. Albatta yovuzlik bir kelib chekinishiga va yorqin kelajakning borligica bor qalbi bilan ishondi. Undagi ezgulik nuri doim olgʻa harakatlanishga undadi va bir on ham yaxshilikka gumon qilmadi.<br /> Yerga tushgan Azroil kutilmaganda uning qarshisida zohir bo‘ldi. Farishtaning haybati osmonni qoplagan bo‘lsa-da, .....ning ko‘zlarida qo‘rquv emas, balki mungli bir taslimiyat bor edi. Azroil nega kelgani haqida bayon qildi:<br />— Men nafsiga qul bo‘lganlarning muddatini tugatgani keldim, — dedi farishta, uning ovozi go‘yo ming yillik sado kabi yangradi. — Va’da qilingan olov zulmatdagi qalblarni intiq kutmoqda....<br /> Azroil qizni oʻziga hamroh boʻlishi buyirilgani haqida gapirdi. Qiz unga qaratilgan bu moʻjiza va eʼtibordan quvondi va jonini tikib boʻlsada sexrgarlarga qarshi turishga ont ichdi.<br />..... zulmlardan azob chekkan bechoralarni ruhini koʻtarib oyoqqa turgizdi. Ularga qalbidagi nurdan ulashib oʻz qoʻllari ila kelajaklarini asrashlari mumkinligiga ishontirdi <br />Azroil kuchli sexrga qarshi turishi uchun .....ga qobiliyat tuhfa qildi va uni faqta toza, nafrat va riyosiz qalb orqaligina ishlata olishni tushuntirdi. <br />Jang boshlandi. Yovuzlik va egzulik jangi....<br />Sexrgarlariga ishonib kibrga berilgan zulmat qalblar oddiy insonlarga yengila boshladi. Bu ularni ohir havsiratib qoʻyib, kuchlarini oshirish maqsadadida hayvonlarda jodu qoʻllab ularni mahluqlarga aylantira boshladilar. <br />..... jangda notanish mahluqotlar qoʻshinini koʻrib Azroilga qaradi. Shunda farishta &quot;Hammasi yaxshi&quot; degandek jilmaydiyu bir sakrab urush oʻchogʻining qoq markaziga tushdi. Va buyruq kutib osmonga tikildi. Nihoyat ruhsat olgach u koʻzlagan jonlarni nafasi ila sugʻurib oldi va yerga musht urdi. Bu mushtdan yer shunday zirillab ketdiki maydondagi barcha mahluqlar har tarafga uchib ketdi....<br />Sexrgarlar magʻlub boʻldi. Hudo ularni toʻliq yoʻq qilmadi. Ular sinov tariqasida bu qora yillarni eslatib insonlarni sinash uchun qoldirildi. <br />Azroil sexr olib tushgan farishtalar bilan ortiqag qaytib ketdi.<br /> Noor orzu qilgan kelajakni qurgan holda sexga qarshi jangini davom ettirdi. Va oʻz baxtini ham topdi. Koʻp oʻtmay oʻz kuchidan ham qudratliroq boʻlgan kuchga ega ikki egizak oʻgʻil koʻrdi. Ularni Zahir va Somir deb atadi. Oʻgʻillari u boshlagan ishni davom ettirishiga qattiq ishondi.<br />Dunyo osoyishtalikka erishdi va zulmat chekindi...<br />Ammo tunlardan bir tunda Noor Somirning zulmat yoʻliga kirganidan habar topdi. U eski sexrga qoʻl urgandi. <br />Noor bolalarini qattiq yaxshi koʻrardi. Somir shu sevgidan foydalanib onasining kuchini soʻrib olib qochib ketdi. Noor halok boʻldi. Somirning egizak akasi Zahir esa uni taqib qilib ketdi. Ular orasida ulkan jang oʻtdi. Yuz kechayu, yuz kunduz. Nihoyat ohirgi jangda Somir akasiga yengildi va Zahir onasini munosib kuzatib, oʻrnini egalladi.</p> <p id="NgWQ">Bor kuchi bilan sexrga, va mahluqlarga qarshi kurashdi. <br />Zahirning avlodlari bu yoʻlni davom ettirdi va butun dunyoga tarqalishdi. <br />Shu tariqa ovchilar tashkiloti tuzildi. Va Noor izdoshlariga aylanishdi....</p> yasmin_log:xuj4gbEza82025-12-13T18:29:07.710Z2025-12-13T18:29:07.710Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">19-BOB.

<figure id="pPW8"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="Jtv1">19-BOB.</p> <p id="4mMB">Tong otarkin kamindagi olov tovushi pasayib, qizgʻish choʻgʻ anntiqa hid chiqargancha lovilladi.<br />Eshikbonning ovozi eshitildi.<br />-Lediim bir kishi huzuringizga kirishga izn soʻrayabdi.<br />-Kim ekan?<br />-Aytishicha Graf bilan birga kelgan ekan. <br />-Mayli kirsin.<br />Eshik ochilib xonaga hassaga tiyangan, koʻrinishidan dimogʻdor,ajin bosib sargʻayib, boʻzargan yuzli, osilgan qovoqlari oʻziga gʻalati tus beradogan, ikki chakkasidagi oq sochlari bilan qoʻrqinchli filmlardagi yovuz masxarabozni eslatadigan, Bir qarashda kishida salbiy taassurot uygʻotadigan, Istarasi sovuqligida yuziga boqsangiz dushmaningizga qarayotgandek his qildiradigan yoshi tahminan Ustoz Jastinniki bilan tengqur chol kirib keldi. Unda bir soʻz bilan aytganda odamni oʻzidan itaradigan bir narsani bordek. Beixtiyor nariroq yurish istagi uygʻondi menda.<br />-O grafinyam meni!-tazim qildi u. -Oʻzimni tanishtirsam, mening ismim Norkberm Halius.<br />-Tanishganimdan mamnunman Norkberm. Tashrifingizdan maqsadingiz?<br />Erkak bira toʻla maqsadga oʻtib qoʻya qolganimdan biroz shoshib qoldiyu yana qayta soxta tabassumga choʻmdi.<br />-Avvalambor Grafimni yoʻlda asrolmaganimdan afsusda ekankmni bildirmoqchiman. Pistirmaga uchrashimiz hayolimizga ham kelmabdi.<br />-Yovolar allaqachon qoʻlga olingan. Va bunda seni aybing yoʻq. Oʻzingni ayblama.<br />-Hursand qildingiz oliyam. Siz misli yorqun quyoshdek porlab butun graflikni yortiasiz husningiz bilan...<br />-Maqsadga oʻt Norkberm.<br />-Grafim saroyimda senga joy topiladi. Behavotir yashaysan, senda jon qarzim bor degandilar.<br />-Jon qarz?<br />-Men garchi toʻliq asrolmagan boʻlsamda pistirmada himoya qilishga urindim Grafimni va to saroygacha yakka oʻzim olib keldim. Soqchilarni qirib yuborishgandi.<br />-Unda senga tashakkurlarimni izhor qilaman.<br />-Boshim osmonga yetdi...<br />-Va agar erim qaror qilgan ekan, qoloshing mumkin. Grek.<br />-Labbay xonim-Grek oldinga chiqdi.<br />-Hizmatchilarga ayt, unga xona tayyorlab berishsin. Shaxsan oʻzing tekshir. Sizga esa janob ruhsat. Dam oling.<br />Norkberm tazim qildi.Grek bosh egib qoʻygach u kishiga yoʻl koʻrsatib chiqib ketishdi.<br />-Gʻalati chol ekan.<br />-Haaa, qoʻshilaman. Kayli, ortidan odam qoʻy. Turqi menga yoqmayabdi. Koʻnglim hech qachon aldamagan. Undan yaxshilik chiqmaydi.<br />-Hoʻp boʻladi xonim.... Mmm<br />-Biror nima demoqchimisan?<br />-Xonim... aql oʻrgatyabdi demangu, lekin biroz uxlab olsangiz boʻlardi.-dedi Kayli past tovushda. -Janobimizga Grek va men koʻz quloq boʻlamiz. <br />-Qaniydi koʻzimga uyqu kelsa.-hushsiz yotgan Vargoga qaradim.-Koʻnglimga uyqu sigʻmaydi. U shu xolatda yotganda tinch uxlay olarmidim.<br />-Bolangizni ham oʻylang. Axir unga nojoʻya taʼsir qiladi. Koʻproq dam olishingiz kerak.<br />-Dam olish qochib ketmas, Ustoz Jastin qayerda? Zoyofatda ham koʻrinmadi.<br />Kayli aytaymi aytmaydi deb ikkilandi. Labini tishlarkan yanayam past tovushda -Ustoz betob yotibdi. -dediyu koʻzini pastga qaratdi.<br />-Nima? Qanday? Ax!!! Men ularga tabibga uchrang degandim! Kayli Grekga ayt foytun hozirlatsin.<br />-Xonim balki hozir....<br />-Eshitdingmi?<br />-Hop xonim.<br />-Sen Vargonk yonida qolasan. Unga koʻz quloq boʻl. Xonaga enagasidan oʻzgasi kirmasin.<br />-Bajaraman xonim. Ammo oʻzingizni extiyot qiling. <br />-Boʻpti. Boraqol....<br /> -Kivavering -dedi ustoz boshini bazoʻr koʻtarib.<br />Havotir bilan yoniga oʻtirdim. Dori berayotgan tabib menga ta&#x27;zim qilib, bukilgancha xonadan chiqib ketdi.<br />-Axvolingiz yomon. -dedim, va otamdek boʻlib qolgan insonga yuragib achishib.<br />-Meni qoʻying. -bazoʻr jilmaydi Ustoz. -Yoshim bir yerga borib qolgan. Kasallikga chalinishim tabiy hol.<br />-Kechiring, avvalroq habar olmadim.<br />-Yaxshi ham kelibsiz. Chaqirtirmoqchi edim bugun. Yoʻqsa keyin boshqa imkon boʻlmasligi mumkin. -yoʻtal tutib, qizara boshlashdi ustoz.<br />Ortimda turgan Grek suv olib keldi. Dori ichishiga koʻmaklashdik. Shundan soʻng yoʻtal pasayib, ohiri tindi.<br />-Bu yoʻtal madorimni qurityabdi. Ammo mamnunman. Bundanda battar ahvolga tushmaganim uchun hursandman. Grafinyam, men sizni Vargo uchun chaqirtirdim. Undan havotirdaman. Ahvoli qalay?</p> <p id="uq5p">-Ha -chuqur hoʻrsindim men. -Hozircha koʻzini ochmayabdi. Ammo tuzalib ketadi deyishdi. Biroz dam olishi kerak. Bilishim boʻyicha postirmaga uchrashgan. Jangda gʻalaba qozonilgandan soʻng ortga qaytishda sodir boʻlibdi. Graf Bartolameyj ogʻirroq jarohatlangan chogʻi. Ahvoli yomon deyishyabdi. <br />-Vargoda biror oʻxgarish sezilmadimi?<br />-Nega soʻrayabsiz?<br />-Urush... Urush qizim bu urush. Insonnk ne koʼylarga solmaydi deysiz. Ruhoyatni yemiradi. Oʻlimlar ichida yashash oson emas. Azoblanishga guvoh boʻlish insonni har tomonlama charchatadi. Hayollarini toʻzgʻitib yuboradi.<br />-Hozircha yoʻq. Bittayu bitta yangilik anavi qariya holos.<br />Ustoz hayron boʻldi. -Qariya?<br />-Ha Norkberm degan bir alvastiga oʻxshash kimsa.<br />-Hm-m-m, -oʻylanib qoldi Ustoz.<br />-Uni taniysizmi? <br />-Qaniydi tanimasam. Qaniydi...<br />-U kim oʻzi?...<br />-Ledi, yolgʻiz gaplashib olishimiz kerak. Ahvol men oʻylaganimdanda jiddiyroq koʻrinadi.<br />Ortimga oʻgirilib, Grekga chiqishink buyurdim. Eshik yopilgach kulbada ikkimiz qoldik.<br />-Vargoning otasi Lord Gizberg safarda bir yovuz sexr bilan shugʻillanuvchi afsungar -Norkberm ismli kishiga yoʻliqib qoladi. U knyazga yoqish uchun shunday makr-u hiylalar koʻrsatadi-ki, Bundan graf lol boʻlib Norkbermni saroyiga olib keladi. Kunlardan bir kun u Gizbergga boqiylik damlamasi haqidagi sirni ochadi. Ammo bu ish juda mushkul boʻlib, damlamaga ishlatiladigan masalliqlarni topish uchun ancha vaqt, kuch sarf etilishi kerak edi. Boshidayoq Graf Gizbergni bu yoʻldan qaytarmoqchi boʻldim. Ammo boqiy yashash uni hayolini oʻgʻirlab, &quot;koʻzini koʻr, qulogʻini kar&quot; qilib qoʻygandi. Meni hatto tinglamadi. Sir ochilgan kunidanoq masalliq yegʻishga kirishib ketdi. Bu harakatlari fe&#x27;l-atvoriga ham oʻz tasirini koʻrsatdi. Ohiri shu darajaga yetdiki, butun Vengeryada undan yomonroq odam topilmay qoldi. Xalq norozi boʻla boshladi. Hatto oʻz rafiqasi ham undan voz kechib xonasidan chiqmay qoʻydi. Vargo tugʻilganda uni otasiga qay darajada oʻxshash ekanligini koʻra bilgani uchun ham oʻldirmoqchi boʻldi. Ammo ulgurmadi. Oradan ancha vaqt oʻtdi. Xalq qirolga knyaz ustidan shikoyat yogʻdirishda davom etardi. Qirol boshida tinchlik yoʻli bilan unga chopar joʻnatdi. Lekin Lord Gizberg koʻnmagach, qoʻshin yubordi. Xalq kutilmaganda qoʻzgʻalib ketdi. Qoʻshin bilan birga saroyga bostirib borib, grafni oʻldirdilar. Vargo otasining butun avlodiga yetadigan dogʻini ketkazishga rosa chirandi. Urinishlari kor qilib, qirol oilasini avf etdi. Vargo Slavakiya taxtiga qaytdi.<br />-Norkbermchi? Lord Gizberg oʻldirilganda qayerda edi?<br />-Hali damlama uchun masalliq toʻla-toʻkis toʻplanmagandi. Norkberm hammasini olib qochib qoldi.<br />-Biroq u yana qaytdi. Bir narsaga hayronman. Qoʻlida deyarli tayyor damlama bor ekan, nega jonini xavfga qoʻyib yana qaytib keldi?<br />-Yaxshi savol. -ustoz (avvaldan hozirlab qoʻygan boʻlsa kerak) yostigʻining tagidan bir quticha chiqarib, menga uzatdi.<br />-Bu nima? -soʻradim ichidagi pergament parchasiga hayron qarab. -Yozuvi bor ekan. Ammo qandaydir... tushunarsiz.<br />-Bu damlamaning soʻngi masalligʻi yozilgan parcha. Qoʻzgʻalon payti olishga muvaffaq boʻlgandim. Norkberm aynan shu parcha uchun qaytgan. Qachondir qidirib kelishini bilgandim. Aytganingizdek ledi Leya, damlama deyarli tayyor.<br />-Agar bu qogʻoz rostdan ham soʻngi unsur boʻlsa... ustoz! uni yashirish kerak. Boqiylikga erishish uchun nafsining qullari boʻlgan baʼzilar, bor yoʻgʻidan voz kechishga ham tayyordir. Mobodo boqiylik damlamasi toʻliq bitsa dunyo urush oʻchogʻiga aylanadi. Aslo bitkazishga yoʻl qoʻymasligimiz kerak! Ustoz hoziroq varoqchani yoʻq qilaylik.<br /> -Parchada nimadir bor. Hech qanday yoʻl bilan yoʻq qilib boʻlmadi. Yagona chora berkitish. Shuning uchun ham sizni chaqirtirgandim. Uni saroyga olib borib yashiring.<br />-Axir Norkberm qasrda. Unsurni qidirishi turgan gap. Saroydan qancha olisda yashirilsa shuncha yaxshi. Undan keyin bunday muhim ishni eplolmayman. Mendan koʻra sizda havfsizroq boʻladi.</p> <p id="u30x">-Balki, ammo mening hayot yoʻlim poyoniga yetib qoldi. Men buni sezyabman.<br />-Unday demang!<br />-Qanchalar hohlamay, shunday. Bu hayot abadiy yashash uchun arzimaydi. Bizga chiroyli boʻlib koʻrinadi-yu, aslida hammasi sarob holos. Grafinyam, parchani sizga ishondim. Vargoga suyanchigʻ boʻling. Tomirida otasining qoni oqsada, qalbi baribir onasinikidek. Norkbermning aldovlariga uchib, boqiylik istagida yonmasin. Bu damlamaga erishishga ahd qilsa koʻp narsadan mosuvo boʻladi. Yuragidagi yaxshilik uchquni oʻzi bilmagan holda soʻnib, oʻrnini qaro yomonlik egallaydi. Vargo sizni jonidan ortiq koʻradi. Unda ta&#x27;siringizni oʻtkaza olasiz. Uni bu yoʻldan qaytarishga urining. Bu gapni aytishni hohlamasdim, ammo gapingizga kirmay, otasidan oʻrnak olsa. Bilsinki, yoʻlining oxiri qattiq pushaymonlik, ulkan badal va gurillab turgan olovdir. Inson zoti bu dunyoda faqat bir yoʻl bilan boqiy qoladi, halol yashab, hayrli ishlarni bajarib, yaxshi nom qoldirish orqali.<br />-Bu parchada nima yozilganini soʻrasam boʻladimi?<br />-Koʻplab begunoh qizlarning achinarli taqdiri. Takror aytaman! Parchani koʻz qorachigʻingizdek asrang va ustalik bilan berkiting. Uni saqlayotganingizni hech kimga aytmang. Hatto Kayli va Grekga ham. Bilaman ularga ishonasiz, ammo biz tavakkal qilolmaymiz. Qancha kam kishi bilsa shuncha yaxshi. Hech kimga buni ishonmang! Odamlarda eng nopok narsa -nafs bor. U vijdon pokligini buzadi. Va insonni turli ishlarga majburlaydi.<br />-Unda nega menga ishonyabsiz? Men ham nafsiga taslim boʻlib qoladigan ojiz insonlardan biriman.<br />-Bilaman, hatto menda ham bu hol roʻy beradi. Ammo kuchli iroda va qudratli yurak nasfni boʻysuntirishga qodir. Sizda ikkisi ham mujassam. Siz halol, adolatli, mehribon va gʻamxoʻr insonsiz. Men bu unsurni sizga emas zabardast qalbingiz va metin irodangizga ishonyabman. <br />-Ishonchingizni oqlayman. Parchani yomon qoʻllarga tutqazib qoʻymayman. -dedim qatʼiy turib.<br />-Koʻnglim hotirjam boʻldi. Endi bora qoling, yana qayta diydor koʻrishish nasib etadimi, yoʻqmi bilmayman. Biroq sizdek insonni uchratganimdan hursandman grafinyam!...</p> yasmin_log:eDi0cnGy-u2025-12-13T17:36:30.139Z2025-12-13T17:36:30.139Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">18-BOB.

