<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?><rss version="2.0" xmlns:tt="http://teletype.in/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"><channel><title>@25u</title><generator>teletype.in</generator><description><![CDATA[@25u]]></description><link>https://teletype.in/@25u?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><atom:link rel="self" type="application/rss+xml" href="https://teletype.in/rss/25u?offset=0"></atom:link><atom:link rel="next" type="application/rss+xml" href="https://teletype.in/rss/25u?offset=10"></atom:link><atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" title="Teletype" href="https://teletype.in/opensearch.xml"></atom:link><pubDate>Fri, 20 Nov 2026 07:27:50 GMT</pubDate><lastBuildDate>Fri, 20 Nov 2026 07:27:50 GMT</lastBuildDate><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/itQI9CpOst</guid><link>https://teletype.in/@25u/itQI9CpOst?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/itQI9CpOst?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>A joke of fate</title><pubDate>Sat, 14 Nov 2026 03:31:39 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img2.teletype.in/files/d6/fc/d6fc590c-9690-40d5-96c8-6ca175b57f27.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img1.teletype.in/files/43/ac/43ac8662-b810-45ff-9f50-389f8e4a6c32.png"></img>CHAPTER - 1]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="SnXS">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/43/ac/43ac8662-b810-45ff-9f50-389f8e4a6c32.png" />
  </figure>
  <p id="hisL">CHAPTER - 1</p>
  <p id="OjIN">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="j22O">1_epizod.</p>
  <p id="yRyS">Koreya Tibbiyot Universitetining keng va yorug‘ yo‘lagida talabalar darsga shoshilib yurishardi. Deraza yonida qo‘lida bir dasta og‘ir tibbiy kitoblarni mahkam quchoqlagancha Laura xayol surib turardi. U mamlakatdagi eng nufuzli tibbiyot imperiyasining merosxo‘ri bo‘lishiga qaramay, hozir oddiy, shirin xayollarga berilgan 1-kurs qizidan farq qilmasdi.<br />Uning barcha fikru xotirasi parallel guruhda o‘qiydigan Kim Sokjinda edi. Sokjin universitetdagi eng boy, kelishgan va barcha qizlarning orzusi bo‘lgan yigit edi. U o‘zining vazminligi, aqlliligi va olijanob xarakteri bilan hammadan ajralib turardi. Aslida Laura va Sokjin begona emasdilar. Ularning bobolari yoshlikdan qalin do‘st bo‘lishgan, otalari esa hozirda birgalikda ulkan biznesni boshqaradigan eng yaqin hamkorlar edi.<br />Biroq bu oilaviy yaqinlik ularning munosabatlariga zarracha ta’sir qilmasdi. Sokjin Lauraning unga bo‘lgan kuchli his-tuyg‘ularidan mutlaqo bexabar edi. To‘g‘rirog‘i, u qizga umuman qiziqmas, uni shunchaki otasining hamkorining qizi va oddiy kursdosh sifatida ko‘rardi.<br />Shu payt yo‘lakning narigi boshida do‘stlari bilan jiddiy mavzuda suhbatlashib kelayotgan Kim Sokjin ko‘rindi. U oppoq ko‘ylak va qora shimda, har doimgidek tartibli va viqorli ko‘rinardi. Laura uni ko‘rishi bilan yuragi tez ura boshladi, qo‘lidagi kitoblarini biroz siqib qo‘ydi. U yigitning bittagina nigohini ilinjida unga tikilib turdi.<br />Sokjin esa Lauraning yonidan o‘tayotib, shunchaki odob yuzasidan yengil bosh irg‘ab qo‘ydi-yu, nigohini ham to‘xtatmay yo‘lida davom etdi. U qizning ko‘zlaridagi mehrni ham, hayajonni ham sezmadi.<br />Laura yigitning ortidan ma&#x27;yus qarab qoldi. Ularning oilalari bir-biriga shunchalik yaqin bo‘lsa-da, Sokjinning qalbi Laura uchun yopiq va uzoq edi.</p>
  <figure id="uPJu">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/9b/b1/9bb12560-dfd7-41c0-8720-b5c085d492e4.png" />
    <figcaption>Sokjin va Laura</figcaption>
  </figure>
  <p id="V6tR">Sokjin yo‘lak oxiridagi auditoriyaga kirib ko‘zdan g‘oyib bo‘lgach, Laura chuqur tin oldi. Qo‘lidagi kitoblarini bag‘riga bosgancha, derazadan tashqariga ma&#x27;yus tikilib qoldi va o‘ziga-o‘zi pichirladi</p>
  <p id="5QA2">— Meni his-tuyg‘ularimni qachon sezar ekan... Men u yonimda bo‘lsa, yuragim qinidan chiqib ketgudek uradi</p>
  <p id="BNm2">Shu payt ortidan quvnoq va sho‘x ovoz eshitildi. Bu Lauraning universitetdagi eng yaqin sirdoshi va dugonasi — Nam Yiner edi. U yugurib kelib, Lauraning yelkasiga qo‘lini tashladi</p>
  <p id="4eeW">— Xayrli kun, dugonajon!</p>
  <p id="37QW">Laura xayollaridan uzilib, dugonasiga mayin jilmaydi</p>
  <p id="0jEN">— Senga ham, Yiner.</p>
  <p id="TMAS">Yiner avval Lauraning ma&#x27;yus ko‘zlariga, keyin esa Sokjin kirib ketgan auditoriya eshigiga qarab, labini burdi. Dugonasining ahvolini darrov tushungan Yiner boshini chayqagancha gap boshladi</p>
  <p id="wsaL">— Yana uni o‘ylab o‘tiribsanmi? Kim Sokjinga yurak yetishmaydi, bilasanmi?! Agar unda yurak bo‘lganda, sening tuyg‘ularingni allaqachon sezardi. Menimcha, uning ichida yurak emas, hissiz tosh bor shekilli-da!</p>
  <p id="DFDW">Laura dugonasining bu gapidan biroz kulimsiradi, ammo ich-ichidan Sokjinni himoya qilgisi keldi. U ko‘zlarini yerga tikkancha ohista javob berdi</p>
  <p id="TdqI">— Unday dema, Yiner... U shunchaki juda jiddiy va o‘qishga berilgan yigit. Balki men o‘zim unga yetarlicha yaqinlasholmayotgandirman...</p>
  <p id="WHiE">Yiner qo‘llarini beliga tirab, Lauraga qat&#x27;iy tikildi</p>
  <p id="BdTu">— Uning jiddiyligi o‘ziga buyursin! Sen axir &quot;Evans Medical&quot; merosxo‘ri, butun universitetning malikasi Laura Evanssan-ku! Qachongacha chetdan termulib turmoqchisan? Bugun biror narsa qilishimiz kerak, bo‘lmasa bu &quot;tosh yurak&quot; seni umuman payqamay o‘tib ketadi!</p>
  <figure id="nomR">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/55/20/5520c0d8-01a1-43ac-9e4c-9e024274cab5.png" />
    <figcaption>Nam yiner 22 yosh mehribon qiz boy oiladan</figcaption>
  </figure>
  <p id="ChwG">Yinerning bu shijoatli gaplaridan keyin ham Lauraning yuzidagi ma’yuslik tarqamadi. U chuqur xo‘rsinib, ko‘zlarini yo‘lakning narigi tomoniga tikdi va dardini dugonasiga to‘kib soldi</p>
  <p id="E86e">— Shunday deysan-u, lekin Sokjin va Yerin yaqin do‘stlar. U Yeringa boshqacha tabassum qiladi... Ularni hatto sevishganlar deb o‘ylashadi</p>
  <p id="lxo4">Yiner bu gapni eshitib, qoshlarini chimirdi. U Yerinni yaxshi bilardi — universitetning eng muloyim, aqlli va Sokjin bilan bolalikdan birga katta bo‘lgan qizlaridan biri. Sokjin boshqalarga nisbatan sovuq va jiddiy bo‘lsa-da, Yerin bilan gaplashganda haqiqatan ham chehrasi yorishar, samimiy jilmayardi</p>
  <p id="YARw">Yiner dugonasining qo‘lidan mahkam ushlab, unga dalda berishga harakat qildi</p>
  <p id="xI3v">— Ular shunchaki bolalikdagi do‘stlar, Laura! Buni butun universitet biladi-ku. Sen bilan Sokjinning esa o‘rtangizda nafaqat do‘stlik, balki ikki buyuk oilaning rishtasi bor. Bobolaringiz qalin do‘st, otalaringiz hamkor. Yerin shunchaki o‘tmish, sen esa uning kelajagi bo‘lishing mumkin</p>
  <p id="oPR7">Laura ma&#x27;yus jilmayib, boshini chayqadi</p>
  <p id="V3Qv">— Kelajak? U menga hatto qayrilib ham qaramaydi-ku, Yiner. Yerinning yonida esa u xuddi boshqa odamga aylanib qoladi. Ba&#x27;zan o‘ylayman... balki mening his-tuyg‘ularim unga umuman kerak emasdir?</p>
  <p id="Ax1G">Shu payt auditoriya eshigi ochilib, ichkaridan qo‘lida konspektlar ko‘targan Kim Sokjin va uning yonida kulimsirab ketayotgan Yerin chiqib kelishdi. Sokjin Yerinning biror haziliga javoban shunday samimiy va iliq kuldiki, Laura buni ko‘rib, qo‘lidagi kitoblarini mahkamroq quchoqlaganicha nafasini ichiga yutdi.</p>
  <figure id="I3kF">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/24/09/2409952e-cd03-4a8c-960c-1f3905e1c0b0.png" />
    <figcaption>Kim sokjin. Yerin</figcaption>
  </figure>
  <p id="QxHx">Sokjin Yerinning odatdagidek quvnoq emasligini, nigohlari bir nuqtaga qadalib, xayol surib ketayotganini darrov payqadi. U qadamini sekinlatib, Yeringa xavotir va mehr aralash qaradi</p>
  <p id="a0Ys">— Nega buncha parishonsan, Yerin?</p>
  <p id="pk6Z">Yerin yigitning bu g‘amxo‘r ovozini eshitib, mayin jilmaydi. U hech qanday muammo yo‘qligini bildirmoqchidek boshini yengil chayqadi</p>
  <p id="RGv4">— Shunchaki... — deya yigitning sochini silab qo‘ydi</p>
  <p id="gzer">Bu manzarani bir necha qadam narida kuzatib turgan Laura uchun vaqt to‘xtab qolgandek bo‘ldi. U Sokjinning hatto o‘ziga yaqinlashishga ham ruxsat bermasligini, ammo Yerin uning sochlariga bemalol qo‘l tekkizayotganini ko‘rib, qo‘lidagi kitoblarini shunchalik mahkam qisdiki, barmoqlari oqarib ketdi. Yigit esa Yerinning bu harakatiga zarracha e&#x27;tiroz bildirmadi, aksincha, tabassum bilan uning qo‘lini yengil ushlab, birga yo‘lak bo‘ylab yurishda davom etdi.<br />Lauraning ko‘zlarida rashk va alam yoshlari miltilladi. Uning mag‘rurligi ham, boyligi ham bu oddiy, ammo samimiy yaqinlik oldida ojiz qolgan edi.<br />Yiner dugonasining holatini ko‘rib, g‘azab bilan pichirladi</p>
  <p id="Sgmc">— Qara bularni! Xuddi ataylab sening ko‘zingni kuydirayotgandek! Laura, jim turaveramizmi</p>
  <p id="1TdK">Laura chuqur nafas olib, ko‘z yoshlarini ichiga yutdi.</p>
  <p id="LdwX">Laura o‘zining odatiy takabbur va mag‘rur qiyofasida auditoriya tomon kelar ekan, uning xayoli hamon oʻsha manzarada — Yerinning Sokjin sochlarini silaganida edi. Uning kayfiyati yo‘q, atrofdagi hech kimga e&#x27;tibor bermasdi.<br />Shu payt uning yoniga dugonasi Nam Yiner yugurib keldi. Yinerning ko‘zlari hayajondan yonar, xuddi katta yangilik topgandek entikib nafas olardi</p>
  <p id="nCTe">— Laura, bilasanmi, bugun o‘qishga yangi o‘quvchi kelar ekan! U Kim Sokjin bilan bir xil darajada emish!</p>
  <p id="zN5Z">Laura to‘xtab, dugonasiga biroz qiziqish va shubha bilan qaradi</p>
  <p id="wItm">— Kim Sokjin bilan bir xil darajada? Buni kim aytdi? Bu universitetda Sokjinga teng keladigan yigit bormi o‘zi</p>
  <p id="aTr7">Yiner qo‘llarini silkitib, yanada yaqinroq keldi</p>
  <p id="ESLr">— Butun institut shuni gapiryapti-ku! Aytishlaricha, u Yevropadagi eng nufuzli tibbiyot akademiyasidan o‘qishini ko‘chirib kelgan. Oilasi ham xuddi sening va Sokjinning oilangdek nihoyatda badavlat va qudratli emish! Eng qizig‘i, u aynan sening guruhingga o‘qishga qabul qilinibdi!</p>
  <p id="okSN">Laura bu gapni eshitib, qoshlarini chimirdi. Uning dangal xarakteri darrov o‘zini ko‘rsatdi</p>
  <p id="2ppU">— Menga kim kelishining qizig‘i yo‘q, Yiner. Men uchun bu yerda faqat bitta inson bor, qolganlar esa shunchaki soya</p>
  <p id="xy0d">— Shunday deysan-u, lekin bu yangi yigitning kelishi Sokjinning ham tinchini buzishi aniq! Axir shu paytgacha institutda hamma faqat Kim Sokjinni eng zo‘r deb bilardi-ku, — deb qo‘shib qo‘ydi Yiner ayyorona jilmayib.</p>
  <p id="TiH0">Shu payt yo‘lakning narigi boshida talabalar ikki tomonga ajralib, yo‘l berishdi. Universitet darvozasidan baland bo‘yli, o‘ta kelishgan, nigohlari sirli va o‘tkir bo‘lgan yangi talaba kirib keldi. Uning qadam tashlashida xuddi Sokjin kabi viqor, ammo undan farqli o‘laroq, lablarida biroz sho‘x va o‘ziga ishongan tabassum bor edi.<br />Eng kutilmagani esa — yangi yigit yo‘lak bo‘ylab kelar ekan, atrofdagi qizlarga emas, to‘g‘ri Lauraning ko‘zlariga tikilib, uning yoniga qarab yura boshladi. Bir necha qadam narida turgan Kim Sokjin ham bu manzarani ko‘rib, birinchi marta Lauraga qarab qoshlarini chimirdi.</p>
  <p id="YVdv">Yo‘lakdagi barcha talabalar nafasini yutib, yangi kelgan yigitning har bir qadamini kuzatib turishardi. U esa atrofdagi hayratlangan nigohlarga zarracha e&#x27;tibor bermay, to‘g‘ri Lauraning ro‘parasiga kelib to‘xtadi.<br />Yigit bo‘y-basti kelishgan, zamonaviy va o‘ta qimmatbaho klassik uslubda kiyingan edi. Uning to‘q jigarrang sochlari peshonasiga yengil tushib turar, o‘tkir ko‘zlarida esa ham jiddiylik, ham sho‘x bir uchqun porlardi. U Lauraga boshdan-oyoq qiziqish bilan qarab chiqdi-da, lablarida o‘ziga ishongan tabassum bilan so‘z qotdi</p>
  <p id="c1Xx">— Xayrli kun, institut malikasi</p>
  <p id="6Doq">Bu kutilmagan va dadil murojaatdan yo‘lakda pichir-pichirlar boshlanib ketdi. Nam Yiner hayratdan og‘zini ochib qoldi, bir necha qadam narida turgan Kim Sokjin esa qo‘lidagi kitobini biroz mahkamroq ushlab, qoshlarini chimirgancha bu manzaraga jiddiy tikilib qoldi.<br />Laura bir soniya hayratda qoldi, ammo darrov o‘zining o‘sha takabbur va dangal qiyofasini tikladi. U qo‘llarini ko‘kragiga chalishtirib, yangi yigitning ko‘zlariga tik boqdi</p>
  <p id="6XcJ">— Sen kimsan va men haqimda qayerdan bilasan? Bu yerda mendan ruxsatsiz menga bunday murojaat qilishga hech kimning haddi sig‘maydi</p>
  <p id="2WW5">Yigit bu keskin javobdan xafa bo‘lish o‘rniga, yengil kulimsirab qo‘ydi. U o‘ng qo‘lini ko‘ksiga qo‘yib, olijanoblarcha bosh irg‘adi</p>
  <p id="8M9z">— Men Park Jiminman. Yevropadan kelgan yangi kursdoshingiz. Sizning ta&#x27;rifingizni esa Seulga kelmasimdanoq eshitgan edim, Laura Evans. Ko‘rib turibman, aytganlarichalik mag‘rur va go‘zal ekansiz</p>
  <p id="LWPE">Bu gapni eshitgan Kim Sokjinning yuzida o‘zgarish sezildi. U odatda hamma narsaga befarq bo‘lsa-da, Park Jiminning Lauraga bunchalik ochiqchasiga va dadil yaqinlashishi uning g‘ashini keltira boshlagan edi. Jimin esa Sokjinning ularga qarab turganini sezib, ataylab unga bir ko‘z tashlab qo‘ydi-da, yana Lauraga yuzlandi</p>
  <p id="Oc7o">— Birinchi kunimda menga universitetni tanishtirib chiqishga rozi bo‘lasizmi, malika?</p>
  <p id="kZd3">Yo‘lakdagi barcha talabalar Lauraning nima deyishini kutib, nafaslarini ichiga yutishgan edi. Hamma &quot;institut malikasi&quot; bu qadar kelishgan va badavlat yangi yigitning taklifiga darrov rozi bo‘ladi deb o‘ylagandi. Ammo Laura barcha taxminlarni yo‘qqa chiqardi.<br />U Kim Sokjin tomonga yana bir bor ko‘z tashladi. Sokjin hamon ularning suhbatini jiddiy kuzatib turar, yuzida esa o‘sha bosiq, ammo biroz keskin ifoda bor edi. Laura Sokjinning ko‘z o‘ngida boshqa yigit bilan ketishni o‘ziga ep ko‘rmadi — uning yuragi faqat bir insonga tegishli edi.<br />Laura boshini mag‘rur ko‘tarib, Park Jiminning ko‘zlariga tik boqdi va o‘zining odatiy dangal ohangida javob qaytardi</p>
  <p id="wAHJ">— Kechirasiz, janob Park. Men yangi kelganlarga yo‘l ko‘rsatadigan gid emasman. Universitetni o‘zingiz ham bemalol aylanib chiqishingiz mumkin. Menga esa bunday behuda ishlarga vaqt sarflash yoqmaydi</p>
  <p id="lAIG">Bu qat&#x27;iy va takabburona rad javobini eshitgan atrofdagi talabalar hayratdan pichirlasha boshlashdi. Nam Yiner ko‘zlarini katta-katta ochib, dugonasiga &quot;Nima qilib qo‘yding?!&quot; degandek ishora qildi.<br />Biroq Park Jimin bundan zarracha xafa bo‘lmadi va mag‘rurligi ham sinmadi. Aksincha, uning lablarida yanada qiziqarli va sho‘x tabassum paydo bo‘ldi. U Lauraning bu qadar qaysar va o‘ziga bino qo‘ygan xarakteridan zavqlangandek boshini yengil egdi</p>
  <p id="FRW2">— Tushunarli. Demak, &quot;institut malikasi&quot;ning e&#x27;tiborini qozonish unchalik oson emas ekan. Juda yaxshi, men qiyinchiliklarni yaxshi ko‘raman, Laura Evans.</p>
  <p id="HKXj">Jimin shu so‘zlarni aytib, Lauraga ma&#x27;noli ko‘z qisib qo‘ydi-da, qo‘llarini cho‘ntagiga solgancha auditoriya tomon yurib ketdi. Uning bu gapida &quot;Bu hali boshlanishi&quot; degan aniq ishora bor edi.<br />Laura esa uning ortidan bir soniya qarab turdi-da, hech narsa bo‘lmagandek mag‘rur qadamlar bilan Kim Sokjin turgan tomonga yo‘l oldi. U Sokjinning yonidan o‘tayotib, yigitning o‘ziga qarab turganini sezdi.<br />Sokjin birinchi marta o‘zi tashabbus ko‘rsatib, past ovozda so‘z qotdi</p>
  <p id="4Qt7">— U bilan ehtiyot bo‘l, Laura. Park Jimin sen o‘ylaganchalik oddiy talaba emas</p>
  <p id="r1rW">Laura to‘xtab qoldi. Yuragi yana o‘sha telbalarcha tezlikda ura boshladi. Axir Sokjin unga birinchi marta xavotir aralash gapirgan edi!</p>
  <figure id="Iyvw">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/63/d5/63d54a18-3164-41f7-8c23-ed678af093bb.png" />
  </figure>
  <p id="Ezzj">1 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/q99WN-bqTT</guid><link>https://teletype.in/@25u/q99WN-bqTT?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/q99WN-bqTT?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>A foke of fate</title><pubDate>Sat, 14 Nov 2026 03:29:58 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img4.teletype.in/files/73/44/73441e2b-8605-4c9e-a60e-2df83d8501f7.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img1.teletype.in/files/88/e7/88e7e32d-9cc2-498f-a622-b5afbb1ef7dd.png"></img>CHAPTER - 1]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="c1df">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/88/e7/88e7e32d-9cc2-498f-a622-b5afbb1ef7dd.png" />
  </figure>
  <p id="SAj6">CHAPTER - 1</p>
  <p id="BZlc">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="CALf">1_epizod.</p>
  <p id="nOhs">Koreya Tibbiyot Universitetining keng va yorug‘ yo‘lagida talabalar darsga shoshilib yurishardi. Deraza yonida qo‘lida bir dasta og‘ir tibbiy kitoblarni mahkam quchoqlagancha Laura xayol surib turardi. U mamlakatdagi eng nufuzli tibbiyot imperiyasining merosxo‘ri bo‘lishiga qaramay, hozir oddiy, shirin xayollarga berilgan 1-kurs qizidan farq qilmasdi.<br />Uning barcha fikru xotirasi parallel guruhda o‘qiydigan Kim Sokjinda edi. Sokjin universitetdagi eng boy, kelishgan va barcha qizlarning orzusi bo‘lgan yigit edi. U o‘zining vazminligi, aqlliligi va olijanob xarakteri bilan hammadan ajralib turardi. Aslida Laura va Sokjin begona emasdilar. Ularning bobolari yoshlikdan qalin do‘st bo‘lishgan, otalari esa hozirda birgalikda ulkan biznesni boshqaradigan eng yaqin hamkorlar edi.<br />Biroq bu oilaviy yaqinlik ularning munosabatlariga zarracha ta’sir qilmasdi. Sokjin Lauraning unga bo‘lgan kuchli his-tuyg‘ularidan mutlaqo bexabar edi. To‘g‘rirog‘i, u qizga umuman qiziqmas, uni shunchaki otasining hamkorining qizi va oddiy kursdosh sifatida ko‘rardi.<br />Shu payt yo‘lakning narigi boshida do‘stlari bilan jiddiy mavzuda suhbatlashib kelayotgan Kim Sokjin ko‘rindi. U oppoq ko‘ylak va qora shimda, har doimgidek tartibli va viqorli ko‘rinardi. Laura uni ko‘rishi bilan yuragi tez ura boshladi, qo‘lidagi kitoblarini biroz siqib qo‘ydi. U yigitning bittagina nigohini ilinjida unga tikilib turdi.<br />Sokjin esa Lauraning yonidan o‘tayotib, shunchaki odob yuzasidan yengil bosh irg‘ab qo‘ydi-yu, nigohini ham to‘xtatmay yo‘lida davom etdi. U qizning ko‘zlaridagi mehrni ham, hayajonni ham sezmadi.<br />Laura yigitning ortidan ma&#x27;yus qarab qoldi. Ularning oilalari bir-biriga shunchalik yaqin bo‘lsa-da, Sokjinning qalbi Laura uchun yopiq va uzoq edi.</p>
  <figure id="QeOI">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/9b/b1/9bb12560-dfd7-41c0-8720-b5c085d492e4.png" />
    <figcaption>Sokjin va Laura</figcaption>
  </figure>
  <p id="yw5l">Sokjin yo‘lak oxiridagi auditoriyaga kirib ko‘zdan g‘oyib bo‘lgach, Laura chuqur tin oldi. Qo‘lidagi kitoblarini bag‘riga bosgancha, derazadan tashqariga ma&#x27;yus tikilib qoldi va o‘ziga-o‘zi pichirladi</p>
  <p id="AwHY">— Meni his-tuyg‘ularimni qachon sezar ekan... Men u yonimda bo‘lsa, yuragim qinidan chiqib ketgudek uradi</p>
  <p id="ESk6">Shu payt ortidan quvnoq va sho‘x ovoz eshitildi. Bu Lauraning universitetdagi eng yaqin sirdoshi va dugonasi — Nam Yiner edi. U yugurib kelib, Lauraning yelkasiga qo‘lini tashladi</p>
  <p id="O3NE">— Xayrli kun, dugonajon!</p>
  <p id="vtKK">Laura xayollaridan uzilib, dugonasiga mayin jilmaydi</p>
  <p id="xTAE">— Senga ham, Yiner.</p>
  <p id="2n0z">Yiner avval Lauraning ma&#x27;yus ko‘zlariga, keyin esa Sokjin kirib ketgan auditoriya eshigiga qarab, labini burdi. Dugonasining ahvolini darrov tushungan Yiner boshini chayqagancha gap boshladi</p>
  <p id="hBmI">— Yana uni o‘ylab o‘tiribsanmi? Kim Sokjinga yurak yetishmaydi, bilasanmi?! Agar unda yurak bo‘lganda, sening tuyg‘ularingni allaqachon sezardi. Menimcha, uning ichida yurak emas, hissiz tosh bor shekilli-da!</p>
  <p id="mLQv">Laura dugonasining bu gapidan biroz kulimsiradi, ammo ich-ichidan Sokjinni himoya qilgisi keldi. U ko‘zlarini yerga tikkancha ohista javob berdi</p>
  <p id="jRip">— Unday dema, Yiner... U shunchaki juda jiddiy va o‘qishga berilgan yigit. Balki men o‘zim unga yetarlicha yaqinlasholmayotgandirman...</p>
  <p id="wnS7">Yiner qo‘llarini beliga tirab, Lauraga qat&#x27;iy tikildi</p>
  <p id="3bX9">— Uning jiddiyligi o‘ziga buyursin! Sen axir &quot;Evans Medical&quot; merosxo‘ri, butun universitetning malikasi Laura Evanssan-ku! Qachongacha chetdan termulib turmoqchisan? Bugun biror narsa qilishimiz kerak, bo‘lmasa bu &quot;tosh yurak&quot; seni umuman payqamay o‘tib ketadi!</p>
  <figure id="hY7m">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/55/20/5520c0d8-01a1-43ac-9e4c-9e024274cab5.png" />
    <figcaption>Nam yiner 22 yosh mehribon qiz boy oiladan</figcaption>
  </figure>
  <p id="aN69">Yinerning bu shijoatli gaplaridan keyin ham Lauraning yuzidagi ma’yuslik tarqamadi. U chuqur xo‘rsinib, ko‘zlarini yo‘lakning narigi tomoniga tikdi va dardini dugonasiga to‘kib soldi</p>
