Tong hali to‘liq yorishmagan, maktab hovlisi esa odatdagidan ham sokin edi. Faqatgina bitta odam bugun erta kelgan — va u ham boʻlsa Sunghoon.

U qo‘lida kichkina quti ushlab sinf eshigi yonida turardi.

— Bugun aytaman… albatta aytaman— dedi u o‘ziga oʻzi

Bugun oddiy kun emas edi. Bugun Harinning tug‘ilgan kuni edi.

Dars boshlanishidan biroz oldin Harin sinfga kirib keldi. Sochlari yengil shamolda hilpirab yuzida odatdagidek sokin tabassum bor edi. Va bugun u har galgidan ham goʻzalroq koʻrinardi Sunghoonning koʻziga

— Erta kelibsizmi Sunghoon — dedi u kulib.

Sunghoon biroz hayajonlandi.

— Ha… shunchaki…

U gapini davom ettira olmadi. Yuragi tez urardi.

Kun davomida u bir necha marta Haringa yaqinlashmoqchi bo‘ldi, lekin har safar kimdir halaqit berardi. Darslar tugagach esa Harin sumkasini yig‘ib chiqib ketmoqchi bo‘ldi.

— Harin! — nihoyat chaqirdi Sunghoon.

Qiz ortiga o‘girildi.

— Ha?

Sunghoon unga yaqinlashdi. Bir necha soniya jim turdi keyin qo‘lidagi qutini uzatdi.

— Tug‘ilgan kuning bilan.

Harin hayron bo‘lib qutini oldi.

— Rahmat… lekin buni nega

— Ochib ko‘r — dedi Sunghoon sekin.

Quti ichida kichkina qjuda chiroyli bilaguzuk bor edi. Ichki tomoniga esa xat bor edi: “Doim yoningda bo‘lishni xohlayman.”

Harin bir zum jim boʻlib qoldi.

— Sunghoon…

— Men… seni anchadan beri yoqtiraman — dedi u nihoyat, ko‘zlarini olib qochmay.

— Bugun aytmasam yana jur’at qilolmayman deb o‘yladim.

Atrof sokin edi. Faqatgina yurak urishlari eshitilayotgandek.

Harin asta kuldi. Bu safar odatdagidan boshqacha, iliqroq edi.

— Men ham kutgandim qachon aytarkin deb.

Sunghoon hayron bo‘ldi.

— Nima?

— Men ham sizni yoqtiraman — dedi Harin sekin uyalib

Shu on go‘yo butun dunyo to‘xtagandek bo‘ldi.

Sunghoon yengil kulib yubordi, ichidagi barcha hayajon birdan yo‘qolgandek.

— Demak… bu tug‘ilgan kuning eng yomon sovg‘a emasmi?

Harin boshini chayqadi.

— Yo‘q. Eng yaxshisi.

Ular yonma-yon maktabdan chiqib ketishdi. Quyosh botayotgan edi, lekin ular uchun aynan shu kun yangi boshlanish edi.

By_Ari

Ertalab soat 5 larda Jimin Arining peshonasidan sekin o‘pib quloqchasiga pichirladi:

Sevgilim men ishga ketaman. Kechqurun ertaroq qaytaman. Sen dam ol. Men seni topdim. Endi hech qachon qo‘yib yubormayman.

Ari uyqusirab boshini qimirlatib javob berdi. Jimin kiyinib eshikni yopib chiqib ketdi.

Ari kuni bilan tushgacha mazza qilib uxlab yotgandi. Kecha tun bo‘yi bo‘lgan ehtirosdan tanasi charchab karavotda yalang‘och holda koʻrpa orasida uxlab yotardi. Xona hali ham kechagi voqeaning izlari bilan to‘la edi: yerga sochilgan kiyimlar karavot choyshabida qolgan qon dog‘lari va havoda ham ehtiros qolgandi.

Tushdan keyin, soat 2 lar atrofida Ari hali ham uxlab yotardi. To‘satdan eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi. Eshik ochilmagach ishdan charchab qautgan Minsu – Arining opasi o‘z kaliti bilan eshikni ochib ichkariga kirdi.

Erkatoy singlisining xonasidagi manzarani ko‘rib Minsuning ko‘zlari katta bo‘lib ketdi. Kravatda yalang‘och yotgan Ari choyshabdagi qon dog‘lari, yerga tashlangan erkakning ichki kiyimi... Minsu bir zumda hamma narsani tushundi.

- Bu nimaaaaaaa

Minsu baqirib to‘g‘ri kravat yoniga bordi. Ari hali ham uxlab yotardi. Minsu singlisining yuziga qattiq tarsaki tushirdi.

- Uyatsiz qiz bir kechada o‘zingni shu ahvolga solib qo‘ydingmi

Ari og‘riqdan baqirib yubordi. Minsu ikkinchi tarsakini ham tushirib Arining sochidan ushlab silkitdi.

- Kim edi u? Ayt nima qilib qoʻyganingni bilasanmi

Ari yig‘lab yubordi

- Onni... to‘xtang... u Jimin edi...

- Meni aldashga urinma Ariii

Minsu yana Arini urmoqchi bo‘ldi.

Shu payt eshik birdan ochildi. Jimin tushdan keyin ishini tashlab Arini ko‘rgani shoshilib kelgan edi. Qo‘lida esa gullar bor edi. U ichkariga kirib manzarani ko‘rdi jahldan qizarib ketdi Ari yalang‘och holda karavotda yigʻlagancha turar opasi esa uni urishga hozirlangan edi

Jiminning yuzi bir zumda jiddiy tortdi. U gullarni stolga qo‘yib birinchi navbatda Arini himoya qildi. Arini orqasiga olib o‘tib choyshab bilan Arining tanasini yopdi.

- Bas qiling - dedi Jimin sovuq va qattiq ovozda

Minsu g‘azab bilan Jiminga qarab baqirdi:

- Sen kim boʻbsanki menga buyruq berasan bu meni singlim sen uni bir kechada...

Jimin Arini quchoqlab uning sochlarini silab tinchlantirdi va keyin Minsuga qarab gapira boshladi

- Men Park Jiminman. Va Ari endi meni rafiqam boʻladi. Kecha u bilan birinchi marta uchrashdik va biz bir-birimizni sevib qoldik. Bu sening ishing emas. U allaqachon voyaga yetgan va o‘z tanlovi bor. Agar yana unga qo‘l ko‘tarsang men buni shunchaki qoldirmayman.

Minsu bir zum sukut saqladi. Keyin chuqur nafas olib, ovozini pasaytirdi:

- Singlimga qilgan bu ishing uchun hech qachon seni kechirmayman

Minsu Jiminni boshqa xonaga olib chiqib eshikni yopdi. U yerda ular o‘rtasida jiddiy lekin tinch suhbat bo‘ldi. Jimin Arining opasiga hamma narsani ochiq aytdi ularning birinchi uchrashuvi his-tuyg‘ulari va Ari endi uning himoyasida ekanligini. Minsu dastlab qarshilik qildi lekin oxirida

- Men hali ham rozi emasman lekin singlim uchun boshqa ilojim yoʻq deb chiqib ketdi.

Minsu Jiminni kuzatib qo‘ygach Arining yoniga qaytdi. Ari hali ham choyshab ostida yig‘lab yotardi. Minsu uni quchoqlab peshonasidan o‘pdi:

- Hammasi yaxshi yigʻlama boʻldi Ari . Bu ish oralaringda bólgan ekan endi men hech narsa qilolmayman chunki bólar ish bólib bólgan eng yomon korgan ishim ham shu boʻlib ótgan ishdan keyin uni qayta kovlash ekanligini bilasan. Agar sevsang va unga ishonsang seni qóllayman

Ari Minsuni qattiq quchoqlab oldi

- Rahmat... Onniyim sizni yaxshi koʻraman

Jimin Kechqurun erta qaytishini aytib ketdi. Sen dam ol u kelganda esa oʻzim gaplashaman

Nima qilmoqchisiz onni

Kecha tunda senga osonlikcha erishdim deb oʻylayapti. Lekin seni opang bor oldin u meni qarshiligimga duch keladi

Onni unday qilmang men uni sevaman u ham meni sevadi

Bilaman Ari ammo u idol sen uni tungi qoʻgʻirchogʻi boʻlib qolishingni istamayman buyogʻini menga qoʻyib ber sen dam ol

Minsu Arini yotoqqa yotqizib ustini yopib qoʻydi. Ari haliyam holsiz boʻlgani uchun tezda uxlab qoldi.

