11-qism

Jungkook koʻrpani iyaklarigacha qattiq tortib, toʻshak burchagida xuddi kichkina, qoʻrqib ketgan quyonchadek titrab oʻtirardi.

Uning miyasida faqat bitta narsa dahshatli oʻy bor edi.

U kechki payt restoranda ichgan oʻtkir ichimlikdan soʻng nimalar boʻlganini, va bu uyga qanday kelganini mutlaqo eslay olmasdi!

Eng daxshatlisi, u mastlikda Taehyungga nimalar aytkanini ham bilmadi.

U faqatgina oʻzining yalangʻoch tanasini va koʻtida chidab boʻlmas shirin, ammo ogʻriqni his qilib, hamma narsani tushunib yetgandi.

Jk pov:Jungkook nimalar qilib quyding,unga nimalar deding?

Jungkook uyatdan va qoʻrquvdan butunlay dovdirab qoldi.

Uning quloqlari, yuzlari, hatto butun boʻyinlari qip-qizil boʻlib ketgandi.

U hayajondan duduqlanib, koʻzlarini qayerga yashirishni bilmay, arang tilga kirdi.

Jk: J-Janob Kim... M-Meni kechiring! Men... men kecha juda koʻp ichib yuboribman...

Jungkookning ovozi yigʻlagudek boʻlib titrardi.

U koʻzlarini Taehyungdan olib qochib, choyshabga tikildi.

Jk: Biz... biz kecha tunda hech narsa qilmadik, shundaymi?!
Bu... bu shunchaki bir tushunmovchilik edi! Iltimos, ayting... hech narsa boʻlmadi deng...

Jungkook oʻzining bu gaplari qanchalik kulgili va asossiz ekanini bilsa-da, ich-ichidan Kim Taehyungdan buni inkor qilishini, Hech narsa boʻlmadi, sen shunchaki uxlab qolding deyishini soʻrab, Xudoga yolvorardi.

Chunki haqiqat bilan yuzma-yuz kelish uning uchun oʻlimdan ham battar edi.

Taehyung esa toʻshakda yarim yalangʻoch holatda oʻtirgancha, Jungkookning bu dovdirashini, qizarib ketgan shirin yuzlarini va hamma narsani rad etishga urinayotganini juda xotirjam kuzatib turardi.

U Jungkookning kechagi gaplarini eslay olmayotganini darhol tushundi.

Taehyung:Jungkook...

Tae: Menga aytadigan gaping yoʻqmi, Jungkook?

Deb soʻradi u sekin.

Jungkook bu savoldan battar dovdirab qoldi.

Uning yuragi koʻkragidan chiqib ketgudek gupillab urar, miyasida esa kechagi tundan qolgan boʻshliq uni qiynardi.

U oʻzining oʻsha qorongʻu xonadagi Quyoncha ekanini Janob Kim bilib qolishidan oʻta darajada qoʻrqardi.

Uyat va hayajondan boshini koʻtara olmay, nigohini choyshabga qadaganicha pichirladi.

Jk: Y-Yoʻq... Hech qanday gapim yoʻq, Janob Kim...

Dedi u uyalganidan barmoqlarini mahkam qisib.

Taehyung uning bu ojizona yashirinishini koʻrib, ichida gʻalaba qozonayotgandek zavqlandi.

Ammo u Jungkookni shunchaki qoʻyib yubormoqchi emas edi.

U qoʻlini uzatib, Jungkook burkanib olgan koʻrpaning chetidan ushladi va oʻziga bir oz tortdi.

Bu harakatdan Jkning nozik bellaridagi ogʻriq sezilib past ovozda inqillab yubordi.

Jk:mmmm

Taehyung buni eshitib, labini tishladi va yuzini Jungkookning qulogʻiga yaqin olib keldi.

Tae: Aniqmi? Hech qanday aytadigan gaping yoʻqmi? Masalan... kecha tunda senga kimligingni soʻraganimda aytgan gaplaring haqidachi? Yoki... kechasi mening ostimda qanday baqirib, ismimni aytib ingrashing haqidachi? Shunda ham aytadigan gaping yoʻqmi, Quyoncham?

Jungkookning miyasiga goʻyo yashin urilgandek boʻldi.

U Quyoncham degan soʻzni eshitishi bilan butun tanasi muzlab, koʻzlari qoʻrquvdan katta-katta ochildi.

U Janob Kimning hamma narsani bilib boʻlganini, kecha tunda oʻz ogʻzi bilan barcha sirni fosh qilganini endi aniq tushundi.

Biroq, uyat shu qadar kuchli ediki, u hamon buni tan olishga botinolmasdi.

Jk: Yoʻq... yoʻq, Janob Kim! Men... men hech narsani eslay olmayapman! Iltimos, boshqa soʻramang...

Taehyung Jkning bilagidan mahkam ushlab, uni yana qaytadan toʻshakka oʻzining ostiga bosdi...

Jungkook Taehyungning baquvvat va ogʻir tanasi ostida butunlay qisilib qolgandi.

Jkning kichkina yelkalari qaltirar, koʻz yoshlari yuzlaridan sizib oʻtib, yostiqni hoʻllayotgan edi.

Taehyung Jungkookning ostida yigʻlayotganini koʻrib, koʻngli boʻshab

Tae sekin pastga egilib, Jungkookning titrayotgan lablaridan, qizarib ketgan yuzlaridan va koʻz yoshlaridan juda ohista oʻpdi.

Tae: Boʻldi, yigʻlama... Yigʻlama, mening Quyoncham...

U Jkning bilaklarini qoʻyib yuborib, uning yuzlarini qoʻllari bilan ushlab.

Tae:Meni kechir... Seni bunday ahvolga solishni, yigʻlatishni xohlamagandim.

Jungkook koʻzlarini sekin ochdi,va Taehyung koʻzlariga qaradi.

Jk: Nega... nega unda bunday qilyapsiz?

Jk: Universitetda hamma koʻz oldida meni sharmanda qildingiz. Eng daxshatlisi... oʻsha kuni Jimin bilan... Siz uni oʻpdingiz, unga azizim dedingiz! Agar Jiminni yaxshi koʻrsangiz, meni nega tinch qoʻymayapsiz?! Men siz uchun shunchaki oʻyinchoqmanmi?!!

Jungkook ichidagi bor alamini, uni qiynayotgan oʻsha daxshatli rashkni ichiqdan ochiq tan olib baqrib aytdi

Taehyung buni eshitib, chuqur nafas oldi va kutilmaganda past ovozda kulib yubordi.

Ammo bu kulgi masxara emas, balki Jungkookning begʻubor rashkidan quvongan insonning kulgisi edi.

U Jkning yuzidagi yoshni barmogʻi bilan artdi.

Tae: Ahmoq bola... Jimin shunchaki mening eng yaqin doʻstim. Uning oʻz sevgilisi bor, tez orada toʻylari boʻladi. Oʻsha kuni u xonamga kelganida, men seni rashk qildirishni, ichingda menga nisbatan nima borligini bilishni xohlagandim. Chunki sen mendan tinmay qocharding. Men esa... oʻsha qorongʻu xonada vujudimni titratgan, meni oʻziga butunlay bogʻlab qoʻygan Quyoncham aynan sen ekanligingni allaqachon bilar edim. Sen men uchun hech qachon oʻyinchoq boʻlmagansan, Jungkook. Men seni sevib qoldim...

Jungkook bu soʻzlarni eshitib, goʻyo vaqt toʻxtab qolgandek boʻldi.

Jk pov: Jimin shunchaki doʻst?! Janob Kim meni sevadimi?!

U hayrat va baxtdan nima deyishni bilmay, Taehyungning boʻynidan mahkam quchoqlab oldi va uning koʻksiga yuzini yashirib, qaytadan yigʻlab yubordi.

Bu safar u baxtdan yigʻlayotgan edi.

Taehyung uni mahkam bagʻriga bosib, sochlarini siladi.

Endi oralarida hech qanday sir, hech qanday niqob va qorongʻu xonalarga hojat qolmagandi.

Nihoyat oradagi barcha shubhalar va daxshatli rashk olovi soʻngandi.

Tae: Boʻldi, shirinim, hammasi ortda qoldi. Endi seni hech kimga berib qoʻymayman.

Dedi Taehyung Jkning sochlaridan oʻpib.

Tae: Tanang hali ham kechagi tundan buyon yuvulmagan,Yur, seni oʻzim choʻmiltirib qoʻyaman. Kechasi boʻshangan urugʻlarimni yuvib tashlamasak boʻlmaydi..

Urugʻlarimni degan soʻzni eshitishi bilan Jungkook xuddi tok urgandek seskanib ketdi.

Kechagi tunning har bir lahzasi, oʻzi xohlab, baqirib-ingrab taslim boʻlganlari birma-bir xayolidan oʻtib, daxshatli darajada uyalib ketdi.

Uning yuzlari, quloqlari, hatto butun tanasi soniyalar ichida qizarib ketdi.

Jk: Y-Yoʻq! Kerak emas!

Jungkook vahima ichida oʻzini Taehyungdan orqaga tortdi va koʻrpaga battar oʻrandi.

Jk: M-Men oʻzim... oʻzim yuvina olaman! Iltimos, Janob Kim... yoʻq, Taehyung...
chiqib turing! Men juda uyalyapman...

Jungkook hayotida hech qachon biron bir erkakning qarshisida bunday yalangʻoch boʻlmagan, ustiga-ustak, kechagi ehtirosli tundan keyin Taehyungning uning tanasiga, eng nozik joylariga teginishini oʻylasa, uyatdan oʻlib qolay derdi.

Taehyung esa uning bu yoqimli va uyatchang qarshiligidan battar zavqlandi.

U toʻshakdan turib, mutlaqo yalangʻoch va baquvvat qomatini namoyish etgancha, Jungkookning ustiga egildi.

Tae: Qarshilik qilma, Quyoncham. Dummalaring orasi ogʻriyotganini bilaman, oʻzing zoʻrgʻa turibsan-ku,

Dedi u ayyorona jilmayib.

Taehyung hech qanday gap-soʻzlarga quloq solmay, koʻrpani Jkning ustidan shartta tortib oldi va uning nozik, yalangʻoch tanasini kutilmaganda shundoq quchogʻiga koʻtarib oldi.

Jk: Ahh! Nima qilyapsiz?! Qoʻyib yuboring!

Jungkook daxshat ichida baqirib, oyoqlarini siltadi, qoʻllari bilan Taehyungning keng yelkalariga urib qarshilik koʻrsatishga urindi.

Ammo koʻtidagi oʻtkir ogʻriq tufayli oʻzini tutolmay, yuzini burushtirib, pichirladi.

Jk: Iltimos... juda uyatli... men qarashga botinolmayapman...

Taehyung uning gaplariga etibor bermay, toʻgʻri vannaxonaga qarab yurdi.

Eshikni ochib ichkariga kirdi va Jungkookni katta, issiq suv bilan toʻldirilgan vanna chetiga sekin oʻtqazdi.

Hammomdagi oppoq chiroqlar ostida Jungkook oʻzining butunlay yalangʻoch tanasini, sonlaridagi kechagi koʻkarib. ketgan zasoslarni koʻrib, daxshatdan koʻzlarini mahkam yumib oldi.

U yuzlarini ikki qoʻli bilan toʻsib, butunlay buklanib oldi.

Jk: Taehyung... iltimos, chiroqni oʻchiring... yoki qaramang... Men hozir uyatdan oʻlib qolaman...

Deb yigʻlagudek boʻlib pichirladi u.

Uning butun badani hayajondan va uyatdan qizib ketgandi.

Taehyung esa suv ichiga kirdi-da, Jungkookni belidan tutib, ohista oʻzining yoniga, issiq suv tubiga tortdi.

U Jkning yuzini yopib turgan qoʻllarini sekin tortib, uning qoʻrqib ketgan koʻzlariga qaradi.

Tae: Kecha tunda mening ostimda butunlay yalangʻoch boʻlganingda uyalmading-ku, Quyoncham? Endi esa mendan yuzingni yashiryapsanmi?

Deb pichirladi Taehyung va uning lablaridan sekin oʻpdi.

U dushgelini qoʻliga olib, Jkning silliq koʻkraklarini va qornini mayinlik bilan koʻpiklab silay boshladi.

Taehyungning issiq va koʻpikli qoʻllari pastga, Jungkookning dumlari va kecha oʻzi shafqatsizlarcha zabt etgan oʻsha tor, shirin koʻt teshigi tomon sekin yura boshlaganida, Jungkook rohatdan va daxshatli uyatdan aqlini yoʻqotayozdi.

U koʻzlarini ocholmay, Taehyungning boʻyniga mahkam yopishib oldi...

Uning qizarib ketgan yuzlari hozir Taening hoʻl yelkasiga tegib turardi.

Tae: Oʻzingni boʻsh qoʻy, Quyoncham...

Taehyung bitta barmogʻini ohista dushgeli bilan namlab, Jungkookning kechagi kechadan hamon shishib, qizarib turgan nozik koʻt teshigiga sekin tiqdi.

Ichkariga iliq suv va oʻtkir dushgelining hidi kirishi bilan Jungkook kutilmagan oʻtkir sezgirlikdan chiday olmay baland ovozda inqillab yubordi.

Jk: AXXXXXXX! T-Taehyung... toʻxtang... mmmm... judayam gʻalati boʻlyapti... oyyyy!

Jungkook barmogʻining uning

eng chuqur nuqtalarida aylanib,kayf bera boshladi. uyatdan portlab ketgudek boʻldi.

U hozirgina uygʻongan boʻlsa-da, kechagi ehtiros asoratlari sababli uning asab tolalari juda tez qoʻzgʻalib borardi.

Har safar Taehyung koʻtiga barmogʻini chuqurroq tiqib, devorlariga teginganida, Jungkook rohatdan aqlini yoʻqotgudek boʻlib, bellarini oʻz-oʻzidan yuqoriga koʻtarar va Taening yelkasini barmoqlari bilan tirnab yuborgudek gʻijimlardi.

Taehyung esa Jkning ichidagi bu hayajonli qisilishlarni, uning tor koʻt teshigi barmogʻini qanchalik mahkam qisayotkanini his qilib, oʻzining qoʻtogʻi suv ostida qaytadan toshdek qotib borayotganini sezdi.

Jungkookning oppoq sonlari va terlagan koʻkraklariga vanna chirogʻining urilishi uni battar aqldan ozdirgandi.

U barmogʻini birdan chiqardi-da, Jungkookni belidan mahkam tutib, uni suv ichida oʻzining ustiga, shundoq toshdek qotgan qoʻtogʻining ustiga oʻtqazdi.

Jk: Ahh... Janob Kim... yoʻq, Taehyung... nima qilyapsiz?!

Jungkook suv ostida uning qoʻtogʻi dumlari orasiga tirilib turganini his qilib, qoʻrqib ketganidan koʻzlarini ochdi.

Jk: Axir... axir hozirgina yuvinayotgan edik-ku... men hali ham juda ogʻryapti..

Tae: Meni kechir, Quyoncham... Ammo sening bu inqillashlaringdan keyin oʻzimni toʻxtatishim imkonsiz,

Dedi Taehyung, uning koʻzlarida oʻsha yirtqich va shafqatsiz ehtiros olovi qaytadan alovlangandi.

Taehyung hech qanday kutishsiz, Jungkookning bellaridan pastga qattiq bosdi va oʻzining qoʻtogʻini uning hozirgina yaxshilab kengaytirilgan, hoʻl koʻt teshigiga bir zarb bilan oxirigacha tiqib yubordi!

Suv va koʻpik ularning birlashishini yanada osonlashtirgandi.

Jk: AXXXXXXXXX! VOY XUDO... MM-MMMMMH!

Jungkook keskin toʻliqlikdan boshini orqaga tashladi, uning ogʻzidan baland va cheksiz ehtirosli ingrash otilib chiqdi.

Jk:AXXXXXX......MMMMMMM

Vannadagi issiq suv ularning harakatidan har tomonga sachray boshladi.

Taehyung uni oʻz quchogʻida mahkam ushlaganicha, pastdan yuqoriga qarab shafqatsizlarcha silkinib, Jkning eng chuqur nuqtalarini kuydirib sika boshladi.

Jungkook endi uyatni ham, ogʻriqni ham unutib, vannadagi koʻpiklar orasida Taehyungning boʻynidan quchoqlab, uning har bir zarbasiga oʻzi xohlab, dumlari bilan pastga intilib javob qaytara boshladi.

Ularning ehtirosi vannaxonani butunlay yutib yuborgandi...

Taehyung pastdan turib shunday shafqatsiz va kuchli zarbalar berib sikardiki, Jungkook uning quchogʻida yuqoriga va pastga tinmay sakrashdan butunlay es-hushini yoʻqotayozgandi.

Hammom koʻtidagi oʻtkir dushgeli hidi va ularning qaynoq nafasi havoni boʻgʻib qoʻygan edi.

Jk: Axxxx... Taehyung... mmmm... chuqurroq... oyyyy, ichim yonib ketdi!

Jungkook endi uyatni butunlay unutgan, mastlikdan keyingi bu hissiyotlar toʻlqinida faqatgina koʻproq lazzat soʻrab pichirlardi.

U oʻz oyoqlarini Taehyungning sonlariga yanada mahkamroq tirab, bellarini har bir zarbga moslab pastga urardi.

