𝐒𝐄𝐎𝐑𝐈𝐌

TAN OLINMAGAN SEVGI

2026-05-26T09:02:58.105Z

CHAPTER 3
.
.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

Seorimni yuragi g'alati va ishnochsiz tez urardi, o'ng yelkasi tomonda o'tirgan otasiga har bir soniyda nimadir deyishni kutib qarab qarab qo'yardi. Ammo ishonchni niqob qilib olgan bu erkak lom lum deymay diqqatni mashinani mahorat bilan boshqarayotgan haydovchiga qaratgan edi. Bir lahza mashinani tinch shuvillab yurishi va sokin nafas olishlar davom etdi. Birdan haydovchining telefoni jiringlab bu sukunatni yirtib tashlagandek bo'lib etobrni qaratdi.

- Kim ekan? - sukutni buzilgani yoqmay so'radi Dongjun.

- Janob oyim qong'iroq qilyabti, keyinroq javob beraman deb xabar yozdim. Hammasi joyida...xavotirlanmang - haydovchi bu tasodifiy narsadan biroz uyalgancha mashina ro'lini biroz siqib qo'ydi. Janob Yeon indamay bosh silkitib qabul qildi. Ammo cho'zilgan bu sukutni yengillashtirgan suhbat ochilganidan foydalanib qizizga o'girildi.

- Haliyam otangdan hafamisan? - dedi u xotirjam ohangni saqlagan holda.

- Hammasi joyida shekilli - Shubha ila otasi tomon qaramay javob qaytardi qiz.

- Agar shunday bo'lsa bilib qo'y men hech qanday ayb ish qilmadim. Seni biroz tergab qo'yganim uchun o'zigni bunday tutma. Qaddigni rostlab Yeon larni yagona qirolichasidek tut o'zigni! - yana tanbeh bergandek boshini ko'tarib qizga qayta qaramadi.

Bu suhbatkar qizga yoqmay boryotgandi. Ota va qiz o'rtasidagi g'alati so'zlar yaratilayotgan xira parda kabi ko'rinardi. Ammo noiloj otasini ko'proq shani qiziq ekani tufayli qiz indamay bosh egib yo'lda davom etavergandek edi. Avvali hammadan ham himoya qilgan otani emas balki o'z qizidan ham shani or nomisini himoya qilayotgan ota namoyon bo'lardi. Nihoyat mashina o'sha hammaga nomi mashhur bo'lgan clubga yetib kelishdi. Bu yerda hamma yoshlar tinmay qatnardi..ammo hamma ham emas. Faqat boy oila vakillarigina bu ostonaga qadam qo'yishadi.

Janob Yeon toza va yaltirab turgan ostondan ichkariga kirdi. Club ichi boy oila vakillariga to'la ular bu yerda xoxlashgancha ko'ngil xushlik qilishardi. Qizlar, ichimlik turli toifadagi alkagol va tamakilar bilan to'la edi. Bu yerda son sanoqsiz qizlar ishlashadi, bu boy navsi buzuqlarni navsini qondirish uchun. Lekin bu yerda tartib juda kuchli.

- O'zigni tut! - qayta ogohlantirib qizini qo'lidan tutib oldi va shu club boshqaruvchisi tomon yetakladi.

- Qizimni eng shinam va sahna ko'rinib turadigan joyga joylashtir. Qo'rqichilarga tayinla undan ko'z uzishmasin, men bir necha daqiqadan keyin qaytaman - kastyumini to'g'irlagancha u odamlar orasiga g'oyib bo'ldi.

- Qani xonim yuring. Sizni markazdagi bir shinam joyga joylashtirman - Qiz bu otasini buyrug'ini bajarayotgan erkakni ortidan ergashib, odamlar orasidan o'tib borardi.

Xodim qizni qularoq joyga olib kelgandan keyin qo'riqchilari tayinlab Yeon oilasini olmosini saqlashni buyurgandek buyurdi.

- Ehtiyot bo'ling xonim, bu yerdagi boyvacha erkaklarni ko'ngli har narsa tusaydi. Sizga yomon ko'zlar bilan qarashganjni sezsangiz ortingizdagi qo'rqichilarga xabar bering - xodim miloyimlik bilan qizga tushuntirib u o'tirgan stoldan uzoqlashdi. Avvaliga Seorim uni gapiga hayrat bilan atrofni kuzatdi so'ng yigitlar qizlarga qanday muomila qilayotganini ko'rgach barini tushuna boshladi.

Seorim bularni ko'rishni xoxlamay o'zi uchun bir stakan nordon olcha aharbatidna quydib, bir ho'plab qo'ydi. Shu zahotiyoq u o'tirgan divan g'ijirlab bir notanisj yigit paydo bo'ldi. U yonidagi qizga maftun bo'lgandek ko'z uzmay oradagi masofani topib yaqinlashdi.

- Hey go'zal...Qalaysan? Seni boyadan beri kuzatyabman. Juda chiroyli ekansan...etiboilni tortding..Ayniqsa mana bu qizil ko'ylakda nihoyatda chirotlisan - yigit qo'lini cho'zib qizni sochlarini bir tutamni orqaga qilib qo'ymoqchi edi, to'saddan qiz uni qo'lini siltab yubordi. Yigitni bundan jajli chiqarib ekan lekin o'zini nazorat qilib jag'ini siqib qo'ydi.

- Juda uddaburon harakat shunday emasmi?

Yigit bu nozik qizni bilaklarini qattiq ushlab olib o'ziga yaqinroq tortdi, deyarli ko'kraklari birlashdi.

- Qo'yib yubor meni itni bolasi! - Seorim tishlari orasidan haqorat chiqar ekan uni qo'lini o'zinikidan qattiqroq itarardi. Ammo erkak kuchi ustunlik qilib deyarli qizni qo'lini og'riqli siqdi.

- Hooy tiligni hozir kesib olaman seni. Hozir seni bu yerdan olib ketib shu so'zlari uchun xoxlagan ko'yimga solishimni xoxlaysanmi? Qo'riqchilaring ketishdi shuning uchun men fursatdan foydalanib qolishini o'yladim - yigit kulimsiragancha qizni qo'lini qattiqroq siqdi, atrofdagi o'yin kulgiga singib ketgan yoshlar hech narsaga etibor berishmas, xoxlashganicha ichib o'yin kulgiga davom etardi. Seorimni ko'nglim bu muhitda battarroq siqila boshladi, qarshilik qilishi susayib qo'riqchilarini yo'qligini ko'rdi.

- Agar qo'ligni menga teginadigan bo'lsang go'shtigni burdalab itlarga yem qilaman - dadil javob berdi qiz.

- Shunday ekanmi? Hozir hech narsa qilolmaysan, o'zigni kuchingga ishonsang meni yengib ko'r. Yutqazsang bir tuning meniki - yigit mazax qilgancha qizni iforini hidlashga urunib quloqlariga yaqinlashdi - Xavotir olma seni ko'p xafa qilmayman...faqat rozi bo'lsang bo'ldi.

