Episode^᪲᪲ 1

Author pov: 𝑉𝐴𝑄𝑇 𝑂'𝑇𝐴𝐷𝐼. 𝑂'𝑇𝑀𝐼𝑆𝐻 𝑌𝐴𝑁𝐺𝐿𝐼𝑆𝐻 𝐵𝑂'𝐿𝐼𝑆𝐻𝐼 𝑀𝑈𝑀𝐾𝐼𝑁, 𝐿𝐸𝐾𝐼𝑁 𝐻𝐼𝑆-𝑇𝑈𝑌𝐺'𝑈𝐿𝐴𝑅 𝑌𝑂𝐿𝐺'𝑂𝑁 𝐵𝑂'𝐿𝑀𝐴𝑌𝐷𝐼. 𝑈𝐿𝐴𝑅 𝑌𝐴𝑁𝐴 𝑈𝐶𝐻𝑅𝐴𝑆𝐻𝐴𝐷𝐼 -- 𝐵𝑂𝑆𝐻𝑄𝐴 𝑂𝐷𝐴𝑀𝐿𝐴𝑅, 𝐵𝑂𝑆𝐻𝑄𝐴 𝑂𝑅𝑍𝑈𝐿𝐴𝑅 𝐵𝐼𝐿𝐴𝑁. 𝐴𝑀𝑀𝑂 𝑌𝑈𝑅𝐴𝐾 𝐵𝐼𝑅 𝐼𝑁𝑆𝑂𝑁𝑁𝐼 𝑇𝐴𝑁𝐿𝐴𝐺𝐴𝑁𝐷𝐴, 𝐵𝑂𝑆𝐻𝑄𝐴 𝐵𝐼𝑅𝑂𝑉 𝐵𝑂'𝐿𝐼𝑆𝐻𝐼 𝑀𝑈𝑀𝐾𝐼𝑁𝑀𝐼..?

Qiz qoshlarini chimirib qog'ozga tikilarkan, hozir eshikdan kim kirsa unga bor zahri sochagandek tuyular edi. Qog'ozni stol ustiga qo'ydi va qo'liga o'chirg'ichni olib o'ziga yoqmagan joylarini o'chirdi va yana qalamni olib o'chirgan joylarini qaytadan chizdi. Yana qaytib qo'liga qog'ozni olib biroz unga tikildi, ammo bu safar ham unga bu chizga surati yoqmadi va hafsalasi pir bo'lib uni g'ijimlagancha eshik yonidagi chiqindi idishga otdi, ammo xona eshigi ochilgani sabab u idishga tushmadi, bundan qizning yana ko'proq jaxli chiqdi va qoshlarini chimirgancha endigina gapirmoqchi edi, eshik tagida uning sevgilisi Taehyung turganini ko'rib ko'zlari porlab yuziga tezda tabbasum yugurdi. Va uning yoniga borish uchun o'rnidan turdi, yigit ham qizga yaqinlasha boshaldi...

- O'ylashimcha mening sevgilim xafa, va uning suratlari yaxshi chiqmayapti. Va xonani ham to'zatib yuboribdi... Nega bunchalik asabiysiz xonim.. -- yigit sevgilisini bag'riga bosgancha gap boshladi..

- Bilmadim, negadir kundan kunga qobilyatim yo'qolib boryapti.. -- Nisreen bundan juda ham xafa edi.. Ammo sevgilisi yonida bo'lgani uchun hursand bo'ldi.

- Nisreen sen juda ham qobilyatli qizsan.. Va senda odamlarga qarab ulardagi jozibani ko'rib ularga mos yoki ulardagi jozibani yarata olasan... Bu faqat seni qo'lingdan keladi.. -- deya yigit qizni joyiga o'tqazdi, unga yangi qog'oz va qalamni uzatdi. O'zi esa uni ro'parasiga joylashdi.

Qiz esa noligancha qo'lidan hech nima kelmasligini aytdi..

- Qani mening jozibamdan foydalanib biror nima yarat.. Men senga ishonamam yovvoyi gulim... -- Taehyung unga dalda berib, uni rasm chizishga undadi va qiz ham unga qarshilik qilmadi.

Qiz juda ham rasm chizishga berilib ketti... Va 2 soatlardan so'ng qiz suratni yakunladi..

- Taehyung men tugatdim -- deya yigit tomon o'girilgan edi, yigit uxlab qolganini ko'rdi va jilmayib qo'ydi.

Yigit tomonga bordi, va uning peshonasida bo'sa olib uning ustida yumshoq mayin yopinchiq yopib qo'ydi. Va uning yonidan tark etayotganida yigit uning qo'lidan ushlab o'ziga tortdi, qiz bunda qo'rqib biroz ovozini chiqarib baqirib yubordi. Yigit esa jilmaygancha uni bag'rida ushlab o'tiraverdi.

- Hoy aqldan ozgan... Nima qilganing bu?! -- qiz yigitni qilgan ishidan biroz g'azabda edi.

- Nima qilibman, sevgilimni quchoqlab uxlamoqchiman...-- yigit uning gaplariga beparvo javob berdi..

- Mayli, ammo bu yer mening offisim va otamning kompaniyasi.. Yodingda bo'lsa agar bizning ota - onalarimiz hali biz ikkimiz haqida habarligi yo'q.. -- qiz biroz jiddiy ohangda unga eslatdi..

Yigit esa ho'rsingancha qizni o'zidan itardi, va qo'llarini ko'ksiga qo'yib birlashtirib xafa bo'ldi..

- Taehyung... Bunday arazlashni bas qil.. Biz o'smir sevishganlar emasmiz! Bu haqida sen bilan juda ham ko'p muhokama qilganmiz. Vaqti kelsa bu haqida hammaga aytamiz, ammo hozir vaqti emas! -- deya yigitni ovutar ekan, ammo yigit bunga aslo rozi bo'lmas edi..

- Nisreen.. qachongacham biz omma oladida begonalardek tutishimiz kerak.. Men rashk o'tida yonib kul bo'lgunimchami.. Yoo xolam seni uchrashuvlarga chiqaverishdan hech to'xtamaydilar.. Yoo amakim seni hamkorlarining o'g'illari bilan tanishtirishdan, sen esa meni qizg'onishga majbur qilishdan charchamaysilar. Men ham seni ular kabi qolingdan ushlagim keladi omma oldida... Ammo bu mumkin emas.. Nisreen yaxshi men aqlli bola bo'lib senga muammo keltirmayman. Ammo sen ham ularning gapiga kirishni bas qil.. Iltimos sendan.. -- Taehyung bolalarcha gapirarkan, Nisreen unga qanday javob berishni bilmay qoldi.. Birozdan so'ng gap boshladi.

Seyeon endigina 20 yoshda, va hozirda u talaba.. Bugun darslari kam bo'lgani sababli dugonalari bilan o'qishi yonidagi kichik bir qahvaxonada dugonalari bilan tushlik qilishga kelishishda. Ular miriqib suhbat qurishayotgan bir paytda bo'ylari baland kelishgan yigit qahvaxonaga kirib keldi. Va to'g'ri Seyeon tomon keldi, va stulidan ushlab uni eshik tomon torta boshladi.

- Hoy aqldan ozgan nimalar qilyapsan.. hoy bas qil dedim senga..!! -- qiz qancha har hasha qilmasin yigit to'xtamadi. Qiz yigit to'xtamaganidan so'ng yeqilsada tezlik bilan stulda turdi.. Qiz o'ylagandek stuldan yeqilib tushdi. Va yigit stulni sudrashdan to'xtadi..

- Seyeon..! Yaxshimisan..? -- yigit qizdan havotirlanib so'radi.. va qizni turg'azmoqchi bo'ldi, ammo qiz bunga ruxsat bermadi.

- Teginma menga.. Jungkook sen qanday gapni tushunmaydigan yigitsan.. Sen bilan munosabatlarimizni tugatganmiz.. Nega tushunmaysan.. va senga bir marotaba emas balkim ming marotaba aytdim. Men hech qachon hiyonatni kechirmayman! Tushun ahir meni.. Bo'ldi tamom, gapirma, ket o'zi shundoq asablarim joyda emas! -- qiz ichidagi barchasini to'kib sochib bo'lgach o'rnidan turdi.

Yigit esa o'zini zo'rg'a kulgudan to'xtatishga harakat qilayotgan edi.

- Nega kulyabsan.. nima kulguli gap aytdimmi?

- Seyeon bilasan bazida sen meni qanday kasbda ishlashimni esdan chiqarasan.. Va u shunchaki bemorim edi.. eng qizig'i meni uni emas balki o'g'lini ko'rikdan o'tqazayotgan edim.. -- Jungkook qizga tushunmovchilikni kulmasdan tushuntirishga urundi ammo qizning reaksiyasi bunga yo'l qo'ymadi..

Qiz nima deyishni bilmayman ko'chaga chiqib ketdi. Jungkook ham qizning sumkasini olib uning oritidan ketdi. Yigit qizga yetib olib qo'lidan tutib oldi..

- Qo'limdan tutishga ruxsat bermadim...! -- qiz jaxl bilan gapirdi..

- Menga esa ruxsat kerak emas bilsang agar... Va nega meniki bo'lgan narsaga ruxsat bilan teginishim kerak?! -- Yigit qizga qo'llarini ishora qilib ko'rsatdi..

Qiz esa hech qanday javob qaytarmay jilmaygancha davom etdi..

- Jungkook bilasanmi bizning uyga opam Nisreenni so'rab.. Ammo Nisreen bunga parvo qilmayapti.. Taehyung esa havotirda.. Agar bu haqida ular gaplashib olishmasa nima bo'ladi? Ular ajralishadimi yoki sevgilarini tan olishadami?..

- O'ylashimcha ularga biroz vaqt kerak... Ahir ular yosh bola emaslar.. Barcha muammoni zudlik bilan qila olishadi menga ishon..-- Jungkook qizning ko'nglini ko'tarish uchun hayoligan, ammo ma'noli gaplarni ayta oldi...

Nisreen Taehyung bilan hayrlashgach biroz har eskizlar chizdi va otasiga buni ko'rsatish uchun uning xonasiga tashrif buyurdi.. Va odatagidek hech qanday ogohlantirishlarsiz kirib keldi.. Ammo bu qilgan ishidan birinchi bor uyaldi, chunki bevaqt kirgan edi. Otasining xonasida yana ikki kishi bor edi.

- Oh, meni manzur tutasizlar.. men bu eskizlarni sizga bermoqchi edim.. -- qiz qo'lidagilarni ko'rsatdi.

- Yaxshi olib kel... Qani bir ko'raychi.. Nisreen bugun barcha mahoratingni ishlatdingmi yoki buni biror kimdir chizdimi? -- Janob Yoo qizi bugun ajoyib suratlar olib kelganidan hayratda edi. Chunki Nisreen ancha vaqtdan beri bunday nafis taqinchoq eskizlarini yaratmagan edi.

- To'g'risini aytsam bu sir dada.. Oh Janob Yoo.. -- Nisreen nim tabbasum qildi. -- Dada endi men ketay, bugun bir do'stimnikiga qolmoqchi edim..

- Shoshmay tur.. men seni bu ikki Janoblar bilan tanishtirmoqchi edim. Tanish Janob Park Yongu va uning o'g'li Park Jimin..

- Tanishganimdan juda ham hursandman.. Ammo meni manzur tutasizlar men ketishim kerak. Va aslida men bunday beodoblardan emasman. Ammo chindan ham men shoshilyapman -- deb malikalardek biroz tiz cho'kib xonani zudlik bilan tark etdi.

Nisreen kompaniyadan chiqdi, kompaniya yaqinidagi metro stansiyasi tomon yo'l oldi. Va u poyezd kutayotganda uzoqdan uni kimdir chaqirdi.. Nisreen bu ovozni hech qachon eshitmagan edi.. ammo ortiga o'girilsa tanish chehra edi...

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

Ep_4🪼

1 yil so'ng..

O'sha kundan buyon 1 yil o'tdi.. Barchasi o'zgardi.., Jimin va Reychil unashtirildi.. Jungkook va Seyeonning hikoyalari baxtli yakun topdi. Taehyungdan esa o'sha kundan beri xabar yo'q.. Taqdir yoki tasodif bo'lib ham hech kim uchrashib qolmadi..
Jimin va Reychil unashtirilgan bo'lsada, ular ota-onalari uchungina rozi bo'lishdi.. Shunchaki shartnoma asosida turmush qurishmoqchi.. Avval Reychil Jimin uni sevadi deb o'ylar edi, ammo Jimin barcha qizlar bilan shunday edi.. Jungkook va Seyeonga esa keyinroq qaytamiz..

Reychil 1 haftadan buyon qattiq ishlar edi.. Sog'lig'i haqida o'ylashni hayoliga ham keltirmas edi.. Deyarli dam olmas, nonushta qilmas edi. Yangi eskizlar chizishda davom etaverar edi. Qo'llari deyarli qonab ko'kargan edi. Qo'lidan qalam tushmadi, ofisi to'zib yotar edi. Qog'ozni deb barmoqlarida yaralar bor edi. Buning ustiga hastaligi ham uning ancha kuchini olib qo'ygan edi.. Reychil biroz o'ziga dam berdi. Endigina boshini ortga tashlab ko'zini yumgan edi, eshikdan 1 yildan beri eshitgisi kelgan, hech qanday daragi yo'q bo'lgan yoqimli ovozni eshitib sapchib o'rnidan turib eshin tomonga qaradi. Ammo bu ovoz shunchaki uning qulog'iga eshitildi.. U chindan ham charchagan edi. 5 daqiqada telefon va sumkasini olib to'g'ri shifoxonaga bordi.

Shifoxonaga yetib kelgach, u yerda Jungkookga duch keldi.

- Hayrli kun Reychil... -- Jungkook xavotir bilan salomlashdi. U chindan ham Reychildan xavotir oliyotgan edi.

- Salom... Jungkook! Dadang xonasidami?! Bugun ko'rigdan o'tirshim kerak edi.. -- Reychil biroz kulimsirab gapirdi.

- Ha, xonasida edi.. -- Jungkook xavotir bilan qarab yana gap boshladi -- Reychil.. sen tuzalasan, to'g'rimi? Men Seyeonnim tashlab ketmaysana? U shundoq ham qiynalyapti.. Iltimos, meni eng yaqin do'stimdan, Seyeonni esa opasida ayirma!! -- ko'zi biroz yoshlanib qizardi.. Ammo ko'zyosh to'kmadi. 0

Reychil hech nima demadi. Shunchaki biroz tabbasum qilib shifokor xonasiga yo'l oldi.

