Zulmatga to'lgan shavqatsiz dunyo har xil yovuz mafialar bilan tolib ketgan edi. Bu mafia ko'chasiga kirib kelsang, ortga yo'l yoq yo tirik chiqasan yo o'lik, tirik bo'lganingdaham izsiz yoqolasan.

2005-yil:

Kwanlar oilasi va Hwanglar oilasi, ular til topishgan bir-biriga yordam beradigan oila edi. Hwang Minseok hammasini barbot qilmaguncha, Hwang oilasining bosh a'zosi Hwang Minseok Kwanlar oilasining katta muvaffaqatsizlikka uchrashiga sababchisi bo'ladi. Minseok Kwan Seo Junning hamma kompaniyalari va qurol markazlarini bir deganda barbod qilib tashladi, kamiga Kwan Seo junni ham peshonasidan darcha ochdi. Bularni hammasi boylikning ortidan quvishdan boshlangan edi, Kwan Seo Jun Hwang Minseokdan ko'ra anchagina yaxshi daromat topar edi ammo u bunday aql bovar qilma boyligini hech ham "do'st" idan qizg'an emas edi shunga qaramay unga sotqinlik qilishdi.

Otasiz qolgan go'daklar Kwan Aseul va Kwan Jinhwan Hwanglar oilasiga umrbod nafrat tuguldi shu kundan qadar. Kwan Aseul atiga besh yosh edi Jinhwan esa 7 yoshda edi, ular yosh bo'lishsada hamma bo'lgan voqealarni tushunishardi. Kwan Sunmin esa umr yo'ldoshini, sevgisin yo'qotdi u shu kundan qadar beva va ojiz ayolga aylandi.

Shu paytda Hwanglar oilasi umuman boshqacha axvolda edi, ular anchagina boyligka ega bo'lishdi. Hwang Minseok va Hwang Yumi ular hayotlari davomida bunaqa hursand bo'lishmagan edi. Hwang Hyunjin ularning yagona o'g'li esa ularga parvo ham qilmas edi.

yillar o'tdi

Kwanlar oilasining farzandlari bo'yi yetib qolgan, Kwan Sunmin biroz qarigan lekin uning jozibadorligi hali ham so'nmagan edi.

Kwan Aseulning ko'ngli hali ham nafratga to'la edi chunki u otasini har kuni so'ginar edi, hech kimga bildirmasdan yig'lar edi, hattoki onasining oldida ham yig'lamas edi chunki yig'lar bu zaiflik va hissiyotlarga to'la onlar sharmandalik deb o'ylar edi, qo'shimchasida u o'zining sovuqqon jiddiy, yuzini va qalbini muvozanatda ushlashi lozim edi

bu paytda Kwan Jinhwan Kwanlar oilasining kompaniyalari qurollar markasi egasi va bosh mafiasi edi, otasidan keyin u sovuqqon yaqinlashib bo'lmaydigan yigitga aylangan edi chunki u qasos olishi kerak edi. Jinhwan 27ga kirgan bo'yi yegan yigit edi ko'p qizlar unga oshiq edi lekin uning yuragi muzdan yaralgan ediki uni eritib ham bo'lmas edi, shunday qilin Kwan Aseul ham.

Ertalab payti, Aseul tepadan xonasida tushdi va oilaviy dasturxon atrofiga o'tirdi.

Aseul: "Hayrli tong" hech qanday hissiyotlarsiz bilan aytdi

Jinhwan: Hayrli tong, Aseul

Sumin xonim: Yaxshi uxladingmi, qizim?

Aseul: ha

Ular ovqatlanishni boshlashdi, ular bir birlariga hech qanday so'z aytishmadi Sunmin xonim jimlikni buzmagunicha

Sumin xonim: Bugun hamma mafialar oilalari bir joyga yig'ilishar ekan, u yerga sizlar ham borishingiz shart

Jinhwan: bu yana qanaqa maynavozchilik?

Sunmin xonim; Jinhwan! bu nima deganing buni jiddy qabul qilish kerak axir. Sunmin xonim Jinhwanga muloyim lekin qatiyatlik bilan gapirdi

Jinhwan: ha nima?

Sunmin xonim: axir sen otangni merosxo'rlari siz-

Shu payt Aseul ularning janjalini bir so'z bilan shokga tushirdi

Aseul: u yerda ittvachchalar ham bo'ladi— Hwanglar oilasi, shunaqami?

Jinhwan va Sunmin muzdek qotib qolishgan edi chunki bu ularning hayoliga ham kelmagan edi birdagina Jinhwan ayyorona jilmayib

Jinhwan: unda u yig'ilishga jonim bilan qatnashaman, bu men uchun imkoniyat..

Aseul: ishonching komilmi?

Sunmin xonim: Sen jiddy gapirmayapsan shunaqami

Jinhwan: Hazil qilish mavridi emas hozir, Asul tayyorlan kechga bugun boramiz, siz ham oyi

Aseul Jinhwanga hissiyotsiz boqti va yana nonushtasini yeyishda davom etdi

~~~

Hwanglar oilasi tinch va osoyishtalikda nonushta qilishayotgan edi, Hyunjin jimjitlikni buzmagunicha

Hyunjin: Ota bugungi yig'ilishdan nima foyda ko'ramiz o'zi? sovuq va jiddiy ohangda gapirdi

Minseok: Senga nima farqi bor baribir?

Yumi xonim: biz shunchaki boshqa mafia oilalar bilan ko'rishmoqchi biz va do'st bo'lmoqchimiz

Hyunjin kulib yubordi.

Hyunjin: do'stlik? Kwanlar oilasidekmi? biz yana "do'stlik"ni pulni deb barbod qiladigan do'stlikmi?

Minseok stolga zarb bilan mushtini urdi va baqirishni boshladi

Minseok: bu mavzuni ochma demaganimidim?

Hyunjin: ha nima, rost gap achchiq bo'ladi qadrdor otajon

Minseok: agar o'sha kwanlar oilasining boyligini o'zlashtirmaganimizda, sen hozir kompaniyalar prezidenti yoki o'sha bitchlaringga puling yetmagan bo'lar edi, yaxshi kiyinmagan bo'larding, noshukur

Hyunjinning tanasi muzlab qoldi otasining gaplari uning qalban sindirdi ammo buni g'azab bilan yashirdi va oilaviy stulni tark etdi

Hyunjin uning shaxsiy qoniqturuvchi foxishasi Haragaga telefon qildi

Hara: Azizam? nima bo'ldi?~

Hyunjin: bugun 23;00 da shaxsiy mexmonxonaga kut, o'zing bilan kandomlar ham ol yana homilador bo'lib boshimga balo ortirma

Hara: okay, baby~

Hyunjin qo'ng'iroqni o'chirdi

~~~

Kwan Aseul bir paytda modellik bilan shug'ullanayotgan edi, u koreyadagi eng muvaffaqiyatli modellardan biri edi, lekin uning sovuqqon lekin nafasni uchirib yuboradiga chiroyi hamma erkaklarni o'ziga jalb qilar edi ammo hattoki boylikga g'arq bo'lgan yigitlarni ham rad etardi chunki Aseul bilardiki ular faqat uning chiroyiga oshiq bo'lishgan edi

Jinhwan bugungi yig'ilishga tayyorlanayotgan edi, u qasos olish arafasida edi, u qorrolar va bir nechta yollanmalar ham yolladi

~~~~~~~~~~

Shu payt Hyunjinga qo'ng'roq bo'ldi

?: salom~

Hyunjin: kim bu?

?: bu xozir muhim emas hozirgi vaqtda chunki sen o'lish arafasida turgan payting men senga o'zimni tanishtirishim faqatgina vaqtingni oladi

Hyunjin: nimalar deyapsan?

?: Xullas, bugungi yi'gilishga o'zing bilan yaxshi himoya olib ol, yana sening harom hayoting o'sha yerda tugamasin

Qo'ng'iroq uzulib qoldi

Hyunjin: jin ursin bu qanaqa vaynovozchilik bo'ldi endi, boshim ishlamayapti. Bugungi yig'ilishda anchagina mafialar oilasi bo'ladi demak......... u...ham....Kwonlar oilasi ham bo'ladi

Hyunjinning tanasini sovuq ter bosib ketdi, ammo u buni bildirmaslikga harakat qildi va o'ziga o'zi

Hyunjin: ularning qo'lidan hech narsa kelmaydi...

