лароза ֶָ֢

𝐌𝐈𝐃𝐍𝐈𝐆𝐇𝐓 𝐖𝐀𝐒 𝐎𝐔𝐑𝐒

2025-08-24T19:05:34.783Z

EPISODE 4 || YONA WINDSOR

Uy ichiga kirganimda hamma yoq hali ham jim-jit. Oyim hanuz uxlayotgandi. Yoniga sekin qadamlarim bilan bordim, oq oralagan sochlari orasiga barmoqlarimni tiqqancha yumshoqlik bilan siladim. Barcha-barchasi kutilmaganda o'zgarib ketdi. Dadamning o'limi? Nega bunchalik kutilmaganda bo'ldi? Men bularni bilishim kerak. Shularni hayol surgancha kechgi ovqatni tayyorlashni boshladim.

Ota-onam, Im Daeun va Taylor Windsorning xonasi. Oyim hozir televizorda o'zining sevimli serialini ko'rish bilan band. Otamdan qolgan qandaydur ma'lumot bo'lishi kerak. Otam shunchaki sog' holida bunday o'la olmasdi. Shu sababdan uning tanasini tibbiy ekspertiziyaga topshirdim. Meni biroz lol qoldirgan narsa, oyim ekspertiziya tekshiruvi uchun ruxsat berishi biroz qiyinroq bo'ldi. Uni rozi qilish uchun biroz vaqtim ketdi. Oyim doim mendan xuddi bir narsani yashirayotgandek.

Krovat yonidagi tortmani ochdim. Dadamning telefoni. Dadam odatda telefonini qulflamasdan qo'yardi, u bunday narsalarga qiziqmagan yoki kerak deb bilmagan. Telefon quvvati bor edi.

— Eliena Taylorning telefonini tekshirish bilan band. Yozib olingan bir qancha ovozlar.

"Windsor janoblari, missiya bajarilmadi. Yana qachongacha kutishim mumkin edi? Balki joningdan to'ygandursan?"
"Hesun, Maxfiy yig'ilishdan Jons va Fredrik ketganidan xabaring bor. Ularning o'rniga yuklarni tashuvchi kimsa topish uchun vaqtim ketdi. Jungkookni esa... Hali ishontira olmadim. Buni o'zing bilasan, Hayvonni aldash oson emas."
"Nahh, bu sening muammoying. O'n besh yil ichida uning ishonchiga kirishni eplay olmading. Yoki, o'g'lingni bunday ishlarga aralishtirishni istamaganmiding?"
Kulgu ovozi narigi tarafdan keldi.
"Jin ursin, menga bunday dema, Hesun. Yollanma odamlarning barchasi tayyorlangan. Shunchaki Jungkookni o'zimiz tarafga og'dirishim kerak. Biroz vaqt ber, bu mushkul ekankigini bila turib meni ilojsiz qilma."
"Vaqting oz, Taylor. So'nggi imkoniyat. Junso tez orada butun mafiyani bosib oladi. Erishilgan bor-budingdan ayrilasan"

— Jin urgur, Otam... Otamning hayotida nimalar bo'lgan o'zi? Boshim bularning barchasini ko'tara olmayapti. Jungkook, nahot-ki u otamning o'g'li? Hozirgi shok holatim faqatgina o'zinga ayon edi. Qo'limdagi telefon qaltirash tufayli poldan joy oldi. Bunga ishona olmayman, o'sha qandaydur kimsa otamning o'g'li bo'la olmaydi. Qanaqa so'nggi imkoniyat? Junso deganlari kim? Nazarimda endi hammasini bilishni boshladim. Nega... Nega oyim mendan dadam haqida yashirganliklarini.

Qizning oyoqlari otasi Taylorning ofisi tomon bordi. Kun anchayin tushgan, lekin shunga qaramasdan yetib kelingan manzil hozir Eliena uchun muhim edi. Taksi ichidan tusharkan, bino oldiga kelib to'xtadi. Havoga chiqarilgan yumshoq uflash, bu yer ancha g'alatidek tuyulardi. Qiz eshik tomon yurgancha kalit orqali qulfni buradi. Ochilgan bino, qorong'u joyga Elienani taklif qilardi. Bu anchayin qo'rqinchli, chunki soat millari yigirma birdan oshgan...

Har bir o'tgan daqiqa qonimning qaynashiga sababchi bo'lmoqda. Hyun Mina, bu qizni bugunning o'zidayoq burdalashga bo'lgan ishtiyoqim juda ham kuchli. Ammo men bunday qila olmayman, hozir emas, bugun emas. Qasos payti hali keladi Jeon Jungkook. Shoshilma.