Kechasi soat 11larda Jimin yolg‘iz kelishga yuragi dov bermadi. U Jinga qo‘ng‘iroq qilib bor gapni aytib berib iltimos qildi:

Hyung bugun menga yordam bering Arining opasi hali g‘azabda. Arini aytishicha biasi siz ekansiz siz Minsuni chalg‘itib turing men Ari bilan bir oz vaqt o‘tkazay Iltimos

Seokjin kulib rozi bo‘ldi:

Yaxshi lekin opasi menga yoqib qolsa bilasan meni

Yoqsa kerak sizni ideal tipizga oʻxshatdim

Koʻramiz

Ular ikkalasi qizlarning uyiga yetib kelishdi. Jimin eshikni taqillatdi. Ari eshikni ochdi va Jiminni ko‘rib mahkam quchoqlab oldi. Seokjin esa endi xonadan chiqayotgsn Minsuni boshqa xonaga olib chiqib ketdi

Salom siz Minsu bolsangiz kerak ukam qilgan ish uchun uzr soʻramoqchi edim juda goʻzal qiz ekansiz

Minsu qarshisidagi insonni koʻrib bir necha soniya unga tikilib qoldi

Jin ham bir necha soniya minsuga qarab qolgandi

Jin POV

Bu osha tushumdagi pari qizmi. Nahotki bu oʻsha. Ha huddi ozi men uni juda koʻp marotaba koʻrganman uning yuzi uning koʻzlari uning gʻunchadek lablari

Jin minsuga mahliyo boʻlib qolgandi

Seokjin va Minsu ikkisi bir biriga berilib ketishganidan foydalangan Jimin Arini koʻtarib yotoqxonaga olib kirib eshikni yopdi va uning lablaridan chuqur boʻsa ola boshladi.

Bugun seni juda sog‘indim deb pichirladi Jimin

Ari uyalib javob berdi:
Men ham... Lekin opamni jahllari chiqqan ehtiyot bo‘laylik...

Jimin tabassum qilib, Arining ko‘ylagini sekin yechdi. Bu safar hamma narsa tez va ehtirosli boʻladi chunki vaqt cheklangan gulim. Jimin Ari karavotga yotqizib bo‘ynini ko‘kraklarini ochko‘zlik bilan o‘pib tishlagancha ema boshladi. Ari ingrab Jiminning sochlaridan ushlab oldi.

Jimin tezda o‘z kiyimlarini yechib Arining oyoqlari orasiga joylashdi. U Arini avval barmoqlari bilan tayyorladi – sekin silab ichiga barmoqlarini kiritib namlantirdi.

- Ahh... Jimin.. uning tanasi titray boshladi.

Keyin Jimin o‘zining qattiq shishgan a’zosini Arining ostiga sekin tirab turib birdan kuchli zarba bilan to‘liq kirgizib yubordi.

Ari og‘riq aralash zavqdan baqirib yubormoqchi boʻldi ammo jiminning baquvvat qoʻli bunga yoʻl qoʻymadi.

Jimin Arini belidan mahkam ushlab tez va chuqur kirib chiqa boshladi – har zarba bilan u Arining ichiga juda chuqur kirib chiqardi.

Jimin qo‘li bilan qizning ko‘kragini siqib ikkinchi qo‘li bilan klitorini uqalab tezlasha boshladi. Ari oyoqlarini Jiminning beliga o‘rab uni yanada chuqurroq his qilmoqchi bo‘ldi.

Immmm... Jimin... tezroq... ahh immmmmmm deb pichirlardi Ari ovozi titrab.

Jimin Arining lablarini ochko‘zlik bilan o‘pib pichirladi:

Sen menikisan.. hech kim seni mendan tortib ololmaydi. Seni sevaman Ari.

Xonada faqat ularning ingrashlari va tana urilishining tovushlari eshitilardi.

Ari birinchi bo‘lib tanasi qattiq qaltirab boʻshanib yubordi Jimin ham bir necha kuchli chuqur zarbadan keyin Arining ostiga issiq spermasini to‘kib yubordi.

Ular bir necha daqiqa quchoqlashib yotishdi. Jimin Arining sochlarini siladi

Endi tez-tez shunday bo‘lamiz. Men seni himoya qilaman. Tez orada toʻyimiz boʻladi meni xotinjonim

Ari tabassum qilib Jiminni quchogiga boshini qo‘ydi:

Sizni sevaman Jimin

Seokjin boshqa xonada Minsu bilan berilib suhbatlashar ikkisi ham bir biriga shunaqangi berilib ketganligidan dunyoni unutishgan edi.

Jimin eshikdan chiqqach Jin minsuni qolidan nozik oʻpib qoʻydi

- Tez orada koʻrishguncha milady

Minsu tabassum qilib qoʻydi. Va uning bu tabassumi Jinning qalbida umrbodga muhrlanib qoldi

Jimin sekingina Seokjinga
Rahmat hyung deb pichirladi va ikkalasi birga chiqib ketishdi.

Ari esa karavotda yotgancha Jiminning iforini his qilib xotirjam uyquga ketdi.

By_Ari

Seul shahridagi yirik fan-meeting zalida havo hayajon va qichqiriqlar bilan to‘la edi. Park Jimin sahnada raqs tushayotganida ko‘zi bir qizga tushdi. U Ari ismli qiz edi – 20 yoshlardagi oddiy kiyingan, qora sochli, katta jigarrang ko‘zli va juda nozik qiz.

Jimin unga dasxat qo‘yayotganda Arining qo‘li qaltirab yuzlari qizarib ketdi

Jimin oppa... siz mening butun hayotimsiz - dedi Ari ko‘zlari yaltirab pichirlagan holda

Jiminning yuragi bir zumda boshqacha urgancha Ariga kulib qaradi. Bu qiz shunchaki oddiy muxlis emas edi.

Fanmeeting tugagach Jimin menejeriga bugun yolg‘iz qolishini aytdi va tezda Ari haqida ma’lumot izlay boshladi.

Ijtimoiy tarmoqlardagi postlar, joylashuv teglari orqali bir soat ichida qizning uyini aniqlab oldi – Seulning chekkasidagi kichik oddiy kvartira.

Tunda soat ikkilar atrofida Jimin qora kiyim va niqob bilan ko‘chaga chiqdi. Yuragi tez urar lekin to‘xtay olmasdi. Bu telbalik deb o‘ylardi Jimin. Ammo Arining tabassumi va ovozi uning fikru hayolini butunlay egallab olgan edi.

Ari bugun uyida yolg‘iz edi. Opasi tungi smenada ishda. Yolgʻiz oʻzi uxlashga qorqadigan erkatoy qiz fanmeetingdan keyin uxlay ham olmaysdi. U Jiminning suratlarini ko‘rib o‘tirardi.

To‘satdan eshik qo‘ng‘irog‘i chalindi. Ari qo‘rqib, eshikni ochganda oldida Jimin turganini ko‘rdi.

- J-Jimin...? Bu... tush emasmi? - Ari ko‘zlari katta-katta bo‘lib orqaga yurdi.

Jimin niqobini yechgancha ichkariga kirdi va eshikni yopdi.

- Ari... men seni bugun birinchi ko‘rganimdayoq sevib qoldim. Bu aqldan ahmoqona tuyuladi lekin seni ko‘rmay turolmayapman - dedi Jimin Arining ko‘zlariga tikilib. Ovozi yoʻgʻon va ehtirosli edi.

Ari qo‘llari bilan yuragini ushlab uyalib turardi.

- Lekin... nega... bu siz uchun juda xavfli...

Jimin Ariga yaqinlashdi va avaylab lablaridan o‘pdi. Avvalida Ari qotib qoldi, keyin esa sekin javob qaytara boshladi.

Jimin Arini ko‘tarib yotoqxonaga olib kirdi va karavotga ohista yotqizdi.

Xona faqat oy nuri bilan yoritilgan Jimin Arining ko‘ylagini sekin yechmoqchi bo‘lganda Ari qo‘llari bilan tanasini yopib oldi.

Jimin... men... men hali hech kim bilan bo‘lmaganman. Juda uyalaman... iltimos...unday qilmang - deb pichirladi Ari yuzlari qip-qizil bo‘lib yerga qaragan holda.

Jimin tabassum qilib Arini qo‘llarini ehtiyotkorlik bilan ochdi va qoʻlidan oʻpib qoʻydi.

- Sevgilim, sen juda chiroylisan Hech narsadan uyalma Men og‘ritmayman. Istamasang – darhol to‘xtayman va’da beraman - deb Arining bo‘ynini quloqchasini o‘pib sekin tishlab tili bilan erkalab ehtiros uygʻota boshladi .

