Bilasanmi sen kimsan? Miyamdagi qaysidir qismga o'rnashib olib butun tanamda tushunarsiz, kuchli va g'alati to'lqin uyg'ota oladigan kimsasan. Ehtimol bu yeforiya . Xuddi sening qaynoqliging meni yutib yuborayotganga o'xshaydi. Umrimda his qilmagan hissiyotlarni qanday qilib uyg'ota olasan menda? Kapalaklarga o'xshash. Ya'ni ichimdagi hissiyotni nazarda tutyapman... Yelkangdagi kapalakni emas. Bu nima ekanligini aniq bilmayman. Dafaminmi? Ehtirosmi? Yoki shunchaki qiziqish? Yo'q hech qaysi biriga o'xshamaydi. Yoki aralashma tuyg'ulardir. Tuyg'u men uchun kattaroq tushuncha. Hissiyot deyishim to'g'ridir. Chunki bu tez sodir bo'ladi va soniyada yo'qoladi.
Lekin. Ehtiros... Menimcha... Bu haqida chuqurroq o'ylash kerakka o'xshaydi. Hech qachon his etilmagan narsalar qanday qilib bunchalik ehtirosli bo'lishi mumkin. Masalan sen?

Kichkina Rani dadasining yonida mashinada ketarkan aslida qayerga borishayotganidan bexabar edi. Orqada onasi ham ularga ergashayotgandi.
Rani: Dada, birgalikda shirinlik yegani boramizmi, keyin?
Jimin bir muddat nima deyishini bilmay qotib qoldi. Xuddi quruq va'da berib qo;yishdan qo;rqqandek jilmayib ko'zlarini olib qochdi.
Jimin: Ochig'i nima deyishni bilmayman, qizim... Bilasanmi bugun oyingni ham meni ham ishimiz juda ko'p. Shu sabab avval doktorga kiramiz. Agar u senga shirinlik yeyshga ruxsat bersa, albatta boramiz.
Baribir ham rozi bo'lib Ranining yuzidan silab qo'ygan Jimin u tug'ilganidan beri hech qachon qizaloqqa "yo'q" so'zini ishlatmagan edi.
Rani: Bu gal ham shifoxonada yotmayman-a, dada, - allaqachon bundan bezor bo'lgan Rani ko'zlari mo'ltirab Jiminning bilagidan ushlab olarkan bir tomondan yigitning yuragi bo'shashib ketdi.
Jimin: Yo'q, albatta, qizim seni uyga olib ketamiz.
Undagi xastalik sabab Xarin va Jimin qizchani hamma narsadan butun jon jahdi bilan himoya qilishadi. Unga siqilsh va asabiylashish mutlaqo mumkin emas.

~~

- Janob, Rani ismli qizaloqning kasallik varaqalari. So'ragan edingiz.
Jeyms kasalxonalardan yig'gan ma'lumotlarini Yoongining yoniga qo'yarkan o'zi ham stolga joylashdi.
Jeyms: Bu shunchalik muhimmi? Park Jimin va Xarin xonimning qizchasi shundaymi?
Yoongi fayl ichini sinchkovlik bilan o'qiyotib birdan nigohlarini qarshisidagi yigitga qadadi.
Yoongi: Xarinning qizchasi, - dedi u sovuq ohangda va yana o'qishda davom etdi. Jeyms avvaliga jim bo';ishni tanlagandi, keyin esa o'zini stulga tashlab past ovozda gap boshladi.
Jeyms: Xarin xonim qizchani asrab olmagan-ku axir. Qanday qilib yolg'iz o'ziniki bo'lsin qzchani 3 yoshgacha birga katta qilishgan bo'lsa. Bunday ishlar bir kishi bo'lmaydi-da.
Yoongi faylni stol ustiga uloqtirib yuborib uh tortdi. Jeyms boshlig'ining tilini og'iz b'shlig'ida aylantirayotganini ko'rib sekin o'rnidan turdi.
Jeyms: Men endi ketganim ma'qul, shunday emasmi, janob, - aybdorlarcha ortga tisarila boshladi yigitcha.

Yoongi: Ha shunday. Ketadigan vaqting bo'ldi.
O'ng qo'li xonadan chiqib ketguncha o'sha tomonga qotgan ensasi bilan qarab turgan Yoongi u ketgach faylni qayta qo'liga oldi.
Yoongi: Demak vaziyat jiddiy, shundaymi? - o'ziga o'zi shivirladi erkak va yana hujjatlar va tahlillarni varaqlashda davom etdi.
Yoongi: Tug'ma yurak ritm buzilishi... - bu sindromlar jiddiy emas doimiy og'ir yuk beradi ota-onaga.
U qizchadagi kasallik bekgilari va xavfi haqida o'qigani sari sari faqatgina ona sifatida o'zi sevgan ayolga qanchalik qiyinligini o'ylardi.
- Ha sen chindan kuchlisan, qizaloq, - yana pichirladi u. Keyin soatiga qarab vaqtni aniqladi.
- Vaqt bo'ldi.
Sirlilik Yoongining ikkinchi ismidek edi. U Xarinni qayta o'ziniki qilsh haqida juda ko'p o'yladi. Puxta rejalar tuzdi. Biznes bozoriga kirib bordi. Aynan u uchun qotilliklar qildi va silliqlik bilan qizning hayotiga kirib bordi. Endi uni hech narsa ortga qaytara olmaydi. Jiminning biznesdagi o'rnini mutlaqo yo'q qilib yuborishga bel bog'lagan erkak ayni damda ham shu sababli o'z xonasini tark etmoqda.

U barcha aksiyadorlarni, investorlar va hatto reklama menejerlarini ham o'ziga og'dirib oldi. Parkning yo'lini har qanaqasiga to'sib qo'ydi. Endi o'z g'alabasiga yana-da yaqinlashdi va dushmanining cho'kishini kuzatmoqda.

~

Kasalxonadagi vaziyat yetmaganidek keyingi manzil sud zali ekanligini bilgan Jimin og'ir kayfiyatda mashinadan tushdi. U 2 hafta davomida chuqur o'yladi. Xarin bilan bir uyda, bir kompaniyada edi, ammo ikkisi ham bir biriga ebgoandek munosabatda bo'lardi. Hatto Rani ham bu gal ularni bir joyda ushlab tura olmadi. Oxirgi manzilga yetib keloshgandi bu juftlik.
Jimin: Raniga shirinlik yemaslikni tayinladingmi? - o'zicha nmadir deyishga uringan bo'ldi u, ammo Xarinning qo'rs qiyofasiga duch keldi. Qizdan bir qadam orqada ketar ekan, savoliga o'qrayish bilan javob olgani g'azabi qo'zg'ab yubordi. "Nega gapirdim?" deb o'yladi u ichida, so'ng tez-tez qadam tashlagancha undan oldinga o'tib ketdi. Ichkarida ularni advokat kutib turardi.
Advokat Do: Xayrli kun Jimin, Xarin xonim.
Ular qo'l berib salomlashgach birgalikda sud zaliga kirishdi. U yer juda sokin edi. Har ikkisi ham qarama qarshi tomonlarga joylasharkan Xarin chuqur uh tortdi.

Bu hayotidagi eng to'g'ri qaror ekanligini juda yaxshi bilsa ham, yuragi negadir yoqimsiz va notanish og'riq bilan sanchib turgandi. Sudya ularni ko'p kuttirmadi. Qariya o'rnga joylashib birma bir da'volarni ko'rib chiqa boshladi. Faqat qog‘ozlar shitirlashi va sudyaning ovozi eshitilib turardi endi. Bu yerda muhabbat haqida hech kim gapirmasdi, hatto bu endi ahamiyatsizdek edi. Umuman olganda aslida ularning hech birida sevgi yo'q. Aks holda bu yerda o'tirardimi? Bu yerda faqat hujjatlar, imzolar va yakunlar bor edi. Xarin qo‘llarini tizzasida mahkam ushlab o‘tirardi. Barmoqlari qaltirab ketayotgandi, go'yoki noto'g'ri ish qilyapti va hmmasini shu yerda to'xtatish kerakdek. Ammo hammasi to'g'ri, shubhasiz, mutlaqo to'g'ri. Bunday ayotda aslo yashab bo'lmasdi. Jimin bo'lsa... U o'tkir ko'zlarini qarshisida o'tirgan rafiqasidan ko'z uzmadi. O'tkir nigohlarini qadab hatto kiprik qoqmadi, lekin u sezmayotgandek edi. Ha Xarin xuddi hissizdek jim edi. "Nahotki bu yakun?" deya o'yladi Jimin. "Men uni yo'qotyapmanmi?" xayolida shunday fikrlar bilan o'ralashib qolib qorachiqlarini rafiqasidan uza olmayotgan bir paytda ichida o'ziga ham noaniq bo'lgan bir titrashni his qildi. Xarin bo'lsa beparvo ko'rinardi. Go‘yo begona singari. Biroq...
Sudya nimanidir o‘qiy boshladi, lekin Xarin eshitmadi. Uning qulog‘ida faqat bitta savol aylanardi... Qachon biz shu darajaga yetdik?
- Siz ajrashishga rozimisiz? - sudya ovozi uni o‘ziga qaytardi.
Xarin bir lahza jim qoldi. Boshini ko'tarib alangladi. Hammaning nigohi unga qadalib turgani butun tanasiga muzdek suv quyib yuborilgandek hissiyot berdi. Oxirida qizargan ko'zlarini qarshisida bo'ri ko'zlar bilan tikilib turgan eriga qadadi. Ikkilanardi. Nima deyishga kalovlandi. HA deyishga ham YO"Q deyishga ham tili bormasdi.
Xarin: Qani edi na tanish na begona bo'lsak... Qani edi meni o'zingniki qilmasang ham telbadek sevib voz kecha olmaydigan holga kelsang... Qani edi... men seni sevgan kabi sen ham meni shunchaki seva olsang...
Xarin: Ha! - qat'iy javob berdi u. Mutlaqo ikkilanish ohangi yo'q edi bu javobda. Biroq, bu so‘z chiqishi bilan ichida nimadir uzilgandek bo‘ldi.
Sudya Jimin tomonga qaradi.
- Sizchi? Park Jimin, Park Xarin bilan ajrashishga rozimisiz?
Bir soniya. Faqat bir soniya davomida Jiminning ko‘zlari qimirladi. Lablari titradi va yo'q deyish uchun butun tanasi bilan oldinga talpindi. Biroq kostyum yoqasini to'g'irlab tomog'ini qirib oldi-da javob berdi:
- Ha.

Uning nigohi odatdagidek sovuq edi. Hech qanday hissiyot yo‘q. Hech qanday to‘xtalish yo‘q. Mutlaqo hech narsa... Barcha yillar, barcha tunlar, barcha “qol” degan unsiz iltijolar, hammasi bitta so‘z bilan tugadi. Qog‘ozlar oldilariga tashlandi, endi hammasini rasmiylashtirish qolgandi xolos.
Xarin ajrim hujjatini olganida qo‘li biroz titradi. Keyin shuncha yillik turmushi mobaynida qalbi qanchalik og'rigani va qalbidagi siniqlar hisobsiz bo'lib ketgani haqida o'ylab qat'iyat bilan hujjati imzoladi.
Jimin soniyalar davomida tikildi o'z ismiga. Nigohlarini ko'tarib qarama qarshi tomonning allaqachon imzolab bo'lingan qismiga tikildi. Shunchaki imzo… va hammasi tugaydi. Shunday bo;ldi ham. U necha yillar davomida shuni xohlab kelgandi. Bu qizni boshqa hayotida ko'rmaslikni, imkon qadar tezroq ajrashishni, lekin o'zini yengil his qilmayotgandi u. O'zi kutganidek hammasi tugadi va u istagiga erishdi. Ortiq bu haqida bosh qotirishga hojat yo'q. Biroq qalbi nega bunchalik ogriyapti? Ruhiyati nima sababdan borgan sari yana-da cho'kib bormoqda?
Sudya: Nikoh bekor qilindi, - erkakning oxirgi jumlasinigina anglab olgan ikki juftlik shunchaki qorachiqlarini bir biriga qadashdi. Ikkisi ham mag'rur va bu zaif ko'zlar ortidagi og'riqni ko'rsatishni istamasdi. Xarin qizarib kelayotgan ko'zlarini olib qochib o'rnidan turdi. Jimin esa doimgidek bu og'riqni beparvolik bilan berkitdi. Aslida bu yakun Jimin uchun halokat, xarin uchun esa hech qachon bitmaydigan jarohat edi.
Jimin ham Xarin ham binodan chiqisharkan nigohlar jangi boshlandi.
Xarin: Tabriklayman, - dedi Xarin achchiq kinoya aralash.
Jimin: Seni ham tabriklayman, Kim Xarin, - rasmiy javob qaytarib sobiq rafiqasining qo'lini siqib qo'ydi u.
Xarin jilmayishga harakat qildi, ammo uddalay olmay u yerni tark etdi. Ortiga qaramadi, qarashga jur'ati ham yetmadi. Agar qarasa… balki qaytib borardi. Yoki nimadir yuz berardimi? Jimin ham qaramadi. Mashinasiga o'tirdi-yu uning shinalarini asfaltga ishqab tezda u yerdan ketdi. Chunki agar qarasa… ketolmasdi ehtimol.

~

Shisha stol ustida o'tirgan Jimin kompaniyani yana bir investor rad etgani haqidagi xabarni oldi. Qo'lidagi alkogol shishasini kuch bilan xona burchagiga uloqtirdi u.
Jimin: Jin ursin, hammasini! - lablari ostida shivirladi. Telefonining tinmay jiringlashi uni xunob qilib tashlaganidan telefonni qo'liga oldi. Bu Xarin edi.
Jimin: Nega u mahalda qo'ng'iroq qilyapsan?
u bir muddat xayoliga kelgan fikrdan muzlab ketdi.
- Rani... - shivirladi u birdan va go'shakni oldi.
Jimin: Xarin?
Xarin: Jimin... Rani...
Taxmini tog'ri chiqqanidan cho'ochib ketgan yigit tezda ornidan turdi.
Jimin: Qayerdasiz? - dedi u shoshib kostyumini kiyish davomida.
Xarin: Markaziy shifoxonada.
Javobni eshitishi bilan otilib chiqqan yigit nafasini bosishga urinib sobiq rafiqasiga dalda bergan bo'ldi:
- Men tez orada o'sha yerda bo'laman, xavotir olma.
PovJimin: U yig'layotgan edi. Bu meni qo'rqitmoqda. ranining ahvoli shunchalik jiddiymi? Yuragim qattiq urardu, hapqirib ko'ksimdan chiqib ketmoqchidek. Mashinani o't oldira turib gazni bor kuchim bilan bosdim. Aniq bilmayman, nechta qoidani buzib manzilga yetib keldim, ammo bu kompaniyadan markaziy kasalxonaga bosib o'tilishi kerak bo'lgan yo'lga ketadigan vaqtning teng yarmiga teng edi.
Hech kim yo'q bo'lgan, dori-darmonlarning hidi anqib turgan yo'lakdan ichkarilab zalda o'tirgan yagona insonga ko'zim tushdi. Uning ham nigohlari menga tushgandi. Titrab ketdim. Uning sochlari ho'l... Ammo tashqarida yomg'ir yog'mayotgan edi-ku... U o'rnidan turdi, men ham yura boshladim. Qadamlarimni tezlatgan sarim uning qizarib ko'zyoshlarga ivib ketgan yanoqlarini yana-da yaxshiroq ko'ra boshladim. Hech so'z demay, hatto ikkilanmay Xarinni bag'rimga bosdim. Tanasi izg'irinda qolib ketgandek titrardi, hiqillab yig'lashdan to'xtay demasdi. Nima bo'ldi deb so'ray olmadim. Menga nima bo'layotganini o'zim ham tushuna olmadim...
Xarin: M..Meni deb bo'ldi.. - dedi u boshini ko'ksimdan uzib ko'zlarimga tikilgancha.
Jimin: Ahvoli...

Xarin: Bilmayman, kelganimizga ko'p bo'lmadi...
Uni stulga qayta o'tirg'izib egnimdagi kostyumni yechgancha Xarinning yelkasiga tashladim.
Jimin: Nega sochlaring...
Xarin: Jimin men... Men Ranini shu ahvolga tushishiga sababchiman, u savolim oxiriga yetmay bo'ldi-da yana yig'lay boshladi.
Xarin: Quloqlarim hech narsani eshitmasligi uchun ularni berkitib vannaga suv ichiga tushdim. Qancha yotganimni bilmayman, ammo o'rnimdan turib qaraganimda yerda Rani hushsiz yotardi.
Qo'lim musht bo'lib tugildi. G'azablanib borardim.. Nima deyishni bilmay jimib qoldim. Nega uni men ham ayblay olmayapman? Nega jahl qilib hammasini rafiqamning bo'yniga qo'ymayapman? Nega hammasi boshqachadek tuyilyapti menga?
Jimin: Tinchlan...
Yigit uni quchog'iga tortib sochlaridan ustidan mayin siladi. Aslida ichida butun boshli bo'ron boshlanayotgandi. Avvalgi Jimin bo'lganida balki hammasi boshqacha bo'lardi, lekin hozir... Uning yuragidagi chalkash tuyg'ular hammasini o'zgartirib yubordi. Qizidan qanchalik xavotir olayotgan bo'lsa Xarin haqida ham shunday qayg'urayotgandi.
Xarin: Men uzr so'rayman... Unga ko'z quloq bo'la olmadim...

Jimin: Xarin.. Xarin menga qara, - Jimin qizning yoshlarini yanog'idan ohista artib o'ziga qaratdi. Yuzini kaftlari orasiga olib nigohlarini o'ziniki bilan bog'ladi, - Hammasi joyida, eshityapsanmi? Bu sening aybing emas... Rani yaxshi bo'ladi.
Bir zumga Xarin qarshisidagi insonning ko'zlari ichida yo'qolib qolgandek his qildi o'zini... Chuqur uh tortdi, yuzida turgan yigitning kaftidan tutib ko'zini yumdi-da bosh irg'adi.
Xarin: Raxmat... - zo'rg'a shivirladi nega bunday qilayotganiga tushuna olmay.
- Park Ranining ota-onasi sizlarmi?
Ikkisi ham o'rnidan sapchib turib shifokor qarshisiga peshvoz chiqdi.
Dr: Qizaloqning ahvoli hozir me'yorlashdi. Ehtiyot bo'ling va e'tiborli bo'ling. U nimadandir qattiq qo'rqqandimi?
Jimin Xarin tomomga qaradi. Qiz nimadir deyishga og'iz juftlarkan Jimin undan oldin javob berdi.
Jimin: Ba'zida qizimda shunday bo'lib turadi. Biz dorilarni vaqtida beramiz, hozir ahvoli yaxshimi?
Dr: Ha hozir yaxshi, e'tiborli bo'linglar. Qizchaning yuragi nozik.
Jimin: Raxmat doktor, biz e'tiborli bo'lamiz.
Xarin: Kirib ko'rsam bo'ladimi?
Dr: Albatta. Faqat bir necha kun kasalxonada qoladi.

~

Qizimning peshonasidan o'pib ortimga qaradim. Jimin stol tepasida turardi.
Jimin: Seni uyga olib boraman, Ranining yonida o'zim qolaman.
Xarin: Yo'q, men uni tashlab ketolmayman, Jimin.
Jimin: Nima qizimizni menga ishonmaysanmi? - dedi u biroz jiddiy ohangda. Yana gapirishga chog'lanar ekanman, yelkamdan usglab meni o'ziga qaratgan sobiq erim har bir gapini takidlay boshladi.
Jimin: Sochlaring nam, o'zing esa haligacha qaltirayapsan, Xarin, yuraqol.
Xarin: Meni uyda qololadi deb o'ylaysanmi?
Jimin chuqur uh tortib bosh irg'adi.
Jimin: Hammasi yaxshi, mana Ranini ko'rding, u yaxshi men yonida bo'laman. Va'da beraman bir soniyaga ham undan ko'z uzmayman.
Ilojsiz qolgandek edim. Bir Raniga bir Jiminga qarardim, ammo muzlab qolganim uchun bosh chayqadim.
Xarin: Kiyimlarimni alishtirib, quringach qaytib olib kelasan meni.
Shunday dedim-da palatadan chiqib ketdim.
Jimin: Qaysar! - shivirladi Jimin qosh uchirib qo'ygancha.

~

PovJimin: Yo'l bo'yi ikkimiz ham jim ketardik. U oynadan yuzini burmasdi. Har zamonda u tomonga qarab qo'yaman, lekin nima deyishni bilmayman. O'zi nimadir deyishga haqqim bormi? Endi judayam kech emasmi?! Bilmayman. Shunchaki tuyg'ularimni anglab olish ham nazorat qilish ham qiyin kechyapti. Uyimiz yonida mashinani to'xtatdim.
Xarin: Aysh jin ursin! - kamarni yecha olmay g'ingshiyotgan qizni ko'rib u tomon engashdim.
Jimin: Shoshma
Kamarni yechayotib yuzimga urilayotgan nafasni his qildim. Taranglik butun tanamga yoyilarkan imkon qadar o'zimni tiyishga urinishlarimning barchasi yoqqa chiqa boshladi. Nigohlarim o'sha tomonga qadaldi. Uning ko'zlaridan pastlab pushti lablarida to'xtadim. Xarin hech narsa demasdi. Shunchaki nigohlarini xuddi men kabi yuzim bo'ylab yurgizardi.

Men hammasini unutib istaklarimga quloq tutdim va u tomonga egildim. Yelkamdan ushlagan kaftlarni sezib bu xohish bir tomonlama emas deb o'yladim, lekin kutilmaganda u meni ortga itardi. Tushunarsizlik bilan qaradim unga.
Xarin: Biz endi faqatgina Ranining ota-onasimiz, Jimin. Undan ortig'i emas.
Xuddi butun g'ururim poymol bo'lgandek undan birdan uzoqlashdim. Tanam qotib qolgandi, faqatgina ichimda o'zimga la'nat aytardim. Men nega... Bu xato edi.. bu qiz menga shunchalik tasir o'tkazyaptiki... Mashinadan tushib uyga kirib ketayotgan Xarinning ortidan qarab qoldim...

~

PovXarin: Nega bunday qildim? Agar unga ruxsat berganimdachi?! Nima bo'lardi? Axir biz ajrashdik... Bu to'g'ri qarorligini bilaman, lekin nega qalbim bunchalik og'riyapti? Menga yaqinlashishga urinayotgan Jiminni o'zimdan itarib uni butunlay yo'qotib qo'yishdan qo'rqdim... Biroq bu eng to'g'risi. Hammasi tugadi. U va men boshqa-boshqa dunyolarmiz.
Xonamga kirib chiroqni yoqar ekanman eshik ortidan kelgan dag'al ovoz sabab uchib tushdim.
– Nega birinchi bo'lib menga qo'ng'iroq qilish xayolingga kelmadi?
Xarin: Siz?

– Xayrli kech, sevgilim.

13-Qism tugadi.

....
O'sha kecha uzoq yig'ladim. Sababsizmi yoki bunga arzirdimi bilmayman lekin ko'zimdan oqqan yoshlarni hisobi yo'q edi. Yuragim og'rib ketardi. G'oyoki o'zimni aldangan va bechora his qilardim, ammo tushuna olmadim nega men bunchalik hissiyotga berilayotganimni. Axir hammasi eng boshidan ma'lum edi, men bilardim. U meni sevmasligini ham, o'rtamizdagi munosabatning na boshi na oxiri yo'qligini ham. Bu qadar og'rinish nega edi axir?! Ehtimol u aytgan har bir so'zni jiddiy qabul qilib yuborganman, chamamda. Yoki u meni jiddiy qabul qilishimni xohlagan. Aynan qay biri haqiqatga yaqin anglolmayapman, shunisi ma'lumki, yuragim ko'ksimni o'yib tushgudek qattiq og'riyapti. Men ayta olmadim, u har gal meni o'zidan itarganida, yuzimga uni telbadek sevib qolganimni solganida va har gal ojizlarcha qarshisida ko'zyosh to'kkanimda bularning bari juda og'riqli ekanligini ayta olmadim. Aqldan ozgandek har safar u yana kelishini kutdim. – Kelmaysanmi? Meni ovutmaysanmi? Aytgan gaplaring uchun uzr so'ramaysanmi? Nahotki mendan birgina so'zingni ayasang?! Aqalli nomiga bo'lsa ham "sen bularga loyiq emasding" deb ayta olmaysanmi? deyishni istardim. Lekin yo'q, men shunday kuchsiz va zaif kimsaman, xuddi sen kabi, Park Jimin.
Hammasini birma bir yodimga olishdan to'xtatolmadim o'zimni. Men o'sha kechadan so'ng, o'sha tungi 3:00 dan keyin senga nisbatan his qilgan hamma tuyg'ularimni unutdim. Sen bilgan qiz endi men emasman. Biz o'rin alishamiz. Endi sen savollar ichida qolasan. Men esa ahvolingni maroq bilan kuzataman. Taqdir senga qachondir jazo berishini kuta olmayman. Qalbim shunchalik nafratga to'lganki, bu azobni shaxsan o'zim ko'zlaringda alanga olayotganini ko'rishni xohlayman. Imkon qadar tezroq...

Rani uxlab qolganini payqagan Xarin uning ustini yopib peshonasidan o'pib qo'ydi. Jimin esa imkon qadar shovqinsiz harakatlar bilan televizor tugmasini bosib chiroqni o'chirdi. So'ng xonadan chiqib ketayotgan rafiqasini ko'rdi. Uni to'xtatishni istadi, lekin yana nimadir sabab gapirmadi. Shunchaki pastga tushib oshxonaga kirdi. Ortidan kelayotgan qadam tovushlarini payqarkan xotirjamlik bilan lablari yoyilib muzlatkichga butun gavdasi bilan suyanib kelayotgan insonni mamnuniyat bilan kuta boshladi...
Ko'p o'tmay, tanish ifor dimog'ini qitiqlar ekan u hali ham nafasini ohista havoga qo'yib yuborgancha jim turardi. Xarin chiroqni yoqmadi, muzdek suv quyib ichdi-da stakanni qo'liga olgancha orqaga burildi. Shundagina sovutgich yonida turgan inson sharpasini ko'rdi. Birinchi xayoliga kelgan fikrdan qichqirishga tayyor turgan qiz ichayotgan suviga tiqilarkan pitirlagan ko'yi ortga qadam tashladi.
Jimin: Hoy hoy Xarin, hammasi yaxshi hammasi joyida!
Tezda qizning yonida paydo bo'lgan Jimin rafiqasining yelkasidan silab ohista qoqib qo'yarkan tanish ovozdan keyin qiz anchagina tinchlandi. Bo'lgan voqea haqida hali Jimin bilmaydi. Sobiq yigiti haqida...
Xarin: Men yaxshiman...

Yigitdan uzoqlashdi u va sochlarini yelkasi osha ortga tashladi. Ayni shu daqiqalarda issiq nafas bo'yniga kelib urilayotganini his qildi. Juda yaqinda edi u... Oldingi tegishlarga o'xshamagan mayinlik... Qizning bel qismidan ushlagan Jimin tanalar o'rtasidagi masofani ikkilanishsiz keskin qisqartirdi. Endi Xarin erining qattiqligini* sezib turardi. Ko'zlari kattalashib ketgan qiz biroz esankirab qoldi. Ular aloqa qilishmaganiga uzoq yillar bo'lgan, lekin hozir... Nima Jiminni bunchalik hayratlantirganini bilmagan qiz miyasidagi fikrlarni tartiblab olarkan o'zini tezda nazorat ostiga oldi.
Xarin: Aqldan ozma, Jimin, - erini itarib yuborgancha ketishga chog'langan qizning tirsagidan qattiq ushlab o'ziga tortdi-da uning lablariga o'zinikini bosdi. Lablari ustida harakatlanayotgan iliqlikdan bir onga o'zini yo'qotib qo'ygan XArin erini o'zidan itarib tanasini ortga olarkan, Jimin lablarini artgancha nigohlarini olib qochdi.
Xarin: Bu nima qilganing? - miyasi deyarli ishlashdan to'xtagandi uning. Ehtimol yigitdan bunday yoqimli va yumshoq harakatlar kutmagani uchundir?! Isib ketayotganidan chuqur-chuqur nafas olib sochlarini ortga tashlarkan Jiminning nogphlari rafiqasining ochiq ko'ksiga tushishi bilan ichidan qaynab kelayotgan ehtiros to'lqini battar oshirib yubordi. Aynan shu qaynoqlik uni yana-da oldinga qadam tashlashga undadi. O'rtada hosi bo'lgan uzoq masofani qisqartirgan Jimin qizga yaqinlashgan ko'yi uning iyagidan barmog'i bilan silab yuzini o'ziga qaratdi.
Jimin: Sen buni istamaysanmi, Xarin?

Xarin: Nima haqida gapirayotganingni tushunmayapman.
Jimin qizni ortga itargancha yo'lini to'sdi. Nozik bel qismidan sirg'alib siqimlagan ulkan kaft qizning tanasini o'ziga yaqinroq tortdi.
Jimin: Meni ichingda his qilishni... - shivirladi Jimin uning terisini kuydirar darajada. Qizning oyoqlari orasiga sekinlik bilan kirgan barmoqlar namlikni his qilarkan Jiminning nafasi og'irlashdi. Uni o'ziga yana-da yaqinlashtirarkan titrayotgan lablar ichidagi ehtirosni kuchaytiribgina qo'ymay butun tanasini jumbushga keltirgandi. Xarin yuziga urilayotgan nafasdan butunlay nazoratni yo'qotdi. U hatto eslay olmaydi, oxirgi marotaba qachon aloqada bo'lganini. Tanasiga botayotgan barmoqlar chinakam ehtirosdan harakatlanayotgani ham so'nggi marta qachon sodir bo'lgani esida emas.
Xarin: Mendan nari tur, Jimin.
Xarin yigitni o'zidan uzoqlashtirishga uringan paytida yigit bir harakat bilan uni yelkasiga ko'tardi va son qismidan siqimlagan ko'yi shivirladi.
Jimin: Hammasini yotoqda hal qilamiz, azizam...
Xarin: Jimin...
Ovozini birdan ko'tarib yuborgan qiz tezda lablarini kafti bilan to'sar ekan Ranining uxlayotgani yodiga tushib asabiylikdan uf tortdi. Ular anchadan buyon alohida xonalarda tunashadi, shu sabab Jimin o'z yotoqxonasiga kirdi va qop qora rangdagi choyshab ustiga qizni avaylab yotqizdi.