  <p id="rMLH">— Shunday deysan-u, lekin Sokjin va Yerin yaqin do‘stlar. U Yeringa boshqacha tabassum qiladi... Ularni hatto sevishganlar deb o‘ylashadi</p>
  <p id="AOPm">Yiner bu gapni eshitib, qoshlarini chimirdi. U Yerinni yaxshi bilardi — universitetning eng muloyim, aqlli va Sokjin bilan bolalikdan birga katta bo‘lgan qizlaridan biri. Sokjin boshqalarga nisbatan sovuq va jiddiy bo‘lsa-da, Yerin bilan gaplashganda haqiqatan ham chehrasi yorishar, samimiy jilmayardi</p>
  <p id="yfiF">Yiner dugonasining qo‘lidan mahkam ushlab, unga dalda berishga harakat qildi</p>
  <p id="kP2a">— Ular shunchaki bolalikdagi do‘stlar, Laura! Buni butun universitet biladi-ku. Sen bilan Sokjinning esa o‘rtangizda nafaqat do‘stlik, balki ikki buyuk oilaning rishtasi bor. Bobolaringiz qalin do‘st, otalaringiz hamkor. Yerin shunchaki o‘tmish, sen esa uning kelajagi bo‘lishing mumkin</p>
  <p id="AKFq">Laura ma&#x27;yus jilmayib, boshini chayqadi</p>
  <p id="Tw5e">— Kelajak? U menga hatto qayrilib ham qaramaydi-ku, Yiner. Yerinning yonida esa u xuddi boshqa odamga aylanib qoladi. Ba&#x27;zan o‘ylayman... balki mening his-tuyg‘ularim unga umuman kerak emasdir?</p>
  <p id="uJR4">Shu payt auditoriya eshigi ochilib, ichkaridan qo‘lida konspektlar ko‘targan Kim Sokjin va uning yonida kulimsirab ketayotgan Yerin chiqib kelishdi. Sokjin Yerinning biror haziliga javoban shunday samimiy va iliq kuldiki, Laura buni ko‘rib, qo‘lidagi kitoblarini mahkamroq quchoqlaganicha nafasini ichiga yutdi.</p>
  <figure id="RayA">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/24/09/2409952e-cd03-4a8c-960c-1f3905e1c0b0.png" />
    <figcaption>Kim sokjin. Yerin</figcaption>
  </figure>
  <p id="0yLx">Sokjin Yerinning odatdagidek quvnoq emasligini, nigohlari bir nuqtaga qadalib, xayol surib ketayotganini darrov payqadi. U qadamini sekinlatib, Yeringa xavotir va mehr aralash qaradi</p>
  <p id="doKw">— Nega buncha parishonsan, Yerin?</p>
  <p id="MreI">Yerin yigitning bu g‘amxo‘r ovozini eshitib, mayin jilmaydi. U hech qanday muammo yo‘qligini bildirmoqchidek boshini yengil chayqadi</p>
  <p id="uTfl">— Shunchaki... — deya yigitning sochini silab qo‘ydi</p>
  <p id="1M3U">Bu manzarani bir necha qadam narida kuzatib turgan Laura uchun vaqt to‘xtab qolgandek bo‘ldi. U Sokjinning hatto o‘ziga yaqinlashishga ham ruxsat bermasligini, ammo Yerin uning sochlariga bemalol qo‘l tekkizayotganini ko‘rib, qo‘lidagi kitoblarini shunchalik mahkam qisdiki, barmoqlari oqarib ketdi. Yigit esa Yerinning bu harakatiga zarracha e&#x27;tiroz bildirmadi, aksincha, tabassum bilan uning qo‘lini yengil ushlab, birga yo‘lak bo‘ylab yurishda davom etdi.<br />Lauraning ko‘zlarida rashk va alam yoshlari miltilladi. Uning mag‘rurligi ham, boyligi ham bu oddiy, ammo samimiy yaqinlik oldida ojiz qolgan edi.<br />Yiner dugonasining holatini ko‘rib, g‘azab bilan pichirladi</p>
  <p id="VWFN">— Qara bularni! Xuddi ataylab sening ko‘zingni kuydirayotgandek! Laura, jim turaveramizmi</p>
  <p id="kAYn">Laura chuqur nafas olib, ko‘z yoshlarini ichiga yutdi.</p>
  <p id="a58b">Laura o‘zining odatiy takabbur va mag‘rur qiyofasida auditoriya tomon kelar ekan, uning xayoli hamon oʻsha manzarada — Yerinning Sokjin sochlarini silaganida edi. Uning kayfiyati yo‘q, atrofdagi hech kimga e&#x27;tibor bermasdi.<br />Shu payt uning yoniga dugonasi Nam Yiner yugurib keldi. Yinerning ko‘zlari hayajondan yonar, xuddi katta yangilik topgandek entikib nafas olardi</p>
  <p id="P7me">— Laura, bilasanmi, bugun o‘qishga yangi o‘quvchi kelar ekan! U Kim Sokjin bilan bir xil darajada emish!</p>
  <p id="jDLX">Laura to‘xtab, dugonasiga biroz qiziqish va shubha bilan qaradi</p>
  <p id="UqvN">— Kim Sokjin bilan bir xil darajada? Buni kim aytdi? Bu universitetda Sokjinga teng keladigan yigit bormi o‘zi</p>
  <p id="4uBE">Yiner qo‘llarini silkitib, yanada yaqinroq keldi</p>
  <p id="jzAe">— Butun institut shuni gapiryapti-ku! Aytishlaricha, u Yevropadagi eng nufuzli tibbiyot akademiyasidan o‘qishini ko‘chirib kelgan. Oilasi ham xuddi sening va Sokjinning oilangdek nihoyatda badavlat va qudratli emish! Eng qizig‘i, u aynan sening guruhingga o‘qishga qabul qilinibdi!</p>
  <p id="kVlm">Laura bu gapni eshitib, qoshlarini chimirdi. Uning dangal xarakteri darrov o‘zini ko‘rsatdi</p>
  <p id="Kyw4">— Menga kim kelishining qizig‘i yo‘q, Yiner. Men uchun bu yerda faqat bitta inson bor, qolganlar esa shunchaki soya</p>
  <p id="h9JC">— Shunday deysan-u, lekin bu yangi yigitning kelishi Sokjinning ham tinchini buzishi aniq! Axir shu paytgacha institutda hamma faqat Kim Sokjinni eng zo‘r deb bilardi-ku, — deb qo‘shib qo‘ydi Yiner ayyorona jilmayib.</p>
  <p id="ZVQl">Shu payt yo‘lakning narigi boshida talabalar ikki tomonga ajralib, yo‘l berishdi. Universitet darvozasidan baland bo‘yli, o‘ta kelishgan, nigohlari sirli va o‘tkir bo‘lgan yangi talaba kirib keldi. Uning qadam tashlashida xuddi Sokjin kabi viqor, ammo undan farqli o‘laroq, lablarida biroz sho‘x va o‘ziga ishongan tabassum bor edi.<br />Eng kutilmagani esa — yangi yigit yo‘lak bo‘ylab kelar ekan, atrofdagi qizlarga emas, to‘g‘ri Lauraning ko‘zlariga tikilib, uning yoniga qarab yura boshladi. Bir necha qadam narida turgan Kim Sokjin ham bu manzarani ko‘rib, birinchi marta Lauraga qarab qoshlarini chimirdi.</p>
  <p id="gIHA">Yo‘lakdagi barcha talabalar nafasini yutib, yangi kelgan yigitning har bir qadamini kuzatib turishardi. U esa atrofdagi hayratlangan nigohlarga zarracha e&#x27;tibor bermay, to‘g‘ri Lauraning ro‘parasiga kelib to‘xtadi.<br />Yigit bo‘y-basti kelishgan, zamonaviy va o‘ta qimmatbaho klassik uslubda kiyingan edi. Uning to‘q jigarrang sochlari peshonasiga yengil tushib turar, o‘tkir ko‘zlarida esa ham jiddiylik, ham sho‘x bir uchqun porlardi. U Lauraga boshdan-oyoq qiziqish bilan qarab chiqdi-da, lablarida o‘ziga ishongan tabassum bilan so‘z qotdi</p>
  <p id="HmGc">— Xayrli kun, institut malikasi</p>
  <p id="SArp">Bu kutilmagan va dadil murojaatdan yo‘lakda pichir-pichirlar boshlanib ketdi. Nam Yiner hayratdan og‘zini ochib qoldi, bir necha qadam narida turgan Kim Sokjin esa qo‘lidagi kitobini biroz mahkamroq ushlab, qoshlarini chimirgancha bu manzaraga jiddiy tikilib qoldi.<br />Laura bir soniya hayratda qoldi, ammo darrov o‘zining o‘sha takabbur va dangal qiyofasini tikladi. U qo‘llarini ko‘kragiga chalishtirib, yangi yigitning ko‘zlariga tik boqdi</p>
  <p id="qa7N">— Sen kimsan va men haqimda qayerdan bilasan? Bu yerda mendan ruxsatsiz menga bunday murojaat qilishga hech kimning haddi sig‘maydi</p>
  <p id="H7kK">Yigit bu keskin javobdan xafa bo‘lish o‘rniga, yengil kulimsirab qo‘ydi. U o‘ng qo‘lini ko‘ksiga qo‘yib, olijanoblarcha bosh irg‘adi</p>
  <p id="7mN0">— Men Park Jiminman. Yevropadan kelgan yangi kursdoshingiz. Sizning ta&#x27;rifingizni esa Seulga kelmasimdanoq eshitgan edim, Laura Evans. Ko‘rib turibman, aytganlarichalik mag‘rur va go‘zal ekansiz</p>
  <p id="RriP">Bu gapni eshitgan Kim Sokjinning yuzida o‘zgarish sezildi. U odatda hamma narsaga befarq bo‘lsa-da, Park Jiminning Lauraga bunchalik ochiqchasiga va dadil yaqinlashishi uning g‘ashini keltira boshlagan edi. Jimin esa Sokjinning ularga qarab turganini sezib, ataylab unga bir ko‘z tashlab qo‘ydi-da, yana Lauraga yuzlandi</p>
  <p id="V4wS">— Birinchi kunimda menga universitetni tanishtirib chiqishga rozi bo‘lasizmi, malika?</p>
  <p id="ad70">Yo‘lakdagi barcha talabalar Lauraning nima deyishini kutib, nafaslarini ichiga yutishgan edi. Hamma &quot;institut malikasi&quot; bu qadar kelishgan va badavlat yangi yigitning taklifiga darrov rozi bo‘ladi deb o‘ylagandi. Ammo Laura barcha taxminlarni yo‘qqa chiqardi.<br />U Kim Sokjin tomonga yana bir bor ko‘z tashladi. Sokjin hamon ularning suhbatini jiddiy kuzatib turar, yuzida esa o‘sha bosiq, ammo biroz keskin ifoda bor edi. Laura Sokjinning ko‘z o‘ngida boshqa yigit bilan ketishni o‘ziga ep ko‘rmadi — uning yuragi faqat bir insonga tegishli edi.<br />Laura boshini mag‘rur ko‘tarib, Park Jiminning ko‘zlariga tik boqdi va o‘zining odatiy dangal ohangida javob qaytardi</p>
  <p id="C7LD">— Kechirasiz, janob Park. Men yangi kelganlarga yo‘l ko‘rsatadigan gid emasman. Universitetni o‘zingiz ham bemalol aylanib chiqishingiz mumkin. Menga esa bunday behuda ishlarga vaqt sarflash yoqmaydi</p>
  <p id="8C51">Bu qat&#x27;iy va takabburona rad javobini eshitgan atrofdagi talabalar hayratdan pichirlasha boshlashdi. Nam Yiner ko‘zlarini katta-katta ochib, dugonasiga &quot;Nima qilib qo‘yding?!&quot; degandek ishora qildi.<br />Biroq Park Jimin bundan zarracha xafa bo‘lmadi va mag‘rurligi ham sinmadi. Aksincha, uning lablarida yanada qiziqarli va sho‘x tabassum paydo bo‘ldi. U Lauraning bu qadar qaysar va o‘ziga bino qo‘ygan xarakteridan zavqlangandek boshini yengil egdi</p>
  <p id="23wH">— Tushunarli. Demak, &quot;institut malikasi&quot;ning e&#x27;tiborini qozonish unchalik oson emas ekan. Juda yaxshi, men qiyinchiliklarni yaxshi ko‘raman, Laura Evans.</p>
  <p id="3NCP">Jimin shu so‘zlarni aytib, Lauraga ma&#x27;noli ko‘z qisib qo‘ydi-da, qo‘llarini cho‘ntagiga solgancha auditoriya tomon yurib ketdi. Uning bu gapida &quot;Bu hali boshlanishi&quot; degan aniq ishora bor edi.<br />Laura esa uning ortidan bir soniya qarab turdi-da, hech narsa bo‘lmagandek mag‘rur qadamlar bilan Kim Sokjin turgan tomonga yo‘l oldi. U Sokjinning yonidan o‘tayotib, yigitning o‘ziga qarab turganini sezdi.<br />Sokjin birinchi marta o‘zi tashabbus ko‘rsatib, past ovozda so‘z qotdi</p>
  <p id="KhwN">— U bilan ehtiyot bo‘l, Laura. Park Jimin sen o‘ylaganchalik oddiy talaba emas</p>
  <p id="5avu">Laura to‘xtab qoldi. Yuragi yana o‘sha telbalarcha tezlikda ura boshladi. Axir Sokjin unga birinchi marta xavotir aralash gapirgan edi!</p>
  <figure id="1dBP">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/63/d5/63d54a18-3164-41f7-8c23-ed678af093bb.png" />
  </figure>
  <p id="gOVr">1 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/24rx4QmvJL</guid><link>https://teletype.in/@25u/24rx4QmvJL?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/24rx4QmvJL?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>A joke of fate</title><pubDate>Thu, 12 Nov 2026 10:11:12 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img3.teletype.in/files/a0/0f/a00f262e-dddd-4b03-8776-230ee3e829c1.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img4.teletype.in/files/35/d4/35d41aae-992d-4faa-9725-c934c73cbe64.png"></img>]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="nTFe">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/35/d4/35d41aae-992d-4faa-9725-c934c73cbe64.png" />
  </figure>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/EFsk3p_NyD</guid><link>https://teletype.in/@25u/EFsk3p_NyD?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/EFsk3p_NyD?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Wed, 11 Nov 2026 17:55:02 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img4.teletype.in/files/b8/f0/b8f01e26-986d-4d13-b979-19b307218009.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img2.teletype.in/files/d3/67/d367e32d-84f1-45dd-b410-83674a155500.png"></img>CHAPTER - 6]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="iPJd">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/d3/67/d367e32d-84f1-45dd-b410-83674a155500.png" />
  </figure>
  <p id="mg9U">CHAPTER - 6</p>
  <p id="GMym">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="iJYG">6_epizod.</p>
  <p id="myFI">TIMESIKIP 21:22</p>
  <p id="CsN4">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="6Rrw">Kim Rita va uning dugonasi Jina qadamlarini sekinlatib, qorong‘u va hashamatli VIP xonaga kirishdi. Xonadagi og‘ir, biroz bo‘g‘iq muhit va chiroqlarning xira yog‘dusi ichkaridagi manzarani darhol ko‘z oldilariga olib keldi. U yerda 36 yoshli kelishgan, ammo sovuq nigohli erkak o‘z rohatini surayotgan, uning qarshisida esa yosh, taxminan 21 yoshlardagi qiz uning har bir xohishini so‘zsiz bajarayotgan edi. Erkak boshini orqaga tashlab, ko&#x27;zlarini yumgancha mamnuniyat bilan nafas olardi, qiz esa uning ustida ehtiros bilan harakat qilib, xonani mayin nolalar bilan to‘ldirayotgan edi.</p>
  <p id="TwLs">Rita va Jina musiqaning og‘ir ritmiga mos ravishda ohista tebranib, xonaning o‘rtasiga qarab yura boshlashdi. Ularning egnidagi ochiq, yaltiroq raqs liboslari xira chiroq nurida tovlanib, qomatlarining har bir chizig‘ini yaqqol ko‘rsatib turardi. Har bir harakati jozibali va professional bo‘lgan bu ikki qiz xonadagi muhitni yanada qizdirib, o‘z raqslarini namoyish eta boshladi.<br />Erkak ularning kirib kelganini ko‘rib, ko‘zlari chaqnab ketdi. U o‘z joyida biroz qo‘nim topgandek bo‘lib, boshini raqsga moslab tebratdi, ammo yonidagi 21 yoshli qiz bilan bo‘lgan ehtirosli aloqani to‘xtatgani yo‘q. U qizni o‘ziga yanada qattiqroq bosib, harakatlarini davom ettirarkan, nigohini Rita va Jinadan uzolmay qoldi</p>
  <p id="NS86">— Ooo, bularni qarang... Juda yoqimli, juda latofatli!&quot; – deya erkak ovozini balandlatib,</p>
  <p id="vzri">mamnuniyat bilan kulib yubordi. Uning ovozida ham mastlik, ham cheksiz shahvat aks etardi. U bir vaqtning o‘zida ham ostidagi qizning nolalaridan rohatlanar, ham qarshisida ochiq libosda raqsga tushayotgan Rita va Jinaning jozibador harakatlarini ochko‘zlik bilan kuzatardi.</p>
  <figure id="xI8l">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/37/d9/37d9f0fe-3338-4b3e-b55b-2cd627c44014.png" />
    <figcaption>Jina 26 yosh Rita ni hamkasbi</figcaption>
  </figure>
  <p id="yOYR">VIP xonada musiqa sadosi ostida Rita va Jina raqsga tushayotgan bir paytda, og‘ir eshik kutilmaganda shiddat bilan ochildi. Xonadagi kulgi va musiqa bir soniyada to‘xtab qolgandek bo‘ldi. Eshik ostonasida ko‘zlari g‘azab va nafratdan yonayotgan yosh yigit — Li Chan paydo bo‘ldi.<br />U xonadagi manzaraga, divanda bemalol ichib o‘tirgan otasiga va o‘rtada turgan qizlarga jirkanish bilan qaradi. Qo‘llarini musht qilib tuggancha, otasining ro‘parasiga kelib to‘xtadi</p>
  <p id="XoXK">— Yana shu yerdamisiz?! — baqirdi Li Chan, ovozi g‘azabdan titrab.</p>
  <p id="p0hg">— Yuz bormi sizda, ota?! Bu fohishalar hayotingiz mazmunimi?! Siz jirkanch insonsiz!</p>
  <p id="bePI">Xonaga og‘ir sukunat cho‘kdi. Rita va Jina qo‘rquv va hayrat ichida bir chetga tisarilishdi. Li Channing otasi esa yuzidagi tabassumni yo‘qotib, o‘g‘liga sovuq va qahrli nigoh tashladi.</p>
  <figure id="in6X">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/aa/b8/aab8db9c-d8fa-4f54-8cda-f94e9f796878.png" />
    <figcaption>Li chan. 27 yosh .<br /> Institut talabasi boy oiladan aqlli mehribon yigit</figcaption>
  </figure>
  <p id="FhQ5">Janob Yun o‘g‘lining keskin so‘zlariga zarracha ham e’tibor bermagandek, qadahini stolga qo‘ydi. Uning yuzida na uyat, na pushaymonlik alomati bor edi. U shunchaki o‘g‘lining kutilmagan tashrifidan g‘azablangan holda sovuq tikildi.</p>
  <p id="0MJy">— Nega kelding? — dedi Janob Yun bo‘g‘iq, ammo hukmron ovozda.</p>
  <p id="KGMb">— Bu sening ishing emas, Chan.</p>
  <p id="qHJn">Li Chan otasining bu qadar bezbetligidan o‘zini yo‘qotib qo‘ydi. Uning tomirlaridagi qon qaynardi. Onasining uyda yolg‘iz, sog‘lig‘i yomonlashib kutib o‘tirgani ko‘z oldiga kelgan sari g‘azabi yanada alanga olardi</p>
  <p id="0JmY">— Siz... bu nima deganingiz?! Siz onamga xiyonat qilasiz-u, men chetda qarab turamanmi?! — Li Chan alam bilan baqirib, yonida qo‘rquvdan qaltirab turgan Ritaga ko‘zi tushdi. U bor nafratini qizga sochib, Ritaning bilagidan shafqatsizlarcha ushladi-da, bor kuchi bilan yerga itarib yubordi.<br />Rita qattiq polga yiqilib, tirsagini urib oldi. Og‘riq va kutilmagan xo‘rlikdan ko‘zlariga yosh keldi. Li Chan esa yerdagi qizga va divanda o‘tirgan otasiga jirkanish bilan qarab, tupurgandek yuzini burdi.</p>
  <p id="m90o">— Ko‘nglim ayniyapti hammangdan! — dedi yigit nafrat to‘la ovozda.</p>
  <p id="mLnj">Li Chan ortiq bu jirkanch xonada bir soniya ham qolishni istamay, eshikni qattiq yopib, xonadan otilib chiqib ketdi.</p>
  <figure id="5u7s">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ea/a8/eaa888f8-f86e-4d68-9832-c6eff42c22ed.png" />
    <figcaption>Tasavvur uchun</figcaption>
  </figure>
  <p id="ERk8">Kech tushdi va nihoyat og‘ir ish vaqti tugadi. Charchagan va asabiylashgan qizlar klub eshigidan ko‘chaga chiqishdi. Ular endigina katta yo‘l bo‘ylab qadam tashlashgan ediki, ko‘p yurmay yo‘l chetida turgan qimmatbaho qora mashina yonida Li Channi ko‘rib qolishdi. Yigit mashinasiga suyanganicha telefonda kim bilandir jiddiy ohangda gaplashayotgan edi.<br />Uni ko‘rishi bilan Ritaning tirsagidagi og‘riq va boyagi xo‘rlik alami yana qaytadan qo‘zg‘aldi. Qizning ko‘zlarida g‘azab uchqunlari yondi.</p>
  <p id="nZI8">— Voy, bu yaramas aqlsiz! Buni qara, qilar ishni qilib bemalol gaplashib turishini-ya! — dedi Kim Rita tishlarini g‘ijirlatib, yigit tomonga qarab intilar ekan.</p>
  <p id="nFUh">Jina darhol dugonasining bilagidan mahkam tutib, uni to‘xtatib qoldi. U atrofdagi hashamatli mashinaga va yigitning kiyinishiga xavotir bilan ko‘z tashladi</p>
  <p id="YImd">— Rita, to‘xta! U juda boy oiladan ekani shundoqqina ko‘rinib turibdi, bir baloni boshlama, — dedi Jina pichirlab, ovozida qo‘rquv bilan.</p>
  <p id="OiLW">— O‘zingni bos, ketaylik bu yerdan, boshimizga ortiqcha g‘alva orttirmaylik.</p>
  <p id="3F0z">Rita Jinaning ogohlantirishiga e’tibor ham bermadi. U dugonasining qo‘lidan siltanib chiqdi-da, shaxdam qadamlar bilan to‘g‘ri Li Channing oldiga bordi. Yigitning orqasidan yaqinlashib, bor kuchi bilan uning yelkasidan itarib yubordi.<br />Li Chan kutilmagan zarbadan muvozanatini yo‘qotib, mashinasiga urildi va qo‘lidagi telefoni tushib ketishiga sal qoldi. U hayrat va g‘azab bilan ortiga o‘girildi. Qarshisida qo‘llarini beliga tirab, istehzo bilan jilmayib turgan Kim Rita turardi.</p>
  <p id="7v3m">— Salom, yigitning guli, ahvoling qalay? — dedi Rita kinoya bilan, ko‘zlarini yigitga tikib.</p>
  <p id="eQ1Q">Li Chan qizni darhol tanidi. Uning qoshlari chimirilib, yuzida yana o‘sha jirkanish va nafrat ifodasi paydo bo‘ldi.</p>
  <p id="y7wv">— Bu nima qilganing?! — dedi Li Chan tishlarini g‘ijirlatib, qizga yaqinlashar ekan.</p>
  <p id="72rS">— Sen o‘sha fohishasan!</p>
  <p id="Qfpf">Bu so‘z Ritaning sabr kosasini to‘ldirdi. Uning yuzidagi tabassum bir soniyada yo‘qolib, o‘rnini sovuq g‘azab egalladi</p>
  <p id="yUxz">— Og‘zingga qarab gapir! Men u yerda raqqosaman xolos, fohisha emas! — dedi Rita ovozini ko‘tarib, har bir so‘zini dona-dona qilib.</p>
  <p id="zahM">Li Chan istehzo bilan kulib, qizga boshdan-oyoq mensimay qaradi.</p>
  <p id="MTDd">— Nima farqi bor? Sen...</p>
  <p id="J3lD">U gapini tugatishga ham ulgurmadi. Tungi ko‘cha sukunatini buzib, qarsillagan ovoz yangradi — Rita bor kuchi bilan yigitning yuziga tarsaki tushirdi. Zarba shunchalik kuchli ediki, Li Channing yuzi bir tomonga burilib ketdi.<br />Rita og‘riyotgan kaftini silab, yana o‘sha mag‘rur va kesatiq ohangiga qaytdi</p>
  <p id="I1Cb">— Uuu, zo‘r, qo‘lim ketib qoldi... Gaping qo‘limga yoqmadi shekilli.</p>
  <p id="pEZO">Li Chan qizarib ketgan yuzini ushlaganicha qizga qahr bilan tikildi. Boy oilaning erka va takabbur o‘g‘liga hali hech kim bunday jur’at qilmagan edi. Uning ko‘zlarida olov yondi.</p>
  <p id="I2uf">— Bu nima qilganing?! — deb baqirdi Li Chan, Ritaning bilagidan mahkam tutish uchun qo‘l cho‘zar ekan.</p>
  <p id="N9TP">Li Chan endigina Ritaning bilagidan mahkam tutib, uni o‘ziga tortmoqchi bo‘lgan ediki, chetda qo‘rquv bilan kuzatib turgan Jina chaqmoqdek yugurib keldi. U bor kuchi bilan Li Channing qo‘liga yopishib, Ritaning bilagini yigitning changalidan bo‘shatishga urindi.</p>
  <p id="p5Fr">— Qo‘yib yuboring uni! Iltimos, kechiring, u bilmasdan qildi! — deb baqirdi Jina qo‘rquvdan ovozi titrab.</p>
  <p id="kGjm">Li Chan g‘azab bilan Jinani siltab yubormoqchi bo‘ldi, lekin Jina chaqqonlik qilib Ritaning qo‘lidan mahkam ushladi-da, uni o‘ziga tortib oldi. Ikki qiz bir soniya ham ikkilanmay, tungi ko‘cha bo‘ylab ortga qaramay yugura ketishdi</p>
  <p id="1nvu">— Hoy, to‘xta! Qayoqqa qochyapsan?! Sen hali buning uchun javob berasan! — deb baqirdi Li Chan ularning ortidan.</p>
  <p id="czfL">Yigit qizlarning ortidan quvmoqchi bo‘lib bir necha qadam tashladi, ammo shu payt qo‘lidagi telefoni yana jiringlay boshladi. U qizarib ketgan yuzini silagancha, tishlarini g‘ijirlatib to‘xtadi. Tungi ko‘cha chiroqlari ostida uzoqlashib borayotgan Ritaning qorasiga qahr bilan tikilib qoldi.</p>
  <p id="RiC8">— Seni baribir topaman, — deb pichirladi Li Chan sovuq ohangda, mashinasi eshigini qattiq yopar ekan.</p>
  <p id="nKwv">— Bu tarsakining badalini juda qimmat to‘laysan.</p>