Reychil eshim tutg'ichi ushladi, va chuqur nafas olib xonaga kirdi.

- Hayrli kun janob.. Men keldim.. -- Reychil shifokor to'g'risiga o'tirdi. Qo'llari qaltiray boshladi.

Chunki o'zi ham sezayotgan edi. Uning vaqti ko'p emas edi.. Davolanay desa, deyarli kech edi. Oradan 1 yil o'tgan bo'lsada, hali hamon shifokor Jeon va Jungkook o'zganing Reychilning hastaligidan habari yo'q edi.

- Reychil... balki oilanga xabar berarmiz?! Davolanishdam bosh torting, Jiminga aytamiz desak ham, oila a'zolaringga aytamiz desak ham qarshisan. Iltimos o'zingni bunday qiynama! -- Dr Jeon Reychil ko'ndirshga harakat qilar edi. Ammo qiz qaysarligi tufayli hech ham ko'nmas edi..

- Dr. Jeon.. o'zingiz ayting qanday qilib davosi yo'q hastalik bilan kurashayotganimni ularga aytaman.. Ahir ular meni yaqinlarim.. Yana men ular menga rahim bilan qarashlarni xohlamayman.. Jiminni, oila a'zolarimni qiynlashini, ko'z yoshlarini ko'rishni xohlamayman. Shu xolimda ularga dalda berishni xohlamayman.. -- Reychil ko'z yoshlarini tiya olmadi.. -- Vaqtim oz bilaman.. Menda keyin ularga qiyin.. Ayniqsa Seyeonga.. va.. -- gapini yakunlay olmadi.. bir insonni tilga olishga jurati yetmadi. Ammo uni ich ichidan sog'ingan edi.

- Dr. Jeon.. bilasiz Seyeon shundoq ham qiynalyapti.. Jungkook bilan ajralishdi. Unga ham sovchilar kelishyapti. Dadam aytishi bo'yicha bir yigit unga yoqib qolibdi.. Jungkookni chindan ham sevar edi. Ammo dadamning qaysarligi, anig'rog'i onamniki. -- Reychil biroz sukut saqladi va yana gapini davom etdi -- Mayli endi men ketay.. sizga aytishim zarur bo'lmagan gaplarni aytib yubordiim.. -- Reychil ko'z yoshlarini artdi va xonani tark etdi

Reychil to'g'ri uyga qaytdi. Uy ichiga kirdi va to'g'ri o'z xonasi tomon yo'l oldi. Xonaga kirsa Jimin ish stolida o'tirganini ko'rdi va tabbasum qildi.

Jimin ham Reychilni ko'rib jilmaydi

- Meni sevgilimni nega kayfiyati yo'q? -- Jimin uni sekin bag'riga bosdi

- Chardim... -- Reychil xomush ahvolda gapirdi.

- Qani kel bu yerga o'tiramiz. Ho'sh ana endi gapir... -- Jimin

- Jimin... Bugun shifoxonaga borgan edim... -- Reychil gapini tugallanmasdan avval Jimin gapini bo'ldi

- Nima?! Nega? Mazang yo'qmi? -- Jimin unga savollar berishdan to'xtamas edi

- Yo'q undan emas.. Jungkook bilan uchrashim kerak edi. Unga bir narsa berishim kerak edi. Hullas u yerga bordim.. Jungkook bilan uchrashdim.. Jungkook juda ham g'amgin.. Seyeon bilan ayrilishganinga deyarli yarim bo'lsada hali hamon uni jonidan ortiq sevadi.. Bugun bor kuchimni to'plab Jungkookga Seyeon yana uchrashuvga chiqyapti.. Uni tez orada to'yi bo'ladi.. balkim uni bu fikrida qaytarasan demoqchi edim.. -- Reychil ko'zidagi yoshlarini artdi va yana davom etdi -- Ammo Jungkookning ahvoli yanada yomonlashidan qo'riqdim.. Nima qilay.. ahir u meni yaqin do'stim.. Seyeonda ham shunday.. Ammo u fikridan qaytmayapti..

Jimin bu payt Reychilning sochlarini qo'llari bilan tarayotgan edi.

- Reychil... ahir ular endi yosh bola emas~ku.. Undan ko'ra o'zingni o'yla.. qara juda ham holsizlanib, huddi kasal qizlarga o'xshab qolibsan... -- Jimin Reychilning yuzini ustiga tushib turgan sochini qulog'ining ortiga o'tqazib, yuzidan o'pib qo'ydi.

- Chindan ham o'ladigan kasal bo'lsamchi? Nima qilasan? -- Reychil shu darajasa jiddiylik bilan gapirdiki Jimin hazillashmayotganiga amin bo'lib, havotir ko'zlari bilan qaradi.

- Hoy.. bu gapni qayerdan oldin.. ahmaqona gaplarni qo'y.. yaxshi narsalar haqida o'ylasangchi.. -- Jimin bu jiddiy qabul qilmadi..

- Jimin savolimga javob ber..! -- yana qattiyatlik bilan so'radi.

- Reychil bas qil.. o'zing ham bilasan bu imkonsiz.. Qanday qilib shunchalik tez kasal bo'lib qolasan..? -- Jimin yana gapni boshqa yerga burdi.. va Reychilni quchog'idan chiqardi.

Reychil endi gapirmoqchi edi, telefoniga xabar keldi. Xabarni ochsa Jungkookdan ekan..

" Ertaga ko'risha olamizmi? "

Reychil unga javob yozdi.. Va Jimin kimdan ekanligiga qiziqib kim ekanligini so'radi.

- Kim bilan xabarlashyapsan? -- Jimin

- Do'stim bilan... -- Reychil Jungkookdan xabar kelishini kutib javob berdi

- Balkim biroz eringa ham vaqt ajratarsan.. Reychil ancha vaqtdan beri tayinli gaplashmaymiz..! Juda ham ishga bog'lanib qolding! Men bilan umuman ishing yo'q.. Bu ketishda...-- Jimin jim bo'lib qoldi

Reychil buni sezgan, qo'lidagi telefonini yoniga qo'yib Jiminga yuzlandi

- Nima bu ketishda?

Jimin jim turdi, va keyin yana gapini davom etdi

- Bu ketishda sendan ko'nglim sovub qolmasa bo'ldi.. Chunki Reychil sen menga etibor bermayapsan, men bilan odatdadek gaplashmayapsan. Men bilan ishing yo'qdek. Bazida hayollarim yomon gumonlarga boradi. Ammo bunday emasligini bilsamdan... -- Jimin oxirgi gapini sekinlik bilan aytdi..

Reychil hech nima demadi.. ammo qalbi og'irdi.. Unga etibor bermayotganini sababi bu uning hastaligi tufayli edi.

- Reychil sendan ko'nglim sovub qolmasligi uchun harakat qil.. bo'lmasam buning yakuni Jungkook ba Seyeon kabi tugashi mumkin -- Jimin o'rnidan turib xonani tark etmoqchi edi, ammo Reychilning so'zlari uni to'xtatib qoldi

- Unda kel.. shunday tugatimiz.. Buni ortiq cho'zib o'tirmaylik. Barbir mendan ko'ngling sovub boriyapti.. Nima qilamiz buni keyinga surib.. -- Reychil gapirishga holi yo'q bo'lsada, ichidagi gaplarni arang aytdi..

- Sen qiz aqldan ozdingmi? Nimalar deyapsan? -- Jimin hayronomush qarab turardi

- Sen istagan gaplarni aytdim.. -- Reychil hatto Jiminning yuziga ham qaramadi..

- Sen qiz aqldan ozibsan.. birozdan so'ng qaytaman.. Sen ham o'zinga kelib ol.. -- Jimin xonani tark etdi..

Reychil yolg'iz qolishi bilan ortiq ko'z yoshlarini ushlab turmadi. Reychil ham qiynalib ketgan edi. Hastaligi Jiminga aytishga qo'rqar edi. Ammo aytmasa ham uni qiynayotgan edi.

Reychil yeg'lab divanda uxlab qolgandi. Jimin xonaga kirdi. Yotoqqa qarasa Reychil yo'q. Sekin xonani ko'zidan kechiryotganda Reychil divanda uxlayotganini ko'rdi. Reychilning ustini yopinchiqda yopib, o'zi kiymini alishtirib yotoqqa yotdi.
Oradan 1 soat o'tdi, ammo Jimin uxlolmadi. Chunki u avvallri Reychilni quchog'ida olib yotardi.
Jimin o'rnida turdi va to'g'ri Reychilning yoniga bordi. Uni biroz devor tarafga surib o'zi uni quchog'iga olib yoniga yotdi. Va birozdan so'ng uxlab qoldi...

Erta tong..!

Reychil ko'zlarini ochsa Jiminning quchog'ida yotganini ko'rdi. Reychil sekinlik bilan uning quchog'idan chiqdi. Pastga qavatga tushib nonushta tayyorladi. Biroz so'ng Jimin ham kiyinib tushdi. Ikkisi qarama-qarshi o'tirib nonushta qilishdi. Jimin nonushtasi tamomlagach xonani tark etdi va ustki kiymini kiyib yana qaytib xonaga kirdi va Reychilga qarab

- Ha.. aytgancha yana ayrilishimiz haqida gap ochsang kechagiga o'xshab shunchaki ketib qolmayman... Shuning uchun bu haqida o'g'iz ham ocha ko'rma, hatto hayolinga ham keltira ko'rma.. -- deya Reychilning peshanasidan o'pib ishiga ketdi..

Reychil ham tezda nonushtasini qilib Jungkook bilan kelishgan joyga yo'l oldi.

Reychil kichik bir qahva xonaga kirdi. Kirishi bilan bu qaysi qahvaxona ekanligini esladi. Bu Taehyung bilan doim ko'rishadigan qahvaxona edi. Qahvaxonada bir yigitdan tashqari hech kim yo'q edi.. U yigit tomon yurdi..

- Jungkook..? -- deb qarshisiga o'tgan edi.. Ammo bu Jungkook emasdi..

- Hayrli kun Reychil... ancha vaqtdan beri ko'rishmagan edi... O'zgarib ketibsan... Kel o'tir biroz suhbatlashamiz... -- deya qarishisidagi joyga o'tirishini aytdi.

Qiz hali hamon o'zida emas edi. Na yigitni quchib yeg'lashni, na bu yerdan ketishni. Sekinlik bilan o'rindiqqa o'tirdi. Yigit qarshisdan unga kulib tursada, ammo ko'zi kulmas edi. Reychil esa shunchaki jim, ammo ko'zlarida yosh edi.. Ortiq bunday sukut saqlashni xohlamay gap boshaldi..

- Taehyung... Sen umuman o'zgarmapsan. Ammo avvaligidek ko'zlaring porlamayapti.. Ko'zlaring g'amgin..

- Chunki mening ko'zlarim faqat bir insonni deb porlagan edi. Endi uni o'z jufti bor.. Ho'sh shunda ham uni ko'rganda porlashi to'g'rimi.. boshqasiga tegishli ekanligini bilsada porlashi kerakmi?

- To'g'ri aytasan... Ammo sen o'sha senga qadrli insonni yarim yo'lda tashlab ketmaganinda u ham birovniki bo'lmas edi.. -- Reychil titroq ovozda zo'rg'a shu gaplarni ayta oldi.

- Bilasanmi, u o'ziniki qilish uchun qancha yo'llarni bosib o'tdi. Hatto qo'limdan ham usholmadi.. Omma oldida er-xotindek ko'rinsakda yolg'iz qolga do'st edi. Ammo u endigina menga erishganda, hayotimda yana sen paydo bo'lyapsan.. Ho'sh nega..? Nima sabab? Meni shunchaki ko'rishni xohlaganin uchunmasdir har holda.. -- Reychil bunday og'ir gaplarni aytishni xohlamas edi. O'zining ham qalbi ozor chekiyotgan edi. Ammo Taehyungni ham o'zidan yiroqda tutishi kerak edi.

Taehyung pov:

Men o‘ylagandim, seni endi hech qachon ko‘rmayman deb… lekin qaragin, taqdir yana bizni uchrashtirdi. Shuncha vaqt o‘tdi, lekin seni ko‘rganimda yuragim yana o‘sha paytdagidek urdi. Bilasanmi, men har kuni seni ko‘rishni xohlardim… seni juda ham sog'inga kunlarim ham kam emas. Ko‘p narsa o‘zgargandek tuyuladi… lekin ko‘zlaringni ko‘rsam, hammasi yana boshidan boshlanadi. Men seni unutdim deb o‘ylagandim, lekin endi tushundim — ba’zi odamlarni unutish mumkin emas. Balkim endi hech narsa avvalgidek bo'lmas, ammo seni yana qayta uchratganimdan hursandman...

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

Writer_Reychil🎀
Episode 1^᪲᪲
Vaqt o‘tadi. O‘tmish yanglish bo‘lishi mumkin, lekin his-tuyg‘ular yolg‘on bo‘lmaydi. Ular yana uchrashadi — boshqa odamlar bilan, boshqa orzular bilan. Ammo yurak bir odamni tanlaganida, boshqa hayot mumkinmi?..

Qiz bemorlari bilan ovora edi. Shifoxona bemorlari bilan to'la edi. Qiz qo'l soatiga qardi. Soat kechki yetti ko'rsatayotgan edi.

- Uf, menimcha bugun men uyga borolmayman. Otamga habar berishim kerak -- qiz qo'liga telifonni olib o'ziga kerakli raqamni qidira boshladi. Topgach qo'ng'iroq qildi, ammo javob berishmadi.

- Nega olmayaptilar? Nima uxlab qoldilarmi?

Uzoqda bir yigit shoshib yugurib keldi.

- Doktor Jeon, Doktor Jeon!!

- Ha nima bo'ldi?? -- Mary havotir bilan yigitga qaradi

- Dadangiz... D..da..dadangiz..-- yigit yugurgani uchun hansirayotgan edi

- Nima dadam, oldin o'zinga kel va gapir -- Mary yigitga gapirayotga payt unga qo'ng'iroq bo'ldi.

- Alo, eshtaman -- Mary

- Siz Jeon SeungHo'ning qizi Jeon Marymisiz

- Ha, men Jeon Mary

- Dadangiz... O'ldi.. iltimos shifoxonaga kelsangiz. Jasad haqida gaplashimiz kerak...

Mary doktorning so'zlarini eshitib karaxt holga keldi. Qo'lida telefon sirg'alib yerga tushdi. O'zi ham yerga yeqildi. Yon atrofidagilar uni o'ziga keltirishni boshladi. Ammo uning quloqlari ostida faqatgina "DADANGIZ O'LDI" degan gap aylanardi. Nafas olishi qiyinlashdi. Tomog'iga nimadir tiqilgandek bo'ldi.
Mary birozdan so'ng ushlab turgan ko'z yoshlarni erkin qo'yib..

