By_Ari

EP. 4

Ertalabki Seoul koʻchalari odatdagidek shovqinli edi.

Metro ham odam bilan to‘la. Ari esa Minsuni yelkasiga osilgancha uyqusirab ketardi

— Onniii… men bugun universitetga bormayman…

Minsu telefonidan ko‘z uzmadi

— Borasan.

— Men kasalman

— Yolg‘on gapirma tentak qiz

— men ruhiy kasal boʻlganman😫

— Bu boshqa masala😁

Ari xo‘rsinib qoʻydi

Ikkalasi bir haftadan beri deyarli dam olmayotgandi ertalab universitet kechqurun cafe uyga qaytgach toliqish dars va imtihonlarga tayyorgarlik…

Universitetga yetib kelishlari bilan Ari partaga boshini qo‘ydi

— Men faqat shu yerdagina uxlay olaman.

Minsu uni yoniga o‘tirib daftarlarini chiqardi.

— Tursang yaxshi bo‘lardi bugun kerakli mavzu oʻtiladi

— Onni…

— Xm

— Katta bo‘lish juda qiyin ekan…

Minsu bir necha soniya jim boʻlib qoldi.

Keyin sekin Ari sochini qulog‘i orqasiga olib qoydi.

— Birga bo‘lsak yengamiz.

Ari darrov Minsuni quchoqlab oldi.

— Men sizni juda yaxshi ko‘raman 😭

— Bilaman kichkintoy bo‘g‘ma endi

Dars tugagach ikkalasi yugurgancha cafega yetib kelishdi.

Eshik ochilishi bilan Jin ularni ko‘rib hushtak chaldi.

— Va nihoyat bizning studentlar ham keldi.

Ari stolga suyandi.

— Men o‘lyapman😫…

— Universitet shunchalik qiyinmi?

— Men bugun 발표 (prizintatsiya) ham qildim…

— Zo‘rku

— Men stressdan “감사합니다” o‘rniga “사랑합니다” deb yubordim 😭

Jin bir soniya jim qoldi. Keyin qattiq kulib yubordi.

— Sen professoringga “sizni sevaman” dedingmi😂

Ari stolga boshini urdi.

— Men endi u darsga qanday boraman😭

Orqada coffee tayyorlayotgan Jimin lab uchida kulib qoydi.

Ari darrov buni payqab qoldi. (Koʻrdilarmi burgut koʻzmanda😂)

— Siz ham kulmang endi😭

Jimin indamay muzlatgichdan nimadir oldi. Keyin Ari oldiga energetik qo‘ydi.

— Ich.

Ari hayron qarab qoldi

— Men sizdan so‘ramadim-ku…

— Bilaman lekin ko‘zing yumilib ketyapti

Ari endi ichmoqchi boʻlganda Minsu olib qoydi

— senga mumkin emas bu yoshiga toʻlmagansan

— e onnnnni😫

— iltimos mendan soʻramay narsa bermang unga energetik mumkin emas. Qahva ham mumkin emas. Qon bosimi bor. Uni sogʻligi men uchun muhim

— uzr men bilmagandim

— onnnniiiiiii men nima ichay

Minsu arini sochlarini silab yaxshi koʻrgan ichimligini berdi. Ari Minsuni quchoqlab yuzidan oʻpib qoʻyib mazza qilib icha boshladi

Jin endi Minsuga gapirmoqchi boʻlgan payt cafe egasi chiqib keldi.

— Jin Minsu. Outside delivery bor. Hozir borib kelasizlar.

Minsu darrov:

— Menmi?

— Ha

Jin esa allaqachon kurtkasini olayotgandi.

— Demak bu taqdir

— Yo‘q bu ish

— Sovuq javoblaringa qaramay men seni yoqtirib boryapman

— Men esa aksincha

Jin kuldi.

— Yolg‘on

Minsu ko‘zini aylantirib tashqariga chiqdi🙄

Tashqarida havo juda sovuq edi

Ikkalasi delivery qutilarini ko‘tarib yonma-yon yurishardi.

Avvaliga juda jimlik faqat qadam tovushlari

Keyin Jin birdan

— Sen charchadingmi - deb so‘radi.

Minsu hayron boʻlib qaradi.

Odatda u faqat hazillashardi.

— Yo‘q

— Yolg‘on ko‘zlaringdan bilinib turibdi

Minsu indamay yurishda davom etdi.

Bir necha daqiqadan keyin Jin uning qo‘lidagi og‘irroq qutini oldi

— Men ko‘taraman.

— Kerak emas

— Beling og‘rib qolsa keyin ertaga ishga kim chiqadi

Minsu unga qarab qoldi. Jin Minsudan biroz oldinlab ketishga ulgurgandi

Negadir shu oddiy gap Minsuning yuragiga g‘alati tegib ketgandi.

Shu payt shamol qattiq turib Minsuning ochiq qo‘llari muzlab qoldi.

Jin yaqinidagi avtomatdan issiq coffee olib unga uzatdi.

— Ol

— Men sizdan buni so‘ramadimku

— Bilaman lekin baribir icharding

Minsu stakanga qarab qoldi 😭

Bu payt cafeda ichida qurti bor Ariyingiz ishkal chiqarishni davom etardi😂

Ari kassada yana hayot uchun kurashayotgandi 😭

— Aaa… latte one… no two… ay wait…

Mijoz ham chalkashib ketdi.

Jimin indamay uning yoniga keldi.

PIK. PIK.

Kassani tez bosib buyurtmani to‘g‘irladi.

Keyin buyurtma qogʻozini chiqarib Ari tomonga uzatdi.

— Nafas ol

Ari chuqur nafas oldi.

— Men qachon sizdek bemalol ishlay boshlayman…

— Shoshilmasang tezroq o‘rganasan.

— Siz doim shunaqa jiddiy bo‘lasizmi

Jimin bir soniya unga qaradi.

— Sen doim shunaqa kulgili bolasan bo‘lasanmi?

Jimin indamay boshqa tomonga yurib ketdi.

Lekin Ari aniq ko‘rdi.

Bu safar u rostdan ham kulgandi

Kech tushganda Ari bilan Minsu zo‘rg‘a uyga yetib kelishdi.

Kvartira kichkina bo‘lsa ham hozir ular uchun eng comfort joy edi 😭

Ari eshik yopilishi bilan polga o‘tirib oldi.

— Men boshqa katta odam bo‘lishni xohlamayman😭…

Minsu kurtkasini ilarkan kulgandek bo‘ldi.

— Hali endi boshlading-ku

— Koreya meni sindiryapti onni…

— Drama qirolichasi

Ari ingrangancha divanga sudralib chiqib yotib oldi.

Minsu esa oshxonaga kirib ramen tayyorlay boshladi.

Kvartira ichi asta-sekin ramen hidi bilan to‘ldi.

Ari blanketga o‘ralib telefonini tomosha qilgancha birdan to‘xtab qoldi.

— Onni…

— Hm

— Sizningcha men bugun yana qovun tushirdimmi

Minsu suvni aralashtirib turib gapira boshladi

— Qachon

— Demak ko‘p bo‘lgan 😭

— Kichkintoy sen har kuni qovun emas tarvuz tushirasan😂

Ari Minsuga yostiq otdi

— tentak qiz

— Jiminni yonida ham tentakka oʻxshab korinsam kerak

— yoʻq koʻproq cute

— rostdanmi

Minsu unga qarab kuldi

— Jimin menimcha shunday o‘ylaydi

Ari darrov o‘tirib oldi.

— NIMA

— U bugun senga butun kun qarab yurdi.

— YO‘Q.

— Ha.

— Onniii 😭

Ari yuzini yostiqqa yashirdi.

— Men uning oldida juda ahmoqqa o‘xshayman…

— Unga farqi yo‘q😂

Arining yuragi yana tez urib ketdi 😭

Shu payt Minsuning telefoniga xabar keldi.

Sms keldi😂

U beixtiyor ekranga qarab qotib qoldi

Ari darrov boshini suqdi

— Kim ekan onni

— Hech kim

— ONNI

Minsu telefonni teskari qilib qo‘ydi

— Ovqatingni ye

Ari birdan telefonni tortib oldi.

— VAAAAAY

Ekranda: “Uyga yetib oldingmi?” degan xabar turardi.

Jo‘natuvchi: Jin pochchamiz

Ari og‘zini yopib qichqirdi.

— ONNI BU NIMAAAA

Minsu darrov telefonni qaytarib oldi.

— Ovozingni pasaytir tentak qiz bizni uydan haydab yuborishadi

— U sizga birinchi yozibdimi

— Bilmayman

— “Bilmayman” emasmasku nima boʻldi aytib bering

Minsu beixtiyor qizarib ketdi.

Ari esa divanda dumalab kula boshladi

— VAAAAAYYYY MENING ONNIYIM SEVIB QOLYAPTI

— Ari

— Men to‘yga boraman

— Ari

— Farzandlaringiz

— ARIII

Kvartira ichini ularning kulgisi to‘ldirdi

.....

By_Ari

EP. 3

Bugun cafeda odatdagidan tinchroq kun edi.

Tashqarida havo sovuq.
Deraza oynalari bug‘lanib ketgan.
Ichkarida esa coffee hidi va past ovozdagi musiqa yangrardi

Ari kassaga boshini qo‘yib injiqlandi

— Onniii zerikdim😫…

Minsu buyurtma qog‘ozlarini sanayotgandi

— Zerikishga vaqting bormi

— Bugun odam kam-ku…

— Hali kech bo‘lmadiku Ari

Shu payt cafe egasi orqa eshikdan chiqdi.

— kichik omborxonani kim tozalaydi

Birdan hamma jim boʻlib qoldi

— O‘tgan safar hamma tashlab ketgan.

Jin darrov orqaga yurdi.

— Men kassaga qarayman.