<figure id="8Syx"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="2N58">18-BOB.</p> <p id="FZ2G">Fevral oyining ohiri. Farsang (Qish ohirida bahor chaqirish maqsadida oʻtkaziladigan ommaviy niqoblar bali) munosabadi bilan butun Vengerya Slavakiya butunlay chiroqlarga burkandi. <br /> Aholi qullik tugagani haqidagi habardan boshlari koʻkga yetgudek hursand boʻlishdi. Biroq qonunning bir tamoni bor. Allaqachon sotilib boʻlgan, egasiga hizmat qilishni boshlagan qullar majburan ozod etilmaydi. Bu sohibning himmatiga bogʻliq. Odamlar shunisiga ham shukr qilib koʻnggillari hotirjam boʻldi. Qul bozori yopilib, rastalardagi qullar oʻz uylariga qaytishdi. Qonunga qarshi chiqqan va qoʻzgʻalon boshlashi kutilayotganlar qamab qoʻyildi. Qambagʻallar yayradi. <br /> Qasrda bal oldi tashkiliy ishlar avjiga chiqib, hamma jilmayib yelib yugurar, hirgoyi qilishar, bayram shukuhi butun qasrni egallab olgandi. <br />Bu safargi bayram bizning qasrimizda oʻtkaziladigan boʻldi. Graflar meni nutqimdan soʻng qasrimga taahrif buyirishni hohlab qolishganmish.<br />-Tentaklar uyushmasi. -dedim Ustoz Jastindan bal haqida eshitib oʻturarkanman. -Ertaga kelishib olib ketimni poylashadi. Hatta harakatimdan min topib, mayda gap koʻpaytirishadi. Aniq bu.<br />-Birinchi oʻrinda qizalogʻim, ular yonida muloyim boʻling. Nima qilsa ham ularsiz qullikni bekor qilolmasdik. Va yana...<br />Toʻsatdan ustoz toʻxtadiyu ogʻir-ogʻir yoʻtala boshladi.<br />-Ahvolingiz yaxshimi ustoz?<br />-Ha bolam yaxshiman. Biroz yoʻtal holos, eʼtibor berishga arzimaydi. Qarilik endi nimayam qilardik.<br />-Darhol tabibga uchrangda davolanishga tushing! Siz kasal boʻlmang. Hozir emas. Umuman hech qachon. <br />Ustoz kulib qoʻydi.<br />-Qizim mendna havotur olmang. Koʻp oʻylanmang axir tirik jonni olib yuribsiz. U haqida mendan koʻproq qaygʻuring. <br />-Hop... Ustoz...<br />-Labbay?<br />-Vargo... Undan xat kelmayabdi. Havotir olyabman. Ayting nima qilgan boʻlishi mumkin?<br />-Urish... Urush doim falokatlar bilan kelgan. U huddi oʻlatga oʻxshaydi. Keldimi qurbonlarsiz ketmaydi. Ammo Vargo mohir jangchi. U avval ham jangga kirgan, va sogʻ qaytgan. Ishonchim komil. U omon ammo mavrid topolmayotgandir. Bilasiz urush maydoni oʻyinchoq emas. <br />-Muhimi u omon qaytsa boʻldi. Sabr bilan kutaman.<br />Ustoz mehr bilan boshimni silab qoʻyarkan taʼzim qilib chiqishga ruhsat soʻradi...<br /> Bal... Saroy tanib boʻlmas darajada oʻzgarib chiroqlar yogʻdusi ostida yorishib ketdi. Katta zalda stollar usti shirinlik va noz-nematlar bilan toʻlatilgan, sozandalar shoʻx kuy chalishda bir birii bilan bahslashgandek shiddat bilan chalishar, mehmonlar va hizmatchilar turlu niqoblarda, hatto polda odamlar aksi koʻrinardi.<br />Zinadan tushib, ulkan temir eshiklar qarshisiga keldim. Toʻlinsimon qilingan sochlarim yelkamdan tushib, toʻlgʻanib turardi.</p> <figure id="JA1P"> <img src="https://img2.teletype.in/files/d2/64/d2647479-1bfb-4d9b-b5c5-560853241910.png" /> </figure> <p id="OdAQ">Hizmatchilar nim tabassum bilan eshiklarni ochishdiyu katta zal yogʻdusi qorongʻiroq yoʻlaklarga tushdi. Kayli va Grek ortimdan magʻrurona ergashgancha menga hamroh boʻlishdi. Zalga qadam bosdim. Yoʻlda hizmatchi tutgan oqqush niqobini olib bogʻlab olarkanman zalni koʻzdan kechirdim. Olamon raqsni boshlab yuborgan, huddi ertaklardagidek bir xil tizilib vals tushishar, nafis hirom aylab koʻylaklarini hilpiratgancha aylanib qoʻyishardi. Hizmatchilar patnisda ichimlik va shirinliklar tarqatib yurishar, uch yoki toʻrt kishilik jamoa orasidan baland qahqahalar eshitilardi.<br />-Bugun juda latofatlisiz ledi. -Dedi Graf Metyu.<br />-Minnatdorman Lord Metyu.-yengil tazon qildim.<br />Graf yana nimadir deb tirjaygan yerida eshitishni istamay bahona qilib nari ketdim. <br />-Koʻzi olaymay oʻlsin-dedi Kayli sekin kelib.-Uyatsiz kishi ekan. Qarashini qaranga.<br />-Etibor berma. Nomi aslzoda boʻlgani bilan odmaiylikdan asar ham qolmagan ularda. Har qanday tubanlikni kutish mumkin.<br />Qoʻlimga qadah oldim. Endi xoʻplayman deganimda toʻsatdan musiqa pasayib zalda qadahning jaranglagan ovozi yangradi.<br />-Hurmatli Ledis va Lordlar...-dedi orden yetakchisi boʻlmish eski tanishim Graf Celje -...baronlar, savdogarlar va xonimlar, Farsang hammamizga muborak boʻlsin!</p> <p id="hbzT">Lord qadahini baland koʻtardi. Hamma qiyqirib qadahlarni koʻtargancha bir ovozdan &quot;Farsang qutlugʻ kelsin!&quot; Deya hayqirishdi. Qadahlar boʻshatilgach graf soʻzida davom etdi. -Mamlakatimizga bahor barakali va toʻkin-sochinlik ila kelsin. Sovuq kunlar oʻzi birla sovuq urushni ham olib ketsin. Yaqinda yangi qonunning qayt etilishida eshtirok etganlarga tashakkurlarimni izhor qilaman. Avvallambor past tabaqa vakillari uchun jon kuydurib haqiyqiy oliyjanob va mehribonlik qilgan Ledi Leylaga minnatdorchilik bildiramiz. U tufayli oddiy insonlar farzandlari haqida qaygʻurmay tinch uyquga ketadi. Ledi... -Graf qoʻlini men tomon uzatib yoniga chorladi.-Bu yoqqa keling. Bir ikki ogʻiz nutq soʻzlash hozirgi paytga yarashiqli boʻladi.<br />Nutqim uniki kabi tayyor boʻlmasada qadahimni magʻrurona tutgancha markaz tomon yurdim. Graf yengil taʼzim qilib joy boʻshatdiyu, boshlang deya ishora qildi.<br />Bir on yegʻilganlarga qarab oldimu endi ogʻiz juftlagan edimki birdan zal eshiklari lang ochildiyu sovuq shamol esib butunlay zimistonga aylantirdi. Hamma oh urib yubordi. Bir varakayiga koʻzlar eshikka tikildi. <br />-Vargo?<br />U ogʻir qadamlar bilan bazoʻr kirb eshikka suyandiyu olamonga tikildi. Meni qoʻlimdagi qadah polga tushib chil-chil boʻldi. Etagimni koʻtarib yugurdim. Hizmatchilar har qayoqqa chopib chiroqlarni yoqishga tushishdi.<br />Endi yetib borganimda u oʻzini menga tashladiyu hushidan ketdi. <br />-Vargo?! E hudoyim!-qoʻlim qonga boʻyalganini koʻrdim. -O yoʻq! TABIBNI CHAQIRING!!!</p> yasmin_log:w7Y7-LeBbW2025-12-13T11:29:39.688Z2025-12-13T11:29:39.688Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">17-BOB.

<figure id="Rgfw"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="OTQq">17-BOB.</p> <p id="NA3x">Foytun sokinlik bilan yerimiz sarxadlaridan chiqib oʻzga graflikga oʻtarkan, misolu ob-havo almashgandek tuyildi. Rostdan ham Vargo yerlarida qandaydir ogʻir muhit hukmron. Buni bir ogʻiz soʻz bilan tariflab boʻlmaydi. <br />Ustoz Jastinga qaradim. U kishi duo qilib, tasbeh oʻgirib oʻtirar, tepakal boshi, haroba usti, nurli yuzi unga yarashgan va oʻziga tortadigan iliqlik chiqarardi.<br />-Nega toʻplanishayotganliklarini aytdingizmi?-soʻradim men.<br />Ustoz Jastin nimanidir pichirlab oldiyu soʻng ochiqlik bilan menga qarab yoʻq ishorasini qildi.<br /> Slavakiya chegarasidagi &quot;Trencsén&quot; qal&#x27;asi... Qirolning maslahatchisi va eng ikkiyuzlamachi graf hududi...<br /> Bu qal&#x27;a Metyu Csak ismli pastakkina, oʻrta yoshlardagi, tepa kal, qizgʻish sochli, boʻrtib chiqqan ulkan koʻzlik grafga tegishli boʻlib, u &quot;Birodarlik&quot; aʼzolaridan biri edi. U haqida aytilishicha aynan bu orden tashkil topishida uni hissasi katta boʻlgan. <br /> Men Metyu haqida koʻp eshitgandim ammo boshqa graflar toʻgʻrisida uquvsizligim uchun ustoz Jastin yoʻlma-yoʻl yettita graflar haqida batafsil soʻzlab berdi. :Ugrin Chak, Pol Shubich, Kan Matto V, Amadey Aba, Frank Bartolomej, Metyu Csak lll, va sulx sardori boʻlgan Hermann ll Celje. Ustoz Jastin ularni &quot;Kekkaygan va ziqna kishilar sirasiga jon deb qoʻshgan boʻlardim.&quot; deya umumiy ta&#x27;rifladi.<br />Graf Csak qal&#x27;asiga olti graf toʻplangani maʼlum boʻldi. Chunki lord Bartolomej Vargo bilan jangga joʻnab ketgandi. Yaqin orada lord Abaning ham ketishi kutilayotgandi.<br /> Foytun osma koʻprikdan oʻtib, koʻtarma panjaradan ichkariga kirdi. Hovlida toʻxtab, eshiklar ochildi. Qoʻngʻiroqlar chalinib, xizmarmtkorlar yonimizga, xizmatimizni ado etib, mezbonlik qilish uchun yugurib kelishdi.<br />-Salom qadirdonim!-soʻrashdi Csak ustozni bagʻriga bosib. -E-e, sizdan qattiq ranjidim ustoz.<br />-Nega?-hijolatomuz hayron boʻldi ustoz.<br />-Meni yoʻqlab qoʻyay ham demaysiz-a.<br />Ustoz kulib yubordi.<br />-Mana keldim-ku, ha aytgancha! Bu grafinya Leyla.-meni tanishtirdi ustoz Jastin.<br />Ohista tazim qildim.U ham asta bosh egib qoʻydi.<br />-Sizni koʻradigan kun ham bor ekan-ku.Butun Slavakiyada ovozangiz tarqalib ulgurdi.<br />Jilmaygan boʻldim.Menimcha soxta jilmayishni oʻxshata olmadim.<br />-Lord Vargoshi omadli deb men doim takrorlab kelganman.Sizdek sohibjamol rafiqa nasib etganidan taqdirga minnatdor boʻlsa arziydi.<br />-Tashakkur,-ortiqcha soʻzlab, gap koʻpaytirmay dedim-da, koʻzimni olib qochish va jilmayish bilan kifoyalandim...<br /> Astoydil ustozga iltifot yogʻdirayotgan Graf sulx yegʻilishiga ustoz emas men kirishimni bilgan graf ganggib qoldi. Achchigʻi chiqqanini koʻrsatishga botinmadi. Ikki yuzlamachilik odati boʻyicha bu tomoshani jon deb koʻrishini yumshoqlik va takalluflar bilan izhor qildi. Ayyorona koʻzlari yarqirab, bizni majlislar oʻtkaziladigan xonasi tomon boshlab ketdi. Yuzidan zerikkani va bunday talaygina mojoroni miriqib koʻrishga ishtiyoqi borligi ayon edi.<br />-Ustoz...-dedim sekingina, ustoz Jastinga yaqinlashib.<br />-Jasurroq boʻling qizlogʻim! <br />-Biroz hayajondaman.<br />-Bu tabiy qizim. Unutmang har qanday olamon qarshisida soʻzlashdan oldin oʻzingizga izhoning va ishonch bilan soʻzlang. Notiqlarni gapiga nega laqqa tushamiz? Sababi ularni gaplaru yolgʻon boʻlgan taqdirda ham bu ularni ishonch va qattiyat bilan soʻzlashlariga toʻsiq boʻlmaydi. Qoʻrqayotganingizni sezdirmang.<br />Graf nima deyotganimizni bilish uchun biroz sekinlashdi. Boshini bilinar-bilinmas oʻgirib bizga koʻz qirini tashlab qoʻydi.<br />Butun bir shahar oldida maruza aytmoqchi boʻlgan kishi kabi hayajon va qoʻrquv tanamni mavh etdi. Men jasur emasman. Buni tan olish kerak. Qoʻlimni qaltirayotganini his qildim. Uni etagimga oʻrab yashirishga urindim-u, huddi boshqalar buni sezib qolib, ustimdan kuladigandek tuyulaverdi.<br />Graf Csak zar suvi bilan bezatilgan, boʻrtma naqshli eshik qarshisiga kelib, toʻxtadi. Menga huddi &quot;Koʻramiz, seni qanday ahvolga tushishingni&quot; degandek qarab miygʻida kuldi. Eshikni ochib menga &quot;oliyjanablik qilib&quot; yoʻl boʻshatib berdi. Ortimdagi doʻstlarim va ustozga bir qarab qoʻydim-da, chuqur nafas olib, etagimni yegʻishtirgancha ichkariga kirdim.