Xarinning kaftlari hali ham yigitning yelkasida turardi. Keyin esa boshining ikki yonidan o'tgan baquvvat bilaklarga nazar tashlarkan bo'rtib chiqqan tomirlar sabab og'ir yutindi.
PovXarin: U nima qilayotganini yaxshi bilib turardi. Muammo ham shunda. Men qanday yo'l tutishni bilmayman, lekin agar hozir o'rtamizda nimadir bo'lsa ham bo'lmasa ham keyin qiladigan ishim aniqligini bilaman. Shunday ekan nega endi uning ham hissiyotlari bilan o'ynashmasligim kerak?! Nigohlarimiz bir biridan uzilmasdi. O'rtadagi havo ham qaynoqlashib ketayotgandek... O'ng qo'l tirsagiga tayangancha pasaygan Jimin yanog'im bo'ylab lablarini yuritdi. Ko'zlarimni yumib buni yaxshiroq his qilishni istadim. Lablarimizni hech qanday ikkilanishsiz birlashtirarkanmiz, uning ho'l tili og'zim ichiga kirishi bilan tanam titrab ketdi. Pastki labimni kuchli xoxish bilan so'rib tortgan yigitning qorachiqlaridagi qorong'u istak meni aqldan ozdirmoqchidek edi... Har bir nafasimni imkon boy bermay yutib yuborayotgan Jimin butun tanasi bilan ustimga chiqib oldi. Uning lablari bo'ynimga tushib tobora pastlashar ekan ochiq ko'ksim ustidagi issiq nafas qornim ostiga yoqimli hissiyot yoydi. Entikib entikib nafas ola boshladim. Uning qattiq kafti belimdan mahkam ushlab egnimdagi tungi kiyim tasmasini bo'shatib yubordi. Jimin endi to'xtamasligini, hatto buni endi o'zim ham davom etishini xohlashimni bilardim. U kindik atrofimda barmoqlarini bosib so'ng pastlatdi. Chuqur nafas olgancha boshimni ortga tashladim.
Jimin: Buni xohlaysan, shundaymi? - u barmoqlarini chuqurroq botirib shivirladi. Klitor atrofida atayin aylanayotgan mayinlik ta'sirida nafasim tomog'imga tiqilib qoldi. Uning yo'g'on barmoqlari ostimga kirib harakatlanarkan qo'llarim beixtiyor erimning sochlarini siqimlab oldim. U ustimdagi libosimni yulqib yechib tashladi. Men ham uning futbolkasini yuqoriga ko'tarib erimning mushakdor tanasini his qilishni istadim.
Jimin: Oyoqlaringni kengroq yoy, - Jimin sonimga kaftini bosib oyog'imni kengroq ocharkan menga yana-da yaqinlashganini his qildim. Sport shim bog'ichini yechgach allaqachon qattiqlashgan organini* ostimga to'g'irlarkan sabrsizlik bilan uning yelkasiga tirnoqlarimni botirib ingray boshladim. Qin devorlarimni to'ldirib ichimga chuqurroq kirib borayotgan azodan deyarli chinqirib yubordim. Bir kafti bilan ko'kragimni siqimlab irillagan yigitim qattiq harakat bilan butun tanamni siltalab yubordi. Xonani ikkimizning ovozimiz qoplab oldi. Jiminning peshonasida kichik ter tomchilari paydo bo'ldi....
PovJimin: Butun vujudim ehtirosdan yonayotgandek edi go'yo. Kaftim ichida turgan yumshoqlikni siqimlagancha harakatlanarkanman Xarinning ingragan ovozi o'zim uchun belgilagan barcha chegaralarni yanchib tashladi. Men endi ko'proq istayman. Uni yana-da chuqurroq his qilishni xohlayman. Qop qora to'shak ustida mening ta'sirimda ingranayotgan rafiqamning oppoq tanasi ichimdagi yovvoyi hayvonni tashqariga chiqarib yubordi.
Xarin: Sekinroq, Jimin! - bo'ynimdan qo'lini o'ragan qiz nafas aralash qichqirarkan hammasini tushunib battar tezlashdim.
Jimin: Bilaman, sen yaqinsan.
Xarin: JIMIN! - u bo'shanishga tayyor edi. Bu lahzani uzoq kutishga sabrim chidamaydi. Qattiq kirib chiqishdan so'ng uning qotib qolgan nafasi va yo'qolgan qorachiqlarini ko'rib lablarim keng yoyildi. Shunchalik kuchli ishtiyoq bilan aloqa qilayotgandimki, oxirgi marta bunday ehtirosga berilganim hatto yodimda yo'q. Holsizlik bilan yuzimdan silagan qiz meni o'ziga yaqinroq tortdi. Men ostimdagi bu betakror tanani lablarim bilan erkalashni boshladim. Eng yoqimli hissiyot bu sen qilayotgan harakatlar unga qanchalik zavq bag'ishlayotganini his kuzatish bo'lsa kerak. Lablarimni shimigancha bo'sani chuqurlashtirayotgan qiz o'rnidan turishga urinayotganini sezdim. Unga yo'l berganimdan so'ng Xarin azoyim* ustiga o'tirgancha tanasini pastga egdi. Qo'llarim ixtiyorimga qarshi rafiqamning ortini siqimlaganida o'zimni tiya olmay allaqachon qizarib ketgan lablarini tishlay boshladim...
Uzoq yillik sog'inch natijasida birlashgan tanalarning hovuri uzoq vaqt xonada saqlanib qoldi.

Vaqt yarim tundan o'tganida bir necha bor aloqadan keyin ikkisi ham charchab qolishdi. Xarin egnida bazo'r choyshabni tortib ochiq yuvinish xonasiga tikildi. Ular aloqa davomida ham undan keyin suhbatlashishmadi, ammo qiz sevgan insonining ko'zlaridagi ishtiyoq va zavqni aniq ko'rdi. Xuddi bir necha yillar ilgarigi ehtiros edi bu. Hech qanday so'zsiz insonning yuragigacha yetib borgan shovqinli hissiyotlar...
Qizning kipriklari sekin-astalik bilan tutasharkan oyoqlari orasidagi pastelni quchoqlagan ko'yi uxlab qoldi. Oradan 10 daqiqalar o'tib xonaga qaytgan Jimin butunlay to'zib ketgan yotoq ustida oppoq tanasining yarmini zo'rg'a ko'rpa bilan yopgancha uxlab qolgan qizni ko'rib chuqur nafas oldi. Uning biroz namiqqan sochlari va yigitning kichik qo'polliklari sabab oppoq tanasida qolgan qizarishlar Jiminni qayta taranglashtirdi. Hozir uning o'zi ham bilmasdi ichida nimalar bo'layotganini ammo aniq hech narsa odatiy emas. Karavotning bir chetiga o'tirgan yigit tirsagini tizzasiga tiragancha Xarinni sinchkovlik bilan kuzata boshladi. Qop qora sochlarni mayin silab faqat o'zi eshitadigan ovozda shivirladi:
– Bunchalik chiroyli bo'lmasang-a...

~

Erta tongdanoq shovqindan yuzim burisharkan ko'zlarimbi arang ochdim.
– Dada, Oyi!! - Ranining ovozi edi bu. Bir zumda kecha tundagi ishlar yodimga tushib ko'zlarim moshdek ochilib ketdi. Keyin esa egnimda hech vaqo yo'qligini sezdim.
Xarin: Jimin! - yonimda uxlab yotgan yigitni turtib uyg'otarkanman u ham bazo'r ko'zlarini ochib savol ifodasi bilan tikildi menga.
Xarin: Rani shu yerda! - dedim vahima bilan.
Jimin: Kelaversin, - uning xotirjamligi battar jahlimni chiqarib yubordi.
Xarin: Aqldan ozganmisan, axir men... men kiyimsizman
Eshik tutqichi pastga tortilib sevimli o'yinchog'ini quchoqlagancha qizim kirib kelarkan choyshabni yaxshiroq tortib o'rnimga yotib oldim.
Jimin: Rani, qizalog'im - meni yaxshi tushungan erim o'rnidan turishga shaylanarkan ko'rpa ostidan sonimni siqib qo'yishi sabab hayratdan dong qotib qoldim. Nima bir kechada baxtli er-xotinga aylanib qoldikmi?!
Jimin: Yuraqol, qizim, oying kiyinib olishi kerak ekan.
Aysh jin ursin bolaga nimalar deyapti u?!
Rani: Oyim nega kiyimsiz yotadilar axir?! - dadasining qo'lidan ushlab olgan qizim yelkasi osha xona ichiga qayta qayta qararkan uyatdan yanoqlarim qizarib ketdi.
Xarin tezda o'rnidan turib yuvinib chiqarkan o'z xonasiga qaytganida javonga suyangan ko'yi telefonini tutib turgan Jiminni ko'rdi. Yotoq ustida esa Rani o'ynab o'tirardi. Xarin yigitning o'tkir va g'azabdan qizarib ketgan nigohlarini ko'rib bir onga ikkilanib qoldi. "Nima?" degandek yelka qisdi u yigitga.
Jimin: Gaplashamiz, Xarin, tezroq pastga tush.
U atayin ko'rsatib qo'lidagi telefonni jahl bilan yotoqqa uloqtirarkan zardali ohangda shivirlab chiqib ketdi. Qiz tezda qo'l telefonini tekshirdi. Bu Yoongi. Chuqur uh tortdi u. Bu yigit nima istaydi o'zi?! Offisga borish uchun kiyimlarini kiygach Ranining yuzidan o'pdi-da xonadan chiqdi. Jimin uni allaqachon mashinaga suyangancha kutib turardi. Qiz yigitni ko'rdi, ammo atayin yo'nalishni o'z mashinasi tomonga o'zgartirdi.
Jimin: Men bilan o'yin o'ynama, Xarin, - keskin ohangda baqirdi yigit. Aslida u shunchaki baland ovozda gapirgandi.
Xarin: Men ishga ketyapman, biz hech qachon bitta mashinaga kompaniyaga bormaganmiz. Shunday ekan drama yasamaganing ma'qul.
Jimin: Biz gaplashishimiz kerak, dedim senga.

Xarin: Hozir ishga ikkimiz ham kech qolamiz.
Ko'zoynagini xotirjamlik bilan taqqan qiz ro'lga joylashib mashinani o't oldirdi.

Park asabiylikdan chuqur nafas olarkan qora rangli mashina chiqib ketishi uchun yo'l berarkan uning ortidan o'zi ham yo'lga chiqdi.

PovXarin: Yoongidan kiruvchi qo'ng'iroq amalga oshirilgan va unga Jimin javob bergan. Ular nima haqida gaplashgan? Yo'l bo'yi shu haqida o'ylab keldim. Bilmayman, nega lekin Yoongi o'tmishimiz haqida 1daqiqalik qo'ng'iroq davomida hammasini aytib tashlagan deb o'ylamayman. U o'ylab gapiradigan va ish qiladigan odam.
– Xayrli kun, Xarin - yo'limdan chiqqan qizni ko'rib qoshlarim chimirildi.
Xarin: Boshlig'ingizga qanday muomala qilish yodingizdan chiqib qoldiz shekilli, Xong Chayong xonim.
Uning ensa qotirganini aniq ko'rdim. Ko'zlari ochiq bo'ynimga qadalib pastlasharkan kechagi tundan qolgan izlarni sinchkovlik bilan tomosha qilayotganiga ishonchim komil edi.
– Janob Park bugun ishga chiqadimi yoki yo'q so'ramoqchi edim.
Xarin: Tushuna olmadim? - borgan sari taranglashib borayotgan asab tolalarim ovoz ohangim o'zgarishiga sabab bo'ldi.
– Xodim o'z deriktori haqida so'rashi sizningcha olamshumul yangilikmi, Xarin xonim?

Xarin: Sen yana qanday xodim deriktor haqida gapiryapsan-a? - men deyarli nazoratni yo'qotayozgandim. Ammo ortimdan eshitilgan ovozdan sapchib tushdim.
– Siz bilan gaplashib olishimiz kerak, Xarin xonim.
Ortga qayrilib ko'rgan insonimdan hayratga tushdim. U qachon kelgandi o'zi?!
Xarin: Bizni hech kim bezovta qilmasin.
Xong Chayongga buyruq bergancha majlislar xonasiga ketdim.
Xarin: Siz aqldan ozganmisiz, nima?
Eshikni yopishimdan oldin, o'shqirib boshlarkanman Yoongi xotirjamlik bilan stulga joylashdi.
Yoongi: Senga ham salom, sevgilim.
Xarin: Jim bo'ling! - unga barmog'imni niqtagancha jahl qildim, - men erlik ayolman. Jimin ham shu yerda u hozir keladi.
Yoongi: Ha qo'lidan hech vaqo kelmaydigan eringni nazarda tutyapsanmi?

Xarin: Nima bo'lganda ham u mening erim. Tongda nimani gaplashdingiz?
Nigohlarimni olib qochgancha savol berarkanman qarshimda o'tirgan yigit sokinligini yo'qotmagan holda allakimga qo'ng'iroq qila boshladi. Ko'p o'tmay u bu yerga o'z kotibini chaqirdi. Jimin esa allaqachon shu yerda.
Jimin: Xayrli kun, janob Min Yoongi.

Ertalabki sokinlik hali ofisni to‘liq tark etmagan. Katta oynalardan kirib kelayotgan xira quyosh nuri xonani sovuq yorug‘lik bilan to‘ldirardi. Hammasi juda tinch… lekin bu tinchlik qandaydir xavfdan darak berib turgandek. Jimin rafiqasining qarshisida o'tirgan erkakni ko'rib qadamlarini sekinlatdi. Keyin chimirilgan qoshlar bilan qizga ma'noli qarash qildi.
Yoongi: Biz ham Kim Xarin xonim bilan sizni kutayotgandek, Janob Park.
Hatto hurmat yuzasidan o'rnidan turishni ham lozim topmagan yigit qo'lidagi yondirgichni shisha stolga urib xonaga shovqin taratgancha gapirdi.
Jiminning nigohi birinchi bo‘lib Yoongiga tushdi… keyin esa, sekin Xaringa ko‘chdi.
Jimin: Park Xarin. Qarshingizdagi ayol mening rafiqam bo'ladi, janob Min Yoongi.
Bir lahza. Faqat bir lahza. Lekin o‘sha lahzada nimadir o‘zgardi. Jiminning ichidagi rashk alanga oldi ayni shu lahzada.
Jimin: Xarin? - Jiminning ovozi past, lekin shubha aralash edi. – Sen bu yerda nima qilyapsan, sevgilim?
U go'yoki mehribon erdek o'zini tutishga urindi, ammo Yoongi hammasidan xabardorligi bois buni yashirmay lab chetida kulib yubordi. Uning mensimas harakatlari borgan sari vaziyatni jiddiylashtirardi.
Yoongi: sizlarning munosabatingiz yaqinda ajrashishi kutilayotgan oila uchun o'ta iliq emasmi? - Xarinning qoshlari chimirilib ketdi. Jimin esa undan battar hayratga tushdi. Investor sifatida bu yerga kelgan biznes hamkori ularning shaxsiy hayoti haqida qayerdan bilishi mumkin?
Jimin: Xarin...
Jimin oldinroq bergan savoliga javob olish uchun qayta qizga murojaat qildi. Xarin javob berishga shoshilmadi. Nigohi bir soniya Yoongiga qadaldi… keyin yana Jiminga qaytdi.
Xarin: Men… - u chuqur nafas oldi, - uchrashuv haqida eshitdim. Bu kompaniya… mening ham hayotimning bir qismi.
Yoongi sekin jilmaydi. Bu jilmayish iliq emas edi. Qizning Jiminga yon bosayotgani uni jazavaga tushishga undardi.
Yoongi: Qiziq, - dedi u xotirjam. - Men sizni bu qadar… yaqin deb o‘ylamagandim.
Jiminning nigohi keskinlashdi.
Jimin: Janob Min, bu mening shaxsiy hayotim.
Yoongi: Ha shundaymi? Unday bo'lsa siz shaxsiy hayotingizni ko'pchilik bilan muhokama qilar ekansiz, janob Park.
Erkakning nigohi endi to‘g‘ridan-to‘g‘ri Xaringa qadaldi. Xarin sobiq yigitining ilmoqli gaplari nimaga ishora qilayotganini tushuna olmay kalovlanardi.
Jimin: Rafiqamga qanday muomalada bo'lishni o'zim hal qilaman. Chunki u mening rafiqam.
Yoongi: Bilaman, - dedi u nihoyat qo'lidagi yondirgichni qattiq og'zini yopib. Uning shovqini yoqimsiz eshitildi. Go'yoki g'azablangan odamning baqirig'idek. Xarinning ko'zlari Yoongi bilan tutasharkan barmoqlari sekin qaltiradi, lekin u o‘zini qo‘lga oldi.

Xarin: Biz… ish haqida gaplashayotgan edik, to‘g‘rimi? - dedi u, ohangini barqaror tutishga urinib. Yoongi undan ko‘z uzmadi.
Yoongi: Albatta. Ish haqida.
U nihoyat stolga yaqinlashdi va Jiminga yuzlandi.
Yoongi: Janob Park, sizga taklifim oddiy: men kompaniyangizni qutqaraman.
Jimin kulimsiradi, lekin bu kulgi sovuq edi. Ayni damda bu erkakning barcha gaplari, hatto, xatti-harakatlari ham o'zini zaif his qilishga undardi.
Jimin: Evaziga-chi?
Yoongi bir soniya sukut qildi. Keyin… sekin gapirdi:
– 51 foiz aksiya.
Xonada sukunat cho‘kdi.
Xarinning ko‘zlari kattalashdi. Jimin esa qotib qoldi.
Jimin: Bu degani… Siz kompaniyaning asosiy egasiga aylanasiz.
Yoongi: To‘g‘ri, - Yoongi bosh irg‘adi. - Qarorlar mening qo‘limda bo‘ladi.
Jiminning ovozi qattiqlashdi:
Jimin: Bu hamkorlik emas. Bu egallab olish.
Yoongi yelkasini beparvolik bilan qisib labini burib qo'ydi.
Yoongi: Nomini qanday qo‘yish sizning ishingiz. Natija o‘zgarmaydi.

U stol ustiga barmog‘i bilan sekin urdi:
– Men sizning barcha qarzlaringizni yopaman. Banklar bilan muzokara qilaman. Kompaniyangizni uch oy ichida qayta oyoqqa turg‘izaman. Evaziga esa… nazoratni olaman.
Xarin: Jimin, bu juda katta xavf…
Yoongi birdan suhbatga aralashgan qizning gapini bo‘ldi.
Yoongi: Xavf? - u sekin kuldi. -Yo‘q. Bu sizning yagona imkoniyatingiz. Oldingizda turgan moliyaviy xavfdan emas mendan qo'rqishingiz aqlga sig'maydi.
Jimin birdan turib ketdi.
Jimin: Men kompaniyamni begona odamga topshirmayman.

Yoongi: Begona? - uning ovozi pastlashdi. Ishonchingiz komilmi?
Xarinning nafasi yana og‘irlashdi.
Yoongi davom etdi:
– Siz allaqachon hamma narsani yo‘qotish arafasidasiz. Men esa sizga tanlov beryapman. Yoki kompaniyangiz mening qo‘limda yashaydi… yoki siz bilan birga cho‘kadi.
Xarin: Yo'q. Jimin bunday qilolmaysan.
Jimin: Shundog'am bunday qilmayman.
Yoongi: Yaxshilab o'ylab ko'ring, Janob Park. Ba’zi narsalarni saqlab qolish uchun… ba'zida ularni qo‘yib yuborishga to‘g‘ri keladi.
Bu safar uning nigohi ochiqchasiga Xaringa qadaldi.

Jimin bir nafasga bu taranglikni tushuna olmadi. Ammo yagona anglashilgan narsa Yoongi Xaringa befarq emasdi.
Jimin: Majlis tugadi. Ortimdan yur, Xarin.
Jimin rafiqasiga buyruq bergancha tashqariga shoshilarkan qiz o'tkir nigohlarini Yoongiga qadab erining ketidan ergashdi.
Ular xonaga kirgach yigit eshikni bor kuchi bilan yopib bo'yinbog'ini yulqib oldi.

Jimin: Uni taniysanmi? - bo'g'iq ovozda savol berdi erkak. Xarin esankiragancha divanga joylasharkan buni keskin rad etdi.
Xarin: Sen shunchaki jahlga berilyapsan.
Jimin: Hamkor bo'lishga kelgan investor tongda senga qo'ng'iroq qilyapti. Tongdan. Erta tongdan, ishdan tashqarida, Xarin.
Xarin: Axir bu ish yuzasidan...
Jimin: Rafiqamga qaysi biznes odami erta tongdan qo'ng'iroq qilishi mumkin? Xo'sh bundan oldin ham shunday bo'lgandimi? Ajrashishimiz haqida ham sen aytdingmi?
Xarin: Jimin aqlingni yig' nimalar deyapsan?
Jimin: Jin ursin! U SENGA QANDAY QARAGANINI KO'RDIM MEN, XARIN!
Xarin: Noo'rin g'azablanyapsan!
Jimin: Yaxshi. Juda soz. Men nohaqman deylik. Nega menga u haqida aytmading?
Xarin: Bizda gaplashishga imkon bo'ldimi, Jimin?
Endi qiz ham jiddiylashib o'rnidan turdi.
Jimin: Hazillashyapsanmi? Biz tunni birga o'tkazdik, Xarin!
Jimin yana-da yaqinlashib qizning ko'zlariga tikilarkan qiz o'yladiki, agar u haqiqatni biladigan bo'lsa uning g'azabi Xarinning dunyosini butunlay yo'q qilib yubora oladi.
Xarin: Biz kompaniyada shu darajada ko'p tortishganimiz sababli, ajrashishimiz haqida butun dunyo xabar topgan ko'rinadi. Yaxshisi, buni uzoq cho'zmaganimiz ma'qul. Eshik tagida sevgiling ham kutib qoldi.
Xarin boshqa so'z demay ortiga o'girilarkan uni o'ziga kuch bilan tortgan Jimin qizning qorachiqlariga juda yaqindan tikildi. Jahldan lablari titrab ketardi. Ammo gapirish uchun biror so'z topa olmadi. "Bunday bo'lmaydi, biz ajrashmaymiz! Seni qo'yib yubormayman!" Deyishni istadi. Xarin ham ich-ichidan qarshisidagi turgan inson "Meni qo'yib yuborma, gaplarim xato ekanligini ayt. Meni sevishingni ta'kidla" deyishini kutdi. Lekin yo'q, o'rtada sukutdan boshqa hech vaqo sado bermadi.
Jimin: Ajrashamiz.
Xarin: Ha ajrashamiz. Tez orada
Jimin: Yaqin qoldi.
Xarin: Ha. Shunday.
Ikkisi ham buni intiqlik bilan kutayotgan kabi gapirisharkan Xarin tirsagini siqib turgan kaftlar bo'shaganini his qilib xonadan chiqib ketdi.

13-qism tugadi. Yoqimli mutolaa xato va kamchiliklari bosa uzr soriman )))
#Aera

– Meni o'ldirish uchunmi bu?
Past, shivirga o'xshash tanish ovoz eshitilgach pichoq ushlagan bilagim qaltirab ketdi. Rani... Qizim xotirjam uxlab yotibdi degan umiddaman. Kelgan odam yolg'iz bo'lmasachi? Daxshatdan qichqirib yuborishga tayyorman. Ammo bu ovoz...
– Bunday qilolmasligingni ikkimiz ham bilamiz.
Bu kim bo'lishi mumkin? Hech narsa deya olmadim, hatto chiroqni yoqa olmayman. Qorong'u xona meni battar vahimaga solardi. Oldinga qadam bosgan ham edimki tirsagimdan tutib meni o'ziga tortgan yigit qo'limdagi qurolni yulqib olib polga uloqtirdi. Uning tim qora ko'zlarini ko'rib nafasim to'xtab qolay dedi.
– S..siz....
Ovozim xonada yangradi. Qarshimda turgan kimsa... U tirik...
– Men ham seni sog'indim...
Sochlarimni silab yuzimdan nari surgan yigit bo'ynimdan kaftini o'ragancha lablarimga labini bosdi... Shunchalik qo'rquv va hayratdan qotib qolgandimki, aqlim hech narsani qabul qilmadi. Soniyalar ichida uni o'zimdan itarib yubordim. Men bu insonni oxirgi marotaba 8 yil ilgari ko'rgandim. Mening sobiq yigitim jinoyatchi sifatida qarshimda turibdimi? Aqldan ozish hech gap emas.
- Nega qochyapsan? - orqaga qadam tashlaganim sari men tomon yaqinlashib kelayotgan erkak tirsagimdan siqimlab meni o'ziga tortdi.
- Menga yaqinlasha omaysiz! Hoziroq keting bu haqida politsiyaga xabar beraman.
- Politsiya? - dedi u shivir ostida kulib. Ochiqchasiga meni mazax qilayotgani battar jig'imga tegdi. Hech ikkilanishsiz uning kulib turgan yuziga tortib yubordim. Bu insonga nisbatan nafratim cheksiz edi. U bilan bog'liq hamma narsa og'riqli. O'tmish yoqimsiz xotiralarga to'la.
- Nima istashingni bilmayman, ammo yarim tunda uyimga bostirib kirib menga qo'l tekkizishga haqqing yo'q! - imkon qadar past ovozda gapirishga uringan sarim g'azabim qaynab nafasim ovozi atrofni tutib ola boshladi.
- Sen ulg'ayibsan, Xarin.
Qarshimdagi erkakning men tushirgan tarsakidan so'ng aytgan gaplari shumi? Tushunarsizlik bilan qoshlarimni chimirdim.
- Men ketaman, ammo hammasi endi boshandi. Bu safar boshqacha bo'lishiga va'da beraman.
Meni shunchaki o'sha yerda qoldirgan yigit oyog'i ostidan pichoqni oldi-da uni tutqich ostidan zinaga qo'ygancha chiqib ketdi. Shunchaki uyni tark etdi, qanday osonlik bilan kirgan bo'lsa shunday silliq va qarshiliklarsiz ketdi. Tanam muzlab bir yerda qotib qolgandek miq etolmadim. Hushim o'ziga qaytganida esa Ranining xonasiga yugurdim. Qanchalik xavotrim kuchli bo'lmasin bu men bilgan inson ekanligii ko'rganimdan so'ng qizim xavfsiz ekanligini his qildim. Men undan nafratlanishim va qayta ishonmasligim mumkin, biroq bunchalikka razillikka boradi deb o'ylamayman. Xona eshigini ohista ochib ichkariga mo'ralaganimda Rani sevimli ayiqchasini quchoqlagancha pishillab uxlab yotardi. Churuq nafas olib uning yoniga bordim. Qizimning sochlarini silab o'pich qoldirdim-da o'zimning ham ustimga choyshab tortdim. Kichkintoyimning bir maromda olayotgan nafasiga quloq tutib o'tmish haqida xayol surdim.

- 8 YIL OLDIN -
O'sha kuni yomg'ir yog'ardi. Meni irg'itib yuborgan mashina ketganiga taxminan 30 daqiqalar bo'lgandi, lekin men hali ham u qaytishiga umid qilib o'sha yerda turardim. Yomg'ir sabab ivib ketgan kiyimlarimga, o'pkamga kirayotgan havo tinmay yig'i sabab hiqillab chiqayotgani va sovuqdan ho'l kiyimlarda qaltirayotganimga qaramay bir nuqtaga ham siljimadim. U kelishi kerak edi, meni shunday tashlab keta olmas edi. Bizning 1 yil davom etgan sevgimiz pxir oqibatda mening keraksiz axkat kabi yo'lga uloqtirilib ketishim bilan tugamaslgiga ishonardim. Qattiq yig'ladim, juda ko'p ko'z yosh to'kdim, lekin bular yetarli bo'lmadi. U qaytmadi. Faqat aytadigan gapi birgina jumla edi: " Men sen uchun xavfiman". Men u ehtimol allaqachon mendan zerikkan va boshqa kimgadir oshiq bo'lgan deb o'yladim. Bu haqiqatga yaqin edi. Lekin ayni damda men sen uchun xavfliman degan uning so'ngi gaplari tinmay qulog'im ostida jarang sochmoqda. Oradan shuncha yil o'tib qaytgan sobiq sevgilim uyimda jinoyatchidek paydo bo'ldi. Bo'sa...

Ha u meni o'pdi. Ko'zlarim moshdek ochilib aqli hushiga qaytgan odam singari o'rnimdan turib ketdim. Yuragim qattiq urardi, kaftim esa lablarim ustida turibdi. Bunday bo'lmasligi kerak edi. U men turmush qurganimdan xabardormi yoki yo'q? Qiziq, bu yerga nega keldi? Nima sababdan yana hayotimga qaytdi? Eng daxshati uy ichiga qay tarzda kirdi? Signalizatsiya, xavfsizlik tizimi ishlaganini men eshitmay qolgan bo'lishim mumkin emas. Miyam portlab ketishga tayyor shunchalik ham ko'p tahminlar aylanayotganidan nimada, qaysi fikrda to'xtalishni bilmasdim. Tartibsizlik ustiga tartibsizlik.

- 1 HAFTADAN SO'NG -
Xarin: Mendan xavotir olmang, aka, hammasi yaxshi.
Xarin Hajoonni bag'riga bosgancha yelkasiga qoqib qo'ydi. Yigit mehribonlik bilan singlisining peshonasiga lablarini bosarkan majburan istamay jilmaydi.
Hajoon: Eringni sudiga qolmaganimdan xafa bo'lmaysan shundaymi? - yarim kesatiq ohangda gapirgan yigit singlisining tabassumiga sababchi bo'lgandi.
Xarin: Shundog'am biz ajrashyapmiz, aka. Jiminga keyingi hafta sud bo'lishini aytdim.
Hajoon: Otalik huquqichi?
Xarin jimib qoldi. Nigohlarini aeroport hududiga qadarkan chuqur xo'rsindi.
Xarin: Yo'q, Rani Jiminni qattiq yaxshi ko'radi.
Hajoon: Buni qadrlayman, azizam.
Xarin: Sizga oq yo'l aka, demak yozda yana ko'rishamiz.
Aka-singil bir birini quchib xayrlashishgach Hajoon jo'nab ketdi. U shaxsiy biznesini Sehunsiz yuritishga qiynalishi haqida ko'p bosh qotirdi. Jimin bilan bog'liq muammolar va yaqin do'stining o'limi sabab uning ham dunyo bo'ylab yoyilgan biznesi anchayin muvaffaqiyatsizliklarga sabab bo'lgandi. Endi ishga qaytmasa hammasi barbod bo'lishi turgan gap.

~

- Janob siz so'ragan, hujjatlar, - Jeyms qo'lidagi bir qancha fayllarni boshlig'iga tutib yana ko'zlarini planshetga qadadi.
- Hammasi joyida, hozir Park interprays kompaniyasining amaldagi deriktori huzuriga boramiz. U uzoq xarxasha qilishi mumkin, lekin hamkorlikka ko'ndira olishimga ishonchim komil.
Mashina kutilganidek 10 daqiqa ichida kompaniya yonida to'xtadi. Notanish raqamli mashinadan tushgan rasmiy kiyimdagi odamlar ichlariga kirishar ekan, qabulxona xodimi bilan birgalikda deriktor xonasiga ketishdi.
PovXarin: Qachondir o'qigan sohamda ish yuritishim haqida hech o'ylamagan ekanman. Bizning oilamiz biznesmenlar oilasi edi desam ham bo'ladi. Akamda ham menda ham otamning kasbini davom ettirishdan boshqa tanlovimiz bo'lmagan. Biz uchun dadam qaror qabul qilgan va biz so'zsiz bunga amal qilganmiz. Hozir esa xuddi dadam va akamga o'xshab katta kompaniyaning qarz hisobotlarini tekshirish bilan bandman. Bu juda qiyin. Hatto kompaniya qulash arafasida. Bizga kuchli hamkor va homiylar kerak. Reklama kompaniyalari bilan hamkorlik, marketing bo'limiga yangi ishchilar. jin ursin hammasi rasvo ahvolda. Jimin nimalar qilgan o'zi? Qaynotamning vafotidan oldin ham ularning biznesi qiyin davrni boshdan kechirayotgan edi, endi esa mutlaqo tugash arafasida.
- Park xonim, siz bilan uchrashishga yangi hamkorlar kelishdi.
Xarin: Ah ayni muddao, ularni majlislar xonasiga olib boring.
Oynaga qarab biroz pardozimni yangiladim-da xnamdan chiqdim, to'g'rirog'i Jiminning xonasidan. Tashqarida kutib turgan kotiba Xong Chayong hammasidan ortiqcha.
Xarin: Bizga qahva olib kel.
Ovozim shunchalar qattiq buyruq ohanggi bilan chiqqanini hatto o'zim ham his qildim. Unga go'yoki kotiba emas xizmatkordek muomala qilgandim. Asabiyman, yangi tayinlangan hisobchi Yun meni zal yonida kutib turgan ekan.
- Siz uddalaysiz, Xarin xonim, - dalda bergab bo'ldi yoshi 40 dan oshgan hisobchi Yun. Bilinar bilinmas tabassum qildim-da ichlariga kirdim.
Xarin: Uzoq kuttirib qo'ymadim, degan umiddaman. Men ushbu kompaniyaning amaldagi rahbari Park Xarin.
O'rnimga o'tirish barobarida nihoyat igohlarimga mehmonlar tomon ko'tarib bir muddat esankirab qoldim.
- Tanishganimdan xursandman, Xarin xonim. Men Xtrem ( Ekstrem) kompaniyasi rahbari Min Yoongiman.
Butun tanam titrab ketdi.

