#Dark_syndrome

Episode.5

Tong | 9:30

Iliq quyosh nurlari deraza orqali xonani yoritmoqda. Ochiq qismdan dapardalar tong sabosida tebranadi. Qishning so'nggi kunlari bo'lganligi tufayli havo anchagina iliq. Markazda keng yotoq. Yotoqdan pastda tartibsiz kiyimlar uyulib qolgan. Yotoqda bo'lsa oq choyshabga burkangancha qiz miriqib uxlamoqda. Soat millari tongdan o'tayotgani sababli qiz uyqudan turishga tayyor. Kichik ko'zlaridagi kipriklari biroz pirpiragancha ko'zlarini ochdi. Xona deyarli sokin, faqatgina qo'shni xonadan dush shovqini eshitilmoqda. Aera ko'zlarini to'liq ochib, turdi. Bosh og'rig'iga qo'shimcha ko'ngil aynishi. Bularni his qilgunga qadar anglagani begona xona, u ko'zlarini kosasidan chiqib ketgancha ochdi. Ustki kiyimga qaraydi, qiz o'lchamiga ancha katta bo'lgan ko'k rangli ko'ylak.

- Pùtain, - tilida qotib qolgan haqoratli so'zni chiqardi - bu nimasi?
Aerani sekin kiyim burni qarshiga olib kelib hidladi. Notanish ifor, juda o'tkir va erkak atir hidi. Ammo elas elas eslatadigan nimasidir bor. Aerani barchasini anglab olguncha xonaga ulangan eshik ochilib yigit paydo bo'ldi. Yigit ustida yagona bo'lgan sochiq, u uzun va tarqoq barmoqlari bilan nam tomchilar oqayotgan sochlarini tartibladi.
Taehyung hech narsa bo'lmagandek sassiz qizga tikilgancha toshoynaga yaqinlashdi.

- Turdingmi? - u oyna orqali qotib qolgan qizga qaradi.
Aera hamon unga tikilmoqda, yigitning bo'rtib chiqqan mushaklari, mukammal tanasiga suqlangandek qaradi. Buni sezgancha jilmaydi Taehyung.

- Nega tikilib qolding? - oynadan ko'zini uzib butun tanasi qiz tarafga qaratdi.

- Sen!!! - ongi qaytgandek - men nima qilyapman bu yerda, - tartibsiz so'zlarni birlashtirib, savol berdi.

- Hech narsani eslay olmaysanmi? - Taehyung ham ko'z kosasini kengaytirdi - nahotki shunday mhmm~
Lablarini birlashtirib jirkanch narsaga ishora qildi.

- Bas qil. Ishonmayman senga.

- Nima, nahotki tushumagan bo'lsang. Begona xonada uyg'onishing, ustingda bo'lsa yigitlar usulidagi kiyim, yarim tanang ochiq, - u qizning pastidagi kichik qismli sho'rtikka ishora qildi - va eng qizig'i hammasi menga tegishli joyda sodir bo'lishi?

- Yaramas, - Aera yotoqdan turib, yigitga yaqinlashdi, - yolg'on gapiryapsan!!!

- Xohishing, ishonmasliging ham mumkin. Albatta, shuncha voqeadan keyin... - u behayolarcha qizning ochiq ko'kraklariga tikildi. Aera sezgancha bo'shatilgan tugmalarni qadadi.

- Jin ursin hammasini, - qiz sochlarini siqimlab boshini quyi egdi. U yig'lashdan nari bo'lib oyna ostiga cho'kkaladi.

Qizning g'inshish ohangidan so'ng Taehyungning qattiq kulgi ovozi butun xonani tutdi. Aera nigohlarini telbalarcha kulayotgan yigitga qaratdi.

- Nega kulyapsan?
- Bunchalik ishonuvchan bo'lma, - mazax ohanggiga o'tdi - agar tunda biror narsa sodir bo'lganda, sen oyoqlaringda bu qadar ishonch bilan yura olmasding. Unutma, men yumshoq odam emasman.

- Sen aqldan ozgan telba, - qiz qahir va nafrat ufurib turgan nigohlari bilan qo'llarini ko'tardi.

- Tshsh, - Taehyung jiddiy qiyofaga qaytib Aeraning qo'llaridan tutdi - hayolingga ham keltirma, shuncha haqoratlashingga qo'yib berdim.
Qiz tarsaki urishga ko'targan qo'llarini Taehyung tomonidan to'silgani sababli uni tortib olishga urindi.

- Isyon qilishni bas qil, - Taehyung qizning qo'llaridan qattiqroq siqib, o'ziga yaqinlashtirdi, nigohlari to'qnashuvi, nafas olish bir biriga eshitilar darajadagi yaqinlik.

- Sen aqlsiz odamsan, sendan nafratlanaman!
Qiz qo'llarini undan tortib oldi. Aera bir yulqib ishonch to'la ko'zlari bilan yigitni teshib yuborgudek qaradida, xona eshigini zo'rakilik bilan yopib chiqib ketdi.

***

JJK Motors company | 10:25

Ish vaqtining o'tib borishi. Xodimlar o'z vazifasiga mofiq kerakli joyda mas'uliyat bilan ishlashmoqda. Kompaniyaga endigina yetib kelgan yigit, mashinadan tushgancha ichkari tomon oldimladi. Katta mototsikl dizayn kompaniyasi - shahardagi yagona va mashhur kompaniya hisoblanadi. Jungkook xodimlar orasidan o'zgacha g'urur bilan o'tib borar ekan, ba'zida ularga ko'z qiri bilan qarab qo'yishni ham unutmaydi.

Xonasiga yaqinlashib, kotibaga bugungi hujjatlarni olib kelishi haqida uqtirgancha ichkariga kirdi. Xona keng, markazda ish stoli, barchasi yigit didiga moslashtirilgan.
Jungkook xonaga nazar tashladida, o'z o'rindig'ida orqa qilgancha o'tirgan boshqa bir odamni ko'rdi.

- Boshliq ham shunday bo'ladimi? - orqa qilgancha o'tirgan yigitni qo'lida o'qlangan to'pponcha ovozi eshitildi, u qurolni qo'llarida aylantirib xuddi o'yinchoqdek o'ynamoqda.
- Hodimlardan so'ng ishga kelish, bu mas'uliyatli boshliqning qoidalarni buzishidan dalolat bermoqda.
Yigit aylana o'rindiqni burib endi Jungkook tarafga qarab, qurolni unga yo'naltirdi. Jungkook ham kamari yon tarafidagi qurolni chiqargancha qarshisidagi yigit qilgandek qurolni o'qtaldi.

~

- O'xshamadi, - yigit qurolni stolga irg'itdi - har safargidek.

- Shunday yakun topishi sabab ham seni yomon ko'rib boraveraman.

- Qachon qaytding? Parij ham senga bir chaqirim joydek bo'lib qoldi. Tez ketib, tez qaytibsan.

- Ishlarni bitirdim, - Taehyung qurolini yon tarafiga qistirdi.

- Tushunarli. U bilan qaytdingmi?

- Ha, - g'olibona jilmaydi - uni uyga qaytishga majburladim.

- Endi nima qilmoqchisan? - davomiy savol.

- Sekinlik bilan davom etamiz, uni meni sevib qolishiga majburlayman.

- Uni sevdiraman deb o'zing sevib qolmasayding, - Jungkook gapidan mamnunday jilmaydi.

- Aljirama, - jiddiy ohangda davom etdi - hech qachon bunday bo'lmaydi.

- Ko'ramiz....

***

Qo'rg'on | 11:00
Qo'rg'onning kirish qismiga kelib to'xtagan mashinadan qiz tushdi. Kerakli miqdordagi pulni tutqazgancha mashina eshigi yopti. Qo'riqchilar yordami bilan ichkari qismga oldimladi. Aera qo'rg'onning ulkan bog'idan o'tar ekan, oyog'ida og'riqni tuydi, qizning ochiq oyoqlari. Kecha gipsni yengilashtirgan edi, hozir bo'lsa umuman mato yo'q. Shuncha vaqtga qadar oyog'idagi jarohat va og'riqni aynan shu nuqtada yodga oldi.
Haqoratli so'zlarni lablari orasidan chiqargancha uy ichiga oldimladi.
Qo'rg'on sokin. Ichkariga kirgan qiz eshik oldidan oshxona tomon o'tayotib qahva ichayotgan yigit bilan yuzlashdi.

- Aera, - Yeonhu joyida qotib, qizga tikildi.

- Salom, - oddoygina ko'rishish usulidan foydalandi - Madam Kang uydami?
Aera yigit yonidan o'tib oshxona tomon yurgancha savol berdi.

- Buvim allaqachon kompaniyaga ketgan. Kecha uyda emasmidingiz?
Qiz idishdan suv quyib, uni ichdi.
Sassiz bosh silkib yo'q javobini berdi.

- Mehmonxonada tunadim, - Aera yigitning ko'zlariga qarab taptortmay yolg'on gapirdi.

- Tushunarli, - qahvadan bir ho'pladi.
Aera indamaygina zalga o'tib, zinalar tomon shoshgancha xonasi chiqdi. Tanish xona, o'sha ifor. Qiz ustidagi yigit ko'ylagini bir chetga uloqtirgancha vanna tomon oshiqdi.
.
Suvning bir maromda oqishi. To'ldirilgan vannada ko'zlari yumgancha tin olayotgan qiz. Barcha bemani hayollardan holi bo'lishning ajoyib usuli. Odatda qiz mast bo'lganda qilgan ishlarini bir necha kundan so'ng eslaydi. Ammo ayni damda u barchasini yodga olmoqchi. Taehyungga ishonmaydi, u biladi. Ayni imkon vaqtida Taehyung uni boy bermasligini.
*Shovqinli tungi klub, alkagolning yoqimsiz hidi anqiyotgan qadah. Tana harorati ichkilik tufayli oshishi. Tartibsiz harakatlar. Ochiq havo. Qorong'u ko'cha. Allaqanday begonaning ovozi va yoqimsiz bo'sa. Bosh og'rig'i sababli ongsizlik, ammo soniyasiga boshqa bir yigit bilan birlashgan tana. Quloq ostidagi noaniq shivirlash. Qiz sezayotgan yagona narsa yigitning qizga yopishgan tanasidagi iliqlik. >>>>
Keyingi soniyalar hisoblab bo'lmas, biroq allaqachon begona yotoqda paydo bo'ldi. Tanish ovoz va vahimali jumlalar. Terisidagi muzdak temirning yerga tushgandagi jarangdor ovozi. Og'riq. Bo'yin qismiga botirilayotgan nomalum narsa...
Aera suv ichidan boshini ko'targancha chuqur nafas ola boshladi. Tundagi voqeani elas-elas esladi, lekin bu yetarli emasdek. Qiz chanoqdan oqayotgan suvni o'chirdi, endi dush ichidagi shovqinli ovoz tindi. Qiz sochiq yordamida vannadan chiqdi.

- Jin ursin, - nam sochlarini moslama bilan qurutish uchun oynaga tikilgancha jahl qildi - bu yana nimasi? - u kecha Taehyung tishlari botirilgan bo'yinidagi zarg'aldoq izga barmoqlarini tekkazdi. Shundan so'ng anglagani aqldan ozdirish mumkin. Tumor yo'q va u taxmin qilingandek yigitning uyida.

***

Kompaniyagadagi o'ziga tegishli bo'lgan  xonada o'tirgancha yangi kolleksiya kataloglari bilan tanishayotgan qiz, yonida o'ziga hamroh qilib olgan shokolad. Odatda Bona achchiq ta'mli shokoladlarga o'ch va har doim bir bo'lak bo'lsa ham yonida olib yuradi. Har holda bu ijod masalasiga biroz bo'lsa ishtiyoq hamda jo'shqinlikni ta'minlab beradi. Hotirjam shokolad bo'lagini tishlayotgan qizni xona eshigining taqillash ovozi bezovtalantirdi.

- Kiring, - Bona planshetdan bosh ko'tarmay ruxsat berdi.

- Hayrli kun, Park xonim, - kotiba qiz kirgancha ta'zim qildi - sizni Janob Chan-Min o'z xonasiga chaqiryapti.

- Hozir boraman, - Bona qo'llari yordamida kotiba qiz chiqishi uchun ishora bildirdi.

~

- Bona so'nggi bor qaysi eskiz ustida ishlading? - xona bo'ylab kengaytirilgan stol, o'rindiqda o'tirgan erkak qarshisida tik turgan qizga savol berdi.

- Qishki to'y libosi bo'yicha.

- Men barchasini ko'rib chiqdim, - varoqdagi eskiz qaydlarini o'tkazgancha dedi - qoniqarli emas.

- Aynan qaysi qismi? - erkakning gaplaridan qosh chimirdi qiz.

- Deyarli barchasi, - jo'yali gap topolmadi -  Bona bu senda birinchisi emas, takroriy ravish davom etyapti. Eskizlarda xatolar juda ham ko'p, avval aytmoqchi edim. Biroq o'zing tushunib yetishingni kutgandim va ko'rib turganingdek natija bermadi. Bu holatda davom etsak o'sish bo'lmaydi. Shu sababdan ham seni ishdam bo'shatish niyatidaman.

Bona erkakning to'xtovsiz so'zlaridan ko'zlarini xiyol yumdi. Nimadir xato va qiz buni sezmoqda.

- Maydalashmasdan nega shuni boshidan ayta qolmadingiz, - erkakga taqdim etgan eskizlarni tortib oldi - shusiz ham kichik atelyeda ishlab bo'g'ilyotgandim, buni o'zingiz taklif qildingiz. Hoziroq bo'shash haqida ariza yozamanda, katalakdek kompaniyangizni tark etaman.
Qiz bosh egib chiqib ketdi. Uning gaplaridan hayron ifodada qolgancha ko'zlarin kattalashtirdi. So'ngra qo'liga telefonni olib biroz avval suhbatlashgan raqamga qayta chaqiruv yubordi.

- Salom Janob Jeon, - telefonning narigi tarafidan yigitni ovozi baralla jaranglaganidan so'ng dedi - bajarildi, xuddi siz istagandek, - kulib qo'ygancha ma'lum qildi.

~

Kompaniya eshiklari qiz uchun qo'riqchilar tomonidan ochildi. Bona hafsiragancha chiqar ekan, qo'lidagi telefon vibratsiya bera boshladi.

- Eshitaman opa, - belgilangan raqamdagi ismni ko'rib qo'ng'iroqqa javob berdi.

- Bona hozir nima qilyapsan?

- Hech narsa. Hozirgina ishdan bo'shadim, - binoga qarab qo'ygancha yo'lida davom etdi.

- Nega birdan? - Aera savolli ohangga o'tdi.

- Aniq sabab bilan emas, qo'yavering. Nimadir demoqchimidingiz?

- Ha, - Aera qo'ng'iroq sababini esladi - menga mashinang kerak edi.

- Endi mashina ham yo'q. Bilasiz, u kompaniya tomonidan berilgan, ishdan bo'shaganim sabab olib qo'yishdi.
Nega kerak edi?

- Bir joyga borishim kerak, - ikkilangancha so'zladi - mayli unut, tushlik qildingmi? - soatiga qaragancha vaqtni aniqladi.

- Yo'q.

- Unda senga manzilni yuboraman. Birga tushlik qilamiz, - Aera singlisidan rozilikni olgandan so'ng qo'ng'iroqni yakunladi.

~

- Nahotki eng qimmatbaxo taqinchoqni yo'qotgan bo'lsangiz, - kichik restarantda oldiga terilgan taomlardan yeganch hayrat bilan savol berdi qiz.

- Men senga hammasini aytib berdim, - Aera hamon hech narsa yemagancha yonidagi americano idishi tomosha qilmoqda - lekin senga aynan taqinchoq haqida so'rayapsan. U menga nimadir qilgan bo'lishi mumkin, - u butun tanasiga ishora qildi.

- Shuning uchun ham bo'kkuncha ichmaslik kerak, opajon, - Bona luqmani yeyishda davom etdi.

- Senga barchasini aytish yaxshi fikr emasdi.

- U o'zi hech narsa qilmaganligi haqida aytibdi, nega ishonmayapsiz, - qiz norozilik bildirdi - istasangiz ginekolog yoniga boramiz?

- Hoyy! Bu nega kerak, - Aera ko'ksiga qo'llarini hayrat bilan qo'ydi - anglashimcha ortiqcha havotir o'rin yo'q. Menga taqinchoq kerak, buni Madam Kang sezib qolmasidan topishim zarur.

- Taqinchoq hamon uni uyidami?

- Ha, - qisqagina bayon qildi, idishdan qahva ichish barobarida.

- Undan so'rab oling, sizga olib kelsin.

- Men o'sha telbaga yalinishni istamayman, - qiz boshini boshqa tarafga burdi, bu uning rozi emasligidan dalolat bermoqda - iltimos qilgan taqdirimda ham osonlikcha bermaydi, evaziga nimadir so'rashi aniq.

- Unda buni usiz hal qilish yo'lini topish kerak.
Qizning taklifidan so'ng hayoliga kelgan g'oyadan mayin jilmayib qo'ydi u...

Writer: Park_Bona

– 𝑼𝒏𝒅𝒂𝒏 𝒐𝒛𝒐𝒓 𝒕𝒐𝒑𝒊𝒃 𝒅𝒂𝒗𝒐𝒔𝒊𝒏𝒊 𝒉𝒂𝒎 𝒖𝒏𝒅𝒂𝒏 𝒒𝒊𝒅𝒊𝒓𝒊𝒔𝒉𝒅𝒊𝒓 𝒔𝒆𝒗𝒈𝒊...

Tashqarining qorongʻuligini har ikki qadamda unchalik baland boʻlmagan ustunlarga ilingan chiroqlar buzib turadi. Goʻyoki ular butun tunning qoraligiga qarshilik qiloladigandek. Lekin bunday deb oʻylagan odam adashgani aniq. Zaif lampalar tunning kuchli qorongʻuligini yengish haqida hattoki oʻylab koʻrishmaydi. Balki, ular tun bilan bogʻlanib birgalikda yanada chiroyli manzara yaratmoqda. Shunday koʻchalardan oʻrtacha tezlikda ketayotgan mashina tanish muyulishdan oʻngga qayriladi. Uning ichida esa eng yomon kursdoshining toʻyidan asabiylashgancha qaytib kelayotgan qiz va uning gʻazabdan sochilib chiqayotgan soʻzlarini eshitishga majbur boʻlgan yigit.
–Nima ular mening ustimdan kulishyaptimi? Qanday qilib toʻy sovgʻang yoqmadi deb aytish mumkin?

20 daqiqa oldin.

Kelin va kuyov barcha mehmonlar bilan salomlashish davomida Mercyning ham yoniga yetib kelishdi. Oʻzining eng yomon koʻrgan kursdosh qizining toʻyida oʻtirgan Mercy buyerga taklifni rad qilish odobsizlik ekanligi uchungina majburan kelgandi.
–Salom, Mercy, - dedi oppoq koʻylakdagi kelin yuzida tabassum bilan.
–Toʻying bilan tabriklayman, Miso, - Mercy ham shunday javob berish javob berish barobarida sumkasidan kichik qutini chiqarib kelinga tutdi, - bu toʻy sovgʻasi.
Miso uni olarkan yuzidagi soxta ekanligi aniq bilinib turardi. Qutini sekingina ochgan qizning yuzida mazahlash ifodasi tezda yoyildi.

–Voy, buncha sovuq hadya boʻldi bu, - dedi qiz kulgancha, - oʻzingdek ilon tasviri tushirilganidan sotib olibsan-da, - bu gapdan soʻng yaqin atrofdagi ovozni eshitgan barcha ular tarafga qaradi. Bundan noqulay ahvolga tushib qolgan Mercy unga muloyim gapirishga harakat qildi.
–Kechirasan, - kuldi Mercy, - sen asl molni farqiga bormasliging mumkin. Lekin bu uning bahosini pastlatmaydi. Bilaman bunday narsalar hatto tushingga ham kirmagan, - huddi qizni maqtayotgandek tabassum qildi Mercy.
–Ou, shundaymi? Buni asl mol ekanligiga hattoki ishonmayman. Uning soxta ekani shundoqqina koʻrinib turibdi, - bu gapdan soʻng Mercy chinakamiga kulib yubordi.
–Sen... - kulgiga yengilib gapini davom ettirolmay qolgan Mercy qoʻli bilan shoshmay tur ishorasini qildi. Miso esa unga gʻazablangancha qarab turardi, - sen chindan ham ularni ajratishni bilmaysanmi, - qayta kuldi qiz, - kechirasan boy xonadonga kelin boʻlayotgan boʻlsang ham tagi pastligingcha qolasan. Qaynonangdan sovgʻa haqida soʻrab koʻr, har holda u bunday narsalarni yaxshi tushunadi, -  Mercy gaplarini tugatib ortiga oʻgirildi va tashqariga chiqib ketmoqchi boʻldi. Lekin Miso uni toʻxtatib qoldi.
–Hoy shoshma, - Mercy turgan joyida ortiga oʻgirildi, - bu narsani oʻzing bilan olib ket, - bu gapni eshitgan yigit qizga sekin yaqinlashdi.
–Azizam, unday qilib boʻlmaydi. Berilgan sovgʻani mamnuniyat bilan qabul qilish kerak, - ularga yaqinlashgan Mercy kuyovning gaplarini eshitdi va qizning qoʻlidan qutini olish barobarida bunga izoh bermoqchi boʻldi.
–U bunday narsalarni tushunmaydi. Shu sababli ham tabaqalar oʻrtasidagi muvozanat doimo saqlanishi kerak. Chin muhabbat hammasiga qodir degan gap quruq safsata holos, - Mercy soʻzlarini tugatib eshik tarafga yurib ketdi. Uning hatto poshnasinig ovozi ham aslzodalikdan darak berardi goʻyo. Gʻijingancha boshqa tarafga ketgan Miso ozgina yurganidan soʻng yonida eri yoʻqligini payqadi va ortiga burildi. Koʻrdiki, eri hali ham Mercy ketgan yoʻldan koʻz uzmagan.

Toʻyxonadan tashqariga chiqqan qiz asabiylashgancha sochlarini ortga yigʻishtirdi. Qoʻlidagi qutiga biroz tikilib turib uni yaqin joyda turgan axlat qutisiga uloqtirdi. Qizning ahvolini koʻrib uzoqdan yugurib kelgan Hyunjin bu uchun izoh talab qildi.
–Hoy, ahvoling yaxshimi?
–Yaxshi emas, nima emish, men uni soxtasini sotib olibman emish, - gap nima haqida ketayotganini tushungan Hyunjin qiz hozirgina narsa uloqtirgan tarafga qarafga qaradi.
–Sen... olgan sovgʻangni axlatga uloqtirmading shundaymi, - Mercy oʻzidan boʻyi baland boʻlgan yigitning koʻzlariga tikildi.
–Uloqtirdim. Xoʻsh, shunday boʻlsa nima?
–Sen... 68000 dollar turadigan bilaguzukni shunchaki axlatga irgʻitdingmi?
Hyunjinga shunchaki bir koʻz tashlab qoʻygan Mercy uning yonida oʻtib mashina tomon ketdi.
–Ha, axlatni kim yigʻishtirsa ham u odam endi bu ishni qilmaydi... - oʻziga oʻzi gapirgan Hyunjin ham qizning ortidan ketdi.

Hozirgi kun.

Eshik kelib toʻxtagan mashinadan eshikni ochib berishlarini kutmay tushgan qiz ichkaridan chiqayotgan akasiga duch keldi.
–Qayerdan kelyapsan, shaytoncha, - qizning ancha hashamdor boʻlgan kiyimiga qarab savol berdi Jungkook.
–Asabiy koʻrinasiz, - akasining savolini ortda qoldirib oʻziga qiziq boʻlgan savolni berdi Mercy.
–Ha, ahamiyat berma, doimgi ishlar... - akasining gaplariga tushungan qiz shunchaki bosh silkib qoʻydi.
–Mayli koʻrishguncha, - Jungkook shunday degancha qizning yonidan oʻtib oʻzining mashinasi tomon ketdi, Mercy ham uni toʻxtatmadi.

Ikki kundan soʻng.

Doimgidek atrofni tunning qorongʻuligi egallagan. U huddi qayta quyosh chiqmaydigandek, buyerda abadiy hukmronlik qiladigandek magʻrur kezadi.
Ochiq deraza yonidagi stolga boshini qoʻygancha oʻtirgan qiz sochlarini toʻzgʻitgancha gavdasini koʻtarib atrofga nazar tashladi.
–Nega hech nima hayolimga kelmayapti.

