oceanhttps://teletype.in/atom/zhidekk2026-07-28T14:55:48.751Zzhidekk:H8-NeM-3PN2025-05-26T18:06:34.505Z2025-05-26T18:06:34.505Z

ПРАВИЛА ГИЛЬДИЙ — RGTH 🪽

<p id="4kSc">ПРАВИЛА ГИЛЬДИЙ — <strong>RGTH 🪽</strong></p> <p id="TWIP">❗️ ОТКЫРТИЕ КОМНАТЫ:</p> <p id="lfa5">- формат 4/4✅<br />- бермуд✅<br />- 13 раундов, цель 7✅<br />- ограничение патронов нет | авиа посылка двух видов нет✅<br />- броня, шлем 2 ур✅<br />- монеты 9950✅</p> <p id="Uugq">❗️ ЗАПРЕЩЕНО:</p> <p id="rOtd">- пассивный навыки | найр — тива — соня — волчара — эндрю — джастин — бибер — антонио — форд — кайрос — хаято: ТП‼️<br />- все активные навыки кроме — Алока: ТП‼️<br />- все виды гранат: ТП‼️<br />- другие оружие, кроме разрешенных: ТП‼️<br />- пк — софт — читы: ТП‼️<br />- левые игроки [гильдияда жок болса] : ТП‼️<br />- другие персонажи, кроме разрешенных: ТП‼️<br />- фабрика 2-3 этаж, крыши 2-3 этажи: ТП‼️ (контейнеры можно)<br />- наблюдение: ТП‼️ (можно только лидеры)<br />- эмоция, смех и т.д: ТП‼️<br />- выталкивать противника стенками багом: ТП‼️<br />- боқтау — қорлау | не уважение: ТП‼️</p> <p id="c0mx">❗️ ОРУЖИЕ:</p> <p id="b7Qf">- desert eagle✅<br />- ump✅</p> <p id="ua51">❗️ПРИМЕЧЕНИЕ!:</p> <p id="8MJX">- 10 мин ожидание и ТПП!‼️<br />- ТП только с пруфами, без пруф не принимаем!‼️<br />- если во время тп не вышли сразу или игрок продолжает играть, то тп не принимается!🙌🏻<br />- в случае выхода или афк тогда ПП не дается!!!🤚🏿</p> <p id="jkWf">❗️: КОМНАТА ВЫЗОВ ТАСТАГАН ГИЛЬДИЯ АШАДЫ‼️<br />❗️ : СОПЕРНИКТАР 10МИН ЖОК БОЛСА ТП<br />❗️: 1/1 болса комнатаны ұтылған гл ашады<br />❗️: РЕВАНШ: 1999 тг ал бәріне сәттілік🙌🏻</p> zhidekk:rSlzHQSEoN2025-03-11T18:31:39.965Z2025-03-11T18:31:39.965Z

<img src="https://img2.teletype.in/files/92/81/9281082f-9387-4c0a-93bd-4436f1fb32ee.png">

<figure id="utF3"> <img src="https://img2.teletype.in/files/92/81/9281082f-9387-4c0a-93bd-4436f1fb32ee.png" /> </figure> <figure id="p8w9"> <img src="https://img4.teletype.in/files/37/35/37350f7f-4285-4548-a57f-58424e5f62a5.png" /> </figure> zhidekk:z4ibrGrNzk2025-03-11T17:00:29.304Z2025-03-11T17:00:29.304Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/6b/61/6b610865-80ae-4d91-95f5-01084e922b82.png">

<figure id="5kfE"> <img src="https://img3.teletype.in/files/6b/61/6b610865-80ae-4d91-95f5-01084e922b82.png" /> </figure> <figure id="7GrB"> <img src="https://img2.teletype.in/files/98/02/98026e23-ac7a-49d0-b3e5-bc0dd3f2fc92.png" /> </figure> zhidekk:r8NZCWy5WL2025-03-11T16:01:16.318Z2025-03-11T16:01:16.318Z

<img src="https://img1.teletype.in/files/86/4f/864f21b1-211a-4eac-bad2-53ed61968707.png">