— Sen o‘tgan safar ham shunday degansan.

— Chunki men aqllimanda🤓

Cafe egasi chuqur xo‘rsindi.

— Yaxshi. Jimin, Ari sizlar kichkina omborxonani tozalaysizlar Minsu va Jin qolgan qutilarni yuqoriga olib chiqasizlar.
Buguncha odam kam buyurtmalarni oʻzim qabul qilaman

Ari ko‘zini katta katta ochdi.

— Menmi…?

Jimin indamay fartugini yechib kichik omborxona tomon ketdi

café orqasidagi kichkina xona edi.
Tor.
Biroz qorong‘i.
Tokchalarda coffee paketlari va eski qutilar turardi.

Ari birinchi bo‘lib bidillashni boshladi. Chunki bizni Ariyimiz gapirmasa ichida gap qaynaydigan xumchasi oshib toshib ketadi

— Bu yer qoʻrqinchli kinolardagidek ekaaan…

— Xm

— Siz har narsaga Xm deysizmi

Jimin unga qaradi.

— Sen esa hamma narsa gap topasana

— Bu hozir hazilmi

— Bilmayman.

— Siz hazillashishni bilmas ekansiz

Jimin qutini joyiga qo‘yar ekan lab cheti juda bilinmas kulib qoydi

Ari darrov ko‘rib qoldi.

— VAAAAAY SIZ KULDINGIZ

— Yo‘q

— men koʻrdim

— Sen ko‘p narsani ko‘rasan

— hihihi😁

Ari yuqoridagi tokchaga cho‘zildi

— Men olaman

Quti og‘irroq boʻlganligi uchun oyog‘i sirpanib ketdi

— Aaaaaaaa

Jimin Arining belidan ushlab qoldi.

Quti yerga gursillab tushdi
Agar Jimin Arini ushlab qolmaganida Ari jiddiy jarohat olishi mumkin edi

Ikkalasi ham jim.

Arining yuragi shunchalik qattiq urardiki bu ovoz Jiminga ham eshitilardi

Jimin darrov qo‘lini olib biroz orqaroq yurdi

— Ehtiyot bo‘l

Ari esa hali ham miyasi ishlamay qolgancha

— H-ha…

deb turardi.

Shu payt boshqa tomonda haqiqiy tragediya bolayotgandi😂

Jin narvonni ushlab turardi

— Ishon men professionalman

Minsu yuqoridan sovuq qarab qoʻydi.

— Sizga ishonishim uchun sabab yo‘q

— Yuragingga ishon

— Yuragim qarilarni yoqtirmaydi

— sen meni yuragimni parchalading

Minsu qutini yuqoriga joylashtirdi.

— Bo‘ldi tushaman

Jin ataylab narvonni sal qimirlatti.

— AAAAAAA

Minsu qo‘rqib Jinning yelkasidan ushlab oldi.

— Sen hozir meni quchoqladingmi?

— Men sizni itarib yuboraman hozir.

— Lekin qo‘llaring hali ham menda qizaloq

— Jim boʻling ahmoq

Minsu tushayotib rostakamiga sirpanib ketdi.

Bu safar Jin darrov uning belidan ushlab qoldi.

Minsu ko‘zini katta ochdi.

Jin birinchi marta juda jiddiy gapirdi.

— Yaxshimisan?

Minsu bir necha soniya javob bera olmadi.

Negadir yuragi juda tez urayotgandi. Balki bunga sabab qoʻrquv balki qarshisidagi kelishgan keng yelkali yigit buni hatto oʻzi ham bilmasdi

— Qo‘limni qo‘yib yuboring… dedi oxiri past ovozda.

Jin asta qo‘yib yubordi.
Lekin ko‘zini undan uzmasdi.....

...Oradan biroz vaqt o‘tib hamma ishini tugatdi.

Ari charchab stulga o‘tirib oldi.

— Meni uyga koʻtarib olib ketasiz onnni😭😫 yoki men shu yerda qolaman

Jin darrov

— Unda seni shu yerda tashlab ketamiz - dedi

— Onniii qarang meni tashlab ketishyapti 😭

Minsu suv ichayotib kulib yubordi

— tentak qiz seni hech kim tashlab ketmaydi

Shu payt cafe tashqarisida odamlarning shovqini eshitildi.

Ari deraza tomonga yurdi.

Keyin birdan hayajon bilan qichqirdi.

— QOOOOOOOOOR 😭😭

Hammasi derazaga qaradi.

Oppoq qor sekin tushayotgandi.

Ari bolalardek eshik tomonga yugurdi.

— Men tashqariga chiqaman

— Kichkintoy sekin

Kech edi 😭

Ari eshikdan chiqqach sirpanib ketdi. ( Kordilarmi opalaringni aytganini qilmasanglar shunaqa boʻladi ozi doim)

Lekin bu safar ham uni qutqarishdi.

Chunki ortidan kelayotgan Jimin uni qo‘lidan ushlab qolgan edi.

Ari unga qaradi.

Qor parchalari Jiminning qora sochlariga tushayotgandi.

Bir necha soniya hech kim gapirmadi.

Keyin uzoqdan Jinning ovozi eshitildi.

— Menimcha sening full-time ishing Arini qutqarish bo‘lib qolgan uka

Ari darrov qizarib ketdi.

Odatda Jimin bunaqa gaplarga javob bermasdi.

Lekin bu safar…

U Ari qo‘lini qo‘yib yuborishdan oldin juda sekin:

— Balki - deb qoʻydi🥹🤍

By_Ari

EP. 2

Ari va Minsuning bugun yangi kafeda ikkinchi kuni edi. Kechki payt cafe odatdagidan ham gavjum boʻlib ketgandi...

Buyurtmalar tinmayapti. Coffee mashina ovozi. Mijozlar navbati. Ari esa kassada deyarli adashib qolayozgandi

— Onniii men o‘lyapman…

Jin uzoqdan kuldi

— Hali 20 minut bo‘ldi-ku😭

— Men stresdamaaaaaam😫

Minsu esa ichimlik tayyorlay turib gapira boshladi

— Kichkintoy etibor qil sen bunda zoʻrsan men senga ishonaman

Ari chuqur nafas oldi. Keyingi mijoz keldi.

O‘rta yoshli erkak.

— 주문이 왜 이렇게 늦어요? (Buyurtma nega buncha kechikyapti?)

Ari tez egilib uzr soʻradi

— 죄송합니다… 금방 (kechirasiz... hozir)

Lekin u odam battar jahli chiqib gapira boshladi.

— 직원이 한국말도 제대로 못하면서 일을 하면 어떡해요?! 답답하네 진짜🤬( Xodim koreys tilini ham yaxshi bilmay turib qanday ishlayapti o‘zi jinni boʻlish mumkin )

Atrof jimib qoldi.

Ari bir lahzaga qotib qoldi.

U gaplarning hammasini to‘liq tushunmasa ham ohangini juda yaxshi tushundi.

Qo‘llari titray boshladi.

— 죄송합니다… dedi past ovozda.

— 죄송하면 다예요?! 내 주문이나 제대로 하라고요!🤬🗣 (Kechirasiz deyishingni o‘zi yetadimi?!
Buyurtmamni to‘g‘ri qabul qilishni oʻrgan)

Bu safar erkakning ovozi butun café’ga eshitildi.

Ari boshini egib yigʻlab yuborishga tayyor turgandi

Minsu borib anavi odamni oʻldirib qoʻyishni istadi bu uchun otlandi ham ammo Jin uni ushlab qoldi

Shu payt birdan Arining yonidan ovoz eshitildi.

— 그만하세요. (Bas qiling)

Jimin Ari bilan mijoz orasiga kelib turdi.

Ovozi baland emasdi. Lekin sovuq va qat’iy edi.

— 주문은 저희가 다시 확인해드리겠습니다. 하지만 직원에게 그렇게 말씀하지 마세요. Buyurtmani qayta tekshirib beramiz. Lekin bizning xodimga bunday ohangda gapirmang

Erkak nimadir demoqchi bo‘ldi, lekin Jiminning qarashi sabab jimib qoldi.

Bir necha soniyadan keyin esa erkak norozi bolgancha buyurtmani olib ketdi

Cafe hali ham jim edi.

Ari esa boshini ko‘tarmay turardi.

Jimin sekin kassaga qaradi. — Ari-shi

Ari indamadi

— Bu xonaga kiring

Ari indamay orqa xonaga kirib ketdi.

Qo‘llari hali ham titrardi.

Bir necha soniyadan keyin Jimin ham kirib eshikni sekin yopdi.

Ari allaqachon boshini eggancha koʻz yosh toʻkardi

Jimin ariga suv uzatdi

- ichib ol senlayversam qarshi emasmisan menda ancha kichkina ekansan

Ari suvni asta ichib hop degandek boshini qimirlatdi. Ko‘zlari qizarib ketgandi.

Jimin devorga suyangancha unga qarab turardi.

— Men yaxshi ishlolmayapman…

— Sen anchadan beri tik oyoqda yuribsan

— Baribir boshqalarga qiyin bo‘lyapti. Meni deb sizlar ham qiynalib qolyapsizlar

— Hammada birinchi kunlar shunday bo‘ladi.

Ari pastga qarab kulimsiradi.

— Sizda hammi?

— Men birinchi haftamda 6 ta stakan sindirganman.

Ari hayron bo‘lib boshini ko‘tardi.

— Rostdanmiiii

— xm

— Siz bunday qilganga umuman o‘xshamaysiz

Jimin yelka qisdi.

— Odamlar ko‘rgan narsasi doim ham to‘g‘ri bo‘lmaydi.

Ari unga tikilib qoldi.

Negadir shu gap unga juda boshqacha eshitilgandi.

Shu payt tashqaridan Jinning ovozi eshitildi.