Bir necha daqiqa shunday oʻtirib qogʻozga nimalarnidir yozgan qiz gʻijingancha uning ustidan chizib tashladi.
–Fuck, - Mercy bor ovozi soʻkindi-da, qogʻozga qayta tikildi. Deyarli faqat boʻyalishlardan iborat boʻlgan qogʻozni koʻrgan qiz uni butunlay daftardan chiqarib tashlab axlat chelagiga otdi. Boshini ikkala kafti orasiga olgan qiz akasining gaplarini yana qayta esladi.
Bir yil oldin Mercy familiyasini «Unchalik poetik emas» degan bahona bilan oʻzgartirganida Jungkook unga «Poetik familiyaning hech qanday ahamiyati yoʻq, sen bu jirrakiliging bilan yozuvchi boʻlolmaysan» degandi. Balki uning gaplarida jon bordir deb oʻylab qoldi Mercy. Mana bir yildan beri bitta romanni tugata olmaydi. Daftarni yopgancha oʻrnidan turgan qiz charchoq bilan yotoqqa oʻzini tashladi.

~

Tong.

Kuz tongi. Tunning qoraligi allaqachon ketgan. Ayrofda mayin shabboda esadi. Mercy esa mashinaning ochiq oynasidan kirayotgan shamolga yuzini tutgancha atrofni kuzatib ketyapti. Lekin birdan mashina toʻxtab qizning e'tiborini tortdi. Haydovchisiga qaragan qiz buning uchun izoh takab qildi.
–Nonushta qilmadingku, bu yerda ajoyib quymoqlar tayyorlashadi, men mehmon qilaman, - kavob berdi yigit.
–Qornim och demadim shekilli senga, - mashinadan allaqachon tushib oʻziga ham eshikni ochib bergan yigitga gap qotdi Mercy.
–Etirozlar qabul qilinmaydi, - shunday deb qizni yetaklagancha ichkariga harakatlandi Hyunjin.

Ular stullardan biriga joylashisharkan, qora yubka va oppoq koftali afitsiant qiz ularning yoniga keldi.
–Xush kelibsiz, nima buyurasiz?
–Bizga ikki kishilik quymoq va uchta qahva, - tabassum qilib javob berdi Hyunjin
–Albatta hozir olib kelaman, - qiz buyurtmalarni yozib olib ularni keltirish uchun ketdi.
–Nega uchta qahva, - qiziqib soʻradi Mercy.
–Hozir kelsa bilib olasan, - Hyunjin tirjaygancha javob berdi. Mercy hech nima demadi, shunchaki buyurtmani kutishni boshladi. Lekin Hyunjin uni qayta e'tiborini tortdi.
–Yaxshi uhlamagan koʻrinasan.
–Bir roman yozayotgandim, uni hecha tugata olmayapman, - bu gaodan soʻng Hyunjin hayratini ochiq bildirdi.
–Sen roman ham yozasanmi?
–Ha, nima qilibdi?
–Hech narsa, shunchaki boylarning hayoti ajoyib, - gapini tugatib atrofga nazar tashladi Hyunjin. Bu paytda ularning yetib keldi. Afitsiant qiz buyurtmalarni joylashtirarkan, uchinchi qahvaga kelgamda oʻylanib qoldi.
–Buni qayerga qoʻyay, - Hyunjinga yuzlandi qiz.
–U siz uchun, hoxlasangiz biz bilan oʻtirishingiz yoki chetroqda uni ichib olishingiz mumkin, - bu gaolarni eshitgan Mercy ensa qotirgancha unga qaradi.
–Ou shundaymi, - tabassum qilib javob berdi qiz, - u holda men uni xodimlar uchun xonada ichib olaman, bizga mijozlar bilan oʻtirish mumkin emas, - qiz shunday degancha qahvani olib nari ketdi.
–Bunday suyuq ekanligingni bilganimda seni ishga olmasdim, - koʻzlarini kosasida aylantirgancha gapirdi Mercy.
–Men suyuq emasman, shunchaki rahmdilman, - bu javobdan soʻng Mercyning ensasi qotib ketdi. Lekin unga hech nima demasdan e'tiborini ovqatga qaratdi. Endigina bir boʻlak qiymoqni ogʻziga solmoqchi boʻlgan qiz ulardan nariroqdagi stollardan birida oʻtirgan tanish chehrani koʻrib sanchiqini joyiga tashladi.

–Hozir qaytaman, - shunday degancha oʻrnidan turgan Mercy ular tarafga yaqinlashdi. Hyunjin ham u ketgan tarafga qararkan boshqa stolda oʻtirgan tanish juftlikni koʻrib asabiy nafas chiqardi.
Mercy ularning yaqiniga kelib ikkalasining ham e'tiborini tortarkan, «boʻlajak kelinoyisi»ga gap qotdi.
–Sen Sunasan shundaymi?

*

4-qism tugadi.

Keyingi qismda:

–Jungkookni tinch qoʻyishingiz uchun sizga qancha kerak?

Xato va kamchiliklar uchun uzr.

Author: #Sein.

#Dark_syndrome

Episode.4

Markaziy aeroport | 9:00

Shaharning markaziy aeroporti doimgidek gavjum. Kimdir qayergadir shoshiladi. Bu maskan kimlarnidir ko'zlagan manziliga, yana kimlarnidir o'zi yurtiga qaytishi uchun yo'l ochib beradi.
Allaqachon belgilangan uchrashuvga kech qolayotgan qiz ahyon ahyonda qo'l soatiga qaragancha xo'rsinib qo'ymoqda.

- Chindan ham ishongim kelmaydi. Naq yarim soatdan buyon kutyapmiz. Samolyot qo'nish vaqtidan o'tib ketdi, axir, - zerikishdan nima qilishni bilmagancha g'inshidi qiz.

- Noliyverma, hozir kelib qoladi, - Bonaning besabrligidan kulgancha yupatdi yigit.

- Bularning nima keragi bor? - qo'lidagi sovg'alarga ishora qildi - biroz yoshingga mos harakat qilsang bo'lardi ,Yeonhu. Seni kim detektiv deydi, - yigitning jilmaygan yuziga va havoda muallaq qolgancha tebranayotgan sharlarga tikildi.

- Aera 8 yil deganda endi Seulga qaytayapti, u xursand bo'lsin deb shunday qilyapman, - Yeonhu qizning norozilik ufurib turgan yuziga qarab qo'ydi - Ana kelyapti, - dedi tantanavor ohangda u. Bona qarshisidagi opasi hamda uni qo'llaridan yigitni ko'rdi.

Aera oqsoqlana uni kutib turgan singlisi va qadrdoni Yeonhuga yaqinlashgancha ohista jilmaydi.

- Opajon, - qiz sovg'alarni Yeonhuga tutqazgancha Aera tomon yugurdi.

- Bonjourr, - Aera quchgan singlisiga javob qaytarish barobarida fransuzcha usulda salomlashdi - qalaysan kichkina?! - dedi singlisiga hazilomus tarzda.

- Shunday be'mani laqab qo'yishlar sizga yod bo'lib qolgan.

- Qo'ysangchi, - kuldi u - salom Yeonhu, - u chetda ularni qo'lida bir uyum sovg'alar bilan kuzatib turgan yigitni payqadi.

- Xush kelibsiz, Aera, - dedi hurmat yuzasidan - parvoz yaxshi o'tdimi?

- Ha albatta, - javoban. Endi qiz boyadan beri ularni kuzatib turgan yigitga qaradi. Taehyungda hayron ifodasi yo'q. U qizni tutib turgan qo'llaridan allaqachon qo'yib yuborgan, ammo hamon kuzatishdan to'xtaganicha yo'q.

- Men ketdim. Ko'rishguncha malika, - yigitning sabri kosasi to'lgandek qizga havodan o'pich yuborgancha xayrlashdi.
Taehyung qizga orqa qilib ketar ekan, Aera unga yuzini burishtirgancha gapirdi.
- Betamiz, - shivirladi, o'ziga eshitilar darajada.

- Aera oyog'ingizga nima qildi? - qiz o'shqirdi hayron qolgancha.

- Baxtsiz hodisa tufayli, e'tibor berma.

- Bular sizga, - Yeonhu vaziyatni sezgandek qo'lidagi sharlarni qizga tutqazdi.

- Ajoyib, rahmat, - qiz yuzidan kulgini ketkazmay gapirdi - ketdik...

~

Mashina ichi kulgi va xursandchilikka to'lgan. Naq 8 yil deganda qaytaganingdan so'ng yaqinlaring seni o'zgacha tarzda kutib olishlari bu chindan ham insonni baxtni to'liq holda tuyishi uchun yetarli. Ayniqsa, o'zgarib ketibsan, kichik Aeradan asar ham qolmagan kabi jumlalar bu har bir oilada sodir bo'ladigan holat bo'lsa kerak.

*Qo'rg'onga yaqinlashar ekanmiz, ichimdagi o'zgacha hislar meni hech tark etmasdi. Oradan shuncha vaqt o'tdi. Barcha narsa o'zgargan, uy jihozlaridan tortib xizmatchilargacha, ammo hamon qo'rg'on shunday haybatli. Insonni o'ziga torta oladigan darajada maftunkor. 12 yoshimda kelganimdagidek salobatli  ko'rinishda. Balki unda saqlanib qolgan yagona narsa shudir. Ichkariga kirganimizdan so'ng Madam Kang hamon kompaniyadan qaytmaganidan xabar topgancha xonamga yo'l oldim. Xonam avval ham uncha yorug' bo'lmagan, menga ortiqcha bezaklarga ega bo'lmagan xona yoqadi, yorug'lik bilan uncha kelisha olmayman. Shu sababli qo'rg'onning eng chekka hamda tinch qismidan o'zimga xona tanlaganman. Quyosh nuri ham tushmaydi. Xonam avvalgidek sokin, xuddi dilimga huzur bag'ishlaydigan darajada sokin. Parijda yashagan vaqtimdan aynan xona masalasi men uchun asosiy muammoga aylangan. Shovqinli hotellarni xushlamaganim sababli eng qimmat va odam soni kam bo'lgan mehmonxonaga joylashganman.

Aera xona bo'ylab yurgancha avvalgi hayotini elas-elas eslagan bo'ldi. Xona keng, markazda o'rtacha kattalikdagi yotoq, qarshi devorda kichik eshik, u orqali qizning butun boshli kiyimlar kolleksiyasi bilan yuzlashish mumkin. Qiz model bo'lganligi tufayli unda yangi modadagi kiyimlar ko'p. Ba'zan ularni tartiblash o'ta qiyin bo'lib ketadi.

Kichik eshik bo'ylab ko'z yuritgancha uzun javonga yetdi, javonda kitoblar va bir qancha yoshlik rasmlari bor.

*Katta oila surati. Bu so'nggi marta Parijgacha ketish vaqtidagi rasmimiz edi. Eng burchakda Madam Kangning to'ng'ich o'g'li, u o'ta jiddiy odam. Kompaniya ulushining deyarli yarmi menga tegishli bo'lganligi uchun meni yoqtirmaydi. Uning yon qismida ayoli, u o'ta tannoz ayol, har holda yulduzi yulduziga to'g'ri kelib qolganligi sabab turmush qurishgan. Uning yonida bo'lsa Yeonhu. Madam Kangning yagona nabirasi. Markazda Madam Kang - mening hayotimdagi eng muhim inson. Uning oldida esa jilmayib turgan men. Bularning hech biriga tegishli bo'lmagan, hattoki qarindoshlik aloqasi ham yo'q bir oddiy qiz....

***

Odatda yoshlik hotirali juda qadrli bo'ladi. Anmo Aera unday emas. Xona sarguzashtidan so'ng pastga tushgan qiz. Kang xonim uyning katta zal qismida o'tirgancha qahvadan huzurlanmoqda. Qiz ayolni ko'rgancha u tomonga oshiqdi.

- Madam Kang, - yon tarafdan qizning jarangdor ovozi yangradi.

- Aera, - ayol hayron qolmagancha finjonni stol ustida qoldirib o'rnidan turdi. Qiz bo'lsa odob yuzasidan bosh egdi - xush kelibsan, qizim, - dedi u qizni quchgancha.
- Oyog'ing qanday?! - oqsoqlangan qizning jussasini ko'rib xavotirdan ko'zlari qisildi.

- Yaxshiman, - tasdiqladi, holatini ko'rsatib - faqatgina sizni sog'indim.

- Ohh qizalog'im. Men ham seni juda sog'indim. Oyog'ing tuzalganidan so'ng kelganing sharafiga bazim uyushtiramiz.

- Shart emas, - rad etdi.

- Mening go'zal qizim shuncha vaqtda Seul qaytsa buni nishonlash kerak, - qarorida qat'iy turdi. Biladi, Aera uning gapini ikki qila olmasligini yaxshi anglaydi - sen biroz dam ol. Oyoqda ko'p turma, - ayol qizni xonasiga borishi uchun ishora qildi.

***

Hashamatli restorant, salkam 1 soatdan buyon qizni kutib nonushtani o'tkazib yuborgan yigitning yuzida asabiy ifoda o'ynay boshladi.

- Kelaman degan. Lekin nega yo'q...
Gapi tugamay eshikdan kirib kelgan qizga tikilgancha mayin jilmaydi.
*Kelishingni bilardim mallasoch*

- Naq bir soatga kech qolding, - Jungkook soatiga qaragancha qizning aybini yuziga soldi - shu sababdan endi men aytmaguncha bu yerni tark etmaysan, - tahdidli ohangga o'tdi.

- Seni deb ertalabdan rejalarimni o'zgartirishga majbur bo'ldim. Menda ham shaxsiy hayot bor, buni unutmasang yaxshi bo'lardi.
Qanday gaping bor edi?!

- Tshsh, - barmog'ini labiga yo'naltirib - hozir emas. Men nonushta qilmadim. Shu sabab biroz tanavvul qilamiz, - u qo'li orqali ofitsantga ancha avval buyurtma berilgan taomlarni olib kelish uchun ishora bildirdi.

Soniyaga qolmay stol usti qimmat narxdagi taomlar hamda ichimliklarga to'lib ketdi.

- Nonushta uchun bular ko'plik qilmaydimi?

- Men ikkimiz uchun buyurtma berdim, - jilmaydi u. Qo'liga tayoqchalarni olgancha - nega tikilib qolding, yemaysanmi?

- Och emasman.

- Istamasang majburlamayman, - Jungkook ovqatdan boshqa ko'tarmay yeyishda davom etdi.

~

- 22 daqiqadan buyon nimadir yeyish bilan bandsan, - bir joyda o'tiraverib axiyri zerikkanidan limonand bilan o'zini chalg'itgan qiz Jungkookning hamon yeyishidan nolidi - balki maqsadga o'tarmiz.

- Ha albatta, - qo'lidagi likopchani qo'ydi - avval so'rab olishim kerak tovon pulini to'laysanmi yoki shartimga rozi bo'lasanmi?

- Bu qanday shartligiga bog'liq.

- Yo'q menga aniq javob kerak.
Jungkook yengil bosh silkidi.

- Negadir, men seni shartingni bilmay turib rozilik bildirishim uchun tovon pulini ro'kach qilayotganday tuyilyapsan, - Bona o'ychan ohangda gapirdi.

- Juda aqllisan, xuddi shunday, - tasdiqladi.

- Agar rozi bo'lmasamchi?

- Senda boshqa iloj bor deb o'ylaysanmi? Tovon pulini to'lashing uchun 3 oy yeb-ichmay pul yeg'ishingga to'g'ri keladi, - Jungkook qiz haqida bilganlarini ma'lum qildi - sen ishlayotgan atelyedan ham ko'p maosh olmaysan axir.
Shartim shunday, meni kompaniyamda ishlashingni istayman. Bilishimcha, anchagina tajribali dizaynersan. Bizning kompaniya yangi turdagi mototsikllarni modellashtirish bo'yicha ishlaydi.

- Meni temir-tersaklar bilan ishim yo'q, - qiz yuzini burib rad etdi.

- Oddiygina shartnoma tuzamiz, - xujjatlarni qiz oldiga yo'naltirdi - mendan qarz bo'lib qolmasliging uchun senga ko'proq maosh to'layman. Istasang o'ylab ko'rishing uchun vaqt ham bor.

- Mayli o'ylab ko'raman, - qiz Jungkook yuqori maosh haqidagi gaplaridan so'ng yashirincha rozi bo'lgandek bo'ldi.
Jungkook qizning bo'ysunuvchan gaplari sabab jilmaydi.

***

Kechki soniyalar o'tmoqda. Shahar gavjum. Kun bo'yi uyda o'tirib zerikkan qiz. Siqilishni his qilgancha ko'ngil xushlik uchun klubga yo'l oldi.
Shovqin avj olgan klub. Rangli chiroqlar jilosi har yoqqa taralib ishtiyoqni yanada oshirishga yordam beradi. Mastlikdan o'zini har yonga tashlagancha be'mani harakatlar yaratib raqsga tushayotgan yoshlar sahna markazini to'ldirgan. Ulardan chetroqdagi barmen oldida allaqachon ikki qadahni tugallagan qiz. Aera haydovchini eshik oldida qoldirgancha o'zi klub ichiga kirdi. Oyoqdagi gips tasmasini o'zi yengillashtirib, yupqalashtirib yurish uchun qulaylashtirdi. Hozir bu kabi holatga e'tibor bermaydi. Allaqachon o'chib qolgan u. Biroz vaqt barmen ustiga bosh qo'yib uxlash uchun shaylandi. Ammo shovqin va qichqiriqlar bunga halal berdi. Ichki haqoratli so'zlarni ulab chiqish tomon oshiqdi. Aeraning fransuz aralash koreyscha so'zlarini tushunish biroz qiyin. Qiz oyoqda zo'rg'a turgancha klubning orqa eshigidan chiqdi. Katta ko'cha. Odatda tunda Seul juda shovqinli bo'ladi. Bu Parijdan ancha farq qiladi. Avvalari qiz do'stlari bilan vaqt o'tkazgan bo'lsa hozir uning bir o'zi. Na yo'ldosh bor, na bir do'st.

- Qizaloq, yolg'iz ko'rinasan. Sherik kerakmi?
Aeraning qarshisida begona yigit paydo bo'ldi. U qizdan ancha yuqorida turgancha gapirdi.

- Yo'qol, - endi qiz butunlay xushini yo'qotib fransuz tilida so'zlay boshladi.

- Ohoo, koreys emasmisan?
- Nima dedi?! - yigitning yonidagi do'sti gapga qo'shildi.
- Mastlikdan fransuzchada aljirayapti, - jirkanch ohangda kuldi.

- Tumoring juda chiroyli jilovlanar ekan, - u Aeraning bo'yniga qo'l tekkizdi, endi yigitning maqsadi ma'lum bo'ldi. Qizning tumori juda qimmatbaxo va jilokor ekani bejizga emasdi.

- Tegma menga, - qiz yigitni yo'g'on qo'llarini bo'ynidan itargancha yuziga tarsaki tushurdi.

- Yaramas, oyimcha!!! - u tarkasi tekkan yuzini ushlagancha qizga tashlandi. Ikki qo'lidan tutib devorga tiradi. Yigitning harakatlari o'ta yoqimsiz, Aera qarshilik qilishga uringan onda uning lablariga yopishdi.

- Undan qo'lingni tort.
Bo'yin qismida sovuq qurolni his qildi. Taehyung tahdidli ohangda so'zladi. Yigit go'yo xushi uchib ketganday qizdan qo'lini tortib oldi. Taehyung Aerani bag'riga tortdi.
- Endi ko'zimdan yo'qol, - qo'rqqanidan qo'llarini yuqoriga ko'tarib turgan yigit xatardan qutulib qolganini his qilgancha yugurib ketdi.

***

Qorong'u ko'cha. Shunga monan zulmatga cho'mgan katta yo'l. Chiroqlar deyarli yo'q. Xuddi butun mavze aynan yigit fe'l-atvoriga moslashtirilgandek. Hammasi o'ta sokin biroq yurakni vahimaga soluvchi nimadir bor.
Ko'cha yaqinidagi hashamatli uy oldiga Ferrari rusumdagi avtomobil to'xtadi. Shinalar ovozi o'ta darajada shovqinli.
Taehyung mashidan tushdida aylanib o'tgancha yon o'rindiqdagi qizni ko'tardi.
Uyga yaqinlashib, eshik oldida to'xtadi. Kerakli raqamlar ketma-ketligi terishga kirishganda qiz g'inshidi.

- Qayerdaman?! - ko'zini biroz ochdi.

- Bo'lishing kerak bo'lgan joyda, - eshikni ochib ichkariga kirdi.

- Yana senmi, - mastlikda gapirdi.

- Avval umuman sezmaganding, - zinadan yuqoriga ko'tarildi - ichkilikka ancha chidamli bo'lib qolibsan, - Taehyung avvalgi so'zlarini yodga olib, jilmaydi.

- Nega har safar yo'limdan chiqaverasan?  Seni uchratmayman deyman-u ammo buni iloji yo'qdek.
Aera yotoqqa joylashgan zahoti norozilik bildirdi.

- Sen menikisan. Hayoting menga tegishli. Har bir harakating, kulishingdan tortib yig'lashinggacha. Qochib qutula olmaysan mendan.

- Bu tumorni ko'ryapsanmi? - bo'yniga ishora qildi - bu meni bokiralik tasvirim. Menda bu bor ekan hech qaysi yigit yaqinlasha olmaydi.

- Butun umr bokira bo'lib qolmaysan, - Taehyung qizning bo'yin qismiga uzun shu bilan birga sovuq barmoqlarini ohista yurguzgancha tumorni yechdi - bu ortiq senga kerak emas. Belgini o'zgartiramiz. Endi sen menga tegishli ekanliging haqidagi tasvirni yaratamiz.
Taehyung qizning bo'yniga yuzini ko'mgancha tishlarini botirdi...

Writer: Park_Bona

#Dark_syndrome

Episode.3

Picardiè mavzesi - 47 | 10:00
Oyoq og'rig'i, qo'shimcha tarzda og'ir gips bog'lamasi bilan oyoqda tik turishga urinayotgan qiz. Birinchi urinishdayoq polga qayta yiqilidi, Aera og'riq tufayli ingrab qo'ydi. Xona deraza qismidan shahar shovqini eshitilmoqda. Ilojsizlikdan chuqur xo'rsingancha eshik tomonga tikiladi. Keyingi soniyada xona eshigi xiyol taqqiladi, go'yo qizning najot kutgandek. Qizning ovozini tashqi tarafga eshitilgandan so'ng xonaga ayol kirib keldi.

- Turishga urinyapsanmi? - oyoqlariga tikilgancha polda o'tirgan qizga savol berdi ayol.

- Boshqaruvchi Nam, turishim uchun yordamlashing iltimos.

- Biroz avval Kang Xonim qo'ng'iroq qilgandi, - qizni qo'llaridan avaylab tutgancha yotoqqa o'tkizish mobaynida ma'lum qildi boshqaruvchi ayol. U qo'lidagi telefonni qizga uzatdi. Aera
ikkilanish bilan telefonni qo'liga oldida chaqiruv yubordi, bir necha chaqiruvdan so'ng qarshi tarafdan qari ayolning ovozi yangradi.

- Eshitaman.
- Madam Kang, - qiz ayolga xurmat bilan murojaat qildi - bu men Aera.
- Salom Aera, - Kang xonim jiddiy ovozini yumshoq holatga o'tkazdi - oyog'ing qanday? - nohush holatdan xabari bor ekanligini ham yashirishni unutmay savol berdi.
- Yaxshi, - qisqagina javob qildi - gips qilindi.
- Seulga qayt, - qizning javobi ortidagi sukunatdan so'ng ayol lo'ndagina qilib buyruq berdi - oyog'ing tuzalguniga qadar yonimda bo'lishingni istayman, bu holatda namoyishda ishtirok eta olmaysan, - muloyim ammo jiddiy ohangda davom etdi - shu sababli bugungi reys bilan uchib kel, Yeonhu bilan singling seni kutib olishadi.
Hozir kompaniyaga shoshilyapman qizim, kelganingdan so'ng bafurja suhbatlashamiz, - Kang qizning javobini ham kutmay qo'ng'iroqni yakunlaydi.
Aera bo'lsa bir so'zsiz telefonni Namga qaytardi.