Chindan u hayotimga kirishga qat'iy ahd qilgan korinadi. Mima deyishni bilmasdim, faqat qarshimdagi erkakning o'tkir ko'zlariga tikilishdan boshqa choram yo'qdek edi.
- Xarin xonim, hammasi joyidami?
- Nazarimda siz biroz charchagansiz, Xarin xonim.
Uning ayyorona qiyofasi va kesatiq ohangidagi gaplari battar meni bezovta qila boshladi. Tomoq qirib olgancha stolga yaqinroq joylashib janob Yunga murojaat qildim.
Xarin: Bizni yolg'iz qoldira olasizmi, janob Yun? - erkakning yzui hayratdan burishib ketdi, ikkilanish bilan bir menga bir Min Yoongiga qararkan noiloj bosh chayqab xonadan chiqdi.
Min Yoongi: Tashqarida kut, Jeyms.
U ham o'z yordamchisiga ruxsat bergach taranglashib ketgan asablarimni tinchlantirish maqsadida chuqur nafas olib sochlarimni ortga taradim. Bu paytda qahva ko'targancha Xong Chayong kirib keldi. Uning nigohlari go'yo ma'lumot yig'moqchidek alanglardi. 2 daqiqalik sukutdan so'ng u chiqib ketdi va biz xonada yolg'iz qoldik. Sobiq yigitim va men.
Xarin: Nima istaysiz?
Takabburona qiyofasini hech buzmayotgan yigit o'zini stolga tashlab kostyumining ichki cho'ntagidan qandaydir taqinchoq chiqardi.
Yoongi: Senga ozor bermayman.
Xarin: YArim tunda uyimdagi xavfsizlik tizimini buzib kirgan erkak aytyaptimi shu gaplarni?
Yoongi: Ammo sen uchun xavf tug'diradigan ish qilmadm.
Stolni bor kuchim bilan urgancha o'rnimdan turib ketdim.
Xarin: Hayotimdan daf bo'lasiz. Sezayotgan bo'lsangiz mening oilam bor.
Yoongi: Oilang? Adashmasam bu turmush yaqinda tugaydi. Seni sevmaydigan eringni azarda tutyapsani? U bu yerda emas.
Xarin: Ammo keladi.
Yoongi: Ungacha bu kompaniya kasodga uchraydi, sevgilim.
Xarin: Min Yoongi! Haddingizni bilganingiz ma'qul.

Yoongi: Xo'sh agar unday qilmasamchi? - O'rnidan turgan erkak men tomon yaqinlashar ekan orqaga qadam tashlay boshladim, bu ixtiyorisiz ravishda bo'layotgandi. U o'rtamizda 1 qadam qolganida to'xtadi va biroz oldin cho'nagidan olgan taqinchoqni ko'rsatdi.
Yoongi: Bu sen uchun, aslida 8 yil oldin berilishi kerak bo'lgan hadya.
Uning nigohlari mening ko'zlarimni sinchkovlik bilan tekshirdi. Ammo unga nisbatan hamma marsa o'lib bo'lgan.
Xarin: Mening erim va qizim bor, Yoongi. Kuzatishni bas qilib o'zingzga boshqa ermak toping.
Yoongi: Eringmi? - siqilib ketgan jag' suyaklari uni asabiylashayotganini bildirardi.
Xarin: Ha va hozir biz aynan uning kompaniyaasida turibmiz.
Yoongi: Seningcha men uni yo'q qila olmaymanmi? Ehtimol Park Jiminni o'ldrisam azoblanarsan, ammo uni shunchaki sendan uzoqlashtira olaman.
Xarin: Aslo! Oilamga aralashmaysiz! Qizim dadasini qattiq yaxshi ko'radi. Unga tegsangiz...
Yoongi: Tegmayman. - unga tomon bigiz qilingan barmog'imni kafti ichiga olib pastga tushirgan erkak menga yaqinlasharkanikkinchi qo'lidagi taqinchoqni bilagimga taqa boshladi. Jahl bilan qo'limni siltab oldim.
Xarin: Menga tega olmaysiz. Bunga ruxsat bermayman.
Uning xuddi hech narsa bo'lmagandek harakat qilishi g'azabimni keltirayotgandi. Nima xohlaydi o'zi? Shuncha yildan so'ng ham meni unutmaganiga ishonmayman. Bilagimni ushlagancha undan uzoqlashib o'rnimga joylashar ekanman yana uning sokin ovoz eshitildi.
Yoongi: Uni senga berish uchun 8 yil kutdim, Xarin. Hammasini aytib beraman, barini tushuntiraman. Faqat hozir emas, sen qachon men bilan suhbatlashishga tayyor bo'lsang. Men kompaniyangiz bilan hamkorlik qilaman, mendan boshqa hech kim buni istamasigini yaxshi bilasan. Shunday ekan hujjatlarni imzolayver.
Unga hatto javob qilishga ulgurmasimdan eshik tomon yo'nalgan yigit tutqichdan ttugancha men tomon burildi.
Yoongi: Seni chindan sog'inganman, Xarin... - u orqasini burdi va yana bir muddat to'xtab oxirgi gaplarini aytdi:
- Park Jimin ertaga tushda ozod bo'ladi.
Buni u qayerdan biladi? Sud bugun bo'lishi kerak edi, ammo ertaga tushga ko'chirildi. Nima? Bularning hammasi menga shubhali va daxshatlidek tuyilib ketayotgandi. Min Yoongi bilan bo'lib o'tganlarning qandaydir aloqasi bormi?

~

Sud zalidan og'ir kayfiyat bilan chiqayotgan qiz oxirgi paytlarda kompaniya ishlarini ishonib topshirayotgan janob Yun hamrohligida tashqariga chiqdi. Mashinada ularni Rani ham kutib turgandi.
Rani: Oyijon dadam qanilar? - qizaloqning birinchi so'ragani bu Jimin edi, Xarin bilinar bilinmas tabassum bilan uni qo'liga oldida mashinadan pastga tushirdi.
Xarin: Hu anavi katta darvozani ko'ryapsanmi? - qizcha yoqimtoylik bilan bosh irg'adi, - dadang o'sha yerdan hozir chiqadi.
Rani: Ularga ketganimni aytdingizmi?
Xarin: Ha qizim, albatta aytdim.
Yana kulgancha yolg'on gapirgan qiz o'rnidan turib avvalgi tund kayfiyatiga qaytdi. Faqatgina xayolida kechagi Yoongining "U ertaga tushda chiqadi" degan gaplari egallab olgandi. Modomiki, uning bundan xabari bor ekan Sehun bilan bo'lgan voqealardan ham uzoqda emas. Bo'layotgan ishlar Xaringa chindan g'alati tuyilardi. Mashinaga suyanib qizining ko'z uzmay o'zi ko'rsatgan darvozaga tikilib turganini ko'rib yuragi o'rtanib ketdi. "Qanday ajrashaman?!" O'ziga o'zi savol berdi Xarin. Ranini dadasidan ajratish razillikdan boshqa emasdek tuyilardi unga. Xarin xayollari bilan chuvalashib turgan bir paytida qizaloq birdan qichqirib yubordi. Onasining sapchib tushganiga ham e'tibor bermay unga tomon bag'rini ochib katta-katta qadamlar bilan kelayotgan otasiga tomon talpingancha yugurib ketdi.
Xarin: Rani sekinroq
Uning kichik oyoqchalari qanchalik tez harakat qilmasin, ham quvonchdan kulgani sabab tezlashish o'rniga sekinlashib borardi. Dadasi tezda uni quchog'iga oldi-da ko'tarib oldi.
Rani: Dada, sizni sog'indim.
Mitti qo'lchalar Jiminning bo'ynidan o'ralarkan qizining beg'uborligidan qalbi mehrga to'liv ketgan yigit uni yana-da kuchliroq quchoqlardi.
Jimin: Qizalog'im seni men ham qattiq sog'indim.
Ranining sochlarini silab yuzidan o'pdi u.
Rani: Nega meni tashlab ketdingiz? - dadasiniki bilan bir xil bo'lgan lablarini cho'zgancha jahldor yuz qiyofasi yaratdi u.
Jimin: Ichkarida juda ko'p yomon amakilar bor ekan, qizim, men ularni adabini berib qo'ydim. Senga va sen kabi jajji bolakaylarga zarar yetkasmasligi uchun.
Rani: Dada siz qahramonmisiz? Men ko'rgan multfilmlarda qahramonlar shunday qilib dunyoni himoya qilishadi.
Ko'zlari hayratdan kattarib ketgan Rani dadasini oldingidan ham ko'proq yaxshi ko'rib ketganidan yana qichqirgancha kulib uni quchib oldi.
Janob Yun: Ortda qolgani rost bo'lsin, Jimin.
Janob Yun do'stonalik bilan yigitning yelkasiga qoqib qo'ygacha Jimin ham hurmat yuzasidan minnatdorchilik bildirdi. So'ng nigohlarini Xaringa qadadi. Qizning ham ko'zlari unda edi. Ich ichidan ahvoli qandayligini, u yerda qiynaldimi yoki yo'qligini so'rashni istardi, ammo jim bo'ldi. Qarshisidagi erkakning bir juft qorachiqlariga tikilishdan boshqa hech vaqo qilmadi.
PovJimin: Men kutdim. Bag'rimda turgan qizimdan Xarinning ifori kelardi. Uning mayin sochlari yuzimga tegib turarkan, men rafiqamni salkam 10 kundan buyon ko'rmaganimni his qildim. Bu sog'inchmi? Qanday hissiyot ekanligini bilmayman, lekin hozir uni bag'rimga bosishni xohlayapman.
Jimin: Ahvoling yaxshimi? - bu chegarani buzishni istadim. Nega bilmayman lekin bu xuddi dushmanlar jangiga o'xshardi. Ilk yurishni o'xim qilishga ahd qildim.
Xarin: Rani, kelaqol dadangni charchatma.
U hatto menga javob bermasdan quchog'imdagi Ranini mendan tortib oldi. Bir zumda xayollarim chalkashib ketdi. Nahotki bir og'iz ham gapirmaydi? Mendan hol so'ramaydimi?

Ular mashinaga joylashib bo'lishganidan so'ng hayrat bilan nima qilishni bilmay ikkilanib qolgandim. Qizimning ovozi sabab hushim o'zimga qaytdi.
Rani: Dada, kelsangizchi, uyga ketamiz.
3 yoshdan o'tib qolgan qizalog'imning ovozi qo'ng'iroqdek jaranglardi. Men uni dunyodagi hamma narsadan ko'proq yaxshi ko'raman. Beixtiyor lablarim yoyilib uning yoniga joylashdim-da eshikni yopdim.
Rani: Dada, bugun men bilan multfilm tomosha qilasizmi?
Jimin: Albatta qizim, - hatto o'ylab ham ko'rmay rozi bo'ldim. Tizzam ustida turgan qo'limdan ushlab menga suyanib olgan Rani endi onasiga murojaat qildi.

Rani: Oyijon siz ham biz bilan birga ko'ring.
Yuzini oynadan beri o'girmayotgan Xarinning javobiga Ranidan ham ko'ra ko'proq men qiziqayotgandim.
Xarin: Albatta qizim.
Kichkintoyimizning yuzidan silab tabassum qildi u. Nega bilmayman, ammo ko'nglim yorishib ketdi. Oynaga qaradim-da sezdirmay kulib qo'ydim. Aniq bilmayman, biroq o'zimni tushuna olmayapman. Uzoq muddatli ayriliq menga shunday tasir qildimi?!

~

Kechki 22:00 atrofida qorong'u xonada shunchaki alkogol ichib o'tirgan Yoongi eshikni taqillatib kirishga ruxsat so'ragan yordamchisini ichkariga taklif qildi.
Yoongi: Kel Jeyms, - yana bir qadahga viski quyish barobarida gapirdi u.
Jeyms: Xayrli kech, janob. Siz aytgan barcha hisob kartalaridagi pullar.
2ta og'ir jamadonni stop ustiga qo'ygan yigit o'zi ham stolga joylashdi.
Yoongi: Yaxshi ishlayapsan.
Jeyms: Raxmat janob Min. Sizdan bir narsa so'rasam degandim.
U boshlig'ining bosh irg'aganini ko'rib ichkilik solingan idishni qo'liga oldi.
Jeyms: Aytingchi nega Park Enterprays bilan hamkorlik qilmoqchisiz. Bu siz uchun zarar emasmi?
Yoongi: Menga kompaniya qiziq emas. Men faqat sevgimni qaytarmoqchiman.
Jeyms: Aybga buyurmang, ammo Xarin xonim oilali.

Yoongi: Jeyms, axir uning atrofidagi erkaklarni o'zing yo'q qilyapsan.
Jeyms: Biroq buning farqi bor, xonim Park Jiminni sevadi, yanglishmasam.
Jeyms xavfli gaplar gapirayotganini yaxshi bilardi. U Yoongi bilan 1yildan beri ishlaydi, boshlig'ini yaxshi biladi. Shuncha vaqtdan beri u faqatgina bir ayol uchun uzoq harakat qilganidan ham xabari bor. Lekin o'sha qizning oilasi va farzandi borligini bilmas edi.
Yoongi: Tez orada buziladigan oila.
Jeyms: Qizaloqchi?
Yoongi beixitiyor tabassum qildi. Bir nuqtaga tikilib bir necha daqiqa jim turgach lablari kengroq yoyildi.
Yoongi: U juda shirin qizaloq. Xuddi onasidek.
Jeyms: Lekin menga u Park Jiminni eslatdi.
Nihoyat o'tkir nigohlarini Jeymsga qadagan Yoongi tishlarini g'ichirlatgancha dag'al ovozda gap boshladi.
Yoongi: Jeyms senga bir necha kun ko'zimga ko'rinmaslikni maslahat beraman, - dedi u sekingina yana bosiqlikni saqlab. Jeyms ham xo'jayiniga xos ravishda shunchaki tomoq qirdi-da ichkiligini oxirigacha simirib o'rnidan turdi.
Jeyms: Siz nima desangiz shu, boss - dedi u xitoy tilida va chiqib ketdi.
Yoongi: Yaramas bola, unga xitoy tilini tushunmasligimni aytsam ham menga o'z tilida gapiraveradi. Aysh...

~

Jimin uyga qaytgach Rani bilan suhbatlasha-suhbatlasha uxlab qolgandi. Qizining g'ingshib qo'lidan tortaverishi sabab bazo'r ko'zlarini ochganida allaqachon quyosh botgandi. Kechki ovqatni ham ikalasi birga qildi. Xarin pastga tushmaganidan ko'ngli g'ash tortga Jimin hali ham ilk qadamni bosish haqida o'ylardi. U hech qachon ichidagi sog'inch bunchalik kuchli nuqtaga borib yetganini his qilmagan. Bugun ular Ranining sharofati bilan bir oila bo'lib film ko'rishga kelishishgandi. Multfilm boshlanganiga ancha bo'ldi, lekin Xarindan darak yo'q.
Rani: Dada, sizga Joo yoqadimi yoki Millymi? - multfilmdagi qahramonlardan birini tanlashni so'rayotgan qiziga nima deb javob berishni bilmagan Jimin talmovsirab qolarkan bazo'r qulog'iga to'g'ridek eshitilgan ismni aytib yubordi. Sababi u multfilm boshlanganidan buyon faqat bir xayol bilan vaqt o'tkazayotgan edi.
Jimin: Menga Joo yoqadi.
Rani: Ha u ham sizdek qahramon dada.
Jimin: Rani, balki oyingni chaqirib kelarsan? Men filmni to'xtatib turaman.

Rani dadasiga tikilib turib so'ng yana televizorga qaradi. Qizaloq ikkilanish bilan bosh irg'ab tezda yotoqdan tushdi-da xonadan chiqib ketdi.
Jimin: Ha qizingdan yaxshigina foydalanding, Jimin. Qani endi qaysarlik qilmay kelaqol, Xarin.
Yuziga qizining yumshoq o'yinchog'ini bosib uh tortgan yigit aslida u qaytganidan keyin nima qilishni ham bilmasdi, lekin hozir rafiqasi yonida o'tirishini hamma narsadan ko'proq istayotgan edi.
Xarin: Shundaymi? - nihoyat uning hayrat to'la ovozi eshitilarkan yuzidagi o'yinchoqni irg'itib yuborgan yigit o'rnidan turib qaddini rostladi-da tund qiyofa yasab olgancha qo'llarini ko'ksida bog'lab oldi.

Rani: Oyim ham keldi, dada.
Ranining qo'lini qo'yib yuborib uni ko'tarib yotoqqa qo'ygan Xarin yoniga o'zi ham joylashdi.
Xarin: Xo'sh nima ko'ryapsiz?
Rani: Joo va Milly haqida. Oyi sizga Joomi yoki Milly?
Xarin: Xo'sh menimcha Joo.
Rani: Rostanmi? Dadam ham Jooni tanladi. Qizaloq shunday degancha televizorga e'tiborini qaratarkan Xarin va Jiminning nigohlari bir biriga tushib qoldi. Qiz tezda ko'zini boshqa tomonga olib qochisiga qaramay Jiminning qorachiqlari rafiqasining ko'zidan ohista pastlab ochiq tungi kiyim sabab ko'rinib turgan ko'krak chizig'i va tomog'i ostidagi kichik holini ham chetlab o'tmay tikildi. U o'zining taranglashganini hatto his qilmay qoldi. Jag' suyaklarini o'ynatib yotoqqa suyangancha ekranga qaradi. Biroq chap tomonidan kelayotgan yoqimli hid allaqachon uni aqldan ozdirishga ulgurgan.

~

Rani uxlab qolganini payqagan Xarin uning ustini yopib peshonasidan o'pib qo'ydi. Jimin esa imkon qadar shovqinsiz harakatlar bilan televizorni o'chirib chiroqni o'chirdi. So'ng xonadan chiqib ketayotgan rafiqasini ko'rdi. Uni to'xtatishni istadi, lekin yana nimadir sabab to'xtab gapirmadi. Shunchaki pastga tushib oshxonaga kirdi. Ortidan kelayotgan qadam tovushlarini payqarkan xotirjamlik bilan lablari yoyilib muzlatkichga butun gavdasi bilan suyanib kelayotgan insonni mamnuniyat bilan kuta boshladi...

11-Qism tugadi.

Keyingi qismda

– Sen buni istamaysanmi, Xarin?
– Nima haqida gapirayotganingni tushunmayapman.
Jimin qizni ortga itargancha yo'lini to'sdi. Nozik bel qismidan sirg'alib siqimlagan ulkan kaft qizning tanasini o'ziga yaqinroq tortdi.
– Meni ichingda his qilishni... - shivirladi Jimin uning terisini kuydirar darajada.

- Rani tezroq tusha qol endi, qizim.
Qizaloqning bugun shifoxonaga boradigan kuni edi. Xarin u tug'ilganidan buyon birinchi marta qizini Jiminsiz kasalxonaga olib bormoqchi. Albatta bu uchun unga Sehun hamroh bo'lishini aytgan edi. Biroq tongdan buyon u bilan hech bog'lanishni eplolmayotgan qiz xunob bo'lgancha yana bir marta tanish raqam ustidan chaqiruv tugmasini bosdi.
- Aysh Sehun nega tongdan buyon telefoning o'chgan-a?!
- Men tayyorman, oyi, dadam kelmadilarmi? - zinalardan enagasi yordamida tushib kelayotgan qizaloq dadasiniki bilan bir xil mallasochlarini yuzidan nari surgancha savol berdi.
- H..Haligi, Rani...
Endi gairishga og'iz juftlagan Xarinning telefoni jiringlar ekan "bu Sehun" degan o'y allaqanday unga xotirjamlik berayotgan edi. Ammo ekranda Hajoonning ismi turardi.
- Eshitaman, aka, - go'shakda akasining xavotirli ovozi eshitildi. U kutilmaganda sovuq xabar bilan qizning esxonasini chiqarib yuboray dedi. Miyasida bomba portlagandek eshitgan gaplarini hazm qilishga ulgurmagan Xarinning ko'zlarida yosh aylana boshlagandi.
- Bo'lishi mumkin emas!
Uning og'zidan chiqqan yagona jumla shu bo'la oldi xolos. Holsiz ortidagi divanga o'tirib qolgan bekasining ahvoli xizmatkor enagani tashvishga solarkan u yugurgilagancha oshxonadan muzdek suv keltirdi.
- Xonim, hammasi joyidami?
- Men bugun kasalxonaga borishim kerak...
Bazo'r bo'g'iq ovozda ma'lum qildi u va telefonning qizil tugmasini bosib qo'ydi.
- Televizorni yoq.
Keskin buyruqni eshitgan xizmatchi tezda u aytganidek televizorni yoqdi. Tonggi xabarlar ko'rsatuvi bo'layotgan vaqt.
- Hozirda aybdor Park Jimin mahkamada hamkori Kim Sehunning o'limida gumondr shaxs sifatida saqlanmoqda.
Majolsiz holatda o'zini divan suyanchig'iga tashlagan qiz og'ir nafas chiqardi.
- Yo Xudoyim, aqldan ozib qolish hech gap emas, bu yana nimasi bo'ldi?!
Ikki yoqimsiz xabar, birini qabul qilib ulgurmasidan keyingisini eshitish va har ikkisi ham u uchun unutib bo'lmas yo'qotishni anglatardi.
- Oyijon...
U past va siniq eshitilgan qizining ovozini payqab yuzini boshqa tomonga burgancha ko'z yoshlarini artdi.
- Nega yig'layapsiz? - qizaloq onasining sochlarini yuzidan olishga urinib pala-partish harakat qilarkan Xarin uni o'ziga tortib bag'riga bosdi.
- Yig'lamayapman, - dedi u va qizaloqning tilla sochlari orasiga yuzini ko'mib hqillay boshladi. Sehun uning bolalikdagi do'sti edi. Uzoq yillar davomida uni deyarli unutib yuborgan bo'lsa ham ayni damda vaziyat boshqa edi. Yonida uni qo'llab quvvatlaydigan hech kim yo'q bo'lganida u suyanishi mumkin bo'lgan yagona inson edi u.
- Oyi, dadam biz bilan bormayman dedilarmi? Shunga xafamisiz? - so'radi jajji qizaloq yuzidagi xomushlikni ochiq namoyon qilgancha.
Xarin: Bilasanmi, qizalog'im, dadang muhim ish bilan ketgan u uzoq vaqt shaharda bo'lmaydi. Shuning uchun bugun ikkimiz doktorga borishimizga to'g'ri keladi.
Kichik Rani ko'zlari miltillagancha bosh silkib qo'ydi xolos. Xarin esa yashirincha tomgan ko'zyoshlarini tezda artib tashladi. U kuchli bo'lishi shart va bu holatini qiziga ko'rsatolmaydi.

🗣: Park Xarin! Qarang Park Jiminning rafiqasi kelyapti!
- Keling aslida nima boʻlganini Park Jiminning rafiqasi Xarin xonimdan batafsil bilib olamiz. Tushdan o'tgach Ranini kasalxonadan chiqargan qizini uyda qoldirib mahkamaga kelarkan, eshik oldi muxbirlar va kameralarga to'lib ketgan edi.
Qo'liga TVN kanali mikrafonini ko'tarib olgan muxbir qizni ko'rishi bilan boshqalar qatori u tomonga yugurdi. Muxbirlar ortidan laychadan hech farq qilmaydigan operatorlar ham qolishmasdi. Kameralar bilan qizni o'rab olisharkan hamma har tomondan unga boʻlgan voqea yuzasidan savollar yog'dirib tashlashgandi.

🗣: Park xonim, aytingchi Park Jimin chindan ham qotillik qildimi?
🗣: U o'ldirgan Kim Sehunning oilasi bunga qanday qarashdi?
🗣: Park Jimin va Kim Sehun o'rtasida qanday bog'liqlik bor?
- Bas qiling! Kameralaringizni oling, bu haqida hech qanday ma'lumotga ega emasmiz biz, - singlisining yelkasidan qo'llarini o'rab olgan Hajoon yig'ilganlarga o'shqirib yuborarkan yaqin do'stining o'limi haqidagi bema'ni savollar uning ham bo'g'ziga kelib ketgan edi.
Xarin tan soqchilari va akasi qurshovida arang politsiya mahkamasiga kirib oldi.
Xarin: Aysh bu muxbirlarni qarang-a, qadam bosgani qo'yishmaydi.
Hajoon: E'tibor qilma, ularning ishi qanday xabar yo'q bizda
Advokat Do: Park Xarin?
Xarin: Salom advokat Do, Jiminning ahvoli yaxshimi? U bilan uchrashishim mumkinmi?
Advokat Do: Afsuski hozircha yo'q, u hozir tergovda.
Xarin: O'zi nima boʻldi, janob Do?
Xarin ust kiyimlarini qoqib stulga joylashdi.
Advokat Do: Bu kimning ishi ekanligini bilmadim, ammo kimdir Jimin bilan jiddiy o'yin boshladi.
Hajoon: Buni u qilmagan demoqchimisiz?
Xarin: Albatta u qilmagan, aka. Jimin hech qachon kimnidir o'ldirishgacha bormaydi.
Hajoon: Jiminning bunchalik jiddiy dushmani yo'q edi.
Xarin: Jin ursin, ablaxlar! U bilan qachon ko'risha olamiz?
Advokat Do: Ha tergovchi 5 daqiqa oldin kelgandi, hozir Jimin bilan voqea yuzasidan suhbatlashyapti.
Xarin: Tushunarli.
Advokat Do: Sizlarni ham tergovga chaqirishsa kerak.
Xarin tepasida turgan akasiga xo'rsingancha qarab qo'yarkan Hajoonning qiyofasida faqat asabiylikkina bor edi xolos.

~

*TERGOV XONASIDA*

- Demak, gapirishni istamaysiz.
Jimin: Yana mendan nima istayotganingizni tushuna olmayapman. Axir sizga hammasini aytmadimmi?
- Park Jimin, bunday vaziyatda sizga advokat yordam bera olmaydi.
Jimin kishanlangan qo'llarini qovushtirib hamon jim turardi. Yuzida hech qanday ifoda yoʻq. Tergovchining qoshlari chimirilgan yuzida allaqanday g'olibona qiyofa aks etib jilmaydi. Jimin barcha bo'lib o'tgan ishni ma'lum qildi, ammo xuddi tergovchi ham u bilan qasdlashayotgandek, go'yoki butun aybni uning bo'yniga ilib qo'ymoqchidek harakat qilardi.
Xonaga kirib kelgan zobit Park Jiminning advokati kelganini va u bilan ko'rishishi mumkinligi haqida xabar berdi. Chuqur xo'rsinib o'rnidan turgan yigitning tirsagidan tutib advokat bilan gaplashib olish uchun maxsus xona tomonga yetaklashdi.
Zobit: Marhamat, advokatingiz sizni kutmoqda.
Jimin hech soʻz demay qo'lidagi kishanlardan xalos boʻlib ichkariga kirdi. Eshikka osilgan qulf ovozi yangragach Jimin butun gavdasini holsiz stulga tashladi.
Advokat: Xo'sh Jimin, nimalar boʻlyapti?
Jimin: Bilmayman, janob Do. Bu savolning javobini kechadan buyon topishga harakat qilaman. Kecha tundan buyon shu haqida o'ylayman. Ammo hech narsani tushuna olmayapman. Xonada u bilan faqat suhbatlashdik, to'gri biroz qo'pollashdim, yuziga musht tushirdim, ammo unga o'ladigan darajada zarar yetkazadigan hech qanday qaltis harakat qilmadim.

Janob Do: Demak u bilan ko'rishganing aniq.
Jimin: ... Ha.
Janob Do: Bu yomon. Xo'sh u senga nima dedi?
Jimin: Aytarli hech narsa, - Jimin shunday dedi-yu kechagi suhbatni eslab asablari battar taranglashdi. - U rafiqam XAringa sevgi izhor qimoqchi ekanligini aytdi. .
Janob Do: Demak shundan so'ng sen uning adabini berib qo'ydingmi? - Yoshi 50 larga yaqinlashib qolgan erkak hafsalasi pir bo'lgancha yana Jiminga quloq tutdi.
Jimin: Albatta.
Jimin asabiylik bilan aybini tan oldi.

Uzoq davom etgan tergovdan so'ng nhoyat Jimin bilan ko'rishishga ruxsat berishgandi. Xarin akasini uning yoniga kirishiga izn bermadi. Chunki Hajoon ham yaqin do'stining o'limida singlisining erini aybdor deb hisoblayotgandi.
Uzun yo'lakdan ichkarilab borayotgan qiz hozir u bilan yuzlashganida qanaqa munosabatda bo'lishni bilmas edi. To'gri, Jiminning aybsiz ekanligini biladi, ammo u ich-ichidan Sehunni qanchalik yoqtirmasligini va uni ko'rganida g'azabi qanchalik qaynashini ham yaxshi bilardi.
- Marhamat xonim - zobit Jimin o'tirgan kamera eshigini ochib qizga yo'l berarkan Xarin biroz ikkilanish bilan ichlariga qadam tashladi.

Muzdek devorga suyanib bo'lgan ishlar haqida o'ylayotgan yigit zax yerga bosilgan poshna ovozini eshitib boshini ko'tardi.
Jimin: Xarin... - o'rnidan qo'zg'alib rafiqasi qarshisiga peshvoz chiqdi u.
Xarin: Salom Jimin... - 1 kun ichida doimo sarishtali va turmaklanib turadigan sochlari to'zg'ib, ko'zlari qizarib ketgan turmush ortog'iga sinchiklab qaradi-yu yuragi g'alati bo'lib ketdi. Biroq tashqaridan barcha hissiyotlarini chiqarmaslikka ont ichgandek hissiz ko'rinib turardi.
Jimin: Senga ham salom, - siniq ovozda javob berdi u. Xarin anchadan buyon qarshisidagi odamni bunday nochor, ilojsiz ahvolda ko'rmagan edi.
Jimin: Xarin... - panjaraga juda yaqin kelib boshini egdi yigit. Xarin qandaydir noma'lum qo'rquvdan titrab ketdi. Ongidagi savollar tinmay qichqirib uni bezovta qilar, ko'ksida chuqur o'ychanlik bilan g'alayon sodir bo'la boshlagandi.
Jimin: Men qilmadim... - Jimin past ovozda pichirlagudek qayta og'iz ochdi, - ont ichaman, Xarin, bu men emasman. Ochiq aytaman, Kim Sehunni jinin suymasdi, biroq men o'ldirmadim.
Xarin: Bilaman, - dedi qiz oldinga bir qadam tashlab. Negadir yig'lagisi kelayotgandi. O'zini tushuna olmayotgani sabab yoshlanib kelayotgan ko'zlarini yashirish maqsadida pastga qarab oldi.
Xarin: Sen bu yerdan chiqasan, Jimin, aks holda Raniga aytadigan baxonam qolmaydi.
Biroz vaziyat yumshagandek bo'ldi. Jimin qizining ismini eshitishi bilan yuragi o'rtanib ketdi.
Jimin: U mendan xafa bo'lsa kerak, bugun doktorga olib borishga va'da bergandim.

