#ep_31 [ BONUS CHAPTER 1 ]

[𝗕𝗶𝗿 𝗼𝘆 𝗼‘𝘁𝗴𝗮𝗻𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘀𝗼‘𝗻𝗴]

Bir oy va bir necha kun o‘tdi, lekin Shahi hali ham travmadan to‘liq tuzalmagandi. U o‘zini boshqalarga qaraganda tezroq tiklanayotganiga ishondi, bu esa Jungkook va uning ota-onasini sa’y-harakatlari evaziga.

— Yana biroz tonal krem suraymi? — deb so‘radi Aura.

Qiz oynadagi aksiga qarab dedi:
— Yo‘q, unnie. Men og‘ir bo‘yanishlarni yoqtirmayman.

Deyzi, Jimin va Aura, Nik va Stiv, Sana va Jack hatto Jungkookning ishdagi do‘stlari ham uni tez-tez ko‘rgani keladigan bo‘lishdi.

Ba’zida chinakamiga hamma narsani unutadi, faqat shu lahzadan bahramand bo‘ladi. Ammo keyingi lahzada — yomon xotiralar, o‘sha yomon xotiralar yana uni ta’qib qila boshlaydi.

— Ko‘z bo‘yanishing zo‘r chiqibdi! — dedi Sana og‘zini katta ochib.

— Bizning Shahi-ie eng chiroyli qiz, — dedi Aura faxr bilan.

— Unnie, bas qiling, — dedi Shahi va pomidorga o‘xshab qizarib ketdi.

Bu orada shuni anglab yetdiki, u hali ham ularni kechira olmadi... otasini, biologik otasini va jinoyatchi deb atalgan akasini. Otasi o‘sha voqeadan keyin ketdi, qayerdaligi noma’lum. Bir narsa qizni doim o‘ylantiradi: nega u barcha mol-mulklarini unga topshirdi?

Agar u barchasini unga bergan bo‘lsa, unda o‘zi qanday qilib pulsiz yashayapti?

— Qaysi rangni xohlaysan? — deb so‘radi Deyzi, lab bo‘yog‘i to‘plamini tekshirib.

— Uning o‘ziga hamma rang yarashadi, — dedi Sana bir nechta lab bo‘yog‘ini ko‘zdan kechirar ekan.

— To‘g‘ri. Lekin sen hohlayapsanmi uni yaltiroq yoki quruq bo‘lishini? — deb so‘radi Aura.

Qizni ko‘zlari har bir rangga tusharkan, u shunday deb baqirdi:
— Yaltiroq pushti!

— Shahi, bu juda yoqimli, lekin sal seksualliroq narsa tanla, — dedi Sana, boshqalar ham bosh silkib rozilik bildirishdi.

— Nude (tana rangidagi) har doim eng yaxshisi, — dedi Deyzi va oldingga bir nechta nude rangdagi lab bo‘yog‘larini qo‘ydi.

Shahining biologik otasi bir necha marta kelgan, ammo qiz u bilan uchrashishni rad etgan. Bu borada esa, u Jungkookning egalik qiluvchi xatti-harakatlarini ko‘rgan.

Har safar aynan Jungkook uni yaqinlashtirmagan va qiz bunga minnatdor.

U yaxshi biladiki, bu mavzu tilga olinishi Shahini larzaga soladi.

Deyzi bir qutini ochdi va hammaning og‘zi ochilib qoldi. Sana hayrat bilan so‘radi:
— Voy! Bu olmosmi?

— Albatta, olmos, — dedi Aura, Shahiga marjon va sirg‘alarni taqishda yordam berarkan.

Olmosning yaltirab porlayotgan bo‘laklari nur socha boshladi. Shunda Deyzi kulib dedi:
— Agar men o‘g‘il bola bo‘lganimda, allaqachon unga sovchi bo‘lgan bo‘lardim!

- Boʻldi endi, Deyzi, sen allaqachon kimnidir sevib qolganingni tan ol, – Sana qahr bilan dedi va e’tiboringni o‘ziga qaratdi.

Shahini hayotini shu bosqichida, Jungkook u uchun qanchalik muhim ekanini tushunib yetadi. U bo‘lmaganda, qiz allaqachon tushkunlikdan halok bo‘lgan bo‘lardi.

U doim uni baxtli, sog‘lom va yaxshi holatda bo‘lishiga ishonch hosil qiladi. U eng shirin inson va hayotida sodir bo‘lgan eng yaxshi hodisadir.

- Deyzi kimnidir sevadi, dedingmi? U omadli yigit kim ekan? – qiziqib so‘radi Shahi.

- Yo‘q, u yolg‘on gapiryapti, – dedi Deyzi xijolat bo‘lib.

- Rostdanmi? Sen buni tan olmasang, kelajakdagi kelinoyimni fosh qilib qo‘yaymi? – dedi Sana kulib.

- Sen Yoongi Oppa bilan yashirincha unashtirilgansanmi? – deb so‘radi Aura.

- Yo‘q, yo‘q... Yaa Sana! Sendan nafratlanaman! – Deyzi vahimaga tushib baqirdi.

Sana ko‘zlarini uqalab, javob qaytardi:
- Men ham, b*tch!

O‘tgan hafta haqida aytishni unutdim shekilli? O‘tgan hafta Shahini hayotidagi eng band hafta bo‘ldi.

Chunki u yana o‘sha odamga turmushga chiqyapdi. Ammo bu safar farqi shuki, endi ular ikkalasi bir-birini chin dildan sevishini bilasiz.

Har doim bir oz qayg‘uli tomon ham bo‘ladi. Va bugunning qayg‘uli tomoni shuki, bugun qizni sahnaga olib chiqish uchun hech kim yo‘q.

- Bu faqat bir tomonlama, – dedi Deyzi g‘amgin ohangda.

- Ammo uning tushida, u allaqachon mening oppam bilan uch farzandning onasi bo‘lib ulgurgan, – dedi Sana kulib.

Deyzining yuzi qizarib ketdi va u baqirdi:
- Yaa Sana!

Sana tilini chiqarib, kinoyali ohangda dedi:
- Men yolg‘on gapirmayapman.

Hozirgi shovqin-suron haqida gapiradigan bo‘lsak, bu uch qiz aslida Shahiga to‘y uchun make-up qilish uchun kelishgan edi, lekin oxirida qizlarcha ajoyib vaqt o‘tkazishdi.

Aura – bu yerda Shahini pardoz qilayotgan yagona odam, Sana va Deyzi esa uni xursand qilish uchun shu yerda.

Aura avvalgidan ham chiroyliroq ko‘rinadi, bir so‘z bilan aytganda – u yorishib ketgan.

Qorni boshqa homilador ayollarnikiga qaraganda kichikroq, va u shunchalik yoqimliki, unga qarab yurak eriydi.

- Sen meni fosh qilding, endi men ham seni fosh qilaman, – dedi Deyzi , Sana esa dahshatdan og‘zini ochib qoldi.

- Nima... Nima demoqchisan? – deb so‘radi u.

Deyzi kulimsirab dedi:
- Sana aslida yashirincha o‘sha bo‘ychan yigit bilan uchrashyapti.

- Q-qaysi bo‘ychan yigit? – dedi Sana dovdirab, Aura esa pichirlab kuldi.

- Jack oppani aytyapsizmi? – deb so‘radi Shahi.

Sana yuzini yashirish uchun o‘girildi va qichqirdi:
- Yaa Deyzi! Seni o‘ldiraman

Mana shu yerda Deyzi va Sananing o‘zaro tortishuvi tomosha qilishga arziydi. Shahi ularning yana yarashganidan mamnun.

Sana hayotini izdan chiqarishga harakat qilgan boʻlsa ham, qiz uni kechirar edi. Chunki, u faqat muhabbatga chanqoqligini bilardi. Onasidan ololmagan muhabbatga.

Onasiz ulgʻayish — har qanday odam hayotidagi eng ogʻir jihatlardan biridir.

—

Jimin xonaga kirib:
- Tayyor boʻldingmi? Jungkook seni koʻrishga oʻlib ketayapti, - deb soʻradi.

- U har doim haddan tashqari reaksiyaga kiradi, - dedi Sana koʻzlarini agʻdarib.

- Yoʻq, u har doim shahvatga toʻla… butunlay, 24/7, - dedi Jimin, va hammasi kulib yuborishdi.

Shahi stuldan turib oynaga qaradi, shu payt Deyzi yuziga pardani tortib yopdi.

Shu payt Janob Jeon va Xonim Jeon xonaga kirishdi.

- hayotim, qara qara, qizimiz qanchalik chiroyli ko‘rinayapti! Xudo seni asrasin, baby — dedi u quvonch bilan, qiz esa jilmaydi.

Janob Jeon muloyimlik bilan uni qo‘lini ushladi va uni hayratda qoldirib dedi:
- Qizim, seni kuyov oldiga kuzatishimga ijozat ber.

Shahini ko‘zlari yoshlarga to‘ldi, ammo u ularni tezda qoqib yubordi va jilmayib qo‘ydi.

Sana unga gulchambarni uzatdi. Deyzi esa yana bir kichik gulchambar olib, ortidan ergashdi.

Ular tashqariga chiqqanida, ulkan to‘y marosimi joyi gullar bilan qirollarcha bezatilganini ko‘rishdi.

Avvalgisidan farqli ravishda, bu safar juda ko‘p mehmon kelgandi. Shahini ishonchi komilki, ularning hatto 5 foizini ham tanimaydi.

- Bu, ehtimol, bir otaning eng baxtli onidir, to‘g‘rimi? — to‘satdan Janob Jeonning ovozi diqqatini tortdi.

U kulib gapira boshladi:
- Biz har doim Jungkookdan keyin bir qiz farzandimiz bo‘lishini istagandik. Ammo Jun-hee Jungkookni tug‘ganidan keyin boshqa farzand ko‘ra olmaydigan bo‘lib qolgan.

Qiz hayratdan qotib qoldi, u esa davom etdi:
- Men uni yashirincha yig‘layotganini ko‘rganman, lekin hech qachon o‘zimning ham qayg‘uda ekanimni bildirmaganman. Onang seni dunyoga keltirganini eshitganimizdan so‘ng, Jun-hee yana baxtli bo‘la boshlaganini ko‘rdim. Onang vafotidan keyin seni asrab olishga harakat qildik. Ammo Hanbinning holatini ko‘rib, seni undan tortib olishdan o‘zimizni tiyib turdik. Yana... bilasan-ku, Jungkookning bobosi haqida? U bizga bir-birimizning farzandlarimizni unashtirishni xohlagan — shunda Hanbin va men doimiy ravishda aka-uka bo‘lib qolardik, — dedi Janob Jeon yengil kulimsirab.

Shahi uning osmonga qarab turganini ko‘rdi — yuzida aynan Jungkooknikiga o‘xshagan, o‘sha shirin quyoncha tabassumi bor edi!

- Otam hozir osmondan seni kuzatayotgandir. U, ehtimol, bizga qarab jilmayib, seni va Jungkookni duo qilayotgandir, — dedi u, otalarcha bir tabassum ila.

[𝗔𝘆𝗻𝗶 𝗽𝗮𝘆𝘁𝗱𝗮]

Jungkook o‘zining go‘zal xotinini ko‘rdi, masofa asta-sekin yo‘qola boshladi, yurak urishi esa tobora kuchayib borardi.

U ko‘rgan inson faqat Shahi edi va eshitgani — yuragining baland urushi edi. Asabiylik butun vujudini qamrab oldi.

Bu ehtimol har bir kuyov his qiladigan holatdir. Endi u shunchalik bilishni istaydi — qiz ham u kabi asabiymi?

Shahi asta-sekin yurib kelar ekan uning sabrsiz yuragi qizni bag‘riga bosib, o‘pishlar bilan “hujum” qilishni istardi. U sahnaga yetib kelganida, hayotidagi sevgining kulib turganini ko‘rdi — xuddi yosh yigitdek jilmayardi.

- Ko‘zlaringni olib qo‘y, Kook, — deb pichirladi janob Jeon, so‘ngra qizni qo‘lini unga uzatdi.

Jungkook hushiga qaytdi va uning qo‘lini tutdi, so‘ng uni o‘pib, marosimlar boshlanishiga hozirlik ko‘rdi.

Shahi uzukni uning to‘rtinchi barmog‘iga taqadi, u esa qiznikiga taqadi. Qarsaklar eshitildi, ammo yuragi urishidan balandroq emas edi.

"Tabriklaymiz, kelinni o‘pishingiz mumkin"

Bu gapni eshitishi bilan, tanasi notanish bir tuyg‘u bilan taranglashdi.

Bu iborani birinchi marta eshitayotgani yo‘q, ammo baribir yuragiga tushunarsiz ta’sir ko‘rsatdi.

Shahi hayajon bilan yutindi, Jungkook esa uyatchan, biroq biroz ayyor tabassum bilan yaqinlashdi.

Ikkalasi orasidagi masofani asta-sekin yo‘q qilar ekan, u shivirladi:
- Bu safar, seni qattiq o‘paman. Uyalmaysan, to‘g‘rimi?

Qizni orqasidan sovuqlik yurib o‘tdi. Nafas olishni unutganidan yuragi urishni to‘xtatgandek bo‘ldi.

-Siz nima haqida— demoqchi bo‘lganida, u so‘zlarini tugatishga ham ulgurmay, lablarini qiznikiga bosdi.

Jungkook uni ehtiros bilan oʻpa boshladi, so‘ng boshini va belining orqasidan ushlab oldi.

Shahi ham o‘pmoqchi bo‘ldi, ammo tanasi xuddi jelega aylangandek, lablarini harakatlantira olmadi.

- Qaytib o‘p meni, Jeon Shahi. Aks holda, seni tishlab olaman,- dedi u o‘pishlar orasida kulimsirab.

Barcha kuch va jasoratini yig‘ib, nihoyat lablarini harakatlantirdi. Shunda u yengil “Oy!” deya o‘pishni to‘xtatdi.

— Kook, yaxshimisiz? — deb so‘radi qiz, tomoshabinlarni (yoki mehmonlarni) unutib, yuzini ohista silab.

Jungkook kulimsiradi, shu payt Deyzining pichirlab aytgan gapi qulog‘iga chalindi:
— u yigitning labini tishlagan , shekilli

— ,u bu darajada yovvoyi ekanini, men bilmasdim— deb Sana ham kulib yubordi.

— Sen ham yovvoyimisan? — deb so‘radi Jack Sanani tirsaklaganidan so‘ng.

Sana tishlarini g‘ijirlatdi:
— Seni shu yerning o‘zida kaltaklashimni xohlaysanmi, yoki tashqarida uchrashamizmi?

— Yo‘q, yo‘q. Hammasi joyida, — dedi Jack, xavfsiz joyga chekinarkan.

Ular Shahini Jungkookning labini tishlagani uchun masxara qilishda davom etishdi. Bir nechta mehmonlar esa g‘alati tabassum bilan qarayotganini sezib turardi. Buning bari Jeon Jungkookni “xizmati”.

— Ani… men t-tishlamadim, — deb bir necha bor takrorladi qiz, Jungkook esa bu manzaradan zavqlanib, kulib turardi.

— Demak, bizning Shahi nihoyat ulg‘ayibdi, a? — dedi Aura ovqatni chaynab turib.

— Shunday, to‘g‘ri aytdingiz, noona, — dedi Jack, yonoqlaridagi chuqurchalarni ko‘rsatib.

Ular ikkalasi ovqatni yeb bo‘lgach, Jungkook qizni to‘g‘ri tadbir burchagiga sudrab olib ketdi.

Bu burchak gul va yoritish bilan bezatilgan bogʻ kabi edi, quyosh botayotgan paytni eslatardi. Kichkina va chiroyli argʻimchoq osilgan edi. Shahi unga oʻtirgandi, Jungkook esa orqasida turib, asta surishni boshladi.

- Kook, meni uyaltirdingiz, nega? - dedi birdan, u esa argʻimchoqni to‘xtatib qoldi.

U qizni boshini tepasidan oʻpib, hazillashdi:
- Hammaga mening bebosh babyim qanday boʻlishi mumkinligini koʻrsatish kerak.

- Omadingiz bor, sizni shunchalik sevaman-ki, hattoki sizdan nafratlanolmayman ham, - dedi lablarini cho'chaytirib.

Jungkook uni oldiga kelib, xitob qildi:
- Voy, mening babyimni jahli chiqdi

Shahi boshqa tomonga o‘girildi, u esa xafa bo‘lgan kabi dedi:
- Endi nima qilay? O‘sha quyoncha oʻyinchogʻini olib beraymi?

Qiz yumshoq oʻyinchoq nomini eshitganida, hayron bo‘lib dedi:
- Siz uni menga allaqachon olib beraman degandingiz. Lekin hech qachon olmadingiz

Jungkook biroz jahl bilan qaradi va dedi:
- Agar men senga bittasini olib bersam, sen doim uni quchoqlab yotasan. Men esa sening va oʻyinchoqlaring orasida uchinchi ortiqcha odam boʻlishni yomon ko‘raman.

Bu gapni eshitib qizning koʻzlari kattalashdi va so‘radi:
- Yo‘qolgan yumshoq oʻyinchoqlarim... Ularning hammasini siz tashlab yuborgansiz, to‘g‘rimi?

Jungkook tan oldi:
- meni tutib olding! – dedi va koʻzlar bilan to‘qnash kelmaslik uchun yuzini o‘girdi.

Uning yuz ifodasi hammasini aytib turardi. Shahi ishonolmay baqirdi:
- Yah, Jeon Jungkook!

U esa oʻziga ishonch bilan javob berdi:
- Ha, Jeon Jungkookni xonimi?

Shahi xafa boʻlib lablarini burishtirib soʻradi:
- Nega? Ular juda yoqimtoy edi-ku.

U esa koʻzlarini osmonga oʻgirdi va dedi:
- Men ulardan ham yoqimtoyroqman.

Shahi unga "Rostan jiddiymisan?" degan qarash bilan , so‘radi:
- Yumshoq oʻyinchoqlarga hasad qilish nimasi? Siz besh yoshli bolamisiz?

U esa "Ha, men juda ham jiddiyman!" degan ifoda bilan javob qaytardi va:
- Senda men kabi jozibador ering bo‘la turib, yumshoq oʻyinchoqlar bilan oʻynaysanmi? Sen ikki yoshlik bolamisan? — dedi.

Bu ikki ma'noli hazilni eshitib, Shahini yonoqlari pomidor kabi qizarib ketdi. Ammo u uyatni yashirishga harakat qildi.

-Bilasizmi nima? Bugun kechasi o‘pish ham yo‘q, quchoqlashish ham yo‘q, - dedi, qo‘llarini ko‘kragida qovushtirib.

U vahimaga tushib:
- baby, b-bunday gapni q-qanday ayta olasan? — dedi.

Shahi undan yuz o‘girishda davom etdi, bu esa uni e’tiboriga yanada chanqoq qildi.

U qizning yuzini ohista ushlab:
- Qanday qilib sen oʻzining quyoshdan ham issiqroq eridan voz kechishing mumkin? — deb so‘radi.

Uzoqdan Yoongi katta mehr bilan kuzatardi. U kulib qoʻydi, Jungkookning xotinini erkalayotgani uni kuldirdi. E'tiborini tortib, Deyzini yoniga kelib turdi.

— Ular osmondagi juftlikday — deb pichirladi Yoongi, lekin Deyzi buni eshitdi.

— Seningcha biz ham shunday ajoyib juft boʻlib koʻrinamizmi? — dedi u, Deyzini hayratda qoldirib.

U oʻzini toʻpladi va javob berdi:
— Siz ozgina sovuqligingizni tashlamaguncha.

Yoongi uning koʻzlariga qarab:
— Men senga shu darajada sovuq koʻrinamanmi? — deb soʻradi.

— Balki siz faqat menga shunchalik sovuqdursiz — dedi Deyzi koʻzini olaytirib.

Deyzi ketmoqchi edi, lekin u uning bilagidan ushlab:
— Ketma. Men sen bilan gaplashmoqchiman — dedi.

- Bizda hech narsa yo‘q– deb qochishga urinayotganida, u unga kuchukcha (yoki mushukcha) koʻzlari bilan yolvordi:
— Iltimos.

Ular bo‘sh bir yo‘lakka yetib kelishdi va Yoongi tomog‘ini qirib dedi:
— Avvalo, men senga juda sovuq bo‘lganim uchun kechirim so‘ramoqchiman.

Deyzi unga chin dildan gapirayotganini yoki es-hushini yo‘qotganini aniqlash uchun qaradi.

Yoongi uning koʻzlariga tik boqib dedi:
— Ikkinchidan, men sening his-tuygʻularingni e'tiborsiz qoldirganim uchun uzr soʻrayman.

Deyzi eshitgan uning gapidan shunchalik hayratda ediki, javob qaytara olmadi.
— Uchinchidan, men hammasini boshidan boshlamoqchiman, — dedi Yoongi.

U yana bir qadam oldinga yurdi, bu Deyzining orqasini devorga urilishiga sabab bo‘ldi. Endi Deyzi Yoongining haqiqatan ham unga yaqinlashayotganini anglab yetdi.

Deyzi ongi bilan bu lahzadan zavqlanar edi, ammo uning ongsiz qismi qochishga tayyor edi.

Yoongi uning hayratini yanada oshirib, dedi:
— Deyzi, sen mening ikkinchi yarmim boʻl, mening rafiqam boʻl.

Xo‘sh, uning ovozi ko‘proq talab qilayotgandek eshitilardi.

U bir necha marta ko‘zini pirpiratdi va dedi:
— Bilaman, bu kutilmagan, lekin men seni xuddi Jungkookning yonida rafiqasi bo‘lgani kabi istayman.

Deyzi kulmoqchi edi, lekin u yana gapira boshladi:
— Birdan har bir juftlikka hasad qila boshladim... Sen menga ilk bor sevgingni izhor qilganingda 17 yoshda eding, men sening muhabbatingni qabul qilganimni istardim. Sen shunchalik beg‘ubor edingki, men hayotingni buzishni istamadim... O‘ylagandimki, men sen kabi qiz uchun mos emasman. Lekin chin dildan, juda ham ko‘p rad etishlarimni qaytarib olmoqchi edim, — dedi u yana.

— Endi his-tuyg‘ularingizga ishonchingiz komilmi? — deb so‘radi Deyzi

Yoongi jilmaydi va bosh irg‘ab dedi:
— Deyzi, men bu borada jiddiyman.

Deyz endi bir soniyani ham yo‘qotmadi. U darhol Yoongining yoqasidan tutdi va lablarini uning lablariga bosdi, Yoongi esa boshqaruvni unga topshirdi.

[𝗦𝗛𝗨 𝗣𝗔𝗬𝗧𝗗𝗔]

- Voy, men rostdan ham ovqat uchun yashayman. Har qanday tadbirning eng yaxshi qismi – bu ovqat, - dedi Hoseok ovqatni chaynab.

- Yah! Sekinroq yegin, tiqilib qolasan-ku, - deb baqirdi Jin unga.

- Ani, bu mazali ovqatdan tiqilib o‘lsam ham, afsuslanmayman, - dedi Hoseok spr!te ichib bo‘lgach.

Taehyung qizil vinoni yutib, shunday dedi:
- Hatto Hoseok hyung ham o‘zining spr!tesiga ega. Nega men hali ham yolg‘izman?

- Bugun qancha go‘zal kelganini bilasanmi? Shunchaki birini tanla, - maslahat berdi Namjoon.

Taehyung boshini chayqab, gapirdi:
- Yo‘q, men yuragimda doim bir billboard qo‘yganman. Bu – 'Plastiklardan ehtiyot bo‘l'. Shuning uchun qimmat kiyimdagi hech kim mening e’tiborimni jalb qila olmaydi.

- Voy, bu qoyilmaqom. Lekin ba’zida plastik ham o‘zgacha bo‘lishi mumkin – agar u butunlay yashil bo‘lsa va ichida pok narsa bo‘lsa, - deb qo‘shimcha qildi Hoseok.

Namjoon ovqatdan bo‘g‘ilib qoldi va Jin kulib dedi:
- U yana spr!te haqida gapiryapti. Lekin nima uchun bu juda g‘alati va jirkanchdek tuyulyapti?

- To‘xta, to‘xta. Burchakda o‘tirgan qiz kim? Bir oy och qolganidek ovqat yeyayapti-ku? - dedi Hoseok va hammaning e’tiborini tortdi.

- Uni tanimaysanmi? - deb so‘radi Jin.

Boshqalar boshlarini chayqashdi, Jin esa o‘ziga xos kulgu bilan:
- Men ham tanimayman, — deb qo‘shib qo‘ydi.

- U bizning muallif-nimimiz, — tushuntirdi Namjoon.

- Ya’ni, u Swaegmi? - deb so‘radi Hoseok.

Ularning hammasi Taehyung qanchalik oshiq bo‘lganini ko‘rib turishardi. U o‘sha qizdan ko‘zini uzolmasdi.

- Ha. Aftidan, u uning e’tiborini tortganga o‘xshaydi, - deb hazil qildi Namjoon.