- Seulga qaytishing kerak. Hozircha tanaffus olganing ma'qul, - Nam xonim yotoq oldidagi kichik javon ustidan stakanga quygancha qizga uzatdi, u ham Kang xonimning gaplarini maqullagan bo'ldi.

- Namoyishda ishtirok etishim kerak, axir ketishni istayaman.

- Rozi bo'lishdan boshqa ilojing ham yo'q.
- Kechki reys uchun chipta buyurtma qilaveraymi? - boshqaruvchi Nam Aeraning horg'in yuziga tikildi.
Qiz bir so'z aytmay yotog'iga yaxshiroq joylashdi. U hozir hech kimni eshitishni istamaydi.
Telefon chaqiruv ovozi yangragandan so'ng ayol qo'liga telefonni oldi, yana bir bor qizga xavotirli sayinda tikildi, so'ng xonadan chiqib ketdi.

***

Shahar markazi | 20:20

Soniyalar kechki vaqtga yaqinlashmoqda. Quyosh ufq bag'riga botib osmonni qizg'ish tusga bezadi. Mashina ichida horg'in kayfiyatda ketayotgan yigit. Qo'l soatiga tikilgancha yo'lida davom etadi. Hozirgi yagona ishi tezroq xonimi oldiga yetib borish. Uzun yo'l hech tugay demaydi, ustiga ustak allaqachon atrofni zulmat qoplagan. Jihoo og'ir ish kunidan so'ng charchashni his qilib, chalg'ish uchun melodiya qo'yishga oshiqdi. Davom etayotgan yigitning yo'lidan boshqa bir mashina paydo bo'ldi. Yigit mashina asta sekinlatgancha joyida turgan avtomobilga hamda uning atrofidagi odamlarga tikildi.

- Janoblar mashinangiz yo'lni to'sib qo'yibdi, - mashina oynasidan bosh chiqarib ma'lum qildi u.

- Kechirasiz, mashina buzilib qoldi, - erkak Jihooga yaqinlashgancha oydinlashtirdi - balki siz tuzatish usulini bilarsiz, yordam bering, - u yigitga iltimos qildi.

- Janob men avtomobil muammolari bilan shug'illanmayman, - ilk borada rad etdi.

- Shunchaki urinib ko'ring iltimos, - erkak muloyim ohangda iltijoli nigohlarini tikdi.

- Shoshib turgandim, - Jihoo ikkilangancha rozi bo'ldi - mayli bir ko'raychi.
U asta sekin eshikni ochib tushgancha mashina oldiga yaqinlashdi.
- Qayeri buzilib qol.... - gapi so'nggiga yetmagancha bo'yin qismiga kirgan og'riq tufayli ingradi. Yog'on ukol uchi orqali yigitning bo'yin qismiga uyqu dori yuborildi. U tez hushidan ketgancha tanasi boyagi erkak qo'lida qoldi. Atrofdagi bir to'da qora tanli kishilar Jihooni tanasidan tutishga yordam berdi. Ular orasidagi yigit topshiriq bajarilganiga ishonch hosil qilgancha ulardan uncha uzoq bo'lmagan boshqa bir mashina tomon bordi.

Mashinaning haydovchi o'rindig'idan joy olgancha oyna orqali orqa qismda o'tirgan yigitga ma'lum qildi.

- Bajarildi Janob.

- Ketdik, - Taehyung ohista jilmayib, ketish uchun buyruq berdi.

~

Allqachon xizmatchilar yordami bilan kerakli narsalarni joylagan qiz ketish uchun shay bo'lib haydovchisini kuta boshladi.

- Haydovchi yetib keldi xonim, - keyingi soniyalarda xizmatchi xonaga kirgancha qizga ma'lum qildi.
Aera sevimli xonasiga bir bor nazar tashladi, va xizmatchilar ko'magi bilan chiqishga shoshildi.

- Jihoo qani? - u o'z haydovchisi o'rniga boshqa bir begona yigitga yuzlagani sabab savol berdi.

- Uning biroz tobi yo'q xonim, o'rniga men sizni aeroportga eltib qo'yaman.

- Yaxshi...

Qiz haydovchi uzatgan qo'llar yordamida mashinaga joylashdi.

~

20 daqiqalik yo'ldan so'ng qiz aeroprotga yetib keldi. Hali uchish uchun vaqt borligi sezgancha ro'yxatga olish yo'lagidan shoshilmay o'tdi. Qizning oyoqlarida gips bo'lishiga qaramay bu yurish uchun unchalik ham noqulaylik tug'dirmaydi. Ravon yurish qiyin, biroq kimdir ko'maklashsa bemalol yurishni eplay oladi. Ustiga ustak qiz 2 kun davomida gipslarga ham o'rganib qolgan. U asta sekin ro'yxatga o'tish yo'lagidan haydovchi bilan birgalikda o'tdi. Odatda qiz doim Jihoo bilan birgalikda biror yerga jo'nardi, ammo bu safar bir o'zi. Yonida boshqa biri bo'lishiga qaramay, unga ishonib bo'lmaydi. Haydovchi Aerani samolyotgacha kuzatib qo'ydi. Samolyot yaqinida esa bir qancha ishchilar qizni tantanavor tarzda kutib olishdi. Hammasi risoladagidek tuyilmoqda, lekin nimadir xato. Qiz uyga qaytayotgan bo'lishiga qaramay yuragi notinch. U bo'm-bo'sh, hech kim yo'q bo'lgan samolyotga chiqib, o'zi istagan, qulay o'rindiqqa joylashdi. Samolyot ichi bizness klass. Aerani bu kabi muhit hayratga sola olmaydi, u har safar shunday bo'limda uchadi.
*Yana muhlislardan sovg'a* o'yladi u. Bunday kutilmagan syurprizlarni ko'p marotaba muhlislaridan qabul qilgan qiz.
Aera telefonni olgancha selfie qilishni ham unutmadi. Har holda bu shaharni tashlab Seulga ketyapti. Yana qaytib kelar, nima bo'lgan taqdirda ham bu onlarni muhrlab qo'ygan yaxshi. Bir nechta rasmlarga ega bo'lganidan so'ng telefonni o'chirdi. Endi qiz o'rindiq yaqinidagi oyna orqali tashqarini kuzata boshladi....Ayni vaqtda qiz qarshisida paydo bo'lgan boshqa bir insonga qaragancha yuzidagi tabassum yo'qoldi.

- Sen!

- Salom Malika, - yigit qizga ahmoqona jilmaydi.

- Pùtain!!!
U vaziyatni angladi, bizness klass bo'limi har safargidek muhlislardan kelgan kutilmagan sovg'a emasdi.

- O'tir, - qiz bir og'iz so'z aytmay ketish uchun shoshilarkan Taehyung jiddiy ohangda buyruq berdi.
- Biz allaqachon havoga ko'tarilib bo'ldik.

Aera nima qilarini bilmay joyida qotib turaverdi. Ketay desa samolyot allaqachon havoda, o'tiray desa bu orqali yigitga bo'ysunganday bo'lib qoladi.

- Butun parvozni tik oyoqda o'tkazmoqchimisan?...lekin oyoqlaring bunga chiday olmaydi, - u qo'liga telefonni olgancha qizning gipslangan oyoqlariga ishora qildi. Yigitning gaplarida hazil aralash mazax qilish borligi qizni jahlini chiqardi.

- Yaramas, savdoyi!
Qiz o'rniga qayta joylashdi. Sukunat saqlashni afzal ko'rdi. Uning yagona tilagi tezroq shu parvoz tugasa-yu, qarshisidagi insondan halos bo'lsa.

- Demak sukut saqlashni istayapsan, shundaymi? - oradagi jimjitlikni his qilgan yigit qarshisidagi qizga savol berdi.
- Gapir, - hamon qizning sukutidan Taehyungni jahli chiqa boshladi - seni bu yerga qay tarzda olib kelganim qiziq emasmi?
Aera bu safar ham bir og'iz so'z aytmadi.

- Yaxshi...bilasanmi malikam men insonlarni gapirtirishning ming xil usulini bilaman, ana shulardan birini senga qo'llamasimdan o'zing gapir.
Taehyung tahdid ohangida qizga yaqinlashdi.

- Sen ablaxsan Kim Taehyung!

- Vanihoyat, - u g'alaba hissi bilan jilmaydi - ismimni yaxshi eslab qolibsan, demak sirli sovg'am senga yoqqan ko'rinadi.
Ammo iz o'chibdi, yana takrorlashni istayman, - u qizga yaqinlashgancha nigohlarini Aeraning qizg'ish lablariga olib o'tdi.
- Bas qil, - qiz uni o'zidan itardi.
Lekin yigit uchun bu to'siq bo'la olmagandek qizning lablariga tashlandi.

Tong | 8:35

Erta tongdan iliq dushdan so'ng hotirjam nonushta qilayotgan qizning hayollarini telefonning jiringlash ovozi buzdi.

- Salom Yeonhu.

- Hayrli tong, - yigit o'zgacha ishtiyoq bilan gapira boshladi - nonushta qilyapsanmi?

- Ha, - qisqa javob berdi luqmani yeyish mobaynida.

- Erta tongdan rejalaringni buzishga majburmiz.

- Nega?? - qiz hotirjam ohangda savol berdi.

- Aeroportga borishimiz kerak. Aera qaytayotgan ekan.

- Qachon?? - tushunqiramay gapirdi.

- 1 soatdan so'ng parvoz yakunlanadi, tayyor bo'lsang seni olib ketaman.

- Yaxshi... - qiz qo'ng'iroqni yakunlab, nonushtani davom ettirdi.

Nonushtani yakunlab kiyinish uchun xonasi tomon yo'l oldi u. Garderobdan qulay kiyimni tanlab kiydi. Bugungi kun uchun tayyor bo'lgancha pastki qavatga tushib Yeonhuga xabar qoldirdi. Qo'shimcha tarzda sumkasini olishni ham unutmagan qiz eshik ochishi bilan chiqishdagi bir parcha qog'ozga ko'zi tushdi.

- Menga pochta kelmay qo'yganiga ancha bo'lgandi, - qiz qog'ozni qo'liga olgancha ochishga shoshildi. Oddiygina karton qog'oz ichida hujjatga o'xshash boshqa bir varoq chiqdi. Qiz hayron ifoda bilan o'qishni boshlaganda telefoni jiringladi.

- Eshitaman.

- Pochtani ko'rding shundaymi? - qarshi tarafdan yigitning ovozi eshitildi.

- Kim bu?? - noma'lum raqamga tikildi qiz.

- Atigi 7 soat. Nahotki bu vaqt meni ovozimni unutishing uchun yetarli bo'lsa, to'g'risi bu meni xafa qildi.

- Ha esladim, - qiz peshonasidan ushladi - sen o'sha mototsilkdagi yigitsan.

- Xuddi shunday, - tasdiqladi u - qog'ozdagilarni o'qimagan bo'lsang tushuntiraman. Bu ikkimiz to'lashimiz kerak bo'lgan tovon puli. Ahmoq komissar menga buni berib yuboribdi, men esa buni senga jo'natdim, - qilgan ishidan mamnun bo'lgan yigitning ovozi yangradi.

- Xo'sh, bu pulga meni qanday aloqam bor?

- Mahkamaga ikkimiz borgan ekanmiz, demak pulning bir qismini sen to'lashing kerak. Lekin bu vaziyatni yegillashtirishning boshqa yo'llari ham bor.

- Nega sen qilgan xato uchun men javob berishim kerak?

- Istasam butun boshli pulni senga to'latishim ham mumkin. Agar shunday bo'lishini istamasang, shartimga rozi bo'l

- Yana qanday shart? - Bona hayron ifoda bilan savol berdi.

- Telefonda bo'lmaydi, senga manzil yuboraman.

- Bormayman, - yigitning gaplarini so'nggiga qadar tinglamay rad etdi.

- Yaxshi unda pul miqdorini ko'rginda to'lashga tayyorlan.

- Jin ursin. Qayerga borishim kerak?? - qizning jahl bilan bergan savolidan mamnun kuldi Jungkook.

- Senga manzilni yuboraman.
So'nggi so'zni aytgancha qo'ng'iroqni yakunladi u.

***

Allaqachon manzilga yetib kelgan samolyot. Naq 10soatlik parvozdan so'ng charchoqni his qilgan qiz. Qolaversa, oldingda sen yoqtirmaydigan inson bo'lsa. Ikkising parvozi iliq ammo ahmoqona bo'sadan boshlandi. Shundan so'ng Taehyung qizga qarshi harakat qilmadi. Qiz oyna orqali bulutlarni kuzatgancha, Taehyung bo'lsa kompyuterda o'z ishlarini bajargancha vaqt o'tkazishdi.

- Seni jon deb uyingga eltib qo'yardim-u muhim uchrashuvim borda, - yigit qizning yuklarini olgancha gapirdi.

- Kerak emas, shundoq ham sening sovuq yuzingni 10 soat davomida ko'rishga majbur bo'ldim. Shunday ekan ortiqcha eltib qo'yishlarga xojat yo'q, - qiz oqsoqlagancha yigitdan yuklarini tortib oldi.

- Menga ber, - Taehyung qiz olgan yuklarni qaytarishga urindi. Aera berishni istamay o'ziga tortar ekan og'ir yuk sabab jarohatlangan oyog'i toyib to'g'ri yigitning qurshovida qoldi. Bir soniya. Agar Taehyung qizni tutib qolmaganda yiqilishi mumkin edi.
Yana qiz yigit qurshovida, u Taehyung qorachiqlariga tikildi. Bu qarash oldingidek bir zumda o'tib ketmadi. To'satdan yuz bergan holat qizga imkon bergandek o'sha jozibador nigohlar bilan qayta uchrashdi...

Writer: Park_Bona

#Dark_syndrome

Episode.2

8:20 | Namoyish kuni.

Ohistalik bilan mashinadan tushgan qizni kiraverishda bir to'da muxbirlar qarshi oldi. Uning ikki tarafi maxsus tansoqchilar bilan himoyalanar ekan, qiz jurnalistlarning birorta savoliga javob bermadi. Bino ichki qismiga o'tganidan so'ng pardoz xonasi tomon shoshildi.

- Vanihoyat kelding? - qizni ko'rgan ayolning yuziga tabassum yugurdi.

- Hayrli tong, - xonaga kirgancha pardoz uchun mo'jallangan oyna qarshisiga joylashdi.

- Namoyishga ko'pi bilan 2 soat vaqtimiz bor, - qo'l soatiga tikilgancha ma'lum qildi ayol - sen so'nggi bo'lib chiqasan.
Qiz ayolning gaplariga bee'tiborlarcha oynadagi aksiga tikilib hamon labidagi qotgan qonning izini tekshirmoqda.

- Labingga nima bo'ldi? - ayol sezgancha savol nazari bilan qaradi.

- Muhim narsa emas, - javob qildi - davom etamizmi? - endi nigohlarini oynadan ayolga o'tkazdi.

- Boshlang! - Aeraning ikki tarafida turgan pardozchi qizlarga buyruq berdi.

~

Pardoz tugatilganidan so'ng xonadan chiqib asosiy zalga o'tgancha mashg'ulotlarga shoshilayotgan qiz sahna tomon o'tib borar ekan, sahnani tepa qismida uni kuzatib turgan yigitga ko'zi tushdi.

- Kimligi qiziq, shundaymi? - Aeraning nigohlari yigitga qaratilganini payqagancha savol berdi ayol.

- Qiziqmayapman! - keskinlik bilan rad etdi - shunchaki avval uni ko'rgandek his qildim, - tikilgan nigohlarni olib qochdi.

- U Kang Group bilan shartnoma imzoladi, - takroriy ravishda ma'lum qildi ayol - endi bu yigit bilan hamkorlarsiz, - qiz hayron qolmaganday tutdi.
Chindan bu tabiiy hol edi.

- Madam Kang rozi bo'ldimi? - keyingi savol.

- Albatta, - tasdiqlash - Kang xonimning shaxsan o'zi bu shartnomani taklif qilgan. Seni u bilan uchrashishingni istayapti.

- Tushunarli.

Aera sahna tomon yurgancha tayyorgarlik jarayonini boshladi. Sahna markazi, qiz har doimgidek ichki chuqur nafas bilan ko'zlarini yumadi, yuqoriga o'rnatilgan chiroqlar halaqit bergandek ko'zlarni qayta ochadida yuzida o'sha tabassumni aks ettiradi. Ishonch - qizning eng kuchli quroli. Aera o'ziga bo'lgan ishonchini nigohlarga birlashtiradi. Qolganlar undan shu sababdan hayiqishadi. Mukammalik aynan qizga hos.

~

Qiz o'ziga yod bo'lgan harakatlarni bajargandan so'ng sahnani tark etdi. Davomiy qadamlar bilan shaxsiy xonasi tomon yo'l oldi. Eshik oldida doimgidek Jihoo uni kutib olgandan so'ng qizni kirishi uchun ochdi. Aera ertalabgi holatni eslagan bo'lib yigitga nigohlarini tikdi. Biroq u jiddiy nigohlarni ko'rgandan so'ng bu voqea Jihoo katta ta'sir o'tkazmaganini sezib ichkariga qadam qo'ydi.
Aera ismi yozuvi ostidagi xonaga kirar ekan ichkari qismda o'z uyida sang'ib yurgandek qizning ajobtovur namoyish va taqdimotlarda olingan suratlarini tomosha qilayotgan yigitga ko'zi tushdi.

- Mashg'ulotlar nihoyalanganga o'xshaydi, - eshikning g'ichirlash ovozidan xonada boshqa bir inson paydo bo'lganini payqagan yigit xuddi qiz bilan ancha yillik qadrdondek gaplasha boshladi.
Taehyungning so'zlashish uslubidan qosh chimirdi qiz.
- Bu yerga qanday kirdingiz? - Aera xona bo'ylab yurib qarshisidagi yigitga savol berdi - so'roqsiz kirish mumkin emasligini bilmaysiz, chamamda.

- Sizni ko'rish uchun mumkin bo'lmagan har qanday chegaradan o'taman, madmazel - Taehyung qizga yaqinlashgancha uning nozik qo'llaridan tutib ohistalik bilan lablariga tekkizdi.

- Lekin qancha chiransangiz ham men chegara qo'yib boraveraman, - endi qiz qo'llarini undan tortib oldi - kimligingiz ahamiyatsiz.

- Biz hali juda ko'p uchrashamiz. Shuning uchun to'sqinlik qilishning keragi yo'q, - Taehyung kostyumini yoqa qismidan ushlab to'g'rilagancha chiqishga shoshildi - Aytgancha qancha harakat qilma men senga qoldiradigan sovg'alarni pardoz vositalari bilan yashira olmaysan, - yigit kechagi qizning lablaridagi tishlari yordamida tushirilgan izga ishora qildi - Shu sababli to'q rangli lab bo'yog'idan foydalanma, - qizning lablariga o'zining uzun barmoqlarini tekkizgancha bo'yoqni o'chira boshladi, bo'yoq xira tortib o'chgandan so'ng u yana o'sha jiddiy qiyofaga qaytgan bo'lib xonani tark etdi.

***

Palasis Gallery. Bahorgi kolleksiyalar namoyishi | 9:00

Uzun sahnaning ikki yoni havaskor modellar, mashhur dizaynerlar va bir qancha taniqli shaxslarga to'lgan.

Shular orasida o'tirgan yigit allaqachon siqilishga ulgurdi. U o'zining qimmatli vaqtini bu kabi narsalarga sarflashni yoqtirmaydi. Ammo qiz uchun majbur.
Namoyish boshlanish vaqti. Soniyalar teskari tartib bilan sanala boshladi. 10...9... Taehyung ekran ustidagi raqamlardan nigohlarini olib qochdi. 6...5 ketma ketlikdagi sanoq. 3...2...1 "Vanihoyat" miyasiga shu fikrni keltirdi u.
Namoyish boshlandi. Bahorgi yangi kolleksiyalar to'plami bir qancha model qizlar tomonidan ko'rsatilmoqda. Muxbirlar ularni har tarafadan suratga olishni boshladi. Biroq barcha kulminatsion nuqtadagi o'sha sirli libosni ko'rishga ishtiyoqmand. Sirli libos aynan Parijning eng mashhur modeli tomonidan taqdim etilish arafasida.
Oradan ancha vaqt o'tdi. Namoyish avj pallada. Barcha birdek yangi kolleksiya bilan tanishib chiqar ekan, endigi navbat o'sha sirli libos uchun sahna atmosferasi ham o'zgardi.
Sahna ortida Aera markazga ko'z yugurtirib, mashg'ulotdagi harakatlarni takrorlashni o'ylab ko'zlarni yumdi. Vanihoyat, chiqish fursati. Qiz jiddiy qiyofaga ozgina tabassum qorishtirdi. Ikki taraf pardalar yordamida ochilib qiz sahnada namoyon bo'ldi. Uzoqdan qiz ustidagi libosni qimmatbaho ekani payqash qiyin emas. Ortiqsa bezaklar va dabdabasiz, biroq nigohlarni o'ziga torta oladigan darajada jozibador. Aera qadam tashlashni boshladi. Uning nigohlari faqatgina sahna tepa qismida. Yon atrofdagilar ovozi eshitilishi qizning ko'rinishida ekanligidan dalolat bermoqda. Sahna markaziga kelganda kerakli harakatlarni bajarish uchun shaylanib ko'zlarini ro'paraga tikdi. Takrorlanmoqda. Yana o'sha qahvarang qorachiqlarga birlashgan nigohlar bilan qizning ko'zlari tutashdi. Bu juda uzoqdan bo'lsada qizni seskantirishga qodir. Taehyung qizga qaragancha nimtabassum bilan omad degandek musht qo'llarini ko'tardi. Biroq uning kulgisida shahvoniy hislari aks etib Aerani cho'chitgandek tuyildi. Quloqlari bitib qolgandek joyidan siljiy olmadi u. Barcha nigohlar qizda, qizning nigohlari bo'lsa qarshisidagi yigitga qaratilgan. Aera hozirgi holatiga o'zi ham hayron qolmoqda.
Soniyalarda ongi o'ziga qaytgandek his qilib chuqur nafas oldida yurishga shoshildi. Qadamlar sayin yigitga yaqinlashar ekan, oyog'ida muammo paydo bo'layotganini ham sezmadi chog'i.
Keskin qadamlar bilan yigitga nimanidir isbotlashga uringandek davom etdi. Notog'ri harakat va qiz yerga quladi.

- Pùtain, - qiz o'zining o'sha haqoratli so'zlarini chiqargancha oyoqlarini ushladi.
Atrof hayratga tushdi, sahna oldidagi qo'riqchilar qizga yaqinlasha boshladi. Ulardan avval qizni boshdan beri sahna ortida kuzatib turgan yordamchisi keldi.

- Zotaoliyalari, - Jihoo ham qizga tegishli so'zni aytgancha qizning oyog'iga qaradi.

- Oyog'imga nimadir bo'ldi Jihoo, - qiz og'riqdan qichqirgandek gapirdi.

- Hozir, - qizga tikilgancha - muz olib keling, - to'plangan boshqaruvchilarga buyruq berdi.

- Qoching yo'ldan, - atrofdagi to'palonda boshqa bir yigitning ovozi eshitildi - Aeram yaxshimisan? - o'zini qizning yigitidek tutgancha Taehyung savol berdi.

- Senn!! - nafrat ko'zlarini tikib baqirdi qiz - hammasi seni deb bo'ldi, - hech qanday sababsiz yigitga aybni ag'dardi.

- Yiqilib miyyang chayqalganga o'xshaydi, azizam, - qizning qo'llarini bo'yin qismiga o'tkazib bir deganda uni ko'tarib oldi.

- Qayerga olib ketyapsan? - barcha gapga guvoh bo'lib yigitning harakatlarini kuzatgancha savol berdi Jihoo.

- Aralashma! - bir deganda Jihooni itarib sahna ortiga o'tib ketdi u.

***

Korea - Seul | 23:45
Shahar politsiya mahkamasi.

- Buni ol, - jarohatlangan oyog'ini ushlagancha ingrayotgan qizga plaster tutqazdi.

- Kerak emas, - Bona yonidagi yigitga yuz burib rad etdi. Oyog'idagi jarohat qancha azob bermasin begona bir yigitdan yordam olishni istamasdi.