Taehyung esa Jungkookning bu harakatlaridan, uning tor koʻt teshigi suv ostida qoʻtogʻini kuydirgudek qisayotganidan butunlay hayvoniylashib borardi.

U Jkning bellaridan mahkam gʻijimlab, oxirgi marta uni yuqoriga koʻtardi va bor kuchi bilan oʻzining eng soʻnggi, tub-tubigacha yetadigan shafqatsiz zarbalarini berib sika boshladi.

Tae: Ox-x-x, Quyoncham... men hozir bushanaman... Sening koʻting juda qaynoq!

Taehyung ehtirosdan baqirib yubordi.

Daxshatli darajadagi kuchli shahvat ularni bir vaqtning oʻzida oʻz domiga tortdi.

Jungkook suv ostidagi bu ogʻir zarbalar va ishqalanishdan chiday olmay, daxshatli ovozda baqirgancha oʻzining quyuq urugʻlarini vannadagi issiq suv va koʻpiklar ichiga butib yubordi.

Jk:Axxxxxx......mmmmm...Oxxxxxx

Uning butun tanasi qaltirab, koʻzlari suzilib ketdi.

Shu lahzada Taehyung ham oʻzini ortiq tutib tura olmadi.

U Jungkookni oʻz koʻksiga qattiq yopishtirib, uning nozik koʻtining ichki devorlarining qisilishlari orasiga oʻzining qaynoq, quyuq spermasi bilan toʻldirib oqizdi!

Ular vannadagi suv ichida, bir-birining ogʻzidan nafasini yutib yuborgudek oʻpishgancha, bir vaqtda qoniqishning eng choʻqqisiga erishdilar.

Ikkalasi ham hansirab, bir-birlarining boʻyinlaridan quchoqlagancha suv ichida uzoq vaqt qotib qolishdi.

Jungkook tamoman holsizlangan, ikkinchi marta bunday kuchli boʻshanish uning nozik vujudini butunlay kuchdan qoldirgandi.

Taehyung biroz oʻziga kelgach, dushni yoqdi va ikkalasining ham tanasidagi koʻpiklarni, suvni yaxshilab yuvib tashladi.

U Jungkookni issiq, yumshoq sochiqqa oʻrab, dushdan olib chiqdi va qaytadan yotoqxonadagi katta toʻshakka yotqizdi.

Jungkook koʻzlarini yumgancha yotardi, ammo yuzlari hamon oʻsha issiq ehtirosdan qip-qizil edi.

Taehyung toʻshak yonidagi tortmani ochib, ogʻriq qoldiruvchi va yumshatuvchi malham dorisini qoʻliga oldi.

Taehyung sekin koʻrpani ochib, Jungkookni qorniga qaratib oʻgʻirdi.

Jk uning dori koʻtarganini koʻrib, yana oʻsha uyatchanligi uygʻondi va yuzini yostiqqa yashirdi.

Tae: Qochma, shirinim. Hozir buni surtmasam, univerga borishing tugul, oʻrningdan ham turolmay qolasan.

Taehyung mayin ovozda va barmoqlariga dorini olib, Jungkookning qizarib, shishib ketgan oʻsha tor koʻt teshigiga sekin surta boshladi...

Taehyungning qoli tegishi bilan Jk seskanib ketdi.

Dorining yaxtayligi va Taening mayin harakatlari uning ichki ogʻriqlarini bir oz bosgandek boʻldi.

U yuzini yostiqqa mahkam yashirgancha, ortiqcha ovoz chiqarmaslikka harakat qilardi, ammo baribir ogʻzidan mayin inqillashlar chiqardi.

Taehyung uning ustiga yupqa koʻrpani yopib, peshonasidan oʻpdi.

Tae: Bugun oʻqishga ham, kompaniyaga ham bormaysan, Quyoncham. Shu yerda, mening yotoqxonamda qolib damingni olasan. Senga xizmatkorlar qarab turishadi.

Jungkook koʻtidagi chidab boʻlmas holsizlik tufayli etiroz bildira olmadi

U faqatgina sekin bosh irgʻab rozi boʻldi va tez orada charchoq hamda dori tasirida shirin uyquga ketdi.

Taehyung esa kiyinib, mashinasida kompaniya binosi tomon yoʻl oldi.

Uning kayfiyati alo darajada edi.

Nihoyat uning sirli Quyonchasi oʻziniki boʻlgan, oradagi barcha sirlar fosh etilgan edi.

Biroq, kompaniya binosiga qadam qoʻyishi bilan xonadagi muhit gʻalati tuyuldi.

Kotiba qiz daxshat va xavotir toʻla koʻzlari bilan Taehyungga qaradi.

Kotiba: Janob Kim... Sizning xonangizda... sizni bir kishi kutyapti. Biz uni toʻxtata olmadik...

Taehyung qoshlarini chimirdi.

U shoshilgancha oʻzining shaxsiy kabineti eshigini ochdi va ichkariga kirdi.

Stol qarshisidagi katta charm stulda, qoʻlida qadah ushlagancha, unga qarab ayyorona jilmayib oʻtirgan insonni koʻrib, Taehyung birm soniyada joyida qotib qoldi.

Tomirlaridagi qon muzlab ketgandek boʻldi.

Bu Park Bogum edi.

Taehyungning chet elga ketib, uni butunlay tashlab ketgan, yuragini chil-chil qilgan sobiq yigiti!

Bogum sekin oʻrnidan turdi, uning oʻsha oʻziga ishongan, jozibali qomatiga tikilgancha Taehyung tomon bir necha qadam tashladi.

Uning koʻzlarida gʻalati bir sogʻinch va egalik tuygʻusi bor edi.

Bogum: Sogʻindingmi, Taehyung?
Men qaytib keldim. Sening yoningga, oʻz joyimga qaytdim...

Qolgani keyingi qismida❗️❗️❗️

10-qism

Tae: Bilaman, Quyoncham... Buni allaqachon bilardim.

Deb pichirladi.

Men seni birinchi koʻrganimdayoq tanimagandim,sendagi ifor,qaltirashing, Men seni oʻsha qorongʻu xonada ham, yorugʻlikda ham tanigan edim...

Jungkook daxshat va hayrat ichida koʻzlarini katta-katta ochdi.

Mastlik va ichimlik taʼsirida,Na qaltirardi,na nimanidur uylardi.

U faqat bitta narsani oʻzini kuydirayotgan bu erkakning taftini, uning shafqatsiz va ehtirosli sevgisini butun vujudi bilan his qilishni xohlardi.

Jk: Demak... demak, bilar edingiz...

Jungkook oʻzini tutolmay gʻalati kuldi, soʻngra koʻzlarini Taehyungning qop-qora, olovli koʻzlariga qarab.

Jk: Unday boʻlsa... nega qarab turibsiz? Agar men oʻsha Quyoncha boʻlsam... meni yana devorga mixlang. Meni qiynab siking ... Bugun men oʻzim buni xohlayman, Janob Kim... yoʻq, Taehyung...

Jungkook oʻz qoʻllari bilan koʻylagining tugmalarini yulib yuborgudek yecha boshladi.

Uning bu kutilmagan jasorati va oʻzi xohlab taslim boʻlishi Taehyungni butunlay aqldan ozdirdi.

Taehyung uning qoʻllarini ushlab, toʻshakka qattiq mixladi va oʻzining ogʻir tanasi bilan Jungkookning ustiga yotdi.

Tae: Oʻzing soʻrading, Quyoncham... Bugun senga rahm qilmayman.

Taehyung va uning lablariga och boʻridek yopishdi.

Bu safar boʻsa mutlaqo boshqacha edi.

Jungkook qochishga urinmadi, aksincha, oʻzining nam va issiq tili bilan Taehyungning ogʻziga chuqur kirib, uning nafasini soʻra boshladi.

U oʻz oyoqlarini sekin koʻtarib, Taehyungning bellari atrofiga mahkam oʻtqazdiva uni oʻziga yanada yaqinroq tortdi.

Taehyung shoshilgancha ikkalasining ham kiyimlarini yechib, toʻshak chetiga otdi.

Yorugʻ xonada ularning bir-biriga urilayotgan yalangʻoch va qaynoq tanalari porlab turardi.

Taehyung stol ustidagi moyni oldi va Jungkookning dumlari orasiga koʻp qilib surtdi.

U barmogʻini Jkning kechagi harakatlardan hamon sezgir boʻlib turgan tor koʻt teshigiga tiqqanida, Jungkook ogʻriqdan koʻra koʻproq lazzatdan inqillab yubordi.

Jk: Axxxx... Taehyung... tezroq... barmoqlaringizni emas... Qoʻtogʻingizni xohlayman...

Jungkook toʻshakni gʻijimlagancha, oʻz dumlari bilan Taehyungning qoʻtogʻiga qarab intildi

U endi butunlay uning ostida erib ketishni, u tomonidan qiynab sikilishni hohlerdi.

Taehyung uning bu soʻzlaridan soʻng oʻzini tiya olmadi.

U oʻzining toshdek qotgan qoʻtogʻini Jungkookning tor va hoʻl koʻt teshigiga tiradi.

Hech qanday kutishsiz, bir kuchli zarb bilan uning ichiga oxirigacha kirib ketdi.

Jk: AXXXXXXXX! MM-MMMMMH!

Jungkookning ovozi xonani tutib ketdi.

U koʻzlarini tepaga qilib, chuqur va tez-tez nafas oldi.

Ichidagi qoʻtogʻ shunchalik katta ediki, u oʻzini goʻyo ikkiga boʻlinib ketgandek his qildi, ammo bu safar ogʻriq ortida misli koʻrilmagan, aqlbovar qilmaydigan shirin bir kayf bor edi.

Taehyung uning bellaridan mahkam ushlab, ichkarida juda tez va qattiq tiqib sika boshladi.

Har safar u qoʻtogʻini chuqur kirgʻizganda, Jungkookning ogʻzidan ehtirosli, uzuq-uzuq inqillashlar otilib chiqardi.

Jk: Axx... sekinroq... voy xudo... axxx, Taehyung! Toʻxtamang... Qiynab siking joon... mmmmm!

Taehyung uni toʻshakda oʻziga qaratib oʻgʻirdi va ortidan, toʻrtoyoq holds sika boshladi.

Jungkook boshini toʻshakka tiragancha, dumlari bilan Taehyungning har bir ogʻir zarbasiga javob qaytarar, Taeni qoʻtogʻini koʻtiga yanada chuqurroq kirgʻizishga urinardi.

U oʻz qoʻli bilan oʻzining qotib ketgan qoʻtogʻini silab, kayfning eng choʻqqisiga qarab borardi.

Xonani faqatgina ularning qaynoq nafasi, terlagan tanalarining bir-biriga urilishi va Jungkookning tinimsiz ehtirosli ingrashlari tutib ketgandi.

Taehyung oxirgi kuchli zarbalarini berib koʻtiga sikib, Jungkookning eng chuqur nuqtasiga qoʻtogʻini kiritganda.

Jk: OX-X-X-X... TAEHYUNG!

Deb bushanib yubordi.....

Jkning butun tanasi boʻshashib, koʻzlari suzilib ketdi.

U hansiragancha boshini yostiqqa tashladi, barcha kuchi uni tark etgandek edi.

Biroq Taehyung hozir toʻxtashni mutlaqo xohlamasdi.

Jungkookning bunday tez va boʻshanishi uning ichidagi htirosini yanada alovlantirib yuborgandi.

Tae: Quyoncham... Seni tez bushanishing meni aqldan ozdiradi...

Deb pichirladi Taehyung.

U Jungkookning boʻshashgan tanasiga dam olishga imkon bermay, uning ingichka belidan qaytadan mahkam gʻijimlab ushladi.

Toʻrtoyoq holatida turgan Jungkookni oʻziga tomon qattiq tortdi va qoʻtogʻi bilan yana bir bor qoʻtolini zarb bilan Jkni koʻtiga tiqib yubordi.

.Jk: AXXXXXXXX! MM-MMMMMH!

Jungkook kutilmagan qayta zarbdan toʻshak choyshablarini tirnab yuborgudek gʻijimladi.

U hozirgina boʻshangani sababli, uning ichki sezgirligi, har bir asab tolasi misli koʻrilmagan darajada sezgir boʻlib qolgandi.

Taehyungning koʻtiga kirib chiqayotkan katta qoʻtogʻ. unga shunchalik oʻtkir, shunchalik kuchli tasir qilardiki, Jungkook kayfdan aqldan ozayotgandek boʻldi.

Taehyung esa harakatlarini yanada tezlashtirib sikaishni davom ettirdi.

U Jungkookning silliq dumlari va sonlariga oʻziga urib, ketma-ket, shafqatsizlarcha sikardi

Xonada terlagan tanalarning shaloplab bir-biriga urilishi va Jungkookning toʻxtovsiz, ehtirosli inqillashlari aks sado berardi.

Jk: Axx... Taehyung... iltimos... mmmm... men ortiq chidolmayman... Koʻtim yonib ketdi... axxx!

Jungkookning koʻzlaridan yosh sizib chiqib, yostiqni hoʻl qildi.

Bu ogʻriq yoshi emas, balki tanasi koʻtara olmayotgan kuchli kayf toʻlqinining yoshlari edi.

U oʻzining boʻshashgan qoʻtogʻini yana qaytadan toshdek qotib borayotganini his qilib, daxshatga tushdi.

Taehyung uni shunday holatga olib keldiki, Jungkook hatto teginishlarsiz, shunchaki koʻtiga kirib chiqayotkan zarbalardan ikkinchi marta boʻshanishga shaylanayotkan edi ..

Taehyung uning koʻtidagi siqilish kuchayganini, tor teshik uning qoʻtogʻini yanada mahkamroq qisayotganini his qildi.

Bu narsa Taening ham soʻnggi chidamlilik chegarasini buzib yubordi.

U Jungkookning yelkasidan tishlab, uni oʻziga yopishtirdi va oxirgi, eng kuchli, tub-tubigacha yetadigan zarbalarini berib sika boshladi.

Tae: Ox-x-x, Jungkook...... bu tor koʻting meni oʻldiradi...

Taehyung gupillab urayotgan nafasini Jkning boʻyniga urib, oʻzini butunlay qoʻyib yubordi.

Taehyung oʻzining qaynoq, quyuq spermasini Jungkookning koʻtining eng chuqur ichki nuqtasiga, toʻldirib-toʻldirib oqiza boshladi.

Jk:Axxxxxxx......Degancha yana bir bor bushandi.

Taening qoʻtogʻi hamon Jkning koʻti ichida gupillab urib turardi.

Ikkalasi ham hansirab, bir-birining terlagan terisiga yopishgancha uzoq vaqt sokinlikda yotishdi.

Jungkook koʻzlarini yumib, hayotida ilk bor oʻzini kimgadir butunlay tegishli va baxtli his qildi.

U Taehyungning bagʻrida uxlab qoldi...

Tong otdi.

Xonaga pardalar orasidan kirayotgan quyosh nurlari tushdi.

Jungkook sekin koʻzlarini ochdi.

Uning ongida hamon kechagi olovli kechaning asoratlari, mastlik va aqlbovar qilmas ehtiros toʻlqinlari aylanardi.

Tanasi shunchalik holsiz, bellari va koʻtlari shunday ogʻir ediki, u hatto barmoqlarini qimirlatishga ham erinardi.

Shu lahzada u kimningdir judayam keng, qaynoq va baquvvat quchogʻida yotganini his qildi.

Uning belidan mahkam quchoqlab, oʻziga tortib turgan bu tana unga cheksiz xavfsizlik tuygʻusini berayotgandek edi.

Jungkook sekin boshini koʻtardi va qarshisidagi chehrani koʻrib, nafasi ichiga tushib ketdi.

Bu Kim Taehyung edi.

U qarshisida uxlab yotardi.

Taening yuz chiziqlari, qalin qoshlari, uzun kipriklari va bir oz ochiq qolgan lablari uni shunchalik jozibali koʻrsatardiki, Jungkook buni oʻngi emas, shunchaki shirin bir tush deb oʻyladi.

Jk pov: Yoʻq... bu tush boʻlsa kerak. Men ayni damda Janob Kimning shaxsiy yotoqxonasida, uning bagʻrida yalangʻoch yotibmanmi? Bu imkonsiz...

Jungkook bu shirin sehrli tushdan uygʻonib ketishdan qoʻrqib, titrayotgan barmoqlarini sekin uzatdi.

U eng avvalo Taehyungning silliq va issiq peshonasiga, keyin esa qalin qoshlariga ohista tegindi.

Barmoqlari pastga surilib, Taening qirra burniga, soʻngra kecha tunda uni aqldan ozdirgan, uning nafasini yutib yuborgudek ehtiros bilan oʻpgan oʻsha qaynoq lablariga tegdi.

Jungkook oʻzini toʻxtata olmay, Taening yuzlarini, boʻyinlarini va uning keng, tomirlari boʻrtib chiqqan koʻkraklarini mayinlik bilan silab chiqdi.

Uning har bir teginishi shunchalik mayin va extirosli ediki, u ich-ichidan ayni damda jannatda yurgandek his qilayotgandi.

Biroq, bu nozik teginishlardan Taehyung sekin qimirladi va chuqur nafas olib, oʻzining qop-qora, oʻtkir koʻzlarini ochdi.

U uygʻonishi bilan toʻgʻri Jungkookning qoʻrqib ketgan, hayrat toʻla koʻzlariga qaradi va lablarida juda mayin bir tabassum paydo boʻldi.