- YO'Q!! BO'LISHI MUMKIN EMAS!! MENING... DADAM QANDAY O'LISHI MUMKIN?! AHIR BIZ ERTALAB GAPLASHDIK! U MENI SHUNCHAKI TASHLAB KETOLMAYDI AHIR! YO'Q U O'LMAGAN! JIHOON DADAM O'LMAGAN TO'G'RIMI?? SEN MENI YONIMGA KELIB, "DADANG TASHQARIDA SENI KUTYAPTI" DEMOQCHI EDING SHUNDAYMI?? GAPIR JIHOON!! JIM TURMAAAAA!!

- Doktor Jeon, iltimos meni qiynamang. Doktor Jeon.. O'zingizga keling -- Jihoon uni tinchlantirishga urundi

-Jihoon meni dadamni oldiga olib bor. Iltimos.. -- Mary yoshli ko'zlari bilan gapirar

- Yaxshi, olib boraman. Ammo oldin o'zingizga keling -- deya bir tola sochini quloq ortiga oldi va uni bag'riga bosdi. Orqasini silab uni yupatdi

Mary dadasi yotga xonaga kirar ekan. Dadasing muzlab yotgan tanasini ko'rib, ko'zi yanada yoshlandi. Qiz sekin astalik dadasini yoniga borib o'tirdi. Dadasing yuzini silay boshladi

- Dada... Men sizga vada beraman. Bu holga tushishga sabab bo'lgani topib, o'ldiraman -- Mary dadasing qulog'iga shivirladi..

Qiz biroz dadasi bilan suhbat qurdi, va o'rnidan turib Jihoon'ga yuzlandi

- Mashina kaliti ber!! -- qatiy ohangda gapirdi.

- Hoy Mary bu ahvolda mashina haydasangiz, qotildan oldin dadangizni yoniga borasiz -- Jihoon kulimsirab gapirdi

-Agar kalitni bermasang, menda oldin dadamni yonida bo'lasa!! -- Mary

- Mana oling, oling -- Jihoon

Qiz kalitni oldiyu eshik tomon yo'l oldi

- Hh, o'zi shifokor. Odamlarga yordam berish o'rniga ularni o'ldirmoqchimi?? Bu kimga o'xshagan qaysar qiz, menga ayting amaki -- Jihoon o'ziga o'zi gapirardi.

- Xonim tinchlaning..!! -- yigit qizni tinchlantirishga urunarkan, ammo qiz unga quloq solmasdi

- Meni dadamni qotili topishingiz shart!! Sizlar ahir dediktivsizlar!! Qidiring, izlaning va otamning qotilini topinglar!! -- Mary politsiya mahkamasida harhasha qilayotgan edi

- Hoy bu yerda nimalar bo'lyapt!?

Orqadan kelgan ovoz tufayli qiz jim bo'ldi va ortga o'girildi. Qarshisida esa yelkalari keng, qahvarang yorqin ko'zlari, va chiroyli yuzli yigitni ko'rdi. Unga biroz tikilgach, yana o'ziga kelib gap boshladi

- Mening dadam o'ldi..!! Ammo manu bular mening dadamni qotili topishmayapti!! -- Mary ko'zidagi yosh bilan gapirar ekan

Yigit politsiya mahkamasidagi xodimlarga qaradi, va xodimlar unga

- Detiktiv Bang... Bizning aybimiz yo'q. Uning otasi Jeon SeungHo ekan.. -- yigit zo'rg'a oxiridi gaplarini ayta oldi

- Demak siz Jeon SeungHo'ning qizisiz, shundaymi? -- Detiktiv Bang

- Ha men Jeon SeungHo'ning qiziman. Nega begunoh odam shunchaki o'lib ketadi, ammo qotil esa ozodlikda yuradi?! Negaa! -- qiz dediktivga qarab baqirdi

- Jeon xonim, keling bu yerga o'tiring. Men sizga yordam.. -- Dediktiv Bang

- Ammo Janob Jeon SeungHo...

- Hamma ishiga qaytsin -- Detiktiv Bang

Qiz yigit tikilib o'tirar edi..

- Ho'sh.. Men Detiktiv Bang Chan

- Men Jeon SeungHo'ning qizi Jeon Mary

- Yaxshi, endi dadangiz kim o'ldirdi, yoki qotil to'g'risida nima bilasiz menga barchasini ayting -- Detiktiv Chan

- Menga bugun qo'ng'iroq qilib dadam o'lganini aytishdi. Va men morgga bordim. U yerda dadam jonsiz holda yotgan edi, tanasida esa pichoq va o'q izi bor edi. O'q esa SIG SAUER P226 to'ppinchasidan otilgan... -- Mary hali gapini tugatmasidan oldin Chan uning gapini bo'ldi

- Siz qayerdan bildingiz o'qdan o'lganini va qanday to'ppinchadan o'q uzilganini. Balkim uni o'zingiz o'ldirgandirsiz -- Chan

Mary nafrat va mayus ko'zlari bilan qaradi va qatiy ohangda

- Men harbiy yo'nalishda o'qiganman, va men Harbiy shifokorman. Bu yerda esa 4 oydan beri ishlayman. Va men otamni o'ldirganimda hozir qanday to'poncha bilan o'ldirilgani haqida aytmagan bo'lar edim!! -- Mary

- Yaxshi unda menga aytingchi otangizni nega o'ldirishgan deb o'ylaysiz. Qimordan qandaydir qarzi bormi yoki... -- Chan

- Yo'q u qimor o'ynamaydi. U Koreaga kelganiga atigi 1 yil bo'ldi. U oldinlari Italiyada yashagan. Do'sti sabab bu yerga keldi -- Mary

- Yaxshi... Bu meni tashrif qog'ozim yana nimadir aniqlasangiz menga qo'ng'iroq qiling -- Chan qiz bilan hayrlashdi va o'z xonasi tomon yo'l oldi

Mary ham u yerni tark etdi

Bir necha kundan so'ng

Qiz bir qahva xonada kitob o'qib o'tirardi. Bir vaqt qahva xonaga bir yigit kirdi. Qizga uning ovozi tanish tuyuldi va ortiga o'girildi.

- Detiktiv Bang...

- Jeon Mary..

- Sizni bu yerda uchrataman deb o'ylamagan edim

- Men ham. Kitob o'qishni yaxshi ko'rasizmi? -- Yigit stol ustidagi kitobga ishora qilib

- Ha, vaqt bo'lganda o'qiyman -- qiz tabbasum bilan javob ber

Yigit qizning tabbasumiga oshiq bo'ldi. Ichida qandaydir tuyg'uni his qildi.

Yigit buyurtmasini oldi va qizning yoniga kelib uni yonida o'tirish uchun ijozat so'radi.

- Qanday kitob o'qiyapsiz -- yigit qiziqib so'radi

- "Ishq va ishqsizlik".. Aslida meni kitob o'qishga unchalik vaqt yo'q, ammo bu kitob uchun albbat vaqt topaman.. -- Mary kitob haqida gapiryotganida ko'z porlay boshladi. Yigit esa bu ko'zlarga muptalo bo'ldi. O'z ko'zlarini undan uzolmay qoldi. Shu payt telefoniga xabar keldi, uni o'qigach

- Meni manzur tutasiz, men ketishim kerak. Yana qachondir siz bilan kitoblar haqida suhbat qurishga vada beraman. Hozirchalik ko'rushguncha -- Chan qahva xonani tark etdi

Mary shifoxonaga keldi. O'z bemorlarini ko'rikdan o'tqazdi. Bir necha vaqt o'tgach bir og'ir bemor kelgani xabar qilindi. Mary tashqariga chiqdi va tez yordam eshigini ochdi va u yerda ust boshi qon bo'lgan Chan'ni ko'rdi. Ammo Chan emas uning sheriga yaralangan edi. Hamshiralar bemorni ichkariga olib kirib ketishdi. Chan Maryning yoniga kelib

- Doktor Jeon sizdan iltimos do'stimni davolang -- Chan

Mary " Ha " degandek bosh irg'adi va bemor tomon yo'l oldi.
Bemorni ko'rikdan o'tqazdi.

- U o'qdan yaralangan. O'q juda ham chuqur joyda, zudlik bilan jarrohlik amaliyotni boshlash kerak -- deya uni jarrohlik xonasiga olib ketdi

2 soatdan so'ng operatsiya tugadi.
Bemor palataga yotqizildi. Mary bemor uyg'onganidan so'ng yoniga kirdi.

- Ho'sh.., demak siz detiktivni do'sti bo'lsangiz siz ham politsiya xodimisiz. Ism va familiyangiz?

-Seul Metropolitan Politsiya Agentligi'ning katta Letinanti Choi Yeonjun'man.

- Yaxshi katta Letinant, men sizni so'roq qilishga haqqim yo'q. Ayniqsa sizlarni. Shuning uchun sizda boshqa hech nima so'ramayman, ammo sizni holatingiz haqida gapirishim uchun ijozat berin -- Mary

- Yaxshi..

- Siz BERETTA 92FS to'ppinchasida o'q yegansiz, va u sizning jigar organingizni yoniga teygan. Yaxshiyamki hech qaysi organlaringizga ziyon yetmagan. Ammo siz 2 3 hafta shu yerda davolanshingiz kerak. -- Mary

- Demak 3 hafta shu yerda qoladi -- Chan

- Ammo men politsiya xodimiman -- Yeonjun

- Kapitan Bang sizga 3 haftaga dam olshingiz uchun ruxsat berdi. Shuning uchun xavotir olmang -- Mary gapini tugatgach xonani tark etdi

- Kapitan, u meni qanday to'ponchadan o'q yeganimni qayerdan bildi. Ahir oddiygina shifokor bo'lsa -- Yeonjun hayratlanib so'radi

- U ham askar ekan, bu yerga 4 oy avval kelibdi. Bir necha kun oldimga kelib qotillik haqida aytib berdi. Men ham sen kabi hayratlangan edim -- Chan

- Ammo chiroyli qiz ekan, uni sevib qolgangan o'xshayman -- Yeonjun nim tabbasum bilan gapirdi

- Senga hech qachon aql kirmaydi -- Chan gapini tugatgach xonani tark etdi.

Oradan 3 hafta ko'z ochib yumguncha o'tdi. Woomin 3 hafta ichida Maryga oshiq bo'lishga ulgurgan edi.

- Ho'sh katta Letinant Choi yaxshi bo'lib qoldingizmi. Bugun sizga javob beramiz. Ana endi bemalol jinoyatchilarni tutsangiz ham bo'laverdi. Ammo yarangizga ehtiyot bo'ling -- Mary

- Yaxshi siz aytganingizdek qilaman. Doktor Jeon sizdan bir narsa haqida so'rasam bo'ladimi -- Yeonjun

- Ha albatta so'rang

- Chan aytishicha siz ham askar ekansiz, sizning unvoningiz qanday bilsam bo'ladimi -- Yeonjun

- Mening unvonim Mayor. Buni bu yerdagilarni ko'pi bilmaydi, shuning uchun buni sir tutsangiz hursand bo'lardim -- Mary

- Mayormisiz, Chandan ham katta unvonda ekansiz. Qoyil, men sizni Serjant deb o'ylagan edim. Ammo xato o'ylabman -- Yeonjun

- Kim mendan ham katta unvonda ekan?? -- Chan xonaga kirib keldi.

- Doktor Jeon Mayor ekan bilarmiding -- Yeonjun

- Chindanmi..?! -- Chan hayron bo'ldi

- Buni hammaga ham aytish to'g'ri emas... -- Mary

- Letinant Choi o'rningizdan turing unga ehtirom ko'rsatshimiz kerak -- Chan

- Ha to'g'ri aytasan -- Yeonjun o'rnidan turdi

- Yo'q kerak emas, biz hozir hududda emasmiz -- Mary ularni to'xtatdi

- Ammo biz.. -- Yeonjun

- Shart emas. Men hozir shifokorman, Mayor emas. -- Mary

- Yaxshi.. unda biz ketaylik -- Chan

- Salomatlik tilayman Mayor Jeon -- deya ikkisi ham qo'llarini chekkalariga ko'tarishdi. Mary ham ularga javoban shunday qildi. Va ular xonani tark etishdi.

Oradan ancha vaqt o'tdi. Ular ancha yaqin bo'lib qolishdi. Orandan yarim yil o'tgach Yeonjun Maryga sevgi izhor qildi va ular sevishganlarga aylanishdi.

- Kapitan Bang shu yerdamisiz -- qiz mahkamaga kirar ekan Chan'ni qidira boshladi

- Mary eshik tagida nima qilyapsan?? Ichkariga kir -- Chan qizni ichkariga olib kirdi

- Shunchaki Yeonjun bu yerda emasligini tekshiryapman -- Mary qo'lidagi paketni stol ustiga qo'ydi va o'rindiqqa o'tirdi.

- Yana janjalashdingizmi. Nega bunday yosh bolalarcha urshaverasiz. Biringiz Mayor, biringiz katta Letinant bo'lsangiz. -- Chan paketni ichidagi narslarni oldi va ichida banan sut ham borligini ko'rdi

- Nima yarashish uchun qulupnoyli sut olib keldingmi -- Chan Mary'ni mazah qilib gapirdi

- Bu menga, unga emas -- Mary qo'lidagi sutni olib sumkasiga soldi

- Ahir seni bundan alergiyang bo'lsa, nega ichmoqchisan -- Chan yana uni mazah qildi.

- Kapitan Bang, siz aytgan jinoyatchini boshqa mahkama tutibdi.. -- Yeonjun xonaga kirar ekan Mary'ni ko'rib gapirishdan to'xtadi.

- Endi men ketay, bemorlarim kutyapti -- Mary mahkamani tark etdi

- Qani o'tir, Mary bizga shirinlik olib kelibdi, hatto senga bananli sut ham olibdi -- Chan

- Chan, u men haqimda hech nima demadimi -- Yeonjun

- Yo'q, nimadir deyishi kerak edimi, o'zi nega janjallashdingiz -- Chan

- Rashkim tufayli.. Uning ko'zlari chiroyli, va u yorqin ko'zlarni qizg'onayotgandekman. Uning ko'zi shu daraja yorqin~ki.. Faqat meni yonimda shunday porlasin deyman.. U ko'zlarga umr bot tikilib o'tirishga ham tayyorman.
Tabbasumi esa unadan ham battarroq ado qilmoqda meni.. Uning tabbasumi uchun borimni berishga tayyorman, ammo o'zgalar oldida tabbasum qilishini xohlamayman. Uning tabbasumi ham menga tegishli. Ovozi esa men qayta va qayta eshitishni xohlagan yagona jarangdor va yoqimli ovozdir. Bu ovozni boshqa kishi eshitsa ham negadir rashkim kelyapti... -- Deya Yeonjun shikoyat qila boshladi...