Ari tanasi titrab qisqa nola qila boshladi. Jimin Arining ko‘ylagini va ichki kiyimlarini sekin yechib otib yubordi. Ari endi butunlay yalang‘och holda karavotda yotardi. U oyoqlarini yashirinib qo‘llari bilan ko‘kragini yopishga urinardi.

Jimin unga ehtirosli kulgancha oʻzini kiyimlarini ham yecha boshladi.

Uning mushakli tanasi va qattiq katta a’zosi oy nurida yaqqol ko‘rinardi. U Arining oyoqlari orasiga joylashdi va qo‘li bilan Arining hali tegilmagan allaqachon namlangan ostini sekin silay boshladi. Barmoqlari bilan klitorisni aylana harakatlar bilan erkalagancha birdan tezlashib ketdi

Ari bundan battar hayajonlanib

Immm Ahh... Jimin... deb ingrab yubordi.

Jimin barmoqlarini juda sekin Arining ostiga kiritdi – avval bittasink keyin ikkitasini. Arining tanasi qaltirau boshladi lekin og‘riq emas yangicha zavq hissidan mast edi.

Jimin uni uzoq vaqt shunday erkalab bir necha bor boʻshantirdi

Keyin esa o‘zining qattiq a’zosini Arining ostiga bosib ishqalay boshladi Ari qo‘rqqanidan ko‘zlarini yumib oldi

-Jimin..... qo‘rqyapman...

- Naqas ol sevgilim Oʻzingni boʻsh qoʻy Men sen bilanman,
deb Jimin sekin azosini boricha kirgizib yubordi .

- ahhh Ari uni siqib qoʻyding
Jimin ehtirosdan boshini orqaga tashlab azosini chuqurroq itardi

Birinchi bo‘lib Ari ichida kuchli qarshilik his qildi. Keyin esa – juda kuchli og‘riq. Jimin zarb bilan kirganda qizlik pardasi yirtilgandi va ostidan qon oqdi.

Ari og‘riqdan

- Aaaaaaaaaaaahh... og‘riyapti...deb yig‘lab yubordi

Jimin to‘xtab Arini quchoqlab peshonasidan ko‘zlaridan o‘pa boshladi

- Kechir sevgilim... Hozir o‘tib ketadi. Sen juda jasursan. Men seni juda sevaman hozir yoqimli boʻla boshlaydi deb pichirladi va Arining lablaridan yoqimli oʻpa boshladi.

Bir necha daqiqa o‘tgach Ari og‘riq o‘rniga yoqimli his paydo bo‘la boshlaganini his qildi.

- Endi... biroz yaxshiroq oppa

Jimin sekin Arining ostiga kirib chiqa boshladi. Har bir zarba bilan Ari nola qila boshladi avvaliga og‘riq aralash, keyin esa haqiqiy zavq.

Jimin Arining ko‘kraklarini og‘ziga olib emardi bir qoʻli esa pastda klitorisni erkalab masaj qilardi.

- aaaaaaaahh... Jimin... Yanayam mmmm opppaaa chuqurroq... ahh

Ari endi uyalishni unutib oyoqlarini Jiminning beliga o‘rab uni yanada chuqurroq his qilmoqchi bo‘ldi.

Jimin tezligini oshirdi har bir zarba qattiqlashib har safar juda chuqur kirib bora boshladi. Ularning terlagan tanasi bir-biriga yopishib ehtirosli nafaslari aralashib ketdi.

Sen menikisan Ari... faqat meniki

Jimin Arining bo‘ynidan tishla daxshatli izlar qoldirgancha battar vaxshiylashib ketdi

Ari zavq cho‘qqisiga chiqqanda butun vujudi titrab Jiminning ismini qattiq baqirib boʻshanib yubordi. Shu payt Jimin ham bir necha kuchli zarbadan keyin Arining ichiga issiq spermasini bo‘shatdi.

Ular bir-birlariga mahkam quchoqlab yotishdi. Ari hali ham tez nafas olgancha ehtirosdan oʻzini bilmasdi

Og‘riq o‘tdimi qizaloq

Jimin Arining sochlarini ehtirosni siladi

Ari uyalib tabassum qildi.

- Bir oz... lekin... Bu ogʻriq ham yoqimli. Siz bilan bo‘lish... orzuyim edi

Jimin yana Aridan boʻsa oldi

-Bu faqat boshlanishi. Bugun tun boʻyi biz yana bir necha marta shunday birga bo‘lamiz. Sen endi meni sevgilimsan

Ular tun bo‘yi bir-birlariga ehtiros berishdi – ikkinchi marta allaqachon og‘riqsiz va yanada ehtirosli bo‘ldi. Ari uyalishni asta-sekin unutib Jiminni o‘zi istay boshladi boshladi.

Ertalab Jimin ketishdan oldin Arining qulog‘iga pichirladi:

Men seni topdim. Endi hech qachon qo‘yib yubormayman.

Ari uyqusidan koʻzlarini ocholmagancha kulib qoydi.....

By_Jin

EP. 6

Jin stol yonida shunchalik sovuq va daxshatli turardiki xonada hech kim gapirishga jurʼat eta olmasdi.

Qo‘riqchilar ham, yordamchilar ham… hatto nafas olishga qo‘rqayotgandek edi.

Stol ustida bitta qog‘oz.

“Qiz bizda”

Jin uni yana bir bor o‘qidi.

Keyin qog‘ozni gʻijimlab tashladi.

— Qayerda.

Bu savol emas edi.

Yonida turgan odam darrov javob berdi:

— biz minsu xonimni taqinchoqlariga qoʻyilgan chip orqali ularni topdik boss.

— Qancha odam?

— Juda ko‘p… ular tayyor.

— Men ham.

U asta yurib deraza oldiga bordi.

Shahar chiroqlari uzoqda miltillardi.

Ammo uning ko‘zlarida faqat bitta narsa bor edi.

G‘azab.

— Mashinalarni tayyorlang.

Bir soniya to‘xtadi.

So‘ng juda sokin lekin dahshatli ovozda dedi:

— Bu safar hech kim tirik qolmaydi.

Qorong‘i xona

Minsu asta ko‘zini ochdi.

Boshi negadir qattiq og‘riyotgandi.

Qo‘llari bog‘langan.

Xona sovuq.

Devorda faqat bitta lampochka yonib turardi.

U nafasini rostlashga harakat qildi.

— Nihoyat uyg‘ondingmi.

Ovoz qorong‘udan keldi.

Minsu boshini ko‘tardi.

Bir erkak kursida o‘tirardi.

Uning yuzida sovuq tabassum bor edi.

— Sen juda qimmatli ekansan.

Minsu hech narsa demadi.

— Bilasanmi — dedi u — Jin seni deb butun shaharni yoqib yuborishga tayyor.

Minsu pichirladi:

— Siz kimsiz?

Erkak kuldi.

— Menmi?

U asta oldinga egildi.

— Men uning o‘tmishiman.

Oʻsha notanish erkak stol ustiga bir surat tashladi.

Minsu qarab yuragi siqilib ketdi.

Ara.

— Uni taniysanmi?

— Bu qiz… Jinning singlisi.

Erkakning nigohi oʻtkirlashdi.

— To‘g‘ri

— Uni kim o‘ldirganini bilasanmi?

Minsu jim boʻlib qoldi.

Erkak sekin jilmaydi.

— Men

Minsu qotib qolgandi

— Jin yillar davomida meni qidiryapti.

— U seni topadi va jirkanch hayotingga nuqta qoʻyadi

U Minsuga yaqinlashdi.

— Men uning eng zaif joyini topdim.

Tashqarida yomg‘ir yog‘a boshladi.

Qora mashinalar yo‘l bo‘ylab tez harakatlanardi.

Ichkarida esa Jin o‘tirardi.

Uning qo‘llari musht bo‘lib tugilgan.

Hech kim gapirmasdi. Orada faqat sovuq sukunat ajal nafasi bor edi xolos

Mashina to‘xtadi.

— Keldik, boss.

Jin eshikni ochdi.

Yomg‘ir tomchilari uning yuziga tushdi.

U binoga qaradi.

Qorong‘i.

Sokin.

Jirkanchli

Ammo ichida kim borligini u juda yaxshi bilardi.

— Hamma tayyormi?

— Ha boss

— Boshladik.

Bir soniyada hammasi boshlandi.

Eshiklar sindi.

O‘q ovozlari ketma ket butun uyni tutib ketdi.

Qorong‘i yo‘laklar bo‘ylab odamlar yugurdi.

Jin hech kimni to‘xtatmadi.

Hech kimni ayamadi.

Qarshisidan chiqqanlarni ayamay yoq qilardi.

Bu endi oddiy jang emasdi
Bu — qasos edi.