  <p id="ALOy">Qizlar esa uzoqdagi tor ko‘chaga burilib, hansiragancha devorga suyanib to‘xtashdi. Jinaning yuragi qinidan chiqqudek urar, Rita esa hanuz g‘azabdan nafasini rostlay olmasdi.</p>
  <p id="qsXj">— Aqldan ozganmisan, Rita?! — dedi Jina nafasini rostlab</p>
  <p id="PDPX">— U bizni yer bilan bitta qiladi, nega bunday qilding?</p>
  <p id="7Ix0">— Meni fohisha deb haqorat qilishiga jim qarab turolmasdim, — javob berdi Rita ko‘zlarida qat’iyat bilan.</p>
  <p id="yRtG">— Kim bo‘lishidan qat’i nazar, hech kim meni bunday xo‘rlashga haqli emas!</p>
  <p id="WAKB">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="tn6c">Hashamatli va sokin kabinetda og‘ir sukunat hukmron edi. Angliyadan endigina qaytgan Janob Park qimmatbaho kresloda viqor bilan o‘tirar, qo‘lidagi qog‘ozlarni bir chetga surib, qarshisida turgan o‘g‘liga jiddiy va hukmron nigoh tashlardi. Jimin esa har doimgidek mag‘rur va beparvo qiyofada, qo‘llarini cho‘ntagiga solgancha derazadan tashqariga qarab turardi.<br />Janob Park tomog‘ini qirib, gap boshladi. Uning ovozida e’tirozga o‘rin qoldirmaydigan qat’iyat bor edi</p>
  <p id="ISQC">— Jimin, u juda yaxshi qiz, — dedi Janob Park o‘g‘liga tikilib.</p>
  <p id="My5T">— Men do‘stim bilan allaqachon hamma narsani gaplashib qo‘yganman. U mening eng yaqin do‘stim, oilalari ham bizga munosib. Bu nikoh ikkala kompaniya uchun ham ulkan foyda keltiradi.</p>
  <p id="FG9l">Jimin sekin ortiga o‘girildi. Uning yuzida hech qanday his-tuyg‘u yo‘q edi, faqat labining bir chetida sovuq va istehzoli tabassum paydo bo‘ldi. U uchun bu to‘y shunchaki biznes shartnomasi va otasining navbatdagi o‘yini edi. Axir uning uyida allaqachon o‘ziga bo‘ysundirilgan Yunsi bor edi, bu qiz esa shunchaki jamiyat oldidagi niqob bo‘lishi kerak edi</p>
  <p id="GK2J">— Do‘stingizning qizi... — dedi Jimin bepisand ohangda, otasining ro‘parasidagi stulga bemalol o‘tirar ekan.</p>
  <p id="waBr">— Xo‘sh, u mening qanday odam ekanligimni biladimi? Mening hayot tarzimga chiday olarmikan?</p>
  <p id="J4YV">— U tarbiyali va aqlli qiz, sening injiqliklaringga ham, ishingga ham ko‘nikadi, — javob berdi Janob Park sovuqqonlik bilan.</p>
  <p id="xMm8">— Ertagayoq ular bilan uchrashuvga borasan. Mening yuzimni yerga qaratma, Jimin.</p>
  <p id="V29I">Janob Park o‘g‘lining sovuqqonligiga e’tibor bermay, qo‘lidagi papkani Jiminning oldiga surdi. Uning yuzida qat’iy va o‘zgarmas ifoda bor edi.</p>
  <p id="b5rZ">— Bu yerda qiz haqidagi hamma ma’lumotlar bor, — dedi Janob Park og‘ir ohangda.</p>
  <p id="ZC5u">— Ismi Sora. O‘qimishli, oilamiz obro‘siga munosib va eng muhimi, bizning biznesimizga ulkan sarmoya olib kiradigan oilaning yagona merosxo‘ri.</p>
  <p id="bcz4">Jimin papkaga mensimaygina ko‘z tashladi, lekin uni qo‘liga olmadi ham. Uning xayoli allaqachon uydagi Yunsida va uning ustidan o‘tkazayotgan hukmronligida edi.</p>
  <p id="fvAP">— Uylanaman, dedim-ku, ota, — dedi Jimin beparvo ohangda, kresloga suyanib.</p>
  <p id="z9b0">— Menga uning kimligi yoki qayerda o‘qiganining zarracha qizig‘i yo‘q. Shunchaki to‘y kunini belgilang, men borib imzo chekaman, tamom.</p>
  <p id="o38m">Janob Park o‘g‘lining bu gapidan qoshlarini chimirdi. U Jiminning o‘zini bunday tutishidan shubhalangandek tikildi.</p>
  <p id="9GIu">— Jimin, men sening o‘tmishdagi o‘yinlaringni va uyingda saqlab yurgan o‘sha qizni bilmaydi deb o‘ylaysanmi? — Janob Parkning ovozi birdan keskinlashdi.</p>
  <p id="zTb0">— Agar bu nikohga xalal beradigan biror ish qilsang yoki o‘sha qizning soyasi ham to‘yga yaqinlashsa, o‘zim uni yo‘q qilib yuboraman. Tushundingmi?</p>
  <p id="GHqE">Jiminning ko‘zlarida bir soniya sovuq olov chaqnadi, ammo u buni darhol yashirdi va otasiga istehzo bilan jilmaydi.</p>
  <p id="OlHn">— Xavotir olmang, ota. Mening o‘yinchoqlarim hech qachon mening ishlarimga aralashmaydi, — dedi Jimin o‘rnidan turar ekan</p>
  <p id="geA0">— Agar gaplaringiz tugagan bo‘lsa, men ketishim kerak. Uyimda meni kutishyapti</p>
  <p id="iLgF">Jimin otasining javobini ham kutmay, kabinet eshigini yopib chiqib ketdi.</p>
  <p id="Kl1A">Jimin otasining oldidan chiqib, to‘g‘ri uyiga yo‘l oldi. Uning yuzida hanuz o‘sha sovuq va g‘olibona tabassum bor edi. U uyinga kirib, to‘g‘ri yotoqxona tomon yurdi.</p>
  <p id="HAER">Eshikni ochganda, xona ichidagi manzara uning ko‘nglidagi yovuz nafsni yanada qo‘zg‘atdi. Yunsi karavot chetida, qo‘llari bilan o‘zini yashirishga uringancha, ko‘zlari yoshga to‘lib o‘tirardi. U Jimin tashlab ketgan o‘sha haddan tashqari ochiq va shaffof tungi libosni majburlikdan kiyib olgan edi. Uning tanasi sovuqdan emas, balki kamsitilish va qo‘rquvdan qaltirardi.<br />Jimin eshikni ichkaridan qulfladi va sekin qiz tomon yurdi</p>
  <p id="69St">— Aytganimni qilibsan, — dedi Jimin xirillagan va takabbur ovozda. U qizning qarshisiga kelib, iyangidan tutdi va yuzini yuqoriga ko‘tardi.</p>
  <p id="Dii2">— Juda chiroyli bo‘libsan. Ko‘rdingmi, men nima desam shu bo‘ladi.</p>
  <p id="JijL">Yunsi undan yuzini olib qochishga urindi, ammo Jiminning barmoqlari uning yuziga qattiq botdi.</p>
  <p id="g86i">— Menga tegmang... — pichirladi Yunsi ovozi bo‘g‘ilib. — Siz axir uylanyapsiz... Meni tinch qo‘ying!</p>
  <p id="ubA6">— Men senga aytdim-ku, — Jimin yovuzlarcha kulimsirab, qizni to‘shakka bosdi. — U xotinim faqat otam va kompaniya uchun. Sen esa mening shaxsiy mulkimsan. Men sendan to‘ymagunimcha, bu yerda qolasan va har bir buyrug‘imni bajarasan.</p>
  <p id="48xi">..........................................................</p>
  <p id="bRHU">Parallel vaqt. O‘sha kecha. Li Channing xonadoni.<br />Shaharning boshqa bir burchagida Li Chan hali ham tungi ko‘chadagi voqeani unuta olmasdi. U uyiga qaytib, kabinetida asabiy holda u yoqdan bu yoqqa yurardi. Uning yonoqlari hanuz o‘sha oddiy klub raqqosasi — Kim Ritaning tarsakisidan achishib turardi.<br />Li Chan stol ustidagi telefonini olib, shaxsiy yordamchisiga qo‘ng‘iroq qildi. Uning ovozi muzdek sovuq va qahrli edi.</p>
  <p id="c6l7">— Menga &quot;Moonlight&quot; klubida ishlaydigan Kim Rita ismli qiz haqida hamma ma’lumotni topib ber, — buyurdi Li Chan tishlarini g‘ijirlatib.</p>
  <p id="f3W8">— Qayerda yashaydi, oilasi kim, qancha qarzi bor — hammasini ertaga ertalabgacha stolim ustiga qo‘y.<br />Yigit go‘shakni qo‘yib, derazadan tungi shaharga tikildi.</p>
  <p id="eWtV">— Meni urishga jur’at etdingmi, Kim Rita? — dedi u o‘ziga-o‘zi pichirlab.</p>
  <p id="5tW7">— Endi sening hayotingni shunday o‘yinga aylantiraman-ki, o‘zing kelib poyimga tiz cho‘kasan.</p>
  <p id="DaIT">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="mXh6">Hashamatli qasr ichida og‘ir va sovuq sukunat hukmron edi. Jimin hali ham otasi topib qo‘ygan qiz bilan ko‘rishmagan, hatto uning suratini ham ko‘rishni istamagan edi. U uyga qaytganida kayfiyati nihoyatda yomon, kompaniyadagi muammolar va otasining tinimsiz bosimidan asablari taranglashgan holatda edi.<br />U yotoqxona eshigini ochib ichkariga kirdi. Xona yarim qorong‘u bo‘lib, Yunsi deraza oldida tashqariga tikilib turardi. Stol ustida esa Jimin ertalab qoldirib ketgan o‘sha libos tegilmagan holda yotardi.<br />Jimin eshikni yopib, asta qiz tomon yurdi. Uning qadam tovushlari xonadagi sukunatni buzib, Yunsining yuragiga vahima solardi. Yigit qizning ortida to‘xtab, sovuq va tahdidli ohangda gap boshladi.</p>
  <p id="lty3">— Men senga buyruq bergan edim, Yunsi, — dedi Jimin past, ammo har bir so‘zidan qahr sezilib turgan ovozda</p>
  <p id="PHIN">— Sen esa yana o‘zboshimchalik qilyapsan.</p>
  <p id="crCL">Yunsi sekin ortiga o‘girildi. Uning ko‘zlarida yosh bor edi, lekin nigohida sinmagan g‘urur va nafrat yonardi</p>
  <p id="7rSl">— Men sizning qo‘g‘irchog‘ingiz emasman, Jimin, — dedi Yunsi titroq, ammo qat’iy ovozda</p>
  <p id="fVV6">. — Siz meni ukangizdan tortib olib, bu qasrga qamab qo‘ydingiz. Endi esa boshqasiga uylanmoqchisiz. Meni tinch qo‘ying, qo‘yib yuboring!</p>
  <p id="1ciK">Jiminning ko‘zlarida yovuz uchqunlar chaqnadi. U qizga yaqinlashib, qo‘llarini uning ikki yonidagi deraza tokchasiga tiradi va Yunsini qamab oldi. Yigitning nafasidan sovuqlik va hukmronlik ufurib turardi</p>
  <p id="8F98">— Qo‘yib yuborish? — Jimin istehzo bilan kulimsiradi</p>
  <p id="X3GA">. — Sen hali ham tushunmadingmi? Men uylansam ham, otam aytgan o‘sha qiz bilan yashasam ham, sen baribir shu yerda qolasan. Sen mening eng qimmatli o‘ljamsan. Ukam seni qanchalik yaxshi ko‘rganini bilaman, shuning uchun ham sen faqat menga tegishli bo‘lib qolishing shart</p>
  <p id="A0v7">— Siz odam emassiz... — pichirladi Yunsi ko‘zlarini yumib.</p>
  <p id="brxc">— Men sizdan nafratlanaman!</p>
  <p id="KadN">— Nafrating menga kuch beradi, — javob berdi Jimin sovuqqonlik bilan, ortiga bir qadam chekinib.</p>
  <p id="ngxU">— Bugundan boshlab bu xonadan tashqariga chiqish senga butunlay taqiqlanadi. Xizmatkorlar ham oldingga kirmaydi. To mening aytganimni qilmaguningcha, shu yerda yolg‘iz qolasan.</p>
  <p id="9Yz6">Jimin shunday deb, stol ustidagi telefonini oldi-da, eshikni tashqaridan qulflab chiqib ketdi. Yunsi esa sovuq xonada yolg‘iz qolib, derazadan tungi zulmatga tikilgancha qoldi</p>
  <figure id="aULb">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="ET41">6 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/TfAJPWK8VO</guid><link>https://teletype.in/@25u/TfAJPWK8VO?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/TfAJPWK8VO?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 02:04:43 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img4.teletype.in/files/b8/f0/b8f01e26-986d-4d13-b979-19b307218009.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img2.teletype.in/files/d3/67/d367e32d-84f1-45dd-b410-83674a155500.png"></img>CHAPTER - 5]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="RIzb">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/d3/67/d367e32d-84f1-45dd-b410-83674a155500.png" />
  </figure>
  <p id="q4CV">CHAPTER - 5</p>
  <p id="KWRF">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="lkVz">5_epizod.</p>
  <p id="ZSXY">— Sizga nima boʻldi, janob? — dedi uning ovozida chinakam xavotir va hayrat aralash tuygʻu bilan. Qiz Sokjinning oʻzini bunchalik yoʻqotib qoʻyganini, dahlizdagi chiroq nurida butkul ezilib turganini birinchi marta koʻrayotgan edi.</p>
  <p id="BWAZ">— Nima boʻlibdi? — deb soʻradi u ovozini imkon qadar sovuq va beparvo chiqarishga urinib. U oʻz ichidagi olovni, oʻtmishning parchalangan xotiralarini va akasiga boʻlgan daxshatli nafratini bu begona, sodda qizga koʻrsatishni istamasdi. U oʻzini qoʻlga olish uchun nigohlarini chetga burdi</p>
  <p id="ObLZ">— Koʻzingiz qizardi... — deb javob berdi Laura sekin, yigitning koʻzlariga sinchkovlik bilan tikilarkan</p>
  <p id="Sv7i">Sokjinning oʻsha qizargan koʻzlarida nafaqat alkogol asorati, balki yillar davomida yigʻilib qolgan, tashqariga chiqa olmayotgan ulkan azob va alamli rashk olovi yaqqol koʻrinib turardi. Laura bu uydagi daxshatli sir — oʻzining qiyofadoshi Yunsi va bu ikki aka-uka oʻrtasidagi jirkach, mofiyacha rishtalar tufayli Sokjinning qalbida qanday yara ochilganini endi aniqroq seza boshlagan edi.<br />Sokjin Lauraning bu soʻzlaridan soʻng chuqur va ogʻir nafas oldi. U oʻzini battar fosh boʻlayotgandek his qilib, devorga suyangancha qoʻllarini musht qilib tugdi. U nima deyishni, oʻzini qanday oqlashni bilmasdi, chunki uning qarshisida oʻtmishdagi oʻsha begubor Yunsining tirik qiyofasi turardi...</p>
  <figure id="hPEY">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/19/77/19770673-e4e2-41b9-ba5a-a6f7207fc5e2.png" />
    <figcaption>Laura</figcaption>
  </figure>
  <p id="SHT1">— Ishingni qil! Men bilan ishing boʻlmasin! — deb baqirdi birdan kim sokjin.</p>
  <p id="1v0z">Uning ovozi qorongʻu dahliz devorlariga urilib, sovuq aks sado berdi. Sokjin oʻz ichidagi alamli rashkni va ojizligini yashirish uchun bor gʻazabini mana shu gunohsiz, sodda qizga toʻkib solayotgan edi Laura yigitning bunday kutilmagan va qahrli oʻzgarishidan choʻchib ketdi. Uning koʻzlari qoʻrquvdan kattalashib, lablari titray boshladi. Oʻzining shunchaki yaxshi niyatda soʻragan savoli bunday daxshatli nafratga sabab boʻlishini kutmagandi.</p>
  <p id="6scb">— A... xoʻp. Ming bor uzr, kechiring, janob... — dedi Laura duduqlanib, yerga qaraganicha bir necha qadam ortga chekinib.</p>
  <p id="fHDT">— Endi yoʻqol! — deb baqirdi Sokjin tishlari orasidan, uning qizargan koʻzlarida haligacha oʻsha vahshiyona alam yonib turardi.</p>
  <p id="P2iG">Laura koʻzlariga kelgan yoshni zoʻrgʻa tiyib, ortiga oʻgirildi-da, oʻz xonasi tomon shoshib yurib ketdi. U koshonaga ishga kirgan ikki oydan buyon Kim Sokjindan hech qachon bunday qoʻpol, ogʻir va haqoratli gap eshitmagan edi. Sokjin har doim Jimin va Yunsining daxshatli munosabatlari oldida oʻzini sovuqqon va vazmin tutar, Lauraga esa nisbatan yumshoqroq munosabatda boʻlardi.<br />Bugun esa uning bu tarzda baqirishi va &quot;yoʻqol&quot; deb haydashi Lauraning nozik qalbini qattiq parchalab tashladi.</p>
  <p id="tWv7">Laura xizmatchilar xonasiga kirishi bilanoq eshikni ortidan mahkam qulfladi. Oʻzini toʻshakka otdi-da, yuzini yostiqqa bosgancha oʻksib-oʻksib yigʻlay boshladi. Uning nozik vujudi hiqillashdan qaltirar, tomogʻiga tiqilgan alamli achchiq yoshlar yuzidan tinmay oqib tushardi. Xonaning zim-ziyo sukunati ichida uning unsiz nolari faqat oʻziga eshitilardi.<br />Sokjinning oʻsha daxshatli nigohi, tishlari orasidan otilib chiqqan sovuq va ayovsiz gaplari Lauraning yuragiga xanjar kabi sanchilgan edi. U yigʻi aralash oʻz-oʻziga pichirlab, ichidagi bor dardini toʻkib sola boshladi</p>
  <p id="nbDS">— Nega baqiradi?.. Aybim nima mening?.. Men birinchi bor sevdim uni... — dedi u ovozi qaltirab, yostiqni mahkam qisgancha.</p>
  <p id="ykqv">— Lekin u kim-u, men kim?.. Janob Kim Sokjin u... ulkan boylik, merosxoʻr, kompaniya egasi... Men esa... men shunchaki uning uyidagi oddiy bir xizmatchiman, xolos...</p>
  <p id="gsdk">Laura bu achchiq haqiqatni miyasidan oʻtkazar ekan, yuragi battar gʻijimlanib ogʻridi. U koshonaga ishga kirgan ilk kunlaridanoq Sokjinning gʻamgin va magʻrur siymosiga beixtiyor koʻngil qoʻygan edi. Garchi yigit buni bilmasa-da, Laura uning har bir harakatini, oʻsha muzlagan nigohlarini yashirincha kuzatib, uni ich-ichidan sevardi. Ammo bugungi qoʻpol munosabat, &quot;yoʻqol&quot; degan oʻsha sovuq buyruq Lauraning barcha shirin orzularini chil-chil qildi.</p>
  <p id="xrO4">— U bugun menga kimligimni eslatganday boʻldi... Mening bu uydagi oʻrnim, qadrim qayerdaligini koʻrsatib qoʻydi... — deb pichirladi u, koʻz yoshlari yostiqni butkul xoʻllab boʻlgandi.</p>
  <p id="VsEH">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="23t9">— Boshimni qotirma, sen fohishasan, — takrorladi Jimin, uning ovozida zarracha ham achinish yo‘q edi. U kresloga bemalol o‘tirib, qimmatbaho viskidan ho‘pladi.</p>
  <p id="D1b6">— Dadam Angliyadan qaytyapti va menga munosib qiz topib qo‘ygan. Tez orada nikoh to‘yimiz bo‘ladi</p>
  <p id="uAHp">Yunsi bo‘g‘ziga tiqilgan alam va nafratdan titrar edi. Uning hayotini barbod qilgan bu maxluq endi yangi xotin olmoqchi edi. Yunsi nihoyat bu jahannamdan qutulaman deb o‘yladi</p>
  <p id="NJZK">— Unda... meni qo‘yib yuborasiz, — dedi Yunsi ovozi titrab. — Nihoyat hayotimdan yo‘qolasiz...</p>
  <p id="VVUt">Jimin kutilmaganda baland ovozda, sovuq va vahshiyona kulib yubordi. U o‘rnidan turib, Yunsiga yaqinlashdi va uning sochlaridan mahkam omorlab, yuzini o‘ziga qaratdi. Uning ko‘zlarida cheksiz hukmronlik va yovuzlik aks etardi.</p>
  <p id="gAeJ">— Qo‘yib yuboraman? — Jimin uning yuziga qarab pichirladi.</p>
  <p id="E3ru">— Sen juda soddasan, Yunsi. Men seni hech qayerga qo‘yib yubormayman. Mening uyimga qonuniy xotin keladi, u jamiyat uchun, otam uchun bo‘ladi. Lekin sen baribir meniki bo‘lib qolasan</p>
  <p id="TN10">Yunsi quloqlariga ishona olmasdi. Ko‘zlaridagi qo‘rquv va nafrat yanada ortdi</p>
  <p id="x3IQ">— Nimalar deyapsiz? Siz uylanyapsiz! — deb baqirdi qiz</p>
  <p id="qdOu">— Xotinim bo‘lsa ham, sen bilan jinsiy aloqada bo‘lishni davom ettiraman. Chunki sen mening shaxsiy fohishamsan, — dedi Jimin uni to‘shakka qarab shafqatsizlarcha itarib yuborar ekan.</p>
  <p id="k2Pt">— Mening yotog‘imda sening vazifang o‘zgarmaydi. Sen mening ukamdan tortib olgan o‘yinchog‘imsan. Xohlagan paytimda sendan foydalanaman va buni rad etishga haqing yo‘q.</p>
  <p id="tzRF">Jimin shkafni ochdi, u yerda turli tungi liboslar bor edi. Ularning har biri haddan tashqari kalta va ochiq bo‘lib, Yunsini yanada ko‘proq xo‘rlash uchun maxsus tayyorlangandek edi. Jimin ularning ichidan eng ochiq va shaffof bo‘lgan bittasini tanlab, yovuzlarcha iljaygancha yunsiga o‘tdi.<br />U kiyimni qizning yuziga qarab otdi</p>
  <p id="c2YD">— Kiyib ol, — dedi Jimin buyruq ohangida, ko‘zlarini qizga tikib. — Sen mening ko‘z oldimda har doim mana shunday ochiq libosda yurishing shart</p>
  <p id="nxk0">Yunsi yig‘laganidan qizarib ketgan ko‘zlari bilan matoga qaradi. Uning nafsoniyati er bilan bitta bo‘layotgan edi. Kiyimni qo‘liga olib, uni ko‘ksiga mahkam qisdi va so‘nggi chorasiz ilonish bilan yigitga tikildi</p>
  <p id="EVbj">— Nega?.. — pichirladi Yunsi, ovozi titrab. — Iltimos, mendan foydalanib bo‘ldingiz-ku... Baribir uylanyapsiz, meni tinch qo‘ying, qo‘yib yuboring!</p>
  <p id="MGs5">Jimin uning qarshisiga kelib, engashdi. Uning yuzidagi takabburona tabassum qizning ich-etini kuydirardi. U Yunsining iyangidan tutib, o‘ziga yaqinroq tortdi</p>
  <p id="0x3G">— Chunki men hali senga to‘ymadim, — dedi Jimin pichirlab, har bitta so‘zini urg‘u bilan gapirib.</p>
  <p id="wXnL">— To men seni tashlab yubormagunimcha, sen mening buyruqlarimni bajarishga majbursan. Hozir esa ovozingni ochir va aytganimni qil.</p>
  <figure id="YYIz">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/eb/74/eb740164-465a-410a-86aa-4bec89623dff.png" />
    <figcaption>Libos</figcaption>
  </figure>
  <figure id="gr3l">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/eb/74/eb740164-465a-410a-86aa-4bec89623dff.png" />
    <figcaption>Libos</figcaption>
  </figure>
  <p id="WGjd">Jimin shunday deb, soatiga ko‘z tashladi. Uning yuzidagi sovuqlik va takabburlik zarracha ham kamaymagandi. Qizning ko‘z yoshlari va iltijolari unga zarracha ham ta’sir qilmagan edi</p>
  <p id="B8xT">— Meni ishim bor, kompaniyaga chaqirishyapti. Kechroq kelaman, — dedi u ovozini balandlatib, buyruq ohangida. Eshik oldiga borib, to‘xtadi va ortiga o‘girilib, yovuzlarcha tikildi.</p>
  <p id="DTzP">— Ungacha men uchun o‘zingni tayyorla. Kelganimda seni o‘sha kiyimda ko‘rishim shart.</p>
  <p id="zPb5">Jimin eshikni qarsillatib yopib xonadan chiqib ketdi. Ko‘p o‘tmay, pastda uning qimmatbaho mashinasi tezlashib, hovlidan chiqib ketgan ovozi eshitildi.<br />Xonada yolg‘iz qolgan Yunsi qo‘lidagi ochiq libosga qarab, polga o‘tirgancha qoldi</p>
  <p id="i5yN">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="xEGv">Kim Rita shovqin-suronli klubning xira chiroqlari ostida, shovqinli musiqa sadosi ostida mijozlarga vino tashiyotgan edi. Uning hayoti Jimin va Yunsining qora dunyosidan yiroqda, mutlaqo boshqa bir qiyinchiliklar ichida o‘tayotgandek edi. Har bir qadami charchoqdan uzilib ketayotgan bo‘lsa-da, u tirikchilik uchun tabassum qilishga majbur edi.<br />Shu payt uning yoniga shoshilib hamkasbi Jina keldi va Ritaning qulog‘iga pichirladi</p>
  <p id="HCCx">— Rita, 23-VIPxonaga qara, o‘ynashimiz kerak.</p>
  <p id="UMki">Rita Jina ko‘rsatgan tomonga, klubning eng qimmatbaho va maxfiy burchagida joylashgan VIP xonaga qaradi.</p>
  <figure id="9JiJ">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="EzRl">5 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/UeLuCjnhOd</guid><link>https://teletype.in/@25u/UeLuCjnhOd?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/UeLuCjnhOd?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Fri, 30 Oct 2026 19:07:07 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img4.teletype.in/files/b4/c9/b4c92894-b323-471b-a3ec-051eddde72b4.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img1.teletype.in/files/cb/4b/cb4b9d0e-43f9-4e0a-967f-03b9590cddfd.png"></img>CHAPTER - 4]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="7Qv8">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/cb/4b/cb4b9d0e-43f9-4e0a-967f-03b9590cddfd.png" />
  </figure>
  <p id="xS05">CHAPTER - 4</p>
  <p id="EYMF">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="0SYN">4_epizod.</p>