</p> <p id="06oe">Gʻala-gʻovur birdan tinchib, hamma menga baqrayib qoldi. Lordlar, kimligim va nima maqsadda kelganim haqidagi tavfsilotlarni graf Caskdan eshitishgach misoli boʻron koʻtarishdi. Toʻpolon-u janjallaridan hatto xona zir titirab ketdi.<br />Men esa ichimdagi qoʻrquvni bilintirmaslikga uringancha, oʻzimni beparvo tutib Vargoning oʻrniga joylashdim. Graf Metyu muloyimlik bilan erimbibg oʻrniga kelganim haqida habar bergach ular qutirgan ittdek birin ketin toʻzgʻib, battar shovqin solishdi. Ogʻzlaridan dunyoning barcha haqorotlari otilib chiqdi.<br />Ohiri toqatim tugab stol ustidagi shisha qadahni yerga qarata zarb bilan urdim. Chil-chil boʻlgan shishaning jarangi beandisha aristokratlarni jim boʻlishlariga majbur qilib qoʻydi. Koʻzlari qinidan chiqqudek boʻlib menga olayishdi.<br />-&quot;Hurmatli&quot; lordlar!-dedim ovozimni koʻtarib, stolga suyanib, asta oʻrnimdan turarkanman. -Graf Csak aytganidek men graf Vargoshining rafiqasi grafinya Leyla boʻlaman! Va men sizlarning bu, quloq koʻtarmaydigan haqorotlaringizni eshitish uchun kelmadim...<br />Yana shovqin avj oldi. Tomogʻimga nimadir tiqilib, qayta ovoz koʻtarishga urinishlarim samarasiz ketdi.<br />-Sulxni oʻyinchoq qilishga keldimi manavi ayol?!-baqirdi Shubich.<br />-Kengashda xotin-xalaj?! Bu nima degan gap?-boʻkirdi oq sariqdan kelgan, jigarrang koʻzlari qisiqroq graf Motto V.<br />-Bu sharmandalik!-oʻshqirdi yana bir ozgʻin, ajinlar yuzini qoplagan, keksaroq graf boʻlmish Ugrin Chak.<br />-Oʻrningizni biling!-nafratla koʻzlaridan oʻt chaqnadi graf Abaning.<br />Csak oʻz oʻrniga borib miriqib huzir qilgancha bizni tomosha qildi. Huddi komediya film koʻrayotgandek, kulgusini bosolmay ogʻzini qoʻli bilan berkitdi. Qarshimda oʻtirgan moʻylabi &quot;Erkul Puaronikiga&quot; oʻxshaydigan lord gʻiq etmay menga tikilgancha barmogʻi bilan moʻylabini oʻychan oʻrardi. Indamasada, koʻzlari uni oʻrniga ichidagi hamma gapni ochardi. Menimcha u kengash boshligʻi - graf Celje boʻlsa kerak.<br />Hammalariga bir-bir qarab chiqib, ohiri Celjeda toʻxtadim. U sinchkov nigohi bilan ichimni koʻrayotgandek, hatto koʻzlarini pirpiratmadi. Vikinglarnikidek shox burgʻusini stoldan olib bor kuchi bilan chaldi. Hammalari Celjega hayron boʻlib qarab qoldilar. Chunki chalingan sado sulx yegʻilishining boshlanganidan dalolat berardi. Graf burgʻuni zarb bilan stolga urib, oʻrnidan erinayotgan kishi singari turdi. Va moʻylabini qimirlatib qoʻyib, asta gap boshladi:<br />-Janoblar!... va xonim!-menga bilinar-bilinmas bosh irgʻidi. -Janjal bilan hech narsaga erisha olmasligingizni bilsangiz ham, nega?... oʻz obroʻingizni toʻkyabsiz?<br />Graflar bir-biriga qarab qoʻyishdi.<br />-Marhamat qilib, joylaringizga oʻtirib olinglar.<br />Hamma boʻysunib joylariga joylashdilar.<br />-Menga aytingchi ledi...<br />-Leyla.-dedim baralla.<br />-Ledi Leyla.-jilmaydi Celje. -Nima sababdan bizni toʻpladingiz? Menimcha bu urush yoki Graf Vargoshi sabab boʻlsa kerak-a? Marhamat, gapiring.<br />Qayta turdim. Chunki bir toʻda barzangi erkaklarning yonida oʻzimni mitti va ojizdek his qilayotgandim. Bir zum gapiradigan gaplarim uchun kuch yegʻib oldimda, yoʻlma-yoʻl takrorlab kelgan nutqimni qaytara boshladim:<br />-Niyyatim boshqa. Bir umid bilan kelgandim, havfsalam pir boʻldi. Oʻzingizning nomaqbul qiliqlaringiz bilan erim - Graf Vargoshini qanchalar hurmat qilishingizni bildim. Yana u siz-u biz uchun jin tekkan yerlarda oʻlim bilan olishayotgan bir vaqtda.<br />Nishonga urdim. Ular miq etmay, koʻzlarini olib qochishdi.<br />-Ledi Leyla menga aytingchi,-dedi Celje. -Nima sababdan biz sizni bugungi majlisga qoʻshishimiz kerak? Agar siz bugun qatnashsangiz, ertaga bizning rafiqalarimiz ham kelib olsachi? Bunaqada kengash oʻyinchogʻ-u, xotinlar bozori boʻlib ketadi.<br />Graflar kulib yubordi. Bu mashara meni gʻashimga chunonam tegdiki hayajonin bosilib koʻzlarimdan oʻt chaqnadi.<br />-Bu davlatda ayollarining oʻrni qullarnikidan bor yoʻgʻi bir-ikki pogʻona balandroq ekanligini yaxshi bilaman. Agar bilsangiz, ayollar ham koʻp ishga qodir boʻladi. Kun kelib ular erkaklardan hech qolishmaydigan mutahasis-u, tajribali davlatchi boʻla olishadilar. -hayolimga kelajakdagi mashhur va dunyoni boshqargan ayollar koʻz oʻngimdan oʻtdi.</p> <p id="PvML">-Rafiqalaringizga kelsak, agar rostdan ham keyingi majlisda ular kelib oʻtirib olsa, bu ularga hukmingizni oʻtkaza olmasligingizdan darak beradi. Yoki ular sizlardanda shijoatliroq. -hoʻrsinib qoʻydim. -Men umuman boshqa masalani koʻtarmoqchiman.-eshik yonidagi xizmatchilarga qaradim. -Tashqarida, eshik yonida turgan yigit bilan qizni olib keling.<br />Bir soniyadan soʻng, eshik ochilib, Grek bilan Kayli kirib kelishdi. <br />Oʻtirganlar qah-qah otib rosa kulishdi. Kayli va Grek hijolat tortgancha bir-birlariga qarab qoʻyishdi.<br />-Nima, endi bizni allaqanday qulvachchalarning ohu-zorini eshitishimiz kerak deng.-kinoyali qarashlarini qoʻymadi Motto V.<br />-Ledi, -dedi Csak kulgusini ichiga yutib. -Ayni damda bizning sarxadlarimizda urush boʻlayotganda, siz bizni muhim davlat miqoyosidagi ishlarimizdan qoʻyib, mana shu qullaringizni koʻrsatish uchun ovora qilib oʻtiribsiz. Qani aytingchi bu qanday bemanilik?!<br />-Demak &quot;davlat miqiyosidagi&quot; shundaymi?<br />Lordlar bosh silkidi.<br />-Kuningizni ayshi-ishrat bilan oʻtkazasiz, u yoqda urishayotgan askarlaringiz taqdiri bilan zarracha qiziqmaysiz. Oʻladimi-qoladimi ahamiyatsiz. Bu yoqda xalqingiz ruhan va jismonan azobda. Bir yoqda qullikga sotilib ketgan jigargoʻshalarining dogʻi. Bir yoqda urushga joʻnatishgan boshqa yaqinlari. Boshqa tomondan gʻarib turmush mashaqqati. Sof vijdon bilan aytinglarchi, qachon gajavada yurib oʻz aholingizni holidan habardor boʻlgansiz. Sizlar bu yerda toʻq qorin bilan uhlayotganingizda, ochlikdan ozib-toʻzib, kasalliklar qurshovida it azobini tortayotganlar oʻrniga oʻzingizni qoʻyolmaysiz albatta. Qanday qoʻya olardingiz, ahir bu narsalar &quot;davlat miqiyosidagi ishlarga&quot; kirmaydi-ku. Men sizlarning shuncha haqorotlaringizga sabr-qanoat qilishimning asl sababi ham mana shudir. Men jilla qursa xalqni bir mushkulini biroz boʻlsada yengillatsam deya ovvoraman. Koʻrib turganlaringiz, bu ikki inson qullik mshaqqatini ortigʻi bilan chekkan. Men ham qul boʻlganman. Qullik nima ekanligini koʻrganman. Garchi menning omadim chopib hech ham qiynalmagan boʻlsamda, boshqa sheriklarimni ochlik, kamsitishlar, nomus va shanga boʻlgan hurmatsizliklar, kaltaklar va odam zoti uchun uyatli va sharmandali haqorotlarga uchraganliklarini guvohi boʻlganman. -Grekni koʻrsatdim. -Sizlardan qanday kam yeri borligini aytingchi! Toʻrt mujjasi sogʻ, kuchli, aqilli. Hatto bazi &quot;insonlardan&quot; oʻlsa oʻligi ortiq. Nega boʻlmasa odam qatoriga qoʻsha olmaysizlar?!<br />-U qul. -dedi graf Aba.<br />-Grek oʻzi hohlab qul boʻlmagan. -Kaylini koʻrsatdim. -Bu qiz ham oʻzi hohlab qul boʻlmagan. Ularni majburlashgan. Agar har bir qulga quloq tutsangiz, oʻzining qora oʻtmishini soʻzlab beradi. Har birida bor bunday oʻtmish. Marhamat qilib menga aytingchi graf Csak.<br />Graf kulgusini ichiga yutib, &quot;eshitaman&quot; degandek qoʻlini iyagiga qoʻydi.<br />-Bilishimcha Slavakiyada qizingiz Veronicaga goʻzallikda hech kim yetolmaydi, shundaymi?<br />Csak magʻrurona ha ishorasini qildi.<br />-Aytaylik uni oʻgʻirlab, qoʻlingiz yetmaydigan yerlarda, masalan Mojariston janubida. Menimcha hozir u yerlar mogʻullardan soʻng butunlay turklar qoʻliga oʻtgan. Qizingizni oʻsha yerda sotib yuborishsa. Nima qilardingiz?<br />Csakni tayanib turgan qoʻlini oldi. Asabiy nima deyishini bilmay sheriklariga alangladi.<br />-Hech narsa, toʻgʻrimi?<br />Lojada past kulgu yangradi.<br />-Sulton oʻz yerlariga graflarni besoʻroq kirib chiqishlarini yoqtirmasligini eshitgandim. Nima, oʻgʻirlab ketishlari mumkin emasmi? Boʻlishi mumkin axir. Yo boʻlmasa Lord Aba,<br />Aba kulishdan toʻxtab koʻzlarini katta-katta ochib &quot;menmi?&quot; degandek qarab qoldi.<br />-Ha siz, graf Aba. Sizning saroyingiz butun Vengeryada ovoza boʻlgan. Juda chiroyli yoqutlar yashiradi sizning saroyingiz. Endigina oʻn toʻrtga toʻlgan jajji qizalogʻingiz Natasha boʻlsa shu yoqutlardan-da ming chandon afzal turadi. Shunday emasmi? Moboda yoʻqolib qolsa... hudo koʻrsatmasin, quldorlar oʻgʻirlab ketishsa... hozirgi kunda quldorlarga shunday vakolatlar ajiratilib berilganki, ular maʼlum bir hududni oʻzlariga qarashli mulk qilib olishga tushishgan. Yaqinda graflar bilan teng maqomda turishsa ajablanmayman.</p> <p id="pqnb">Bunday hollarga misol Buyuk Misr, Rim, va boshqa qudratli davlatlardagi ahvollarni koʻraylik. Misrda quldorlarning martabasi, oʻzini mabud deb bilgan Firavnning yaqin senatorlaridan bor yoʻgʻi bir pogʻonaga past boʻlgan holos.<br />Lordlar hayron qolishdi. Ichlarida &quot;bir zoti past xotin shuncha maʼlumotni qayerdan bilarkan-a?&quot; deya oʻylashayotgan boʻlsalar ajab emas.<br />-Men bugungi lojadan shuni soʻraymanki: qullik taqiqlansin! Quldorlar vakolatlari pasaytirilsin. Xalq tashvishi oz boʻlsada yengillashadi shunda.<br />Majlis odatiga koʻra davogar lord stolga urish orqali oʻzining qarori qatʼiy ekanligini koʻrsatadi. Men ham bor kuchimni toʻplab, bir qoʻlim bilan stolni doʻmbiradek chala boshladim. Ovoz baland eshitilishi uchun qoʻlim ogʻrisada qattiq uraverardim. Bir daqiqadan soʻng qoʻlimda ogʻriq kuchaya boshladi. Ammo toʻxtamadim. Qonab ketsa ham toʻxtash niyyatim yoʻq edi.<br />Meni hayron qoldirib Ugrin Chak &quot;doʻmbiravozlikga&quot; menga qoʻshildi.Ketidan Amadey Aba, soʻng Kan Motto V.<br />Celje takror burgʻuni chaldi. Jim boʻldik. Soʻngi soʻz sulxboshidan.<br />-Qadrli lordlar -dedi Celje hali ham mendan koʻz uzmay. -Ovoz berishga ahd qilgan ekansiz. Mayli, Ugrin, Amadey, Kan yoqlovchi tomon. Demak qonun kuchga chiqarilishi uchun uchta ovoz.<br />-Graf Celje, axir Lord Vargoshining ovozichi.<br />-Yoʻq doʻstim Kan. Qonunda aytilishicha ovoz berish uchun shaxsan sulx aʼzosining oʻzi boʻlishi kerak. Bu yerda Graf Vargoshi yoʻq. Shunday ekan Grafinya Leylaning ovozi oʻmaydi. Demak qarshilar: Metyu, Pol. Bundan koʻrinib turibdiki, qonun shu daqiqadan boshlab kuchda. Sizni tabriklayman, Ledi Leyla. -Celje huddi sher yozayotgan bolakay kabi bir nimalarni qoʼgʻozga tushirdiyu, qoʻl qoʻyib, sheriklariga uzatdi...</p> yasmin_log:Xhs7hmLpg02025-12-04T16:41:48.447Z2025-12-04T16:41:48.447Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">16-BOB.