Taehyung e’tibor bermadi va so‘radi:
- U nima uchun bunchalik yolg‘iz ko‘rinadi?

- Menimcha, u haqiqiy hayotda introvert, garchi fanfik ichida ekstrovert kabi harakat qilsa ham - dedi Hoseok.

- Men chiroyli yuzimni garovga qo‘yaman, Taehyungning yuragi shunaqangi tez uryapti, — dedi Jin uni masxara qilib.

- Garovga hojat yo‘q, yuragi qanday urayotganini ochiq eshityapmiz, — dedi Hoseok hazil qilib.

Taehyung hech vaqtni yo‘qotmay, introvert muallif yoniga bordi.

- Salom, men Taehyungman, — deb o‘zini tanishtirdi.

Qiz juda hayratda qoldi va gapira olmadi. Uning yuragi Olimpiya o‘yinlaridagi sportchilarnikidan ham tez urardi.

- Shunaqa yoqimtoy qiz qanday qilib soqov bo‘lishi mumkin? — deb pichirladi Taehyung o‘ziga.

- Kechirasiz, siz soqovmisiz? — deb so‘radi u va qiz boshini qat'iylik bilan chayqadi.

Taehyung yengil nafas olib:
- Xudoga shukur. Raqamingizni olsam bo‘ladimi? — deb so‘radi.

Ko‘zlari kattalashib ketdi, bu esa uni sarosimaga solib qo‘ydi. Shunda u so‘radi:

— Siz travma olganmisiz? Biror narsa ko‘rdingizmi? Men politsiyachiman, sizga yordam beraman. Siz xavfsizsiz.

— Meni sizning chiroyingizdan kim qutqaradi? — qiz xirgoyi qildi.

— Kechirasiz, eshitmadim, — dedi u, qiz esa sekin pichirlab:

— Xudoga shukur.

— Nima? — deb so‘radi u, va birinchi marta qiz aniq gapirdi:

— Hech narsa... Salom, men Sara. Taxallusim — Swaeg. Xohlasangiz ikkalasidan birini ayting, — dedi u yorqin tabassum bilan.

Barcha jur'atini to‘plab, Taehyung tomog‘ini tozalab dedi:

— Sizga shunchaki “meniki” deb murojaat qilsam bo‘ladimi? Men rostdan ham hayol surmayapman, to‘g‘rimi?

[𝗩𝗮𝗾𝘁 𝗼‘𝘁𝗮𝗱𝗶]

— Men sizning niyatingizni bilaman. Ha, aynan niyatingizni. Shuning uchun yaqinlashmang! — deb baqirdi Shahi ikkilanmasdan, chunki bezatilgan yotoqxonaga eri endigina kirib kelgan edi.

Jungkook bir necha marta qovoqlarini pirpiratib dedi:

— Men shunchaki eshikni yopdim, oddiy tarzda.

— Oddiymi? Siz buni “oddiy” deysizmi? — deb so‘radi qiz va u boshini kuchli-qattiq qimirlatib tasdiqladi.

— Ishonchim komilki, qo‘shnimiz hozir biz karavotni sindirdik, deb o‘yladi, — dedi, u esa kulgidan to‘xtay olmadi.

— Qo‘limdan kelmaydi, baby, bu mening odatim, — dedi Jungkook kulgisi orasida.

U kulishni to‘xtatdi, xonani sukunat qoplab oldi.

— .....

— Gapirmang! — deb vahima bilan baqirdi qiz.

— Men hech nima demadim-ku, — dedi u hayrat bilan.

— Qanday gapirmoqchi ekaningizni bilaman, — dedi u ko‘zlariga qaramasdan.

Jungkook qizga yaqinlashdi va yuzini ohista ushlab, ko‘zlariga qarashga majbur qildi.

— Bu hazilmi? Xuddi yangi turmush qurganlarga o‘xshab o‘zingni tutyapsan, go‘yo seni majburan uylab olgandayman, — dedi u kulib, Shahini arazlashga majbur qilib.

U belini ohista quchoqlab, qizni ushlab turdi va dedi:

— Bilaman, mening babyim jahli chiqqan. Uni yana qanday kuldirishni bilaman

Shahi hali reaksiyaga ulgurmasdan, u qizni to‘shakka yotqizib, qitiqlashga tushdi.

— Kook, Aahaahaah... Qitiqlayapsiz, Aaaa... ahahaha!

— Aaa... To‘xtang! Haha... Menga tegmang, — dedi kulgidan zo‘rg‘a.

— Yaxshi. Qancha vaqtgacha menga yo‘q deyishni davom ettirishingni ko‘raman, — dedi u ishonchli ohangda, Shahi esa qitiqlashdan yoshlangan ko‘zlarini artardi.

Ogohlantirmasdan eri kiyimlarini yecha boshladi, bu esa uni sarosimaga soldi.

— N-nima qilyapsiz? — deb so‘radi qiz

— Ishonch hosil qilayapman. Chunki menga birinchi bo‘lib sen tegding, — dedi u jiddiy ohangda

U tanasidagi har bir kiyimni yechishni boshladi, qiz esa baqirib dedi:
- Bu... Bu adolatdan emas!

- Yangi uylangan va sevgiga to‘la bo‘lgan bir erkakdan xotinini ushlashni taqiqlash adolatli deb o‘ylaysanmi? — dedi u labini chapillatib.

Qanday qilib u bunday gaplarni aytib, go‘yo chaqaloqdek yuz qilishi mumkin?

- Ha, — dedi qiz ikkilanib.

- Bu ham adolat emas. Mening savolim uzun edi, sening javobing esa juda qisqa... argh, — dedi u qasddan nochor ko‘rinib, Shahini kuldirib yubordi. U oh tortdi va bu safar qizni yuragi uning dag‘al tovushini eshitib urib ketdi,
- Argh! Endi sen chindan sabrimni sinayapsan, Shahi.

U qulog‘idan o‘pib, pichirladi:
- Men senga ochman

- Bizda ovqa—deyishga urindi Shahi yumshoq ohangda.

U kulib qo‘ydi va shunday dedi:
- Xudo haqqi! Men haqiqiy ovqat haqida gapirmayapman.

Birdan yuzini Shahiga yaqinlashtirib, shivirladi:
- Bilasanmi nima? Baribir seni 'yeb qo‘yaman'.

- AAaa, Kook... — deya ingradi qiz, u esa Shahini bo‘yni va yelkasi atrofini so‘ra boshladi. Va bir lahzaga to‘xtab qulog‘iga shivirladi:
- Bu sen uchun Daddydan , Baby Wife

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

#Ep_30 [ FINAL 2 ]

[𝗙𝗶𝗻𝗮𝗹𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗜𝗸𝗸𝗶𝗻𝗰𝗵𝗶 𝗬𝗮𝗿𝗺𝗶]

Sung Hoon hayratda qoldi, Shahining Jungkookni o‘z vaqtida itarganini ko‘rdi — uni o‘qdan qutqarib, o‘zi unga nishon bo‘ldi.

Jungkook, qiynoqlar va unga yuborilgan dori sabab juda zaif bo‘lsa ham, yiqilib tushishidan oldin tanasini mahkam ushlab oldi.

- Shahi... Shahi... k-ko‘zingni yumma. K-ko‘zingni yumma, baby, - dedi u qizni tanasini ehtiyotkorlik bilan silkitarkan, bu bilan boshqalarning e’tiborini tortdi.

- SHAHI! — Hanbin va Daehan hayrat bilan qizga tikildilar.

- Mening qizim, — dedi janob Li titrab, qizga qarab yugurmoqchi bo‘ldi, lekin boshining orqasida qurollarni sezgach, to‘xtab qoldi.

- Janob Li va janob Park, joyingizda qimirlamang, — Yoongi ogohlantirib, qurolni boshiga tiradi.

Namjoon esa qurolni Daehanning bosh orqasiga qaratib turardi. U qat’iy ovozda gapirdi:
- Li Daehan, odamlaringga ayt, qurollarini yerga tashlasinlar.
Daehanning odami Hoseokni orqadan otmoqchi bo‘ldi. Shunda Yoongi Li janobini tashlab, o‘sha odamga hujum qildi.

Li janob jang qilish o‘rniga Shahi va Jungkook tomon yugurdi.

U yaqinlashayotganini ko‘rgan Jungkook qizni mahkam quchoqladi va uni undan yashirishga harakat qildi.

Janob Li Jungkookning yuziga va qizning yaralangan qo‘lingizga qaradi. U Jungkook qanday holda bo‘lishiga, ya’ni kuchsiz bo‘lishiga qaramay, xotinini himoya qilishga urinishini sezdi.

Qo‘lida xokkey tayog‘i bo‘lgan bir odam yomon tabassum bilan yaqinlashayotgan edi. Jungkook hali harakat qilishga ulgurmadi, Li janob esa uni orqadan tutdi va bo‘ynini burib yubordi.

U hushidan ketgan jasadni qoldirib, Shahi tomon yura boshladi, lekin unga tegishga jur’at eta olmadi.

U tiz cho‘kib Jungkookning qizning ismini tinimsiz takrorlayotganini ko‘rdi, uni uyg‘otishga umidsiz harakat qilardi.

Ko‘z yoshlari Janob Lining ko‘zlaridan yillar ichida birinchi bor oqib tushdi — uning ko‘zlari xira, ammo tanish va chiroyli yuzga tushgan edi. U ortiga qaradi, jang hali ham davom etayotgan edi. U ilk bor bu urush va dushmanlikni tugatgisi keldi.

Shuning o‘rnidan turdi va baqirdi:
- To‘xtating! U davolanishga muhtoj!

Daehan bu qichqiriqni eshitib to‘xtadi va nima bo‘lganini anglab yetdi.

- Iltimos, to‘xtang,.— bu safar Li janob titroq ovoz bilan ularga yolvordi.

Yoongi bundan foydalanib, Daehanning qo‘lini burib uni yiqitdi.

Daehan na qarshilik ko‘rsatdi, na urinish qildi. Buning o‘rniga u jinoiy guruhiga baqirdi:
- Jangni to‘xtating. Qurollarni tashlang!

Bir necha soniya ichida ular politsiya sirenasining tovushini eshitishdi.

- Sizlar tribunali tomonidan qurshab olingansiz, — u biroz to‘xtab turdi va davom etdi, — Taslim bo‘ling, aks holda o‘q uzamiz.

U kulib qo‘shib qo‘ydi:
- Biz eng yomoni — butun zavodni yoqib yuborishni ham qilolamiz.

Bir necha daqiqa ichida Daehan, Sung Hoon va ularning jinoiy guruh a'zolari politsiya tomonidan qo‘lga olindi.

- Kech qolding, — dedi Namjoon jahl bilan, jarohatlangan Jin bilan tashqariga chiqib.

- Hukumatdan boshqa bir topshiriq oldim, keyin sizning xabaringizdan oldin, — dedi Taehyung muloyimlik bilan.

- Ichkarida ahvol qanday? — deb so‘radi u.

- Unchalik yaxshi emas, — deb javob berdi Jin, bu esa uni eng yaqin do‘stidan xavotirga soldi.

- Jungkook yaxshi-mi? — deb yana tashvish bilan so‘radi u.

- Jungkook og‘ir jarohatlangan, va uning xotini ham o‘q yebdi, — dedi Namjoon, bu so‘zlardan Taehyungni ko‘zlari katta ochilib ketdi.

- O‘sha yuk mashinasiga o‘lik tanalarni olib boring, tirik qolganlarni esa boshqa furgonga yuqori xavfsizlik bilan olib boring, — dedi Taehyung jamoasining yarmiga ichkariga kirishdan oldin.

𝗩𝗮𝗾𝘁 𝗼‘𝘁𝗮𝗱𝗶

- Yo‘q, men endi hech kimga ishonmayman. Operatsiya muvaffaqiyatli tugadi, shuning uchun men shunchaki Shahi va mening karavotimizni bitta xonaga qo‘yishlarini xohlayman, — deb baqirdi Jungkook umidsiz ohangda, Jimin va Taehyung esa uni tinchlantirishga harakat qilishardi.

Jimin jahl bilan baqirdi:
- Mayli, men hammasini hal qilaman, lekin hech bo‘lmasa yaralaringni tozalashlariga ruxsat ber.

- Ha, yaxshi - dedi Jungkook, va shifokor ishini boshladi.

- Jungkook, juda afsusdaman. Agar vaqtida yetib kelganimda, holat bu darajagacha yetmagan bo‘lardi, — dedi Taehyung qayg‘uli va yumshoq ohangda.

Ular hali hech narsa deyishga ulgurmasdan, kutilmaganda Yoongi ularning oldiga keldi.

Uning jarohatlari allaqachon tozalangan, va bir necha joyiga yopishqoq bintlar qoʻyilgan edi.

- Yo‘q, bu ish shu darajaga chiqib ketdi, bunga men sababchiman. Bu tentak g‘oyani men berganman. Bu holat mening aybim, - dedi Yoongi muloyimlik bilan.

Jungkook zaif, xira tabassum bilan jilmayib dedi:
- O'zingizni ayblamang, hyung. Axir biz yakuniy qarorga kelgan edik.

- Kim biladi? Balki Daehan bundan ham jirkanchroq ish qilgan bo‘larmidi?, – deb qo‘shib qo‘ydi u.

- Hoseok, Namjoon va Jin qayerda? – deb so‘radi Jungkook Jimindan.

- Uchovlari yengil jarohat olishgan. Ehtimol hozir dam olishmoqda, – deb javob berdi Jimin.

Shahi uchun tayinlangan shifokor Jungkookni koʻrgani keldi. Uning kirib kelganini ko‘rib, Jungkook zudlik bilan so‘radi:
- Janob Song, Shahi qanday?

— Janob Jeon, o‘q uzoqqa bormagan, chunki u uzoq masofadan otilgan. Ammo behushlantiruvchi modda juda kuchli bo‘lgan. Bu uning tanasini zaiflashtirdi, sizni himoya qilganlar ham shunday ahvolda, — dedi shifokor.

Jungkook ko‘zlarini mahkam yumdi, so‘ng yana so‘radi:
— Ammo bizda hammasi joyida-ku, unda u nega hanuzgacha o‘ziga kelmayapti?

— Janob Jeon, siz kuchli odamsiz, lekin menimcha, uni bu holatga keltirgan narsa faqat behushlantirish emas, — dedi shifokor.

Haqiqatan ham, ruhiy bosim bu dunyodagi boshqa barcha zararli narsalardan ham og‘irroqdir.

— Iltimos, nimadir qiling, u qanday bo‘lmasin tezroq tuzalishini istayman, — dedi Jungkook samimiyat bilan yolvorib.

Shifokor unga ishonchli tabassum bilan javob berdi:
— Biz qo‘limizdan kelganini qilayapmiz, xavotirga o‘rin yo‘q, janob Jeon.

Shifokor chiqib ketganidan so‘ng, Taehyung so‘radi:
— Aniq aytingchi, u yerda nima bo‘lgan o‘zi?

Jungkook qo‘llariga tikildi va ularga hamma narsani aytib berdi.

Hamshira ertalab uchinchi marta Shahini ovqatlantira olmadi. U chuqur xo‘rsinib, Jungkookdan ishora olgach, xonani tark etdi.

Jungkook karovatidan turdi va uning yoningʼgʻga o‘tirishga keldi. U tovuq sho‘rvasidan bir kosa olib, unga qaradi.

— Baby, sen to‘g‘ri ovqat yemayapsan. Ruxsat ber, men seni ovqatlantiray, — dedi u sho‘rvadan bir qoshiq olib.

Shahi itoatkor qizdek yutdi, bu esa uning yuzida sokin tabassum uyg‘otdi. Ammo u ham o‘zini yomon his qildi, chunki o‘sha voqeadan keyin qiz hali ham uning ko‘zlariga qaragani yo‘q edi.

U oldingga yana bir qoshiq sho‘rva uzatganida, qiz bosh chayqadi.

— Kook, DNK testi ijobiy chiqdi, — dedi unga qarashga jur’at qilmay.
U yana qizga qaraganida ifodasi o‘zgardi:
— Men sizning raqibingizning qiziman. Mening biologik oilam bularning barchasiga sababchi. Ular siz va oilangizga juda ko‘p jirkanch narsalarni qilishdi.

U kosani chetga qo‘ydi va gapirmoqchi bo‘ldi:
— Shahi—

Shahi uni gapidan to‘xtatdi:
— Onam, dadam buni bilishsa xursand bo‘lishmaydi. Appa bizga xiyonat qildi. U biz bilan yashadi, lekin aslida ularga yordam bergan. Men esa ularning biologik oilasidan ekanman—

U g‘azab bilan karavotda joyini o‘zgartirib, yuzma-yuz holatda qizga qaradi.

U muloyimlik bilan yuzini kafti bilan ushlab, shunday dedi:
— Shahi, ular bilan qarindosh ekaning bu sening aybing emas. Biz hech qachon seni buning uchun ayblamaymiz.

U hali gapirmay turib, Shahi ko‘zlarini unga qadab qaradi. Qizarib, shishgan ko‘zlari yuragini ezg‘ilab yubordi.

Qiz ko‘z kontaktini uzib, titroq va zaif ovozda so‘radi:
— Kook, s-siz men bilan a-ajrashmoqchimisiz?

Jungkookning yuragi g‘ash tortib, uni mahkam quchoqlagan holda dedi:
— Men hech qachon bunday qilmayman. Hech qachon.

Shahi esa labini tishlab, og‘riqli yig‘i ovozini chiqarmaslik uchun harakat qilardi. Ammo ko‘z yoshlari — bu uni hech qachon tinglamaydigan narsa. Ular o‘z-o‘zidan oqib tushaverdi.

U qizning ko‘z yoshlarining kasalxona ko‘ylagiga singganligini sezdi. Sochlarini hidlab, muloyimlik bilan ularni siladi va uni yelkasida yig‘lashiga imkon berdi.

U qiz tinchlanganini sezganida ham uni qo‘yib yubormadi, qiz ham hech qayerga qimirlamadi.

U qizni boshidan o‘pib, sekinlik bilan dedi:
— Mening bolam meni himoya qilib o‘q yedi, endi qanday qilib men o‘sha qadrli bolani tashlab ketaman, a? Qanday qilib shunday o‘ylayapsan?

U quchoqlashni to‘xtatdi va undan so‘radi:
— Shahi, sen janob Lini Stivdan qutqarganingda nima deganingni eslaysanmi?

Qiz hayron bo‘lib unga qaradi, u esa javob berdi:
— Sen o‘sha odamni kimligini bilmasang ham qutqarganding. U inson edi, va bu uni qutqarish uchun eng yaxshi sabab. Bundan tashqari, sen kimligini muhim deb hisoblamading. U davolanishga muhtoj edi va qadrli bir inson sifatida, sen unga yordam berding.

U qizning qo‘llarini katta kaftlari orasiga olib, dedi:

— Menga ham xuddi shunday. Men kim sening haqiqiy ota-onang ekaniga ahamiyat bermayman. Men qadrli bir qizga oshiq bo‘ldim va bu meni sendan voz kechmasligim uchun yetarli sabab.

U burunini Shanikiga quvnoq tarzda tekkizib dedi:

— Endi ayt-chi, sen meni bunchalik sevayotganingda, men qanday qilib seni tark etishim mumkin? A? Butun koinotda hech kim sening menga ko‘rsatgan shartsiz muhabbating bilan tenglasha olmaydi.

Shahi o‘zini tutolmadi va o‘sha voqeadan keyin birinchi marta kulib yubordi — mayin, kichkina kulgu edi bu.

— Men jiddiy aytyapman, Shahi, — dedi u, lablarini qiznikiga bosib. Qiz uning o‘pichlariga javob berdi va o‘sha o‘pichlar ichidan uning jilmayayotganini his qildi.

U qizni lablaridan uzoqlashishi bilan u so‘radi:
- Onam-chi, otam-chi?

Shunda eshikdan yumshoq ohangda bir necha marta taqillatish eshitildi:
- Kook, uyg‘on. Shahi bilan uchrashsak bo‘ladimi?

Mrs. Jeonning ovozini eshitib, Shahini tanasi taranglashdi. Jungkook esa u hanuz ular bilan yuzlashishga tayyor emasligini sezdi.

Lekin u bilardi — qiz ular bilan gaplashishi kerak. Ular uni hukm qilish uchun emasligini tushunishing kerak.

- Shahi, onang bilan otang seni ko‘rishga chanqoq. Uch kundan beri hushyor bo‘lsang-da, ular bilan uchrashishni rad etyapsan. Nega?

- O‘zimdan uyalaman, - deb javob berdi qiz, yuzini erining ko‘ksiga yashirib.

U esa chuqur xo‘rsindi va qat'iy ovozda shunday dedi:
- Qaysi gapimni tushunmading? Men senga ochiq aytdim: menga ahamiyatsiz — sening ota-onang kim bo‘lishidan ham, mening onam va otamga nima farqi borligidan ham. Men buni muhim deb hisoblamayman.
Shahi uning ko‘ylagidan mahkam ushladi, ammo u qizni tinchlantiruvchi tabassum bilan qarshiladi va mehmonlarni kutib olishga yo‘l oldi.

- nihoyat bizning jigarimiz biz bilan uchrashishga qaror qildi. Xudoga shukr, sog‘-salomatsan! – dedi janob Jeon quvnoq ohangda.

- Xudoga shukr, baxtimiz yana tiklandi, sog‘lig‘ing joyida. Sevimli steykingni olib keldim – endi o‘sha bemaza sho‘rvalarni ichishingga hojat yo‘q, – bu safar Jeon xonim uni yoniga o‘tirib shunday dedi.

Lekin Shahi ularning ko‘zlariga qaray olmadi. Lablarini bir-biriga bosib, oldilarida ko‘z yosh to‘kmaslik uchun jon-jahdi bilan harakat qildi.

- qizim, nima bo‘ldi? – dedi Jeon xonim tashvishli ohangda.

Bu safar esa u o‘zini tuta olmadi. Ular oldida ko‘z yoshlarini to‘xtatolmadi.

Jeon xonim qizni quchoqladi. Shu payt u janob Jeonning ovozini eshitdi:
- Shahi, bilaman, o‘g‘lim buni senga avval ham aytgan bo‘lishi mumkin. Ammo biz bu haqida o‘zimiz shaxsan gaplashmoqchimiz.
Shahi uning ko‘ylagidan mahkam ushladi, ammo u qizni tinchlantiruvchi tabassum bilan qarshiladi va mehmonlarni kutib olishga yo‘l oldi.

- nihoyat bizning jigarimiz biz bilan uchrashishga qaror qildi. Xudoga shukr, sog‘-salomatsan! – dedi janob Jeon quvnoq ohangda.

- Xudoga shukr, baxtimiz yana tiklandi, sog‘lig‘ing joyida. Sevimli steykingni olib keldim – endi o‘sha bemaza sho‘rvalarni ichishingga hojat yo‘q, – bu safar Jeon xonim uni yoniga o‘tirib shunday dedi.

Lekin Shahi ularning ko‘zlariga qaray olmadi. Lablarini bir-biriga bosib, oldilarida ko‘z yosh to‘kmaslik uchun jon-jahdi bilan harakat qildi.

- qizim, nima bo‘ldi? – dedi Jeon xonim tashvishli ohangda.

Bu safar esa u o‘zini tuta olmadi. Ular oldida ko‘z yoshlarini to‘xtatolmadi.

Jeon xonim qizni quchoqladi. Shu payt u janob Jeonning ovozini eshitdi:
- Shahi, bilaman, o‘g‘lim buni senga avval ham aytgan bo‘lishi mumkin. Ammo biz bu haqida o‘zimiz shaxsan gaplashmoqchimiz.
U karavat yonidagi taburetkaga o‘tirib, so‘z boshlashdan oldin shunday dedi:
- O‘zingni hech qachon ayblama. Biz seni o‘z qizimizdek sevamiz va buni hech kim o‘zgartira olmaydi.

Janob Jeon Shahining boshini muloyim silab davom etdi:
- Hanbin seni juda yaxshi tarbiyalagan, u senga har qanday yuksak fazilatlarni o‘rgatdi. Biz unga, bizga sen kabi qizni hadya qilgani uchun juda minnatdormiz.

U chuqur xo‘rsindi va yana gapira boshladi:
- Yuragimni o‘rtagan narsa shuki, u bu haqida biz bilan gaplashib olishi mumkin edi – biz buni tushungan bo‘lardik. Lekin u haqiqatni oshkor qilishning noto‘g‘ri yo‘lini tanladi. Bu ikkala tomonni og‘ritdi. Men uni to‘liq ayblamayman. Bu sodir bo‘lishi kerak edi.

- Va yana yuragimni o‘rtagan narsa shuki, – deya davom etdi u – eng yaqin do‘stim hayotimizdan izsiz ketishni tanladi – bir marta ham yuzma-yuz gaplashmasdan.

Bu so‘zlar qizni yana g‘amga soldi.

- Appam qayerda? – deb so‘radi u xavotir bilan.
- U senga shu xatni va ushbu mulk hujjatlarini berdi, nima qilganidan keyin bizga yuz tutishga jur’ati yetmadi, — dedi Jeon xonim, bir nechta qog‘ozlarni chiqarib.