Qiz uni jirkanch so'zlaridan hayratlanmadi ammo jirkanganidan lablarini burishtirib uni yana o'zidan uzoqlashtirishga urundi. Bu yigit bunga ahamiyat bermadi shekilli qo'llari qizni bellari tomon harakatlanib uni ko'ndirishga urunardi.

- Qo'ligni ol mendan xaromi!! - qiz achchiq alam bilan unga shilqimlik qilayotgan yigitni betiga shapaloq tushirdi.

- Nima deb o'ylaganding? Hech narsa qilmasdan senga o'zimni topshirishim kerakmidi? Iflos nafs qullari!! - qiz lablarini chetida alamli kulib, qimmat clubni poliga tupurdi. Qarshisidagi yigit uni g'ayratidan hayratda edi, hozirgina sodd deb o'ylangan qiz dadil chiqib qoldi.

- Bilasanmi nima qizaloq? - yigit gapini davom ettirish uchun unga yana yaqinlashdi. - Menga umuman ahamiyati yo'q. Xoxlasam meniki bo'lasan...

- Shunday deb o'ylaysanmi? Lekin sen ham bilib qo'y men sen bilan raxmim kelganidan gaplashyabman chunki sendaqa tagi paslar bilan gaplashib o'tirishga vaqtim yo'q. Nachora sen ham meni o'zigniki qilishni orzu qilgan bolakaylarni birisan - u shunday deya yigitni yoqasini qo'lini orqa qismi bilan xayolig changni qoqib qo'ydi.

- Og'zingga qarab gapir Yeon xonim. Sen aslida otangni ortiga berkingan mitti qanotsiz qushchasan, usiz ucholmaysan - Seorim uni gaplariga endi javob qaytarmoqchi bo'lganda yigit bunga o'rin qoldirmay bo'ynini qisib turgan ko'ylak tugmasini bo'shatib o'rnidan turdi va ortiga qaramay raqis tushayotgan yoshlar orasiga g'oyib bo'ldi. Bundan g'azablangan Seorim stakandagi olcha sharbatini oxirigacha nafas olmay ichdi. O'sha yigit uni bu gaplari bilan qanchalik haqorat qilganini judayam yaxshi bilardi va hisob teng bo'lgandek boshqa ortiqcha so'zlarni kutmay ketdi. Qiz esa bu achchiq alamni hazim qilolmay ko'zlaridan yosh oqardi, ammo o'zini bosishga majbur.

Shu payt muzday yalang kaytlar qizni yelkasiga sekin tegdi, birdan bu olovni o'chirishg uringandek Seorimni muzlatib yuboridi. Uni tanasi titrar ekan ,sekin yelkasidan ortga qaradi va bo'lajak eri Han Minseok ortida har doimgidek iliq tabassum qilib turardi.

- Aqildan ozganmisan? Qo'rqirib yubording! - qizning ovozi baland shovqindan ham chiyillab chiqdi.

- Hoy sekinroq! Kechirasan..seni qo'rqirmoqchi emasdim. Haligi yuzing...yuzing qizarib ketibti. Nimadir bo'ldimi?

Seorim qizargan yuzini ikki kafti orasiga olib sekin ishqaladi va kafti ostida hayratlanarli issiqlik his etdi.

- Hech narsa bo'lgani yo'q. Shunchaki isib ketdim shekilli - qiz bo'lgan voqealarni sir tutgan holda unga yolg'on gapirdi. Minseok atrofga Nazar tashlab qo'riqchilar yo'qligini ko'rdi.

- Qani qo'riqchilaring? - ovoz toni ko'tarib gapirdi yigit.

- Bilmayman!

- Hop yaxshi - Minseok qizni ko'ziga qaramay javob berdi, go'yoki nimadir bo'lyotgandek.

- Nega yaxshi? Yaxshimas! - norozi ohang bilan qovg'ini o'ydi qiz.

- Nega? Men yo'qligimdan avval oldingga kimdir keldimi?

- Ha! Keldi! Bir axmoq keldi. Meniki qilaman va yana haqoratlarini aytib ketdi

Seorim jahil bilan so'zlarni uni yuziga sapchib tashladi go'yoki hammasiga Minseok aybdordek. Lekin Minseok shunga qaramay xotirjam javob qaytardi.

- Menga qara Seorim. Hozir Meni diqqat bilan tingla. Dadang..

- Nima qildi dadamga? - keyingi so'zni kutgancha savol berdi.

- Hozir oldingga kelgan yigit yo'llangan. Hoziroq bu yerdan ketishimiz kerak. Seni dadang ham meni dadam ham ularni qo'ldia - Yigit shunchalik xotirjam ediki bu qizni battarroq qo'rqitardi.

- Minseok... iltimos dadam..dadamni.. - qiz yalingancha yig'lab yigitni bilaklarini qattiq ushlab tortqilardi, Minseok holatni og'irlashtirmay uni qo'lini xotirjam siqdi.

- Jim jim. Dadangni ularni qo'lidan qutqaraman, faqat Jim yig'lama.

Seorim ikkilanmasdan Minseokni qo'lidan ushlab clubni tashqarisiga tortdi. Ko'z yoshlari yuzidan dumalab tushishi otasini qanchalik yaxshi ko'rishni isboti bo'lib turardi.

- Gapir Minseok! - yigitni tashqariga chiqarishi bilan uni so'roq qilishni boshladi. Minseok uni yana tinchlantirish uchun qo'lini qizni yelkasiga qo'yib qisdi.

- Seorim nimani tushuntirishim kerak? - xotirjam ohangni saqlab gapirdi yigit.

- Nega o'zigni shunchalik xotirjam tutasan? Dadamga ular nimadir qilishsachi? Sen nega anchinmayabsan? Axir seni ham dadag ularni qo'lida. Seni qo'lingdan hech narsa kelmaydi, qo'rqqaning uchun orqaga chekinyabsanmi? GAPIIIR AHMOQ! - Seorim shunchalik g'azablangandiki savollariga Minseokni ko'mib, qichqirdi.

- JIM BO'L DEDIM! - nihoyat o'sha g'azab qobig'ini yorib yubordi.

Minseokni ko'zlaridagi xotirjamlik o'rnini g'zaba egallab uni nazoratsiz baqirishiga sabab bo'ldi. Ammo u afsuslanmay Seorimni qo'llaridan qattiq ushlab clubdan ancha uzoqroqqa tortishga harakat qildi, lekin seorim unga qarshilik qilishga urunib bor kuchi bilan ortga tortardi o'zini. Minseok yarim yo'lga kelgach to'xtab qarshilik qilayotgan qizni ko'ziga o'sha g'azab qaynagan ko'zlari bilan o'qraydi.

- Bas qil! Qarshilik qilishigni umuman ahamiyati yo'q. Bekorga o'zini uruntiryabsan, chunki hozir seni so'zlaring o'tmaydi - Minseokni jiddiylik aksetgan yuzni qizni qo'rqita boshladi.