  <p id="ffN6">Stol ustidagi billur va chinni idishlarning bir-biriga urilib, vahimali ovoz chiqarishi daxshat ichida turgan ikki xizmatchi qizni oʻziga keltirdi. Kim Sokjinning gʻazabdan koʻr boʻlib, Yunsini stol ustiga bosgani va aytayotgan gaplari shunchalik shaxsiy hamda uyatli ediki, bu manzaraga guvoh boʻlish ortiqcha edi<br />Laura va Nam Yiner hayoting bunchalik jirkanch va qaltis pallasini oʻz koʻzlari bilan koʻrishdan qattiq uyalib, yerga qarashdi. Ular bir-birlariga xavotirli nigoh tashlab, sekin va ovoz chiqarmasdan oshxonani tark etishdi. Laura eshikni ortidan yopar ekan, yuragi koʻksidan chiqib ketgudek dukillab urardi. U onasining hayoti uchun pul topaman deb qanday daxshatli, nafrat va xavfga toʻla koshonaga kelib qolganini endi har soniyada his qilayotgan edi<br />Oshxonada esa ogʻir va siquvchi havo ichida faqat Kim Sokjin va stol ustida chorasiz qolgan Yunsi yolgʻiz qolishdi. Sokjin qizning bilaklarini yanada mahkamroq siqib, uning yuziga yaqin keldi...</p>
  <figure id="mKeQ">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/7d/a0/7da07a44-b569-4ff4-9d44-9888d1df473d.png" />
    <figcaption>Tasavvur uchun.</figcaption>
  </figure>
  <p id="okcT">Yunsi. Kim sokjin</p>
  <p id="CDHn">— Bilasanmi sendan qanchalik nafratlanaman?! — dedi kim sokjin tishlari orasidan nafrat oʻtini sochib. Uning koʻzlarida faqat qasos va yaralangan erkaklik gʻururi yonardi</p>
  <p id="1dhz">— Sokjin... Nega meni eshitmay turib xulosa qilyapsan? — deb yigʻladi yunsi Uning ovozida shunchalik koʻp dard bor ediki, agar Sokjin gʻazabdan koʻr boʻlib qolmaganida, buni albatta sezar edi</p>
  <p id="RPxI">— Tshh... Menga sen hech kim emassan! — deb uning lablariga barmogʻini bosdi</p>
  <p id="U13P">— Lekin biz bir-birimizni...</p>
  <p id="gQJN">— Oʻsha vaqtga ming laʼnat boʻlsin! — deb baqirdi u</p>
  <p id="qQ65">Sokjin ortiq oʻzini boshqara olmadi. U Yunsining nozik sonini shafqatsizlarcha siqib, kiyimlarini yuqoriga koʻtardi. Qizning qarshiligiga qaramay, qoʻlini tursigining ichkarisiga oʻtkazdi va ikki barmogʻini qizning aʼzosiga shiddat bilan tiqdi.<br />Yunsi kutilmagan kuchli ogʻriq va ruhiy azobdan koʻzlarini mahkam yumdi</p>
  <p id="96u7">— Immm... x... Bunga qoʻling boradimi?! — dedi u pichirlab. Uning koʻzlaridan oqqan achchiq yoshlar yuzidagi tonal kremlarni yuvib tushayotgan edi. Bir paytlar uni jonidan ortiq sevgan insonning bugun unga xuddi akasidek shafqatsiz munosabatda boʻlishi Yunsining qalbini butkul kuydirib kul qilayotgan edi<br />Sokjin esa uning bu soʻzlariga parvo qilmay, barmogʻlarini qizning ichida shiddat bilan harakatlantira boshladi. U Yunsining dardi bilan qiziqmas, faqat oʻz ichidagi rashk olovini shu yoʻl bilan oʻchirishga urinardi...</p>
  <p id="WSMj">Sokjin Yunsining ichida barmoqlarini shiddat bilan harakatlantirar, koʻr-koʻrona rashk va nafrat tuygʻusi uni butkul boshqarib turardi. Yunsi esa koʻz yoshlari ichida bu azobga chidab, stol ustidagi chinni idishlarni mahkam siqib olgandi. Xonadagi taranglik eng yuqori nuqtasiga chiqqan ayni shu soniyalarda... kutilmaganda saroyning bosh kirish eshigi shiddat bilan ochildi.<br />Dahliz tomondan mofiya qoʻriqchilarining ogʻir qadam tovushlari va Park Jiminning sovuq, salobatli nafasi eshitila boshladi. U kompaniyadagi ishlarni bitirib, kutilgandan ancha erta uyga qaytgan edi.<br />Jiminning yaqinlashayotgan qadam tovushlarini eshitishi bilan Kim Sokjin bir muddat qotib qoldi. U zudlik bilan qoʻlini qizning kiyimi ichidan yulqib oldi. Yuzidagi qahrli ifoda oʻrnini birdan tahlika va akasidan qoʻrquv egalladi. Chunki Jimin oʻz oʻyinchoqlariga boshqalar teginishini mutlaqo kechirmasligini u juda yaxshi bilardi.<br />Sokjin shoshib-pishib ust-boshini toʻgʻriladi. Stol ustida darmonsiz, kiyimlari tartibsiz holda yotgan Yunsi esa qaltirab, shoshilgancha koʻylagini pastga tushirdi va koʻz yoshlarini artishga urindi. Ammo uning tarqoq sochlari va yuzidagi tonal kremlarning oqib ketgani hammasini aytib turardi.<br />Aynan shu lahzada Park Jimin oshxona ostonasida paydo boʻldi. Uning ustidagi qora plashiga kuz yomgʻiri tomchilari yopishib qolgan, nigohlarida esa har qanday odamni muzlatib qoʻyadigan mofiyalarga xos sovuqqonlik bor edi. U oshxonaga kirib, stol atrofidagi tartibsizlikni, ukasi Sokjinning nafas qisib, rangi oʻchib turganini va stol ustida qaltirayotgan Yunsini koʻrdi.<br />Jimin eshik oldida toʻxtab, ularga birma-bir oʻtkir va shafqatsiz nigohini qadadi. U vaziyatni darrov anglab yetgan edi, biroq yuzida zarracha ham hayrat ifodasi koʻrinmadi. Lab chetida faqatgina daxshatli va qonli bir tabassum paydo boʻldi</p>
  <p id="qsVr">— Xoʻsh... Men yoʻqligimda bu yerda qanday oʻyin oʻynalyapti? — dedi jimin juda past va vahimali ovozda, qoʻllaridagi charm qoʻlqoplarini sekin yechib...</p>
  <figure id="dyoQ">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/6a/96/6a967f69-cced-4513-abcc-c769da9099b3.png" />
    <figcaption>Jimin</figcaption>
  </figure>
  <p id="kLOR">Park Jimin qoʻllaridagi qora charm qoʻlqoplarini bittalab yechib, stol ustiga tashladi. Uning har bir harakati xuddi oʻlim hukmini oʻqiyotgan jallodning tayyorgarligidek vahimali va sovuq edi. U sekin qadamlar bilan stolga yaqinlashdi, plashidan oqayotgan yomgʻir tomchilari mramor polga tomib, uydagi sukunatni battar buzardi.<br />Sokjin akasining nigohidan qochishga urinib, yerga qaradi. U Jiminning qanchalik shafqatsiz mofiya ekanini va qoidalari buzilganda hech kimni, hatto oʻz ukasini ham ayamay jazolashini juda yaxshi bilardi.<br />Jimin stol ustida kiyimlari gʻijimlangan, koʻzlarida yosh bilan qaltirab oʻtirgan Yunsining yoniga keldi. U qizning sochlari toʻzib ketganiga va lablari titrayotganiga qarab, uning yuzidan tonal krem bilan yopilgan zasoslarni siladi. Barmoqlarini Yunsining iyagiga qoʻyib, uni shafqatsizlarcha oʻziga qaratdi</p>
  <p id="WowW">— Nega jimsizlar? — dedi jimin ovozini ataylab pasaytirib. — Sokjin, senga savol berdim. Mening dasturxonim ustida mening oʻyinchogʻim bilan nima qilyapsan?</p>
  <p id="dHUG">Yunsi agar hozir biror gap aytmasa, Jimin Sokjinni shu yerning oʻzida oʻldirib yuborishidan yoki daxshatli azobga duchor qilishidan qattiq qoʻrqdi. Garchi Sokjin boyagina uni tahqirlab, fohisha deb haqorat qilgan boʻlsa-da, Yunsining yuragidagi oʻsha eski sevgi uchqunlari sevgilisining oʻlimiga yoʻl qoʻyolmasdi. U chorasiz holda, titrayotgan ovozi bilan Jiminga yolgʻon gapirishga majbur boʻldi</p>
  <p id="nhLP">— Jimin... Adashyapsiz... Hech qanday oʻyin boʻlgani yoq... — dedi u koʻz yoshlarini yutib.</p>
  <p id="rZTV">— Men... men shunchaki stolda oʻtirganimda boshim aylanib yiqilmoqchi boʻldim... Sokjin esa meni yiqilib ketmasligim uchun ushlab qoldi, xolos. Idishlar shunga toʻpolon boʻldi... Iltimos, undan shubhalanmang...</p>
  <p id="GMqw">Jimin Yunsining gaplarini eshitib, sovuqqonlik bilan kuldi. U bu yolgʻonning ortida qanday qoʻrquv yashiringanini mofiyalik miyasi bilan juda yaxshi sezib turardi. U Yunsining iyagini qoʻyib yubordi-da, sekin ukasi Sokjinga yuzlandi. Uning koʻzlaridagi tahdid barchani titratadigan darajada edi...</p>
  <p id="97al">Park Jimin Yunsining titroq ovozida aytilgan gʻalati Yolgʻonini eshitib, bir necha soniya jim qoldi. Uning oʻtkir, yirtqich koʻzlari avval qizning koʻz yoshlariga, soʻngra rangi boʻgʻirsoqdek oʻchib ketgan ukasi Kim Sokjinga qadaldi. Xonadagi havo shunchalik qalinlashdiki, pashsha uchsa eshitiladigan darajada ogʻir sukunat choʻkdi.<br />Nihoyat, Jiminning daxshatli nigohlarida gʻalati bir ifoda paydo boʻldi va u lab chetida sovuq jilmaydi. U bu safar Yunsining gapiga ishondi — aniqrogʻi, hozirgina kompaniyadan katta asabbiylik bilan qaytgani va oʻz oʻyinchoqlari bilan boshqa muhimroq rejalari borligi uchun masalani chuqurlashtirib oʻtirishni istamadi</p>
  <p id="2fU2">— Shunaqa demagin... — dedi u qoʻlidagi qoʻlqoplarini choʻntagiga joylar ekan, Sokjinga nafrat aralash buyruqomuz qaradi.</p>
  <p id="HivO">— Yaxshi, Sokjin. Yiqilayotgan narsalarni va... odamlarni vaqtida ushlab qolishni bilishing senga asqotibdi. Lekin bu dasturxon atrofida boshqa tartibsizlik koʻrmay. Xonangga chiq</p>
  <p id="oLAl">Sokjin akasining bu kutilmagan yumshoqligidan ich-ichidan chuqur tin oldi. Biroq uning nigohi stol ustida qaltirab oʻtirgan Yunsiga tushganda, yuragida mutlaqo boshqa tuygʻular chalkashib ketdi. U Yunsini oʻz xohishi bilan akasiga ketgan fohisha deb bilar va undan nafratlanardi, ammo hozirgina oʻsha &quot;fohisha&quot; uning hayotini va terisini akasining qahridan asrab qolgan edi. Sokjin hecham narsa demay, yerga qaraganicha shoshilinch qadamlar bilan oshxonani tark etdi va yuqori qavatga chiqib ketdi.<br />Jimin esa stol ustida darmonsiz oʻtirgan Yunsining yoniga yaqinlashdi. U qizning belidan changallab, uni stol ustidan shartta oʻz bagʻriga tortdi</p>
  <p id="66VD">— Kel, baby... Bosh ogʻrigʻingni yozadigan vaqt boʻldi, — dedi u past va nafs toʻla ovozda, qizning boʻyanib yopilgan boʻynidan yana vahshiyona tishlash uchun engashib..</p>
  <p id="KBEo">Bu vaqtda oshxona eshigi ortidagi qorongʻu dahlizda qoʻrquvdan qaltirab turgan sodda Laura hamma gaplarni eshitib, daxshatdan ogʻzini toʻsib olgandi.</p>
  <p id="Y0qn">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="lwkL">Oradan naqd ikki oy oʻtdi. Bu vaqt ichida shahar uzra kuzning sovuq yomgʻirlari oʻrnini qishning ilk qor uchqunlari egallay boshlagandi. Vaqt shafqatsizlarcha oʻtib borar, koshonada ham, tashqarida ham qahramonlarning hayoti butkul oʻzgarib ketgan edi.<br />Kim Rita tungi klubga rasman ishga kirdi. U endi oʻsha sodda, Jiminning yolgʻon vaʼdalariga ishonib yurgan kotiba emas edi. Hayot uni butunlay oʻzgartirib, sovuqqon va magʻrur bir ayolga aylantirgandi. Biroq bu oʻzgarish ortida juda katta iztirob va xoʻrlik yashiringan edi.<br />Rita har kuni yarim tunda jozibali, ochiq liboslarni kiyib, klubning dabdabali VIP xonalariga kirishga majbur boʻlardi. U yerda oʻtirgan, choʻntagi pulga toʻla boy mijozlarning koʻnglini xushlar, ular bilan quchoqlashib, oʻpishib oʻtirishga toqat qilardi. Har safar begona erkaklarning sovuq qoʻllari uning badaniga teginganda, Ritaning ich-eti nafratdan yonib ketardi. U har bir noz-karashma ortida Park Jiminning unga qilgan shafqatsizligini eslar va erkaklar zotidan butkul jirkanardi.<br />Ammo bularning barchasiga chidashining yagona sababi bor edi — uning 17 yoshli begubor singlisi Su Zay Zay.<br />Rita mana shu xoʻrlik evaziga topgan pullari bilan singlisining kelajagini toʻliq taʼminlayotgan edi. U ijra haqini vaqtida toʻlar, kasal onasining qimmatbaho dorilarini sotib olar va eng asosiysi — Su Zay Zayning nufuzli oʻquv markazlarida tahsil olishi uchun hech narsani ayamasdi. Singlisi opasining tunda qayerda va qanday ishlayotganini mutlaqo bilmas, uni hali ham nufuzli kompaniyada katta lavozimda ishlayapti deb oʻylardi.<br />Tungi klubning rang-barang chiroqlari va shovqinli musiqasi ostida Rita oʻzining haqiqiy yuzini yashirgancha, navbatdagi boy mijozning qadahiga vino quyib uzatdi. Aynan shu kuni klub eshigidan qora plash kiygan, nigohlari oʻta tanish va xavfli boʻlgan bir inson kirib keldi...</p>
  <figure id="D9dR">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ee/e7/eee74d7a-d1d9-40be-be99-c4c96effb5ec.png" />
    <figcaption>Kim Rita</figcaption>
  </figure>
  <p id="YJhi">Tungi klubning rang-barang chiroqlari lipillab, oʻtkir va shovqinli musiqa butun zalni titratayotgan bir mahalda, VIP zonaning shinam va dabdabali eshiklari shiddat bilan ochildi. Ichkariga oʻzining salobati va boyligi bilan har qanday davrada soʻzsiz hurmat talab qiladigan Janob Min kirib keldi. U Seulda juda mashhur va nufuzli boʻlgan koʻp tarmoqli yirik tibbiyot markazining egasi boʻlib, yoshi 42 da, mofiya va biznes olamida oʻz oʻrniga ega boʻlgan shafqatsiz inson edi.<br />Uning ortidan esa qadamlari magʻrur, yuzida takabburlik aks etgan kelishgan bir yigit koʻrindi. Bu Janob Minning yolgʻiz va erkatoy oʻgʻli Min Suho edi. Bugun Suhoning tugʻilgan kuni boʻlgani sababli, otasi unga oʻziga xos mofiyacha sovgʻa vaʼda qilgandi: &quot;Bugun mana shu klubda senga kim yoqsa, uni senga sotib olib beraman&quot;.<br />Min Suho otasiga qarashli tibbiyot institutining 4-kurs talabasi boʻlib, yoshi 25 da edi. U institutda oʻta iqtidorli, aʼlochi va namuna koʻrsatadigan talaba hisoblansa-da, aslida uning ichki dunyosi mudhish sirlarga toʻla edi. U nihoyatda takabbur va sovuqqon boʻlib, hayotdagi barcha narsalarni, hatto qizlarni ham shunchaki oddiy buyumdek koʻrardi. Oʻziga yoqqan qizni foydalanib, soʻng eskirgan buyumdek osongina almashtirib yuborardi. Hatto sirtdan har xil goʻzal qizlarni yashirincha oʻgʻirlatib kelib, zerikkuncha ulardan jinsiy aloqa yoʻli bilan foydalanardi. Otasi Janob Min oʻgʻlining bu mudhish ermaklaridan toʻliq xabardor boʻlsa-da, pul va nufuzi bilan barcha jinoyatlarni yopib kelar edi.<br />Suho va otasi VIP stollardan biriga kelib oʻtirishdi. Yigit oʻzining sovuq nigohlarini zaldagi qizlar uzra yugurtirar ekan, xuddi navbatdagi qurbonini qidirayotgan yirtqichga oʻxshardi. Aynan shu payt ularning stoliga mijozlarning koʻnglini xushlash uchun ochiq va jozibador libosda boʻlgan Kim Rita sekin yaqinlashib kelayotgan edi...</p>
  <figure id="BlZD">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/63/2e/632e3e0c-7e1d-4a2f-b254-60211300e1cd.png" />
    <figcaption>Min suho</figcaption>
  </figure>
  <p id="ZX5f">Kim Rita qoʻlidagi qimmatbaho vino shishasini mahkam qisgancha, yangi kelgan nufuzli mijozlarning stoliga sekin yaqinlashdi. U ikki oy davomida bu klubda koʻplab boyvachchalarni koʻrgan boʻlsa-da, mana shu stol atrofidagi havo va qora kostyumli tansoqchilarning salobati unga boshqacha xavfni his qildirdi. Rita lablariga soxta jilmayish yugurtirib, Janob Min va uning takabbur oʻgʻli Min Suhoga qadah uzatdi.</p>
  <p id="KYgW">— Xush kelibsiz, janoblar. Bugun qanday ichimlik buyurasizlar? — dedi Rita ovozini jozibador chiqarishga urinib, sadoqat bilan taʼzim qildi.</p>
  <p id="RHzJ">Min Suho qadahga vino quyayotgan Ritaning har bir harakatini diqqat bilan kuzata boshladi. Qizning egnidagi yupqa, jozibali libosi va sovuq yomgʻirlarda toblangan oʻziga xos magʻrur chehrasi yigitning oʻtkir nigohini darrov tortdi. Suho qadahni qoʻliga olarkan, lab chetida oʻsha oʻziga bino qoʻygan, sovuq tabassum paydo boʻldi. U qizni shunchaki tirik inson emas, balki vitrinadagi qimmatbaho buyumga tikilgandek boshdan-oyoq tomosha qildi.<br />Janob Min oʻgʻlining nigohidagi oʻzgarishni va uning koʻzlari qayerga qadalgandini darrov payqadi. U oʻgʻlining yelkasiga qoʻlini qoʻyib, past ovozda gapirdi</p>
  <p id="NCL7">— Xoʻsh, Suho... Bugungi tugʻilgan kuning sovgʻasini tanlab boʻlding shekilli? — dedi u klub shovqinini bosib oʻtadigan darajada vazminlik bilan</p>
  <p id="hHBE">Min Suho koʻzlarini Ritadan uzmay, qadahidagi vinodan bir hoʻplam yutdi. Uning nigohida oʻsha yirtqichlarga xos boʻlgan, qurbonini qoʻlga kiritish ishtiyoqi yonardi. U otasiga qarab, nihoyatda magʻrur va qatʼiy ohangda javob berdi</p>
  <p id="2U1k">— Ha, ota. Mana shu qiz menga maʼqul keldi, — dedi u Ritani barmogʻi bilan koʻrsatib<br /> — Uni hozirroq men bilan ketadigan qilib sotib oling. Men uni bugun oʻzim bilan olib ketaman</p>
  <p id="Ti10">Rita bu gaplarni eshitishi bilan vujudi muzlab qolgandek boʻldi. Qoʻlidagi vino shishasi qaltirab, deyarli tushib ketayozdi. U bu yerda erkaklar bilan quchoqlashib oʻtirishga majbur boʻlsa-da, hech qachon oʻzini butkul pullab, begona erkaklarning uyiga asir boʻlib ketishni tasavvur ham qilmagandi. U duduqlangancha ortga chekinmoqchi boʻldi</p>
  <p id="KpC3">— Janob... Siz adashyapsiz... Men shunchaki bu yerda xizmatchiman, — dedi u tahlika ichida qoʻrquvdan rangi oʻchib</p>
  <p id="hSXR">Biroq Janob Min uning gaplariga eʼtibor ham bermay, qoʻli bilan klub menejerini yoniga chaqirish uchun ishora qildi...</p>
  <p id="USvM">Stol ustidagi qalin pul dastasiga qarab ham qoʻymay, ularning qarshisiga klub menejeri shaxdam qadamlar bilan yetib keldi. U bu yerda uzoq yillardan beri ishlab, shahar mofiyalari va boyvachchalarining feʼl-atvorini yaxshi bilsa-da, oʻz xodimlarining huquqini va klub obroʻsini himoya qilishni birinchi oʻringa qoʻyadigan qatʼiy inson edi. U Janob Min va Min Suhoning qarshisida tik turib, hech qanday qoʻrquvsiz gapira ketdi</p>
  <p id="Ydwe">— Klub menejeri: Janob Min, uzr soʻrayman, lekin bu qiz sotilmaydi! U shunchaki oddiy xodim, fohisha emas. U bu yerda faqat raqqosalikka va mijozlarga xizmat koʻrsatishga ishlaydi, xolos. Iltimos, tanlovingizni oʻzgartiring, — dedi u pul dastasini Janob Minga qarab qaytarib surarkan</p>
  <p id="hhj3">Menejerning bu keskin gaplari xonadagi havoni bir soniyada muzlatib yuborgandek boʻldi. Ritaning yuragi koʻksidan chiqib ketgudek dukillab urar, u oʻzini bu boshi berk koʻchadan qutqargan menejerga cheksiz minnatdorchilik bilan qarardi. Biroq u mofiya Min oilasining naqadar shafqatsiz va takabbur ekanini hali toʻliq his qilmagan edi.<br />Min Suho menejerning rad javobini eshitib, lab chetida daxshatli va sovuq bir istehzo bilan kulib yubordi. U 25 yoshli tibbiyot instituti talabasi va professional yirtqich sifatida hayotida birinchi marta &quot;yoʻq&quot; degan javobni eshitayotgan edi. U qadahi dagi vinoni stolga qattiq qoʻydi, koʻzlarida esa oʻsha takabburlik va shafqatsizlik olovi yondi. U oʻrnidan ohasta turib, menejerning toʻgʻri roʻparasiga keldi</p>
  <p id="tuhj">— Min Suho: Nima deding? — deb shivirladi u, ovozi klub shovqinini bosib oʻtadigan darajada sovuq va xavfli edi. — Sotilmaydi? Bu dunyoda pulga sotilmaydigan narsaning oʻzi yoʻq. Ayniqsa, mana shunday tungi klublarda yupqa kiyinib yurgan qizlar haqida gap ketganda. Otam senga pul beryaptimi, demak, bu qiz bugun men bilan ketadi</p>
  <p id="HvBt">Janob Min ham oʻgʻlining bu gaplarini jim kuzatib choʻntagidan yana bir bogʻlam dollarlarni chiqarib stolga tashladi.</p>
  <figure id="fElC">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/87/52/87529344-1d34-40b2-b0b5-07ef773b68dc.png" />
    <figcaption>Kulib menejeri 38 yosh</figcaption>
  </figure>
  <p id="d1Q7">Klub menejeri Janob Min stol ustiga dabdaba bilan tashlagan qalin dollarlar dastasiga qayrilib ham qaramadi. Uning yuzidagi qatʼiyat va jiddiylik har qanday mofiyaning pulidan ham, tahdididan ham ustunroq ekanini koʻrsatib turardi. U Min Suhoning daxshatli va tahdidli nigohlariga toʻgʻridan-toʻgʻri tik boqib, ovozini bir parda koʻtardi</p>
  <p id="53hr">— Klub menejeri: Janob Min, men gapimni qaytarmayman! Bu mening xodimim va u inson, siz oʻylgandek sotiladigan buyum emas. U menga xuddi oʻz qizimdek gap. Endi esa klubimni tark etishingiz mumkin, — dedi u eshik tomonga ishora qilib</p>
  <p id="Bjsl">Menejerning bu gaplari xonadagi havoni bir soniyada muzlatib yuborgandek boʻldi. Kim Rita daxshat ichida quloqlariga ishonmay turardi. Ikki oy davomida har qanday yirtqich erkakning nafsiga qurbon boʻlishga tayyor turgandek yashagan bu klubda uni mana shunday himoya qiladigan inson borligini u xayoliga ham keltirmagan edi. Ritaning koʻzlaridan cheksiz minnatdorchilik yoshlari sizib chiqdi. U duduqlangancha menejerning ortiga oʻtib yasharindi.<br />Min Suho oʻz hayotida birinchi marta bunday qatʼiy qarshilikka duch kelayotgan edi. Uning 25 yoshli takabbur mofiya qoni tomirlarida gurillab oqdi, koʻzlari nafratdan qisildi. U hozirgina bu klubni ostin-ustun qilib, menejerni otib tashlashga ham tayyor edi. Biroq, Janob Min oʻgʻlining bilagidan tutib, uni sekin toʻxtatdi. 42 yoshli tibbiyot markazi egasi sifatida u shovqin-suron koʻtarish hozirgi biznes rejalari uchun zarar ekanini yaxshi bilardi.<br />Min Suho otasining ishorasini tushundi. U lab chetida daxshatli, sovuq va sirli bir istehzo bilan kulib qoʻydi. U menejerga qarab ham qoʻymay, uning ortida qoʻrquvdan qaltirab turgan Ritaga oʻtkir va yirtqich koʻzlarini qadadi</p>
  <p id="0Ari">— Min Suho: Yaxshi... Sen bilan janjallashib oʻtirish niyatim yoʻq, — dedi u ovozini past va vahimali chiqarib. Keyin esa toʻgʻridan-toʻgʻri qizning ismini aytdi. — Biz hali sen bilan yana koʻrishamiz, Kim Rita. Dunyo juda tor...</p>
  <p id="Km8I">Suho shunday dedi-yu, ust-boshini toʻgʻrilab, otasiga yuzlandi</p>
  <p id="r8E5">— Ota, qaytadigan vaqt boʻldi.</p>
  <p id="N0jQ">Janob Min stol ustidagi pullarini qaytarib oldi-da, oʻgʻli bilan birga, orqasidagi qora kiyingan tansoqchilari qurshovida VIP zalni shaxdam qadamlar bilan tark etdi. Ular ketishdi, biroq Suhoning oʻsha &quot;yana koʻrishamiz&quot; degan soʻzlari klub yoʻlaklarida daxshatli aks-sado berib qoldi.</p>
  <p id="FWMm">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="0Uyu">Oshxonadan chiqib, qorongʻu va sokin dahliz boʻylab oʻz xonasiga ketayotgan yangi xizmatchi Lauraning yoʻlini toʻsatdan Kim Sokjin toʻsdi. Uning koʻzlari qizargan, qarashlarida esa chuqur bir iztirob, alam va sarxoshlik asoratlari bor edi. U Lauraga yaqinlashgani sayin, qizning yuzidagi oʻsha oʻziga suv tomchisidek oʻxshash begubor chehrani koʻrib, oʻzini butkul yoʻqotib qoʻydi. Sokjin ortiqcha gapirib oʻtirmay, Laurani shartta oʻz bagʻriga tortdi va uni qattiq quchoqlab oldi. U qizni shunchalik mahkam qisgandiki, Lauraning nafasi tiqilib qoldi.<br />Laura bu kutilmagan harakatdan butkul shok holatiga tushdi. Uning yuragi daxshatdan dukillab urib ketdi. U oʻzini notanish va xavfli erkakning quchogʻida koʻrib, bor kuchi bilan uning koʻksidan itara boshladi</p>