Minsu tashqaridan kelayotgan shovqinni eshitib boshini koʻtardi

O‘q ovozlari

Qadam tovushlari

Yuragi tez urdi

— U keldi — dedi oʻsha erkak kulib.

Eshik birdan ochildi.

Bir odamning boshsiz tanasi yerga yiqildi.

Keyin yana biri.

Va nihoyat…

Jin ust boshi begona insonlar qoniga belangan holda eshikda juda sovuq nigohda turardi..

- Minsu

— Jin…

Minsuning ovozi titrab ketdi.

Jin sekin ichkariga kirdi.

Uning nigohi faqat Minsuda edi.

— kech qolmadimmi qizaloq?

Minsuning koʻzlari yoshlandi

— Yo‘q… siz keldingiz

Jin asta unga yaqinlashdi.

Qo‘llaridagi arqonni yechdi.

Uning harakati ehtiyotkor edi.

— Hammasi tugadi.

— Yo‘q.

Ovoz orqadan keldi.

Jin sekin o‘girildi.

O‘sha erkak turardi.

Qo‘lida qurol.

— Nihoyat uchrashdik Jin.

Jin sovuq qaradi.

— Kechikding SoJun

— Yo‘q

Erkak qahqaha otib kuldi.

— Men seni bu yerga olib keldim

— Nega? — dedi Jin sovuq ohangda.

— Chunki sen hamma narsani yo‘qotishingni xohlayman

— Sen singlimni mendan tortib olding.

Jinning ovozi o‘zgardi.

— Endi esa…

U oldinga yurdi.

— kel senga bir haqiqatni aytaman baribir hozir oʻlib ketasan singling aslida tirik va u shuncha yildan beri seni koʻz ostingda ulgʻaydi

- Nima

- shuncha payt u seni uyingda xizmatkor boʻlib yashadi ha bu oʻsha sen yoqtirmaydigan lekin sevgiling ancha yaqin boʻlib qolgan xizmatkor qiz Ari aslida seni singling Ara

Sojun qurolni jinga oʻqtaldi

— To‘xtaaaaaaaaaa
Minsu qattiq baqirdi.

Jin ham qurolini olib oʻq uzdi.

Otishma ovozi butun xonani dahshatga soldi.

Bir necha soniya…

sukunat

Kimdir yerga yiqildi.

Minsu qimirlamay koʻzlarini ochishga qoʻrqib qattiq yigʻlardi.

Jin minsuni qattiq quchoqlab oldi

- Tshh boʻldi boʻldi hammasi tugadi men seni yoningdaman jin Minsuni koʻtarib olib ketdi.....

By_Jin

EP. 5

Tug‘ilgan kun kechasidan keyin uy yana sokinlashgandek tuyulardi.

Bog‘dagi chiroqlar olib tashlandi. Shamlar o‘chdi. Xizmatkorlar yana odatdagi ishlariga qaytishdi.

Ammo Minsu bir narsani darrov sezdi.

Jin o‘zgargan edi.

U avvalgidan ham kamroq ko‘rinardi.

Ba’zan u kechasi qaytar ba’zan esa butun kun uyga kelmasdi.

Uy ichida esa yana bir o‘zgarish ham bor edi.

Qo‘riqchilar soni ko‘paygandi.

Darvoza oldida endi 2 ta emas 10 ta qoʻriqchi turardi.

Hatto bog‘ chetida ham yangi kameralar paydo bo‘lgandi.

Bir kuni ertalab Minsu zinadan tushayotganda ikki qo‘riqchining gapini eshitib qoldi.

— Boss juda g‘azablangan.

— eshitmadingmi u odam yana paydo bo‘libdi.

— Agar bu safar ham…

Ular Minsuni ko‘rib jim bo‘lib qolishdi.

- Qaysi odam?

Qoʻriqchilar tazim qilib qoʻyishgancha yana oʻz joyini egallashdi

O‘sha kun tunda uy yana jimib qolgandi.

Minsu yana kutubxonaga kirdi.

U yer hali ham uning eng sevimli joyi edi.

Kitob javonlari orasida yurarkan u yana o‘sha eski stol qarshiga keldi.

Va stol ustida… o‘sha papka.

U asta yaqinlashdi.

Bir necha soniya ikkilanib turdi.

Keyin yana uni ochdi.

Ichidagi suratlar tanish edi.

Ammo bu safar papkaning oxirida yangi qog‘oz bor edi.

Minsu uni asta tortib oldi.

Va uni oʻqib yuragi orqaga tortib ketdi

Qog‘ozda shunday yozuv bor edi.

Kim Ara – 7 yosh
O‘lim sababi: otishma.

Minsuning qo‘llari qaltiray boshladi.

Bu suratdagi qiz.

U yana o‘sha suratga qaradi.

Jin yonida turgan kichkina qiz.

Minsu pichirladi:

— Ara…

Shu payt orqasidan tanish ovoz eshitildi.

— Uni topdingmi

Minsu asta o‘girildi.

Jin eshik yonida turardi.

Uning yuzida odatdagi sovuqlik yo‘q edi.

Faqat charchoq.

Va qandaydir eski og‘riq

Minsu suratni koʻrsatdi.

— Bu qiz kim?

Oʻrtaga bir soniya sukunat cho‘kdi.

Jin asta ichkariga kirdi.

U stol yoniga kelib gapira boshladi.

— Meni singlim

Minsu jimib qoldi.

— Ara.

Jin sekin bosh irg‘adi.

— U yetti yosh edi.

— Uni kim o‘ldirdi Jin?

Jinning nigohi birdan sovuqlashdi.

— Men hali ham o‘sha odamni qidiryapman.

Minsu asta so‘radi:

— Shuning uchun… siz bu dunyoga kirdingizmi?

Jin boshini chayqadi.

— Yo‘q.

— Unda nega?

Jin uning ko‘zlariga qaradi.

— Qasos uchun.

Bu so‘zlar oddiy aytilgan bo‘lsa ham ichida qorong‘i og‘irlik bor edi.

Minsu sekin Jinning yuzlariga qoʻlini qoʻydi

- Jin lekin oʻzingizni hayotingizni xavf ostiga qoʻyib bunday qilishingiz singlingizni ranjitardi

- u atiga 7 yosh edi Minsu atiga 7 yosh bir kundan keyin maktabga chiqardi aynan u uchun maktab formasi sotib olgandim kiyim haliyam bor haliyam u uchun olgan oʻquv qurollarini asrayman ammo singlim singlim..

Minsu Jin ni qattiq quchoqlab oldi

Jin ilk bor koʻz yoshlariga erkinlik berdi va ayni damda qarshisidagi ayol unga qanchalik dalda boʻlayotganini tasvirlash hatto muallif boʻlmish menga ham qiyin edi...

Shu payt tashqaridan birdan baland ovoz eshitildi.

Keyin yana.

O‘q ovozi. Odamlarning shovqini

Minsu qoʻrqib ketdi.

Jin darrov deraza tomonga qaradi.

Tashqarida bog‘ qorong‘u edi.

Ammo uzoqdan odamlarning qichqirig‘i eshitilardi.

Jin sovuq ohangda dedi:

— Ular kelishdi jin ursin.

— Kim?

Jin javob bermadi.

U tezda eshik tomon yugurdi.

— Minsu.

— Ha?

— Mening ortimdan yur.

Ular pastga tushishdi.

Uy ichida qo‘riqchilar yugurib yurishardi.

Kimdir baqirdi:

— Boss! Ular orqa devordan kirishdi!

Keyin yana o‘q ovozi xona dimogʻni achishtiradigan tutunga toʻldi.

Minsuning yuragi qoʻrquvdan juda qattiq urardi.

Jin uning qo‘lidan ushladi.

— Qo‘rqma.

Bu gap juda sokin aytilgan bo‘lsa ham unda buyruq bor edi.

Ular orqa yo‘lak orqali bog‘ tomonga chiqishdi.

Bog‘ endi tinch emas edi.

Chiroqlar o‘chgan.

Faqat qorong‘i va o‘q tovushlari. Nariroqda yerda jonsiz qoʻriqchilar tanasi yotardi

Bir qo‘riqchi yugurib keldi.

— Boss! Ular ko‘p!

Jin sovuq ohangda dedi:

— Minsuni yashirin xonaga olib boramiz.

— Tushunarli!

Uy ichidagi uzun yo‘laklardan o‘tib ular kichkina temir eshik oldiga kelishdi.

Jin kodni kiritdi.

Eshik ochildi.

Ichkarida kichkina lekin xavfsiz xona bor edi.

Jin Minsuga qaradi.

— Shu yerda qol.

— Yo‘q Jin men bu yerda yolg‘iz qolmayman

Jin uning qo‘llaridan ushladi.