Stol ustidagi oq tusda yorug'lik taratuvchi lampa. Qog'ozlar har tarafda sochilgancha turar edi. Jeon Jungkookning asosiy e'tibori doim ishda bo'lgan. Har bir hujjat qog'ozi puxtalik bilan o'rganib chiqilgan. Zig'ircha ham xatolik u uchun be'mani edi. Kompyuter ekraniga qaratilgan qora ko'zlar o'zida har bir ma'lumotni saqlamoqda.

- U keldi, janob - telefon ekranida paydo bo'lgan yozuv ayni damda Sonhundan edi. Xabarga qaratilgan e'tibor egasining jag'i tabiiyki qisildi. O'sha qizning qaytishi Jungkook uchun yana bitta g'avg'o. Bo'lajak turmush o'rtog'ining qirg'in ishlaridan xabar topgan hayvon faqatgina hozir uchun o'zini boshqarayapti. Vaqt millari o'tgani sari uning qo'llaridagi tomirlari ko'rindi. Ish bilan shug'ullanayotgan bu qo'llarida tund qiyofani ifodalovchi tatirovkalar tomirlarni yanada qorong'uroq qilib ko'rsatardi. Yuzsizlik, o'sha qizning ushbu hislati hayvonning ichki tarafini unga ko'rsatishi uchun yetarli. Foxishalik - kechirib bo'lmas bu ish Erkakning uni o'ldirishga bo'lgan xohishini oshirdi.

Tahminan yigirma daqiqalardan keyin ochilgan eshik ovozi, qadam ovozi, Jungkookning ish kabineti xonadonning chiqish eshigiga yaqin xonalardan biri bo'lganligi sababli buni oson eshita oldi. Kamerachi yigitning ko'zlari ham ushbu obyektni bir-bora ko'zdan kechirib qo'ydi.

- Azizim, men keldim - qizning tulkisimon ovozi koridor bo'ylab tarqaldi. Tor uslubdagi to'q ko'k rangdagi ko'ylak, yelkadan boshlangan nimjon iplar orqa belda kelib to'xtaydi. Qizning qo'lidagi sumka va jamadon Xitoyning iforini o'zida ufurardi. Nozik qadamlar yigitning yotoqxonasi bo'ylab bosildi, qadamlar o'z dargohini topa olmas ekan, qizning fikrlari uni Jungkookning ish kabinetiga yo'lladi.

- Demak shu yerda ekansan - Minaning ovozi hayvonning xonasiga kirib keldi. Qora boba tusdagi ko'zlar qizning ko'rinishiga qaratildi. Yigitning ichi hozirgi onda g'azabdan otilayotgan vulqonni tasvirlardi, lekin tashqaridagi sovuq ifodalar bunday hislarni yashirishga o'rgagan. Uning lablari beixtiyor jilmaydi, bu beg'uborlikni emas, tubsizlikga taklif qiluvchi yo'l misoli edi.

- Mina - uning yolg'on to'la yo'g'on ovozi qizning ovozi ketidan chiqdi. O'tirilgan kursi mayda balonlari yordamida orqaga biroz surilgancha stol orasida masofa ochdi.

Qizning behayoligi, ushbu ishni qilishga undadi. Hechqanday ruxsatsiz yoki ishorasiz, Mina hayvonning tizzasi ustiga kelib o'tirdi. Erkak tabiiyki kelishgan, uning mukammal jag'i, qora tusdagi sochlari va ko'zlari, tikilish uchun munosib bo'lgan lablar. Oddiy ish kiyimi, ya'ni shim va kofta ham uni chiroyliroq ko'rsatardi.

- Seni sog'indim, Jungkook - Minaning yumshoq va nozik kafti hayvonning yuzi bo'ylab yurg'izildi. Mayin silash, erkalanishdan dalolat berdi. Jungkookning qoshi ko'tarildi. Bu... Oddiy e'tibor tortish uchunmidi? Yo'q. Bu xavfli harakat, qandaydir yomonlikni o'zida sezdirib qo'ydi. Keskin o'zgarish, yigitning qalin qoshlari pastga tushdi, lekin lablari achchiq jilmayishga tortildi. Bu jilmayish o'zida faqatgina sovuqlikni saqlab qola oldi. Mina biroz hayron ifoda bilan qaradi. Bu jilmayish, unga oddiydek ko'rinmadi. Uning yuzidagi yumshoqlik hayronlikni o'ziga bo'shatib berganda, hayvondan buni so'radi:

- Jungkook? - Kutilmaganda, hayvonning tatirovka qoplagan qo'li qizdagi nozik belni bo'shatdi va o'zidagi tund ifoda bilan qizning sochlariga yopishdi. Minaning qichqirig'i Erkakning kabinetini bosib oldi. Jungkookning qo'li uning sochini shu qadar mahkam siqganki, tomirlar qo'l bo'ylab o't kabi tarqaldi.

- Jungkook nima qilyapsan! Sochimni qo'yib yubor! - qizning ovozi hayronlik va vahima bilan baland chiqdi.