— JIMIN 😭 MENI MINSU-SHI URIB OʻLDIRADI HOZIR AKANGDAN AJRALIB QOLASAN

Ikkalasi ham beixtiyor kulib yubordi.

Jin coffee mashina yonida turib olgandi

— Men faqat hazillashdim-ku…

Minsu esa qo‘lida buyurtma qog‘ozlari bilan turardi

— Siz mijozning nomini “potato” deb yozgansiz

— Chunki u kartoshkaga o‘xshardi

— Siz aqldan ozgansizmi?!

— Lekin siz kuldingizku

— Men kulmadim.

— Hozir labingiz qimirladi.

Minsu darrov yuzini boshqa tomonga burdi.

Jin esa asta kulib unga yaqinlashdi.

— Sen aslida juda yoqimli qiz ekansan

— Uzoqlashing.

— Yuraging tez uryaptimi?

— Sizni urib uchirib yuborishimdan oldin qochib qoling

Jin kulib ortga chekindi.

Xuddi shu payt café chiroqlari birdan o‘chib qoldi.

— AAAAAA 😭

Ari qo‘rqib ketib birdan Jiminni yengidan ushlab oldi.

Bir necha soniya qorong‘ilik.

Keyin qoʻshimcha chiroqlar yonib cafeni xira yoritdi.

Ari endi nima qilganini sezib asta Jiminni yengini qo‘yib yubordi.

— K-kechirasiz…

Jimin uning qo‘liga bir qarab qo‘ydi.

Qo‘rqma hammasi joyida

Ari shu birgina gap tufayli nega o‘zini xavfsiz his qilayotganini tushunmay qolgandi

Jimin unga qaragancha hayol surib qolgandi

Shu payt yana Jinning ovozi eshitildi.

— MINSU-SHI QO‘LIM KUYDI 😭😭

Ari beixtiyor kulib yubordi.

Ari va Jimin tashqariga chiqishganda

Minsu Jinning qo‘liga muz bosib turardi.

— Siz besh yoshli bolamisiz?

— Men yaralangan odamman

— Dramani kamaytiring.

— Lekin sen qarayotganing yoqyapti

Minsu unga sovuq qaradi. Chunki Minsuga gap otadigan yigitlar yoqmasdi.

— Qo‘lingiz yaxshi bo‘lib qoldi shekilli.

U ketmoqchi bo‘lganda Jin sekin uning bilagidan ushlab qoldi.

Minsu toʻxtab qoldi

— Rahmat — dedi Jin bu safar jiddiy ovozda.

Minsu bir lahza unga qarab qoldi.

Keyin sekin qo‘lini bo‘shatib:

— Keyingi safar ehtiyot bo‘ling - dedi

Lekin ketayotganda qulog‘igacha qizarib ketganini o‘zi ham sezmay qolgandi

By_Ari

EP. 1

Kechki Incheon.

Salqin shamol metro bekati yonidagi reklama bannerlarini sekin qimirlatardi. Ari ikki qo‘li bilan kapyushonini ushlab odamlar orasidan zo‘rg‘a yurib kelardi.

— Onniii… sekinroq yuring…

Oldinda ketayotgan Minsu orqasiga qaramasdan:

— Kichkintoy seni deb yana kech qoldik - dedi.

— Men emas… metro…

— Metro aybdor bo‘lsa ham sen yugurishing kerak edi.

Ari labini cho‘chchaytirib unga yetib oldi.

Ikkalasi bir haftadan beri Koreyada edi. Hammasi hali ham g‘alati tuyular begona til begona odamlar uyga o‘xshamaydigan kichkina kvartira va har kuni “hammasi yaxshi bo‘ladimi?” degan ichki qo‘rquv.

Bugun esa ularning yangi ishdagi birinchi kuni edi.

Ko‘cha burchagidagi estetik café tashqaridan juda chiroyli ko‘rinardi. Katta oynalar, sariq chiroqlar, ichkaridan kelayotgan coffee hidi…

Ari hayajondan Minsuning yengidan tortdi

— Onni… juda chiroyli ekaaaaaaan…

— Hozir yiqilib tushaman tentak qiz

Ular ichkariga kirishi bilan eshik ustidagi qo‘ng‘iroq jarangladi.

— 어서오세요

Past sokin ovoz.

Ari boshini ko‘tardi.

Kassaning orqasida oq koʻylak kiygan yigit turardi. Sochlari biroz ko‘ziga tushgan. Yuzida deyarli hissiyot yo‘q.

Ari bir necha soniya tikilib qoldi.

Yigit esa ularga qisqa qarab yana oʻzini ishiga shoʻngʻib ketdi.

— Sizlar yangi staffsizmilar?

Bu safar boshqa ovoz eshitildi.

Uzun bo‘yli keng yelkali ochiq chehrali yigit qo‘lida quti ko‘tarib kelayotgandi.

— Ha — Ari tez javob berib sal egilib qo‘ydi

— Biz…

— Sekin kichkintoy

Minsu Arini yengidan tortib quti unga tegib ketmasligi uchun sal chetga tortdi.

— Bugundan ishlashimiz kerak edi.

— Aaa to‘g‘ri. Meni ismim Jin.

Jin kulib minsuga qoʻl uzatdi.
Ammo Minsudan javob boʻlmadi

-kechirasz bizni yurtimizda erkaklar bilan qoʻl berishib koʻrishish mumkin emas

— ha tushunarli uzr soʻrayman. Xoʻsh bu esa Jimin.

Jimin boshini yengil qimirlatdi xolos.

Ari POV

Buncha sovuq odam ishqilib xato qilib qoʻymayda bolmasa aniq baqiradi shu yigit

Jimin POV

Buncha shovqin soladi qiz… boshogʻriq boʻladi aniq bu

— Ismingiz? — dedi Jin.

— Men Minsu

— Men Arimaan

— xmm yaxshi. Bugun odam ko‘p bo‘ladi. Qo‘rqmanglar o‘lib qolmaysizlar😂

— Ishonchingiz komilmi? — dedi Minsu sovuqqina

Jin kulib yubordi🤣

— Xarakteriz yoqdi

Minsu ko‘zini aylantirdi🙄

Ari esa allaqachon atrofni tomosha qilish bilan band edi. Devorlardagi suratlar yozuvlar lampalar…

Orqaga yurayotib esa…

TAAAQ PAAQ 💥

Kim bilandir urilib ketdi.

Yigitning qoʻlidagi muzli coffee qopqog‘i ochilib yarimi polga to‘kildi.

Ari qotib qoldi.

Sekin boshini ko‘tardi.

Bu Jimin edi.

Ari ichida allaqachon o‘lib bo‘lgandi🥹

— M-men kechirim so‘rayman…

Bir necha soniya sukut

Keyin Jimin qo‘lidagi salfetkani unga uzatdi.

— Ehtiyot bo‘ling

Faqat shu.

Na jerkish.

Na jahl.

Lekin negadir Ari undan battarroq uyalib ketdi.

Jin uzoqdan kulib yubormaslikka harakat qilardi.

— Birinchi kundanoq drama boshlandi shekilli.

— Jim bo‘ling — dedi Minsu.

— Siz meni urishyapsizmi?

— Kerak bo‘lsa ha.

Jin yana kuldi.

Shu payt Ari polni artishga urinar hayajondan yana salfetkalarni tushirib yubordi.

Jimin indamay egilib ularni terib oldi.

— Men qilaman — dedi u past ovozda

Ari uning qo‘lidagi uzun barmoqlarga qarab qoldi.

Yuragi negadir biroz tez urayotgandi.

Va bu Koreyadagi yangi hayotining faqat birinchi kuni edi.

Oradan ikki soat o‘tdi.

Cafe asta-sekin odam bilan to‘lib borardi. Coffee mashina ovozi stakanlar jarangi past ovozdagi musiqa — hammasi Arining boshini biroz aylantirib yuborayotgandi.

— Onniii… men charchadim😫…

Ari stol artayotgancha ingradi.

Minsu esa idishlarni to‘g‘rilab:

— Hali boshladik-ku
kichkintoy - dedi.

— Koreyada odamlar nega buncha coffee ichadi…

— Chunki sen kabi uyquchi emas ular.

Ari burnini tortib qoʻydi.

Shu payt kassaga ikkita mijoz yaqinlashdi.

Ari darrov tik turib oldi.

— Men olamaaaaan!

Minsu shubhali qaradi

— Ishonching komilmi?

— Albatta

Ikki daqiqadan keyin esa…

Ari kassaga tikilib qotib qolgandi.

Mijoz nimadir tez-tez gapiryapti. Ari esa vahima ichida.

— Aaa… ice… no… hotu…?

— 아… 네… 두 잔이요.
— Ne?
— 딸기라떼 두 잔…

Ari ko‘zini katta ochdi.

“딸기…?” Qulogi eshityapti ammo miyasi tarjima qilmayotgandi

U tasodifan ekrandagi noto‘g‘ri tugmani bosib yubordi.

PIK.

PIK

PIIIIIIIIK.

Birdan kassadan nimadir chiqib ketdi.

— Ay?!

Mijozlar ham hayron.

Ari esa deyarli yig‘lashiga sal qolgandi.

Shu payt yonidan ovoz eshitildi.

— Men qilaman

Jimin uning yoniga kelib turdi.

Ari sekin chetga surildi.

Jimin bir qo‘li bilan kassani tez bosib, boshqa qo‘li bilan buyurtma cheki chiqardi.

— 딸기라떼 두 잔 맞으시죠?

— 네 맞아요.

Bir necha soniyada hammasi hal bo‘ldi.

Ari unga tikilib qoldi.

— Men… xato qildimmi?

— Uchta cheesecake qo‘shib yubordingiz.

Ari qotib qoldi.

— Nimaaa😫😭

Jiminning lab cheti juda bilinmas kulgandek bo‘ldi.

— Hech nima emas. Bekor qildim.