Shahi xatga qaradi va ko‘zlari yoshdan xiralashdi. U o‘z uzrini shu bir parcha qog‘oz orqali bildiribdi.

- U chindan ham meni bunchalik oson kechiraman deb o‘yladimi? — deb o‘yladi u, ko‘z yoshi esa to‘xtovsiz oqishda davom etdi.

- Nihoyat uyga qaytdik. Men bu shirin uydagi iliq va tanish hislarni sog‘ingandim, — dedi Jungkook quvnoq ohangda, ikkalasi uyga yetib kelganida.

U qizni bilagidan ushlab, uni umumiy yotoqxonaga yetakladi.

Shahi ko‘zlari bilan atrofga qaradi va xonani gullar va shamlar bilan bezatilganini ko‘rdi.

Bu manzara unga to‘y kechasini, " Sohibjamol va Mahluq" mavzusida o‘tgan birinchi kechani eslatdi.

Jungkook Shahini kiyinish stoli oldiga olib kelib, orqadan quchoqladi va ikkalasining aksiga tikilib turdi.

- Siz nima qilyapsiz? — dedi qiz muloyim ovozda, u bo‘ynini hidlab, shirin o‘pichlar qo‘yayotganini his qilganida.

- Men o‘zim uchun maxsus odamga mehr ko‘rsatyapman. Yaxshiyamki, bu odam meniki, faqat meniki, — dedi u xirillagan ovozda, uning terisidan yuragigacha titroq o‘tkazib.

U barmoqlari bilan qizni qo‘lidagi o‘q jarohati izini ohista siladi. Shahi og‘riqdan biroz titradi va bu hol uni darrov "kechirasan" deb sekin pichirlashga majbur qildi.

- Bu iz qoladimi? — deb so‘radi Shahi va u boshini chayqab, javob berdi:

- Bu iz bizning xotiralarimizni eslatib turadi. Sening shartsiz sevgingni — men uchun va faqat men uchun bo‘lgan muhabbatingni.

U qizni yuzma-yuz qilish uchun belidan ushlab o‘girib, muloyimlik bilan dedi:

- Shahi, men sen bilan birga qarimoqchiman. Sen bilan ko‘plab xotiralar yaratmoqchiman.

U qizni chap qo‘lini ushlab, uzuk taqilgan barmog‘iga o‘pich qo‘yish uchun lablariga olib bordi.

Ko‘zlari unikidan uzilmadi — u qizga turmushdan oldingi davrdan farqli ravishda romantik nigohlar bilan qarayotgan edi.

U juda ham o‘zgardi. Shahi uni o‘zgartirmadi. U o‘zini o‘zi o‘zgartirdi — yaxshiroq inson bo‘lishga harakat qildi, chunki u qizni sevadi. U qizni yuzini kaftlari bilan tutdi va unga yaqinlashib, labiga mayin o‘pich qo‘ydi.

- Men uyda quvnoq quyonchalar maydonchasini yaratmoqchiman. Bizning kichik quyonchalarimiz u yoqdan bu yoqqa yugurib yuradi. Ularning kulgusi butun bir saroyni to‘ldiradi va bu biz uchun ajoyib, baxtli lahzaga aylanadi.

U gapirar ekan, Shahi uning ko‘zlarining yulduzlarga to‘la galaktikadek porlaganini ko‘rdi.

- Men haqiqatan ham seni mana shunday sevadigan qilib sevishingni istayman. Abadiy. Menga hammasini boshidan boshlash imkoniyatini berasanmi? — dedi u mayinlik bilan, ko‘zlariga tikilgancha.
Shahini hayratda qoldirib, u qizni kelinchak uslubda ko‘tarib, to‘shakka olib bordi.

Katta gavdasi bilan kichik tanasini quchog‘iga olib, yuzini unga yaqinlashtirib shunday dedi:
- Yana bir bor menga turmushga chiqasanmi, Jeon Shahi xonim?

Bir soniyani ham behuda o‘tkazmay, u uyatchanlik bilan "ha" deb javob berdi va qo‘llarini uning bo‘yniga o‘rab, o‘sha o‘pishga munosib lablariga o‘pich qo‘ydi.

Va o‘sha kecha yana bir bor sevgi bilan birlashdilar. Ammo bu safar u qizning jarohatlariga nisbatan nihoyatda ehtiyotkor va egalik hissi bilan harakat qilardi.

Har safar u bilan sevgi bilan birlashgani — avvalgilaridan ham ko‘ra o‘zgacha va yanada romantik edi.

Bu sevgi hikoyasining oxiridek tuyulishi mumkin,lekin aslida bu — Eng baxtli boshlanish edi.

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

[ Final 1 ]
Yoongi va Hoseok shossega, ikki furgon to‘qnashgan joyga yetib kelishdi. Jungkookning mashinasi ham shu yerda edi va Nick bilan Stivni furgoni ham bir necha metr narida topildi.

- Jungkookning kuzatuv qurilmasi harakatlanmayapti. Yoki ular uni yoki soatini o‘rmon ichida qoldirishgan, — dedi Hoseok.

- Demak, ular u kuzatuv qurilmasi taqib yurganini avvaldan bilishgan, — dedi Yoongi, bu orada Jin va Namjoon kelishdi.

- Ularning mashinasi chap tomonga ketgan, — dedi Hoseok yana.

- F*ck! — Yoongi so‘kindi.

- Havotir olma, nazorat punktimdagi odamlarimdan biri ularning furgoniga kuzatuv qurilmasi o‘rnatgan, — dedi Namjoon.

- Hoseok, ularni izla, — dedi Jin, unga fleshka uzatarkan.

Hoseok noutbukda nimadadir terdi va dedi:
- O‘rmonda bir nechta furgonlar tarqalib ketgan. Faqat ikkitasi bir joyda, harakatsiz turibdi.

- Qayerda u? — deb so‘radi Namjoon.

- Bu yerdan taxminan 56 mil uzoqlikda. U yerda tashlab ketilgan dori-darmon fabrikasi bor, bilganim shu, — dedi Hoseok, ko‘zlarini ekrandan uzmasdan.

- Men Taehyungga keyingi rejamiz haqida xabar beraman. Bizga u kerak, — dedi Jin va Yoongi unga bosh irg‘adi.

- Asbob-uskunalarimiz va qurollarimizni tekshiring. Biz o‘sha fabrikaga boramiz, — dedi Yoongi odamlarga buyruq berib, yana furgoniga chiqdi.

Hoseokning kuzatuv tizimi yordamida, ularning furgonlari manzil sari yo‘l ola boshladi.

Shahi titrayotgan qo‘llari bilan har bir arqonni yechdi, Daehan esa buni qiziqarli omon qolish shousi kabi kuzatib turardi. U yaxshi biladiki, qiz Jungkookni yechgan bo‘lsa ham, u ularni yengish uchun juda ham zaif.

Agar u jang qila olsa ham, tashqaridagi barcha to‘da a’zolaridan qochib qutulishi imkonsiz. Shahi Jungkookga oyoqqa turishga yordam berdi. Ular uning qo‘l va oyoqlarini juda yomon do‘pposlashgan, Jungkookning ohangrabo ohanglari va azobli nigohi bunga yetarli dalildir.

- Shahi, siz ikkala joyda ham tuzog‘dasiz. Sizlarni hech kim qutqara olmaydi. Qo‘riqchilaringiz allaqachon chuqur uyquga ketgan, — dedi Daehan kulib, qo‘llaridan biri allaqachon qonga belanganini ko‘rsatib.

Qiz yoniga qaradi — Nick va Stiv qorong‘u qamoqxonada go‘yoki jasad kabi uxlab yotishardi, qo‘l va oyoqlari esa bog‘langan edi.

U ularni shunchaki yo‘l bo‘yida tashlab ketishi mumkin edi, balki ular qizni qutqarishga kelishardi. Lekin bu Daehan degan yigit yetarlicha aqlli ekan.

U yana bir ruchka bilan hujjatlarni oldingga tashlab:
- Shuning uchun, ikkalangiz ham meni eshitganingiz ma’qul. Hujjatlarga qo‘l qo‘yinglar -, dedi.

Jungkook yana o‘sha ajrashish hujjatlarini ko‘rib g‘azabdan yonib ketdi. Oldin bu hujjatga qo‘l qo‘ymagani uchun uni kaltaklashgan edi.

- Hech qachon! — dedi Jungkook tishlarini tishlab.

Daehan qarashini Jungkookka qaratib:
- Men singlim bilan gaplashayotganimda sen jim turganing ma’qul - dedi.

- Kim senga singil bo‘lgan? — Jungkook baqirdi.

Daehan javob berishga ulgurmasidan, Shahi gapirdi:
- U yolg‘on gapiryapti.

Qiz Daehanga qarab:
- Janob Daehan, yana bir bor so‘rayapman. Nega bunday qilayapsiz? — dedi

Javob o‘rniga Daehan kuldi, bu esa qizni jirkanishga majbur qildi.

- Nima uchun buni qilayapman? Rostdan ham bilging kelyapdimi? — Daehan savol berdi, go‘yo ruhiy nosog‘lom odamday.

O‘sha telba qarash bilan u javob berdi:
- Men buni singlimni qaytarib olish uchun qilayapman. Men... onamizga seni olib kelishga va’da bergandim, Shahi.

- Bu qilgan yagona ishim emas. Men juda ko‘p narsalarni qildim, faqat o‘sha jinoyatchidan seni uzoqlashtirish uchun, — dedi Daehan, bu esa Shahini ko‘zlarini kattaroq ochilishiga sabab bo‘ldi.

U yana kulib dedi:
- Men bir necha bor senga hujum qildim. Bu faqat ogohlantirish edi — Jeon Jungkookning xotini bo‘lish hayoti senga to‘g‘ri kelmaydi. Bu sen uchun zararli.

- Men Nickni sening ko‘zing oldida otdim, seni ogohlantirish uchun. Lekin sen baribir uning yoniga bording. Sen uning qo‘lini qattiq ushlading, la'nat bo‘lsin, — dedi u, Jungkookga barmog‘ini qaratib, g‘azab bilan.

- Men Jungkookning barcha yomon ishlarini fosh qildim. Lekin sen hali ham unga ishonding. Sen juda beg’uborsan, Shahi. U esa buzuq odam. U senga mos emas, — dedi u yana, Jungkookga nafratli nigoh bilan qarab.

- U men uchun o‘zgardi. Biz uchun. U meni sevadi, — deb baqirdi u uning yuziga.

U kuldi. Qizga qarab kuldi. Telbaday kuldi.

Va ikkisiga qarab dedi:
- Sevgi? Buni sen sevgi deysanmi? Unga turmushga chiqmasdan oldin hayoting bunchalik bo‘lmagan edi. Qara, hozir qayerdasan? Senda hali vaqt bor, Shahi. Yana bir o‘ylab ko‘r. Agar undan ajrashsang, men seni AQShga olib ketaman. Hamma narsani boshidan boshlaysan. O‘zing istagan hayotni yashaysan. U yerda erkin bo‘lasan, — dedi u qizni ko‘ndirishga urinar ekan.

Shahi boshini chayqab javob berdi:
- Aytilayotgan gaplaringiz noto‘g‘ri. Qilayotgan ishlaringiz noto‘g‘ri. Bu yerda aynan siz buzuq odamsiz. Men sizga ishonmayman.

U hali biror narsa demasidan oldin qiz yana gapirdi:
- Ha, hayotim urush maydoniga aylanishi mumkin. Lekin bu muhim emas. Uning va oilasining menga bo‘lgan sevgisi va mehribonligi — men uchun zarur bo‘lgan hamma narsa shu.

Jungkook qizga faxr bilan qaradi. Unga bo‘lgan ishonchi juda katta edi.

- Menga siz aytayotgan 'ozodlik' kerak emas, janob Daehan, — dedi u qat’iy ohangda.

- Seningcha men noto‘g‘riman, shundaymi? — Daehan baqirdi.

- Lanati, natijalarni kutib o‘tirmayman. Buni yanada oson qilamiz.

- Sung Hoon, olib kel uni, — dedi u yonidagi odamga buyruq berib.

Erkak tashqariga chiqib, yonida boshqa bir erkakni olib kirdi. Bu safar Shahi baland ovozda “uh” tortdi. Bu hech kim emas, aynan uning appasi edi. Ammo uning yuzi xafa va qayg‘uli.

Qiz uning oldiga chopdi va u qizni otalarcha quchog‘iga oldi.

— Appa! Yaxshimisiz? Ular sizni ham o‘g‘irlashdimi? — deb so‘radi, uning tanasida ko‘karish yo‘qligini tekshirarkan.

Uning o‘rniga Daehan javob berdi:

— Aynan u meni sizlar haqida xabardor qilgandi.

— Xoin! Biz sizga nima yomonlik qildik, Hanbin amaki? Bunday qilishga loyiqmidik? — dedi Jungkook qattiq ohangda.

Shahi bosh chayqadi va shunday dedi:

— Yo‘q, Kook! U yolg‘on gapiryapti. Appamni aynan u o‘g‘irladi!

Jungkook jarohatlangan qo‘lini ko‘tardi va dedi:
— Yo‘q, Shahi, hech bo‘lmaganda bu masalada men bu odamga ishonaman. Hammasining ortida sening appang ham bor edi.

Shahi o‘zingni o‘g‘irlangandek his qildi. O‘z otasi tomonidan xiyonatga uchragandek. Hech qachon hayot bu yoqqa buriladi deb o‘ylamagan edi. Qurilgan har bir ishonchi, eng ko‘p ishonadigan odami tomonidan buzildi.

So‘z aytishga holi qolmadi va yuragi sinib, pichirladi:
— Nega? Qanday qilib bunday qilishingiz mumkin?

U bevosita qizini ko‘zlariga qaradi va shivirlab dedi:
— C-chunki men... men sening haqiqatni to‘liq bilishingni xohlagandim.

U hazillashayotgandek emas edi. Uning ovozi Shahini yuragiga bexato sanchilgan o‘qdek botdi va yuragini tilka-pora qildi.

Bir necha qadam orqaga chekindi va baqirdi:
— Siz buni haqiqat deysizmi? U meni singlim deb atayapti va Jungkookni ranjitayapti. U meni ajrashishga va u bilan AQShga ko‘chib ketishga majburlamoqda!

Yerlarga cho‘kib, yig‘lab yubordi:
— Qanday shafqatsiz o‘yin bu, appa? Nega o‘ynayapsiz biz bilan?

U harakat qilmadi, qizni o‘rnidan turishga ham urinmadi.

Qattiq ohangda u shunday dedi:
— Shahi, u to‘g‘ri aytyapti. U sening akang.

— Qanday qilib? — deb pichirladi, shu payt Jungkook yoniga tiz cho‘kib, yelkasini orqadan ushlab qo‘ydi.

— Aynan u seni menga topshirgan. Sen o‘sha paytda endigina tug‘ilgan chaqaloq eding, — dedi Shahi hozirgacha ko‘z yumib ishonib kelgan odam.

- U meni seni yuraksiz otangdan saqlab qolishimni xohlagan edi. U oilaviy biznesini yuritish uchun yana bir o‘g‘il istagan, qiz emas -, deganini eshitdi qiz shu paytgacha otam deb bilgan odamdan.

- Ismi nima? — g‘azab bilan so‘radi Jungkook.

- Li Minhyuk. U Shahining biologik otasi, — javob berdi Hanbin.

- Unda uning biologik onasi qayerda? — yana so‘radi Jungkook.

- Onamiz u tug‘ilgandan keyin vafot etgan, — bu safar Daehan gapirdi.

Shahining atrofdagi hamma narsa aylana boshlagandek bo‘ldi. Ko‘zlari allaqachon xiralashgan edi. Faqat yuragining qanchalik sinib ketganini ko‘ra olishsa edi, ehtimol ular yuragi naqadar og‘riganini ko‘rishgan bo‘lardi.

Yuragiga endigina sanchilgan pichoq uchun qanday qon ketayotganini ko‘rishsa edi…

U ko‘zlarini ochiq tutishga qiynalayotganida, yana Daehanning ovozini eshitdi:
- Shahi, endi unga ishonyapsan, to‘g‘rimi?

- Hammasi yolg‘on gapiryapti, — dedi u kuchsiz ovozda.

Ko‘z yoshlarini yutib, Jungkookka yuzlandi:
- Kook... ularga ishonmaysiz, to‘g‘rimi?

U qizga achinish bilan qarab, javob berdi:
- Ishonmayman.

Bosh og‘rig‘i kuchayib borardi, atrofidagi hamma narsa xira tus ola boshladi.

- Demak, hammasini mendan yashirdingizmi? — to‘satdan orqasidan qat’iy bir ovoz eshitildi.

- Dada! — dedi Daehan qo‘rqib, Shahi tepaga qaradi va bir necha hafta oldin qutqargan odamning xiralashgan obrazini ko‘rdi.

- U shu odam, — dedi Jungkook ularni raqib deb atab.

Agar Daehan unga “dada” deb murojaat qilayotgan bo‘lsa, demak, u Shahining ham biologik otasi.

U erining raqibini biologik qizi.

Nega hamma narsa shunday bo‘lib ketishi kerak edi? Hayoti bundan battar bo‘lishi mumkin emasdi. Ko‘zlari xiralashgan holda o‘sha odamning Daehanga yugurib borib, yuziga musht tushirganini ko‘rdi.

- SEN HAQIQIY YARAMAS! Buni qanday qilib qilding? — deb baqirayotganini eshitdi biologik otasini.

- Dada, iltimos, eshiting — dedi Daehan gapirishga urinib, ammo o‘sha odam yana bir musht tushirdi va dedi:
- Sen hech narsaga yaramaysan, mendan qizimni yashirding!
Daehan uning gavdasini itarib yubordi va odamlariga uni Nik va Stiv bilan birga qafasga solishni buyurdi.

Shahi sochini mahkam ushlaydi, boshida bezovta qiluvchi gumburlash ovozi eshitilib, og‘riq butun bosh bo‘ylab tarqala boshlaydi. To‘satdan bir necha yigit paydo bo‘ldi, ularning faqat birini tanidi. Bu — Sananing akasi, Yoongi edi. Nihoyat, kimdir hammani qutqarishga keldi.

Yoongining nigohi Jungkook bilan to‘qnashdi, keyin u jag‘ini tishlab, Daehanning yuziga kuchli musht tushirdi.

Yoongi Daehanni tashlab, Sung Hoonni tepdi — ular kimdir yashirin yer ostiga bostirib kirganini tushunishga ulgurmasdan gangib qolishdi.

Jungkook hech qachon Yoongini jang paytida bu darajada telba holatda ko‘rmagan edi. Yoongi tashlagan qurolni Jungkook mohirlik bilan tutib oldi va qizni ishlamayotgan bir nechta qurilmalar orqasiga tortdi.

Daehan qarshilik ko‘rsatishga urindi va Yoongini tepib yubordi, so‘ng yerda yotgan qurolini olishga harakat qildi.

Bu orada Sung Hoon Jin’ga hujum qildi, lekin buning o‘rniga burniga qattiq musht yedi.

Qon chiqayotganini ko‘rib, jag‘ini tishlab, u kichik pichoq chiqardi va Jin’ga hujum qilishga urindi. Ammo Hoseok orqadan kelib uning qo‘lini qayirdi, va pichoq qo‘lidan tushib ketdi.

Hoseok uni tutib oldi, Jin esa qorniga xuddi boks mashq qopiga urgandek musht tushirdi. Bu orada Namjoon Daehanning hujumidan qochdi va ilgari Shahi pichoq bilan jarohatlagan qo‘liga tepdi.

Daehan og‘riqdan oh tortdi, ammo qurolini olib, ularga tomon vahshiylarcha o‘q uzishni boshladi.

Afsuski, Hoseok o‘zini himoya qilish uchun bir odamning tanasini oldinga itarganda, Daehanning odamlardan biri o‘q yeb qoldi. O‘sha odamning jasadi Shahining oldida yerga qulab tushdi, boshidan qon oqib chiqayotgan edi.

Qiz esa hayratdan qotib qoldi — o‘q yegan jasadning ochiq ko‘zlari ruhiga termulib turardi.

Daehan yana o‘rnidan turdi va Namjoonni yana bir marta tepdi, qolgan to‘dasi ham jangga qo‘shildi.

Ular sezmagan holda janob Li qafas yoki qamog‘dan qochib, o‘z o‘g‘liga qarshi jang qildi.

Shu orada, Sung Hoon qayerdandandir qurolni tortib oldi va Jinning qo‘liga o‘q uzdi. So‘ng uning nigohi zaif Jungkookka tushdi. Yengil tabassum bilan u uzoqdan unga qurolni qaratdi.

Qizni bo‘g‘zidan mayin, zaif va eshitiladigan qichqiriq chiqdi, ko‘zlaridan esa bir necha tomchi yosh oqdi.

Jungkook tanasi yiqilib tushishidan oldin uni mahkam ushladi, garchi u qiynoqlar va unga yuborilayotgan dori sabab juda ham holdan toygan bo‘lsa ham.

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

Ular ikkalasi ham shossesga yetib keldi, bu joy avvalgi kundagidan ham bo‘shroq edi.

‘Nega hamma narsa shu darajada sokin? Xuddi bo‘ron oldidan bo‘ladigan sukunatdek.’ Bu savol Shahini miyasida aylanaverdi, lekin e’tibor bermaslikka qaror qildi.

O‘ng tomondagi o‘rmon va chap tomondagi keng, maysalar bilan qoplangan bo‘sh yerlar — bular yoqimli manzara edi.

To‘satdan ko‘zlari orqa ko‘zguga tushdi va qiz aniq ko‘rdi: ikki qora van mashinasi qayerdandir paydo bo‘lib, Nick va Stiv’ning furgonini to‘sib qo‘ydi. Shahi hali hech narsa deyishga ulgurmasdan, Jungkook’ning soati signal berayotgandek ovoz chiqara boshladi.

Qiz uning yuziga qaradi — u juda ham tarang ko‘rinardi, yuzidan ter oqayotgan edi.

— Kook, kimdir Nick va Stiv’ning furgonini to‘sib qo‘ydi, — dedi qiz.

— Bilaman…

Shahi yana orqaga qaradi va bir nechta qora furgonlar o‘rmondan chiqib, mashinalarini g‘alati tarzda ta'qib qilayotganini ko‘rdi. U qo‘rqib ketdi, aqli esa yomon-yomon taxminlar qilishni boshladi.

— Kook, kimdir bizni ta'qib qilyapti, — dedi u titroq ovozda.

Jungkook javob bermadi, haydashda davom etdi, lekin qiz uning ham xavotirga tushganini sezdi.

— Nima bo‘lyapti? Ular bizdan nima istashadi? — yana so‘radi u.

To‘satdan u qizga qaradi. Yuzlari allaqachon terga botgan edi.

— Baby... Meni yaxshi ko‘rasanmi? — dedi u, bir qo‘lini yelkasiga qo‘yib, ikkinchi qo‘li rulda edi.

Shahi qo‘rqayotgandi, ammo endi bu savoldan keyin yanada ko‘proq qo‘rqdi.

— Albatta, m-men sizni juda yaxshi ko‘raman. Lekin nega hozir bu savolni so‘rayapsiz? — dedi Shahi tezroq ovozda.

U yana qizga qarab:
- Baby... Menga ishonasanmi? - deb so‘radi.

- S-sizning o‘zingizdan ham ko‘proq, - dedi u yana.

U ko‘zlarini Shahiga va old tomonga tez-tez qarata boshladi, shu payt qizning qo‘lini o‘zining katta kafti bilan ushladi.

- Unda va’da beraman, hammasi yaxshi bo‘ladi, - dedi u muloyim ovozda va bu safar Shahi uning ishoralarini angladi.

Unda yuz foiz ishonch bor edi — biror yomon narsa bo‘ladi — va ko‘z yoshini tutib turolmadi.

Shahi uning yon tomondan ko‘rinishiga qarab turdi, u esa yana qizga qarab, lablaridan tezda o‘pib qo‘ydi.

So‘ng u belidagi kamaridan qurol chiqardi va dedi:

- baby... Aytganimni qil. Boshingni eg, ko‘zlaringni yum va quloqlaringni kaftlaring bilan mahkam yop... Men aytmagunimcha ochma... bo‘pdimi?

Shahi bosh irg‘ab rozi bo‘ldi, u esa lablariga o‘pich qo‘yib dedi:

- Men seni ko‘proq sevaman.

Bu safar uning ko‘zlarida yosh porlab turganini ko‘rindi. Qiz hech qanday savol bermay, aytgani kabi harakat qildi.

Jungkook Bluetooth'ini yoqib, shunday dedi:

- Hyung, biz allaqachon tuzog‘ga tushganmiz.

Yoongi javob berdi:

- O‘sha mashinalarni aldab, o‘zingning tuzog‘ingga tort.