Tae: Hayrli tong, mening shirin Quyoncham...

Dedi Taehyung ovozi uyqusiragan va boʻgʻiq chiqib.

U Jungkookning belidagi qoʻlini yanada mahkamroq siqib, uni oʻz koʻkragiga tortdi.

Bu ovoz, bu keskin teginish va belidagi tirik insonning qaynoq tafti Jungkookni bir soniyada dahshatli haqiqatga qaytardi.

Bu tush emas edi!

Bu mutloq haqiqat edi!

Uyat, daxshat va kutilmagan qoʻrquv Jungkookning butun vujudini qopladi.

U shunchalik daxshatga tushdiki, koʻzlari kosasidan chiqib ketgudek ochilib, jon-jaxshi bilan bor ovozda baqirib yubordi!

Jk: AXXXXXXXXX! YOʻOʻOʻQ!

Jungkook vahima ichida oʻzini orqaga otdi.

U Taehyungning quchogʻidan chiqib, toʻshakdan pastga oʻzini tashlamoqchi boʻldi.

Ammo uning kechagi sekisdan keyin koʻt va bellaridagi keskin ogʻriq unga imkon bermadi.

U koʻrpani shoshilgancha yalangʻoch tanasiga oʻrab, toʻshakning eng chekka burchagiga borib qisilib oldi.

Uning yuzlari hozir uyatdan butunlay qip-qizil boʻlib ketgan, yuragi daxshatli tezlikda urayotgan edi.

Taehyung esa uning bu kutilmagan baqirigʻidan va qoʻrqib ketganidan hayron boʻlib, toʻshakda oʻtirgancha unga tikilib qoldi...

Taehyung:Jungkook...

Jungkook:Jan...janob.....me.....men...

Qolgani keyingi qismida❗❗❗

9-qism

Taehyung Yoongining lablariga kutilmaganda yopishganida, goʻyo butun olam toʻxtab qolgandek boʻldi.

Yoongi bir lahza hayratdan qotib qoldi, ammo Taehyungning nozik lablari uning lablarini sogʻinch bilan soʻra boshlagach, oʻzini ortiq tiya olmadi.

Yoongi Taehyungning bellaridan mahkam quchoqlab, uni oʻziga tortib Taening boʻsalaruga bor vujudi bilan, javob qaytardi.

Ular oʻtmishda seksdan boshqa barcha narsani birga his qilishgan, bir-birlarini pinhona sevishgan edi.

Yoongi hamisha Taehyungni oʻzining mitti shohzodasi deb bilar, unga nisbatan egalik tuygʻusi va kuchli ehtirosini zoʻrgʻa jilovlab kelardi.

Taehyung esa uning bu kuchli va hukmron xarakteri oldida butunlay taslim boʻlishni, uning qoʻllarida erib ketishni xohlardi.

Ularning tillari bir-biriga qorishib, nafaslari yetmay qolguncha, goʻyo bir-birini yutib yuborishgudek talpinishardi.

Yoongi oʻpishish davomida Taehyungning pastki labini ehtiros bilan tishlab, soʻrib oʻpishni davol ettirdi.

Taehyungning ogʻzidan mayin inqillash chiqib ketdi.

Tae nafasi boʻgʻilib, Yoongining lablaridan ajraldi, ammo uning koʻzlari cheksiz ehtirosdan yonib turardi.

Yoongi qoʻllari bilan Taening yuzlarini mahkam ushladi.

Yoongi: Senga hech narsa qilmagan hayriyatki!!!
Seni judayam sogʻingandim!!!!
Sendan judayam sogʻindim!!!
Seni qanchalik sogʻinganimni bilasanmi, erkam?

Deb pichirladi ovozi boʻgʻilib.

Taehyung Ortigʻiga chidab turolmasligini anglab, Taehyung Yoongining qoʻlidan mahkam ushladi.

Tae Yoongini oʻzining xonasi tomon tortib ketdi.

Taehyung uni xonasiga shoshib olib kirdi.

Yoongi uning bu harakatlaridan miyigʻida kulib, unga ergashdi.

Xonaga kirishlari bilan Taehyung eshikni ortidan qulfladi.

Ammo shu zahoti Yoongi vaziyatni oʻz qoʻliga oldi.

U Taehyungni devorga mahkam qisib, uning xalatini elkasidan pastga tushira boshladi va boʻyinlaridan qaynoq oʻpichlar bilan pastga tushdi.

Taehyung esa devorga suyangancha, Yoongining bu harakatlaridan ingrab yubordi...

Yoongi Taehyungni devorga mahkam qisgancha, uning har bir nafasini, har bir harakatini butunlay oʻz nazoratiga oldi.

Yoongining qoʻllari Taehyungning ingichka bellaridan pastga qarab sirgʻalib tushar, har bir teginishi shohzodaning vujudida elektr toki kabi titroq uygʻotardi.

Yoongi oʻzining lablarini Taehyungning boʻyniga bosdi. U oʻsha nozik terini ehtiros bilan tishlab, soʻra boshladi.

Taehyung boshini orqaga tashlab, devorga suyanganicha oʻzidan ketgudek ingrab yubordi.

Tae: A-ah... Yoongi... m-mmmm... sekinroq... butun tanam yonib ketyapti...

Yoongi uning bu ojiz va boʻysungan holatidan yanada quturib, Taehyungning xalatini butunlay yerga tushirib yubordi.

Endi mitti shohzoda uning qarshisida butunlay yalangʻoch va himoyasiz edi.

Yoongi uning oppoq, silliq tanasiga och koʻzlar bilan tikilib, miyigʻida kuldi.

Yoongi: Seni sogʻinganimni aytgan edim-ku, erkam. Bugun mendan qochib qutulolmaysan.

Deb pichirladi.Yoongi pastga intilib, Taehyungning koʻkrak uchlarini navbatma-navbat oʻpib.

U tillari bilan ularni mayin yalab, tishlari bilan ohista tushlab erkalay boshladi.

Taehyungning barmoqlari Yoongining sochlari orasiga kirib, ularni qattiq ushladi.

U oʻzini tutib turolmay, oyoqlari qaltiray boshlagan edi.

Yoongi har bir nuqtani qoldirmay erkalashda davom etdi.

U pastga choʻkkalab, Taehyungning qornini, soʻngra uning nozik sonlarining ichki qismini qaynoq oʻpichlarga toʻldirib tashladi.

Taehyungning vujudi ehtirosdan olov boʻlib yonar, ogʻzidan tinimsiz mayin inqillashlar uchib chiqardi.

Tae:Uxxxxx..... Axxxxxx.... Toʻxtamang.... Yoongi..

Taehyungning ogʻzidan tinimsiz inqillashlar chiqardi

Tae: Uxxxxx..... Axxxxxx.... Toʻxtamang.... Yoongi.. Meni siking... Men butunlay sizniki boʻlishni xohlayman...

Yoongi Taehyungning bu ojiz, ehtirosga toʻla va yalinayotgan holatini koʻrib, vujudida hayvoniy ehtiros uygʻondi.

Yoongini qoʻtogʻi toshdek qotib azob berayotkan edi.

Biroq, aynan shu lahzada Yoongining koʻzi Taehyungning begubor, hali judayam yosh yuziga va endigina 14 yoshni toʻldirgan,Ichida sovuq bir haqiqat uygʻondi.

Taehyung hali judayam yosh edi.

Uning tanasi bunday seksga tayyor emasdi.

Yoongi pov:Agar u hozir ehtirosga berilib, Taeni siksam unga ozor berib quyishim mumkun.

Yoongi ogʻir nafas olib, harakatdan toʻxtadi.

U peshonasidan oqayotgan terni artib, Taehyungni karavotga ohista yotqizdi va ustiga engashdi.

Tae: N-nega?.. Yoongi, nega toʻxtadingiz? Men sizni xohlayman, iltimos...

Taehyung tushunolmay, battar yalinib, Yoongining boʻynidan tortdi.

Yoongi uning ustiga yotib, Taening koʻzlaridagi ehtiros yoshlarini lablari bilan oʻpib artdi.

Uning ovozi oʻzini tiyish azobidan boʻgʻilib chiqdi.

Yoongi: Yoʻq, erkam... Hozir emas. Sen hali judayam yoshsan... Tanang bunga tayyor emas. Men seni yaxshi koʻraman va senga ogʻriq berishni aslo xohlamayman,

Tae: Lekin men ogʻriqqa chidayman! Faqat meni qiynamang...iltimos siking...doim shunday...qilgansiz ...

deb yigʻlamsiradi Taehyung, uning xohishi hali ham soʻnmagandi.

Yoongi miyigʻida kulib lablaridan sekin oʻpdi.

Keyin esa Taehyungning mitti qoʻtogʻchasini qaytadan qoʻllari bilan mahorat bilan ushladi.

Yoongi: Men seni bpshantiraman, mitti shohzodam. Ammo bugun faqat qoʻllarim va tilim bilan... Seksni esa sen toʻliq ulgʻayganingda, tanang tayyor boʻlganda qilamiz.

Deb pichirladi va Taehyungning qoʻtogʻini ogʻziga olib, nihoyatda ehtiros bilan soʻra boshladi.

Taehyung Yoongining bu kutilmagan, qaynoq va aqldan ozdiruvchi harakatidan karavot choyshablarini gʻijimlab, bor ovozi bilan inqillab yubordi.

Uning issiq tili va lablarining har bir harakati Taehyungni butunlay aqldan ozdirayotgan edi.

Yoongi oʻz tajribasi va mahorati bilan shohzodaning har bir nozik nuqtasini his qilib, uni asta-sekinlik bilan, ogʻriqsiz olziga solib soʻrardi.

Taehyung kutilmagan bu qaynoq tuygʻudan boshini karavot yostiqlariga urib, choyshablarni barmoqlari bilan gʻijimlab tashladi.

Uning ogʻzidan chiqayotgan har bir shirin inqillash Yoongini battar qoʻzgʻatardi.

Tae:A-ah... Yoongi... m-mmmm... j-juda ajoyib..meni siking iltimos... Qiynalib ketdim, jonim..

Deb ingrardi Taehyung, koʻzlaridan cheksiz rohat yoshlari oqib.

Yoongi bir muddat toʻxtab, Taehyungning ehtirosdan qizarib ketgan yuzlariga,va lablariga qaradi.

Keyin esa Yoongi qoʻllari bilan Taening sonlarini yanada kengroq ochdi.

U faqat tili bilan cheklanib qolmasdan, bir vaqtning oʻzida barmoqlari bilan Taehyungning mitti qoʻtogʻchasini pastdan yuqoriga qarab mayinlik bilan ishqalashni boshladi.

Taehyung Yoongining sochi orasiga qoʻllarini tiqib, uni oʻziga yanada yaqinroq tortishga urindi.

Yoongining har bir chuqur yutishi Taehyungning vujudida mislsiz portlashlar hosil qilardi.

Yoongi Taeni sikmayotkan boʻlsa-da, bu harakatlari bilan Taeni undan-da kuchliroq rohat bagʻishlayotgan edi.

Yoongi tezlikni biroz oshirdi.

U Taehyungning butunlay boʻshashish arafasida turganini, badani olovdek yonib, qaltirayotganini his qilib turardi

.Tae: Yoongi... m-men... hozir... A-ah... toʻxtamang... oʻlib qolaman... Ohhhh!

Taehyung ortiq oʻzini tutib turolmay, uzoq kutilgan rohat choʻqqisiga erishdi va oʻzining bor qaynoq spermasini Yoongining ogʻziga boʻshatib yubordi.

Yoongi esa buni kutgandek, bir tomchisini ham tashqariga chiqarmay yutib yubordi va lablarini yalab, miyigʻida kulib qoʻydi.

Taehyung butunlay holdan toyib, nafas ololmay karavotga yiqildi.

Ammo uning koʻzlarida Yoongiga nisbatan cheksiz muhabbat bor edi.

Yoongi uning yoniga yotib, Taening nozik bellaridan quchoqladi va uni oʻz bagʻriga bosdi...

Taehyung Yoongining issiq bagʻrida tinchlanib, uning koʻkragiga boshini qoʻygancha nafasini rostlayotgan edi.

Yoongi uning mayin sochlarini silab, peshonasidan ohista oʻpib qoʻydi.

Toʻsatdan eshik taqilladi.

Taehyung qoʻrqib ketib, oʻrnidan sapchib turdi va xalatini shoshib ustiga tashladi.

Tae: K-kim u?!

Deb ovozi titrab soʻradi.

Eshik ortidan.

RM: Shohzoda Taehyung, men Namjoonman. Sizni oliy hazratlari oʻz huzurlariga zudlik bilan chaqirmoqdalar.

Bu ismni eshitishi bilan Taehyungning yuragi orqasiga tortib ketdi.

Yoongining esa qoshlari chimirilib, koʻzlarida chuqur xavotir uygʻondi.

U karavotdan turib, Taehyungning yoniga keldi va uning titrayotgan yelkalaridan ushladi.

Yoongi: Taehyung... Qirol senga hech narsa qilmayaptimi? Undan qoʻrqyapsanmi? Menga toʻgʻrisini ayt, u senga teginmadimi?

Deb soʻradi, uning ovozida ham xavotir, ham Taehyungni himoya qilishga boʻlgan tayyorlik sezilib turardi.

Yoongining bu gʻamxoʻrlik va ishonchga toʻla savolini eshitgan Taehyung birdan dovdirab qoldi.

Tae:Yuq yuq...undan emas...

Yoongi:Unda nega bunchalik qoʻrqib ketding...

Uning koʻz oldiga kecha tunda Qirol bilan boʻlgan oʻsha ehtirosli, aqldan ozdiruvchi lahzalar, Jungkookning uning qoʻtogʻini ogʻziga olgani, soʻngra uni qanday qilib yotoqda rohatlantirgani va oʻzi ham Jungkookni ogʻzi bilan boʻshatib qoʻygani birma-bir keldi.

Taehyung Yoongiga xiyonat qilganini, anglab yetdi.

Ich-ichidan kelgan kuchli pushaymonlik hissi uning vujudini, yuragini xuddi zaharli ilonday yeb bitira boshladi.

Tomogʻiga achchiq bir narsa tiqilib, Yoongining yuziga qarashga botinolmay, koʻzlarini olib qochdi.

Tae: Y-yoʻq... Hammasi joyida... Men hozir chiqaman.

Deb zoʻrgʻa pichirladi va Yoongiga boshqa hech narsa demasdan, xonadan otilib chiqib ketdi.

Taehyung yoʻlak boʻylab yurar ekan, ichki pushaymonlik va qoʻrquv uni butunlay qiynardi.

Nihoyat, u qirolning xonasi eshigi oldiga yetib keldi.

Eshiklar ochilib, u ichkariga kirdi.

Jungkook hashamatli taxtida oʻtirgancha, Taehyungga qarab miyigʻida ayyorona kulib qoʻydi.

Kechagi kechadan keyin qirolning nigohlari yanada olovli edi.

Jk:Qani yonimga kel qoʻgʻirchoq...

Tae nima qilishni bilmay, Jkni yoniga borish bormasligini ham bilmay.. sekin Jkning yoniga bordi..

Jk:Senga nimadur boʻldimi, nega oʻzingni boshqa tutyapsan...

Tae:Yuq...hammasi joyida......

Jungkook:Unda yaxshi,xonang senga yoqdimi???

Taehyung bir necha daqiqa avval xonasida,Yoongi bilan boʻlgan voqealarni eslab,yuragi orqaga tortib.!!!

Tae:Ha judayam yoqdi...ammo bir iltimosim bor edi....

Jungkook:Xoʻsh aytchi qanday iltimos ekan....

Taehyung:Men....boyaaaaa Yoongini kurgandim,yani bizni qirollikdan kelgan qomondonni?....

Jungkook:Xoʻsh unga nima boʻlibdi....

Taehyung:Uni meni yordamchim qilib berilasizmi?????

Jungkook Taehyungni oʻzini boshqacha tutayotkani,oʻylab...

Jungkook:Yaxshi....ammo.....
Taehyung bugun oʻzingni boshqacha tutyapsan deb oʻziga tortdi....

Taehyung oʻzini olib qochishga harakat qildi...

Jungkook yanayam shubxalanib Taehyungni ustidagi halatni yechmoqchi boʻldi...

Taehyung qattiq qarshilik qila boshladi.....!!!!

Jungkook bir siltashda yechib tashladi...Va koʻrgan manzarasidan qotib qoldi...

Qolgani keyingi qismida❗❗❗

9-qism

Yuzlab talabalar, hatto darsga shoshayotgan oʻqituvchilar ham daxshat va hayrat ichida Kim Taehyungga va uning yelkasida osilib turgan Jungkookqa tikilib qolishgandi.

Jungkook kutilmagan harakatdan va butun tanasini qoplagan ogʻriqdan koʻzlarini mahkam yumdi.

U atrofdagilarning shivirlashini, oʻziga qaratilgan nigohlarni his qilib, uyatdan portlab ketgudek boʻldi.

U bor kuchi bilan Taehyungning orqasiga mushtlay boshladi, oyoqlarini siltab tushishga urindi, lekin koʻtidagi oʻtkir ogʻriq tufayli oʻzini boshqara olmay, past ovozda inqillab yubordi.

Jk pov: Nimalar qilyapti bu ahmoq?! Hammaga sharmanda qilmoqchimi?!

Jk:Meni tushiring... iltimos, tushiring!