Xarin: Unga tushuntirdim hammasini.
Jimin: Raxmat
Shoshib javob berdi yigit. Negadir birdan qarshisidagi qiz unga 4 yil ilgarigi sobiq do'stini eslatib yubordi. Hali hech narsa sodir bo'lmagan paytdagi, baxtsiz sevgi qissasi sabab tashqi dunyodan butunlay uzilib qolgan Xarinni.
Jimin: Xarin quloq sol.
Jimin birdan jiddiylashdi va xavotir bilan gap boshladi.
Jimin: Aftidan bizning oilani nishonga olganlar bor. Dadamning o'limi, mening holatim, kompaniya inqirozi... Kimdir biz bilan o'yin o'ynayotganga o'xshaydi.
Xarin: Dushmanlaringmi?
Jimin: Qo'riqchilarsiz mutlaqo tashqariga chiqmang. Hozir hech qayer xavfsiz emas. Ranini ehtiyot qil, maylimi?
Xarin uning chindan hayajon va kichik qo'rquv bilan gapirayotganini sezdi. O'zi ham hayiqqancha tez-tez itoatkorlik bilan bosh irg'adi. Ular bir biriga juda yaqin turardi. Agar shu panjaralar bo'lmaganida biz bir birimizni bag'rimizga bosishga jur'atimiz yetgan bo'lardimi deb o'yladi Xarin. Jiminning ham qorachiqlari xotinining yuzidan uzilmasdi. Juda chuqur tikilib turardi. Nihoyat siqilib ketgan jag' suyaklarini kafti bilan ishqagancha orqa o'girgan yigit qayta ortiga burilib gap boshladi.
Jimin: Bilasanmi, nega meni uning o'limida gumondor sifatida ushlab turishibdi.
Xarin boshini ko'tarib unga qaradi. Biroz oldin yuzidagi g'am sezilib turgan erining qiyofasi jahl bilan burushib ketgandi.
Jimin: U kecha offisga keldi. Cho'ntagidan uzuk chiqardi va uni sening barmog'ingga taqishini aytdi, Xarin.
Qizning nigohlaridan sezilib turardiki, u buni kutmagan. Mutlaqo u uchun yangilik edi bu, sababi Sehunni doim o'ziga do'st deb bilgan.
Xarin: N..nima?
Jimin: Men o'sha lahzada uni o'ldirishga tayyor edim. Jonini o'z qo'lim bilan olishni istadim. U o'lishini shu qadar xohladimki, men hatto uning halokatini eshitib tasirlanmadim ham.

Men xursand bo'ldim, Xarin.
Jimin tishlari orasidan vishillagan sari panjaraga yaqinlashar, temir to'siqlar orasidan o'tkazgan qo'llari siqilib musht bo'lib tugilgandi.
Jimin: Seni rashk qildim. Seni o'sha la'nati erkakdan qizg'andim, eshityapsanmi? Buni qabul qila olmadim. Rafiqamni boshqa erkak yonida bo'lishini, meni emas o'zgasini sevishini miyamga sig'dira olmadim.
Xarin: Sen xudbinsan, Jimin.
Keskin kameradan uzoqlashdi qiz ko'zidan tomgan yoshni e'tiborsiz qoldirgancha.
Jimin: Sen esa uni sevolmaysan. Qarshimda o'sha erkak uchun ko'zyosh to'kma.
Xarin: Seni sevishimga ishonasanmi? Buni unutganing ma'qul.
Bo'g'iq ovozda zarda qilgan Xarin hatto Jiminning yuziga ham qarashni istamay u yerni tark etdi. Bir lahzaga hammasi yaxshidek tuyilgandi. Farzandining otasi bo'lgan o'sha insonga dalda berish uchun, "siqilma sen bu yerdan chiqasan, men aybsiz ekanligingga ishonaman" deyish uchun kelgandi aslida bu yerga. Lekin hammasi sarobga aylandi. U sevgan kimsa allaqachon o'zgargan va endi hech qachon bu notanishni seva olmaydi.

~

PovXarin: Rani uxlab qolganini ko'rib qizimning ustini yopgancha nimadir yeb olish uchun pastga tushdim. Rani ancha xarxasha qildi. U Jiminni juda yaxshi ko'radi, o'zini ko'rmasa ham ovozini eshitmasa bo'lmaydi. Nima deb ovutishni bilmay axiyri uni aldab uxlatdim. Oshxonaga kirib endi muzlatgich eshigini ochgan ham edimki, begona hidni sezdim. Atir hidi edi bu. Seskanib ketdim. Xuddi uyda yolg'iz emasdekman. Qadam tovushlari...
– Suno? - qo'riqchi ismini aytib baqirdim, ammo hamon atrof tinch. Aniq sezib turibman kimdir bor. O'tirgan stulimdan turdim-da tortmadan pichoq oldim. Bugun Jiminning dushmanlar va yana qandaydir o'yinlar haqida aytgan gaplari miyamda chir aylanardi. Uyning qorong'u zali bo'ylab yurib oshxonaga kirish yo'lagida to'xtadim. Nega xavfsizlik tizimi ishlamadi?! Yuragim deyarli qinidan otilib chiqib ketay deb urayotgandi. Devorga suyanib nafasimni ushlab turishda davom etdim. Qo'limdagi o'tkir pichoq oz bo'lsa-da menga ishonch berayotganiga qaramay butun tanam qo'rquvdan titramoqda.
– Meni o'ldirish uchunmi bu?
Past, shivirga o'xshash tanish ovoz eshitilgach pichoq ushlagan bilagim qaltirab ketdi. Rani... Qizim xotirjam uxlab yotibdi degan umiddaman. Kelgan odam yolg'iz bo'lmasachi? Daxshatdan qichqirib yuborishga tayyorman. Ammo bu ovoz...
– Bunday qilolmasligingni ikkimiz ham bilamiz.
Bu kim bo'lishi mumkin? Hech narsa deya olmadim, hatto chiroqni yoqa olmayman. Qorong'u xona meni battar vahimaga solardi. Oldinga qadam bosgan ham edimki tirsagimdan tutib meni o'ziga tortgan yigit qo'limdagi qurolni yulqib olib polga uloqtirdi. Uning tim qora ko'zlarini ko'rib nafasim to'xtab qolay dedi.
– S..siz....
Ovozim xonada yangradi. Qarshimda turgan kimsa... U tirik...
– Men ham seni sog'indim...
Sochlarimni silab yuzimdan nari surgan yigit bo'ynimdan kaftini o'ragancha lablarimga labini bosdi...

10-Qism tugadi.

Tuyg'ularim chalkash, go'yoki hamma hissiyot miyamda aylanib qay biriga quloq solishim kerakligini shivirlashayotgandek qulog'im ostida jaranglaydi. Hech qachon tinchlanmaydigan shivirlar. Chindan o'zimni qanday tutishni bilmayman. Bilmayapman. Sukut saqlash qanchalik to'g'ri? Men uni jimlik bilan jazolayapman deb o'ylaganimda u allaqachon bosh erkakning tasallisi ostida bo'lsachi? Keyin qanday yo'l tutaman? Yo'q, avval men anglab olishim kerak... Bu sevgi emas. Men shunchaki farzandimning onasi bunday xulq-atvorda bo'lishini xohlamayman xolos. Bundan ortiq narsa bo'lishi mumkin emas. Eng boshidan bu sevgi bo'lmagan. Do'stimga nisbatan bir lahzalik qiziqish va xato harakat.
- Jimin, - shift bilan tutashgan oynadan shaharni kuzatgancha alkogol ichib turgan yigit ortidan kelgan qizni payqab o'sha tomon qaradi. Kalta ipak libos va turmaklangan sochda xona markazida turardi. Go'yoki qandaydir ishora yoki undovchi harakat kutayotgandek. O'tkir atir hidi yigitning dimog'iga kelib urilarkan bu yerda nima qilayotgani, nima sababdan shu joydaligi yodiga tushdi. Qo'lidagi bo'shagan qadahni shisha stol ustiga qo'yib krisloga joylashdi u.
Jimin: Menga ichkilik olib kela olasanmi, Chayong?
Qizning ko'zi bo'shagan stakanga tusharkan ko'zlarini suzgan ko'yi bosh irg'ab viski uchun ketdi. Xayollari mutlaqo tarqoq bo'lgan Jimin o'rnidan turib yotoqqa o'zini tashlarkan chuqur uh tortdi. Butun tanasi qizib ketarkan egnidagi rasmiy kiyimining bir nechta tugmasini yechib chuqur nafas oldi. Ko'zlarini qayta ochishni istamagan yigit ochiq ko'ksi ustida issiq nafasni his qilarkan yon tomonga qaradi.
Chayong: Senga kerakligimni aytding... - shivirladi qiz
Jimin indamadi, yagona his qilayotgan narsasi bu haddan tashqari dimog'ni achishtiruvchi atir hidi edi. U yillar davomida o'zini ayollar bilan qondirib keldi. Ammo umuman ochiq jinsiy aloqa qilmas edi. Buning ustiga eng boshidan o'pishishni unchalik yoqtirmagan yigit bo'yni ostida harakatlanayotgan tildan jirkanib qizni o'zidan nari surdi.
Jimin: Chindan charchadim, Chayong.
Qiz ko'zlarini uzish haqida o'ylamas ekan istamaygina bosh chayqadi.
Chayong: Ammo men o'ylagandimki...
Jimin: Ertaga hammasini bafurja gaplashamiz. Og'ir kunni boshdan kechirdim.
Qizning gapirishini ham kutmay teskari burildi u va ko'zlarini yumib boshqa gapirmadi.

~

- Aniq ahvoling yaxshimi? - savol berdi Hajoon yonida endigina mashinadan tushishga shaylanib kamarni bo'shatayotgan singlisiga qarab.
Xarin: Ha nega bu haqida so'rayapsiz?
Kecha kechki paytga yaqin uydan chiqib ketgan eridan xavotir olgan qiz bugun tongda hamdardlik bildirish bahonasida singlisini ko'rishga kelgan akasidan offisga olib borishini iltimos qilgani sabab hozir kompaniya qarshisida turibdi.
Hajoon: Shunchaki, eringga bunchalik qayg'urishing shart emas demoqchiman xolos.
Hafsalasi pir bo'lgancha eshikni jahl bilan yopgan yigit singlisining paltosini kiyishga ko'maklashib uning yelkasidan tutib o'ziga qaratdi.
Hajoon: Singlim... Kel endi shu odam bilan ajrash. Axir men borman, senga istaganingcha aksiya va mablag' beraman. Xitoydagi kompaniyani nomingga o'tkazib ham beraman, Xarin. Bu yerdan ket, yangi hayot boshla Rani bilan.
Xarin: Aka... axir gaplashdik-ku, men yo'q demadim axir. Albatta ketaman. Biroq erimning otasini o'limiga endigina 2kun bo'ldi. Shuncha yillik turmushim haqqi Jimin bilan biroz bo'laylik, men emas Rani. Keyin bu haqida u bilan bafurja gaplashaman.

Hajoon Xarinning gaplarini tinglarkan 1 daqiqa oldin kelib to'xtagan mashinadan birgalikda tushib kelayotgan juftlikdan ko'z uzmasdi. Qo'llari o'z o'zidan siqildi uning, qizning oxirgi gaplari qulog'iga kirmadi hatto.
Xarin: Aka, meni eshityapsizmi?
Uning ham nigohlari o'sha tomon burildi. Erining yonida xuddi uning mashuqasidek hamroh bo'lib kelayotgan Xong Chayong xuddi Jimin kabi qarshisidagi odamlarni ko'rib to'xtadi.
Hajoon: Chindanam qadringni bilmaysan, Xarin.
Keyingi bosilgan qadamlar va bosib o'tilgan masofa ketishidan bir birini yeb yuborishga tayyor o'tkir nigohlar.
Jimin: Xayrli kun, Kim Hajoon.

Xarin: Kecha tunda qayerda eding? - ko'zlarini qarshisidagi erkakdan uzmagan holda savol berdi u.
Jimin: Bu senga qiziqmi? - qo'rslik bilan javob bergan yigitning hissiz turqiga ortiq qarab o'tira olmagan Hajoon o'zini jahldan tiyib tura olmay uning yuziga musht tushirdi.
Xarin: Aka!
Hajoon: La'nati! G'ururing qayerda qoldi, Park Jimin? Qizingning onasiga qanday munisabatda bo'lyapsan?
Yuziga ketma ket 2 marta zarba bergan qaynakasini kuch bilan o'zidan itarib yuborgan jimin og'zidagi qonni tuflab tashladi.
Jimin: Bizning oilaviy muammolarga aralashmaganing ma'qul, Kim!
Chayong: Jimin, qo'riqchilar shu yerda...
Yuzi allaqachon halloslab yugurganidan qizarib ketgan qiz ortidagi odamlarga ishora qilarkan Jimin hammasi joyida degandek isora bilan ularni chekinishga undadi.
Jimin: Kecha tunda qayerda edimmi, Xarin?! Seni akangning sevimli do'sti bilan yolg'iz qoldirish uchun chiqib ketdim. Xo'sh javobimdan qoniqdingmi, azizam?
Xarin: Nima? - yuzi burishib ketgan qiz oldingi bir necha qadam tashlarkan tushunarsizlikdan og'ziga gap kelmay qoldi hatto.
Xarin: Oilangga qilayotgan xiyonatingni shunday oqlashga urinyapsanmi? Men adashibman, senga men ham Rani ham kerak emasmiz.
Yuzi jiddiylashgan Jimin keskin rafiqasiga yaqinlashdi.
Jimin: Rani haqida bir og'iz ham gapirma. U mening qizim.
Xarin: U mening ham qizim, Park Jimin. Bilasanmi nima, senda hatto o'zligingga ham zarracha hurmating qolmabdi. Ortingda turgan kotibang bilan senga baxt tilayman. Bugunoq qizim va men hayotingdan chiqib ketamiz.
Ortiga burilib ketishga shaylangan qizning bilagidan tutib to'xtatgan qizning yuzini qattiq siqimlagan Jimin unga bor qahri bilan vishilladi:
- Aslo Ranini mendan uzoqlaashtirishga urinma, Xarin! Hech qachon!
Hajoon: Tomosha tugadi, Park Jimin. Ortingdagi mashuqangni ol-da daf bo'l, - singlisidan uni itarub yuborgan yigit Xarinning bilagidan ushlab mashinaga boshladi.
Hajoon: Balki endi sudga ariza topshirish vaqti kelgandir, Kim xonim?
Hamon qotib turgan Xarin qorachiqlarini erining yelkasidan ushlagancha yuzidagi jarohatlarini tekshirayotgan qizning harakatlaridan uzmas ekan bosh chayqadi.
Xarin: Agar uni otalik huquqidan mahrum qilsamchi?!
Hajoon: Ranini dadasining aybi uchun jazolama. Ammo agar sen shuni istasang men qarshilik qlmayman, Park hammasiga munosib.
Xarin hech narsa demadi shunchaki chuqur nafas yutgancha yuzini teskari tomonga burdi. U faqat bir narsani o'ylab o'ziga kela olmasdi... Nega bu insondan voz kecha olmaydi? Nahotki jimin uchun qilayotgan shuncha harakatlari uning ko'ziga ko'rinmayotgan bo'lsa?!

~

- Kecha Park JImin kotibasi Xong Chayong bilan birga edi, tongda ular yuzma yuz ko'rishishdi va mojaro kelib chiqdi.
Xona markazidagi uzun bo'yli yigit xo'jayiniga hisobot berarkan tomoq qirib yana gap boshladi.
- Janob, bir savol bersam maylimi?
Boshliq hech so'z demay ortiga burildi va bo'yinbog'ini rostlagancha o'rindig'iga joylashdi.
- Park Sunghanning o'limiga aloqadormisiz?
Erkak lab chetida biroz kulib qo'llarini qovushtirdi.
- Uning ajali o'zim edim, Jeyms.
Sariq sochli yigitcha javoban bosh egib qo'ydi.
- Keyingi topshiriq qanday bo'ladi, janob?
- Xarinning atrofida erkaklar ko'paymoqda. Vaqt bo'ldi, topshiriq nimaligini bilasan. 2 kundan so'ng buni tugat,- ko'p o'ylab o'tirmay buyruq bergan boshliqning topshirig'ini olgan Jeyms ortiqcha savollarsiz tazim qildi-da xonadan chiqib ketdi.
- Sening atrofingdagi erkaklarni birma bir yoʻq qilaman, sevgilim.
Tishlari orasidan shivirlagan inson o'zini bosiqlik bilan krisloga tashlab ko'zlarini yumdi.

~

- Dada, bobomning suratlarini divanim yoniga qo'yib qo'ysam maylimi? - Rani biroz oldin yig'lagani uchun achiayotgan ko'zlarini jajji qo'lchalari bilan berkitgancha gapirarkan Jimin qizining peshonasiga lablarini bosib uni quchog'iga tortdi.
Jimin: Albatta, qizim, sen hatto u bilan gaplashishing ham mumkin.
Rani: Chindanmi? Ular meni eshitadilarmi? - hayrat bilan savol berdi qizaloq. Jimin qizining pushti yanoqchasidan o'pib bosh irg'adi.
Jimin: Ha nega eshitmasin, axir bobong seni yaxshi ko'rardi, shunday emasmi?
Rani: Hatto javob ham beradilarmi?
Jimin: Afsuski yo'q, ammo u sening ovozingni har kecha eshitganida judayam xursand bo'ladi, yoningga keladi. Sen uni ko'rmasang ham bobong sen chaqirganingda shu yerda bo'ladi.
Rani: Unda men har kecha ular bilan gaplashaman.
Qizaloq nim tabassum bilan dadasining bilagiga yuzini qo'yarkan Jimin bu yoqimtoylikdan beixtiyor kulib yubordi.
Jimin: Qizim agar uxlashni istasang yur yotoqxonangga chiqamiz.
Kafti ichida turgan Ranining yuzini bosh barmog'i bilan silab jilmaydi u. Shu paytda zalda poshna ovozning jaranglagan tovushi eshitilarkan Rani sapchib o'rnidan turdi.
Rani: Oyim keldilar!
Qizchaning yuzi yorishib ketdi. U mitti oyoqchalari bilan shoshib yugurgancha zalga chiqarkan Xarin uni quchoq ochib kutib oldi.
Xarin: Aysh onasining malagi, farishtam mening.
Rani ham qizning yuziga labini bosib uning bo'ynidan qo'llarini o'rab oldi.
Xarin: Xo'sh meni sog'indingmi, qizim?
Rani: Juda ko'p sog'indim, oyi, dadam bilan suhbatlashdik, ular menga bobomning suratlarini berdilar. Tunlari ular bilan gaplashishim uchun.
Xarin: Shundaymi? - Soxta hayrat bilan javob qildi u, - qani suratni xonangga olib chiq-chi biz dadang bilan keyinroq boramiz. Bobongga aytmoqchi bo'lgan hamma gaparingni aytib ol.
Rani: Ho'p.
Jajji Rani suratni quchog'iga olgancha yuqoriga chiqib ketdi.
Xonada poshna ovozi atrofga sochilardi, boshqa hech qanday sas eshitilmaydi. Xarin ko'z osti bilan divanda qo'llarini keng yoyib suyanchiqqa tashlagancha gerdayib o'tirgan eriga nazar tashlab qo'yardi. Tashqaridan u hech qanday pushaymonlikni his qilmayotgandek di, go'yo. Ha aynan shunday aks holda Xarin buni his qilgan bo'lardi.
Xarin: Bilasanmi, Jimin, men o'ylab ko'rdim. Ajrim haqida.
Jiminning yuzida kutilgan munosabat akslanmadi. U hech qanday munosabat bildirmagan holda qizga tikilishda davom etdi.
- Men kompaniyada ish boshlamoqchiman.
Jimin jiddiylik bilan qaddini rostlar ekan endi Xaringa e'tibor bilan qaray boshladi.
- Bu nega ekanligini bilasanmi? Shaxsiy rivojlanish uchun deb o'ylaganding, shundaymi? Yo'q, bu dalil yig'ish uchun. Seni otalikdan mahrum qilish uchun xiyonatda ayblayman va barcha dalillarni o'z ko'zim bilan ko'rganimni aytib isbotlayman, albatta surat va kamera yozuvlari bilan.
Jimin bir muddat aqldan ozgan odamga qaragandek rafiqasiga tikilib turdi va boshining ortini asabiy siqib uh tortdi. u xuddi tinchlanishga urinayotgan kabi ko'rinardi. Biroq hali ham jim, faqat qattiq nafas ovozi eshitilib turardi va borgan sari kuchayib borardi.
– Hayotimdan daf bo'l, Xarin. Ortiq senga bardosh berolmayman, - o'rnidan sapchib turgan yigit stol ustidagi grafinni qo'lining orti bilan turtib uloqtirarkan qiz hayiqib ortga chekindi.
– Aslo menga ko'zyoshlaringni ko'rsatma! Sen ko'ringaning kabi zaif emassan.

Musht qilingan kaftini ochib peshonasini ishqagan Jimin undan yuz o'girarkan ovozini ichiga yutgan qiz tomog'idagi titroqni berkitib tilga kirdi.
– Sen haqsan, Jimin, men ko'ringanim kabi emasman, - divan ustidan egilib sumkasini olgancha qaddini rostladi u.
– Shunday ekan rafiqang bilan gaplashganda ovoz ohangingga e'tiborli bo'l, azizim.
Yonidan o'tayotgan qizning bilagidan ushlab qolgan Jimin uni kuch bilan o'ziga tortdi.
– Demak bu nikohdan voz kechmaysan.
Nim tabassum bilan tikilishda davom etdi Xarin.
– Pushaymon bo'lasan. Boshingga shunday kunlarni solamanki, o'zing ajaling ortidan quvasan. Dunyoni sen uchun jahannamga aylantiraman.
- Tahdiddan boshqasini bilmaysan!
Xarin gaplarini yakunlab eshik tomon harakatlanarkan birdan to'xtab ortga qaradi.
Xarin: Ertaga Sehun bilan u tajribali advokatni yoniga boraman. Yaqin qoldi, Park Jimin.

Jimin: Ming lanat! - lablari orasidan shivirlab so'kingan erkak asabiylik bilan o'zini divanga tashladi. U Xarindan bunday ish kutmagan edi, Ranidan foydalanishi... Chindan bunchalik xudbinlikka borishi uning xayolining bir uchiga ham kirib chiqmagandi.
Jimin: O'z his-tuyg'ularing uchun farzandingdan foydalanyapsanmi, hali, Kim Xarin?!

- BIR NECHA KUNDAN SO'NG -

Quyosh botganiga ancha bo'lgan, o'z xonasida offis hujjatlariga ko'milib o'tirgan Jimin qulab borayotgan biznesini saqlab qolish uchun yangi homiylar qidirardi. Ulardan bir nechtasi allaqachon rad javobi berib ulgurgan. Eshik taqilladi. Yigit bu paytda hamma ketganiga ishonchi komil edi. Xonaga kirib kelgan erkakni ko'rib hayratini yashirmay qo'lidagi hujjat va ruchkani stol ustiga tashladi.
Jimin: Kim Sehun?
Sehun vazmin qadamlar bilan yurib kelib deriktor qarshisiga joylashdi.
Sehun: Sizga ham xayrli kech deriktor Park.
Jimin bu tushunarsiz boshlangan suhbatning maqsadi nima ekanligiga tushuna olmay kalovlanarkan qaddini rostlab javoban gap boshladi.
Jimin: Nega bu paytda meni yo'qlab qolgingiz kelganini bilmadim-u men hozir band edim.
Sehun: Kel, rasmiyatchilikni chetga suramiz, Park. Hozir ish vaqti emas va bu rasmiy tashrif ham emas.
Jimin: Nima istaysan? - ortiq gaplarini ichida saqlab o'tirishn istmagan yigit qoshlari chimirilgan ko'yi savol berdi.
Sehun: Erkakchasiga gaplashamiz, Xarin haqida.
Xotining ismini eshitgan Jimin jiddiy tortib stolga yana-da yaqinlashdi.
Sehun: U ertadan bu yerda ish boshlaydi. Sening ustingdan ariza ham topshiradi.
Sehun o'rnidan turib oyna yoniga bordi. Jimin ham asabiylik bilan o'rnidan qo'zg'alib erkak tomon borarkan ichidagi g'azabi toshib ketayotganini va yana bir necha soniya shu erkak bilan bir yerda tursa bu yaxshilik bilan tugamasligini tushunib turardi.
Jimin: Nimaga ishora qilayotganingni bilmayman, ammo Xarin mening rafiqam va men uni sendan ko'ra yaxshiroq bilaman.

Sehun lab chetida jilmaydi.
Sehun: Bunga ishonchim komil emas. Demak u sening rafiqang lekin u mening sevgan ayolim. Tez orada u butunlay meniki bo'ladi, - cho'ntagidan kichik qizil quticha chiqargan erkak gerdaygancha uni Jiminga ko'z-ko'z qildi.
Sehun: U seni sevadi, hatto haligacha. Seni deb ha sendek arzimagan birini deb telbaga aylangan. Uni bu ishni qilishga men undadim. Ranini boshqa senga ko'rsatmaymiz, unga o'zim otalik qilaman va Xarinni ham baxtli qilaman. Sen esa buni chetda kuzatasan... pushaymonlik bilan.
Kim Sehun har bir gapini tishlari orasidan vishillab gapirarkan Jiminning qo'llari uning bo'ynidan o'ralib jag'i ostiga musht joyladi.
Jimin: La'nati! Raniga ham Xaringa ham boshqa yaqinlashmaysan!
Sehun: Aslida sen endi ularga yaqinlasha olmaysan! Xarin boshqa seni qabul qilmaydi!
Jimin: U MENI SEVADI! - o'shqirdi yigit Sehunning yoqasidan siqimlab siltagancha, - SENI O'LDIRAMAN! BURDALAB TASHLAYMAN, LANATI!
Jimin ortiq qahrini bosib tura olmadi. Uning baqirig'i butun kompaniya bo'ylab yoyildi. Ochiq eshikdan jaranglab chiqqan ovozni eshitgan qo'riqchilar deriktor xonasiga shoshib kirisharkan bir birini qora qonga belab mushtlashayotgan erkaklarni ajratib olishdi. Ular boshliqni ilk marotaba rasmiy kiyimda offisda, o'z xonasida bunday tartibsiz holatda ko'rib turishi edi.
Jimin: Bilib qo'y seni yo'q qilaman! Agar rafiqam yoki qizimga yaqinlashgudek bo'sang seni o'ldiraman!
Qayta qayta bitta gapni takror aytayotgan Jiminga qarab faqatgina aqldan ozgan odamdek kulgan Sehunnu olib chiqib ketisharkan uni mashinasigacha kuzatib qo'yishdi.
Sehun: Endi uni senga berib qo'yadigan axmoq yo'q, Park.
Mashinaga yetib kelgan Sehun qo'riqchilarni siltab tashlarkan so'kingancha shunday deya pichirladi.
U yuzidagi qon dog'larini artib tashlab og'riqdan yuzi burishib og'zidan iflos so'zlar chiqararkan istamaygina mashinani o't oldirdi.

Tekis asfaltda bir maromdagi tezlikda ketayotgan mashina ortidan kuzatib borayotgan noma'lim shaxs endi tezlikni oshirdi. Bu hududda hech qanday kameralar yo'q avtohalokat uchun ayni muddao. Sehun nihoyat ortidan kuzatib kelayotgan qora rangli shubhali avtomobilni payqadi. Shubhalari rost yoki yo'qligini tkshirish uchun mashinani boshqa tomonga burib ko'rdi va orqadagi shaxs ham unga ergashdi. Vaziyat ancha jiddiylashdi. Mashinalar ochiq trassaga chiqishdi. Sehunning ichidagi ovoz bu Jimin yoki uning odami deb o'ylardi. Axir yigit bir necha daqiqa oldin unga o'lim tahdidini qildi. Yo'l borgan sari uzayib borar kuzatuvchi bo'lsa mutlaqo tezlikni o'zgartirmagan holda bir xil masofada uning ortidan kelardi. Sehunning ichidagi g'azab va xavotir o'ynay boshladi. Shunday davom etish kerakmi yoki to'xtab hammasini gaplashibb olgani ma'qulmi? U juda tez fursatda qaror qabul qildi va mashinani to'xtatishini orqadagiga ishora qlib chetga chiqdi. Pastga tushganida yuziga niqob taqqan erkak sharpasini va tillarang sochlarni ko'rdi.
Sehun: KImsan? - o'shqirdi u o'zi tomon katta qadamlar bilan yurib kelayotgan erkakni ko'rib. Ammo hech qanday javob olomadi.
Sehun: Hoziroq o'zingni...
Yigit yetib kelishi bilan hech ikkilanmay nishonining yuziga qo'lidagi qandaydirbtemir bilan tushirdi. U ortga chekinmasdi, hatto ko'zlari ham sariq sochlari ostida arang ko'rinarkan Sehun og'riqdan o'zini o'nglomayitgan paytida nomalum kimsa yana bir marta zarba berdi. U yerga yiqildi.
Sehun: Jimin... ? - zo'rg'a qiynalgancha gapirgan yigitga yuqoridan qarab turgan qotil hech ikkilanishsiz uning biqiniga qo'lidagi eski mashina temirini zarb bilan suqdi. Yuziga sachragan qon uni hatto bezovta qilmadi. Ko'zlarini hatto yumishga madori qolmagan Sehun o'sha soniyadayoq jon berdi. Hech qanday ovozsiz va sassiz, qarshi harakatlarsiz bitdi bu ish....

~

9-Qism tugadi.

Ishonamanki, kun kelib sen afsuslanasan. Men ko'rishni istardim, pushaymonlikdan egilgan qaddingni, uyatdan siqilgan g'azab to'la ko'zlaringni va nimadir deyishga uringancha titroqdan beriga o'ta olmagan ojiz lablaring sukunatini... Biz qachondir qayta ko'rishamiz, buni aniq bilaman, hammasi bunday tugamaydi. Qiziq, o'shanda yuzimga qaray olar ekansanmi?