<figure id="1eBp"> <img src="https://img1.teletype.in/files/86/4f/864f21b1-211a-4eac-bad2-53ed61968707.png" /> </figure> <figure id="FnrR"> <img src="https://img2.teletype.in/files/57/9b/579b2077-a213-4499-8153-b35d8a74bc09.png" /> </figure> <figure id="0gVD"> <img src="https://img3.teletype.in/files/a9/88/a9888ff4-8651-49e4-be7f-eb7d9d6aed09.png" /> </figure> zhidekk:vmDMv0cYhK2025-03-11T16:00:08.456Z2025-03-11T16:00:08.456Z

<img src="https://img4.teletype.in/files/b1/07/b107a1b7-9414-4fad-8947-e332e1342750.png">

<figure id="7IAz"> <img src="https://img4.teletype.in/files/b1/07/b107a1b7-9414-4fad-8947-e332e1342750.png" /> </figure> <figure id="1QXW"> <img src="https://img3.teletype.in/files/aa/f8/aaf8398c-919a-4320-9cf6-4dd1d157ddb5.png" /> </figure> <figure id="zbNo"> <img src="https://img3.teletype.in/files/a8/b0/a8b04146-895a-46db-bd29-be8fd975080b.png" /> </figure> zhidekk:Bg43eU9eD72025-03-11T15:59:26.527Z2025-03-11T15:59:26.527Z

<img src="https://img2.teletype.in/files/5f/cb/5fcbaaf2-7eb0-4e4c-bf48-2e3a875d58c4.png">

<figure id="k8d8"> <img src="https://img2.teletype.in/files/5f/cb/5fcbaaf2-7eb0-4e4c-bf48-2e3a875d58c4.png" /> </figure> <figure id="QJTZ"> <img src="https://img3.teletype.in/files/61/d1/61d1836d-bc19-4f36-9b39-563f61c2aaf1.png" /> </figure> zhidekk:eu1-vRvV7t2025-03-11T11:19:20.066Z2025-03-11T11:19:20.066Z

<img src="https://img2.teletype.in/files/5f/cb/5fcbaaf2-7eb0-4e4c-bf48-2e3a875d58c4.png">

<figure id="8om4" class="m_original"> <img src="https://img2.teletype.in/files/5f/cb/5fcbaaf2-7eb0-4e4c-bf48-2e3a875d58c4.png" width="383" /> </figure> <figure id="HQg2" class="m_original"> <img src="https://img3.teletype.in/files/61/d1/61d1836d-bc19-4f36-9b39-563f61c2aaf1.png" width="530" /> </figure> <figure id="lIO0" class="m_original"> <img src="https://img4.teletype.in/files/b1/07/b107a1b7-9414-4fad-8947-e332e1342750.png" width="616" /> </figure> <figure id="r9qE" class="m_original"> <img src="https://img3.teletype.in/files/aa/f8/aaf8398c-919a-4320-9cf6-4dd1d157ddb5.png" width="657" /> </figure> <figure id="t6Gs" class="m_original"> <img src="https://img3.teletype.in/files/a8/b0/a8b04146-895a-46db-bd29-be8fd975080b.png" width="690" /> </figure> zhidekk:_jMvOwFY022025-02-19T14:37:06.899Z2025-02-19T14:37:06.899Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/65/16/65160922-0450-4133-b437-068c0d103294.png">Саян үйге кіргеннен кейін, бөлмедегі тыныштық оны бірден баурап алды. Бұл үй – оның балалық шағы өткен орын. Бірақ дәл қазір ол өзін бөтен адамдай сезінді. Барлығы өзгермеген: мәрмәр еден, төбеден салбыраған қымбат люстра, үлкен терезелерден түскен күн сәулесі...