Ari yuzini ikki qo‘li bilan yopib oldi.

— Men uyga ketaman😭…

— Birinchi kun uchun bu oddiy holat.

— Sizga normaldir…

— Siz juda vahima qilyapsiz hammasi joyida men shu yerdaman oʻzim yordam beraman

Ari unga qaradi. Bu gap jerkish emasdi. Aksincha… tinchlantirgandek edi.

Shu payt orqadan Jinning ovozi keldi.

— Ari-shi cafeni bankrot qilmasangiz bo‘ldi

— AAAAA ONNIII QARANG U MASXARA QILYAPTIII

Minsu patnis ko‘tarib kelgancha

— Siz hali tirikmisiz? - dedi

Chunki bu yerda eng katta yoshli ishchi faqat Jin edi.

Jin hayron bo‘lib kuldi

— buncha sovuq gapirasiz Minsu-shi tirikman tirikman.

— men dinozavrlarga qoʻshilib qirilib ketdizmi debmanda

— qarangaa menga yordam kerak edi aslida men sizni izlab yurgandim

— O‘zingizda qo‘l yo‘qmi

— Yuragimni sindirdingizku💔

Minsu befarq o‘tib ketdi.

Jin esa uning ortidan qarab kulib turardi.

— Xarakteri juda qiziq ekan.

— O‘ynashmang hyun

— Menmi? U birinchi meni urishyapti-ku.

— Baribir.

Jin bir zum Jimin tomonga qarab qoldi.

— Sen esa nega Ariga bunchalik yumshoqsan? Biror marta stafflarga yordam berganingni koʻrmagandim

Jimin javob bermadi.

U uzoqdan Ariga qaradi.

Ari esa boshqa stol yonida menyuni teskari ushlab olganini endi sezgancha
- ONNIII MENI UYATDAN QUTQARING 😭 deb Minsu tomonga yugurayotgandi.....

Sevgi kafesida buguncha sarguzashtlar shu yergacha edi keyingi qismlarda sizlarni kutib qolamiz Florals. Kanalimizga obuna bolishni unutmang💚

By_Ari

EP. 3

O‘sha kecha uyda g‘alati jimlik bor edi.

Oddiy jimlik emas…
bu jimlik devorlarga yopishib nafasni siqadigan odamni ichidan ezib tashlaydigan jimlik edi.

Ari buni sezdi.

U oshxonada turardi. Qo‘lidagi finjonni mahkam ushlab turardi. Uning ichidagi choy allaqachon sovib ketgan lekin u hali ham uni qo‘yib yubormasdi.

Arining yuragi tez ura boshladi.

Sababsiz.

Yoki… sabab bor edi.

Birdan tashqaridan og‘ir zarba ovozi eshitildi.

Ari qotib qoldi.

Yana.

Bu safar yaqinroq.

Qurol ovozi.....

U sekin eshik tomon yurdi. Har bir qadamini qoʻrquvdan zoʻrgʻa bosar edi. Qo‘li tutqichga yetganda bir lahza to‘xtadi.

Ari Pov

Bu mahalda bbalki Jimin kelgandir kimnidir jazolayaptimi yoki

Ari eshikni ochdi.

Va o‘sha zahoti
orqasidan qo‘pol qo‘l uning og‘zini yopdi.

— ovozingni chiqarma

Ari qichqirmoqchi bo‘ldi.

Ammo… yana hech narsa chiqmadi.

U faqat qaltirardi.

Ikki erkak uni sudrab tashqariga olib chiqib ketishdi.

Hovli…

Yerda yotgan qo‘riqchilar.

Qon.

Ari ko‘zlarini qattiq yumib oldi.

— Tezroq! Uni mashinaga!

Uni qora mashinaga itarib o‘tqazishdi.

Eshik yopildi.

Mashina qorong‘ulikga singib ketdi.

Ombor

Sovuq.
Nam.
Zanglagan temir hidi.

Arini stulga o‘tqazishdi. Qo‘llari orqasiga bog‘langandi.

Arqon terisiga qattiq botdi.

— Demak shu ekanmi?

— ha bu oʻsha Jiminning zaif joyi.

Hamma kuldi.

- Soqov qiz-a Jiminning soqov xotini🤣

Ari boshini egdi. Ko‘zlaridan yosh oqdi.

- Jimin uni olib ketish uchun kelganda uni oʻldiramiz bu qizni esa koʻngilxushlik uchun olib qolamiz

Ari bor kuchi bilan gapirishga urinib ko‘rdi.

Lablarini ochdi.

— …

Ammo hech narsa gapira olmadi.

Erkaklardan biri unga yaqinlashdi.

— Qiziq… u sen uchun nima qilar ekan?

Erkak gapini tugatar tugatmas tashqarida keskin tormoz ovozi eshitildi.

Ichkaridagilar jim bo‘lib qolishdi.

Eshik sharaqlab ochildi.

Ichkariga Park Jimin kirdi.

U shoshilmasdi.

Qadam tashlashi sekin… og‘ir edi.

Uning ko‘zlari bu safar odatdagidek sovuq emas edi.
Uning koʻzlari daxshatli edi. Unda ajal aks etardi goʻyo

— Uni qo‘yib yuboring.

— Sen yolg‘izsan Jimin — dedi ulardan biri kulib.

Jimin boshini biroz egdi.

— Sizlar uchun yetadi.

Jimin Arini yonida turgan erkakka yaxshilab razm solib uni eslab qoldi.

Keyingi soniyalarda hammasi shiddatli tus oldi

Birinchi zarba.

Bir odam yerga quladi.

Ikkinchisi pichoq bilan tashlandi.

Jimin uning qo‘lini qayirib burdi.

— AAH!

Pichoq yerga tushdi. Jimin pichoqni olib uni ogʻziga sanchib boshini ikkiga boʻlib tashladi

Qon sachradi.

Uchinchi odam temir tayoq bilan yugurdi.

Jimin zarbani osonlikcha qaytardi.

— Yetar! Uni o‘ldiringlar!

Ombor ichida qichqiriqlar zarba tovushlari bilan og‘ir nafaslar aralashib ketdi.

Ari qimirlay olmadi.

Ko‘zlarini qattiq yumib tinmay yigʻlardi.

Oxirgi odam ortga chekindi.

— To‘xta! Kelishamiz!

Jimin unga yaqinlashdi.

— Kim yubordi?

— Men… bilmayman…

Jimin unga tikildi.

— So‘nggi imkoniyat.

— Kang… Kang guruhidan!

Bir soniya.

Sukut.

Keyin… Jimin qurolini olib erkakni aʼzosiga qarab oʻw uzdi. Erkak ogʻriqdan dodlab yerga yiqildi. Jimin uni yoniga kelib ogʻriqdan qiynalishini jimgina tomosha qildi

Jimin erkakni bogʻziga toʻpponcha tiradi.

- meni xotinimga mendan boshqasi yaqin kelsa manashunday oʻlim topadi

Jimin erkakni bogʻzidan otib tashladi va

hammasi tugadi.

Jimin sekin Ari tomon yurdi.

U arqonni kesdi.

— Yaxshimisan?

Ari javob bera olmadi. Koʻzlari qattiq yumilgan qoʻrquvdan tinmay qaltirardi. Jimin uni koʻtarib ombordan olib chiqdi.

- Ari qoʻrqma koʻzingni och menga qara

Ari sekin koʻzlarini ochib jiminga qarab qoldi

Keyin birdan—

u Jiminni boʻynidan qattiq quchoqlab oldi.

Uning yelkasiga yuzini bosib yigʻlay boshladi.

Ari ovozsiz yigʻlasa ham ammo butun tanasi bilan yigʻlardi.

U gapirishga urinib ko‘rdi.

— … …

Hech narsa deya olmadi.

Jimin qotib qoldi.

Keyin asta qo‘llarini uning yelkasiga qo‘ydi.

Va sekin uni bag‘riga bosdi.

— Bo‘ldi… men shu yerdaman.

Bu safar uning ovozi boshqacha edi.

Sokin.

Yumshoq.

Jiminning ovozi va yogʻayotgan yomgʻir asta Arini tinchlantira boshlagandi....

Yomg‘ir tinmay yog‘ardi.

Mashina ichida faqat tomchilar ovozi eshitilardi.

Ari jim o‘tirardi.

Ko‘zlari qizarib ketgan.

Jimin mashinani to‘xtatdi.

— Ari…

Ari Jiminga qaradi.

Jimin qo‘lini uzatib uning yuzidagi yoshlarni artdi.

— Qo‘rqma. Men yoningdaman.

Ari unga tikilib qoldi.

Bu odam… endi boshqacha edi.

Jimin paltosini yechib uning yelkasiga yopdi.

— Sovqotibsan

Jimin sekin Ariga yaqinlashdi

Jimin Ari ni o‘ziga tortdi va avvaliga juda yumshoq va yoqimli bo‘sa ola boshladi. Lablari Arining lablariga yengil tegdi — go‘yo qo‘rqitmoqchi emasdek, faqat tasalli bermoqchi bo‘lgandek. Ari ning tanasi asta bo‘shashdi ko‘zlari yumildi. Jimin bu yumshoqlik bilan uni aldadi lablarini sekin harakatlantirib tilini yengil tegizib Ariga yoqimli hissiyot va xotirjamlik berdi

Keyin esa chuqurroq boʻsa ola boshladi. Arining yuzini mahkam ushlab boshini orqaga eggancha tilini uning og‘ziga chuqur kiritdi. Ari ning nafasi tiqilib qoldi lekin Jimin to‘xtamadi. U Arini orqa o‘rindiqqa ohista yotqizarkan bo‘sani uzmasdan qo‘llari bilan uning ko‘ylagini yecha boshladi.