- Dadamni o'zim qutqaraman. O'zim eplayman hammasini. O'zim qutqaraman. O'zim uddalayman.

Minseokni g'azab nigohi bir muncha qizni teshib ketgandek kuzatdi so'ng ushlab turgan nozik bilakni qo'yib yuborib ket degan ko'z ishora qildi.

- BOR! QANI BORAQOL!

Qiz ham birdan qarshilik qilayotgan yigit g'azabiga qaramasdan uni ketishiga ruxsat berishidan ikkilanib uni ko'zlaridagi so'zlarni o'qishga urundi.

- Ketaver nega qotib qolding?

- Boraman - qiz ikkilangan bo'lsa ham javob berdi va oxirgi marta ko'z tashlab endi qayrilaman deganda yana yigitni so'zlari uni to'xtatdi...

- O'zi ularga sen keraksan. Nomusigni berib otagni qutqar!

Bu so'zlarizni eshitishi bilan qizni oyog'idan kelgan issiq g'azab tomog'iga kelganda toshga aylandi.

- Nima? Tushinmadim hozir sen meni...sen meni foxsha deyabsanmi? - qiz ikki qadam yaqinlashib qaynayotgan qoni qulog'i ostida eshitlgandek bo'lardi.

- Yo'q! Unday demadim. Seni himoya qilmoqchiman axir. Nega tushunmaysan? Agar u yerga borsang avval xumoridan chiqquncha seni zo'rlashadi keyin itdek xo'rlashashi. Jonsiz tanagni bir nechta erkak o'yinchoq sifatida ishlatadi. Xo'sh...shuni xoxlaysanmi? Seorim shuni xoxlaysanmi dedim???

Seorim eshitgan so'zlaridan yuragi ezilgidek bo'lib boshini patga egar ekan, ko'z yoshlari bilan namlangan yuzini kafti orasiga olib berkitib bo'g'iq ovozda ingrab yig'ladi.

- Xoxlamaysan to'g'rimi? Men ham xoxlamayman Seo...

Minseok yaqinlashib oradagi bo'sh joyni to'liq yopib, issiq ko'kragiga qizni boshini qo'ydi va tinchlantiruvchi silab qo'ydi.

Seorim uni gaplari mutloq haqiligini suyak suyagigacha his qilardi ammo ne qilsin otasini qutqarish uchun hattoki o'ylashi ham istamagandi.

- Tinchlan - dedi minseok qizni sochlariga o'pich bosib.

- Minseok? Hech bo'lmaganda sen bilan boray - qizni bo'g'iq ovozi qaltirab so'radi.

- Mayli...mayli borasan - qiz bu so'zlarni eshitib yuragida ishonch his qilib yigitni ko'zlariga qizarib ketgan ko'zlari bilan qaradi va Minseokni ko'zlarida ham yuragida sezgan ishonchni ko'rdi.

- Unda...unda tezroq boraylik - titragan so'zlar Minseokni yuragini biroz siqdi, ammo bilitirmay boshini sokin silkitdi.

- Hozir mashina kelsin ho'pmi?

Minseok qizdan sekin uzoqlashib uddalay olmaydigan vazifa yelkasiga tushib qolganidan qo'rqa boshladi, o'ng cho'ntagidan telefonini chiqarib qaltirayotgan qo'llarini ekran bo'ylab yurg'izib, klaviatura ustida barmoqlari asabiy sakradi va tez cho'ntagiga soldi.

- Kelyabtimi? - qiz umid bilan yitgni asabiy ko'rinishiga qarab savol berdi, yigit ham bosh silkitib qo'ydi.

Shu zahoti qora rangdagi bmw rusumdagi mashina ularni oldiga kelib to'xtadi. Seorim mashinaga hayron qarab ulgurgan edi, eshik ochilib undan Taehyung tushdi. Yuzi avvalgidan ham sovuq, nigohlari beparvo edi.

Minseok? - dedi u yaqinlashgan zahoti..minseok o'rtada turgan qizni nigohlariga ahamiyat bermay Taehyungga qarab ko'z yumdi. Qiz bu ishorada nimadir bor ekanidan qo'rqib ikki yigitga ham hayrat ko'zlari bilan qarab qoldi. Taehyung tushungandek bo'lib birdan qizni nozik bilaklaridan ushlab..

- Ketdik Seorim

Taehyung ortiqcha so'z aytmay qizni o'zini hashamatli mashinasi tomon olib ketmoqchi bo'lib totgan edi, qiz jahli chiqib uni qo'lini o'zinikidan keskin uloqtirdi.

- Qayerga olib bormoqchisiz? Minseok bilan dadamni oldiga bormoqchimiz - qiz norozi ohangda baqirdi. Bunga etibor ham bermagan Taehyung qo'lini uni bilaklariga qaytarib avvalgidan ham qattiqroq siqdi. Seorim hozir jim turolmasligini juda yaxshi bilardi chunki hozir g'azablangan va baqirib yig'lashiga bir qadam qolgan edi go'yo .

- Senga nima deyabman? - lablari titrab yig'lamaslikka urungan qizni yurak urishini uni qo'lini qattiqroq siqqanda yigit juda yaxshi his qila olardi.

- Yur Minseokkk! - ortiga qarab uni kelishini kutgancha baqirdi seorim.

- Olib ket uni Taehyung!! - Minseok buyruq ohangda baqirib qizni iltijoli chehrasiga oxirgi marta tikildiyu ortiqa qaramay oldiga kelib to'xtagan yo'lovchilar uchun mo'ljallangan taxi ga minib ketdi.

TAN OLINMAGAN SEVGI

2026-04-21T06:41:31.984Z

𝘚𝘦𝘯 𝘲𝘢𝘯𝘥𝘢𝘺 𝘪𝘯𝘴𝘰𝘯𝘴𝘢𝘯...𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘯𝘨𝘨𝘢 𝘣𝘰𝘨'𝘭𝘢𝘺𝘴𝘢𝘯, 𝘭𝘦𝘬𝘪𝘯 𝘩𝘪𝘴𝘭𝘢𝘳𝘪𝘨𝘨𝘢 𝘯𝘰𝘮 𝘣𝘦𝘳𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘲𝘰𝘤𝘩𝘢𝘴𝘢𝘯...

EPP 2

— Bilganim shuki erkaklarni bari bir xil. Lekin hammasi ham emas degan odamni betiga tupurgim keladi - achchiq alam lablari orasidan chiqib ketishi uni sal avvalgi g'azabini chiqarolmaganini bildirardi.

— To'g'ri aytasiz - maqullagacha bosh silkitdi Sena.

— Mayli Sena sen bilgan gaplashishga vaxtim yo'q, shundog'am charchagan edim. Bugun ertaroq uxlayman - tanasini qamrab olgan charchoq bilan kurashishha urunib esnab qo'ydi Seorim.

— Mayli xonim dam oling. Lekin ertangi clubdagi kichik bazimni unutmang - eslatib qo'ygan bo'ldi Sena.