- Namuncha o'jarsan? - qizning harakatlaridan hayron ifoda bilan kulib qo'ydi.
Jungkook o'rnidan turib qiz oldiga cho'kkalagancha plasterni ushlab turuvchi qog'ozni yirtdida hech qanday ruxsatsiz qizning jarohati ustiga yopishtirib qo'ydi.

- Aish, - yigitning harakatidan qosh chimirib, og'riqdan ko'zlarini yumdi.

- Hammaga ham yordam beravermayman, - o'rnidan turgancha ma'lum qildi u - shunday ekan biror narsa taklif qilsam yo'q deyishni bas qil. Sen bilan har kun uchrashmaymiz axir.

Jungkook gaplarini tugatishi bilan xona komissar qaytdi. Yoshi ancha katta, egnida maxsus kiyim, qalin tig'li ko'zoynak taqqan komissar ikkisiga tikilgancha o'rniga joylashdi.

- Ikkingiz shaxsingizni tasqidlovchi xujjatlaringizni taqdim eting, - qari komissar jiddiy ohangda so'radi.

- Bu nega kerak, - Jungkook ham biroz avvalgi yuz ifodasini o'zgartirgancha savol berdi.

- Kechki vaqtda noqonuniy poygalarda ishtirok etgansiz. Qatnov yo'lida bu tarzfa harakatlanish mumkin emasligidan xabaringiz ham bor. Sizni deb avtohalokat sodir bo'lishi mumkin edi, - tushuntirdi u.

- Komissar kelganimizdan beri aytyapman biz birga emasdik, - erkakning gaplarini eshitgan qiz jahli chiqib baqira boshladi - meni hech qanday noqonuniy poygalarga aloqam yo'q. Uni ham endigina ko'rib turibman, men shunchaki yo'lda.... - Bona yonidagi yigitga ishora qilgancha vaziyatni tushuntirar ekan, qizning gaplarini erkak bo'ldi.

- Yigiting bilan birga ekanligingni rad etyapsanmi, - erkakning to'satdan aytgan  gaplaridan hayron qolgan qiz Jungkookga qaradi.

- Yigitim?? - barmog'ini o'ziga niqtagancha komissarning gaplarini takrorladi - qanaqa yigit? Men u bilan biroz avval tanishdim axir.

- Barcha sevishganlar shu tarzda vaziyatdan chiqib ketishga urinadi, - erkak qizning gaplariga quloq solmay davom etdi - bunday hunarlaringiz o'tmaydi bolalar, - xujjatni titkilab ularga qaradi.

- Bo'ldi bas qiling, - ikkisining suhbatidan sabri poyoniga yetgan yigit o'rnidan turdi - hech qanday shaxsiy ma'lumotlar aytilmaydi, shusiz ham siz bilan anchagina yaxshi munosabatda bo'ldim, - Jungkook o'z fe'lida qatiy turgancha erkakga so'zladi.

- Joyingga o'tirda, ismingni ayt bolakay - qari komissar yigitning gaplariga e'tibor bermay, uni mazax qilgandek avvalgi gaplarini takrorladi.

- Juda ezma ekansiz, - Jungkook qari erkakga qarata gapirdi - ko'zingizga o'rta maktab o'quvchisi bo'lib ko'rinyapmanmi?
Jin* ursin - komissar uning gaplarini eshitmay jim o'tirgani battar jahlini chiqardi.

- Nega hali ham o'tiribsan? - joyidan jilmay kuzatib o'tirgan qizga savol berdi - ko'tarib olib chiqishimni kutyapsanmi? - alamini qizdan olgandek gapirdi.
- Ketdik, - yigitning harakatlariga hech qanday emotsiya bildirmagan qizni qo'llaridan tutib yetaklay boshladi.

- Qayerga ketyapsan?? - bu sezgandek komissar o'rnidan bir qalqidida ularga ergashdi.
Tun bo'lgani sababli mahkamada deyarli hech kim yo'q. Jungkook qizni yetaklagancha chiqish tomon yurdi.

- Bona!!! - qiz ortidan kelgan tanish ovozni eshitib yo'lida to'xtadi.
Yeonhu ikkisini uzoqda ko'rgancha ularga yaqinlasha boshladi. Xuddi sevishganlardek qo'l ushlab olganliklari sababli yigit qosh chimirdi.

- Demak, komissar sizlar haqingizda aytibdida, - Yeonhu birlashgan kaftlardan ko'z uzmay gapida davom etdi - nega uchrashuvga kelmaganing ayon bo'ldi.

- Uchrashuvga ketayotgandim, - yigitning tikilgan nigohlaridan qiz qo'llarini Jungkookdan tortib olishga urindi - lekin yo'lda muammo paydo bo'ldi, - yigitning so'roq qilishi sababli Bona undan qo'lini tortib olayotganini payqagan Jungkook qizning kaftlaridan qattiqroq ushladi.

- Bundan xabarim bor, - ma'lum qildi u - uyga ketamizmi? - hamon qo'llar ayrilmaganidan jahli chiqqan yigit Bona qaradi.

- Albatta, - tasqidladi qiz - endi qo'limni qo'yib yuborsang bo'ladi, - qo'lida og'ir bosimni his qilib yigitga gapirdi.

- U bilan ketishga ishonching komilmi? - Jungkook xavotir olgandek qizga savol berdi.

- Ha, u meni yigitim, - qizning gaplaridan hayron qolgandek tezda qizning qo'llarini bo'shatdi.

- Sen mashinaga boraver, men ortingdan yetib olaman, - Yeonhu qizning bu yerda ortiq qolishini istamay uni o'ziga tortdi.
Bona rozi bo'lgancha burilib ketishga oshiqdi, ketishdan avval Jungkookga bir qarab qo'yidida yo'lida davom etdi.

- Men bu haqida komissar bilan gaplashaman, bir muddat mototsilksiz yurishingga to'g'ri keladi. Keyin qilgan ishingiz sababli tovon puli to'lash haqida topshiriq belgilangan.

Bona bu muammo qanday qilib aralashib qolganini bilmadim, lekin ishonamanki pulni o'rtada to'lashga yo'l qo'ymaysan, - Yeonhu so'zlarini biroz avvalgi holatdan alam olgandek ataydan kesatiq qo'shib gapirdi.

- Agar sevgilingga shunchalik qayg'ursang, pulni o'zing to'lab qo'ya qol, detektiv, - Jungkook yigitga quloq solmay, gaplarini aytdida keta boshladi.

***

Picardiè mavzesi - 47 | 10:30

Qizning shaxsiy xonasiga to'lgan shifokorlar namoyishdagi nohush hodisa tufayli qiz olgan jarohatini kuzatish bilan band. Aera yotoqda unsiz o'tirgancha shifokor ishini kuzatmoqda. Uning yaqinida boshqaruvchi Min xonim, sal nariroqda esa Jihoo turibdi.

- Jarohat jiddiy madmazel, - shifokor erkak qizni oyog'ini moslama orqali tekshirgancha vaziyatni tushuntirdi - gips qilishga to'g'ri keladi.

- Lekin gips bilan yurolmaymanku, - Aera tushgan vaziyatini tushunib norozi bo'ldi - men namoyishda ishtirok etishim kerak.

- Madmazel gipslar bilan yurishda muammoga uchrashingiz mumkin biroq hozir gips qilmasak keyinchalik yura olmay qolasiz, - shifokor qizning qarshiliklariga yarasha javob qaytardi.
Aera rozi bo'lishdan boshqa iloji yo'qligini sezgancha boshini quyi egdi.
Jarayon taxminan yarim soatlarcha davom etdi. Shifokorlar qizning atrofida to'plangancha ishlarini davom ettirar ekan, qiz ertalabki Taehyung bilan bo'lgan suhbatni miyasida tahlil qila boshladi.

*U nimaga shama qildi? Juda ko'p ko'rishamiz deb. Uni deb shu ahvolga tushdim, unga tikilib qolmasligim kerak edi, - ich-ichidan o'zini koyib havfsalasizlik bilan oyog'iga qaradi. Shifokor ishini tugatgandan so'ng xonani tark etdi. Qiz xonada o'zi yolg'iz qolgancha zerikishdan o'lmaslik uchun telefonni qo'liga oldi.
Ijtimoiy tarmoqlardan kelgan kun yangiliklarni ko'rar ekan, bugunning eng mashhur mazvusiga ko'zi tushdi. Namoyishda bo'lib o'tgan holatni kun yangiligi sifatida barcha muhokama qilmoqda. Ko'plab izohlar qoldirilgan.

- "Mashhur model va uning haloskori"
Nomi ostidagi postlarga sahnada Aerani ko'tarib olgancha ketayotgan yigitning suratlari aks etgan. Fansaytlar ikkisining suratlariga to'lgan. Muxlislar postlar ostiga o'z fikrlarini qoldirayotganini ko'rgan qiz jahldan qizara boshladi.

- Bu nimasi? - o'ziga o'zi yuqori to'nda baqirib savol berdi - Jin ursin seni Kim Taehyung!!! - g'azabini jilovlay olmagan qiz yotoq ustida o'tirib telefonni burchak tomon otib yubordi.

Writer: Park_Bona

#Dark_syndrome

Episode.1

Fransiya - Parij | 22:40

Shinam xona, harorat doimgidek sovuq. 16-qavatning kichik tirqishli derazasidan qishning so'nggi oyidagi nam havo oqimi kirmoqda. Xonada o'tirgan yigit har daqiqa qo'lidagi tamakini chuqur tortgancha shiftga tikilmoqda. Tamaki tutuni tasmadek buralib birozdan so'ng nam havoga singib ketadi. Eshik sirtiga barmoqlar tegib tovush chiqarishi kirish uchun ishora bergandek bo'ldi. Yigit endi nigohlarini eshik tomon olib o'tgancha tikildi. Sukunat. Keyingi soniyalarda bu takroran 2 marta sodir bo'lganidan so'ng kirish uchun ruxsat berdi.
Yigit kirganidan so'ng boshlig'iga qarab tazim qildi.
- Shuncha vaqtdan buyon seni kutganim uchun arzirli yangilik bilan kelgansan degan umiddaman, - yigit jiddiylikdan qochmay tamaki uchidagi qoldiqlarni maxsus idishchaga qoqgancha gapirdi.

- Meni kechiring, janob, - yigitcha asabiylik titragan ohangda uzr so'radi.

- Xo'sh...- qayta tikildi u - shartnoma tuzildimi? - avvalgi berilgan topshiriqqa ishora qilgancha savol berdi.

- Ha, albatta - yigit olib kelgan hujjatini stol ustiga ohistalik bilan qo'ydi - bu yaxtada bo'lib o'tgan shartnoma yuzasidan hujjatlar, ular biz bilan birga ishlashdan mamnun ekanligini aytib, rozi bo'lishdi, - gapida davom etdi.

- Mollarning barchasi sotildimi? - keyingi savol.

- Ha Janob, - yigitcha bayon qildi - yana bir narsa haqida ma'lumot ber degandingiz...- oradagi jimlikni bo'ldi u - xonim 2 avval mehmonxonadagi ziyofatga kelganicha hali qaytmadi, haydovchisi esa 10 daqiqa avval u yerni tark etdi - yigit boshini eggancha so'zladi.

- Qizaloq bir o'zi qoldimi? - qiziqqonlik aralash savol bergancha tamakini stol ustidagi idish sirtiga ezg'iladi.

- Ha Janob.

- Ketishing mumkin, - yordamchisiga chiqish uchun ruxsat berdi.

- Demak uchrashish vaqti keldi, malika - miyig'ida kulgancha xonani tark etdi.

~

Grand Hotel | 23:00

Shaharning eng nufuzli insonlarini jamlagan mehmonxona. Kelganiga qariyb 2 soatdan oshgan qizning qimmatbaho poshnalari allaqachon nozik oyoqlarini jarohatlashga ulgurgan. Bu yer misoli tungi klubning o'zginasi, faqatgina yosh qatlam hukmronlik surib, vaqtichog'lik qilishmoqda. Dugonasining tug'ilgan kuniga taklif qilingani sabab hech qanday hamrohsiz tashrif buyurganidan so'ng bir qadah vinoni qo'lida ilgancha, ichkilikdan rohatlanmoqda. Ketma-ket bo'shatilgan jimjimador qadahlar tufayli qiz mast bo'lishga ham ulgurgan. Har safargidek, Aera mast bo'lishi uchun butun bir idish bo'shatilishi shart emas, ikki yo uch qadah kifoya. Sabri poyoniga yetgan qiz, ketish uchun shaylanib stol ustidagi bejirim sumkasini oldida chiqish tomon oldimladi. Chalkashtiruvchi qadamlar bilar yurar ekan, miyasi qalqiyotganini ham sezish qiyin emasdi. Eshik tarafga yaqinlashgan onda, qarshisida mallasoch, ko'k ko'zli, yuzi kichik dog'simon nuqtalardan iborat yigit paydo bo'ldi.
- Où vas-tu, ma belle? On danse ensemble?

( Go'zalim qayerga ketyapsan? Birga raqsga tushmaymizmi?)

- Pùtain!!! - baqirdi qiz - Es-tu prět a mourir? Ècarte-toi de mon chemin (O'lging keldimi? Yo'limdan qoch, ahmoq) - qizning fransuz tilidagi ravon so'zlashuvi tufayli mallasoch yigit tahdid ostida qolgandek bo'ldi.

- Lè bien! (Yaxshi, yaxshi) - qizga yo'l bo'shatib, qo'llarini aybdor odamdek yuqoriga ko'tardi.

Aslida bu uning qizdan qo'rqqani uchun emas, uning bo'ynidagi maxsus tumori tufayli. Bu Aeraga 8 yil avval sovg'a qilingan bo'lib, uning qimmatbaholigi Parij bo'yicha kam sonli oqsuyaklarda uchraydigan taqinchoq.

Mehmonxona chiqish qismiga chiqqancha, sovuq havodan to'yib nafas oldi. Ichkilikning achchiq ta'm qizning tomog'ida turib qolgan. Aeraning tanasi ichkilikka kuchsiz, shu tufayli qiz hozir o'zini tanishi ham amri-mahol. U mehmonxona yaqinidagi turgan yagona mashinani ko'rgancha o'sha tarafga bordi. Avtomobil raqamiga qarash uchun haddan tashqari erinchoq. Eshikni ochgancha mashina orqa qismiga joylashdi.
- Ketdik, - butun tanasini o'rindiqqa tashlagancha buyruq berdi.

- Qayerga? - haydovchi o'rindig'ida o'tirgan odamning ovozi biroz yog'ondek tuyilib, savol berdi.

- Uygada... - g'inshidi qiz, mast ohangda.

- Uying qayerda? - yana o'sha jarangdor to'nda davom etdi.

- Aqldan ozdingmi, Jihoo? - endi qiz oldi o'rindiqqa yaqinroq keldi - uyim qayerdaligini bilmaysanmi? - savol berish mobaynida ilk to'qnashgan narsasi qahvarang qorachiqlarga tutashgan nigohlar bo'ldi.
- Sen kimsan? - lablaridan so'zlar dona-dona bo'lib chiqdi. Ongi o'ziga qaytganday.
Telefonni qo'liga olgan yigit kerakli raqamni terib, chaqiruv yubordi.

- Menga Aerani manzili yubor, - javob kutmay qo'ng'iroqni yakunlagan yigit orqa o'rindiqda uxlab qolgan qizga tikildi.
- Oddiy ichkilik ta'siriga chiday olmasang, birgalikdagi tunlarimizni kim lazzatli qiladi, - miyig'ida kulgancha mashinani o't oldirib mehmonxonadan uzoqlashdi.

~

Picardie mavzesi - 47 | 23:30

Yigit mashinadan tushgan zahoti telefonni olgancha kelgan yo'nalishga qaradi, ko'cha nomi to'g'ri yozilgan. Ortiga qaytgancha avtomobil orqa qism eshigi ochib qizni ko'targancha uy tomon qadam bosdi. Taehyungning bo'yni oralab qo'llarini chirmashtirgan qiz uning qadam harakatlaridan hushi qaytgandek biroz seskandi, biroq hamon tanasi yigit qurshovida. Eshikdagi xavsizlik sifatida o'rnatilgan moslama kataklariga kodni terar ekan bag'ridagi qizga bir bir nigohlarini qaratib, qizdan kelayotgan qimmatbaho atirning iforiga mast bo'la yozdi.

Pov/Taehyung
Bu avval men hech bir ayolda his qila olamaga ifor, uning kishini sarhushtga aylantiruvchi ifori mendagi buzuq ishtiyoqni qitiqlovchi bir unsurdek atrofimni egallab oldi. Ayni damda men u bilan barchasini his qilishni istayman. Barchasi meniki bo'lishi. Ammo kutish kerak, bu uchun albatta vaqtimiz bor, sevgilim...

Dabdabali uyning ichki qismi yigitga tanish emas, biroq miyasiga urilayotgan taxminlar sabab aynala ishlangan zinalar tomon qadam bosib tepaga ko'tarildi. Ikkinchi qavatni teng ikkiga bo'lgan uzun karidor bo'ylab yurdida ro'paradagi xona ichiga kirdi. Oqilona taxmin. Bu aynan qizning xonasi. Taehyung zulmat cho'kkan xona chiroqlarini yoqishga ham e'tibor bermay qizni yotoqqa joyladi.
Ketish maqsadida qaddini ko'tarar ekan birdan uni ushlab qolgan narsani his etdi. Qizning bo'ynidan joy olgan yaltiroq tumor yigitning usti kiymi tugmalariga ilingancha ikkisining orasidagi masofani yanayam qisqartirishga sabab bo'ldi.

- Jin ursin, - lab uchida pichirladi u.

- Jihoo, - hamon qarshisidagi yigitni o'z haydovchisi siymosida ko'rayotgan qiz ismini takrorladi - nega buncha o'zgarib ketting? - sarxusht ongi bilan ahmoqona savol berdi - yoki sen Jihoo emasmisan? - davom etdi qiz.

- Yo'q. Men Jihoo emasman, - inkor etdi yigit - Taehyung! Bu ismni eslab qol malika, butun ongi shuuringni egallasin toki har on men yodingda turay, - yana o'sha nigohlar bilan gaplarini uqtirib, qizning tumoridan o'zini halos etdi.

- Kel, yaxshisi keyingi uchrashuvmiz uchun kichik iz qoldiraman, - endi Taehyung qayta egilib qizning qizg'ish lablari ustidan o'zinikini botirdi. Qattiq bo'sa, bu sevgidanmi yoki qahirdan bilish qiyin. Og'ir bosim sababli Aera lablarini yigitnikidan uzishga uringan chog'i Taehyung bo'sani yanayam chuqurlashtirib qizning labrini tishladi. Ketma-ket botirilayotgan tishlar qizga azob bermoqda. Qon ta'mini tilida his qilgan yigit vanihoyat olovli ishtiyoqini biroz so'ndirgancha qizdan uzoqlashdi.
- Pu'tain - qiz lablarida qotib qolgan o'sha haqoratli so'zni mast ohangda chiqardi.

- Yana ko'rishamiz, Aeram - u qon tekkan lablarini tili orqali artgancha xonani tark etdi.

***

Ertasi kun | 8:52

- Zotaoliyalari ketish vaqti bo'ldi, - uzluksiz eshik taqillash ovozidan uyg'ongan qiz boshini ko'targandan so'ng yana qayta yotoqqa tashladi. Bosh og'rig'i miya kemirayotgandek.

- Pùtain, bu nimasi? - Aera barmoqlarini sochlari orasidan o'tkazgancha baqirdi - boshim yorilib ketay deyapti.
Sukunat ortidan yana o'sha ovoz eshitildi.
- Yaramas, nima istaydi mendan!!! - qiz yotoqdan jahl qilib turgancha eshikni ochdi.
- Malikam, kech qolyapmiz! - qizga tanish chehra bosh eggancha unga hos mulozamat bilan dedi.

- Nega kelding Jihoo? - xona va karidorni birlashtirgan qismda turib, jahl qildi.

- Hoziroq ko'zimdan yo'qol! - eshikni yopish uchun oshiqdi.

- Nima xato qildim, xonim? - yigit hayron ifoda bilan savol berdi.

- Kechagi ishing uchun seni hech qachon kechirmayman! - labiga ishora qilgancha ogohlantirdi - Bemalol ishdan bo'shashing mumkin. Meni uyimga eltib qo'yish evaziga qilgan nomaqbulchiliging tufayli rasvo yuzingni ko'rgim yo'q.

- Gaplaringizga tushunmayapman, xonim. Kecha ketganimdan so'ng nimadir sodir bo'ldimi? - hamon tushunqiramay tikildi - men erta ketib qolganim uchun afsuslanyapman - boshini quyi egdi.

- Erta ketganim uchun? - takrorladi u - kechqurun men bilan uyga kelmadingmi?

- Yo'q xonim, - rad etdi - namoyishga kerakli hujjatlarni olish uchun ketishimga o'zingiz ruxsat berdingiz, - gap isboti tarzida aytdi.

- Agar sen mendan avval ketgan bo'lsang..- o'ychan ohangda dedi - unda kecha meni kim uyga olib keldi???
Aera barmoqlari bilan sochlarini siqqancha norozilik bildirdi.

***

Korea - Seul | 9.35

Hashamatli qo'rg'on. Erta tonggi nonushtani odatiydan ko'ra ko'proq insonlar bilan tanavvul qilish. Stol atrofidagi ma'nisiz suhbat tufayli qiz qo'lidagi sanchiqini qattiq siqdi. Bu holat uni ezib borayotgandek. Deyarli 30 daqiqadan buyon davom etmoqda.

- Unashtiruv uchun asoslar ko'p edi, bizning oila urf-odatlaridan qochmagan holda amalga oshiriladigan to'yingiz borasida hech suhbatlashmaganimizni inobatga olgan holda menda bir qancha rejalar bor, - stol yuqori qismida luqmani shoshilmay yeyatgan ayol gaplaridan qiz ensa qotirdi.

- Buvijon, unashtiruvga ko'p bo'lmadi axir, - ayolning yon tarafidagi nabirasi sokin jilmaydi.

- Vaholanki, ikkingiz ham...

- Keling, zerikarli qismlarni olib tashlaymiz. Men kompaniyaga shoshayotgandim, - qiz hali so'zini tugatmagan ayolni gaplarini buzdi.

- Men kelajak rejalaringiz haqida aytyapman, qizim - ayol iloji boricha muloyimlik bilan javob qaytardi.

- Hali kelajak haqida o'ylashga vaqtimiz ko'p, menimcha, - qiz lab atrofini dastromolga artgancha o'rnidan turdi - ertalabki nonushtaga taklif qilganingiz uchun rahmat, - yengil bosh egib chiqish shoshildi.

- Bona~ - qizning ismini aytgancha chiqish tomon qaradi - U shunday o'jar. Hafa bo'lmang, buvijon - qizning qiliqlari tufayli hijolat tortdi yigit.
Nonushtani tugatib, u ham qizning ortidan ergashdi.

- Bona to'xta! - qo'rg'on tashqi qismiga chiqib qizning qo'llaridan tutdi - istasang eltib qo'yaman, bugun biroz vaqtim bor.

- Shart emas. O'zim yetib olaman, Yeonhu, - yigitdan qo'llarini tortib oldi.
Allaqachon haydovchisi yetib kelgan qiz Yeonhu bilan hayrlashgancha qo'rg'onni tark etdi.

~

Luxe-Line Company | 9:50

Mashhur brendlar bilan hamkorlikda ishlaydigan kompaniya oldiga mashina to'xtagancha birinchi ko'ringan narsa qizning yuqori poshnalari bo'ldi. Mashinadan tushgancha ichkari tomon oldimladi.
Qiz kiraverishdan xushomad bilan barchaning salomini qabul qilib, xonasiga kirib ketdi.

- Xush kelibsiz, Park xonim!

- Eskizlar tayyormi? - xonasiga kirgan qiz birinchi shu savolni berdi.

- Ha xonim, - tasqidladi kotiba qiz - allaqachon bahorgi kolleksiya uchun qoralamalar tayyor.

- Yangi katalogni olib keling.

- Xop xonim, - kotiba bosh egib chiqib ketganidan so'ng qizga telefon orqali xabar kelganini bildiruvchi ovoz xona bo'ylab yangradi.

"Ertalab bahona qilib taklifimni rad etding, lekin kechki ovqat uchun yo'q deyolmaysan. Sen uchun mahkamadan ertaroq chiqishga va'da berman. Birga kechlik qilamiz..."
Xabarni o'qir ekan kayfiyati o'zgarmagancha rozilik javobini yubordi.