Chan bu gaplarni eshitib qandaydir g'ashlikni his qidli. Tomog'iga nimadir tiqilgandek bo'ldi. Nafas olishi qiyinlasha boshladi.

- Yeonjun, undan kechirim so'ra. U seni sevadi. Hatto hamma narsadan rashk qilishingni ham, borib bilan gaplash -- Chan bazo'r gapirdi.

- Yaxshi, unda bugun u bilan uchrashaman, hozir ishlarim bor edi. Men ketim -- Yeonjun

Chan'ning qalbidagi g'ashlik hali ham uni tark etmadi. Bir necha oy avvalgi g'ashlik yana qaytgandek bo'ldi. Yeonjun Maryga sevgi izhor qilgan kun, Maryni yo'qotganini sezgan edi. Ammo unga bu darajada og'riq berishini hech o'ylamagan edi. Na sevgilisini, na do'stini yo'qotishni xohlamagan edi.

Mary bemorlariga qarayotganida Jihoon kelib qulog'iga shivirladi. Mary buni eshitgach yuragindan nimadir uzilganday bo'ldi. Yerga yeqildi, qulog'iga faqat chiyillagan ovoz eshtildi. Birozdan so'ng Yeonjunga sohil bo'yida uchrashish haqida xabar yozdi. Yeonjun bunga rozi ekanligini ayti.

Tungi soat 21.00. Sohil bo'yida qiz dengiz tomonga tikilib turar edi. Yuzini mayin shamol silardi.
Yigit qo'lidagi gullarni hidlab sevgilisi tomon yo'l oldi.

- Moychechak malikam, qara senga...

Mary yigit tomon o'girildi, Yeonjun qizni yeg'laganini ko'rib havotirlanib so'radi.

- Hoy nega yeg'layapsan, nima bo'ldi? Kim seni ranjitdi?

- Nega meni aldading, Nega meni o'zinga ishontirding. Seni bu darajada razil inson ekanligini bilmagan ekanman. Shu darajda meni axmoq qilishingni sababi nima. Shu kungacha menga azob berib kelayotga sen ekanligini bilmagan ekanman. Nega, nega aynan sen otamning qotilisan..?? -- Mary ortiq ko'z yoshlarni ushlab turolmadi. Ularni erkin qo'ydi

Yeonjun bu gaplarni eshitgach qo'lidagi guldasta yerga tushdi.

- Mary.. bularni sen qayerdan bilding -- Yeonjun

- Buni qayerdan bilganim senga muhimmi. Uning o'rniga o'zingni oqlasang bo'lardi Katta Letinant Choi..! -- Mary ortiga o'girilib ko'z yoshlarni artdi va u yerni tark eta boshladi

- Chan aytimi..? Agar u aytgan bo'lsa otang manyak qotil ekanligini ham aytmadimi -- Yeonjun jaxl ustida nima deganini bilmadi

Qiz shu zaxotiyoq joyida to'xtadi va ortiga o'girildi

- Hali bu o'yinda Chan ham bormidi?? Ahh, ishongim kelmayapti, meni ikki do'st ahmoq qilganiga -- Mary g'azablangan holda kuldi va yana yo'lda davom etdi.

Yeonjun sohil bo'yida yolg'iz o'zi qoldi. Yerga sekin o'tirdi, nima qilishni bilmay qoldi. Qo'lidan hech nima kemasligini bilar edi. Yeonjun manyak qotilni o'ldirgani bilar edi, ammo sevgilisini bunday ahvolda ko'rib o'zni aybdor his qildi.

Mary to'g'ri Chan tomon yo'l oldi. Mary mahkamaga kirdi.

- Kapitan Bang Chan!!!

- Mayor Jeon... -- yigit qizni bunday ahvolda ko'rib qo'rqib ketti

-- Hoy Mary, ahvoling joydami

Yigit unga yaqinlasha boshaldi, ammo qiz ortga bir qadam tashagani uchun joyida to'xtadi.

- Kapitan Bang Chan meni savolimga javob bering!! Jeon SeungHo, yani mening otam manyak ekanligini bilarmiding?!

Chan qanday javob berishini bilmay qoldi. Agar hozir unga to'g'risini aytsa u qanday jinnilik qilishini bilmas edi, ammo unga yolg'on ham so'zlagisi kelmadi

- Yana bir marotaba so'rayman. Jeon SeungHo manyak qotil ekanligini bilarmiding?!

- Mary men afsusdaman...

- Demak shunday. Yaxshi, yaxshi... Unda nega menga bu haqida boshidayoq aytmagansan!? Nega.. sen bu haqida boshidan bilgansan ahir Chan!! Men qanchalar qiynalganimni bilar eding, ammo menga aytmading shundaymi??

- Mary, chunki men seni sevar edim. Seni hafa qilishni xohlamadim. Buni bilsang qay holga tushishingni ham bilmas edim. Ho'sh sen ham menga shuni ravo ko'rarmiding. Hatto do'sting bo'lsam ham!! --Chan ortiq ichida hech nimani saqlashni xohlamay barchasini aytdi.

Mary esa biroz unga tikildi va mahkamani tark etdi.

Oradan bir necha hafta o'tdi.
Woomin ham Mary ham hech qanday habar berishmadi.
Ammo bugun Yeonjun mahkamaga keldi va do'stni bag'riga bosdi va..

- Chan men uylanyapman... Ammo Maryga qanday aytishni bilmayapman. Unga qanday aytaman. 2 oydan so'ng to'yim. Onamning dugonasing qiziga uylanyapman...

- Hoy tentakmisan... Aqldan ozdingmii deyman. Mary~chi?! Uni yarim yo'lda tashlab ketasanmi??

- U senga omonat. Bilaman unda ko'ngling bor. Uni ehtiyot qil...

- Menga qo'ng'iroq bo'lyapti, shu yerda tur. Men hozir qaytaman, keyin esa seni o'z qo'llarim bilan o'ldiraman shu gaplaring uchun -- Chan

Biroz o'tgach Mary mahkamaga keldi va Yeonjunni ko'rib nima qilishni bilmay qoldi v ortiga o'girilib ketmoqchi bo'ldi, ammo Yeonjun uni to'xtatib qoldi.

- Mary kiraver, Chan hozir keladi...

- Yaxshi...

- Azizaam.. Men taklif nomalarni tarqatib bo'ldim. Lekin negadir bir donasi ortib qoldi... Bu kimga -- Jia Yeonjunning yoniga kelib turdi

- Menimcha ortiqcha olgandirman.. -- Yeonjun Maryga qarab gapirdi. Chunki bu taklifnoma Maryga atalgan edi..

Mary unchalik nima bo'layotganini tushunmadi. Shu orada Chan keldi

- Mary..!! Qayerda eding shuncha vatq. Seni izlamagan joyim qolmadi ahir -- Deya Maryni bag'riga bosdi.
Mary ham uni bag'riga bosdi

- Mary.. Anavi qiz Yeonjunning bo'lajak rafiqasi. Meni kechir buni senga aytayotganim uchun. Ammo ulardan eshitganingdan so'ng hushingdan ketsang seni ushlab ololmasligim va ularni yonida seni kuchsiz ko'rsatishni xohlamadim. Shuning uchun ko'z yoshlaringni mening bag'rimga bekit -- deya uni yanada qattiq bag'riga bosdi

Mary pov.

Chindan ham uning rafiqasimi?? Nima shunchalik mendan voz kechish osonmidi..? Ammo nega bunday qildi. Nima mendan hafa bo'lgani uchun ham shunday qildimi?? Balki unga og‘ir bo‘lmas, lekin menga bu qaror yuragimni tilka-pora qildi.
Men unga barcha ishonchimni berdim, yuragimni, orzularimni...
Lekin u o‘sha ishonchni yo‘q qildi, yuragimni sindirdi, orzularimni kulga aylantirdi.
U meni ko‘rishini, eslashini, sog‘inishini istamayman.
Men endi uning dunyosda bo‘lishni xohlamayman.
Chunki men bu dunyoda faqat og‘riq bilan yashadim.
Men uni sevdim...
Va endi, meni yo‘qotganidan emas, meni yo‘q qilganidam afsuslanishi kerak...

- Chan, men yaxshiman -- deya uning bag'ridan chiqdi

Chan Jiaga qarab

- Men Kapitan Banb Chan va Yeonjun ning do'sti.. -- CHan qiz tomon qo'l uzatdi

- Men esa Jeong Jia, Yeonjunning bo'lajak rafiqasi... -- qiz ham unga javoban qo'l uzatdi

- Siz Yeonjun va Channning do'sti bo'lsangiz kerak -- Jia Maryga tomon yuzlandi

- Men Jeon Mary, Haesung shifoxonasing shifokori va Kapitan Bang Channing qallig'i -- deb Jiaga qo'l uzatdi

- Tanishganimdan hursandman. Uumm, mana bu taklif noma sizga, albatta keling sizni kutamiz -- Jia qo'lidagi taklif nomani unga uzatdi.

Yeonjun Mary bunday deyishini kutmaga edi. U bu so'zlarini eshtishi bilanoq ko'zlari yoshlana boshladi.

- Oh chindanmi, Mary sen meni qallig'immisan?? Nega budan meni xabarim yo'q -- deya Channing Maryga savollar bera boshladi

- Ahir sen bilan janjallashib qolgan edik, shunga buni aytish uchun seni yoninga kelgan edim.. -- Mary unga tabbasum bilan javob berdi

- Mayli qani tashqariga chiqaylikchi, bu haqida bafurja gaplashib olaylik. Qani yuraqol.. -- Chan qizni tashqariga olib ketdi.

- Hoy, Choi Yeonjun ahvoling joydami?? -- Jia havotirlanib so'radi

- Yo'q.. joyda emas. Men umuman yaxshi emasman, hozir aqldan ozigandekman. U chindan shu gaplarni aytimi?? Mary hozir nima deganini bilmadi, to'g'rimi Jia?! -- Yeonjun o'zini shu gaplar bilan ovuta boshladi

Chan qizni tashqariga olib chiqdi, va qo'lini qo'yib yuborib..

- Hoy sen qiz aqldindan ozdingmi.. Sen hozir o'ylamasdan gapirding, nega aynan men, yo'q sen hozir Yeonjun azoblansin deb shunday deding. Hop lekin senchi, sen azoblanmaysanmi?? Sen bu gaplarni shunchaki aytding to'g'rimii?? Sen menga turmushga chiqmaysan~aa ?? -- Chan buni xohlasada Yeonjun va Maryning sevgi dostoniga yakun yasashni xohlamas edi. Uning qalbi g'am cheksada Maryning qalbini parchalanishini xohlamas edi.

- Chan.., ichkarida menga taklif noma berishdi, o'z sevganimning to'yiga boraman. Ammo oq libosda emas.., qora libosda. Men u to'y xonaga oq libosda sen bilan kiraman. Sen meni sevasan, men... -- Mary gapini tugatmay to'xtab qoldi...

- Sen esa Yeonjunni.. Hoy qiz aqlingni yeg'ib ol!! Bu nikoh deydigan narsa bilan hazllashib bo'lmaydi.. -- Chan Maryning so'zidan qaytarmoqchi bo'ldi

- Yo'q Chan, men boshidan seni sevganman. Seni ilk uchratganimdayoq seni keng yelkalaring, qahvarang yorqin ko'zlaringga oshiq bo'lganman. Ammo keynchalik Yeonjun bilan ko'p vaqt o'tkazganim uchun uni sevaman deb o'ylagan ekanman. Ammo doim yuragimni tub tubida sen bo'lgansan. Yeonjunni yuragim bir chetiga ham ko'mishni xohlamayman...!! -- Mary ko'z yoshlarni ushlab turgani uchun ko'zlari qizarib achisha boshladi.

- Mary kerak emas, bunday qilma. Yolvoraman... -- Chan qizning yelkalaridan ushlab unga yolvordi.

- Yo'q Chan men buni chindan ham qilaman...

- Ahir seni boshidan aldagan menmanku, u emas. Nega meni kechirdingku uni kechirolmayapsan, ayt menga!!!

- Chunki.., chunki men seni chindan ham sevaman... -- Mary

- Mary... Bo'ldi bas qil..

Ular biroz sukut saqladilar. Ammo Chan yana gap boshaladi

- Demak bu fikringda qatiy turasan.. Yaxshi, unda men roziman. Ammo va'da ber boshqa ko'z yosh to'kmaslikka va hafa bo'lmaslikka -- Chan

- Yaxshxi, agar sen bilan bo'lsang men baxtli bo'laman.. -- Mary kulimsirab gapirdi

- Ahmoq qiz, bu yerga kel.. -- deya uni bag'riga bosdi

Mary uni bag'rida o'zini xavfsiz his qildi va ko'z yoshlarni erkin qo'ydi.

Yeonjun xonada bir o'zi hayol surib o'tirar edi.

— Demak, u ham… u ham ketayapti… Nega endi yuragim og‘riyapti? Axir men birinchi bo‘ldim-ku… men birinchi bo‘lib undan voz kechdim~ku.. Lekin u gapirganida... yuragim ichimda chil-chil bo‘ldi. U boshqasiga qarashini tasavvur qilish… yo‘q, yo‘q bu... bu chidab bo‘lmaydi. Lekin endi bilaman… men hanuz uni sevaman. Va bu safar uni butunlay yo‘qotdim...

Shu payt eshik ochilib Chan keldi

- Yeonjun... Mary hozir sohil bo'yida yolg'iz o'tiribdi.., balkim gaplashib olarsizlar. Sen ham, u ham qiynalyapsiz, iltimos ikkingiz ham bu ishni qilmang. Men uni sevaman, ammo u meni sevmasa men uni baxtli qila olmayman. Nega buni ikkingiz ham tushunmaysizlar...

Chan Yeonjun'ning yoniga kelib zo'rg'a bu gaplarni aytdi. Chunki eng ko'p uning qalbi og'riyotgan edida. Kim ham o'z sevgisidan kecha oladi.. Uni baxtli ko'rish uchun, uni o'zgasini qo'liga topshirish... Chan uni o'zi baxtli qilishni xohlaydi, ammo bu imkonsiz ekanligini hammadan yaxshi biladi..