Yoongi ham Jungkook kabi asabiy edi, lekin buni bildirmay davom etdi:

- Vaziyatni shunday ko‘rsatki, go‘yoki ularning qo‘lidan qochmoqchi bo‘layotgandek tuyilsin.

- Bo‘ldi, — dedi Jungkook, shu payt qora mikroavtobus chap tomondan yaqinlashib, ularni quvib o‘tib, mashinani tuzoqqa tushirishga urinayotgan edi.

Ammo Jungkook mikroavtobusni itarib yubordi va u muvozanatini yo‘qotib, yo‘l belgisi (milestone) ga urildi.

Yoongi ko‘rsatmalar bermoqda:

- Ularni keyingi belgi tomon olib bor va bir necha urinishdan so‘ng taslim bo‘lgandek ko‘rsat. Ishonchim komil, bu yerda bosh rejachi yo‘q. Ularning yashirin yer osti bazasiga yetib borishing kerak.

Yana bir mikroavtobus ularni quvib o‘tishga harakat qilib, mashinaning orqa tomoniga qarata o‘q uzdi.

- Hyung, ular mening mashinamning yukxonasiga o‘q uzishyapti, orqadan. Ular xohlagan paytida g‘ildirakka o‘q uzib, avariya qilishlari mumkin, — dedi Jungkook.

- Ularning niyati seni o‘ldirish emas, ular to‘xtash uchun ogohlantirish bermoqda, — dedi Yoongi.

Jungkook qo‘lini chiqarib, ortida ketayotgan mikroavtobusning g‘ildiragiga qarata o‘q uzdi.

Jungkook belgi (milestone) ga yetay deb turganida, ikki qora mikroavtobus o‘rmondan chiqib keldi va u avariyadan qochish uchun tormozga bosishga majbur bo‘ldi.

Orqadan kelgan furgonlar Jungkookni qurshab olishdi, u esa past ovozda so‘kinib yubordi. Qora niqob kiygan bir nechta erkak furgondan tushdi va Jungkookga qurol o‘qtaldi. Jungkook boshqa bir qurolini chiqardi va eshikni ochishdan oldin uni tayyorladi. U pastga tushdi, shu paytda o‘sha erkaklar unga yaqinlasha boshladi.

- NIMA KERAK? KIM YUBORDI SIZLARNI? – deb baqirdi Jungkook.

- Bizga siz ikkovingizni tirik olib ketish haqida buyruq berilgan, va siz barcha savollaringizga javobni o‘shanda olasiz, — dedi ulardan biri.

- Qurolni tashla, – dedi erkak, ammo Jungkook kulimsirab:
- Tushingda bo‘ladi! – deb javob berdi.

Jungkook o‘sha odamni tepib yubordi, natijada u yerga yiqildi. Qolgan erkaklar qurolini qayta to‘ldirayotgan paytda, yerda yotgan erkak boshqalariga to‘xtash ishorasini berdi.

Jungkook ular o‘q uzmasligini bilardi, shuning uchun qolgan erkaklarni ham tepib yiqitdi va ularning ba'zilarini hushidan ketdi.

- Jungkook!! — deb baqirdi Shahi, biroq kimdir burniga mato qo‘ydi va u hushini yo‘qotdi.

- YO‘Q! UNGA TEGMANG! — deb baqirdi Jungkook, biroq kimdir uning boshiga urdi.

- SHAHI! Uyg‘on!

- Unga tegma, iflos! — deb baqirdi Jungkook, og‘riqdan qichqirib yerga yiqilarkan.

- Biz seni tirik holda olib ketishimiz kerak. Bu seni jarohatlay olmaymiz degani emas, — deb kuldi erkak va Jungkookning bo‘yniga igna sanchdi.

———————

Janob Li palto kiyib, palatada ishlovchi yigitdan telefonini oldi.

- Nihoyat, uyimga qaytyapman, — dedi u katta tabassum bilan.
Shifokor og‘riqdan qichqirib yubordi, qo‘li esa orqasiga qayrilgan edi.

- Endi ayting-chi, nima uchun bu dori vositasini ukol qilmoqchi bo‘ldingiz? — deb so‘radi janob Li, shu payt ularning qo‘riqchilari xonaga kirib kelayotgan tovushlar eshitildi.

- Bu janob Daehanning buyrug‘i edi, — deb tan oldi shifokor, ikki kishi boshiga qurol tiraganida.

- U nimani rejalashtirmoqda? — deb yana so‘radi janob Li.

- bilmayman, u menga sizning qon namunangizni olish va bu narkozni ukol qilishni buyurdi, — deb javob berdi shifokor qo‘rquvdan titrab.

- Nima uchun unga qon namunasi kerak bo‘ldi? — deb yana so‘radi u, shifokor esa javob berdi:

- DNK testi uchun.

- Kim bilan?

- Bir qiz bilan.

- Kim u? — deb so‘radi janob Li, qo‘riqchisidan shaxsiy qurolini olayotib.

- Men uni tanimayman. Ular faqat qon namunasi yuborishdi, biz DNKni solishtirib, natijani iloji boricha tezroq unga yuborishimiz kerakligini aytishdi - dedi shifokor titroq ovoz bilan.

- Ismi nima? — bu safar u qurolni shifokorning boshiga qaratdi.

Shifokor ko‘zlarini yumdi va javob berdi:

- Hammasini tan olguncha uringlar uni - dedi janob Li eshik sari yo‘l olarkan.

Shifokor tizzasiga cho‘kib, yolvordi:
- Yo‘q, yo‘q, bunday qilmang. Men sizga uning ismini topishga yordam beraman. Iltimos, meni o‘ldirmang.

Bir necha daqiqadan so‘ng ular shifoxonaning ma’lumotlar xonasiga yetib borishdi.

Shifokor yaqinda kiritilgan bir papkani oldi va dedi:
- Qizning ismi Jeon Shahi

- Jeon? — bu familiya janob Li uchun shubhali tuyuldi, shuning uchun u so‘radi:
- Bu shifoxonadagi bemorning barcha yozuvlari qayerda?

Shifokor yonidagi kompyuterga ishora qildi.

- Men yotqizilganimda vaqtinchalik homiy sifatida kim imzo chekkanini aniqlang, — dedi janob Li, qurolni uning boshiga tirarkan.

Shifokor kompyuterga nimadir yozdi va dedi:
- Bu yerda Jeon Shahi deb yozilgan.

- O‘sha qiz. Demak, u allaqachon qiz haqida bilgan. Lekin menga aytmagan. U hatto menga unga yetib borolmasligim uchun harakat qilgan! — dedi janob Li tishlarini g‘ijirlatib.
- Daehan qayerda? — deb so‘radi u shaxsiy yordamchisidan.

- Hozirda u Busanda, janob, — deb muloyimlik bilan javob berdi yordamchi.
- Shaxsiy vertolyotimni tayyorlang, men Busanga ketaman. Lekin u buni bilib qolmasin — deb buyurdi janob Li yana.

- DNK natijalari-chi, janob? — deb so‘radi yordamchisi.

- Ayt, natijani olib borayotganingni ayt — dedi u.

- Bu safar yana nima qilishni rejalayapsan? — deb o‘yladi u, tashqariga chiqarkan.

Shahi sekin sochlarini silayotgan kimnidir sezib uyg‘ondi. Ko‘zlarini ochishga urinarkan, yorqin chiroqlar elektr toki kabi urildi.

Og‘ir bosh bilan o‘tirib oldi va yonidagi kishi so‘zladi:
- Shahi, yaxshimisan?

Qiz ko‘zini qattiq ochdi va ovozni eshitib, o‘zini yumshoq ranglardagi hashamatli xonada ko‘rdi.

— Janob Daehan? Qayerdaman men? — dedi Shahi ko‘zlarini atrofga qadab.

U xo‘rsinib dedi:
— Xudoga shukr, omon ekansan.

Uning so‘zlari qizni go‘yo yuk mashinasi urganidek bo‘ldi. Birdan xotirasiga Jungkook va tanimagan erkaklar o‘rtasidagi janjal, kimdir uni mashinadan tortib chiqarmoqchi bo‘lgan holat qaytib keldi.

— Omonmi? Jungkook-chi? Jungkook qayerda? — deb, iztirob bilan so‘radi Shahi.

— Nick va Stiv qayerda? — deb yana ham tashvish bilan so‘radi va bu uning jag‘larini qattiq tishlashiga sabab bo‘ldi.

U o‘zini bosdi va iloji boricha muloyim ovozda javob berdi:
— Tinchlan, Shahi. Ular muhim emas. Muhimi, sen omon va xavfsizsan. Men uchun eng muhimi shu.

Shahi boshni chayqadi va dedi:
— Yo‘q, siz tushunmadingiz. Erim xavf ostida. U qayerda? U sog‘-omonmi?

Shahi yotoqdan turishga urindi, lekin u bilagidan ushlab qoldi:
— Qo‘yvor meni!

— Shahi, meni eshit. Ular senga hech kim emas, — dedi u yana, bu vaqtda qizni qon bosimi oshib ketdi.

—Va.Sen.Kimsan.Buni.Aytadigan? — deb yuziga qarab baqirdi qiz.

U qat’iy ohangidan cho‘chib qoldi, qiz esa yana baqirdi: — Erimning hayoti xavf ostida! Sen esa bu holat ustidan kulayapsanmi?

— Shahi, men sening akangman! — deb javob berdi u.

Bu paytda Shahini boshi allaqachon chalkashib ketgan edi, uning butun fikri faqat erida edi.

U ishonmaslik bilan kulib:
— Hech qachon! Mening hech qanday akam yo‘q! Janob Li, qo‘yib yuboring! — dedi.

Daehan uni bilagini yanada mahkam ushlab, qat’iy ohangda dedi:
— Agar men seni singlim deb aytayotgan bo‘lsam, demak, sen shundaysan!

Shahini bilagi og‘riydi, qiz uning qo‘lini tortib oladi va baqiradi:
— YO‘Q! MENING HECH QANDAY AKAM YO‘Q! NEGA TUSHUNMAYSIZ?

U g‘azab bilan og‘ir nafas olayotgandi, Daehan esa aynan shundan cho‘chirdi. Shuning uchun mag‘lubiyatni tan olib, qo‘llarini ko‘tardi.

— Xo‘p, xo‘p, tinchlan. Men senga isbotini ko‘rsataman. Faqat jim bo‘lib, meni tinglashing kerak, — dedi u.

Shahi ko‘zini qattiq yumdi, ichki ongi hech kim bilan qattiq gaplashmaslik kerakligini uqtirardi.

Chunki bu uning asl fe’lingiz emas edi. U hech qachon baqirmas edi, hatto otasi majbur qilgan holatda ham. Endi esa bu odam asabiga tegayapdi.

Shahi unga umidsizlik bilan qarab dedi:
— Janob Li, siz meni kim bilandir adashtiryapsiz. Siz ilgari menga singlingiz haqida aytgandingiz. Unga nima bo‘ldi?

- U sensan — deb yana javob berdi u. Bu qizni uning yoqasidan ushlashga majbur qildi.

- YO‘Q! Siz ruhiy jihatdan barqaror emassiz. Janob Li, sizga davolanish kerak.

Ikki erkak u tomonga qurol tutganini ko‘rdi, lekin qo‘rquvi allaqachon yo‘q bo‘lib ketgan edi.

- Men hozir siz bilan shug‘ullanishni xohlamayman. Meni qo‘yib yuboring, erimga yordamim kerak, — dedi u, eshikka yaqinlashar ekansan. Ikki qo‘riqchi og‘ir qurollar bilan turardi.

Qo‘riqchilar yo‘lingni to‘sar ekan, u gapirdi:
- Sen u yerga bormaysan. Men tirik ekanman, yo‘q.

Shahi unga yuzlanib, so‘radi:
- Aynan mendan nima xohlaysiz?

U bir qadam oldinga tashlab, uning oldiga kelguncha yaqinlashdi va gapira boshladi:
- Men shuni xohlayman —

Shahi uni gapidan bo‘lib, yana baqirdi:
- Sening ahmoq gaplaringni eshitishimni xohlaysanmi? Bunga vaqtim yo‘q! Men hatto erim qayerda ekanini ham bilmayman!

U qizning qo‘lini ushlab, divanga sudradi va keyin uni karavotga uloqtirdi.

- Bu ahmoqona gap emas. Sen mening singlimsan! Sen u bilan ajrashasan va men bilan AQSHga borasan! — deb baqirdi bu safar u.
- YO‘Q!! HECH QACHON!! — deb qichqirdi Shahi bor ovozing bilan.

Shunda birdan tushunib yetdi:
- Tobora aniq bo‘lyapti… Demak, bularning barchasini sen qilayapsanmi?

U javob bermadi, faqat kulimsirab qo‘ydi — bu ham yetarli edi.

- JAVOB BER, TELBA! — deb baqirdi u bu safar tishlarini g‘ijirlatib.

Shu payt bir erkak qo‘lida qog‘oz bilan yetib keldi. Daehan gapira boshladi:
- Ha, bularning barchasini men qilayapman… sen uchun, Malikam.

- Aarrgh! Menga bunday dema! — deb javob qaytardi.

Daehan qog‘ozlarni oldiga qo‘yib, ruchka uzatdi:
- Buni imzola… shunda sen o‘sha jinoyatchidan xalos bo‘lasan.

U qizni yonoqlariga tegmoqchi bo‘ldi, lekin u uning qo‘lini urib tashladi:
- Jinoyatchi? Jinoyatchi bu yerda sen! U emas!

- Jungkook hozir bizning qo‘limizda. Agar menga quloq solmasang, uni yaralashdan hech ikkilanmayman, — dedi Daehan, Jungkookning rasmini otib yuborib.

Shahi qo‘llari titragan holda rasmni oldi va uning yonoqlarida bir nechta kesik va ko‘karishlarni ko‘rdi, u hushsiz holda stulga bog‘langan edi.

- Sen jinoyatchi! Unga nima qilding? — deb yig‘lab, rasmni ko‘ksiga bosding.

U xo‘rsindi va hozirgina kelgan odamga buyruq berdi:
- Sung Hoon, tugat uni!

Uning vahimali ovozini eshitib, yig‘lab iltimos qildi qiz:
- YO‘Q! Hech narsa qilma. Men hammasiga qo‘l qo‘yaman, faqat unga tegma!

Ruchkani olib, qog‘ozga qaradi, u esa kulimsiradi.

- Ajrashish Shartnomasi — bu so‘zlar qog‘ozning yuqori qismida yozilgan edi, qiz esa ko‘z yoshlari bilan unga qaradi.

Shahi buni qila olmaydi. Bir-birilariga hech qachon tark etmaslikka va’da bergan

Shahi uni hech qanday shartsiz sevgan edi. Bu yomon tush bo‘lishi mumkin, tez orada tugaydi. Shu vaqtgacha esa u kurashishi kerak.

To‘satdan zaif bir qichqiriqni eshitdi:
- AAARGH! SHAHI QAYERDA??
UNI QAERGA YASHIRDING, HAROMI!!

Bu ovoz Jungkookniki. Demak, u shu yerda.

Shahi qo‘lingdagi ruchkani mahkam ushlab, o‘rnidan turdi va Daehanning qo‘liga sanchdi.

- Ugh! Shahi! — deb u og‘riqdan baqirdi, shu payt boshqa erkaklar unga yugurib kelishdi. Bu unga imkoniyat edi. Qiz xonadan qochib chiqdi.

Atrofda yugurib, baqirayotgan edi:
- JUNGKOOK!! Qayerdasiz?

Orqasidan ham erkaklar quvayotganini ko‘rib, yashirinmoqchi bo‘lib qorong‘i joyga kirdi va podvalni (yer osti xonasini) ko‘rib qoldi.

Uzoq zinapoya uni pastga olib tushirdi va nihoyat eri ko‘ziga tashlandi.

- Kook... — dedi u pichirlab, qo‘llari stulga bog‘langan holda arqonni yirtishga urinayotganini ko‘rib.

U boshini ko‘tardi va zaif tabassum bilan:
- Shahi... - dedi.

Shahi tezda uning yoniga yugurdi va yuzini kaftlari bilan ushlab:
- Kook, yaxshimisiz? — deb so‘radi.

- Ular senga zarar yetkazmadimi, baby? — dedi u, qiz esa arqonni yechishga shoshilayotgan edi.

Shahi bosh chayqadi, ko‘z yoshlari ichida yig‘lab, arqonni yechishga urinayotgan edi, lekin arqon juda mahkam bog‘langan edi.

- Qo‘y uni, Shahi. Uni osonlikcha yecholmaysan, — yana o‘sha yovuz ovozni eshitdi qiz.

- MAXLUQ! MEN MAXLUQNING QONI BILAN BOG‘LIQ BO‘LA OLMAYMAN! — deb butun kuching bilan baqirdi qiz.

- Lekin sen shundaysan, — dedi u.

#ep_27🔞

Jungkook Shahini belidan ushlab, o‘z tizzasiga tortdi.
U lablarida ish qilayotgan qiz yelkasini qattiq siqa boshladi. Uning qo‘llari Shahining tanasida harakatlana boshladi va sonigacha yetib bordi. Sonini silab, qo‘li sekin orqasiga* o‘tdi va u yerda siqa boshladi. Qiz lablariga nafas chiqarib, o‘zini tutolmadi, Jungkookning tili hanuz uning og‘zida aylanardi. Qizning nafas ololmayotganini ko‘rib, u bir lahza lablaridan uzoqlashdi, so‘ng yana lablarini o‘zinikiga bosdi.

Uning o‘pichlari qizning jag'i, bo‘yni va yoqasi bo‘ylab pastga tushdi. U aytganidek, u qizga osonlikcha munosabatda bo‘lmasligini yashirmadi.

Bu joylarga izlar qoldirgan holda, Jungkook ipak xalatni yecha boshladi va qizni yelkasidan tushirib, ko‘kraklariga hujum qila boshladi.

Qiz u koʻkraklarni so‘ra boshlagach, ko‘zini yumishga va boshini orqaga tashlashga majbur bo‘ldi. Uning og‘zi yalab, tishlab, emib harakat qilar edi, bu esa nafas olishni og‘irlashtirardi.

Jungkook tungi ko‘ylakni yechgach, uni ehtiyotkorlik bilan karavotga yotqizdi va yana harakatini davom ettirdi. U bu joylarni qizarib, shishib ketguncha tark etgach, qoringa mayin o‘pichlar qoldira boshladi. U qizni faqat ichki kiyimda qoldirdi. Ko‘zlarini ochganida, eri uning yalang‘och holatiga g‘urur bilan boqib turganini ko‘rdi.

Jungkook yana qizni lablariga yaqinlashdi, ko‘zlariga qaradi va o‘pichni buzib, qulog‘iga pichirladi:
- Meni yechintir, baby

Qiz dastlab, u nima demoqchi ekanini tushunmay, hayron qoldi. So‘ng gapning tagini fahmlab, ichidan bir titroq o‘tdi. Hayrat va chalkashlik aralash tuyg‘ular bilan unga yaqinlashdi. Yuzidagi ifodani ko‘rib, biroz jilmaydi — bunday holatda uni ko‘rish juda noyob edi.

Ikkinchi marta o‘ylamay, asta harakat qildi, u esa bunga sezilarli ta’sir bildirdi.

- Aaah... B-baby... iltimos... shuni davom ettir..., - dedi u ovozi titrab.

Uning ovozidagi iltijo va holati qizni hayajonlantirdi. Shahi esa harakatni davom ettirding, biroq asta-sekin bu holatning qanchalik chuqur ta’sir qilayotganini his qildi.

- Aaah, Shahi... - dedi u o‘zini tutolmay, sezilarli tarzda.

Nafasi deyarli normal bo'lgandan so'ng, Jungkook o'rnidan turdi va qo'llarini qizni ko'kragiga qo'ydi:
- Kechirasan, baby, men seni iflos qildim

Qizning ongi hozir sodir bo'lgan voqeani esladi. Haqiqatan ham u erini jinsiy aʼzosini ovlaganmi?

Nihoyat, qiz gapirganida, ishlov berishga muvaffaq bo'ldi:
- Yaxshi emas. Endi ayting-chi, bu qanday bo'ldi?

U hozir qizning jasoratidan hayron bo'lishi mumkin emas, chunki Jungkook uning tanasini qattiq qamrab oladi:
- Baby buni qilganingga ishonmayman. Bu ... bu ajoyib edi

Shahi o'zi bilan faxrlanadi, lekin tez orada ..... U qizni matrasga ag'darib qo'ydi va ichki kiyimini tanasidan yechishdan oldin yana o'pdi.

U yuzini qizning ostiga cho'ktirishdan oldin sonlaringizni yoyib yubordi. Qiz hali ham unga tikilib turib, ingrab yubordi.

Jungkook ko'zlarini unga moslab, jilmayib qo'ydi:
- Mening chaqalog'im men uchun juda nam. Men uni yaxshi ko'raman

Uning issiq nafasi yuragiga urilganda butun vujudi qaltirab ketdi. O'shanda u qanday his qilganini tushunarsiz.

- baby, yaxshi ish qilding. Endi senga mukofot berish navbati menda - dedi u eng yoʻgʻon erkak ovozda.

- Bugun kechasi.... Seni yeb qo'yaman, baby - bu jumla uning lablaridan chiqishi bilan qiz yana oldingi Shahi bo'ldi.

- Siz zombimisiz? Kannibal? (Inson goʻshtini isteʼmol qiluvchi) — deb qiziqib so‘radi qiz ko‘zini katta ochib, ikkalasi ham qandaydir samimiy manzara o‘rtasida ekanligini unutib.

Jungkook jilmayib kuldi va shunday dedi:
- Bu qizg'in vaziyatda ham sen meni kuldirishing mumkin

U qizni yuzini silab gapirdi:
- Sening begunohliging meni senga yanada qattiqroq tortadi

Shahi nimadir demoqchi bo'ldi, lekin u:
- Hozir gapirma, men nolangni eshitmoqchiman - deb gapini kesib tashladi.

Jungkook qizning ikki sonini ushlab turdi, chunki boshi uning teshigiga juda yaqin edi. Uning ichki sonlarida tishlashini qoldirib, u bu belgilarni bir necha marta siqib chiqdi.

Uning yuzi mushukcha kabi qizning burmalarini yalashi qizga cho'kib, oyog'ini zavqdan silkitib yubordi:
- Aaaaaa, kook ....

U qizning burmalarini yana yalaganida, Jungkookning orqa qismidagi bir musht sochini tortib oldi.

- Yaxshi bo'ldimi, baby? Mening babyim o'zini yaxshi his qilyaptimi?

Qiz javob bera olmadi, shuning uchun ko'krak qafasi vaqt o'tishi bilan yuqoriga va pastga ko'tarilayotganda bosh irg'ab qo'ydi.

Jungkook uni to'satdan yalashdan xalos bo'lishga imkon bermadi, u uning ostini doimiy ravishda silkita boshladi. Butun tanasi oqimni his qila boshladi va oyoqlar zarbadan jeledek bo'lib ketdi.

Jungkook u oyoqlarini yopib qo'ymasligi uchun mahkam ushladi va hali ham tili bilan teshiklarini kavlab chiqardi. Uning tili qandaydir sehrli bo'lib, qizni avvalgidan ham balandroq nola qilishga majbur qildi. U besh daqiqa ichida ko'zini qisib qo'yasiz, juda charchagan, chunki oyoqlari hali ham titrayapti.

Ko'zlari yumilgan bo'lsa ham, matras harakatlanayotganini his qilishi mumkin. Bu degani, Jungkook u bilan hali tugamagan.

U qizni yoniga qaytib kelib, u yerdan o'pishdan oldin yuzni silab qo'ydi.
- Baby, buni to'xtatishimni xohlaysanmi?

U ikki barmog'i allaqachon qizning nozik teshik ichida saqlab behayo so'radi.

Barmogʻining tezligidan javob bera olmadi, shunchaki bosh chayqab:
- Bu mening babyim - deganini eshitdi.

Bugun necha marta kelganini sanab o'tdi. Qiz uning barmog'iga bostirib kelganidan so'ng u harakat qilishni to'xtatganda, hali ham tartibsiz nafas olayotgan edi.

- Sen charchadingmi, baby? Lekin u seni xohlaydi - dedi u qiz
uning yarim qattiq azosini jilmayib silayotganini ko'rish uchun boshini ko'tardi. Jungkook qiz oyoqlarini keng yoygandan so'ng o'zini o'nglab oldi.

U tirsagi yordamida yoniga engashib, lablarini o'pdi va shunchaki shirinlik bilan so'radi:
- baby, mening d!ckimni olmaysanmi? To'xtashimni xohlaysanmi?"

Uning d!cki allaqachon qizning sezgir yadroingizni tiqilib, ishqalanishga olib keladi va eng muhimi, BU SHIRIN VA QIZIQ YIGITGA QANDAY RAD JAVOBINI BERISH MUMKIN?

Uch soatlik og‘ir mashg‘ulotdan so‘ng, yotoqxonaga yana sukunat cho‘kdi. Ular ikkalasinhozir yupqa adyol ostida quchoqlashib yotibdilar , har doimgidek bir-birinining iliqligini his qiladilar.