  <p id="zf1l">— Laura: Qoʻyib yuboring! Bu nima qilganingiz?! — deb baqirdi u, ovozi hayajon va qoʻrquvdan qaltirab.</p>
  <p id="p3LW">Sokjin Lauraning bu keskin qarshiligidan va begona ovozidan goʻyo dahshatli tushdan uygʻongandek oʻziga keldi. U qizning yelkasini boʻshatdi va titrayotgan qoʻllarini ortga tortdi. Uning rangi oʻchib, koʻzlarida tushunarsiz bir pushaymonlik uygʻongan edi. U Lauraga — akasining fohishasi boʻlgan Yunsiga emas, balki oddiy xizmatchi qizga qarab turganini anglab yetdi</p>
  <p id="CKRy">— Kim Sokjin: Kechir... Men haligi... Xotirada adashdim, — dedi u ovozi boʻgʻilib, yuzini chetga burarkan.</p>
  <p id="OSXg">Laura ust-boshini toʻgʻrilab, hansiraganicha Sokjinga hayrat va shubha bilan tikildi. U oʻzining bu uydagi oʻsha sirli Yunsiga qanchalik oʻxshashligini esladi va yigitning nima demoqchi boʻlganini tushunishga urindi</p>
  <p id="Czya">— Laura: Xotira?.. — deb pichirladi u, savolining javobini Sokjinning gʻamgin koʻzlaridan qidirib</p>
  <p id="ySui">Sokjin uning bu savoliga javob bermay, chuqur xoʻrsindi.</p>
  <figure id="Ihz6">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="2to3">4 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/0MtLEnhQkO</guid><link>https://teletype.in/@25u/0MtLEnhQkO?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/0MtLEnhQkO?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Fri, 30 Oct 2026 19:06:03 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img4.teletype.in/files/b4/c9/b4c92894-b323-471b-a3ec-051eddde72b4.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img1.teletype.in/files/cb/4b/cb4b9d0e-43f9-4e0a-967f-03b9590cddfd.png"></img>CHAPTER - 4]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="glIq">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/cb/4b/cb4b9d0e-43f9-4e0a-967f-03b9590cddfd.png" />
  </figure>
  <p id="kVc5">CHAPTER - 4</p>
  <p id="nnUd">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="0VEN">4_epizod.</p>
  <p id="ahm7">Stol ustidagi billur va chinni idishlarning bir-biriga urilib, vahimali ovoz chiqarishi daxshat ichida turgan ikki xizmatchi qizni oʻziga keltirdi. Kim Sokjinning gʻazabdan koʻr boʻlib, Yunsini stol ustiga bosgani va aytayotgan gaplari shunchalik shaxsiy hamda uyatli ediki, bu manzaraga guvoh boʻlish ortiqcha edi<br />Laura va Nam Yiner hayoting bunchalik jirkanch va qaltis pallasini oʻz koʻzlari bilan koʻrishdan qattiq uyalib, yerga qarashdi. Ular bir-birlariga xavotirli nigoh tashlab, sekin va ovoz chiqarmasdan oshxonani tark etishdi. Laura eshikni ortidan yopar ekan, yuragi koʻksidan chiqib ketgudek dukillab urardi. U onasining hayoti uchun pul topaman deb qanday daxshatli, nafrat va xavfga toʻla koshonaga kelib qolganini endi har soniyada his qilayotgan edi<br />Oshxonada esa ogʻir va siquvchi havo ichida faqat Kim Sokjin va stol ustida chorasiz qolgan Yunsi yolgʻiz qolishdi. Sokjin qizning bilaklarini yanada mahkamroq siqib, uning yuziga yaqin keldi...</p>
  <figure id="IEPf">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/7d/a0/7da07a44-b569-4ff4-9d44-9888d1df473d.png" />
    <figcaption>Tasavvur uchun.</figcaption>
  </figure>
  <p id="abG6">Yunsi. Kim sokjin</p>
  <p id="qDRd">— Bilasanmi sendan qanchalik nafratlanaman?! — dedi kim sokjin tishlari orasidan nafrat oʻtini sochib. Uning koʻzlarida faqat qasos va yaralangan erkaklik gʻururi yonardi</p>
  <p id="YUz7">— Sokjin... Nega meni eshitmay turib xulosa qilyapsan? — deb yigʻladi yunsi Uning ovozida shunchalik koʻp dard bor ediki, agar Sokjin gʻazabdan koʻr boʻlib qolmaganida, buni albatta sezar edi</p>
  <p id="XoQ8">— Tshh... Menga sen hech kim emassan! — deb uning lablariga barmogʻini bosdi</p>
  <p id="x0z6">— Lekin biz bir-birimizni...</p>
  <p id="5dEK">— Oʻsha vaqtga ming laʼnat boʻlsin! — deb baqirdi u</p>
  <p id="5vCb">Sokjin ortiq oʻzini boshqara olmadi. U Yunsining nozik sonini shafqatsizlarcha siqib, kiyimlarini yuqoriga koʻtardi. Qizning qarshiligiga qaramay, qoʻlini tursigining ichkarisiga oʻtkazdi va ikki barmogʻini qizning aʼzosiga shiddat bilan tiqdi.<br />Yunsi kutilmagan kuchli ogʻriq va ruhiy azobdan koʻzlarini mahkam yumdi</p>
  <p id="0gjl">— Immm... x... Bunga qoʻling boradimi?! — dedi u pichirlab. Uning koʻzlaridan oqqan achchiq yoshlar yuzidagi tonal kremlarni yuvib tushayotgan edi. Bir paytlar uni jonidan ortiq sevgan insonning bugun unga xuddi akasidek shafqatsiz munosabatda boʻlishi Yunsining qalbini butkul kuydirib kul qilayotgan edi<br />Sokjin esa uning bu soʻzlariga parvo qilmay, barmogʻlarini qizning ichida shiddat bilan harakatlantira boshladi. U Yunsining dardi bilan qiziqmas, faqat oʻz ichidagi rashk olovini shu yoʻl bilan oʻchirishga urinardi...</p>
  <p id="xZuU">Sokjin Yunsining ichida barmoqlarini shiddat bilan harakatlantirar, koʻr-koʻrona rashk va nafrat tuygʻusi uni butkul boshqarib turardi. Yunsi esa koʻz yoshlari ichida bu azobga chidab, stol ustidagi chinni idishlarni mahkam siqib olgandi. Xonadagi taranglik eng yuqori nuqtasiga chiqqan ayni shu soniyalarda... kutilmaganda saroyning bosh kirish eshigi shiddat bilan ochildi.<br />Dahliz tomondan mofiya qoʻriqchilarining ogʻir qadam tovushlari va Park Jiminning sovuq, salobatli nafasi eshitila boshladi. U kompaniyadagi ishlarni bitirib, kutilgandan ancha erta uyga qaytgan edi.<br />Jiminning yaqinlashayotgan qadam tovushlarini eshitishi bilan Kim Sokjin bir muddat qotib qoldi. U zudlik bilan qoʻlini qizning kiyimi ichidan yulqib oldi. Yuzidagi qahrli ifoda oʻrnini birdan tahlika va akasidan qoʻrquv egalladi. Chunki Jimin oʻz oʻyinchoqlariga boshqalar teginishini mutlaqo kechirmasligini u juda yaxshi bilardi.<br />Sokjin shoshib-pishib ust-boshini toʻgʻriladi. Stol ustida darmonsiz, kiyimlari tartibsiz holda yotgan Yunsi esa qaltirab, shoshilgancha koʻylagini pastga tushirdi va koʻz yoshlarini artishga urindi. Ammo uning tarqoq sochlari va yuzidagi tonal kremlarning oqib ketgani hammasini aytib turardi.<br />Aynan shu lahzada Park Jimin oshxona ostonasida paydo boʻldi. Uning ustidagi qora plashiga kuz yomgʻiri tomchilari yopishib qolgan, nigohlarida esa har qanday odamni muzlatib qoʻyadigan mofiyalarga xos sovuqqonlik bor edi. U oshxonaga kirib, stol atrofidagi tartibsizlikni, ukasi Sokjinning nafas qisib, rangi oʻchib turganini va stol ustida qaltirayotgan Yunsini koʻrdi.<br />Jimin eshik oldida toʻxtab, ularga birma-bir oʻtkir va shafqatsiz nigohini qadadi. U vaziyatni darrov anglab yetgan edi, biroq yuzida zarracha ham hayrat ifodasi koʻrinmadi. Lab chetida faqatgina daxshatli va qonli bir tabassum paydo boʻldi</p>
  <p id="bT68">— Xoʻsh... Men yoʻqligimda bu yerda qanday oʻyin oʻynalyapti? — dedi jimin juda past va vahimali ovozda, qoʻllaridagi charm qoʻlqoplarini sekin yechib...</p>
  <figure id="B3b9">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/6a/96/6a967f69-cced-4513-abcc-c769da9099b3.png" />
    <figcaption>Jimin</figcaption>
  </figure>
  <p id="MfYi">Park Jimin qoʻllaridagi qora charm qoʻlqoplarini bittalab yechib, stol ustiga tashladi. Uning har bir harakati xuddi oʻlim hukmini oʻqiyotgan jallodning tayyorgarligidek vahimali va sovuq edi. U sekin qadamlar bilan stolga yaqinlashdi, plashidan oqayotgan yomgʻir tomchilari mramor polga tomib, uydagi sukunatni battar buzardi.<br />Sokjin akasining nigohidan qochishga urinib, yerga qaradi. U Jiminning qanchalik shafqatsiz mofiya ekanini va qoidalari buzilganda hech kimni, hatto oʻz ukasini ham ayamay jazolashini juda yaxshi bilardi.<br />Jimin stol ustida kiyimlari gʻijimlangan, koʻzlarida yosh bilan qaltirab oʻtirgan Yunsining yoniga keldi. U qizning sochlari toʻzib ketganiga va lablari titrayotganiga qarab, uning yuzidan tonal krem bilan yopilgan zasoslarni siladi. Barmoqlarini Yunsining iyagiga qoʻyib, uni shafqatsizlarcha oʻziga qaratdi</p>
  <p id="YzJD">— Nega jimsizlar? — dedi jimin ovozini ataylab pasaytirib. — Sokjin, senga savol berdim. Mening dasturxonim ustida mening oʻyinchogʻim bilan nima qilyapsan?</p>
  <p id="NUJ1">Yunsi agar hozir biror gap aytmasa, Jimin Sokjinni shu yerning oʻzida oʻldirib yuborishidan yoki daxshatli azobga duchor qilishidan qattiq qoʻrqdi. Garchi Sokjin boyagina uni tahqirlab, fohisha deb haqorat qilgan boʻlsa-da, Yunsining yuragidagi oʻsha eski sevgi uchqunlari sevgilisining oʻlimiga yoʻl qoʻyolmasdi. U chorasiz holda, titrayotgan ovozi bilan Jiminga yolgʻon gapirishga majbur boʻldi</p>
  <p id="JZR1">— Jimin... Adashyapsiz... Hech qanday oʻyin boʻlgani yoq... — dedi u koʻz yoshlarini yutib.</p>
  <p id="WZLW">— Men... men shunchaki stolda oʻtirganimda boshim aylanib yiqilmoqchi boʻldim... Sokjin esa meni yiqilib ketmasligim uchun ushlab qoldi, xolos. Idishlar shunga toʻpolon boʻldi... Iltimos, undan shubhalanmang...</p>
  <p id="yYOd">Jimin Yunsining gaplarini eshitib, sovuqqonlik bilan kuldi. U bu yolgʻonning ortida qanday qoʻrquv yashiringanini mofiyalik miyasi bilan juda yaxshi sezib turardi. U Yunsining iyagini qoʻyib yubordi-da, sekin ukasi Sokjinga yuzlandi. Uning koʻzlaridagi tahdid barchani titratadigan darajada edi...</p>
  <p id="mfag">Park Jimin Yunsining titroq ovozida aytilgan gʻalati Yolgʻonini eshitib, bir necha soniya jim qoldi. Uning oʻtkir, yirtqich koʻzlari avval qizning koʻz yoshlariga, soʻngra rangi boʻgʻirsoqdek oʻchib ketgan ukasi Kim Sokjinga qadaldi. Xonadagi havo shunchalik qalinlashdiki, pashsha uchsa eshitiladigan darajada ogʻir sukunat choʻkdi.<br />Nihoyat, Jiminning daxshatli nigohlarida gʻalati bir ifoda paydo boʻldi va u lab chetida sovuq jilmaydi. U bu safar Yunsining gapiga ishondi — aniqrogʻi, hozirgina kompaniyadan katta asabbiylik bilan qaytgani va oʻz oʻyinchoqlari bilan boshqa muhimroq rejalari borligi uchun masalani chuqurlashtirib oʻtirishni istamadi</p>
  <p id="NBz0">— Shunaqa demagin... — dedi u qoʻlidagi qoʻlqoplarini choʻntagiga joylar ekan, Sokjinga nafrat aralash buyruqomuz qaradi.</p>
  <p id="jAP0">— Yaxshi, Sokjin. Yiqilayotgan narsalarni va... odamlarni vaqtida ushlab qolishni bilishing senga asqotibdi. Lekin bu dasturxon atrofida boshqa tartibsizlik koʻrmay. Xonangga chiq</p>
  <p id="B6N9">Sokjin akasining bu kutilmagan yumshoqligidan ich-ichidan chuqur tin oldi. Biroq uning nigohi stol ustida qaltirab oʻtirgan Yunsiga tushganda, yuragida mutlaqo boshqa tuygʻular chalkashib ketdi. U Yunsini oʻz xohishi bilan akasiga ketgan fohisha deb bilar va undan nafratlanardi, ammo hozirgina oʻsha &quot;fohisha&quot; uning hayotini va terisini akasining qahridan asrab qolgan edi. Sokjin hecham narsa demay, yerga qaraganicha shoshilinch qadamlar bilan oshxonani tark etdi va yuqori qavatga chiqib ketdi.<br />Jimin esa stol ustida darmonsiz oʻtirgan Yunsining yoniga yaqinlashdi. U qizning belidan changallab, uni stol ustidan shartta oʻz bagʻriga tortdi</p>
  <p id="NMeg">— Kel, baby... Bosh ogʻrigʻingni yozadigan vaqt boʻldi, — dedi u past va nafs toʻla ovozda, qizning boʻyanib yopilgan boʻynidan yana vahshiyona tishlash uchun engashib..</p>
  <p id="awcK">Bu vaqtda oshxona eshigi ortidagi qorongʻu dahlizda qoʻrquvdan qaltirab turgan sodda Laura hamma gaplarni eshitib, daxshatdan ogʻzini toʻsib olgandi.</p>
  <p id="y7bh">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="7ng2">Oradan naqd ikki oy oʻtdi. Bu vaqt ichida shahar uzra kuzning sovuq yomgʻirlari oʻrnini qishning ilk qor uchqunlari egallay boshlagandi. Vaqt shafqatsizlarcha oʻtib borar, koshonada ham, tashqarida ham qahramonlarning hayoti butkul oʻzgarib ketgan edi.<br />Kim Rita tungi klubga rasman ishga kirdi. U endi oʻsha sodda, Jiminning yolgʻon vaʼdalariga ishonib yurgan kotiba emas edi. Hayot uni butunlay oʻzgartirib, sovuqqon va magʻrur bir ayolga aylantirgandi. Biroq bu oʻzgarish ortida juda katta iztirob va xoʻrlik yashiringan edi.<br />Rita har kuni yarim tunda jozibali, ochiq liboslarni kiyib, klubning dabdabali VIP xonalariga kirishga majbur boʻlardi. U yerda oʻtirgan, choʻntagi pulga toʻla boy mijozlarning koʻnglini xushlar, ular bilan quchoqlashib, oʻpishib oʻtirishga toqat qilardi. Har safar begona erkaklarning sovuq qoʻllari uning badaniga teginganda, Ritaning ich-eti nafratdan yonib ketardi. U har bir noz-karashma ortida Park Jiminning unga qilgan shafqatsizligini eslar va erkaklar zotidan butkul jirkanardi.<br />Ammo bularning barchasiga chidashining yagona sababi bor edi — uning 17 yoshli begubor singlisi Su Zay Zay.<br />Rita mana shu xoʻrlik evaziga topgan pullari bilan singlisining kelajagini toʻliq taʼminlayotgan edi. U ijra haqini vaqtida toʻlar, kasal onasining qimmatbaho dorilarini sotib olar va eng asosiysi — Su Zay Zayning nufuzli oʻquv markazlarida tahsil olishi uchun hech narsani ayamasdi. Singlisi opasining tunda qayerda va qanday ishlayotganini mutlaqo bilmas, uni hali ham nufuzli kompaniyada katta lavozimda ishlayapti deb oʻylardi.<br />Tungi klubning rang-barang chiroqlari va shovqinli musiqasi ostida Rita oʻzining haqiqiy yuzini yashirgancha, navbatdagi boy mijozning qadahiga vino quyib uzatdi. Aynan shu kuni klub eshigidan qora plash kiygan, nigohlari oʻta tanish va xavfli boʻlgan bir inson kirib keldi...</p>
  <figure id="UTes">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ee/e7/eee74d7a-d1d9-40be-be99-c4c96effb5ec.png" />
    <figcaption>Kim Rita</figcaption>
  </figure>
  <p id="1Ypx">Tungi klubning rang-barang chiroqlari lipillab, oʻtkir va shovqinli musiqa butun zalni titratayotgan bir mahalda, VIP zonaning shinam va dabdabali eshiklari shiddat bilan ochildi. Ichkariga oʻzining salobati va boyligi bilan har qanday davrada soʻzsiz hurmat talab qiladigan Janob Min kirib keldi. U Seulda juda mashhur va nufuzli boʻlgan koʻp tarmoqli yirik tibbiyot markazining egasi boʻlib, yoshi 42 da, mofiya va biznes olamida oʻz oʻrniga ega boʻlgan shafqatsiz inson edi.<br />Uning ortidan esa qadamlari magʻrur, yuzida takabburlik aks etgan kelishgan bir yigit koʻrindi. Bu Janob Minning yolgʻiz va erkatoy oʻgʻli Min Suho edi. Bugun Suhoning tugʻilgan kuni boʻlgani sababli, otasi unga oʻziga xos mofiyacha sovgʻa vaʼda qilgandi: &quot;Bugun mana shu klubda senga kim yoqsa, uni senga sotib olib beraman&quot;.<br />Min Suho otasiga qarashli tibbiyot institutining 4-kurs talabasi boʻlib, yoshi 25 da edi. U institutda oʻta iqtidorli, aʼlochi va namuna koʻrsatadigan talaba hisoblansa-da, aslida uning ichki dunyosi mudhish sirlarga toʻla edi. U nihoyatda takabbur va sovuqqon boʻlib, hayotdagi barcha narsalarni, hatto qizlarni ham shunchaki oddiy buyumdek koʻrardi. Oʻziga yoqqan qizni foydalanib, soʻng eskirgan buyumdek osongina almashtirib yuborardi. Hatto sirtdan har xil goʻzal qizlarni yashirincha oʻgʻirlatib kelib, zerikkuncha ulardan jinsiy aloqa yoʻli bilan foydalanardi. Otasi Janob Min oʻgʻlining bu mudhish ermaklaridan toʻliq xabardor boʻlsa-da, pul va nufuzi bilan barcha jinoyatlarni yopib kelar edi.<br />Suho va otasi VIP stollardan biriga kelib oʻtirishdi. Yigit oʻzining sovuq nigohlarini zaldagi qizlar uzra yugurtirar ekan, xuddi navbatdagi qurbonini qidirayotgan yirtqichga oʻxshardi. Aynan shu payt ularning stoliga mijozlarning koʻnglini xushlash uchun ochiq va jozibador libosda boʻlgan Kim Rita sekin yaqinlashib kelayotgan edi...</p>
  <figure id="pLIm">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/63/2e/632e3e0c-7e1d-4a2f-b254-60211300e1cd.png" />
    <figcaption>Min suho</figcaption>
  </figure>
  <p id="kP0U">Kim Rita qoʻlidagi qimmatbaho vino shishasini mahkam qisgancha, yangi kelgan nufuzli mijozlarning stoliga sekin yaqinlashdi. U ikki oy davomida bu klubda koʻplab boyvachchalarni koʻrgan boʻlsa-da, mana shu stol atrofidagi havo va qora kostyumli tansoqchilarning salobati unga boshqacha xavfni his qildirdi. Rita lablariga soxta jilmayish yugurtirib, Janob Min va uning takabbur oʻgʻli Min Suhoga qadah uzatdi.</p>
  <p id="Tqbz">— Xush kelibsiz, janoblar. Bugun qanday ichimlik buyurasizlar? — dedi Rita ovozini jozibador chiqarishga urinib, sadoqat bilan taʼzim qildi.</p>
  <p id="mRyK">Min Suho qadahga vino quyayotgan Ritaning har bir harakatini diqqat bilan kuzata boshladi. Qizning egnidagi yupqa, jozibali libosi va sovuq yomgʻirlarda toblangan oʻziga xos magʻrur chehrasi yigitning oʻtkir nigohini darrov tortdi. Suho qadahni qoʻliga olarkan, lab chetida oʻsha oʻziga bino qoʻygan, sovuq tabassum paydo boʻldi. U qizni shunchaki tirik inson emas, balki vitrinadagi qimmatbaho buyumga tikilgandek boshdan-oyoq tomosha qildi.<br />Janob Min oʻgʻlining nigohidagi oʻzgarishni va uning koʻzlari qayerga qadalgandini darrov payqadi. U oʻgʻlining yelkasiga qoʻlini qoʻyib, past ovozda gapirdi</p>
  <p id="rPpO">— Xoʻsh, Suho... Bugungi tugʻilgan kuning sovgʻasini tanlab boʻlding shekilli? — dedi u klub shovqinini bosib oʻtadigan darajada vazminlik bilan</p>
  <p id="TAFr">Min Suho koʻzlarini Ritadan uzmay, qadahidagi vinodan bir hoʻplam yutdi. Uning nigohida oʻsha yirtqichlarga xos boʻlgan, qurbonini qoʻlga kiritish ishtiyoqi yonardi. U otasiga qarab, nihoyatda magʻrur va qatʼiy ohangda javob berdi</p>
  <p id="TtGq">— Ha, ota. Mana shu qiz menga maʼqul keldi, — dedi u Ritani barmogʻi bilan koʻrsatib<br /> — Uni hozirroq men bilan ketadigan qilib sotib oling. Men uni bugun oʻzim bilan olib ketaman</p>
  <p id="zAtc">Rita bu gaplarni eshitishi bilan vujudi muzlab qolgandek boʻldi. Qoʻlidagi vino shishasi qaltirab, deyarli tushib ketayozdi. U bu yerda erkaklar bilan quchoqlashib oʻtirishga majbur boʻlsa-da, hech qachon oʻzini butkul pullab, begona erkaklarning uyiga asir boʻlib ketishni tasavvur ham qilmagandi. U duduqlangancha ortga chekinmoqchi boʻldi</p>
  <p id="A3un">— Janob... Siz adashyapsiz... Men shunchaki bu yerda xizmatchiman, — dedi u tahlika ichida qoʻrquvdan rangi oʻchib</p>
  <p id="CM3c">Biroq Janob Min uning gaplariga eʼtibor ham bermay, qoʻli bilan klub menejerini yoniga chaqirish uchun ishora qildi...</p>
  <figure id="WER6">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/7b/b0/7bb0d3db-fff5-47b9-9100-54000d7bfdf4.png" />
    <figcaption>Zay zay</figcaption>
  </figure>
  <p id="jsFm">Stol ustidagi qalin pul dastasiga qarab ham qoʻymay, ularning qarshisiga klub menejeri shaxdam qadamlar bilan yetib keldi. U bu yerda uzoq yillardan beri ishlab, shahar mofiyalari va boyvachchalarining feʼl-atvorini yaxshi bilsa-da, oʻz xodimlarining huquqini va klub obroʻsini himoya qilishni birinchi oʻringa qoʻyadigan qatʼiy inson edi. U Janob Min va Min Suhoning qarshisida tik turib, hech qanday qoʻrquvsiz gapira ketdi</p>
  <p id="JYZr">— Klub menejeri: Janob Min, uzr soʻrayman, lekin bu qiz sotilmaydi! U shunchaki oddiy xodim, fohisha emas. U bu yerda faqat raqqosalikka va mijozlarga xizmat koʻrsatishga ishlaydi, xolos. Iltimos, tanlovingizni oʻzgartiring, — dedi u pul dastasini Janob Minga qarab qaytarib surarkan</p>
  <p id="iCwk">Menejerning bu keskin gaplari xonadagi havoni bir soniyada muzlatib yuborgandek boʻldi. Ritaning yuragi koʻksidan chiqib ketgudek dukillab urar, u oʻzini bu boshi berk koʻchadan qutqargan menejerga cheksiz minnatdorchilik bilan qarardi. Biroq u mofiya Min oilasining naqadar shafqatsiz va takabbur ekanini hali toʻliq his qilmagan edi.<br />Min Suho menejerning rad javobini eshitib, lab chetida daxshatli va sovuq bir istehzo bilan kulib yubordi. U 25 yoshli tibbiyot instituti talabasi va professional yirtqich sifatida hayotida birinchi marta &quot;yoʻq&quot; degan javobni eshitayotgan edi. U qadahi dagi vinoni stolga qattiq qoʻydi, koʻzlarida esa oʻsha takabburlik va shafqatsizlik olovi yondi. U oʻrnidan ohasta turib, menejerning toʻgʻri roʻparasiga keldi</p>
  <p id="y9M6">— Min Suho: Nima deding? — deb shivirladi u, ovozi klub shovqinini bosib oʻtadigan darajada sovuq va xavfli edi. — Sotilmaydi? Bu dunyoda pulga sotilmaydigan narsaning oʻzi yoʻq. Ayniqsa, mana shunday tungi klublarda yupqa kiyinib yurgan qizlar haqida gap ketganda. Otam senga pul beryaptimi, demak, bu qiz bugun men bilan ketadi</p>
  <p id="cFkA">Janob Min ham oʻgʻlining bu gaplarini jim kuzatib choʻntagidan yana bir bogʻlam dollarlarni chiqarib stolga tashladi.</p>
  <figure id="y4TM">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/87/52/87529344-1d34-40b2-b0b5-07ef773b68dc.png" />
    <figcaption>Kulib menejeri 38 yosh</figcaption>
  </figure>
  <p id="zhqn">Klub menejeri Janob Min stol ustiga dabdaba bilan tashlagan qalin dollarlar dastasiga qayrilib ham qaramadi. Uning yuzidagi qatʼiyat va jiddiylik har qanday mofiyaning pulidan ham, tahdididan ham ustunroq ekanini koʻrsatib turardi. U Min Suhoning daxshatli va tahdidli nigohlariga toʻgʻridan-toʻgʻri tik boqib, ovozini bir parda koʻtardi</p>