Seorimni qulog'iga kirar kirmas bosh silkitdiyu yumshoq yostiqlarini quchishga otlandi. Xonaga kirib og'ir tanasini tez ko'rpa bilan o'rab oldi, tish yuvish va pijama kiyish uyoqda tursin ko'zlarini yumishi bilan uyiga ketdi.

Minseok va Taehyung har doimgi clubiga o'rtasida o'z bilagnlaricha ochishga odatlanishgan edi. Lekuancha vaqtdan beri Minseok o'zgarib qolgan, oldingidek Taehyung bilan ichmaydi hattoki birga yurmay qo'yishgan edi. Bu savar jim keldi.

— Tae - qulog'iga yaqin o'tirgan minseokni ovozini eshitmay qoldi Taehyung, javoban sullaygan ko'zlarini unga qaratdi.

— Ko'p ichib yuborgabsan! - ogohlantirib barmoqlarini uni bo'ynidan sekin o'tqizdi .

— Senga nima? Bor otang tanlagan qizni ol!
Taehyungnk achchiq so'zlaridan hecham xafa bo'lmagan Minseok uni yanada yaqinroq tortib kulib qo'ydi.

— Qarshilik qilishni bilmaydigan ahmoqsan sen - Taehyung asabiylashin stakandagi vinodan biroz ichdi.

— Shunga asabiymisan? Men haqimda qayg'uryabsanmi? - kulgancha do'stini yelkasini barmoqlari uqalay boshladi.

— Qarshilik qilsangchi ahmoq

— Seorim yaxshi qiz, uni bolaligimdan beri bilaman. Menga u bolaligimda yoqardi, keyin ham balki yoqar - lablarini ho'llab xayoliga botgan Taehyungni o'ziga qaratdi Minseok.

— Hooy! Nega xayollaring parishon? Jisoo bilan urishib qoldinmi? - Shubha bilan dedi Minseok.

— Nqq! Shunchaki u bilan munosabatkarimizni uzdim, ortiq gaplashgim yo'q. Lekin u ahmoqqa o'xshab meni sevishdan to'xtamayabti.

— Nega unday qilasan? Tae sen aqildan ozyabsan shuncha yillik sevgini havoga sovirgandek galiryabsan - jahil otiba mingan Minseok balandor gapirdi.

— Shunday qildim! - beparvo ohangda javob berdi Taehyung - Xavotir olma yaqinda yangisini topib oladi - Taehyung shunchalik xotirjam ediki hattoki 7 yillik sevgisi ham ko'ziga ko'rinmas edi. Xayoli ahmoqona narsalar bilan to'la ammo nima qilishni bikmaydi. Yuragi qay tomon talpinyabti qaysi to'g'ri qaysi noto'g'ri unga ahamiyatsizdek tuyulardi.

— Hoy ahmoq menga qara - Minseok uni qo'pol siltab tashladi - Sen nima qilyabman deb o'ylayabsan? Shuncha yillik sevgini yakson qilyabsanmi? Ahmoq ekansan! Bir qizni sevgisini yakson qilding - Taehyung javob qaytarar ekan uni ham siltab ovoz tonini ko'tardi.

— Xo'sh unda nima qilishim kerak? Senga o'xshab o'zim xoxlamagan qiz bilan birga bo'lishim kerakmi?

— Xop tinchlan Tae tinchlan. Asabiylashma meni kechir, lekin Seorimga o'zimni majburlamayabman

Minseok Taehyungni turtishiga qaramay belidan bir qo'li bilan mahkam chiqib qoldi.

— Nq qo'yvor! - turtkilagancha o'zidan uni uzoqlashtirishva urunardi ammo minseok xuddi tae qochib ketadigandek qattiq ushlab turardi.

— Ahmoqsanda Tae. Hech bo'lmaganda buving bilan singlingni o'ylasang yaxshi bo'lardi. Qizlar va ichkilikka berilib ketyabsan, hayoting bilan ham ishing bo'lmay qoldi.

— Nima qilishini sendan so'rashim kerakmi? - ohangini qo'pollashtirib yana Minseokni turtilay boshladi.

— Xo'p xo'p so'ramysan. Hozir uyingga olib borib qo'yaman.

— Kerakmas. Mehmon xonaga boraman

— Mehmonxonada nima qilasan? - qosh ko'tarib savol berdi Minseok.

— Ketaver o'zim boraman. Dadangdan qo'rqasanku kech borsang seni o'ldirishi mumkin - gaplari so'ngida achchiq kuldi Taehyung. Minseok uni gaplarga xafa bolish tugul etibor ham bermay Taehyungni o'rnidan turg'izdi.

Minseok tutun bilan qolpalngan asab tolalarini chertib yuboraigan qizlar ching'irig'idan olib chiqib ketar ekan, taehyungni yopilib ketayotgan ko'zlarni ko'rmay qolmasdi. Ehtiyotkorlik bilan mast yigitni qo'llari shim tugmalariga tushdi tortiqlab yechishga urunayotganga o'xshardi.

— Ey nima qilyabsan? - qiziq ko'zlari bilan haliyam shim zamogini tortiqilayotgan Taehyungni mashina tomon olib borarkan so'radi Minseok.

— Kichkinasi keldi - u shim oldini yechib ichkiyimni ham pastga torishga urunarkan Minseokni qo'llarini to'xtatdi - hoy chidab tur uyga borgandan keyin bo'shatib olasan.

— Hozir qilishim kerak Seok - biroz ho'l bo'lgan ichki kiymini ko'rsatdi Taehyung.

— Tae chidab tur qo'limni tutib turmaymanku - ogohlantirib asabiy ohangda mashinaga joylashtirar ekan kalitni buradi Minseok.

Mashina ishga tushar ekan mehmonxonaga tezorq yetib borish uchun Minseok tezlikni oshirdi. Mashinani mahorat bilan boshqarib ortidagi yigitni ko'rish uchun old oynani to'g'rilab qo'ydi.

— Ishtonigni ho'llab qo'ymadigmi - mazax ohangda dedi Minseok lekin kulmay qolmadi.
Taehyungni ko'zlari uyquga qorishib ketib ham ochiq shimidan azosini qattiqroq ushlagancha ketardi.

— Sabr qil oz qoldi - qoshiq qo'ydi.
Mashinani tezligi shamol kabi uchib mehmonxona qarshisida to'xtadi. Minseok shoshilgancha Taehyungni shimini oldini yopdi.

— Tae tur - mashinadan chiqmasdan orqaga o'girilib Taehyungni yelkasidan turtindi...

— Mmm - yarim yopiq ko'zlari bilan g'ingshidi Taehyung.

— Turaqol tur! Mehmonxonagga yetib keldik bu ahvolda kirolmaysan o'zingga kel, bo'laqol Tae.
Noiloj qaysarlik qilib turmayorgan yigitni mashinadan tortib olib orqasiga opichib olishga majbur bo'ldi. Taehyung erkalangancha Minseokni bo'ynidan quchib boshini uni yelkasiga qo'ydi.
Mehmonxona xodimlari xo'jayini yana mast holda ko'rib eshik tomon yurdi.