- Foxisha - Hayvonning tilidan zahar misoli vishillash so'z g'azab bilan past ovozda otilib chiqdi. - Shunchaki axmoq qilgan holda menga erishaman deb o'yladingmi? Jirkanch lablaring orasidan chiqgan ismimni ishlatishga haqqim bor deb o'yladingmi? - Jungkookning ushlashi qizning sochida qattiqlashdi. Tobora uning sochini qattiqroq tortar ekan, qizning shok va og'riqli ingrog'i xonani yana bir bor to'ldirdi. Qiz hammasini tushunib yetgandi, Jungkookning bu ishlardan xabar topganligini bildirgan fikr uning miyyasiga kuchli zarba kabi urildi. Kuchli tana Minaning ustidan hukumron surardi, qiz uning o'ch bilan to'lgan qora xavfli ko'zlarini ko'rganda, uning og'zidan titroq va ikkilanish bilan ovoz chiqdi:

- Jj-jjungkook, men senga hammasini tushuntirib beraman... Bu gapni qayerdan olding, qanday qilib o'z bo'lajak turmush o'rtog'ingga bunday deya olasan - uning ovozidagi har bir vahima hayvon uchun ma'lum edi. Uning ko'zlaridagi xavfli uchqun yana bir bor porladi. Mina... Bu gapni aytib xato qilgandi. Erkak uni kuch bilan polga itarib yubordi, o'z stulidan turgan holda uning ustiga keldi

- Fu*king b*tch, hali ham tan olishni istamaysanmi, allaqachon Jeon Jungkookning dargohini tark etishing kerak edi. Senga d*ck kerakmi? Shuni xohlaysanmi?... - Kutilmaganda Jungkookning ko'zlari boshqa g'oya bilan porladi. Poldan turishga jur'ar eta olmagan Mina unga qo'rquv to'la ko'zlari bilan tikilardi. Hayvonning gavdasi uning yoniga kelib egildi. Tana u bilan tenglashar ekan, labdagi sovuq jilmayish yana o'z o'rnini topgandi.

- Balki... Tatib ko'rishni istarsan? -

Hayvon vaqtni cho'zmasdan o'z kamarini bo'shata boshladi. Qizning vahimasi oshdi, o'zini to'g'irlagancha eshik tomon qochishni boshlarkan, Jungkookning qo'li yana uning sochini ushladi

- Azizing bugun sen bilan bo'lishni istaydi. Kel qanchalik mahoratli elanligingni sinab ko'ramiz - Hayvonning sovuq ovozi hechqanday emotsiyasiz chiqdi. Bo'shatilgan kamar va zamok osonlikcha shimning pastga sirg'alishiga yordam berdi.

- Yolvoraman Jungkook kechir, qo'yib yubor iltimos. Kechir meni, men... Men.. - Erkakning ushlashi uning bilagida qattiq edi. Kabinet stoli yoniga kelib tashlangan qiz, va uning oldida qad rostlagan o'sha tana. Ic*kiyimda qolgan yigit unga sovuq ifoda bilan tikildi. Uning yuzida na g'azab yoki na qoniqush tuyg'usi bor. So'ngi narsaning ham yechilishi, qiz qo'lkarini stol burchagiga qo'ygancha oxirgi bora qochishga urindi. Lekin...

𝐂𝐑𝐈𝐌𝐒𝐎𝐍 𝐑𝐎𝐎𝐌

2025-07-31T14:12:43.606Z

EPISODE 1 || ELIENA WINDSOR

"Barcha barchasi bir kun yaxshi bo'lishiga, o'zgarishiga umid qilib yashaymiz. Dunyo — Bu biz uchun baxt qo'rg'oni emas. Hayot chizig'i qanday baland-pastliklarda bo'lmasin, u davom etadi. Shuni aytish joizki, hikoyalar har doim ham ertaklar kabi yaxshilik bilan tugallanmaydi."

— O'zimni yo'qotgan bu dunyoda doim ham yaxshilikni izlagan edim. Har bir bosilgan qadamlarim meni xavf tomon chorlashini bilmasdim. Endi ortga yo'l yo'q, men ikkinchi bora qopqonga tushishga ulgurdim. Hayot meni ikkinchi bora sindirdi... Beshavqat dunyo menga bunday taqdirni ravo ko'rganiga ishongim kelmasdi. O'zimni tiklashga ko'p bora harakat qildim, endi bu ilojsiz. Meni sinib bo'ldim.