<figure id="qAwA"> <img src="https://img3.teletype.in/files/65/16/65160922-0450-4133-b437-068c0d103294.png" /> </figure> <p id="qb5d">Саян үйге кіргеннен кейін, бөлмедегі тыныштық оны бірден баурап алды. Бұл үй – оның балалық шағы өткен орын. Бірақ дәл қазір ол өзін бөтен адамдай сезінді. Барлығы өзгермеген: мәрмәр еден, төбеден салбыраған қымбат люстра, үлкен терезелерден түскен күн сәулесі...</p> <p id="KVAI">Анасы есікті асықпай жапты да, үнсіз тұрып қалды. Ол ұлына ұзақ қарады. Сенер-сенбесін білмей тұрғандай.</p> <p id="eG13">— Сен расымен қайтып келдің бе? — деді анасы сыбырлап.</p> <p id="R6aa">Саян ауыр дем алды.</p> <p id="cFiQ">— Келдім, — деді жай ғана.</p> <p id="V164">Анасы көзіне жас алып, қолдарын оған қарай созды, бірақ бірден тоқтап қалды. Ол ұлын құшақтағысы келгенімен, қорқақтап тұрды.</p> <p id="xWmP">— Балам... — деді дауысы дірілдеп.</p> <p id="JK90">Саян оған қарап тұрды. Бұл екі жыл анасы үшін де оңай болмағанын іштей түсініп тұрған-ды. Бірақ оны жұбатар сөз таба алмады.</p> <p id="NJcZ">— Мен шаршадым, — деді ол ақырындап.</p> <p id="Y30A">Анасы көз жасын сүртіп, басын жай ғана изеді.</p> <p id="WPE9">— Иә, әрине. Бөлмең сол қалпы тұр.</p> <p id="LQOr">Саян үнсіз жоғары көтерілді. Оның бөлмесі екі жыл бұрын қандай болса, сол қалпы сақталған. Жиһаздың орны да өзгермеген. Үстел үстінде бірнеше кітап жатты. Ескі фотосурет әлі де әйнек жақтауда тұр. Ол жақындап барып, суретке қарады. Бұл – оның мектеп кезіндегі суреті. Өзі күн секілді жарқырап күліп тұр. Ол кезде өмірі өзгеше еді.</p> <p id="CVRo">Төсекке отыра кетті. Терең дем алды. Бөлмедегі тыныштық оны мазалай бастады.</p> <p id="GOyV">Ұялы телефонын алып, экранды қарады. Бірнеше хабарлама келген. Бірақ жауап беруге құлқы болмады.</p> <p id="pIZx">Кенет есік қағылды.</p> <p id="6kNh">— Балам, шай ішесің бе?</p> <p id="LwAJ">— Жоқ, ана.</p> <p id="3twA">— Бірдеңе жегің келе ме?</p> <p id="pUUq">— Қажеті жоқ.</p> <p id="7VsS">Анасы жауапсыз қалған дәлізде аз уақыт тұрды да, ақырындап кетіп қалды.</p> <p id="bXFW">Саян төсегіне қисайды. Ол бүгін алғаш рет шын мәнінде үйде екенін сезінді. Алайда бұл сезім оған жат еді.</p> <p id="CCVo">Саян таңғы жарықтан оянып, төбеге қарап жатты. Бұл үйде екі жылдан бері болмағанын ойлағанда, кеудесіне біртүрлі салқын сезім орнады. Кеше ғана түрменің сұр қабырғаларының арасынан шыққанын елестетті. Темір есіктердің сықыры, күзетшілердің суық көзқарастары, тіпті камерадағы дымқыл иіс әлі де есінде. Бірақ ол қазір үйінде, өзінің төсегінде жатыр. Қанша тырысса да, мұнда өзін жайлы сезіне алмады.</p> <p id="b0mH">Саян орнынан тұрды да, терезеден сыртқа көз тастады. Көше өзгермеген, баяғыдай. Аулада қызметшілер өз жұмыстарымен жүр.</p> <p id="AKGN">Асүйден тамақтың иісі шықты. Анасы ерте тұрып, оған бірдеңе әзірлеген сияқты. Саян жуынып, үнсіз барып, дастархан басына отырды.</p> <p id="EL3e">– Бүгін мектепке барасың ба? – деді анасы ақырын.</p> <p id="9Gs2">Саян басын изеді.</p> <p id="Ca9m">– Тым болмаса бір-екі күн демалсаңшы, балам...</p> <p id="d0U2">– Жоқ. Кешіктім.</p> <p id="99cb">Анасы оны тағы да тоқтатқысы келгендей қарады. Бірақ Саянның бетінде өзгеріс болмады.</p> <p id="1lHo">– Қиналсаң, кез келген сәтте қайта орала аласың, – деді анасы.</p> <p id="4mou">— Құжаттарыңды, бәрін реттеп қойдым, мектеп формаң бөлмеңде ілулі тұр. — ақырын ғана сөйлей.</p> <p id="jArB">Саян басын изеп, шайын ішті. Тамаққа мүлде тәбеті жоқ еді. Бірақ анасының көңілін қалдырмау үшін екі-үш қасық ботқаны әрең жеді де, жоғарыға көтеріліп кетті.</p> <p id="0Q6i">Ол киініп, айнаға қарады. Ақ жейде, қара шалбар. Кәдімгі мектеп формасы. Бірақ оның бейнесі тым қатал, тым суық көрінді.</p> <p id="at4s">Саян сыртқа шыққанда, таңғы салқын ауа оны аздап сергітті. Анасы дайындаған жүргізуші мен</p> <p id="lJiS">Саян мектеп қақпасының алдында біраз тұрды. Мұнда қайта оралу оған оңай болмады. Ол осы жерден кеткен кезде, бәрі басқаша еді. Мектепке ақырын ғана аяқ басты. <br />Дәлізбен жүре оқушылардың шуынан Саянның басы ауырып кетті. Екі жыл бойы адамдардың мұндай еркін сөйлескеніне, күліп жүргеніне үйренбепті. Ол баяу жүріп, өзінің сыныбын іздеді.</p> <p id="F53k">Сыныпқа кірген сәтте, бір сәттік тыныштық орнады. Барлығы жаңа оқушыға қарады.</p> <p id="Wgnj">– О, жаңа оқушымыз келді, – деді мұғалім, оның аты-жөнін журналдан тексеріп. – Балалар, қарсы алыңдар, бұл – Саян.</p> <p id="9QS9">— Өзіңді таныстырып өтсең, Саян, — деді мұғалім.</p> <p id="uwKZ">Саян аз-кем бөгелді.</p> <p id="7tI8">— Есімім Мұхтаров Саян, жасым 18 де.. — дегені сол еді бәрі, аң-таң болып қалды.</p> <p id="rpLv">– Екі жыл неге кешіктің? – деп сұрады арт жақтан біреу.</p> <p id="D1da">– Отбасылық жағдай, – деді ақырын.</p> <p id="MdZD">– Бәріміз танысайық, – деді мұғалім, жағдайды жұмсартқысы келгендей. – Бұл – Әсем, – деді ол шашы ұзын, көздері ботадай қара көзді көрсете. – Ал мына жігіт – Данияр, біздің спортшы.</p> <p id="n7o2">Данияр оған көзін сығырайта қарады.</p> zhidekk:8EySKflI0F2025-02-15T11:40:00.671Z2025-02-15T11:40:00.671Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/65/16/65160922-0450-4133-b437-068c0d103294.png">Пролог