Kiyimlar birin-ketin yerga tushdi. Jimin Arining bo‘ynidan o‘pib pastlashib ko‘kraklarini qo‘llari bilan siqib so‘rib tilini oʻynay boshladi. Ari nola qilolmasada faqat tanasi bilan titrar tinmay toʻlgʻonib Jiminni battar telba qilardi. Jimin uning shimini va ichki kiyimini sekin pastga surdi, keyin o‘zining kiyimlarini yechdi.

U Ari ning sonlarini ochib azosini oyoqlari orasiga joylashtirdi. Bir qo‘li bilan uning yuzini silab yana yumshoq bo‘sa bilan aldadi Ari bo‘shashgach Jimin azoʻsini uning ho‘l va issiq ostiga sekin bosdi va yanada sekin lekin zarb ichiga kirdi.

Ari ning tanasi zo‘riqib ari jiminni yelkasidan qattiq ushlab ostini battar siqib oldi. Jimin ehtirosdan labini tishlab boshini orqaga tashladi.......
Jimin sekin Arini ostiga qaradi. Keyin sekin Arini lablaridan oʻpib oxirida peshonasidan oʻpib qoʻydi.

- Sen faqat menikisan va bunga loyiqligingni isbotlading qizaloq

Ari biroz oʻrganib olgach Jimin harakatni boshladi — avval sekin keyin tez va kuchliroq. Har safar zarb bilan chiqib yana chuqur kirardi. Ari ning tirnoqlari uning yelkasida kichik tirnalishlar qoldirgandi Jimin uning belidan mahkam ushlab tezlikni oshirdi. Ularning terisi bir-biriga urilib, mashina ichi aloqa ovozlariga toʻldi.

Jimin Arining ko‘kragini og‘ziga olib so‘rib bir vaqtda ichkariga zarb bilan kirib chiqardi.

Oradan ikki soat oʻtsa hamki Jimin toʻxtamasdi va oxirgi zarba Ari yig‘lagandek nafas chiqarib qattiq qaltirab boʻshanib yubordi

Jimin ham uzoq bardosh bera olmadi. Jimin zarb bilan juda qattiq kirib Arining ostida boshana boshladi.

- Ahhh Shibal kayfsan qizaloq

Jimin Ari ni quchoqlab, peshonasidan o‘pdi. Yomg‘ir ovozi ularning ehtirosli nafaslariga qo‘shildi.

Oradan biroz vaqt oʻtgach Jimin kiyinib mashinani haydab ketdi. Ari allaqachon ogʻir kun va eri bilan boʻlgan birinchi kechadan soʻng Jiminning paltosiga oʻralib uxlab qolgandi. Jin uyga yetib kelgach Arini paltoga yaxshilab oʻrab xonaga olib kirib ketdi........

Tong hali to‘liq yorishmagan, maktab hovlisi esa odatdagidan ham sokin edi. Faqatgina bitta odam bugun erta kelgan — va u ham boʻlsa Sunghoon.

U qo‘lida kichkina quti ushlab sinf eshigi yonida turardi.

— Bugun aytaman… albatta aytaman— dedi u o‘ziga oʻzi

Bugun oddiy kun emas edi. Bugun Harinning tug‘ilgan kuni edi.

Dars boshlanishidan biroz oldin Harin sinfga kirib keldi. Sochlari yengil shamolda hilpirab yuzida odatdagidek sokin tabassum bor edi. Va bugun u har galgidan ham goʻzalroq koʻrinardi Sunghoonning koʻziga

— Erta kelibsizmi Sunghoon — dedi u kulib.

Sunghoon biroz hayajonlandi.

— Ha… shunchaki…

U gapini davom ettira olmadi. Yuragi tez urardi.

Kun davomida u bir necha marta Haringa yaqinlashmoqchi bo‘ldi, lekin har safar kimdir halaqit berardi. Darslar tugagach esa Harin sumkasini yig‘ib chiqib ketmoqchi bo‘ldi.

— Harin! — nihoyat chaqirdi Sunghoon.

Qiz ortiga o‘girildi.

— Ha?

Sunghoon unga yaqinlashdi. Bir necha soniya jim turdi keyin qo‘lidagi qutini uzatdi.

— Tug‘ilgan kuning bilan.

Harin hayron bo‘lib qutini oldi.

— Rahmat… lekin buni nega

— Ochib ko‘r — dedi Sunghoon sekin.

Quti ichida kichkina qjuda chiroyli bilaguzuk bor edi. Ichki tomoniga esa xat bor edi: “Doim yoningda bo‘lishni xohlayman.”

Harin bir zum jim boʻlib qoldi.

— Sunghoon…

— Men… seni anchadan beri yoqtiraman — dedi u nihoyat, ko‘zlarini olib qochmay.

— Bugun aytmasam yana jur’at qilolmayman deb o‘yladim.

Atrof sokin edi. Faqatgina yurak urishlari eshitilayotgandek.

Harin asta kuldi. Bu safar odatdagidan boshqacha, iliqroq edi.

— Men ham kutgandim qachon aytarkin deb.

Sunghoon hayron bo‘ldi.

— Nima?

— Men ham sizni yoqtiraman — dedi Harin sekin uyalib

Shu on go‘yo butun dunyo to‘xtagandek bo‘ldi.

Sunghoon yengil kulib yubordi, ichidagi barcha hayajon birdan yo‘qolgandek.

— Demak… bu tug‘ilgan kuning eng yomon sovg‘a emasmi?

Harin boshini chayqadi.

— Yo‘q. Eng yaxshisi.

Ular yonma-yon maktabdan chiqib ketishdi. Quyosh botayotgan edi, lekin ular uchun aynan shu kun yangi boshlanish edi.

By_Ari

Ertalab soat 5 larda Jimin Arining peshonasidan sekin o‘pib quloqchasiga pichirladi:

Sevgilim men ishga ketaman. Kechqurun ertaroq qaytaman. Sen dam ol. Men seni topdim. Endi hech qachon qo‘yib yubormayman.

Ari uyqusirab boshini qimirlatib javob berdi. Jimin kiyinib eshikni yopib chiqib ketdi.

Ari kuni bilan tushgacha mazza qilib uxlab yotgandi. Kecha tun bo‘yi bo‘lgan ehtirosdan tanasi charchab karavotda yalang‘och holda koʻrpa orasida uxlab yotardi. Xona hali ham kechagi voqeaning izlari bilan to‘la edi: yerga sochilgan kiyimlar karavot choyshabida qolgan qon dog‘lari va havoda ham ehtiros qolgandi.

Tushdan keyin, soat 2 lar atrofida Ari hali ham uxlab yotardi. To‘satdan eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi. Eshik ochilmagach ishdan charchab qautgan Minsu – Arining opasi o‘z kaliti bilan eshikni ochib ichkariga kirdi.

Erkatoy singlisining xonasidagi manzarani ko‘rib Minsuning ko‘zlari katta bo‘lib ketdi. Kravatda yalang‘och yotgan Ari choyshabdagi qon dog‘lari, yerga tashlangan erkakning ichki kiyimi... Minsu bir zumda hamma narsani tushundi.

- Bu nimaaaaaaa

Minsu baqirib to‘g‘ri kravat yoniga bordi. Ari hali ham uxlab yotardi. Minsu singlisining yuziga qattiq tarsaki tushirdi.

- Uyatsiz qiz bir kechada o‘zingni shu ahvolga solib qo‘ydingmi

Ari og‘riqdan baqirib yubordi. Minsu ikkinchi tarsakini ham tushirib Arining sochidan ushlab silkitdi.

- Kim edi u? Ayt nima qilib qoʻyganingni bilasanmi

Ari yig‘lab yubordi

- Onni... to‘xtang... u Jimin edi...

- Meni aldashga urinma Ariii

Minsu yana Arini urmoqchi bo‘ldi.

Shu payt eshik birdan ochildi. Jimin tushdan keyin ishini tashlab Arini ko‘rgani shoshilib kelgan edi. Qo‘lida esa gullar bor edi. U ichkariga kirib manzarani ko‘rdi jahldan qizarib ketdi Ari yalang‘och holda karavotda yigʻlagancha turar opasi esa uni urishga hozirlangan edi

Jiminning yuzi bir zumda jiddiy tortdi. U gullarni stolga qo‘yib birinchi navbatda Arini himoya qildi. Arini orqasiga olib o‘tib choyshab bilan Arining tanasini yopdi.

- Bas qiling - dedi Jimin sovuq va qattiq ovozda

Minsu g‘azab bilan Jiminga qarab baqirdi:

- Sen kim boʻbsanki menga buyruq berasan bu meni singlim sen uni bir kechada...

Jimin Arini quchoqlab uning sochlarini silab tinchlantirdi va keyin Minsuga qarab gapira boshladi

- Men Park Jiminman. Va Ari endi meni rafiqam boʻladi. Kecha u bilan birinchi marta uchrashdik va biz bir-birimizni sevib qoldik. Bu sening ishing emas. U allaqachon voyaga yetgan va o‘z tanlovi bor. Agar yana unga qo‘l ko‘tarsang men buni shunchaki qoldirmayman.

Minsu bir zum sukut saqladi. Keyin chuqur nafas olib, ovozini pasaytirdi:

- Singlimga qilgan bu ishing uchun hech qachon seni kechirmayman

Minsu Jiminni boshqa xonaga olib chiqib eshikni yopdi. U yerda ular o‘rtasida jiddiy lekin tinch suhbat bo‘ldi. Jimin Arining opasiga hamma narsani ochiq aytdi ularning birinchi uchrashuvi his-tuyg‘ulari va Ari endi uning himoyasida ekanligini. Minsu dastlab qarshilik qildi lekin oxirida

- Men hali ham rozi emasman lekin singlim uchun boshqa ilojim yoʻq deb chiqib ketdi.