~

Ancha kech vaqtda kompaniyadan chiqqan qiz ertalabki belgilangan uchrashuv uchun mashinasini qoldirib piyoda yurishga qaror qildi.
Kichik ko'cha mavzelari, vaqt allamahal bo'lishiga qaramay shovqin suronga boy. Shaharning markazi doim shunday gavjum bo'ladi.
Yo'l markaziga chiqqan qiz sumkasidan quloqchinni olgancha yurishda davom etdi. Baland musiqa ovozi endi butun boshli shovqinni yutib yuborganday. Yo'lning bu qismi asosan piyodalar uchun mo'jjalanmagan, ammo u tezroq yetib olish uchun aynan shu yo'lni tanlagandi. Taxminiy ravishda uzoqdan kelayotgan qator mototsikllar qizni ko'rganicha yo'q.

Poyga ayni qiziq pallaga kelgan vaqt, barchani quvib o'tayotgan ikki shovvoz haydovchilardan biri qizni ko'rgancha ikkinchisiga to'xtash uchun ishora berdi. Ammo g'alaba ishtiyoqi barchasidan ustun. Ayni damda yigit qarshisidagi raqibini quvib o'tishga urinib gazni yanayam qattiqroq bosdi. Bona yo'lning markaziy qismiga kelganda yaqin qolgan mototsikl chiroqlari tufayli ko'zlarini berkitdi. Birinchi qadamda ildamlayotgan yigit ayni damda qizni ham bosib ketishga urinib yaqinlashdi. Atigi bir qadam va qizning hayoti tugashi mumkin. Buni anglab yetganidan so'ng biror harakat qilolmay joyida qotib qolarkan, olg'ir yigitning urib ketishga shoshilayotgan raqibidan o'zib yo'ldagi qizning qo'llaridan tutib o'ziga tortgancha mototsikldan uzoqlashtirdi. Ikkisi birgalikda yerga yiqilishdi.

- Aish~ - yuztuban holatda yigit bilan birlashib yerda qolgan Bona baqirdi - oyog'im!!! - yigitning tanasi ostida qolgan oyog'iga ishora qilgancha.

- Qatnov yo'lida qaysi ahmoq quloqchin bilan yuradi? - turishga uringan qizni qo'lidan tutgancha o'dag'ayladi.

- Nima? - hayron ifoda bilan o'shqirdi - Aholi yashash qismida qaysi aqldan ozgan poyga o'ynaydi? - yigitdan qo'lini tortib oldi u.

Writer: Bona

" — 𝓜𝓮𝓷 𝓼𝓮𝓷𝓲𝓷𝓰 𝓺𝓪𝓵𝓫𝓲𝓷𝓰𝓷𝓲 𝓼𝓮𝓿𝓪𝓶𝓪𝓷, 𝓫𝓲𝓵𝓰𝓲𝓷𝓴𝓲 𝓺𝓪𝓵𝓫 𝓱𝓪𝔂𝓸𝓽𝓭𝓪 𝓮𝓷𝓰 𝓶𝓾𝓱𝓲𝓶𝓲𝓭𝓲𝓻..."

Ep.22 | Final

*Erta tongda uyga bazor kelgan qiz. Vaqt qaysi soniyaga yetib kelganini bilmayman. Kechagi kelishmovchiliklar sababli qo'rg'onni tark etkandim.
Qo'rg'on eshigi lang ochiq. Odatda bunday bo'lmasdi. Sekin eshik oralab ichkariga ko'z tashladim. Qo'rg'on ichi ostin-ustin bo'lib ketgandek, biroq juda sokin. Ichkariroqqa kirar ekanman ilk ko'rganim oshxona polida qimirlamay o'tirgan xizmatchi ayolga bo'ldi.

- Min xonim! - hayqirib qari ayol yoniga yugurdi qiz, - bu yerda nimalar bo'ldi?

- Bona - karaxt ahvoldagi ayol qizning kelganini uning so'zlaridan ilg'agancha ismini aytdi, - olib ketishdi - mavhum holda dedi.

- Kimni? - tushunqiramay savol berdi qiz.

- Janob Parkni politsiya olib ketdi - hamon qo'rquvi bosilmagancha aytdi, - uyni tintuv qilishdi - takrorladi ayol.

- Nega olib ketishadi? - hayron ifodada qayta savol berdi.

- Bilmadim, qizim. Bona tezroq mahkamaga bor.

- Akam qayerda? - uyga ko'z tashlagancha so'radi.

- U ham ketgan - qisqagina qilib aytdi.

- Tushunarli.
- Sizga suv berishimni istaysizmi? - yuzi dokaday oqarib ketgan ayolga tikilgancha taklif qildi qiz.

- Shart emas. Sen tezroq mahkamaga bor. Men uyni tartibga keltiraman.

Qiz rozi bo'lgandek bosh chayqagancha chiqish tomon yurdi. Yon cho'ntagidagi telefonni qo'liga oldida kontaktlaridan kerakli odamni topib qo'ng'iroq qildi. Ketma-ket yo'q javobni olganidan so'ng la'nat aytdi.

- Yaramas Jungkook! Nega kerakli paytda javob bermaysan...

Telefonni qayta joylagach, yo'lida to'xtagancha qaysi mahkama ekanini o'yladi. Keyingi soniyada ortiga qaytgancha ichkaridagi ayolga savol berdi.

- Min xonim ular qaysi politsiya mahkamasiga ketganini bilmaysizmi? - eshikdan tana tepasini ko'rsatgancha so'radi.

- Markaziy bo'lsa kerak - tushuntirdi ayol.
Javobni olgandan so'ng yo'lida davom etdi qiz.

***

Yo'l chetida taksidan tushgan qiz. Telefonini qo'lga olgancha qarshisidagi bino tomon oldimladi.

*Taksiga hamyonimdagi qanchadir miqdordagi pulni bergancha tushdimda bino ichiga kirishga shoshildim. Ichkari biroz shovqin. Odatdagi ish jarayoni qizg'in tus olgan. Harbiy kiyimdagi politsiya hodimlari yuzi inson tusidan asar ham qolmagan qo'rqinchili jinoyatchilarni maxsus xonalar tomon olib borayotganini kuzatib turdim. Bu kabi odamlar bor joyga dadamni nega olib kelishgani meni hayron qoldirdi. Biroz atrofni alanglagancha kuzatdimda, keng mahkamaning kutish zalidagi o'rindiqda o'tirgan akamga ko'zim tushdi. Yuragim battar tez urib, nafasim tiqilib qolgandek bo'ldi. Oyoqlarim bo'ysunmay Jimin tomon yugurdim. Nimalar bo'lganini bilishim kerak edi.

- Jimin - ismi qiz tomonidan aytilgandan so'ng quyi boshini tik ko'targancha qaradi, - dadam qayerda?

- Tergov uchun olib kirib ketishgandi - ma'lum qildi u - 2 soatlarcha bo'lib qoldi - qo'l soatiga qaragancha xo'rsinib qo'ydi.

- Qanday ayblov bilan olib kelishdi? - bu chalkashlikka tushunmagan qiz qayta savol berdi.

- Bilmayman - quruq javob qildi, - advokat Cho ga xabar bergandim, u kelishi kerak.

Ortiqcha savolga xojat qolmadi go'yo. Bu chalkash vaziyat barchani birdek havotirga solsada yetarli sabablar bor edi. Endi advokatni va vaziyat oydinlashishini kutish qoldi xolos.

***

Germaniya | Berlin

Pov/Raya

Hamon bu og'riqli. Undan uzoqlashsam barchasi o'zgaradi, usizlikka chiday olaman deb o'ylagandim. Lekin nega o'tib ketmayapti? Yuragimda katta bir bo'shliq paydo bo'lgandek. Aslini olganda bizda hammasi o'ta chalkash boshlandi....Men uning tuyg'ularini o'ldirdim....u mening tuyg'ularimni o'ldirdi...bizda sevilish uchun imkon ham bo'lmadi.

Xona shiftiga tikilgancha bularni o'ylar ekan, xona eshigi ohista ochildi. Eshik tarafga qarab qo'ygan qiz kim ekanligini ko'rgandan so'ng mayus jilmaydi.

- Oyi - yotoqdan bosh ko'tardi u - keling.
Hamon eshik oldida turgan ayolni chorladi.

- Ahvoling yaxshimi? - havotirli nigohlarini tikdi ayol qiz yoniga joylashar ekan.

- Albatta - siniq yuzida jilmayish hosil qildi.

- Kelganingdan beri homushsan, nimadir sodir bo'lgani aniq. Menga aytishing mumkin qizim - qizning sochlaridan ohista siladi ayol.

- Shunchaki bunday muhitga ko'nikish biroz qiyin - mavzuga umuman aloqador bo'lmagan gapni aytdi, - aylanishga chiqaylik, uyda siqilib ketdim - taklif berdi.

Ayol ham rozi bo'lgandek bosh chayqadi.

*Kechki ovqatdan so'ng oyim shahar aylanishga olib chiqishga va'da berdi. Sirasini aytganda Berlinga kelganimdan buyon ostona hatlab ko'chaga chiqmadim. Shunchaki oyim bilan uyda vaqt o'tkazdim, avval bajara olmagan ishlarni barchasini qilib ko'rdik. Hozir bo'lsa uyda ham bo'gilib ketayapman, buni oyim sezdi chog'i so'rab oldi. Ammo barchasini aytib oyimni ham havotirga solishni istamayman. Ya'ni Jimin bilan sodir bo'lganlarini. Allaqachon tugagan munosabatlarimiz haqida boshqalar bilishi shart emas menimcha. Shu sababli siqilishimdan foyda yo'q. Unutishim kerak. Yangi hayot boshlash uchun.

***
Tunning kechki vaqti. Bu payt oddiy insonlar ish vaqtini tugatib uyiga yo'l olishadi. Biroq politsiya binosi hamon gavjum. Ayni ish qizg'in palladagidek. Hamon o'rindiqda hech narsadan xabar topmagan aka-singil bir bir tergov xonasi eshigi tomon qarab qo'yishmoqda. Advokat allaqachon kelib bo'lgan, lekin ish jiddiy tus olgan ko'rinadi. Shu tufayli ham bir necha soatdan beri yopiq eshik ochilay demaydi.

Keyingi soniyada eshik ochilishi o'ychan yoshlarni sergak tortirdi. Ichkaridan chiqqan erkak ularga yuzlandi.

- Janob Cho nima bo'ldi? - shoshgancha savol berdi Jimin.

- Ish biroz jiddiy bolalar! - tushuntirgan bo'ldi.

- Dadamga qanday ayblov yuklashdi? - keyingi savol.

- Noqonuniy qurol-yaroq kontrabandasi - qo'lidagi hujjatlar papkasini titkilagancha dedi.

- Qanaqasiga dadam bunday ishga aralashib qolgan? - Jimin hayron ifodasini yashirmay sochlarini barmoqlari orasiga siqdi, - bu mayli-kuya politsiyaga kim yetkazgan bo'lishi mumkin? Taxminingiz bormi?

- Bu davlat xavfsizlik xizmatini ishi degan taxminim bor, ulardagi dalillar aniq to'plangan.

- Ya'ni... - tushunqiramay savol berdi yigit.

- Ya'ni ularda bir necha ovoz yozuvlar va Janob Park imzo qo'ygan hujjatlar nusxasi bor - erkak oddiy usulda ma'lum qildi, - shaxsiyatga aralashish sifatida davo ishi ochirishimiz mumkin, lekin keyingi to'planadigan dalillar o'zimizga qarshi qo'llanishi ham mumkin. Shu tufayli tezroq qarshi ma'lumot to'plashim zarur. Jimin - erkak yanayam aniqroq gapirish uchun yuzlandi, - ish sudgacha borish xavfi bor, ungacha Janob Parkni mahkamada saqlashadi. Keyin sudga qadar uning nomidagi barcha ko'chmas va xususiy mulklar musodara qilinadi.

- Bu nima deganingiz? Hali aniq ayb qo'ymay, sud ishi hal qilinmay qanday qilib barcha narsamizni tortib olishlari mumkin - jahl aralash yo'g'on ovozda gapirdi yigit.

- Men qolganiga aralasha olmayman, aynan maxfiy xizmat agentlari aralashgan ekan. Bu osonlikcha hal bo'lmaydi.

- Aynan nimalar musodara qilinishi haqida ayta olasizmi? - endi Bona ham gapga aralashdi.

- Ha, albatta. Xo'sh.... - qo'lidagi varoqni tekshirgancha kerakli qismini o'qidi, - dadangni nomidagi "Park Group" kompaniyasi, SM universiteti, 6 ta shahar kazinolari, 2 ta xususiy ishlab chiqarish fabrikasi, hayriya jamg'armasi, shaharning markaziy qismlarida joylashgan bir qancha restorant va kafelar va so'nggida qo'rg'on ham.

- Qo'rg'on hammi? - qizning savoliga yengil bosh chayqadi erkak.

- Bolalar kompaniyada sizlarga tegishli miqdorda aksiya ulushingiz bor va sizlarda qolgan yagona mulk bu - Musim-won san'at maktabi - erkak to'liq ma'lumotlarni bayon qildi, - Aynan maktab Bonaning nomida bo'lganligi tufayli uni qo'ya olishmaydi. Buving vafotidan oldin Muksim-wonni sening nomingga qayd etishni vasiyat qilgan ekan.

*Bu biroz hayron qolarli voqea bo'ldi, lekin bit tarafdan xursand ham bo'ldim.

- Demak uyni bo'shatishimiz kerak shundaymi? - sokinlik bilan so'radi.

- Ha. Sud 2 kundan so'ng bo'lishi mumkin. Shu sababli qo'rg'onni bugunni o'zidayoq bo'shatishingiz kerak.
Barchasi ma'lum bo'lgandan so'ng advokat u yerni tark etdi.

~
*Jiminning mashinasida uyga yo'l oldik. Tom ma'noda bunday vaziyat hayotimizda tub burilish hosil qildi. Yo'l bo'yi gaplashmadik ham. Chunki suhbatlashish uchun arzirli sabab ham yo'q edi.

Qo'rg'onga yetib kelganimizda sassiz qadam bilan ichki qismga kirdik. Xonalar allaqachon tartiblangan ertalabki holat xuddi bo'lmagandek edi. Min xonimga barchasini tushuntirganimizdan so'ng hamma narsalarini yig'ish uchun o'z xonasiga kirdi.
Bir necha kerakli kiyimlar va shunga o'shash narsalarni joylab xonamdan chiqdim. Zinadan tushar ekanman allaqachon tayyor bo'lgan Jiminga ko'zim tushdi, keyin bo'lsa Min xonim ham bizga qo'shildi.

- Shoshmang! - birdan yo'limda to'xtab qoldim, - nimadir noto'g'ri - atrofga tikildim, - oyim qani? - qarshimdagi ikki insonga qarata savol berdim.

- Chindan?! - Jimin ham hayron ifodasi bilan yonidagi Min xonimga qaradi.

- Liza xonim ertalab shoshib chiqib ketgan edi, og'ir yuklari bilan. Menimcha kiyimlar solingan jamadon edi u. Ketgan ko'yi uyga qaytmadi.

- Yuklari bilanmi? - ayol ortidan takrorladi yigit - jin* ursin - haqoratladi u.
- Agar yuklari bilan birga bo'lsa qochib ketgan ko'rinadi.

*Bu hayron qolarli holat bo'lmadi to'g'risi. O'gay onamdan har narsani kutish mumkin. Agar dadamni u fosh qilgan deyishsa ham hayron qolmasdim. Qochib ketgan ekan, bu biz uchun yaxshi edi. Hayotimizni butunlay tark etishi. Shu sababli ortiqcha muammo paydo bo'lmasligi uchun bu vaziyatni o'z o'rnida qoldirdik. Hozir bundan muhimroq ishlar bor. Lekin Jiminning o'ychan nigohi uning qochib ketishini shunday qoldirmasligi haqida so'zlamoqda.
Qo'rg'ondan chiqar ekanmiz allaqachon yetib kelgan xavfsizlik xizmati ishchilariga ko'zim tushdi. Ularga qo'rg'on kalitini tutqazib Jiminni mashinasiga joylashdik. Bizda ham shu qoldi. Keyingi soniyalarda qayerda tunash biz uchun muammoga aylandi. Biroq Min xonim uyida yashab turish taklifini berganidan so'ng Jimin norozilik bildirib rad etdi, men bo'lsa uni gapini bo'lib rozi ekanimizni aytdim. Hozir injiqlik qilish vaqti emasdi.

Kichik mavze. Seulning oddiy odamlar qatlami yashaydigan maskan. Millioner va kiborlar istiqomat qiluvchi ko'chadan ancha yiroqda. Park aka-singillar hayotiga umuman teskari bo'lgan muhit, ko'nikish biroz qiyin. Kichik uyning kichik eshigi ochilib qari ayol yoshlarni ichkariga taklif qildi. Uy kichik bo'lgani tufayli xonalar uncha ko'p emas. Bo'sh bo'lgan boshqa bir xonaga taklif qilgan ayol eshikni ochdi. Ular hech kim yashamaganiga ancha bo'lgan xonaga kirishdi.

- Bu xona sizlarga bolalar - ayol chiroqni yoqdi, - bilaman bu sizlar uchun juda ko'rimsiz va oddiy. Lekin tun o'tkazish uchun mashinadan ancha qulayroq.
Sizlar joylasha turing, men kechki ovqat tayyorlayman - barchasini ko'rsatgan xizmatchi ayol xonada ularni yolg'iz qoldirdi.

- Ha kichik g'orning o'zginasi - jamadonni turgan joyida qoldirgan yigit ko'chaga tikilgan derazaga yaqinlashib ochdi.

- Noliyvermang! - yerga cho'kkalagancha dam olishni xohlab akasini koyidi qiz.

~

Kechki ovqat o'ta odmi. Ammo taomlar totli. Min xonim Parklarning ancha yillik xizmatchisi, taomga kelganda u oddiy masalliqlardan ham mo'jiza yarata oladi. Shu sababli ikkisi ham ayolning ovqatini rat eta olmadi.

~

*Kechki ovqatdan so'ng xonaga qaytdik. Rosti yillar davomida shoxona yotoqda uxlab bir kechani polda uxlab o'tkazish o'ta ketgan ahmoqona ishdek tuyulmoqda. Ammo nachora, boshqa ilojimiz ham yo'q.

- Chindan Liza xonim qochib ketgan ekan, demak quruq qo'l bilan ketmagan - yopinchiqni o'ychan ushlagancha gapirdi qiz.

- Bu aniq. Shuning uchun ertaga kompaniyaga bormoqchiman. Bizga tegishli aksiyalarni olish uchun. Ularni tovon puli sifatida to'laymiz, dadamni qamoq ortiga kirishiga jim qarab turolmaymiz.
Bir so'z demadi qiz.
- Jungkook bilan janjallashib qoldingizmi? - to'satdan savol berdi u - anchadan buyon ko'rmadim.

- Yo'q. Doyun amakim bilan ish yuzasidan Busanga ketgandi. Biroz oldin xabar yo'llabdi. Ertaga qaytib kelishar ekan - javob berdi.

- Tushunarli. Endi uxlashimiz kerak. Hayrli tun - Jimin joyiga joylashib uxlay boshladi.

- Hayrli tun! - xonani yoritayotgan chiroqni o'chirgancha dedi.

Pov/Jimin
Uyqusizlik. Yana u sabab. Tinmay tushlarimda u bilan o'tkazgan vaqtlarim kaseta kabi ko'z o'ngimda aylanadi. Ongi shuurimni egallab olgandek.

Unuta olmayapman, uning xiyonatkor yuz ifodasi hech hayolimdan yo'qolmayapti. Qani edi, mendan vosita sifatida foydalanmaganda edi. Hammasi boshqacha bo'lardi.

***
2 kundan so'ng....
Tong vaqtidan mahkamaga kelgan qiz. Advokat yordamida dadasi bilan uchrashuv belgiladi. Hamon kutish zalidagi o'rindiqda o'tirgan qizni kirish uchun chaqirishganda xonaga kirishga oshiqdi.

- Qizim! - temir eshik ochilgan zahoti birinchi eshitgan so'zim shu bo'ldi. Dadam stulda o'tirgan holda qo'llari kishanlangan. Bu so'zni eshitganimga yillar bo'lgandi, yuragim o'zgacha urib yuzimga tabassum yugurdi. Dadamning ko'zlarida yosh qalqiganini ko'rib, yoniga bordim. Kishanlangan qo'lini bazor ko'tardi. Tezlik bilan dadamni quchib oldim. Dadamsiz o'tkan 2 kun huddi 2 yildek tuyildi.

- Ahvoling qanday? - ro'paradagi stulga joylashar ekanman dadamning savoli hayratlanarli bo'ldi.

- Yaxshiman - qisqagina javob berdim - o'zingizchi? Ko'rinishingiz o'zgarib ketibdi.

- Mendan havotir olma - dadam nigohlarini mendan olib qochdi - balki gunohlarim badalini to'lash vaqti kelgandir - boshini quyi egib oldi.
Meni kechir qizim. Sizlarga munosib ota bo'la olmadim.

- Nega bunday deyapsiz? Meni hammasidan xabarim bor.

- Senga avvalroq aytishim kerak edi. Bu mening hayotim edi. Lekin uni senga ortdim, gunohsiz qizimni o'zini aybdor qilishiga yo'l qo'ydim - dadamning ko'zlaridan yosh chizib chiqa boshladi - men o'shanda Lizani to'xtatishim kerak edi, ammo unday qilmadim. Imkon berdim.

- Dada o'zingizni ayblamang. Hamma xato qiladi.

- Men oilamni qurbon qilmasligim kerak edi. Shunda oying vafot etmasdi - dadam o'sha voqeada faqat o'zini aybdor dedi, garchan bunda o'gay onamning ham qo'li bo'lsa-da.
- Men jazo olishga loyiqman.

- Dada - bu gaplar menga yoqmay boshladi. Dadam ilojsiz insondek gavdalandi, avval hech ham ularni bunday ko'rmagandim - biz sizni bu yerdan chiqarib olamiz.

- Vaqtingiz tugadi, xonim - eshik tomon turgan afitser eslatdi.

- Bir daqiqa....dada siz ko'p o'ylamang. Hammasi yaxshi bo'ladi. Ruxingizni tushirmang. Tez orada ko'rishamiz.
Qayta dadam meni qattiq bag'riga bosganidan so'ng xonadan chiqib ketdim.

*Bilasizmi men hech qachon o'z yaqinlarimni yomon ko'rmadim. Hatto o'gay onam o'lim bilan tahdid qilganda ham, dadam ortiq seni qizim demayman deganda ham bir zum bo'lsa-da ulardan nafratlanmadim, shu kunga qaday ularni razil va hubdin inson qiyofasida tasavvur qilmadim.
Men o'zimni, jismimni gunohkor deb bildim. Men hatto ular menga qilgan ishlarini yaxshilik deb baholashganda bu meni ruhan tamom qilgan paytda ham onasidan yetim qolgan qizaloq yelkasiga yukladim. Taqdirim rasvo ekanligini ham o'zim sabab deb bildim, men tinmay takrorladim, "SEN" aybdor eding dedim.

Binoning bog' qismiga chiqqancha butun bir o'tmishini ko'z oldidan o'tkazar ekan, ko'zlaridan yosh tinmay oqardi.

*Biroq ortiq bunday bo'lmaydi. Endi men o'zimni aybdor qilmayman. O'tmishni unutishni istayman, nima sodir bo'lgan bo'lsa hammasini. Sevgan insonim bilan baxtli bo'lishni, yangi hayot boshlashni istayman.

- Bona! - shoshgancha qiz oldiga yigit keldi.

- Jungkook?! - tanish ovozni eshitgancha ortga o'girildi.
Qizni yoniga yugurgancha keldida, quchib oldi.
- Seni sog'indim - qizning sochlariga yuzini ko'markan, Bona ham uning bo'yin qismidan ikki qo'lini o'tkazdi - seni yolg'iz qoldirganim uchun kechir. Yomon holatda yoningda bo'la olmadim - afsuslandi u.

- Hechqisi yo'q, nima bo'lgan bo'lsa hammasi o'tib ketdi. Bu yerda ekanimni qanday bilding?