<figure id="QrDy"> <img src="https://img3.teletype.in/files/65/16/65160922-0450-4133-b437-068c0d103294.png" /> </figure> <p id="OucN">Пролог</p> <p id="SW8S">Темір есік гүрс етіп жабылды. Саян орнынан қозғала алмай, сол жерде біраз тұрды. Қақпа сыртындағы дүние оған бейтаныс болып көрінді. Күннің жылы шуағы да, еркіндіктің иісі де оны қуанта алмады. Ол жай ғана қалтасындағы ескі телефонды ұстап, терең дем алды. &quot;Болды, бітті&quot;, – деп күбірледі ішінен. Бірақ осы сөздің шынайылығына өзі сенбеді.</p> <p id="cUZs">Жол бойы ешкімге көз салмады. Қала өзгермеген сияқты, бірақ Саянның көзінде бәрі бөтен еді. Екі жыл – аз уақыт емес. Көшедегі таныс дауыстар да, жүгіріп жүрген балалар да, бәрі-бәрі оған басқа әлемнің бір бөлшегіндей көрінді. Ол бұл жерге өзін мүлде жат секілді сезінді.</p> <p id="qdD0">Зәулім үйдің алдында біраз кідірді. Терең дем алып, есікті ақырын қақты. Бірнеше секунд үнсіздік. Сосын асығыс, тіпті қорқақ қадамдар естілді. Кенеттен есік айқара ашылып, анасы есік алдында сілейіп тұрып қалды.</p> <p id="4H7W">– Саян... – Оның үні сыбырға ұқсап шықты.</p> <p id="sfrd">Көздері шарасынан шығып, сенер-сенбесін білмей тұр. Бірнеше секунд үнсіз қарап тұрды да, кенеттен көзінен жас парлап кетті. Дірілдеген қолдарын ұлының бетіне жақындатып, бірақ ұстап үлгермей, қайтадан шегінді.</p> <p id="j4DU">– Сен... сен келдің бе? Шынымен сенсің бе?</p> <p id="uIPt">Саян басын изеді. Анасы сол сәтте тізерлеп отырып жылап жіберді.</p> <p id="mB3c">– Балам... кешір... мен сені жалғыз тастап кеттім... ештеңе істей алмадым...</p> <p id="eBxu">Саян үнсіз анасына қарады. Оның да тамағына тас тұрғандай, сөйлей алмай қалды, тіпті көз жасы шықпады. Ол анасының дірілдеген қолдарын ақырын өзіне қарай тартып, алғаш рет күлімсірегендей болды.</p> <p id="67nw">– Мен үйдемін, ана.</p> <p id="HhH3">Анасы оны құшақтай, мауқымына баса жөнелді. Бірақ ұлының денесі қатты, суық еді. Бұл құшақ оны жылытқан жоқ.</p> <p id="2JiG">Үй ішіне кіргенде, барлығы бұрынғыдай көрінді. Бірақ бір нәрсе өзгерген. Ол енді бұл жерге бөтен адам секілді еді.</p> zhidekk:rnHXaVtKpr2025-02-15T11:34:18.654Z2025-02-15T11:34:18.654Z