  <p id="y3D3">— Klub menejeri: Janob Min, men gapimni qaytarmayman! Bu mening xodimim va u inson, siz oʻylgandek sotiladigan buyum emas. U menga xuddi oʻz qizimdek gap. Endi esa klubimni tark etishingiz mumkin, — dedi u eshik tomonga ishora qilib</p>
  <p id="es6r">Menejerning bu gaplari xonadagi havoni bir soniyada muzlatib yuborgandek boʻldi. Kim Rita daxshat ichida quloqlariga ishonmay turardi. Ikki oy davomida har qanday yirtqich erkakning nafsiga qurbon boʻlishga tayyor turgandek yashagan bu klubda uni mana shunday himoya qiladigan inson borligini u xayoliga ham keltirmagan edi. Ritaning koʻzlaridan cheksiz minnatdorchilik yoshlari sizib chiqdi. U duduqlangancha menejerning ortiga oʻtib yasharindi.<br />Min Suho oʻz hayotida birinchi marta bunday qatʼiy qarshilikka duch kelayotgan edi. Uning 25 yoshli takabbur mofiya qoni tomirlarida gurillab oqdi, koʻzlari nafratdan qisildi. U hozirgina bu klubni ostin-ustun qilib, menejerni otib tashlashga ham tayyor edi. Biroq, Janob Min oʻgʻlining bilagidan tutib, uni sekin toʻxtatdi. 42 yoshli tibbiyot markazi egasi sifatida u shovqin-suron koʻtarish hozirgi biznes rejalari uchun zarar ekanini yaxshi bilardi.<br />Min Suho otasining ishorasini tushundi. U lab chetida daxshatli, sovuq va sirli bir istehzo bilan kulib qoʻydi. U menejerga qarab ham qoʻymay, uning ortida qoʻrquvdan qaltirab turgan Ritaga oʻtkir va yirtqich koʻzlarini qadadi</p>
  <p id="EJUR">— Min Suho: Yaxshi... Sen bilan janjallashib oʻtirish niyatim yoʻq, — dedi u ovozini past va vahimali chiqarib. Keyin esa toʻgʻridan-toʻgʻri qizning ismini aytdi. — Biz hali sen bilan yana koʻrishamiz, Kim Rita. Dunyo juda tor...</p>
  <p id="Co69">Suho shunday dedi-yu, ust-boshini toʻgʻrilab, otasiga yuzlandi</p>
  <p id="ue02">— Ota, qaytadigan vaqt boʻldi.</p>
  <p id="xr6n">Janob Min stol ustidagi pullarini qaytarib oldi-da, oʻgʻli bilan birga, orqasidagi qora kiyingan tansoqchilari qurshovida VIP zalni shaxdam qadamlar bilan tark etdi. Ular ketishdi, biroq Suhoning oʻsha &quot;yana koʻrishamiz&quot; degan soʻzlari klub yoʻlaklarida daxshatli aks-sado berib qoldi.</p>
  <p id="9qPC">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="gjoG">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="mHkn">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="qh2Z">Oshxonadan chiqib, qorongʻu va sokin dahliz boʻylab oʻz xonasiga ketayotgan yangi xizmatchi Lauraning yoʻlini toʻsatdan Kim Sokjin toʻsdi. Uning koʻzlari qizargan, qarashlarida esa chuqur bir iztirob, alam va sarxoshlik asoratlari bor edi. U Lauraga yaqinlashgani sayin, qizning yuzidagi oʻsha oʻziga suv tomchisidek oʻxshash begubor chehrani koʻrib, oʻzini butkul yoʻqotib qoʻydi. Sokjin ortiqcha gapirib oʻtirmay, Laurani shartta oʻz bagʻriga tortdi va uni qattiq quchoqlab oldi. U qizni shunchalik mahkam qisgandiki, Lauraning nafasi tiqilib qoldi.<br />Laura bu kutilmagan harakatdan butkul shok holatiga tushdi. Uning yuragi daxshatdan dukillab urib ketdi. U oʻzini notanish va xavfli erkakning quchogʻida koʻrib, bor kuchi bilan uning koʻksidan itara boshladi</p>
  <p id="mIGW">— Laura: Qoʻyib yuboring! Bu nima qilganingiz?! — deb baqirdi u, ovozi hayajon va qoʻrquvdan qaltirab.</p>
  <p id="BHpZ">Sokjin Lauraning bu keskin qarshiligidan va begona ovozidan goʻyo dahshatli tushdan uygʻongandek oʻziga keldi. U qizning yelkasini boʻshatdi va titrayotgan qoʻllarini ortga tortdi. Uning rangi oʻchib, koʻzlarida tushunarsiz bir pushaymonlik uygʻongan edi. U Lauraga — akasining fohishasi boʻlgan Yunsiga emas, balki oddiy xizmatchi qizga qarab turganini anglab yetdi</p>
  <p id="4zfR">— Kim Sokjin: Kechir... Men haligi... Xotirada adashdim, — dedi u ovozi boʻgʻilib, yuzini chetga burarkan.</p>
  <p id="ZnTu">Laura ust-boshini toʻgʻrilab, hansiraganicha Sokjinga hayrat va shubha bilan tikildi. U oʻzining bu uydagi oʻsha sirli Yunsiga qanchalik oʻxshashligini esladi va yigitning nima demoqchi boʻlganini tushunishga urindi</p>
  <p id="r7H8">— Laura: Xotira?.. — deb pichirladi u, savolining javobini Sokjinning gʻamgin koʻzlaridan qidirib</p>
  <p id="4XdY">Sokjin uning bu savoliga javob bermay, chuqur xoʻrsindi.</p>
  <figure id="2xz0">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="XArf">4 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/iNpOy7qljG</guid><link>https://teletype.in/@25u/iNpOy7qljG?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/iNpOy7qljG?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Sun, 25 Oct 2026 07:40:37 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img4.teletype.in/files/b4/c9/b4c92894-b323-471b-a3ec-051eddde72b4.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img1.teletype.in/files/cb/4b/cb4b9d0e-43f9-4e0a-967f-03b9590cddfd.png"></img>CHAPTER - 3]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="Xrr7">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/cb/4b/cb4b9d0e-43f9-4e0a-967f-03b9590cddfd.png" />
  </figure>
  <p id="AUWJ">CHAPTER - 3</p>
  <p id="x0en">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="EIwm">3_epizod.</p>
  <p id="DVta">Uchinchi qavatdagi yotoqxonada Park Jiminning vahshiyona ehtirosi toʻxtash bilmasdi. U Yunsining vujudini butkul holdan tooydirib, uning ichiga roppa-rasa toʻrt marta boʻshandi. Biroq mofiyaning nafs daryosi hamon mavj urar edi. Jimin qizning orqasiga qattiq tarsaki urib, uni toʻshakka toʻnqaytirdi va oʻz aʼzosini uning ichiga qaytadan chuqur joyladi.<br />Yunsi ogʻriq va charchoqdan koʻzlarini mahkam yumdi, uning tanasi qaqshab ogʻrirdi</p>
  <p id="E4ka">— Imxx... axx... Balki yetar, bas... — dedi u bor kuchi bilan pichirlab.</p>
  <p id="Ud6b">— Enkay, baby, imx... Menga xalaqit berma, — deya Jimin harakatlarini yanada tezlashtirdi, uning ovozi nafas qisishidan boʻgʻilib chiqardi</p>
  <p id="7fkm">— Imx... aaaax... Ovqatlanadigan vaqt boʻldi... — Yunsi pastdagi soatni va vaqt oʻtib ketayotganini eslatishga urindi, chunki bu jahannamdan tezroq qutulishni istardi</p>
  <p id="iP1t">— Sendan ham lazzatli taom bormi, imx... mening fohishaginam? — Jimin uning gaplariga mutlaqo quloq solmay, qizning belidan changallab oʻziga tortdi</p>
  <p id="Tq6u">— Jimin, yetar... Immmxaax... — Yunsining soʻnggi nolalari xonaning devorlariga urilib aks-sado berdi.</p>
  <p id="r7P1">Roppa-rasa bir soatdan soʻng...<br />Park Jimin oʻz ehtirosini toʻliq qondirgan mofiyalarga xos magʻrurlik va xotirjamlik bilan kiyimlarini kiydi-da, kechki ovqatlanish uchun pastki qavatga tushib ketdi.<br />Yunsi esa yotoqxonadagi katta koʻzgʻu qarshisida mutlaqo yolgʻiz qoldi. U koʻzguda oʻzining xira tortgan aksiga, boʻynidagi Jimin qoldirgan qip-qizil, qon talash dogʻlarga (zasoslarga) qarab chuqur xoʻrsindi. Koʻz yoshlarini zoʻrgʻa tiyib, qoʻliga tonal krem va upalarini oldi. U pastga tushganda Kim Sokjin va uydagi qoʻriqchilar bu xoʻrlik izlarini koʻrishini mutlaqo istamasdi. Shu sababli, u bor mahoratini ishga solib, oʻsha shafqatsiz tishlash izlarini boʻyanib yopishga harakat qila boshladi...</p>
  <p id="Sz40">Yunsining butun vujudi qaqshab ogʻrir, bir soatlik vahshiyona munosabatdan soʻng tanasida darmon qolmagan edi. U muhtasham zinalardan pastga tushar ekan, oyoqlari qaltirar, har bir qadamni zoʻrgʻa bosib kelardi. Ammo u bu zaifligini uydagilarga, ayniqsa Jiminning qoʻriqchilariga koʻrsatmaslikka urinib, bor kuchini toʻpladi.<br />U dabdabali oshxonaga kirib kelganida, stolda Park Jimin va Kim Sokjin oʻtirishardi. Yangi xizmatchi Laura esa chekkada shok holatida, koʻzlari javdirab turardi. Yunsi sekin yurib, oʻzining haqiqiy rolini oʻynashda davom etdi va Jiminning yonidagi boʻsh kursiga oʻtirdi</p>
  <p id="5UK6">— Sevgilim... — dedi Yunsi ovozi biroz titrab, Jiminning koʻzlariga qarab. Garchi ich-ichidan nafratga toʻla boʻlsa-da, u hozir oʻzini mehribon sevgilidek koʻrsatishga majbur edi.</p>
  <p id="KDKL">Jimin uning boʻyanib yopilgan boʻyniga va charchagan koʻzlariga qarab, gʻolibona va sovuq jilmadi. U Yunsining qoʻlidan tutib, oʻziga yaqinroq tortdi</p>
  <p id="gbVu">— Ha, malagim, — deb javob berdi Jimin, uning har bir soʻzi zaharli oʻqdek eshitilardi.</p>
  <p id="tgOr">Bu manzarani, ayniqsa Yunsining &quot;sevgilim&quot; deb erkalanishini koʻrgan Kim Sokjinning ichida rashk va nafrat olovi portladi. U oʻzining sobiq sevgilisini akasining qarshisida bunday ahvolda koʻrishga ortiq chiday olmasdi. Rashk va alamdan portlayozgan Sokjin qoʻlidagi pichoq-sanchqini stolga qattiq tashladi-da, shartta oʻrnidan turib, indamay oʻz xonasiga chiqib ketdi. Uning ortidan eshik qattiq yopilgan ovozi eshitildi.<br />Oshxonada faqat Jimin, Yunsi va nima boʻlayotganini hayrat bilan kuzatib turgan, stol chetidagi sodda Laura qoldi. Jiminning oʻtkir nigohi endi sekin chekkada turgan Lauraga qarab burila boshladi...</p>
  <p id="jqpN">Sokjin gʻazab bilan oshxonadan chiqib ketishi bilanoq, Park Jiminning yuzidagi boyagi soxta muloyimlik bir soniyada yoʻqoldi. Uning oʻrnini mofiyalarga xos boʻlgan oʻsha shafqatsiz va gʻolibona nigoh egalladi. Jimin oʻzining baquvvat qoʻli bilan Yunsini belidan ushladi va uni shartta oʻzining tizzasiga oʻtqazdi</p>
  <p id="jIws">— Rolingni juda yaxshi oʻynading, mening kichik oʻyinchogʻim, — dedi Jimin pichirlab. Uning bu gaplari boyagi mehribonlik shunchaki Sokjinning ichini kuydirish uchun uyushtirilgan navbatdagi oʻyin ekanini yaqqol koʻrsatib turardi</p>
  <p id="fwfC">Jimin shunday dedi-yu, qoʻlini Yunsining koʻylagi ostidan oʻtkazib, uning nozik sonini ogʻritib mahkam siqdi. Yunsi koʻzlarini yumib, bu ogʻriq va xoʻrlikka yana tishini-tishiga qoʻyib chidadi. Jimin qizning qarshilik koʻrsatishga majoli qolmaganidan foydalanib, uning lablariga yopishdi va vahshiyona boʻsa oldi.<br />Stol chetida turgan sodda Laura esa bu ochiqcha va jirkanch manzarani oʻz koʻzlari bilan koʻrib, uyatdan va qoʻrquvdan qayerga qarashni bilmay qoldi. Uning yuragi daxshatdan dukillab urar, bu koshonadagi hayot u oʻylgandan ancha xavfli va jirkanch ekanini endi butun vujudi bilan his qilayotgan edi.</p>
  <p id="lAHf">Oradan uch soat oʻtdi. Park Jimin oʻzining qora kiyingan qoʻriqchilari qurshovida, kompaniyadagi mofiya ishlarini hal qilish uchun hashamatli mashinasida saroyni tark etdi.<br />Ulkan koshonada ogʻir va vahimali sukunat choʻkdi. Uyda faqat Nam Yiner, yangi xizmatchi Laura, ich-etini yeb bitirayotgan Kim Sokjin va ruhiy va jismoniy azoblardan holdan toygan Yunsi qolishgan edi.<br />Yunsi xonasidan chiqib, xira yoritilgan uzun yoʻlak boʻylab sekin odimlab kelardi. Har bir qadamida vujudi qaqshab ogʻrir, miyasida esa faqat Sokjinning oshxonadan rashk bilan chiqib ketgan paytdagi qahrli koʻzlari aylanardi. Shu payt yoʻlakning burilishidan Kim Sokjin chiqib keldi. Ikki sobiq sevgili gʻayriixtiyoriy ravishda bir-biriga juda yaqin masofada toʻqnash kelishdi.<br />Yoʻlakdagi havo bir soniyada muzlab qolgandek boʻldi. Yunsi qaltirayotgan qoʻllarini koʻksiga bosib, sevgilisining koʻzlariga cheksiz sogʻinch, dard va iltijo bilan tikildi. Uning tomogʻiga alamli yigʻi tiqilib keldi</p>
  <p id="zH7Q">— Sokjin... — dedi u bor-yoʻgʻi shuning ismini pichirlab aytolgan xolos. Bu birgina soʻzda uning barcha aytolmagan sirlari va chorasizligi yashiringan edi</p>
  <p id="Pr6c">Biroq Kim Sokjin uning koʻzlaridagi dardni koʻrmadi. Uning koʻz oldida faqat boya akasining tizzasida oʻtirib &quot;sevgilim&quot; degan, kecha tunda akasining ostida inqillab yotgan oʻsha &quot;sotqin&quot; qiz turardi. Sokjinning yuzida misli koʻrilmagan nafrat va jirkanish hissi paydo boʻldi. U Yunsiga nafrat bilan qarab, tishlari orasidan shunday sovuq va ayovsiz soʻzlarni otib chiqardi</p>
  <p id="j4H7">— Yoʻlimdan chiqma, fohisha! — dedi u va Yunsini yelkasi bilan turtib, unga qayrilib ham qarashni istamay, shaxdam qadamlar bilan oʻtib ketdi</p>
  <p id="785S">Yunsi eshitgan bu gapi zarbidan devorga suyanib qoldi. Sokjinning bu soʻzi Jiminning har qanday jismoniy azobidan va xoʻrligidan ming chandon ogʻriqliroq boʻlib, uning yaralangan yuragini butkul parchalab tashlagan edi. U yuzini kaftlari bilan yopib, devor poyiga sekin choʻkdi va unsiz yigʻlay boshladi...</p>
  <figure id="4VVc">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/78/c1/78c1c045-c57d-4f85-9048-3139a0b45d90.png" />
    <figcaption>Yunsi</figcaption>
  </figure>
  <p id="VrDF">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="ZEHG">Shahar markazida savlat toʻkib turgan ulkan shisha binoda — Park Jiminning shaxsiy kompaniyasida ham hayot oʻz oqimida davom etardi. Jimin dabdabali ish xonasida, qora charm kreslosida oʻtirgancha, mofiya olamiga tegishli navbatdagi maxfiy hujjatlarni koʻzdan kechirardi. Uning yuzidagi sovuqqonlik va magʻrurlik bu yerdagi har bir xodimni titratishga qodir edi.<br />Shu payt xonaning ogʻir eshigi mutlaqo kutilmaganda, hech qanday taqillatishlarsiz shiddat bilan ochildi. Bu uydagi qoʻriqchilar yoki akasi Sokjin emas, balki Jiminning uzoq yillik goʻzal va ayyor kotibasi Kim Rita edi<br />Rita ostonada oʻzining goʻzal qomati va kalta koʻylagida jozibali jilmadi. U Jiminning feʼl-atvorini, uning qanchalik xavfli mofiya ekanini juda yaxshi bilsa-da, yigit bilan oʻrtalaridagi yashirin munosabatlarga tayanib, nihoyatda dadil qadamlar tashladi</p>
  <p id="o14n">— Kim Rita: Xayrli kun, sevgilim... — dedi u nozli va erkatoy ovozda.<br />Rita stol atrofidan aylanib oʻtib, hech qanday taraddudsiz Park Jiminning tizzasiga oʻtirdi. U oʻzining nafis qoʻllarini yigitning yelkasiga tashlab, uning boʻynidan quchoqlab oldi. U xuddi uydagi Yunsining oʻrnini bosmoqchidek yoki Jiminning yuragida oʻz hukmini oʻtkazmoqchidek erkalana boshladi.<br />Jimin esa uning bu kutilmagan harakatidan zarracha ham ajablanmadi.</p>
  <figure id="TVKb">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/01/24/01241c13-3930-415f-a0df-bc85131779d1.png" />
    <figcaption>Kim Rita</figcaption>
  </figure>
  <p id="dMhA">Rita jozibali koʻzlari bilan Jiminning oʻtkir va sovuq nigohlariga tikildi. U yigitning yelkasidagi qoʻllarini biroz mahkamroq qisib, lablarini burdi. U kecha Jiminni uzoq kutgan edi va buni endi yuziga solish vaqti kelgandi</p>
  <p id="xGU8">— Nega kecha kelmading? — soʻradi Rita nozli oʻpkalash ohangida, uning ovozida ham erkalik, ham talabchanlik sezilib turardi</p>
  <p id="80xC">Jimin kreslosiga biroz suyandi, yuzidagi oʻsha xotirjam va sirli mofiya qiyofasi zarracha ham oʻzgarmadi. U Ritani tizzasida ushlab turgan boʻlsa-da, xayoli mutlaqo boshqa joyda — balki uydagi oʻxshash qiyofalar ustida edi</p>
  <p id="dAzT">— Ishim bor edi, — deb qisqa va sovuqqonlik bilan javob berdi Jimin. U oʻz ishlaridan hech kimga hisobot berishni yoqtirmasdi, hatto qarshisidagi goʻzal kotibasiga ham.</p>
  <p id="DBzq">Rita bu javobdan toʻliq qoniqmagan boʻlsa-da, baribir oʻzining eng asosiy va koʻpdan beri ichini tirnayotgan maqsadiga oʻtdi. U Jiminning yuziga yanada yaqinroq kelib, koʻzlarini uning lablariga qaratdi</p>
  <p id="0zE3">— Qachon uylanasan menga?..</p>
  <p id="zCsC">Bu savol xonadagi havoni biroz ogʻirlashtirgandek boʻldi. Jimin mofiya olamining eng yuqori choʻqqisida turgan, nikoh va oila kabi rishtalarga shunchaki oʻyin deb qaraydigan inson edi. Biroq u Ritani oʻzidan uzoqlashtirishni ham istamasdi, chunki ayyor kotiba hali unga koʻp ishlarida kerak boʻlishini yaxshi bilardi. U Ritaning belidan muloyim, ammo soxta bir eʼtibor bilan quchdi</p>
  <p id="Tmt3">— Sabr qil, sevgilim, — dedi Jimin past va ishonchli ovozda.</p>
  <p id="5h5w">Shu lahzada Jimin qizni oʻziga mahkamroq tortdi va stol ustidagi ish telefoni apparatiga qoʻl uzatib, ichki aloqa tugmasini bosdi. U kompaniya xodimlariga sovuq va qatʼiy ovozda buyruq berdi</p>
  <p id="UopY">— Kelgusi ikki soat ichida hech kim mening xonamga kirmasin va bezovta qilmasin! — dedi u va goʻshakni joyiga qoʻydi</p>
  <p id="U1mI">Jimin tizzasida oʻtirgan Ritaga gʻolibona nigoh bilan tikilib, uning kalta yubkasi ichiga qoʻlini tiqdi va yubkani shartta yuqoriga koʻtarib yubordi. Biroq, Rita yubkasi ostidagi yigitning qattiq qoʻlini toʻxtatishga urinib, uning bilagidan mahkam ushladi. Uning yuzida boyagi noz-karashma oʻrnini yillar davomida ichida toʻplanib qolgan alam va haqorat hissi egallagan edi. U Jiminning koʻzlariga tik qarab, bor alamini toʻkib soldi</p>
  <p id="R2zz">— Aldama meni, sevgilim! Menga uylanaman deding... Lekin sen men bilan atigi bir marta jinsiy aloqada boʻlding va meni bulgʻading! Oʻsha tundan keyin esa menga nisbatan faqat sovuq munosabatdasan</p>
  <p id="QvHq">Ritaning bu kutilmagan isyoni va uning yuziga aytilgan achchiq haqiqat xonadagi shiddatli ehtiros toʻlqinini birdan urib tushirdi. Park Jiminning koʻzlarida porlab turgan shahvat olovi oʻrnini daxshatli mofiya qahri egalladi. U oʻziga nisbatan bunday ohangda gapirilishini va talablar qoʻyilishini mutlaqo hazm qilolmasdi. U Ritaning bilagidan mahkam ushladi-da, uni hech qanday shafqatsizlarsiz tizzasidan yulqib, polga qattiq itarib yubordi.<br />Rita polga yiqilib, tirsagini urib oldi. Uning sochlari yuziga yoyilib, koʻzlaridan yosh quyila boshladi. Jimin esa oʻrnidan ohasta turdi, ust-boshini toʻgʻrilab, stol ustidagi telefon orqali oʻzining eng ishonchli odamini chaqirdi</p>
  <p id="fyzA">— Xonamga kir, — dedi Jimin qisqa va sovuq buyruq bilan</p>
  <p id="7nJd">Eshik zudlik bilan ochilib, ichkariga Jiminning oʻta sadoqatli, qora kostyum kiygan yordamchisi kirib keldi. Jimin poldagi qizga nafrat bilan qaragancha buyruq berdi</p>
  <p id="XKoM">— Bu qizni bu yerdan yoʻqot. Bugundan boshlab u mening kompaniyamda ham, hayotimda ham yoʻq. Unga oʻz haddini eslatib qoʻy</p>
  <p id="zwIZ">Rita daxshat ichida Jiminga tikildi. Qoʻriqchi Ritaning bilagidan mahkam tutib, uni xonadan majburlab olib chiqib ketdi.</p>
  <p id="p9N1">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="wKVK">Kuz faslining ilk oylari bo‘lib, borliq g‘amgin tusga kirgan edi. Osmondan go‘yo butun dunyoning dardi to‘kilayotgandek tinmay yomg‘ir yog‘ar, izg‘irin havo odamning suyak-suyagidan oʻtib ketgudek sovuq edi. Ko‘chada hamma qalin kiyinib, soyabonlar ostiga yashiringan bir mahalda, Kim Rita butkul yolg‘iz va chorasiz qolgan edi.<br />U Park Jiminning daxshatli buyrug‘idan so‘ng qo‘riqchilar tomonidan kompaniya binosidan shafqatsizlarcha haydab chiqarilgandi. Biroq, Rita aslida yomon qiz emasdi. U shunchaki Jiminning vaʼdalariga ishongan, aldangan bir begunoh edi. U yigitning aslida qanchalik qonxo‘r va shafqatsiz mofiya ekanini bugun o‘z ko‘zlari bilan koʻrdi. Uni polda xoʻrlab otib yuborgan yigitning oldiga qaytishni endi mutlaqo xohlamasdi. Ich-ichidan u bilan bogʻliq barcha narsadan jirkanib ketgandi.<br />Rita jimirlab turgan sovuq yomg‘ir ostida, Jiminning yonidaligida unga yoqish uchun kiyishga majbur boʻlgan osha yengil, ochiq libosida kompaniya tashqarisida, dabdabali bino yaqinida qaltirab turardi. Sovuq yomgʻir tomchilari uning koʻz yoshlariga aralashib yuzidan oqib tushar, yupqa ko‘ylagi muzdek tanasiga yopishib qolgandi. Lablari sovuqdan va qoʻrquvdan koʻkarib ketgan bo‘lsa-da, u binodan uzoqlashishga zoʻrgʻa kuch topardi.<br />U endi Jimin uchun shunchaki oʻyinchoq boʻlganidan, uning jirkach niyatlariga qurbon boʻlganidan oʻksib-oʻksib yigʻlardi.</p>
  <p id="1s1g">Muzdek kuz yomg‘iri ostida qaltirab, ko‘z yoshlarini to‘kayotgan Ritaning cho‘ntagida birdan telefon tebrana boshladi. U titrayotgan barmoqlari bilan telefonini chiqarib, ekranga qaradi. Qo‘ng‘iroq qilayotgan inson uning yagona suyanchi, singlisi Su Zay Zay edi.<br />Rita chuqur nafas olib, ovozini imkon qadar yig‘idan xoli koʻrsatishga urinib, go‘shakni ko‘tardi:</p>
  <p id="wDL4">— Eshitaman, Su Zay Zay...</p>
  <p id="qrUp">Telefonning narigi tomonidan singlisining biroz xavotirli ovozi eshitildi</p>
  <p id="brB2">— Opa, ishdamisiz?</p>
  <p id="vVDP">Rita atrofidagi sovuq yomg‘irga va kompaniyadan shafqatsizlarcha haydalganiga qaradi. O‘zining bu ayanchli ahvolini aytib, singlisini xavotirga qo‘yishni istamadi. Tomogʻiga tiqilgan alam yigʻisini zoʻrgʻa yutdi</p>
  <p id="FVt0">— Imm... a, ha, shunday... Nega? Nima bo‘ldi?</p>
  <p id="ZSOo">— Opa, kvartiraning pulini to‘lash kerak deb egasi keldi. Keyin... oyimning davolanishi va dorilarining pulini ham zudlik bilan to‘lash kerak ekan. Shunga qo‘ng‘iroq qilayotgan edim...</p>
  <p id="i5H4">Ritaning boshiga go‘yo muzdek suv quyilgandek bo‘ldi. Jimin uni ishdan haydadi, endi u uysiz, pulsiz va ishsiz edi. Ammo uning yelkasida kasal ona va yosh singlisining masʼuliyati turardi. U o‘zini qoʻlga olib, qatʼiy ohangda javob berdi</p>
  <p id="DS7C">— Yaxshi... Men to‘layman, xavotir olma</p>
  <p id="x0UY">Rita telefonni o‘chirdi. Qo‘llari sovuqdan qotib qolgancha, zudlik bilan bank ilovasiga kirib, o‘z hisobini tekshirdi. Ekranda yaltirab turgan raqamlarni ko‘rib, uning umidlari butkul parchalandi. Uning bank hisobida deyarli koʻp pul yo‘q edi. Bor-yoʻgʻi bir necha kunlik yegulik va yo‘lkira uchun yetadigan mayda chaqalar qolgan edi, xolos</p>