— Janob Han? Janob Kim yaxshimi? - xavotir bilan so'radi xodim.

— Haa yaxshi...faqat....faqat bu holatini hech kimga aytma tushundingmi? - ogohlantirib oraqidagi yigitni teparoq ko'tardi.

— Yo'q xavotir olmang janob bunday narsalarni hech kimga aytmayman. Yuring janon Taehyungni xonasiga kuzatib boraman - bosh silkitgancha xodim boshlayotgan lift tomon yurib 7 qavatdagi maxsus Taehyung uchun atalgan xonalarni biriga olib bordi.

— Mana janob! Kim Taehyung shu yerga joylashganlar - eshik tomon ishora qildi.

— Eshikni och. Maxsus kalit bizda yo'q.

— Lekin janobni xonasini kaliti bizda ham yo'q. Favqulotta xolatda faqat eshik buzish mumkin, qolgan xonalarniki bor. Balki janobni cho'ntagini izlab ko'rarsiz.

Minseok shosha pisha qo'lini ortga cho'zib Taehyungni cho'ntagini izlab kalitni topti va xizmatchiga uzatib eshikni ochishini kutdi.
Eshik ochilishi bilan zo'rg'a kartoshka qopi kabi og'ir Taehyungni katta karavatga yotqizdi Minseok.

— Tae xojatga bormoqchi eding - eslatgancha yigitni qo'lidan tortiqalb yana turg'izdi Minseok.

— O'zim... o'zim bo-raman Seokiie

Minseok unga etibor bermay xojatxona tomon olib bordi va yigitni shimini yechar ekan ko'zi xojatxonadagi ayollar ichki kiymiga ko'zi tushdi.

Minseok pov...
Yana kimdir bilan yotganga o'xshaydi. Bu ichki kiyimdan ham bilinib turibti va ichki kiyimdagu dog'lari. Lekin bu jisoo emas.
Minseok nimaga bo'lganini o'ylabar ekan Taehyungni qilib yurgan ishlari g'azablantira boshladi. Ammo u etibor bermaslikka harakat qilib Taehyungga yordamlashdi.

— Bo'l...tezroq bo'shan keyin uxlaysan! - qo'pol ohangda dedi Minseok.
Taehyung bo'shanib bo'lagach Minseok uni lanch tanasini ko'tarib yana yotqizdi. Ho'l bo'lgan ichki kiyim va shimlarini yechib yangisi bilan alishtirdi.

— Endi men ketyabman yaxshi dam ol.
Taehyung eshitdimi yoki yo'q Minseok bunga ahamiyat bermay uyiga qaytdi.

Nihoyat tong otdi quyosh yorqin shulasini har bir pardalar orqali uyqichilarga ulashdi...

Soat 7:30

— Hoyy Seorim xonim
turaqoling endi - Sena uyqichi qizni turtancha baqirdi - Bugun qanday kun ekanligini bilasizmi?

— Q...qanday kun? Tug'ilgan kunimmi? - uyqisirab o'zi ham nima deyotganini bilmay gapirdi Seorim.

— Hoy qanaqa tug'ilgan kun ahmoq qiz. Bugun Han Minseok bilan uchrashuvingiz bor, yaqindan tanishish uchun.

— Nima? - yumiq ko'zlarini birdan ochdi - Men unitibman - to'zg'igan sochlarini orasidan qo'llarini o'tqizdi Seorim

— Turib tezroq yuvinib chiqing Seorim, janob Yeon allaqachon tayyor.

— Shunchalik tezmi? - hayratlanib so'radi.

— Haa. Tezroq yuvinib chiqing bo'laqoling, pardoz, kiyinishga ko'p vaqt ketib qoladi.

— Yaxshi - qisqa qilib javob berdi.

Yuvinish xonasiga kirgan Seorim oynaga ko‘z tashladi. To‘zg‘ib ketgan sochlari va shishib qolgan ko‘zlari uni o‘ziga begona qilib ko‘rsatardi. Bir lahza u oynaga tikilib turdi, go‘yo qarshisidagi qiz o‘zi emasdek.
Lekin u bunga ortiqcha ahamiyat bermadi. Seorim asta egilib, yuzini muzdek suv bilan yuvdi. Sovuq suv terisiga tegishi bilan ichidagi og‘irlik ham bir oz bosilgandek bo‘ldi.
U boshini ko‘targach, oynadagi aksiga yana bir qarab qo‘ydi. Ko‘zlaridagi charchoq hali ham yashirinmagan edi.
Seorim yengil pardoz qildi, keyin esa o‘ziga yoqadigan kiyimni tanlab kiyib oldi. Tashqi ko‘rinishi tartibli va chiroyli bo‘lib ko‘rinsa ham, yuragida kechayotgan hislarni hech qanday pardoz yashira olmas edi.
Seorim tayyorlanib bo'lagach karavrga o'tirdi, bugungi kun uni hayotiga qandaydir qo'shimcha narsa qo'shadigandek, yuragi tez urdi.
Shu payt eshik taqilladi...

— Seo...tayyor bo'ldigmi? - Seorim dadasini ovozini eshitgach o'rnidan turib eshikni ochdi.

— Ha dada, tayyorman - dedi ishnochsiz ovoz bilan. Ammo ko'ngli hali hamon g'alati bo'layotgandi.

Bir necha daqiqadan so'ng ular uy oldidagi mashianalarni biriga o'tirib GOLDEN nomli clubga yo'l olishdi...

TAN OLINMAGAN SEVGI

2026-04-08T14:00:01.676Z

𝘚𝘦𝘯 𝘲𝘢𝘯𝘥𝘢𝘺 𝘪𝘯𝘴𝘰𝘯𝘴𝘢𝘯...𝘮𝘦𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘯𝘨𝘨𝘢 𝘣𝘰𝘨'𝘭𝘢𝘺𝘴𝘢𝘯, 𝘭𝘦𝘬𝘪𝘯 𝘩𝘪𝘴𝘭𝘢𝘳𝘪𝘨𝘨𝘢 𝘯𝘰𝘮 𝘣𝘦𝘳𝘪𝘴𝘩𝘥𝘢𝘯 𝘲𝘰𝘤𝘩𝘢𝘴𝘢𝘯...

EPP 1

Sokin tun edi, ko'cha chiroqlari xira yorug'lik bilan yo'lni zo'rg'a yoritardi. Seorim esa shoshilmay kichik qadamlar bilan uyi tomon yurardi va faqat uning qadam tovushlari eshitilardi. Shamol yengil uni yuziga urilar u esa sochlarini to'girlab yurishdan to'xtamadi. Nihoyat uy oldiga yaqinlashganda har doimgi ikki qo'riqchi miq etmay xafvsizlikni taminlardi. Qo'riqchini biri kelayotgan qiz janob Yeon ni qizi ekanini sezib ikkinchisiga qaradi, odatda hech yolg'iz yurmasdi va piyoda kelmasdi.