Taehyung esa atrofdagi hech kimga, hatto Jungkookning ojizona zarbalariga ham etibor bermasdi.

U Jungkookni mahkam ushlagancha, toʻgʻri universitet binosining eng chekka va tinch qismidagi tibbiyot xonasi tomon yurib ketdi.

Xonaga kirgach, shifokor ayol hayratdan oʻrnidan turib ketdi.

Hamshira:Janob Kim? Bu nima degani? Tinchlikmi?

Tae: Bizga bir muddat xonani boʻshatib bering. Hech kim kirmasin.

Taehyungning buyruq ohangidagi ovozi etirozga oʻrin qoldirmasdi.

Shifokor ayol shoshilgancha narsalarini olib, xonadan chiqib ketdi va eshikni ortidan yopdi.

Taehyung sekin Jungkookni tibbiyot karavotiga oʻtqazdi.

Jk toʻshakka tegishi bilan koʻtidagi ogʻriqdan yuzini burishtirib, koʻzlaridan yosh qalqib chiqdi.

U darhol Taehyungdan uzoqlashishga urindi, lekin Taehyung uning qarshisiga tiz choʻkib, qochish yoʻllarini yana yopdi.

Taehyungning oʻtkir va sinovchan koʻzlari toʻgʻri Jungkookning qoʻrquv toʻla koʻzlariga qadaldi.

Tae: Nega oʻzingni qiynayapsan?
Biron joying oʻgʻriyaptimi?

Hamma narsnai bilsada bilmaslikka olib suradi.

Tae pov:Men senga dorilarni junatkandim nega uchmading ahmoq bola...

Jungkook kulagini pasini gʻijimlagancha yuzlarini yerdan kutarmasdan turardi..

Taehyung:Meni noʻtogʻri tushunma!!!
Shunchalik mazang yuq boʻlsa nega,nega oʻqishga kelding uyda qolsang bulardiku!!!

Jk: Janob... men yaxshiman. Hammasi joyida, shunchaki biroz charchaganman.

Deb pichirladi u oʻzini zoʻrgʻa qoʻlga olib.

Taehyung esa uning bu ojizona yolgʻoniga ishonishni xayoliga ham keltirmasdi.

U kecha tunda uning bagʻrida qanday titraganini judayam yaxshi bilardi.

Hozir hamma narsani bilsa-da, bilmaslikka olib, bu uyatchang Jkni qiynash unga gʻalati bir zavq bagʻishlayotgandi.

Taehyung sekin oldinga siljidi va Jungkookning qarshisida turib, uning koʻzlariga qarab .

Uning ovozi xirillab, sirli tus oldi.

Tae: Nega unda bunday arang yuribsan? Qayering ogʻriyapti? Ayta qol... Agar aytsang, oʻzim senga malham surib qoʻyaman.

Bu soʻzlarni eshitishi bilan Jungkookning koʻzlari daxshat va hayratdan katta-katta ochilib ketdi.

U yuragi qinidan chiqib ketgudek tez urayotganini his qildi.

Uyalganidan butun vujudi titrab, nima deyishini bilmay qoldi.

Qanday qilib u oʻz xoʻjayiniga.

Kechagi kechada meni toʻshakka mixlab, shafqatsizlarcha sikkaningiz uchun koʻtim oʻgʻriyapti!

Deb ayta olardi? Bu imkonsiz edi!

Jk pov: Nimalar deyapti bu odam?! Kecha qilgan ishlarini aynan menga qilganini bilganida edi!!!!Menimcha mendan nafratlangan bulardi.
Jin ursin, uyatdan oʻlib qolaman hozir...

Jungkook uyalganidan yuzini toʻgʻri Kim Taehyungning koʻkragiga yashirmoqchi boʻldi,lekin oʻzini qoʻlga olib, yuzlarini yerga qaratib, koʻzlarini mahkam yumib oldi.

Buni kuzatib turgan Taehyungning lablarida oʻsha kechagi sirli va gʻolibona ehtirosli tabassum qayta paydo boʻldi.

U Jungkookning bunday shirin, uyatchang va ojiz holatini koʻrib, oʻzini ortiq tiya olmasligini tushundi.

Xonadagi sokinlik va ularning orasidagi yaqinlik havoni qizdirib yuborgandi.

Taehyung hech qanday ogohlantirishsiz, qoʻllarini uzatib Jungkookning nozik belidan mahkam quchoqladi va uni oʻziga tortdi.

Jk kutilmagan teginishdan va belidagi ogʻriqdan ohista inqillab yubordi.

Jk: — Ahh... Janob Kim, nima qilyapsiz?!Qoʻlingizni torting!!!

Tae: Tshsh

Taehyung sekin Jungkookning iyaklaridan tutib, uning yuzini yuqoriga koʻtardi.

Uning barmoqlari Jkning yumshoq terisini kuydirgudek issiq edi.

U asta-sekin egilib, Jungkookning titrayotgan, qizarib ketgan yuzlariga oʻz nafasini urdi.

Soʻngra, hech qanday toʻsiqsiz, Jkning oʻsha shirin va unga tanish boʻlgan lablariga labini bosib oʻpa boshladi.

Bu shunchaki yumshoq boʻsa emas edi.

Taehyung uning lablarini tishlab, ehtiros bilan soʻra boshladi.

Jungkook bu kutilmagan boʻsadan butunlay es-hushini yoʻqotdi.

Uning qoʻllari oʻz-oʻzidan Taehyungning keng yelkalariga koʻtarildi va u boʻsalarga javob qaytara boshladi.

Taehyung oʻpishdan toʻxtamasdan, qoʻllarini Jungkookning koʻylagi ichiga oʻtkazdi.

Uning issiq kaftlari Jkning nozik silliq belini va qornini ohista silay boshladi.

Har safar uning barmoqlari Jkning terisiga teginganida, Jungkook rohatdan va hayajondan titrab.

Jk: — Mmmm... Tae... toʻxtang...

Uning tili aylanmay, beixtiyor janob soʻzi oʻrniga uning ismini aytib yubordi.

Taehyung buni eshitib, battar aqldan ozdi.

U lablarini Jkning lablaridan uzib, uning boʻynigaoʻtdi.

Nozik terini tili bilan yalab, ohista tishladi.

Jk boshini orqaga tashlagancha, tibbiyot karavotining choyshablarini qoʻllari bilan mahkam gʻijimladi.

Taehyungning har bir harakati uni aqldan ozdirayotgan, vujudidagi ogʻriqni shirin bir kayfga aylantirib yuborayotgan edi.

Taehyung qoʻlini sekinroq tushirib, Jungkookning shimlari ustidan uning toshdek qotgan qoʻtogʻini mahkam qisdi.

Jungkook oʻzining oʻsha qoʻtogʻiga qoʻl tekkanidan birdan seskanib, goʻyo chuqur uyqudan uygʻongandek oʻziga keldi.

Uning koʻzlari qoʻrqib ketganidan katta-katta ochilib, daxshat ichida Taehyungga qaradi.

Aqlining bir chekkasi buni qanchalik xohlayotgan boʻlsa, uyat va oʻzini fosh qilib qoʻyish qoʻrquvi undan ming chandon ustun keldi.

U titrayotgan barmoqlari bilan darhol Taehyungning qoʻlini ushladi.

Jk: Janob...

Deb pichirladi u ovozi titrab, koʻzlarida yosh qalqib.

Jk: Meni kechiring... iltimos, bunday qilmang.

Jungkook bor kuchi bilan Taehyungni koʻkragidan itarib, tibbiyot karavotidan turib ketishga va bu xonadan tezroq qochib chiqishga urindi.

Ammo Taehyung uning bu harakatini oldindan bilgandek, bir soniyada uning yoʻlini toʻsib oldi.

U Jkning ikki yonidan qoʻllarini karavot chetiga tirab, qochish yoʻllarini butunlay yopdi.

Taehyungning oʻtkir va ehtiros toʻla koʻzlari Jungkookning qoʻrqib ketgan yuziga qadaldi.

Uning ovozi xirillab, biroz ranjigan ohangda chiqdi.

Tae: Nega mendan qochyapsan, Jungkook? Senga... senga men yoqmaymanmi?

Deb soʻradi u toʻgʻri Jkning koʻzlariga qarab.

Jungkook bu soʻzlar qarshisida butunlay ojiz qoldi.

Jk: Janob... unday emas...

Dedi u ovozi arang chiqib, yuzini yerga qaratgancha.

Unday emasligini, unga Taehyung judayam yoqishini aytishga majbur boʻldi, lekin barcha haqiqatni ochishga hali ham botinolmadi.

Jk pov:Bu qanaqasi boʻldi,menga ichiqdan ochiq hushomad qilib gapiryapti,lekin tunda boshqasi bilan...

Taehyung uning bu soʻzlaridan va qizarib ketgan shirin yuzidan biroz tinchlandi.

U Jungkookni universitet binosida ortiq qiynamaslikka, vaziyatni yumshatish kerakligini vilib.

Ogʻriq qoldiruvchi dorini qoʻliga tutqazib.

Tae: Yaxshi, yordamchi Jeon... Unday boʻlsa, bugun kechga tayyorlanib turgin. Ikkalamiz birga kechki ovqatga boramiz. Rad etishni xayolingga ham keltirma, men seni oʻjayiningman.

Jungkook nima deyishini bilmay, faqatgina sekin bosh irgʻab rozi boʻlishga majbur boʻldi.

Kechki payt...Ikkalasi shaharning eng hashamatli va tinch restoranlaridan birida, alohida ajratilgan shinam xonada oʻtirishardi.

Stol usti turli xil mazali taomlar bilan toʻldirilgandi.

Jungkook oʻzini biroz noqulay,bugun unverda qilgan ishidan uyatchang his qilib, koʻzlarini Taehyungdan olib qochishga urinardi.

Taehyung esa unga juda ham ehtirosli va manoli nigohlar bilan qarab oʻtirar, oralaridagi bu sirli taranglik kechki ovqatni yanada hayajonli qilayotgan edi...

Jungkook ichidagi daryo kabi toshib borayotgan rashkni, uyatni va eng asosiysi Kim Taehyungga boʻlgan cheksiz tuygʻularini qayerga yashirishni bilmasdi.

U oʻzini erkinroq his qilishi uchun stol ustidagi oʻtkir ichimlikka yopishdi.

U ketma-ket qadaqlarni boʻshata boshladi.

Har safar Taehyung uning qoʻlini toʻxtatmoqchi boʻlganida, Jk unga quloq solmadi va tinmay ichdi.

Spirtli ichimlik uning nozik vujudiga tez tasir qildi.

Koʻp oʻtmay, Jungkook butunlay mast boʻlib, gaplari chayqalib, boshi oʻz-oʻzidan stolgacha tushadigan darajada holsizlandi.

Taehyung uning bu ahvolini koʻrib.

Restoranda ortiq qolishning imkoni yoʻq edi.

U hisobni toʻladi-da, mast boʻlib qolgan Jungkookni koʻtarib oʻz mashinasiga mindirdi.

Jk yoʻl boʻyi nimalardir deb pichirlab, koʻz yoshlarini artib bordi.

Taehyung uni oʻz uyiga olib borishdan boshqa chora topolmadi.

Ular Taehyungning yotoqxonasiga kirib kelishganda, Jungkook kutilmaganda mutlaqo oʻzgarib qoldi.

Ichidagi ichimlik unga ulkan bir jasorat bergandi.

Taehyung uni toʻshakka yotqizmoqchi boʻlgan soniyada, Jk bor kuchi bilan Taehyungning boʻynidan mahkam quchoqlab oldi.

U ehtiros va jahl aralash harakat bilan oʻzini yuqoriga tortdi-da, Taehyungning lablariga butun vujudi bilan yopishdi!

Bu boʻsa shunchalik tartibsiz, qaynoq va alamli ediki, Jk uning lablarini tishlab, nafasini yutib yuborgudek oʻpardi.

Mastlik uni butunlay boshqarayotkan edi.

Nihoyat, nafas qisganidan lablarini bir soniya ajratib, Jungkook hayajondan tinmay koʻkragiga urilayotgan Taehyungning koʻzlariga toʻgʻri qarab.

Uning koʻzlaridan oqayotgan yoshlar yuzlarini hoʻl qilgandi.

Ovozi mastlikdan va alamdan xirillab chiqdi.

Jk: Ayting... Janob Kim... Sizga oʻsha Jimin yoqadimi?!

Deb baqirib yubordi u bor ovozi bilan.

Jk: Men yoqamanmi sizga... yoki oʻsha... oʻsha siz sogʻingan sirli quyonchangiz yoqadimi?! Ayting!

Taehyung hayratdan bir soniya qotib qoldi, uning yuragi gursillab urar, Jungkookning ogʻzidan aynan mana shu gaplar chiqishini kutayotgandi.

U indamay Jkning qizarib ketgan yuzlariga qarab turganida, Jungkook kuldi-da.

Jk: Bilasizmi nima...

U Taehyungning koʻkragiga boshini urib, hiqillab yigʻlab yubordi.

Jk: Oʻsha har kecha yoningizga keladigan, siz uning tanasini devorga mixlab sikadigan... oʻsha sirli quyoncha... MENMAN! Men oʻsha quyonchaman!

Qolgani keyingi qismida❗❗❗

4-qism

Taehyungning Yigiting seni boshqa olib ketgani kelmaydi...

Degan soʻzlari xonada muzdek aks-sado berdi.

Jungkook daxshat va tushunmovchilik ichida qotib qolgan soniyada, Taehyung ichidagi oʻsha qonxoʻr maxluq va shiddatli ehtirosni mutlaqo jilovlay olmay qoldi.

Uning koʻzlari qonga toʻlib, aqldan ozdiruvchi ochlik va nafs birdan portladi.

U bir qadam tashlab, Jungkook bilan oradagi masofani butunlay yoʻq qildi va uning ingichka, nozik belidan baquvvat qoʻllari bilan mahkam quchoqlab, oʻzining tanasiga yopishtirdi.

Jungkook nima boʻlayotganini anglashga ham ulgurmay, Taehyung uning lablariga daxshatli shiddat bilan yopishdi.

Bu shunchaki boʻsa emas, balki xuddi oʻljasini tiriklayin yutib yuboradigandek hayvon hujumi edi.

Taehyung oʻzini boshqara olmay, Jungkookning shirin va yumshoq tilini daxshatli ochkoʻzlik bilan oʻz ogʻziga tortdi va tili bilan uning ogʻiz ichini butunlay yutib yuborgudek ezib soʻra boshladi.

Jungkook bu kutilmagan bosimdan nafas ololmay, Taening keng yelkalaridan itarishga urindi, lekin uning nozik qoʻllari Taehyungning bahaybat va baquvvat gavdasi qarshisida zarracha kuchga ega emas edi.

Taehyung uni shu qadar qattiq va shafqatsizlarcha oʻpardiki, tishlari Jungkookning mayin lablarini tirnab, qonata boshladi.

U tishlarini Jkning lablariga botirib, shiddat bilan soʻrarkan, ogʻziga kelgan issiq qon tamidan ichidagi maxluq yanada telbalashib ketdi.

Boʻsa shunchalik chuqur, shafqatsiz va ehtirosli ediki, Jungkookning vujudidagi butun quvvat va nafas soʻrib olinayotgandek tuyuldi.

Uning koʻzlari xiralashib, butun tanasi boʻshashib, Taehyungning ulkan kaftlari orasida taslim boʻla boshladi....

Taehyungning oʻtkir tishlari Jungkookning pastki labini tirnab, goʻshtini biroz yirtib yuborganda, ogʻizlariga issiq va shirin qon sizib kirdi.

Bu tam Taehyungning miyasidagi soʻnggi aqlli fikrni ham oʻchirib tashladi.

U odamxoʻr maxluq edi, ammo hozir uning ichida uygʻongan narsa nafaqat oddiy ochlik, balki Jungkookning butun vujudini oʻziga boʻysundirish istagi daxshatli va shafqatsiz ehtiros edi.

Taehyung Jungkookni devorga qattiq bosib, oyoqlarini ikki yonga ochib tanasini oyoqlari orasiga tiqdi.

Jungkook daxshatli bosimdan va nafas yetishmasligidan koʻzlarida yosh bilan ingrab yubordi.

Lekin Taehyung unga imkon bermadi.

U Jungkookning qoʻllarini boshi uzra bitta qoʻli bilan mahkam qisib ushladi va oʻzining uzun tilini yana uning ogʻziga chuqur tiqib,tilini soʻrib oʻpa boshladi.

Taehyung oʻpishdan toʻxtamay, boʻsh qolgan qoʻli Jungkookning issiq kiyimi ostiga tiqdi.

Uning qoʻllari Jungkookning mayin terisini, nozik qovurgʻalarini va titrayotgan belini shafqatsizlarcha siqib, yuqoriga koʻtarila boshladi.

U Jungkookning koʻkrak uchlarini barmoqlari bilan qattiq ezib, ogʻriq va ehtirosdan uning vujudini battar qaltiratdi.

Jk: Mmmh... J-janob... Toʻxtang... I-iltimos...

Jungkook har safar lablarini ajratishga urinib, ingraganda, Taehyung uning ovozini oʻz ogʻzi bilan yutib yuborardi.

Uning yirtqich tili Jungkookning ogʻiz boʻshligʻidagi har bir nuqtani shafqatsizlarcha soʻrib, oʻz soʻlagi va qon bilan aralashtirib yuborgandi.