Ajablanarlisi shundaki, ular hech qachon bir-biri bilan shunday yaqinlikda bo‘lishdan charchamaydilar.

- Baby, ertaga Seulga qaytishimiz kerak, muhim ish bitimlari bor. Bunga rozi bo‘lasanmi? — dedi Jungkook sukunatni buzib.

Shahi hali ham tartibsiz nafas olib, unga qarab javob berishga harakat qiladi.

U pastga qarab, mehr bilan dedi: - Bilasan-ku, sensiz yashay olmayman. Shuning uchun mendan bu yerda qoldirishimni so‘rama.

- Iltimos, — dedi u mayin iltijo bilan.

Qiz bosh irg‘ab, shunday dedi:
- Tushundim, kook. Men tushundim.

- Bu mening kichkina quyoncham, — dedi u, boshidan o‘pib.

- Kook... ketishimizdan oldin yana bir joyga borishimiz mumkinmi? — dedi Shahi to‘satdan.

Jungkook qoshlarini chimirdi, chunki qiz allaqachon Jeon saroyiga, xizmatkorlar turar joyiga, bolalarga, Minmin va do‘stlarga borganini aytgandi. Unda qaysi joy qolgan edi?

- Qaysi joy? – qiziqish bilan so‘radi u.

- O.. Oyimning q-qabristoni, – deb zo‘rg‘a javob berding.

Jungkook beixtiyor “Oh” deb yubordi va so‘ng “Albatta” deb javob berdi. U hali ham qizni belini silab turar ekan, shirin ovozda dedi:
- Ertaga tushlikdan keyin boramiz, shunda mening babyim yetarlicha dam olib, og‘riqdan xalos bo‘lishi mumkin.

Bu eng jozibador erkakni butun umrga qanday qilib eri qilib olgan, a?

[ 𝗞𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗸𝘂𝗻, 𝘀𝗼𝗮𝘁 16:00 ]

{ Jung Hoseok }

JHS: Og‘ir qurollar va vositalarga ega bir guruh odamlar sizning hududingizga kirib kelishdi.

JJK: Ular nechta?

JHS: Bizdan ko‘p emas.

JJK: Yaxshi.

JJK: Ular hozir aynan qayerdalar?

JHS havola yubordi.

JHS: Ular sizning saroyingizga yaqin joyda, katta yo‘lda.

JJK: Yaxshi. Rahmat. Menga har bir yangilikni yuborib turing. Men doim tekshirib turaman.

JHS: Mayli, do‘stim.

{ Min Yoongi }

JJK: Hyung, hammasi qanday ketayapti?

MYG: Biz allaqachon hamma narsani tayyorlab qo‘ydik. Reja ham tayyor. Sen faqat ularning tuzog‘iga tushishing kerak.

MYG: Tayyormisan, Jungkook?

JJK: Boshqalar-chi?

MYG: Pink Panter sharqiy tarafga eng yaxshi a’zolarini qo‘riqchi sifatida yubordi, men esa g‘arbda o‘zimning va sening odaming bilanman. Hoseok ular haqidagi har bir tafsilotni yaqin atrofdagi radio stansiyadan kuzatyapti. Taehyung yo‘lda, u jamoasini faqat biz ularni yengganimizni tasdiqlaganimizda olib keladi. Agar biz undan bir soat ichida yangilik yubormasak ham, baribir keladi.

JJK: Hmm

MYG: “Hmm” dema menga, iflos. Tayyorligingni ayt.

JJK: Ha, tayyorman.

Jungkook chatni o‘chirishi bilan darhol qo‘ng‘iroq bo‘ldi.

— Sen aqldan ozdingmi? Ey tentak! Men sening zaxirang bo‘lib boraman, degandim-ku! Jismonan ham boraman, degandim-ku! — kimdir telefon orqali baqirdi.

Jungkook to‘satdan portlagandek tovushdan seskanib, jim bo‘lib qoldi.

— Meni nima deb o‘ylayapsan? Men urusholmaydigan, seni qutqara olmaydigan odammanmi? Yoki meni jamoangdan chiqarayapsanmi? — deb yana baqirdi o‘sha odam.

Jungkook u odamning chuqur nafas olayotganini eshitdi va u yana baqira boshladi:

— Men yomon ish qilayapmanmi? Men do‘stim uchun jang qiladigan darajada kuchlimasmanmi?

Jungkook jilmayib dedi:

— Hyung, tinchlan.
— Shuni aytmoqchimiding? Tentak! — deb yana baqirdi u odam, go‘yoki Jungkook yana bomba tashlaganday.

Jungkook kula boshladi va javoban so‘radi:

— Hyung, ovozingiz nega bo‘yingizdan balandroq?

— Og‘zingni yop! — bu safar u odam oldingidan ham battar jahl bilan baqirdi.

Jimin yana jahl otiga minmasidan oldin, Jungkook gapirishga qaror qildi:

— Yaxshi, tinchlan. Men seni jismonan qo‘shilishingni xohlamayapman, chunki noona (opa) senga hozir ko‘proq ehtiyoj sezayotgandek tuyulyapti.

Jiminning g‘azabi yo‘qoldi va u javob berdi:

— Ha, u menga muhtoj. Lekin bu meni hisobdan chiqarishga sabab bo‘la olmaydi.

— Men seni hisobdan chiqarayotganim yo‘q, hyung (aka). Men noona har narsada yordamga muhtojligini ko‘rdim. Har bir mayda narsaga ham sezgir bo‘lib qolganini payqadim, — dedi Jungkook samimiyat bilan.

Jungkookning tug‘ilgan kunidagi bir sahna Jiminning yodiga tushdi. O‘sha paytda Aura qanday qilib haddan tashqari xavotirga tushgani esiga tushdi — Jimin shamlarni yoqayotib barmog‘ini kuydirib qo‘ygandi.

— Agar sen ozgina tirnalib qoladigan bo‘lsang ham, bu unga albatta ta’sir qiladi. Men aynan shuni istamayman, — dedi Jungkook.

Jimin javob berishga ulgurmasidan oldin, Jungkook davom etdi:

— Sen doim menga tayanch bo‘lib kelgansan, buni bilaman. Lekin kimdir xavfsiz qolishi kerak, va o‘sha kishi — bu sensan.

Jungkook biroz jim bo‘lib, keyin yana gapirdi:

— Oldinda nima bo‘lishini bilmaysiz — yuzma-yuz urushdan keyin. Lekin agar sen xavfsiz bo‘lsang, keyingi qadamni tashlab, hamma narsani o‘z o‘rniga qaytarishing aniq.

Jimin bu so‘zlardan yuragi ezildi va u darhol javob berdi:

— Bunday gapirma. Hammasi joyida bo‘ladi, hatto undan ham yaxshi bo‘ladi.

— Menga yangiliklardan xabar berib tur. O‘zingni ehtiyot qil, Jungkook, — dedi Jimin, qo‘ng‘iroqni tugatishidan oldin.

Jungkook telefon orqali jilmaydi va o‘zicha o‘yladi:
- Qanday qilib o‘zini haddan tashqari ishonchli deb bilgan bir yigit shunday ajoyib hyunglarga loyiq bo‘lishi mumkin? Ular jonini xavf ostiga qo‘yishga ham tayyor.

U ichkariga kirdi va Shahi keng tabassum bilan kelayotganini koʻrdi.

— Tayyormisan, baby? — dedi u, va qiz unga yaqinlashib bosh silkidi.

Jungkook uning boʻynidagi sharfni yechdi va dedi:
- Sen juda chiroyli koʻrinyapsan, tanangdagi izlar bilan.

Shahi yaxshi bilardiki, unga qarshi chiqolmaydi. Qarshi chiqsa ham, yutqazadi. Shuning uchun shunchaki jim qoldi.

— Ketdik.

Qiz darvozani ochib, qabristonga kirdi. Jungkook esa ortidan yurdi. Muammo shundaki, havoning ogʻirligi odatdagidek nafas olishga xalaqit beradi. Sukut atrofni qoplagan, faqatgina bir-ikki qushning sayrashi eshitiladi. Oʻz qadam tovushi ham uni choʻchitishi mumkin. Ammo baribir onasi yotgan joyga yetib bordi.

Muayyan bir qabr e'tiborini tortdi. Unda shunday yozilgan edi:

Park Eun-hye, joyingda tinch yot.

Shahi qabriston oldiga tiz cho‘kti, birdan yig‘lab yubormaslik uchun lablarini qattiq tishlab turdi.

- Bu-bunga deyarli 10 yil boʻldi. Men bu yerga keldim, o-o-ona. Osmon-u samoda qanday yashayapsiz? Meni sogʻindizmi? — qiz titroq ovoz bilan, deyarli yigʻlab yuborish arafasida soʻzladi.

- Men... men yaxshi yashayapman, ona. Hayotim eng yaxshi narsaga aylanib ketdi.

- Siz uni koʻryapsizmi? U Jungkook. Mening erim. U meni juda yaxshi koʻradi. Hatto baxtli boʻlmasam ham, u meni baxtli qiladi, — dedi, goʻyo u qizni eshitayotgandek.

Jungkook suhbatni eshitib yuragi siqilib ketdi.

Shahi koʻz yoshlarini artib soʻradi:
- Ona, siz bizni d-duo qilasiz, toʻgʻrimi?

U achchiq tabassum bilan kulib dedi:
- A-agar siz h-hozir tirik boʻlganingizda edi... Jungkook meni qanday ardoqlayotganini koʻrgan boʻlardingiz, u meni haqiqiy qirolichadek asraydi.

- Endi sizni tez-tez ziyorat qilaman,— deya qo‘shdi u.

Shahi boshini egdi va ko‘z yoshlariga bo‘kdi:
- Men sizni sog‘indim, onam... juda ham...

- Iltimos, Xudoyim, m-mening onamni farishta kabi qabul qil. U... u chinakam farishta edi, — dedi siniq ohangda.

Jungkook orqasidan yelkasini ushlab dedi:
- Shahi, ketaylik.

U atrofiga nazar tashlagan zahoti, yon atrofdagi qabriston uning e'tiborini tortdi.

- G’alati, bu qabristonning nomi yo‘q-ku, — deb oʻyladi Jungkook.

Ular ikkalasi ketayotgan paytda, Jungkook so‘radi:
- Baby, sendan bir narsa so‘rasam bo‘ladimi?

- Mendan ruxsat so‘rash shart emas, Kook, — dedi qiz, jilmayib.

- Nega 10 yildan keyin bu erga kelding? Hatto Pusanda bo'lganingda ham, - deb qiziqib so'radi u.

- Men bu yerga appam bilan kelardim, keyin haftalab yig'lardim, ovqat eyishdan, maktabga borishdan yoki do'stlarim bilan o'ynashdan bosh tortardim. Shuning uchun appam menga bu yerga bormaslikni aytdi - deb javob berdi u pastga qarab.

— Uni sog‘ingansan, to‘g‘rimi? — deb yana so‘radi Jungkook.

Shahi unga qaradi va shunday dedi:
- Men bu og'riqni yashirishga harakat qilaman. Ammo do'stlarim va qo'shnilarimni onasi bilan ko'rganimda, bu og'irlashadi

- Shahi, men onamni sen bilan baham ko'rishga tayyorman - dedi u yoqimli tarzda.

U davom etar ekan, qiz tabassum qildi:
- Ammo u sizni mendan ko'ra ko'proq sevadi. Va siz onangizni men bilan baham ko'rayotganga o'xshaysiz

- U kabi onam borligidan xursandman. U mening yuragimdagi ma'lum bir joyni to'ldirdi, agar appam meni yaxshi ko'rsa ham bo'sh edi

- Ketdik, qorong'i tushdi. Kechki ovqatdan oldin Seulga yetib olishimiz kerak - dedi u qizni mashinasiga yetaklab.

#translated_by_parkselen
@shiny_fanfic

[𝗝𝗲𝗼𝗻 𝗜𝗧 𝗺𝗮𝗿𝗸𝗮𝘇𝗶𝗱𝗮]

- Qanaqasiga? Shahini yem bo‘lish uchun ishlatishimni xohlaysizmi? — deb baqirdi Jungkook.

Yoongi ko‘zlarini uqalab qo‘ydi, Jungkook yana baqirdi:
- Hyung, aqlingdan ayrildingmi?

Jungkook gapini davom ettirdi: - Boshqa hamma narsani qilsam ham bo‘ladi, lekin Shahini yem qilishdan ko‘ra o‘laman. Hech qachon bunday qilmayman, hatto zarur bo‘lsa ham—

Yoongi uni gapdan to‘xtatdi:
- Quloq sol, axmoq! Bu sening o‘zing uchun, seni himoya qilish uchun!

- Hyung, nima deyapsiz o‘zi? Men uning hayotini xavfga qo‘ya olmayman! — deb yana baqirdi Jungkook.

- Biz bu yerga bir maqsad bilan keldik, — dedi Yoongi sovuqqonlik bilan.

- Faqat bir necha kunlik xavf-xatar hayotingning qolgan qismini baxtli qiladi — dedi Jimin xotirjam ohangda.

Jungkook hayrat aralash ko‘z tashladi, Yoongi esa jahli chiqib ketdi.

- Axmoq, faqat eshit! Uni jiddiy biror narsa bo'lishidan oldin topishimiz kerak. U sening yo'lingga bomba qo'ydi! U hatto uyingga ham yashirincha kirib olishi mumkin!

- Hyung, boshqa yo‘li yo‘qmi? — dedi Jungkook iltijoli nigoh bilan.

- Yaqinda bilsamki, kimdir bizni aldayapti. Biz o‘sha iflosni tezda topishimiz kerak, — dedi Jimin, ularning e’tiborini tortib.

- Hyung, m-men aniq bilmayman, lekin m-men H-Hanbin amakini shubhalanmoqdaman, — dedi Jungkook ikkilanib.

- Aynan! Men ham shuni aytmoqchi edim. Men seni rad etadi deb o‘yladim, chunki u Shahining otasi va uzoq yillardan beri sening otangga ishlaydi, — dedi Yoongi.

- Xo‘sh, qanday qarorga kelayapsan? — so‘radi Yoongi.

Jungkook unga tik boqib dedi:
- Hyung, agar unga biror narsa bo‘lsa, qasam ichamanki...

- Yana, sen meni mazax qilyapsanmi, f*ck? — deb yana baqirdi Yoongi.

- Yaxshi, so‘kinishni bas qiling, ahmoq! — deb javob qaytardi Jungkook.

- Sen shunday dedingmi... Yaxshi, mayli. Miyangni yig‘ishtir! — dedi Yoongi xonani tark etayotib.

- Jungkook, bu atigi bir necha kunga. Keyin bu bexosdan raqib bilan o‘ynalayotgan befoyda berkinmachoqdan qutulasan, — dedi Jimin uni tinchlantirmoqchi bo‘lib.

- Hyung, u mendan bola xohlayapti. Hozirgi paytda esa, biz bunday dahshatli narsalardan o‘tmasligimiz kerak, deb o‘ylayman, — dedi Jungkook xavotirli ohangda.

Jimin esa kulmaslikka harakat qilolmay, kulib yubordi. Jungkook unga g‘azab bilan qarab:
- Nimasi kulgili? — deb so‘radi.

Jimin kulgisini bosib, javob berdi:
- U homilador bo‘lganmi?

Jungkook esa hayratdan to‘xtab qoldi va javob berdi:
- M-men bilmadim... Yo‘q... Lekin...

- Uff! Sen unga kelganda qo‘rqoq quyonchasan, — dedi Jimin kulgisini bosolmay.

Jungkook unga hafsalasi pir bo‘lgancha qaradi.

- Meni eshit. Ataylab ularning tuzog‘iga tushishing kerak, ehtiyotkorlikni unut. Shunda ular bizning tuzog‘imizga tushadi. Biz shu yerdamiz, ikkovingizga ham hech narsa bo‘lmaydi, — dedi Jimin.

Jungkook o‘zini xavotirlanish va yomon narsalarni o‘ylashdan to‘xtata olmadi.

- Faqat bir necha kun, Kook, — dedi Jimin, uning yelkasiga ohangrabodek qo‘lini qo‘yib, keyin uni tark etdi.

𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮

— Shahi hozir uyda yolg‘izmi? — deb so‘radi kimdir Bluetooth orqali.

— Yo‘q, janob Jungkook bugun ishga kelmadi. Shahi hozir u bilan birga, — dedi qo‘riqchi kiyimidagi boshqa bir erkak.

— Ular biror joyga borishni rejalashtirishyaptimi? — deb so‘radi odam.

— Mening bilishimcha, yo‘q, — deb javob berdi qo‘riqchi ko‘rinishidagi erkak.

— Jahlim chiqdi, agar biror yangilik bo‘lsa darhol menga xabar ber, — dedi u odam buyruq ohangida.

— Albatta, janob, — dedi qo‘riqchi va qo‘ng‘iroqni tugatdi.
---

— Hammasi tayyormi? — deb so‘radi Jungkook. Shahi esa olmoqchi bo‘lgan narsalarni yana bir bor tekshirganidan keyin bosh irg‘adi.

Jungkook mashinaning eshigini ochdi, qiz esa yo‘lovchi o‘rindig‘iga o‘tirdi. U ham mashinaga chiqdi.

— Kook, Stiv va Nickni olib ketmayapsizmi? — deb so‘radi u dvigatelni ishga tushirayotganda.

— Hmm, ular boshqa mashinada bo‘lishadi. Orqamizdan kelishadi, — dedi u.

— Juda hayajondaman, bilasizmi? — dedi Shahi derazadan tashqariga qarab.

U javob bermadi, shuning uchun qiz orqaga qaradi va uning tashvishli yuzini ko‘rdi.

U konditsioner yoqilganiga qaramay terlayotgandi, shuning uchun so‘radi qiz:
- Kook, hammasi joyidami?

U Shahiga qarab oldi. So‘nayotgan tabassum bilan javob berdi:
- Hmm… Faqatgina boshim biroz og‘riyapti.

Shahi mashina allaqachon uydan uzoqlashib ketganini sezib, vahimaga tushdi:
- Nega oldin aytmadingiz? Dorini olib olsangiz bo‘lardi-ku.

U qizning xavotirli yuziga qarab jilmaydi va:
- Xavotir olma, tez orada ichaman, - dedi.

U qizning xavotirli yuziga qarab jilmaydi va:
- Xavotir olma, tez orada ichaman, - dedi.

- Sizning— deb gap boshladi, lekin u gapni bo‘lib:
- Uxlab ol, baby. Vaqt kerak bo‘ladi, - dedi.

U orqasiga qarab, Nick va Stivning furgoni ularning mashinasining orqasida ekanini payqadi. Nima bo‘layotgani juda shubhali edi.

Nega Jungkook bunchalik terlayapti? Nega u faqat Nick va Stivni olib, boshqa tan soqchilarini olib kelmadi? Nega boshi og‘risa ham mashinani o‘zi haydashni xohladi?

Shunchalik ko‘p xavotirlar ongizda to‘planib borardi, chunki Shahi uning yon profiliga qarab turardi. Shunday holatda, qachon mashinada uxlab qolganini ham bilmay qoldi.

Jungkookning mashinasi uning tug‘ilgan shahri — Busanga yetib keldi. U Jeon oilasining hashamatli uyi tomon bormadi — u qizni birinchi marta uchratgan joyga emas. Jungkook ini Jeon xonimning Busandagi fermasiga olib keldi.

Janob va xonim Jeon odatda bu yerga kelishadi, lekin Jungkook bu yerga ko‘p kelavermaydi. Shunga qaramay, u bu safar Shahini shu yerga olib keldi. U mashinani to‘xtatganida qiz hali ham uxlardi. U mashinadan tushdi va Yoongini chaqirdi.

Yoongi qo‘ng‘iroqni ko‘targan zahoti, Jungkook umidsiz ohangda so‘radi:

— Hyung, orqamizdan kimdir quvib kelmadimi?

Yoongi salbiy javob berdi va bu Jungkookni yanada tashvishga soldi. Jungkook qiz uxlayaptimi yoki yo‘qmi deb tekshirib ko‘rdi, so‘ng dedi:

— Nick ham yozdi, hech kim ortimizdan kelmabdi. Demak, ular hali bilishmaydimi?

— Bilmayman, lekin ehtiyot bo‘l. Hududni allaqachon egallab oldik. Kimdir ichkariga kirishga urinsa, darhol xabar beramiz. Va darhol choralar ko‘ramiz, — dedi Yoongi jiddiy ovozda.

Bu orada Shahi uyg‘onib, yuzida quyosh nurlarini his qildi. Birinchi sezgan narsasi — haydovchi o‘rindig‘i bo‘sh edi, bu esa uni biroz vahimaga soldi.

— Kook, — dedi u xavotir bilan, xavfsizlik kamarini yecharkan.

Jungkook qizning ovozisini eshitib qaytib keldi va eshikni ochdi.

— baby, yaxshimisan, hammasi joyidami?

Shahi esa nimaga qo‘rqib ketganini o‘zi ham tushunmadi.

Ammo u qarshingizda sog‘-salomat turganini ko‘rib, yuragingizga yengillik tushdi. Qiz uning yuzini kaftlari bilan tutdi, u egilib qizning darajasiga tushganida, barmog‘i bilan peshonasini silay boshladi.

— Baby, yaxshimisan? — deb so‘radi u.

— Hey, bu mening savolim-ku! Hali ham og‘riyaptimi? — deb qaytadan so‘radingiz, u esa boshini “yo‘q” deb chayqadi.

Shahi kulimsirab dedi:

— Yaxshi. Qayerdamiz o‘zi?

U biroz jilmaydi va javob berdi:

— Onamning Busandagi dala hovlisida.

Qiz esa shu darajada hayratda qoldiki, bu rostmi yoki u hazillashyaptimi, ajratolmadi. U hayajondan shoshib, keng ochilgan ko‘zlari bilan baqirdi:

— Busan!! Dala hovlisi!! Voy xudoyim!! Rahmat, Kook!!

— Sen uchun hammasiga tayyorman. Yur, biroz sayr qilamiz, — dedi u kulib.

Qiz boshini qimirlatib, shunday dedi:
- Keling, ozgina dam olaylik, men sizga dori topaman, keyin esa atrofni kezamiz.

U ko‘rdiki, Nick va Stivning furgoni endigina yetib keldi, va ular ikkalasi ham mashinadan tushib, olib kelgan kichik yuk va buyumlarni tushira boshlashdi.

𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮

- Ha xo‘jayin, ular xavfsiz yetib kelishdi - dedi tan soqchi Daehanga.

- U qasr haqida va uning joylashuvi haqida gapir - dedi Daehan.

- O‘sha fermadagi uy boshqa qasrlardan ko‘ra xavfsiz emas - dedi u yana.

- Yaxshi xabar. Ular qachon qaytmoqchi? - deb yana so‘radi Daehan.

- Janob Jungkook bizga hech qanday ma'lumot bermagan. Biz uning yaqin tan soqchilari emasmiz -, deb javob berdi tan soqchi.

- Yaxshi, ishing tugadi. Mukofotingni ol - dedi Daehan jiddiy ohangda.

Tan soqchi ogʻzidan quloqqacha jilmaydi, ammo keyin o‘q ovozini eshitib, o‘zini yerda topdi.

- Bu seni xoʻjayiningni aldab ketganing uchun mukofot - dedi Daehan kinoyali tabassum bilan joyni tark etayotib.

[𝗩𝗮𝗾𝘁 𝗼‘𝘁𝗶𝗯, 𝘀𝗼𝗮𝘁 17:30 𝗱𝗮 𝗕𝘂𝘀𝗮𝗻𝗱𝗮]

Jungkook va Shahi kkalasi ham fermer uyining atrofiga qiziqib, aylanish bilan band edi. Bu haqiqatan ham qizning orzu uyi edi. Har bir burchagi unga yoqadi. Har bir burchak yashil va rang-barang. Gullarga to‘la bog‘da yuzlab turdagi gullar bor.

Hayvonlar uchun ajratilgan alohida burchak bor — go‘yoki kichik bir hayvonot bog‘i. Ular bu yerda juda baxtli ko‘rinadi, garchi qafasda bo‘lsalar-da, ichida keng joy bor va har bir hayvon uchun juda qulay. Parvarishlovchilarning har bir hayvonga o‘z farzandidek g‘amxo‘rlik qilayotganini ko‘rish hayratlanarli edi.

Barcha hayvonlar yoqimli va qiziqarli. Kim bu mehribon jonzotlarga befarq bo‘la oladi?!

Qiz qushlar bo‘limiga kirdi va ularning ovoz chiqarib, qichqirayotganini eshitdi. Balki ular shikoyat qilayotgandir, balki bayram qilayotgandir?

U daraxt shoxchasida o'tirgan bir sariq qushni ko‘rdi — u boshini egib, go‘yoki:
- Bu kim o‘zi? - degandek qiziqish bilan qizga tikildi.