— Anavi janob Yeonni qizimi? - o'ylanib yaqinlashayotgan qiziga qaradi.

— Ha o'sha! Nega shu mahalda yolg'iz kelyabti? - dedi ikkinchi qo'riqchi qoshini chimirib.

Seorim katta qo'riqlanayotgan darvoza oldiga yaqinlashar ekan ko'zi hashamatli qimmat va so'ngi modeldagi mashinalarga tushdi.

— Yeon xonim nega shu mahalda yolg'iz qaytyabsiz? Sizni olib kelishga moshina bormadimi?

Seorim charchoq ko'zlari bilan ikki qo'riqchiga qarab, jim turdi.

— Tuzukmisiz xonim? Qandaydir yordam beraylikmi? - xijolat aralash qo'riqchining biri masofa saqlagan holda so'radi.

— Yo'q hammasi joyida, biroz charchadim xolos - Ikki qo'riqchi ham tastiqlab bosh chayqashdi. Orqasidagi mashinalarga bosh barmog'i bilan ishora qilib...

— Kimdir keldimi? - u o'ychan ifoda bilan gapirdi

— Janob Yeonni xorijdan qaytgan yaqin do'sti ko'rishga kelibti. Janob Yeon ham sizni kelishingizni anchadan beri kutayotgan edi Seorim xonim.

— Ha mayli. Men orqa eshikdan kiraman. Agar dadam meni so'rasa kelganimni aytinglar.

Qo'riqchilar bosh irg'ab katta darvozani ochishdi va eshik oldidagi qo'riqchilar ham Seorimni tolg'izligini ko'rib biroz hayratlanishdi. Seorim orqa hovlidagi eshikdan kirib xonasi tomon bordi va kirishi bilan katta hashamatli karavatiga o'zini tashladi.

Seo.pov

Oyijin! Sizni quchog'ingizni his qilolmadim. Meni kechiring! Sizni o'limingizga men aybdorman, men tug'ilmaganimda siz hozir bu dunyoda dadam bilan baxtli yashayotgan bo'lardingiz. Bilaman endi sizni ortga qaytarolmayman, lekin iloji bo'lganda edi o'zimni jonimni qurbon qilib bo'lsa ham sizni yana suyukli eringizni oldiga qaytargan bo'lardim oyijon...

Shiftga qaragncha yuragini doim ezayotgan so'zlarni qayta qayta ichida takrorlardi, go'yo onasini bu ortga qaytara oladigandek. Ammo o'zini bir narsaga aybdor qilish boshqa narsa edi.
Seorim 19 yil davomida onasini quchog'ini his etolmadi, chunki onasi uni dunyoga keltirayotgan payt bir jonni asrash uchun o'zinikini qurbon qilgan edi.Yuzini yuvib tushayotgan iliq ko'z yoshlarni artar ekan eshik taqillashi uni biroz cho'chitib yubordi.

— Kim u?

— Bu menam xonim - bu tanish ovoz yosh xizmatchi Senaga tegishli ekanini sezdi

— Kiraver eshik ochiq - beparvo ohangda aytdi

Sena eshikdan kirarkan oyoqlarini karavatdan osiltirib xomush yotgan Seorimga ko'zi tushdi.

— Nega bunday yotibsiz? Nimadir bo'ldimi xonim? - hayrat aralash uni nigohimi izladi

— Senaaa - yotgan joyidan turib lablarini burishtirgan holda xizmatchi tomonga qaradi Seorim.

Sena bu umidsiz nigohlarni tushunib ochiq eshikni sekin yopdi va uni oldiga o'tirib qo'lidan tutib siqdi. Odatda hech kim yo'q payti Seorim va Sena dugonalardek bir biriga munosabatda bo'lardi va bu ikkisi o'rtasidagi kichik sir edi.

— Muammongiz nimada ekanini aytsangiz yechim topishha urinardim Seorim.

Seorim bosh silkitib iliqlik izlagan holda Senani o'ziga tortdi va ikki bilagidan ushlab boshini uni ko'ksiga qo'ydi.

Sena xo'rsinin Seorimni boshini silan dalda bergandek harakat qildi.

— Sena...men...men chuqur charchoqni his qilyabman. Hech qanday mashg'ulotlar, kiyim do'kinlari, gullar va shirin taomlar ham meni xursand qilolmayabti.

— Balki biror yigit bilan uchrashib ko'rarsiz - Senani to'saddan berilgan taklifidan haratlanib boshini ko'tardi Seorim.

— Esing joyidami? - sekin Senani turtdi - Bekorchi gaplarni qo'y.

Sena o'ylangancha boshini uni oyoqlariga qo'ygancha xo'rsingan Seorimni boshini sekin silan qo'ydi.

— Seorim! - vahima tovushlar bilan gapirdi Sena

— Nima? - boshini ko'tarmay xotirjam javob berdi..

Sena bu xotirjamlikka qaramasdan Seorimni boshini to'p kabi ushlab yuqoriga ko'tardi.

— Agar hozir ikkimiz ham pastga tushmasak anniq o'lamiz

— Nega bunday g'alati gapirayotganingni tushinmadim.

Ikki kishi o'rtasini sukut qamrab oldi. Ikki tushunmagan nigoh bir biriga qarar ekan birinchi kim gap boshlanishini kutgandek ko'z uzishmadi.

— Haligi...pastda janob yolg'iz emas, Han Jungmin janoblari o'g'illari bilan kelgan

Seorimni qoshladi biroz chimirildi lekin haliyam xotirjam edi.

— Xo'sh...

— Xo'sh? Qanaqa qizsiz o'zi? Muhim masalani gaplashishatotgan edi, men eshitib qoldim - qosh qoqib kulib qo'ydi Sena.

— Nima? Qanaq masala?

—Borsangiz bilasiz Seorim xonim - Sena ko'z qisib eshik tomon yurdi. Eshikni ochishi bilan katta yoshdagi ayol xizmatchi eshik taqillatishga shaylanib turardi.

— Nima bo'ldi xolajon? - Sena tabassuminu yuzidan yuqotmasdan so'radi.

— Janob xonimni pastga tushishini so'rayabti

— Yaxshi, hozir tushaman - xotirjamlik bilan javob berdi Seorim

Seo.pov
Nahotki shunchalik muhim masala bo'lsa? Va bu men bilan bog'liq. Nima bo'lsa ham keyingisiga sabr qilib yana indamasligim kerak. Kuch topib bir kun barchasini yakson qilaman.

Ichki xayollari uni taslim bo'lishga emas fursat poylashga undar edi.Yeonning qizi hech qachon bukilib yurmasligi uni yana mag'rur yurishga unardi. Qaddini rostlagancha charchoqni soxta kulgi ortiga yashirib marmar zinalardan baland poshnalarini taq tuq urib tusha boshladi.