Minsu Jiminni kuzatib qo‘ygach Arining yoniga qaytdi. Ari hali ham choyshab ostida yig‘lab yotardi. Minsu uni quchoqlab peshonasidan o‘pdi:

- Hammasi yaxshi yigʻlama boʻldi Ari . Bu ish oralaringda bólgan ekan endi men hech narsa qilolmayman chunki bólar ish bólib bólgan eng yomon korgan ishim ham shu boʻlib ótgan ishdan keyin uni qayta kovlash ekanligini bilasan. Agar sevsang va unga ishonsang seni qóllayman

Ari Minsuni qattiq quchoqlab oldi

- Rahmat... Onniyim sizni yaxshi koʻraman

Jimin Kechqurun erta qaytishini aytib ketdi. Sen dam ol u kelganda esa oʻzim gaplashaman

Nima qilmoqchisiz onni

Kecha tunda senga osonlikcha erishdim deb oʻylayapti. Lekin seni opang bor oldin u meni qarshiligimga duch keladi

Onni unday qilmang men uni sevaman u ham meni sevadi

Bilaman Ari ammo u idol sen uni tungi qoʻgʻirchogʻi boʻlib qolishingni istamayman buyogʻini menga qoʻyib ber sen dam ol

Minsu Arini yotoqqa yotqizib ustini yopib qoʻydi. Ari haliyam holsiz boʻlgani uchun tezda uxlab qoldi.

Kechasi soat 11larda Jimin yolg‘iz kelishga yuragi dov bermadi. U Jinga qo‘ng‘iroq qilib bor gapni aytib berib iltimos qildi:

Hyung bugun menga yordam bering Arining opasi hali g‘azabda. Arini aytishicha biasi siz ekansiz siz Minsuni chalg‘itib turing men Ari bilan bir oz vaqt o‘tkazay Iltimos

Seokjin kulib rozi bo‘ldi:

Yaxshi lekin opasi menga yoqib qolsa bilasan meni

Yoqsa kerak sizni ideal tipizga oʻxshatdim

Koʻramiz

Ular ikkalasi qizlarning uyiga yetib kelishdi. Jimin eshikni taqillatdi. Ari eshikni ochdi va Jiminni ko‘rib mahkam quchoqlab oldi. Seokjin esa endi xonadan chiqayotgsn Minsuni boshqa xonaga olib chiqib ketdi

Salom siz Minsu bolsangiz kerak ukam qilgan ish uchun uzr soʻramoqchi edim juda goʻzal qiz ekansiz

Minsu qarshisidagi insonni koʻrib bir necha soniya unga tikilib qoldi

Jin ham bir necha soniya minsuga qarab qolgandi

Jin POV

Bu osha tushumdagi pari qizmi. Nahotki bu oʻsha. Ha huddi ozi men uni juda koʻp marotaba koʻrganman uning yuzi uning koʻzlari uning gʻunchadek lablari

Jin minsuga mahliyo boʻlib qolgandi

Seokjin va Minsu ikkisi bir biriga berilib ketishganidan foydalangan Jimin Arini koʻtarib yotoqxonaga olib kirib eshikni yopdi va uning lablaridan chuqur boʻsa ola boshladi.

Bugun seni juda sog‘indim deb pichirladi Jimin

Ari uyalib javob berdi:
Men ham... Lekin opamni jahllari chiqqan ehtiyot bo‘laylik...

Jimin tabassum qilib, Arining ko‘ylagini sekin yechdi. Bu safar hamma narsa tez va ehtirosli boʻladi chunki vaqt cheklangan gulim. Jimin Ari karavotga yotqizib bo‘ynini ko‘kraklarini ochko‘zlik bilan o‘pib tishlagancha ema boshladi. Ari ingrab Jiminning sochlaridan ushlab oldi.

Jimin tezda o‘z kiyimlarini yechib Arining oyoqlari orasiga joylashdi. U Arini avval barmoqlari bilan tayyorladi – sekin silab ichiga barmoqlarini kiritib namlantirdi.

- Ahh... Jimin.. uning tanasi titray boshladi.

Keyin Jimin o‘zining qattiq shishgan a’zosini Arining ostiga sekin tirab turib birdan kuchli zarba bilan to‘liq kirgizib yubordi.

Ari og‘riq aralash zavqdan baqirib yubormoqchi boʻldi ammo jiminning baquvvat qoʻli bunga yoʻl qoʻymadi.

Jimin Arini belidan mahkam ushlab tez va chuqur kirib chiqa boshladi – har zarba bilan u Arining ichiga juda chuqur kirib chiqardi.

Jimin qo‘li bilan qizning ko‘kragini siqib ikkinchi qo‘li bilan klitorini uqalab tezlasha boshladi. Ari oyoqlarini Jiminning beliga o‘rab uni yanada chuqurroq his qilmoqchi bo‘ldi.

Immmm... Jimin... tezroq... ahh immmmmmm deb pichirlardi Ari ovozi titrab.

Jimin Arining lablarini ochko‘zlik bilan o‘pib pichirladi:

Sen menikisan.. hech kim seni mendan tortib ololmaydi. Seni sevaman Ari.

Xonada faqat ularning ingrashlari va tana urilishining tovushlari eshitilardi.

Ari birinchi bo‘lib tanasi qattiq qaltirab boʻshanib yubordi Jimin ham bir necha kuchli chuqur zarbadan keyin Arining ostiga issiq spermasini to‘kib yubordi.

Ular bir necha daqiqa quchoqlashib yotishdi. Jimin Arining sochlarini siladi

Endi tez-tez shunday bo‘lamiz. Men seni himoya qilaman. Tez orada toʻyimiz boʻladi meni xotinjonim

Ari tabassum qilib Jiminni quchogiga boshini qo‘ydi:

Sizni sevaman Jimin

Seokjin boshqa xonada Minsu bilan berilib suhbatlashar ikkisi ham bir biriga shunaqangi berilib ketganligidan dunyoni unutishgan edi.

Jimin eshikdan chiqqach Jin minsuni qolidan nozik oʻpib qoʻydi

- Tez orada koʻrishguncha milady

Minsu tabassum qilib qoʻydi. Va uning bu tabassumi Jinning qalbida umrbodga muhrlanib qoldi

Jimin sekingina Seokjinga
Rahmat hyung deb pichirladi va ikkalasi birga chiqib ketishdi.

Ari esa karavotda yotgancha Jiminning iforini his qilib xotirjam uyquga ketdi.

By_Ari

Seul shahridagi yirik fan-meeting zalida havo hayajon va qichqiriqlar bilan to‘la edi. Park Jimin sahnada raqs tushayotganida ko‘zi bir qizga tushdi. U Ari ismli qiz edi – 20 yoshlardagi oddiy kiyingan, qora sochli, katta jigarrang ko‘zli va juda nozik qiz.

Jimin unga dasxat qo‘yayotganda Arining qo‘li qaltirab yuzlari qizarib ketdi

Jimin oppa... siz mening butun hayotimsiz - dedi Ari ko‘zlari yaltirab pichirlagan holda

Jiminning yuragi bir zumda boshqacha urgancha Ariga kulib qaradi. Bu qiz shunchaki oddiy muxlis emas edi.

Fanmeeting tugagach Jimin menejeriga bugun yolg‘iz qolishini aytdi va tezda Ari haqida ma’lumot izlay boshladi.

Ijtimoiy tarmoqlardagi postlar, joylashuv teglari orqali bir soat ichida qizning uyini aniqlab oldi – Seulning chekkasidagi kichik oddiy kvartira.

Tunda soat ikkilar atrofida Jimin qora kiyim va niqob bilan ko‘chaga chiqdi. Yuragi tez urar lekin to‘xtay olmasdi. Bu telbalik deb o‘ylardi Jimin. Ammo Arining tabassumi va ovozi uning fikru hayolini butunlay egallab olgan edi.

Ari bugun uyida yolg‘iz edi. Opasi tungi smenada ishda. Yolgʻiz oʻzi uxlashga qorqadigan erkatoy qiz fanmeetingdan keyin uxlay ham olmaysdi. U Jiminning suratlarini ko‘rib o‘tirardi.

To‘satdan eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi. Ari qo‘rqib, eshikni ochganda oldida Jimin turganini ko‘rdi.

- J-Jimin...? Bu... tush emasmi? - Ari ko‘zlari katta-katta bo‘lib orqaga yurdi.

Jimin niqobini yechgancha ichkariga kirdi va eshikni yopdi.

- Ari... men seni bugun birinchi ko‘rganimdayoq sevib qoldim. Bu aqldan ahmoqona tuyuladi lekin seni ko‘rmay turolmayapman - dedi Jimin Arining ko‘zlariga tikilib. Ovozi yoʻgʻon va ehtirosli edi.

Ari qo‘llari bilan yuragini ushlab uyalib turardi.

- Lekin... nega... bu siz uchun juda xavfli...

Jimin Ariga yaqinlashdi va avaylab lablaridan o‘pdi. Avvalida Ari qotib qoldi, keyin esa sekin javob qaytara boshladi.

Jimin Arini ko‘tarib yotoqxonaga olib kirdi va karavotga ohista yotqizdi.

Xona faqat oy nuri bilan yoritilgan Jimin Arining ko‘ylagini sekin yechmoqchi bo‘lganda Ari qo‘llari bilan tanasini yopib oldi.

Jimin... men... men hali hech kim bilan bo‘lmaganman. Juda uyalaman... iltimos...unday qilmang - deb pichirladi Ari yuzlari qip-qizil bo‘lib yerga qaragan holda.

Jimin tabassum qilib Arini qo‘llarini ehtiyotkorlik bilan ochdi va qoʻlidan oʻpib qoʻydi.

- Sevgilim, sen juda chiroylisan Hech narsadan uyalma Men og‘ritmayman. Istamasang – darhol to‘xtayman va’da beraman - deb Arining bo‘ynini quloqchasini o‘pib sekin tishlab tili bilan erkalab ehtiros uygʻota boshladi .