- Hozirgina aeroportdan chiqdim va seni oldingga oshiqdim, qo'ng'iroq qilsam javob bermading. So'ng Jimindan so'radim, seni bu yerda ekangligingni aytdi - tushuntirdi u - aytgancha Jimin pullarni barchasini o'tkazibdi, tovon pulini..endi dadang chiqishi mumkin ekan - yigit keyingi xushhabarni aytdi.

- Chindanmi? - ko'zlari ishonqiramay kattalashdi.
Savolga javoban bosh silkidi yigit.
- Bu ajoyibku! - xursandchilikdan chinqirdi.

- Albatta, sevgilim - qizni takroran quchdi, - endi yig'lash yo'q. Go'zal qizga yig'lash yarashmaydi - unga odat bo'lib qolgan jumla bilan qizni erkaladi.

3 yildan so'ng ~

Ulkan bino. Ko'rinish qismining o'zigina odamni qo'rquvga soladi. Aqli noqis bo'lmagan inson bu yerga kelish tugul yoniga yaqin yo'lamaydi ham. Katta binoning temir eshiklari ochilar ekan, qiz ichki qismga qadam bosdi. Birgina harbiy yordamida ichkaridagi xonalardan biriga kirdi.

Xona harorati sovuq, zah hidi ufurib burinni achishtirmoqda. Ikki taraflama o'rindiqlardan birida o'tirgan qiz. Xonaning boshqa bir tarafida o'rnatilgan eshik yoqimsiz ovoz taratib ochildi. Uzoq muddatdan keyingi ilk uchrashuv. Bona qarshisidagi ayolga tikildi. Yillar va qamoqxona muhiti unga qattiq ta'sir ko'rsatganga o'xshaydi. Avvalgi go'zal ayoldan asar ham qolmagan. Qiz hozir qarshisida Mrs.Park Liza ni emas, shunchaki jinoyatchi bo'lgan qari Liza xonimni ko'rib turibdi. Hayron ifodasini yashirmagan qiz, ayolga qosh chimirdi.

- Salom! - gapni nimadan boshlashni bilmagan qiz oddiygina salomlashdi - ko'rishmaganimizga ancha bo'ldi. Ahvolingiz qalay?

- Javobni bilib turib, atayin savol beryapsanmi? - jahl qildi ayol, - nega kelding? Ustimdan kulish uchunmi?

- Ustingizdan kulishni hayolimga ham keltirganim yo'q - sokin tarzda jilmaygancha dedi - so'nggi marotaba sizni ko'rish uchun keldim. Shuning uchun  sizga ba'zi gaplarni aytmoqchiman.

- Gaplaring menga qiziq deb o'ylaysanmi? - kinoya qildi.

- 8 yil davomida siymoyingizda o'z onamni ko'rishga intildim lekin har safar uringanimda buni o'zingiz barbod qilardingiz, xuddi hozirgidek...... - davom etdi qiz - bilasizmi nima, siz ilk ko'rinishda meni lol qoldirgan ayol edingiz. Maftunkor yuz, chiroyli qomat, nam pushti lablar.... biroq sizda bu narsalarga xos yaxshi hislatdan asar ham yo'q edi....Shu sababli ham tashqaridan sizday nozik ayol og'ir jinoyat qilishi hech kimni tasavvuriga sig'masdi.

- Bu qotillikda yagona aybdor qilib meni ko'rsatolmaysan! Men shunchaki baxtim uchun kurashdim - qizning gaplaridan jig'ibiyron bo'ldi.

- Baxt uchun kurashish? - ayol gapini takrorlagancha kuldi qiz - sevgini ro'kach qilmang, bu boylikka hirs edi. Siz dadamning million vonlariga oshiq edingiz. Vaholanki, bu oxiriga qadar siz istagandek sodir bo'lmadi. Menimcha hamma endi o'zi munosib bo'lgan o'rinda. Nima bo'lgan taqdirda ham menga 8 yil davomida ona qiyofasini yaratib berganingiz uchun rahmat - qiz o'rindiqdan turdi, - aytgancha bu sizga. Oq atirgullar sizga yoqardi shundaymi? - qiz biroz avval olib kelgan qutidagi gullar dastasini chiqargancha stol ustiga qo'ydi. Rojdestvo bilan!
Qizning qimmat oyoq kiyim poshnasi kimasiz xonada yuqori to'nda jarangladi.

- Jin* ursin - qiz qo'ygan gullarni yerga uloqtirgancha haqoratladi - atayin qildi.

*Oradan 3 yil o'tdi. Bu kimdir uchun oddiy raqam, atigi 3 raqami. Biroq men uchun katta o'zgarishlarga ega bo'lgan yillar. O'sha kuni dadamni shartli ravishda ozod etishdi. Biz yo'qotgan narsalarimizni qaytarib oldik. Qo'rg'on va kompaniyani, afsuski qolganlari davlat xizmati nomiga rasmiylashtirilgani tufayli qaytarib ololmadik. Dadamning mahkamaga olib borilishi, ular chiqqanidan so'ng keng muhokamaga sabab bo'ldi. Mashhur biznesmen shunday ish qilgani barchani birdek hayratga soldi. Dadamning karyerasi tugab bo'lgandi, o'zi kompaniyaga borishni istamadi. O'sha kundan bir hafta o'tib o'gay onam bilan biz kutmagan ishlar sodir bo'ldi, ko'plab ayblovlar qo'yildi. So'nggi xabarlarda eshitgan so'zlarimizdan karaxt bo'la yozdik, dadam bo'lsa hech bir so'z demadi. Shu tarzda, Park Group akam nomiga o'tdi. O'tgan yili Jimin universitetni tamomlab, batomom o'z biznes faoliyatini yo'lga qo'ydi. Men bo'lsa o'zimga tegishli bo'lgan san'at maktabini qayta tikladim. Hozirda u yer ko'plab ijodkorlarni o'z ichiga olgan. Jungkook bo'lsa dadasidan ko'nikma olish uchun tinmay kompaniyaga qatnaydi, ba'zida g'ingshib norozi ham bo'ladi.

Temir eshik qayta ochilib, qiz ko'rinish berdi. Uni avtomobil oldida kutib turgan yigit qizni yaqinlashishini kutdi.

- Xo'sh, nimalar bo'ldi? - qizning qo'lidan tutgancha savol berdi.

- Menimcha uddaladim - og'ir xo'rsindi qiz - endi bu yerga kelmaymiz.

- Shundoq ham kelmaysan, bu yer xavfli - gaplarini uqtirdi yigit.

Ikkisi mashinaga qayta joylashib u yerni tark etishdi.

***

Germaniya - Berlin

Kichik rastada terilgan rangli ichimliklarni teshirgancha kompyuterga qayd qilayotgan qiz.

- Raya! - yosh yigit qizni ismini aytdi, - bir mijoz seni xizmat ko'rsatishingni istayapti - nemischalab dedi.

- Men xizmat ko'rsatmayman axir, buyurtma olaman - qiz ekrandan ko'z uzmagancha tushuntirdi.

- Maxsus mijoz ekan, boshliq aynan seni ismingni aytdi - takrorladi yigit.

- Yaxshi, hozir - jahl bilan o'rnidan turgancha yonidagi yigitdan stol raqamini oldida, mijoz tomon oldimladi.

- Janob nima buyurtma qilasiz? - kelgan qiz kepka orqali yuzini berkitgan yigitga dedi.

- Sizning vaqtingizni - nemis tilida so'zladi yigit.

- Nima? - tushunqiramay takrorladi.

- Vaqtingizni deyapman - endi yuzini namoyon qilgancha kuldi - salom

- Jimin?! - qiz labi uchida pichirladi qiz. Karaxt holatga tushdida ort burib ketishga shoshildi.

- To'xta - Jimin endi qizning bilagidan ushladi - yana qayerga qochyapsan?

- Qo'yib yubor! - yigitga qaramay qarshilik qildi.

- Qarshilik qilma, yo'qsa quchoqlab olaman - qo'lini tortib olishga urinayotgan qizga jilmaydi.

- Qo'yib yubor deyapman Jimin - qiz so'ggi bor qattiq urinib qo'llarini yigitnikidan xalos qildi.

- Ketma! - qiz qilgan kabi to'satdan quchoqlab oldi u, - seni sog'indim!
Qizning ko'zidan yosh tomchiladi.

"Men qaytdim, yana barchasini qaytadan boshlash uchun. O'tmishni unutish uchun. Taqdirimni seniki bilan birlashtirish uchun. Shunday ekan, meni rad etma.

The End....

" — 𝓜𝓮𝓷 𝓼𝓮𝓷𝓲𝓷𝓰 𝓺𝓪𝓵𝓫𝓲𝓷𝓰𝓷𝓲 𝓼𝓮𝓿𝓪𝓶𝓪𝓷, 𝓫𝓲𝓵𝓰𝓲𝓷𝓴𝓲 𝓺𝓪𝓵𝓫 𝓱𝓪𝔂𝓸𝓽𝓭𝓪 𝓮𝓷𝓰 𝓶𝓾𝓱𝓲𝓶𝓲𝓭𝓲𝓻..."

Ep.22 | Final

*Erta tongda uyga bazor kelgan qiz. Vaqt qaysi soniyaga yetib kelganini bilmayman. Kechagi kelishkovchiliklar sababli qo'rg'onni tark etkandim.
Qo'rg'on eshigi lang ochiq. Odatda bunday bo'lmasdi. Sekin eshik oralab ichkariga ko'z tashladim. Qo'rg'on ichi ostin-ustin bo'lib ketgandek, biroq juda sokin. Ichrariroqqa kirar ilk ko'rganim oshxona polida qimirlamay o'tirgan xizmatchi ayolga tushdi.

- Min xonim! - hayqirib qari ayol yoniga yugurdi qiz, - bu yerda nimalar bo'ldi?

- Bona - karaxt ahvoldagi ayol qizning kelganini uning so'zlaridan ilg'agancha ismini aytdi, - olib ketishdi - mavhum holda dedi.

- Kimni? - tushunqiramay savol berdi qiz.

- Janob Parkni politsiya olib ketdi - hamon qo'rquvi bosilmagancha aytdi, - uyni tintuv qilishdi - takrorladi ayol.

- Nega olib ketishadi? - hayron ifodada qayta savol berdi.

- Bilmadim, qizim. Bona tezroq mahkamaga bor.

- Akam qayerda? - uyga ko'z tashlagancha so'radi.

- U ham ketgan - qisqagina qilib aytdi.

- Tushunarli.
- Sizga suv berishimni istaysizmi? - yuzi dokaday oqarib ketgan ayolga tikilgancha taklif qildi qiz.

- Shart emas. Sen tezroq mahkama bor. Men uyni tartibga keltiraman.

Qiz rozi bo'lgandek bosh chayqagancha chiqish tomon yurdi. Yon cho'ntagidagi telefonni qo'liga oldida kontaklaridan kerakli odamni topib qo'ng'iroq qildi. Ketma-ket yo'q javobni olganidan so'ng la'nat aytdi.

- Yaramas Jungkook! Nega kerakli paytda javob bermaysan...

Telefonni qayta joylagach, yo'lida to'xtagancha qaysi mahkama ekanini o'yladi. Keyingi soniyada ortiga qaytgancha ichkaridagi ayolga savol berdi.

- Min xonim ular qaysi politsiya mahkamasiga ketganini bilmaysizmi? - eshikdan tana tepasini ko'rsatgancha so'radi.

- Markaziy bo'lsa kerak - tushuntirdi ayol.
Javobni olgandan so'ng yo'lida davom etdi qiz.

***

Yo'l chetida taksidan tushgan qiz. Telefonini qo'lga olgancha qarshisidagi bino tomon oldimladi.

*Taksiga hamyonimdagi qanchadir miqdoridagi pulni bergancha tushdimda bino ichiga kirishga shoshildim. Ichkari biroz shovqin. Odatdagi ish jarayoni qizg'in tus olgan. Harbiy kiyimdagi politsiya hodimlari yuzi inson tusidan asar ham qolmagan qo'rqinchili jinoyatchilarni maxsus xonalar tomon olib borayotganini kuzatib turdim. Bu kabi odamlar bor joyga dadamni nega olib kelishgani meni hayron qoldirdi. Biroz atrofni alanglagancha kuzatdimda, keng mahkama kutish zalidagi o'rindiqda o'tirgan akamga ko'zim tushdi. Yuragim battar tez urib, nafasim tiqilib qolgandek bo'ldi. Oyoqlarim bo'ysunmay Jimin tomon yugurdim. Nimalar bo'lganini bilishim kerak edi.

- Jimin - ismi qiz tomonidan aytilgandan so'ng quyi boshini tik ko'targancha qaradi, - dadam qayerda?

- Tergov uchun olib kirib ketishgandi - ma'lum qildi u - 2 soatlarcha bo'lib qoldi - qo'l soatiga qaragancha xo'rsinib qo'ydi.

- Qanday ayblov bilan olib kelishdi? - bu chalkashlikka tushunmagan qiz qayta savol berdi.

- Bilmayman - quruq javob qildi, - advokat Cho ga xabar bergandim, u kelishi kerak.

Ortiqcha savolga xojat qolmadi go'yo. Bu chalkash vaziyat barchani birdek havotirga solsada yetarli sabablar bor edi. Endi advokatni va vaziyat oydinlashishini kutish qoldi xolos.

***

Germaniya | Berlin

Pov/Raya

Hamon bu og'riqli. Undan uzoqlashsam barchasi o'zgaradi, usizlikka chiday olaman deb o'ylagandim. Lekin nega o'tib ketmayapti? Yuragimda katta bir bo'shliq paydo bo'lgandek. Aslini olganda bizda hammasi o'ta chalkash boshlandi....Men uning tuyg'ularini o'ldirdim....u mening tuyg'ularimni o'ldirdi...bizda sevilish uchun imkon ham bo'lmadi.

Xona shiftiga tikilgancha bularni o'ylar ekan, xona eshigi ohista ochildi. Eshik tarafga qarab qo'ygan qiz kim ekanligini ko'rgandan so'ng mayus jilmaydi.

- Oyi - yotoqdan bosh ko'tardi u - keling.
Hamon eshik oldida turgan ayolni chorladi.

- Ahvoling yaxshimi? - havotirli nigohlarini tikdi ayol qiz yoniga joylashar ekan.

- Albatta - siniq yuzida jilmayish hosil qildi.

- Kelganingdan beri homushsan, nimadir sodir bo'lgani aniq. Menga aytishing mumkin qizim - qizning sochlaridan ohista siladi ayol.

- Shunchaki bunday muhitga ko'nikish biroz qiyin - mavzuga umuman aloqador bo'lmagan gapni aytdi, - aylanishga chiqaylik, uyga siqilib ketdim - taklif berdi.

Ayol ham rozi bo'lgandek bosh chayqadi.

*Kechki ovqatdan so'ng oyim shahar aylanishga olib chiqishga va'da berdi. Sirasini aytganda Berlinga kelganimdan buyon ostona hatlab ko'chaga chiqmadim. Shunchaki oyim bilan uyda vaqt o'tkazdim, avval bajara olmagan ishlarni barchasini qilib ko'rdik. Hozir bo'lsa uyda ham bo'gilib ketayapman, buni oyim sezdi chog'i so'rab oldi. Ammo barchasini aytib oyimni ham havotirga solishni istamayman. Ya'ni Jimin bilan sodir bo'lganlarini. Allaqachon tugagan munosabatlarimiz haqida boshqalar bilishi shart emas menimcha. Shu sababli siqilishimdan foyda yo'q. Unutishim kerak. Yangi hayot boshlash uchun.

***
Tunning kechki vaqti. Bu payt oddiy insonlar ish vaqtini tugatib uyiga yo'l olishadi. Biroq politsiya binosi hamon gavjum. Ayni ish qizg'in palladagidek. Hamon o'rindiqda hech narsadan xabar topmagan aka-singil bir bir tergov xonasi eshigi tomon qarab qo'yishmoqda. Advokat allaqachon kelib bo'lgan, lekin ish jiddiy tus olgan ko'rinadi. Shu tufayli ham bir necha soatdan beri yopiq eshik ochilay demaydi.

Keyin soniyada eshik ochilishi o'ychan yoshlarni sergak tortirdi. Ichkaridan chiqqan erkak ularga yuzlandi.

- Janob Cho nima bo'ldi? - shoshgancha savol berdi Jimin.

- Ish biroz jiddiy bolalar! - tushuntirgan bo'ldi.

- Dadamga qanday ayblov yuklashdi? - keyingi savol.

- Noqonuniy qurol-yaroq kontrabandasi - qo'lidagi hujjatlar papkasini titkilagancha dedi.

- Qanaqasiga dadam bunday ishga aralashib qolgan? - Jimin hayron ifodasini yashirmay sochlarini barmoqlari orasiga siqdi, - bu mayli-kuya politsiyaga kim yetkazgan bo'lishi mumkin? Taxminingiz bormi?

- Bu davlat xavfsizlik xizmatini ishi degan taxminim bor, ulardagi dalillar aniq to'plangan.

- Ya'ni... - tushunqiramay savol berdi yigit.

- Ya'ni ularda bir necha ovoz yozuvlar va janob Park imzo qo'ygan hujjatlar nusxasi bor - erkak oddiy usulda ma'lum qildi, - shaxsiyatga aralashish sifatida davo ishi ochirishimiz mumkin, lekin keyingi to'planadigan dalillar o'zimizga qarshi qo'llanishi ham mumkin. Shu tufayli tezroq qarshi ma'lumot to'plashim zarur. Jimin - erkak yanayam aniqroq gapirish uchun yuzlandi, - ish sudgacha borish xavfi bor, ungacha Janob Parkni mahkamada saqlashadi. Keyin sudga qadar uning nomidagi barcha ko'chmas va xususiy mulklar musodara qilinadi.

- Bu nima deganingiz? Hali aniq ayb qo'ymay, sud ishi hal qilinmay qanday qilib barcha narsamizni tortib olishlari mumkin - jahl aralash yo'g'on ovozda gapirdi yigit.

- Men qolganiga aralasha olmayman, aynan maxfiy xizmat agentlari aralashgan ekan. Bu osonlikcha hal bo'lmaydi.

- Aynan nimalar musodara qilishi haqida ayta olasizmi? - endi Bona ham gapga aralshdi.

- Ha, albatta. Xo'sh.... - qo'lidagi varoqni tekshirgancha kerakli qismini o'qidi, - dadangni nomidagi "Park Group" kompaniyasi, SM universiteti, 6 ta shahar kazinolari, 2 ta xususiy ishlab chiqarish fabrikasi, hayriya jamg'armasi, shaharning markaziy qismlarida joylashgan bir qancha restorant va kafelar va so'nggida qo'rg'on ham.

- Qo'rg'on hammi? - qizning savoliga yengil bosh chayqadi erkak.

- Bolalar kompaniyada sizlarga tegishli miqdorda aksiya ulushingiz bor va sizlarda qolgan yagona mulk bu - Musim-won san'at maktabi - erkak to'liq ma'lumotlarni bayon qildi, - Aynan maktab Bonaning nomida bo'lganligi tufayli uni qo'ya olishmaydi. Buving vafotidan oldin Muksim-wonni sening nomingga qayd etishni vasiyat qilgan ekan.

*Bu biroz hayron qolarli voqea bo'ldi, lekin bit tarafdan xursand ham bo'ldim.

- Demak uyni bo'shatishimiz kerak shundaymi? - sokinlik bilan so'radi.

- Ha. Sud 2 kundan so'ng bo'lishi mumkin. Shu sababli qo'rg'onni bugunni o'zidayoq bo'shatishingiz kerak.
Barchasi ma'lum bo'lgandan so'ng advokat u yerni tark etdi.

~
*Jiminning mashinasida uyga yo'l oldik. Tom ma'noda bunday vaziyat hayotimizda tub burilish hosil qildi. Yo'l gaplashmadik ham. Chunki suhbatlashish uchun arzirli sabab ham yo'q edi.

Qo'rg'onga yetib kelganimizda sassiz qadam bilan ichki qismga kirdik. Xonalar allaqachon tartiblangan ertalabki holat xuddi bo'lmagandek edi. Min xonimga barchasini tushuntirganimizdan so'ng hamma narsalarini yig'ish uchun o'z xonasiga kirdi.
Bir necha kerakli kiyimlar va shunga o'shash narsalarni joylab xonamdan chiqdim. Zinadan tushar ekanman allaqachon tayyor bo'lgan Jiminga ko'zim tushdi, keyin bo'lsa Min xonim ham bizga qo'shildi.

- Shoshmang! - birdan yo'limda to'xtab qoldim, - nimadir noto'g'ri - atrofga tikildim, - oyim qani? - qarshimdagi ikki insonga qarata savol berdim.

- Chindan?! - Jimin ham hayron ifodasi bilan yonidagi Min xonimga qaradi.

- Liza xonim ertalab shoshib chiqib ketgan edi, og'ir yuklari bilan. Menimcha kiyimlar solingan jamadon edi u. Ketgan ko'yi uyga qaytmadi.

- Yuklari bilanmi? - ayol ortidan takrorladi yigit - jin* ursin - haqoratladi u.
- Agar yuklari bilan birga bo'lsa qochib ketgan ko'rinadi.

*Bu hayron qolarli holat bo'lmadi to'g'risi. O'gay onamdan har narsani kutish mumkin. Agar dadamni u fosh qilgan deyishsa ham hayron qolmasdim. Qochib ketgan ekan, bu biz uchun yaxshi edi. Hayotimizni butunlay tark etishi. Shu sababli ortiqcha muammo paydo bo'lmasligi uchun bu vaziyatni o'z o'rnida qoldirdik. Hozir bundan muhimroq ishlar bor. Lekin Jiminning o'ychan nigohi uning qochib ketishini shunday qoldirmasligi haqida so'zlamoqda.
Qo'rg'ondan chiqar ekanmiz allaqachon yetib kelgan xavfsizlik xizmati ishchilariga ko'zim tushdi. Ularga qo'rg'on kalitini tutqazib Jiminni mashinasiga joylashdik. Bizda ham shu qoldi. Keyingi soniyalarda qayerda tunash biz uchun muammoga aylandi. Biroq Min xonim uyida yashab turish taklifini berganidan so'ng Jimin norozilik bildirib rad etdi, men bo'lsa uni gapini bo'lib rozi ekanimizni aytdim. Hozir injiqlik qilish vaqti emasdi.

Kichik mavze. Seulning oddiy odamlar qatlami yashaydigan maskan. Millioner va kiborlar istiqomat qiluvchi ko'chadan ancha yiroqda. Park aka-singillar hayotiga umuman teskari bo'lgan muhit, ko'nikish biroz qiyin. Kichik uyning kichik eshigi ochilib qari ayol yoshlarni ichkariga taklif qildi. Uy kichik bo'lgani tufayli xonalar uncha ko'p emas. Bo'sh bo'lgan boshqa bir xonaga taklif qilgan ayol eshikni ochdi. Ular hech kim yashamaganiga ancha bo'lgan xonaga kirishdi.

- Bu xona sizlarga bolalar - ayol chiroqni yoqdi, - bilaman bu sizlar uchun juda ko'rimsiz va oddiy. Lekin tun o'tkazish uchun mashinadan ancha qulayroq.
Sizlar joylasha turing, men kechki ovqat tayyorlayman - barchasini ko'rsatgan xizmarchi ayol xonada ularni yolg'iz qoldirdi.

- Ha kichik g'orning o'zginasi - jamadonni turgan joyida qoldirgan yigit ko'chaga tikilgan derazaga yaqinlashib ochdi.

- Noliyvermang! - yerga cho'kkalagancha dam olishni xohlab akasini koyidi qiz.

~

Kechki ovqat o'ta odmi. Ammo taomlar totli. Min xonim Parklarning ancha yillik xizmatchisi, taomga kelganda u oddiy masaliqlardan ham mo'jiza yarata oladi. Shu sababli ikkisi ham ayolning ovqatini rat eta olmadi.

~

*Kechki ovqatdan so'ng xonaga qaytdik. Rosti yillar davomida shoxona yotoqda uxlab bir kechani polda uxlab o'tkazish o'ta ketgan ahmoqona ishdek tuyulmoqda. Ammo nachora, boshqa ilojimiz ham yo'q.

- Chindan Liza xonim qochib ketgan ekan, demak quruq qo'l bilan ketmagan - yopinchiqni o'ychan ushlagancha gapirdi qiz.

- Bu aniq. Shuning uchun ertaga kompaniyaga bormoqchiman. Bizga tegishli aksiyalarni olish uchun. Ularni tovon puli sifatida to'laymiz, dadamni qamoq ortiga kirishiga jim qarab turolmaymiz.
Bir so'z demadi qiz.
- Jungkook bilan janjallashib qoldingizmi? - to'satdan savol berdi u - anchadan buyon ko'rmadim.

- Yo'q. Doyun amakim bilan ish yuzasidan Busanga ketgandi. Biroz oldin xabar yo'llabdi. Ertaga qaytib kelishar ekan - javob berdi.

- Tushunarli. Endi uxlashimiz kerak. Hayrli tun - Jimin joyiga joylashib uxlay boshladi.

- Hayrli tun! - xonani yoritayotgan chiroqni o'chirgancha dedi.

Pov/Jimin
Uyqusizlik. Yana u sabab. Tinmay tushlarimda u bilan o'tkazgan vaqtlarim kaseta kabi ko'z o'ngimda aylanadi. Ongi shuurimni egallab olgandek.

Unuta olmayapman, uning xiyonatkor yuz ifodasi hech hayolimdan yo'qolmayapti. Qani edi, mendan vosita sifatida foydalanmaganda edi. Hammasi boshqacha bo'lardi.

***
2 kundan so'ng....
Tong vaqtidan mahkamaga kelgan qiz. Advokat yordamida dadasi bilan uchrashuv belgiladi. Hamon kutish zalidagi o'rindiqda o'tirgan qizni kirish uchun chaqirishganda xonaga kirishga oshiqdi.

- Qizim! - temir eshik ochilgan zahoti birinchi eshitgan so'zim shu bo'ldi. Dadam stulda o'tirgan holda qo'llari kishanlangan. Bu so'zni eshitganimga yillar bo'lgandi, yuragim o'zgacha urib yuzimga tabassum yugurdi. Dadamning ko'zlarida yosh qalqiganini ko'rib, yoniga bordim. Kishanlangan qo'lini bazor ko'tardi. Tezlik bilan dadamni quchib oldim. Dadamsiz o'tkan 2 kun huddi 2 yildek tuyildi.

- Ahvoling qanday? - ro'paradagi stulga joylashar ekanman dadamning savoli hayratlanarli bo'ldi.

- Yaxshiman - qisqagina javob berdim - o'zingizchi? Ko'rinishingiz o'zgarib ketibdi.

- Mendan havotir olma - dadam nigohlarini mendan olib qochdi - balki gunohlarim badalini to'lash vaqti kelgandir - boshini quyi egib oldi.
Meni kechir qizim. Sizlarga munosib ota bo'la olmadim.

- Nega bunday deyapsiz? Meni hammasidan xabarim bor.

- Senga avvalroq aytishim kerak edi. Bu mening hayotim edi. Lekin uni senga ortdim, gunohsiz qizimni o'zini aybdor qilishiga yo'l qo'ydim - dadamning ko'zlaridan yosh chizib chiqa boshladi - men o'shanda Lizani to'xtatishim kerak edi, ammo unday qilmadim. Imkon berdim.

- Dada o'zingizni ayblamang. Hamma xato qiladi.

- Men oilamni qurbon qilmasligim kerak edi. Shunda oying vafot etmasdi - dadam o'sha voqeada faqat o'zini aybdor dedi, garchan bunda o'gay onamning ham qo'li bo'lsa-da.
- Men jazo olishga loyiqman.

- Dada - bu gaplar menga yoqmay boshladi. Dadam ilojsiz insondek gavdalandi, avval hech ham ularni bunday ko'rmagandim - biz sizni bu yerdan chiqarib olamiz.

- Vaqtingiz tugadi, xonim - eshik tomon turgan afitser eslatdi.

- Bir daqiqa....dada siz ko'p o'ylamang. Hammasi yaxshi bo'ladi. Ruxingizni tushirmang. Tez orada ko'rishamiz.
Qayta dadam meni qattiq bag'riga bosganidan so'ng xonadan chiqib ketdim.

*Bilasizmi men hech qachon o'z yaqinlarimni yomon ko'rmadim. Hatto o'gay o'lim bilan tahdid qilganda ham, dadam ortiq seni qizim demayman deganda ham bir zum bo'lsa-da ulardan nafratlanmadim, shu kunga qaday ularni razil va hubdin inson qifoyasida tasavvur qilmadim.
Men o'zimni, jismimni gunohkor deb bildim. Men hatto ular menga qilgan ishlarini yaxshilik deb baholashganda bu meni ruhan tamom qilgan paytda ham onasidan yetim qolgan qizaloq yelkasiga yukladim. Taqdirim rasvo ekanligini ham o'zim sabab deb bildim, men tinmay takrorladim, "SEN" aybdor eding dedim.

Binoning bog' qismiga chiqqancha butun bir o'tmishini ko'z oldidan o'tkazar ekan, ko'zlaridan yosh tinmay oqardi.

*Biroq ortiq bunday bo'lmaydi. Endi men o'zimni aybdor qilmayman. O'tmishni unutishni istayman, nima sodir bo'lgan bo'lsa hammasini. Sevgan insonim bilan baxtli bo'lishni, yangi hayot boshlashni istayman.

- Bona! - shoshgancha qiz oldiga yigit keldi.

- Jungkook?! - tanish ovozni eshitgancha ortga o'girildi.
Qizni yoniga yugurgancha keldida, quchib oldi.
- Seni sog'indim - qizning sochlariga yuzini ko'markan, Bona ham uning bo'yin qismidan ikki qo'lini o'tkazdi - seni yolg'iz qoldirganim uchun kechir. Yomon holatda yoningda bo'la olmadim - afsuslandi u.

- Hechqisi yo'q, nima bo'lgan bo'lsa hammasi o'tib ketdi. Bu yerda ekanimni qanday bilding?

- Hozirgina aeroportdan chiqdimda seni oldingga oshiqdim, qo'ng'iroq qilsam javob bermading. So'ng Jimindan so'radim, seni bu yerda ekangligingni aytdi - tushuntirdi u - aytgancha Jimin pullarni barchasini o'tkazibdi, tovon pulini..endi dadang chiqishi mumkin ekan - yigit keyingi xushhabarni aytdi.

- Chindanmi? - ko'zlari ishonqiramay kattalashdi.
Savolga javoban bosh sildiki yigit.
- Bu ajoyibku! - xursandchilikdan chinqirdi.

- Albatta, sevgilim - qizni takroran quchdi, - endi yig'lash yo'q. Go'zal qizga yig'lash yarashmaydi - unga odat bo'lib qolgan jumla bilan qizni erkaladi.

3 yildan so'ng ~

Ulkan bino. Ko'rinish qismining o'zigina odamni qo'rquvga soladi. Aqli noqis bo'lmagan hech kim bu yerga kelish tugul yoniga yaqin yo'lamaydi ham. Katta binoning temir eshiklari ochilar ekan, qiz ichki qismga qadam bosdi. Birgina harbiy yordamida ichkaridagi xonalardan biriga kirdi. Xona harorati sovuq, zah hidi ufurib burinni achishtirmoqda. Ikki taraflama o'rindiqlardan birida o'tirgan qiz. Xonaning boshqa bir tarafida o'rnatilgan eshik yoqimsiz ovoz taratib ochildi. Uzoq muddatdan keyingi ilk uchrashuv. Bona qarshisidagi ayolga tikildi. Yillar va qamoqxona muhiti unga qattiq ta'sir ko'rsatganga o'xshaydi. Avvalgi go'zal ayoldan asar ham qolmagan. Qiz hozir qarshisida Mrs.Park Liza ni emas, shunchaki jinoyatchi bo'lgan qari Liza xonimni ko'rib turibdi. Hayron ifodasini yashirmagan qiz, ayolga qosh chimirdi.

- Salom! - gapni nimadan boshlashni bilmagan qiz oddiygina salomlashdi - ko'rishmaganimizga ancha bo'ldi. Ahvolingiz qalay?

- Javobni bilib turib, atayin savol beryapsanmi? - jahl qildi ayol, - nega kelding? Ustimdan kulish uchunmi?

- Ustingizdan kulishni hayolimga ham keltirganim yo'q - sokin tarzda jilmaygancha dedi - so'nggi marotaba sizni ko'rish uchun keldim. Shuning uchun  sizga ba'zi gaplarni aytmoqchiman.

- Gaplaring menga qiziq deb o'ylaysanmi? - kinoya qildi.

- 8 yil davomida siymoyingizda o'z onamni ko'rishga intildim lekin har safar uringanimda buni o'zingiz barbod qilardingiz, xuddi hozirgidek...... - davom etdi qiz - bilasizmi nima, siz ilk ko'rinishda meni lol qoldirgan ayol edingiz. Maftunkor yuz, chiroyli qomat, nam pushti lablar.... biroq sizda bu narsalarga xos yaxshi hislatdan asar ham yo'q edi....Shu sababli ham tashqaridan sizday nozik ayol og'ir jinoyat qilishi hech kimni tasavvuriga sig'masdi.

- Bu qotillikda yagona aybdor qilib meni ko'rsatolmaysan! Men shunchaki baxtim uchun kurashdim - qizning gaplaridan jig'ibiyron bo'ldi.

- Baxt uchun kurashish? - ayol gapini takrorlagancha kuldi qiz - sevgini ro'kach qilmang, bu boylikka hirs edi. Siz dadamning million vonlariga oshiq edingiz. Vaholanki, bu oxiriga qadar siz istagandek sodir bo'lmadi. Menimcha hamma endi o'zi munosib bo'lgan o'rinda. Nima bo'lgan taqdirda ham menga 8 yil davomida ona qiyofasini yaratib berganingiz uchun rahmat - qiz o'rindiqdan turdi, - aytgancha bu sizga. Oq atirgullar sizga yoqardi shundaymi? - qiz biroz avval olib kelgan qutidagi gullar dastasini chiqargancha stol ustiga qo'ydi. Rojdestvo bilan!
Qizning qimmat oyoq kiyim poshnasi kimasiz xonada yuqori to'nda jarangladi.

- Jin* ursin - qiz qo'ygan gullarni yerga uloqtirgancha haqoratladi - atayin qildi.

*Oradan 3 yil o'tdi. Bu kimdir uchun oddiy raqam, atigi 3 raqami. Biroq men uchun katta o'zgarishlarga ega bo'lgan yillar. O'sha kuni dadamni shartli ravishda ozod etishdi. Biz yo'qotgan narsalarimizni qaytarib oldik. Qo'rg'on va kompaniyani, afsuski qolganlari davlat xizmati nomiga rasmiylashtirilgani tufayli qaytarib ololmadik. Dadamning mahkamaga olib borilishi, ular chiqqanidan so'ng keng muhokamaga sabab bo'ldi. Mashhur biznesmen shunday ish qilgani barchani birdek hayratga soldi. Dadamning karyerasi tugab bo'lgandi, o'zi kompaniyaga borishni istamadi. O'sha kundan bir hafta o'tib o'gay onam bilan biz kutmagan ishlar sodir bo'ldi, ko'plab ayblovlar qo'yildi. So'nggi xabarlarda eshitgan so'zlarimizdan karaxt bo'la yozdik, dadam bo'lsa hech bir so'z demadi. Shu tarzda, Park Group akam nomiga o'tdi. O'tgan yili Jimin universitetni tamomlab, batomom o'z biznes faoliyatini yo'lga qo'ydi. Men bo'lsa o'zimga tegishli bo'lgan san'at maktabini qayta tikladim. Hozirda u yer ko'plab ijodkorlarni o'z ichiga olgan. Jungkook bo'lsa dadasidan ko'nikma olish uchun tinmay kompaniya qatnaydi, ba'zida g'ingshib norozi ham bo'ladi.

Temir eshik qayta ochilib, qiz ko'rinish berdi. Uni avtomobil oldida kutib turgan yigit qizni yaqinlashishini kutdi.

- Xo'sh, nimalar bo'ldi? - qizning qo'lidan tutgancha savol berdi.

- Menimcha uddaladim - og'ir xo'rsindi qiz - endi bu yerga kelmaymiz.

- Shundoq ham kelmaysan, bu yer xavfli - gaplarini uqtirdi yigit.

Ikkisi mashinaga qayta joylashib u yerni tark etishdi.

Germaniya - Berlin

Kichik rastada terilgan rangli ichimliklarni teshirgancha kompyuterga qayd qilayotgan qiz.

- Raya! - yosh yigit qizni ismini aytdi, - bir mijoz seni xizmat ko'rsatishingmi istayapti - nemischalab dedi.

- Men xizmat ko'rsatmayman axir, buyurtma olaman - qiz ekrandan ko'z uzmagancha tushuntirdi.

- Maxsus mijoz ekan, boshliq aynan seni ismingni aytdi - takrorladi yigit.

- Yaxshi, hozir - jahl bilan o'rnidan turgancha yonidagi yigitdan stol raqamini oldida, mijoz tomon oldimladi.

- Janob nima buyurtma qilasiz? - kelgan qiz kepka orqali yuzini berkitgan yigitga dedi.

- Sizning vaqtingizni - nemis tilida so'zladi yigit.

- Nima? - tushunqiramay takrorladi.

- Vaqtingizni deyapman - endi yuzini namoyon qilgancha kuldi - salom

- Jimin?! - qiz labi uchida pichirladi qiz. Karaxt holatga tushdida ort burib ketishga shoshildi.

- To'xta - Jimin endi qizning bilagidan ushladi - yana qayerga qochyapsan?

- Qo'yib yubor! - yigitga qaramay qarshilik qildi.

- Qarshilik qilma, yo'qsa quchoqlab olaman - qo'lini tortib olishga urinayotgan qizga jilmaydi.

- Qo'yib yubor deyapman Jimin - qiz so'ggi bor qattiq urinib qo'llarini yigitnikidan xalos qildi.

- Ketma! - qiz qilgan kabi to'satdan quchoqlab oldi u, - seni sog'indim!
Qizning ko'zidan yosh tomchiladi.

"Men qaytdim, yana barchasini qaytadan boshlash uchun. O'tmishni unutish uchun. Taqdirimni seniki bilan birlashtirish uchun. Shunday ekan, meni rad etma.

The End....

" — 𝓜𝓮𝓷 𝓼𝓮𝓷𝓲𝓷𝓰 𝓺𝓪𝓵𝓫𝓲𝓷𝓰𝓷𝓲 𝓼𝓮𝓿𝓪𝓶𝓪𝓷, 𝓫𝓲𝓵𝓰𝓲𝓷𝓴𝓲 𝓺𝓪𝓵𝓫 𝓱𝓪𝔂𝓸𝓽𝓭𝓪 𝓮𝓷𝓰 𝓶𝓾𝓱𝓲𝓶𝓲𝓭𝓲𝓻... "

Ep.21

Myeongdong cherkovi |

Tunning allaqaysi vaqti, chegarasiz soniyalar oldimlaydi. Shifti keng va baland cherkov. Zulmat cho'mgan zalning qator o'rindiqlaridan birida o'tirgan qiz. Hissiz, nafas olishning bir maromda olinishi, avvalgi charchoqlar va biroz oldingi yig'i sababli ko'z kosalari biroz qizargan. Ichki chalkashlik keyingi soniyalarda yurakka og'riq bermoqda. Kimsasiz cherkovning qorong'u devorlari yutib yuboray deydi go'yo. Telefondan qabul qilinmagan bir necha chaqiruvlar, keyingi chaqiruv ham avvlagidek ohang yangratadi, qiz e'tibor bermaydi. Navbatdagi ovoz to'lqinlari boshqa biriga almashdi. O'rindiqda qilt etmay o'tirgan qiz o'g'irilib telefonni qo'liga oldi.

" Qayerdasan? Nega qo'ng'iroqlarimga javob bermayapsan? "

Kelgan xabarni o'qib o'rnidan turdida, telefonni yon cho'ntagiga joylashtirdi. Bu xabar Jimindan. Qizni tinimsiz qidirgani tufayli to'xtovsiz qo'ng'iroq qildi, lekin javob yo'q. Axiyri xabar ham yozdi, buni ham e'tiborsiz qoldirdi u. Balki u haqiqatlarni ochiq oydin yashirgani uchun xafadir...

Cherkovning zarhal darvozasi asta ochildida qiz tashqi tarafga chiqdi. Havoning avzoyi buzuq. Hali yomg'ir yog'ganicha yo'q. Ammo shamol ta'siri tufayli chang havo har yerni egallagan.

*Ayni holatda hamma narsa menga qarshi chiqayotgandek. Noyabr oxirgi kunlari, sovuq ob-havo. Ba'zan qor ba'zan yomg'ir, endi bo'lsa bo'ron ham. Seulga nimalar bo'lyapti o'zi? La'natlangan qafasdagidek his qilyapman o'zimni, ustiga-ustak yupun kiyingandim. Jin* ursin. Yonimda hech kim yo'q, Jungkook ham ikki kun avval kompaniya ishlari bo'yicha dadasiga hamroh bo'lib Busanga jo'nab ketgandi. Endi nima qilaman?

Bo'ron boshlanganligi sababli ustki kiyimini qalinroq yopganidan so'ng yo'lida davom etdi. Yomon havo sabab birorta transport vositasi ham ko'rinmaydi. Qizning ichki xotirjamligi so'nib, havotir va qo'rquv egallab olgan. Yo'lning notekis qismi. Cherkovdan ancha uzoqlashgan Bona charchoqni his etdi. Keng yo'l allaqachon nimalarni eslatishni boshlagan. Qiz bu yo'ldan avval hech qachon yurmagan, ammo nimasidir juda tanish. O'zi bilmagan holda to'g'ri yo'nalish orqali bormoqda. Kimsasiz va qorong'u yo'l, telefonning quvvati tugaganini ko'rsatuvchi belgini ko'rgandan so'ng jahl bilan uni avvalgi joyga qo'ydi. Endigisiga yomg'ir qo'shilgandan so'ng g'alati shovqinlar chalinmoqda, biroq hech kimsa yo'q bu joyda janjal bo'lishi amrimahol. *Nimalar bo'lyapti?* qulog'ini qattiq chinqiriqda berkitgancha o'yladi. Sirenalar shovqini, rangli chiroqlar tushgancha qiz ko'zlarini oldi. Balki hammasi charchoq tufaylidir. Keyingi soniyalarda o'ta ketgan yagona avtomobil fara chiroqlari qiz ko'zini qisqa yumilishiga sabab bo'ldi. Qisqa fursat bu bir narsani eslatdi.
*Nega bu yer juda tanish, nega men yo'ldan adashib qolmayapman. Oldin bu yerdan hech yurmagandimku....bo'lishi mumkin emas - qiz yo'l atrofini qayta ko'zdan kechirdi - bu yer avtohalokat bo'lgan joy. 8 yil avval shu yerda bo'lgandi* endi Bona tez qadamlar bilan yura boshladi. Hozir uning yonida kimdir bo'lishi kerak, lekin hech kimsa yo'q. Oddiy yurish qadamlarni yugurishga o'tkazgan qiz. Yo'ldagi betartiblik va zulmat tufayli ehtiyotsizlik bilan oyog'i toshga tegib yiqildi.

- Axxx - og'riqdan chinqirdi u - jin ursin, bu nimasi? - qonayotgan oyog'iga qarab baqirdi.

Yo'lining markazida o'tirgan ko'yi oyoqqa qayta turish ham unga qiyinlik qilmoqda. Tezlikda kelayotgan keyingi mashinaga qiz tikilarkan qochishga urinmoqda. Biroq bari befoyda, yomon ob-havoda yomon hodisa sodir bo'lishi uning hayoti bir qismiga aylangan aslida.

*Yo'q, hammasi bu tarzda qayta takrorlanolmaydi* - chiroqlarga tik qaragancha ko'zlaridan yosh tomdi.

Endi Bona joyida qotib qoldi, so'nggi ko'z yosh yuzidan tomar ekan, ko'zlarini yumdi. Avtomobil ayovsiz harakatda, to'xtash uchun sabab yo'qdek. Oxirgi nuqta va hammasi tamom......

Mashina shinasining yoqimsiz ovozi butun yo'lni egalladi. Endi tinib borayotgan yomg'ir shiviridan boshqa hech narsa quloqqa chalinmaydi. Tinchib qolgan atrofga ko'z ochib qayta nazar soldi qiz. *Nima bo'ldi? Tezda o'ldimmi?*
Sukunatda hayol qildi.

Avtomobil eshigi ochilish ovozi, shoshilinch qadamlar bir-biriga ulandi.

- Bona! - mashina old qismiga o'tgancha gapirdi yigit.

- Aka... - hayron ifodasini yashirmadi u.

-Yaxshimisan? - qizga yaqin kelib tekshirdi, - hech qayering shikastlanmadimi? - singlisining ko'zlariga tikildi.

- Sizmidingiz?! - endi u yig'lay boshladi, - juda qo'rqdim, o'lib qoldim deb o'ylabman! - harhasha aralash Jiminni yengil urdi.

- Bo'ldi, o'tib ketdi - qizni asta quchoqladi, - qo'rqma! - quchoqlash davomida kalta sochlaridan silab xo'rsindi yigit.

***
Ertasi kun. Kechagi bo'ron sababli reysi qoldirilgan qiz ertalabdan yana tayyorgarlikni boshladi. Bugungi kun uchun bajarilishi kerak bo'lgan ishlar ko'p. Tezroq narsalarni joylab yo'lga chiqish kerak.

~
Ilk manzil o'sha tanish bino. Raya har safar bu yerga tundagina kela olardi xolos. Bugun qiz jur'at bilan kunduzi keldi, balki bu qizning so'nggi tashrifidir. Taksida yo'l olgan ko'yi bino oldida to'xtatib kirishga oshiqdi. Lekin tashqi tarafdagi zirxlangan tansoqchilar uni to'xtatdi.

- Xonim bu yerga kirishingiz mumkin emas! - birinchi qo'riqchi qizning yo'lini to'sib qarshilik qildi.

- Yo'ldan qoch - bunday bo'lishini oldindan taxmin qilgan qiz hayron qolmay buyruq berdi.

- Xonim kuch ishlatishga majbur qilmang! - endi ikkinchisi aralashdi, - ketganingiz ma'qul.

- Hhh yaxshi! - Raya bir zum o'zini yegilgandek ko'rsatib kinoya tarzida kuldida ortga o'girildi, ammo keyingi daqiqalarda ikki barzangilar bilan yuzlashib ulardan biriga zarba berdi. Buni ko'rgan boshqasi qizga yaqin kelib uni qo'llaridan tutib oldi, epchillikni boy bermagan Raya uning qo'lidan o'zi tutgandek ilmoqlanib ustiga chiqib oldi. Ikki barzangi bilan ularga yetarli daraja kurasha oladi u. Har holda maxfiy xizmat payti uni shunday tarbiyalashgan. Ham aqlan ham jismonan yetarlicha salohiyatga ega bo'lgan qizni yengish unchalik ham oson emas.

- Ikki erkak birgina qizga qarshi chiqishga uyalmaysizmi? - bino ichki qismidan chiqqan yigit ularga baqirdi, - bu nimasi? xonimni qo'yib yuboring! - endi buyruq usuliga o'tdi u.

Hamon yigitga qarab qotib turgan qo'riqchilar qizni ikki tarafdan siqishdi.

- Eshitmadingizmi? - yigitning chinakamiga jahli chiqib ularga yaqinlashdi, - bu shunday qolmaydi, sizlar jazolanasizlar, - u qizni yo'g'on qo'llardan bo'shatib oldi, - palkovnik kelishi bilan buni yetkazaman - so'nggi so'zni eshitgan ikkisi ko'zlari kosasidan chiqib ketay dedi.

- Bizni kechiring janob! - ular oddiygina bosh egishdi.

- Minhee kerak emas! - biroz jim qolgan qiz qarshilik qildi.
Yigit qo'riqchilarga ketishga ishora bildirdi.

- Dadam shu yerdami? - atrofga nazar tashlab savol berdi.

- Hali kelganicha yo'q!

- Tushunarli, istasam ham bu yerga kirolmayman - u afsuslandi, - ichkarida taxminan nechta qo'riqchi bor? - yigitga tikildi.

- O'n beshtacha - chamalab aytdi yigit.

- Bunchani eplash qiyin! - ikkilanish, - endi ichkariga qanday kiraman?!

- Men olib chiqsamchi? - taklif berdi, - pasport va shaxsiy hujjatlaringni o'zi yetadimi?