Mehmonxona eshigiga yaqinlashishi bilan erkaklarni baland suhbati quloqqa chalindi. Seorim o'zini borligini bildirish uchun biroz tomoq qirib etibor tortdi.

— Kirsam maylimi dadajon?

— Nega buncha kuttirib qo'yding? - biroz qattiq ohangda gapirdi Dongjun - Mayli. Qani ichkariga kir.

Seorim bo'ysungancha mehmonxona eshigini o'zi kirishi uchun qulayroq ochib ichkariga kirdi.

Bashang kiyingan otasi qatori erkak va yonida ikki yosh erkak o'tirgandi. Qiz ikkilanib ular tomonga qarab egilib salom berdi. Bu muloyim harkatlarni ko'rgan katta yoshdagi erkak kulib o'rnidan turdi.

— Xuddi onagdek bo'lib qizim - dedi kulimsirab. Qarshisidagi ikkilanib turgan qizga yaqinlashgan erkak qo'lidan tutib leshonasiga o'pich bosdi.

— Qizing meni tanimadi shekilli Jun

— Qizim bu seni making esladingmi? Meni yaqin do'stim Han Jungmin...

Haliyam hech narsani eslolmay turgan qiz otasiga jim nigohlar bilan boqdi.

Birdan baland ovozda kulgan qarshisidagi erkak uni yana eriborini tortdi.

— Bolaligingda meni kelishgan amaki deb chaqirarding esladingmi? - javob kutgancha qoshnqoqtdi Jungmin.

Seorim iliq tabassum qilib qarishidagi erkakni qattiq quchib oldi.

— Amakijon...sizni qanday unutdim - yuzini erkakni ko'ksiga bosgancha yig'imsirab gapirdi Seorim.

— Ulg'ayibdan malikam! Onag kabi chiroyli qiz bo'libsan - boshini silab boshiga yana o'pich bosdi erkak.

Seorim boshini ko'tarib hayajonli yuzini va tabbasumini yashira olmasdi.

— Xuddi onagdek bo'lib qizim - dedi kulimsirab. Qarshisidagi ikkilanib turgan qizga yaqinlashgan erkak qo'lidan tutib leshonasiga o'pich bosdi.

— Qizing meni tanimadi shekilli Jun

— Qizim bu seni making esladingmi? Meni yaqin do'stim Han Jungmin...

Haliyam hech narsani eslolmay turgan qiz otasiga jim nigohlar bilan boqdi.

Birdan baland ovozda kulgan qarshisidagi erkak uni yana eriborini tortdi.

— Bolaligingda meni kelishgan amaki deb chaqirarding esladingmi? - javob kutgancha qoshnqoqtdi Jungmin.

Seorim iliq tabassum qilib qarishidagi erkakni qattiq quchib oldi.

— Amakijon...sizni qanday unutdim - yuzini erkakni ko'ksiga bosgancha yig'imsirab gapirdi Seorim.

— Ulg'ayibdan malikam! Onag kabi chiroyli qiz bo'libsan - boshini silan boshiga yana o'pich bosdi erkak.

Seorim boshini ko'tarib hayajonli yuzini va tabbasumini yashira olmasdi.

— Anavi Minseokmi? - Jungmin to'sib turgan ikki erkakni biriga ishora qildi Seorim.

Biri oyoqlarini yoyib sovuq chehrada hech narsa bo'lmagandek o'tirardi. Ikkinchi erkak esa unga mamnun tabassum bilan qarshisidagi qizga qarardi.

— Ha tanish qizim bu meni o'g'lim Han Minseok - yorqin tabassum bilan qarab turgan erkak o'rnidan turdi.

— Salom Seorim. Yaxshimisan? - hajon ovozlar bilan qizga gapirdi.

—Yaxshiman Minseok. Ancha o'zgaribsan kelishan qomatga nega bo'libsan - bu so'zlaridan keyin erkaklar lablaridan kulgi qochdi ammo Minseoknk yonida o'tirgandi sovuq chehranj saqlab turgan erkak hech qanday reaksiya bildirmasdi

— Bu...? - o'sha erkakkga ishora qildi Seorim .

— Ha aytgancha tanishtirishni unitibman. Bu meni eng yaqin do'stim Kim Taehyung - Lab chetida jilmaygancha o'rnidan turib hurmat ko'rsatdi yigit.

— Salom Mrs...

— Xush kelibsiz janob Kim - mamnuniyat bilan bosh silkitdi Seorim.

— Qani bolalar o'tirib oliglar - Jungmin ularni o'tirishga ishora qilib Dongjunga qarab muhim gapni qiziga aytish vaqti kelganini bildirgandek ko'z qisdi.

Dongjun ham tushungancha bosh silkitib gapirishni boshladi.

— Seorim qizim. Senga aytiladigan gapim seni o'ylaganim uchun va otangni obro'si uchun juda muhim - qiz otasini so'zlarizni diqqat bilan tinglagancha davom etishini kutdi.

— Amaking...Han Jungmin seni o'z o'g'liga turmushga chiqishingni xoxlaydi - otasini gaplarini eshitgan qiz asabiy barmoqlarini ishqalay boshladi ammo jim eshitdi.

— Qizim, bilasan Minseok judayam yaxshi bola. Ikkingizni turmushingiz ideal bo'ladi. Kimsan Yeon dongjunni mashhur brend egasini qizi bunday insonga turmushga chiqishi barchani havas qilishiga sabab bo'ladi - qizni otasi gapini tugatib sukutha cho'mgan qizini chehrasiga qarab qoldi.

— Nima bo'ldi malikam, boshigni egding? - so'radi xavotir bilan Jungmin.

Boshini ko'tarar ekan yuziga bir chiziqqa tortdi lablarini.

— Agar...shunga qaror qilgan ekansiz...mayli, qaroringizni hurmat qilaman - dedi ishnochsiz

Dongjun eshitgan so'zlaridan mamnuniyat bilan tabassum qildi.

— Aqilli qaror

Seo pov...

Bolalikdagi do'stimga turmushga chiqmana deb sira o'ylamagan edim. O'zingni bos Seo! Shuncha qitinchilikni lom lum demay bosib o'tding, endi bunisini ham uddalaysan. Og'riq sezsang shunchaki qo'ligni tishlaysan, doimgidek lekin og'riyotganini aytib qo'yish yo'q.

Baland ovozdagi kulgilar o'yga cho'mgan qizini etiborini buzdi.

— Ertaga clubga oilaviy boramiz - dedi Dongjun kerilgancha

— Albatta, buni nishonlansh kerak! Han lar va Yeon lar birlashyabti axir - ikki yoshga kesatgancha kulimsiradi Jungmin. Minseok o'rnini to'g'rilab bosh silkitib iliqlik bilan kuldi.

— Seorim... - qizni etiborini torgancha chaqirdi Minseok.

— Ha - savolni kutgancha tingladi Seorim.