Umid Klinikasi — Bu yer sog' insonlar va kasal insonlar bilan to'la edi. Bemorlar va Ruhiy Kasallar. Oddiy bir kasalxona bo'lmagan bu makon o'zida xavfli insonlarni saqlardi. Har bir xona burchagida umidsiz va hayotni o'ziga do'st deb topmaydigan insonlar. Ruhiy Kasallar - Qotillar, Zo'ravonlar, Jismoniy va Ruhiy tomondan zo'rlangan insonlar. Ularni qamoq nomli joyga jo'natish uchun imkon bor, lekin boshlaridagi ushbu kasallik ularni bu yo'ldan qutqargan. Maxsus klinika, ayblovi bor, lekin isboti yo'q va Jinnilik tufayli bu qurbonlarni o'zida olib qolgan.

Eliena — Hayoti davomida o'zi ham bunday hodisaga duch kelgan qiz. Oiladagi ahvol, o'z atrofidagi narsalar uni bunday insonlarga qiziqishga majburlagan. Psixologiya fakultetini bitirgan qiz magistraturani ham "Klinik Psixologiya" yo'nalishida tamomladi. Hayoti davomida uncha muncha insonlarga qiziqmadi. Tanishlari kam, chunki bu qizning o'zi sohta insonlar bilan munosabatlarni xohlamasdi. Kang Doyun. Bu yigit Eliena bilan astoydil aloqalarni yaxshi ushlashga uringan. Elienaning ko'pincha hechkim bilan yurmasligi, odamlar orasiga qo'shilmasligi Doyunda unga nisbatan qiziqish uyg'otgan. Ular universitetni birga tamomlashdi, Eliena u bilan do'st, normal holda. Orasidagi to'rt yil Yigitni qizga bog'lanib qolishiga sabab bo'ldi. Doyun sevgisini unga hechqachon aytmagan, balki hali vaqti emasdir. Qo'rquv, ichkaridan sado beradigan bu qo'rquv yigitga tanish edi. His-tuyg'ularini aytish uning hayolida hali erta. Eliena buni qabul qilmasligi mumkin, chunki u hechqachon munosabatlarga qiziqmagan.

Klinika. Ilk tashlangan qadamlar, rangsiz va zerikarli devorlar o'zidagi sovuq bir hisni atrofga taratardi. Doktorlarning bir joydan ikkinchi joyga o'tish ovozi, qandaydir davolash moslamalari, qog'oz ovozi, klaviatura tovushi va bemorlarning g'ingshishlari eshitiladigan bu joyga u tashrif buyurdi. Eliena aynan shu yerga ishga kirish uchun harakat qildi, bolalikda o'z ichida qolgan savollar va travma... Uni bu yerga chorlagan. Taqdir unga shuni ravo ko'rdi. Elienaning rezyumesi yaxshi, u doimo o'qish va o'rganish bo'yicha jiddiy bo'lib keldi. Klinika rahbari, bosh Psixolog - Min Seojin xonim unga ruhiyati xavfli bo'lgan bemorni tavakkal qilib topshirdi.

Jeon Jungkook — Jinoiy psixika bilan tug'ilgan 'maxbus'. Yoshligi davomida yetimxonada bo'ldi. Otasi kim ekanligi noma'lum, onasi giyohvand moddalar tufayli Jungkookning uch yoshidigida vafot etgan. Ota-onasizlik uning tug'ma kasaliga ham ta'sir ko'rsatdi. Sakkiz yoshidan boshlab bolalarga nisbatan ruhiy zo'ravonliklar boshlandi. Hayoldan chiqgan har bir g'alati fikrlar tengdoshlari uchun begona va qo'rqinchli edi. U boshqalarning og'irig'ini yoqtirmagan, tahlil qilgan. Ayblovlar isbotsiz, yosh bolaning bunday qilishlariga ishonchli insonlar kam edi. 14 Yoshidan boshlab Jungkook 'Hukumat IQsi baland bolalar' makoniga yetkazildi. Bu yerda hechqanday mehribonchiliklar va ortiqcha e'tibor yo'q. Bola yoshligidan ruhiy taraflama buzila boshladi. Oqibatda uning sovuq ko'rinishi butunlayga mustahkamlandi. Og'izdan chiqgan pichoqdek gaplar uning asosiy quroli. Sovuqqonlik unga yarashdi, hayoti davomida ancha izsiz jinoyatlarni amalga oshirdi. Manipulyatsiya - Ushbu hislat unda voyaga yetdi. Insonlarni gaplar orqali o'ziga qaram qilish qobiliyati unda yoshlikdan rivojlana boshladi.

Ko'rinmas qotilliklar va zo'ravonliklar, hattoki qurbonlar uning aybini hechkimga ochmadi. Hozirga kelib yigirma olti yoshida bir necha sud majlislari va psixologlarlar bilan suhbat davomida ruhiy buzilishlar va g'ayrioddiy fikrlar bayon qilingach, ushbu klinikaga joylandi. Hayot unga nisbatan beshavqat bo'ldi va shunday insonni yaratdi.