Yeonjun indamay o'z hayollari bilan o'tiraverdi..

- Yeonjun uning ortidan bor, uni yarim yo'lda tashlab qo'yma. U seniki.. U senga tegishli.. Tushun ahir buni... -- Chan ko'z yoshlarni ushlab turgani uchun tomog'i achisha boshladi

- Chan.., Mary meniki bo'lmagan. U boshidan senga tegishli edi, ammo biz birga ko'proq vaqt o'tqazganimiz uchun bir birimizni sevamiz deb o'ylaganmiz. Mening taqdirimga yozilgan bu Jia. Seniki esa Mary ... -- Yeonjun ko'z yoshlarni artib tabbasum bilan gapirdi

- Yaxshi.. demak mening taqdirim bu Mary. Uni faqat men baxtli qila olaman. Ammo men baxtli qilishim uchun ham sen u bilan gaplashib ol. Men shundoq ham uni baxtli qilaman. Uning ko'zlaridan faqat quvonch yoshi oqadi. U meniki bo'lishi uchun ham hoziroq bor, va u bilan gaplashib ol. U sizlar janjallashgan sohil bo'yiga ketti.. Qani boraqol... -- Chan'ning oxirgi gapini tugallarkan ko'zidan bir tomchi yosh yumalab tushdi.

Yeonjun esa sohil bo'yiga yo'l oldi...

Chan xonada bir o'zi qolar ekan, ana endi ko'z yoshlarni erkin qo'ya oldi. U Yeonjun va Mary birga bo'lmasligini xohladi. Ammo u ularni baxtsiz bo'lishliklarini xohlamas edi. Ularning sevgi dostoniga yakun yasashni xohlamagani uchun ham, u Maryga sevgi izhor qilmagan edi. To'g'ri Chan Yeonjundan avval izhor qilsa bo'lar edi. Ammo Yeonjun shifoxonada Mary'ni sevib qolganini aytganida, u o'zini ortiqcha his qilgan edi... U o'z sevgisini qalbining tub tubiga ko'mgan edi. Ammo bugun u qabrni ochishga majbur bo'ldi...

Qiz sohil bo'yida yolg'iz quyosh botishini kuzatar. Shamol esa mayin esar edi. Ko'zidagi yosh tomchilari astalik bilan oqardi. Bazida tabbasum qilib ham qo'yardi..
Bizordan so'ng esa Yeonjun astalik bilan yoniga kelib o'tirdi. Mary ko'z yoshlarni artib, unga tabbasum bilan qaradi va biroz sukut saqlab gap boshladi

- Endi ortga qaytishning foydasi yo‘q. Biz o‘z yo‘limizni topishimiz kerak.. Men seni yaxshi ko'raman.. Ammo Chan bilan baxtliroq bo'laman. Bilaman bu gaplarim senga og'ir botadi.., Senda kechirim so'ramayman, chunki o'sha kuni meni ham ko'nglim og'iridi. Bilaman, otam qotil.. Shunchaki sen meni aldaganing va onamni qotili mening qo'limda o'lmagani alam qildi. Chunki onam o'lgan kun men onamga va o'zimga vada bergan edim.. "ONAJON MEN SIZNING QOTILINGIZ.., YANI OTAMNI O'Z QO'LLARIM BILAN O'LDIRAMAN" deb.. Ammo men vadamni ustidan chiqa olmadim.. Eng alamlisi ham shundada... Tassavur qil 6 yoshli qizchaning ko'z o'ngida o'z otasi onasing qotiliga aylangan. Sen nima qilar eding. O'sha payt men jajji qizcha edim, qo'limdan hech bir ish kelmas, politsiya xodimlari menga ishonmas edi.. Ana o'shanda men katta bo'lib otamni narigi dunyoga o'zim jo'nataman degan edim... -- Mary bu voqaeni tutilib aytib berdi. Ko'z yoshlarni zo'rg'a ushlab turdi.

- Mary.. men afsusdaman. Men seni aldamoqchi emasdim. Buni mendan Chan iltimos qildi... Bilasanmi aslida biz bir birimizni sevmaymiz, shunchaki biz birga ko'proq vaqt o'tqazganimiz uchun bir birimizga bog'lanib qolganmiz... Va bu bog'lanish uzuldi.., Mary men ishonaman Chan seni baxtli qiladi.. Menga vada ber Men Chan bilan baxtli bo'laman deb.. Endi esa hayr mening shirin tushum, biz endi uyg'onshimiz kerak.., hammasi uchun rahmat, endi esa bu yerda yo‘llarimiz ikkiga ajraladi... -- deya Yeonjun Maryni sohilda yolg'iz qoldirib ketdi...

Mary esa ko'z yoshlari tezroq oqa boshladi... Ko'z yoshlarini to'xtata olmadi..

Bir necha oydan so'ng...

- Mary ketma, men sensiz nima qilaman ahir.. -- Yigit yosh bolalarcha harakat qilar edi.

- Chan, men atigi 1 yilga ketyapman. Meni kutib turolmaysanmi?? Meni kutish qiyinmi ?? -- Mary yigitning sochlariga qo'lini uztib tarab boshladi.

- Umrimni oxirigacha kutishga roziman. Ammo seni o'lgudek sog'inaman. Sen bilan biror bir falokat yuz bersachi deb qo'rqaman... -- Chan

- Qo'rqama, men o'zimga zarar yetkazmayman. Men har 2 oyda seni ko'rishga kelaman -- Mary

- 1 oyda kel.. 2 oy juda katta vaqt. Seni 1 kun ko'rmasa sog'inib qoladigan insonga bunday shavqatsizlik qilmaginda ahir...!! -- Chan yosh bolalarcha harakat qilar edi. Bundan esa Mary faqat tabbasum qilar edi.

- Chan.. yoki men 1 yilga ketishimga rozi bo'l, yoki to'yimiz 2 3 yildan so'ng bo'lishiga. Tanlov o'zingda... -- Mary

- Yaxshi, yaxshi 1 yilga ket, ammo men bilan doim aloqada bo'lib turasan! -- Chan

- Yaxshi.. -- Mary

Chan uni pechonisini o'pib uni bag'riga bosdi.

- Mary... Yeonjun'ning to'yiga kelasanmi?! -- Chan o'ylanib savol berdi.

- Bilmasam.. agar ulgursam kelarman.. Ammo uni meni nomimdan tabriklab qo'y.. -- Mary

- Yaxshi... Ammo Yeonjun bilan gaplashib ol. U seni, sen esa uni baxtli ekanligini ko'r. Chunki.., men sizlarni bu ahvolga tushishingizga sababchiman.. Shuning uchun ham ikkingiz ham oxirgi bor gaplashib oling! -- Chan

- Yaxshi.. Ammo sen bu ishlarni hech biriga aybdor emassan... -- Mary

2 oydan so'ng..

- Chan.., kiymim yaxshimi. Negadir bo'g'ilib ketyapman -- Yeonjun galustugini sal bo'shatib gapirdi

- Sen hayajonlanyapsan.. havotir olma hammasi yaxshi bo'ladi. Hammasi meni nazoratim ostida -- Chan

- Unda aniq nimadir bo'ladi.. -- Yeonjun do'stini ustidan kuldi.

Shu payt xona eshigi ochildi va oppoq ko'ylakda bir qiz kirdi..
Ikkisi ham ko'zlari hayratdan porladi.

- Mary... sen juda ham ochilib ketibsan.. -- Chan

- Raxmat.. lekin bu ko'ylak unchalik menga yoqmadi.. -- Mary

- Ammo senga juda ham yarashibdi... -- Yeonjun o'zi eshitarli darajada gapirdi

- Men tashqariga chiqib kelay, tezda qaytaman -- Chan xonani tark etdi

- Yeonjun.. baxtli bo'l. Jia'ni xafa qilma.. Ahir u ham baxtli bo'lishi kerak. Albatta sen ham... Yeonjun barchasi uchun raxmat. Sen bilan birga bo'lganimda juda ham baxtli edim. Ammo bizga shunchaki chin sevgi yetishmadi xolos. Ammo o'ylashimcha biz endi o'z taqdirmizni topdik... Bilaman hozir gaplarim og'ir botayotgandir. Ammo meni kechir, agar hozir aytmasam keynchalik Jia bizni uchrashishga ruxsat bermasachi -- deya tabbasum qilib qo'ydi

Yeonjun ham yoshli ko'zlari bilan tabbasum qilib qo'ydi.
Chan xonaga kirdi.

-Qani endi chiqaylik bizni kutishyapti.. -- Chan

- Unda men ham seni oxirgi bor bag'rimga bosay.. Ruxsat berasanmi Kapitan Bang Chan.. -- Yeonjun Chandan ruxsat so'rar ekan, Chan unga o'qragancha qarab turardi.

-- Yo'q desam quchmaysanmi..? -- Chan

- Albatta yo'q. Uni do'sti sifatida quchay..! Ahir o'zimni xotinim bor. Uni shunchaki do'stona quchoqlayman. Agar qo'liga uzuk taqsang do'stonayam quchoqlolmayman -- Yeonjun

Mery tabbasum bilan ularni kuzatib turar edi.

- Yaxshi yaxshi, tezroq bo'l -- Chan

Yeonjun Maryni bag'riga bosdi. Keyin esa Chan ham ularni bag'riga bosdi.

- Biz doim shunday ahil bo'lib qolaylik... -- Chan

The end...

My fairy✨
By_Reychli🌼
Ep_2🌼

-Ha nima...--Reychil

-Reychil men yaqinda bir hikoya o'qidim. Nomi "Impossible", u hikoyada yigit sevgan qizini farishtaga o'xshatib, unga qanotli taqimchoq berarkan- Sunghoon Reychil o'qigan hikoyasini aytar ekan, Reychil ko'zlarini moychechaklardan uzmas edi.

-Sen ham.., Meni farishtamsam. Ammo senga ham shunday qanotlar kerak, shuning uchun bu qanotlar senga--Sunghoon Reychil qanotli taqimchoq berar ekan, bundan Reychilning ko'zlari faqat quvnar edi.

-Vauv, bu chindan ham mengami--Reychil quvonchdan sakrar.

-Yo'q menga, ahir men Sunghoonning farishtasimanku--bu ikki sevishganlarni bir chetda kuzatib turgan Bona, ularga ensa qotirgancha gapirar

-Kx, nima alam qilyaptimi--Reychil ensa qotirgancha gapirdi

-Reychil balkim bugun kechki ovqatni birga qilarmiz--Sunghoon

-Sevgilim,-- Reychil biroz o'ylandi-- Bugun men kechki navbatchilidaman, shuning uchun birga ovqatlanolmaymi

--Uff, doim shunaqa qilasan, nima endi men bilan ko'proq vaqt o'tkazishin uchun bemoring bo'laymi-- Sunghoon yosh bolalarcha aigolab gapirdi.

-Ertangi kunimni senga bag'ishlayman, ho'sh nima diysan-- Reychil yigitiga qarab qo'lini uzatdi

-Yaxshi, ertaga tungacha men bilan bo'lasan, kelishdikmi?--Sunghoon

-Kelishdik--Reychil

-Unda hayr, men ketdim. O'zingni ko'p urintirib qo'yma. SENI JUDA HAM SEVAMAN- Sunghoon

-Sen ham o'zingni ehtiyo qil, men ham sen sevaman-- Reychil

Reychil Bona tomon qaradi, va ularning ko'zlari to'qnashdi. Ammo Bona o'zini op qochdi.

-Hoy qiz! To'xta- Reychil jiddiy ohangda gapirdi

-Menmi...-- Bona o'zini go'llikka solib gapirdi

-Ha sen, qani ortimdan yurchi--Reychil qatiyatlik bilan gapirar ekan, Bona uning orqasidan "uf" torgancha ergashdi

-O'tir-- Reychil ro'parasidagi stulga ishora qildi

-Reychil menda nima gapim bor-- Bona Reychil nima deyishi bilsada, o'zini bilmaganliga oldi.

-Bona xonim, hozir siz bilan dugonangiz Reychil emas, doktor Yoo bo'lib gaplashmoqchiman-Reychil

-Doktir Yoo, men bilan nima haqida gaplashmoqchisiz--Bona

-Bona, siz qachon bizning shifoxonamizga Reychil va MinHyunning do'sti emas, bemori bo'lib kelasiz? Ahir sizning kasalingiz juda og'ir kasaldir, bunday kasallik bilan chalingan insolarning 60% tuzalgan. Ammo 40% esa ohiri o'lim bilan tugagan-- Reychil jiddiy ohangda Bonag kasaligi haqida gapirdi.

-Dr. Yoo kasallik bilan chalingan insolarning 60% tuzalgan. Demak umida bor-- Bona

-To'g'ri, ammo siz 60% emas 40% ichiga kirishingiz ham mumkin, buni hech kim sizga aniq javobini aytolmaydi. Iltimos jarrohlik amaliyot kunigacha bizning yonimizga bemor bo'lib davolaning. Bu kasalik sizda deyarli og'ir kechadi. Chunki sizning ichingizda yangi bir no'malum virus bor. Bunday viruslar juda ham yomon. Sizniki esa yuragingizga tasir qiladi. Buni bilasiz to'g'rimi-- Reychil

-Ha..., bilaman. Yaxshi menga palata tayyorlang. Men bugundan sizning bemoringiz bo'laman

-Yaxshi Lee Bona xonim-- Reychil

-Hhh, shuncha yil do'st bo'p turib nega sevmasligimni bilmasayaa-- MinHyun yo'lak bo'ylab o'ziga o'zi gapirib ketar-- Nima meni yuragim faqat bitasini sevishini bilmaydimi yoki bilmaganliga oladimi. O'zi nega boya yuragim tez-tez urib ketdi. Meni sevgani emas, do'sti bo'lganim uchun meni deb kelsa. Ahh nega qizib ketyapman-- MinHyun qo'llari bilan yuziga yelpar edi.

- Vah bu bolani qaranglaar, bir qizini deb yuragi tez urayaptimi-- Reychil MinHyunning orqasidan kelib bo'ynidan ushlab gapirdi.

-Aah qo'rqitib yubordingku. Vah yuragim-- MinHyun

-Nima sen hali ham Bonaga kimni sevishingni aytmaganmisan-- Reychil o'ynoqi kuldi

-Men hech kimni sevmayman-- MinHyun asabilashib gapirdi

-Kxx, Bonani aldasang ham meni aldolmaysan. Men bilaman kimni sevishingni. Ammo bizga aytmaysan. Ayniqsa Bonaga-- Reychil

- Kimni sevar ekanman-- MinHyun

- Ayt-may-man!-- Reychil bo'g'inlab aytdi. Va yugurib ketib qoldi

-Hoy to'xta, ayt dedim. Men kimni sevaman! -- MinHyun ham Reychilning ortidan tez yurib ketayotganida oldidan Bona chiqib qoldi.