Ari tanasi titrab qisqa nola qila boshladi. Jimin Arining ko‘ylagini va ichki kiyimlarini sekin yechib otib yubordi. Ari endi butunlay yalang‘och holda karavotda yotardi. U oyoqlarini yashirinib qo‘llari bilan ko‘kragini yopishga urinardi.

Jimin unga ehtirosli kulgancha oʻzini kiyimlarini ham yecha boshladi.

Uning mushakli tanasi va qattiq katta a’zosi oy nurida yaqqol ko‘rinardi. U Arining oyoqlari orasiga joylashdi va qo‘li bilan Arining hali tegilmagan allaqachon namlangan ostini sekin silay boshladi. Barmoqlari bilan klitorisni aylana harakatlar bilan erkalagancha birdan tezlashib ketdi

Ari bundan battar hayajonlanib

Immm Ahh... Jimin... deb ingrab yubordi.

Jimin barmoqlarini juda sekin Arining ostiga kiritdi – avval bittasink keyin ikkitasini. Arining tanasi qaltirau boshladi lekin og‘riq emas yangicha zavq hissidan mast edi.

Jimin uni uzoq vaqt shunday erkalab bir necha bor boʻshantirdi

Keyin esa o‘zining qattiq a’zosini Arining ostiga bosib ishqalay boshladi Ari qo‘rqqanidan ko‘zlarini yumib oldi

-Jimin..... qo‘rqyapman...

- Naqas ol sevgilim Oʻzingni boʻsh qoʻy Men sen bilanman,
deb Jimin sekin azosini boricha kirgizib yubordi .

- ahhh Ari uni siqib qoʻyding
Jimin ehtirosdan boshini orqaga tashlab azosini chuqurroq itardi

Birinchi bo‘lib Ari ichida kuchli qarshilik his qildi. Keyin esa – juda kuchli og‘riq. Jimin zarb bilan kirganda qizlik pardasi yirtilgandi va ostidan qon oqdi.

Ari og‘riqdan

- Aaaaaaaaaaaahh... og‘riyapti...deb yig‘lab yubordi

Jimin to‘xtab Arini quchoqlab peshonasidan ko‘zlaridan o‘pa boshladi

- Kechir sevgilim... Hozir o‘tib ketadi. Sen juda jasursan. Men seni juda sevaman hozir yoqimli boʻla boshlaydi deb pichirladi va Arining lablaridan yoqimli oʻpa boshladi.

Bir necha daqiqa o‘tgach Ari og‘riq o‘rniga yoqimli his paydo bo‘la boshlaganini his qildi.

- Endi... biroz yaxshiroq oppa

Jimin sekin Arining ostiga kirib chiqa boshladi. Har bir zarba bilan Ari nola qila boshladi avvaliga og‘riq aralash, keyin esa haqiqiy zavq.

Jimin Arining ko‘kraklarini og‘ziga olib emardi bir qoʻli esa pastda klitorisni erkalab masaj qilardi.

- aaaaaaaahh... Jimin... Yanayam mmmm opppaaa chuqurroq... ahh

Ari endi uyalishni unutib oyoqlarini Jiminning beliga o‘rab uni yanada chuqurroq his qilmoqchi bo‘ldi.

Jimin tezligini oshirdi har bir zarba qattiqlashib har safar juda chuqur kirib bora boshladi. Ularning terlagan tanasi bir-biriga yopishib ehtirosli nafaslari aralashib ketdi.

Sen menikisan Ari... faqat meniki

Jimin Arining bo‘ynidan tishla daxshatli izlar qoldirgancha battar vaxshiylashib ketdi

Ari zavq cho‘qqisiga chiqqanda butun vujudi titrab Jiminning ismini qattiq baqirib boʻshanib yubordi. Shu payt Jimin ham bir necha kuchli zarbadan keyin Arining ichiga issiq spermasini bo‘shatdi.

Ular bir-birlariga mahkam quchoqlab yotishdi. Ari hali ham tez nafas olgancha ehtirosdan oʻzini bilmasdi

Og‘riq o‘tdimi qizaloq

Jimin Arining sochlarini ehtirosni siladi

Ari uyalib tabassum qildi.

- Bir oz... lekin... Bu ogʻriq ham yoqimli. Siz bilan bo‘lish... orzuyim edi

Jimin yana Aridan boʻsa oldi

-Bu faqat boshlanishi. Bugun tun boʻyi biz yana bir necha marta shunday birga bo‘lamiz. Sen endi meni sevgilimsan

Ular tun bo‘yi bir-birlariga ehtiros berishdi – ikkinchi marta allaqachon og‘riqsiz va yanada ehtirosli bo‘ldi. Ari uyalishni asta-sekin unutib Jiminni o‘zi istay boshladi boshladi.

Ertalab Jimin ketishdan oldin Arining qulog‘iga pichirladi:

Men seni topdim. Endi hech qachon qo‘yib yubormayman.

Ari uyqusidan koʻzlarini ocholmagancha kulib qoydi.....

By_Jin

EP. 6

Jin stol yonida shunchalik sovuq va daxshatli turardiki xonada hech kim gapirishga jurʼat eta olmasdi.

Qo‘riqchilar ham, yordamchilar ham… hatto nafas olishga qo‘rqayotgandek edi.

Stol ustida bitta qog‘oz.

“Qiz bizda”

Jin uni yana bir bor o‘qidi.

Keyin qog‘ozni gʻijimlab tashladi.

— Qayerda.

Bu savol emas edi.

Yonida turgan odam darrov javob berdi:

— biz minsu xonimni taqinchoqlariga qoʻyilgan chip orqali ularni topdik boss.

— Qancha odam?

— Juda ko‘p… ular tayyor.

— Men ham.

U asta yurib deraza oldiga bordi.

Shahar chiroqlari uzoqda miltillardi.

Ammo uning ko‘zlarida faqat bitta narsa bor edi.

G‘azab.

— Mashinalarni tayyorlang.

Bir soniya to‘xtadi.

So‘ng juda sokin lekin dahshatli ovozda dedi:

— Bu safar hech kim tirik qolmaydi.

Qorong‘i xona

Minsu asta ko‘zini ochdi.

Boshi negadir qattiq og‘riyotgandi.

Qo‘llari bog‘langan.

Xona sovuq.

Devorda faqat bitta lampochka yonib turardi.

U nafasini rostlashga harakat qildi.

— Nihoyat uyg‘ondingmi.

Ovoz qorong‘udan keldi.

Minsu boshini ko‘tardi.

Bir erkak kursida o‘tirardi.

Uning yuzida sovuq tabassum bor edi.

— Sen juda qimmatli ekansan.

Minsu hech narsa demadi.

— Bilasanmi — dedi u — Jin seni deb butun shaharni yoqib yuborishga tayyor.

Minsu pichirladi:

— Siz kimsiz?

Erkak kuldi.

— Menmi?

U asta oldinga egildi.

— Men uning o‘tmishiman.

Oʻsha notanish erkak stol ustiga bir surat tashladi.

Minsu qarab yuragi siqilib ketdi.

Ara.

— Uni taniysanmi?

— Bu qiz… Jinning singlisi.

Erkakning nigohi oʻtkirlashdi.

— To‘g‘ri

— Uni kim o‘ldirganini bilasanmi?

Minsu jim boʻlib qoldi.

Erkak sekin jilmaydi.

— Men

Minsu qotib qolgandi

— Jin yillar davomida meni qidiryapti.

— U seni topadi va jirkanch hayotingga nuqta qoʻyadi

U Minsuga yaqinlashdi.

— Men uning eng zaif joyini topdim.

Tashqarida yomg‘ir yog‘a boshladi.

Qora mashinalar yo‘l bo‘ylab tez harakatlanardi.

Ichkarida esa Jin o‘tirardi.

Uning qo‘llari musht bo‘lib tugilgan.

Hech kim gapirmasdi. Orada faqat sovuq sukunat ajal nafasi bor edi xolos

Mashina to‘xtadi.

— Keldik, boss.

Jin eshikni ochdi.

Yomg‘ir tomchilari uning yuziga tushdi.

U binoga qaradi.

Qorong‘i.

Sokin.

Jirkanchli

Ammo ichida kim borligini u juda yaxshi bilardi.

— Hamma tayyormi?

— Ha boss

— Boshladik.

Bir soniyada hammasi boshlandi.

Eshiklar sindi.

O‘q ovozlari ketma ket butun uyni tutib ketdi.

Qorong‘i yo‘laklar bo‘ylab odamlar yugurdi.

Jin hech kimni to‘xtatmadi.

Hech kimni ayamadi.

Qarshisidan chiqqanlarni ayamay yoq qilardi.

Bu endi oddiy jang emasdi
Bu — qasos edi.

Minsu tashqaridan kelayotgan shovqinni eshitib boshini koʻtardi

O‘q ovozlari

Qadam tovushlari

Yuragi tez urdi

— U keldi — dedi oʻsha erkak kulib.

Eshik birdan ochildi.

Bir odamning boshsiz tanasi yerga yiqildi.

Keyin yana biri.

Va nihoyat…

Jin ust boshi begona insonlar qoniga belangan holda eshikda juda sovuq nigohda turardi..

- Minsu

— Jin…

Minsuning ovozi titrab ketdi.

Jin sekin ichkariga kirdi.

Uning nigohi faqat Minsuda edi.

— kech qolmadimmi qizaloq?

Minsuning koʻzlari yoshlandi

— Yo‘q… siz keldingiz

Jin asta unga yaqinlashdi.

Qo‘llaridagi arqonni yechdi.

Uning harakati ehtiyotkor edi.

— Hammasi tugadi.

— Yo‘q.

Ovoz orqadan keldi.

Jin sekin o‘girildi.

O‘sha erkak turardi.

Qo‘lida qurol.

— Nihoyat uchrashdik Jin.