  <p id="lNER">Kasal ona, ijra haqi va bu mudhish chorasizlik... Rita sovuq yomg‘ir ostida boshi berk ko‘chaga kirib qolganini tushundi.</p>
  <figure id="IKhe">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/7b/b0/7bb0d3db-fff5-47b9-9100-54000d7bfdf4.png" />
    <figcaption>Su zay zay.17 yosh maktab bitiruvchisi</figcaption>
  </figure>
  <p id="xtKh">Soat 22:56.</p>
  <p id="PowQ">Kim Rita sovuq kuz yomg‘iri ostida soatlab chorasiz kezib yurganidan so‘ng, nihoyat o‘zlarining ijaraga olingan g‘aribgina uyiga qaytib keldi. Uning yupqa libosi butkul xo‘l bo‘lib ketgan, vujudi muzdek qotib qolgandi. Kalitni qaltirayotgan barmoqlari bilan zo‘rg‘a qulfga tiqib, eshikni sekin ochdi.<br />Tashqaridagi yomg‘irning shuvillagan ovozi ortda qoldi. Ichkarida mutlaqo qorong‘ulik va og‘ir sukunat hukmron edi. Rita chiroqni yoqishga botinolmay, sekin dahlizga qadam qo‘ydi. Xonaning bir chetidagi kichkina to‘shakda uning yagona suyanchi, singlisi Su Zay Zay chuqur uyquda yotardi.<br />Su Zay Zay hozirgina maktabning 9-sinfini bitirgan, bor-yo‘g‘i 17 yoshli o‘ta intiluvchan va aqlli qiz edi. U har doim kelajakda shifokor bo‘lib, kasal onasini shaxsan o‘zi davolashni, opasining yelkasidagi og‘ir mehnat yukini yengillatishni orzu qilardi. Uning xona burchagidagi kichik stolida kitob-daftarlari hamon ochiq turar, qiz ko‘zlariga charchoq inib, dars ustida uxlab qolganini ko‘rish qiyin emasdi.<br />Rita sekin singlisining yoniga yaqinlashdi-da, uning ustiga tushib qolgan adyolni ohista to‘g‘rilab qo‘ydi. Uning begubor yuziga qarab turib, Ritaning ko‘zlaridan yana yosh sizib chiqdi. Cho‘ntaklaridagi pul butkul tugagan, kasal onasining dorilari va uyning ijra haqi esa qilichdek boshida turardi.</p>
  <p id="Z8Du">Ertasi kuni ertalabdan Rita pullarni topish ilon sirtidek sirpanchiq umid ekanini bilsa-da, yana shahar koʻchalariga yoʻl oldi. U kun boʻyi juda koʻp joylarni izladi. Turli idoralar, kafelar, doʻkonlar va mehmonxonalarga borib ish soʻradi. Biroq kecha kompaniyadan sharmandali tarzda haydalgani va qoʻlida yetarli tavsiyanomalar yoʻqligi sababli, hech qayerda unga zudlik bilan katta pul toʻlaydigan ish topilmadi. Qayerga bormasin, rad javobini olaverdi.<br />Kech kirdi. Umidsizlik botqogʻiga botgan, charchagan va chorasiz qolgan Rita nima qilishini bilmay, shahar markazidagi eng mashhur va shovqinli tungi klublardan birining qarshisida toʻxtadi. Bu yerda hayot butkul boshqacha, dabdabali va pul hamma narsani hal qiladigan dunyo edi. Rita chuqur va ogʻir nafas olib, yuragidagi qoʻrquvni yutdi. Bu joy oʻzining xavfli sirlari bilan uni qoʻrqitsa-da, singlisi va onasini qutqarish uchun oxirgi umid yoʻli sifatida shu klub eshiklarini ochib, ichkariga qadam bosdi...</p>
  <p id="TM5p">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="ujbN">Kim Rita chorasizlikdan tungi klub eshiklarini ochib, mutlaqo notanish va xavfli dunyoga qadam bosayotgan ayni oʻsha daqiqalarda, dabdabali mofiya koshonasida hayot oʻz qonun-qoidalari bilan davom etayotgan edi.<br />Oshxonaning ulkan va zamonaviy pechlari qoshida yangi xizmatchi Laura kuymalanib yurar, uydagi ogʻir va siquvchi muhitga koʻnikishga harakat qilardi. U stol ustiga goʻshtli taomlar, pishiriqlar va turli tansiq yemaklarni ketma-ket joylashtirib, ularni birma-bir suzar edi. Laura oʻz vazifasini mukammal bajarishga urinar, chunki miyasida faqat shifokorning onasi haqidagi gaplari va bu uydan oladigan katta maoshi aylanardi.<br />Shu payt oshxonaning muhtasham eshigi ochilib, ichkariga bosh xizmatchi qiz Nam Yiner shoshilgancha kirib keldi. U devordagi soatga tahlika bilan qarab oldi-da, Lauraning yoniga yaqinlashdi. Uning ovozida Park Jiminning qatʼiy qoidalaridan qoʻrquv yaqqol sezilib turardi</p>
  <p id="QDf3">— Vaqt boʻlib qoldi, dasturxonni tuza! — dedi nam yiner sekin, ammo buyruqomuz ohangda. Chunki xoʻjayinning uyga qaytish soati yaqinlashayotgan edi</p>
  <p id="WWTQ">Laura qoʻlidagi sochiq bilan idish chetini artarkan, boshini koʻtarib, muloyimlik bilan javob berdi</p>
  <p id="CfBP">— Xoʻp, — dedi-yu, Laura zudlik bilan qimmatbaho chinnilar va kumush sanchqilarni ulkan stol ustiga tartib bilan joylashtirishga kirishdi.</p>
  <p id="VLuP">Uchinchi qavatdagi yotoqxonasida oʻz tanasidagi jarohatlar va zasoslarni upalar bilan yopishga uringan Yunsi, nihoyat pastki qavatga tushib keldi. Uning ustida biroz ochiq, jozibador libos bor edi, ammo nigohlarida faqat oʻlim sovuqligi va chorasizlik aks etgandi. U oyoqlari qaltirab kelib, hashamatli dasturxon atrofidagi oʻz kursisiga oʻtirdi. Bu vaqtda mofiya Park Jimin hali kompaniyadan qaytib kelmagan edi.<br />Koʻp oʻtmay zinalardan Kim Sokjin ham tushib keldi. U oshxonaga kirib, stol toʻrida oʻtirgan Yunsini koʻrdi-yu, ichidagi nafrat olovi qaytadan alandi. Ammo u oʻzini tutishga urinib, indamay oʻz joyiga borib oʻtirdi. Xonada oʻta ogʻir va siquvchi sukunat hukmronlik qilardi. Laura va Nam Yiner stol chetida qoʻrquvdan qotib turishardi.<br />Yunsi Sokjinning bu sovuq munosabatiga ortiq dosh berolmadi. U koʻzlarida yosh bilan yigitga tikildi:<br />— Sokjin, men...</p>
  <figure id="KLLB">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ef/64/ef64dad9-83af-491f-aaf3-9b6cef0b1ccd.png" />
    <figcaption>Yunsi libosi</figcaption>
  </figure>
  <p id="vkQM">Kim Sokjin uning soʻzini shafqatsizlarcha boʻldi, ovozi nafratdan titrab chiqdi</p>
  <p id="6bDs">— Boshimni qotirma! Nima, senga akam yetmayaptimi? Qonmayapsanmi?!</p>
  <p id="KH4b">— Meni eshit... — yigʻlab yubordi yunsi</p>
  <p id="W6Ma">— Xoʻp, gapir.</p>
  <p id="8Qfm">— Men majbur edim...</p>
  <p id="GZu8">— Yolgʻon gapirishni ham eplolmaysan, bas qil! — dedi sokjin baqirib</p>
  <p id="JgLj">— Sokjin...</p>
  <p id="K2Y9">Sokjin gʻazabdan oʻzini yoʻqotdi. Shartta oʻrnidan turib, shaxdam qadamlar bilan Yunsining oldiga bordi. U qizning nozik iyagidan baquvvat barmoqlari bilan juda qattiq ushladi, uni oʻziga qaratib, koʻzlariga qahr bilan tikildi</p>
  <p id="hLhN">— Sen fohishasan! Akam kelishiga hali vaqt bor. Akam yoʻq ekan, men bilan oʻzingni qondir! — dedi u oʻz sevgilisini boshqasiga boy bergan alamli rashk bilan</p>
  <p id="BrNQ">Bu haqoratli gapni eshitgan Yunsi ortiq chiday olmadi. U bor kuchi bilan qoʻlini koʻtarib, Sokjinning yuziga tarsaki tushirdi! Xonada tarsaki ovozi aks sado berdi.<br />Sokjin kutilmagan zarbdan yuzini burdi, uning koʻzlarida endi faqat vahshiyona qasos hissi yongandi. U Yunsining bilaklaridan ushlab, uni shartta koʻtardi-da, barcha idish-tovoqlar turgan kechki ovqat stolining ustiga shafqatsizlarcha oʻtirgʻizib qoʻydi! Stol ustidagi chinnilar gʻiyqillab ketdi...</p>
  <figure id="evhj">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="O04U">3 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_collins</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/iStnzo-ylS</guid><link>https://teletype.in/@25u/iStnzo-ylS?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/iStnzo-ylS?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Sun, 11 Oct 2026 15:10:33 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img2.teletype.in/files/15/f9/15f973cc-f70b-4537-b946-e27a31531636.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img2.teletype.in/files/99/bf/99bf06c5-40cd-404e-a027-bdb218c8ee5e.png"></img>CHAPTER - 2]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="R69p">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/99/bf/99bf06c5-40cd-404e-a027-bdb218c8ee5e.png" />
  </figure>
  <p id="09av">CHAPTER - 2</p>
  <p id="YXCI">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="IlKW">2_epizod.</p>
  <p id="sDcu">Xonadagi tahlika va ogʻir sukunat uzoq davom etmadi. Laura oʻzining kimga va nima uchun bunchalik oʻxshashligini, bu yerda nimalar boʻlayotganini tushunmasada, onasini qutqarish ilon sirtidek sirpanchiq umid ekanini yaxshi bilardi. U hamma karxt boʻlib turgan bir mahalda, oʻzining bor soddaligi bilan gapira ketdi</p>
  <p id="cjZn">— Janob, men biror ayb ish qildimmi? Suhbatdan yo oʻtmadimmi? Axir hali suhbatni boshlamadingiz ham-ku, toʻgʻrimi</p>
  <p id="WJii">Lauraning chehrasidagi beguborlik va soddalik shu qadar yaqqol koʻrinib turardiki, buni sezmaslikning iloji yoʻq edi. U soʻzida davom etdi</p>
  <p id="gO24">— Yoshim 18 da. &quot;Gofud Medical&quot; universitetining 1-kurs talabasiman, soham tibbiyot. Oyim va men birga yashaymiz, otam vafot etgan. Onam hozir shifoxonada, komada yotibdi. U kishini qutqarish uchun 3 oy ichida juda katta summada pul topib, toʻlashim lozim</p>
  <p id="tpTK">Uning bu samimiy gaplarini eshitib, kutilmaganda Yunsining koʻzlariga yosh keldi. U labini tishlab, yuzini chetga burdi. Xonadagi hech kim, ayniqsa Kim Sokjin Yunsining ichki dardi va nima uchun yigʻlayotganini bilmasdi</p>
  <p id="Aa0U">Oʻtmishda Sokjin Yunsini jonidan ortiq sevardi. Uni hozirgi ahvolga — akasining fohishasiga aylanishidan oldin qattiq sevadigan pokiza qizi edi. Ammo hamma gap shundaki, Park Jimin oʻta xavfli mofiya edi. U mudhish bir reja bilan Yunsining ukasini qoʻlga olgan, uni oʻz tuzogʻiga tushirib, boshqa bir yashirin uyda asir sifatida saqlayotgan edi. Jimin Yunsini aynan ukasining hayoti bilan qoʻrqitib, oʻzining fohishasiga aylantirishga majbur qilgandi.<br />Yunsi ukasini qutqarish uchun bu azoblarga chidab kelayotgan, ammo Sokjin uni nafrat bilan tark etmasligi va zarar koʻrmasligi uchun bu haqiqatni undan butunlay yashirgan edi. Sokjin hamon Yunsini oʻz xohishi bilan akasiga ketib qolgan va unga xiyonat qilgan deb oʻylar, ich-ichidan undan nafratlanardi.<br />Jimin esa divanda oʻtirgancha, oʻzining sovuq va vahmali nigohlarini bir tomonda yigʻlayotgan Yunsiga, ikkinchi tomonda esa hali ham soddalik bilan javob kutayotgan Lauraga qaratdi.</p>
  <figure id="OAZs">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/5d/03/5d030510-091f-458d-b3cf-3f38fdae2e0c.png" />
    <figcaption>Tasavvur uchun.<br />Yunsi. Jimin</figcaption>
  </figure>
  <p id="BOuo">Park Jimin divandan ohista qoʻzgʻaldi-da, sekin yurib Yunsining ortiga keldi. Uning yuzidagi shafqatsiz va magʻrur tabassum mofiyalarga xos boʻlgan sovuqqonlikni aks ettirib turardi. U oʻzining baquvvat qoʻllari bilan Yunsining belini mahkam siqdi-da, uning qulogʻiga yaqin kelib, past, ammo vahimali ovozda pichirladi</p>
  <p id="QLla">— Tanish holat, shunday emasmi — Jiminning bu soʻzlari va harakati Yunsiga oʻzining chorasiz ahvolini Jiminning qoʻlida asir boʻlgan ukasini yana bir bor eslatdi. Yunsining butun vujudi titrab ketdi, ammo u hech narsa qila olmasdi</p>
  <p id="rUHN">Sokjin bu manzarani koʻrib, koʻzlarini nafrat bilan chetga burdi va qoʻllarini musht qilib tugdi. U hanuz Yunsini shunchaki boylik va Jiminning nufuzi uchun oʻzini sotgan fohisha deb hisoblar, uning ichki iztiroblaridan mutlaqo bexabar edi Jimin ortiqcha gapirib oʻtirmay, Yunsini shartta dast koʻtarib oldi-da, xonadagilarga eʼtibor ham bermay, shaxdam qadamlar bilan uni uchinchi qavatdagi oʻz xonasiga olib chiqib ketdi.<br />Pastdagi keng xonada esa faqat shartnomani ushlab turgan Kim Sokjin va nima boʻlayotganini tushunmay, koʻzlari javdirab qolgan sodda Laura yolgʻiz qolishdi. Atrofga gʻalati va ogʻir sukunat choʻkdi. Laura bu uydagi insonlar shunchaki oddiy boyvachchalar emas, balki juda xavfli va sirli ekanliklarini endi chuqurroq his qila boshlagan edi</p>
  <p id="b72m">Yunsi ichidagi cheksiz alam va xoʻrlikni yutib, chorasiz holatda Jiminning tizzasiga oʻtirdi. Uning vujudi qaltirar, koʻz yoshlari yuzidan sizib tushardi. Jimin esa uning bu ojizligidan yanada zavqlanib, sovuq tirjaydi</p>
  <p id="gleF">— Meni jajji fohishaginam... Nima deb oʻylaysan, pastda Sokjin nima ahvolga tushdi? Sening bu holatingni koʻrib, ich-etini yeb bitirayotgan boʻlsa kerak, shunday emasmi</p>
  <p id="JLKD">Sokjinning ismi eshitilishi bilan Yunsining yuragi tilinib ketgandek boʻldi. U ortiq bu gaplarni eshitishga dosh berolmay, oʻrnidan turmoqchi boʻlib yulqindi. Biroq Jimin uning bilagidan shunday kuch bilan ushladi-da, qizni shafqatsizlarcha qaytadan oʻziga tortdi. Uning temirdek qattiq quchogʻidan qochib qutulishning mutlaqo iloji yoʻq edi. Jimin qizning qulogʻiga yaqin kelib, shahvat va ehtirosdan boʻgʻilgan, buyruqomuz ovozda pichirladi</p>
  <p id="tILT">— Aʼzoyim qattiqlashib, menga azob beryapti... Shimimni yech va aʼzomni ogʻzingga sol!</p>
  <p id="DY6y">Yunsining koʻz oldi qorongʻulashib ketdi. U oʻzini dunyodagi eng iflos, eng baxtsiz maxluqdek his qilardi. Ammo mofiyaning yashirin uyida hayoti qil ustida turgan begunoh ukasining taqdiri uni har qanday xoʻrlikka chidashga majbur qilardi. Qiz qaltirayotgan barmoqlarini sekin yigitning shimining tugmasiga qarab uzatdi... Uning qoʻllari titrar, har bir soniya naq jahannam azobidek tuyulardi.</p>
  <p id="iYUG">Yunsi qaltirayotgan barmoqlarini sekin yigitning shimining tugmasiga qarab uzatdi... Xonadagi ogʻir va siquvchi havo, faqatgina Park Jiminning ehtirosli va nafas qisishlari bilan toʻlib borardi. Yunsi har bir soniyada naq jahannam azobini his qilar, Jimin esa uning har bir majburiy harakatidan cheksiz zavq olib, boshini orqaga tashlagancha rohatlanar edi</p>
  <p id="AstS">───────────•◈•────────────<br />Uchinchi qavatda bu mudhish va ogʻir sahna oʻz yakuniga yetib borayotgan bir mahalda, pastdagi keng xonada butkul boshqa muhit hukmron edi.<br />Laura eshik oldida nima qilishini bilmay, biror qadam ham bosa olmay qotib turardi. Xonada qolgan Kim Sokjin esa qoʻlidagi shartnoma qogʻozlarini stol ustiga qoʻydi. U hamon karxt ahvolda edi, biroq qizning boyagi samimiy va sodda gaplari uning muzlagan yuragida gʻalati bir tuygʻuni uygʻotgandi. U Lauraga yaqinroq keldi</p>
  <p id="Jp5D">— Laura... — dedi Sokjin ovozini imkon qadar vazminlashtirib. — Onangizning ahvoli haqida eshitganimdan afsusdaman. Bu uyda koʻrgan narsalaringiz sizni qoʻrqitgan boʻlishi mumkin. Ammo sizga pul kerak, menga esa xizmatchi. Agar hozir ortga qaytishni istamasangiz, mana bu shartnomaga qoʻl qoʻying</p>
  <p id="oYU4">Laura stol ustidagi qogʻozlarga qaradi. Uning koʻz oldidan komadagi onasi va shifokorning soʻzlari oʻtdi. Bu uydagi sirlar uni qoʻrqitsa-da, taslim boʻlishga haqqi yoq edi. Qiz chuqur nafas olib, stolga yaqinlashdi va ruchkani qoʻliga oldi</p>
  <figure id="i2xB">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/c9/fd/c9fd6388-fa52-4088-a311-e93998d048f8.png" />
    <figcaption>Laura</figcaption>
  </figure>
  <p id="flDG">Ogohlantirish. 18 + sahna bor</p>
  <p id="JDN5">— Men tayyorman, — dedi Laura pichirlab va qatʼiy harakat bilan qogʻoz qatiga oʻz imzosini chekdi</p>
  <p id="FzBC">Kim Sokjin qizning imzo qoʻyishini jiddiy kuzatib turdi. Uning yuzidagi karxtlik asta-sekin yoʻqolib, oʻzining odatiy sovuqqon va professional qiyofasiga qaytdi. U qogʻozlarni stol ustidan yigʻib olar ekan, Lauraga yaqinroq keldi:</p>
  <p id="bshj">— Yaxshi. Shartnoma kuchga kirdi. Demak, bugundan boshlab sen bu uyning rasmiy xizmatchisisan, — dedi Sokjin ovozini biroz pasaytirib, uchinchi qavat tomonga qisqa koʻz tashlab oldi. Zero u yerda akasi Jimin va Yunsi oʻrtasida nimalar boʻlayotganini yaxshi taxmin qilardi.</p>
  <p id="e3Yc">— Endi birinchi vazifangga oʻtamiz. Hozir Nam Yiner seni pastki qavatdagi yotoqxonangga olib tushadi. Kiyimlaringni almashtirib, toʻgʻri oshxonaga oʻtasan. Akam har kuni kechki soat yettida tushlik qiladi. Unga qadar stol mukammal darajada bezatilgan boʻlishi shart.<br />Laura bosh silkitib</p>
  <p id="vyL3">— Xoʻp boʻladi, janob Sokjin. Hammasini aytganingizdek qilaman, — dedi</p>
  <p id="dC3Y">Sokjin eshik oldida kutib turgan Nam Yinerga ishora qildi. Xizmatchi qiz tezda ichkariga kirib, Laurani oʻzi bilan birga yetaklab chiqib ketdi.<br />Yoʻlak boʻylab ketisharkan, Laura boyagi dahshatli sahnalarni, oʻzining qiyofadoshi boʻlgan oʻsha sirli Yunsini va Jiminning qahrli koʻzlarini miyasidan chiqarib tashlashga urindi. U hozircha faqat bir narsani — bu uyning sirlari unga tegishli emasligini va oʻz vazifasini mukammal bajarishi kerakligini tushunib yetgandi.<br />Birozdan soʻng Laura xizmatchilar kiyimini kiyib, uydagi ulkan va dabdabali oshxonaga kirib keldi. U stol ustiga qimmatbaho chinnilarni va kumush idishlarni sadoqat bilan tera boshladi. Soat esa tinmay oldinga qarab yurardi. Kechki soat yettiga juda oz vaqt qolgan edi...</p>
  <p id="65dn">────────────•◈•────────────</p>
  <p id="mmkd">Ogohlantirish. 18 + sahna mavjud</p>
  <p id="uWmW">Uchinchi qavatdagi og&#x27;ir sukunat va siquvchi havo ichida vaqt go&#x27;yo to&#x27;xtab qolgandek edi. Yunsi ichidagi butun iztirob va alamlarni yutib, chorasiz holatda Jiminning aytganlarini bajarishga majbur bo&#x27;ldi. U yigitning shimini yechib, a&#x27;zosini og&#x27;ziga olgancha, har bir soniyasida xo&#x27;rlik hissi bilan bu ishni davom ettirdi.<br />Jimin boshini orqaga tashlab, ehtiros va shahvat to&#x27;la ovozda ingradi:</p>
  <p id="qJs6">— Mmmm... Baby, tezroq... Mmm, axx... Bu a&#x27;zo ichingga kirsa, qanday nola qilar ekansan-a, mmm, axx.</p>
  <p id="1dzc">Yigit ehtirosining eng yuqori nuqtasiga yetib, qizning og&#x27;ziga boʻshandi. Nafasi tiqilib, ko&#x27;zlaridan yosh tirqiragan Yunsi chuqur xo&#x27;rsinib yutindi. Ko&#x27;ngli qattiq aynib, nafasi qaytsa-da, qarshisidagi mofiyaning qahrini keltirishdan qo&#x27;rqardi. Jimin esa qoniqish hosil qilgan sovuq va mag&#x27;rur tabassum bilan qizning bo&#x27;ynidan mahkam quchoqlab, uni nafrat aralash ehtiros bilan yalay boshladi</p>
  <p id="qNJy">— Yutasan, bu sen uchun sharaf, mening kichik o&#x27;yinchog&#x27;im... — deb pichirladi u.</p>
  <p id="kXEU">Bu mudhish daqiqalardan so&#x27;ng, Jimin qizni o&#x27;zidan uzoqlashtirib, ust-boshini to&#x27;g&#x27;rilashga tushdi. Uning yuzida yana o&#x27;sha shafqatsiz va xotirjam qiyofa tiklangan edi. Pastki qavatda esa soat millari asta-sekin kechki soat yettiga yaqinlashib borar, pastdagi hayot butkul boshqa oqimda davom etayotgan edi...</p>
  <figure id="rgol">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/80/30/80303dcf-5717-4049-8719-bb8cddd70784.png" />
    <figcaption>Tasavvur uchun</figcaption>
  </figure>
  <figure id="noYH">
    <img src="https://img4.teletype.in/files/f9/91/f99137fc-eae2-4d9d-9f12-dc6845d6f2a9.png" />
  </figure>
  <p id="a8P4">Jimin qizni oʻzidan uzoqlashtirish u yoqda tursin, uning boʻynidan mahkam tishlab, qip-qizil dogʻ (zasos) qoldirdi. Keyin esa uning koʻylagi tugmalarini yirtgudek ochib, koʻkraklarini shafqatsizlarcha siqimladi, tishlab-tishlab soʻra boshladi.<br />Yunsi bu ogʻriq va xoʻrliklar qarshisida na bir ovoz chiqardi va na nola qildi. U faqatgina labini tili bilan ichkaridan tishlab, bor kuchi bilan bu cheksiz azobga chidashga urinar edi, xolos. Uning bu sovuq va jonsiz munosabati Jiminni yanada quturgan hayvonga aylantirayotgandek edi. Yigit ehtirosli nolalar qilib, qizni butkul yechintirdi va uning ustiga chiqdi. Qizning oyoqlarini ikki yonga keng ochib, oʻzining vazni bilan uni karavotga mixladi.</p>
  <p id="v4Do">— Bosh qoʻy, rohatlan... — dedi Jimin boʻgʻiq va buyruqomuz ovozda va oʻz aʼzosini qizning ichiga bir zarb bilan shiddatli tiqib yubordi.</p>
  <p id="y5Ya">— Immx... Torsan, baby... Immm, totli... — deya Jimin qizning lablaridan vahshiyona boʻsa olib, uning ichida tez-tez kirib-chiqa boshladi.</p>
  <p id="wPyZ">Xonani faqat yigitning nafs va ehtiros toʻla toʻlqinlari hamda badanning bir-biriga urilishidan chiqqan ovozlar qopladi. Yunsi esa koʻzlarini shiftga qaratgancha, oʻzini butkul oʻlikdek his qilib, bu nafratli daqiqalar tezroq tugashini kutardi...</p>
  <p id="a99g">Uchinchi qavatdagi yotoqxonada Jimin oʻz ehtiroslari girdobida Yunsining tanasini shafqatsizlarcha zabt etishda davom etayotgan bir mahalda, pastki qavatdagi ogʻir sukunat Kim Sokjinning sabr kosasini toʻldirgan edi. U stol ustidagi shartnoma qogʻozlarini yigʻishtirib oldi-da, miyasidagi chalkash oʻylar bilan yuqori qavatga koʻtarilishga qaror qildi. U akasiga muhim hujjatlarni koʻrsatishi yoki shunchaki bu uydagi gʻalati muhitga aniqlik kiritishi kerak edi.<br />Sokjin muhtasham va qorongʻu zinalardan uchinchi qavatga shaxdam qadamlar bilan koʻtarildi. Jiminning xonasi oldiga yetib kelganida, eshik qulflanmagani, balki shoshib yopilganidan yarim ochiq holatda qolganini payqadi. Ichkaridan kelayotgan boʻgʻiq nolalar, nafas qisishlari va badanning toʻshakka urilishidan chiqayotgan ovozlar uning qadamlarini toʻxtashga majbur qildi.<br />Sokjin yuragi xavotirli urib, sekin eshik tirqishidan ichkariga moʻraladi. Koʻz oʻngida namoyon boʻlgan manzara esa uning vujudini muzlatib yuborgandek boʻldi. U bir paytlar jonidan ortiq sevgan pokiza qizi — Yunsi hozir mutlaqo yalangʻoch holda, akasi Park Jiminning tagida yotardi. Jimin qizning lablaridan vahshiyona boʻsa olib, uning tanasida shiddat bilan harakatlanar, oʻz nafsini qondirayotgan edi. Yunsi esa jonsiz bir qoʻgʻirchoqdek koʻzlarini bir nuqtaga tikib, azobga chidab yotardi.<br />Sokjinning tomirlarida qoni muzlab, koʻzlarida gʻazab va nafrat olovi yondi. U hamon Yunsini akasining pullari va boyligi uchun uni tashlab ketgan va oʻz xohishi bilan uning fohishasiga aylangan deb hisoblagani uchun, bu manzarani koʻrish uning erkaklik gʻururiga va yaralangan qalbiga juda ogʻir zarba berdi. Ortiq bu jirkanch sahnatni tomosha qilishga toqati yetmadi. U nafrat bilan ortiga oʻgirildi-da, eshikni taqillatib ham oʻtirmay, tez va shaxdam qadamlar bilan pastki qavatga tushib ketdi. Uning ichida akasiga nisbatan ham, Yunsiga nisbatan ham dahshatli bir nafrat uygʻongan edi.<br />Pastga tushganida, oshxonada yangi xizmatchi kiyimidagi sodda Laura stol ustini bezatayotgan edi. Sokjin unga qarab turib, beixtiyor yuqoridagi Yunsini esladi. Bir xil qiyofa, lekin butkul boshqa dunyolar...</p>