Parvarishlovchi Shahiga biroz don berdi va u qo‘lini cho‘zib, sariq to‘tiqushga don uzatdi. Keyinchalik bildiki, bu sariq jonzotning ismi bor ekan. Va agar qiz uni ismi bilan chaqirsa, u shunday deydi:
-salom do‘stim~

- Bu qush boshqalariga qaraganda ancha sho'x ekan, - dedi Shahi, u sakrab o‘ynab, yana qizning oldiga qaytib kelayotganini kuzatarkan.

Shahini xursand qilish uchun parvarishlovchi telefondan musiqa qo‘yib yubordi, va qush boshini ritmga mos qilib qimirlata boshladi.

- Mic Bop~ Mic Bop~ ... qiz uni qo‘shiqchiga qo‘shilib kuylayotganini eshitdi.

- Kook, qarang, u raqsga tushyapti. Voy, sen raqs tushishni bilasanmi? - dedi unga mehr bilan boqib.

- Munchkin~ - dedi qush.

- Bu nima edi? - deb darhol so‘radi Jungkook, toʻti boshqa tomonga qarab turgandi.

- Bu to‘tiqush, Mr. Sunshine, meni munchkin deb atadi. Asl munchkin esa sensan. Bu yerda munchkin — sensan - dedi Shahi, so‘ng ovqatini olib kelish uchun uzr so‘rab chiqib ketdi.

U chiqib ketishi bilan, Jungkook g‘azab bilan qushga tikilib, shunday dedi:
- Hey! Sening sevgan qizing yo‘qmi? Bitch!

- Mitch — qush darhol uning so‘zlarini takrorladi.

‘Voy, bu qush taqlid qila oladi! Qaytadan o‘ylab ko‘r, Jungkook…’ — Jungkook ichida afsuslana boshladi.

- U bir narsa deyaptimi? — deb so‘radi Shahi, unga yana bir hovuch taom uzatar ekan.

- Men uni t-to‘g‘ri eshitmadim, — deb javob berdi Jungkook, qushning uning kaftidan urug‘ yeyayotganiga qarab.

U buni qanday aytadi endi —shunchaki yumshoq, begunoh sarg‘ish jonzotga so‘kinish so‘zini o‘rgatdi.

Ovqat tugashi bilan qush boshqa shoxchaga sakrab chiqdi va baqira boshladi:

"Mitch~ Mitch~ Mitch~"

Shahi kulib, dedi:
- U xuddi yangi so‘z o‘rgangandek o‘zini tutyapti.

‘Xudoga shukr, qush “Mitch” dedi deb o‘yladi’ — deb ichida chuqur yutindi Jungkook.

- Yur, boshqalarini ko‘ramiz, — dedi u Shahini qushlar bo‘limidan olib chiqayotib.

𝗞𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗯𝗼‘𝗹𝗶𝗺 𝗾𝘂𝘆𝗼𝗻𝗹𝗮𝗿 𝘂𝗰𝗵𝘂𝗻.

Shahi quyonlar oilasining kichik uyi oldida to‘xtadi, u yerda erkak quyon dam olayotgan edi.

- Qarang, bu quyon!! Qora rangda!! Nega bu sizga o‘xshab ketadi? — dedi Jungkookka mehr bilan hayajonlanib.

Quyon uning qo‘lini hidlay boshladi, qiz esa mayin ohangda dedi:
- Yoqimli~~~

Ism yozilgan taxta e’tiborini tortdi va u kulib yubordi:
- Voy... ismi Hahhahah ekan!

Jungkook kirib kelib so‘radi:
- Quyonning ismi ‘haha’mi!? G‘alati-ku!

- Yo‘q... hhahaha... Anavi tomonga qarang... Uning ismi... — dedi qiz kulgusini bosolmay.

- Kookoo!— deya Jungkook deyarli baqirib yubordi.

Shahi kulgusini tiyib:
- Sizni ismingizga o‘xshaydi... ikkalangiz juda o‘xshaysiz, — dedi.

Qiz uni silay boshladi, quyon esa uning mehrida eriy boshladi:
- Aww~

- U seni sevadi, — deya deyarli rashk bilan gapirdi Jungkook.

- Voy... Xonim... U odatda hech kimga o‘zini silatmaydi yoki erkalatishga ruxsat bermaydi, — dedi parvarishchi.

- Sen ajoyibsan, — dedi Jungkook soxta hayrat bilan va ko‘zlarini devorga aylantirib.

‘Nega hamma mening rafiqamni o‘g‘irlashga harakat qilyapti?’ — deb o‘yladi u, hali ham kichkina quyonchaga qarab turib.

- Hey... Boshqa hayvonlarimiz ham bor... Yur, — dedi Jungkook boshqa burchakka ishora qilib.

Shahi ketganidan so‘ng, u quyonni turtib qo‘ydi va qora rangdagi toza jonzot ham o‘zaro unga nafrat ishorasini ko‘rsatdi.

- Voy! Hey kichkina jonzot, men bilan urushmoqchimisan? Ahmoq! — dedi Jungkook pichirlab baqirib.

- Voy... Jungkook... Qarang, bu burchakda juda ko‘p quyon bolalari bor, — deb qiz baqirdi.

- Sal kattarog‘i va marul idishining yonida uxlayotgani ularning onasi, — dedi parvarishchi Jungkookga Shahiga yaqinlashishdan oldin.

- Ey, bro... Gormoningni yo‘q qil! — dedi Jungkook joyni tark etar chog‘ida.

Ular ikkalasi hayvonlar bo‘limini tark etdi. Gullardan iborat bog‘ ichidan yurganida, tinch ob-havodan zavq ola boshladi. Jungkook Shahi bilan yonma-yon yurardi, o‘ng qo‘li esa belini quchib turardi.

Qiz to‘xtab, ko‘kragiga suyanib dedi:
- Kook, biz bugun ketamiz, to‘g‘rimi?

- Ha, agar darslaringni tashlab ketishni xohlamasang, — dedi u muloyimlik bilan.

Qiz unga qarab:
"Bilasizmi? Men hatto darslarni ham tashlab, siz bilan vaqt o‘tkazishga tayyorman. Bir necha kun shu yerda qolaylik, — dedi.

U jilmayib:
- Bo‘ldi, unda. Bu senga... o‘sha mavzuda bir-ikki sex darsini o‘rganishga ajoyib imkon bo‘ladi, — dedi.

Shahi unga “Jiddiy aytayapsizmi?” degan nigoh bilan qaraganida, u faxr bilan jilmayib dedi:
- Men senga yangi usullar va boshqa narsalarni o‘rgataman.

- Men qachon o‘rganmoqchi edim o‘zi?" — deb so‘radi qiz.

- O‘qitish — eng katta fazilatlardan biri va o‘rganish har doim qiziqarli. Shuning uchun bugun o‘rgataman, — dedi u, va qiz bu fikrni qanday tushunish kerakligini bilmay qoldi.

U hali gapirmasdan, yana davom etdi:
- Bugun kechasi sen uchun oson bo‘lmayman, go‘zalim.

Shahi ko‘zlarini hazil bilan aylantirib:
- Ko‘ramiz hali, — deb javob berdi.

Jungkook uning bu javobingizdan yanada kengroq jilmaydi.

𝗣𝗼𝘃/𝗧𝗿𝗮𝗻𝘀𝗹𝗮𝘁𝗼𝗿: 𝗕𝘂 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰 𝗪𝗮𝘁𝘁𝗽𝗮𝗱 𝗶𝗹𝗼𝘃𝗮𝘀𝗶𝗱𝗮𝗻 𝘁𝗮𝗿𝗷𝗶𝗺𝗮 𝗾𝗶𝗹𝗶𝗻𝘆𝗮𝗽𝘁𝗶. 𝗢ʻ𝘁𝗴𝗮𝗻 𝗴𝗮𝗹 𝗯𝘂𝗻𝗶 𝘁𝘂𝘀𝗵𝘂𝗻𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶𝗴𝗮𝗻 𝗺𝗶𝘆𝗮𝘀𝗶 𝗻𝗼𝗳𝗮𝗼𝗹𝗹𝗮𝗿 𝗰𝗼𝗺𝗺𝗲𝗻𝘁𝗱𝗮 𝗿𝗼𝘀𝗮 𝘁𝗼𝗺𝗼𝘀𝗵𝗮 𝗸𝗼ʻ𝗿𝘀𝗮𝘁𝗱𝗶. 𝗔𝗴𝗮𝗿 𝗼𝗿𝗮𝗺𝗶𝘇𝗱𝗮 𝘆𝗮𝗻𝗮 𝘀𝗵𝘂𝗻𝗱𝗮𝘆𝗹𝗮𝗿 𝗾𝗼𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗯𝗼ʻ𝗹𝘀𝗮 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰 𝗳𝗮𝗾𝗮𝘁 𝘆𝗼𝘇𝗶𝘀𝗵𝗱𝗮𝗻𝗺𝗮𝘀 𝘁𝗮𝗿𝗷𝗶𝗺𝗮 𝗾𝗶𝗹𝗶𝘀𝗵𝗱𝗮𝗻 𝗶𝗯𝗼𝗿𝗮𝘁 𝗲𝗸𝗮𝗻𝗶𝗻𝗶 𝗵𝗮𝗺 𝘁𝘂𝘀𝗵𝘂𝗻𝗶𝗻𝗴! 𝗕𝗨 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗡𝗜 𝗠𝗨𝗔𝗟𝗟𝗜𝗙𝗜 𝗕𝗢𝗦𝗛𝗤𝗔. 𝗠𝗔𝗡 𝗦𝗛𝗨𝗡𝗖𝗛𝗔𝗞𝗜 𝗕𝗨𝗡𝗜 𝗧𝗔𝗥𝗝𝗜𝗠𝗔 𝗤𝗜𝗟𝗜𝗕 𝗦𝗜𝗭𝗟𝗔𝗥𝗚𝗔 𝗬𝗘𝗧𝗞𝗔𝗭𝗬𝗔𝗣𝗠𝗔𝗡. 𝗖𝗛𝗔𝗜 , 𝗖.𝗔𝗜 𝗕𝗜𝗟𝗔𝗡 𝗚ʻ𝗢𝗬𝗔𝗦𝗜 𝗕𝗜𝗥 𝗫𝗜𝗟 𝗕𝗢ʻ𝗟𝗦𝗔 𝗕𝗢𝗥𝗜𝗕 𝗪𝗔𝗧𝗣𝗔𝗗𝗗𝗔 𝗠𝗨𝗔𝗟𝗟𝗜𝗙 𝗕𝗜𝗟𝗔𝗡 𝗝𝗔𝗡𝗝𝗔𝗟𝗟𝗔𝗦𝗛𝗜𝗡𝗚. 𝗠𝗔𝗡 𝗦𝗛𝗨𝗡𝗖𝗛𝗔𝗞𝗜 𝗕𝗨 𝗬𝗘𝗥𝗗𝗔 𝗧𝗔𝗥𝗝𝗜𝗠𝗢𝗡𝗠𝗔𝗡. 𝗛𝗔 𝗔𝗬𝗧𝗚𝗔𝗡𝗖𝗛𝗔 𝗕𝗨 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖𝗡𝗜 𝗬𝗢𝗭𝗜𝗟𝗜𝗦𝗛 𝗗𝗔𝗩𝗥𝗜 𝗕𝗧𝗦𝗡𝗜𝗡𝗚 𝗣𝗘𝗥𝗠𝗜𝗦𝗦𝗜𝗢𝗡 𝗧𝗢 𝗗𝗔𝗡𝗖𝗘 𝗤𝗢'𝗦𝗛𝗜𝗚'𝗜 𝗖𝗛𝗜𝗤𝗜𝗦𝗛𝗜 𝗬𝗜𝗟𝗜𝗚𝗔 𝗧𝗢ʻ𝗚ʻ𝗥𝗜 𝗞𝗘𝗟𝗬𝗔𝗣𝗧𝗜. 𝗠𝗨𝗔𝗟𝗟𝗜𝗙 𝗤𝗔𝗬𝗦𝗜𝗗𝗜𝗥 𝗤𝗜𝗦𝗠𝗗𝗔 𝗕𝗨𝗡𝗜 𝗧𝗔ʼ𝗞𝗜𝗗𝗟𝗔𝗕 𝗢ʻ𝗧𝗚𝗔𝗡 𝗢𝗦𝗠𝗢𝗡𝗗𝗔𝗡 𝗢𝗟𝗚𝗔𝗡𝗜𝗠 𝗬𝗢ʻ𝗤 𝗕𝗨 𝗠𝗔ʼ𝗟𝗨𝗠𝗢𝗧𝗟𝗔𝗥𝗡𝗜. 𝗨 𝗣𝗔𝗬𝗧𝗗𝗔 𝗖𝗛𝗔𝗜 𝗧𝗨𝗚𝗨𝗟 𝗔𝗬𝗥𝗜𝗠𝗟𝗔𝗥𝗜𝗠𝗜𝗭 𝗙𝗔𝗡𝗙𝗜𝗖 𝗢𝗟𝗔𝗠𝗜𝗗𝗔 𝗛𝗔𝗠 𝗕𝗢ʻ𝗟𝗠𝗔𝗚𝗔𝗡𝗠𝗜𝗭. 𝗦𝗛𝗨𝗡𝗗𝗔𝗬 𝗘𝗞𝗔𝗡 𝗫𝗨𝗟𝗢𝗦𝗔 𝗖𝗛𝗜𝗤𝗔𝗥𝗜𝗦𝗛𝗗𝗔𝗡 𝗢𝗟𝗗𝗜𝗡 𝗢𝗭𝗚𝗜𝗡𝗔 𝗔𝗤𝗟𝗡𝗜 𝗜𝗦𝗛𝗟𝗔𝗧𝗜𝗡𝗚. 𝗫𝗨𝗗𝗢 𝗨𝗡𝗜 𝗕𝗘𝗞𝗢𝗥𝗚𝗔 𝗕𝗘𝗥𝗠𝗔𝗚𝗔𝗡

[𝗝𝗲𝗼𝗻 𝗜𝗧 𝗺𝗮𝗿𝗸𝗮𝘇𝗶𝗱𝗮]

- Qanaqasiga? Shahini yem bo‘lish uchun ishlatishimni xohlaysizmi? — deb baqirdi Jungkook.

Yoongi ko‘zlarini uqalab qo‘ydi, Jungkook yana baqirdi:
- Hyung, aqlingdan ayrildingmi?

Jungkook gapini davom ettirdi: - Boshqa hamma narsani qilsam ham bo‘ladi, lekin Shahini yem qilishdan ko‘ra o‘laman. Hech qachon bunday qilmayman, hatto zarur bo‘lsa ham—

Yoongi uni gapdan to‘xtatdi:
- Quloq sol, axmoq! Bu sening o‘zing uchun, seni himoya qilish uchun!

- Hyung, nima deyapsiz o‘zi? Men uning hayotini xavfga qo‘ya olmayman! — deb yana baqirdi Jungkook.

- Biz bu yerga bir maqsad bilan keldik, — dedi Yoongi sovuqqonlik bilan.

- Faqat bir necha kunlik xavf-xatar hayotingning qolgan qismini baxtli qiladi — dedi Jimin xotirjam ohangda.

Jungkook hayrat aralash ko‘z tashladi, Yoongi esa jahli chiqib ketdi.

- Axmoq, faqat eshit! Uni jiddiy biror narsa bo'lishidan oldin topishimiz kerak. U sening yo'lingga bomba qo'ydi! U hatto uyingga ham yashirincha kirib olishi mumkin!

- Hyung, boshqa yo‘li yo‘qmi? — dedi Jungkook iltijoli nigoh bilan.

- Yaqinda bilsamki, kimdir bizni aldayapti. Biz o‘sha iflosni tezda topishimiz kerak, — dedi Jimin, ularning e’tiborini tortib.

- Hyung, m-men aniq bilmayman, lekin m-men H-Hanbin amakini shubhalanmoqdaman, — dedi Jungkook ikkilanib.

- Aynan! Men ham shuni aytmoqchi edim. Men seni rad etadi deb o‘yladim, chunki u Shahining otasi va uzoq yillardan beri sening otangga ishlaydi, — dedi Yoongi.

- Xo‘sh, qanday qarorga kelayapsan? — so‘radi Yoongi.

Jungkook unga tik boqib dedi:
- Hyung, agar unga biror narsa bo‘lsa, qasam ichamanki...

- Yana, sen meni mazax qilyapsanmi, f*ck? — deb yana baqirdi Yoongi.

- Yaxshi, so‘kinishni bas qiling, ahmoq! — deb javob qaytardi Jungkook.

- Sen shunday dedingmi... Yaxshi, mayli. Miyangni yig‘ishtir! — dedi Yoongi xonani tark etayotib.

- Jungkook, bu atigi bir necha kunga. Keyin bu bexosdan raqib bilan o‘ynalayotgan befoyda berkinmachoqdan qutulasan, — dedi Jimin uni tinchlantirmoqchi bo‘lib.

- Hyung, u mendan bola xohlayapti. Hozirgi paytda esa, biz bunday dahshatli narsalardan o‘tmasligimiz kerak, deb o‘ylayman, — dedi Jungkook xavotirli ohangda.

Jimin esa kulmaslikka harakat qilolmay, kulib yubordi. Jungkook unga g‘azab bilan qarab:
- Nimasi kulgili? — deb so‘radi.

Jimin kulgisini bosib, javob berdi:
- U homilador bo‘lganmi?

Jungkook esa hayratdan to‘xtab qoldi va javob berdi:
- M-men bilmadim... Yo‘q... Lekin...

- Uff! Sen unga kelganda qo‘rqoq quyonchasan, — dedi Jimin kulgisini bosolmay.

Jungkook unga hafsalasi pir bo‘lgancha qaradi.

- Meni eshit. Ataylab ularning tuzog‘iga tushishing kerak, ehtiyotkorlikni unut. Shunda ular bizning tuzog‘imizga tushadi. Biz shu yerdamiz, ikkovingizga ham hech narsa bo‘lmaydi, — dedi Jimin.

Jungkook o‘zini xavotirlanish va yomon narsalarni o‘ylashdan to‘xtata olmadi.

- Faqat bir necha kun, Kook, — dedi Jimin, uning yelkasiga ohangrabodek qo‘lini qo‘yib, keyin uni tark etdi.

𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮

— Shahi hozir uyda yolg‘izmi? — deb so‘radi kimdir Bluetooth orqali.

— Yo‘q, janob Jungkook bugun ishga kelmadi. Shahi hozir u bilan birga, — dedi qo‘riqchi kiyimidagi boshqa bir erkak.

— Ular biror joyga borishni rejalashtirishyaptimi? — deb so‘radi odam.

— Mening bilishimcha, yo‘q, — deb javob berdi qo‘riqchi ko‘rinishidagi erkak.

— Jahlim chiqdi, agar biror yangilik bo‘lsa darhol menga xabar ber, — dedi u odam buyruq ohangida.

— Albatta, janob, — dedi qo‘riqchi va qo‘ng‘iroqni tugatdi.
---

— Hammasi tayyormi? — deb so‘radi Jungkook. Shahi esa olmoqchi bo‘lgan narsalarni yana bir bor tekshirganidan keyin bosh irg‘adi.

Jungkook mashinaning eshigini ochdi, qiz esa yo‘lovchi o‘rindig‘iga o‘tirdi. U ham mashinaga chiqdi.

— Kook, Stiv va Nickni olib ketmayapsizmi? — deb so‘radi u dvigatelni ishga tushirayotganda.

— Hmm, ular boshqa mashinada bo‘lishadi. Orqamizdan kelishadi, — dedi u.

— Juda hayajondaman, bilasizmi? — dedi Shahi derazadan tashqariga qarab.

U javob bermadi, shuning uchun qiz orqaga qaradi va uning tashvishli yuzini ko‘rdi.

U konditsioner yoqilganiga qaramay terlayotgandi, shuning uchun so‘radi qiz:
- Kook, hammasi joyidami?

U Shahiga qarab oldi. So‘nayotgan tabassum bilan javob berdi:
- Hmm… Faqatgina boshim biroz og‘riyapti.

Shahi mashina allaqachon uydan uzoqlashib ketganini sezib, vahimaga tushdi:
- Nega oldin aytmadingiz? Dorini olib olsangiz bo‘lardi-ku.

U qizning xavotirli yuziga qarab jilmaydi va:
- Xavotir olma, tez orada ichaman, - dedi.

U qizning xavotirli yuziga qarab jilmaydi va:
- Xavotir olma, tez orada ichaman, - dedi.

- Sizning— deb gap boshladi, lekin u gapni bo‘lib:
- Uxlab ol, baby. Vaqt kerak bo‘ladi, - dedi.

U orqasiga qarab, Nick va Stivning furgoni ularning mashinasining orqasida ekanini payqadi. Nima bo‘layotgani juda shubhali edi.

Nega Jungkook bunchalik terlayapti? Nega u faqat Nick va Stivni olib, boshqa tan soqchilarini olib kelmadi? Nega boshi og‘risa ham mashinani o‘zi haydashni xohladi?

Shunchalik ko‘p xavotirlar ongizda to‘planib borardi, chunki Shahi uning yon profiliga qarab turardi. Shunday holatda, qachon mashinada uxlab qolganini ham bilmay qoldi.

Jungkookning mashinasi uning tug‘ilgan shahri — Busanga yetib keldi. U Jeon oilasining hashamatli uyi tomon bormadi — u qizni birinchi marta uchratgan joyga emas. Jungkook ini Jeon xonimning Busandagi fermasiga olib keldi.

Janob va xonim Jeon odatda bu yerga kelishadi, lekin Jungkook bu yerga ko‘p kelavermaydi. Shunga qaramay, u bu safar Shahini shu yerga olib keldi. U mashinani to‘xtatganida qiz hali ham uxlardi. U mashinadan tushdi va Yoongini chaqirdi.

Yoongi qo‘ng‘iroqni ko‘targan zahoti, Jungkook umidsiz ohangda so‘radi:

— Hyung, orqamizdan kimdir quvib kelmadimi?

Yoongi salbiy javob berdi va bu Jungkookni yanada tashvishga soldi. Jungkook qiz uxlayaptimi yoki yo‘qmi deb tekshirib ko‘rdi, so‘ng dedi:

— Nick ham yozdi, hech kim ortimizdan kelmabdi. Demak, ular hali bilishmaydimi?

— Bilmayman, lekin ehtiyot bo‘l. Hududni allaqachon egallab oldik. Kimdir ichkariga kirishga urinsa, darhol xabar beramiz. Va darhol choralar ko‘ramiz, — dedi Yoongi jiddiy ovozda.

Bu orada Shahi uyg‘onib, yuzida quyosh nurlarini his qildi. Birinchi sezgan narsasi — haydovchi o‘rindig‘i bo‘sh edi, bu esa uni biroz vahimaga soldi.

— Kook, — dedi u xavotir bilan, xavfsizlik kamarini yecharkan.

Jungkook qizning ovozisini eshitib qaytib keldi va eshikni ochdi.

- N-n-nima? – u asabiy pichirladi, va bu qizga juda yoqimli tuyuldi.

Xoʻsh, u har doim yoqimli yoki jozibali boʻlgan. U toʻgʻridan-toʻgʻri qizni koʻzlariga tikilib, hazillashyaptimi yoki yoʻq, shuni tushunishga harakat qildi.

Shahi kulib yubordi va dedi:
- Men siz bilan bola xohlayman. Yoʻq... aslida, men siz bilan juda koʻp bolalar qilishni xohlayman.

U yutinib, hayratini bosishga harakat qildi va keyin gapirdi: - Ha, biz juda koʻp bolalar qilamiz va ulardan futbol jamoasi tuzishga harakat qilamiz. Toʻgʻrimi, baby?

Qiz labni burishtirib:
- Yah! Men hazillashmayapman, - deb baqirdi.

U qizni yuzini kaftlari bilan ushlab, sekin gapirdi:
- Men ham, baby.

Shahi shu shirin tortishuvni davom ettirishga ulgurmay, kimdir eshikni taqillatdi.

Ular ikkovi ham joyida qotib qoldi va tezda bir-biridan uzoqlashib, go‘yo ish bilan banddek ko‘rindilar.

- Xm, sizlar bir lahza ham bir-biringizga tegmasdan turolmaysizlarmi? – dedi Jimin, muzlatgich tomon yurib, cola olish uchun eshigini ocharkan.

- Umm... sizga nimadir kerakmi, oppa? – dedi Shahi ko‘zlariga qaramasdan.

- Ular chaqirishyapti, bir soat bo‘ldi! Tezroq keling, – dedi u oshxonadan chiqib ketayotib.

U chiqishi bilan, yana Shahi eri va oshxona peshtaxtasi orasida qolib ketdi.

Jungkook uni burnidan o‘pib, shivirladi:
- Baby, keyin gaplashamiz, maylimi?

Qiz bosh irg‘adi, Jungkook esa uni yetaklab:
- Yur, ketdik, - dedi.

Ikkovi yashash xonasiga bordi va ular tortni allaqachon shamlar bilan bezatib bo‘lganini ko‘rishdi.

- Ular shu yerdalar... Nihoyat! – shodlik bilan aytayotgan Mrs. Jeonning ovozini eshitildi.