Birinchi Kun. Bemorni davolashga uringan doktor xonaga kirdi. Qizil xona, burchakdagi krovat ustida erkak ekanligini bildiruvchi gavda. Xona odatda bo'sh, shunchaki kerakli buyumlar, krovat va stul stol bor edi. Eliena xonani tekshirdi, yigit haqida kerakli ma'lumotlar ish boshlanmasidan oldin olingan. Asosiy maqsad - uning fikrlarini o'rganish. Yigit zarracha ham e'tibor bermadi, bu eshikdan kirgan insonlar unga ahamiyatsiz. Sokinlik atmosferasi insonga noqulaylik bag'ishlaydi. Shunchaki bir burchakga tikilib nimalarnidir hayol qilayotgan yigitdan sado yo'q.

— Salom, Janob Jeon. Men sizning yangi doktoringiz Eliena bo'laman. Sizni yaqindan o'rganish va ichingizdagilarni tushunib baham ko'rish uchun bu yerga keldim. - Vanihoyat qizning ovozi eshik yonidan keldi. U doktorlarga hos oq halat kiygan, to'q jigarrang sochlari yoyilgan. Qo'lidagi qog'ozlarni barmoqlari bilan siqib qo'yar ekan, Jungkookdan hali ham ovoz kelmadi. Yigit birgina harakat qilgancha qizga burilib qaradi. Uning yuzida hechqanday ifoda yo'q, qora ko'zlari doimgidek bo'sh. Qiz uning nigohini o'zida his qilar ekan, boshlash niyatida qo'lidagi qog'ozlarni devor yonidagi maxsus stol ustiga qo'ydi. Stulga o'tirgan holda yigitga murojaat qildi.

— Stulga joylashib olishingizni iltimos qilaman, Jeon Jungkook - qo'li bilan o'ziga qarama-qarshi bo'lgan stulga ishora qildi Eliena. Jungkook ko'rinishidan jinnidek ko'rinmasdi, xona doimiy jim, undan hech qanday jinnilik alomatlari kuzatilmaydi. Aynan shu narsa insonning ichidagi qandaydir hislarni qo'zg'aydi.

Krovatdan pastga qo'yilgan oyoqlar vanihoyat egasini o'rnidan turg'azdi. Uning ustidagi kiyimi ruhiy kasallar kiyuvchi kulrang erkaklar koftasi va yengil shim edi. Sochiga e'tibor qaratilmagan, lekin bu to'zg'inlik qandaydir jozibani ifodalaydi. U anchadan beri o'ziga e'tibor bermay qo'ygani ko'rinishidan sezilardi. Yuz tuzilishi doimiy sovuq aurani saqlaydi. Tirsakdan biroz o'tuvchi yeng o'ng qo'ldagi har xil uslubdagi tatirovkalarni namoyon qildi. Bo'yi erkaklarga hos holda, gavdali erkak edi. Elienaning e'tibori biroz vaqt ichida stulga kelib o'tirgan Jungkookda bo'ldi. Yumshoqlik bilan jilmaygach, qog'ozdagi tavsifnomalarni ko'zlay boshladi.

— Jeon Jungkook, Sizni odatda nimalar bezovta qiladi? - Qizning birinchi savoli berildi.

— Bezovtalik? Meni hechnarsa va hechkim bezovta qilmaydi. 'Men' bezovtalikni doimiy quvaman. - Vanihoyat qarshi tomondan yigitning ovozi eshitildi. Hissiz ovoz, qiz nigohlarini astalik bilan yigitga qaratdi.

— Aynan nimani nazarda tutyapsiz? - yumshoqlik bilan davom etdirdi qiz.

— Sirlarimni hammaga ham bo'lishishni yomon ko'raman, Doktor Windsor - Nigohlar to'liqligicha yigitga qaratildi. Jungkook Elienaning familiyasini qayerdan biladi? Qiz o'zida birozgina hayronlik bildirdi.

— Menimcha doktorlardan biri men haqimda sizga ma'lumot bergan, shundaymi? - Yigit jim. G'alati jimlik qizning noqulay bo'lishiga olib keldi. Jungkook odatda javoblardan qochadi. U hamma narsa haqida aytaverishni hushlamaydi.

— Men bilan hamma gaplaringizni bemalol bo'lishishingiz mumkin, janob Jeon. Men har bir siringizni o'zimda saqlayman, o'rtamizdagi gaplarni bizdan boshqa hechkim bilmaydi.

Yigitning labi cheti yumshoqlik bilan ko'tarildi. So'zsiz tushuntirishlar qizga yoqmayotgandi. Yigit devor burchagiga qaragancha qizga o'sha yerni ishora qildi. Kamera. Keyingi manzil qiz. Jungkook stol ustidan yuzini qizga yaqin olib kelgancha, uning halati yoqasidan yengil ushladi. Bu qiz uchun noqulay, lekin tabiiyki u har qanday bemorlar bilan ishlasha olishi kerak. Yigit uning emotsiyalarini kuzatdi.