Taehyung lablarini biroz uzib, Jungkookning oppoq boʻyniga tushdi.

U yerda Jkning yurak urishi tomirlaridagi qonning gursillashi aniq eshitilib turardi.

Taehyung tishlarini Jungkookning nozik boʻyin tomiriga qattiq botirdi.

Tishlar terini teshib oʻtgan joydan qon sizib chiqdi.

Jungkook ogʻriqdan daxshat ichida baqirib yubordi.

Jk:Aaaaaaa.......ayyyyyy...

Tae Jungkookning boʻynidagi issiq qonni tili bilan yalab,pichirladi..

Tae:Sen shunchalar shirin, shunchalar mazalisan-ki... Men sening har bir tomchi qoningni, har bir parcha goʻshtingni mana shunday qiynab, yutib yuborishni xohlayman. Seni hech kimga bermayman...

Jk:Ja... Janob... Nimalar diyapsiz.... Iltimos.... Meni....

Taehyung:Seni yeb quymoqchi edim, ammo senda nimadur bor, meni oʻziga bogʻlab turgan...

Jk:Janob iltimos.... Me... Meni... Qoʻrqitmang,

Tae:Qoʻrqayapsanmi?????

Jk:Ju.... Judayam... Qoʻrqyapman iltimos... Meni ketishimga ruxsat bering...

Tae:Endi hech qayerga keta olmaysan..... Hayoling ham keltirma, ketish haqida gapirgan kuning, seni xuddi yigiting kabi yeb quyaman..

Jungkook bu gaplardan, butun tanasidagi, tomirlarida muzlab qolgandek boʻldi, shok holatida, Taehyungning koʻzlariga moʻltirab qarab qoldi...!!!!

Jk pov:Ni... Nima.. Eunwoni yeb quydim... Kim oʻzi... Nimalar bulyapti ... Men tush koʻryapmanmi...

Tae Jungkook bir siltashda yelkasiga kutargancha, xonasiga olib chiqib ketdi...

Xonaga kirishi bilan, qupollik bilan Jkni karavat ustiga otib yubordi.

Jk:Axxxx

Taehyung yechina boshladi, bir zumda hamma narsasini yechib tashladi.

Jungkook kichkin qoʻlchalari bilan, koʻzlarini berkitdi..

Jk qoʻrquvdan qaltirab, zoʻrgʻa kuch topib.

Jk:Janob... Nimalar qilyapsiz?

Taehyung qoʻtogʻini silagancha Jungkookning yoniga keldi.

Taehyung:Qoʻllaringni tushur!!!

Jungkook hamon qotib turgandi... Butun tanasi qoʻrquvdan qaltirar, Taehyung aslida kim ekanligi haqida oʻylayotkan Edi.

Taehyung:Qolingni tushur tezda!!! Yana bir marta qatarsam tiriklayin yeyman!!!

Jungkook qoʻlchalarini tushirdi...

Oldida katta qoʻto turardi,...!!!

Taehyung:Qani ushla buni, ogʻzinga ol!!!

Jungkook hech narsani tushunolmay, yoshli koʻzlari bilan Taehyungga qaradi.

Taehyung:Menga bunday qarama, qani ogʻzinga ol lanati, boshqa sabr qilolmayman, yoki oʻzim berishimni hohlayapsanmi?

Qolgani keyingi qismida!!!!

8-qism

Jungkook Taehyungning qoʻtogʻini og‘zida nihoyatda ehtiyotkorlik bilan, so‘rishda davom etdi.

Taehyungning har bir titrog‘i, og‘zidan chiqayotgan mayin inqillashlari Jungkookni battar hayajonga solayotgandi.

U shunchalik berilib ketgandiki, hozir butun dunyo to‘xtab qolgandek, edi.

Taehyung: Axxxxx... azizim... Mmmmm... j-juda yoqimli...

Jungkook O‘zini biroz ko‘tarib, Taening ko‘zlariga qaradi.

Jungkook:Bu hali boshlanishi, mitti shohzoda...

Taehyung Yuzlari qizarib, nigohlarini olib qochishga urindi.

Tae:Men... men shunchaki qo‘rqyapman... Siz...sizni qoʻtogʻiyiz judayam katta , qirolim...

Jungkook Miyig‘ida kulib, uning lablaridan o‘pdi.

Jungkook: Qo‘rqma. Men sen hohlamagunincha senga tegmeman .
O‘zing qachon tayyor bo‘lsang, o‘shanda davom etamiz.

Jungkook Taehyungning ustiga sekingina yotib, uning butun tanasini erkashni boshladi.

Uning barmoqlari Taening bo‘yinlaridan boshlab, ko‘krak uchlarigacha mayin silab tushardi.

Taehyung kutilmagan bu etibordan va erkalashlardan ko‘zlarini yumib, Jungkookning keng yelkalarini quchoqlab oldi.

Jungkook pastga intilib, Taehyungning nozik sonlarini, qorin qismini navbatma-navbat o‘pib chiqdi.

Har bir o‘pich uzoq va ehtirosli edi.

U shoshilmasdan, Taehyungni butunlay o‘ziga bog‘lab olishni, uning tanasini o‘ziga o‘rgatishni istayotgandi.

Taehyung: Mmmmm... azizim... ichimda g‘alati tuyg‘u uyg‘onyapti... Butun tanam yonayotgandek...

Jungkook Uning qulog‘iga pichirlab, labining chetidan tishlab qo‘ydi.

Jungkook: Bu ehtiros, Taehyung. Taningni butunlay menga topshir. Men senga haqiqiy rohat nimaligini ko‘rsataman.

Jungkook qo‘llari bilan Taehyungning orqasini mayinlik bilan silay boshladi.

Jk shoshilmasdan, Taehyungning tanasi uning barmoqlariga va harakatlariga ko‘nikishi uchun uzoq vaqt har bir nuqtasini erkadi.

Taehyung uning har bir tegishidan qaltirar, ammo o‘zini to‘xtatishni mutlaqo xohlamasdi.

Taehyung: Ah... davom eting... To‘xtamang, iltimos...

Jungkook Uning lablariga yopishib, chuqur va ehtirosli o‘pib.

Jungkokk:Shoshilma, qoʻgʻirchoq... Bizda butun tun bor. Hech kim bizga xalaqit bera olmaydi...

Jungkook barmog‘ini sekinlik bilan , Taehyungning koʻtiga tiqdi namlab.

Tae:Ixxxxx.......

Taehyung kutilmagan sovuqlikdan va teginishdan cho‘chib tushib, Jungkookni o‘zidan itarmoqchi bo‘ldi.

Taehyung: Yo‘q... azizim... bu... bu og‘rityapti..

Jungkook Uning qo‘llarini mahkam ushlab, ko‘zlariga qarab

Jk:Menga ishonasanmi? Ko‘zlaringni yum va faqat mening ovozimni tingla. Men juda ehtiyotkor bo‘laman...

Jungkook barmog‘ini juda sekin, Taehyungga og‘riq bermaslikka harakat qilib, uning koʻtiga kirgaza boshladi.

Taehyung lablarini qattiq tishlab, ko‘zlaridan bir tomchi yosh chiqib ketdi, ammo Jungkook uning lablarini darhol o‘z lablari bilan yopdi va va oʻpa boshladi.

Taehyung: A-ah... Mmmmm... azizim

Jungkook oʻrta barmogʻini oxirigacha tiqganida,Taehyung butun tanasi bilan qaltirab ketdi.

U kutilmagan g‘alati tiqilish va achishish aralash tuyg‘udan o‘zini yo‘qotib qo‘ygandek edi.

U ko‘zlarini qattiq yumib, boshini yostiqqa burdi va o‘zini orqaga tortishga urindi.

Taehyung: A-ah... azizim... yo‘q... iltimos, to‘xtang... Mmmmm... Bu juda og‘riyapti... chidolmayman...

Jungkook Barmog‘ini harakatlantirmasdan, joyida to‘xtatdi.

Taehyungning yuziga tushkangan sochlarini mayinlik bilan qulog orqasiga oʻtqazib.

Jungkook:Shshsh... tinchlan, mitti shohzodam. Men to‘xtadim. Qara, harakat qilmayapman.

Taehyung ko‘zlarini ochib, yoshlangan koʻzlari bilan Jungkookga qaradi.

Uning yanoqlari titrar, nafas olishi juda tez va tartibsiz edi.

Jungkook uning qo‘rquvini ko‘rib, Taehyung hali judayam yosh va g‘o‘r ekanligini, unga vaqt kerakligini yaxshi tushunardi.

Jungkook Taehyungning ko‘z yoshlarini lablari bilan ohista o‘pib artdi.

Jungkook: Kechir meni... Seni qiynashni mutlaqo xohlamayman. Kel, hozir buni o‘ylamaymiz. Faqat menga diqqatingni qarat.

Jungkook barmog‘ini juda sekin va ehtiyotkorlik bilan Taehyungning koʻtidan chiqardi.

Keyin esa Taenini qaytadan bag‘riga bosib, tanasini qaynoq o‘pichlarga to‘ldira boshladi.

Qo‘llari bilan Taehyungning nozik bellarini, dumaloq koʻtlalarini va bo‘yinlarini qaytadan, yanada mayinroq silay boshladi.

Taehyung Jungkookning bo‘ynidan mahkam quchoqlab, chuqur nafas olib.

Tae: Rahmat... azizim... Meni majburlamaganingiz uchun rahmat...lekin....me...men.....sizni judayam hohlayman.

Jungkook Uning qulog‘iga yaqinlashib, mayin ovozda pichirladi.

Jk: Sen mening qoʻgʻirchogʻimsan, Qachon o‘zing tayyor bo‘lsang, o‘shanda davom etamiz. Ungacha esa men seni shunchaki erkalayman...

Jungkook Taehyungning ko‘krak uchlarini qaytadan tili bilan yalab, ohista tishlab soʻrdi.

Taehyung bu kutilmagan yoqimli harakatdan ingrab yubordi, uning boyagi qo‘rquvi sekin-asta tarqab, o‘rnini yana o‘sha kuchli ehtiros egallay boshladi.

Jungkook shoshilmasdan, Taehyungning qo‘tog‘chasini yana qo‘llari bilan mayinlik bilan ishqalab, uni o‘pishda davom etdi.

Taehyung: Ah... Mmmmm... j-juda yoqimli... tanam yana qizib ketyapti....

Jungkook Miyig‘ida kulib, uning lablaridan chuqur o‘pdi,tillarini oʻgʻzuga tiqib lablaridan tishlab oʻpdi.

Mana shunday, mitti shohzodam... Faqat rohatlan...

Jungkookning to‘xtovsiz va mayin erkalashlari, tanasining har bir nuqtasini qaynoq o‘pichlarga to‘ldirishi Taehyungni butunlay eritib yuborgan edi.

Boyagi qo‘rquv va og‘riq xotiralari o‘rnini chidab bo‘lmas darajadagi kuchli ehtiros va shirin bir qiynoq egalladi.

Taehyungning nafas olishi tezlashib, butun vujudi olovdek yonayotgandi.

U Jungkookning keng yelkalarini tirnab, o‘zini Jknga yaqinroq tortishga urindi.

Taehyung: A-ah... azizim... Mmmmm... t-tanam... ich-ichimdan yonib ketyapman...

Jungkook Uning qizarib ketgan yuzlaridan o‘pib, past ovozda pichirladi.

Jungkook: Qanday yonayotganingni his qilyapman, erkam.. Bu tuyg‘u senga yoqyaptimi?

Taehyung Ko‘zlarini yarim ochib, ehtirosdan xiralashgan nigohlar bilan Jungkookga qarab....

Taehyung:Yo‘q... men... men boshqa chiday olmayman... Bu qiynoq meni aqldan ozdiryapti... Iltimos...

Taehyung o‘zining bu gapidan o‘zi ham uyalib ketdi, ammo tanasidagi ehtiros aqldan ustun kelgandi.

U oyoqlarini biroz kengroq ochib, Jungkookning qo‘llarini mahkam ushladi.

Taehyung: Azizim... yana tiqing... Men... men endi tayyorman deb o‘ylayman...
Iltimos, meni bu qiynoqdan qutqaring...

Jungkook Bu gaplarni eshitib, ko‘zlari hayrat va cheksiz ehtirosdan porlab.

Jungkook:Ishonching komilmi, erkam? Bu safar ham og‘rishi mumkin...

Taehyung Lablarini tishlab, bosh qimirlatdi.

Tae: Ha... sizga ishonaman... Faqat juda sekin... judayam ehtiyotkorlik bilan...iltimos.... Tezroq siking... Oʻlib qolaman....

Jungkook Taehyungning peshonasidan va ko‘zlaridan o‘pib.

Keyin esa uning nozik sonlarini ko‘tarib, o‘zining qizib,turib ketkan qoʻtolini, Taehyungning tor koʻtiga juda sekinlik bilan ishlay voshladi.

Jungkook Taehyungning birinchi marta ekanligini oʻylab, o‘zini maksimal darajada tiyib, harakatlarini nazorat qilardi.

Qoʻtogʻining uchini sekingina Taehyungning koʻtiga kirgaza boshladi.

Taehyung kutilgan kuchli bosimdan nafasini ichiga yutib, ko‘zlarini qattiq yumdi.

Uning barmoqlari Jungkookning yelkalariga botib ketgandi.

Taehyung: Ahhhh... azizim... mmmmm... b-bu... juda...

Jungkook Uning lablariga yopishib, tilini ogʻziga tiqib oʻpib,inqillashlarini yutib yubordi va harakatini to‘xtatib pichirladi.

Jungkook: Shshsh... nafas ol, Taehyung. To‘xtama, nafas ol... Men shu yerdaman.

Jungkook Taehyungning koʻti oʻzining qoʻtogʻi o‘lchamiga ko‘nikishini kutib, bir necha daqiqa qimirlamay turdi va uning bellarini mayin silab, tinchlantirishda davom etdi.

Taehyung sekin-asta chuqur nafas olib, tanasini bo‘sh qo‘ya boshladi.

Og‘riq o‘rnini sekin-asta butunlay boshqacha, aqlbovar qilmaydigan bir rohat egallayotganini his qildi.

Taehyung:mmmmm.....xxxxx

Taehyung:Endi... endi og‘rimayapti... harakat qiling, iltimos...

Jungkook miyig‘ida kulib, nihoyat o‘zining birinchi juda sekin va chuqur zarbini berdi...

Jungkook Taehyungning hali judayam yosh va nozik ekanligini, qolaversa, bu uning birinchi marta ekanligini bilib,

U o‘zining hayvoniy xohishlarini jilovlab, bor etiborini Taeni rohatlantirishga qaratdi.

Jungkook Taehyungning nozik bellaridan ushlab, uni o‘ziga yanada yaqinroq tortdi.

Jkning barmoqlari Taehyungning silliq tanasida mayin aylananr, har bir teginishi shohzodaning vujudida shirin bir titroq uyg‘otardi.

Taehyung: A-ah... azizim... Mmmmm... butun tanam erib ketayotgandek...

Jungkook Uning qizarib ketgan yuzlaridan, qaynoq ynaoqlaridan ohista o‘pib pichirladi.

Jungkook:Senga faqat rohat berishni xohlayman, mitti shohzodam... Hech narsani o‘ylama, shunchaki menga ishon...

Jungkook pastga intilib, Taehyungning mitti qoʻtogʻini qaytadan qo‘llari bilan erkalay voshladi.

U nihoyatda ehtiyotkor va shoshilmasdan harakat qilar, Taehyungning har bir mayin inqillashidan kuch olardi.

Taehyung kutilmagan bu kayfdan ko‘zlarini yumib, choyshablarni mahkam siqib oldi.

Uning butun vujudi faqat yoqimli tuyg‘ular girdobida edi.

Taehyung: Ah... azizim... j-juda ajoyib... To‘xtamang, iltimos... Mmmmm...

Jungkook Harakatlarini biroz tezlashtirib,sika voshladi.

Taehyungning ko‘zlariga qarab.

Jk: Mana shunday, Taehyung... O‘zingni butunlay menga topshir...

Taehyung:Oxxxx.....mmmm...sekinrooq....

Taehyungning nafas olishi butunlay tezlashib, badani olovdek yonib ketdi va u uzoq kutilgan rohat cho‘qqisiga erishib, Jungkookning qo‘llarida butunlay bo‘shanib yubordi.

Taehyung: Axxxxx... azizim!!! Mmmmm...

Taehyung holdan toyib.

Yotib qoldi,Jungkook qoʻtogʻini sikinlik bilab chiqarganda

Taehyung:Mmmmmm......

Taehyungning o‘z quchog‘ida bo‘shashganidan so‘ng, Jungkook og‘ir nafas olgancha uning yoniga yotdi.

U o‘zini maksimal darajada tiyib, bor etiborini Taehyungga qaratgan bo‘lsa-da, tanasidagi ehtiros hali ham so‘nmagan, boʻshanishni hohlayaotkan edi.

Jungkook Ovozi ehtirosdan butunlay bo‘g‘ilib, pichirladi

Jk: Taehyung... Men senga toʻymadim....

Taehyung Ko‘zlarini yarim ochib, charchoq aralash.

Tae:Azizim... Men hali boshqa narsaga tayyor emasman... Orqam ....judayam...ogʻriyapti.....

Jungkook Miyig‘ida ayyorona kulib, Taehyungning qo‘liga oʻzini qoʻtogʻini ushlatib quydi..