  <p id="xQQU">Laura oshxonadagi ulkan va dabdabali stol ustini oxirgi chinnilar bilan bezatib boʻlgan edi. U devordagi qimmatbaho soatga qaradi — vaqt millari allaqachon kechki soat yettidan oshib borayotgandi. Aynan shu mahalda zinalardan gʻazab va alam bilan tushib kelayotgan Kim Sokjin koʻrindi. Uning yuzidagi qahrli ifoda va rangi oʻchgan holatidan nimadir boʻlganini sezish qiyin emasdi.<br />Laura oʻzining bor soddaligi bilan unga yaqinlashdi va muloyim ovozda soʻradi:</p>
  <p id="cqT0">— Janob Kim Sokjin, tushdingizmi? — dedi u vaziyatni yumshatishga urinib</p>
  <p id="D8N2">Yigit unga javob qaytarishga ham toqati yoʻqdek, faqatgina sovuqqonlik bilan boʻyin silkib qoʻya qoldi. Uning koʻzlarida haligacha yuqorida koʻrgan jirkanch sahnaning asoratlari yonib turardi.<br />Laura stol atrofini yana bir bor koʻzdan kechirib, savolida davom etdi:</p>
  <p id="0vCU">— Akangiz va xotini qachon tushishadi? Soat etti dan oshib ketdi-ku, ovqatlar sovib qolmasin deb xavotirdaman...</p>
  <p id="gg3n">&quot;Xotini&quot; degan soʻzni eshitishi bilan Kim Sokjinning sabr kosasi toʻlib-toshdi. Uning tomirlarida nafrat qoni gurillab oqdi, koʻzlari qisilib, Lauraga nafrat aralash tikildi. U oʻzini tutib tura olmay, tishlari orasidan shunday sovuq va qatʼiy gaplarni otib chiqardi:</p>
  <p id="sbGk">— U xotini emas... fohishasi! — dedi Sokjin ovozi nafratdan boʻgʻilib.</p>
  <p id="RfCO">Laura bu mudhish gapni eshitib, goʻyo joyida qotib qoldi. Uning sodda va begubor dunyosida bunday haqiqat mutlaqo sigʻmas edi. U koʻzlarini katta-katta ochgancha, duduqlanib zoʻrgʻa tilga kirdi:</p>
  <p id="r9Ce">— Nima... a?! — Laura nima deyishini bilmay, hayratdan qotib qoldi. U endigina qadam bosgan bu hashamatli saroy ortida qanday jirkanch va qoʻrqinchli hayot yashiringanini tasavvur ham qila olmayotgan edi.</p>
  <figure id="iDhO">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="SIGw">2 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_</p>

]]></content:encoded></item><item><guid isPermaLink="true">https://teletype.in/@25u/ArxxExf9wf</guid><link>https://teletype.in/@25u/ArxxExf9wf?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u</link><comments>https://teletype.in/@25u/ArxxExf9wf?utm_source=teletype&amp;utm_medium=feed_rss&amp;utm_campaign=25u#comments</comments><dc:creator>25u</dc:creator><title>Qiyofa</title><pubDate>Fri, 09 Oct 2026 04:07:14 GMT</pubDate><media:content medium="image" url="https://img2.teletype.in/files/15/f9/15f973cc-f70b-4537-b946-e27a31531636.png"></media:content><description><![CDATA[<img src="https://img2.teletype.in/files/99/bf/99bf06c5-40cd-404e-a027-bdb218c8ee5e.png"></img>CHAPTER - 1]]></description><content:encoded><![CDATA[
  <figure id="tRFa">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/99/bf/99bf06c5-40cd-404e-a027-bdb218c8ee5e.png" />
  </figure>
  <p id="nvgD">CHAPTER - 1</p>
  <p id="BK1F">&quot; Yo‘llarimiz tasodifan tutashdi,<br />Ammo qalblarimiz taqdir bilan bog‘landi</p>
  <p id="Wnpi">1_epizod.</p>
  <p id="sWDL">Timeskip | 23: 55</p>
  <p id="zkv7">Laura xonada u yoqdan-bu yoqqa borib kelar, yuragi nimagadir gʻash edi. Devordagi soatning har bir chiqillashi uning asabiga tegayotgandek tuyulardi. Aynan shu mahalda eshik sekin gʻiyqillab ochildi va ostonada charchoqdan koʻzlari holsiz boqayotgan onasi koʻrindi</p>
  <p id="SoK5">— Oyi! — Laura yugurib borib, onasining qoʻllaridan tutdi</p>
  <p id="1GF0">— Sizga ishlamang degandim-ku, axir kasalsiz! Davolanishingiz kerak, oʻzim ishlab pul topaman, degandim...</p>
  <p id="ybp3">Onasi holsiz jilmayishga urindi, qizining yuzlaridan silab, uni tinchlantirishga harakat qildi</p>
  <p id="hge8">— Qizim, hammasi yaxshi, men yaxshiman. Sen atigi 18 yoshdasan, hali oʻqishing kerak. Institutga endi kirding, bor eʼtiboringni oʻqishga qarat. Men oʻzim eplayman...</p>
  <p id="qFFB">Ayol gapini oxirigacha etkaza olmadi. Rangi birdan oʻchib, koʻzlari chalqaydi va u polga yiqildi.</p>
  <p id="wBcE">— Oyi! Koʻzingizni oching, meni qoʻrqitmang — Laura dod solgancha onasining yoniga tiz choʻkdi</p>
  <p id="y0ww">Uning qoʻllari qaltirar, nima qilishni bilmay boshi qotgandi. Telefonini qidirib topdi-da, barmoqlari zoʻrgʻa boʻysunib, tez yordam raqamini terdi.<br />&quot;Iltimos, goʻshakni koʻtaring, iltimos...&quot; — ichida tinmay pichirlardi u.<br />Yarim soatdan keyin Yn shifoxona yoʻlagida oʻtirardi. Atrof oq va sovuq, xuddi uning ichidagi qoʻrquv kabi. Shifokor palatadan chiqib, niqobini tushirdi. Uning qarashlaridan xushxabar yoʻqligini sezish qiyin emasdi</p>
  <p id="kZJZ">— Siz bemorning qizimisiz? — soʻradi shifokor jiddiy ohangda</p>
  <p id="s0kJ">— Onangizning ahvoli ogʻir<br />U saratoni ohirgi bosqichida ekan iloji boricha tezroq apiratsiya qilish kerak</p>
  <figure id="L0kQ">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/97/17/971792a3-b42c-4cd2-af8c-dcb380c027a2.png" />
    <figcaption>Shifokor</figcaption>
  </figure>
  <p id="GQ2A">— Qancha vaqtim bor?..</p>
  <p id="EJd5">Shifokor chuqur xoʻrsinib, qogʻozlaridan boshini koʻtardi. Uning charchoq toʻla koʻzlarida achinish hissi bor edi, biroq u achchiq haqiqatni yashira olmasdi</p>
  <p id="mVn1">— Koʻp emas, qizim. Iloji <br />boricha tezroq operatsiya qilish kerak, dedim-ku sizga. Har bir oʻtgan daqiqa zararimizga ishlashi mumkin.</p>
  <p id="PQMv">Laura labini tishladi. Tomogʻiga tiqilgan alam va chorasizlik yigʻisini ichiga yutib, oʻzini qoʻlga olishga urindi.</p>
  <p id="5N81">— Tushundim... Men pul topaman, — dedi u qatʼiy ohangda. Garchi miyasida bu katta mablagʻni qayerdan va qanday topish haqida bitta ham reja boʻlmasa-da, taslim boʻlishga haqqi yoʻq edi.</p>
  <p id="1J27">Shifokor unga jiddiy qarab, vaziyatning naqadar xavfli ekanini yana bir bor eslatib qoʻyishni lozim topdi</p>
  <p id="u8pH">— Onangiz hozir komada, shuni unutmang. Vaqtimiz juda kam. Iloji boricha uch oy ichida operatsiyani oʻtkazishimiz shart. Aks holda... kech boʻladi.</p>
  <p id="7ly9">Ertasi kuni tong otishi bilan Laura shahar koʻchalariga yoʻl oldi. Vaqt oʻtib borardi, u esa oʻtgan har bir soniyada onasining nafas olishi qiyinlashayotganini his qilayotgandek edi. U koʻplab doʻkonlar, kafelar va idoralarga kirdi, biroq tajribasiz 18 yoshli talaba qizga hech kim tez fursatda katta pul ishlab topish imkonini beradigan ish taklif qilmadi.<br />Kunning ikkinchi yarmida, umidsizlikka tushgan Laura telefonidan eʼlonlar saytini titkilay boshladi. Koʻzlaridaga yoshni zoʻrgʻa artib, sahifalarni pastga tushirayotganida, birdan bitta eʼlon uning eʼtiborini tortdi: &quot;Katta xonadon uchun zudlik bilan uy xizmatchisi kerak. Maosh yuqori&quot;.<br />Lauraing yuragi tez urib ketdi. Bu uning soʻnggi umid chorasi boʻlishi mumkin edi. Taraddudlanib oʻtirmay, eʼlonda koʻrsatilgan raqamni terdi. Telefon uzoq chaqirmadi, goʻshak koʻtarildi.</p>
  <p id="0t88">— Alo... Janob, eʼlon bergan ekansiz, — dedi Laura hayajonini yashira olmay, ovozi biroz titrab</p>
  <p id="SN0s">Telefonning narigi tomonidan juda xotirjam, qatʼiy va yoqimli erkak ovozi eshitildi</p>
  <p id="YFBu">— Ha, shunday, — javob berdi Kim Sokjin.</p>
  <p id="a8yx">Laura telefon goʻshagini mahkam qisgancha, narigi tomondan kelayotgan har bir soʻzga bor diqqatini qaratdi. Uning taqdiri, onasining hayoti mana shu suhbatga bogʻliqdek edi.</p>
  <p id="Rmq7">— Ish haqida eʼlon bergan ekansiz... — dedi Laura hayajonini yutib, ovozini imkon qadar jiddiyroq chiqarishga urinib</p>
  <p id="mH3f">Telefon ortidagi erkak ovozi sovuqqon va professional ohangda davom etdi</p>
  <p id="Sk8Z">— Ha, shunday. Ismingiz, yoshingiz?</p>
  <p id="VSyD">Laura qisqa muddatga ikkilanib qoldi. Oʻzini juda yosh koʻrsatishni istamasdi, lekin baribir haqiqatni aytishga qaror qildi</p>
  <p id="DuqU">— Ismim Laura, yoshim 18 da</p>
  <p id="fPO7">Goʻshakdan qisqa sukunat eshitildi. Kim Sokjin goʻyo uning nomzodi toʻgʻri keladimi-yoʻqmi, deb oʻylayotgandek edi. Bir necha soniyadan soʻng u yana gapira boshladi</p>
  <p id="Tk79">— Yosh ekansiz. Bizga shunday xizmatchi kerakki, u boshqa joyda turib qatnamaydi, balki bizning uyda yashashi va doim uyni sarishta, ozoda tutishi lozim. Shartlarimiz qatʼiy, masʼuliyat esa juda katta. Uyda akam bilan ikki kishi yashaymiz. Bunga tayyormisiz</p>
  <p id="q2G8">Laura &quot;bizning uyda yashaydi&quot; degan gapni eshitib, biroz taajjublandi. Demak, u kasalxonadagi onasidan uzoqda, mutlaqo notanish erkaklarning uyida yashashiga toʻgʻri keladi. Biroq hozir uning tanlash imkoniyati yoʻq edi. Onasining operatsiyasi uchun kerak boʻlgan pullarni boshqa hech qayerdan topolmasligini yaxshi bilardi</p>
  <p id="wuHa">— Ok, tushundim. Men rozi-man, — deb javob berdi Laura qatʼiy va dars ketgan ovozda.</p>
  <p id="3XW7">Kim Sokjin telefon orqali xonadon manzilini — shaharning eng nufuzli va qimmatbaho chekkasida joylashgan hududni batafsil tushuntirdi. Suhbat yakunlanar ekan, uning qatʼiy ovozi Lauraga ertaga kechikmasdan kelishi kerakligini yana bir bor eslatib qoʻydi. Laura barcha shartlarga rozi boʻldi, chunki uning koʻz oldida faqat shifokorning &quot;Uch oy vaqtingiz bor&quot; degan sovuq gaplari va komadagi onasi turardi.<br />Ertasi kuni ertalab Laura aytilgan manzilga yetib keldi. Baland va muhtasham temir darvoza oldida turib, u oʻz koʻzlariga ishongisi kelmasdi. Ichkariga qadam qoʻyar xolos, qiz butkul hayratda qotib qoldi.<br />Bu shunchaki oddiy xonadon emas, balki naq saroyning oʻzi edi! Ulkan hududni egallagan archazor bogʻlar, oʻrtadagi billurdek toza favvoralar va salobat bilan qad koʻtargan bir necha qavatli imorat xuddi ertaklardagi qirollik qasrlarini eslatardi. Laura hayotida bunday dabdaba va boylikni hatto televizorda ham koʻrmagan edi.<br />Biroq uni eng koʻp lol qoldirgan narsa boshqa edi. Uy atrofida va ichkarisida 50 ga yaqin qoʻriqchilar xizmat vazifasini oʻtab yurishardi. Ularning barchasi bir xil qora kostyum-shimda, quloqlarida maxsus quloqchinlar bilan har bir harakatni jiddiy kuzatib turishardi. Bu yerda xavfsizlik va tartib-intizom eng yuqori darajada ekani yaqqol koʻrinib turardi. Laura oʻzining oddiy kiyimlari bilan bu hashamatli dunyoda oʻzini juda gʻarib va noqulay his qila boshladi. U yuragi qipirlab, sekin ichkariga qarab yurdi...</p>
  <p id="03al">Laura dabdabali va muhtasham darvozadan ichkariga qadam bosgan sayin, yuragi qipirlab, hayajoni ortib borardi. Atrofdagi 50 ga yaqin qora kostyumli qoʻriqchilarning sovuq va sinchkov nigohlari ostida u oʻzini juda gʻarib his qildi. Nihoyat, u bir necha qavatli ulkan binoning bosh eshigi oldiga yetib keldi. Shu mahall koʻz oʻngidagi muhtasham temir eshik shiddat bilan ochilib, ichkaridan shoshib-pishib bir xizmatchi qiz chiqib keldi.<br />Xizmatchi qiz Laurani koʻrishi bilan rangi oʻchib, koʻzlari qorachigʻi katta-katta boʻlib ketdi. U goʻyo oʻz qarshisida arvohni koʻrib qolgandek dahshatga tushgan edi. Qiz darrov egilib, qaltiragan ovozda gapira ketdi</p>
  <p id="R0G0">— Nam Yiner : Xayrli kun! Voy, Yunsi xonim, siz uyda edingiz-ku? Ming bor uzr soʻrayman, darvozani juda kech ochdim, meni kechiring! — dedi u boshini eggancha, qoʻrquvdan titrab</p>
  <p id="mmDc">Laura nima boʻlayotganini mutlaqo tushunmay, hayron boʻlib qoldi. Qarshisidagi qiz uni umuman boshqa ism bilan chaqirayotgan edi. Atrofga alanglab, oʻzini qoʻlga olishga urindi va sekin javob berdi</p>
  <p id="isar">— Nima dedingiz? Siz adashyapsiz... Mening ismim Laura.<br />Nam Yiner bu gapni eshitib, boshini koʻtardi. U Lauraga yanada yaqinroq kelib, uning yuz-koʻzlariga, qosh-qovoqlariga hayrat bilan tikila boshladi. Uning ogʻzi ochilib qolgan, hayratini yashirolmayotgandi</p>
  <p id="B43p">— Nam Yiner: Odam ham shu qadar oʻxshashi mumkinmi?! Xuddi bir olmaning ikki pallasi-ya...</p>
  <p id="srWY">— Laura: Aa?.. — Laura nima deyishni bilmay, tiling tishlab qoldi</p>
  <p id="bj6p">U oʻzining kimga va nima uchun bunchalik oʻxshashligini, bu hashamatli saroyda qanday sir yashiringanini hali bilmas edi...</p>
  <figure id="RSLF">
    <img src="https://img2.teletype.in/files/13/ff/13ffac61-11a4-4ffa-9d0b-cb78e50ea61f.png" />
    <figcaption>Nam yiner 22 yosh</figcaption>
  </figure>
  <p id="N5S1">Nam Yiner hali ham yuzidagi cheksiz hayrat asoratlarini yashirolmagan holda, yoʻlni boʻshatib, Laurani ulkan va hashamatli koshona ichkarisiga boshlab kirdi. Binoning dahlizi shunchalik keng ediki, tepada yaltirab turgan ulkan billur qandillar va polga yotqizilgan qimmatbaho mramor toshlar odamning koʻzini qamashtirardi. Laura atrofni hayajon bilan tomosha qilib odimlar ekan, Nam Yiner keng yoʻlakning oʻng tomonida joylashgan muhtasham xonaning qarshisida toʻxtadi va uning eshigini sekin ochdi.<br />Laura eshik ostonasidan ichkariga koʻz tashlar ekan, xonadagi manzara uni bir soniya nafasini yutishga majbur qildi.<br />Xonaning toʻrida, qora yogʻochdan yasalgan katta ish stoli qarshisida Kim Sokjin jiddiy qiyofada kompyuterga tikilib oʻtirar, barmoqlari klaviaturada tez-tez harakatlanardi. U oʻz ishiga shunchalik berilib ketgandiki, eshik ochilganiga eʼtibor ham bermadi. Ammo xonaning oʻrtasidagi keng charm divanda oʻtirganlar Laurani butunlay dovdiratib qoʻydi.<br />U yerda Sokjinning akasi Park Jimin oʻtirardi. U nihoyatda kelishgan, ammo nigohlarida qandaydir sovuq va magʻrur ifoda bor yigit edi. Eng hayratlanarlisi, uning tizzasida bir qiz xuddi erkatoy boladek oʻtirib olgandi. Bu qiz — boya Nam Yiner aytgan oʻsha sirli Yunsi edi! Laura Yunsining yuziga qaradi-yu, vujudini sovuq ter qopladi. Nam Yiner adashmagan edi: Yunsining yuz-koʻzi, qosh-qovoqlari, oʻzini tutishi — hammasi xuddi oynadagi aksidek Lauraga suv tomchisidek oʻxshardi.<br />Shu mahal Yunsi xonaga kimdir kirganini ham payqamay, bor eʼtiborini Jiminni quchoqlashga qaratib, nozli ovozda gapirdi</p>
  <p id="A3om">— Dady, sizni qancha kutdim... — dedi u Jiminning boʻynidan mahkam quchoqlab, unga erkalangancha.</p>
  <p id="pbaV">Laura esa bu manzarani koʻrib, oʻz qiyofadoshining notanish bir yigit bilan bunchalik yaqinligidan va oʻzi tushib qolgan bu gʻalati muhitdan tamoman karxt boʻlib qolgandi. U xonaga qadam bosishni ham, ortga qaytishni ham bilmasdi...</p>
  <figure id="3DlI">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/24/00/240037f6-77e9-4387-8719-9e4903256e35.png" />
    <figcaption>Laura</figcaption>
  </figure>
  <p id="NSfD">Laura eshik ostonasida toʻxtaganicha, butun vujudi muzlab qolgandek qotib turardi. U oʻzining oynadagi aksidek oʻxshash boʻlgan qiz — Yunsining Park Jiminning boʻynidan quchoqlab, erkalayotganini koʻrib, biror soʻz deyishga ham botinolmadi. Xonadagi hashamatli va qimmatbaho muhit hozir uning nafasini qaytarayotgandek edi.<br />Shu payt eshikning gʻiyqillagan ovozi va xonaga tushgan begona soya divandagilarning eʼtiborini tortdi. Park Jimin sekin boshini koʻtardi, uning oʻtkir va sovuq koʻzlari toʻgʻridan-toʻgʻri ostonada turgan Lauraga qadaldi. Jiminning yuzidagi xotirjamlik bir soniyada yoʻqoldi. Uning qoshlari chimirilib, nigohida cheksiz hayrat va shu bilan birga qandaydir shubha uygʻondi. U tizzasida oʻtirgan Yunsiga, keyin esa eshik oldidagi Lauraga birma-bir qarab chiqdi.<br />Yunsi ham Jiminning nigohi oʻzgarganini sezib, nozli kulgidan toʻxtadi va eshik tomonga burildi. Laurani koʻrishi bilan uning ham ogʻzi ochilib qoldi. U Jiminning quchogʻidan shoshib tushdi-da, bir necha qadam oldinga yurdi. Yunsining yuzida qoʻrquv aralash daxshat aks etgandi, xuddi qarshisida oʻz arvohini koʻrgandek barmoqlari qaltiray boshladi</p>
  <p id="5ik6">— Bu... bu kim?! — dedi Yunsi ovozi titrab, ortiga — Jaminga qarab. — Jimin, bu qiz kim?! Nega u menga bunchalik oʻxshaydi?!</p>
  <p id="Wkp1">Shu mahalgacha kompyuterdan bosh koʻtarmay, klaviaturani shiddat bilan chertayotgan Kim Sokjin ham nihoyat ishni toʻxtatdi. U monitor ortidan boshini chiqarib, eshik oldida dovdirab turgan Lauraga qaradi. Sokjin kecha telefonda gaplashgan qiz aynan shu ekanini bildi, biroq u ham Laurani hayotda birinchi bor koʻrib turgani uchun, uning Yunsiga boʻlgan hayratlanarli darajadagi oʻxshashligidan bir muddat kalovlanib qoldi. Ammo u oʻzini tezda qoʻlga oldi.<br />Sokjin oʻrnidan turib, stol atrofidan aylandi va Lauraga yaqinlashdi. Uning har bir qadami xonadagi ogʻir sukunatni buzib eshitilardi</p>
  <p id="6Tsb">— Tinchlaninglar, — dedi Sokjin oʻzining oʻsha vazmin va buyruqomuz ovozida Jimin va Yunsiga qarab. Keyin esa Lauraga yuzlandi. — Demak, yetib kelding, Laura. Kechikmaganing yaxshi boʻldi</p>
  <p id="xIl1">Park Jimin oʻrnidan asta turdi. Uning baland boʻyi va magʻrur qiyofasi Lauraga qoʻshimcha bir vahima bagʻishlar edi. U sekin qadamlar bilan kelib, Lauraning juda yaqinida toʻxtadi. Uning oʻtkir nigohi qizning har bir yuz chizgisini gʻayriixtiyoriy ravishda oʻrganib chiqdi</p>
  <p id="fgTF">— Sokjin... — dedi Jimin koʻzlarini Lauradan uzmay, past va xavfli ohangda. — Bu qizni qayerdan topding? Va u nega mening uyimda turibdi?</p>
  <figure id="Fwlr">
    <img src="https://img1.teletype.in/files/40/64/4064ba51-9f2d-4790-b549-be615462edc1.png" />
    <figcaption>Yunsi</figcaption>
  </figure>
  <p id="h9YX">Kim Sokjin oʻzini vazmin koʻrsatishga urinayotgan boʻlsa-da, aslida uning ham ich-ichidan dahshatli hayrat oʻtayotgan edi. U stol ortidan chiqib kelarkan, koʻzlari Lauraga qadalgancha qoldi. Kecha tunda faqat telefon orqali gaplashgani uchun qizning tashqi koʻrinishi qanday ekanligini mutlaqo bilmasdi. U shunchaki oddiy, muhtoj bir xizmatchi qizni ishga oldim deb oʻylagan edi. Sokjin akasining savoliga darrov javob bera olmay, oʻzining kompyuter qarshisida qotib qolganini sezdi. U hayotida birinchi marta bunday kutilmagan vaziyatga duch kelib, tamoman karxt ahvolga tushgandi.<br />Xonadagi ogʻir va siquvchi sukunatni yana Park Jiminning xavfli ovozi buzdi. U akasining jimligidan yanada gʻazablanib, Lauraga bir qadam yaqinlashdi. Uning sovuq nafasi qizning yuziga urilayotgandek tuyuldi</p>
  <p id="SAbj">— Men sendan soʻrayapman, Sokjin! — Jimin ovozini bir parda koʻtarib, ukasiga qaradi, lekin nigohi barbir Lauradan uzilmadi. — Bu qanday oʻyin? Odam ham boshqa bir odamga shunchalik oʻxshashi mumkinmi?! U qayerdan keldi</p>
  <p id="3oa4">Laura qoʻrquvdan qaltirab, ikki qadam ortga tahlika bilan tahlillandi. U oʻzini xuddi oʻgʻrilik ustida qoʻlga tushgan jinoyatchidek his qilayotgan edi, vaholanki u hech qanday ayb ish qilmagandi. Choʻntagida onasining kasalxona qogʻozlari va oʻsha shafqatsiz shifokorning aytgan soʻzlari unga kuch berdi. U bor jasoratini yigʻib, Park Jiminning qahrli koʻzlariga tik qarashga urindi</p>
  <p id="oqXQ">— Men... men hech qanday oʻyin oʻynayotganim yoʻq! — dedi Laura, ovozi hayajondan titrab chiqsa-da, gapida qatʼiylik bor edi. — Men shunchaki eʼlon boʻyicha keldim. Menga ish kerak... pul kerak! Onam shifoxonada, komada yotibdi! Agar uch oy ichida operatsiya uchun katta mablagʻ topmasam, u oʻladi! Janob Sokjin bilan faqat ish yuzasidan telefonda gaplashgan edik, men bu uydagilarning birortasini tanimayman!</p>
  <p id="PYDS">Yunsi esa hamon Jiminning ortida turgancha, oʻzining xuddi tirik nusxasini koʻrgandek lablarini tishlab, tirnoqlarini kaftiga botirardi. Uning boyagi noz-karashmasidan asar ham qolmagan, faqatgina ichki bir xavotir va gʻalati dushmanlik hissi uygʻongan edi.<br />Sokjin nihoyat chuqur nafas olib, oʻzini butkul qoʻlga oldi. U Jimin va Lauraning oʻrtasiga turib, akasiga qaradi</p>
  <p id="a0Hm">— Jimin, tinchlan. Bu qiz haqiqatni aytyapti. Men uni kecha tunda shunchaki eʼlon orqali topdim. Uni hayotimda birinchi bor koʻrib turibman... Bu qandaydir tasodif yoki taqdir hazili, — dedi u vaziyatni yumshatishga harakat qilib.</p>
  <figure id="VBC2">
    <img src="https://img3.teletype.in/files/ae/59/ae59eef8-7c70-463f-8945-4e823dc4092f.png" />
  </figure>
  <p id="eGlN">1 epizod. Tugadi .<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />Kanal : • 𝐅𝐑𝐄𝐍𝐙𝐘 𝐅𝐀𝐍𝐅𝐈𝐂𝐒 •<br />Author ....... #Laura_</p>

]]></content:encoded></item></channel></rss>