<figure id="vuZH"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="Vt6L">16-BOB.</p> <h3 id="o88d">Qaror.</h3> <p id="J2kd">Grek, Ustoz Jastin tayyorlab bergan quvvat malhamini koʻtargancha xonamga kirarkan Kaylining havotirli yuziga yoʻliqdi.<br />-Xonim qani?-soʻradi u.<br />-Balkonda. Ammo hech narsa yedirolmayabman. Saxar turib olganlar-u, &quot;uzugim qani?&quot; Deya baqirib ketishdi. Keyin singlisi bergan uzukni bagʻriga bosib qotib qolishdiyu, oʻzlarini balkonga urdilar. Nima qilay Grek?<br />Grek patnisni Kayliga uzatdiyu, sekin yurgancha koʻrpani olib balkonga chiqdi.<br />Men sovuq boʻlishiga qaramay, uzukni koʻksimga bosib, hayolchan turardim.<br />-Sizni nima qiynayapti mis?-Grek ohista koʻrpani yelkamga tashlab qoʻydi. -Men yangilikni eshitdim. Siz uchun hursandman.<br />-Men... Qoʻrqandim.<br />-Nimadan mis?<br />-Shu zamonda qolib ketishdan. Ikkilanish ichimni kemirayotgandi. Huddi daraxtni qurt yemirgani kabi. Biroq...<br />Qoʻllarimni tushirib qornimga qoʻydim.<br />-...Biroq men nihoyat qaror qildim. Vargo va bolam uchun ham qolishim eng toʻgʻri tanlov.<br />-Mis... Men gaplaringizni magʻzini chaqishga noʻnoqlik qilyabman chamasi.<br />Chuqur nafas olarkanman uzukni choʻntagimga solib, unga jilmayib qaradim.<br />-Qoʻyaver. Endi bu muhim emas.<br /> Shaxdam qadamlar bilan ichkariga kirib ustindagi koʻrpani uloqtirdim. Kayli choʻchib koʻrpani olib olishga urindiyu bekor ketdi.<br />-Aytchi Grek, mamlakatdagi eng ogʻir uqibat nima?<br />-Eng ogʻirimi?<br />-Men men aytay.-dedi Kayli.-Oʻlim, och qplish va...<br />-Boʻldi boʻldi. Shoshilma Kayli. Menimcha bu yaqin insondan judolik.<br />-Toʻgʻri topding. Hoʻsh Grafligimiz hududida qullik avjiga chiqqanidna habaring bor. Osongina bunga barham berolamiz. Ammo qolgan yerlarchi?<br />-Qirol aralashmasa iloji yoʻq.<br />-Ha, ammo qirol yoʻq. Shunday ekan. Uni oʻrniga mamlakatni boshqarib turganlar bu masalani koʻrib chiqoladi.<br />-Mis... Aytingni nimani boshlamoqchisiz.<br />-Modomiki shu yerda qolar ekanman. Farzandim uchcun yorqin kelajak va tinch mamlakatni taʼminlashim zarur. Buning uchun eng avvalo qullik botqogʻini quritamiz.<br />-Bu ilojsiz ishdei koʻrinyabdi xonim.<br />-Kayli... Men uchun ilojsiz ishni oʻzi yoʻq! Men axir togʻ echkisiman.<br />Kayli jilmayib qoʻydi.<br />-Grek<br />-Labbay mis?<br />-Men bilanmisan?<br />-Umrimning soʻngigacha.<br />-Unda Ustoz Jastinni chorla. Gaplashadigan gaplarimiz bor...</p> yasmin_log:kfYwT-EiCG2025-12-04T15:57:49.856Z2025-12-04T15:57:49.856Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">15-BOB

<figure id="aaET"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="sRBI">15-BOB</p> <p id="3ntB">-Sizlarga nima qildi oʻzi?-soʻradi Grek hammamizga hayronlik bilan qarab chiqarkan.<br />-Grek, izvoshchiga ayt:-Miliga qaradim.-Mili, biz yashagan qishloqning nomi nima edi?<br />Mili bir on oʻylanib qoldi.<br />- Filisburk.<br />-Eshitding-a?-soʻradim Grekdan.<br />U ha degandek ishora qilib, eshikni berkitgancha, izvoshchining yoniga qaytdi. Foytun yoʻnalishini oʻzgartirdi...<br />Flisburk qishlogʻi, Slavakiyadagi eng katta saroy boʻlmish - &quot;Krasnhorkaning&quot; (Vargoning qal&#x27;asi) janubi-gʻarbiy hududlaridagi sohil boʻyi bandargoh bozoridan bir yarim soatlik yoʻl uzoqlikda joylashgan, asosiy aholisi dehqonlar, chorvadorlar, kulollar yashaydigan qishloq edi.<br />Foytun toʻxtab eshik ochildi. Mili shoshib tushib, yugurib ketdi. Sekin bir oyogʻimni yerga qoʻydim. Flisburk! ha-a-a, faxrlansa arziydigan qishloq deya aytolmayman. Pastxam, loydan qilingan xaroba uylar, hatto bazilari ogʻib tushaman deb turibdi. Bir tomonga qiyshaygancha shamol yoki qattiq selni kutyabdi. Yerlar balchiq loy. Ikkinchi oyogʻimni qoʻyib ulgurmasimdan, biriga toʻpigʻimgacha loy tegdi. Havosi qandaydir bugʻiq. Bamisoli, anchadan beri ochilmagan honanikidek. Ogʻir, nafas olish qiyin. Tushkunlik va qaygʻu hatto havoga ham urib ketgan. Shodon kishini ham yuragini ezib, kayfiyatini tushiradi. Nega avval sezmaganman buni? Ilk kelganimda, balki ulgirmagandirman. Nega unda bu safar hali tushib ulgurmasimdan sezdim?<br />-Xonim tinchlikmi? Axvolingiz yomon. -havotirlanib soʻradi Grek. Menga foytundan tushishim uchun qoʻl uzatarkan. -Yuzingnizdan qon qochgan, betobmisiz?<br />Kayli boshqa eshikdan tushib, izvoshni aylanib oʻtdi.<br />-Rostdan ham. -tasdiqladi Kayli, achinish nigohi bilan qarab. -Bugun hosiyatsiz kun boʻldi. Avval bizni deb kayfiyatingiz buzuldi, soʻng anavi beyuz quldorni deb, endi boʻlsa singlingiz. Grek toʻgʻri aytyabdi. Koʻrinishingizdan oyogʻda bazoʻr turayotgan kishideksiz. Saroyga qaytaylikmi?!<br />Men yoʻq ishorasini qildimda ikkinchi oyogʻimni ham yol yoʻlga qoʻydim. Ertagimni xiyol koʻtarib, atrofga nazar tashlagancha odimladim.<br />Yumushlari bilan ovora kishilar meni koʻrib huddi arvoh bilan uchrashishgandek qotishdi. Bir-ikki bolalar yugurib kelib menga jilmaygancha qarab qolishdi. Hatto ba&#x27;zilarini onalari qoʻlidan tortqilab orqalariga yashirishdi. Hammalari yoʻq deganda, bir farzandidan ayrilgan.<br /> Qishloq axolisi huddi men turgan asosiy yoʻlga koʻchib kelishgandek. Bir pastda toʻplanishdi. Menga hayrat, achchiq, yovqarashlik va olazarak qarovchilar koʻpaydi. Oralaridagi yagona jilmayotganlari bolalardir. Hali hech marsaga aqli yetmaydigan, dunyoning achchiq-chuchugidan totib koʻrmagan begunoh farishtalar. Kattalar esa yuz yillik yov, dushmaniga qaragandek. Sovuq va hursandchilik nimaligini unutgan, nigohida tashvishlardan hosil boʻlgan boʻshliqlar bor holos. Yuzlari ayriliq dogʻlariga toʻlgan. Yelkalari ilojsizlik yuklari bilan egilgan...<br />Mili yonimga yugurib keldi. Qoʻlimdan tutgancha yoʻl boshladi. Odamlar toʻpidan oʻtib, hotiramda parchalari saqlangan manzarani qayta koʻrdim. Ilk tushib qolganimda koʻrgandim buni. Mening... Safiyaning uyi! Ammo oʻtgan galgidek pasxa uy moʻrisidan tutun chiqmayabdi. Kimsasiz ekanligini payqash qiyin emas. Sahrodan yagona farqi, qum yoʻqligi ekanligidir. Uy yonidagi eski yogʻoch arava mogʻor bosib, ishdan chiqib ketibdi. Devorlariga yashil oʻtlar chirmasha boshlagan.<br />Eshikdan qoʻrongʻu uyga kirdim. Menimcha bu yerda ovqatlanishgan. Xonada bitta eskirib ketgan past stol-u, uch dona undan qolishmaydigan stullar, zuvalaga suvoq bilan ishlov berilgan oʻchoq va yogʻlama qozon, yonida taxta idishlar chang qoplangancha turardi. Xonadan yana bir xonaga oʻtsa boʻlardi. Mili boshchiligida oʻsha xonaga kirdim. Devorning bir burchagida, paxolga oʻxshash narsa tashlangan yerda bir kishi gʻujanak boʻlib yotardi.<br />Mili borib, asta silkidi. Mayin tovush bilan:<br />-Otajon.-deya chaqirdi.</p> <p id="HpyZ">Erkak hurkib turdida, bizni koʻrib nima qilarini bilmay qotib qoldi. Milini bagʻriga bosib, sochlaridan oʻpdi. Yegʻlagancha:<br />-Jajji malikam! -deya erkaladi.<br />Otam boʻlib chiqqan insonning boʻyi pastroq, yuzida ajinlar shunday koʻp ediki, butun umrini siqilish bilan oʻtkazgan kishi, nega hayron qolyabman oʻzi?! <br />Dehqon Hans endi ellikni qoralagan boʻlsada, farzand judoligi va turmush mashaqqati belini bukchaytirib, yetmishdan oʻtgan qariyalar kabi qilib koʻrsatardi. Ozgʻin tanasida chayqalib turdiyu, qoq suyak qoʻllarini menga choʻzdi.<br />Axir u meni qizi Safiya deya oʻylaydiku! Bu esimga tushib, qoʻllaridan tutdim. Hans ota yegʻlagancha boshimni siladi. Holsizllanib oyogʻi qaltiray boshladi. Sezib, darrov oʻtirishiga koʻmaklashdim.<br />-Safi!-dedi horgʻin va boʻgʻiq ovozda. -Keldingmi? Meni farishtam!<br />Achishayotgan koʻzlarim qayta yoshlandi. Oʻz otam bilan suhbatlashayotgandek his qildim. <br />-Ha keldim, o...-ovozim chiqmay qoldi. Kuchimni yegʻdim. -Otajon! Sizni sogʻindim!-bagʻriga oʻzimni urdim.<br />Mehnatdan qavarib, dagʻallashib ketgan qoʻllari bilan yuzimni siladi.<br />-Seni olib ketishganini eshitib... judayam hafa boʻlgandim. Qanday qilib qullikdan qutula olding? Yoki qochdingmi? Mili-chi?<br />-Milini sotib oldim.Endi u ozod. Men esa turmushga chiqdim.<br />-Opam endi grafinya!-dedi Mili shoshib.<br />-Nima?-hayron boʻldi Hans ota. -Grafinya? qaysi graf? <br />-Graf Vargoshi.-javob berdim men.<br />-Eh! qizim,-battar qaygʻuga botgancha boshini changalladi Hans ota.-U yaxshi inson emas! Otasi lord Gizberg vaxshiy graf boʻlgan. Uning davrida xalq shunday qiynalganki...<br />-Menga ishonasizmi? Unda Vargoga ham ishoning. U umuman boshqacha. Otasiga sira oʻxshamaydi. Hozir biz uchun qon kechib yuribdi.<br />-Baribir koʻnglim allanechuk.-ota koʼzlarimga qattiq tikildi. -Baxtlimisan?<br />Men ha degandek jilmaydim.<br />-Unda qoʻshaqarigin. Nega ranging siniq? koʻzlaring nursiz? qizim!-oʻzi bir axvolda boʻlsada, hali ham meni tashvishimni qilyabdi.<br />-Axvolim yaxshi. Saroydan anchadan beri chiqmagandim. Havo almashtirganim yoqmadi shekilli.-koʻzimni olib qochdim. <br />Chunki yolgʻon soʻzlaganim fosh boʻlib qolsa, boshqa baxona topishga vaqt tigʻizlik qiladi.<br />Boshim gʻuvillab, aylana boshladi. Oʻzimni tuta olmay, yeqilishimga bir bahya qoldi. Grek kelib qolib meni tutib qoldi.<br />-Xonim! bugun tuz totganingiz yoʻq. Uni ustiga charchoq...<br />-Men yaxshiman.-Hans otaga qaradim. -Ota men bilan saroyga boring!-oʻtindim.<br />-U yer meni joyim emas oppogʻim. Shu kulbamda qolaman.<br />-Bu yer yashashga yaroqsiz.<br />Hans ota yoʻtala-yoʻtala kuldi.<br />-Mana shu, sen aytgan &quot;yaroqsiz&quot; uyda onang bilan, seni va aka-singlingni katta qilganmiz.<br />-Sizni oʻzingizni qanday tashlab ketaman?<br />-Men borman-ku.-otasini quchdi Mili. -Otamga qarayman, uy yumushlarini har qalay uddalay olaman.<br />Jilmayib singlimni boshini siladim.<br />-Unda men, saroydan hamma kerakli narsalarni joʻnataman.<br />Grek turishimga koʻmaklashdi. Ular qoʻzgʻalmasliklarini ishora qildim. Kuzatib qoʻymasliklarini soʻradim. Grek meni Kayliga topshirib, foytunga qarab yugurdi. Ikkimiz qoʻltiqlashib, kelgan tomonimizga qarab yurdik.<br />-Opajon! toʻxtang.-endi izvoshga chiqayotganimda yugurib kelib toʻxtatdi Mili. -Bu... bu...-hansiradi u. -Sizniki edi. Oʻshanda berkingan yerimizdan quldorlarga qarab yugurganingizda tushurib qoʻygandingiz.<br />Tanish, eski va chiroyli deb boʻlmaydigan, faqat qizil toshi yaltirab turadigan uzuk. Milini qoʻlida hech ham zarar yetmay turardi.<br />Uzuk ichimdagi soʻngi tomchi kuchni ham soʻrib olgandek tuyuldi. Hushimni yoʻqotdim...</p> yasmin_log:Tmo2NYTT7b2025-12-04T15:54:03.002Z2025-12-04T15:54:03.002Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">14-BOB.