- Nima sen kimdirni sevasanmi-- Bona

-Aa... Haligi...-- MinHyun nima deyishni bilmay o'ylanib qoldi-- Men.. men hech kimni sevmayman, oldin sevganman, ammo hozir yo'q-- MinHyun gapirgan sari asabilashar, nima deyishni bilmay o'ylanib gapirar-- Mayli Bona ko'rushguncha meni bemorlar kutyapti

- U kimni sevadi? Nega mendan yashiryapti ekana-- Bona

MinHyun

Bona

-Uf... Bu ishlar qachon tugaydi-- Yigit peshonasini silagancha asabilashib gapirdi. Shu payt unga qo'ng'iroq bo'ldi

-Alo sevgilim, nima qilyapsan--Reychil

Yigit sevgilisini shirali ovozini eshitishi bilanoq, yuziga beixtiyor tabbasum yugurdi

-Sevgilim ishlar bilan bandman, ammo sen bilan gaplashishga vaqtim bor- Sunghoon kresloga o'zini tashlagancha gapirdi

-Hmm... Tushlik qildingmi? O'zingni ko'p urintirib qo'yma, ho'pmi? Meni tashvishga soladigan ishlar qilma, ishing tugashiyoq uyga to'g'ri ket!-- Reychil

-Yaxshi moychechak malikam, sen ham o'zingni ko'p urintirma, sen ham bemorlaring qatoriga qo'shilmagin, mayli endi ishga qaytay. Seni sevaman!-- Sunghoon

--Yaxshi, hayr-- Reychil

-Men seni se-va-man-- Sunghoon

-Tushundim, hayr. Yaxshi ishla-- Reychil

-Reychil men seni SE-VA-MAN!!-- Sunghoon ovozini sal balandlantirib gapirdi

-Yaxshi, hayr-- Reychil yigiting asabiga teyar, bundan faqatgina uni jaxli chiqdi.

--Reychil nima sen meni sevmaysanmii?-- Sunghoon

-Hahaha, Men ham seni sevaman-- Reychil

-Hayr moychechak malikam-- Sunghoon

-Hayr--Reychil-- ho'sh endi bir bemorni jarrohlikga tayyorlash kerak. Aah, ammo nega yuragim og'riyapti? negadir nafasim siqilyapti...

-Doktir Yoo... Doktor Yoo sizga nima bo'ldi-- Hamshira

-Men yaxshiman-- Reychil yuragini ushlagancha yerga yeqilib tushdi

🌼«2-qism tugadi»🌼
🌼Write: Reychil 🌼
🌼@daisy_grll🌼

Ep_3🪼

Erta tong...

Seyeon vaxli turdi. Dush qabul qildi, biroz pardoz qildi va chiroyli oq liboslaridan birini kiydi. Va uydan chiqayotganida opasi Reychilga qahvaxona manzilini jo'natib u yerga borishini eslatdi..

Bu vaqt Reychil va Taehyung birga tushlik qilishayotgan edi.

Taehyung Reychilning telefoniga kelgan habarga qiziqib kimdan kelganini so'radi

- Ha, Seyeon bir qahvaxonaning manzilini jo'natibdi.. U yerga borishim kerak -- Reychil habarga javob berib yana Taehyung bilan suhbatini davom etirdi.

- Reychil.. Ho'sh sen Jiminga erga tegmaysanmi? Yokida.. -- Taehyung gapini yakunlashni xohlamay shunchaki Reychilga tikilib turar edi

- Bilmadim... Yuragim ham aqlim ham seni deydi.. Ammo dadam Jiminni -- Reychil biroz tabbasum bilan javob berdi

- Demak.. Jimin bilan birga bo'lmaysana -- Taehyung yana ikkilandi

- Taehyung.., balkim ikkimiz yolg'iz qolganda bu haqida kamroq gaplasharmiz.. Chunki men birozdan so'ng Seyeonning yoniga borishim kerak..!! -- Reychil jiddiy ohangda gapirdi..

- Yaxshi... Iloji boricha gapirmayman -- Taehyung hafsalasi pir bo'lib gapirdi

Seyeon qahvaxonada telefonini o'ynab o'tirar edi. Birozdan so'ng begona yigit uning yoniga kelib

- O'ylashimcha siz Yoo Seyeon bo'lsangiz kerak -- dedi..

- Ha men.. siz esa..? -- Seyeon yigitga hissiyotsiz javob berdi.

- Ha men Lee Chaemin.. Siz bilan uchrashim kerak bo'lgan yigit -- Chaemin tabbasum bilan javob berdi

- Tanishganimdan hursandman Chaemin.. keling o'tiring -- Seyeon ham tabbasum qildi

- Seyeon.. siz qayerdadir o'qisizmi -- Chaemin

- Ha tibbiyot yo'nalishida.. sizchi? -- Seyeon

- Men hozirchalik dadamning kompaniyasida oddiy bir xodim bo'lib ishlayman.. O'ylashimcha sizning opangiz ham bor? -- Chaemin

- Ha to'g'ri.. hozir kelib qolsalar kerak -- Seyeon derazadan ko'chaga qarab qo'ydi

Ikki yosh miriqib suhbat qurishayotgan edi. Ular bir biri bilan huddi ancha yillardan buyon tanishdek suhbat qurishayotgan edilar. Birozdan so'ng Reychil ham yetib keldi. Qahvaxonaga kelganida ikkisini ko'rib hayron bo'ldi. Va ular tomon yurdi.

- Hayrli kun yoshlar... -- Reychil

- Siz Yoo Reychilsiz.. Men esa Lee Chaemin. Singlingizni do'sti -- Chaemin Reychil tomon qo'lini uzatdi

- Tanishganimdan hursandman -- Deb qo'lini uzatyotganida Taehyung ortidan kelib Reychildan avval yigitni ushlab ko'rishdi

- Men esa Reychilning... -- Taehyung gapini yakunlamasdan, Reychil uning gapini bo'ldi

- Bu mening yoshlikdagi do'stim.. Ammo Seyeonning sizdek do'sti bor ekanligini bilmas ekanman -- Deya nim tabbasum qilib qo'ydi

- Aslini olganda biz ota onalarimiz uchun uchrashuvga chiqqan edik. Ammo taqdir ila do'st bo'lib qoldik -- Chaemin yorqin ko'zlari bilan Seyeonga tabbasum qilib qo'ydi.

Taehyung sekin telefonni olib Jungkookga habar yozdi. Manzilni ham yuborishni unutmadi.
Ular miriqib gaplashib o'tirishgan edi, faqat Taehyungdan tashqari.
Shu payt qahvaxona eshigi ochildi. Va baland ovozda Yoo Seyeon degan tovush keldi. Barcha eshik tomonga qaradi. U yerda g'azablangan Jungkook turar edi.
Seyeon bu qanday g'azab ekanligi bildi va o'rnidan turib Jungkookning yoniga bordi. Va qo'lidan ushlab tashqari tomon olib chiqib ketdi.
Reychil ham ularning ortidan ketmoqchi edi, ammo Taehyung uni qo'lidan ushlab to'xtatib qoldi.

- Seyeon balkim tushuntirib berarsan. Nega u bilan birgasiz? -- Jungkook g'azab bilan so'rar edi

- O'zing aytganin kabi.. hayotimni yangidan boshlayapsan. Sendan yaxshisini topishga harakat qilyapman. Meni yana kuldira oladigan, meni yarim yo'lda tashlab ketmaydiganidan! Endi nega kelib meni so'roq qilyapsan?! O'zing aytmadingmi sendan yaxshisiga loyiqligimni, hayotimni yangidan boshlashim kerakligini. Sensiz ham baxtli bo'la olishimni.. -- Seyeon gapiryotganida ko'zidan durdek ko'zyoshlar bir ketin tomchilar edi.

Jungkook esa jim edi.. Seyeon haq edi. Jungkook Seyeonga shunday degan edi. Ammo u ham nima qilsin. Seyeonni bor vujudi bilan sevar edi. Usiz hech kim edi. Ammo uni qo'yib yuborishi kerak ham edi.

Reychil ortiq chidab turolmadi. Singlisining ko'z yoshiga va Jungkookning bunday ahvoliga. Reychil ularning yoniga bordi. Seyeonni qattiq bag'riga bosdi va Taehyungni chaqirib uni ustaxinasiga olib borishini so'radi va ular ketishdi. Jungkook va Reychil esa dengizbo'yiga ketishlaridan avval Chaeminga keyinroq barchasini tushuntirib hayrlashdi

Jungkook va Reychil ikkisi sukunat ichida dengizbo'yida o'tirishar edi. Ikkisi ham jim edi. Jungkook shunchaki o'z o'ylari og'ushida suzar edi. Reychil esa o'zinikida. Reychil ortiq sukut saqlamadi

- Jungkook... Men kasalman.. og'ir kasal. O'zim ham yaqinda bildim. Dadangdan buni sir tutishini so'radim. Oilamni va Taehyungni bundan habar topishlarini xohlamadim. Agar bu haquda bilishsa, menga rahimligi kelib men bilan odatdabidek gaplashmaydilar.

Jungkook biror so'z topolmay yoshli ko'zlari bilan Reychildan ko'z uzmas edi

- Nega buni senga aytayotganimni ham bilmayman... Balkim eng yaqin do'stim bo'lganin uchundir. Davolansam ham davolanmasam ham o'lishim aniq. Davolansam jarrohlik paytida o'lishim mumkin. Bunga hech kim kafolat bermaydi. Ammo davolanmasam, 5 oydan so'ng barchangizni tashlab ketaman.. Shuning uchun Seyeonni tark etma. U bilan birga bo'l.. Men ketsam, u senga muhtoj bo'lib qoladi. Lee Chaemin yaxshi yigit ekan.. Ammo Seyeonning aqli ham yuragidan ham sensan. Huddi sen kabi.. Ha yana aytgancha dadam meni erga beryapti.. Park Jiminga.. bu esa kasalimdan ham og'irroq muammmodir... Aqlim Jimin desa yuragim Taehyung..

Jungkook ko'z yoshlarini artdi va Reychilga yuzlandi

- Yuragin aytgan ishni qil.. -- Jungkook bazo'r gapirdi

- Ammo... Taehyung ancha qiynaladi. Chunki uning ko'z o'ngida nobud bo'laman.. Aqlimga quloq solsam ham shunday.. Ammo u menda ancha sovub nafratlana boshlagan bo'ladi... Jungkook.. kel bularni sir saqlaymiz. Men senga hech qanday kasalligim haqida aytmadim sen esa eshitmading.. -- Reychil qizarib ketgan ko'zlari bilan qaradi

Jungkook esa uni qattiq bag'riga bosdi va

- Reychil men Seyeonni va seni yo'qotishni xohlamayman.. Sen ketsang mening gulim so'lidi, gulim so'lisa mening qo'limdan hech bir ish kelmaydi.. Reychil bizni tashlab ketma.. Hech birimizga bunday adolatsizlik qilma.. -- Jungkook yosh to'la ko'zlari bilan qattiqroq quchdi.

Ular biroz yana dengizbo'yida o'tirishdi. Jungkook va Reychil barchasini sir tutishga kelishishdi..

4 haftadan so'ng...

Jungkook va Seyeonning mubosabatlari yana sekin astalik bilan yaxshilanib qolgan edi.. Ammo Taehyung va Reychilniki esa buning aksi edi. Ular juda ham ko'p tortishar edi. Buning sababi esa Reychil yuragiga emas, balki aqliga quloq solganida edi. Taehyung ham sekin astalik bilan Reychildan ko'ngli sovub boriyotganini sezdi. Va u ham qizlar bilan uchrashuvlarga chiqar edi. Ular orasidan atigi bir donasi unga yoqqan edi. Ammo hech kim Reychil kabi bo'lol emas edi. Reychil esa na Jimin bilan, na Taehyung bilan uchrashar edi. U shunchaki taqdiriga tan bergan edi. Reychil bir e'tiborini ishiga qaratgan edi. Deyarli kuni o'z ofisi va usta xonasida o'tar edi. Hatto o'ziga ham e'tibor bermay qo'ygan edi..

Reychil o'zini xolsiz his qildi. Ammo bunga qaramay yana ishga otlandi. U uyidan chiqib ketayotganida Jiminga duch keldi.

- Hayrli tong Reychil.. Ishga ketyapsanmi. Xohlasang men seni tashlab qo'yaman -- Jimin

- Yo'q shart emas.. men o'zim -- deyishi bilan hushidan ketdi. Ammo Jimin uni ushlab olishga ulgurdi. Va zudlik bilan uni shifoxona tomon yo'l oldi.

Ular shifoxonaga yetib kelishdi. Reychilga osma ukol qilishdi. Dr. Jeon uni ko'rikdan o'tqazdi va Reychil ancha vaqtdan beri o'ziga e'tibor bermayotganini. Uyqu va tushlik qilishni unutganini aytdi. Va xonada Jimin va Reychilni yolg'iz qoldirdi. Reychil xonada uxlab yotar edi, Jimin esa xonadagi divanda uni uyg'onshini kutib uxlab qoldi.

Kech tushdi. Ammo Reychil hali hamon uxlar edi. Jimin esa toza havoda aylinib keldi. Yana Reychilning yonidan joy olib unga tikilib o'tirar edi. Biroz vaqt o'tgach Reychil sekin ko'zlarini ochdi. Yon atrofga qarasa Jimin unga tikilib turganini ko'rdi. O'rnidan turmoqchi bo'ldi, ammo Jimin bunga yo'l qo'ymadi.

- Reychil.. Sen qanday qizsan?! Nega vaqtida dam olmading? Ahir ahvoling yomonlashadi~ku.. Ertadan boshlab barchasini o'z nazoratimga olaman. Hech qanday etrozlar qabul qilinmaydi. Hozir esa dam ol, keyin esa shifokorni chaqiraman. Biror narsa yeysanmi... Issiq tovuq sho'rvaga nima deysan? -- Jimin Reychildan chindan ham havotir olgan edi. Shuning uchun unga o'zi g'amxo'rlik qilishni xohladi -- Men hozir tovuq sho'rva olib kelaman. Sen esa ungacham dam ol.

Reychil yaxshi deb bosh silkib qo'ydi. Jimin ketdi. Va Reychil biroz yotib Dr.Jeon'ning xonasiga bordi. Reychil eshikni taqillatdi va ruxsat berilgach kirdi.