Jk: Men koʻtinga sikmoqchi emasman emasman, erkam.. Men boshqa narsani xohlayman. Meni og‘zing bilan bo‘shatib qo‘yishingni istayman. Bu senga qiyin bo‘lmaydi, to‘g‘rimi?

Taehyung Jungkookning bu gapini eshitib, bir lahza yuzi qizarib ketdi.

Taehyung asta-sekin joyidan qo‘zg‘alib, Jungkookning qarshisida tiz cho‘kdi.

Jungkook Orqaga suyanib, ko‘zlarini yumdi.

Jk:Shoshilma... Uni boricha og‘zingga ol va mayinlik bilan so‘r... Meni aqldan ozdir, Taehyung...

Taehyung Jungkookning qoʻtogʻuga yaqinlashib.

U lablarini ochib, Jungkookning qoʻtogʻini juda ehtiyotkorlik bilan og‘ziga oldi va sekin-asta so‘ra boshladi.

Jungkook Kutilmagan shirin va qaynoq harakatdan choyshablarni g‘ijimladi.

Jk:Axxxxx... Taehyung... j-juda yaxshi... Mmmmm... davom et...

Taehyung uning bu harakatidan yanada ruhlanib, tili bilan mayin yaladi va chuqurroq yutishga harakat qildi.

Oxirigacha tiqib tamogʻigacha tiqib olardi,uchlarini tillarini bilan aylantirib,bir qoʻli vilan esa tuxumlarini erkalardi..

Jk pov:Axxx lanati,bunchalik yaxshi olyapti,nega avval ham voshqasi bilan birga bulganmi?

Jungkook ehtirosdan o‘zini boshqara olmay, Taehyungning sochlaridan ushlab.

Taening og‘zida tezroq harakat qilib sika boshladi.

Har bir teginish, har bir so‘rish Jungkookni cho‘qqiga yaqinlashtirardi.

Jungkook: A-ah... Taehyung... m-men hozir... bo‘shanyapman... Ohhhh...

Jungkook o‘zini ortiq tiya olmay, bor kuchli va qaynoq spermasini Taehyungning og‘ziga bo‘shatib yubordi.

U holdan toyib, og‘ir nafas olgancha yostiqqa yiqildi.

Taehyung esa sekingina lablarini artib, Jungkookning yoniga qaytadan yotdi.

Ertasi kuni ertalab.

Taehyung karavotdan turmoqchi bo‘lganida, butun tanasi, ayniqsa oyoqlari o‘ziga bo‘ysunmay, og‘rib qaqshadi.

Kechagi uzoq vaqt davom etgan erkalashlar va ehtirosli daqiqalar sababli ogʻriq kuchli edi.

U zo‘rg‘a devorlarni ushlab, qadam tashlar, har bir harakati unga shirin bir qiynoq berardi.

Jungkook kiyimlarini to‘g‘rilab, Taehyungning bu holatini miyig‘ida kulib kuzatib turardi.

U o‘g‘irlab kelingan bo‘lsa-da, o‘zining nozikligi va ayyorligi bilan yuragini zabt etayotgan bu bolakayning yoniga kelib, bellaridan ohista quchoqladi.

Jungkook: Judayam qiynalyapsanmi, mitti shohzodam?

Taehyung Lablarini burishtirib, Jungkookning ko‘kragiga urdi.

Tae: Hammasiga siz aybdorsiz... Tanam o‘zimga bo‘ysunmayapti.

Jungkook:(Kulib yubordi Yaxshi, kechagi vadam so‘zida qoladi.
Senga o‘zing xohlagandek erkin va hashamatli xona ajratishni buyurdim.
Bugundan boshlab o‘sha yerda istaganingcha yashashing mumkin. Men senga to‘liq erkinlik beraman.

Taehyung Ko‘zlari quvonchdan porlab, Jungkookning bo‘yniga osilib

Tae:Rahmat, azizim... Mana buni qirolga munosib ish desa bo‘ladi.

Jungkook Taehyungni o‘pib qo‘yib, ishlari bilan xonadan chiqib ketdi.

Taehyung esa yangi xonasiga joylashish va saroyni biroz aylanish uchun zo‘rg‘a qadam bosib koridorga chiqdi.

U haligacha devorlarga tayanib, juda qiynalib yurardi.

Shu vaqtning o‘zida saroyning boshqa chekkasidagi xonasida.

Yoongi ko‘zlarini ochdi. Tanasidagi og‘riq va kechagi dahshatli qonli asoratlar hali ham butunlay ketmagandi.

Uning yonida esa qo‘llari bilan sochlarini silayotkan ko‘zlarida hamon o‘sha yovvoyi ehtiros yongan Shohzoda Jimin o‘tirardi.

Yoongi Kuchsiz ovozda, ko‘zlarini ochib.

Yoongi:Meni...kechiring...shaxzodam...uxlab qolibman!!!!

Jimin Yoongining yuzini mayin silab, lablariga yaqinlashdi.

Jimin:Hech qisi yuq oʻzim shu yerda qolishingni hohladim...endi esa men ketishim kerak bugun tunda seni kutaman...

Jimin chiqib ketdi, Yoongi zoʻrgʻa oʻrnidan turib tashqariga chiqdi...

Chiqishi bilan Taeni koʻrdi, Tae ham Yoongini koʻrdi,

Yoongi:Shaxzodam....

Deb yoniga yetib bordi, boshini eggan ham ediki, Taehyung yoongininyuzlarida ushlab lablaridna oʻpdi....

Qolgani keyingi qismida....

8-qism

Taehyung birdan Jungkookni bilagidan ushlab oʻziga tortdi.

Jungkook muvozanatini yoʻqotib, toʻgʻri Taehyungning koʻkragiga kelib urildi.

Taehyung Jkni qoʻllari bilan mahkam quchoqlab, bagʻriga bosdi.

Uning yuragi xuddi Jungkookniki kabi tez va hayajon bilan urayotgan edi.

Taehyung boshini Jkning boʻyniga quyib pichirladi.

Tae: Nega... Nega mendan ketmoqchisan? Pullarni qaytarib berib, aloqani uzmoqchi boʻlyapsanmi? Men seni xafa qildimmi, quyoncham? Men seni qoʻyib yubormayman... Sen menga yoqib qolding, tushunyapsanmi? Butunlay oʻzingga bogʻlab qoʻyding...

Jungkook bu soʻzlarni eshitgach, koʻzlaridan yosh qalqib chiqdi.

Ammo kechagi koʻrgani Taehyungning Jiminni oʻpgani, unga azizim degani xayolidan oʻtib, ichidagi alam battar olov oldi.

Jk pov:U hamon oʻyin qilyaptimi??! Meni yana aldamoqchimi???!"

Jungkook bor kuchi bilan Taehyungning koʻksidan itarib, uning quchogʻidan chiqishga harakat qildi.

Qoʻyib yuboring! demoqchi boʻldi, lekin tili aylanmay, faqat nafrat va ogʻriq toʻla koʻzlari bilan Taehyungga qaradi.

U tinmay qaltirar, yelkalarini siltab, oʻzini qutqarishga urinar edi.

Biroq Taehyung uni shu qadar mahkam tutgandiki, Jkning harakatlari mutlaqo foydasiz edi.

Kutilmaganda, Taehyung pastga egilib, Jungkookni birdan koʻtarib oldi.

Jk qoʻrqib ketganidan va kutilmagan harakatdan tabbiy ravishda qoʻllari bilan Taehyungning boʻynidan ushlab oldi.

U oyoqlarini qanchalik siltab, qarshilik koʻrsatishga urinmasin, Taehyung uni mahkam ushlaganicha zinalar tomon yurib ketdi.

U toʻgʻri ikkinchi qavatga oʻzining yotoqxonasiga koʻtarildi.

Eshikni oyogʻi bilan turtib ochdi-da, xonaga kirib, Jungkookni toʻshakka tashladi.

Jungkook toʻshakka tushishi bilan darhol orqaga tislanib, qochishga shaylandi, lekin Taehyung allaqachon uning ustiga egilib, Jkning ikki yonidan qoʻllarini tirab, qochish yoʻllarini butunlay yopib qoʻygan edi..

Jk uning qaynoq va ehtirosli qarashlari ostida butunlay qamalib qolgandi.

Oralaridagi masofa shunchalik yaqin ediki, Taehyungning nafasi Jungkookning yuzidagi qora maskasiga urilardi.

Yorugʻ xonada Jkning faqatgina namlangan, alam toʻla koʻzlari koʻrinib turardi.

Jungkook choʻntagidan telefonini chiqarib, ovozini mutlaqo chiqarmaslik uchun shoshilib yana sms yozmoqchi boʻldi.

Uning barmoqlari qattiq titrar, koʻz yoshlari maskasining chetlaridan sizib oʻtardi.

Buni koʻrgan Taehyungning sabri tugadi.

Keskin harakat bilan Jkning qoʻlidagi telefonini tortib oldi-da, xonaning chetiga, gilam ustiga uloqtirib yubordi.

Tae: Yetar!

Dedi Taehyung ovozi gʻazab va ehtirosdan qaltirab.

Tae: Menga oʻsha smslaring kerak emas! Menga hozir ovozing kerak! Menga gapir! Yuzimga qara! Nega mendan qochyapsan?! Nega pullarni qaytarib beryapsan?!

Jungkook gapirishni hohlardi, lekin oʻzini fosh qilishdan judayam qoʻrqardi..

Jungkook bor kuchi bilan Taehyungning koʻkragiga mushtlay boshladi.

U gʻazab bilan oʻzini har tomonga siltar, Taehyungning ostidan chiqib ketshga urinardi.

Uning har bir harakatida, har bir nafas olishida cheksiz rashk, xoʻrlik va singan qalb azobi sezilib turardi.

Jk pov:Meni shunchaki bir oʻyinchoq qildingiz yana bunday gaplarni qanday aytayapsiz ?

Taehyung Jkning bu kutilmagan, qarshiligidan va maskasi ustidan koʻrinib turgan yoshli koʻzlaridagi ogʻriqdan bir muddat qotib qoldi.

Nihoyat, Jungkook kuchdan qoldi.

U bor alamini jismoniy harakat bilan koʻrsatib boʻlgach, butunlay holsizlandi.

Ovoz chiqarib yigʻlashdan va niqobi surilib ketishidan qoʻrqib, yuzini qoʻllari bilan yopib oldi, koʻz yoshlari maskasini hoʻl qilib yuborgandi.

Uning kichkina yelkalari qaltirar, ichidagi rashk olovi uni kuydirib bitirayotgan edi.

Tae pov: Demak,rostan ham ylqtirasan,senga yoqaman quyoncha!!!

Taehyung sekin Jungkookning yuzini toʻsib turgan qoʻllarini tortdi.

Jungkook maskasini ushlab qolishga urindi, ammo Taehyung uning bilaklaridan mahkam tutib, toʻshakka mixlab qoʻydi.

U Jkning maska ustidan koʻrinib turgan yoshli koʻzlariga qarab

Taehyungning labida sirli va mamnun bir tabassum paydo boʻldi...

Taehyung Jungkookning shubha va ehtiros toʻla koʻzlariga bir muddat tikilib turdi-da, kutilmaganda uning ustidan biroz uzoqlashdi.

Jk nima boʻlayotganini tushunmay, chuqur nafas olib ulgurmasdan, Taehyung toʻshak yonidagi chiroq tugmasini bosdi.

Butun xona bir lahzada qop-qorongʻu zulmatga gʻarq boʻldi.

Endi faqat derazadan tushayotgan juda xira tungi nur va ularning tez-tez olayotgan nafaslari eshitilardi.

Taehyung qorongʻulikda yana Jungkookning ustiga egildi.

Uning issiq qoʻllari Jkning titrayotgan yelkalarini topib, mahkam ushladi.

U boshini Jungkookning qulogʻiga yaqin olib kelib, ehtirosdan boʻgʻilib chiqqan ovozda pichirladi.

Tae: Endi xona qorongʻu, quyoncham... Maska taqishingga hojat yoʻq. Uni yechib tashla... Men baribir sening yuzingni koʻra olmayman. Menga sening oʻsha qaynoq lablaring kerak... Men ularni sogʻindim...

Jungkook titrayotgan barmoqlari bilan yuzidagi qora maskani sekin quloqlaridan ajratdi-da, toʻshakning bir chetiga otib yubordi.

U maskani yechishi bilan Taehyung uning ochiq qolgan qaynoq lablariga butun vujudi bilan yopishdi.

Taehyung Jkning pastki labini tishlab, oʻziga tortdi, nam tili esa Jungkookning ogʻziga chuqur kirib, uning shirin nafasini soʻra boshladi.

Jk ehtirosdan oʻzini yoqotib, Taehyungning keng yelkalaridan mahkam quchoqladi va boʻsalarga javob qaytara boshladi.

Taehyung pastga egilib, Jkning ustidagi koʻylak tugmalarini shoshilgancha yulib yuborgudek yecha boshladi.

U lablarini Jkning lablaridan uzib, uning iyaklaridan, soʻngra boʻynining nozik terisidan ehtiros bilan oʻpdi, oʻsha joylarni tili bilan shimib, qip-qizil zasoslar qoldirdi.

Boʻnyidan pastga tushib, Jkning koʻkraklarini, yalab emib har bir qovurgʻasini va qornini ohista yalab chiqdi.

Jungkook bu shirin rohatdan boshini orqaga tashlab, past ovozda inqillab yubordi.

Jk:mmmmmm

Taehyung qoʻlini pastga tushirib, Jungkookning qoʻtogʻini ushladi.

U allaqachon toshdek qotib boʻlgandi...

Jungkook butunlay oʻzini yoʻqotib qoʻygandi, endi unga hech narsaning qizigʻi yoʻq edi.

U shunchaki dunyodagi hamma narsani unutib, Taehyungniki boʻlishni, oʻsha tundagi sehrli his-tuygʻularni yana vujudida his qilishni xohlardi.

Tae:Quyoncham, nega bunchalar qaltiraysan? Mendan qoʻrqma, senga ozor bermayman...

U Jkning uzun va silliq oyoqlaridan nafasini kuydirgudek oʻpa boshladi, bitta qoʻli bilan esa hamon uning toshdek qotgan qoʻtogʻini mahkam siqib silardi.

Lablarini sonlarining ichki qismiga surib, oʻtkir ehtiros bilan oʻpa boshlaganida, Jungkook rohatdan chiday olmay boshini orqaga tashladi.

Jk: Mmmmm... ahhhhh...

Jkning ogʻzidan mayin va ehtirosli inqillashlar otilib chiqdi.

Taehyung qoʻlini sekin pastga yuritib, Jungkookning dumlari orasiga kiritdi va koʻt teshigini ohista silay boshladi.

Jungkook koʻrpalarni qoʻllari bilan mahkam gʻijimlagancha, ortiqcha ovoz chiqarmaslikka harakat qilardi.

Taehyung bir qoʻli bilan toʻshak yonidagi tortmani paypaslab ochdi-da, u yerdan moyni oldi.

Uni kaftlariga quyib, Jungkookning koʻtiga ishqalay boshladi.

Toʻsatdan, u hech qanday ogohlantirishsiz oʻrta barmogʻini koʻtiga tiqib yubordi.

Jk:Axxxxxx!

Jungkook kutilmagan toʻliqlikdan koʻzlarini mahkam yumdi.

Tae: Ogʻriyaptimi? Oʻzingni boʻsh qoʻy, hozir oʻtib ketadi, quyoncham...

Dedi Taehyung va Jkni chalgʻitish uchun darhol uning lablariga yopishdi.

Lablarini tishlab, uni ehtiros bilan oʻpa turib, ikkinchi barmogʻini ham uning ichiga koʻtiga tiqib yubordi.

Jungkook kutilmagan shirin ogʻriq va kuchli kayfdan oʻzini mutlaqo yoʻqotib qoʻydi.

U toʻshakda har tomonga toʻlgʻonib, baqirgancha qorinlari ustiga boʻshanib yubordi...

Bunchalar tez boʻshanasan deb oʻylamagandim...

Deb pichirladi Taehyung miyigʻida kulib.

Jungkook kutilmaganda, bor-yoʻgʻi barmoqlardan juda tez boʻshanib qoʻyganidan qattiq uyalardi.

Ammo Taehyung hozir toʻxtashni mutlaqo xohlamasdi, u oʻz barmoqlari bilan Jkning koʻt teshigini yanada yaxshilab kengaytirishda davom etdi.

Taehyung uchinchi barmogʻini ham tiqmoqchi boʻlganida, Jungkook ogʻriqdan qoʻrqib qarshilik koʻrsatdi va bor kuchi bilan Taehyungni oʻzidan itardi.

Tae: Quyoncham, men hali senga toʻymadim. Qarshilik qilma, senga ozor bermayman.

Dedi Taehyung ovozi ehtirosdan xirillab.

Jungkook hansiragancha yana uning qoʻllarini oʻzidan itarishga urindi.

Tae: Mening qoʻtogʻim bundan ancha katta, quyoncham. Agar hozir koʻtingni yaxshilab tayyorlamasam, keyin juda qiynalasan.

Deb Taehyung uchinchi barmogʻini ham Jkning tor koʻtiga birdiga tiqib yubordi.

Jk: Ayyyyy... axxxx!

Jungkook hozirgina boʻshanganligi sababli, uning ichki sezgirligi bir necha barobar oshib ketgandi.