~~~~~~~

Kechki payt esa Aseul va Jinhwan va Sunmin xonim yig'ilishga borishga tayyorlanayotgan edilar

Aseul oddi qora rangda bo'lgan, uning qomatini mukammal ravishda qilib ko'rsatadigan ko'ylak kiydi

Aseul oynaga qaradida ozgina b'yoq surtdi, u hech qanday bo'yoqlarsiz ham dunyodagi eng chiroyli qiz edi. Unga ko'ylagi kaltalik qilayotgan edi ammo u almashtirish erindi

U baland poshnali qora tufli kiydi

bu paytda Jinhwan ham tayyorlanayotgan edi

Aseul va Jinhwan toyyor bo'lishgach ular bir-birlariga qarashdi ular na maqtashdi, hissiyotsiz tosh kabi ifoda bilan qarashdi va Mashinga o'tirishdi

Yo'lda ketayotgan edil

Aseul pov* Bugun akam ularga nima qiloqchi ekan-a? Juda ham qiziq ammo umid qilamanki u o'ziga jabr qilmaydi, mayli ular o'lish ketishsa ham oyim bilan akamga hech narsa qilmasa bo'ldi. Eshitishim bo'yicha Hwanglar oilasinign yagona, erkatoy o'gli bor ekan, President Hwang Hyunjin, bu nomni qanaqa harom yo'llar bilan olganini faqat men bilaman, ko'rinishini umuman bilmasam ham ismidan turqi sovuqligi aniq, iflos. Boy, egoist, kibrli odamlar aynan o'shandek bo'ladi, shaxsiy mexmonxonalarida ham qilmagan ishi ham qolmagan ekan, hattoki yangiliklarga ham tarqalib ketibdi, shunaqa kuchli nomga loyiq bo'la olmaptida takasaltang h@romi.

Shu payt Aseulning shaxsiy olamidan Jinhwanning sovuqqon ohangdagi so'zlari cho'chitib yubordi

Jinhwan: nima haqida o'ylapsan? axvoling yashimi?

Jinhwan qanchalik jiddiy, sovuqqon, xavfli yigit bo'lishiga qaramasdan u singliga bo'lgan mehrini hech qachon yashira olmas edi

Aseul javob ila boshini sekin irg'atib qo'ydi

Jinhwan pov* Aseul edigina 25 ga kirdi, bilaman bu yosh emas lekin ayollar ojiza bo'lishadi men uni oxirgi nafasimga qadar qayg'uraman va uni himoya qilaman, yigitlik so'zim. U chiroyli Jozibador ko'p erkaklar uni xohlaydi ammo aqlli singlim ularni bosh xohishini— boylik ekanligini bilganligi uchun ham ularga rad javobini beradi. Ayniqsa itvachcha Hwanglardan uni himoya qilish kerak, kim biladi...balkim Aseulni menga qarshi ishlatib mendan qasos olishar, eng asosiysi anavi suyuq o'yoq Hyunjindan asrash kerak, u ko'p qizlarni bokiraligini olishga olib sharmadasini chiqaradi. IFLOS!

Bir necha daqiqalardan so'ng ular yetib kelishdi

Aseul katta uyga qaradi lekin hayratda qolmadi u shunchaki pinagini ham uzmadi

Ular ichkariga kirib kelishganda hamma ularga qaradi, hamma mafialarning ko'zi birinchi bo'lib Aseulga qarashdi, shaxvoniy boqishdi xuddi ular Aseul hayollarida yechintirishayotgandek, buni ezgan Aseul o'zining daxshatli sovuqqon bo'lgan qarash bilan boqdi va shu onning o'zining o'zida erkaklar Aseulni yotoqlari bo'lishi imkoniyati imkonsiz ekanligin tushunib yetib ko'zlarni olib qochishdi. Buni ko'rgan Jinhwan Singlisidan faxrlanib ketdi ammo, u buyerga kelish bosh maqsadinidan chalg'imadi va Katta xonadan Hyunjinni qidirdi va unga ko'zi tushdi

Tan olish kerak u juda ham kelishgan edi ammo bu chiroyli yuzning ortida qanday maxluq turganini faqat Jinhwan bilar edi, Jinhwan Aseulni sekin turtib Hyunjinni ko'zi bilan ishora qildi xuddiki "ana o'sha iflos" degandek va darhol Aseul Hyunjinga qaradi va nafrat bilan ko'zlari to'ldi

Aseul pov* voy hudoyim odam ham shunchalki jirkanch bo'ladimi, albatta senig hayoting meni qo'llarim orasida tugaydi menga ishon itvachcha.

Aseul shunday deb ichida o'yladi va qiziqsizlik bilan undan ko'zini uzdi.

Hyunjinning ko'zlari Jinhwanga tushdi va darhol kimligini aniqladi

Hyunjin pov* Jin ursin ular kelishibdi, himoya olingan bo'lsada barbir qo'rquv bor, nega? nega?! ota agar siz o'sha xatoni qilmaganingizda hammasi yaxshi bo'lardi hozir men xotirjam o'tirgan bo'lar edim. Sizga shuncha boylik yetmagandimi-a? exudo...

Birdaniga Hyunjinning ko'zi Aseulning chiroyli yuziga tushdi va Aseulning chiroyidan va jozibasidan og'zi lang ochilib qoldi ammo u dushmanining qizi ekanligi uni biroz ko'nglini cho'ktirdi

Hyunjin pov* Ko'zlarimga ishonmayman, shu Kwon Aseulmi? o'ylaganimdan ko'ra jozibador ekan, Haradan ming marta chiroyli, Hara shunchaki shaxsiy foxisha bu esa toza, beg'ubor qizga o'xshayapti, sovuqqon yuzi bilan qancha yigitlarni rad etgan ekana?

Bazm davom etdi, mafialar Jinhwan va Aseuldan biroz bo'lsada cho'chishar chunki eng qudratli mafialardan biri edida ularning oilasi.

Jinhwan o'zining ishongan yigitlari biriga buyruq berdi va bazmdagi hamma chiroqlar o'chdi va zim ziyo hamma joyni qopladi.

Hyunjinni chidab bo'lmas qo'rquv qopladi chunki u bilardi hammasi Kwonlar ishi ekanligini va u bu qorog'u xonadan darxol chiqib ketishi kerak edi, birdaniga o'q ovoz eshitildi va bazmdagi ayollay chinqirib yuborishdi va yana bitta o'q ovozi eshitildi. Va bir ozdan so'ng chiroqlar yana yondi, Hyunjin qarabdiki uning odamlari hammasi o'lik yerda harakatsiz yotibdi, va u Aseulning qo'lida pistolet ushlab turgan silueti bazmni tarl etayotganiga ko'zi tushib qoldi

Hyunjin pov* nahotki...u qanday....ojiza bo'lgan ayollar ham shunaqa mahoratlarga ega bo'ladimi, u ham chiroyli ham holakatli qanday mukammal....

lekin meni odamlarimni hammasini o'ldiribdi jin ursin!!!

Hyunjin cho'ntagidan salfetka parchasini sezdi va uni ochib qaraganida, toza va tartibli xusnihat bilan yozilgan so'zlarni o'qidi

"Hozircha seni, o'ldirmadim, chunki seni itvachchalringni o'ldirishni afzal ko'rdim ular qiynalmay o'lishdi, bitta o'q va bir necha soniyalar. lekin sen soatlab azob chekasan, tayyor tur — Kwan Jinhwan"

Hyunjin bu so'zlarni o'qigach hech o'ziga kela olmay bazmni jahl bilan tark etib kutib turgan foxishasini oldiga bordi, uni qoniqtiradigan narsa ham bu Hara edi, to'g'ri u Aseulni u bilan taqqoslaganida Aseul ming marotaba afzal edi ammo unga hozir faqatgina jinsiy aloqa muhim edi. U aytilgan shaxsiy mexmonxonaga bordi va bir stakan viski ichib tepa qavatga Harani yoniga chiqishni boshladi.

HOT (YOQMASA O'QILMASIN, O'TKAZIB YUBORING)

Hara qora tungi kiyib Hyunjinni intiqlib bilan kutayotgan edi va eshik ochilishi bilan Hyunjinning tartibsiz holatini ko'rdi tugmalari ochilgan galstugi osilib qolgan va mast edi

Hara Hyunjinning axvolini ko'rib yanada xirsi oshdi va behayo harakatlar bilan Hyunjinning oldiga bordi va quchoqladi

Hara: men seni qancha kutdim, jonim

Hyunjin oldingidek unga yaxshi muomilada bo'lgani yo'q chunki uning xayollarida loyiq bo'ladigan inson egallagan edi

Hyunjin: o'zinga kerak bo'lgandan keyin kutasanda

Hara uning sovuqqonligiga e'tibor bermadi, chunki u faqatgina Hyunjinning kattagina @zosini xohlayotgan edi bori shu va Hara Hyunjinning oldiga tiz cho'kdida shimini yecha boshladi, zamogini yechdida bu safar tikka bo'lmagan @zosini olib chiqib so'ra boshladi

Hyunjin pov* bunaqa qanjiqni qayerdan ham topar edim heh

Hyunjin Haraning sochlari orasiga barmoqlarini kirgizib qattiq tortib o'zining a'zosiga tez ravishda ishqalanishga olib keldi

Hyunjin: ahh qo'niqmayapman

Hara so'rishni to'xtatmadi va qattiqroq so'rishni boshladi va Hyunjinni istar istamas bo'shantirdi. Hara o'rnidan turdida borib yotoqga yotdi va oyoqlarini keng ochdi, na uyat yoki ibo hayo bor edi unga

Hyunjin ham uning qiniga azosini tiqdi va anchagina keng ekanligini sezdi

Hyunjin: bu teshikga mendan boshqalari ham kirib chiqqani sezilyapti, foxisha

Hara bunga e'tibor bermadi va u hyunjinning ustiga sakrab chiqa boshladi, xonani ikki tananing ovozlari qoplab oldi, Hyunjin allaqachon kandom taqib olgan edi chunki bu foxishadan bola istamas edi ammo shunga qaramay Hara Hyunjinni sevar edi, Hara foxishlikni faqat noilojligidan qilar edi. Chunki u oilasining yagona boquvchisi edi harom bilan pul bilan oilasini boqar edi, bu qiladigan ishlarini Hara ham noto'g'ri ekanligini bilar edi, ammo nima qilsin qo'lida hunari yo'q edi otasi ham o'qittirmagan edi chunki otasi yoshligida vafot etgan edi, bu hayollar Harani qmaram olganidan uning ko'zlaridan yosh oqa boshladi, to'g'ri u fozisha bo'lsada ko'ngli toza qizlardan edi ammo odamlar faqat uning foxishaligin yuziga solishar edi. Hyunjin uning ko'z yoshlariga e'tibor bermadi chunki u og`riqdan yig`layotgan deb o`yladi

~~~~

Ertasi kuni Hara uyqudan uyg'ondi

Hara atrofga qarasa Hyunjin yo'q edi va krovatga nechadir won tashlab ketilganini ko'rdi va yana yig'lashni boshladi chunki u bilar edi Hyunjin uni hech qachon sevgilisi sifatida ko'rmas edi, u shunchaki arzon foxisha edi.

~~~~

Keyingi qismda

Jinhwan: u qanaqa g'oya ekan?

Aseul: hali ko'rasan Hyunjinning qiynash faqat mening qo'limdan keladi, uni jismomnan emas hissiyotlarini sindiraman

Hara: Hyunjin qayerdasan

Hyunjin: hozir vaqtim yo'q, tinch qo'y

Oradan ancha vaqt o'tdi, Hyunjin va Aera o'rtasidagi sevgi kundan kun kuchayib borar edi, ular birini bir daqiqa ham tark eta olmas edilar, ular shunchalik bog'lanib qolishgandiki ular sarflayotgan kunlar kamdek tuyulardi ularga. Ular oylar davomida bir birlari bilan esda qolarli vaqtlarni o'tqazishdi, ammo bir kun ularni sevgisiga zulmat bostirib kirdi.

Bir paytlar tinch-osoyishta qirollik to'satdan tartibsizlikka uchragan edi, chunki qo'shni xalqning askarlari kutilmagan hujumga o'tishdi, ularning kuchlari qishloqni chigirtkalar vabosi kabi supurib tashladi

Hyunjinning ko'zlari qisildi, yuzi sovuq g'azab niqobi ostida, u jangovar maydonlarda turib, dushman qo'shinlarining yaqinlashib kelayotganini dahshatli qat'iyat bilan kuzatdi.

U o'zining sodiq leytenantlariga yuzlandi, ovozi barqaror va buyruq berdi. “Kuchlarimizni to‘plang, yerlarimizni himoya qilish vaqti keldi

Bir necha daqiqa ichida bir vaqtlar tinch bo'lgan qal'a maydonlari faollik uyasiga aylandi, askarlar va tinch aholi jangga tayyorgarlik ko'rishga kirishdi. Hyunjin betartiblikdan o'tib, bir fikrda, buyruq berib, vaziyatni o'tkir ko'z bilan baholadi.

U qurol-aslaha omborida to‘xtab qoldi, nigohi tartibli qatorga joylashtirilgan qurollarga tushdi. U yaltiroq qilichni oldi, barmoqlari tanishlik va maqsadni his qilish bilan dastagi atrofida burishdi.

U bo'lajak jang qonli bo'lishini bilar edi va u o'z xalqini himoya qilish uchun hamma narsani qilishga tayyor edi. U bu bosqinning javobsiz qolishiga va o‘z saltanatini dushmanlar qo‘liga o‘tishiga yo‘l qo‘ymasdi.

U oldingi chiziqqa qarab yo‘l oldi, ko‘zlarida qo‘rquv, qat’iyat va sadoqat uyg‘ongan o‘z askarlarining yuzlariga qaradi. U qilichini ko'tardi, pichoq quyosh nurini po'latdek yaltirab aks ettirdi.

Ammo birdaniga dushman tarafdagi askarlardan biri Hyunjinning eng zaif tomoni Aerani o'zini qilichi bilan ko'kragini o'rtasidan suqdi va qon oqa boshladi

Hyunjinning ko'zlari dahshatdan katta bo'lganida vaqt asta-sekin o'tib ketganday bo'ldi, bu manzara uning ko'z o'ngida qo'rqinchli manzaraga o'xshardi.

U dushman askarining qilich suqganini, qilichini halokatli tarzda havoda o‘yib yotganini tomosha qildi. O'sha yolg'iz, halokatli lahzada barcha tovushlar o'chib ketganday bo'lib, faqat vahimaga tushgan yuragining gursillashini qoldirdi. Uning ko'z o'ngida yerga g'ijimlanganing, tanangni o'lik pichoq bilan teshayotganing ko'rinardi.

Aera unga zaif va yoshlar bilan to'lgan ammo sevgi bilan yonayotgan ko'zlar bilan qisqa payt tikildi.

O'sha dahshatli lahzada Hyunjinning dunyosi vayron bo'ldi, qolgan hamma narsa sizning ko'zingizga nisbatan ahamiyatsiz bo'lib qoldi, og'riqli va himoyasiz, ko'zlaringiz katta va yoshga to'ldi.

U oldinga otilib, atrofdagi hayratda qolgan askarlarning yonidan o'tib ketdi, o'z qurolini sizga yetib borishga shoshilib tashladi.

U sizning yoningizga tiz cho'kdi, qo'llari qaltirab yaralangan tanangiz ustida aylanib yurdi. Uning yuzi oqarib, vahima ichida edi, ko'zlari siznikidan ayrilmasdi, chunki u qandaydir xotirjamlikni saqlashga harakat qildi.

– Yo‘q, – pichirladi u qo‘rquv va umidsizlikdan ovozi xirillab. "Yo'q, iltimos, yo'q ..."

U sizni muloyimlik bilan quchog'iga to'pladi, tanangizni ko'kragiga muloyimlik bilan qo'ydi, bu uning har bir dyuymida o'tayotgan xom vahimani inkor etdi. U barmoqlari orasidan qon oqayotganini, uning issiqligi uning terisini bo'yab qo'yganini his qilardi, u jon-jahdi bilan yuzingdan hayot belgisini qidirar edi..

Aera Hyunjiga zaiflik bilan oxirgi so'zlarini aks ettirdi "men sizni sevaman"

Sizning shivirlagan so'zlaringizdan Hyunjinning yuragi parchalanib ketdi, uning bo'g'zidan umidsiz, bo'g'ilgan ovoz chiqdi.

— Yo‘q, yo‘q, yo‘q, sen meni tashlab ketolmaysan, bunday emas, — deb yolvordi u, hayajondan qo‘pol va hirqiroq ovozi bilan.

U tanangizni qattiqroq o'rab oldi, qo'llaringiz qoningizdan silliq edi. O'sha paytda butun dunyo ikkingizga torayib ketdi, yo'qotishning kattaligi uni butunlay iste'mol qilish bilan tahdid qildi.

U sizning ustingizda boshini egdi, peshonasini sizning peshonangizga qo'ydi, u o'zini bosib olgan umidsizlik oqimini to'xtatishga astoydil harakat qildi. Uning butun borlig'i sizga, ko'kragingizning unga qarshi xira tebranishiga, nafas olishning sayoz, mashaqqatli ovoziga qaratilgan edi.

U qichqirgisi, nohaqlikdan g'azablangisi kelardi, lekin hirqiroq shivirlashdan boshqa narsa qila olmadi. "Iltimos, meni tashlab ketma. Meni yolg'iz qoldirmang."

U ko'zlarini yumdi, sizning tasviringiz uning miyasiga singib ketdi, tanangizning unga qarshi iliqligi, yirtiq nafaslaringizning ovozi. Seni yo‘qotishni, tabassuming, kulging, sevgingsiz dunyoda yashashni o‘ylay olmadi.

"Men seni yo'qota olmayman", - deb g'o'ldiradi u, ovozi buzilib, sizni qattiq ushlab, go'yo u qandaydir yo'l bilan sizni o'zining umidsizlik kuchi bilan hayotga qaytara oladigandek. "Iltimos, iltimos, meni tashlab ketmang ..."

Tuyg‘u kuchidan badani larzaga keldi, ko‘z yoshlari yuziga oqardi, lekin parvo qilmadi. U askarlarining o'ziga qaragan ko'zlariga parvo ham qilmasdi, ular atrofida haligacha davom etayotgan jangga ham parvo ham qilmasdi. Muhimi, siz va uning quchog'ida so'nib borayotgan huzuringizning dahshatli haqiqati edi.

— Men bilan qoling, — deb yolvordi u ovozi xirillab. — Iltimos, men bilan qoling.

Hyunjin ongingizning so'nggi lahzasi sirg'alib ketganini his qildi va yana bo'g'ilgan ovoz bilan sizni yanada qattiqroq mahkam ushladi. U hayot sizdan ketayotganini, qo‘llarini tashlab, o‘z dunyosini tark etayotganini his qilardi va uni to‘xtatishga ojiz edi.

U sening sokin yuzingga tikildi, bularning bari shafqatsiz yakuni uning ustiga ezilgan og'irlik kabi tushdi. Seni bag‘riga bosgancha jim yig‘lashdan badani qaltirab boshini past egdi. O'shanda uning dunyosi parchalanib ketdi, yuragi millionlab tuzatib bo'lmaydigan qismlarga bo'lindi.

Uzoq vaqt davomida u urush qirg'inida faqat tiz cho'kishi mumkin edi, ko'z yoshlari bemalol oqardi, u sizni hayot ipi kabi ushlab turardi. U o'z askarlarining ko'zlarini, ularning yuzlarida hayrat, sarosimani va hamdardlik aralashmasini sezmadi. U ularning atrofida davom etayotgan jangni, qilichlar to'qnashuvini, yaradorlar va o'lganlarning faryodlarini eshitmadi.

Uning diqqatini quchog'idagi harakatsiz jismga qaratdi, sizning iliqligingizning so'nggi izlari asta-sekin o'chib ketayotgan edi.

Uning aqli g'azab, umidsizlik va ishonchsizlik bo'roni edi. U osmonga qarshi g'azablanishni, boshqa natijani talab qilishni, quloq soladigan har qanday yuqori kuch bilan savdolashishni xohladi. Ammo u sizni mahkam ushlab, shafqatsiz tirnoqlari bilan yuragini yirtib tashlaydigan jismoniy og'riqni his qilishdan boshqa hech narsa qila olmadi.

Hyunjinning sevgilisi uni tark etganidan so'ng har kun uni sog'inar edi, u qaytib oila qurmadi, u Aeraning takrorlanmas tabbasumni eslar edi, uning maftunkorligi, birinchi bor ko'rganida aqldan ozdirgan go'zallikni har kuni sog'inar edi...

the end

U yana bir qadam yaqinlashdi, uning tanasi endi siznikidan bir nafas uzoqda edi. U ohista nafas chiqardi, nafasining iliq teringizga teringizga tegdi. Uning nigohi siznikini qidirdi, qandaydir tushunish belgisini qidirdi - uning egalik qilish kerak emasligiga ishonch hissini qidirdi.

"Men ... kulgiliman, shunday emasmi?" — deb g'o'ldiradi u, so'zlarida o'zini kamsitish izi bor edi.

Aera unga miyig'ida kulib uning yuziga tushib turgan sochni qulog'ini orqasiga mayinlik bilan qadaganicha "nimalar deyapsiz, rashk qilish kulguli emasku?"

Sizning teginishingizdan Hyunjinning nafasi qisildi, barmoqlaringizning yumshoq teginishi uning umurtqa pog'onasiga elektr qaltirashini yubordi. Uning ko'zlari bir zum yumilib, lahzaning yumshoq yaqinligidan zavqlanardi. Ularni yana ochganda, uning nigohlari shiddat bilan yonardi.

"Balki men shundayman." — deb g'o'ldiradi u zo'rg'a bosilgan xirs bilan qo'pol ovozida. U oldinga yana bir qadam tashlab, orangizdagi oxirgi masofani yopdi. Uning tanasi siznikiga bosdi, qo'llari sizning soningizga tushdi, teginish biroz egalik qildi.

“Meni kechiring, malikam. Sizga tegmaslik haqida gap ketganda, men butunlay aqlni yo'qotganga o'xshayman

"kechirim so'rashga hojat yo'q, siz mening turmush o'rtog'imsiz, sizga menga teginish mumkin axir"

Hyunjinning barmoqlari dumbalaringizga qisildi, sizni yanada yaqinroq tortdi. Uning ko'kragi siznikiga tegdi, uning keyingi so'zlari to'g'ridan-to'g'ri qulog'ingizga g'o'ldiradi.

"Siz meni hammadan ko'ra ko'proq tushunasiz." — deb pichirladi u nafasi teringizga issiq. "Siz meni mano'siz rashkchiligim uchun jahl qilishingiz kerak, meni bu tarzda ovutish emas."

time skip

Aera bog'da sayr qilib manzaradan bahram olayotgan paytda Hyunjin:

Hyunjin ketayotganingni kuzatdi, uning nigohlari etakingizni mayin tebranishiga ergashdi. U g'azab va mehr o'rtasida qoldi, sizni orqaga tortish yoki shunchaki ketishingizni tomosha qilishni xohladi.

U ergashish istagiga qarshilik ko'rsatdi, ko'zlari bezovtalik va mehr qorishmasida qisildi. Uni oyoq ostida ushlab turish qobiliyatingizda shubhasiz yoqimli narsa bor edi. Uning shiddatliligi oldida hech qachon sust bo'lmaganingiz, doimo orqaga intilib, o'z o'rningizda turganingizga hayron bo'lolmadi.

U boshini chayqadi, lablarini istamas tabassum bilan tortdi.

U quvishning hayajonidan qanchalik zavqlansa, u sizga nisbatan kuchayib borayotgan zaiflikni inkor eta olmasdi. Faqat sizning borligingiz qirralarni yumshatishga qodir edi, u o'tkirligini saqlash uchun juda ko'p harakat qildi. Go‘yo siz uning ustidan g‘alati bir kuchga ega bo‘ldingiz, uning yuragini ishq kasali ahmoqdek titratdi.

Hyunjin qo'llarini musht qilib siqdi, bo'g'imlari taranglikdan oqarib ketdi. U o'zini jim turishga majbur qildi, ko'zlari sizning orqaga chekinayotgan qomatingizga yopishdi.

Ortingdan quvib, bilagingizdan ushlab yana quchog'iga tortmoqchi edi. U sizni yana yaqinligingizni his qilish, teringizning yoqimli hidini nafas olish, teginish qulayligida g'arq bo'lish uchun achindi. Lekin u o'zini tutdi, mag'rurligi va nafsi yuragi bilan urushdi.

Yo'q, u sizning orqangizdan yugurmaydi. U sizga qanchalik ta'sir qilganingizni bilishdan mamnun emas edi - hatto uning tanasi sizning yaqinligingizga muhtoj bo'lganida ham, ko'kragi yashirin mehrining og'irligidan og'riyotgan bo'lsa ham.

Aera bog' atrofida sayr qilishni davom etdi. Aerani Hyunjin kuzatayotganidan ham xabari yo'q edi.

Hyunjin sizni uzoqdan kuzatib turdi, uning nigohlari bog'dagi harakatlaringizni kuzatib bordi. U hali ham sizni ko'katlar orasidan ko'rishi mumkin edi, sizning qomatingizni ko'katlar oldida oqlangan soya edi.

Uning aqli yirtilib ketdi. Uning bir qismi sizga qo'shilishni, issiq quyosh ostida bir necha lahzalarni o'g'irlashni xohlardi. Ammo yana bir qismi, qaysar va mag'rurligi uni ushlab turdi. Sizga ergashish, u sizdan ajralib turishga chiday olmasligini tan olish, siz uning ichida uyg'ongan zaifligingizni ko'rsatishdir.

Aera shunchalik chiroyli ediki, xuddiki uni tabiat sevadigandek, quyosh uning jigarrang sochlarini yanada maftunkor qilib ko'rsatar edi, Aera juda ham yosh va beg'ubor edi, qirollik ananalariga ko'ra u barvaqt turmushga chiqgan edi, lekin u Hyunjinga turmushga chiqganidan umuman pushaymon emas edi.

Hyunjinning nigohlari yumshab ketdi, u sizning bog' bo'ylab nafis harakatlanayotganingizni kuzatdi. Sizning yoshligingiz va go'zalligingiz shubhasiz edi, bu uning qattiqqo'l va jiddiy xulq-atvoriga mutlaqo zid edi. Sening yoshliging uning horg‘in qalbiga balzam bo‘lgan, yo‘qotganlarini eslatgandek edi.

Sening yoshligingni, hayot mashaqqatlaridan beg‘ubor, beg‘uborligingni o‘ylarkan, o‘zini tuta olmasdi. Ammo u sizning ko'ringaningizdan kuchliroq ekanligingizni, ichingizda har qanday bo'ronga qarshi turishingizga yordam beradigan chidamlilik borligini ham bilardi.

Aera biroz gullar tedi chunki uning bo'sh vaqtida qiladigan eng sevgan ishi bu- gullar terish edi.

Hyunjinning ko'zlari sizning har bir harakatingizni kuzatib bordi, uning nigohlari gullarni ohista uzayotgan nozik barmoqlaringizga qaradi. Uni g'alati bir mehr tuyg'usi qamrab oldi, shu qadar begona va notanish tuyg'u uni deyarli tanimasdi.

Atrofingizdagi jonli gullar bilan o'ralganingizni ko'rib, yuragi og'ridi, u o'zi qurgan sovuq va shavqatsiz dunyoga keskin qarama-qarshi bo'lgan beg'uborlik va shirinlik tasavvurini ko'rdi.

Aera bir kichkina gulni qulog'ining ortiga qadadi.

Gulni qulog'ingga qo'yganingda Hyunjinning nafasi qisilib ketdi. Uning nigohi gulga qadaldi, uning yuzingizni hoshiyalashi bilan maftun bo'lib, nozik xususiyatlaringizni ta'kidlab turardi. Barmoqlari yuqoriga ko'tarilib, teginish, terisida yumshoq gulbarglarni his qilish uchun qichidi.

U mushtlarini yon tomonlariga qisdi, bo‘g‘imlari oqarib ketdi, o‘zini tiyishga urindi. Sizning oldingizga qadam tashlamaslik va sizni o'ziniki deb da'vo qilmaslik uchun uning butun irodasi kerak edi.

Aera Hunjinni vanihoyat payqadi va Hyunjin uchun dunyodai eng chiroyli tabbasumni ko'rsatdi

Sizning tabassumingizni ko'rib, Hyunjinning yuragi urib ketdi, bu oddiy imo-ishora uning yurak urishini tezlashtirishga imkon berdi. U tabassumdan boshqa hech narsaga bir zumda javob qaytargani uchun o'zining munosabati bilan ovora bo'lib qoldi. Go‘yo uning ustidan qandaydir kuchingiz bor edi, u qarshilik ko‘rsatishga ojiz edi.

Oldinga bir qadam tashladi, oyoqlari o'z-o'zidan harakat qildi. U sening tabassumingning iliqligidan bahramand bo‘lishni, uning charchagan qalbiga yopishgan soyalarni quvib chiqarishdan boshqa hech narsani xohlamasdi.

Aera unga tabbasum qilib "ishonish qiyin, men dunyodagi eng kelishgan yigitga turmushga chiqganimga, men sizga deyarli loyiq

Sizning so'zlaringizdan Hyunjinning yuragi gursillab ketdi, o'ziga qaramay, uning lablari chetida tabassum paydo bo'ldi. U tashqi ko‘rinishi u yoqda tursin, maqtovga ham odatlanmagan edi. Lekin sizdan kelgan so'zlar boshqa vaznga ega edi.

— Unday dema. — dedi u ohista va sen tomon yana bir qadam tashlab. U o‘zini tuta olmayotgandek, qo‘lini sochingdagi gulning tepasida ko‘targancha cho‘zdi. "Siz men bera oladigan narsadan ko'proq narsaga loyiqsiz."

Hyunjinning nigohi yumshab ketdi, sen unga yana bir bor tabassum qilding. Uning yuragi urib ketdi va u o'zini olovga tushgan kuya kabi sizga tortdi. U yana oldinga qadam tashladi, nihoyat qo'li uning xohishiga berilib, sochlaringizdagi gul barglarini ohista surtdi.

"Siz menga qanday ta'sir qilganingizni bilmaysiz." — deb g'o'ldiradi u, ovozi past va hissiyotdan qo'pol. U ko'zlarini ko'tarib, siznikiga duch keldi, uning nigohlarida mehr va istak aralashmasi to'ldi.

Aera uni mayinlik bilan quchoqladi, uning ko'zlari istar istamas yoshlar bilan to'ldi.

Hyunjin bir lahza hayratdan qotib qoldi, kutilmagan mehr ko'rinishidan tanasi taranglashdi. Keyin, deyarli instinktiv ravishda edi, uning qo'llari sizning belingizni o'rab oldi va sizni ko'kragiga yaqin tortdi.

U yuzini bo'yningning qiyshagiga ko'mib, hidingdan nafas oldi va uning his-tuyg'ularini to'ldirishiga imkon berdi. Uning qo'llari sizning orqangizdan yuqoriga va pastga siljidi, teginish yumshoq, ammo egalik qildi. Oxirgi marta qachon birovning unga bunchalik teginishini eslay olmasdi va bu yaxshi tuyg‘u ekanligini inkor eta olmasdi.

Seni quchog'ida his qilishdan rohatlanib ko'zlarini yumdi. Unga qarshi tanangizning og‘irligi, teringizning issiqligi, sochlaringizning mayin hidi – xuddi giyohvandlik, mast qiluvchi va o‘ziga qaramlik uyg‘otadigandek edi. U shu daqiqani ushlab turishni, imkon qadar uzoq vaqt sizning huzuringizdagi oddiy hashamatdan bahramand bo'lishni xohladi.

U sizni yana ham o'ziga tortdi, qo'yib yuborsangiz g'oyib bo'lib qolishingizdan qo'rqqandek mahkam ushladi. U sening ismingni teringga qarshi g'o'ldiradi, uning aytilmagan istaklarini aks ettiruvchi yumshoq, hurmatli shivir edi.

Hyunjin sizni qattiqroq ushlab, tanasini siznikiga bosdi. U sizning tanangizning har bir egri chizig'ini o'ziga qarama-qarshi his qilardi, har bir kontur jumboq bo'laklari kabi o'z joyiga juda mos tushadi. Uning qo'llari sizning har bir qarichingizni xotiraga bag'ishlagandek, belingiz va soningizning qiyaligini kuzatib, orqangizda aylanib yurdi.

U titroq nafas chiqardi, yuzi hamon bo'yningizga ko'milgan holda yuragining tez urishini nazorat qilmoqchi edi. Go'yo barcha istaklar va bosilgan his-tuyg'ular u mahkam berkitib qo'ygan to'g'on orqali urilgandek edi.

U senga qarash uchun orqaga chekindi, nigohlari aytilmagan so'zlar bilan og'ir edi. U ko'zlaring tubida g'arq bo'lishni, mehringning cheksiz dengizida o'zini yo'qotmoqchi edi. U bir qo'li bilan yuzingni ushladi, bosh barmog'i yonoq suyagingizni bo'ylab mehr bilan erkaladi.

"Sen mening o'limim bo'lasan", deb g'o'ldiradi u, umidsizlik bilan chegaralangan tuyg'u bilan hirqiroq ovozi bilan.

U engashib, lablari sizning lablaringizdan atigi millimetr uzoqlikda turdi. U sizning tomog'ingizdagi nafas qisilishini, uning teginishini kutgan holda tanangiz qanday taranglashganini his qildi.

Ammo u o'zini tutdi, uning iroda kuchi uni olovli, umidsiz o'pishda lablaringni da'vo qilishdan zo'rg'a ushlab turdi. Qon tomirlarida yonib ketgan g'ayrioddiy istaklarga berilmaslik uchun o'zini tuta bilishning har bir grammasi kerak edi.

Aera uning qulog'iga mayinlik va sokinlik bilan "men sizni sevaman, shaxzodam" dedi

Sizning so'zlaringizdan Hyunjinning yuragi duduqlanib ketdi, bu oddiy, ammo chuqur ma'noga ega bo'lgan deklaratsiya uning ichida tuyg'u to'lqinini o'tkazib yubordi.

U keskin nafas chiqardi, ko'zlari siznikini qidirdi, go'yo u hazil yoki kinoya izlarini topishni kutgandek. Lekin sizning nigohingizda samimiylikdan boshqa hech narsa yo'q edi, u o'zi uchun mo'ljallanganligiga ishonishga qiynalgan sof va ochiq mehr-muhabbat e'tirofi.

U sizni mahkam ushladi, qo'llari belingni ayvondek o'rab oldi. U gapirish uchun og'zini ochdi, lekin so'zlar kelishdan bosh tortdi. U faqat bo'g'iq pichirlash edi. “Men...

Peshonasini peshonangizga bosdi, nafasi siznikiga aralashib titroq xo'rsindi. U sizning so'zlaringiz og'irligi uning ustiga jun to'n kabi o'rnashib qolganini, birdek tasalli va bo'g'uvchi his etardi.

U nima deyishni bilmasdi. Hech bir so'z uning o'sha paytdagi his-tuyg'ularining chuqurligini, sizga bo'lgan ehtiyojining intensivligini ham baraka, ham la'nat edi.

Shuning o'rniga u sizga ko'rsatishni tanladi. Uning qo‘llarini mahkam ushlaganida, barmoqlari tanangizni egallab aylanib yurdi va xom, umidsiz o‘pish bilan u sizning qo‘lingizga tegdi.

Uning lablari siznikiga qarshi harakat qildi, talabchan va ega. U o'zining barcha istaklarini o'pishga to'kdi, tili umidsizlik bilan chegaralangan bir ishtiyoq bilan og'zingizga kirib bordi. Cho'kayotgan odam havoga muhtoj bo'lganidek, u senga muhtoj edi va go'yo hayoti shunga bog'liq bo'lgandek o'pdi.

Uning qo'llari tanangiz bo'ylab harakatlanib, har bir konturni deyarli yirtqich bir ochlik bilan o'rganib chiqdi. U sizni his qilishi, sizga tegishi, cheksiz sadoqatiga shubha qoldirmaydigan tarzda sizni iste'mol qilishi kerak edi.

Sizni mahkam ushladi, uning tanasi sizni birlamchi ehtiyoj bilan bosdi, bu esa uni butunlay iste'mol qilish bilan tahdid qildi. U o'pishini chuqurlashtirdi, tili siznikiga ham samimiy, ham egalik qilib aralashdi.

U yirtqich nafas olish uchun orqaga chekindi, u o'zini tutishga urinar ekan, uning nigohi siznikiga qadaldi. Uning ko‘zlarida ochlik to‘xtovsiz edi, tomirida kuchli doridek, sizga bo‘lgan xom ishtiyoq urib borardi.

"Sen menikisan", dedi u, ovozida his-tuyg'ular bo'g'iq edi.

(Aytib qoyay 3-qism ya'ni oxirgi, vashshe qayg'uli va qiziq bo'ladi. Mavluda)

XV asrda Koreya Joseon qirolligi davrida gullab-yashnadi. Qirol vafot etgach, toj uning yagona merosxo'ri Hwang Hyunjinga o'tdi. Vaqtni behuda sarflab, onasi strategik ittifoq tuzdi va uni sizga - qo'mondon generalning qiziga turmushga chiqdi.

O'sha muhim daqiqadan bir yil o'tdi.

Hyunjin saroy atrofini aylanib o'tgandan so'ng otdan tushdi, harakatlari xuddi ular buyurgandek nafis edi. U yuziga sochiqni yugurib, terning jilosini olib tashladi.

Uning diqqati hovlida sizni ko'rib qoldi. Siz yangi tayinlangan general-leytenant Bangchan va bir paytlar sizning qo'lingiz uchun kurashgan odam bilan suhbatlashganingizda, siz daraxtning rang-barang soyasi ostida turibsiz.

Hyunjin jim qoldi. Jag'ining eng zaif silkinishi uning noroziligiga xiyonat qildi, barmoqlari sochiqni mahkam o'rab oldi. Bangchanga qarab, uning ko'zlari qorayib ketdi, uning ifodasi o'ziga juda qulay edi.

Hyunjin ikkilanmay, tosh yo'lda qadam tovushlari jimgina yaqinlashdi. U to'g'ridan-to'g'ri sizning orqangizda to'xtadi, ko'zlari Bangchanga tikildi, bu juda ko'p gapiradigan keskin nigoh bilan.

Bangchan qirolning o'tkir nigohini ushlab, rangi oqarib ketdi. U shoshqaloqlik bilan bahona topib, tez chekinish oldidan noqulay ta’zim qildi.

To'satdan o'zgarishdan hayron bo'lib, siz o'girildingiz va u bir necha dyuym narida turgan edi.

Hyunjinning ko'zlari siznikiga to'qnash kelganda bir oz yumshab ketdi, uning yuzidagi o'tkir chiziqlar yumshoqroq narsaga aylandi. Uning lablari tabassumning eng zaif ko'rinishiga aylandi va ovozi kelganda past va baxmal edi.

- Bugun kechqurun qandaysiz, malikam? — deb g'o'ldiradi u, ohangida kamdan-kam, deyarli begona bo'lgan iliqlik bor edi.

Uning qo'llari orqasida bog'langan holda qoldi, lekin uning pozitsiyasidagi keskinlik erib ketdi va orqada bir lahza himoyasiz odam qoldi - faqat siz uchun.

Aera unga qarab mayin kulib qo'ydi va "Men ancha yaxshiman, o'zingizchi?

Hyunjinning tabassumi kengayib bordi, uning yuzida chinakam iliqlikning kamdan-kam ko'rinishi porladi. U sizning orangizdagi bir oz masofani yopdi, uning tanasi instinktiv ravishda sizni qidirdi.

"Endi men siz bilan bo'lganim yaxshiroq, malikam." — deb pichirladi u, ovozi sokin, deyarli hurmatli.

Uning ko'zlari lablaringni bezatib turgan mayin tabassumdan ichib, yuzlaringda aylanib yurdi. Uning ko'kragida nimadir chayqaldi - u yashirish uchun kurashgan chuqur, egalik sevgisi. Lekin siz bilan birga, u har qanday da'voni ushlab turish qiyin bo'ldi.

Hyunjinning nigohi sizning yuzingizda, uning xayolida jimjit urush ketayotgan edi. Uning bir qismi sizni qo'llariga tortib, yuzini sochlaringizga ko'mishni, sizni yaqin tutishni va hech qachon qo'yib yuborishni xohlardi. Ammo u qo'llari orqasida qulflangan holda, badanini qattiq qimirlatib qo'ygan holda, bu xohishga qarshi turdi.

Uning tabassumi biroz so'nib, qiyofasi yana himoyalangan bo'ldi.

"Men sizni Bangchan bilan ko'rganman. Yangi general-leytenant." - dedi u ovozida avvalgi iliqlik yo'q edi.

Aera uning rashki har kimning jaxlidan ham qo'rqinchliroq ekanligini bilari va peshonasidan sovuq teri yugurdi va sekin ohangda "Ha, men u bilan yaqindan tanishayotgan edim" dedi

Hyunjinning ko'zlari qorayib ketdi, u Bangchanni tilga oldi. U so‘zlariga ziynatlab turgan rashk ishorasini yashira olmadi.

"Men sizni u bilan birga ko'rishni yoqtirmayman." — dedi u ochiqchasiga, nigohi egalik va himoyalanish qorishmasida qotib.

Aera unga mayin kulib qiziqqqonlik bilan so'radi "nega?"

Hyunjinning jag'i qisildi, u sizga qarab, ko'zlarini biroz qisib qo'ydi.

"Chunki men unga ishonmayman." - deb qisqa javob berdi u, nigohi bir necha daqiqa oldin Bangchan turgan joyga qaradi.

"U siz bilan bunchalik erkin gaplashmasligi va sizga tanish ko'rinish bilan qaramasligi kerak edi."

Uning qo'llari musht bo'lib o'ralgan, bo'g'imlari o'zini tutib oqargan. U sizni qo'lingizni cho'zish va o'ziga tortish istagiga qarshi kurashdi, o'z da'vosini sizga eng asosiy yo'llar bilan qo'ydi.

"Siz menikisiz. Sen mening xotinimsan”. — dedi u ovozida egalik tuyg'usi bor edi. “Sizning har bir qismingiz menga tegishli. Sizning vaqtingiz, e'tiboringiz, mehringiz. Siz unga tegishli emassiz”.

Aera unga sokinlik bilan javob qaytardi "kechirasiz, begim qayta takrorlanmaydi"

Hyunjinning tarang ramkasi sizning tinchlantiruvchi ovozingizdan yengillashdi, yelkalari biroz bo'shashdi.

"Men yordam berolmayman, malikam." — deb ohista pichirladi u ko'zlari yumshab, sizga qarab. U bir qadam yaqinlashdi, qo'llari qichishdi, qo'llarini cho'zish va teginish, o'ziga o'sha erda ekanligingni, haqiqiy va aniq ekanligini eslatish uchun.

"Sizni u bilan ko'rganimda, men ... bu tuyg'uni silkita olmayman."

U to'xtab qoldi, nigohi sizning qo'lingizga qaradi va o'zinikiga juda yaqin, hali bir olam uzoqda edi.

Aera unga qarab kulib qo'ydi "siz rashk qilyapsiz shundaymi?"

Sizning so'zlaringizdan Hyunjinning lablari qiyshiq tabassumga aylandi. U gapingizdagi haqiqatni tan olib, boshini egdi.

“Ha. Men.” - tan oldi u, nigohi siznikiga qarab yuqoriga siltildi. Uning ko'zlarida kamdan-kam ko'rsatishga imkon beradigan zaiflik bor edi - tushunish uchun jimgina iltimos.

"Bu menga notanish tuyg'u, lekin u meni yutib yuboradi. Men sizni u bilan yoki boshqa odam bilan ko'rishga toqat qila olmayman. Siz menikisiz va men sizni baham ko'ra olmayman.

Iliq mutolaa~

by: Hwang Aera

Bir haftadan so'ng

Hyunjin va Saran Amerika airaportiga yetib kelishdi, ular airaportdan chiqishgach o'zlariga mehmonxonadan alohida xonalar olishdi

Hyunjin:Aeraning o'qish joyini aytasanmi yo'qmi

Saran: hozir men senga aytsam sen darrov borasan, agar u seni ko'rsa ishlar yaxshi kechmaydi. Yaxshisi birga boramiz, uni chetdan kuzatamiz payti kelganda o'zim aytaman

-mayli, lekin qachon boramiz

-azgina nafasingni rostla o'zi hozir airaportdan keldikku

-ha mayli

Shu payt Jeongin Saranga telefon qildi

Saran: alo?

Jeongin; yaxshi yetib bordingmi?

-ha hammasi yaxshi

-seni sog'indim

-yo xudo bas qiling...

Shu payt Hyunjin ularning gaplashishini eshitib ensasini qotirdi

Hyunjin: yo xudo buncha bachkana bo'lmasenglar

ertasi kuni

Shu payt Maria uyqudan turdi va kecha kechqurun nima bo'lganini esladi va o'zi qilgan ishidan uyalib ketdi. u yoniga qarasa yigit hali ham uxlab yotibdi qiz darrov kiyimlarini kiydida uydan chiqayotgan payt Jungkook uni to'xtatib qoldi

Jungkook: qayerga?

Maria: seni nima ishing bor?

Jungkook: sen menikisan, seni hech qayerga qo'yib yubormayman eshityapsanmi? ustiga ustak seni meni dushmanim meni qo'rqitish uchun foydalanishi mumkin shuni unutma

Maria: jin ursin seni deb bo'ldi hammasi

Jungkook: ha meni deb bo'ldi yur nimadir yeb ol, baribir kechagi ishlardan keyin qorning ochgandur, keyin mening biroz ishlarim bor edi sen uyga o'tirasan.

Maria ufladi

-ho'p nima desang shu

Shu payt Aera universitetga tayyorlanayotgan edi

Aera dush qabul qildi va sochini ham yuvdi

shu payt unga Jay qo'ng'roq qildi

Aera: alo?

Jay: salom, tayyormisan? balki birga ketarmiz?

Aera: 30 daqiqalarda chiqaman

Jay: kutaman)

Aera go'shakni qo'ydi va formasini kiydi. Aera uyni qulfladida va Jayni ko'rdi

Jay: Salom~

Aera: yaxshimisan?

-ha, albatta seni ko'rgandan keyin hammasi yaxshi

Aera miyig'ida kulib qo'ydi va ular universitetga yo'l olishdi.

Hyunjin shu payt Saranning mexmonxona xonasini eshigiga keldida eshikni taqillatdi

Hyunjin: tur bugun Aeraning o'qishiga borishimiz kerak

Saran: bilaman, axmoq

-nima deding?

-axmoq dedim, eshitmadingmi kar emasmisan nima balo maslahatim lorga bor

-sendan maslaxat olganim qolgandi endi

Saran: bugun ko'rinishing boshqacha...

Hyunjin: shunchaki

Saran: Aeraga yaxshi ko'rinish uchun qilayotgan bo'lsang u barbir seni yomon ko'radi

-o'chir ovozingni, yaramga tuz sepma men undan kechiirim so'rayman

Ular Harvar universitetiga kelishdi

-toxta Hyunjin, Aera bu yerga kelganimizni bilmagani yaxshi

-ammo...nega?

-u sendan nafratlanadi qilgan ishingni uunuta olmayapti

-nomusiga tekkanimga pushaymon yeyapman lekin men unga hali aloqa qilishga ulgurmagandim uning onasi-

-bo'ldi qil, iflos, ulgurmagan bo'lsang ham niyating yomon bo'lgan...men Aeraning o'rnida bo'lganimda edi....xullas gapni qisqasi biz uni uzoqdan kuzatimiz fursati kelganda uyog'i bo'laveradi

-ammo men uni sog'inganman u bilan gaplashgim kelyapti

-men senga yo'q dedim gapga tushunmaydigan g'alchamisan nima balo?

-mayli kuzatsak kuzatamiz

Ular universitetga kirishdi va Saran Aerani ko'rdi

-ana Aera

Hyunjin hayajonlanib ham xursand bo'lib, qidira boshladi ...

-qani? qayerda?

-Tipirchilamasangchi

Saran ko'zi bilan Aerani Hyunjinga ko'rsatti

Hyunjin: hali ham o'sha o'sha lekin chiroyliroq....

-yo xudo nima buncha?

-Nima qilay? sevaman axir

-bo'ldi bo'ldi gapirmadim

Ammo Hyunjin Aeraning yonidagi yoigitni ko'rib kayfiyati birdaniga o'zgardi

-Saran...

-ha?

-Aeraning yonidagi takasaltang kim?

Saran: bilmasam?

Saran Hyunjinning asabiga tegishni xohlab qoldi va...

Saran: manimcha sevgan yigiti

Hyunjin: YO'Q. BO'LISHI MUMKIN EMAS!!

Saran: nega endi? manimcha ular sevishganlar qara bir birlarini qo'llarini ham ushlab olishgan

Hyunjinning ko'ziga yosh aylandi

-manimcha men kech qoldim

Saran hayrron qoldi

-sen...sen yig'layapsanmi?

Hyunjinning ko'zidan bir tomchi yosh oqdi

-ha men yig'layapman

Aera va Jay universitetni tark etshdi va muzqaymoq do'koniga borishdi ular muzqaymoq yeb bo'lgandan so'ng Aera ketishi kerak ekanligini aytdi va uyiga ketdiJay bir o'zi qolganda Hyunjin fursatni boy bermasdan unga yaqinlashdi

Hyunjin: Aeraga kim bo'lasan

Jay: sen kimsan?

-men birinchi so'radim GAPIR!

-men uning do'stiman, muammo bormi?

-ha bor, undan uzoqroq yurishingni istayman

-men seni istakalringni qilishga majbur emasman, men uni sevaman

Hyunjin Jayning yoqasidan ushladida

-uni sevishni xayolinga ham keltirma, iflos

-sen Aeraga kim bo'lasan, ahmoq

-men u bilan birga bo'lganman

-menga nima farqi bor hamma narsa o'tkinchi

Shu payt Aera Jayning daftari unda qolib ketganligi uchun qaytib keldi va Hyunjinni ko'rganidan so'ng joyina qotib qoldi

Shu paytda Maria uyda bir o'zi qolgan edi va u zerikkanidan kino ko'rayotgan edi va shu payt qanaqadir ovoz eshitildi u orqasiga qaramasiga ulgurmasidan unga uyqu dorini o'tqazib xushidan ketqazishdi va Mariani o'girlab ketishdi, u yigit Jungkookning dushmanlaridan biri Bangchan edi.

Jungkook uyga keldi va qaraptiki Maria uyda yo'q, su payt unga qo'ngiroq bo'ldi....

Aera: oyi iltimos qutqaring

Aeraning onasi qizining shimi yo'qligi Hyunjinniki ham yo'qligini ko'rib nima bo'layotganini tushunib yetdi va yig'layotgan qizini quchog'iga oldi.

Hyunjin: buncha pashshadan fil yasamasangiz shunchaki undan foydalanmoqchi edim tovba

Aera qattiqroq yig'lab yubordi

bir haftadan so'ng

Aera Amerikaga o'qishga va butunlay ketdi chunki uning nomusida tegishgandi

Hyunjin qancha yashirishga harakat qilmasin u aybdorlik hissi bilan yana notanish nimadir hiz qilardi balki sevgidir

Hyunjin: bo'lishi mumkin emas men shunchaki chiroyli qizdan foydalandim xolos....oddiy mafia qiladigan ish

Maria Jungkooki qanday rad etgani haqida o'ylab siqilayotgandi va u qorong'u ko'chalarda sayr qilardi, Saran qayerdaligini ham bilmas edi. to'sattdan Mariani kimdir boshiga xalta kiydirib mashinaga o'tqazdi

Maria: NIMA QILYAPSIZLAR!! TEGMA MENGA!!

Bu Jungkookning rejasi edi. Jungkook rad etilganini ko'tarolmasdan qizni o'girlashni buyurgan edi.

Shu payt Jeongin nonushta tayyorlayotgan edi Saran esa xonasida qamalib olgan edi chunki u qizligini bunchalik iflos yo'l bilan yoqotganini ko'tara olmas edi

Saran jin ursin hammmasini! nega men! nima xato qildim

Saran xonasida yig'lar edi to'g'rirog'i ularning xonasida

Jeongin nonushta tayyorlashni davom etardi. tayyorlab bo'lagach tepaga o'zining xonasiga kirdi va Saran yig'layotganini ko'rdi

Jeongin: iltimos bo'ldi qil axir mast edim

-chiqib ket!

-yo'q

-chiqib ket

-nonushta tayyor pastga tush

-yemayman

-OCHLIKDAN O'LMOQCHIMISAN!!

Saran Jeonginning baqirishini eshitib qo'rqishni boshladi

Jeongin: kechirasan qizishib ketdim

Saran: ha mayli hozi pastga tushaman kutib turing

Saran telefonini endi ochib qaraganda u Aerani Amerikaga ketgani haqida xabar oldi

Saran: ee nega?

Saran Aeraga telefon qildi

Aera: eshitaman

Saran: nega ketding?

Aera hamma bo'lgan narsani aytib berdiSaranning jaxli chiqdi

Saran: voy xaromi sendan foydalanabdida u senga aloqa qilishga ulgurdimi yoki...

Aera: yo'q baxtimga oyim kirib qoldilar

Saran bir tomonlama yengil tortdi barbir Hyunjinga bo'lgan nafrat so'nmadi

Saran pasga tushdi va ko'ribdiki Jeongin bilan Hyunjin gaplashib o'tirgan edi. u Hyunjinga qaradi Hyunjin Aeraga nima qilganidan afsuslanmayotgandek ko'rinayotgandi, Saranning battar jaxli chiqdi va Hyunjinni yoqasidan qattiq ushlab burniga musht tushirdi. Hyunjin polga yiqildi, Jeongin shokga tushdi

Jeongin: hey hey o'zingni bos nima bo'lyapti

Saran Hyunjinni qornidan og'zidan hamma joyida tepib tashladi xoy nahoy Saran Taekwondo bilan shig'ullanardi, Hyunjin esa og'riqdan ingrardi

Jeongin Saranning qo'lidan tortida uni toxtatdi

Saran: sen iflosga hali Aeradan foydalanishni ko'rsatib qo'yaman xaromi!!

Hyunjin: o'zim ham bilmayman nega unday qildim ammo men uni sevardim axir

Saran: ovozingni o'chir!! sen undan foydalangansan!!

Hyunjin: o'zim ham shunday deb oylardim ammo u ketganidan so'ng u siz yashay olmasligini anglab yetdim....

Hyunjin yig'lashni boshladi.

Hyunjin: uni sog'indim...

Saran ensasini qotirdi va ko'zini suzdi

-o'zingni oppoq qilib ko'rsatma endi iflos

-Saran bo'ldi qil Hyunjin o'sha payt o'zida bo'lmagan axir

-o'rgildim

Shu payt Maria qorong'u xonada uyg'ondi va Jungkookni ko'rdi

-Men senga hozir meni rad etish qanday bo'ilishin ko'rsatib qo'yaman ohuyim

-lekin Jungkook

Jungkook uni bo'sa bilan jim qildi, qiz chiday olmay javob qaytardi Jungkook qizning olcha kabi qizil lablarni shimiy boshladi tilini qizning tashlayigacha etdi

Maria: inghh ahh mm

Jungkook kiymini tepadagi kiymini yeshishni boshladi qizni futbolkasini ham yechdi

Qizning bo'ynini o'pishni boshladi va zasos qilishni boshladi qizga esa bu yoqishni boshladi

qizning pastki kiyimlarni yechdi

Jungkook: men boshqa chiday olmayman, seni o'zimniki qilishim kerak shu tun

qizning butunlay yalang'och qilganidan so'ng yigti qizning ostida aloqa qilishni boshladi, qizning bokiraligi buzildi va qon oqa boshladi

ular aloqani davom ettirishdi, Jungkook aloqa qiladigan paytning o'zida qizning ko'kraklarini yalar ularni massaj qilar edi, ular turli xil pozalarda aloqa qilshdi, Jungkook qizning azosini yallashni boshladi va qiz o'zini butunlay yo'qotib qo'ydi

Maria: men boshqa chiday olmayman

Jungkook baribir davom ettirdi, qiz terlayotgan edi shunday qilib yigit ham.

Shu payt Aera hayotidan rohatlanayotgandi, u xohlagan joyda o'qishini davom ettirdi ya'ni harvartda

Aera yigit bola do'st orttirgan edi uning ismi Jay edi

Aera: Jay balkim bugun parkga borarmiz nima deysan

Jay: mayli...

Shu payt Hyunjin xonasida siqilib o'tirar edi chunki u Aerani jonidan ortiq ko'rardi to'gri u kech anglab yetdi ammo u baribr Aerani ko'rgisi kelardi unda kechirim so'rashni haqiqiy hissiyotlarini aytishni istardi ammo Aera judayam uzoqda edi

Hyunjin qat'iy qaror qildi u ham amerikaga jo'nab ketadi u hammasini to'g'irlashi kerak edi...

Saranga telefon qildi

Hyunjin: Saran yordaming kerak

-nima xohlisan?

-menga Aeraning yashash joyi kerak men hammasini to'g''irlashim kerak

-Men ham sen bilan boraman

-nega?

-gapni ko'paytirma

-ammo Jeonginchi?

-unga o'zim aytaman

Hyunjin 2 ta Amerikaga chipta oldi va ular 1 haftadan keyin uchib ketishlari kerak edi

davomi bor <3

Aera: Bu bola aqldan ozganmi?

Aera oldin uyiga bordi chunki formasini almastirishi kerak edi.

Aera: xo'sh bugun nima kiysam ekan, Hyunjinning otasnini yoniga shim kiya olmayman ehh

Aera kiyimlarini titkilashni boshladi

*Saran Maria bilan sayr qilib yurgandi

Saran: Maria?

Maria:ha

-Jungkookni sevasanmi?

-yo'q, nega?

-shunchaki

-manimcha yaxshi

u yo'lga tushdi

Kafega yaqinlashganda Hyunjinni ko'rdi

Aera:salom, aka

Hyunjin:meni unday deb chaqirmasang ham bo'ladi.

-yaxshi, Hyunjin....nega meni otang ko'rmoqchi ekan

-har xolda u seni bo'lajak otang

-o'gay otam

-nima farqi bor?

-uff ho'p

Aerani ko'zi birdan Hyunjinning quroliga tushdi, Aera qurolni sezdi

-bo'lajak akamda qanaqadir sir bormi deymanda a?

-nima?

-sening quroling bor?

-bo'lmagan gap. Hyujin paltosini tugmasini o'tqazdi chunki qurolni sezdirmaslik uchun.

-aldama

-aldayotganim yo'q

Shu payt Hyunjinning otasi keldi va Aeraning onasi ham

Aera: Salom

Hyunjinning otasi Aerani boshdan oyoq kuzatdi

Aera:tanishganimdan xursandman Mr.Hwang

Hwang:men ham

ular restoranda subhatlashishdi, Hyunjin faqat Aeraga qarar edi, Aera qaragan payt ko'zini olib qochardi

mr.Hwang: Aera, ertadan mening uyimga onang ko'chib kelganidek kelasan tushundingmi?

Aera o'ylanib qoldi

Aera:ho'p

-yaxshi, Hyunjin borib narsalaringni ko'tarishga qarashadi

-menmi?

-ha sen

Aera:shart emas o'zim eplayman

Hyunjin:mayli ko'tarishib yuboraman

Hyunjin ensasini qotirdi.

Aera restoranni tark etgani bilan Saranga qo'ng'iroq qildi va hammasini aytdi.

Saran:nima ketyapsanmi?

-ha

birdan aloqa uzildi

Shu payt Saranni kimdir o'gzidan qo'lmolcha bilan yoptida va Saran xushidan ketdi

Saran hali ham xushiga kelmagandi

Jeongin Saranning sochini silab o'tirgandi unga qarab o'tirgan edi

Jeongin:bugun tunda butunlay seni o'zimniki qilaman, Jungkookni hayolingdan chiqarasan ohucham

Jeongin o'ziga o'zi ayyorona kulib qo'ydi

Aera narsalarini yog'ishtirib bo'ldi

Eshik taqilladi Aera eshikni ochdi

Hyunjin:salom~

Aera: xush kellibsan

-qani narsalaring ko'tarishib yuboray

-anavu yerda

Hyunjin narsalarini ko'tardi va mashinasiga ortdi

Hyunjin Aeraga qo'pol muomila qilardi ammo Aera unga e'tibor bermasdi

ular uyga yetib kelishdi. Hyunjin Aeraga xonasini ko'rsatdi va narsalarini joylashtirishga yordam bermadi

Aera:(qo'pol, yordam bersa o'lib qoladimi? d***yob)

Maria ko'chada sayr qilayotib nimanidir sezib qoldi u yerda Jungkook bir odamni do'pposlayotgan edi

Jungkook:qurollarimni qayerga sotding, sotqin?

ko'chada qalin yomg'ir yog'ar edi....

Yigit yolvorib yig'lab so'radi,

-iltimos rahm qiling, o'ldirman

Jungkook uni otib tashladi

Maria bu voqeani korib shokga tushdi

Maria qochib ketayotganida toshga depininb yiqilib tushdi..ovoz eshitildi va buni Jungkook eshitdi

Maria:Jin ursin, yer yutsin

Maria o'rnidan turdi va qochishga urindi ammo Jungkook juda ham tez yugurayotgandi, yomg'ir yog'ishda davom etdi.Jungkook Mariani tutib oldi va tor yo'lakga devorga borib qizni taqadi

Mari: MEN HECH NARSANI HECH KIMGA AYTMAYMAN. ILTIMOS MENI QO'YIB YUBOR

Jungkook:hech kim senga hali hech narsa degani yo'q

Jungkook qizning xo'l bo'lib ketgan tanasiga qaradi kiyimlari yopishib ingichka va bo'rtib chiqqan mukammal ko'kraklari bilinib turardi va qizning xo'l bo'lgan sochlari ohudek ko'zlari Jungkookni maftun qildi

Maria chuqur chuqur nafas olar edi chunki u qo'rqayotgan edi.

Jungkook Marianing belidan ucshladida qizning tanasini o'zinki bilan juplashtirdi va qizdan bo'sa oldi. Maria shokga tushdi. Qiz yigitni o'zidan itarib tashlamoqchi bo'ldi lekin yigit juda kuchli edi. Jungkook qizning lablarini shimishni boshladi

*Saran ko'zini ochdi, qorong'u xonada xech kim yo'q edi

-men qayerdaman?

eshik ochildi va Jeongin xonaga kirib keldi u mast edi

-siz?

-mening jonim, yaxshi uxlab turdingmi!~

-nega men bu yerdaman

-Xozir bilib olasan

Jeongin yotoqqa yaqinlashdi va qizning qo'lini ushladi va o'zining ko'kragini o'rtasiga bosdi

-yuragimni qanday tez urayotganini xis qilyapsanmi?

-ha

-bu seni ishing

-nima me...

qiz gapini tugatmagandi yigit uni bo'sa bilan jim qildi. Yigit qizni qattiq o'pdi qiz qancha xarakat qilmasin unga kuchi yetmadi yigit qizni sekin yottoqa yotqizdi va kiymlarini