— Ovoz yozish moslamasi. Bittasi tirik insonda va bittasi jonsiz moslamada mavjud, xonim - Jungkook qizning yoqasidan yengil tortgancha gapirdi. Uning harakati hechqanday qaltislik yoki qo'pollikni bildirmaydi, lekin ayni damda ruhiy kasal bo'lgan erkakdan bunday narsani kutish kamdan-kam. Eliena uning tatirovkali qo'lini o'z yoqasidan yengillik bilan oldi. Hayratlanadigan joyi, ruhiy kasal deb topilgan bu erkak sog'lom odamlar bilan bir xil fikrlardi. Qiz nima deb javob berishni bilmadi. Yoqasini to'g'irlab qo'ygancha, normal ovozda gapirdi.

— Buning uchun kechirim so'rayman, janob Jeon. Biz shunchaki sizmi tushunishni va o'rganishni istaymiz. Bu sizga sog'liq va ruhan jihatdan ham foyda.

— Ilk suhbatdanoq yolg'on gapirishni ishlatgan doktorga ishona olmayman - Jungkookning past va dominant ovozi qarshi tarafdan keldi.

𝐔𝐧𝐞𝐱𝐩𝐞𝐜𝐭𝐞𝐝 𝐌𝐞𝐞𝐭𝐢𝐧𝐠

2025-07-09T19:48:37.277Z

EPISODE 16 || YONA WINDSOR

pov/yuna* Shunchaki bugungi kundan qisqacha olingan kulgili xabarni Jeymsga aytayotgandim. Tushunmadim lekin nega u mening sochimni qulog'im ortiga o'tkazdi. Sohta tabassumim bilan oramizda sezdirmasdan qadam ochganimda, jutilmaganda Jiminni bu yerda ko'rib qoldim. Uning g'azabi bir ko'rishdayoq sezilardi. Musht tuyilgan qo'li Jeymsga qarata yuborildi. Men uni to'xtatib qolishga ulgurmadim. Bu o'sha.... O'sha Park Jimin... Birinchi kunimizdayoq menga shunday g'azabini sochgan yigit! "Jimin uni qo'yib yubor!" Uni Jeymsdan ayira olmayapman, juda ham g'azablangandi. Uning yoqasidan ushlangan qo'llari koftani qattiq siqardi. O'tkir ko'zlar menga qaratildi... G'azab va Rashk tuyg'usi edi bu. "Sevgiling bo'lmagan insonning yonini nega olyapsan?! Axir u sening sochlaringga ham tegindi!" Uning ovozi qo'rqarli darajada baland emasdi. Shunchaki uning tilidan chiqayotgan zaxar buning belgisi edi. Uning qorayib ketgan ko'zlari Jeymsga o'girildi. Menda negadir qo'rquv belgisi sezilayotgandi. Nega?? Axir u shunchaki Jimin, Park Jimin. Ha!.. "Yana bir bora unga yaqinlashguvchi bo'lsang men o'zimni boshqara olmayman, mister Jeyms!" Jeyms? Uning ismini Jimin qayerdan biladi? Uning yoqasini qo'pollik bilan qo'yib yuborganda o'sha 'qo'rqinchli' ko'zlar yana menga qaratildi. Kafti bilan kaftimni yumshoq, lekin dominant siqqancha meni restoranning mijozlar tarafiga olib bordi. U hechnima demasdi. To'g'risi, men undan baqirishini kutgandim...

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ORADAN KUNLAR O'TDI

Bugun Mirening shifoxonadan chiqish kuni. Narsalari yig'ilgan, hammasi palatadagi krovati ustida turardi. Qo'llarida Hyonuni jim quchib olgan. Har soniya - umid uchqunini berishga urinardi. Ha, u hozir bu yerga Jungkook kelishini umid qilardi. Mirening onasi, jimgina xonaga qaytib kirgancha qo'lidagi maxsus paketchalardagi narsalarni tumbochka ustiga qo'ydi.

- Hyonu va o'zingga biroz kiyimlar sotib oldim. Ko'p idishli sut beraverma, nevaram o'z onasi suti bilan ulg'aygani yaxshi. Va, o'zingga qarab yur yaxshimi? - qizining oldiga kelib unga qaragan ona yana gapira boshladi.

- U kelishini kutyapsanmi?... Bunga ishonchim komil emas, ha deb u sababli o'zingni azoblashni bas qil Mire. O'z sog'lig'ingni ham to'g'irlab olishing kerak. Qara, hozir farzanding va o'zing uchun qanchalik keraksan - krovat ustidagi narsalardan qo'liga olgan holda gapirdi ayol.