- Oh bizning bemorimizga qandaylar. O'zinga kelibsanda qizim.. Reychil balkim o'zimizga e'tiborliroq bo'larmiz?! Bo'lmasam bu haqida oilang bilan muhokama qilishga majbur bo'laman..! -- Dr. Jeon Reychil bilan jiddiy ohangda gaplashar edi. Chunki Reychilning kasalligi, har qanday vaziyat va vaqtda xavf solishi mumkin edi.

- Doktor.. men albatta o'zimga g'amxo'rlik qilaman. Ammo oilamga aslo bu haqida ayta ko'rmang! Ho'sh mening analiz javoblarim qanday, menda qon tahlil olganingiz aniq.. -- Reychil

- Reychil hozirchalik hayoting uchun xavfli hech qanday alomatlar yo'q. Ammo shunday qilaversang yarim yilda ham oz vaqting qoladi. Bilib qo'y! -- Dr. Jeon.

- Yaxshi, ehtiyot bo'laman. Endi men ketay, do'stim kutyapti.. -- Reychil

- Yaxshi, yana kelgin. Deyarli har hafta. Seni doim ko'rikdan o'tqazishimiz kerak.. -- Dr. Jeon

Reychil karidor bo'ylab xonasiga kelayotganida, qarshisida sarosimaga tushgan Jiminni ko'rdi. Jimin Reychilning yoniga kelib qattiq bag'riga bosdi.

- Senga nimadir bo'ldi deb qo'riqdim. Iltimos boshqa bunday ogohlantirmay hech qayerga ketma.. iltimos.. -- Jimin yanada qattiqroq quchdi

Ular biroz turgach, Jimin uni qo'lidan ushlab xona tomon yo'l oldi.
Reychilni yotoqqa o'tqazdi. Va stol ustidagi idishni olib Reychilning yoniga o'tirdi. Va Reychil tomon qoshiqda ovqat uzatdi. Reychil avvaligi hayron bo'ldi. Ammo Jiminning g'amxo'rlik qilayotgani unga yoqayotgan edi. Va hech qanday etrozlarsiz ovqat yeya boshladi.

- Jimin, sen ham tongdan beri meni yonimdan ketmading. Seni ham qorning och, sen ham yegin. Menga bular ko'plik qiladi. -- Reychil Jiminni ham och ekanligini bilib -- Qani qoshiqni berchi. Sen ham yeyishing kerak. Og'zingni och -- deya Jiminga ham yedirdi

Ertangi kun..

- Jungkook.. bugun men bilan vaqt o'tqazasana?! -- Seyeon pardoz qilib telefonda gaplashar edi.

- Sevgilim Seyeon.. meni kechir ammo bugun meni bir muhum ishim bor. Do'stimni oldiga borishim zarur. Kechga yaqin ko'rishamiz, senga vada beraman.. -- Jungkook mayin ovozda sevgilisiga javob berardi.

- Yaxshi.. unda men kechgacham Chaemin bilan birga bo'laman. U ham meni sog'ingandir. Bir necha kundan beri gaplashmagan edik. Sen sababli bugun ko'rishamiz -- Seyeon yigitining jig'iga teymoqchi bo'ldi

- Hoy qiz... Men hozir ruldaman..! Meni aqldan ozdira ko'rma.. Sen hozir aqlli qiz bo'lib uyingda o'tir. Men esa Taehyung bilan ko'rishaman, gaplashaman va sening yoningga boraman. Agar mensiz Chaemin bilan ko'rishsang, do'stsiz qolishing aniq sevgilim. Hozir esa hayr..! -- Jungkook qo'ng'iroqni yakunladi.

Jungkook Taehyungning yoniga keldi.

- Jungkook.. senga bir yangiligim bor. Men uylanyapman.. -- Taehyung

Jungkook bu habarni eshitib, og'zidagi suvni to'g'ri Taehyungning yuziga tupurib yubordi.

- Meni kechir do'stim.. Ammo Reychil nima bo'ladi..? Ahir sizlar.. -- Jungkook hali hamon ishonolmayotgan edi.

- U bilan ancha avval munosabatlarimiz buzulgan edi. Endi u ham meni sevmas kerak.. Ahir o'ziga yangi ovunchoq topib oldi -- Taehyung bir qultum suv ichib gapini yakunladi

- Demak.., Reychil va Taehyung baxtli hikoyasi baxtsiz yakun topdi.. Ho'sh Reychilning habari bormi? -- Jungkook

- Yo'q, sen birinchi habar topting -- Taehyung

- Bundan juda ham hursand. Yani birinchi eshitganimdan, ammo Reychil bundan ranjisa kerak.. -- Jungkook

- Ha.., tahminan bir soatlardan so'ng Seyeon va sen uni ovutgani borasilar. Yokida boshqa biridir.. -- Taehyung chuqur nafas olib chiqardi...

- Demak hozir Reychil keladi va butun boshli qahvaxona sizlarning orangizdagi munosabat tufayli yonib kul bo'ladi.. Men esa bu yong'inda kul bo'lmaslik uchun.. bu yerni tark etaman. Senga esa omad do'stim... -- Jungkook.. Taehyungni yolg'iz qoldirib ketdi.

Birozdan so'ng Reychil ham yetib keldi..
Ular shunchaki sukut saqlashdi, keyin esa Taehyung gap boshladi.

- Reychil.. o'zing ham bilasan bizning munosabatlarimiz buzulgan. Ancha vaqtdan beri bir birimizni tushunolmayapmiz. Va shu sababli ancha uzoqlashdik. Shu vaqt ichida men bir nechta qizlar bilan uchrashdim, va ularning orasidan Jia degan qizga ko'ngil qo'ydim. To'g'ri bu senga og'ir botar. Ammo ortiq sendan buni yashira olmayman. Men uni sevib qoldim, unga uylanmoqchiman. Jungkook aytagnidek bizning baxtli hikoyamiz shu yerda baxtsiz tugashi kerak... Meni to'g'ri tushun.. Va meni tezroq unut iltimos.. Barchasi uchun raxmat Reychil. 7 yil davomida, men baxt va sevgi nimaligini tushunib yettim. Buning sababchisi esa sensan.. Endi esa hayr... Men ko'p gapirolmayman.. Meni Jia kutyapti.. -- Taehyung tabbasum qildi.. ammo ko'zlari yoshli edi. Taehyung ketayotganida Reychil Taehyungga qarab..

- Agar o'z baxtingni chindan topgan bo'lsang men hursandman. U seni baxtli qiladi. Shuncha men bilan azob torganlaring o'rniga baxt bilan to'ldiradi... Taehyung.., u qiz bilan baxtli bo'l... -- Reychil ham yoshli ko'zlari bilan tabbasum qilib Taehyung bilan hayrlashdi. Va Taehyung ketgach ko'z yoshlariga erkinlik berib yeg'lab yubordi.

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

Ep_3🪼

Erta tong...

Seyeon vaxli turdi. Dush qabul qildi, biroz pardoz qildi va chiroyli oq liboslaridan birini kiydi. Va uydan chiqayotganida opasi Reychilga qahvaxona manzilini jo'natib u yerga borishini eslatdi..

Bu vaqt Reychil va Taehyung birga tushlik qilishayotgan edi.

Taehyung Reychilning telefoniga kelgan habarga qiziqib kimdan kelganini so'radi

- Ha, Seyeon bir qahvaxonaning manzilini jo'natibdi.. U yerga borishim kerak -- Reychil habarga javob berib yana Taehyung bilan suhbatini davom etirdi.

- Reychil.. Ho'sh sen Jiminga erga tegmaysanmi? Yokida.. -- Taehyung gapini yakunlashni xohlamay shunchaki Reychilga tikilib turar edi

- Bilmadim... Yuragim ham aqlim ham seni deydi.. Ammo dadam Jiminni -- Reychil biroz tabbasum bilan javob berdi

- Demak.. Jimin bilan birga bo'lmaysana -- Taehyung yana ikkilandi

- Taehyung.., balkim ikkimiz yolg'iz qolganda bu haqida kamroq gaplasharmiz.. Chunki men birozdan so'ng Seyeonning yoniga borishim kerak..!! -- Reychil jiddiy ohangda gapirdi..

- Yaxshi... Iloji boricha gapirmayman -- Taehyung hafsalasi pir bo'lib gapirdi

Seyeon qahvaxonada telefonini o'ynab o'tirar edi. Birozdan so'ng begona yigit uning yoniga kelib

- O'ylashimcha siz Yoo Seyeon bo'lsangiz kerak -- dedi..

- Ha men.. siz esa..? -- Seyeon yigitga hissiyotsiz javob berdi.

- Ha men Lee Chaemin.. Siz bilan uchrashim kerak bo'lgan yigit -- Chaemin tabbasum bilan javob berdi

- Tanishganimdan hursandman Chaemin.. keling o'tiring -- Seyeon ham tabbasum qildi

- Seyeon.. siz qayerdadir o'qisizmi -- Chaemin

- Ha tibbiyot yo'nalishida.. sizchi? -- Seyeon

- Men hozirchalik dadamning kompaniyasida oddiy bir xodim bo'lib ishlayman.. O'ylashimcha sizning opangiz ham bor? -- Chaemin

- Ha to'g'ri.. hozir kelib qolsalar kerak -- Seyeon derazadan ko'chaga qarab qo'ydi

Ikki yosh miriqib suhbat qurishayotgan edi. Ular bir biri bilan huddi ancha yillardan buyon tanishdek suhbat qurishayotgan edilar. Birozdan so'ng Reychil ham yetib keldi. Qahvaxonaga kelganida ikkisini ko'rib hayron bo'ldi. Va ular tomon yurdi.

- Hayrli kun yoshlar... -- Reychil

- Siz Yoo Reychilsiz.. Men esa Lee Chaemin. Singlingizni do'sti -- Chaemin Reychil tomon qo'lini uzatdi

- Tanishganimdan hursandman -- Deb qo'lini uzatyotganida Taehyung ortidan kelib Reychildan avval yigitni ushlab ko'rishdi

- Men esa Reychilning... -- Taehyung gapini yakunlamasdan, Reychil uning gapini bo'ldi

- Bu mening yoshlikdagi do'stim.. Ammo Seyeonning sizdek do'sti bor ekanligini bilmas ekanman -- Deya nim tabbasum qilib qo'ydi

- Aslini olganda biz ota onalarimiz uchun uchrashuvga chiqqan edik. Ammo taqdir ila do'st bo'lib qoldik -- Chaemin yorqin ko'zlari bilan Seyeonga tabbasum qilib qo'ydi.

Taehyung sekin telefonni olib Jungkookga habar yozdi. Manzilni ham yuborishni unutmadi.
Ular miriqib gaplashib o'tirishgan edi, faqat Taehyungdan tashqari.
Shu payt qahvaxona eshigi ochildi. Va baland ovozda Yoo Seyeon degan tovush keldi. Barcha eshik tomonga qaradi. U yerda g'azablangan Jungkook turar edi.
Seyeon bu qanday g'azab ekanligi bildi va o'rnidan turib Jungkookning yoniga bordi. Va qo'lidan ushlab tashqari tomon olib chiqib ketdi.
Reychil ham ularning ortidan ketmoqchi edi, ammo Taehyung uni qo'lidan ushlab to'xtatib qoldi.

- Seyeon balkim tushuntirib berarsan. Nega u bilan birgasiz? -- Jungkook g'azab bilan so'rar edi

- O'zing aytganin kabi.. hayotimni yangidan boshlayapsan. Sendan yaxshisini topishga harakat qilyapman. Meni yana kuldira oladigan, meni yarim yo'lda tashlab ketmaydiganidan! Endi nega kelib meni so'roq qilyapsan?! O'zing aytmadingmi sendan yaxshisiga loyiqligimni, hayotimni yangidan boshlashim kerakligini. Sensiz ham baxtli bo'la olishimni.. -- Seyeon gapiryotganida ko'zidan durdek ko'zyoshlar bir ketin tomchilar edi.

Jungkook esa jim edi.. Seyeon haq edi. Jungkook Seyeonga shunday degan edi. Ammo u ham nima qilsin. Seyeonni bor vujudi bilan sevar edi. Usiz hech kim edi. Ammo uni qo'yib yuborishi kerak ham edi.

Reychil ortiq chidab turolmadi. Singlisining ko'z yoshiga va Jungkookning bunday ahvoliga. Reychil ularning yoniga bordi. Seyeonni qattiq bag'riga bosdi va Taehyungni chaqirib uni ustaxinasiga olib borishini so'radi va ular ketishdi. Jungkook va Reychil esa dengizbo'yiga ketishlaridan avval Chaeminga keyinroq barchasini tushuntirib hayrlashdi

Jungkook va Reychil ikkisi sukunat ichida dengizbo'yida o'tirishar edi. Ikkisi ham jim edi. Jungkook shunchaki o'z o'ylari og'ushida suzar edi. Reychil esa o'zinikida. Reychil ortiq sukut saqlamadi

- Jungkook... Men kasalman.. og'ir kasal. O'zim ham yaqinda bildim. Dadangdan buni sir tutishini so'radim. Oilamni va Taehyungni bundan habar topishlarini xohlamadim. Agar bu haquda bilishsa, menga rahimligi kelib men bilan odatdabidek gaplashmaydilar.

Jungkook biror so'z topolmay yoshli ko'zlari bilan Reychildan ko'z uzmas edi

- Nega buni senga aytayotganimni ham bilmayman... Balkim eng yaqin do'stim bo'lganin uchundir. Davolansam ham davolanmasam ham o'lishim aniq. Davolansam jarrohlik paytida o'lishim mumkin. Bunga hech kim kafolat bermaydi. Ammo davolanmasam, 5 oydan so'ng barchangizni tashlab ketaman.. Shuning uchun Seyeonni tark etma. U bilan birga bo'l.. Men ketsam, u senga muhtoj bo'lib qoladi. Lee Chaemin yaxshi yigit ekan.. Ammo Seyeonning aqli ham yuragidan ham sensan. Huddi sen kabi.. Ha yana aytgancha dadam meni erga beryapti.. Park Jiminga.. bu esa kasalimdan ham og'irroq muammmodir... Aqlim Jimin desa yuragim Taehyung..