— Uchuvchi bo'lishni orzu qilar eding harakat qilib ko'rmadingmi?

— Yo'q. Bu shunchaki bolalikdagi oddiy orzu xoxlis - bepisat ohangda javob qaytardi qiz.

— Nega? Harakat qilib ko'rishing kerak edi - qo'shimcha qildi yigit.

— Yo'q

Keyingi so'z ham lablaridan o'q kabi otilar ekan bu bepisat yo'q dan so'ng jim kuzatib turgan Taehyungni lablaridan kulgi chiqishizga sabab bo'ldi.

— Ba'zida hayot bizni o'zimiz xoxlagan narsaga erishishimiz uchun ko'pgina to'siqlar qo'yadi ayniqsa boy oilada yashasang - Seorimni so'zlariga tushinmagancha Taehyungga qaradi Minseok.

— Sen boy oilada tug'ilgansan ammo quruvchi bo'lishini orzu qilasan. O'ylab ko'r Nega aynan boy oilada tug'ilganlar bunaqa kasblarni egallay oloshmaydi. Chunki u otasi davom ettirgan yo'ldan yurishi kerak qayerdagi quruvchi va uchuvchi bo'lishdan ko'ra. Kasb uchun mansabdan kechilmaydi - shuncha sukutdan keyin aqilli gaplarni gapirayotgan Taehyungni tushingan Minseok gapirishga boshqa gap tolmadi.

— Bo'ldi bolalar bahslashmang! - Jungmin oholantirib jiddiy yuz bilan qaradi.

Seorim biroz odonsizlik qilganini bilib o'rnidan sekin turdi va tazim qildi.

— Uzur so'rayman - boshini egib ko'zlarini qattiq qisib yumib otasini nimadir deyishni kutardi.

— Xonaga bor Seorim! - tilidan chiqib ketgan ism uni hayron qoldiramadi, bosh eggancha eshik tomon burdi.

— Nega unday qilyabsan? - Jungmin biroz g'azab bilan do'stiga o'qrayib qaradi go'yo bu noto'g'ri. — Ortiqcha qo'pollik qilib yubording.

Ikki yigit qizni otasiga bo'lgan hurmati va qiziga bergan otasini tarbiyasidan hayratda edi. Qiz Yeon oilasini malikasi emas balki oddiy jonsiz qo'g'irchoq kabi ko'rinardi.

— Seorim bu yerga kel qizim - Jungminni mayin chaqirig'i eshik oldida to'xtagan qizni yuzni ular tomonga qaratdi.

— Uzur so'rayman amaki xonaga borishim kerak - ifodasiz yuzi keyingi gapga ham hech narsa bo'lmagandek qarashga tayyor.

— Qo'yaver ketaversin! - yana bir sovuq so'z Jungminni g'azab tolalarini chetib yubordi.

— Hech qayerga ketmaysan, qani bu yerga kel qizim - o'rnidan turgancha eshik oldida ifodasiz turgan qizni bilagidan ushlab divan tomon sekin olib kelib o'tqizdi Jungmin.

Yoniga o'tirgan qizni ifori dumog'ini qitiqlagan Taehyung noxos aksirib yubordi.

— Appsh - yonida o'tirgan Minseok aksirgan do'stini tuprugi u tomon uchganda qoshini ko'tarib yelkasidan qoqdi.

Taehyung ga bu ifor yoqqnaga o'xshaydi mayus tortgan qiz chehrasiga qarab qaysi qimmat adekalon hidi ekanini aniqlashga urunardi. Yigitni soni qiznikiga tegar ekan cho'chib yonib turgan yigitni ko'zlariga qarardi, ko'zlari nimadir istagida.

— Yeon Dongjun! Bu sizni qizingiz! Unga etiborsiz bo'lma, iltimos - so'nggi so'zini iltijoli qilib mayinlashtirdu Jungmin.

— Mayli qo'yaver. Bugun charchadim shunga biroz g'alatiroqdek ko'rinyabman. Maylimi men dam olaman - o'rnidan turib mehmonlarga etibor bermay charchgan ko'zlarini olib qochgan bo'ldi Jun.

Hech kimni etibori Taehyungga tushmas ekan u qizga yana yaqinlashish harakat qildi. Uni g'alati hisi yigitni o'ziga tortardi go'yo sichon pishlog'i tomon intilgani kabi.

Tae. Pov...

Bu ochiq bo'yinlar meni o'ziga tortyabti. Quloqlar ortidan sekin pastga o'pich bossam nima derkin? Hozirgi holati kabi jim bo'lib qarshilik qilmasa kerak. Qo'rqib baqirsachi? Eey qo'ysangchi Tae. U Yeon ni qizi tungi clublardan xabari bor.

Qizga bu ikki istakdan yonib turgan ko'zlar harom xayollar bilan istgan narsalarini qilib ko'rishni o'ylardi.

— Turinglar yigitlar biz ham ketamiz - Jungminni so'zlari Taehyung ni xayollarni buzib yuborar ekan u ham o'rnidan turdi.

— Nega amaki? - xavotir bilan so'radi qiz - Dadamdan xafa bo'ldingizmi? Xafa bo'lmang u ba'zida charchaganda shunday gapiradi, iltimos bugun qoling. Xizmatchilarimiz sizlar uchun xona tayyorlab berishishadi - qizni iltijoli ko'zlari Jungminni yurargini eritib yuborgandek his qildi. Sekin kelib qizni boshidan ushlab ko'ksiga bosdi.

— Yo'q. Unday emas malikam. Men uni qanaqaligini bilaman xafa bo'lmadim - kulib qizdan uzoqlashdi Jungmin.

— Xavotir olam unga etibor qilma. Ertaga aytgan joyimizgan boramiz hop mi?

— Mayli amaki yaxshi boring - qiz mehir bilan gapirarkan Taehyungni eribori hali hamin unda, qiz bu begina nigohlardan bexabar.

Seorim ularni bexabotir kuzatib qo'ydi va uni qiziqqon ko'zlari bilan kurib turgan Senaga tushdi.

— Seo! Nima bo'ldi? Yigit yoqdimi? - javob kutgancha Seorimga qaradi Sena.

— Yoqmagan bo'lsa nima o'zgaradi? Otam baribir unga turmushga beradi.

— Ha to'g'ri. Lekin u judayam yoqimtoy bola ekan Seoriiiiim. Qarashlarni ko'rdingizmi? Muloyim mushukcha kabi.. - Sena sal avvalgi yigitni yuzini eslab yoqimtoy naralarga tariflay boshladi.

— Senaaa...jim. Hozir bunaqa so'zlar yoqmayabti - mayus tortgan o'sha ko'zlarni yana guvohi bo'lgan Sena jim bo'lib qoldi.

— Lekin bilasizmi nima? Yoningizdagi g'alati sovuq yigit sizdan ko'zini uzmadi - Befarq ko'zlar nimadir izlab Senanikiga qararb qotin qoldi.

— Bilmadim - yelka qisib qo'ydi Seorim...