- Sizchi, oyi? - Mirening savoli ayolning quloqlariga borishi bilan uni biroz jimitdi. - Sizchi oyi? Sizga kerak emasmanmi? Dadam va sizga? Ahir yakka qizlaringiz bo'lsam? - Hyonuni shifoxona belanchagiga yotqizgancha gapirdi. Uning ovozida hozir alam bor edi. Umidsizlik va alam.

- Menga ham keraksan, Mire. Nega bunaqa savollarni beryapsan? Biz ikkimizga ham albatta keraksan. Hozir ahvoling yaxshi emasligini bilaman qizalog'im. Hali hammasi yaxshi bo'lib ketadi.

- Hechqachon. Hechqachon hali hammasi yaxshi bo'lib ketmaydi. Ota-onam, farzandim va o'zim uchun kerakdirman. Lekin erim! Turmush o'rtog'im uchun men mutlaqo e'tiborsiz kimsaman! U hechqachon menga e'tibor bermagan oyi!

Ayol gapirish uchun og'iz ochdi, lekin undan hech bir ovoz chiqmasdi.

- Sizlar mening baxtim haqida o'ylaganmisizlar o'zi?! To'g'ri men boshidan ham uni sevar edim, lekin u emas! Oyi oradan qancha vaqt o'tdi, o'rtamizda allaqachon farzandimiz dunyoga keldi lekin u hali ham o'sha-o'sha! - qiz butun alamlarini sochishga tayyor edi. U ich-ichidan bomba kabi portlab bo'lgandi. Lekin u davom qilmadi. Qila olmadi. Eshik ochilib, xonaga Jungkook va uning onasi kirib kelgandi.

- Ooh, allaqachon kelganmidingiz, xonim - Jeon xonim Mirening onasini yumshoq quchib salomlashdi.

Jungkook ham yengil egilgancha unga salom berdi. Ayol yengil bosh irg'adi. Mire bu holatni jimgina kuzatar edi, garchi ichidagi gaplari qolib ketgan bo'lsada. Jungkook krovat ustidagi narsalarni qo'liga olar ekan, palatadan chiqib ketdi. Ular albatta mashinaga bolib joylanar edi.

- Hyonu - Jeon xonim ovozini mayin cho'zgancha, belanchakdagi nevarasini olib quchdi. Uning kichik yuzlaridan yumshoq o'pib qo'ydi. Hyonu jimgina uxlar, onasining alamzadalaridan mutlaqo behabar edi.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Opaaa, nega vahima qilaverasiz ahir. Hammasi joyida bo'ladi, shunchaki mashinani olib chiqing. Qariguningizcha saqlamaysizku ahir - Miyeongning gaplari Yonani yana o'ylantirishga olib keldi.

- O'sha voqeani hali ham unuta olmayapman Miyeong. Joyida turaversin, qo'y - singlisining ko'zlariga umidsiz qaradi.

- Ahir oradan sal kam bir yil o'tdi opa! Avtomaktabda o'qituvchisiz, esingizdami? Siz sal kam bir yil ichida o'z malakangizni yanayam oshirdingiz. Qo'rquv bilan ish bitmaydi. Qarang, men soppa-sog'man. O'shanda ham faqatgina qo'limni biasdan jarohatlagansiz - Miyeong qo'llarini oldinga cho'zgancha opasiga ko'rsatdi.

Ikkilanish. Va nihoyat Yona o'z mahsinasini garajdan olib chiqdi. Buni mamnuniyat bilan kuzatgan Miyeong kuldi

- Toychoq hali ham top-toza, ko'pdan beri ishlatilmagan bo'lsada.

- Sen... Sen uni tozalab yurgansan to'g'rimi? Men uni so'nggi bor yuvmasdan garajga qo'yganimni eslayman. Chunki u uncha kir emasdi.

- Ha albatta. Sizning rahmingiz kelmasa ham meniki keldi. Qani endi, meni ishga tashlab qo'ying opajon - sumkasini stol ustidan olgancha mashinaning yon tarafiga joylashdi Miyeong.

- Yoongining mashinasida ketmaysanmi? - Yona mashinaning oldiga joylashgancha uning ichini bir bora ko'zlari bilan tekshirgancha gapirdi.

- Yo'q. Yoongi janoblari hozir chuqur uyquda. Yaqin kunlarda o'qish uchun imtihon topshiribdi. Jimin simli o'rtog'i ham. Meni u bilan tanishtirib qo'ydi.

- Jimin? Jimin dedingmi?

- Ha opa, uni taniysizmi?

- Albatta, ahir u Yunaning yigiti-ku. Nahot Yoongi bilan tanish bo'lsa? - Yona hayronlikdan biroz kuldi.

- Yoongining aytishi bo'yicha u uning yaqin do'sti. Demak Yoongi ham dugonaningiz Yunani taniydi - ko'zini yo'ldan uzgan Miyeong opasiga qaradi

- Balki - rulni boshqargancha javob qildi Yona.