— Menga qara.

Uning ovozi juda jiddiy edi.

— Agar men qaytmasam…

— Unday demang Jiiin Minsu Jin ni qattiq quchoqlab oldi

— Ertaga seni bu yerdan joʻnatib yuboraman.

Minsu hayron qoldi.

— Nega Jin?

— Chunki bu dunyo seni yutib yuboradi.

— Men ketishni istamasamchi?

Bu savol Jinni bir lahzaga jim qoldirdi.

U Minsuga qaradi.

Go‘yo birinchi marta.

— ishonching komilmi Minsu

— Ha.

Bir necha soniya ular bir-biriga qarab turishdi. Ikkisi ham allaqachon bir biriga ipsiz bogʻlanib boʻlishganini ayni damda his qilib turishardi

— demak men seni yana himoya qilishimga to‘g‘ri kelarkan. Men qaytaman

Jin minsuni qoldirib xonadan chiqib ketdi.

Tashqarida ayovsiz va vaxshiyona jang kechardi

Tong otishiga yaqin qolganda atrof nihoyat jimib qoldi.

Jin shoshib Minsuni qoldirgan xonasiga qaytdi.

Ammo xonaga kirganida bir narsani darrov sezdi.

Xona boʻm bo‘sh edi.

Minsu yo‘q.

Stol ustida esa kichkina qog‘oz yotardi.

Jin uni oldi.

Unda faqat bitta yozuv bor edi.

Boss qiz endi biz bilan

Jinning qo‘llari jahldan musht qildi.

Uning nigohi vaxshiyona tus olib koʻzlarida gʻazab shunchalik ufurib turardiki xonadagi qo‘riqchilar hatto nafas olishga ham jur’at qilolmay qolishdi.

Jin juda sokin ovozda gapirdi:

— Mashinani tayyorlang.

— Boss…

— Bugun urush boshlanadi.

Va birinchi marta…

Kim Seokjin haqiqiy jahli chiqdi. Uni yaxshi bilgan qoʻriqchilar buni juda yaxshi sezishgandi.

Jin allaqachon maxluqqa aylanib boʻlgan va ancha yillar oldin singlisidan ayrilgan gʻazablangan aka endi sevgilisini himoya qila olish uchun eng daxshatli qiyofaga kirgandi....

By_Jin

EP. 4

Uyda bugun ham odatdagidek jimlik hukmronlik qilar edi.

Bu uyda sukunat ham g‘alati — bu shunchaki tinchlik emas balki ichida ko‘plab sirlarni yashirib turgandek tuyulardi.

Minsu yana kutubxonada yolg‘iz o‘tirardi.

Oldida ochiq papka.

Ichida esa o‘sha surat.

Jin va kichkina qizaloq.

Minsu bu suratni bir necha daqiqadan beri qo‘lida ushlab turar bu papkani yopishga ham suratni qayta ko‘rishga ham ikkilanardi.

Nihoyat Minsu asta pichirladi:

— Siz kimsiz aslida…

Orqasidan eshik sekin ochildi.

Minsu seskanib ortiga o‘girildi.

Jin eshik yonida turar u odatdagidek sokin ko‘rinardi, lekin nigohi darrov stol ustidagi papkaga tushdi.

— yana shu rasmni topdingmi.

Minsu asta bosh irg‘adi.

— Bu qiz kim?

Jin javob bermadi.

U ichkariga kirib stol yoniga kelib turgach bir necha soniya suratga qarab turdi.

So‘ng u papkani ehtiyotkorlik bilan yopdi.

— Bu eski hikoya.

Minsu ko‘zlarini undan uzmadi.

— Siz meni kuzatishni boshlagan vaqtiz bilan bog‘liqmi bu rasm?

Bu savol Jinni asabiga tegib ketgani aniq edi.

— Balki...

— Balki?

— Ba’zi narsalar… aytilishiga hali biroz vaqt kerak.

— Siz har doim shunday qilasiz.

— Nima qilaman

— Javob bermaysiz.

Jin Minsuga qaraganda bu safar nigohida sovuqlik yo‘q edi.

— Agar hamma narsani aytsam… sen bu yerda qolmaysan.

Minsu oʻylanib qolgancha javob bermadi.

Chunki u ham buni his qilardi.

Jinning sirlarida qo‘rqinchli narsa bor edi.

Oradan bir necha kun o‘tib
uyda g‘alati harakatlar boshlangandi.

Xizmatkorlar tinmay yurishardi.

Bog‘ bezatilayotgan edi.

Minsu buni tushunmasdi.

U zinadan tushib kelayotganida oʻziga yaqin boʻlib qolgan xizmatkor qizlardan biri jilmayib qo‘ydi.

— Tabriklaymiz Minsu xonim.
Ari qoʻllaridagi qizil atirgulni Minsuga uzatdi

Minsu hayron qoldi.

— Nima uchun Ari?

— Bugun sizning tug‘ilgan kuningizkuuuu.

Minsu bir lahza jim boʻlib qoldi.

Chunki uni o‘zi ham bu kunni unutib qo‘ygandi.

.......

Bog‘ butunlay boshqacha ko‘rinardi.

Daraxtlarga mayda chiroqlar osilgan.

Shamlar yonib turardi.

Stol ustida katta tort.

Minsu hayratdan atrofga qarab turardi.

Bularni kim…?

Orqasidan tanish ovoz eshitildi.

— Men qizaloq.

Shu paytda Jin bog‘ yo‘lagidan kelayotgan edi.

U doimgidek qora kostyumda lekin bugun uning ko‘rinishi boshqacha edi.

Kamroq sovuqqon...

U Minsu yoniga kelib to‘xtadi.

— Tug‘ilgan kuning bilan.

Minsu hali ham hayratda edi.

— Siz… bularni hammasini men uchun qildingizmi?

Jin yelkasini qisdi.

— Bu qiyin emas qizaloq.

— Siz doim hamma qizlarga shunaqa sovg‘a berasizmi?

— Yo‘q.

— Unda nega bugun nega aynan menga?

Jin unga bir necha soniya tikilib turdi:

— Chunki bugun sen 25 yoshga to‘lding

Minsu sekin kulib qo‘ydi.

— Siz hammasini eslab yurarkansizda.

— Men hech qachon unutmaganman. Ayniqsa senga taalluqli boʻlganlarini

Minsu tabassum qilib tort oldida turardi.
Shamlar yonib turar uning yonida esa Jin turardi.

— Tilak tila.

Minsu ko‘zlarini yumdi.

Bir necha soniya o‘tdi.

Keyin Minsu quvonchdan porlayotgan koʻzlarini ochib shamlarni o‘chirdi.

Shu payt Jin sekin gapirdi:

— Sen tilagingni aytmading.

— Agar aytsam amalga oshmaydi.

Jin minsuga juda yaqin egildi.

— Balki men amalga oshira olarman.

— Siz hamma narsani qila olmaysiz.

— Sen uchun qilaman.

Jin cho‘ntagidan kichkina quti chiqardi.

— Bu senga.

Minsu hayron bo‘ldi.

— Yana sovg‘ami?

— Koʻr-chi senga yoqarmikan.

Minsu qutini ochdi.

Ichida nozik chiroyli kumush taqinchoq bor edi.

— Juda chiroyli ekan.

-Buni maʼnosini bilasanmi qizaloq

- qanday maʼnosi bor

- chigʻanoq ichidagi qimmatbaho dur huddi men va sendek. Men chigʻanoq misol seni himoya qilaman va doim qalbimga yaqin joyda asrab avaylayman

Jin taqinchoqni olib Minsuga yaqinlashdi

— Ruxsat berasanmi?

Minsuning nafasi hayajondan biroz tezlashdi.

Jin ehtiyotkorlik bilan marjonni uning bo‘yniga taqdi.

Barmoqlari tasodifan Minsuning bo‘yniga tegdi.

Minsu seskanib ketdi.

Jin darrov qo‘lini tortdi.

— Uzr qizaloq

Minsu asta boshini chayqadi.

— Yo‘q… hammasi joyida Jin

Ular bir necha soniya shunday juda yaqin turishdi.

Oralaridagi masofa juda kichik edi.

— Men 10 yil kutdim

— Nima uchun?

Jin uning ko‘zlariga qaradi.

— Chunki seni majburlashni istamadim

— Siz meni o‘g‘irladingiz.

Jin sekin jilmaydi.

— Ha.

— Bu ham majburlash.

Jin unga yaqinroq egilib sochlarini siladi.

— Ammo men hech qachon seni majburan sevdirishga harakat qilmadim.

— Agar men sizni hech qachon sevmasamchi?

Jin bir lahza jim boʻlib qoldi.

— Unda men baribir kutaman.

Bu gap Minsuni mutlaqo jim qoldirgandi. Chunki u bunday javobni kutmagandi

Tungi bog‘

Shamol sekin esardi.

Daraxtda chiroqlar miltillar Minsu bir qadam Jinga yaqinlashdi.

— Siz haqiqatan ham shuncha vaqt meni kutdingizmi?

— Ha.

— Va yana kutasizmi?

Jin javob bermadi.

U shunchaki unga qarab turdi.

Bu nigoh hamma javobdan ham kuchliroq edi.

— Siz juda g‘alatisiz.

— Buni bilaman.

— Ammo…

U bir lahza ikkilanib qoldi.

— Endi sizdan qo‘rqmayman.

Bu gap Jinni bir soniyaga gangitib qoʻygandi

So‘ng u ham ilk bor yoqimli jilmaydi.

Bu uning kamdan-kam ko‘rinadigan haqiqiy jilmayishi edi.

O‘sha kecha juda uzun boʻldi.

Va birinchi marta…

Minsu qochishni o‘ylamadi.

U faqat osmonga qarab oʻzini kuchli erkak quchogʻida juda xavfsiz his qilayotganidan mamnun edi.

Jin esa hali ham o‘sha xavfli sirli lekin endi oshiqqa aylanib qolgan holda turardi....

Va ularning hikoyasi endi boshlanayotgan edi...

Bu esa hikoyani endi Ishq atalmish koʻchalarda kezishiga ishora edi........

By_Jin

EP. 3

Vaqt g‘alati narsa.

Ba’zan bir kun ham o‘tmayotgandek tuyuladi.
Ba’zan esa yillar qanday o‘tib ketganini sezmay qolasan.

Minsu uchun bu uyga kelgan ilk oylar cheksiz qamoq kabi edi.

Har tong u uyg‘onganda birinchi oʻylagan narsasi shu bo‘lardi:

Bugun qochib ketaman.

Ammo har safar biror narsa uni to‘xtatardi.

Ba’zan qo‘riqchilar.
Ba’zan baland devorlar.
Ba’zan esa… o‘zi ham tushunmaydigan narsa.

Birinchi yil

Qish edi.

Bog‘ qor bilan qoplangan.

Minsu deraza yonida turib tashqariga qarardi.

Bu uy chiroyli edi. Hatto juda chiroyli. Ammo baribir u o‘zini oltin qafasda yashayotgandek his qilardi.

Shu payt eshik sekin ochilib

Jin kirib keldi.

U har doimgidek sokin edi. Go‘yo bu uy ham oʻz xoʻjayini misol viqorli va butunlay sokin boʻlgani kabi

Minsu darrov yuzini boshqa tomonga burdi. Chunki u bilardi Jindan koʻzlarini olib qochishning imkoni yoʻq edi

— Yana meni kuzatyapsizmi? dedi u sovuq ohangda.

Jin deraza yoniga kelib sekin Minsuni yoniga oʻtirdi.

— yoq seni kuzatmayapman.

— Unda nega bu yerga keldingiz

Jin bir necha soniya jim turdi.

— Tashqari sovuq.

Minsu kulib yubordi.

— Siz meni ob-havo haqida ogohlantirish uchun keldingizmi. Jin gidrometeorologiya xizmati ogohlantiradi Minsu tashqarida havo sovuq muzdek viyy🥶

Jin unga kulib qaradi.

Uning nigohida qandaydir quvonch oʻynagandek boldi.

— Sen hali ham meni yomon ko‘rasanmi

Minsu esa shunchakijavob bermadi.

Ammo ichida bir narsa titrab ketgandek boʻldi

Bir necha oy o‘tib kuni kechasi Minsu qattiq shamolning ovozidan uyg‘onib ketdi.

U pastga tushdi.

Katta zal qorong‘i, faqat bitta stol ustida chiroq yonib turardi.

U yerda Jin o‘tirardi.

Oldida bir nechta qog‘ozlar va telefon.

Minsu uni birinchi marta charchagan holatda ko‘rdi.

Jin boshini ko‘tardi.

— Uyqung kelmayaptimi?

— Siz ham uxlamayapsiz.

Jin yelkasini qisdi.

— Ish qizaloq

Minsu Jindi yoniga suv qôydi

Shamoldan qoʻrqarding ishga berilib yodimdan koʻtarilib ketibdi shuning uchun uxlolmayapsanmi

Siz buni qayerdan bilasz
Minsu stulga Jinning yoniga ótirdi

Shunchaki bilaman qizaloq jin choʻntagidan minsuga bounty uzatdi

Minsu shokoladni olib yegancha asta Jinning hujjatlarini tomosha qila boshladi.

Stol ustida xaritalar va turli belgilar bor edi.

— Siz doim shunaqa yashaysizmi?

— Qanday?

— Doim jangga tayyor bo‘lgan ajdarho jangchisidek.

Jin jilmaygancha biroz o‘ylanib qoldi.

— Ha.

— Charchamaysizmi

Jin unga qaradi.

— Ba’zan.

Bu javob juda oddiy edi. Ammo unda qandaydir og‘irlik bor edi.

Minsu birinchi marta Jinga odam sifatida qaradi.

Faqat mafiya emas.

Ikkinchi yil

Minsu endi uydagi hamma joyni bilardi.

Kutubxona uning eng sevimli joyiga aylandi.

Bir kuni u kitob o‘qib o‘tirganda orqasidan ovoz eshitildi.

— Bu kitob zerikarli.

U o‘girildi.

Jin javon yonida turardi.

— Siz bu kitobni o‘qiganmisiz?

— Ha

— Unda nima uchun bu yerda turibdi?

Jin yelkasini qisdi.

— Sen topishing uchun.

Minsu hayron qoldi.

— Demak siz… meni bu yerda nima qilayotganimni bilasiz.

Jin jilmaydi.

— Bu uyda men bilmaydigan narsa kam. Aynan shu kitobni oʻqishni istagansan men uni oʻqib chiqdim lekin zerikarli ekan

Minsu asta kitobni yopdi.

— Siz juda g‘alatisiz.

— Buni ko‘p eshitganman.

Bu safar Minsu ham sekin kuldi.

Bu ularning birinchi tinch suhbati edi.

Uchinchi yil

Bir kuni Minsu nihoyat bog‘ darvozasigacha yetib bordi.

U qo‘riqchilar yo‘q paytni kutgandi.

Darvoza yarim ochiq edi.

Yuragi tez urardi.

- Men ketaman… nihoyat ketaman

U bir qadam tashladi.

Shu payt orqasidan tanish ovoz eshitildi.

— Agar chiqib ketsang…

Minsu to‘xtadi.

Uning orqasida Jin turardi.

— … qaytib kelolmaysan.

Minsu sekin o‘girildi.

— Bu tahdidmi?

— Yo‘q

— Unda nima?

— Haqiqat

Minsu darvozaga qaradi.

Erkinlik.

Shahar.

Eski hayoti.

Keyin yana Jinga qaradi.

— Siz meni baribir kuzatasiz to‘g‘rimi?

Jin javob bermadi.

Ammo qaysidir maʼnoda bu ham javob edi.

Minsu darvozani sekin yopdi.

O‘sha kuni u birinchi marta o‘zi qaytib keldi.

Beshinchi yil

Uyda hamma narsa o‘zgargandi.

Endi Minsu Jindan qo‘rqmasdi.

Ba’zan ular birga ovqatlanardi.

Ba’zan esa bog‘da jim sayr qilishardi.

Bir kecha ular balkonga chiqishdi.

Shahar chiroqlari uzoqdan miltillan juda chiroyli ko‘rinardi.

Minsu sekin so‘radi:

— Siz meni birinchi qachon ko‘rgansiz Jin?

Jin uzoqqa qaradi.

— Maktab hovlisida.

— Men nima qilayotgandim?

Jin sekin jilmaydi.

— Kulayotganding.

— Va siz shunchaki… meni olib ketishga qaror qildingizmi?

Jin boshini chayqadi.

— Yo‘q.

— Unda?

— Men seni uch yil kutdim.

Bu gap Minsuni jim qoldirdi.....

Yettinchi yil

Vaqt yeldek o‘tib ketgandi.

Minsu endi 25 yoshga yaqinlashayotgandi.

Bir kuni u yana kutubxonada oʻziga tanish eski papkani topdi.

Ichida yana suratlar bor edi.

Eng oxirgi surat esa boshqacha edi.

Unda Minsu emas.

Unda Jin turardi.

Va uning yonida kichkina qizaloq.

Minsu hayron qoldi.

— Bu kim?

Orqasidan yillar davomida qalbiga sokinlik bergan tunlari shamoldan qoʻrqib uygʻonganda uni ovutgan oʻsha tanish ovoz keldi.

— O‘tmishi..

Jin eshik yonida turardi.

Jin Minsuni qolidan papkani olib asta yopdi.

— Hali buni bilishingga vaqt bor.

Minsu uning ko‘zlariga qaradi.

Bu safar u yerda sovuqlik emas… qandaydir yashirin og‘riq bor edi.

Va Minsu bir narsani tushundi.

Jinning hikoyasi hali boshlanmagan edi....

By_Jin

EP. 2

Minsu uyg‘onganidan beri vaqt qanday o‘tayotganini bilmasdi.

Bu uy juda katta edi. Yo‘laklari uzun derazalari baland ammo hamma joyi jimjit.

Ba’zan uzoqdan xizmatkorlarning ovozi eshitilardi xolos.

Minsu eshikni yana bir bor ochishga urindi.

Eshik qulflanmagan edi.
Minsu hayron bo‘ldi.
U asta yo‘lakka chiqdi.
Yo‘lak bo‘ylab yurarkan, yuragi juda tez urardi. Har bir qadamida u yana o‘sha sovuq ko‘zli erkakni uchratib qolishidan qo‘rqardi.

Pastki qavatga tushadigan zinaga yetganda birdan ovoz eshitildi.

— Sen bu yerda yurmasliging kerak.

Minsu seskanib orqasiga o‘girildi.

U yerda Jin turgan edi.

U zinaning pastida turardi. Qora kostyum sokin yuz ammo ko‘zlarida tushunib bo‘lmaydigan sovuqlik.

Minsu bir qadam ortga chekindi.

— Meni nega olib keldingiz?

Jin javob bermadi.
Faqat asta zinadan ko‘tarilib unga yaqinlashdi.

- Menga yaqinlashmang karateni bilaman iya vuya chalpak qilib tashlayman sizni

— Bu yerda senga hech kim zarar yetkaza olmaydi.

— Sizdan tashqari

Jin bir lahza jim boʻlib qoldi.
Bu gap unga yoqmagani aniq edi.

— Agar seni ranjitmoqchi bo‘lganimda — dedi u past lekin qatʼiy ovozda — seni bu yerga olib kelmasdim.

Minsu hamon tushunmasdi.

— Unda nega?

Jin unga tikildi.
Ammo bu safar ham javob bermadi.

— Xonangga qayt.
Bu buyruq edi.

...Keyingi kunlar g‘alati o‘ta boshladi.Minsu erkin yurishi mumkin edi… lekin faqat uy ichida.

Bog‘ga chiqmoqchi bo‘lganida esa qo‘riqchilar darrov yo‘lini to‘sardi.
Jin esa deyarli ko‘rinmasdi.
Ba’zan kechasi uzoq yo‘lakdan uning qadam tovushi eshitilardi xolos.

Bir kuni Minsu kutubxonani topdi.
U yerda minglab kitoblar bor edi.
U kitob javonlari orasida yurib ketayotganida birdan bir stol ustida turgan betartib kitoblarni ko‘rib qoldi.

Qog‘ozlar.

Ularni qiziqib ochib ko‘rdi.
Va yuragi to‘xtab qolgandek bo‘ldi.

Bu… uning suratlari edi.

Turli yoshdagi.
Maktabdagi.
Ko‘chadagi.
Hatto avtobus bekatidagi.

Orqasidan esa oʻsha tanish sokin ovoz eshitildi.

— Ularni ko‘rmasliging kerak edi.

Minsu sekin o‘girildi.

Jin eshik yonida turardi.

— Siz… meni kuzatgansiz.

Bu savol emas edi.
Jin Minsuga yaqinlashdi.

— Uzoq vaqt.

— Qancha?

Jin bir lahza o‘yladi.

— Yetti yilga yaqin.

Minsu hayratdan gapira olmadi.

— Nega…?

Jin yana jim boʻlib qoldi.
Go‘yo u ham javob berishni istamayotgandek edi.

— Ba’zi narsalarni hozir bilmaganing yaxshi.

.......

Bir kuni kechasi Minsu uyg‘onib ketdi.

Pastdan baland ovozlar eshitilardi.

U ehtiyotkorlik bilan zinadan tushdi.

Katta zal eshigi yarim ochiq edi.

Ichkarida bir nechta erkak turardi.

Va ularning oldida… Jin.

Ammo bu safar u boshqacha edi.
Sovuq. Qo‘rqinchli.
Uning qarshisida turgan odam qo‘rqib gapirardi.

— Biz xato qildik…

Jin sekin unga yaqinlashdi.

— Xato?

Uning ovozi xavfli edi.

— Sen bossning hududiga kirgansan… Men ogohlantirgandim.

Xonadagi hamma jim bo‘lib qoldi.

Jin erkakni ogʻziga toʻpponchani solib otib tashladi

Minsu eshik ortidan hammasini ko‘rib turardi.
Shu payt Jin birdan boshini ko‘tardi.
Uning nigohi to‘g‘ri eshik tomonga qaratilgandi.

Go‘yo u Minsuni sezgandek.

— Hamma chiqsin.

Odamlar darrov xonani tark etishdi.

Bir necha soniyadan keyin Jin eshikni ochdi.

Minsu qo‘rqib ortga chekindi.

— Sen buni ko‘rmasliging kerak edi.

— Siz… odamlarni oʻl....oʻldirasizmiiii.

Jin unga tikildi.

— Bu mening dunyom.

— Men bu dunyoning bir qismi bo‘lishni xohlamaymaaaaaan!

— Shuning uchun seni undan uzoqda ushlab turibman......

By_Ari

EP. 2

Nikohdan keyingi kunlar Ari uchun bir xil o‘tardi.

U har tong katta sovuq xonada yolg‘iz uyg‘onardi.

Jimin deyarli uyda bo‘lmasdi. Kechalari kelar ba’zan esa umuman kelmasdi.
Xizmatchilar ham Ari bilan ortiqcha gaplashishmasdi. Ular uchun u shunchaki mafia boshlig‘ining soqov xotini edi.

Ammo Ari baribir har kuni nimadir qilib oʻzini chalgʻitardi.

Ertalab turib uyga qarardi.
Jimin uchun nonushta tayyorlardi.
U keladimi-yo‘qmi — baribir kechki stolni tayyorlab qo‘yardi.

Bir kuni kechqurun katta zalda ovozlar eshitildi.

Jimin qaytgandi.

U bilan birga yana bir nechta odam bor edi. Qattiq kulgi va shovqin eshitilardi.

Ari oshxonadan chiqib sekin qaradi.

Jimin divanda o‘tirardi. Uning yonida chiroyli kiyingan ayol turardi. Ayol Jiminning yelkasiga suyanib kulardi.

— Jimin sen rostdan uylandingmi? — dedi Rose kulib.

— xotining qayerda?

Jimin beparvo yelka qisdi.

— U shu yerda yuribdi.

Ari eshik oldida jim turardi.

Rose Ari ni ko‘rib qoldi.

— Ana umi?

Rose Ariga qarab kuldi.

— Juda jim ko‘rinadi😂

Jimin ham Ari tomonga qaradi.

Uning qarashi juda sovuq edi.

— Chunki u gapira olmaydi

Zalda kulgi yangradi.

Ari qattiq ranjidi. Ammo hech narsa qila olmasdi.

Ari shunchaki stolga choy qo‘yib, jimgina qaytib ketdi.

O‘sha kecha

Kecha juda kech bo‘lganda Jimin xonasiga kirdi.

Ari kravat yonida o‘tirgan edi.

Jimin kiyimini yechib unga qaradi.

— Bugun seni ranjitib qo‘ydimmi?

Ovozida pushaymonlik yo‘q edi shunchaki savol bergandi xolos.

Ari sekin boshini chayqadi.

Jimin kuldi.

— gʻalati qizsan.

Jimin yotoqqa o‘tirdi.

Ari sekin unga yaqinlashdi. Uning qo‘lida kichik dori qutisi bor edi.

Jimin qoshini uchirdi.

— Bu nima?

Ari uning qo‘lini ushlab ishora qildi.

U yerda kichik jarohat bor edi.

Jimin bir zum jim qoldi.

— Sen hali ham menga mehribonlik qilmoqchimisan?

Ari javob bera olmadi.

U yarani tozalab bint bilan bog‘lab qo‘ydi.

Jimin uning yuziga qarab qolgandi.

Jimin POV

Bu qizni bugun hammaning oldida ranjitdim.
Ammo u baribir menga mehribonlik qilyapti. Nega bunaqa qiz bu?

— Sen juda g‘alatisan Ari.