PovXarin: Oradan 2kun o'tdi. Telefonda yakunlangan suhbatimizdan so'ng Jimin bilan qayta bog'lana olmadim. U shunchaki menga qayerda ko'rishishimiz kerakligini yozib yubordi, xolos. Hozir esa aynan o'sha manzildaman. Nihoyat eshikdan kirib zal tomon yurib kelayotgan yigitni ko'rishim bilan asabiylikdan chuqur nafas oldim. Uning tund qiyofasidan ko'rinib turibdiki, hsuhbatimiz unchalik yoqimli bo'lmaydi. Ammo men allaqachon qaror qabul qilib bo'lganman. Qarshimga kelgan yigit menga bir og'iz ham gapirmasdan stulga joylashdi. Biz bir necha haftalar davomida ko'rishmagandik, u bo'lsa hatto yuzomga qarashni istamaydi.
Xarin: Senga ham salom Park Jimin.
Asabiylik barmoqlarimni tirnar ekanman allaqachon achisha boshlagan etimdan yuzim burishib borardi. Men buni sezib turardim, u sukut bilan jazolayapti. Biroq tushunishini istardimki, sukunat doim ham yechim bp'lmaydi, hozir biz hammasini chuqur gaplashib yechim topishimiz kerak.
Xarin: Chindan hech narsa demaysanmi? - faqatgina bir muqtaga tikilgancha nigohlarini oynaga qadab o'tirgan yigit hamon bir so'z aytishni lozim topmadi. Ehtimol meni xafa qilmaslikka urinayotgandir. Har qalay ich-ichimdan shundayligiga ishonishni xohlayman.
Xarin: Agar hech qanday gaping bo'lmasa men ketaman.
Jimin: Menga gapirishga imkon qoldirding deb o'ylaysanmi?
Xarin: Bu nima deganing, Jimin? Go'yoki hammasiga men aybdordek tutyapsan o'zingni.
Jimin: Menga bu xavfsiz emasligini aytganingda edi... Sen jim eding, allaqachon himoyalangansan deb o'ylagandim - g'azabini ikki soniyaga qo'yib yuborgan yigitim o'dag'aylagancha menga yaqinlasharkan stol men tomon tisarilib ketdi.
Xarin: Bunday bo'lishini bilmagandim...
Jimin: Ehtimol maqsading shunday bo'lgandir - beparvolarcha gapirgan Jimin tishlari orasidan vishillab yana mendan yuz o'girarkan yuragim notanish og'riq bilan sanchib ketdi. Tomog'imda qotib qolgan nafasimni arang yutarkanman o'rnimdan turdim.
Xarin: Men ko'chadagi ayollar kabi emasman, shuni bilib qo'y. Boshqa yo'lingdan chiqmayman, hammasi tugasin, Biz shunchaki do'stlar edik. Bundan katta muammo yasashim aslida ham noto'g'ri. Shunday emasmi?
Jimin boshini ko'targancha menga qarar ekan lablari mazaxomuz kulgidan yoyildi.
Jimin: Menimcha allaqachon barbod bo'lgan hurmatingni bunday bemani gaplar bilan tiklay olmaysan Xarin. Haqsan ikkimiz ham aybdormiz, ammo sen mening butun hayotimni yoqqa chiqargan ayol sifatida aybdorsan. Biz turmush quramiz. Men farzandimni ko'chada, boshqalar qo'lida qoldirmayman. Lekin mendan bundan ortig'ini kutma.
Hayratda edim. U shunchalik sovuq nafrat bilan gapirdiki, xuddi bu dunyoda mendan boshqa yomon odam yo'qdek his qildim o'zimni.
Jimin: Keyingi hafta dadam Janubiy Koreaga qaytadilar. Oilang bilan kechki ovqat ustida hammasini gaplashib olamiz.
U gaplarini shunchaki hissizlik bilan aytib tugatgach cho'ntagidan chiqargan uzuk qutisini chiqarib stol ustiga qo'ydi.
Bu shunchalik oson va kutilmaganda bo'ldiki, jaranglagan stol sirtining yoqimsiz ovozidan ko'zlarim pirpirab ketarkan Jimin meni shu yerda qoldirgancha yonimdan o'tib ketdi. U shunchaki ketdi. Bugun men o'zim sevgan insonning daxshatli tomoniga guvoh bo'ldim. Xudbin va yovuzlikka qorishgan shaxsiyat bilan u men tanigan yigitga o'xshamas edi.
Xarin: Sen menga va'da berganding, Jimin. Bugun o'sha qiyofada, sen hech qachon menga ko'rsatmaslikka so'z bergan yuzingni ko'rdim. Aldabsan, menga quruq va'da bergan ekansan...

- HOZIRGI KUN -

Atrof yomg'irga burkangan, ularning kiyimlari ham allaqachon shalabbo bo'lishga ulgurgandi. Jimin qizni yerga qo'yishi bilan uning yelkasidan itarib yuborgan rafiqasi qattiq g'azablanganidan chuqur-chuqur nafas olardi. Ammo Jimin jim. U nimadir deyishga hatto urinmadi ham. Na jahl qilardi, na boshqa biror nima deydi. Faqatgina qarshisidagi ayoliga tikilishdan boshqa hech narsa qilmayotgan edi.
Xarin: Nima istaysan o'zi? Nima xohlayotganingni tushuna olmayapman! Senga mening g'ururim bilan o'ynashib rohatlanish yoqadi shundaymi? GAPIR SHUNDAYMI?
Bir necha soniya bo'g'iq ovoz bilan o'shqirgan rafiqasiga tikilib turgan yigit uning barcha gaplarini inkor etib bo'ynidan qo'lini o'ragancha uni o'ziga tortib lablarini birlashtirdi. Sharros quyayotgan yomg'ir ostida muzlab qolgan lablar tamini his qilishga urinib tobora chuqurlashayotgan yigit ikkinchi qo'lini qizning belidan o'rab oldi.
Jimin: Shu yerda birinchi marta uchrashganimiz yodingdami?
Bo'sa olishdan bir zumga to'xtagan yigit o'tmish xotiralarini eslagan ko'yi savol berdi.
Xarin: Hayotimda qilgan eng katta xatoyimni yuzimga solib o'zingni qanday his qilishing mumkin, qiziq?
Jimin: O'rtamizdagi nafrat yillar sayin kengayib borayotganini ikkimiz yaxshi bilamiz. Sen esa mening xudbinligimni allaqachon anglagansan, Xarin.
Xarin asabiy kulgancha sochlarini ortga tarab yana qarshisidagi eriga yuzlandi.
Xarin: Xo'sh shunga nima? Meni rashk qilganingga ishonishimni kutmayotgandirsan?
Jimin: Seni boshqa erkak bilan ko'rishni xohlamayman.
Imkon qadar b osiq gapirishga urinayotgan yigit o'z qilmishini ham hisobga olgan holda ikkilanish bilan davom etdi.
- Bilaman, bu g'alati eshitilishi mumkin, ammo ko'z oldimda boshqa erkaklarga senga yaqinlashishiga, tanangning hech bir qismiga qo'l tekkizishiga ruxsat berma.
Xarin: Demak ko'z oldingda bo'lmaydi, ammo boshqa yerda istaganimni qilishim mumkin.

Barcha o'ylaganlari chippakka chiqqan qiz orqa o'girib bir nechta qadam bosarkan eshik yonida turgan qizga ko'zi tushdi. O'sha erining hamrohi bo'lgan Xong Chayongga.
Xarin: Unda biroz oldin bo'lgan bo'sani qanday izohlaysan? - qo'qqisdan savol berdi u ortga qaragancha, ko'zlarida afsus va o'z o'ziga bo'lgan achinish hissidan paydo bo'lgan asabiylik bor edi.
Jimin: Shunchaki, seni tinchlantirish uchun edi, buni jiddiy qabul qilma.

Faqatgina bir lahza, soniyalar ichida barcha tuyg'ulari parchalanib ketgandek tanasi titrab ketgan qiz ortga chekindi. Faqatgina bir onga u o'sha qalbidagi yosh qizaloqqa hissiyotga berilishga qo'yib bergan edi, ammo hammasini noto'g'ri o'lchadi. Qarshisidagi inson boshqa hech qachon u sevgan yigit bo'la olmasligini unutdi. U shunchaki Jiminning eski holatini qabul qilishi kerakligini yodidan chiqarib qo'ydi.
Xarin: Shunchaki... Demak shunchaki ovozimni o'chirish uchun shundaymi? Sen tanishganimizdan buyon menga xirsingni qondiruvchi mashuqa, zerikkaningda ovunish uchun xo'rak, farzandingning onasi va umring davomida qilgan eng katta xatoying sifatida qadrsiz ayol sifatida ko'rib kelding, ammo hech qachonchin yurakdan sevish haqida jiddiy o'ylab ko'rmading, to'g'rimi?
Har bir gapi davomida zaiflashib ketayotgan ovoz titrog'i atrofga jaranglar ekan Jimin qotib qolgan nigohlar bilan jim turishni tanladi. Xuddi doimgidek.
Xarin: Demak boshqa gaping yo'q... Xuddi oldingidek. 4 yil ilgarigi kabi, shundaymi, Jimin?
Xarin yana kutdi. Qandaydir sado chiqishiga ich ichidan qattiq ishondi. Yoshlanib borayotgan ko'zlarida tushayotgan yomg'ir tomchilari sababli achishish paydo bo'larkan qalbi tubida miltillab turgan umid uchquni ham butkul so'nganini his qildi. U ham bu gal hech narsa demadi. Tilidan bir un chiqmagan bo'lsa-da bu go'yoki aytilmagan haqiqat va ovozsiz vidolashuvga o'xshardi. Ortiga qarashni ham lozim topmay to'xtab turgan mashina tomonga ketayotgan qiz ko'zidan tomishga ulgurgan bir tomchi yoshni jahl bilan siriqtirib tashladi.
Xarin: Yig'lamayman. Sen bunga arzimaysan, Jimin. Boshqa sen uchun bir tomchi ham ko'z yosh to'kmayman.
U do'stining mashinasiga joylashib eshikni yopdi.

O'zini tartibga keltirib olgan Sehun chuqur nafas olarkan yonida o'tirgan qizga qaradi.
Sehun: Ketamizmi? - u boshqa hech narsa demadi va izoh ham talab qilmadi. Shunchaki qizdan javob kutgancha unga tikilib turardi.

Xarin: Ha.
Quruq javob qaytargan Xarin yon oynalardan suhbatlashib turgan juftlikni ko'rdi. Bu boshqa pg'riq bermadi, ammo butun tanasi bo'ylab joylashgan tomirlaridan oqayotgan qonning qanday shiddat bilan oqayotganini his qilishga majburlay oldi...

~

- Janob, Xonim Kim Sehun bilan birga ketdi. Kuzatib borishimni istaysizmi? - telefon orqali xo'jayinidan javob kutayotgan erkak o'zi o'tirgan mashinani sekinlik bilan o't oldirdi.
- Ha kuzat. – Xarin va Hajoonning hamkori Kim Sehunni kuzat, Xarinni emas.
Aniq aytilgan buyruqni yaxshi anglagan yigit xuddi buyurilgani kabi ishini davom ettirdi.

~

Hashamatli uy qarshisida kelib to'xtagan mashinadan ust kiyimlari butkul ivib ketgan qiz tushishga shaylanarkan ortidan o'z ismini eshitib to'xtadi.
Sehun: Ishonching komilmi?
Xarin savol qiyofasi bilan orqaga qaradi.
Sehun: Yana o'sha inson bilan bir uyda yashay olaman deb o'ylayapsanmi?
Xarin: U qizimning otasi va Raniga kerak.
Sehun: Rani seningcha sog'lom muhitda ulg'ayaptimi?
Xarin: Sehun, iltimos... bugunga chindan hammasi yetarli bo'ldi.
Charchoqdan arang gapirgan qiz uni deb do'pposlangan va nomi odamlar og'ziga tushgan do'stining yuziga qarashga ham botina olmay yana oyna tomon burildi.
Sehun: Lekin sen ertami kechmi qaror qabul qilishga majbur bo'lasan.
Xarin: Men allaqachon qabul qildim. Uyimgacha keltirib qo'yganingdan minnatdorman.
Yigit shunchaki horg'inlik bilan mashinadan tushib ketayotgan qiz ortidan qarab qoldi. U hammasini ancha oldin payqagan. Hatto Xarin bilmagan haqiqatlarni ham bilardi.

~

Odatda kasalxona yo'laklari qorong'u bo'lmaydi. Ammo bu bo'lim toki hayotdan butunlay uzilib qolgan kabi. Go'yoki, o'limga tayyorlanayotgan bemorlarni bezovta qilmaslik uchun tiriklikni zulmatga qorishtirganga o'xshaydi. Bir meyorda bosilayotgan qadam tovushi devorlarga singib ketgan sukunatni parchalab tashlayotgandek. Hech bir qo'rquv va xavotirsiz palatalar yonidan o'tib ketayotgan erkak kerakli eshik yonida to'xtadi. Uzun sochlarini tartibga keltirib bo'yinbog'ini rostlab olgancha ichkariga qadam tashladi. Xonada faqat yurak urishini tekshirib turuvchi moslama ovozi jarang sochardi. Karavot yonida turgan yigitning buyrug'i bilan ahvolo yaxshilanayotgan Parkni shoshilinch tez tibbiy yordam bo'limiga ko'chirishgan. Qora kostyum-shimdagi erkak xotirjamligini yo'qotmagan ko'yi devorga suyandi. Oynadan shahar chiroqlarining yorug'i tushib turardi.
- Men shaxsan shu yerdaman, - jimjitlik cho'kkan xonada uning bosiq ovozi ham yetarlicha jarang sochdi.
- Siz yaxshi hayot kechirdingiz, janob. Men buni qadrlayman va ishonamanki narigi dunyoda xotirjam bo'lasiz.
U so'nggi gaplaridan keyib 5 soniya sukut saqladi. So'ng bir nechta qadam tashlagancha bemorga yaqinlashib ko'zlarini yumdi. Lablari orasidan go'yo duo o'qigandek nimalarnidir takrorladi.
- Ha men shu yerdaman, sizga yordam berish uchun keldim.
Bu pichirlagan juda vahimali yangradi. Yigit bemorga ulangan kislarod manbaini ohistalik bilan uzdi. Qora charim qo'lqop bilan erkakning sochlari ustidan mayin silab chuqur nafas oldi. Erkak bir necha daqiqa jon talvasa qilib o'ldi. Uning hayotiga yakun yasalganiga ishonch hosil qilgan qotil buni kiprik qoqmay kuzatgach undan uzoqlashib so'ng palatani ham butunlay tark etdi. Hammasi shunday tez va oson sodir bo'ldi.

Hamma Parklar xonadonini birma bir tark etarkan otasining xonasida ichkilik ichib turgan Jimin Janob Parkning ish stoli ustida turgan oilaviy suratdan ko'z uzmasdi. Bunga uzoq yillar bo'ldi. Endi rasmdagi insonlar hayot emas. Ota-onasidan ham judo bo'lgan yigit butkul yolg'zlikdan og'riqni his qila boshladi. Negadir ovunish uchun ham hech kim yo'qdek. Faqatgian bir insondan bo'lak. Jajji farishta. Bu Rani. Ayni damda faqatgina u Jiminga dalda bo'la olishi mumkin. Qizining xonasiga borishi uning ko'ngliga qandaydir yorug'lik olib kirgandek bo'ldi. Zinalardan yuqoriga ko'tarilarkan, kutilmaganda eshitgan ovozidan so'ng to'xtab qoldi.
- Ketish vaqti keldi, Xarin - erkakning yo'g'on ovozi unga tanish.
Xarin: Sehun, men shunchaki oilamdan voz kecholmayman.
Sehun: Oila? Sen shuni oila deb ataypsanmi? Afsuski men Rani kabi yosh bola emasman. Men bilan baxtli ona rolini o'ynay olmaysan.
Xarin uh tortgancha yigitni bag'riga bosdi. Jiminning zina tutqichini ushlagan qo'llari siqilib ketarkan jag' suyaklari o'zi kutmagan holda o'ynab ketdi. Ammo negadir bu safar rafiqasini bag'riga bosib turgan erkakning yoqasidan olishga jurati yetmadi.
Xarin: Qayg'urishingni qadrlayman, Sehun. Biroq chindan hozir vaqti emas.
Butunlay yo'nalishni o'zgartirib pastga tezlik bilan tushib ketgan yigit bu manzarani kuzatib turishga sabri yetmasligini angladi.
Xarin: Men va Rani hozir Jiminga kerakmiz. Buni akamga ham tushuntirib. O'zingni ehtiyot qil va meni o'ylama.
Sehun qizning qo'lini kaftlari orasiga olib tasalli bergan bo'ldi.
Sehun: Sen mening do'stim va eng yaqin birodarimning yakka-yu yagona singlisisan. Albatta bunday erkak bilan bo'lishingni xohlamasligim tabiiy.
Xarin: Hammasi joyida, - dedi qiz mayin tabassum bilan.
Jiminning lablari orasidan eshitiladigan ovozda chiqqan iflos so'zlar hatto uning o'zi uchun ham o'ta g'alati tuyilardi. U mashinasiga joylasharkan hatto o'ylab ham o'tirmay kerakli kontaktga qo'ng'iroq qildi. Ekranda Xong Chayong.
- Eshitaman, Jimin, - bugun tongda hamdardlik bildirish uchun kelib ketgan qiz o'ziga nisbatan hech qanday iliqlik his qilmagani bois hozirgi kutilmagan qo'ng'iroqdan gangib qolgandi.
Jimin: Tayyorlanib tur, Chayong seni olib ketaman.
- N..Nima?
Jimin: Menga keraksan...

8-Qism tugadi.

Sukunatni afzal ko'raman. Bu menga yoqadi, jimlikda insonning hislarini tushunishga harakat qilaman. Chunki odam ichida o‘ylaganini yashira olmaydi, buni esa aynan jimlik oshkor qiladi, azizam.
Jiminning soʻzlari qandaydir chuqur ma'noga ega bo'lsa-da uning koʻzlarida sovuqlik bor edi. Biroq ovoz ohanggi yumshoq, goʻyoki men bilan xavfsizsan deyayotgandek. Xarin yuragini tezroq urayotganini sezdi.
– Sen hozir nimani o‘ylayapsan? - dedi u asta.
Jimin tez javob bermadi. Unga yaqinroq kelib, iforini his qilishiga qoʻyib berdi, soʻng ovozini pasaytirgancha shivirladi.
– Seni bu yerda yolg‘iz qoldirmaslik kerakligini.
Xarin beixtiyor lablarini tishladi. Yuziga juda yaqin turgan yigitning nafasi shundoqqina lablariga kelib urilib turardi.
– Bu… xavfli fikr, - dedi Xarin koʻzlarini yigitning o'z lablari ustida qotib qolgan nigohlariga tikib.
– Aytganimdek menga bu xavf yoqadi.
Ularning orasidagi masofa bir nafasga teng qoldi. Xarin orqaga chekinmadi, Jimin ham.

~

Oradan bir necha kun o'tdi, ammo negadir o'sha yigitni unuta olmayapman... Hayotimga ruxsatsiz kirib kelgan va barcha chegaralarimni buzib tashlagan kelishgan yigit... Futbolka yengi ostidan sezilib turgan va hayosizlarcha mening xayollarimni to'zg'itib yuborgan yangi "do'stim" . Men oxirgi hafta mobaynida u haqida o'ylashdan o'zimni tiya olmadim. Qiziq, u ham meni esladimikan yoki gaplari faqat vaqti chog'lik uchunmi? Aysh albatta shunday... Bir lahza o'zimni zaif his qildim. Chunki bu juda tez sodir bo'ldi, men uning ta'siriga qanchalik oson tushib qolganimni hatto sezmay qoldim. Balki bu faqat qiziqishdir... Balki shunchaki zerikkan bo'lishim mumkin, axir uni ko'rmagunimcha erkaklarga nisbatan nafratdan boshqa hech narsani his qilmasdim. 4 yil oldingi daxshatli munosabatimdan so'ng kimnidir sevib qolish go'yo men uchun imkonsizdek edi, bilmadim, bilmayman, lekin boshqa bunday bemani ish qilmaslikka ont ichgan yuragim aynan unga kelganda qasamini unutib qo'ygan ko'rinadi. Yoki men faqatgina aqldan ozgan bo'lishim mumkin. Shunisi aniqki, men o'sha sirli yangi do'stim bilan yana ko'rishishni xohlayman. Juda xohlayman. Uning hazillari samimiy ekanligiga ishonishni istardim. Bu qanchalik to'g'ri farqlolmayapman, ammo qaniydi u biz shunchaki do'stlar emasmiz deganida...
Kimnidir sevib qolish meni xarob qilishini yaxshi bilaman, biroq u menga boshqalarga o'xshamasligini nigohlari orqali juda ko'p marotaba uqtirmoqchi bo'ldi...

Qog'ozni to'ldirgan g'alati shakllarni bo'yashdan to'xtab jimib qoldim, kimdir ismimni aytgandek bo'ldimi? Ochiq deraza oynasidan tashqariga qarar ekanman dugonam Lien turardi.
Lien: Eshik qo'ng'irog'ini bosish odatiy ekanligini hisobga olib shunday qildim,- qo'lidagi kofe idishlarini boshi uzra ko'targancha kuldi u. Javoban kularkanman, allaqachon kech tushib qolgan bo'lsa-da uning taklifini rad etmaslik ucun tayyorlanib olgunimcha xonamda kutishi uchun Liyeni uyga taklif qildim. Menda kiyim titish uchun unchalik ko'p vaqt yo'q edi shu sababli 30 daqiqada tayyor bo'ldim va biz tungi Seulni kezishga chiqdik.
Xarin: Xo'sh qayerga borishni reja qilding?
Lien: Syurpriz bo'lishi uchun senga xabar bermadim, shunchaki uyda zerikdim. Menga qizlar terapiyasi kerak edi, qarabsanki sendan boshqa dugonam yo'q.
Xarin: Biz doimgi barda ichishimiz mumkin, menimcha Seokjin bilan urushib qolgansiz.
Lien: Qanday aqlli mening dugonam, - ensa qotirgancha soxta tabassum qilgan dugonam qo'limdan tutib yo'limizdan chiqqan barga kirib ketdi. Biz bu yerga mutlaqo kirmaganmiz.
Chindan hammasi hiqildog'iga kelib turgan Lien 2 qadah ichishi bilan noliy boshladi, axir men uni bilaman. 5 daqiqada o'zini chalg.itishning boshqa yo'lini topa olishiga ishonchim komil.
Lien: Hoy anavi yigitlar bizga anchadan buyon tikilishyapti... - bo'yalgan ko'zlarini artgancha ortimda turgan erkaklarga ishora qildi. Hammasini oldindan ko'ra olganimdan faxrlangan ko'yi qosh qoqib qo'ydim.
Xarin: Erkaklarga hushim yo'qligini bilasan, yaxshisi o'zing bor.
Lien: Yaxshi meni kutib tur.

Xarin: Liyee, ahvolingni bilasan shundaymi? U yerda o'tkir ichkiliklar bor, ko'p icha ko'rma, - unga qat'iy buyruq berib tayinlar ekanman 2 qultum amerika viskisiga ham mast bo'lib qoladigan dugonam kekkaygancha lab burib qo'ydi.
Xarin: Chindan seni bu yerdan sudrab olib chiqmoqchi emasman.
Lien: Shunchaki kontaktimdagi o'zing xohlagan yigitga qo'ng'iroq qilsang bas, vahima qilma, Xarin.
Orqaga qadam tashlab ko'z qisgan qiz notanish yigitlar orasiga silliqlik bilan kirib ketdi. Jinnining g'irt o'zi. Ortiq e'tibor qaratmay o'z xayollarim bilan bo'lgancha ichishda davom etdim.
Oradan juda ko'p vaqt o'tdi. Sarhush yigitlar, raqs maydonida aqldan ozar darajada o'zini yo'qotgan qizlar va shunchaki qarama qarshi jims vakili bo'lgan sherigining tanasidan rohatlanayotgan insonlar... Vaqt hisobini aniqlash mushkul bo'lgan vaziyat. Xarin qo'lidagi alkogol idishiga qarab chuqur xo'rsindi.
- Quyib berishimni istaysizmi? - muloyimlik bilan so'radi barmen tugagan qadahni ko'tarib ichishga urinayotgan qizga qaragancha. Xarin stakanni ko'zidan uzoqlashtirib uning ichida hech narsa qolmaganini payqashi bilan kulib yubordi. U allaqachon real va xayolidagi hodisalarni farqlash qobiliyatini yo'qotar darajada mast bo'lgan. Ko'zlari atrofni xira-shira ko'rarkan yonidagi stolda dugonasi yo'qligini payqagach qorachiqlari kengayib ketdi.
- Jin ursin! - shivirlab so'kingan qiz unga qo'ng'iroq qilarkan hech qanday javob bo'lmadi.
- Mana bu yerda... Ha mana shu yerda o'tirgan sochlari to'q kashtan rangli qiz qayerga ketdi? - qarshisidagi barmendan bazo'r gaplarini tartiblagancha so'radi.
- Ha 2ta yigit bilan rosa ichgan qiz haqida so'rayotgan bo'lsangiz u hushsiz edi, yigitlar yuqoriga olib chiqib ketishdi.
- Nima? Aqldan ozganmisiz?
Oyoqlari chalishib ketayotgan qiz yuqoriga chiqish barobarida Lienning telefonidan o'ziga tanish bo'lgan yigitning raqamini qidira boshladi. Nihoyat ekranda Park Jimin ismini ko'rgach darhol unga qo'ng'iroq qildi. U umrida birinchi marotaba biror bir klubning vip qavatiga chiqishi edi. Nima qilishni bilmay gangib qolgan Xarin boshi aylanayotganiga qaramay har bir xonaning eshigini ochib ko'ra boshladi. Chiyillagan ovoz miyasini qoplab olgan bir necha bor bir raqamga qayta va qayta chaqiruv tugmasini bosar, ammo faqat bir ovozni eshitardi: "Abonent boshqa yo'nalishga javob bermoqda"
Xarin: Jin ursin! Javob bersangchi endi!
Devorga holsiz suyandi u...
- Lien? Qo'lini ko'tarishga holi qolmagan qiz osilib qolgan kafti orasida ovoz kelganini eshitishi bilan sapchib tushdi.
Xarin: Jimin bu senmi? - jon holatda go'shakni qulog'iga tutdi u.
- Ha bu men. Gapirayotgan kim?
Xarin: B..bu men... Xarin
- Hoy shaftoli yanoq bu senmi? Xayrli kech, nega Lienning raqamidan qo'ng'iroq qilyapsan?
Xarin: Jimin, menimcha biz yaxshi ahvolda emasmiz, Gangnam ko'chasidagi barladan biriga kirgan edik, Lienni hushsiz ahvolda yuqoriga olib chiqib ketishibdi... M.Men... nima qilishni bilmayapman... - uning ovozi titrab ketdi. Nihoyat Jiminning ham ohanggi jiddiylashar ekan "hozir o'sha yerda bo'laman" degan gap bilan suhbatni yakunladi. Hammasi juda tez sodir bo'ldi yoki sekindir, aniq nimadir deyish qiyin chunki, Xarin o'z xayollari bilan chuvalashib mast bo'lib qolgan paytida Lien allaqachon hushini yo'qotib bo'lgandi. Ammo u chekinmadi, bu qanchalik g'alati bo'lmasin, oyoqda zo'rg'a turganiga qaramay har bir xona eshigini ochib chiqishda davom etgan qiz nihoyat tanish chehralarga ko'zi tushdi. Keyin esa yotoqda yotgan ikki tanaga...
- Lien? - qo'rquv bilan shivirladi u.

Jiringlayotgan telefoniga javob berarkan eshitgan gaplari unga qandaydir kuch bergandek shahd bilan ichakariga kirgan qiz qarshisida kiyimsiz turgan erkakning yuziga tarsaki tortib yubordi.
Xarin: SENLAR BILAN TEGISHLI JOYDA GAPLASHAMIZ! - qo'lini niqtagancha o'shqirgan qizaloqqa g'azab bilan qaragan erkak uning bilagidan tutib o'ziga tortdi.
- Shunday harakatga jazm etgan mitti va uyatsiz qo'lingdagi har bir suyakni ezg'ilab tashlasam balandroq qichqirar ekansanmi yoki tonggacha nafas olishga ham qo'ymay aloqa qilishga majburlasammi?

Xarin: ABLAX! BUNI YANA BIR NECHA MARTA QILISHGA TAYYORMAN! - imkon boricha balandroq baqirishga urinayotgan Xarin ayni damda kimdir kelib bu bemanigarchilikka yakun yasashiga umid qilayotgandi. Yotoqda deyarli kiyimsiz yotgan dugonasi esa uni battar jazavaga solardi, biroq bor kuchi bilan buni sezdirmaslikka urinayotgandi.
- Buni qarang, kimlarni ko'rib turibman, - ochiq eshik chetiga yarim yelkasi bilan suyanib turgan yigitning sokin ovozi yangrar ekan hammaning e'tibori o'sha tomonga qaratildi.
- Chxve Jay, shundaymi? - mayda qadamlar bilan ichkariga kirib bordi u. Negadir jim bo'lib qolgan yigit bir qadam ortga chekinar ekan, Jimin ularning ustiga bostirib boraverdi.
Jimin: Demak hali ham shunday ish bilan shug'ullanyapsiz?

- Sen bilan hech qanday kelishmovchiligimiz qolmagan, Park. Yo'lingdan qolma.
Jay ismli yigitning ortidagi sherigi vahima aralash ohangda chinqirarkan Jimin o'sha tomonga xiyol engashdi.
Jimin: Lee Yondo to'g'rimi? Aysh yigitlar nega oyog'im ostidan chiqib menga tegishli odamlar atrofida aylanaverasiz?
- Nima demoqchisan?
Jimin yotoqda yotgan Lien va uning ustini yopib o'rnidan turg'izishga urinayotgan Xaringa ishora qildi.
- Hoy quloq sol, yaxshi... - qo'rquvdan jovdirab ketgan ko'zlarini olib qochgancha kafti bilan yuzini ishqab olgan yigit gap boshladi, - biz bu qizlar sening yaqinlaring ekanligini bilmagan edik, yaxshi men uzr so'rayman. Ularni olib ketishing mumkin.
Jimin: Aqlli bolakay, - istehzoli tabassum bilan yigitning yelkasiga qoqib qo'ygan Jimin bosh irg'ab jimib qoldi va kutilmaganda uning yuziga musht tushirdi. Hatto javob qaytarishga urinmagan yigitchaning bilagini ortiga qayirgancha pastroqqa bosar ekan tishlari orasida vishillab tahdid qildi.
Jimin: Bu oxirgi marta! Boshqa yonimdan chiqishga hatto jazm etgudek bo'lsang umringni panjara ortida o'tkazasan, uqdingmi?
Og'riqdan qizarib ketgan Chxve bosh irg'aganidan so'ng Jimin undan uzoqlashdi.
Jimin: Buni mening kechirimim deb faraz qilishingga ruxsat beraman.
U yana mazaomuz jilmayib Jayning ortidagi yigitchaga ko'z qisib qo'ydi. So'ng Lienni olish uchun ortga burilarkan Xarin bilan ikkisining nigohlari bir lahzaga birlashdi.
Jimin: Hey salom, - u shu qadar muloyim ohangda salomlashdiki, bir necha daqiqa oldin g'azablangan yigitdan asar ham yo'q edi.
Xarin: S-Salom...
Jimin: Yuzlaring qizarib ketibdi. - lablari mayin yoyilgan ko'yi qizning burnidan chimchib qo'ydi u va keyin Do'stini qo'liga olgancha u yerni tark etishdi.

Pov Xarin: Tanam butunlay harakat qilishni rad etmoqda. Lienni mashinaga joylashtirayotgan Jimin orqa eshikni yopganidan so'ng men tomon o'girildi.
Jimin: Jentilmenlik qilib eshikni ochib berishimni kutyapsizmi, Miss? - yuzidagi yoqimli kulgisi hech qachon o'chmaydigandek tuyilayotgan bu yigit 10 daqiqa oldin men tanimaydigan daxshatli tomonini yuzaga chiqargan edi. Shunday qilib men endi unga qanday muomala qilishni bilmayman. Buning ustiga ichgan ichkiliklarimning barchasi endi tasir qilayotgandek boshimni bir nuqtada ushlay olmayapman, buning ustiga oyoqlarim yerni his qilmayapti.
Xarin: Jahl qilmaysanmi? - dedim nima deyish haqida uzoq o'ylamay.
Jimin: Senga-ya? - yuzini burishtirdi u. Xavotir olma, sen mening bu tomonimni aslo ko'rmaysan. Va'da beraman.
Men tomon biroz egilib ko'zlarimizni tutashtirgan holda shivirladi u.
Xarin: Mayli e'tibor qilma.
Bu ko'z aloqalari uzoq davom etishi ikkimiz uchun ham yaxshilik bilan tugamasligini sezgfan holda uni chetlab o'tishga urinarkanman boshim aylanib oyoqlarim chalishib ketdi.
Jimin: Shsh hoy... - allaqachon o'zimni tiklab olganimga qaramay yelkamdan qo'lini o'ragan yigit ahvolimni tekshira boshladi. Un ing qo'llari sochimni ohista va ehtiyotkor harakatlar bilan yuzimdan nari surarkan atrofda turgan yengil shabada buni chippakka chiqarish bila band.
Jimin: Lablaring... titrayapti... - uninng issiq taftini lablarim ustida his qildim. Barmog'i bilan sovuq shamol tasirida muzlab qolgan labim ustida yuritgan Jimin o'rtamizdagi kichik masofani ham kesib tashlagandi.