Shahi Jungkookni tort oldiga olib keldi, u esa hayratda, chunki bu bayram haqida bilmas edi. JungShook!!!

Jack Jiminga kulib qaradi va shunday dedi:
- Ko‘rinishidan, bugun ikki karra bayram qilamiz! Zo‘r~

Soʻng Sanaga yaqinlashib, hazil bilan shivirladi:
- Sana, sendan hafa bo‘lsam bo‘ladimi? Shunda sen ham meni Jungkook hyung Shahini olib kelganidek, ajablanarli tarzda olib kelasanda?

Sana g‘azab bilan qarab:
- Bu yerda yigit kim? Senmi yoki men? — deb so‘radi.

Jack birdan dovdirab qoldi va bahslashishga urindi:
- Lekin-

Sana uni bo‘lib:
- Yana bir ahmoqona gap aytsang, shu yerning o‘zida ko‘mib tashlayman, — dedi.

Jack og‘zini yopdi va Jimining yoniga borib o‘tirdi.

BRO...... U Min Sana shunchaki emas, bekorga Min Sana emas!!!!

"Happy Birthday to you..... Happy Birthday, Jungkookie....
Happy Birthday to you...."

Jungkook ishxonadagi ishlarini betartib bajarayotgan edi, lekin uning xayollari uydagi Shahiga qaratilgan edi. U uchun ishga diqqatini jamlash qiyin edi, chunki qiz butun villada yolg‘iz edi. Ha, uyning o‘zidayu, atrofida xavfsizlik tizimi mustahkam bo‘lsa ham, u baribir bezovtalanayotgan edi. To‘satdan qo‘ng‘iroq bo‘lib, uni xayolga cho‘mishdan chiqarib yubordi.

Qo‘ng‘iroqni ko‘tarishi bilan Yoongi eʼtiborsiz ovozda gapirdi:

— Eshitdim, nima bo‘ldi?

Jungkookning zaif tomoni namoyon bo‘lib, dedi:

— Hyung, nima qilishim kerak? Kim bunga sababchi?

— CCTV yozuvidan ko‘rinib turibdi, Sung Hoon va Li Daehan orqangdagi o‘rmon tomonga kirishgan, — dedi Yoongi

Jungkookning asabiylashishiga sabab bo‘lib, Yoongi davom etdi:

— Ular hatto qo‘riqchilarni o‘ldirishgan. Ammo hayratlanarli xabar shundaki, ular nafaqat maqsadni o‘tkazib yuborishgan...

— Li Daehan barchangizni qutqarib qoldi, — dedi Yoongi, Jungkookni hayratda qoldirib.

— Nima demoqchisiz? U nima xohlaydi? — dedi Jungkook tashvish bilan.

— Bilmayman. U Sung Hoonning boshiga qurol tirab, odamlarga chiqish eshigini bo‘shatishni buyurdi, shunda sen osongina qochib chiqib ketishing mumkin edi, — dedi Yoongi yelkasini qisib.

— Endi nima qilay, hyung? — dedi Jungkook peshonasini uqalab, boshida ming xil fikr aylanib.

— O‘zingga va Shahiga e'tibor ber. Men Sung Hoon bilan bog‘lanishga harakat qilaman, — dedi Yoongi uni tinchlantirib.

Jungkook javob bermadi, shuning uchun Yoongi yana gap qo‘shdi:

— Xavotir olma. Yonimda Jimin, Namjoon va Jin bor. Birgalikda buni aniqlaymiz. Faqat ehtiyot bo‘l.

Va u telefonni qo‘yib, Jungkookni yana chalkash fikrlar ichida qoldirdi.

[𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮]

Janob Li Minhyuk Seul Universitetiga orqa hovlidan kirib bordi, u yerda universitet xodimlari yashab, jonli darslar o‘tar edi. Qurolini yashirib, u ehtiyotkorlik bilan oldingi maydonga bordi. U yerda barcha talabalar kampusni bezash bilan band edi.

U imkoniyatdan foydalanib, to‘g‘ri ro‘yxatga olish idorasiga yo‘l oldi.

U qurol bilan tahdid qilib, professorga binodan tashqariga birga chiqishni majburan buyurdi.

Ular asosiy karnaval bo‘ladigan stadion maydoniga yetib kelishdi.

Professorning orqasiga qurolni tirab, u savol berdi:

— Mengaga Jeon Shahini ko‘rsating!

Professor bo‘g‘ilib, atrofga ko‘z yugurtirib chiqqach, terini artib dedi:

— P-pony tail ( xvostik qilingan soch) , f-floral ko‘ylak va s-sumka taqqan qiz... ana u yoqda.

Janob Li nigohini uzoq masofada orqasi turgan qizga qaratdi.

U professorga ishora qilib, joyni tark etishini aytdi va Shahiga tomon yurishni boshladi.

Qiz esa sinfdoshlari bilan stadionni bezatishda band edi. Do‘stlaridan biri unga sharlar to‘plami va ba’zi plakatlarni uzatdi, ularni tekshirishni so‘radi. Shahi sling sumkasini stulga qo‘yib, plakatlarni ochishni boshladi. Bu vaqtda, Sana ustun ortida yashirinib turgan professor bilan to‘qnashib qoldi. U professorning peshonasidagi terlarni payqab, muloyimlik bilan nima bo‘lganini so‘radi. Professor unga hamma narsani aytib berdi va juda qo‘rqqanini aytib, nimadir qilishni iltimos qildi. Sana Shahi tomon yugurdi, qurollangan odam qizga yetib kelmasidan avval yetib bordi.

Sana nima qilishni bilmay qoldi, ammo uni qutqarish uchun tezda reja tuzdi.

Bu orada, Mr. Li ko‘p qizlarning sochlari ponytail ekanligini ko‘rib, qurol bilan ularning barchasiga ishora qilib, kerakli qizni topishga harakat qildi.

Sana Shahiga uni yaqinlashayotganini ko‘rib, yoniga kelib, sochlaridagi rezina tasmani tortib, sochini yoydi.

Shahi hayratlanib, baqirib yubordi:

- Sana! Hey, nima bo‘ldi?

Sana tabassum qilib, qarama-qarshi tomonga yugurib ketdi, qiz esa uning orqasidan chopdi.

- Qani, qaytar uni! — deya qiz kulib, Sanaga baqirdi.

- Avval asal oylaring haqida aytib berasan! — dedi Sana hech narsadan uyalmay, atrofda hech kim yo‘qligini payqab.

- Sshsh, hamma eshitib qolishi mumkin, — dedi Shahi darhol, uyalib, ko‘zlarini olib qochdi.

- Qo‘yaver, eshitsinlar! — dedi Sana quvnoq ohangda va qiz uning hazilkashligidan kulib yubordi.

- Yaxshi, yaxshi, aytaman, lekin bu yerda emas. Hamma kuzatib turibdi, — dedi Sanani tinchlantirishga harakat qilib.

- Unda men uni qaytarmayman. Aytgancha, bilasanmi, Jungkook yoyilgan sochni yaxshi ko‘radi, — dedi Sana tabassum bilan.

Shahi Sana boshqa tarafga yugurib ketganini ko‘rdi va uni yo‘qotib qo‘ydi. Keyin esa ko‘zi nimagadir tushdi.

Stiv qurolini uning yoningdagi joyga qaratib turardi.

- Stiv! U bu yerda, stadionda nima qilyapti? — deb pichirladii o‘ziga

Stiv qurolini kimga qaratganini topmoqchi edi, ammo bir payt otishma ovozini eshitib, seskanib ketdi.

Ko‘zini ko‘tarib qaraganida, hamma qochib ketayotganini va yerda bir chol yotganini ko‘rdi. Stiv noto‘g‘ri odamni otib qo‘ydi deb o‘ylab, uning oldiga yugurdi

Qiz erkakning boshini tizzasiga qo‘ydi va dedi:

- Ajhussi, Ajhussi, ko‘zingizni yumang. Yaxshi bo‘lasiz.

Erkak avvaliga hayron bo‘lib qaradi, so‘ng muloyim tabassum qildi. Shahining unga achinish hissiyoti kuchaydi va yordam so‘rab odamlarga murojaat qildi. Ular tez yordam chaqirishdi, va hech kim hamroh bo‘lmagani uchun qiz u bilan ketdi. Uning azob chekayotganini ko‘rib, ko‘zlari yoshlandi. U qo‘lini mahkam ushlagani qizga Nikni eslatdi.

Shahi uning og‘riqda ekanligini sezib, uni yupatishga urindi.

- Biroz chidang, hammasi yaxshi bo‘ladi, — dedi muloyimlik bilan.

U nimadir demoqchi bo‘ldi, lekin kuchli og‘riq va qon yo‘qotishi sababli so‘zlay olmadi.

- Iltimos, uni saqlab qoling, u juda yomon jarohat olgan, — dedi Shahi doktorga.

Hamshira uni boshqa karavotga yotqizib olib ketdi. Shu payt doktor qizga yaqinlashib so‘radi:

-Nima bo‘ldi, xonim?

- U-unga o‘q tegdi, i-i-iltimos, tezroq biror narsa qiling, — deyarli yig‘lab gapirdi Shahi.

- Uni hoziroq operatsiya bo‘limiga olib boring! — deb baqirdi doktor va hamshiraning ortidan yugurdi.

Qiz ularni kuzatib, erkakning unga ojiz nigohi bilan qarab turganini ko‘rdi. Keyin eshik yopildi.

Hamshiralardan biri Shahiga kelib dedi:

- Xonim, iltimos, xotirjam bo‘ling. U yaxshi bo‘ladi. Dastlab politsiyaga xabar berishimiz kerak.

Shahi bosh irg‘ab, stulga o‘tirdi. Hamshira davom etdi:

- Uni qanday qilib otib yuborishgani haqida ayta olasizmi?

- Bilmayman... faqat... o‘q ovozini eshitdim va... keyin uni... uni... yerda yotgan holda ko‘rdim... — deya gapirdi, yig‘i orasida.— Hammasi joyida, xonim. Buni iching, — dedi u suv idishini uzatib.

— Xonim, agar e’tirozingiz bo‘lmasa, shu yerda qoling. Chunki bu voqeani faqat siz ko‘rdingiz, — dedi hamshira muloyimlik bilan, Shahi bosh irg‘adi.

Qiz qo‘llarini asabiylik bilan ishqalab, operatsiya xonasi eshigiga qarab turdi.

To‘satdan tanish ovozni eshitib, kimningdir quchog‘iga sakrab ketdi.

— Shahi, yaxshimisan? — dedi Jungkook tashvish bilan, ovozi shivirlab chiqdi.

Ular bir-birining yurak urishlarini sezib, taskin topgandek bo‘ldi va gapirishga urindi:

— Kook, Stiv—

U quchog‘ini bo‘shatdi-yu, qo‘lini qo‘yib yubormadi va so‘radi:

— Sen bu yerda nima qilayapsan?

— Men... bir ajussini bu yerga olib keldim. Uni qorin qismiga otib ketishgan, — dedi qiz yig‘i aralash.

U ko‘z yoshini artib, muloyim ohangda dedi:

- Yaxshi... tushundim. Lekin nega uni bu yerga olib kelding? Agar dushmani seni unga yordam berayotganingni ko‘rsa, nima bo‘ladi?

Qiz uning gapini bo‘ldi:

U Shahining gaplaridan hayratda qolib, dedi:

- Bilaman... bilaman, tinchlan. Stiv uni boshqa birov bilan adashtiribdi.

- Biz unga yaxshi davolanish tashkil qilamiz. U tuzaladi, va sen bu yerda qolishing shart emas, — deb qizning yonoqlaridan o‘pdi.

- Kook, u og‘ir ahvolda, biz uni shu holatda tashlab keta olmaymiz, — dedi Shahi xavotir bilan.

Jungkook javob berishga ulgurmasdan, davom etdi:

- Hech bo‘lmasa, uning oilasi bu yerga kelsin. Hamshira menga uning cho‘ntagidan telefon topganini va o‘g‘liga qo‘ng‘iroq qilganini aytdi. U kelmoqda.

Qiz uning tili yonoqlariga bosilyotganini va jag‘ini siqib, bir lahzaga nigohini boshqa tomonga burib qaraganini aniq ko‘rdi.

U qizni yelkasidan ushlab gapirdi:

— Shahi, tushunishga harakat qil. Sen qutqargan odam mafiya a'zosi. Agar politsiya buni bilib qolsa, yillar davomida panjara ortida qolishing mumkin.

Shahi uning gapidan hayratda qoldi va so‘radi:

— Nega meni kimligini bilmagan odamni qutqarganim uchun qamoqqa jo‘natishadi? Buning uchun Stivni kechirmayman, — dedi qiz labini cho‘chchaytirib.

Jungkook peshonasini ishqalab, dedi:

— Shahi, u mening eng katta raqibim. Biz duch kelayotgan muammolar aynan uning o‘g‘li va o‘zi tufayli. Hali ham uni qutqarasanmi?

— Men uni nima qilayotganini bilmasdan qutqarganim yo‘q. Uni inson sifatida qutqardim, — dedi, bu javob Jungkookni hayratga soldi.

Jungkook o‘zini to‘xtatib, hayratdan o‘ziga kelib, tabassum qildi va yumshoq ohangda gapirdi:

— Tushundim, mening kichkina rafiqam. Endi men bilan ket, aks holda uning o‘g‘li seni topib, nima qilishini faqat Xudo biladi.

Shahi harakat qilishga ikkilanib, operatsiya xonasiga qaradi. U buni sezib, dedi:

— Senga ichishga ruxsat beraman... uh... Bullet-proof... nima deyishardi?

Qiz unga jilmayib, hayratda qoldi. U yana davom etdi:

— Qanchalik xohlasang, shuncha malinali muzqaymoq sotib olishing mumkin.

— Aww~ Rahmat! — dedi Shahi quvonch bilan va boladek uni quchdi, u esa bu quchog‘ini qabul qildi.

Shahi oldinga yurmoqchi bo‘lganida, u to‘xtatib:

— Shoshma, avval yuzingni yashiray.

U sumkasidan shlyapa chiqarib, qizni boshiga qo‘ydi, so‘ngra niqob taqishga yordam berdi

— Men masxarabozga o‘xshayapman, — dedi Shahi oynali eshikdagi aksiga qarab.

U ko‘zoynak chiqarib, dedi:

— Senga quyon shaklidagi yumshoq o‘yinchoq olib berishni o‘ylayapman

— Rostdanmi! Rahmat, Kook, — dedi Shahi xursand bo‘lib, ko‘zoynakni qo‘liga olgancha taqib oldi, chunki uning aynan qiz uchun olib kelganini bilardi.

Jungkook uning belidan quchib, o‘ziga yaqin tortdi va ular ikkovi kasalxonadan tashqariga chiqdi.

Daehan otasining xabarini eshitgach, jonholatda kasalxonaga kirdi. U otasi bilan yaxshi munosabatda bo‘lmasa ham, baribir o‘rta yoshli bu inson unga befarq emas edi.

U hisob stoli yonidan o‘tayotganda:

— Rostdanmi! Rahmat, Kook, — degan ovozni eshitib, to‘xtadi.

Darhol ovoz egasini izlash uchun qaradi:

— Bu ovoz... bu Shahi emasmi?

— Xoʻjayin, bu tomonga, — dedi odamlaridan biri

U operatsiya xonasi oldiga bordi, shifokorlar hali ham ichkarida edi. Shundan so‘ng, kursiga o‘tirib, kutishga tushdi.

Operatsiyadan bir soatcha o‘tgach, shifokorlar chiqib, vaziyat haqida tushuntirishdi.

Time skip~~

Daehan otasini hushsiz holda yotganini, qorni atrofini bint bilan o‘ralganini ko‘rdi. Uni bunday ahvolda ko‘rish yuragini achitdi. Otasini yaxshi ko‘rmasa ham, u baribir unga g‘amxo‘rlik qilardi.

Uni shunday holda tomosha qilishga toqat qilolmadi va kabinadan chiqib ketdi. Tez orada u otasining Seul universitetiga borib, Shahini o‘ldirmoqchi bo‘lganini bilib oldi.

Daehan hammadan uzr so‘rab, kasalxonadan chiqdi va Min Hanbinning raqamini terdi.

Min janoblari qo‘ng‘iroqqa javob berishi bilan Daehan dedi:

— Janob Min, nima bo‘lganini bilasizmi? Otam Seul universitetiga Shahini o‘ldirish uchun borgan ekan.

Janob Min hayratdan nafasini yutib, yana eshitdi:

— Bu uchinchi marta unga hujum qilishlari. Nimani kutyapsiz?

— Daehan, men uni ko‘ndirishga harakat qildim. U juda qaysar, Busanga kelishni istamaydi, — dedi janob Min

Daehan istehzoli ohangda dedi:

— Va siz menga Shahi hech qachon sizga bo‘ysunmaydi degandingiz!

Janob Min g‘azab bilan baqirdi:

— Hech qachon! Lekin u Jungkookga oshiq bo‘lib qoldi va uni tark etmaslikka qat’iy qaror qilgan!

— Bilasizmi nima? Endi biror narsa qilish kerak, vaqti keldi, — Daehan g‘azab bilan dedi.

Janob Min uni tinchlantirishga harakat qildi:

— Daehan, men bilaman, u sening singling. Balki bu haqda u bilan gaplashib olsak. Men senga maslahat berishni istayman...

Ammo Daehan uning gapini bo‘ldi:

— Menga sizning maslahatingiz kerak emas. Faqat bir narsaga javob bering, rostini ayting.

— Shahini u bilan yashashiga ruxsat berasizmi, agar Jungkook unga xiyonat qilayotganini bilsangiz? — deb so‘radi Daehan, janob Minning hayratdan nafasini yuttirib

Janob Min baqirib yubordi:

— Hech qachon! Jungkook bunday ish qilmaydi!

— Agar men sizga Jungkook uning uchun yaxshi tanlov emasligini isbotlasam-chi? — dedi Daehan istehzoli tabassum bilan.

— Nima demoqchisan? — deb baqirdi janob Min telefon orqali.

Daehan kulib:

— Kuting va ko‘ring, — dedi.

Shundan so‘ng u qo‘ng‘iroqni uzdi va boshqa raqamni terdi:

— Salom, men sizga email jo‘natdim. Shu ish uchun qancha kerak?

Telefonning narigi tomonidagi kishi javob bergach, Daehan g‘alabali tabassum bilan jilmaydi.

— Ish tugashi bilan pulni olasiz, — dedi va qo‘ng‘iroqni uzdi.

- Jeon Jungkook, yuraging sinishga tayyormisan? — dedi u past ovozda, Jungkookning rasmi bo‘lgan jurnal muqovasiga qarab.

U osmonga tikildi va yumshoq ohangda gapirdi:

— Kechirasiz, onajon. Buni qilishim kerak edi. Bilaman, Shahi xafa bo‘ladi. Ammo menda boshqa yo‘l qolmagandi

@shiny_fanfic

Jungkook qizni ichkariga sudrab kirdi va orqasidan ko‘zini berkitdi.

U bir necha qadam oldinga yurib, shivirladi:

- Endi... ko‘zingni och.

Shahi ko‘zini ochdi va faqat ikkita odam uchun mo‘ljallangan hashamatli bezatilgan uchrashuv joyini ko‘rdi. Hamma narsa juda dabdabali tarzda bezatilgan edi. Gullar, shamlar va yorug‘lik tizimi butun joyni to‘ldirib turardi. Unda hovuz va yonida bog‘ ham bor edi.

- Bu joy juda chiroyli, to‘g‘rimi? - deding atrofga nazar tashlab.

U qizni orqasidan ergashib, cho‘ntagiga qo‘l solib, yonoqlarida kulgi bilan jilmayib turardi.

- Sening oldingda bu joy chiroyli emas, - dedi u yon stol ustida turgan gul idishining yonidan zargarlik buyumi qutisini olib.

Shahi gullar sababli bu qutini ilgari payqamagan edi. U sokin va dadil qadamlar bilan qizga yaqinlashishda davom etdi, bu uni yuragini sportchilar yuragidan ham tezroq urdirib qo‘ydi. U Shahini belidan ushlab, o‘ziga tortdi va peshonasidan o‘pdi. Sekin orqasiga o‘girdi va bo‘ynini ochib, go‘zal marjonni taqdi.

Shahi olmos marjon yalang‘och bo‘yniga tekkanda titrab ketding. Uning va Jungkookning aksini devorga ilingan qadimiy oynada ko‘rib, marjonni ushladi. U marjon ilgagini to‘g‘rilashga urinayotganini ko‘rib, kulib yubordi.

Bir necha urinishdan keyin u nihoyat marjonni to‘g‘ri taqdi va aksiga qarab mamnunlik bilan nafas oldi.

- Voy, juda chiroyli ekan, - dedi qiz hayrat bilan marjonning oyna orqali aksini ko‘rib.

- Sening chiroying oldida hech narsa emas, mening jajji xotinim, - dedi u va qizni orqasidan quchoqladi.

Qiz erining gapidan qizarib ketdi va Jungkook bo‘ynidan muloyim o‘pishni boshladi.

Bu shirali o‘pishlar tanaga mayin titroq berdi va qorin oldida "kapalaklar" uchib yurgandek his qildi.

- Xudoyim, bir necha kun oldin meni butunlay e’tiborsiz qoldirgan odam, endi esa imkon topgan har daqiqada o‘pishlar bilan hujum qilmoqda, - deb o‘yladi yengil nafas chiqarib. Shu yoqimli o‘pishlardan mamnun bo‘lgach, u qizni yuzini o‘ziga qaratdi.

Shahi oyoqlariga tikilib, qizarib, muloyim jilmaydi. U yuzini kaftlari bilan ushlab, ko‘ziga qaradi.

- Xudoyim, men shu chiroyli va uyatchan qizni o‘zimning oldimda sevaman, - dedi u pichirlab, qizni o‘ziga tortdi va lablarini o‘pdi.

- Demak, u Jeon Shahi ekan, - dedi Daehan qo‘lidagi talabalar ma’lumot jildiga qarab o‘ziga gapirgancha.

- Nega, onajon? Nega menga buni qilish kerak edi? - u g‘amgin ohangda so‘radi, suratga qarab. Qo‘lidan titrab turgan jild tushib ketdi va sukunat orasida baland ovoz chiqardi.

U beixtiyor yig‘lab yubordi va baqirib dedi:

- Nega menga eng o‘xshash qiz dushmanimning sevikli xotini bo‘lishi kerak edi?

Bilmagan holda, ko‘z yoshlari to‘xtovsiz oqishda davom etdi. Yonoqlaridagi namlikni payqab, xira yorug‘lik yordamida qo‘lida to‘plangan yoshlarni ko‘rdi.

Achchiq tabassum bilan so‘radi:

- Endi... Endi uni qanday yomon ko‘rishim mumkin? Uni qanday olishim kerak?

- Taqdirimga qanday la’nat yubordingiz? - dedi u ko‘kragidagi og‘riqdan dodlab.

- Uni qanday garovga olib, Jeonni yer tishlatishim kerak? - dedi u qayg‘uli ohangda yig‘lab.

U yonoqlaridagi namlikni artib, shunday dedi:

- Nega u aynan senga o‘xshashligini bilishim kerak.

U shoshib shkafga yugurdi va chamadonini yig‘ishga tushdi.

-Otam unga biron narsa qilmasidan oldin, barcha haqiqatni bilib olishim kerak - dedi kiyimlarini chamadonga tashlab.

- Men Busanga borishim lozim, - deb g‘udranib, telefonini izlay boshladi.

Telefonni topgach, nimadir yozdi va Busanga reys bron qildi. Tasdiqlash tugmasini bosishdan oldin peshonasini uqalab, chuqur nafas oldi.

- Lanat! Otamga qanday bahona aytaman?

Bir necha qo‘ng‘iroqdan keyin janob Li go‘shakni ko‘tardi va:

- Alo, hozir bandman, - dedi.

- O-o-ota, bu... muhim - dedi u darhol, janob Li qo‘ng‘iroqni uzib qo‘ymasidan oldin.

- Men... Men Busanga qaytishim kerak -, dedi u ikkilanib.

- Va nima uchun? - deb so‘radi janob Li xavotir bilan.

- Onamni sog‘indim - deb yuragi jim ohista pichirladi.

Ko‘zlarida yosh paydo bo‘layotganini sezib, o‘zini qo‘lga oldi va gapirdi:

- Aslida... Biz Jeonning zaif tomonini bilamiz, lekin kuchli tomonlarini bilmaymiz

- Kim ularga ko‘proq ishonchli ekanini bilishni xohlayman - dedi Daehan davom etib.

- Buning uchun nima reja qilyapsan? - so‘radi janob Li.

- Biz... biz o‘sha odamni manipulyatsiya qilib, ularni osongina yiqitishimiz mumkin - dedi Daehan tutqich berib.

- Men o‘sha odamni bilaman. U janob Min - dedi janob Li.

- J-janob Min? - Daehan eshitib, hayratda qoldi.

Janob Li bosh irg‘ab, gapida davom etdi:

- Ha, Jeonning eng kuchli shaxsiy yordamchisi. U ularga eng ishonchli odam.