<figure id="pDrY"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="6sQp">14-BOB.</p> <p id="FJZT">Men saroy boʻylab navbatdagi sayrga rozi boʻldim. Kaylini qoʻltiqlagancha eski yoʻlaklar, yopiq-ochiq bogʻlar boʻylab keza boshladik. Grek ham ortimizdan ergashdi.<br />Tanish olma daraxti yoniga kelib, hohishimga koʻra oʻrnatilgan oʻrindiqlarga joylashdik. Har kungidek, Kayli kutubxonadan kitob tanlab keldi. U oʻqish-yozishni bilmasdi. Shunchaki muqovasi yoqqanini olib keladi.<br />-Bugungi kitob qaysi boʻlarkan?-dedim Kayli uzatgan kitobni koʻzdan kechirgach. -Hoʻsh, &quot;Majnuntol nolasi&quot; Qiziq asarga oʻxshayabdi.<br />-Bu kichik hikoyalar jamlanmasi.-dedi Kayli magʻzun yerga qarab.-Bu kitobni otam oʻqib berardilar.<br />-Otang haqida aytmaganding.<br />-Eh, xonim. Nimasini aytay?! Sakkiz yoshimda otam vafot etdi. Onam kayfu-safoga berilib ketdi. Unga men kerak emasdim. Oxiri joniga tegdimmi bilmayman...<br />Dalda boʻlish uchun qoʻlidan tutdim. Kayli mayus jilmaydi.<br />-Oʻz onam meni, badjahl va insoniyligini qullariga qoʻshib pullab yuborgan razil bir qulfurushga sotib yubordi. Agar otajonim tirik boʻlganidami? Hozir balki yaxshi oilaga kelin boʻlib, bolalarimning quchogʻida tinch-totuv hayot kechirayotgan boʻlarmidim.-unsiz yegʻlab, koʻz yoshi qoʻlimga tomdi.<br />Grek dastoʻmol tutdi. Kayli koʻrsatgan eʼtiborimizdan biroz hijolat tortib qoʻydi. Kulimsirab Grekga qaradi. Grek ham javoban jilmaygandek boʻldi. Ularni kuzatarkanman xotiralarim hayollarimni chulgʻadi. Koʻnglim sogʻinchning achchiq taʼmini tuydi.<br />-Sen ham oʻtmishing haqida aytib ber Grek.-dedim hayollarimdan biroz chalgʻish uchun.<br />-Menmi?-u oʻylanib qoldi. Va shoshmay xotiralarini esladi. -Boʻpti aytaman. Faqat Kayli kabi yegʻlashimni kutmang.<br />Ikkimiz ham uning hazilidan jilmaydik.<br />-Men esimni taniganimdan beri, kulollik hunari bilan oilamning qornini toʻygizdirardim. Ota-onam ijarachidan qarzlarini uzamiz deya bu olamdan erta oʻtib ketishgandilar. Ikki oʻgʻil ukamni katta qildim. Orada oʻzim ham ulgʻaydim. Ularni oʻzim uyladim. Soʻng uylandim ham. Hotinim - Emma juda yaxshi, irodali, mehnatkash, meni har qanday vaziyatda ham toʻgʻri tushuna oladigan ayol edi. Turmushimizdan nolimas, boriga qanoat qilardi. Biz baxtli edik. Biroz vaqt oʻtib bu shodligimizga yana bir shodlik kelib qoʻshildi. Qiz koʻrdik. Ammo asfufki qizimiz - Natali biroz nimjonroq edi. Bir kuni, oʻsha hudud quldorining askarlari kelib, qishlogʻimizni talon-taroz qila boshladi. Sotsa boʻladigan hammani ushlab olishdi. Meni boshqalarga qoʻshib zanjirband qilishyotganini koʻrgan ayolim, yashiringan yeridan yugurib chiqdi. Askarlar uni shunday hoʻrlashdiki.-Grek alamidan ustunga mushtladi.-Oʻsha kuni oʻlishga ham rozi boʻlgandim. Bolamni... hali chillasi ham chiqib ulgurmagan jajji murgʻak chaqaloqni...-u oʻzini majburlab gapirardi. -Nataliimni yaroqsiz deb bilishdi. U shunday shirin qizaloq ediki...-koʻzlaridan qalqiyotgan yoshlarni mushtlari tugilgan holda artdi. -Oʻsha la&#x27;nati olovda u emas men yonsam edi! U hali yashashi, bu hayotni koʻrishi kerak edi. Xotinim bilan meni qullikga topshirishdi. Xotinim qizimizning kuyugini koʻtara olmadi. &quot;Qizimni yoniga ketishni istayman!&quot; deya takrorlardi. Va niyyatiga yetti ham. -Ikki qoʻllariga qaradi.-Uni shu qoʻllarim bilan koʻmdim. <br />Uni boʻynidagi gʻami chindan ham butun olamga tatiydigan. Miyyamdagi qochish gʻoyasi yana jonlana boshladi. Agar menda ham shunday boʻlsachi? Vargo jangda yengilsa, yoki saroyda yana unga suiasd uyishtirilsachi? Men qanday chidayman bu gʻamga?<br />Shu on hammasidan voz kechib qochib ketgim keldi. Biroq qayerga boraman? Nima qilaman? Agar qochish qoʻlimdan kelgudek boʻlsa ham, yana qul boʻlib sotilib ketmasligimga kim kafolat bera oladi? Birinchi safar qullik azoblarini uncha koʻrmadim. Shunda ham quldorimning koʻngli boʻshligidan emas, menga koʻp narx toʻlagani uchun.<br />Kayli xoʻrsinib yerga qaradi. Gerk allaqachon xotiralariga kirib ketgan. Ogʻir jimlik hukm surardi. <br />-Kullikda meni koʻproq omadim chopgan ekan.-dedim sukunatni buzish uchun. -Kelinglar bozorni aylanmaymizmi?</p> <p id="4Ood">-Bizga ruhsat berisharmikin?-soʻradi Kayli.<br />-Men grafinya Leylaman! Endi oddiy kanizak emasman. Kim toʻsqinlik qila olardi?! Grek, foytun tayorlashlarini buyur.<br />Xoʻp xonim.-Grek tez-tez yurib ketdi.<br />-Tashqariga chiqishni anchadan beri hohlayotgamdim.-dedim menga tikilib turgan Kaylidan koʻzimni olib qochib. Vargoni tashlab ketishni aslo istamayman. Lekin bu yerlarda qolib ketish qoʻrquvi... Menimcha, men oʻtaketgan hudbinman. Nima qilib boʻlsa ham shu kafasdek saroydan chiqishim kerak...<br />Foytun ulkan darvozalardan chiqib, tepa-past yoʻllar boʻylab shoshilmay yura boshladi. Derazani toʻsib turgan qora pardani surib, atrofga nazar tashladim. Sovuq shabboda yuzimni silab oʻtdi. Koʻzimni yumib, ozodlikdan ruhim biroz yengillagandek boʻldi. Hech qachon ortga qaytmasam edi.<br />Bizga eng yaqin bozor -bandargoh boʻlib, tanish yerga ohirgi marotaba, qul sifatida kelgandim. Oradan vaqtlar oʻtdi. Baribir oʻsha-oʻsha. Foytundan asta tushib, bozor tomon oʻychan qadam bosdim.<br />-Yaxshi bozor.-dedi Kayli yonimga kelib.<br />-Menimcha ham.-dedim atrofga maqtalayotgan buyumlarga befarqlik bilan qararkanman.<br />Ularning hech biri meni qiziqtirmasdi. Qullarni koʻrmoqchi edim. Balki ularning qanday qiynalayotganliklarini koʻrib, qochish haqidagi oʻylarimda qatʼiyatliroq boʻlarman. Bu davrning eng chirkin yeriga oʻtdim - qul bozori. Oʻzimning osoyishta, betashvish oldingi tinch hayotimni qumsadim.<br />Grekning yuzi azobdan burishdi. U bunday yerlarni yoqtirmaydi. Xotiralari qayta esga tushib, yuragini tosh ezgandek qiynaladi. Kayli ham rastalarga qarashni istamay boshini egdi. Oʻz qoʻlida boʻlganda, umuman bu yerga qadam bosmasdi. Yaqiniga ham yoʻlamasdi.<br />Opa!-qulogʻim tagida menga tanish boʻlgan ovoz yangradi. Manbayini qidirib boshimni sarak-sarak qilib qidirdim.<br />-Opa! Safi...<br />Nihoyat topdim. Yugurib borib, eski &quot;qadirdonimni&quot; uchiratdim.<br />-Oʻ-oʻ-oʻ!-dedi Emerik. Menga boshdan oyoq razm solib. -Sen haqingda eshitgandim. Grafinya boʻlibsan. Meni bir yoʻqlab qoʻyay ham demaysan-a.-u oʻzini hafa boʻlgan koʻyga soldi.<br />-Safi opa!-rastada turgan ozgʻin, sochlari toʻzgʻigan, rangpar, koʻzlari katta-katta qiz men tomon talpindi.<br />Ammo Emerik uni toʻxtatib qoldi.<br />-Hoy-hoy-hoy! qayoqqa? Tez joyingga qaytmasang...-mushtini doʻlaytirib, qizga oʻqraydi.<br />Bechora qiz menga moʻltiragancha yalina boshladi:<br />-Opa! jon opa! meni qutqaring. Men Miliman.<br />-Mili? -uni esladim! U qiz mening... toʻgʻrirogʻi Safiyaning singlisi. Ammo bu yerda nima qilyabdi? Axir juda yosh-ku. Koʻrinishidan endi oʻn toʻrt, oʻn uchga kitgan qizga oʻxshaydi.<br />-Tort undan qoʻlingni olchoq!-Milini tortib olib, bagʻrimga bosdim.<br />-Yoʻq-yoʻq, xonimcha! -razilona irshaydi Emrik. -Qul meniki. Hohlagan ishimni qilaman.<br />-Ablah! -Grek kamarida olib yuradigan hanjarini uni boʻyniga tiradi. -Qarshingda grafinya turibdi. Joningdan toʻydingmi?!<br />-Oʻzingni bos mushtumi zoʻr. Men butunlay qonuniy ish qilyabman. Agar muhtaram grafinya singlisini olmoqchi boʻlsa... marhamat qilib pulini toʻlab qoʻysin. Hatto qirol ham oʻz-oʻzidan, menga tegishli boʻlgan qulni ozod qilolmaydi.<br />-Qanday razil, qanday jirkanch odamsan-a!-dedim undan jirkanib. -Men Milini olaman. Bundan koʻngling toʻq boʻlsin.<br />-Qanday omadlisan. Naq tosh yurak grafimizning koʻngliga yoʻl topa olding.-ikki yuzlamachilik qila boshladi Emrik. -Kechagina rastada sotilmay qolib ketgan, oddiy choʻri eding.<br />-Hoziroq ovozingni oʻchirmasang qasam ichamanki shu jin urgan rastalaring qoning bilan boʻyaladi!-oʻshqirdi Grek.<br />-Biz bozorda ekanligimizni yodingdan chiqarib qoʻyibsan chamasi qulvachcha.<br />-Tinchlikmi?-ikki askar yonimizga keldi.<br />-Grek, uni qoʻyib yubor.-buyurdim men.<br />U istamaygina hanjarini olib qamariga qayta ildi. Emrikga oʻqraygancha pishqirib, ortga tisarildi.<br />-Janoblar hammasi joyida.-iljaydi Emrik. -Shunchaki eski doʻstlarim bilan ozroq tortishdim.<br />Askarlar shubhali qarab nari ketdilar.</p> <p id="UJDi">-Narxini ayt!<br />-Uch yuz marka.-dedi Emerik koʻzlarini loʻq qilib.<br />-Qancha?!-jahli chiqib letdi Kaylining. -Bu pulga beshta qulni sotib olsa boʻladi. Noinsof!<br />-Qoʻyib berdi deb, oʻgʻzingga kelganini gapiraverma choʻri!-soʻkdi Emrik. -Koʻnsalaring shu. Yoʻqsa joʻnanglar, askarlarni chaqirmasimdan. Bilasizlar-a, qul bozor boshligʻining askarlari egasidan boʻlak hech kimga, hatto Graf-u qirollarga ham boʻysunmasligini.<br />-Unga aytganini ber.-dedim jiddiy turib.<br />-Ammo xonim...<br />-Bas Grek! Bu buyruq.<br />Grek buqaqarash qilgancha qoʻrslik bilan qoʻynidan xaltacha chiqarib quldorga otdi.<br />-Eshitishimcha Graf Vargoshining ishlari yaxshi emasmish.-iljaydi Emrik xaltadagi kumush tangalarni sanab olarkan. -Yana shuni eshitdimki...<br />-Menga qara! Yelkangda turgan mana bu tovuq kallangni hamma yerga ham suqaverma. Ayrilib qolma tagʻn. -dedim toqatim toq boʻlib, unga oʻqrayarkanman. -Yoʻqsa is bosgan rastalaringda kim qullaringni sotadi?! Choy chaqalar oʻzingga buyursin!<br />Milini qoʻlidan tutib, tez-tez yurib ketdim. Jahlimni chiqargan narsa Mili qul qilingani yoki Emerikning qoʻpol muomilasi emas. Vargo haqidagi gap boʻldi. Undan havotir olaverib, yurak-bagʻrim qon boʻlgandi. Emrikni gapi oshib tushdi. Tezroq foytunga yetib olsam-u, bu gʻala-gʻovur yerlardan uzoqlashsam.<br />Foytun yoniga kelibgina toʻxtadim. Hansirarkanman, menga moʻltirab qarab turgan qizaloq qaradim.<br />-Axvoling qalay?-soʻradim undan.-Yaxshimisan?<br />U bosh silkidi. Va koʻnglimni hotirjam qilish uchun majburan jilmaydi.<br />-Sizni sogʻindim opajon!-u meni qayta bagʻriga bosdi. -Endi ketib qolmang. Hech qayoqqa ketmang.<br />Nega hamma meni qayoqqadir ketmasligimni soʻraydi. Shundogʻam bu yerlarda oʻtgan har kunim meni goʻyo ipsiz bogʻlab-chirmab borayotgandek. Qayoqqa ham borardim. Milini oʻzimdan uzoqlashtirib, yegʻlamaslik uchun labimni tishlagancha mayus jilmaydim. Bu orada Grek va Kayli ham yugurib kelishdi. Grek arava eshigini ochdi. Kayli men va Mili foytun ichiga, Grek esa haydovchining yoniga joylashdi.<br />-Oʻ-oʻ, opa!-dedi Mili foytun ichiga hayrat bilan razm solib. -Bular sizga qarashlimi?<br />-Deyarli...<br />-Opangiz grafinya!-yelkasidan quchdi Kayli, jilmaygancha. -Saroyda yashaydi. Malikadek gap.<br />-Voy!-ichiga sigʻmay qarshimdan yonimga oʻtdi. -Rostdanmi, rostdanmi, rostdanmi?!<br />-Ha,-beixtiyor tabassum qildim, uni boshini silarkanman. Menga aytchi Mili, bu... bozorga, ya&#x27;ni quldorni qoʻliga qanday tushib qolding? Axir akalaring... yoʻgʻe, akalarim bor ediku, ular yoʻl qoʻyishdimi shunga?<br />Hursand qizaloq darrov homushlandi. Hoʻrsingancha burnini tordi.<br />-Akalarim... ularni siz ketganingizdan keyin olib ketishdi. Qul boʻlib sotilishgan. Bechoragina onam! Bu dardga chidolmay osmonga ketdilar. Ularni sogʻindim.-koʻzidan achchiq yosh oqdi. -Otam sogʻinganingda tushingga kiradi deyishgandi. Yolgʻon ekan. Opa, onamni, otamni, akalarimni sogʻindim!-qiz xoʻngragamcha bagʻrimga otildi.<br />Qoʻshilishib yegʻladim. Kayli ham bildirmaslikga urindiyu, baribir yegʻlayotganini sezdirib qoʻydi. Grek nima boʻlayotganini bilish uchun foytunni toʻxtatib, eshikni ochdi. Va hammamizni yegʻlayotganimizni koʻrib, nima boʻlayotganiga tushunmay, hayron boʻlgancha turib qoldi...</p> yasmin_log:KaLoxtNkU_2025-12-04T15:46:38.703Z2025-12-04T15:46:38.703Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">13-BOB.