Jungkook ko'z yoshlarini artdi va Reychilga yuzlandi

- Yuragin aytgan ishni qil.. -- Jungkook bazo'r gapirdi

- Ammo... Taehyung ancha qiynaladi. Chunki uning ko'z o'ngida nobud bo'laman.. Aqlimga quloq solsam ham shunday.. Ammo u menda ancha sovub nafratlana boshlagan bo'ladi... Jungkook.. kel bularni sir saqlaymiz. Men senga hech qanday kasalligim haqida aytmadim sen esa eshitmading.. -- Reychil qizarib ketgan ko'zlari bilan qaradi

Jungkook esa uni qattiq bag'riga bosdi va

- Reychil men Seyeonni va seni yo'qotishni xohlamayman.. Sen ketsang mening gulim so'lidi, gulim so'lisa mening qo'limdan hech bir ish kelmaydi.. Reychil bizni tashlab ketma.. Hech birimizga bunday adolatsizlik qilma.. -- Jungkook yosh to'la ko'zlari bilan qattiqroq quchdi.

Ular biroz yana dengizbo'yida o'tirishdi. Jungkook va Reychil barchasini sir tutishga kelishishdi..

4 haftadan so'ng...

Jungkook va Seyeonning mubosabatlari yana sekin astalik bilan yaxshilanib qolgan edi.. Ammo Taehyung va Reychilniki esa buning aksi edi. Ular juda ham ko'p tortishar edi. Buning sababi esa Reychil yuragiga emas, balki aqliga quloq solganida edi. Taehyung ham sekin astalik bilan Reychildan ko'ngli sovub boriyotganini sezdi. Va u ham qizlar bilan uchrashuvlarga chiqar edi. Ular orasidan atigi bir donasi unga yoqqan edi. Ammo hech kim Reychil kabi bo'lol emas edi. Reychil esa na Jimin bilan, na Taehyung bilan uchrashar edi. U shunchaki taqdiriga tan bergan edi. Reychil bir e'tiborini ishiga qaratgan edi. Deyarli kuni o'z ofisi va usta xonasida o'tar edi. Hatto o'ziga ham e'tibor bermay qo'ygan edi..

Reychil o'zini xolsiz his qildi. Ammo bunga qaramay yana ishga otlandi. U uyidan chiqib ketayotganida Jiminga duch keldi.

- Hayrli tong Reychil.. Ishga ketyapsanmi. Xohlasang men seni tashlab qo'yaman -- Jimin

- Yo'q shart emas.. men o'zim -- deyishi bilan hushidan ketdi. Ammo Jimin uni ushlab olishga ulgurdi. Va zudlik bilan uni shifoxona tomon yo'l oldi.

Ular shifoxonaga yetib kelishdi. Reychilga osma ukol qilishdi. Dr. Jeon uni ko'rikdan o'tqazdi va Reychil ancha vaqtdan beri o'ziga e'tibor bermayotganini. Uyqu va tushlik qilishni unutganini aytdi. Va xonada Jimin va Reychilni yolg'iz qoldirdi. Reychil xonada uxlab yotar edi, Jimin esa xonadagi divanda uni uyg'onshini kutib uxlab qoldi.

Kech tushdi. Ammo Reychil hali hamon uxlar edi. Jimin esa toza havoda aylinib keldi. Yana Reychilning yonidan joy olib unga tikilib o'tirar edi. Biroz vaqt o'tgach Reychil sekin ko'zlarini ochdi. Yon atrofga qarasa Jimin unga tikilib turganini ko'rdi. O'rnidan turmoqchi bo'ldi, ammo Jimin bunga yo'l qo'ymadi.

- Reychil.. Sen qanday qizsan?! Nega vaqtida dam olmading? Ahir ahvoling yomonlashadi~ku.. Ertadan boshlab barchasini o'z nazoratimga olaman. Hech qanday etrozlar qabul qilinmaydi. Hozir esa dam ol, keyin esa shifokorni chaqiraman. Biror narsa yeysanmi... Issiq tovuq sho'rvaga nima deysan? -- Jimin Reychildan chindan ham havotir olgan edi. Shuning uchun unga o'zi g'amxo'rlik qilishni xohladi -- Men hozir tovuq sho'rva olib kelaman. Sen esa ungacham dam ol.

Reychil yaxshi deb bosh silkib qo'ydi. Jimin ketdi. Va Reychil biroz yotib Dr.Jeon'ning xonasiga bordi. Reychil eshikni taqillatdi va ruxsat berilgach kirdi.

- Oh bizning bemorimizga qandaylar. O'zinga kelibsanda qizim.. Reychil balkim o'zimizga e'tiborliroq bo'larmiz?! Bo'lmasam bu haqida oilang bilan muhokama qilishga majbur bo'laman..! -- Dr. Jeon Reychil bilan jiddiy ohangda gaplashar edi. Chunki Reychilning kasalligi, har qanday vaziyat va vaqtda xavf solishi mumkin edi.

- Doktor.. men albatta o'zimga g'amxo'rlik qilaman. Ammo oilamga aslo bu haqida ayta ko'rmang! Ho'sh mening analiz javoblarim qanday, menda qon tahlil olganingiz aniq.. -- Reychil

- Reychil hozirchalik hayoting uchun xavfli hech qanday alomatlar yo'q. Ammo shunday qilaversang yarim yilda ham oz vaqting qoladi. Bilib qo'y! -- Dr. Jeon.

- Yaxshi, ehtiyot bo'laman. Endi men ketay, do'stim kutyapti.. -- Reychil

- Yaxshi, yana kelgin. Deyarli har hafta. Seni doim ko'rikdan o'tqazishimiz kerak.. -- Dr. Jeon

Reychil karidor bo'ylab xonasiga kelayotganida, qarshisida sarosimaga tushgan Jiminni ko'rdi. Jimin Reychilning yoniga kelib qattiq bag'riga bosdi.

- Senga nimadir bo'ldi deb qo'riqdim. Iltimos boshqa bunday ogohlantirmay hech qayerga ketma.. iltimos.. -- Jimin yanada qattiqroq quchdi

Ular biroz turgach, Jimin uni qo'lidan ushlab xona tomon yo'l oldi.
Reychilni yotoqqa o'tqazdi. Va stol ustidagi idishni olib Reychilning yoniga o'tirdi. Va Reychil tomon qoshiqda ovqat uzatdi. Reychil avvaligi hayron bo'ldi. Ammo Jiminning g'amxo'rlik qilayotgani unga yoqayotgan edi. Va hech qanday etrozlarsiz ovqat yeya boshladi.

- Jimin, sen ham tongdan beri meni yonimdan ketmading. Seni ham qorning och, sen ham yegin. Menga bular ko'plik qiladi. -- Reychil Jiminni ham och ekanligini bilib -- Qani qoshiqni berchi. Sen ham yeyishing kerak. Og'zingni och -- deya Jiminga ham yedirdi

Ertangi kun..

- Jungkook.. bugun men bilan vaqt o'tqazasana?! -- Seyeon pardoz qilib telefonda gaplashar edi.

- Sevgilim Seyeon.. meni kechir ammo bugun meni bir muhum ishim bor. Do'stimni oldiga borishim zarur. Kechga yaqin ko'rishamiz, senga vada beraman.. -- Jungkook mayin ovozda sevgilisiga javob berardi.

- Yaxshi.. unda men kechgacham Chaemin bilan birga bo'laman. U ham meni sog'ingandir. Bir necha kundan beri gaplashmagan edik. Sen sababli bugun ko'rishamiz -- Seyeon yigitining jig'iga teymoqchi bo'ldi

- Hoy qiz... Men hozir ruldaman..! Meni aqldan ozdira ko'rma.. Sen hozir aqlli qiz bo'lib uyingda o'tir. Men esa Taehyung bilan ko'rishaman, gaplashaman va sening yoningga boraman. Agar mensiz Chaemin bilan ko'rishsang, do'stsiz qolishing aniq sevgilim. Hozir esa hayr..! -- Jungkook qo'ng'iroqni yakunladi.

Jungkook Taehyungning yoniga keldi.

- Jungkook.. senga bir yangiligim bor. Men uylanyapman.. -- Taehyung

Jungkook bu habarni eshitib, og'zidagi suvni to'g'ri Taehyungning yuziga tupurib yubordi.

- Meni kechir do'stim.. Ammo Reychil nima bo'ladi..? Ahir sizlar.. -- Jungkook hali hamon ishonolmayotgan edi.

- U bilan ancha avval munosabatlarimiz buzulgan edi. Endi u ham meni sevmas kerak.. Ahir o'ziga yangi ovunchoq topib oldi -- Taehyung bir qultum suv ichib gapini yakunladi

- Demak.., Reychil va Taehyung baxtli hikoyasi baxtsiz yakun topdi.. Ho'sh Reychilning habari bormi? -- Jungkook

- Yo'q, sen birinchi habar topting -- Taehyung

- Bundan juda ham hursand. Yani birinchi eshitganimdan, ammo Reychil bundan ranjisa kerak.. -- Jungkook

- Ha.., tahminan bir soatlardan so'ng Seyeon va sen uni ovutgani borasilar. Yokida boshqa biridir.. -- Taehyung chuqur nafas olib chiqardi...

- Demak hozir Reychil keladi va butun boshli qahvaxona sizlarning orangizdagi munosabat tufayli yonib kul bo'ladi.. Men esa bu yong'inda kul bo'lmaslik uchun.. bu yerni tark etaman. Senga esa omad do'stim... -- Jungkook.. Taehyungni yolg'iz qoldirib ketdi.

Birozdan so'ng Reychil ham yetib keldi..
Ular shunchaki sukut saqlashdi, keyin esa Taehyung gap boshladi.

- Reychil.. o'zing ham bilasan bizning munosabatlarimiz buzulgan. Ancha vaqtdan beri bir birimizni tushunolmayapmiz. Va shu sababli ancha uzoqlashdik. Shu vaqt ichida men bir nechta qizlar bilan uchrashdim, va ularning orasidan Jia degan qizga ko'ngil qo'ydim. To'g'ri bu senga og'ir botar. Ammo ortiq sendan buni yashira olmayman. Men uni sevib qoldim, unga uylanmoqchiman. Jungkook aytagnidek bizning baxtli hikoyamiz shu yerda baxtsiz tugashi kerak... Meni to'g'ri tushun.. Va meni tezroq unut iltimos.. Barchasi uchun raxmat Reychil. 7 yil davomida, men baxt va sevgi nimaligini tushunib yettim. Buning sababchisi esa sensan.. Endi esa hayr... Men ko'p gapirolmayman.. Meni Jia kutyapti.. -- Taehyung tabbasum qildi.. ammo ko'zlari yoshli edi. Taehyung ketayotganida Reychil Taehyungga qarab..

- Agar o'z baxtingni chindan topgan bo'lsang men hursandman. U seni baxtli qiladi. Shuncha men bilan azob torganlaring o'rniga baxt bilan to'ldiradi... Taehyung.., u qiz bilan baxtli bo'l... -- Reychil ham yoshli ko'zlari bilan tabbasum qilib Taehyung bilan hayrlashdi. Va Taehyung ketgach ko'z yoshlariga erkinlik berib yeg'lab yubordi.

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

Ep_3🪼

Erta tong...

Seyeon vaxli turdi. Dush qabul qildi, biroz pardoz qildi va chiroyli oq liboslaridan birini kiydi. Va uydan chiqayotganida opasi Reychilga qahvaxona manzilini jo'natib u yerga borishini eslatdi..

Bu vaqt Reychil va Taehyung birga tushlik qilishayotgan edi.

Taehyung Reychilning telefoniga kelgan habarga qiziqib kimdan kelganini so'radi

- Ha, Seyeon bir qahvaxonaning manzilini jo'natibdi.. U yerga borishim kerak -- Reychil habarga javob berib yana Taehyung bilan suhbatini davom etirdi.

- Reychil.. Ho'sh sen Jiminga erga tegmaysanmi? Yokida.. -- Taehyung gapini yakunlashni xohlamay shunchaki Reychilga tikilib turar edi

- Bilmadim... Yuragim ham aqlim ham seni deydi.. Ammo dadam Jiminni -- Reychil biroz tabbasum bilan javob berdi

- Demak.. Jimin bilan birga bo'lmaysana -- Taehyung yana ikkilandi

- Taehyung.., balkim ikkimiz yolg'iz qolganda bu haqida kamroq gaplasharmiz.. Chunki men birozdan so'ng Seyeonning yoniga borishim kerak..!! -- Reychil jiddiy ohangda gapirdi..

- Yaxshi... Iloji boricha gapirmayman -- Taehyung hafsalasi pir bo'lib gapirdi

Seyeon qahvaxonada telefonini o'ynab o'tirar edi. Birozdan so'ng begona yigit uning yoniga kelib

- O'ylashimcha siz Yoo Seyeon bo'lsangiz kerak -- dedi..

- Ha men.. siz esa..? -- Seyeon yigitga hissiyotsiz javob berdi.

- Ha men Lee Chaemin.. Siz bilan uchrashim kerak bo'lgan yigit -- Chaemin tabbasum bilan javob berdi

- Tanishganimdan hursandman Chaemin.. keling o'tiring -- Seyeon ham tabbasum qildi

- Seyeon.. siz qayerdadir o'qisizmi -- Chaemin

- Ha tibbiyot yo'nalishida.. sizchi? -- Seyeon

- Men hozirchalik dadamning kompaniyasida oddiy bir xodim bo'lib ishlayman.. O'ylashimcha sizning opangiz ham bor? -- Chaemin

- Ha to'g'ri.. hozir kelib qolsalar kerak -- Seyeon derazadan ko'chaga qarab qo'ydi

Ikki yosh miriqib suhbat qurishayotgan edi. Ular bir biri bilan huddi ancha yillardan buyon tanishdek suhbat qurishayotgan edilar. Birozdan so'ng Reychil ham yetib keldi. Qahvaxonaga kelganida ikkisini ko'rib hayron bo'ldi. Va ular tomon yurdi.

- Hayrli kun yoshlar... -- Reychil

- Siz Yoo Reychilsiz.. Men esa Lee Chaemin. Singlingizni do'sti -- Chaemin Reychil tomon qo'lini uzatdi

- Tanishganimdan hursandman -- Deb qo'lini uzatyotganida Taehyung ortidan kelib Reychildan avval yigitni ushlab ko'rishdi

- Men esa Reychilning... -- Taehyung gapini yakunlamasdan, Reychil uning gapini bo'ldi

- Bu mening yoshlikdagi do'stim.. Ammo Seyeonning sizdek do'sti bor ekanligini bilmas ekanman -- Deya nim tabbasum qilib qo'ydi

- Aslini olganda biz ota onalarimiz uchun uchrashuvga chiqqan edik. Ammo taqdir ila do'st bo'lib qoldik -- Chaemin yorqin ko'zlari bilan Seyeonga tabbasum qilib qo'ydi.

Taehyung sekin telefonni olib Jungkookga habar yozdi. