You didn't know how i love you... i always dream about you..in my dream we were togather happy but not in real life... i wanted to tell you that i fallen in love with you but couldn't beacuse it will be shame if you didn't love ... i can't force you to fall in love with me.. but i want you that you will love me..i hope you will find your girl...i hope you will he happy with her..

Goodbye my first and last love i hope you are okey)....

Janubiy kareya. Seul.

Kecha yomg‘irdan keyin yuvilgandek yaltirab turgan ko‘chalar, baland binolar orasidan sirg‘alib o‘tayotgan shamol, chiroqlar…

—Nihoyat… men Koreyadaman.

Lily moshina oynasidan qarab otirardi, yuragi esa tez-tez urardi

Lily pov.

Men 17 yoshdaman. Mening orzuyim bo'lgan kareyaga ham keldm. Men juda hursandman umid qilamanki yaxshi chqshb ketaman hamma bilan.

U juda hursand edi. Shu bilan birga yuragining bir chekkasida qo‘rquv ham bor edi. Yangi mamlakat, yangi hayot… yangi maktab.

Ertasi kuni ertalab u Seuldagi mashhur maktablardan birining oldida turardi. Maktab katta, zamonaviy, lekin ichidagi muhit… Lily buni hali bilmasdi.

— Hammasi yaxshi bo‘ladi, — dedi u o‘ziga sekin. — Sen buni uddalaysan lily....

Sinfga kirgan zahoti hammaning nigohi unga qadaldi. Kimdir qiziqib, kimdir esa sovuq nigoh bilan qarardi

O‘qituvchi uni tanishtirdi:

— Sinfga yangi qiz keldi uning ismi lily umid qilamanki u bilan yaxshi kelishib olasizlar...Lily deraza tarafdagi bo'sh joyga o'tir...

Lily joyiga o‘tirarkan, sinfning oxirgi partasida boshini egib o‘tirgan bir bolani payqadi. Ko‘zoynak taqqan, semizroq, doim daftariga qarab jim o‘tirardi.

— Hey, nerd, joy bormi o‘sha yerda? — dedi kimdir kulib.

—joy yetmasa kerak chunki semiz hahaha —yana bir oquvchi kuldi

—ha ha tog'ri ezb qoymasin yangi qizimiz nozik ekan — hamma sinf kulishdi ammo Lilydan tashqari.

Lily unga qaradi va asabi buzildi nega u indamay otirpdi?

Lily joyiga otirip kiotb darftarlarini oldi...

Yoqimli mutolaa💋.....

Shaharning osmonga yaqin baland binosi ichida, oq rangli ofisning derazalari pardalar bilan yengil soyalangan edi.

Sunghoonning qora kostyumi o'ziga yarashgan, stolining orqasida o'tirib, hujjatlarni tekshirardi. Har bir harakati ehtiyotkorlik bilan o‘ylangan, har bir qarashi esa kuch va nazoratni aks ettirardi.

Shu payt ofis eshigi ochildi va Seoyeon, yangi kotiba, ehtiyotkorlik bilan ichkariga qadam qo‘ydi.

Qizning yuragi tezroq urardi, lekin u buni sezdirishdan saqlanib, chiroyli tabassum bilan:

Seoyeon; — Salom, mening ismim Seoyeon men bugundan boshlab sizning kotibangizman

Qizning yuragi biroz tezlashdi, lekin u bardam turishga harakat qildi.

Seoyeon, to‘g‘ri? – deb so'radi Sunghoon sovuq ohangda lekin ichida bir oz sirli iliqlik bor edi.

Ha, Sunghoon-ssi – qiz javob berdi, lekin labidagi nozik titroqni yashira olmadi.

Ular bir-birini ko‘zdan kechirdi. Birinchi uchrashuv ammo atmosfera allaqachon nozik bir tortishuv bilan to‘la edi.

Sunghoon ichida o‘yladi: — Bu kotiba… boshqalar singari emas... menga filtiring qilmayapdi...yaxshi..

Seoyeon esa o‘zini tinchlantirib: — Faqat ish. Faqat ish… o'ylama seoyeon... qarama u seni boshlig'inku.. ammo..aysh chiroyliliginiii

lekin qalblar biroz begona sirli lekin hayajonli his-tuyg‘ular bilan to‘la edi.

Yoqimli mutolaa💋.....

Bye seoyeon✨️

10.01.2026. By Seoyeon🧸

Jeonghan xonadan chiqib ketdi. Eshik yopilgach, Luna chuqur nafas oldi. Yuragi hanuz tez urardi. U stol ustidagi tibbiy asboblarni tartiblay boshladi, ammo qo‘llari titrar edi.