<figure id="XW3x"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="VFPp">13-BOB.</p> <p id="aT3G">Dekarbr oxirlab qoldi. Orziqib kutgan qorim shunday yogʻdiki, naqt tizzaga yetay dedi.<br />Saroydagi kunlarim avvalgidek qizlarni ermak qilish bilan oʻtmay, endilikda koʻp vaqtimni Vargo (oʻzi ismini aytishmga ruhsat berdi) bilan oʻtyabdi. U juda yaxshi ustoz. Menga eski lotin yozuvi va kamondan oʻq uzishni oʻrgatdi. Saroydagilar gʻiybatlari chinga aylanib ketganidan hayron boʻlishdi chamasi. Xizmatchi va kanizaklar hatto yuzimga tik qarashga ham botinmaydigan boʻlib qoldi. Anna esa oldingidek urishish oʻrniga meni yoʻqdek tutyabdi oʻzini. Bu hol umumman menga yoqmadi. Yolgʻon takalluf va mulozamatni oldindan hushlamasdim. Unday paytlarda yaxshisi, qochib qolaman. Bu tomondan Vargo bilan oʻxshashmiz. <br />Baʼzida miyyamda qochish fikri hali ham soʻnmaganini sezaman. Ammo Vargoga boʻlgan tuygʻularim va sevib qolgan yuragim qochish axmoqlik ekanligini aytib meni qaytaradi. Aynan shundan qoʻrgandim. Bazida Vargoga qarab turib bu tanlovim eng toʻgʻri qaror ekanligiga shubha qilmayman. Ammo yolgʻiz qoldim deguncha qochishdan voz kechganim uchun afsuslanmaymanmikin degan gumon ichimni kemiradi. Goho Vargoga nohaqlik qilayotgandek tuyuladi. Axir uni aldayabman. U meni oddiy dehqonning qizi sifatida biladi. Aslida kelajakdan qandaydir uzukni deb tushib qolgan, bir yolgʻonchiman. Vatanim hali tashkil topmagan. Xonliklar-u, pastak qishloqlar bor u yerlarda. Hatto moy chiroq hali kashf qilinmagan bir davrdaman. Ammo baxtliman. <br />Kim oʻylabdi deysiz, shuncha vaqt sevgiga bir bor qiziqib koʻrmay oʻtmishda yashagan bir grafga kelganda sevib oʻtirsam-a.<br />-Qor bola? -hayron boʻldi Vargo. Tortqilab olma daraxtining qarshisiga olib kelarkanman.<br />-Ha, qorbola yasymiz.<br />-Oldin, yosh bola paytlarimda ustozim bilan qor otib oʻynarik. Ammo qor bola... toʻgʻrisi eshitmagan ekanman.<br />-Oʻzim oʻrgataman.-dedim qorga zavq bilan qararkanman.<br />-Unda yosh boladek qordan haykal yashashga kirishamizmi?-Uzun yopinchigʻini yechib bir chekkaga tashladi Vargo. <br />-Birinchi boʻlib qor koʻptokcha yasab olish kerak.-qordan sharcha yasab koʻrsatdim. -Soʻng yumalatib, kattalashtiramiz. Katta, oʻzrtacha va kichikroq shar yasaymiz. Soʻng ustma-ust qoʻyamiz.<br />-Tushunarli. <br />Vargo koptokni boshida ishtiyoq bilan yasab, dumalatdi, lekin oxiri joniga tegib meniki bilan almashtirib qoʻymoqchi boʻldi. Yaxshiyam koʻrib qoldim. Endi yasagan sharimni unga uloqtirtmdim. Shu tariqa qor bola yasash musobaqasi qor boʻronga aylanib ketdi. To u sirpanib ketmaguncha...<br />Kechga borib kiyimlarimiz qorboʻron va qor bola yashash uchun qor kechganimiz tufayli jiqqa hoʻl boʻldi. Bir nima qilib qor bolalarni ham yasab oldik. Oshxonadan chelaklar va sabzilarni berkitib olayotganimizni payqab qolgan xizmatchilar angrayib qolishdi. Naqt grafning oʻzi oshxonadan sabzi oʻmarsaya. Ha kulguli. Endi hizmatchilarni yuzini tasavvur qilavering.<br />Vargo boshida qor kechishga uncha unamadi. Ammo berilib ketib huddi yosh bolaga aylanib qoldi. Tashqi tarafdan sovuqqon, badjahl, va hissiz boʻlib koʻringani bilan aslida mehribon, samiyiy hamda har ishini(hatto oʻzi hohlamaganini ham) ishtiyoq bilan bajaradigan shijoatli inson. Har qanday insonning koʻnglini topa oladi.<br />-Kasal boʻlib qolasan. Agar bir-ikki marta shunday qor oʻynasang.-mexribonlik bilan qalin va issiq yopinchiqni ustimga yopib qoʻydi.<br />-Oʻzingchi?<br />U javob oʻrniga balriga bosdi <br />-Mendan havotir olma. -jilmaydi u.<br />Xotiralarim yodimga tushib ketdi. Bir marta yomgʻirda otam ikkimiz uyga yetguncha rosa ivigandik. Shunda otam meni issiq koʻrpa bilan oʻrab, &quot;kasal boʻlib qolmagin&quot; deya boshimni silagandi. &quot;Sizchi?&quot; deb soʻraganimda &quot; Mendan havotir olma&quot; deya peshonamdan oʻpib qoʻygandilar. Shularni eslashim bilan Vargo ham peshonamdan asta oʻpdi. Oʻzimni tutolmay yegʻlab yubordim. Otamni judayam sogʻingandim. Bir bor toʻyib bagʻrimga bosib &quot; sizni yaxshi koʻraman dada!&quot; deyishni hohlardim.</p> <p id="81b8">-Nima boʻldi Leyla?-havotirlanib soʻradi Vargo.<br />Battar xoʻngrab yubordim.<br />-Menga aytishni istaysanmi?-yoshlarimni artdi u.<br />-Oilamni sogʻindim. Otamni.<br />Vargo gunohkorona boshini egdi.<br />-Bir bor toʻyib quchoqlasam edi! <br />-Ertaga-chuqur uh tortdi Vargo. -Oilangni yoniga oʻzim olib boraman. Hoʼpmi?<br />&quot;Qaniydi qoʻlingdan kelganida.&quot; degim keldi. &quot; Qaniydi oilamni koʻrishimga koʻmaklasha olganingda&quot; Biroq ayta olmadim. Nima ham derdim?! Noiloj, kayfiyatini koʻtarish uchun rozi boʻlgandek bosh silkidim...<br />Tonda tepamda turgan xizmatchi ayolni koʻrib choʻchib ketdim.<br />-Hayrli tong xonim?-jilmaydi xizmatchi.<br />-Vargo qani? -yonimga qaradim. Uni joyi boʻsh.<br />-Graf saxarda qirollik saroyiga ketdilar.<br />-Sabab?<br />Xizmatchi bir zum indamay turdiyu, hali ham javob kutayotganimni koʻrib:<br />-Qirol Endryu lll bugun tong yorishmasdan vafot etdi.<br />Tarixni esladim. Darvoqe, bugun birinchi yanvar. Qirol 1301 yili birinchi yanvarda vafot etgan. Hammasi toʻgʻri. Bundan keyin nimalar boʻlishini ham bilaman.<br />-Vargoga hech narsa qilmaydi degan umiddaman. Graflar taxt talasha boshlashadi endi.<br />-Havotir olmang axir u yer qirol saroyi. Garf sogʻ-omon qaytadi. Ammo undan keyin...<br />-Meni eng qoʻrqitgan narsa ham shuda.<br />Yuragim tinmay gʻashlanardi. Xizmatkor olib kelgan nonushta ham yuragimga sigʻmadi. Vargoni kuta boshladim. Undan juda havotirlanardim. Bundan keyin nima boʻladi?! Endryu lll vafotidan keyin koʻp qon toʻkildi. Oʻsha qon ichida Vargoniki ham boʻlmasligini hohlardim. Mamlakatdagi graflarning koʻpi omon qolmaydi. Faqat sakkiztagina graf keyingi qirol taxtni egallagan vaqtgacha salomat yetib boradi. Taxtsiz qirollar payti kelyabdi. Hududlar parchalanib shu sakkizta lordlarga boʻlinib ketadi. Vengerya maʼlum vaqtgacha graflar hukmdorligi ostida boʻladi. <br />U-yoqdan bu-yoqga borib kelib bir kunni qanday oʻtkizganimni bilmay qoldim. Quyosh botish vaqtida ulkan qoʻngʻiroq chalinib Vargo askar va hizmatkorlari bilan saroyga qaytib keldi.<br />-Axvoling yaxshimi?!-taxt oʻrnatilgan xonaga ortidan yugurib kirdim.<br />U hamma chiqishini buyurdi. Eshik yopilgach menga jilmaygancha bosh silkidi.<br />-Havotir olma.-dedi u charchab, holsiz taxtga suyanarkan.<br />-Unday emas. Nima boʻldi?<br />-Qirol vafot etdi.<br />-Buni eshitdim. Qirol saroyida toʻpalon boʻlgan koʻrinadi.-tahmin qildim. <br />-Unchalik emas. Ammo shunga borishlariga oz qoldi. Apradlar sulolasida boshqa erkek qolmadi. Boshqa sulolalardan davogarlarni birlari yoqlasa, boshqalari yoqtirishmadi. Hullas hammasi oʻzining nomzodini taxtga chiqarishni istaydi. Ming shukurki, kechga yaqin bir qarorga keldik. Anarxiya boshlanadi. Agar ishimiz oʻngidan kelsa Slavakiyaning bir qismi menga oʻtadi. Aslida Mojaristonni koʻzlayotgandim. Ammo turklar sabab fikrimdan qaytdim. Oʻz hududimning muhofazasini kuchaytirishim darkor.<br /> Ana, tarixiy voqealar boshlandi. Huddi tahmin qilganimdek. 1310- yilgacha hotirjamlik yoʻq endi.<br />-Bu ish oson boʻlmaydi. Nafaqat ichki tomondan balki, tashqi dushmanlar ham bunga qarshi boʻladi.-dedim koʻnglim battar notinch boʻlib. -Kuchli qoʻshnilar qayrab, nizolar chiqarish payiga tushishadi. Balki kuchlari yetsa, ochiqchasiga bostirib kelishar. <br />-Bilaman, ammo biz birlashmas ekanmiz bari foydasiz. Eng toʻgʻri yoʻl sulxdir.-charchagancha koʻzlarini ishqaladi. -Biroq koʻpchilik lordlar koʻnmayabdi. Tarqoq holda uzoqqa yetib bormasliklarini oʻylashganlari ham yoʻq.<br />Yoniga borib bagʻrimga bosdim.<br />-Balki hammasi yaxshi boʻlib ketar.-jilmaydim oʻzimni majburlab. -Bu mashaqqatni ham yengib oʻtolasan. Senga ishonaman!<br />-Yonimda boʻl. Menga shunday kuch berib tursang yengib oʻtolaman.<br />-Hech qayoqqa ketmayman...<br />Oʻn beshinchi yanvar. Nihoyat (Vargo bilan qoʻshganda) sakkizta garflar oʻrtasida katta sulx tuzildi. Har biri oʻz chegaralarini belgilay boshladi. Graflar istiloga mukkasidan ketishdi. Sulxga kirmagan lordlar nafaqat oʻz yerlarini himoya qilishga kirishishdi. Balki boshqalarning yerlarini oʻz chegaralariga qoʻshish uchun qoʻshin toʻplay boshlashdi. Ularni qoʻrqishlari bejiz emas. Chunki Sakkizta graflar kuchlarini birlashtirib boshqalarga zarba berishadi. Tarqoqlar bitta zarbadayoq yengiladi.</p> <p id="wJtg">Tarix zarvaraqlarining qonga botgan qismlari eshik qoqib keldi. Urush - isnon oʻzi yaratgan qirish vositasi. Uni koʻpdan-koʻp yolgʻonlar-u baxonalarga chirmab oʻrashsada, baribir urush bosqin-u, oʻlimni keltirib chiqaradigan jirkanch talonchilikdir! Nima uchun hamma tinchlikda yasholmaydi. Oyogʻimiz tagidagi shu bir qarich tuproqni talashish jonlarning behuda qurbon boʻlishiga arziydimi?! Oltin-u zarlar, mol-mulklar, hukmronlik qilish, bari ahamiyatsiz. Baribir ularni goʻrimizga xarshlab olib ketolmaymiz. Shunday ekan urush qilishni nima hojati bor?<br />-Birodarlikdagilar (Sulxning nomi shunday edi) urush xabarini yetkazishdi.-dedi Vargo asabiy.<br />-Nega axir? Sulxga qatnashmagan lordlar zaif ediku. Urush boʻlmaydi deyishgandi.<br />-Qoʻshni davlatlar ularga yordam beryabdi. Oʻsha axmoqlar bizni yenib, bemalol hukmronlik qilamiz deb oʻylashyabdi. Ammo yordamning badali borligi haqida qaygʻurishmayabdi ham. Tarnsilvaniya grafi boshqa uch grafni oyoqqa turgizgan. Lord Ladislausdan kutsa boʻladi. U sobiq qirolning eng yaxshi grafi edi. Oʻz davrida kuch-qudrat toʻplagan.<br />-Agar...-shu soʻzni aytishni hohlamayotgandim. Biroq aniqlashtirib olishim kerak. -Mobodo, urush jiddiylashsa, sen... ketasan shundaymi?<br />U mayus jilmayib bosh silkidi. Hafa boʻlib hoʻrsinganimni koʻrib peshonamdan oʻpdi.<br />-Havotir olma.<br />- Har safar &quot;Havotir olma&quot; deganingdan soʻng yanada havotir ola boshlayman.-yegʻimni bazoʻr tiydim.<br />Xonaning eshigi taqqilladi.<br />-Kiring!-buyurdi Vargo.<br />-Salomatlik sizga yor boʻlsin, grafim!-koʻksiga urib qoʻydi askar, xonaga kirib.<br />Vargo bir bosh silkib qoʻydi.<br />-Nima maqsadda kelding? Birodarlik tinchlikmi?-soʻradi u.<br />-Yetakchi graf -Lord Celja sizga maktub yoʻllab, meni yubordi.-askar qoʻynidan uzunchoq idishga solingan xatni chiqardi.<br />-Ketishing mumkin.<br />Askar chiqib ketgach, Vargo idishni qopqogʻini ochib, sargʻish jildni chiqardi. Jim oʻqidida, jahl bilan gʻijmlab, bir chekkagan uloqtirib tashladi. Qovogʻini solgancha oʻylanib turarkan, lablari bilinar-bilinmas qaltirardi. Mushtlari tuguldi.<br />Yuzidan tutib ,oʻzimga qaratdim.<br />-Axvol shunchalik yomonmi? Iltimos! &quot;shunchaki kichik koʻnggilsizliklar holos&quot; degin! &quot;Hammasi joyida&quot; de!<br />U indamadi. Faqat menga &quot;kechir!&quot; degandek qarab turardi. Koʻzlarini yumgancha bagʻriga bosdi.<br />-Urush boʻladi! Ovoz berish natijasida meni bosh sarkarda etib tayinlashibdi.<br />-Yoʻq!-koʻksiga yuzimni bosib, xoʻngrab-xoʻngrab yegʻladim.<br />U qaddini gʻoz tutgancha, yegʻlab olishimni kutdi. &quot;Yegʻlama, biz osongina gʻalaba qozonamiz. Bir pastda yoningga qaytib kelaman.&quot; deyolmadi. Chunki tashqi hududlardan olingan yordam va Lord Ladislausning qoʻllab-quvvatlashi orqasidan dushmanlarimizni kuchiga-kuch qoʻshilgandi...</p> <p id="juPn">Grafinya Leyla.</p> <p id="7K2s">-Boʻldi qilsangchi arazingni?-dedi Vargo yonimga kelib.<br />-Arazlaganim yoʻq. Baribir bundan foyda chiqmaydi. Agar shuni deb qolganingda ishonaver arazlagan boʻlardim.<br />-Unda qovogʻingni och. Bir marta jilmay. Xat kelganidan beri yigʻlab, xoʻmrayishdan nariga oʻtmading.<br />-Nima, hursand boʻlishim kerakmidi?! Axir seni oʻlimga kuzatyabman.-yegʻimni bosolmadim.<br />U tizzalab olib, qoʻlimdan tutdi.<br />-Koʻzimga qara.-muloyimlik bilan buyurdi u. <br />Mayus boqdim. <br />-Menga ishonasanmi?<br />-Albatta.<br />-Unda qaytib kelishimga ham ishon. <br />-Mobodo unday boʻlmasachi? Men nima qilaman?!<br />-Agar taqdirim jang maydonida oʻlish boʻlsa, hatto ming yil qasrimdan chiqmasam ham bu sodir boʻlishi mumkin. Shunday ekan ketish oldidan bir jilmay. Menga kuch boʻlishi uchun, moboda umrim oʻsha yerlarda poyoniga yetsa, koʻz oldimda jlmaygan holating gavdalanishi uchun. Bir bor kul.-oʻtindi Vargo.<br />Hohlamay yerga qaradim. Vargo gʻovogʻini uydi.<br />-Mendan samiymiy kulgingizni qizgʻonyabsiz-a miss Leyla. Oh yuragim!-bir qoʻli bilan chap koʻksini ushlab boshini tizzamga qoʻydi. -Agar kulmasangiz hozirni oʻzida jon taslim qilaman xonim.-bir koʻzini yumib, ikkinchisini ochdi.</p> <p id="of7i">Uning bolalarcha qiligʻini koʻrib beixtiyor yuzimga tabassum yugurdi.<br />-Ana shunday. Menga va&#x27;da ber. Qaytgunimcha nima boʻlsa ham yegʻlamaysan. Doimo kuchli va irodali boʻlasan. Menga va&#x27;da ber.<br />Men bosh silkidim.<br />-Bu javob oʻrniga oʻtmaydi. Eshitmadim.<br />-Va&#x27;da...<br />Toʻsatdan eshik taqilladi.<br />-Kim?-soʻradi Vargo.<br />-Graf, yoʻl uchun hammasi taxt.-dedi erkak kishining ovozi.<br />-Kuting!-Vargo oʻrnidan turib, ogʻir sovutini kiydi. Men ham koʻmaklashib yubordim. Belbogʻini bogʻlab, kamariga qilichini osdi.<br />-Qoʻrqmayabsanmi?-soʻradim. uzatarkanman.<br />-Yoʻq, qoʻrquv men uchun emas. Ayniqsa hozirgi vaqtda.-u jilmayib qarab turdiyu, asta peshonamdan oʻpib qoʻydi.-Ketgan vaqtimda saroy jang maydonidan koʻra xavfliroq boʻlib qoladi. Iltimos oʻzingni ehtiyot qil... Yana<br />Vargo stol ustida turgan qutini olib ichini ochdi. <br />-Buni onam taqqan.-dedi menga zumrat koʻzli, bejirim yasalgan uzukni koʻrsatib. -Aslida uzukni oilangni yoniga olib borganimdan soʻng bermoqchi edim. Boʻlib oʻtgan hodisalar tufayli na olib bora oldim, na senda bera oldim. Buning uchun uzr soʻrayman.<br />-Hechqisi yoʻq.<br />-Bu uzukni barmogʻingga taqqanimdan soʻng mening qonuniy rafiqamga aylanasan.-Vargo choʻkkaladi.-Mening grafinyam boʻlasanmi? Umrimning soʻngigacha yonimda boʻlishingni hohlayman. Sen kabi jasur va xalol oʻgʻlimiz, yoki sendek chiroyli qizimiz boʻlishini, ularni katta boʻlishini birgalikda kuzatishni, sen bilan birga qarishni istayman. <br />Takror koʻzim yoshlandi. Bu safar quvonchdan. Menimcha har bir qiz oʻrnimda boʻlib qolishni hohlardi. Mening eng baxtli soniyalarim.<br />-Men ham hohlayman. -yegʻlagancha oʻrnidan turgizdirarkanman. <br />Uzunki nomsiz barmogʻimga taqdi.<br />-Seni sevaman.-ilk marta Vargo menga sevgi izhori qildi. Bagʻriga bosgach shivirladim.<br />-Men ham seni sevaman...<br />-Salom ustoz Jastin. Hurmatini qilib kelganingiz uchun tashakkur.-dedi Vargo. Taxtli xonaga kirganimizdan soʻng. Taxt yonida turgan Ustozni koʻrib.<br />-Iltifotni qoʻysangchi oʻgʻlim.-qoʻl siltadi ustoz.<br />-Ustozimni menimcha taniysan Leyla.<br />-Ha, axvolingiz yaxshimi ustoz.<br />-Hudoga shukur-ki, yaxshiman.-jilmaydi ustoz.<br />-Ustozim yoʻqligimda saroyni nazorat qilib turadi.-tushuntirgan boʻldi Vargo. Soʻng ustozga qarab -Grafinya Leyla sizga omonat.-deya qoʻlimdan tutdi. <br />Saroy tashqarisidan karnaylar yangradi. Ortidan doʻmbiralar.<br />-Men ketishim kerak. Leyla, oʻzingni ehtiyot qil!<br />Eshik ochilib, bir qiz va bir yigit kirib keldi.<br />-Bular senga. Sadoqatli qullar. Sening xavfsizliging uchun. Bundan tashqari xizmatingni qilishadi.<br />-Bu shart emasdi.-dedim hijolat chekib.<br />-Sen grafinyasan, albatta shart.-Vargo dubulgʻasini kiydi. Va menga bir oz jilmaygancha tikilib turdida, ustozga bosh silkib qoʻyib shaxdam qadamlar bilan zaldan chiqib ketdi. Yugirib borib, markaziy chiqish darvozasi koʻrinadigan ulkan derazadan pastga qaradim.<br />Vargo otga mindi-da, piyoda va otliqlarning oldiga tushdi. Ikki tabaqali ogʻir temir darvozalar mashaqqat bilan ochildi. Xizmatchi va boshqa kishilar ularga oq yoʻl tilash uchun hovliga toʻplanishib, kuzata boshlashdi. Ayolar roʻmolchalarini silkitgancha xayrlashdilar. Vargo eshikdan oʻtishdan oldin oʻgirilib bir menga qaradi-yu, asta qamchi urdi. Ot egasining hohishini tushungandek joyidan qoʻzgʻalib saroydan chiqdi. Keng ammo havosi urushning isi bilan bulgʻangan yerlar tomon oshiqdi.<br />Yegʻi kelib, tiyish uchun labimni tishladim. Gʻamnok bosh egdim.<br />-Hafa boʻlmang ledi.-dedi ustoz yonimga kelib. -Bu kunlar oʻtadi. Hali Vargo zafar qozonib qaytadi yonimizga. Unga ishonaman!<br />Boshimni koʻtarib, mayus jilmaydim.-Aytganingiz kelsin ustoz, aytganingiz kelsin...<br />Yanvar oxirlab, fevral kirib keldi. Qattiq sovuq biroz ortda qolib, kiyimlar bir qavatga qisqardi. Ammo urush qadaridan hamon darak yoʻq.<br />Suyukligim Leyla...<br />Urushdan yomoni yoʻq. Sharqiy graflar: Lord Bruno va lord Kelvin taslim boʻlishmayabdi. Ularga yordam kelmaganida allaqachon yengan boʻlar edik. Biroq tashqi qoʼshnilar, ularni zabt etishimizni hohlashmay, yoʻlimizga toʻsiq boʻlishyabdi. Lord Ladislaus ikki yuzlamachilik qilib, suvdan quriq chiqmoqchi. Urushga aralashmayabdi ammo jim oʻtirgani ham yoʻq.</p> <p id="dgee">Dushmannki quvvatlab, bizga ham yordam berishda urinyabdi. Juda pastkash nusxa!<br />Urush boshlagan toʻrtta graflardan ikkitasi magʻlub etildi. Bu yogʻiga bardosh berib, qolganini ham maʼlub etish soʻngra ortimga qaytib, sening jamolingga erishish mening yagona istagim.<br />Saroydan ketganimdan soʻng sogʻinch yuragimni ezib tinim bermay qoʻydi. Seni shunday sogʻindim-ki...<br />Nasib qilsa yoningga gʻalaba bilan qaytaman. Yuzim yorugʻ holda.<br />Hurmat ila seni soʻngi nafasigacha sevib qoluvchi, oshigʻing Vargo.<br />Uning xatini oʻqib boʻlib, javob yozishga kirishdim. Peroimni siyohga botirib, yozuv darslarida oʻrgangan koʻnikmalarimni ishga soldim. Husnixatim avvaldan chiroyli boʻlmagan. Undan uyalmaganman ham. Aksincha, bundan faxrlanardim. Axir &quot;xati hunuklar daho boʻlishadi&quot; deyiladi-ku.<br />Saroyda hammasi yaxshi. Ustoz menga yozishni oʻrgatgani juda yaxshi boʻldi. U juda ajoyib inson. Menga shunday qiziqarli afsona-yu, asotirlar aytib beradi-ki. Qaniydi yonimda boʻlsang...<br />Men ham seni juda sogʻindim. Sensiz qanotsiz qushdekman. Oʻzimni dunyodagi eng ojiz va eng yolgʻiz insondek his qilyabman. Tezroq qaytishingni shunday hohlayman-ki, urushni yomon koʻraman! Iltimos men uchun oʻzingni asra! Seni kutaman...<br />Leylang...<br />-Xonim, yuring. Saroyni aylanamiz.-dedi Kayli.<br />Menga tuhfa qilingan qul qizning ismi shunday edi. Kayli sariq sochli, koʻk koʻzlari katta-katta chiroyligina qiz edi. U ogʻir-bosiq, muloyim, koʻzlari, hursand payitida ham mungli boqardi. Grek (qul yigitning ismi) ikkisi allaqachon yaqin sirdoshlarimga aylanishgan edilar. Grek boshida juda kam gap va shunday hafa boʻlib yurardi-ki, uni koʻrgan kishi &quot;butun olam tashvishi uni yelkasiga tushganmikin?&quot; deya oʻylanib qoladi. Keng yelkali, baland boʻyli, qora sochlari kalta, koʻkimtir koʻzli mexribon bu yigit saroydagi hammaning hayolini oʻgʻirlashga ulgurdi. Ammo Grak hech biriga parvo qilmas. Oʻz ishi bilan band boʻlib yurardi. Qizlar tutib olib gapga solishmoqchi boʻlib savol berishganda quruqqina qilib javob berar. Sovuqqonligi tufayli muhlisalarini hafa qilardi.<br />Saroyda men qadrlaydigan kishilar juda kam. Barmoq bilan sanoqli. Shuning uchun ularning qadri menga juda bilinadi. Qisqa fursat ichida ularning samiymiy va toza qalbini koʻra bildim. Kun boʻyi uchalamiz yosh bola kabi oʻyinlar oʻynardik, kitob oʻqib berardim, soʻng uning ustida muhokamaga berilib ketardik. Kechga yaqin Ustoz Jastin bizga ertaklar aytib berardi. Ular koʻpincha yomon ishlarning oqibati, oʻgʻirlik, yolgʻonchilik, gʻalamislik, va boshqa yomon ishlar insonga qanchalar kulfat keltirishi haqida boʻlardi. Ertaklarida mard, jasur, baʼzan pahlavon, baʼzan esa kuchda uncha omadi chopmagan boʻlsada, aqlli va mehnatkash qahramonlar yuksaklanib, qadri osmongacha yetardi...</p> yasmin_log:8D5rqRY9Uw2025-12-04T15:42:20.986Z2025-12-04T15:42:20.986Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png">12-BOB.

<figure id="nyul"> <img src="https://img3.teletype.in/files/21/7b/217bfc13-7979-4f09-89ef-942a19e61f24.png" /> </figure> <p id="ZNqc">12-BOB.</p> <p id="C8rX">-Hmm, dehqon qizi uchun aqillilik qilmaysanmi?!-dedi graf qattiq tikilib.<br />Yana koʻzlariga asir tushmaslik uchun yerga qaradim. U shaxzoda! tabiyki benuqson va koʻrkam. Koʻzlari esa... kulrang koʻzlari har kimni oʻziga maftun eta oladi. Tikilsangiz bas. Shuning uchun yuziga kamroq qaramoqchi edim. Qoʻlimdan kelganicha urinyabman.<br />-Hozirgi vaqtda aqilli qizlar koʻp ham uchirayvermaydi. Ayniqsa...<br />-Ayniqsa kambagʻal oiladan chiqqan va qul boʻlgani. Shundaymi?-koʻzlariga chidolmay baribir qaradim.<br />-Ayniqsa aqilli boʻlishi yetmagandek xalol, dovyurak va quvnoq boʻlsa.-menga shundan samiymiy mexr bilan qaradiki. -Ha, unaqasi hozirda juda kam.<br />Qoʻrqganim sodir boʻldi. Yana koʻzimni uzolmay qoldim. Bu hol roʻy berishidan choʻchib, undan uzoqroq yurmoqchi edim. Ammo yaqinlashgudek boʻlsam koʻrinmas girdobi oʻziga ohangrabodek tortaveradi. Vaqt oʻtgani sari bu kuch meni butunlay yengishidan, qochish rejamdan uni deb voz kechishimdan qoʻrqaman. U holda butun umr u yonimda boʻlishi mumkin biroq, butun umr oilamni qumsab yashayman.<br />U menga uzoq tikilib qoldiyu, bir qoʻli bilan ikkilanib yelkamga tushib, yuzimni toʻsib turgan sochlarimni orqaga tashlab, qulogʻimning ortiga qistirib qoʻydi. Qoʻli yuzimga hiyol tegib turarkan barmoqlarining qaynoq tafti suyagimgacha kirib ichimga tariflab boʻlmas olovni solgandek boʻldi. Toʻsatdan choʻchib uyʼongan kishidek bir sapchib tushdi. Va yana jiddiy insonga aylandi. Qoʻlini olib, oʻrnidan turdi.<br />-Nima boʻldi?-soʻradim havotirlanib. Men ham turarkanman.<br />-Ortingga qaytishing kerak.-dedi negadir jahli chiqayotgandek. Chuqur-chuqur nafas olarkan.<br />Shoshib borib eshikni ochdi.Takror yonar qoʻngʻizlar havoga koʻtarilib, parvozdagi raqisini boshladi.<br />-Chiq, men seni kuzatib qoʻyaman.<br />-Ahvoling yaxshi emas. Koʻrinishing yomon. Kasal emasmisan?<br />-Chiq.<br />-Nega? men biror narsa qildimmi?<br />-CHIQ DEDIM SENGA! Qanaqa qizsan oʻzi?!<br />Qoʻrqib ketganim uch uni turtib bogʻdan yugurib chiqib ketdim. Oldin hech kim menga baqirib muomila qilmagan. Birinchi marta boʻlgani uchun qaltiroq bosdi. Ortimga qaramay qochdim. Yuragim qinidan chiqqudek boʻlib urardi. Yugirib soqchilardan ham oʻtdim. Ular allaqachon uyquga taslim boʻlishgandi. Yugirib oʻtganimda uygʻonib ketib, hech narsaga tushunmay choʻchib nayzalarini tushirib yuborishdi.<br />-Hoy, toʻxta!-dedi biri oʻzini yegʻib olib.<br />Holdan toygunimcha yugurdim. Ohiri tanish olma daraxti qarshisidan chiqib qoldim. Hansiragancha tagiga kelib, bitta ham bargi qolmagan shoxlarini silkitgancha chirmashdim...<br />-Daraxtda olma qolmagan.-taxminan yigirma daqiqalardan soʻng ortimdan grafning tovushi eshitildi. Menimcha ancha oʻzini bosib olgan.<br />-Buni bilaman.-dedim arazlagandek. Hatto qayrilib qaramay. Shoxga suyanib oʻtirarkanman.<br />-Unda bu safar nega chiqding?<br />-Bir qoʻrs va badjahl kishi meni hafa qilgani uchun chiqdim.<br />-Kechir-uh tortdi u.-Toʻgʻri aytganding. Ahvolim yaxshi emasdi.<br />Boshimni egib, darax tagida turgan grafga qaradim.<br />-Men shunchaki havotirlangandim.-dedim samiymiy, arazimni unutib.<br />Graf mayin jilmaydi. <br />-Buni bilaman. Shunchaki ayol kishining menga mehribonlik qilishiga oʻrganmaganman.<br />-Nahotki?<br />Graf bir bosh silkidiyu, yopinchigʻini yechib bir chekkaga tashlagancha ortimdan daraxtga chiqdi. Qulay oʻrnashib olgach, menga boshdan-oyoq razm solib ustidagi plashini menga tutdi.<br />-Bunchalik yupqa kiyinib nima, joningdan toʻydingmi?-tanbex bergan boʻldi.