U kutilmagan kuchli kayf va ogʻriq aralashishidan umuman oʻzini yoʻqotib, xona ichini tutib ketgudek inqillay boshladi.

Jk: Axxxx... oyyyy... mmmmm...Taehyung uning ichida barmoqlari harakatini yanada tezlashtirdi.

Jungkook ehtiros toʻlqinida yana oʻzini bilmaydigan, hushidan ayriladigan darajaga kelgandi.

Buni koʻrgan Taehyung barmoqlarini uning hoʻl koʻtidan birdan chiqardi-da, oʻzining toshdek qotgan qoʻtogʻini Jkning dumlari orasiga qoʻyib, uning koʻt teshigiga ishqalay boshladi.

Jungkook endi hech narsani oʻylamasdan tinmay inqillardi.

U hatto hozir baland ovozda chiqarayotgan inqillashlaridan Taehyung uni tanib qolishi mumkinligi haqida oʻylashga ham ojiz edi.

Miya va tana butunlay ehtirosga taslim boʻlgandi.

Taehyung oʻz qoʻtogʻini Jkning koʻt teshigiga tiradi va uning kallasini bir zarb bilan ichkariga tiqib yubordi.

Jk: Axxxx... mmmmm...

Jungkookning koʻzlari tepaga qarab ketdi.

Taehyung uning tor koʻtiga sekin-asta, oxirigacha kirmoqchi boʻldi, lekin Jungkook ogʻriqqa chiday olmay, Taehyungning qornidan mahkam itara boshladi.

Taehyung Jkning bu qarshiligiga etibor bermadi.

U oʻz qoʻtogʻini salgina orqaga chiqarib, keyin yana bir ozroq chuqurroq kirgʻizganda, Jungkook chidab boʻlmas zavqdan baqirgancha ikkinchi marta boʻshanib yubordi.

Jk:oxxxxxxz......mmmmm

Buni kuzatib turgan Taehyung zavqlanib, miyigʻida kulib qoʻydi.

Jkning bunchalar tez va ehtirosli boʻshashishi Taehyungni mutlaqo aqldan ozdirdi.

U endi oʻzini umuman boshqara olmay qoldi va oʻzining qoʻtogʻini bir kuchli zarb bilan Jungkookning koʻti ichiga oxirigacha tiqib yubordi.

Jk: Oyyyy... axxxx!

Jungkook chidab boʻlmas keskin ogʻriqdan baland ovozda baqirib, oʻzini tutolmay yigʻlab yubordi.

Uning birinchi marta boʻlgan nozik koʻti bu shafqatsiz zarbga tayyor emasdi.

Taehyung Jkning yigʻlayotkanini koʻrib, birdan oʻziga keldi va qoʻtogʻini uning ichidan sekingina chiqardi.

Tae: Meni kechir, quyoncham... Oʻzimni boshqarolmay qoldim. Ahvoling yaxshimi? Ogʻriq juda kuchlimi?

Taehyung Jungkookni bagʻriga bosmoqchi boʻldi, ammo Jk undan oʻzini olib qochdi.

Xonadagi sokinlikni faqatgina Jungkookning mayin hiqillashi buzardi.

Taehyung chuqur nafas olib, toʻshak chetiga oʻtirdi.

U endi Jungkookqa qaytib tegmaslikka qaror qilgandi.

Tae: Koʻz yoshlaringni art, quyoncham... Endi senga tegmayman. yuzingga maskangni taqib ol.

Jungkook qorongʻulikda paypaslanib, toʻshak chetiga otib yuborilgan qora maskasini topdi.

U qaltirayotgan barmoqlari bilan uni yuziga qayta taqdi.

Maska yuziga toʻliq oʻrnashishi bilan, Taehyung toʻshak yonidagi tugmani bosib svetni yoqdi.

Xona birdan yorishib ketdi. Jungkook koʻzlari qamashib, oʻzining mutlaqo yalangʻoch tanasini koʻrdi va dahshatga tushdi.

U uyat va qoʻrquvdan oʻzini qayerga yashirishni bilmay, shoshilgancha ustiga qalin koʻrpani tortdi va burnigacha burkandi.

Ammo u koʻrpani shoshib tortgan lahzada, uning oʻng qoʻli bir soniyaga ochiq qolib ketgandi.

Taehyungning oʻtkir nigohi oʻsha zahoti Jungkookning oʻng qoʻlidagi oʻziga xos, betakror tatuirovkaga tushdi.

Uning koʻzlari hayratdan katta-katta ochilib ketdi.

Tae pov:Bunday begʻubor bolada qanday qilib bunday tatu boʻlishi mumkun?

Tae: Hozir bu yerga xizmatkor keladi. U senga kerakli dorilar va yangi kiyimlar olib keladi. Ichingdagi ogʻriqlar uchun dori ichishing shart. Bugun tunda shu yerda, mening yotoqxonamda qolishing mumkin.

Jungkook koʻrpa ostidan faqat namlangan koʻzlari bilan unga tikilib turar, inday olmasdi.

Chunki gapirsa, ovozidan darhol fosh boʻlishini bilardi.

Tae: Men esa... hozir bu yerdan ketaman. Bugun kechasi boshqa joyda qolaman.Oʻzingni erkin xis qilishing mumkun
Damingni ol.

Taehyung oʻrnidan turdi, yerda sochilib yotgan kiyimlarini yigʻishtirib kiyindi-da, chiqib ketdi.

Ertasi kun unverda...

Jungkook uchun haqiqiy azob tongi otgandi.

U universitet binosiga kirib kelar ekan, har bir qadami vujudiga chidab boʻlmas oʻtkir ogʻriq berardi.

Tungi harakatlar nozik tanasini tamoman holsizlantirgan, bellaridagi ogʻriq tufayli u zoʻrgʻa qadam tashlar edi.

Jk yoʻlak boʻylab har safar qadam tashlaganida, tishlarini bir-biriga bosib, baqirib yubormaslik uchun labini mahkam tishlardi

Atrofda talabalar u yoqdan-bu yoqqa yugurar, shovqin-suron tinmasdi.

Jungkook esa devorga suyanib, ogʻir nafas olgancha dars xonasi tomon zoʻrgʻa sudralib borardi.

U hamon oʻsha qorongʻu xonani, Taehyungning shafqatsiz, ammo ehtirosli teginishlarini oʻylab, ich-ichidan yonayotgan edi.

Toʻsatdan, Kim Taehyung Jkning yoniga keldi.

Jungkook uni koʻrib qolib, dahshatdan qotib qoldi va ortga qochmoqchi boʻldi.

Ammo uning ogʻriyotgan tanasi tez harakat qilishga imkon bermadi.

Taehyung hech narsa demasdan, bir soniya ham vaqt oʻtkazmay toʻgʻri Jkning qarshisiga keldi.

U Jungkookning qarshilik koʻrsatishiga, biron bir soʻz aytishiga ham ulgurmasdan, pastga egildi-da, uni birdan yelkasiga koʻtarib oldi!

Butun universitet yoʻlagi bir soniyada jim-jit boʻlib qoldi.

Atrofdagi yuzlab talabalar ogʻzi ochilgancha ularga tikilib turishardi.

Qoʻlgani keyingi qismida😁😁😁

7-qism

Jungkook xonadan chiqib ketishi bilan eshik qarsillab yopildi.

Shu lahzada Taehyung Jiminning belidan qoʻlini shartta oldi va yuzidagin boyagi soxta tabassum butunlay gʻoyib boʻldi.

U chuqur va asabiy nafas olib, suyandi.

Jimin esa yuzini burushtirib, Taehyungning yelkasiga urdi.

Jimin:Axxx, lanati Taehyung! Nega meni oʻpding?! Sendan oʻsha achchiq atring hidi kelyapti,menga yopishmasang ham boʻlardi-ku!

Dedi u norozi boʻlib.

Taehyung stoliga suyanib, Jungkook chiqib ketgan eshikka tikilgancha qoldi.

Uning koʻzlarida gʻalati bir qoniqish va ayni paytda xavotir bor edi.

Tae:Shart shunday edi, Jimin. Sen oʻzing yordam berishga vada bergan eding.

Dedi Taehyung ovozi boʻgʻiq chiqib.

Jimin sochlarini toʻgʻrilab, divanga oʻtirdi va kulib yubordi.

Jimin: Demak, sen tinmay gapiradigan, oʻsha qorongʻu xonada vujudingni qaltiratgan sirli yigitcha shu ekanda?
Voy xudo, uning koʻzlaridagi rashkni va alamni koʻrganingda edi! U hozir seni dunyodagi eng yomon inson deb oʻylayapti.

Taehyung jilmaydi, ammo bu tabassum ortida chuqur bir reja yotardi.

Tae: U judayam sodda va qaysar. Agar men buni qilmasam, u hech qachon oʻsha Quyoncha ekanini tan olmaydi. Men uni haqiqatni aytishga majbur qilmoqchiman. U oʻz tuygʻularidan qoʻrqyapti, Jimin. Men esa uni butunlay oʻzimga boʻysundirmoqchiman.
Bugun kechasi u baribir keladi. Ichidagi alam va rashk uni tinch qoʻymaydi.

Jimin boshini chayqab kuldi.

Jimin: Sen chindan ham telbaga aylanibsan, Kim Taehyung. Mayli, sening oʻyining muvaffaqiyatli tugasin. Lekin keyingi safar meni bunday oʻyinlarga qoʻshma, yigitim bilsa meni oʻldiradi!

Jungkook oʻzining xonasiga qanday yetib kelganini bilmaydi.

U eshikni ortidan qulfladi-da, devorga suyanib yerga oʻtirib qoldi.

Koʻz yoshlari tinmas, koʻksidagi ogʻriq tobora kuchayib borardi.

U kiyimlarini almashtirmay, oʻrniga borib yotdi.

Ammo koʻzlariga uyqu kelmasdi.

Har safar koʻzini yumganida, koʻz oldiga Taehyungning Jiminni belidan ushlab, yuzidan oʻpgani kelaverardi.

Azizim... deb pichirlagan oʻsha ovoz quloqlari ostida jaranglardi.

Jk pov: Nega yuragim bunchalik ogʻriyapti? Men uni bor-yoʻgʻi ikki kundan beri taniyman-ku! Kecha tunda u mening birinchi boʻsamni oldi, meni Quyoncha deb chaqirdi... Bugun esa boshqasi bilan... Men uning uchun shunchaki bir oʻyinchoq edim.

Tungi soat 02:00, keyin 04:00 boʻldi... Jungkook to ertalabgacha mijja qoqmadi.

Qorongʻulikda shiftga qarab, faqat Taehyungni, uning oʻtkir atri hidini, lablarining qaynoq taftini oʻyladi.

Eng dahshatlisi u oʻsha shafqatsiz insondan nafratlanishi kerak edi, ammo ich-ichidan hamon uning taftini sogʻinayotganini his qilib, oʻzidan battar nafratlanib ketdi.

Yuragi chil-chil boʻlgandi.

Ertasi kuni kechki soat 17:00 lar atrofi edi.

Kompaniyaning ichida hayot qaynar, ammo Jungkook uchun esa jahannamning pzginasi edi.

Bugun Janob Kimning qarshisida oʻzini mutlaqo befarq, goʻyoki kecha hech narsa sodir boʻlmagandek, shunchaki oʻz vazifasini bajaruvchi oddiy xodim kabi tutishga qaror qildi.

Jungkook chuqur nafas olib, Janob Kimning eshigini sekin taqillatdi.

Ichkaridan oʻsha tanish, boʻgʻiq ovoz eshitildi.

Tae: Kiring.

Jungkook eshikni ochib, ichkariga qadam qoʻydi.

Uning nigohi har doimgidek erkin emas, balki rasmiy va sovuq edi.

U toʻgʻri stol qarshisiga borib, qoʻllarini oldiga qovushtirgancha bosh egdi.

Jungkook: Janob Kim... bugun nima qilishimni xohlaysiz?

Tae Jungkookning bu kutilmagan rasmiyligini va yuzidagi sovuq befarqlikni koʻrib, labida oʻsha sirli, ayyorona tabassumi paydo boʻldi.

U Jkning ichidan qanday hislar oʻtayotganini bilishni, oʻzining rashk oʻyini naqadar ish berganini koʻrishni xohladi.

Taehyung oʻrnidan turib, sekin Jungkookning qarshisiga keldi.

Kutilmaganda, u hech qanday ogohlatirishsiz, Jungkookning bilagidan mahkam ushladi va uni oʻzining katta ish stoli tomon tortdi.

Jungkook nima boʻlayotganini tushunmay qoldi.

Taehyung uni stol chetiga yarim oʻtirgan holatda suyatib, oʻzi Jkning ikki yonidan qoʻllarini stolga tiradi.

Endi Jungkook uning tanasi va stol oʻrtasida butunlay qisilib qolgandi.

Oralaridagi masofa shunchalik qisqardiki, ularning nafaslari bir-biriga urila boshladi.

Taehyung sekin egilib, Jungkookning boʻyinining nozik terisiga oʻzining issiq lablarini deyarli tekkizib, chuqur nafas oldi.

U Jkdan kelayotgan oʻsha oʻziga xos yengil sovun hidini butun vujudi bilan ichiga xis qili.

Tae: Bugun juda sovuqqonsan, yordamchi Jeon...

Dedi Taehyung ovozini butunlay boʻgʻiq va ehtirosli ohangga keltirib.

U oʻng qoʻlini sekin koʻtarib, Jungkookning koʻylagi yoqasini ohista toʻgʻirlagan boʻldi, barmoqlari esa qasddan Jkning boʻyin terisini mayin silab oʻtdi.

Tae: Kecha seni xonadan chiqib ketishingni aytganimda, koʻzlaringda butunlay boshqacha narsani koʻrgan edim. Bugun esa mendan koʻzlaringni olib qochyapsan. Nega mendan bunchalik uzoqlashishga urinyapsan?

Jungkook koʻzlarini mahkam yumdi, labini tishladi.

Taening bu kutilmagan keskin yaqinligi, uning issiq nafasi va boʻynidagi barmoqlarining tafti uni butunlay dovdiratib qoʻygandi.

Yuragi koʻksidan otilib chiqqudek urar, ammo u oʻzini qoʻlga olishga, bu harakatlarga taslim boʻlmaslikka harakat qilardi.

Ichidagi rashk va alam hamon unga tinchlik bermayotgan edi.

Jungkook oʻzini boshqarolmasligini bilib, Qoʻllari ostidan sirgʻalaib chiqib xonadan chiqib ketdi.

Taehyung lablarini yalagancha ortida kulib qoldi..

Ortidan Jimin kirib keldi...

Jimin:Unga nima qildingki bunchalar qizarib ketdi..

Taehyung:Hech narsa ...

Deya miyigʻida kulib quydi...

Jimin:Menga ayt judayam qiziqib ketyapman....

Taehyung:Hoyyy keyin aytaamn xozir qiladigan ishlarim bor...

Jimin:Qanday ish menga ayt, Quyonchang bilan uchrashasanmi ?

Javob bermasdan chiqib ketdi.

Kechki 19:30lar atrofi.

V:Nega kecha kelmading seni judayam kutdim..

Jungkook habarni koʻrib, butun tanasi qaltirab ketdi..

Jk pov:Nega unda taklif qilmading, chunki yigiting bor, men esa shunchaki qoʻlingda uyinchoqman..

Jungkook:Ishlarim koʻp edi...

V:Bugun kela olasanmi,seni judayam sogʻindim!!!

Jk:Ha boraman soat nechida?

V:Xozir kela olasanmi?boshqa kutishni hohlamayman!!!

Jk:Yaxshi!!!

Taehyung bu javobni olganidan oʻzida yuq xursand Jkni kuta boshladi....

Oradan yarim soatcha oʻtib eshik jiringladi..

Taehyung hovliqib yugurib bordi,lekin eshikni ochkanda oʻzidan jiddiy qiyofani yasab oldi...

Bugun Xona qorongu emas judayam yoriq edi..

Taehyung:Keldingmi quyoncham...

Jungkook eshikdan ham kirmadi...

Telifonini qoliga olib sms yozdi.

Taehyung hayrat bilan Jk ni nima qilayotkanini kuzatib turardi.

Tusatdan Taehyungning telifoniga habar keldi

Pullaringizni qaytarib bermoqchiman,boshqa meni bezota qilmang deb habar yolzgan edi .

Taehyung habarni oʻqib Jk ga qaradi...

Jungkook ikkita kanvertni Taehyungning qoʻliga tutqazdi...

Yana sms yozdi..

Bergan pulingizdan umuman ishlatkanim yuq, sanab olishingiz mumkin..!!!

Jungkook orqaga qayrilib ketmoqchi edi..

Taehyung birdan Jungkookni bilagidan ushlab oʻziga tortdi.

......

Qolgani keyingi qismida bula qolsin....

6-qism

Jungkookning koʻzlari qoʻrquvdan katta-katta ochilib ketdi.

Janob Kimning ohangi, uning xuddi kechagi tunda devorga qisgandek yaqin kelishi yuragini larzaga solib yubordi.

Biroq Taehyung Jkning koʻzlaridagi dahshatni koʻrib, ich-ichidan zavqlandi.

Taega oʻyinni davom ettirish yoqayotkandi..

Shuning uchun labidagi tabassumni darhol yoʻqotdi va chehrasiga oʻta jiddiy, rasmiy qiyofa oʻzgardi.