Xarin: Nima haqida o'ylayapsan? - ustimga yurib kelayotgan yigit tanam ortimdagi mashinaga borib urilmaguncha to'xtamadi.
Jimin: Ularni isitish haqida o'ylayapman.
Bu javobdan so'ng nigohlarimiz bir biridan uzoqlashmadi.
Xarin: Menimcha tanam ham sovub qolgan ko'rinadi...
Men mutlaqo o'zimda emasman, hushim yo'qolmaganida aslo bunday gaplar aytmasdim.
Jimin: Sen boshqalarga o'xshamaysan, Xarin.
Yana o'sha aqldan ozdiruvchi tabassum. U bo'ynmdan qo'lini o'ragancha hech ikkilanishsiz lablarimizni birlashtirdi. Birinchi bo'sadanoq chuqurlashgan yigitning til harakatlari meni aqldan ozdira boshladi. Issiq kafti ingichka bel sohamdan pastlab borarkan tizzalarimda titroq his qildim. Men kuchsizlanib borardim va unga qarshilik qilish haqida hatto o'ylamayotgan edim. Kiyimim ustida sirg'alib kerakli nuqtani topgan Jimin lablarimdan uzilib ko'zimdagi chanqoqni ko'rish uchun menga tikildi.
– Oyoqlaringni och, qizaloq - buyruq berdi u meni qattiqroq mashinaga itarib.
– Bu xavfligini aytganding, - uning harakatlari oldida ojiz edim.
– Sen xohlaysan - ichkarida, ochiq tanam ustida uning kaftini his qilib chuqur nafas oldim. Biz o'pishmayotgandik, shunchaki Jimin mening ehtirosdan aqldan ozishga tayyor yuzimni tomosha qilishni xohlardi. Yo'g'on barmoq ostimga kirishdan avval yetarlicha men bilan o'ynashdi. Klitor atrofini mayin silab o'tishning o'zi yetarli edi va u buni juda yaxshi biladi.
– Ismimni ayt, Xarin - yana buyruq bilan murojaat qildi u.
– Jimin... - chuqurroq botirilgan barmoq tasirida ingrab yubordim. Do'stimning bilagiga yopishib tirnoqlarimni botirar ekanman, o'zimni tiya olmayotganim va hatto nafas olishga ham kuchim yetmay borayotgani meni qo'rqitmqda.
– Buni yotoqda takrorlab ovozingni balandroq eshitishni istayman.
Jimin ham nazoratni butkul yo'qotdi, keng yelkasi ostida yo'qolib borayotgan qizning ehtirosdan arang nafas olishi va titrayotgan tanasi unga aql bovar qilmas kuch berayotgandek edi. Lablar harakati xuddi ikkisining nafaslari singari tartibsizlashgan. Xarin qo'llarini yigitning bo'ynidan o'rab o'ziga kuchliroq tortarkan qandaydir tushunarsizlik sabab Jimin undan uzoqlashdi. "Nima boldi?" degandek tikildi qiz unga.
- Endi ketish kerakka o'xshaydi, shu yerda aloqa qilmoqchimisan? - hazil aralash ohangda sherigining yuzidan chimchib qo'ygan yigit chimchigan yeridan o'pib qo'yishni ham unutmadi. Ular mashinaga joylashishdi. Lienni o'z uyiga tashlaganidan so'ng aynan nima qilishlari haqida o'ylashgani aniq bo'lmasa-da Xarinning xayollarida faqat bir o'y bor edi. Biroq klubda ichgan alkogol o'z kuchini ko'rsatmay qo'ymadi. Jimin do'stining uyiga kelganida yon tomon burildi, u ko'rgan manzaradan so'ng lab chetida jilmaydi.
- Shumtaka qizaloq, - pichirladi Park uxlab qolgan Xarinning sokin yuziga tikilib.
- Xarin... Xarin uyg'on... - qulog'iga chalingan yoqimli ovozdan erinibgina ko'zini ochgan qiz qarshisida mallasochli yoqimtoy yigitni ko'rdi.
- aysh men qachon uxlab qoldim?
Shoshib o'rnidan turgan Xarin birinchi orqa o'rindiqqa qaradi.
- Qo'rqma, u hali ham uxlayapti ertaga tongda yoki tushda hushiga keladi.
Uyning kalitini chiqarib bergan qiz ortiqcha gapirmasdan Jimin dugonasini uyiga kirgizib tashlashini kuzatdi. So'ng u mashinaga qaytgach xavotir aralash ohangda ichidagi vahimani sezdirmaslikka harakat qilgan ko'yi savol berdi u:
- U aniq xavfsiz bo'ladimi? O'sha erkaklar...
- Qo'rqma, ular endi sizdan ancha uzoqda yuradi. Xo'sh o'zingga keldingmi? - yana-da yaqinlashgancha so'radi u.
- Meni o'z uyimga olib bora olasanmi?
- Ha albatta, sen qanday istasang.

Pov Xarin: Miyam faqatgina biz bu yerga kelishimizdan oldin nima qilganimiz haqida o'ylash bilan band. To'xtagan mashinadan tushishga shaylanarkanman, bu har qanaqasiga odobsizlik bo'ladigandek tuyildi va ortimga qaradim.
Jimin: Ko'rishguncha, Xarin.

Uning shu samimiy kulgusi hech qachon yuzidan o'chmaydigandek tuyildi menga. Beixtiyor tanam oldinga talpindi va uning bo'ynidan qo'limni o'ragancha tanasini o'zimga tortdim. Xuddi ilk harakatni mendan kutib turgandek o'ylab o'tirmay menga javob qaytargan yigit oldingidan ham kuchliroq bo'sa ola boshladi. Go'yoki bunga qarshilik qilib bo'lmaydigandek edi, unga taslim bo'ldim va hammasiga ko'z yumgan holda hissiyotlarimga imkon berdim. Egnimdagi kostamni yulqib yechib tashlagan yigitning nigohlariga bir muncha vaqt tikilib turdim, u chekushuninshni istamaydi. Qo'lim qattiq tananing mushaklari bo'ylab sirg'alib pastlashar ekan tirnoqlarimni botirib uning hansirashini o'z qulog'im bilan kuchliroq eshitish istagida edim. Sochlarimni kaftiga yig'ib bo'ynimdan tishlab so'riy boshlagan Jiminning menga xalaqit qilayotgan futbolkasini yechib oldim. Qarshimda muhammal tana turardi... Bu chindan ajoyib oradan o'tgan yillar mobaynida yana kimgadir shunday qiziqish bildirishim va telba kabi sevib qolishim mumkinligi ham ajoyib ham bemani. Ochiq tanamni silayotgan qattiq qo'l mushaklari ichimdan kelayotgan nolalarni balandroq chiqishiga sabab bo'lardi. Mashina o'rindig'ini ortga surib pastga yotqizgan Jimin kamarini bo'shatarkan nafas olishim tezlasha boshladi.
Jimin: Bu senda birinchi emas to'g'rimi? - uchib borayotgan xayollarim yerga qularkan u nima demoqchi ekanligini tudhuna olmay qotib qoldim.
- Aytmoqchimanki... Ehtiyotkor bo'lishim kerakmi?
Xarin: Yo'q, men... ha bu menda birinchi emas...
Noqulaylikdan tinmay lablarimni tishlarkanman o'tmishdagi zahahrli munosabatlarim yodimga tushib yuragim titrab ketgandek bo'ldi.
Jimin: Hoy... Uzr so'rayman, bu jiddiy edimi shunchalik? - JImin tashvish ohangida iyagimdan tutib yuzimga o'ziga qaratgancha savol berdi.
Xarin: Shunchaki... bu arzimagan narsa. Mendan foydalanishgan xolos...
O'zimni zaif his qila boshladim. Jimin mendan uzoqlashishi yoki fikridan qaytishini kutayotgan bir paytimda u yuzimni kafti bilan ushlab o'ziga tortdi-da mendan bo'sa oldi.
Jimin: U sening birinchi sevging, men esa oxirgisi bo'lishga harakat qilaman.
Nimadir deyishga ikkilanib qotib qolgan bir paytimda peshonamda iliqlik his qilib entikib ketdim. Nahotki men o'sha insonni uchratdim?! U bir harakat bilan joylarimizni alishtirdi. Baquvvat bilaklar orasida o'zimni pardek yengil his qildim.
Jimin: Aloqada bo'lmaganingga qancha bo'ldi? - shishimni allaqachon yechib tashlagan yigit oyoqlarim orasiga joylashar ekan qattiq-qattiq nafas olgancha mendan so'radi.
Xarin: 4 yil...
Jimin: Imkon qadar yumshoq bo'lishga harakat qilaman.
Yo'g'on organ qin devorim atrofida harakatlanganida nafasim tomog'imda qotib qolgandek his qildim o'zimni. U aytganidek ohistalik bilan ichimga kirib bordi va irillab yubordi. Menimcha bu torlik sabab... Bir nechta yengil kirib-chiqishlardan so'ng qattiq zarba bilan ostimga kirgan yigit tasirida butun tanam yuqoriga siltralanib ketdi. Og'riqdan ovozimni boshqara olmay qoldim. Parlanib ketgan mashina oynasiga kaftimni tirab ingranar ekanman Jiminning ho'l lablarini ochiq ko'krak sohamda his qilib uning sochlaridan siqimlab oldim. Bu hatto mening ilk aloqamdan ham ehtirosliroq bo'layotganiga ishongim kelmaydi.

Pov Xarin: O'sha tundan so'ng biz Jimin bilan uchrasha boshladik, avvaliga buni faqat Lien bildi keyin bizni tanigan hamma bundan xabar topdi. 1 haftadan so'ng Jimin biznes ishlari sabab Yaponiyaga ketishini aytib uzoq vaqtga g'oyib bo'ldi. Ilk kunlarda biz qo'ng'iroqlar orqali gaplashib turdik, ammo u otasining topshirig'i va muhim rejalar tufayli menga deyarli vaqt ajratmay qo'ygan edi. Albatta men buni to'g'ri tushunaman, lekin... Vaziyat men o'ylaganimdan-da jiddiylashib ketdi. Men yana bir marta Jiminga qo'ng'iroq qildim.
- Eshitaman, Xarin - nihoyat men kutgan ovoz...
Xarin: Jimin... Sen bilan gaplashishni anchadan beri kutayotgandim.
- Quloq sol, sevgilim, men bu yerda muhim ishlar bilan bandman, xuddi aytganimdek. Shuning uchun senga o'zim aloqaga chiqaman maylimi?

Xarin: Jimin men kasalxonadaman...
U mening oxirgi gaplarimni eshitmay go'shakni o'chirdi. Hozirgina chiqqan doktor xonasi eshigiga qararkanman ichimdan nimadir uzilgandek bo'ldi. Bu bo'lishi kerak emasdi. Ayni damda xursandmanmi yoki qayg'uda aniq bilmayman, ammo men sevgan insonning bir qismi vujudimda rivojlanishini bilganimdagi bu his hammasidan ham g'aroyib edi... Jimin bunga qarshilik qilishiga ishonmayman, u qanchlik sofdil inson ekanligini bilaman... Biz hatto sevishganlar sifatida unchalik ko'p vaqt o'tkazmagan bo'lsak ham.

1 HAFTADAN SO'NG.

Xarin: Yaxshi, sizni tushundim, aka. Xayr sizni o'pib qolaman.
Akasi bilan xayrlashgan qiz uzoq kunlardan so'ng o'zi qo'ng'iroq qilayotgan yigitining raqamini ko'rib hayajonlanib ketdi.
Xarin: Xayrli kech
Jimin: Xayrli hech, shaftoli yanoq, bu men yo'qolib ketgan yigiting, - go'shakning narigi tomonidan kulgi ovozi yangragach Xarin ham jilmaydi. Darvoqe, necha kunlardan buyon uning yuzi kulmayotgan edi.
Xarin: Ha bu uchun sizni yaxshigina jazolab qo'yish kerakka o'xshaydi, janob Park.
Jimin: Aysh, nega ovozingni eshitish bunchalik yaxshi? Men allaqachon barcha muammolarimni yodimdan chiqarib yubordim. Ammo bilasanmi, Xarin, senda muhim gapim bor.
Xarin: Ha... menda ham senga aytadigan gaplar bor edi.
Jimin: Shundaymi? Unda xonimlar birinchi. Qani gapira qol.
Yana baxtdan sarmast bo'layotgan insondek pastki labini tishlab jilmaygan Xarin derazadan atrofni kuzatgancha devorga suyandi.
Xarin: Buni telefon orqali aytishni xohlamagan edim, qachon qaytasan?
Jimin: Men aynan shu haqida aytmoqchi edim, Xarin... Bilasanmi? - Jimin chuqur xo'rsingancha bir muddat jimib qoldi.
- Mening ishlarim biroz cho'ziladigan ko'rinadi va unchalik yaxshi ham emas. Dadamninmg shuncha yilik merosi va oilamiz nomiga munosib bo'lishim uchun tinmay ter to'kyapman. Kompaniya deriktori bo'lish men o'ylagandan qiyin ekanligini his qilyapman.
Xarin: Seni tushunaman, Jimin, qattiq ishlayapsan, o'zingni asrashing kerak.
Hamdardlik bildirgan qiz tobora yaqinlashib kelayotgan mavzudan hayajoni oshib borarkan yana o'sha silliq ohang bilan davom eta boshladi yigit.
Jimin: Bu men kompaniyaga loyiq yoki nomunosib ekanligimni bilish uchun rejalashtirilgan otamning bir sinovi. Shuning uchun men biroz shaxsiy hayotimni chetga surib turishimga to'g'ri keladi, Xarin.
Xarin eshitgan gaplarini tushuna olmay bir muddat qotib qoldi.
Xarin: Bu qancha vaqt oladi? - ovozi titrab so'radi qiz...
Jimin: Aniq bilmayman, balki ishlarim iziga tushguncha... Janubiy Koreaga 3-4 oyda qaytaman. Undan so'ng ikkimiz haqimizda o'ylab ko'rishimiz mumkin bo'ladi Xarin.
Xarin: Demak sen va'da bermaysan, shundaymi?
Jimin uzoq vaqt jim turdi. Har qanday holatda ham u uchun ayni damda eng muhimi kompaniya edi. Sevgi-muhabbat va yengil-yelpi hayotga hech ham vaqti bo'lmagan yigitning og'ir nafasi yana bir marta eshitilarkan haqiqatni aytishning eng to'g'ri payti hozir deb bilgan Xarin qatiylik bilan gap boshladi.
Xarin: Biz bunday qilolmaymiz, Jimin.
Jimin: Bu bilan nima demoqchisan?
Xarin: Men homiladorman. Bu haqida bunday eshitishingni istamagan edim, ammo boshqa imkon bo'lmaydi deb o'yladim. Bolaning otasi sen...
Jimin: Xarin... Quloq sol seni ranjitishni istamayman, ammo yo'q, biz ishonch hosil qilmasdan...
Xarin: Nima? - yigitning gaplarini kesib tashlagancha jahl qildi qiz, - ishonch hosil qilish kerak deganing nimasi?
Jimin: Biz 1oydan beri ko'rishmadik, - endi jahl qila boshlagan Jimin asabiylik bilan o'rnidan turdi. Bo'ynini siqib nafas olishga xalaqit berayotgan bo'yinbog'ini yulqib tashlar ekan xona derazasi va eshiklarini ochib tashladi.
Xarin: Meni nimada ayblayapsan?
Jimin: Yaxshi, biz buni hal qilamiz. Ertagayoq undan voz kech, Xarin.
U hozir hammasini barbod qila olmasdi. Agar janob Park, Jiminning otasi o'g'lining bunday ishini bilsa hech qachon kompaniyani unga bermaydi. Oila qurish vaqti ham emas. Birgina sevgi yoki farzand uchun u shuncha narsadan kechib yuborishni hatto xayoliga keltira olmasdi.

Xarin: Nima? - hayratdan qotib qolgancha bo'shashib ketgan qiz xonasidagi karavotga o'tirib qoldi.
Jimin: Men ham sen ham bunga tayyor emasmiz, shunday emasmi? Men seni moddiy jihatdan ta'minlayman, Xarin, shunchaki bolani yo'qotish kerak.
Xarin: Men bunday qilmayman.
Jimin: Jin ursin, Xarin! - o'shqirib yuborgan yigit so'kingancha yana gapirishga o'g'iz juftlar ekan eshik yonida turgan otasiga ko'zi tushdi-yu ustidan muzdek suv quyib yuborilgandek seskanib ketdi...
Jimin: Dada... - u qat'iyatsizlik bilan qulog'idan telefonni tushirarkan sekin-asta yurib kelgan erkak bir necha soniya o'z o'g'liga tikilib turdi. So'ng qoshlari qahr bilan chimirilib uning yuziga qattiq tarsaki tushirdi.
– Men shunday farzand tarbiya qilgan edimmi?
Jimin: Dada...
– Onang haq edi. Senga juda ko'p erkinlik berib yuboribman. MEN AXMOQ O'G'LIM ENDI ULG'AYDI DEB UNGA BUTUN ISHIMNI TOPSHIRMOQCHI BO'LIB YURIBMAN-A?
Jimin: Dada, men sizga hammasini tushuntiraman iltimos imkon bering...
– Ertagayoq Janubiy Koreaga borasan va o'sha qiz bilan uchrashasan. Park xonadoni hech qachon qonidan bo'lganlardan voz kechmaydi. Uqdingmi?
Jimin: Ammo ertangi konferensiyachi?
– Sen o'zingni shunga loyiq ko'ryapsanmi? Qachonki shunday jiddiy insonlar orasida o'tirishga munosib bo'lsang senga gal tegishi mumkin. Hozir esa borib farzandingni onasi bilan ko'rishasan, agar u chindan seniki bo'lsa turmush qurasan!
Jimin: Dada!
– Rad qilasanmi?
Yigitning jahldan jag' suyaklari o'ynab ketar ekan musht qilib tugilgan kafti battar siqilib borardi.
– Javob ber, rad etasanmi bolani?
U nimadir deya olmasdi. Xarin unchalik yaxshi tanimasligini o'ylasa ham, biroq qalbida unga nisbatan nimalardir bor edi. Bunday jiddiy ayblovni uning bo'yniga qo'ya olmasdi.
– Unda muammo yo'q. Tayyorlan ertaga ketasan. Erkak ekanligingni boshqa yo'l bilan ham isbotla.
Janob Park ko'rsatkich barmog'ini o'g'lining ko'ksiga niqtab uni ortga itarib yuborarkan lab uchida so'kingancha xonadan chiqib ketdi.
Xona markazida bir nuqtaga tikilib qolgan yigit chuqur-chuqur nafas olib g'azabini boshqarishga harakat qilarkan bu kutilmagan vaziyat uni butunlay tamom qildi. Yuzinu kafti bilan yopib ko'zlarini ishqab tashlarkan ichidan qaynab kelayotgan otashni boshqara olmay jiringlayotgan telefoni ekranidagi ismni ko'rishi bilanoq uni devorga qarata uloqtirib yubordi.
Jimin: JIN URSIN! MING LA'NAT BO'LSIN BARIGA! NAFRATLANAMAN! NAFRATLANAMAN!

7-Qism tugadi.

Mendan g'azablanyapsanmi? Harakatlarim jahlingni chiqaryapti shundaymi? Sensiz hammasi yaxshiligi, hayotim oldingidan-da qiziqarli va qaynoqroq ekanligi, eng muhimi men sensiz baxtli bo'lishimni tushunganim, sen yo'q bo'lgan hayotda erkin va betashvish yashay olishim mumkinligi seni baridan ming chandon ortiq azoblayapti, to'g'rimi? Ha shunday, xuddi o'ylaganingdek. To'xtama, meni ko'rib kimni yo'qotganingni qayta va qayta his qil. Bu men istagan narsa. Bilasanmi, men hamisha seni tark etish eng to'g'ri qaror ekanligini his qilib turardim. Hech qachon o'zgarmasliging menga ma'lum bo'lsa-da qandaydir umid uchquni munosabatlarimizni saqlab qolishga undagan, hatto bu bemanilik bo'lsa ham. Ehtimol, bu qadar oson taslim bo'lishingni kutmaganman. Yoki yuragim tubidagi o'sha samimiy tuyg'ular sendan qandaydir javob kutgan. Biroq bo'lmadi. Yodingdami, bir gapni ko'p takrorlardim: " Agar oxirgi qarorni men qabul qilsam o'rtamizdagi sevgi hech qachon tiklanmas bo'lib barbod bo'ladi". Endi qara, g'ururing rad etgan zaif ayol qarshingda barcha kuchsizliklarini qalqon qilgancha dushmaning sifatida turibdi. Oxir oqibatda, sukunat ichida tuyg'ularidan voz kechgan g'ururimizga ergashib mag'rur ishqimiz ko'yida yonmoqdamiz.

6-QISM.

— Bir necha kundan so'ng. Kasalxona. —

Rani: Dada, bobom nega o'zlariga kelmayapti, - bobosining yuzidan mayin silagan qizaloq, mayus ko'zlar bilan dadasiga yuzlandi.
Jimin: Bobong hozir chuqur uyquda, doktor uxlashini tayinlagani uchun o'rnidan tura olmayapti. Axir bilasan-ku o'zing shifokorning ko'rsatmalariga amal qilish kerak, to'g'rimi? - U Ranining sochidan silagancha majburan tabassum qildi.

Qizaloq soddalik bilan bosh irg'agancha palatadan chiqar ekan ularni zalda kutib turgan qizga yoqtirmay qarab qo'ydi.
Jimin: Nima yeyishni istaysan, qizim?
Jimin muloyimlik bilan qizchasinig mitti qo'lidan ushlarkan yuzidagi soxta tabassumini berkitish haqida hatto o'ylamay ularga tikilib turgan qizga yuzlandi.
Jimin: Tushlik vaqti birga vaqt o'tkazish uchun ajoyib vaqt shunday emasmi, Chayong?!
Qizning lablari endi chindan yoyildi. Xursandchilikdan o'zini qo'yarga joy topolmay qolgan qiz ikkilanishsiz rozi bo'ldi. Miyasidagi barcha rejalar xuddi o'zi xohlagandek amalga oshayotgan yigit lab chetida kulib qo'yarkan Ranining qo'lidan tutgancha palatadan chiqib ketdi.

~

Kompaniya avtoparkida toʻxtagan boshliqning mashinasidan viqor bilan tushgan qiz oʻtkir nigohlarini berkitib turgan koʻzoynagini olib Jiminning ortidan ergashdi. Ular birgalikda ichkariga kirar ekan hodimlar burchak-burchakda shivirlay boshladilar. Deriktor xonasiga birgalikda kirishar ekan Chayong o'z stoli ustiga narsalarini tashlagancha uh tortdi. Eshik yonida to'xtagan Jimin chimirilgan qoshlar bilan ortga burildi.
Jimin: Nimadir bo'ldimi, Chayong?
Qiz asabiylik bilan sochlarini tartiblab yigit tomon burilgancha gap boshladi:
Chayong: Ochig'i, menga kompaniyadagi gap-so'zlar yoqmayapti, Jimin. To'g'ri biz shunchaki do'stlarmiz, ammo kompaniyadagi ichi qora odamlar bizni noto'g'ri tushunishmoqda.
Jimin xuddi buni kutgandek qosh uchirib u tomon yura boshladi.
Jimin: Xo'sh, bunga qarshimisan?
Chayong: Tushunolmadim...
Jimin kotibasining stoliga orti bilan suyanib biroz o'ynoqi tabassum qildi.
Jimin: Agar men do'stlikdan ko'prog'ini xohlayman desamchi?
Chayong: N..Nima... Jimin sen...

Jimin: Ertaga Lienning tug'ilgan kun bazmi bo'lib o'tadi, u yerga men bilan borishga rozimisan, Chayong?
Esankirab qolgan qiz bir muddat nima deyishni bilmay qoldi. Jiminning ko'zlarida yashirin istak yuzaga chiqar ekan uning javobini kutmay buyruq berdi.
Jimin: Yaxshi ertaga soat 17:00 da seni olib ketaman.
U boshqa hech narsa demasdan o'z xonasiga kirib ketarkan Xong Chayongning nigohlari o'sha bir nuqtada qotib qoldi.

PovXarin: Offisda bo'lib o'tgan ishga bir necha kun bo'ldi, hatto sanoqdan adashdim. Lien va Jiminning o'rtasiga men tufayli sovuqlik tushdi. Biroq shunday bo'lsa-da kompaniya sobiq hodimi sifatida u kasbdoshlarini tug'ilgan kun bazmiga taklif qildi. Ranini uyda qoldirib o'zim ketish uchun tayyorlanarkanman telefonim ekranida raqami terilgan turmush o'rtog'imga qo'ng'iroq qilish yoki qilmaslik to'g'risida o'ylardim. Biz u bilan mutlaqo gaplashmadik. Faqatgina Rani bilan muloqotda bo'lgan erim bugun ham uni olib chiqib ketgan edi. Mashinadan qizimni uyga tushirib o'zi ichkariga kirmasdan ketdi. Nega bu insondan haligacha nimadir kutishimni hech tushuna olmayman, o'rtamizda hech qanday samimiy tuyg'ular yo'q ekanligi hatto hech qachon bo'lmasligini bilsam ham umid qilishdan voz kechmayapman. Aqldan ozgan bo'lsam kerak.
- Xonim, ketdikmi? - haydovchi oyna orqali mutojaat qilarkan yomg'irli osmondan ko'zimni uzib bosh irg'adim.
Hammasi boshlangan joyga borish... Ko'ksim ustida paydo bo'lgan g'alati hisdan etim jimirlab ketdi.

Biroz oldin harakatlangan mashina ortidan kuzatib turgan erkak ko'zlarini o'sha niqtadan uzmagan holda xo'jayinidan kelgan qo'ng'iroqqa javob berdi.
- Eshitaman, janob.
- .....
- Ha xuddi aytganingizdek qilyapman. Xonim hozir ketdilar.
- .....
- Ha yolg'iz. Qizaloq ham yo'q.
- .....
- Tushunarli, xo'jayin.
Qo'ng'iroq yakunlandi va yigit o'zi o'tirgan mashinani o't oldirib Xarinning ortidan ketdi.

- LIENNING UYI. BAZM. -

Barcha mehmonlarni kutib olayotgan qiz dugonasini ko'rishi bilan uni quchib oldi. Ikkisi iliq salomlashishar ekan Xarin keng tbassum bilan Lien uchun olib kelgan sovg'asini uning qo'liga tutdi.
Lien: Chindan xursandman, aslida kelganingning o'zi men uchun sovg'a edi.
Xarin: Qo'ysangchi Lien, nega endi kelmas ekanman
Lien: Qaydam... Balki kelmaganing yaxshi edimi?
Zumda Xarinning yuzi shubha bilan burishar ekan Lien ko'zlari bilan dugonasidan yarim soatcha oldin kelgan juftlikka ishora qildi. Nigohlar tutashdi. Chayong mig'ombir tabassum bilan qo'lidagi ichkilikni ko'tarar ekan yonida boshqalar bilan suhbatlashib turgan Jiminning tirsagidan mayin siladi.
Lien: Xarin, faqat qizishma, maylimi... Ular nima qilayotgan bo'lsa ham hammasi sen bilan o'ynashish va jahlingni chiqarish uchun.
Qizlar ichkariga kirib borishar ekan Xarin unga nimalarnidir tayinlayotgan qizning gaplarini kesib tashlab saavol berdi.
Xarin: Ular birga kelishdimi?
Lien: N..Nima? H..Ha birga kelishdi.
Xarin: Qanday ajoyib, - zardali ohang bilan javob qildi u va xuddi hech narsa bo'lmagandek boshqalar bilan ko'risha boshladi.

Xarin: Ular birga kelishdimi?
Lien: N..Nima? H..Ha birga kelishdi.
Xarin: Qanday ajoyib, - zardali ohang bilan javob qildi u va xuddi hech narsa bo'lmagandek boshqalar bilan ko'risha boshladi.
Qarshisidagi juftlikka yaqinlashgan sari asabiylashib ketayotgan qiz xuddi bu u uchun ahamiyatsizdek shunchaki qo'l siqishib qo'yarkan doimgidek kerakli paytda paydo bo'ladigan Sehun Xarinning ortidan kelib yelkasidan ohista qo'lini o'radi.
Sehun: Xayrli kech, miledy.
Xarin: Yo Xudoyim, Sehun...
Sehun: Ochig'i ranjidim, Xarin. Nega menga aytmading, men ham yolg'iz sen ham yolg'iz ekansan, axir bu yerga birga kelishimiz mumkin edi.
Xarin: Seni u yerga kelishingni bilmagandim, axir. Nima bo'lgan taqdirda ham xursandman.
Jiminning ortidagi stolda turgan alkogoldan bir qadah olgan qiz o'tkir ko;zlarini yigitniki bilan tutashtirib o'tishni ham unutmadi.
Sehun: Azizam, holiroq joyga borsak qarshi emasmisan?
Jimin xotinini o'ziga tortib uning sochlariga lablari tegar tegmas nimalarnidir shivirlayotgan erkakning harakatlarini zimdan kuzatib turarkan qo'lidagi qadah kafti ichida parchalanib ketdi.
Chayong: Yo Xudoyim, Jimin, ahvoling yaxshimi? QO'LING SHIKASTLANMADIMI? Vahima qilgancha qichqirib yuborgan Chayong hech kimga e'tibor qaratmay hamrohining qon oqayotgan qo'liga yopisharkan Sehun va Xarinning birlashgan kaftlarini ko'rib o'zini tutib tura olmadi.
Jimin: Sen ablax....
U hech ikkilanishsiz qarshisidagi hamkorining yoqasiga yopisharkan kuch bilan yuziga zarba berdi.
Jimin: SEN KIMSANKI MENING XOTINIMGA QO'L TEKKIZASAN, LA'NATI?

U hatto gapirishiga ham imkon yaratmay ketma ket musht tushirarkan qo'llarini ortga tortayotgan kimsalarni siltab tashlardi. Ko'zlari go'yo hech kim va hech narsani ko'rmayotgandek, hatto Xarinni ham o'zidan itarib yuborarkan endi o'zini tiklab olgan Sehun ham javob qaytarishni boshladi. Bir zarba bilan do'stining erini o'zidan uzoqlashtirarkan keyingi harakati bilan uni orqasidagi stol bilan itarib yubordi. Zumda Lienning bazmi barbod bo'ldi. Erkaklarni bir biridan ajratib olisharkan o'rtada qotib qolgan Xarin ularning qay biriga birinchi yordam ko'rsatishni bilmay qolarkan.
PovXarin: Xuddi izg'irinda qolib ketgan odamdek qaltirayotgan tanamni hatto bir qadamga bo'lsa ham siljita olmay qoldim. Bu tartibsizlik... hammasi mening aybim. Jimin tomon tisarilar ekanman u uchun jon kuydirayotgan qizni va bunga qarshilik qilish haqida o'ylamayotgan erimning qiyofasini ko'rib tanam muzlab ketdi. Mening unga keragim yo'qligi ko'rinib turibdi. Orqaga qaytib Sehunning yuzini ko'zdan kechirarkanman bir nuqtaga tikilib turgan dugonamdan nigohlarim bilan aybdorlarcha uzr so'radim.
Xarin: Sehun ketamizmi? - men deyarli yig'lash arafasida edim. Do'stimning yuzi qonga belangan, buning ustiga qizarib ham ketgan edi.
Jimin: TEGMA MENGA!
Ortimizdan eshitilgan ovozdan titrab ketdim. Biz tomon shahd bilan kelayotgan Jiminning yo'lini to'sgan Lien bor g'azabi bilan uning yuziga tarsaki tushirdi. Atrofga achchiq aks sado bergan zarba ta'sirida hamma jim bo'lib qoldi.
Chayong: Hoy sen aqldan ozganmisan nima?
Lien tomon kelayotgan qiz xuddi o'z erining sha'niga dog' tushirilgandek talvasaga tushishini kuzatib turisjga toqatim yetmay ko'zlarimni yumar ekanman xonani yana bir tarsakining ovozi tutib ketdi.
Lien: Sen la'nati tasqara! HOZIROQ DAF BO'L UYIMDAN UYATSIZ!
Nafaqat Chayong balki yig'ilganlarning barchasi hayratda qoldi. Yuziga kaftini bosgan ko'yi qotib qolgan qiz yig'ilganlarga ko'z tashlar ekan qanchalar sharmanda bo'layotganini o'zi his qilib turgani achinarli. Lienni ayblay olmayman, u hozir qanday yo'l tutsa ham bariga haqqi bor. Biz uning bazmini rasvo qildik.
Lien: HAMMASI SENI DEB BO"LDI! YO'QOL LA'NATI SUYUQOYOQ!
Yana atrofda shivir-shivirlar avj oldi. Chayong o'zini yig'idan tiya olmay Jimin tomonga burilarkan yigitning nigohlari qarshisida begona erkak uchun qayg'urayotgan ayoliga qadalgan edi.
Chayong: Hech narsa demaysanmi, Jimin?
Lien: Jimin ket!
Yigitning nigohlari endi yig'ida ko'zlari shishib ketgan do'stiga qadaldi.
Lien: Iltimos ket va boshqa ko'zimga ko'rinma. Do'stligimiz shu yerda shu daqiqada tugadi.
Xarin sekingina dugonasining yelkasidan silagancha Sehun bilan u yerni tark etdi.
Jimin Lienning biror gapiga javob bermadi, shunchaki uni chetlab o'tgancha chiqib ketdi.