Bir necha kundan keyin Ari hovliga chiqa boshladi.

U bog‘da sayr qilar ayniqsa oq atirgullarni parvarish qilishni juda yoqtirardi

U gullarni sug‘orayotgan payt uy qo‘riqchilaridan biri unga yordam bera boshladi.

— Siz bu ishni qilmasangiz ham bo‘lardi xonim — dedi yigit.

Ari jilmaydi.

Shu payt ularni uzoqdan kimdir kuzatayotgan edi.

Bu Jimin edi.

Qo‘riqchi Ari ga kulguli narsa aytib kuldi.

Ari ham jimgina biroz kulib qoydi.

Jimin ularning yoniga keldi.

— Juda yaqin turibsizlar.

Uning ovozi xavfli edi.

Qo‘riqchi darhol ortga chekindi.

— Kechirasiz janob.

Jimin Ariga qaradi.

— Uyga kir.

Ari hayron bo‘ldi lekin indamay Jiminning aytganini qildi.

Tun kirdi.
Kechqurun xonada yana jimlik hukm surardi.

Jimin deraza yonida oʻychan turardi.

— Sen u bilan nima haqida gaplashayotgan eding?

Ari tushunmay qaradi.

— O‘sha qo‘riqchi bilan.

Ari bosh chayqadi. Ular deyarli gaplashmagandi.

Jimin unga yaqinlashdi.

— Demak sen boshqalarga jilmayasan.

U juda yaqin turardi.

Ari yuragining tez urayotganini his qildi. Jiminning atiri oʻziniki bilan qorishib Arini yanada hayajonga solardi.

Jimin uning iyagidan ushlab ko‘zlariga qaradi.

— Ammo menga qaraganda jim turasan.

Jimin Ari qoʻrqayotganini sezib ovozini pasaytirdi.

— Bu adolatdanmi?

Ari sekin boshini pastga tushirdi.

Shunda Jimin kutilmagan ish qildi.

Jimin Arini belidan ushlab o‘ziga tortdi.

Ularning orasidagi masofa yo‘qolib ketdi. Ayni damda ikkisining yuragi bir biriga hamohang tarzda urardi...

Jimin pichirladi:

— Men rashk qilmaydigan odam edim.

U Ari ning koʻzlariga qarab davom etdi:

— Ammo sen bilan hamma narsa g‘alati bo‘lyapti Ari

Ari Jiminning ko‘zlarida birinchi marta sovuqlik emas boshqa bir narsa borligini sezdi.

Jimin sekin uning peshonasiga qaynoq labini tekkizdi.

Bu qisqa ammo juda yoqimli lahza edi.

U pichirladi:

- meni o‘zgartirma Ari...

By_Jin

EP. 1

Seul kechasi yana qora rangga botdi.

Shahar markazidagi ulkan binoning eng yuqori qavatida bir odam jim turardi. Deraza ortidan shahar chiroqlari miltillashini sovuqqina kuzatib turgan bu odam — Kim Seokjin edi

Ko‘pchilik uchun u faqat boy biznesmen edi.
Ammo yer osti dunyosida hamma uning boshqa nomini bilardi.

“Qirol”

U boshqaradigan mafiya imperiyasi butun shaharga hukmronlik qilar edi.

Jin esa hech narsaga qiziqmasdi. Pul kuch odamlar — hammasi unga allaqachon zerikarli bo‘lib qolgan.

Ammo bir kun hammasi o‘zgargandi.

~~~~~

Bir necha yil oldin

Jinning qora mashinasi maktab yonida to‘xtadi.

U dushmanlaridan birini kuzatish uchun kelgandi. Lekin mashinadan tushmoqchi bo‘lgan payti…

kulgi eshitildi.

Oddiy beg‘ubor kulgi.

Jin oynadan tashqariga qaradi.

Maktab hovlisida bir qiz dugonalari bilan kulishib turardi.

Qoramtir uzun sochlar.
Yorqin ko‘zlar.
Va yuzidagi beg‘ubor tabassum.

Minsu.

Jin bir necha soniya qimirlamay qoldi.

— Boss? — haydovchi ehtiyotkorlik bilan so‘radi.

Jin javob bermadi.

U faqat qizga qarab turardi.

Ichida g‘alati bir narsa uyg‘ondi.

U buni tushunmadi.

Lekin o‘sha kundan boshlab…

Jin har kuni shu maktab yonidan o‘ta boshladi.

Oradan bir oy o‘tib

Jin o‘z odamlaridan biriga buyurdi.

— U qiz haqida hamma narsani bil.

U hayron bo‘ldi.

— Qaysi qiz boss?

Jin sovuq ohangda dedi:

— Maktab hovlisida kulib turgani.

Bir necha kun o‘tib barcha ma’lumotlar keldi.

Ismi: Minsu.
Yoshi: 15.
Oddiy oila farzandi.
Mafialarga hech qanday aloqasi yo‘q.

Jin qog‘ozni jim o‘qidi.

— Uni kuzating.

— Boss?

— Hech kim unga yaqinlashmasin.

O‘sha kundan boshlab
Minsu buni bilmasdi.

Lekin har kuni kimdir uni kuzatardi.

Kimdir uning yo‘lini xavfsiz qilardi. Har qadamda uni himoya qilardi

Bir kuni bir necha bezori yigitlar Minsuni ko‘chada jigʻiga tegishdi.

Ertasi kuni ular bedarak yo‘qoldi.

Minsu esa hech narsani tushunmasdi.

Mana shu tarzda oradan 3 yil o‘tdi.

Jin hali ham uni kuzatardi.

Minsu endi 18 yoshga yaqinlashayotgan edi.

Jin qorong‘i xonada turgancha suratga qaradi.

Minsuning rasmi

— Yana oz qoldi.

Yonida turgan yordamchi ehtiyotkorlik bilan so‘radi:

— Nimaga oz qoldi boss?

— Men uni kutyapman.

— Nima uchun?

— Chunki u hali beg‘ubor.

Keyin sovuq ohangda qo‘shdi:

— 18 ga kirgan kuni… men uni olib ketaman.

Vanihoyat osha kuni keldi 3 yil 8 hafta 6 kun 5 soat

Minsu — endi 18 yoshda edi

Minsu do‘stlari bilan kulib uyiga qaytayotgandi. Bugun uning tugʻilgan kuni unutilmas boʻlishi uchun kechki bazm tashkil etilgan va bu bazmda nimalar boʻlishini Minsu toʻlib toshib doʻstlariga aytib kelardi.

Ko‘cha bo‘sh edi.

Birdan qora mashina uning yonida to‘xtadi.

Eshik ochildi.

Bir necha soniya ichida hammasi sodir bo‘ldi.

Qo‘l.

Qora mato.

Va qorong‘ilik.

Va oxirida Uy

Bir necha soat o‘tib Minsu asta ko‘zini ochdi.

U ulkan xonada yotardi.

Devorda qimmat rasmlar.

Deraza ortida esa katta bog‘.

U o‘rnidan turmoqchi bo‘ldi.

Shu payt eshik ochildi.

Xonaga uzun bo‘yli juda chiroyli va kelishgan keng yelkali ammo sovuq ko‘zli erkak kirdi.

Minsu qo‘rqib so‘radi:

— Siz… kimsiz?

Jin unga bir necha soniya tikilib turdi.

So‘ng sokin ovozda dedi:

— Nihoyat uchrashdik.

— Men sizni tanimayman!

Jin jilmaydi ammo bu jilmayish qo‘rqinchli edi.

— Ammo men seni juda yaxshi bilaman Minsu.

— Siz meni ismimni qayerdan bilasiz iltimos meni qo‘yib yuboring

Jin unga yaqinlashdi.

Ular orasida faqat bir qadam masofa qoldi.

— Qo‘rqma. Men senga tegmayman.

Minsu hayron bo‘lib qaradi.

— Unda nega meni olib keldingiz. Fanfiklarda mafialar qizlarni shunday oʻgʻirlab kelib keyin yeydiku

Jin ancha vaqtdan beri endi handon otib kula boshladi.

— Qizaloq mafialar qizlarni yemaydi

- yeydi. Men oʻzim oʻqiganman fanfiklarda

- Mayli mayli qizaloq lekin men seni yemayman

- unda nega olib keldiz meni

-Chunki men seni 3 yil kutdim.

Jin yana bir gap qo‘shdi.

— Endi esa seni hech kimdan yashirmayman.

Minsu pichirladi:

— Bu… qamoqmi? Endi meni hamma orzularim yoʻq boʻladimi?

— Yo‘q. Bu himoya.

- Lekin nimadan

- vaqti kelsa bilib olasan qizaloq dam ol.......