- Sen buni qanday bilding? - hayron qoldi.

- Palkovnik bilan janjalingizni eshitgandim! - tushuntirgan bo'ldi, - Raya senga yordam bera olaman.

- Seni muammoga aralashtirishni istamayman - qiz rad etdi, - kerak emas.

- Bunaqasi ketmaydi - yigit qarorida qat'iy turib oldi, - meni kutib tur - u qizdan uzoqlashib ichkariga kirib ketdi.

.
Pov/Raya
Yarim soatdan beri turibman, Minheedan darak yo'q. Negadir xavotir ola boshladim.

- Bu dadammi? - kirish tarafga kelgan qora mashina tomon tikildi qiz, - jin ursin! - endi to'liq ishonch hosil qilgandan so'ng yashirinishga shoshildi.
Bino orqa tarafiga yugurdi, har holda berkinish kerak.

**Orada nimalar bo'lib o'tkanini bilmayman, ancha muddatgacha yashirinib o'tirdim. Nimalar qilyapman o'zi? Minhee qo'lga tushdimikan degan ming bir hayollar ichida qolarkanman, to'satdan yonimga keldi.

- Bularni ol - u hech bir tushuntirishsiz qo'limga bir uyum hujjatlar va pasportimni tutqazdi, - hozir palkovnik ichkarida chiqib qolmasidan keta qol.

- Minhee ahvoling yaxshimi? - havotirlanib so'radim, - dadam kelganini ko'rgandim, seni tutib olmadimi?

- Amalladim, mendan xavotir olma - u biroz ikkilanib tushuntirdi, - hozir bo'lsa ket, bo'laqol.

- Rahmat! - quruqgina bir so'z bilan jilmaydim, - bu yaxshiligingni hech qachon unutmayman - yana qo'shimcha qilishni unutmadim.

- Yo'lda ehtiyot bo'l - u ham menga kulib qo'ydi, - yana ko'rishamiz degan umiddaman. U payt albatta hamkasblardek emas balki oddiy insonlar sifatida.

- Albatta. Unda men kettim! - qo'limdagi narsalarni mahkam ushladimda undan uzoqlashdim.
.
- Balki o'shanda senga sevishimni ayta olarman - qiz ketgan tarafga qarab qo'l siltagancha o'yladi u.

~

Pov/Raya

Hammasi silliq kechishiga ishonchim komil emasdi. Havotirda edim. Dadam ushlab qoladi deb o'ylagandim, lekin unday bo'lmadi. Minheeni paydo bo'lishi to'satdan sodir bo'ldi. Agar u menga yordam bermaganida barchasi osongina bo'lmasdi. U bilan bolalikdan beri do'stmiz, dadamning qo'l ostida ishlaydigan eng yaxshi xizmatchi. Umid qilamanki u meni deb ishidan ayrilmaydi.

Taksida o'tirgancha atrofni kuzatib ketayotgan qiz biroz oldin sodir bo'lgan voqealarni hayolidan o'tkazdi.

***

Manzil aniq. Yo'nalish bo'yicha bir maromda ketayotgan qiz. Bulutlar uzra uchayotgan samolyot darchasidan tikiladi. Erkinlik. Xursandchiligi ichiga sig'maydi.

***

Germaniya - Berlin.

Tunning kechki vaqtida yetib kelgan qiz. Aeroportdan chiqqan zahoti to'yib nafas oldi. Erkinlikni his qildi go'yo. Endi to'yib uxlashi, o'zi istagandek yashashi, maroqli vaqt o'tkazishi mumkin. Hamyonidagi to'plangan pullarni oxirigacha sarflagunga qadar miriqib hordiq chiqara oladi. Keyin esa bir ish topar. Hozir faqat bir oyni o'zi uchun yashamoqchi. Kechki vaqtida borar joyi yo'q bo'lgan qiz oldindan rejalashtirilgan manzilga yo'l oldi. Balki o'sha yer unga bosh pana bo'lar.

~

Pov/Raya
Nemis tilida biroz no'noqligim tufayli barcha harakatlarimni ingliz tilida tushuntirishga majbur bo'ldim. Taksi yollash qiyin bo'lmadi, lekin unga yo'lni ko'rsatib borish eng qiyin ish bo'ldi men uchun. Axiyri yetib keldim. Biroq nima qilishga hayronman. Men qidirgan inson hamon shu yerda yashayotganmikan.
Chuqur nafas oldimda, yo'lak boshida narsalarimni qoldirib eshik tomon qadam bosdim. Negadir qo'lim qaltirayapti. Qo'rqyapman menimcha, aksiga olib g'alati hayajon ham bosmoqda. Biroz o'ylanib eshik oldidagi nuqtaga qo'limni qo'ydim. Bittada ish bermagani tufayli buni takror amalga oshirdim. So'ngra eshik ochilib yosh bir qiz paydo bo'ldi. Boshida hayron qolib tilim aylanmay qoldi. Lekin uning tikilishini ko'rib so'zladim.

- Bu yer Kim Sunanni uyimi? - nemis tilini anchagina buzib aytdim, buni sezgandim.

- Bu uyda unday ayol yo'q, xonim! - qiz muloyim jilmayib, javob qaytardi.

- Ya'ni chet ellik ayol, ancha avval ko'chib kelgan - nima deyishni bilmay yuzaki tushuntirdim.

- Kechirasiz xonim, menimcha manzilda adashtingiz! - endi haligi qizning yuz ifodasi o'zgargandek tuyildi, ammo hamon kulib turardi.
Yosh qizning sabrini sinashni istamay rahmat aytdimda ortimga o'girildim.

- Raya! - yopilishga ulgurmagan eshikdan boshqa bir ovoz eshitildi, aynan koreys tilida gapirgan odam ovozini eshitdim. Juda tanish ovoz. Men qanchalik sog'ingandim bu ovozni. Tezlik bilan ortimga qayta qaradim, kiraverishda bir ayol turardi. To'g'risi yig'lab yuboray dedim.

- Oyijon! - yaqin kelgan ayolga ishora berishim bilan meni bag'riga bosdi. Bu taftni yillar davomida qumsadim, meni hotirjam qila oladigan yagona quchoq edi bu. Bir nafasda yig'lab yubordim. Chunki oyim meni tanigandi, demak unutib qo'ymagan ekan.

- Seni qancha kutdim qizalog'im! - endi yuzimga qarab sochlarimni siladi.

- Sizni sog'indim, oyijon - yuzimni yuvayotgan tomchilarni artib yana oyimni quchoqladim.

Writer: Park_Bona
@CYNEFIN_FANFICS

" — 𝓜𝓮𝓷 𝓼𝓮𝓷𝓲𝓷𝓰 𝓺𝓪𝓵𝓫𝓲𝓷𝓰𝓷𝓲 𝓼𝓮𝓿𝓪𝓶𝓪𝓷, 𝓫𝓲𝓵𝓰𝓲𝓷𝓴𝓲 𝓺𝓪𝓵𝓫 𝓱𝓪𝔂𝓸𝓽𝓭𝓪 𝓮𝓷𝓰 𝓶𝓾𝓱𝓲𝓶𝓲𝓭𝓲𝓻..."

Ep.20

Comeback | Pov/Bona

Bu kun aynan shu sana, meni hayotimni tubsiz jarlikka olib keldi. Avtohalokatdan ko'p o'tmay kimsasiz uzun yo'lda odam soni ortdi. Meni kimdir tortib olganini sezardim. Ammo ko'zlarim yumilishni boshlagan edi. Buni eslashga juda kichiklik qilmasdim. Ortimdan ismimni kimdir ko'p takrorladi. Lekin u insonni sezgunimga qadar og'riq kuchlilik qilib xushimni yo'qotdim.

- Shundan so'ng nima bo'lgandi? - yozuvli kamerani to'g'rilagancha savol berdi detektiv.

- Chamasi ikki kundan so'ng uyg'ondim, bir necha og'riqli jarohatlarni hisobga olmasa yaxshi his qila boshlagandim o'zimni - qiz og'ir o'tmishni eslagancha chuqur xo'rsindi - ammo oyim haqida so'raganimda - tomog'iga bir narsa tiqilib qolgandek to'xtab qoldi - vafot etkanliklari haqida bildim, - so'nggi jumla.

- Tushunarli, keling buni keyinroq davom ettiramiz - detektiv qizni ortiq qiynashni istamay shu onni o'zidayoq to'xtatishga qaror qildi.

***

*Barchasini kelishib olganimizdan so'ng uyga qaytishga qaror qilib yo'lga chiqdim. Fobiyam qaytalangandan keyin mashina haydashni taqiqlashdi. Oddiygina taksida yo'l oldim. Ammo hozir uyga borgim yo'q. Negadir uyga kirishim bilan meni be'mani hislar bosib oladigandek. Butun boshli qo'rg'on bosib qoladigandek tuyuladi doim. Shuning uchun bir joyga borishga qaror qildim. Mening qalbim taskin topa oladigan joyga.

***

- Bu nima deganing? - to'satdan erkakning ovoz to'ni balandlashdi. U qizga shu qadar yaqin turib baqirganidan ko'zlarini berkitib oldi qiz. Biroq pinagini ham buzmagandek jim turaverdi, - sen bu topshiriqqa jiddiy qaramaganga o'xshaysan, tezda ortingga qaytginda hammasini o'z holatiga qaytar!!! - erkak ko'rsatgich barmog'ini eshik tarafga yo'naltirib chiqishga ishora qildi.

- Hazillashyapsizmi? Aytdimku Jimin allaqachon rejamiz haqida biladi. Men har qanday usul bilan uni olib qolishga harakat qildim - Raya oxirgi soniyalarda ham o'zini tutib qarshisidagi erkakga tushuntirishga harakat qildi.

-  Seni nima qilganing bilan ishim yo'q, hoziroq ortingga qayt dedim - palkovnik ortiq qizni eshitishni xohlamay, buyruq berdi.

- Istamayman! - u qat'iy turib rad etdi.

- Nima?! - palkovnik ortiga o'g'irilib qizga qahrli nigohlar bilan qaradi, - istamaysanmi? - keyingi savolni berish barobarida qizning yuzida o'z kaft izlarini qoldirdi.
Qattiq tarsaki ovozi bo'sh xonada yangradi. Yuzi bir tarafga burilgan qiz to'sib qolingan sochlarini ko'zlari oldidan olib quloqlari orqasiga o'tkazdi.

- Sendan javob kutyapman!!! - erkak hamon baland to'nda gapirishda davom etmoqda.

- Bas qiling dada!!! - navbatdagi so'zlar erkakning ovozidan ham yuqoriroq chiqdi. U turgan joyida qotib qoldi, - yetar endi, bosim o'tkazishni to'xtating. Istamayman! Kasbingizni yukini menga ortishni bas qiling. Ortiq orzularingizni qurboni bo'lishni xohlamayman. Qizingizmanku - qiz yig'lab yuboray deb baqirdi, - robot emasman axir insonman men ham, hayotimning so'nggiga qadar siz aytgan ishni qilib yuravermayman. Menda ham o'ziga yarasha xohish-istaklar, charchoq, hissiyotlar bor. Nahotki o'z qizingizga rahmingiz kelmasa. Maxfiy ishingizni deb 17 yillik umrim qurbon bo'ldi. Shuni deb hattoki oyim ham bizni tashlab ketgan. Mendan yoshlik haqida so'rashsa buni nima ekanini ham bilmayman. Negaki buni allaqachon mendan tortib olishgan. Oxirgi marotaba qachon meni qizim deya atadingiz, eslolmaysiz. Chunki hech qachon bunday demagansiz! Hattoki meni voyaga yetkazgan o'sha soxta ota-onamni ham so'nggi manzilga jo'nata olmadim, ularning o'limida ham siz sababchi edingiz. Shu kunga qadar maxfiy topshiriqlar sababli nechta erkak bilan uchrashib yurganimni bilasizmi? Buni sanab ham sanog'iga yetolmaysiz. Har safar topshiriq tugagandan so'ng o'zimni yerga urilgandek his qilaman. O'sha jirkanch odamlarga ketgan vaqtimga achinaman. Va bu safar undan ham og'riqliroq bo'ldi, Jimin so'nggi uchrashuvmizda shunchaki g'ururim yerga toptadi. O'sha onda o'z g'ururimni deb yig'lagim keldi, - Rayaning uzluksiz gaplaridan janob Kim ko'zlarini kattalashtirgan holda tikdi, - lekin men his qilgan eng yaxshi narsa nima bilasizmi?

Shu vaqt oralig'ida u menga g'amxo'rlik qildi, mendan har daqiqa havotir oldi. Muhimi meni seva oldi. Men bo'lsa har safar undan foydalanaverdim.

- Tushunarli - erkak qizning gaplarini bo'ldi, - demak sevib qolgansan! Shuning uchun topshiriqdan voz kechibsan.

- Dada!!! - endi Raya bu ishni takrorladi, - men shuncha gap aytdim, sizning xulosangiz shumi?
- Gapirishimni o'zi xato edi, sizda hech qachon tushunish hissi bo'lmagan.

- Hissiyotlarga berilib ketibsan, shuning uchun tinmay aljirading - palkovnik beparvolarcha qizdan uzoqlashib, o'rindiqdan joy egalladi.

- Meni pasportimni qaytarib bering - qiz mavzuni o'zgartirib, talab qildi.

- Nima qilmoqchisan? - bir qoshini ko'targan holda savol berdi u.

- Ishdan bo'shayman! Bu yerdan ketmoqchiman - qarorini bayon qildi.

- Osonlikchami? - javob bermay, savolga tutdi.

- Menga farqi yo'q dada. Ertaga tungi reys bilan bu yerdan uchib ketaman, shunday ekan pasport va hujjatlarimni tayyorlab qo'ying - qiz dadasiga buyruq berdi.

- Tahdid qilyapsanmi? - erkak joyidan jilmaydi.

- Ogohlantirib qo'ydim. Aytganimni qilmasangiz offisingizni ostin-ustin qilib bo'lsa ham narsalarimni olib ketaman. Meni bilasiz dada, bunday ishlarda siz kabi bo'laman, usullaringizni o'zingizga qo'llashimga meni majbur qilmang! - so'nggida qiz so'zlarini dona dona qilib aytdida sumkasini olib xonadan chiqishga shoshildi.

- Demak ulg'ayib qolibsanda! - Kim eshikni zarba bilan yopgan qizining ortidan tikilgancha o'ziga eshitilarli darajda so'zladi.

~

Pov/Raya

Ha. Bu inson chindan meni otam. O'z otam qo'lida maxfiy topshiriqlar bajaraman. U oyim bizni tashlab ketganidan so'ng farzandsiz ikki insonga topshirib ketgan. Ko'p o'tmay ular ham vafot etdi. Keyin otam meni o'zi katta qildi. Lekin bu juda og'riqli edi. Ular kichik paytimda og'ir mashqlar qildirardi. O'shanda men tayyorlanardim lekin hayotim zo'r bo'ldi deyolmayman. Oyimsiz o'tkan kunlarim, tunlari ko'z yosh to'kib chiqardim. Ammo dadamga baribir edi. U juda qattiqqo'l va shavfqatsiz bo'lgan. Har safar ota deyishga uringan chog'imda bu qarordan qaytardim chunki dadam unga rasmiy murojaat qilishimni istardi. Men dadamdan o'rgangan yagona yaxshi narsa hayotga jiddiy qarashni o'rganganman va bu uchun unga rahmat aytaman.

Qiz shahdam qadamlar bilan binoni tark etdi.

***

Qo'rg'onga yetib kelgan qiz charchoqni his qilgancha zina bo'ylab xonasi tomon ko'tarila boshladi. Lekin uning e'tiborini qarshi xonadan bir necha yuklar bilan chiqayotgan yigit tortdi.

- Hiro - Bona yigitga qaradi.

- Ha, tez qaytibsanmi? - yigit qo'lidagi yukni qo'yib qizga yuzlandi.

- Qayerga yo'l olding? - u savol berdi yerdagi jamadonni ko'rib.

- Menimcha qaytish vaqti bo'ldi, shusiz ham juda ko'p qolib ketdim.

- Sen ham meni tashlab ketyapsanmi? - yuzida homush ifodani aks ettirdi.

- Nega seni tashlab ketarkanman, jinnivoy! - Hiroshi qizning sochlarini to'zg'itib erkalagan bo'ldi, - menimcha ortiq bu yerda meni ushlab turuvchi narsa qolmadi.

- Oyim senga nimadir dedimi?

- Yo'q, shunchaki o'zim ketishni istayapman. Uyni sog'indim, oyimni ham.

- Tushunarli. Demak ketishga qaror qilgan ekansan, birga espresso ichishga nima deysan - jilmaygancha taklif qildi u.

- Yo'q demayman! - ikkisi pastga tushishga oshiqdi.

~

Shoxona stollarda o'tirgancha qiz tayyorlagan qahvasini qo'liga olib unga tikildi.

- Har doimgidek mazali - bir simirib qo'ygancha maqtadi u.

- Men qilgan qahva qachon yoqimsiz bo'lgan?! - kulgancha o'zidan g'ururlandi qiz.

- Hech qachon, albatta. Bu ta'm doim yodimda qolsa kerak! - ikkisi chashkalarni bir biriga urib ovoz chiqargancha ichishdi.

- Bona! - hotirjam qiyofada o'tirgan qizni chaqirdi, - ketish oldi sen bilan muhim narsa yuzasidan gaplashmoqchi edim.

- Albatta, shunchalik jiddiy bo'lsa qulog'im senda.

- Korega kelishimizning boshqa bir sababi bor edi. Boshidan buyon buvimda o'ziga yarasha rejalari bo'lgan. Har doim buvim sizlarni baxtli ko'rishni takrorlardilar. Xursandchilikdan albatta. Lekin senga bir haqiqatni aytshim kerak. Bundan so'ng bizga nisbatan munosabating qanday bo'ladi bilmayman, lekin ketishdan oldin bularni aytmasam bo'lmaydi. Bu yerga kelishimizdan avval bir haqiqatni bilgandim, xullas o'sha kungi avtohalokatda buvim ham bo'lgan ekan ya'ni 8 yil avval bo'lgan voqeda. Bu haqida ko'p o'yladim, ilk bor Jimindan so'raganimda, bularning barchasidan xabardor ekanligini aytdi. O'shanda senga aytishimni istamadi. Menimcha sen bilan o'tmishda sodir bo'lganlari shunchaki baxtsiz hodisa emas, uyushtirilgan ashaddiy qotillik ham bo'lishi mumkin. Shunday ekan ehtiyot bo'l, hammaga ham ishonib qolma.

- Bu bilan o'sha avtohalokatda buvim sababchi demoqchimisan? - *oshkora sirlarni eshitganimdan so'ng qotib qoldim, hozirgi holatda miyam bu kabi narsalarni qabul qilolmayapti*.

- Ehtimol, lekin bu shunchaki taxmin, - hali ishonchi hosil bo'lmagan yigit barchasini oydinlashtirdi, - mana buni ol - u yon cho'tagidan kichik qog'oz qatlamini chiqarib qizga uzatdi, - buni buvimning xonasidan topib oldim, hali o'qib ko'rganimcha yo'q. Ustki qismida sening isming yozilgan ekan.

- Bu nima bo'ldi yana? - *qo'limdagi qog'ozga tikilib qoldim*.

- Menimcha buni avval o'qib ko'rishing kerak. Bona nima bo'lgan taqdirda ham eng so'nggida sen eng baxtli yakunga loyiqsan. Ishonamanki, quvonchli kunlar hali oldinda. Ishtiyoqingni tushurma, - yigit oxirgi so'zlarni shu qadar jilmayib aytdiki - mayli endi men keta qolay, bo'lmasa kech qolaman, - u endi o'rnidan turdi.

- Ha, albatta - qiz ham hayollarini yeg'ib oldi.

- Jimin bilan yaxshi hayrlasha olamadim, mayli keyingi gal buni amalga oshiramiz - yigit biroz achinish hissini ko'rsatdi, - xo'sh ko'rishguncha Park Bona. Yana qayta ko'rishamiz degan umiddaman. Bo'sh vaqtingizda Jimin bilan biz taraflarga tashrif buyurishni unutmang, - Hiro so'zlarni ulagancha qizni quchdi.

- Mendan tez qutulmoqchimisan?! Biz qiladigan ishlar hali ko'p - Bona ham yuziga chiroyli jilmayish hosil qilgancha javoban yigitni quchdi.

- Istasang, seni aeroportgacha kuzatib qo'yaman - ketishga shoshilayotgan yigitni ortidan ergashgancha taklif qildi.

- Kerak emas, charchaganga o'xshaysan. Hozircha dam ol. Ko'rishguncha - qayta qizni quchib hayrlashgancha qo'rg'onni butunlay tark etdi. Kiraverishdan taksiga joylashgan yigitga qo'l siltadi qiz.

Anchagacha tikilib qolgan qiz keyingi qarorga kelib qo'rg'on oldidagi mashinaga joylashdida haydovchiga manzilni aytgancha yo'l oldi.

~

*Sokin maskan. Negadir bu yerga har vaqt kelganimda yuragimda o'zgacha his paydo bo'ladi. Qabrlar oralab borarkan ekanman, yuragimga yaqin bo'lgan ikki inson bilan yuzlashaman. Shu on men ham bir kun shular orasidan joy olishim haqida o'ylayman. Marhumlar joyi umuman boshqacha, inson bu yerga muammolari ko' payt kelsa, marhumlarni ko'rganidan so'ng hammasi kichik zarradek tuyiladi. Va men ham yana qaytib keldim, xuddi oldingidek.

- Salom buvijon! - qabr to'rida turgancha uning oldiga joylashdi, -  Men asl haqiqatni sizdan bilishni istayman, iltimos buni menga o'zingiz ayting.

Flashback | avtohalokat kuni.

- Men sendan ko'p narsa so'ramayman Mira - xonada turgancha ayolga qarata o'shqirdi.

- Siz mendan o'z erimni kasotga uchratishmni so'rayapsiz, sizningcha bu oz narsami? - yana bir bor rad etdi ayol, - iltimos meni yomon ishlaringizga aralashtirmang. Men bunday pastkashlik qila olmayman.

- Seni nima uchun voyaga yetkazdim unda - Inori xonim barchasini talab qilgandek bo'ldi.

- Menga o'z onamdek mehr berganingizni hech qachon unutmayman, lekin bu siz aytgan barcha ishni qilishimni anglatmaydi.

- Aslida seni qaramog'imga olish to'g'ri qaror bo'lmagan. Xizmatkorni qizi bo'lib bir umr ochlikda yashanganing ma'qul edi, - endi ayol qarshisidagi qiziga past nazar va achinish bilan tikildi.

- Biroq allaqachon o'sha notog'ri qarorni qabul qilib bo'lgansiz - bu kabi so'zlarni avval eshitmagan bo'lishiga qaramay o'zini tutib turishga harakat qildi, - iltimos meni ortiq bezovta qilmang - Mira xonim so'nggi so'zlarni aytdida xonadan chiqib ketdi.

Bir necha daqiqalardan so'ng ayol ortidan ergashgancha qo'rg'ondan chiqqan Inor xonim bog'da qizi bilan turgan ayolga ko'zi tushdi.

Mira unga e'tibor bermay uzoqlashidida mashinaga joylashib ketib qoldi.

- Ketdik, uning ortidan hayda! - biroz tikilgancha qizining ortidan ergashdi.

~

Oradagi uzoq masofa. Havoning avzoyi buzuqligi tufayli yo'lda harakatlanish biroz qiyin. Lekin ortga chekinish uchun sabab yo'q. Ortiq kuzatishni istamagancha haydovchiga mashinani quvib o'tishni buyurdi ayol. Tepkiga bor kuchini bosib, rulni qattiq siqqan erkak old mashinani quvib o'tdi. Aynan hozirgi qaror mashina yo'lini to'sishgina xolos edi. Yurish uchun iloj topolmagan ayol to'silgan yo'lida tormoz berib qattiq ovoz chiqardi. Ammo yon ko'cha tarafdan boshqa biri kelib unga urildi. Barchasi juda tushunarsiz va chalkash holda yuz berdi. Ikki avtomobil to'qnashuvini ko'rgan Inor xonim hozirgina ko'z oldida bo'lgan voqeani ko'rib o'tirgan holda qotib qoldi...

Writer: Park Bona

@CYNEFIN_FANFICS