Daehan gapirishga ulgurmasidan, janob Li gap boshladi:

- Lekin... Uni manipulyatsiya qilish qiyin bo‘ladi. U bilan ishlash oson emas

Daehan yutindi va gapirdi:

- Qo‘limdan kelganicha harakat qilaman, dada. Mr. Minning zaif tomonini topishimiz kerak.

Janob Li masxaraomuz kulib, so‘zini davom ettirdi:

- Shundaymi? «Hech narsaga yaramagan» oʻgʻil dadasiga o‘xshamoqchi bo‘layapti. Yaxshi, urinib ko‘r.

Daehan g‘azabdan tishlarini g‘ijirlatib, telefonni qattiqroq siqdi.

Shahi va Jungkook kechki ovqatni tugatgach, mehmonxona hududida sayr qilib, asta-sekin raqs tushishdi va bir-biri bilan uzoq yillardan keyin ilk bor uchrashgandek suhbatlashishdi. Mashina to‘xtash joyiga yaqinlashar ekan, bu go‘zal joydan ketayotganidan ko‘ngli xira tortdi. Mashina eshigini ochayotgan paytda u qizning lablarini cho‘chchaytirganini sezib, so‘radi:

- Nima bo‘ldi?

- Biz tashqarida yana bir oz vaqt o‘tkazsak bo‘ladimi? — qiz lablarini cho‘chchaytirib, unga tikilib so‘radi.

- Ha?.. Albatta, — u ikkilanib javob berdi.

- Hmm... Qayerga borishni xohlaysan? — dedi u, mashina tomon ishora qilib.

- Yurmoqchiman, ob-havo juda yaxshi, — Shahi uning qo‘lidan ushlab, bambi ko‘zlaridagi ma’sumlik bilan tikilib gapirdi.

- Voy! Googledan qanday qilib xotinimning aegyosiga “yo‘q” deb aytishni o‘rgansam bo‘ladi? — deb o‘yladi u, qizning qo‘liga va yuziga qarab.

- Xohlaganingdek, sevgilim, — u shirin tabassum bilan javob berdi.

Shahi unga darhol yoqimli tabassum qilib, mahkam quchoqladi va tashqariga sudrab olib chiqdi. Zaldan chiqib, yaqin atrofdagi ko‘lga yetib borguncha uni sudrab olib yurishda davom etdi. Shu yo‘lda bu joyni ilgari ko‘rganini sezdi.

- Xo‘sh, endi qayerga bormoqchisan? — u Shahini bola kabi sudrashga ruxsat berib so‘radi. Qiz qo‘li bilan ko‘ldagi rang-barang favvoraga ishora qildi.

Jungkook jilmayib bosh irg‘adi. Ikkovi favvorani yaqinroqdan tomosha qilish uchun yetib keldi. Ular ikkala lahzadan ham boshqa juftliklar kabi zavq oldi. Qiz favvoradan bahramand bo‘layotganda, Jungkook yonida yuziga tikilib, birinchi muhabbatini boshdan kechirayotgan o‘smirdek jilmaydi.

Birdan u ortdan qizni quchoqlab, zarb bilan hayron qoldirdi.

Atrofdagi odamlar bu yoqimli harakatdan ajablanib, ularga g‘alati qarash bilan tikilib turishdi.

Shahi ularning qarashlaridan va belidagi kuchli, ammo muloyim ushlashdan qutulish uchun harakat qildi, lekin eri bunga umuman parvo qilmadi.

- Qimirlama... Faqat mendan nima istayotganingni so‘ra, qasam ichaman, o‘sha narsa shu yerda, oldingda bo‘ladi, — dedi u qo‘pol, ammo juda erkaklarcha ohangda.

Shahi uning yoqimli so‘zlarini eshitib, harakatini to‘xtatdi. Uning issiq nafasi va kuchli qo‘llari yuragini qitiqlab, qorin bo‘shlig‘ida kapalaklar uchishini keltirib chiqardi.

- Oddiy juftlik kabi yurishimiz mumkinmi? — qiz so‘radi va uni ajablantirdi.

- Qo‘l ushlashib, yonma-yon yurib, tabiatni tomosha qilaylik, — dedi va unga yuzlanib qaradi.

Jungkook jilmaydi va lablarini qiznikiga tekkizdi. Ular ikkovi ham rang-barang favvora yonidagi go‘zal ko‘l bo‘yida, oy nuri ostida o‘pishishdi.

- Sana, — Jack ikkisi uchun muzqaymoq sotib olib, uning ismini chaqirdi.

U javob bermadi, faqat bir joyga termulib, o‘z fikrlariga berilib qoldi.

Jack yana uni chaqirdi, lekin javob ololmadi, shuning uchun u Sana tomon bordi.

- Hey, ketdik. Nega termulib turibsan? — dedi Jack, o‘rtada to‘xtab, Sananing qayerga qarayotganini aniq ko‘rib qoldi.

U ko‘l bo‘yida bemalol o‘pishayotgan juftlikni payqadi. Yigit qizni juda yaqin ushlab olgan edi, ularning tanasi orasida deyarli bo‘shliq yo‘q edi. Yigitning bel va qizning bosh orqasidagi mahkam ushlagan qo‘llari uning ishonchli va hukmronlik qiyofasini namoyon qilardi. Oy nuri ostidagi zulmatda bu romantik lahzalar har qanday K-drama o‘pich sahnalaridan ham jo‘shqinroq ko‘rinardi.

Albatta, bu sahna aynan shu joyda bo‘lish uchun yetarlicha romantik edi. Ammo sun'iy favvoraning rang-barang suvlari yaltirab, ularning yuzini yoritganda Jack jilmayishni to‘xtatdi. U chuqur nafas oldi va ularning o‘pichdan ajralib, Shahi yuzini erining ko‘ksiga yashirayotganini ko‘rib turdi.

- Yaxshimisan? — deb so‘radi Jack, hali ham uzoqdan qarab turgan Sanaga.

Unga kutilmaganda javoban, Sana uni birdan quchoqladi.

- Nega butun olam ichida ular aynan shu yerga kelib, ko‘z o‘ngimda o‘pishlari kerak edi?"l — dedi u asta, uni imkon qadar mahkamroq quchoqlab.

Jack jilmayib, uni qayta quchoqladi va yumshoq ovozda dedi:

- Uni unut. Oldingda turgan va senga hamma narsani berishga tayyor odamga e'tibor qarat.

Sana sekin quchoqdan chiqdi va hayron ko‘zlar bilan unga qaradi.

- O‘sha odam menman. Seni o‘zimga oshiq qilish uchun bor kuchimni sarflayman, — dedi Jack, qo‘lini unga uzatib.

Sana chuqur nafas oldi va qo‘lini uning qo‘liga qo‘shib, asta so‘radi:

- Nega bunday qilayapsiz? Nega siz mening singan yuragim uchun bunchalik harakat qilyapsiz? — yana so‘radi u, nigohlari titrab.

Jack uni o‘ziga tortdi va lablariga yengil o‘pich qo‘yib, uni sukutga chaqirdi.

- Agar yana shunday desang, seni o‘pib, jim qilaman, — dedi u mazaxli tabassum bilan.

- Yah! Mister Jack! — deb baqirdi Sana va musht ko‘tarib unga zarba berishga harakat qildi, lekin Jack orqaga chekinib qoldi.

- Qo‘lga olsang, ushla! — deb qichqirdi Jack, har qadamda ortga chekinar ekan.

Ikkovlari tasodifan muzqaymoqlarini yerga tushirib yuborishdi. Ular bolalarcha, bolalar bog‘chasidagi bolalar kabi, bir-birlarini quvlashda davom etishdi. To‘satdan, Jack oyog‘ini bir narsaga urib, muvozanatini yo‘qotdi va ikkisi ham bir-birining ustiga yiqildi. Sana Jackning ustiga tushdi, u esa uni mahkam ushlab, belidan quchib qoldi.

U uni qo‘yib yubormadi va gapira boshladi:

- Men tez orada bitiraman.

- Bitirgandan keyin Koreyani tark etaman. Meni kutasanmi? — dedi Jack, bu uning harakatlarini to‘xtatib qo‘ydi.

Sana uni kuch bilan itarib yubordi va kiyimini tuzatib, turib oldi. Jack javob olishdan umidini uzib, chuqur nafas oldi.

Hayratlanarli tomoni shundaki, Sana boshqa savol bilan javob qaytardi:

- Kimnidir kutish hozirgi kunda biroz eskicha emasmi?

Jack unga hayron qaradi, boshida nima bo‘layotganini anglay olmadi.

Uni yanada hayratda qoldirib, Sana davom etdi:

- Men sevgan odamni ergashib kuzatishni yaxshi ko‘raman. U qayerga ketmasin, bu ahamiyatsiz

[𝗕𝘂 𝗼𝗿𝗮𝗱𝗮]

Shahi va Jungkook ko'l bo‘yida qo‘l ushlashib yurishardi, his-tuyg‘ularini so‘z va harakatlar orqali ifoda etmoqda edilar.

Ob-havo nihoyatda romantik. Ular ikkala mahalliy aholi oldida hech narsadan uyalmasdan qilgan ishidan so‘ng, ular juftlikga g‘alati nigohlar bilan qarashadi, chunki ular hayotidagi eng jozibali insonni sherik sifatida tanlaganlar. Agar ularning munosabati boshqa juftliklar kabi oddiy bo‘lganida, yigit yoki turmush o‘rtog‘ini bunday o‘pganligi uchun albatta jazolagan bo‘lardi. Ammo Shahi unga bunday ishlarni qilishiga ruxsat beradi, chunki uzoq chalkashliklardan so‘ng nihoyat bir-birlariga his-tuyg‘ularingizni tan olgandilar. Boshqalar nima deyishini ahamiyat bermaslik qiz uchun yangilik bo‘lsa-da, unga xohlagan narsasini qilishiga yo‘l qo‘yadi. Faqat Shahi emas, Jungkook ham bu munosabatda ko‘p narsaga yon beryapti. Qiz sezadiki, bu munosabatda eng ko‘p yon berayotgan — aynan u. Qiz uni topganida juda xursand bo‘ldi, u esa hech kimga bildirmay bugungi barcha favqulodda uchrashuvlarni bekor qilib, vaqtini qiz bilan o‘tkazishga qaror qildi. Hamma narsa yaxshi ketayotgan edi, lekin atrofdagi ayrim odamlar bilan nimadir noto‘g‘ri ekanini sezildi.

- Nega ular bir-biriga bog‘langandek tuyuladi? Balki ular tasodifan bir xil uslubdagi kiyimlarni kiyib olishgandir? — deb o‘yladi Shahi yaqin masofada turgan ikki kishiga qarab.

Qiz har bir burilishdan o‘tgandan keyin burchakda turgan odamni ko‘rdi. U hech narsa qilmasdan, faqat qizga tikilib turardi.

Shahi Jungkookga qaradi, u odatdagidek yonida yurardi.

- Bo‘lmasa, u bu odamlarning boshqacha ekanligini payqamagan bo‘lsa kerak, — deb o‘yladi qiz.

Shahi ulardan jirkanch nigohlarni ko‘rganiga ishonchi komil edi. Yana Jungkookga qaradi, lekin u bunga e’tibor ham bermayotgandi.

- Nega ular bizni kuzatishayotgandek tuyuladi? Jungkook-shining soqchilari bo‘lishi mumkinmi, oddiy odam qiyofasida? — deb o‘yladi Shahi va bu fikrlarni quvib yuborishga harakat qildi.

Qiz to‘xtadi, u esa vaqtga qarab: - Uh... Deyarli soat 11 bo‘libdi. Uyga qaytaylik, — dedi.

- Ammo men bu yerda yana biroz vaqt o‘tkazishni xohlayman, — dedi Shahi labi bir oz osilgan holda.

- Bolalarcha injiqlik qilma, Shahi. Ertaga sening darsing bor, — dedi u kulib.

Jungkook qizni qaytarib olib ketmoqchi bo‘ldi, lekin Shahi vahima bilan:

- Jungkook-shi! Men ketishni istamayman! — deb baqirdi.

- Bu yigitlar seni kuzatishyapti, SHAHI... va sen yaxshi bilasan, bu menga yoqmaydi, — dedi u ogohlantiruvchi ohangda, bu gap qizni hayratda qoldirdi

- Qanday qilib senga raqiblarimdan biri bizni kuzatayotganini ayta olaman? — deb o‘yladi Jungkook, tilini yonoq ichiga tiragancha hech qanday ishora bermaslikka harakat qilib.

Shahi kichik barmog‘ini ko‘rsatib:

- Biroz zarar qilmaydi, to‘g‘rimi?" — dedi.

Jungkook boshini qimirlatib, chuqur nafas oldi va qizni yaqin atrofdagi qahvaxonaga olib bordi.

Qahvaxona deyarli bo‘sh edi, qiz esa mamnuniyat bilan joylashdi. Darhol bir ofitsiant kelib:

-Janob, xonim... buyurtmangiz? — deb so‘radi.

- Menga Americano... va... — dedi Jungkook va sizning ifodangizga qarab to‘xtadi.

Shahi uning buyurtmasidan keyin unga nafrat bilan qaradi.

- U Americano yoqtiradi? Yo‘q, bu ichgan qahvalarim ichida eng yomonidir, — deb o‘yladi va mashhurligiga ko‘ngli ayniy boshladi.

- Shahi — dedi Jungkook, qizni fikrlaridan chiqarib.

Shahi tabassum qilib:

- Uh... Menga Bulletproof coffee kerak, — deb javob berdi

Jungkook unga "jiddiymisan?" degan nigoh tashladi, lekin qiz bu haqda umuman qayg‘urmadi.

- Boshqa buyurtmangiz bormi, xonim? — dedi yigit, so‘ngra Shahi bosh silkitgach ketdi.

Bir necha daqiqadan so‘ng, Jungkookning bezovtaligini sezdi. Unga bo‘lgan bezovtalik nigohlaridan chetda qolmadi.

Shahi undan so‘ramoqchi bo‘lgandi, ammo u qizni ismini aytib chaqirdi:

- Shahi...

Qiz labidagi somonni olib tashlab, xavotir bilan:

- Nima bo‘ldi, Jungkook-shi? — deb so‘radi.

U atrofga alanglab, so‘ng dedi:

- Noto‘g‘ri tushunma, lekin iltimos, qahvangni tezroq ichib tugatib qo‘y... yoki xohlasang, uni qadoqlab olishimiz mumkin.

- Men seni bu joyni imkon qadar tezroq tark etishingni istayman. Ular bizga hujum qilish uchun tayyorlanayotganini sezayapman, — deb o‘yladi Jungkook.

Qiz hali savol berishga ulgurmay u:

- Nima bo‘lganini so‘rama. Gap faqat sening xavfsizliging haqida. Biz o‘zimiz bilan qo‘riqchilarni olib kelmadik. Shuning uchun... — dedi.

Qiz tabassum bilan bosh irg‘adi va:

- Hammasi joyida, qadoqlash shart emas, - dedi

Jungkook hisobni to‘lar ekan, telefoniga nimadir yozdi. Shahi uning yuzida taranglikni aniq ko‘rdi. Kafedan chiqishlari bilan oldilarida bir sport avtomobili to‘xtadi.

- Nik va Stiv bu yerda? Ular qachon keldi? Bu yerda nima bo‘layapti? — deb qiz hayolidan o‘tkazdi.

Jungkook avtomobil tomonga ishora qilib:

- Ichkariga kir, ular bilan ket, - dedi.

Shahi xavotir bilan unga tikilib:

- Siz-chi? — deb so‘radi.

Jungkook tabassum qilib:

- Menda bajarishim kerak bo‘lgan ishlar bor, - dedi.

Qiz itoatkor bola kabi mashinaga o‘tirishdan oldin bosh irg‘adi, lekin qalbi ichida qichqiriq uni ketmaslikka undar edi.

Nik yonidagi o‘rindiqqa o‘tirdi.

Shahi o‘rindiqqa joylashishi bilan Nik va Stiv mashinaga o‘tirib, eshikni qulflab, motorni ishga tushirdi. Ular ikkisi oynadan bir-biringizga tikilib turishdi. Jungkook qizning xafa bo‘lgan ifodasini va ko‘zlarida yig‘i to‘planayotganini sezdi.

Ko‘z yoshi oqib tushishini ko‘rishi bilan yuragini nazorat qila olmay, baqirib yubordi:

- To‘xta!!

Nik uning ovozini eshitib, darhol dvigatelni o‘chirdi va eshikni ochdi.

Jungkook eshikni ochib, Shahini mashinadan tortib chiqardi va mahkam quchoqlab oldi. Qiz yig‘lab yubordi, chunki yomon narsa sodir bo‘lishidan qo‘rqdi. Atrofda uni kuzatayotgan odamlarni allaqachon sezgan edi. Shahi nihoyat, ularning ishchilari emas, balki raqiblari ekanligini tushundi

U qizni orqasidan sekinlik bilan tapillatib, muloyimlik bilan dedi:

- Tez orada qaytaman. Meni kutib, yomon narsalarni o‘ylab o‘tirma

Qiz biror narsa aytishga ulgurmasidan u shivirladi:

- Imkon qadar dam ol. Chunki men qaytganimda, tong otguncha sen bilan qiziqarli va qaynoq vaqt o‘tkazamiz.

Shahi uning ko‘ksiga hazil bilan musht tushirdi va dedi:

- Sizni kutib turaman. Ilgari bo‘lganidek, jarohatlanmang, xo‘pmi?

U qizning labidan o‘pib dedi:

- Buni va’da qilolmayman, baby-shi - dedi u va kayfiyatini tushganini sezib qo‘shib qo‘ydi:

- Ammo qo‘limdan kelganicha harakat qilaman.

Shahi mashinaga o‘tirishga tayyorlanayotganida, kimdir uni va Jungkookni yerga tortdi. Qiz ko‘zlarini yumdi va o‘q ovozini eshitdi – o‘q uga yoki Jungkookga qaratilgan edi.

- Tezda bu nimchani kiying, – dedi Shahi va ko‘zlarini ochib qarasa, uni qutqargan odam Jimin ekanini ko‘rdi.

Jungkook zirhli nimchani olib, Shahiga kiyishga yordam berdi. Qiz uning qo‘lidan ushlab, hayajon bilan dedi:

-S-siz-chi?!

U hali javob berishga ulgurmasdan, atrofdagi baland o‘q ovozlari sabab qiz qo‘rquvdan baqirib yubordi. Atrofdagi odamlar bir-birlariga qarata o‘q uzayotganini aniq eshitdi.

Ko‘zlarini yumib, quloqlarini berkitdi va qo‘rquvdan titrab, uchalasi uchun duo qila boshladi.

- Shsh... hammasi yaxshi bo‘ladi, – dedi Jungkook Shahini tinchlantirishga harakat qilib.

Ko‘zlarini ochib, uning qizni xotirjam qilish uchun muloyim tabassum bilan qarab turganini ko‘rdi. Atrofida bir nechta erkaklar turib, uchalasini himoya qilayotganini payqadi.

Ularning qo‘llarida og‘ir qurollar bor edi, ular bir yo‘nalishga qarata uzluksiz o‘q uzayotgan edi. O‘qlar yomg‘ir kabi yog‘ildi.

Bu joydan bir necha kilometr uzoqlikda ham o‘q ovozi eshitilardi.

Birozdan so‘ng, Jimin ham yashirinib turgan joyidan chiqib, ularni himoya qilish uchun o‘sha yo‘nalishga qarata o‘q uzayotganini ko‘rishdi. U xuddi jangovar filmdagi sahnalar kabi harakat qilardi.

Birinchi marta bunday voqealarning guvohi bo‘layotgan Shahi , miyyasi nima bo‘layotganini tushunishni to‘xtatdi. Ha, u mafiya rahbarining qizi bo‘lishi mumkin, lekin otasi hech qachon uni qo‘rqitmaslik uchun ko‘zga ko‘rinadigan jarohatlarini ko‘rsatmagan edi. Endi ular “missiya” haqida gapirganda nimani nazarda tutganlarini tushunib yetdi. Bu missiyalar har safar yanada xavfliroq bo‘lishi mumkin edi.

Shuningdek, otasining har bir missiyadan so‘ng nima uchun darhol uyga qaytmasligini ham anglab yetdi. Ular qizdan yashirgan eng yomon narsa — bu ularning missiyasi bilan bog‘liq zo‘ravonlik edi.

O‘sha o‘ylaridan Shahini tortib olgan narsa Jungkookning to‘satdan xavfsiz joydan chiqib, bosqinchilarga qarata o‘q uzishi bo‘ldi.

Qiz uning yonida yo‘qligidan vahimaga tushdi. Eng yomoni, uning zirh ko‘ylagi yonida, yerda yotardi. Shahi zirh ko‘ylakni qo‘liga olib, xavfsiz joydan tashqariga otildi. Jungkook uni bunday qilayotganini ko‘rib, dahshatga tushdi. Jimin uni himoya qilish uchun yoniga yetib keldi. Qiz Jungkook tomon bormoqchi bo‘ldi, ammo bunga ulgurmasdan, Jimin uni yo‘l chetida to‘xtab turgan mashinalar oldiga tortib olib ketdi. U qizni katta yuk konteyneri orqasida yashirib, shunday dedi:

- Shahi, shu yerda qol.

- Lekin, Jungkook-shi… — deyishga ulgurmay, Jimin tashqariga chiqib, raqiblarga qarata o‘q uza boshladi.

Qiz ovoz balandligidan quloqlarini yopdi, lekin ko‘zlari Jungkookdan uzoqlashmadi.

U juda qo‘rqinchli, ammo jozibali ko‘rinar edi, lekin Shahi uning ahvolidan xavotirda edi.

Atrofga sukunat cho‘kkan paytida, yuk ortilgan joydan mo‘raladi. Yo‘lda yotgan, qon bilan qoplangan jasadlarni ko‘rdi. U jang tugadi deb o‘ylayotganingizda, motorollarda ikki kishi yaqinlashayotganini ko‘rdi. Biri haydamoqda, ikkinchisi esa qo‘lida nimadir ushlab turibdi. U Jungkookga qarata qurol tutgan edi, ammo Jungkook Shahiga qarar va jangchilari g‘alabani nishonlashardi. O‘sha odam Jungkookga yaqinlashishga ulgurmasdan, qiz Jungkook tomon yugurdi. Hamma narsa juda tez sodir bo‘ldi, nima qilishni o‘ylashga ulgurmay qoldi, faqat ichida uni qutqarishni hayqirib turdi.

Tashqaridan kelgan to‘satdan telefon qo‘ng‘irog‘i Daehanning e’tiborini tortdi, u qo‘ng‘iroqni qabul qilishga yaqinlashdi.

Qo‘ng‘iroqni olishi bilan u baqirdi:

- NIMA!! Jeon Jungkook va uning rafiqasiga hujum qilishdimi?

-Qayerda? Qachon?” - yana baqirdi.

Tishlarini g‘ijirlatib, u shunday dedi:

- Sung Hoon qanday qilib bizni ogohlantirmasdan buni qila oldi?

- Qanday qilib u biz bilan tuzilgan kelishuvni buzdi? - u stol yuzasiga mushtini urib davom etdi.

Qo‘ng‘iroqning narigi tomonidagi kishi uni tinchlantirishga harakat qildi.

U chuqur nafas oldi va so‘radi:

- Hozir ularning ahvoli qanday?

U qo‘ng‘iroqni tugatdi va darhol boshqa raqamga qo‘ng‘iroq qildi.

Kishi telefonni ko‘tarishi bilan Daehan baqirdi:

- Sung Hoon!! Qanday qilib biz birga hujum qilish bo‘yicha kelishuvni buzishing mumkin?

Sung Hoon gapirishdan oldin kulib yubordi:

- Tinchlan, do‘stim! Men ularga shunchaki qo‘rqitish uchun hujum qildim.

Daehan yana baqirishga ulgurmasdan Sung Hoon gapini davom ettirdi:

- Bilasanmi... eng yaxshi tomoni shundaki, ular uchrashuvda edilar

Sung Hoonning kulgisini eshitib, Daehan g‘azab bilan hayqirdi:

- Bu kulgili emas! U bu bilan hech qanday aloqaga ega emas!

- Men buni bilaman... lekin tushunyapsanmi? Bu — biznes, do‘stim, - dedi Sung Hoon.

- Keyingi safar hujum qilishdan oldin meni ogohlantir, - dedi Daehan tishlarini g‘ijirlatib, Sung Hoonning mazaxli kulgisiga duch kelib.

-O‘ylab o‘tirma. Bu Jeon Jungkook. Biz unga qarshi kurashyapmiz. Xuddi shunday, sen zaxira kuchlarni kerakli joyga qo‘yishing kerak, - dedi Daehan istehzoli ohangda.

Daehan qo‘ng‘iroqni tugatib, telefonni uloqtirgancha baqirdi:

- Agar Shahi bilan nimadir sodir bo‘lsa, o‘sha pastkashni o‘ldiraman, qasam ichaman!

@shiny_fanfic