Miyeong

.
.
.
.
.
.
.
.
.

Bugungi kun doimgilaridan boshqacha o'tdi. Chunki mashinam haqida hamkasblar ham gapirishdi. Haydamaganimga ko'p bo'lgandi. Sog'inganim sezildi. Va, men hozir Jungkook kelishini bilardim. Har kuni, ishimdan keyin u bu yerga mashinasiz kelardi. Bilaman, yolg'ondan haydovchilikni o'rganush uchun kelardi. Xujjatlarni ham erinmasdan ishlagan. U juda ham yaxshi, men uchun. Doim o'z qarorlari ichiga olgisi keladi, bu hislati unga doim yarashgan. Ba'zida, majburlik bilan ham insonni o'ziga qaratadi u. Meni o'ylantirayotgan narsa... Men tufayli bir oila buzilib ketishini o'ylasam bu yuragimga tig' kabi botardi. Ahir o'sha qiz ham o'z erining baxtiga sazovor.. Jin ursin, lekin Jungkookni ularga berishni istamayman. Chunki bu yaramas mening ongimni ham o'zinikiga bog'lagan edi.

Mashinamga joylashdim. Atrofni yana bir bor kuzatar ekanman, uni bu yerdan topmadim. Mashinani ishga tushirib hayday boshlaganimda, yo'l chetida bir yigit turardi. Bu uzoqdan bo'lsada kimligi aniq sezildi. Qora erkaklar koftasi va oddiy qora shim. U oddiy kiyimlarda ham jozibali ko'rinadi. U bilan bo'lgan tasodifiy uchrashuvim uchun hudoga shukronalar aytaman. Chunki hudo negadur bu kelishgan yigitni o'z xotiniga emas, menga nasib qilgandi. Uning yirik gavdasi, o'ziga juda yarashadi. Sochlari doimgidek jingalak, bu sochlar meni o'ziga rom qilishga urinadi. Uning yoniga kelib to'xtadim. Labida xorg'in jilmayish o'ynagan Jungkook yon tarafimga joylashdi.

- Oh, demak bu qiz o'z mashinasini o'zi tuzatibdi-da? - uning o'ynoqi gaplari xotiralarni esga solardi. O'sha unutilmas xotira, hayolimda gavdalanishi bilan men ham unga qarab kuldim.

- Aybdor aybiga iqror bo'lgan holda hali ham o'sha jazoni o'tashi kerak, janob Jeon - men unga qarar ekanman, kulgichlarimning aksini unda ko'rdim...

- Ota-onam va Mirega ajrashish haqida aytdim. - mashinani kuchli tormoz bilan to'xtatib yubordim. Silkinish tufayli ikkimiz ham oldinga ketib qoldik. Hozir eshitganlarim rost edi, to'g'rimi? U 'Ajrashish' mavzusini xuddi oddiy gapdek gapirdi.

- Jungkook... Aqldan ozganmisan?... Biz.. Biz bir-birimizni sevamiz, ha... Lekin... Lekin bu gapni ularga bugun aytmasliging kerak edi! - asabiylashgancha mashinani qayta ishga tushirib haydadim. Biz allaqachon katta yo'lda edik.

- Qachon? Boshqa qachon aytishim kerak edi? Balki yana ikkinchi farzand uchun imkon tug'ilganida aytishim kerakmidi? - uning ham ovozi kutilmaganda biroz ko'tarildi. Bunga ishongim kelmayapti. U xotini hali bugungina uyiga qaytganida buni aytishi kerak emas edi. Va u bemalol ikkinchi farzand haqida mavzu qilyapti. Qo'llarim rulni mahkam siqdi. Ovozimni normal tutishga urindim.

- Buni biroz keyin aytsang gam bo'lar edi..! Ayoling va chaqalog'ing endigina shifoxonadan chiqishgandi ahir! - achinib ketyapman, hozir Mure haqida o'ylasam ko'krak qafasim siqilib ketyapti. Uning farzandichi?...

- Men bu kunni kutib yurdim! Ortiq cho'zishni istanayman Yona! O'z hayotimni to'g'irlashni istayman! Qo'rqma, u ham bir kun taqdirini tan oladi va yashashda davom etadi! Farzand menda qoladi!

- Nima?! Sen farzandni o'zingda olib qola olmaysan, u hali bir oyga ham to'lmagan ahir! Jungkook sen hozir... - yo'q yo'q yo'q jin ursin! O'rtamizdagi janjal tufayli men yana bitta xatoga yo'l qo'ydim. Qorong'u oralagan ko'cha, men odam urib qo'ydim!...

Yona

Jungkook

𝐔𝐧𝐞𝐱𝐩𝐞𝐜𝐭𝐞𝐝 𝐌𝐞𝐞𝐭𝐢𝐧𝐠

2025-07-09T19:45:15.194Z