<img src="https://img3.teletype.in/files/65/16/65160922-0450-4133-b437-068c0d103294.png">Пролог

<figure id="IxT1"> <img src="https://img3.teletype.in/files/65/16/65160922-0450-4133-b437-068c0d103294.png" /> </figure> <p id="Erky">Пролог</p> <p id="REnC">Темір есік гүрс етіп жабылды. Саян орнынан қозғала алмай, сол жерде біраз тұрды. Қақпа сыртындағы дүние оған бейтаныс болып көрінді. Күннің жылы шуағы да, еркіндіктің иісі де оны қуанта алмады. Ол жай ғана қалтасындағы ескі телефонды ұстап, терең дем алды. &quot;Болды, бітті&quot;, – деп күбірледі ішінен. Бірақ осы сөздің шынайылығына өзі сенбеді.</p> <p id="qPMO">Жол бойы ешкімге көз салмады. Қала өзгермеген сияқты, бірақ Айдардың көзінде бәрі бөтен еді. Екі жыл – аз уақыт емес. Көшедегі таныс дауыстар да, жүгіріп жүрген балалар да, бәрі-бәрі оған басқа әлемнің бір бөлшегіндей көрінді. Ол бұл жерге өзін мүлде жат секілді сезінді.</p> <p id="25st">Зәулім үйдің алдында біраз кідірді. Терең дем алып, есікті ақырын қақты. Бірнеше секунд үнсіздік. Сосын асығыс, тіпті қорқақ қадамдар естілді. Кенеттен есік айқара ашылып, анасы есік алдында сілейіп тұрып қалды.</p> <p id="qW6t">– Айдар... – Оның үні сыбырға ұқсап шықты.</p> <p id="WWMz">Көздері шарасынан шығып, сенер-сенбесін білмей тұр. Бірнеше секунд үнсіз қарап тұрды да, кенеттен көзінен жас парлап кетті. Дірілдеген қолдарын ұлының бетіне жақындатып, бірақ ұстап үлгермей, қайтадан шегінді.</p> <p id="FXUO">– Сен... сен келдің бе? Шынымен сенсің бе?</p> <p id="N7qt">Айдар басын изеді. Анасы сол сәтте тізерлеп отырып жылап жіберді.</p> <p id="bkyK">– Балам... кешір... мен сені жалғыз тастап кеттім... ештеңе істей алмадым...</p> <p id="czfe">Айдар үнсіз тұрды. Оның да тамағына тас тұрғандай болды, алайда көз жасы шықпады. Ол анасының дірілдеген қолдарын ақырын өзіне қарай тартып, алғаш рет күлімсірегендей болды.</p> <p id="VcF0">– Мен үйдемін, ана.</p> <p id="2Kuw">Анасы оны құшақтай, мауқымына баса жөнелді. Бірақ ұлының денесі қатты, суық еді. Бұл құшақ оны жылытқан жоқ.</p> <p id="jhSH">Үй ішіне кіргенде, барлығы бұрынғыдай көрінді. Бірақ бір нәрсе өзгерген. Ол енді бұл жерге бөтен адам секілді еді.</p>