Tae bir qadam ortga chekinib, kastyumining yoqasini toʻgʻriladi.

Tae: Nega bunchalik qoʻrqyapsan, Jungkook?

Dedi u ovozini ataylab oddiy va hayron qolgandek koʻrsatib.

Tae: Shunchaki shaxsiy xonamga kirish haqida gapiryapman. Kechagi uchrashuvimda bir yigitcha kelgandi... u ham xuddi sendek qoʻrqoq edi
Bugun sening holatingni koʻrib, oʻsha esimga tushib ketdi.

Jungkook yengil nafas oldi, ammo yuragi hali ham dukurlab urardi.

Jk pov: Demak, Janob Kim meni shunchaki oʻsha Quyonchaga oʻxshatyapti hayriyati,lekin oʻsha quyoncha menligimni bilsa nima qilaman,axxxx lanati..

Jungkook: Yoʻq... Yoʻq, Janob Kim... Men shunchaki... begona xonaga kirishga botinolmadim.

Deb pichirladi u koʻzlarini yerga qaratib.

Taehyung esa Jkning bu soddaligidan va chuv tushganidan ichida kulib qoʻydi.

Tae pov:Sodda Quyoncham... Oʻyin endi boshlanadi.

Tae: Tushunarli. Unday boʻlsa, qoʻrqishga hojat yoʻq. Men pastda kutaman, borib qora papkani olib tush. Keyin kompaniyaga boramiz.

Jungkook bosh irgʻab, tezda zinadan yuqoriga, ikkinchi qavatga koʻtarildi.

Yuragi hanuzgacha tez urayotgan edi.

U yotoqxonaga kirib, stol ustidagi qora papkani qidira boshladi.

Pastda esa Taehyung divanga suyangancha, qoʻlidagi telefonini oʻynab oʻtirardi.

U Jungkookni har bir qadamida, har bir harakatida ruhan qiynab, uning oʻzini qanday tutishini kuzatishni, uni sekin-asta oʻziga butunlay boʻysundirishni xohlardi.

Bugun kechasi esa Quyoncha bilan oʻyinni yanada qiziqarliroq davom ettirishni rejalashtirayotgan edi.

Jungkook papkani olib, pastga tushdi.

Jungkook: Mana, Janob Kim. Hujjatlarni oldim.

Taehyung oʻrnidan turib, papkani oldi va uning barmoqlariga qasddan barmogʻini tekkizib oʻtdi.

Jungkook beixtiyor qoʻlini tortib oldi, uning tanasidan yana oʻsha kechagi tok urgandek titroq oʻtdi.

Taehyung buni sezmagandek yoʻlida davom etdi.

Tae: Yaxshi, ketdik. Bugun kompaniyada ishlarimiz juda koʻp, yordamchi Jeon Jungkook
Kechasi esa mening juda muhim shaxsiy uchrashuvim bor, kechgacha hamma narsani tugatishimiz kerak.

Jungkook muhim shaxsiy uchrashuv soʻzini eshitgach.

Jk pov:Yana men bilan uchrashmoqchimi?

Ichini daxshatli hayajon qopladi.

Kompaniyaga yetib kelishgach, Jungkook oʻzini biroz xotirjam his qila boshladi.

Katta, zamonaviy ofis va atrofda yugurib yurgan oʻnlab xodimlar unga xavfsizlik hissini bergandek edi.

Biroq u Janob Kimning xonasiga qadam qoʻyishi bilan bu his butunlay yoʻqoldi.

Taehyung kastyumini yechib, stul suyanchigʻiga tashladi.

Koʻylagining yuqoridagi ikkita tugmasini yechib, yenglarini tirsagigacha shimardi.

U stoliga borib oʻtirdi.

Tae: Jungkook, bu yoqqa kel,

Dedi u ovozini oʻsha rasmiy, ammo buyruq bergandek ohangda.

Tae: Bu shartnomalarni solishtirib chiqishimiz kerak. Menga yordaming zarur.

Jungkook papkalarni qoʻliga olib, stolning qarama-qarshi tomoniga oʻtirmoqchi boʻldi.

Ammo Taehyung qoshlarini chimirib.

Tae: U uzoqda nima qilasan? Men senga hujjatlarni koʻrsatib turishim kerak. Yonimga oʻtir.

Jungkook yutunib qoʻydi.

U sekin yurib kelib, Taehyungning yonidagi stulga oʻtirdi.

Oralaridagi masofa shunchalik yaqin ediki, Jungkook har safar nafas olganda Janob Kimning oʻsha oʻtkir atri hidini his qilib turardi.

Oʻzidan esa hamon , yengil sovun hidi kelib turardi.

Taehyung buni har safar Jungkook unga yaqinlashganda ataylab chuqurroq nafas olib, ichiga yutardi.

Taehyung katta shartnoma qogʻozini stolga yoydi.

U hujjatdagi bazi bandlarni koʻrsatish bahonasida chap qoʻlini Jungkook oʻtirgan stulning suyanchigʻiga tashladi.

Tashqaridan qaraganda, u goʻyoki Jkni quchoqlab olgandek koʻrinardi.

Tae: Mana bu raqamlarga qara, Jungkook...

Dedi Taehyung, uning ovozi Jungkookning qulogʻiga juda yaqin keldi.

Tae: Seningcha, bu yerda xatolik yoʻqmi?

Jungkook hujjatga tikilib qoldi, ammo hayajondan koʻzlari harflarni ajrata olmayotgandi.

Taening keng yelkalari va issiq tafti unga kechagi qorongʻu xonani eslatib yubordi.

U oʻzini oʻnglashga urinib, qaltirayotgan barmogʻi bilan qogʻozni koʻrsatdi.

Jungkook: M-menimcha... bu yerda hammasi toʻgʻri, Janob Kim...

Tae: Shundaymi?

Taehyung kutilmaganda oʻng qoʻlini ham stol ustiga qoʻydi va Jungkook tomonga bir oz egildi.

Endi Jk uning ikki qoʻli orasida xuddi kechagi devorga qisilgan holatdek qopqonga tushgandi.

Taehyung barmogʻini Jungkookning qoʻli ustiga qoʻydi.

Ularning terisi bir-biriga tegishi bilan Jungkook birdan qoʻllarini toʻrtmoqchi boʻldi.

Tae: Nega bunchalik titrayapsan, Jungkook?

Taehyungning labida oʻsha sirli, gʻolibona tabassum paydo boʻldi.

Tae: Ish shunchalik qiyinmi? Yoki mening yonimda oʻtirish seni hayajonga solyaptimi?

Jungkook qoʻllarini stol ostiga yashirib, barmoqlarini mahkam qisdi.

U yuragi dukurlab urayotganini Janob Kim eshitib qolishidan oʻta darajada qoʻrqardi.

Chunki kecha tunda Tae qorongʻulikda Yuragingning urishi seni fosh qilib qoʻyyaptideb pichirlagan edi.

Jungkook: Yoʻq, Janob Kim... Shunchaki xona biroz salqin ekan.

Deb yolgʻon gapirdi, garchi oʻzi hayajondan yonib ketayotgan boʻlsa ham.

Tae: Salqin?

Taehyung Jkning quloqlariga qarab qoʻydi.

Quloqlari hozir uyatdan qip-qizil boʻlib ketgandi.

Bu manzara Taening ehtirosini yanada qoʻzgʻatdi.

Tae: Unday boʻlsa, senga issiqroq boʻlishi kerak.

Taehyung stulini Jkga yanada yaqinroq surdi.

Ularning tizzalari bir-biriga qattiq tegdi.

Jungkook oʻzini orqaga tortmoqchi boʻldi, ammo Taehyung stul suyanchigʻidagi qoʻli bilan uning yelkasidan sekin bosib, joyida ushlab qoldi.

Tae: Qochma, Quy... uzr, Jungkook. Shartnomani oxirigacha koʻrib chiqishimiz kerak. Hali kechasi mening juda ham muhim uchrashuvim bor, unutdingmi?
Oʻsha sirli va itoatsiz Quyoncham meni kutib qolmasligi kerak. Kecha u shunchalik yoqimli ingradi-ki... Bugun uni yanada koʻproq qiynamoqchiman.

Jungkook bu gaplarni eshitgach, tomirlarida qoni muzlab qolgandek boʻldi.

Janob Kim kechagi voqealarni, uning ingrashlarini bunday ochiqchasiga gapirishi Jkni butunlay tamom qildi.

U koʻzlarini mahkam yumdi, labini tishladi.

U oʻzining ayni damda Janob Kimning qarshisida oʻtirgan oʻsha Quyoncha ekanini bilmasligidan xursand boʻlishni ham, kechasi nimalar boʻlishini oʻylab qoʻrqishni ham bilmay qoldi.

Taehyung esa uning bu ichki azobini va uyalib, qizarib ketayotganini koʻrib, ichida gʻalaba qozonayotganidan zavqlanardi.

Tae:Sichqoncha tuzoqqa tushdi, endi oʻyin kechasi davom etadi.

Kechki soat 19:00lar atrofi....

Eshik taqilladi...

Taehyung:Kiring...

Jimin:Azizim bezota qilmadimmi?

Deb nozlangancha kirib keldi...

Taehyung Jimindi koʻrishi bilan, Jungkookdan uzoqlashdi..

Oʻrnidan turib Jiminning belidan ushlab, yuzidan oʻpib koʻrishdi...

Jungkook shok holatiga tushib qolgandi,ikkalasidan koʻz uza olmay qoldi..

Taehyung:Jungkook bizni yolgʻiz qoldir.ish vaqti tugadi ketishing mumkun.

Jungkook yigʻlab yubormaslikka bor kuchi bilan harakat qilib,xonadan chiqib ketdi..

Jk pov:Yoqtirga yigitimi?
Jungkook sen ahmoqsan, sevim qoldi deb qanday uylay olding oʻzi, axir sen oddiy bir yetimcha bulsang!!!

Xullas tugadi qolgani keyingi qismida😁

7-qism

Yoongi:Axxxxx..... Mmmmmm

Jimin:Axxx...sen meni aqldan ozdiryapsan....

Yoongini boʻshangani uchun, sezgirligi oshib, battar inqillay boshladi...

Yoongi: Iltimos shaxzodam, tuxtang... Mmmmm....xxxxx

Jimin:Men hali tugatmadim...
Sendan keyin tugataman,

Yoongi:mmmmm,.... Axxxxx.. me... Men alllaqachon Tugatdim ...

Jimin:Qanaqasiga men hali senga tuymadim-ku

Feb yanada shiddat bilan sikishni davom etdi.

Sochlaridan yanayam qattiq tortib, uni oʻziga boʻysundirmoqchi boʻlardi.

Yoongining oyoqlari qaltirab, oʻziga boʻysunmay qoldi.

Yoongi:Boshqa chidolmayman.

Degancha yerga yiqildi.

Jimin Yoongini koʻtidan chiqarganda, hamma yoq qon boʻlganini koʻrdi.

Jimin bundan battar quturib,oʻzini boshqorolmay Yoongini yuqoriga qaratib yotqizdi va oʻzi ustiga chiqdi.

Oyoqlarini koʻtarib, yana bor qoʻtogʻini,Yoongining koʻtiga tiqib yubordi.

Yoongi: Ah... Shahzodam, yolvoraman... Bas qiling...

Jimin Yoongining lablariga yopishib, yanada qattiqroq oʻpdi.

Jimin bir necha bor qattiq zarb bilan sikib Oh... degancha boʻshanib yubordi.

Jimin: Ah...

Yoongi ham yana bir marta boʻshandi.

Yoongi: Ah... Mmmm...

Jimin buni koʻrib, Yoongining ustiga oʻzini tashladi.

Yoongi turib ketmoqchi boʻldi, ammo Jimin ruxsat bermadi....

Liza Eshikdan kirishi bilan qoʻtib qoldi..

Kimsan Jeon Slolasining Qiroli, Qandaydur yosh qizaloq oldida tiz choʻkkancha oʻtirardi...

Liza pov:Nimalar... Boʻlyapti....men koʻzlarim....xato koʻryaptimi???

Jk:Senga kirishga kim ruxsat berdi....

Liza:Qirolim.... Bu nimasi...

Jk:Kim senga kirishga ruxsat berdi dedim lanati...

Deb bor ovozda baqirib yubordi... Koʻzlari gʻazabdan yonib turardi.

Liza qilgan xatosini tushunib, bir lahza nafasini ichiga yutdi..

Liza:Qirolim. Meni kechiring, lekin. Men.... Chidab turolmadim..

Jungkook ustidagi, xalatini yechib, Taehyungning ustiga tashladi.....

Va liza tomon yurar ekan, Liza qoʻrquvdan qaltiray boshladi..

Jungkook Lizaning jagʻidan shunday, mahkam ushladiku, Lizaning koʻzlaridan yosh chiqib ketdi....

Jungkook:Qanday hadding sigʻdi,qirolicha unvoni senga hohlagan ishingni qilishga imkon bermaydi.

Liza:Qirolim...farzandlaringi...

Liza gapini tugata olmadi,ham

Jungkook:Soqchilar Qirolichani xonasiga kuzatib quyinglar....

Liza:Qiroli.....

Jungkook:Haddingdan oshma,oʻz oʻrningni bil...

Qirolichani boshqa yoʻli yuqligi uchun idamay chiqib ketdi, ammo Taehyungga oʻkdim diyavsr degandek qaradi.

Taehyung:Xotiningiz bor ekanda.!!!!

Kesatib gapirdi, oʻzini beparvo kursatgandik..

Jungkook yana hayratda edi, Taehyung umuman uzgargan, ammo shu qiliqlari Jungkookga judayam yoqayotkan edi..

Taehyung:Lekin bir narsadan judayam xursand boʻldim..

Jungkook xoʻsh nima ekan deb Taeni bagʻriga bosdi..

Taehyung ayyorlik bilan Jungkookning koʻkraklaridan silab!!!

Taehyung:Meni haydab yuborasiz deb oʻylagandim....

Deb Jungkookning ustida kiyimini oldini ochib, Kokrak uchlarini silay boshladi..

Jk pov:Bu nimasi birinchi kuni, hech narsani bilmaydigan soddagina bolakay edi, endi oʻzinintutishi meni aqldan ozdiryapti!!!!

Taehyung shunday mahorat bilan, Jungookni tanasini silardiku, Jungkook bir laxza oʻzini yuqotdi.

Jungkook Taeni kptarib oldi, va yotogʻga yotqizib ustidagi xalatni yechmoqchi bulganda.

Tae:Azizim balki bugunga yetar nima deysiz?

Jungkook yana hayratda,Jk ni hamma qirolim deb chaqirgan ,hech kim boshqacha chaqirishga jazim etmagan edi.

Jk pov:Bu bola nima qilmoqchi, meni hayollarimni oʻgʻirlab, endi tuxtatmoqchimi?

Jungkook:Nega ekan, nega aynan xozir tuxtotmoqchisan, men qoʻzgʻalib boʻldim endi esa seni xoxlayapman...

Taehyung:Meni hohishlarimsoʻnib boʻldi....

Jungkook:Unda oʻsha xissiyotlaringni qayta uygʻotaman!!!

Taehyung:Kerak emas, keyingi safar meni xuzunringizga chaqirganizda, hech bezota qilmasligiga ishonch xosil qiling....
Endi esa men ketishim kerak, lekin meni dam oladigan xonam yuq....

Jungkook:Unda meni yonimda qol...

Taehyung:Qolishim mumkunmi??

Jungkook:Albatta men hohlasam hohlaguningcha qolishing mumkun!!!!

Taehyung:Lekin men sizni xonangizda qolishni istmayman..

Deb Jungkookninbuynidan ushlab oʻziga yaqinroq tortdi.

Jungkook:Nega istmaysan......???

Taehyung:Men oʻz xonam boʻlishini hohlayman va oʻz xonamda erkin bulaman, sizni xonangizda qoladigan bulsam har kuni rasmiyatchilik ishlari boʻlishi kerak, bu menga yoqmaydi, men shaxzodaman, menga erkinlik yoqadi...

Jungkook:Yaxshi... Oʻziyni erkin tutishing mumkun!!!

Taehyung:rostanmi azizim....?

Deb Jungkookni lablaridan oʻpdi...

Jungkook:Senga hamma narsa mumkun....

Taehyung bu gapni eshitib, Jungkookning lablariga yopishib oʻpa boshlaldi...

Jungkook butunlay extirosga berilib...

Taehyungni ustodagi halatni oldini ochib, Jungkook barmoqlari bilan, Taehyungni qoʻtoqchasini ushladi....

Taehyung:Azizim meni, xijolat qilmang...

Jungkook Taehyungning koʻzlariga qarab,

Tae:Xosh....

Taehyung:Men hali endigina 14yoshdaman qoʻtogʻim kichik boʻloshi tabbiy, siz boʻlsa ustimdan kulgandik ushlayapsiz...

Jungkook Bu gapni eshitib, miyigʻida kulib.

Jungkook:Judayam ajoyib koʻrinyapti,judayam yoqimli deb.

Gavdasini koʻtarib,Taening qoʻtogʻchasi yoniga kelib.

Ogʻziga soldi...

Taehyung:Axxxxx...azizim ....nima qilyapsiz...

Jungkook:qoʻtogʻchasini boricha ogʻziga solib soʻra boshladi.

Taehyung:Azizim....mmmmmm....tuxtamang....

Hay mayli qolgani keyingi qismida...

Muallif:#Asian