<br />Toʻgʻrisi bilintirmaslikga urinsam ham dir-dir qaltiragancha muz haykalga aylanishimga oz qolgandi. Issiq, kalta moʻynali plashni yopinib, shunday huzur qildimki, tashqarida bunday uzoq qolib ketishimni tush koʻribmanmi?!<br />-Nega ayollarni yoqtirmaysan?-soʻradim issiq plashga yaxshiroq oʻranib.<br />-Men ayollarga ishonmayman.-toʻgʻirladi u.<br />-Sabab? <br />U aytishni istamay jim boʻldi.<br />-Demak menga ham ishonmaysan shundaymi?<br />-Agar shunday boʻlganda hozir yoningda oʻtirmagan boʻlardim.-graf chuqur xoʻrsindi.-Koʻp yillar oldin, otamning zulmidan hamma bezigan paytda, onam meni dunyoga keltirdi. U tugʻilishimni hohlamagandi. Chunki otamga juda oʻxshardim. Soʻng meni... oʻz boʻlasini oʻldirmoqchi boʻldi.</p> <p id="BZ2n">Otamdan shunday nafratlanardiki, meni uning izidan borishimga ishonib, voz kechgan. Ammo otam kelib qolib, meni qutqardi. Onamni esa qamab qoʻydi. Shundan soʻng u oʻz joniga qasd qilgan. Yashashni istamagan. Onam boʻlishni lozim koʻrmagan.<br /> Koʻzlarimdagi bir tomchi yoshni artib oldim. Grafning yuzida shunday gʻamni koʻrdimki, huddi hozirgina onasidan ayrilgandek edi. &quot;Mana nima uchun ayollarga ishonmayman&quot; degandek menga qaradi.<br />-Buni menga ustozim aytib bergan. U meni yoshligimdan katta qilgan. Huddi oʻz farzandidek. Otamni kam koʻrardim. Menga huddi, jazoga hukm etilgan mahkumga qaragandek qarardi. Hech qachon menga oʻgʻlim deya murojat qilmagan. Rafiqasini aybdor deya bilsada sevardi. Uni oʻlimida meni ayblab yashadi. Agar onam meni qabul qilganda bari boshqacha boʻlardi. Onam sabab yoshligim barbod boʻldi. Ayollarga ummuman ishonmay qoʻydim. Bolaligimdan yoqtirmasdan. <br />-Shuning uchun kanizaklaringni yoningga yaqinlashtirmagansan toʻgʻrimi?<br />-Ha, bundan tashqari haramimdagilar faqat bir narsani koʻzlaydi. Grafinya unvonini olish.<br />Payiti boʻlmasada kulib yubordim. Chunki rost aytgandi. Tun-u-kun barcha qizlar oʻzlariga oro berib, eshikni poylashar, qani endi graf kirib qolsa nima qilib boʻlsa ham koʻnglini olsam-u, grafinya boʻlib olsam deya halak boʻlishardi. <br />-Toʻgʻrida, ular bilan suhbatlashib boʻlmaydi. Har bir gapingni farqiga bormay maʼqullayverishi jonga tegadi. Undan koʻra bogʻimdagi yonarqoʻngʻizlarga skripka chalib berganim yaxshi.<br />-Men ham ular qatoridaman chamasi.<br />-Yoʻq!-dedi u.-Ilk bor koʻrganimdayoq &quot;bu qiz qayerdan kelib qoldi ekan?&quot; deya hayron boʻlgandim. Chunki shu paytgacha ayollarni daraxga irgʻishlaganini koʻrmagandimda. Yana bittagina olma uchun-a.<br />Toʻsatdan yuzimga qor parchasi kelib tushdi. Qor uchqunlay boshlagandi.<br />-Qani endi keta qolaylik.-daraxtdan sakrab tushdi graf.-Havo sovuq. Axir kasal boʻlishni hohlamaysanku, toʻgʻrimi?<br />Plashini uzatib, asta pastga tusha boshladim. Yerga oz qolganda nozikroq shoxga oyoq qoʻydim chamasi, sindiyu yerga quladim. <br />-Tuzukmisan?-yonimga kelib turishimga koʻmaklashdi graf.<br />-Ha. <br />Ammo oyogʻim ogʻriyotgandi. Turdimu, oyogʻimni bosolmay yana oʻtirib oldim.<br />-Oyogʻim chiqqan!-dedim yegʻlagudan beri boʻlib.<br />Graf poyabzalimni asta yechib, oyogʻimni paypaslab koʻrdi.<br />-Yoʻq-dedi u.-Chiqmagan, oyogʻing lat yegan. Menda ham koʻp shunday boʻlgan. Nima qilishni bilaman. Kel...<br />-Nega?-dedim ortga tisarilib, qoʻllarini yozganda.<br />-Oʻzing yura olmas ekansan, men seni koʻtarib olaman. Shu yerda qolib ketishni hohlaysanmi?<br />Oʻylab koʻrib noiloj koʻndim. Asta meni koʻtarib ortga yoʻlaklar tomon yurdi.<br />Kanizaklar uyiga meni koʻtargan holatida olib borishini hohlamadim. Qizlarning qiliqlariyu, uchirma gaplarini eshitishga hushim yoʻq edi. Keyin xonasiga olib borishini aytdi. Unga ham koʻnmadim. Ohiri oʻzining sirli bogʻiga qaytarib olib bordi. Xonadagi keng ravatga yotqizib. bogʻiga kirib ketdi. Zum oʻtmay savsanning gulbargidan ikki-uchta koʻtarib qaytdi.<br />-Bu -dedi graf.-Juda shifobaxsh gul. Tongacha ogʻriq ham, lat yeyishi ham qoladi.<br />U bargni oyogʻimga oʻrab, bogʻlab qoʻydi.<br />-Demak tabiblikni ham bilaman degin.-Shuncha vaqtdan beri koʻziga tik qaramaslikga urinayotgandim. Nima boʻldiyu koʻzlarimiz yana uchrashib qoldi. Koʻzlari mavhum, undan hech narsani anglab boʻlmasdi. Otogʻimni ushlagan qollaridan tanamga titroq kirardi goʻyo...<br />-Shunday.-dedi u menga tikilib. Yuzini yuzimga yaqin olib keldi. -Tarsaki tushirmaysan degan umiddaman.<br />Jilmaygancha yuzimni siladi. Va asta boʻsa oldi...</p> yasmin_log:Oojbxw1Lte2025-12-02T15:18:39.138Z2025-12-02T15:18:39.138Z

<img src="https://img1.teletype.in/files/04/77/047746e1-c11b-4521-887e-83fcb662eccd.png">4-Bob.

<p id="gZD3">4-Bob.</p> <figure id="x6ka"> <img src="https://img1.teletype.in/files/04/77/047746e1-c11b-4521-887e-83fcb662eccd.png" /> </figure> <p id="dxFt">Han oʻzini biroz hijolatli his qildi. Ogʻziga bazoʻr ovqatni kirgizarkan, Minho bilan bu antiqa monosabatini boshlaganiyu, hujum voqeasi qandaydir sayoz tuyilardi. Avvalgi oʻzini tasavvur qilgancha Minho bilan tunlari nima qilishini oʻyladi. Ikki yuzi qizarib ketgach boshini egib biroz yashirdi. Minho jilmaygancha uni yuzini artib qoʻyarkan Minhoning qizarishi kuchaydi. <br />Minho:Juda yoqimtoy koʻrinasan.<br />Han:Bunday qarama, bas qil.<br />Minho kulib yubordi. Han uni nigohidan oʻzini olib qochish uchun idishlarni oldiyu rakvinaga shoshdi.<br />Han:Minho...<br />Minho:Ha?<br />Han:Men oldin biror ishda ishlarmidim?<br />Han boshini koʻtarmay idish yuvishda davom etarkan Minho sukut saqlab turdi. Birozdan keyingina pastroq ovozi eshitildi.<br />Minho:Ha, ammo ishdan boʻshatilganding.<br />Han:Nima uchun? <br />Minho: Munosabatimizni bilib qolishgani uchun. <br />Han oʻgrildiyu qarshisida Minhoni koʻrdi. <br />Minho: Kechir... Meni deb... Biz uchrashayotganimiz uchungina ishingdan haydalding.<br />Han Minhoga nisbatan biroz iliqlikni his qildi. Qoʻlidan ushlarkan &quot;hammasi joyida&quot; degandek jilmaydi.<br />Minho chuqur nafas oldiyu jilmayishini qaytarib Hanni yuzidan oʻpdi.<br />Minho:Kayfiyatni tushirmaymiz. Men musrlarni toʻkib qaytishim bilanoq xarid qilish uchun chiqib kelamiz. Boʻladimi? Bir yoʻla aylanib kelamiz.<br />Han:Boʻpti. Unda bora qol. Tezroq toʻkib qayt.<br />Minho ayyarona kularkin yuzini tutdi.<br />Minho:Uchinchi qavatdan tushib chiqish oson emas. Shunday ekan menga kuch kerak.<br />Han:Kuch?<br />Minho: oʻpich. Qani boʻl!<br />Han yuzidan oʻpib qoʻyarkan Minho hursand boʻlib musr qopni oldiyu ortiga qarab qarab qoʻygancha chiqib ketdi.<br />Minho:Shamoldek yelaman!...<br /> Han oʻziga choy damlab olgancha, issiq bakalni siqimlab uyni sekin aylanib chiqdi. Yotoq xonadan eski magnitafon topgach qoʻshimchasiga bir olma kasetalar polga toʻkilib uyildi.<br />Kasetalarning hammi esko durdona asarlar. Negadir hammasi gitara ohangi. Nahotki gitaraga shunchalik qiziqishgan boʻlsa?...<br />Han boshqalardan ajralib turgan &quot;ilk uchrashuv&quot; deya yozib qoʻyilgan kasetani magnitafonga joyladi. Sokin gotara ohangi yangradi. Bu musiqa huddi yuragini tub-tubida chalinayotgandek edi.<br />Han bakalni koʻksiga bosgancha polda sirpanib vals harakatlarini qilgancha xona boʻylab aylandi. Shu qadar berilib ketdiki oyogʻini divan qirgʻogʻiga toʻgʻri borib urganini payqamay qoldi.<br />Oʻgʻriqdan sakrarkan qoʻlidagi bakal yerga tushib chilchil boʻldi.<br />Han:Lanato divan!<br />Han oyogʻink uqalab qoʻyarkin choʻkkalab siniqlarni yegʻishtirishga tushdi.<br />Han:Bu nima boʻldi?<br />Polda gʻalati belgiga koʻzi tushdi. Juda kichik. Koʻrsatgichga oʻxshaydi. Divan tagiga ishora qilib turardi. Han hayron boʻlgancha egilib, bir qoʻlini tiqqancha divan tagini paypaslay ketdi. Taxtalardan biriga teginisho hamon nimadir ship etib polga tushdi.<br />Han: Qogʻozmi?<br />Birinchi buklamni ochdi unda &quot;Minhodan tashir!!&quot; Deya katta qilib yozib qoʻyilgandi.<br />Minho:Nima qilyabsan?<br />Han choʻchib tushdiyu, tez varoqni yengi ichiga berkitdi. <br />Minho Hanni yoniga savol nazari bilan kelarkan Han siniqlarni koʻrsatdi.<br />Han:Qoʻlimdan tushib ketdi.<br />Minho:Hech qayeringga kirmadimi? Kesib oldingmi?<br />Han:Havotir olma shunchaki terib olayotgandim. Men yaxshiman.<br />Minho uf tortib qoʻyarkan Hanni qoʻlidan siniqlarni olib, oʻzi yegʻishtirib olishini aytib uni turgizdi.<br />Han sekingina qogʻozni choʻntagiga soldi...<br /> Mashina oʻt olib muzlagan sirpanchiq yoʻlga tushib olarkan, Han atrofga yetti yoshli boladek qiziqsinib qarab ketdi.<br />Minho:Kecha qor yoqqandi. Ammo bugunga bir pastda eridi qoʻydi.<br />Han: Chiroyli manzara. <br />Minho:Ha chiroyli. Ammo baribir Koreyaga yetmaydi. Kel shu oylarda Koreyaga qaytamiz.Toʻgʻri Amerika yaxshi ammo baribir oʻz uying oʻlan toʻshaging. <br />Han biroz ikkilandi. Chunki bor kunlik xptira bilan koʻchib yurishni tasavvur qilolmasdi. Ammo Minho hafa boʻlmasligi uchun jilmayib qoʻya qoldi....<br /> Supermarketda odam siyrak va rastalarda yoshlar va hozirgi chegirmalardan foydalanib qolmoqchi boʻlgan zinalar izgʻib yurardi holos.</p> <p id="5VcJ">Ikkisi aravachani olishib sekin aylanishga tushdilar.<br />Han:Toviq goʻshti olsakchi?<br />Minho:Yoʻq! Unga allergiyang bor. <br />Han:Meni allergiyam bormi?<br />Minho:Ha.<br />Minho bor narsani esladiyu kulib yubordi.<br />Han:Nima boʻldi?<br />Minho:Oʻsmir paytimizda sinov uchun atayin yeb koʻrganingni esladim. Oʻziyam qizarib shishib ketganding. Boʻgʻilib qolgansan. Oʻlib qolasanmi deb qoʻrqib ketgandim. Shuni ortidan bir hafta kasalxonada yotgansan.<br />Han:Minho, oʻzi qachondna beri birgamiz?<br />Minho:Meni yetimxonaga olib borishgan ilk kundan beri. Eslashimcha olti yoshda edik. Eshikni yonidan ketmay oilamni kutardim. Shunda sen kelib menga qoʻl choʻzgancha jilmaygansan. Oʻshanda bilganman. Sendan ajoyib sherik chiqishini. <br />Han:Shundan keyin oilangni topmadingmi?<br />Minho:Yoʻq. Mendan voz kechgan u ahmoqlarni qidirib nima qildim.<br />Han:Meni oilamchi?<br />Minho:Oʻzing aytib berganding oilang qandaydir halokatda oʻlgani uchun yetimxonaga olib kelishganini. &quot;Toʻrt-yoki besh yoshda olib kelishgan meni.&quot; Deganding adashmasam<br />Hanni oʻylanib qolganini koʻrib Minho yelkasini mehr bilan qoqib qoʻydi.<br />Minho:Hafa boʻlma. Kimdadir oila bor. Kimadir yoʻq. Nimayam qilolardik. Meni oilam sensan. Seniki esa men. Boʻldi oʻylanma. Aravachani ushlab tur, narigi rastadan ramyon olib kelaman, sogʻinibman.<br />Minho burilib koʻrinmay qolarkan Hanni hayolini buzib qandaydir oʻrta yoshli, koʻzlari yegʻidan qizargan, mayus nigohli ayol Hanga sinchkov tikilib yaqinroq keldi.<br />Han:Mazur tuting. Biror yordamim kerakmi?<br />Ayol:Sen.... Sen Hansana?<br />Han hayron boʻldi. Bosh silkirkan ayolni koʻzidan yosh oqdi.<br />Ayol:Qani u?<br />Han:Kim?<br />Ayol tentaknamo gʻamli nigoh bilan Hanning ypqasidan tutib silkidi.<br />Ayol:Qani u?!!! Meni Meysiim qani?!!! Javob ber!! Qani u? Qizim qani?!!<br />Han:Xo... Xonim... Men bilmayman. Men... Men bilmayman.<br />Ayol:Qizim qani? Iltimos qayerdaligini ayt. Yolvoraman. U tirikmi? Yurak bagʻrim ado boʻldi. Qizim qani?<br />Han:Meysi?<br />Ayol:Ha-ha!!! Meysi...<br />Minho:Han!!!<br />Minho yugurib kelib Hanni yoqasini ayolni qoʻllaridan ajratdi. Oʻrtaga turib olarkan, ayolga shunday gʻazab, nafrat nigohi bilan qaradiki... Ayol choʻchib ortga tisarildi. Ammo qizini umidida soʻrashda davom etdi.<br />Ayol:Qizim qani? Qaytarib bering. Iltimos uni qaytarib bering. Han.... Han axir u seni...<br />Minho: Hoy!!! Ogʻzim bor deb, har baloni vaysayverasizmi?!!! Yoʻqolin. Ketin bizni tinch qoʻying!<br />Ayol:Qizimni topib ber avval!!!<br />Toʻpalonga qoʻriqchilar bir paatda yugurib kelishdi.<br />Minho:Bu ayolni esi joyidamas. Iltimos uni naru tuting bizdan.<br />Ayol battar jazavaga tushib Minhoga tashlanmoqchi boʻldi. Ammo qoʻriqchilar uni ikki qoʻltigʻidan qisgancha sudirab ketishdi. Ayol bariqgancha ularga lanat oʻqib &quot;Meysiyimni topib ber!&quot; degancha chiqish eshigidan oʻtib gʻoyib boʻldi....</p>