Jin sovuq qaradi.

— Kechikding SoJun

— Yo‘q

Erkak qahqaha otib kuldi.

— Men seni bu yerga olib keldim

— Nega? — dedi Jin sovuq ohangda.

— Chunki sen hamma narsani yo‘qotishingni xohlayman

— Sen singlimni mendan tortib olding.

Jinning ovozi o‘zgardi.

— Endi esa…

U oldinga yurdi.

— kel senga bir haqiqatni aytaman baribir hozir oʻlib ketasan singling aslida tirik va u shuncha yildan beri seni koʻz ostingda ulgʻaydi

- Nima

- shuncha payt u seni uyingda xizmatkor boʻlib yashadi ha bu oʻsha sen yoqtirmaydigan lekin sevgiling ancha yaqin boʻlib qolgan xizmatkor qiz Ari aslida seni singling Ara

Sojun qurolni jinga oʻqtaldi

— To‘xtaaaaaaaaaa
Minsu qattiq baqirdi.

Jin ham qurolini olib oʻq uzdi.

Otishma ovozi butun xonani dahshatga soldi.

Bir necha soniya…

sukunat

Kimdir yerga yiqildi.

Minsu qimirlamay koʻzlarini ochishga qoʻrqib qattiq yigʻlardi.

Jin minsuni qattiq quchoqlab oldi

- Tshh boʻldi boʻldi hammasi tugadi men seni yoningdaman jin Minsuni koʻtarib olib ketdi.....

By_Jin

EP. 5

Tug‘ilgan kun kechasidan keyin uy yana sokinlashgandek tuyulardi.

Bog‘dagi chiroqlar olib tashlandi. Shamlar o‘chdi. Xizmatkorlar yana odatdagi ishlariga qaytishdi.

Ammo Minsu bir narsani darrov sezdi.

Jin o‘zgargan edi.

U avvalgidan ham kamroq ko‘rinardi.

Ba’zan u kechasi qaytar ba’zan esa butun kun uyga kelmasdi.

Uy ichida esa yana bir o‘zgarish ham bor edi.

Qo‘riqchilar soni ko‘paygandi.

Darvoza oldida endi 2 ta emas 10 ta qoʻriqchi turardi.

Hatto bog‘ chetida ham yangi kameralar paydo bo‘lgandi.

Bir kuni ertalab Minsu zinadan tushayotganda ikki qo‘riqchining gapini eshitib qoldi.

— Boss juda g‘azablangan.

— eshitmadingmi u odam yana paydo bo‘libdi.

— Agar bu safar ham…

Ular Minsuni ko‘rib jim bo‘lib qolishdi.

- Qaysi odam?

Qoʻriqchilar tazim qilib qoʻyishgancha yana oʻz joyini egallashdi

O‘sha kun tunda uy yana jimib qolgandi.

Minsu yana kutubxonaga kirdi.

U yer hali ham uning eng sevimli joyi edi.

Kitob javonlari orasida yurarkan u yana o‘sha eski stol qarshiga keldi.

Va stol ustida… o‘sha papka.

U asta yaqinlashdi.

Bir necha soniya ikkilanib turdi.

Keyin yana uni ochdi.

Ichidagi suratlar tanish edi.

Ammo bu safar papkaning oxirida yangi qog‘oz bor edi.

Minsu uni asta tortib oldi.

Va uni oʻqib yuragi orqaga tortib ketdi

Qog‘ozda shunday yozuv bor edi.

Kim Ara – 7 yosh
O‘lim sababi: otishma.

Minsuning qo‘llari qaltiray boshladi.

Bu suratdagi qiz.

U yana o‘sha suratga qaradi.

Jin yonida turgan kichkina qiz.

Minsu pichirladi:

— Ara…

Shu payt orqasidan tanish ovoz eshitildi.

— Uni topdingmi

Minsu asta o‘girildi.

Jin eshik yonida turardi.

Uning yuzida odatdagi sovuqlik yo‘q edi.

Faqat charchoq.

Va qandaydir eski og‘riq

Minsu suratni koʻrsatdi.

— Bu qiz kim?

Oʻrtaga bir soniya sukunat cho‘kdi.

Jin asta ichkariga kirdi.

U stol yoniga kelib gapira boshladi.

— Meni singlim

Minsu jimib qoldi.

— Ara.

Jin sekin bosh irg‘adi.

— U yetti yosh edi.

— Uni kim o‘ldirdi Jin?

Jinning nigohi birdan sovuqlashdi.

— Men hali ham o‘sha odamni qidiryapman.

Minsu asta so‘radi:

— Shuning uchun… siz bu dunyoga kirdingizmi?

Jin boshini chayqadi.

— Yo‘q.

— Unda nega?

Jin uning ko‘zlariga qaradi.

— Qasos uchun.

Bu so‘zlar oddiy aytilgan bo‘lsa ham ichida qorong‘i og‘irlik bor edi.

Minsu sekin Jinning yuzlariga qoʻlini qoʻydi

- Jin lekin oʻzingizni hayotingizni xavf ostiga qoʻyib bunday qilishingiz singlingizni ranjitardi

- u atiga 7 yosh edi Minsu atiga 7 yosh bir kundan keyin maktabga chiqardi aynan u uchun maktab formasi sotib olgandim kiyim haliyam bor haliyam u uchun olgan oʻquv qurollarini asrayman ammo singlim singlim..

Minsu Jin ni qattiq quchoqlab oldi

Jin ilk bor koʻz yoshlariga erkinlik berdi va ayni damda qarshisidagi ayol unga qanchalik dalda boʻlayotganini tasvirlash hatto muallif boʻlmish menga ham qiyin edi...

Shu payt tashqaridan birdan baland ovoz eshitildi.

Keyin yana.

O‘q ovozi. Odamlarning shovqini

Minsu qoʻrqib ketdi.

Jin darrov deraza tomonga qaradi.

Tashqarida bog‘ qorong‘u edi.

Ammo uzoqdan odamlarning qichqirig‘i eshitilardi.

Jin sovuq ohangda dedi:

— Ular kelishdi jin ursin.

— Kim?

Jin javob bermadi.

U tezda eshik tomon yugurdi.

— Minsu.

— Ha?

— Mening ortimdan yur.

Ular pastga tushishdi.

Uy ichida qo‘riqchilar yugurib yurishardi.

Kimdir baqirdi:

— Boss! Ular orqa devordan kirishdi!

Keyin yana o‘q ovozi xona dimogʻni achishtiradigan tutunga toʻldi.

Minsuning yuragi qoʻrquvdan juda qattiq urardi.

Jin uning qo‘lidan ushladi.

— Qo‘rqma.

Bu gap juda sokin aytilgan bo‘lsa ham unda buyruq bor edi.

Ular orqa yo‘lak orqali bog‘ tomonga chiqishdi.

Bog‘ endi tinch emas edi.

Chiroqlar o‘chgan.

Faqat qorong‘i va o‘q tovushlari. Nariroqda yerda jonsiz qoʻriqchilar tanasi yotardi

Bir qo‘riqchi yugurib keldi.

— Boss! Ular ko‘p!

Jin sovuq ohangda dedi:

— Minsuni yashirin xonaga olib boramiz.

— Tushunarli!

Uy ichidagi uzun yo‘laklardan o‘tib ular kichkina temir eshik oldiga kelishdi.

Jin kodni kiritdi.

Eshik ochildi.

Ichkarida kichkina lekin xavfsiz xona bor edi.

Jin Minsuga qaradi.

— Shu yerda qol.

— Yo‘q Jin men bu yerda yolg‘iz qolmayman

Jin uning qo‘llaridan ushladi.

— Menga qara.

Uning ovozi juda jiddiy edi.

— Agar men qaytmasam…

— Unday demang Jiiin Minsu Jin ni qattiq quchoqlab oldi

— Ertaga seni bu yerdan joʻnatib yuboraman.

Minsu hayron qoldi.

— Nega Jin?

— Chunki bu dunyo seni yutib yuboradi.

— Men ketishni istamasamchi?

Bu savol Jinni bir lahzaga jim qoldirdi.

U Minsuga qaradi.

Go‘yo birinchi marta.

— ishonching komilmi Minsu

— Ha.

Bir necha soniya ular bir-biriga qarab turishdi. Ikkisi ham allaqachon bir biriga ipsiz bogʻlanib boʻlishganini ayni damda his qilib turishardi

— demak men seni yana himoya qilishimga to‘g‘ri kelarkan. Men qaytaman

Jin minsuni qoldirib xonadan chiqib ketdi.

Tashqarida ayovsiz va vaxshiyona jang kechardi

Tong otishiga yaqin qolganda atrof nihoyat jimib qoldi.

Jin shoshib Minsuni qoldirgan xonasiga qaytdi.

Ammo xonaga kirganida bir narsani darrov sezdi.

Xona boʻm bo‘sh edi.

Minsu yo‘q.

Stol ustida esa kichkina qog‘oz yotardi.

Jin uni oldi.

Unda faqat bitta yozuv bor edi.

Boss qiz endi biz bilan

Jinning qo‘llari jahldan musht qildi.

Uning nigohi vaxshiyona tus olib koʻzlarida gʻazab shunchalik ufurib turardiki xonadagi qo‘riqchilar hatto nafas olishga ham jur’at qilolmay qolishdi.

Jin juda sokin ovozda gapirdi:

— Mashinani tayyorlang.

— Boss…

— Bugun urush boshlanadi.

Va birinchi marta…

Kim Seokjin haqiqiy jahli chiqdi. Uni yaxshi bilgan qoʻriqchilar buni juda yaxshi sezishgandi.

Jin allaqachon maxluqqa aylanib boʻlgan va ancha yillar oldin singlisidan ayrilgan gʻazablangan aka endi sevgilisini himoya qila olish uchun eng daxshatli qiyofaga kirgandi....