Xarin: Sehun, balki kasalxonaga borarmiz
Sehun: Hammasi joyida, Xarin. Men chindan yaxshiman, - yelkasini ushlab ingrangan yigitni tutgan qiz uning ahvolidan xavotir olib hol so'rarkan o'z ismini eshitib sapchib tushdi.
- XARIN!
Sehun: Jin ursin seni!
Xarin: Yo'q-yo'q Sehun shoshma.
Mashinani aylanib o'tib ko'rinish bergan Jiminning yo'lini to'sgan qiz uning ko'ksidan itarib yubordi.
Xarin: DAF BO'L!
Bir urinishda rafiqasining tirsagidan ushlab o'ziga tortgan yigit tishlari orasidan unga vishilladi:
- Birga ketamiz.
Xarin: Bu yerga kim bilan kelgan bo'lsang o'sha bilan istagan yeringga ket. Meni tinch qo'y, - o'shqirdi qiz uning kaftini o'zidan siltab tashlagancha.
Jimin: Jahlimning oxiri bor, Xarin bas qil, - bu safar o'zini bosishga urindi u, ammo shunda ham ovozida g'azab bor edi.
Xarin: Yo'q, endi meni topa olmaysan, Jimin. Men endi oldingi rafiqang emasman.
Qahr ufurib turgan nigohlar yo'l o'rtasida bir biriga tikilib turarkan Jiminning ko'ksida qandaydir tushunarsiz his paydo bo'lgandi. Rafiqasining tirsagida turgan qo'li endi bo'shasharkan Xarin undan uzoqlashaman ham degandiki, egalik hissi bilab yonayotgan yigit qizni qayta o'ziga tortdi.
Jimin: Hammasini gaplashamiz, faqat uyda hozir emas.

U hatto gapirishiga ham imkon yaratmay ketma ket musht tushirarkan qo'llarini ortga tortayotgan kimsalarni siltab tashlardi. Ko'zlari go'yo hech kim va hech narsani ko'rmayotgandek, hatto Xarinni ham o'zidan itarib yuborarkan endi o'zini tiklab olgan Sehun ham javob qaytarishni boshladi. Bir zarba bilan do'stining erini o'zidan uzoqlashtirarkan keyingi harakati bilan uni orqasidagi stol bilan itarib yubordi. Zumda Lienning bazmi barbod bo'ldi. Erkaklarni bir biridan ajratib olisharkan o'rtada qotib qolgan Xarin ularning qay biriga birinchi yordam ko'rsatishni bilmay qolarkan.
PovXarin: Xuddi izg'irinda qolib ketgan odamdek qaltirayotgan tanamni hatto bir qadamga bo'lsa ham siljita olmay qoldim. Bu tartibsizlik... hammasi mening aybim. Jimin tomon tisarilar ekanman u uchun jon kuydirayotgan qizni va bunga qarshilik qilish haqida o'ylamayotgan erimning qiyofasini ko'rib tanam muzlab ketdi. Mening unga keragim yo'qligi ko'rinib turibdi. Orqaga qaytib Sehunning yuzini ko'zdan kechirarkanman bir nuqtaga tikilib turgan dugonamdan nigohlarim bilan aybdorlarcha uzr so'radim.
Xarin: Sehun ketamizmi? - men deyarli yig'lash arafasida edim. Do'stimning yuzi qonga belangan, buning ustiga qizarib ham ketgan edi.
Jimin: TEGMA MENGA!
Ortimizdan eshitilgan ovozdan titrab ketdim. Biz tomon shahd bilan kelayotgan Jiminning yo'lini to'sgan Lien bor g'azabi bilan uning yuziga tarsaki tushirdi. Atrofga achchiq aks sado bergan zarba ta'sirida hamma jim bo'lib qoldi.
Chayong: Hoy sen aqldan ozganmisan nima?
Lien tomon kelayotgan qiz xuddi o'z erining sha'niga dog' tushirilgandek talvasaga tushishini kuzatib turisjga toqatim yetmay ko'zlarimni yumar ekanman xonani yana bir tarsakining ovozi tutib ketdi.
Lien: Sen la'nati tasqara! HOZIROQ DAF BO'L UYIMDAN UYATSIZ!

Nafaqat Chayong balki yig'ilganlarning barchasi hayratda qoldi. Yuziga kaftini bosgan ko'yi qotib qolgan qiz yig'ilganlarga ko'z tashlar ekan qanchalar sharmanda bo'layotganini o'zi his qilib turgani achinarli. Lienni ayblay olmayman, u hozir qanday yo'l tutsa ham bariga haqqi bor. Biz uning bazmini rasvo qildik.
Lien: HAMMASI SENI DEB BO"LDI! YO'QOL LA'NATI SUYUQOYOQ!
Yana atrofda shivir-shivirlar avj oldi. Chayong o'zini yig'idan tiya olmay Jimin tomonga burilarkan yigitning nigohlari qarshisida begona erkak uchun qayg'urayotgan ayoliga qadalgan edi.
Chayong: Hech narsa demaysanmi, Jimin?
Lien: Jimin ket!
Yigitning nigohlari endi yig'ida ko'zlari shishib ketgan do'stiga qadaldi.
Lien: Iltimos ket va boshqa ko'zimga ko'rinma. Do'stligimiz shu yerda shu daqiqada tugadi.
Xarin sekingina dugonasining yelkasidan silagancha Sehun bilan u yerni tark etdi.
Jimin Lienning biror gapiga javob bermadi, shunchaki uni chetlab o'tgancha chiqib ketdi.

Xarin: Sehun, balki kasalxonaga borarmiz
Sehun: Hammasi joyida, Xarin. Men chindan yaxshiman, - yelkasini ushlab ingrangan yigitni tutgan qiz uning ahvolidan xavotir olib hol so'rarkan o'z ismini eshitib sapchib tushdi.
- XARIN!
Sehun: Jin ursin seni!
Xarin: Yo'q-yo'q Sehun shoshma.
Mashinani aylanib o'tib ko'rinish bergan Jiminning yo'lini to'sgan qiz uning ko'ksidan itarib yubordi.
Xarin: DAF BO'L!
Bir urinishda rafiqasining tirsagidan ushlab o'ziga tortgan yigit tishlari orasidan unga vishilladi:
- Birga ketamiz.
Xarin: Bu yerga kim bilan kelgan bo'lsang o'sha bilan istagan yeringga ket. Meni tinch qo'y, - o'shqirdi qiz uning kaftini o'zidan siltab tashlagancha.
Jimin: Jahlimning oxiri bor, Xarin bas qil, - bu safar o'zini bosishga urindi u, ammo shunda ham ovozida g'azab bor edi.
Xarin: Yo'q, endi meni topa olmaysan, Jimin. Men endi oldingi rafiqang emasman.
Qahr ufurib turgan nigohlar yo'l o'rtasida bir biriga tikilib turarkan Jiminning ko'ksida qandaydir tushunarsiz his paydo bo'lgandi. Rafiqasining tirsagida turgan qo'li endi bo'shasharkan Xarin undan uzoqlashaman ham degandiki, egalik hissi bilab yonayotgan yigit qizni qayta o'ziga tortdi.
Jimin: Hammasini gaplashamiz, faqat uyda hozir emas.

Xarin: Senga hech qayerga bormayman dedim! Sen mastsan, jin ursin! Nima deyotganingni tushunyapsanmi?
Ortiq hech narsa demagan yigit uni yelkasiga ko'tarib olgancha ularni uzoqda kuzatib turgan Sehunga o'lik nigohlarini tashlab mashinasi tomonga ketdi.
Xarin: Jimin! Tushur meni! Aqldan ozdingmi?
Atrof yomg'irga burkangan, ularning kiyimlari ham allaqachon shalabbo bo'lishga ulgurgandi. Jimin qizni yerga qo'yishi bilan uning yelkasidan itarib yubirgan rafiqasi qattiq g'azablanganidan chuqur-chuqur nafas olardi. Ammo Jimin jim. U nimadir deyishga hatto urinmadi ham. NA jahl qilardi, na boshqa biror nima deydi. Faqatgina qarshisidagi ayoliga tikilashdan boshqa hech narsa qilmayotgan edi.
Xarin: Nima istaysan o'zi? Nima xohlayotganingni tushuna olmayapman! Senga mening g'ururim bilan o'ynashib rihatlanish yoqadi shundaymi? GAPIR SHUNDAYMI?
Bir necha soniya bo'g'iq ovoz bilan o'shqirgan rafiqasiga tikilib turgan yigit uning barcha gaplarini inkor etib bo'ynidan qo'lini o'ragancha uni o'ziga tortib lablarini birlashtirdi. Sharros quyayotgan yomg'ir ostida muzlab qolgan lablar tamini his qilishga urinib tobora chuqurlashayotgan yigit ikkinchi qo'lini qizning belidan o'rab oldi.
Jimin: Shu uerda birinchi marta uchrashganimiz yodingdami?
Bo'sa olishdan bir zumga to'xtagan yigit o'tmish xotiralarini eslagan ko'yi savol berdi.

FLASHBACK. 4 YIL OLDIN.

Lienning do'stlari uchun uyushtirgan ziyofatiga uning barcha do'stlari tashrif buyurgan. Uy esa odatdagidan ham shovqinli edi. Qimmat ichimliklar, baland musiqa va begona kulgilar orasida Xarin o‘zini begona his qilardi. U bunday joylarni yoqtirmasdi, lekin Lien uni majburlab olib kelgandi. 1 soat davomida shu yerda qolgan qiz bazm boshidan buyon faqat bir yigitni kuzatardi. Sariq sochli, qo'l mushaklari kiyimi ostidan ham sezilarli darajada boʻrtib turgan yigitcha.
Xarin: Aysh Xarin, aqldan ozgansan, bas qil endi oʻsha yoqimtoy yigitga tikilishni.
U o'ziga oʻzi shivirlagancha ichimlik stolidan suv olib, ayvon tomonga chiqdi. Havoning salqinligi biroz tinchlantirdi. Tashqarida yomgʻir yog'ayotgandi. Qiz orqasidan kimdir kelganini sezdi.
— Sen ham bu yerga mos emasga o‘xshaysan, - tanish chehra ketidan yoqimli ovoz yangrar ekan Xarin ikki karra hayratga tushdi. Kelishgan otanishning ovoz ohanggi past, sokin va oʻziga tortadigan qaynoq edi go'yo.
– Balki, - dedi Xarin yelkasini qisib. – Men shunchaki Lien uchun keldim.
Qora kiyimdagi, nigohi juda chuqur bo‘lgan yigit unga tikilib turardi. Qiz ich ichidan entikib hayajonlanib ketayotgani bois asabiylik bilan koʻzlarini olib qochdi. Buni sezgan yigit yengil kuldi.
– Demak, ikkovimiz ham bu yerda majburiy mehmonmiz, - U qo‘lini uzatdi.
– Jimin.
Xarin bir lahza ikkilanib, keyin uning qo‘lini javoban siqdi.
– Xarin.
Qo‘llari bir-biriga tekkan payt Xarin yuragida nimadir jimirlagandek bo‘ldi. O‘zi ham tushunmadi bu bezovtalikmi yoki qiziqish.
– Sen bu yerda yolg‘izsanmi? - so‘radi Jimin.
– Ha… deyarli.
– Unda endi yolg‘iz emassan, - dedi u sekin, qizga yaqinlashib.
Ular birga balkon chetiga suyanib turisharkan Jimin nigohlarini uzish haqida oʻylab ham ko'rnasdi. Pastda shahar chiroqlari miltillaydi. Musiqa orqada qolib, go‘yo faqat ikkalasi qolib ketgandek edi.
– Odatda odamlar bazmda tanishib, raqam almashadi, - dedi Xarin asabiy kulib, - Biz esa jim turibmiz, - bu kutilmagan gapidan oʻzi ham noqulay tomoq qirib qoʻygan qiz sochlarini qulog'i ortiga olib yuzini boshqa tomonga burdi.

– Ba’zan sukut so‘zlardan ko‘ra xavfliroq bo‘ladi, - qoʻshimcha qildi, Xarin.
– Menga xavfli o'yinlar yoqadi, Xarin.
Sukunatni afzal ko'raman. Bu menga yoqadi, jimlikda insonning hislarini tushunishga harakat qilaman. Chunki odam ichida o‘ylaganini yashira olmaydi, buni esa aynan jimlik oshkor qiladi, azizam.
Jiminning soʻzlari qandaydir chuqur ma'noga ega bo'lsa-da uning koʻzlarida sovuqlik bor edi. Biroq ovoz ohanggi yumshiq, goʻyoki men bilan xavfsizsan deyayotgandek. Xarin yuragini tezroq urayotganini sezdi.
– Sen hozir nimani o‘ylayapsan? - dedi u asta.
Jimin tez javob bermadi. Unga yaqinroq kelib, iforini his qilishiga qoʻyib berdi, soʻng ovozini pasaytirgancha shivirladi.
– Seni bu yerda yolg‘iz qoldirmaslik kerakligini.

Xarin beixtiyor lablarini tishladi. Yuziga juda yaqin turgan yigitning nafasi shundoqqina lablariga kelib urilib turardi.
– Bu… xavfli fikr, - dedi Xarin koʻzlarini yigitning o'z lablari ustida qotib qolgan nigohlariga tikib.
– Aytganimdek menga bu xavf yoqadi.
Ularning orasidagi masofa bir nafasga teng qoldi. Xarin orqaga chekinmadi, Jimin ham.

Keyingi qismda:

– Xarin va Hajoonning hamkori Sehunni yaxshilab kuzat.

*

– Sening atrofingdagi erkaklarni birma bir yoʻq qilaman, sevgilim.

*

- Agar uni otalikdan mahrum qilsamchi?

6-qism tugadi.

Mag'rur yuragingning behayo oshig'i ekanligimdan nafratlanaman... O'zingni qanchalik qadrli deb bilasan? Mening hayotimdagi o'rning qay darajada muhim deb o'ylaysan? Beqiyosmi?! Bilasanmi ba'zida o'zingga juda yuqori baho berishing ensamni qotiradi. Ha bu chindan g'ashimga tega boshladi. Balki endi men uchun ahamiyatsiz insonga aylanib borayotganing uchundir?! Senga KUN KELIB o'zgaraman va sen meni butunlay yo'qotasan deganim yodingdami?! Biz bugun aynan o'sha chiziq ustidamiz. Boshqa bunday begunoh ko'zlarni ko'rmaysan. Endi sen ko'rib turgan bu qorachiqlarda faqat nafrat aks etadi. Sevgi haqida gapirmayman. Sen menga o'z qadrim va g'ururimga bo'lgan hurmat qanday bo'lishini ko'rsatib qo'yding. Endi kimni uchratganingga bir qara. Sevgilim, ehtimol shu mag'rur sevgimning ta'mini his qilganingdan keyin tushunarsan meni butunlay yo'qotganingni. G'ururga oshiq bo'lgan qalbingga meni ham sig'dira olganingda edi hammasi boshqacha bo'lishi mumkin edi...

Chuqur suv tubida nafas olishim qiyinlashib borishiga qaramay bu yerda o'zimni ancha xotirjam his qilayotgandim. Toki taqillagan eshik ovozi luchayib ketgunga qadar. Uh tortgancha egnimga xalat tashlab eshikni ochdim.
Xarin: Nma bo'ldi? - dedim jahlimni hatto berkitishga urinmay.

- Haligi xonim... Lien xonim keldilar sizni chaqirishimni so'radilar, xizmatchi qiz ikkilanish bilan titrab javob berarkan hech so'z demay eshikni yuziga yopib qo'ydim. Oxirgi marta dugonamni ko'rish uchun borganimda hammasi rasvo bo'lgandi, albatta mening kuchsizligim va axmoqligim tufayli.
Tezda kiyimlarimni kiyib pastga tushdim. Ayni damda menga kerakli odam shu yerda.
Lien: Yo Xudoyim, - sochiqqa o'ralgan sochimni ko'rib qahvasiga tiqilib qola yozgan dugonam hayrat bialn o'rnidan turdi.
Xarin: Senga ham salom, azizam. Seni yana shunday kayfiyatda ko'rib turganiman xursandman.
Horg'in yuzimdan deyarli hammasini sezgan do'stim menga yaqinroq kelgancha savol berdi:
Lien: Menga qaynotam kasalxonada ekanligi uchun shunday kayfiyatdaman deya ko'rma, Xarin. Xo'sh nima bo'ldi?
Men bo'm bo'sh ifoda bilan unga qarab turishda davom etdim va oxir oqibat bu uzoqqa bormasligini tushunib yetdim.
Xarin: Nima deb o'ylaysan, Lien, shu yillar davomida mening rasvo kayfiyatda kunni kutib olishimga kim sabab bo'lishi mumkin?
Yonimda o'tirgan qiz umidsizlik bilan nafas yutdi-da yelkamdan qo'lini o'rab meni quchdi.
Lien: Men chindan sen uchun o'zimni yomon his qilaman. Necha marotaba kechirim so'rasam ham vaqtni ortga qaytara olmayman.
Xarin: Sen doimo mening eng yaqin dugonam bo'lib qolasan, shunday ekan bunday gaplarga mutlaqo o'rin yo'q. Axir bilasan hammasiga Rani uchun chidayapman.
Lien: Chindanmi? Jiminga nisbatan hech qanday hissiyoting yo'qligiga ishonching komilmi?
Buning javobini hatto o'zim ham bilmayman. Har gal e'tiborsizman deganimda uni boshqa ayol bialn birga asavvur qilaman va bu og'riqli bo'lib boraveradi. Hech qachon sevgan insonim hayotidagi qadrli ayol bo'la olmasligim achinarli. Hatto nimani his qilish kerakligini ham bilmayman. U meniki emas, bunday bo'lmaydi ham, biroq yuragim buni tan olishni istamaydi. Afsus senga erisha olmadim...
Xarin: U mensiz baxtli bo'ladi.
Lien: Kompaniyada Jimin va Xong Chayong haqida g'alati mish-mishlar yuribdi.

Xarin: Ular uchrashishyapti, - dedim negadir ishonch bilan. Ammo ichimda bir ilinj bilan Lien gaplarimni rad qilishini istardim. U menga jim qarab turishda davom etarkan tushkinlik bilan bosh egdim.
Xarin: Erini boshqa ayollar bilan shaxsan ko'rgan ayol sifatida unga ishonish to'g'risida gap so'z bo'lishi mumkin emas nazarimda.
Lien: Bular bir narsa ekanmi, jin ursin, Xarin?
Xarin: Nima qilishimni istaysan?

Lien: Aytmoqchimanki bu shunchaki ko'ngilxushlikdan jiddiyroq bo'lsachi? Men o'sha ilonning asl maqsadini ilk kundanoq juda yaxshi tushungan edim.
Xarin: Menga yordam bera olasan shundaymi? Menga ikkisi haqidagi ma'lumot kerak Nima qilishayotgani yoki JImin qanday o'yin boshlagani... Bilmayman, Lien, u oxirgi paytda meni o'zidan uzoqlashtirish uchun har qanday usulni sinab ko'rishiga ishonaman.
Dugonamning bilagidan mahkam tutgancha oichirladim. Oltimos ohangida chiqqan gaplarimdan so'ng u bosh irg'adi.
Lien: Bu faqatgina yaramas ering va o'sha kelgindi mening ham jahlini chiqargani uchun. Agar u sharmandalarcha kompaniyadan quvilsa ana o'shanda ko'nglim xotirjam bo'lardi.
Stol ustidagi qahvasini ko'zlarini aylantirgancha ichgan Lienning gaplari biroz tabassum qilishimga sabab bo'ldi.

~

Jimin: Men bu odam haqida unchalik ko'p eshitmaganman, ochig'i, - Jimin Sehun uzatgan ma'lumotlani ko'rib bo'lgach planshetning stol sutiga mensimaygina qo'ydi.
Hajoon: Bo'lishi mumkin emas, Xitoyda bu reklama agentligi juda mashhur.
Jimin: Biz elchilikka taklif qilgan aktyor ham chakana emas, buni bilasizlar shundaymi?
Sehun: Biz ham shuni nazarda tutgan holda ertaga tushga ushbu agentlik bilan uchrashuv belgiladik. Marketing deriktori tush vaqtida kelishilgan joyda bo'ladi.
Jimin: Ammo men hali rozilik bermadim.
Sehun: Men buning uchun Hajoondan ruxsat oldim. Janob Park hozir ish faoliyatida bo'lmagani sababli ikkinchi aksiyador bunday qonun-qoidalarga javobgar deb o'ylagan edim.

Jimin: Dadam tuzalib ishga qaytgunicha amaldagi prezident menman.
Hajoon: Sehunga men ruxsat berdim, Jimin, bunchalik jahling chiqishini bilmagan edim. Ammo shu kungacha men qabul qilgan va tanlagan qarorlar kompaniya uchun manfaatli bo'lib kelgan, shunday emasmi?
O'ziga bo'lgan ishonchi so'zlarida ufurib turgan Hajoon o'tkir nigohlar bilan avval kuyoviga keyin esa do'sti va hamkori bo'lgan Sehunga yuzlandi.
Sehun: Shubhasiz.
Biroz oldin stol ustiga qo'yilgan planshetni qo'liga olgan yigit o'rnidan turdida chiqib ketdi.
Jimin: Nazarimda hurmat chizig'ini yanchib tashlayapsan, Hajoon.
Xotirjam stakandagi suvdan ho'plagan ko'yi yengil tabassum qilgan erkak gap boshladi:
- Shundaymi, Jimin. Hurmat haqida sendan nasihat eshitish biroz g'alati eshitilyapti negadir. Avval rafiqangga yaxshi munosabatda bo'lishni o'rgan. Men boshqalardan ancha aqlli o'ynayman, maydonga kirganimda yaqinlarimga ozor yetkazgan har qanday kimsa mening birinchi nishonim bo'ladi.

Jimin: Tahdid qilishga urinyapsanmi? - miyig'ida tabassum qildi, erkak.
Hajoon: Ehtimol ha. Nima ro'yxatimdagi birinchi nishon bo'lishdan qo'rqyapsanmi?
O'rnidan turgan Hajoon yigitning yelkasidan ehtiyotkorlik bilan qoqib jilmaydi-da xonadan chiqib ketdi.

PovJimin: Hammasi chegaradan chiqib ketyapti. Birdaniga biznes safaridan qaytib kelgan rafiqamning akasi o'z kompaniyam bilan menga tahdid qilyapti. Bularning bariga sababchi bo'lgan qiz esa ayni damda xotirjam uyimda o'tirgani jahlimni chiqarishdan boshqa hech narsaga yaramaydi. Agar u farzandimning onasi bo'lmaganida hayotimda bir soniya bo'lishiga ham ruxsat bermagan bo'lardim. Afsuski yillarimni ko'kka sovurgan ayol sifatida unga bo'lgan nafratim hech qachon so'nmaydi. Bir kun ichida butun hayotimni barbod qilgan qiz va mening soniyalik qarorim... Jin ursin, ming la'nat bo'lsin bariga.
Hajoonning gaplaridan so'ng ko'ksidagi nafrat yana-da kuchayib ketgan Jimin majlislar xonasidan chiqar ekan o'z kabineti tomon yurdi. Eshikdan kiraverishda boshliqning yo'qligidan foydalanib kotibani suratga olayotgan xodimni ko'rishi bilan qizishib ketdi. Sezdirmasdan oldinga bir necha qadam tashlarkan taxminlari to'g'ri ekanligini anglagach hech qanday ogohlantirishsiz uning ortida turgan holda qo'lidan telefonni yulqib oldi. Bu 3 oy oldin ishga kirgan Lienning bo'limida ishlovchi stajyor qiz edi.
J..Janob Park... - kalovlangancha qo'rquvdan ranggi oqarib ketgan qiz nima deyishini bilmasdi.
Jimin: Nima deyishingizga qiziqyapman, Song xonim. Sizga boshqa xodimlarning surati nega kerak?

Javob talab qilgandek qat'iy nigohlar bilan tikilgan yigit qizdan hech qanday javob ololmagach yana-da jiddiylik bilan eshikni ochdi.
Jimin: Unda siz bilan politsiyada gaplashamiz. Dalillar allaqachon qo'limda. Bundan keyin butun umr ishga kira olmasligingiz ham aniq.
U beparvolarcha gapirib xonasiga kirib ketarkan shoshib qolgan qiz og'zidan chiqib ketgan gaplarni hatto boshqara olmay qoldi.
- J..Janob Park... aslida buni Lien xonim buyurgan edilar...
Jimin ikkilanish bilan oldinga bir necha qadam tashladi.
Jimin: U nima dedi?
- Kotiba va sizni kuzatib suratga olishimni aytdilar... Yonidagi ayol esa menga pul berdi....
Hijolatdan yuzlari qizarib ketgan qiz yig'idan beri bo'lib ko'zini olib qochdi. Deyarli hammasiga tushungan yigit og'ir uh tortgancha g'azabini bosa olmay qo'lidagi telefonni uloqtirib yubordi.
Jimin: Ko'zimdan daf bo'l va boshqa ko'rinma.
- J..Janob iltimos meni kechiring, men...
Jimin: Senga yo'qol dedim.
Uning baqirig'i shu qadar baland chiqdiki, xodim turgan yeridan sapchib tushdi. Xonasidan otilib chiqqan deriktor o'ylab o'tirmasdan hisob bo'limiga qo'ng'iroq qildi-da o'sha ovoz ohanggida buyurdi:
- Hoziroq Kim Liennng maoshini hisoblang, bugundan boshlab bunday xodim bizda ishlamaydi.
Chayong: N..Nima? J..Jimin?
Kotibasiga e'tibor qilmagan yigit xonasidan chiqarkan endigina akasi Hajoon bilan ko'rishib chiqqan Xarinni Sehun bilan yo'lakda suhbatlashib turganini ko'rdi. Qizning ham nigohlari turmush o'rtog'iga tusharkan uning avzoyini ko'rib o'sha tomon yurdi.
Xarin: Azizim... - Xong Chayongga ko'zi tushgan Xarin keng tabassum bilan erining yuzidan tutgancha yanog'iga labini bisarkan yigit ham bilinar bilinmas tabassum qildi.
Jimin: Sevgilim, ichkarida gaplashib olsak degandim, - Parkning xuddi o'zidek ro'l o'ynayitganini va shu bilan birga qandaydir sovuqlik ufurib turgan yuz ifodasini sezgan Xarin ikkilanish bilan ichkariga qadam bosdi.
PovXarin: Nimadir notog'ri ekanligini sezib turardim. O'tgan gal qorong'u xonadagi ishdan so'ng biz umuman ko'rishmadik. Jimin va Xong Chayongga keladigan bo'lsak, agar u xodimni yollaganimizni bilib qolgudek bo'lsa...
Jiringlayotgan telefonimga javob berish uchun qo'limga olgan edimki, ortimdan kalit shovqini eshitildi, ekranda esa Lien. Ichimga oralagan shubhadan allaqachon bezovtalanaboshladim. Yuragimga g'ulg'ula tushib ortga tisarilar ekanman qarshimdagi erkakning qarashlari meni aqldan ozdira boshladi.
Xarin: X..Xo'sh... nima haqida gaplashamiz...
Jimin: O'tgan galgi darsdan saboq olmadingmi?

Endi u asablarim bilan o'ynasha boshladi.
Xarin: Sen rafiqang bilan gaplashyapsan!
Jimin: Rafiqam? Kompaniyamga o'zini ko'z-ko'z qilish uchun kelayotgan, yengiltak ayollardan farq qilamydigan ayol haqida gapiryapsanmi? Yaxshi senga shunday muomalada bo'laman.
Gapirish mobaynida hatto kiprik qoqmagan yigitning jirkanch gaplari shu qadar qalbimni og'ritdiki, tanam kuchsizlikdan titrab ketdi.
Xarin: Sen hayotingda sodir bo'layotgan hammasiga arziysan va loyiqsan, Park Jimin.
Jimin: Sen hatto nimani his qilayotganingni ham bilmaysan, nafrat yoki muhabbat. Shunchaki iflos niyatlaringni mana shu mehrga tashna bechora yuzing ortiga berkitasan.
Har bir gapi mobaynida oldinga qadam tashlab kelayotgan yigitning ulkan tanasidan qochish maqsadida ortga odimlay boshladim.

Jimin: Gaplashamiz hammasini, go'zal rafiqam mening.
Bo'yinbog'ini yulqib olgan yigitga qarab qotib qoldim. U nima istaydi.
Xarin: Senga nisbatan nafratdan boshqa hech narsa yo'q. Sendan nafratlanaman, Park Jimin. O'zingni mening muhabbatim va mehrimga munosibman deb o'ylayapsanmi?
Hech qanday javob bermagan yigit sumka tutgan qo'limni kuch bilan yuqoriga ko'tararkan barcha buyumlarim yerga sachrab ketdi.
Xarin: Aqldan ozdingmi?
Jimin: Sen kabi emas, Kim Xarin.
Nima uni bu qadar g'azablantirganini bilmayman, ammo bu men o'ylayotgan narsa bo'lishidan qo'rqaman...
Xarin: Bas qil, maynavozchilikni! - endi men ham jahlimni tutib tura olmadim. Bilagimni siqimlab olgan yigit kuch jihatdan mendan qanchalik oldinda bo'lmasin zo'rlik bilan uning ko'ksidan itara boshladim.
Jimin: Sen o'zingga nisbatan barcha hurmat chegaralarini yanchib tashlab bo'lding, Xarin. Ichimdagi mana shu hayvonni faqat sen erkinlikka chiqara olasan.
Iyagimni qisib vishillagan yigitdan o'zimni olib qochishga urinib tipirchilar ekanman u qo'llarimni birlashtirib bo'yinbog'i bilan bog'lay boshladi. Kuchsizligimdan o'zimni shunchalik bechora his qilayotgandimki, dodlab yuborishga rayyorman.
Xarin: Telbamisan, Jimin, o'zingga kelsangchi jin ursin! Qo'yib yubor dedim, Jimin!
Yelkamdan kuch bilan offis stoliga bosgan yigit meni ikki bukilishga majburlar ekan kalta yubkam etagini zo'rlik bilan yuqoriga ko'tardi.
Jimin: Demak kuzatyapsan, shundaymi? Kuzatayotgan odamingni aslida qandayligi bilishni istaysanmi? - ichkiyimimni chetga surgan Jimin ostimga barmog'ini joylab ogohlantirishsiz oldinga surdi. Kutilmagan og'riqli harakatdan ingrab yubordim. Erimning bo'yinbog'i bilan bog'langan qo'limni qimirlata olmay tipirchilar ekanman Jimin sochlarimni mushtiga yig'ib boshimni yuqoriga tortdi.
Jimin: Qachondir itoat qilishni o'rganasanmi, sevgilim? Aks holda bunday darslarimiz hech qachon tugamaydi.
Ortimdan eshitilgan kamar ovozidan ko'zlarim kattalashib ketdi. U shu yerda aloqa qilmoqchimi?! Demak u hammasidan xabar topgan... Nima bo'lganda ham u mening nomusimni bu tarzda toptaydi deb o'ylamagan edim. Ko'zimga yig'ilgan yoshdan atrofni xira ko'ra boshladim. Aqlini yo'qotgan erim to'xtashni istamaydi. oldinga cho'zilgancha qo'limga ilingan kichin haykalchani olarkanman o'ylab o'tirmay ortga qarab uni Jiminning yuziga urdim. Og'riq sabab irillab yuborgan yigit mendan uzoqlashdi.
Xarin: ABLAX!!! - nafas olishiga imkon bermay allaqachon qizarib ketgan ko'zimdan oqqan yoshlarga mutlaqo ahamiyat bermagan holda unga tarsaki tushira boshladim.
Xarin: Qachongacha? MENGA QACHONGACHA SHUNDAY MUNOSABATDA BO'LA OLAMAN DEB O"YLAYAPSAN PARK JIMIN?!
Bir muddat esankirab qolgan yigit qarshosodagi qizning kutilmagan vajohatidan esankirab qoldi. Uning bilagidan tutishga urinib ko'rdi, ammo Xarin bunga imkon bermay uni siltalab tashladi.
Xarin: HA! SHUNDAT QILDIM! - ko'ksiga mushtlagancha o'shqirdi u.
- Bu kimning aybi deb o'ylaysan? Sen shunga loyiq eding, eshityapsanmi, munosib eding shunga!
Jimin: MENDAN NEGA BU HAQIDA SO'RAMADING? Seningcha men senga yolg'on gapirardimmi?
Xarin: Yolg'on? - bilagidan tutib javoban o'shqirgan erkakning gaplariga telba kabi kulgan qiz soniya ichida jiddiy qiyofaga kirdi, - menga qachon rost gapirganing yodingdami o'zi? JAVOB BER!!!
Kuch bilan itarib yuborilgan yigit hech so'zsiz qotib qoldi. Shu qadar g'azablanayotgan ediki, agar chegarani buzsa tanasidagi kuchni boshqara olmasligini yaxshi sezi turardi u. Qizining onasiga qo'l ko'tarish... Bu prizident Parkning obro'siga mos ish emas edi.
Jimin: Daf bo'l, - orqa burgancha past ovozda buyruq berdi u. Jahlini bosishga uringancha chuqur0chuqur nafas olayotgan erkak qizning qadam ovozini eshitdi.
Xarin: Lienga hech narsa demaysan. Bu mening rejam edi, uni men majburladim.
Hali ham o'sha vajohat to'la nigohlar bilan o'zini tiyib turgan Jimin tund qiyofa bilan yelkasi osha ortiga qayrildi.

Xarin: Bu iltimos emas, talab.
Endi gapirish uchun og'iz juftlagan eriga qat'iy nigohlar bilan tikilib ochiq tahdid qilgan qiz ko'z yoshlarini jizzakilik bilan artib tashlab eshik tomon yo'naldi. Tutqichni tutgancha ortiga burilmay oxirgi so'zlarini ma'lum qildi u:
- Bugun oqshomda seni uyda kutaman.
Ayolining oxirgi buyruq ohangidan so'ng tutoqib ketgan Jimin ikkilanishsiz uning bilagidan ushlab o'ziga tortdi.
Jimin: Ranining ortiga berkinib o'zingga ortiqcha ishonib yuboryapsan.

Bu senga qimmatga tushadi. Sening o'sha himoyangni qo'lingdan tortib olib barcha shubha-gumonlaringni ro'yobga chiqaraman. Seni qo'rquvlaring bilan yuzlashtirib dunyoni boshingga qulataman, Xarin, bilib qo'y.
Bilagini siltalab eridan tortib olgan qiz kipriklari titragancha vishilladi:
Xarin: Agar o'rtamizga Ranini qo'yib undan foydalanadigan bo'lsang qarshingda mutlaqo boshqa insonni ko'rasan. Sendan bor budungni tortib olaman.
Jimin bir necha qadam ortga tisarilib kulib yubordi. Xarinning ko'zlari qayta g'azab bilan yonarkan butun vujudi va onggini nafrat zahri egallay boshladi.
Jimin: Park familiyasisiz hech kim ekanligingni juda yaxshi bilasan. Xo'sh nima qila olaman deb o'ylayapsan?

Qiz qotib qoldi. U yillar davomida birga yashab kelgan, farzandining otasi bo'lgan bu erkakni kun sayin taniy olmay qolayotgandi. Ammo endi oshib ketdi. Rani bilan qilingan tahdidni ro'yobga chiqarish fikri paydo bo'ldi unda.
Xarin: Kul sevgilim, kulishda davom et. Lekin hozirgi gaplarimni yodingda saqla. Sen qarshingdagi ayolning qanchalik xudbin va kuchli ekanligini u sendan chindan voz kechganida ko'rasan. Senga va'da beraman. Biz bir kuni mutlaqo boshqa-boshqa odamlar sifatida qayta ko'rishamiz. O'sha lahzada o'zing yaratgan inson bilan yuzlashasan.
Hatto javob kutmasdan jahl bilan offisdan chiqib ketgan qiz Jiminning xonasi yonida tinmay uyoqdan buyoqqa yurib kelayotgan kotibaga e'tibor qaratmay u yerni tark etdi.

~

Keyingi qismda:

– Ertaga Lienning tug'ilgan kun bazmi bo'lib o'tadi, u yerga men bilan borishga rozimisan, Chayong?

*

– Xarin va Hajoonning hamkori Sehunni yaxshilab kuzat.

*

– Agar uni otalikdan mahrum qilsamchi?!

*

5-qism tugadi.

Jimin to'xtalib qolgan rafiqasining beliga bosim o'tkazib yuzini u tomon burdi.
Jimin: Park Jimin? - siqilib ketgan qorachiqlarini qizning nigohidan uzmagan yigit nimanidir uqtirmoqchidek rafiqasining belida kaftini harakatlantirdi.
– Meni yaxshiroq tanishtir.
Qizning ikkilanib qolgani uning qarashlaridan aniq edi. Jiminning hissiyotlari aynan nima ekanligini tushuna olmagan Xarin bu rashk ekanligiga ishongisi kelmasdi.
Sehun: Park Jimin, Xarinning turmush o'rtog'isiz, shundaymi? - vaziyatni deyarli tushungan Sehun boshqaruvni qo'liga oligach gaplariga qo'shimcha qildi, - Hajoon menga bu haqida aytgan.
Jimin: Tanishganimdan xursandman, Kim Sehun.

Ular kaftini birlashtirganidan so'ng nigohlar jangi boshlanarkan o'rtaga yoqimsiz sukunat cho'kkandi.
Hajoon: Keling endi e'tiborimizni bazmga qaratsak.
Jimin: Balki sizning qanday umumiy o'tmishingiz borligi haqida gaplasharmiz? - u kesatiqli ohangda bir qadahidan shampan vinosi ichayotgan yigitga bir nima deyishni bilmay kalovlanib qolgan xotiniga nazar tashlab qo'ydi.
Xarin: H..ha, haligi
Sehun: Albatta gaplashamiz, men va Xarinning o'ziga xos tariximiz bor. Shundaymi, miledy?
Bir necha yillar ilgarigidek chaqirilgan ohangdan beixtiyor tabassum qilgan qiz ma'noli qarash bilan akasining ortidan ergashdi. Hajoon Rani uchun alohida stol tortib berarkan u o'tirib olgunicha kutib turdi va so'ng o'zi ham joylashdi.
Rani: Dada, tog'amning do'stini nima deb chaqirsam bo'ladi? - sochlarini qulog'i ortiga o'tkizib dadasiga yuzlangan qizaloq hech qanday javob ololmadi. Sababi Jiminning butun e'tibori yonginasida o'tirib boshqa erkak bilan miriqib suhbatlashayotgan rafiqasida edi. Jag' suyaklari o'ynab borayotgan yigit Xarinning stuli ortidan qo'lini o'radi.
Rani: Dada...
Qizaloqning balandroq ovozi bu safar boshqalarni ham o'ziga qaratarkan Jimin birdan u tomon qaradi.
Jimin: Eshitaman, Rani.
Rani: Meni eshitmadingiz.
Jimin: H..ha uzr so'rayman, malikam, nimadir bo'ldimi?
Rani ko'zlarini kosasi bo'ylab aylantirarkan uning "katta qizlar" kabi bildirgan munosabatidan hamma kulib yubordi.
Sehun: Aysh men bu qizaloqqa qarasam seni eslayapman, Xarin. Xuddi bolaliging.

Keng tabassum qilgan erkakning gaplariga kulib yuborgan Xarin qiziga ko'z tashlab qo'ydi. To'satdan Jimin bilan ko'zlari birlasharkan noqulaylik bilan qorachiqlarini olib qochdi.
Rani: Dada, janob Sehunga nima deb murojaat qilishim kerak?
Jimin yana bir bor shu odamning ismini eshitib g'azablanib ketdi.
Jimin: Unga murojaat qilishga hojat yo'q, azizam, - jahlini bosgan holda javob berdi yigit.
Rani yana hafsalasi pir bo'lgancha dadasining bunday qo'rsligiga tushunqiramay yuz burishtirarkan oyisi tomonga nazar tashladi.
Rani: Oyijon,
O'ziga qaratilgan onasining nigohlarini payqagan qizaloq sochlarini kichik kafti bilan yuzidan olib tashlab savol berdi:
– Yoningizdagi amaki menga kim bo'ladi?
Sehun o'zi haqida gap ketayotganini seziboq Xarinning ortidan Raniga qaradi. Yuzida muloyim tabassum aks etarkan unga o'zi javob berishni istadi.
Sehun: Meni tog'a deb chaqir, Rani. Sehun tog'angman.
Rani: Dadam sizga gapirmasligimni aytdilar.
Jimin: Rani? - avvaliga hayrat so'ng biroz noqulaylik bilan kalovlanib qolgan Jimin qiziga o'qrayib qararkan qizaloq yana bo'sh kelmay gaplarini tasdiqlab qo'ydi.
Rani: Axir shunday dedingiz-ku.

Xarin: Menimcha dadang bugun o'zida emas, qizim.
Nihoyat o'zini yig'ib olgan Xarin erini kesatib o'tdi. Jimin u tomon burilganida yuzida qahr ifodasi bor edi, biroq bu qizga zarracha ham tasir qilmadi. Taomlar tortilganidan so'ng suhbat biznesga burilib ketdi.
Jimin: Janob Sehun, aytingchi bu yerda uzoq vaqt bo'lasizmi?
Sehun: Agar bu sizga noqulaylik tug'dirmasa, janob Park, ha bir muncha vaqt Janubiy Koreada bo'laman.
Xarin: Bu nimasi bo'ldi, Sehun, albatta bu yerda ko'proq bo'lasan.
Sehun: Sen aytasan-u men ketishim mumkinmi, miledy?
Javoban kulib qo'ydi qiz.
Hajoon: Biz 3 oy shu yerda bo'lamiz. Ungacha yangi kompaniyani ham ish boshlashga tayyor qilamiz.
Jimin: Ko'rinib turibdiki, Kim Sehun bilan bolalikdan tanishsiz, sevgilim.

Qo'lidagi sanchqini asabiy idishga qaytargan yigit sovuqqonlik bilan keyingi savolini berdi.
Xarin: Ha shunday. Biz Sehun bilan yaqin do'stlar edik. Toki u universitetga kirmaguncha.
Hajoon: Aslida u mening do'stim edi.
Sehun: Shunday do'stim, qalbingni og'ritmoqchi emasman, ammo men aslida uyingga seni emas singlingni ko'rish uchun borardim.
Hazilomuz ohangda aytilgan gapdan kulib yuborgan yigitlarga qo'shildi Xarin. Stol atrofida tund qiyofa bilan atrofidagi odamlarni jim kuzatib turgan Jimin hech so'z demadi. Shunchaki ichidagi g'alati hissiyot sabab jag' suyaklari o'ynab ketar, yonida rafiqasi bilan noz-karashma qilayotgan erkakning yuzini pachoqlab tashlagisi kelardi.
Rani: Bobojon, ahvolingiz yaxshimi? - Ranining kutilmagan gapidan hamma birdek janob Parkka qararkan erkakning peshonasini sovuq ter bosgan yanoqlari qizarib ko'z kosasining tomirlari sezilib qolgandi.
Jimin: Dada, sizga nima bo'ldi? - tashvishga tushgan yigit allaqachon o'rnidan turib otasining yoniga borishga shaylanarkan xirillab nafas olayotgan erkak gapirishga urina urina nafas yutolmay stuldan qulab tushdi. Uning yonida o'tirgan mehmonlar birpasda talvasaga tushib vahima ko'tarisharkan Jiminning "tez yordam chaqiring!" degan baqirig'i olomonni yorib chiqdi. Vaziyat jiddiyligini tushungan Xarin tezda tez yordamga qo'ng'iroq qildi.
Xarin: Aka, agar biror nima bo'lsa, Raniga ko'z-quloq bo'ling.
Xavotir bilan Hajoonga yuzlandi qiz qaynotasining yuragini massaj qilayotgan eriga qarab

~

Shoshilinch tez tibbiy yordam bo'limi yonida taxminan yarim soatdan buyon uyoqdan buyoqqa borib kelayotgan Jimin so'kingancha mushtini tishlab qo'yardi.
Jimin: Yo'q, bu yerda qo'l qovushtirib o'tirolmayman. Aniq kimningdir ishi bu.
Nihoyat jipslashgan tishlari orasidan vishillagan Park stol ustidagi kostyumini yulqib olgancha yo'lak bo'ylab tashqariga chiqa boshladi.
Xarin: Jimin? Shoshma. Qayerga ketyapsan?
Poshnada qiyinchilik bilan yugurayotgan qiz erining bilagidan ushlab to'xtatishga uringan ham ediki, avvaliga xotinini siltab tashlagan Jimin keyin o'zi u tomon burildi.
Jimin: Akangga hoziroq qo'ng'iroq qilib ayt. Mehmonlar ro'yxatini, ishchilar va xodimlarning nomini hammasini mening elektron pochtamga tashlasin. Agar bu ishni qilgan odam shu ziyofatdan bo'lsa uning boshiga itning kunini solaman.
Xarin: Jimin, sen nimaga sha'ma qilyapsan? Kim bo'lishi mumkin bu?
Jimin: Ehtimol to'satdan paydo bo'lgan bolalikdagi do'sting nimadir qilgandir?!
Xarin: Nima? - hayratdan ko'zlari kattalashib ketgan qiz nima deyishni bilmay esankirab qolarkan Jimin qo'pollik bilan uni itarib yuborib chiqib ketdi.

~

Pov Xarin: Oradan bir necha soat o'tdi. Doktorlar hozircha aniq nimadir deyishmadi, ammo nimadir noto'g'ri ekanligini sezib turardim. Chunki bu uzoqqa cho'zilib ketdi. Vaziyat jiddiyga o'xshaydi. Agar janob Parkka nimadir bo'lsachi?! Jimin ham haligacha qaytmadi, qo'ng'iroqlarimga ham javob bermayapti. Qo'ng'iroqlarim javobsiz qolavergach boshqa Jiminga qo'ng'iroq qilmay qo'ydim.
Dr: Siz Park xonimsiz shundaymi?
Xarin: Ha shunday, qaynotamning ahvoli haqida biror yangilik aytolasizmi?
Dr: Afsuski, aytmoqchi bo'lgan gaplarim sizni unchalik xursand qilmasligi mumkin. Janob Parkning ahvoli biroz og'ir deb qo'rqaman. Ular hozirgina yurak hurujini boshdan o'tkazdilar va ahvoli qoniqarli emas.
Xarin: Ya'ni? Doktor, ochiqroq gapirolasizmi?
Dr: Janob Park hozir koma holatida. Oxirgi soat yoki kunlar biz va siz uchun juda ahamiyatli.
Doktor gaplarini yakunlab yana qayta palataga kirib ketdi. Shunchaki nima qilishni va bu haqida kimga aytishni ham bilmasdim. Jimin? u qayerda bo'lishi mumkin? Telefonimni qaltirayotgan qo'llarim bilan kiyimim cho'ntagidan olish ham qiyinlashib ketgandek go'yo. Javobsiz qo'ng'iroqlar davomiy ravishda rad etililmoqda.
Xarin: Jin ursin Jimin! Javob bersangchi!
Negadir nafasim siqib bo'g'zimga tiqilgan to'siqdan xalos bo'lish imkonsizdek tuyilib borardi. Janob Park bilan 4 yillik turmushim mobaynida deyarli suhbatlashmagan bo'lsam ham unga nimadir bo'lishini xohlamayman.

Men hatto o'tgan yillar mobaynida erimning otasini dada deya olmadim. Balki o'z otam o'rniga boshqa kimnidir qo'yishni istamagnim uchundir, ammo men bu insonni farzandimning bobosi sifatida hurmat qilardim. Yuzimni seskantirgan namlikdan etim titrab ketdi. Holsiz o'rindiqqa cho'kar ekanman yanog'imdagi yoshlarni artib tashladim.
Zalda nihoyat kutilgan inson ko'rinish berdi. Men shunchaki nima deyishni bilamay jim turaverdim.
Jimin: Qandaydir yangilik bormi?
U menga sinchkovlik bilan tikilgach xavotir bilan yonimga joylashdi.
Jimin: Xarin, nimadir bo'ldimi? Doktor nimadir dedi shundaymi? Dadamning ahvoli yaxshimi?
men shunchaki bosh chayqab nigohlarimni olib qochdim.
Xarin: Menimcha shifokor bilan o'zing gaplashishing kerak.
Gaplarimni yakunlangach uzun yo'lakdan yurib kelayotgan tanish chehralarga ko'zim tushdi.
Xarin: Aka?
Akam va sehun ham Jimin bilan shu yerda edilar.

~

Oradan birnecha kun o'tdi. Janob Parkning ahvolida hech qanday yangilik yo'q. Jimin deyarli uyga kelmay qo'ygandi, asosiy vaqti offisda hujjatlarga ko'milgan holatda o'tardi. Xarin bilan ikkisi deyarli 3 kundan buyon ko'rishishmadi. Anchadan beri shaxsiy kvartirasida tunab qolayotgan yigit rafiqasiga o'tgan kunlar davomida qo'ng'iroq qilish va xabar olish haqida hatto o'ylamadi ham.

PovXarin: Tongda Sehun qo'ng'iroq qilib ko'rishishni taklif qildi. Favqulodda biroz ishlari ko'payib ketgani uchun offisga borishga qaror qildim, balki bahonada Jiminni ham ko'rib qaytarman. Oxirgi voqeadan so'ng unga bosim o'tkazishni istamadim. Kompaniyaga kirishim bilan ko'zim majlislar zali yonida turgan juftlikka tushdi. Yangi kelgan kotiba qiz va 3 kundirki ko'rinish bermagan qonuniy erim. Bu qiz chindan oshirib yubormayaptimi degan fikr xayolimdan o'tarkan ixtiyorsiz ravishda o'sha tomonga burildim.
- Xarin?
Ortimdan kelgan ovoz sabab o'girildim.
Xarin: Xayrli kun, Sehun, hozir qaytaman,- men deyarli ularning yonida edim, ammo Sehun tirsagimdan tutgancha meni to'xtatdi.
- Hozir emas, miledy, men uchun shu yerdasan axir.
Xarin: Ammo...
Sehun: Yo'q-yo'q, hozir emas, oilaviy muammolarni keyinga qoldiramiz, chalg'ish uchun shu yerda emasmisan axir?
Men deyarli gapirishga ulgurolmadim ham Sehun yelkamdan qo'lini o'ragancha zal bo'ylab tashqariga olib keta boshladi. Oxirgi marta Jimin va uning yonidagi qizga qaraganimda erimning o'tkir nigohlarini payqab qoldim. U xuddi yeb yuborgudek yovvoyi ko'zlar bilan tikildi. Agar u meni sevganida rashk qilyapti deb o'ylagan bo'lardim,ehtimol...
Sehun: Shunday qilib, Kim xonim eringni kotibasi bilan ko'rib jig'ibiyron bo'lganing sababini bilsam bo'ladimi? - liftga chiqqanimizdan so'ng nihoyat menga savol bilan yuzlangan do'stim xuddi nimagadir sha'ma qilgamdek kinoya ohanggida savol berdi. Negadir Sehun oldin ham juda sezgir edi, undagi nimadir meni o'ziga tortadi. Shunchaki miyamni portlatib yuborishga tayyor ayrim narsalarni u bilan bo'lishishni istab qoldim. Charchoqdan qizarib ketgan ko'zlarimni olib qochgancha bosh chayqadim.
Xarin: Hammasi joyida, Sehun, - lift to'xtadi va pastga tushdik.
Sehun: Chindan meni ishonadi deb o'ylaysanmi? Bilaman, biz uzoq vaqtdan buyom ko'rishmagan edik, biroq sen o'zing o'ylagandek o'zgarmagansan.
Mashina eshigini yopib kamarni o'tkazib uh tortib yubordim.
Xarin: Sen chindan meni qanday gapirtirishni bilasan, - dedim sochlarimni changallab.
Sehun: Ajoyib, demak gaplashamiz.
U shunday degach mashina o't oldi. Qayerga ketayotganimizni bilmayman, biroq nim ochiq derazdan kirib turgan sovuq shamol va past ovozdagi mening sevimli musiqam meni ancha tinchlantirdi. Sehunning hali ham men qanday musiqalar eshitishim yodida ekan. U bilan yaqin do'stlar edik, kollejda birga o'qiganmiz va akam bilan ham do'st edilar. Shu sabab uning ota-onasi bizning uyga tez-tez tashrif buyurar, biz ham ularnikiga borishni odat qilgandik. Kollej davridagi birinchi muhabbatim haqida ham uning xiyonati haqida ham universitetga kirolmaganim va o'tish imtihonlarimdan yiqilganimni ham birinchi bilgan inson Sehun edi.

Mana hozir ham dalda berish uchun meni tinchroq joyga olib ketayotgan do'stim hafsalasizlik bilan xomush yuzimga qarab qo'yardi. Men bilaman, men nimadir demagunimcha u meni majbur qilmaydi, lekin bu gal men gapirishni istayman, hammasini to'kib sochmoqchiman.

~

Sehun: Xo'sh demak faqatgina Rani uchun birga yashayapsiz shundaymi? - xotirjam qahvasidan ho'plagan yigit qarshisida kayfiyatsiz o'tirgan do'stiga savol bilan yuzlandi,- endi qisman tushungandekman nega deriktor Park kotibasi bilan bunchalik yaqinligini, qo'shimcha qildi u.
Deyarli e'tiborsiz aytilgan gapdan sergaklangan Xarin burishgan yuz bilan do'stiga yaqinlashdi.
Xarin: Sen nimalar deyapsan, Sehun?
Sehun: Nima? Ya'ni nimani aytyapsan?
Xarin: Qanday kotiba haqida gapirding?
Sehun ikkilanib qarshisida salkam jazavaga tushib qolgan qizning ko'zlariga qarab qotib qoldi. Xarin bilan birvarakayiga qizishib ketgan yigit qizning bunchalik jonkuyarligiga alami keldi negadir.
Sehun: Kechir, - dedi u past va pushaymon bo'lgan ohangda,- men buni bilasan deb o'ylagan edim.
Uning oxirgi gaplari hammasidan oshib tushdi. O'rnidan turib ketgan Xarin sochlarini asabiy ortga taragancha o'ziga o'zi shivirladi:
- Menga bunday qilolmaysan, Park Jimin... Bu darajaga borolmaysan...
Sehun: Xarin, chindan uzr so'rayman, aslida men hech narsani bilmayman, ehtimol noto'g'ri tushungan bo'lishim mumkin. Kel avval kuzatamiz va tahlil qilamiz. Qaror qabul qilishga, xulosa qilishga shoshilma. Bu mening aybim...
Xarin: Agar bu sengacha sezilsa bo'lsa, rostdan bu yerda bir gap bor.
Sehun: Yaxshisi mavzuni o'zgartiramiz, u yerda Lien ismli qiz bor, yaqinda ishga qaytganini aytishdi. Tushunimcha uni seni bilan yqonligi bor.
Xarin: Lien, men va Jiminning yaqin do'sti. U 2kun oldin qaytdi.
Sehun: U bilan ko'rishishga tez-tez borib bahonada aslida nima gapligini bilishing mumkin.
Qiz ohista o'rniga qaytib o'ylanib qoldi. Umuman olganda bu yaxshi rejaga o'xshaydi.
Xarin: Men hoziroq borishni istayman.
Shoshib o'rnidan turgan qizning bilagidan tutib to'xtatgan Sehun uning ko'zlariga chuqur tikilgancha ta'kidladi:
Sehun: Agar nimadir kerak bo'lsa, men doim sen bilanman, har qanday masalada seni qo'llab quvvatlayman.
Xarin: Minnatdorman, - do'stining yelkasidan qoqib qo'ygancha majburan jilmaydi u.

~
PovXarin: Miyamda aylanayotgan fikrlardan shu qadar g'azablanayotgan edimki, hozirning o'zida o"sha l'anati qizni burdalab tashlashni va Jiminning ko'zlariga qarab hammasi uchun hisob so'rashni istayman. U nega shunchaki farzandining onasi sifatida meni hurmat qilmasligiga tushuna olmayman. Men uni sevardim, bir kunda o'sha chegaralarni buzib tashlagan tunimizdayoq unga oshiq bo'lgandim. Mallasochli kelishgan yigitchaning yoqimli hazillari haligacha qulog'im ostida jaranglaydi. Mendan foydalanish uchun aytilgan hazillarni nazarda tutdim... O'shanda bu haqiqiy sevgi deb o'ylagandim.
Biz Sehun bilan kompaniyaga qaytib keldik. Lienni ko'rib ketish uchun men ham do'stim bilan ortga qaytdim. Aslida niyatim boshqa bo'lishiga qaramay haligacha o'zimni aldash bilan ovoraman. Atrofga alanglab ko'z yugurtirarkanman kutilmagandim yelkamdan ohista silagan kaftlar sabab seskanib ketdim.
Sehun: Hey, hammasi joyida shundaymi?
Bu Sehun edi. Yuragim negadir xotirjam tortgandek bo'ldi. Uning mehr bilan aytilgan gaplariga bosh irg'ab qo'ygach yengil tabassum qildim.
Xarin: Hammasi uchun raxmat, Sehun. Sen chindan meni qadrlaydigan kam sonli insonlardansan.
Biz bir necha soniya bir-birimizga tikilib qoldik. Negadir uning nigohlari butun vujudimga osoyishtalik bergandek hech qanday harakatsiz jimib qoldim. So'ng o'zimni o'nglab olishim kerakligini tushunib undan tanamni uzoqlashtirgancha xayrlashdim. Bu nimaligini bilmadim, ammo negadir qizib ketdim. Xuddi kollej davrlaridagidek...

Yuzimga kaftimni bosib Sehunning xonasini yonidan o'tib Lienning yoniga borarkanman kimdir meni kuch bilan o'ziga tortdi. Deyarli qichqirib yubordim. Qorachiqlarim kengayib ketarkan o'zimni qop qorong'u joyda ko'rdim. Qarshimda esa...
Hayratdan endi gapirishga shaylangan ham edimki, lablarimni to'sib olgan kaftlar bunga xalaqit qilayotganini payqab qoldim.
Jimin: O'zingni ko'z-ko'z qilish uchun bu yerdamisan? - kuch bilan devorga tiralgan tanam ustiga bostirib kelgan Jimin o'tkir nigohlar bilan javob talab qildi.
Xarin: Nima bo'lgan taqdirda ham sen uchun bu yerda emasman, - erimning kaftini o'zimdan siltab tashlab jahl qildim. Uning qo'li bilaklarimni siqib yuqoriga ko'targancha yana-da qo'pollashib ortga niqtarkan son qismimda harakatlangan kaft sabab uchib tushdim.

Jimin: Unda nega? Kim uchun bunday kiyimda mening offisimdasan? - kalta yubka etagi ko'tarilib ichkiyim ustida surilgan barmoqla tasirida tartibsiz nafas ola boshladim. U aqldan ozdimi? Nima biz shunchaki madaniyatli odamlar singari yorug' joyda suhbatlashib ololmaymizmi?! Tobora chuqurroq harakatlanib borayotgan qo'llar tanamda yengil titroq paydo bo'lishiga olib keldi. Nima deyishimni ham qanday harakat qilishni ham bilmay qoldim...
Xarin: Mendan uzoq tur! - yana uning kaftidan bilagimni sug'urib olishga urinib tipirchiladim.
Jimin: Sabrimni sinayapsan, Xarin. Buning chegarasi bor, hozir yoki qachondir, men bilan o'yin o'ynash senga og'irga tushadi.
Ostimga kirgan Jiminning barmoqlari harakatlana boshlaganida o'zimni tuta olmay lablarimni tishlab ingrab yubordim. Uning qo'li sekinlik bilan meni mazaxlagan ko'yi ichkariga tomon surilib borardi. Yo'g'on barmoqlar orasiga yana biri qo'shilganida oyoqlarim ehtirosdan bo'shashib ketdi. Ikkinchi qo'li bilan ko'krak qismimni siqimlagan yigit qulog'imga tilini bosib so'ng shivirladi:
Jimin: Aynan shuni nazarda tutdim, bu senga og'irga tushadi.
Xarin: Ablax!
Meni kalaka qilayotgan erkakning ulkan tanasidan qutilishga urinib g'ingshir ekanman erimning harakatlariga yengilib borardim. Ongim va jismim o'rtasidagi aloqa uzilib qoldi. Qayerda ekanligimni unutib qo'yib butunlay devorga yopishib qoldim. Sochlarim orasidan bo'ynimga urilgan issiq nafas ichimdagi ehtiros to'lqinini kuchaytirib yubordi.
Xarin: Seni yomon ko'raman.
Titroq lablarim orasidan ko'chgan oxirgi so'zdan so'ng oyoqlarim yerdan uzilgandek nafasim tomog'imda qotib qoldi. Tuman ichida qolgan odam singari atrofdagi hamma narsani yodimdan chiqardim. Lablarimni qattiq tishlab bor kuchim bilan ingrab yubormaslikka harakat qilarkanman bu imkonsizligini yaxshi bilardim. Jiminning qaynoq kafti belimdan ushlab meni o'ziga tortdi. Ostimdan ajralib chiqqan suyuqlik menga noqulaylik tug'dirayotganini endi payqadim. Ko'zlarimni ochganimda lab chetidagi mazaxomuz tabassum bilan tikilib turgan erkakni ko'rdim. U shunchalik menga jirkanch tuyilib ketdiki, hatto o'z tanamdan ham jirkanib ketdim.
Jimin: Shu sabab bu yerdamisan ? Bir lahzalik lazzat uchunmi?
Xarin: Sen nimalar deyapsan? - oldinga bir necha qadam tashladim, hamon titrayotgan tizzalarim sabab muvozanatni yo'qotishimga bir bahya qoldi.
Jimin: Erkaklar bilan vaqt o'tkazish uchun uydan chiqqaningda eringning kompaniyasini emas sen kabi ayollar xizmat ko'rsatadigan joylar haqida o'ylab ko'r, tushunarlimi?
U bu gaplari bilan xuddi yuzimga tarsaki tushirgandek bo'ldi. Qanday javob berishni bilmay qotib turarkanman xira tortib qolgan aqlim bilan bu gaplarni tushinib olgunimcha Jimin xonani tark etdi. U aynan nimani nazarda tutdi?!

~

4-qism tugadi. Yoqimli mutolaa.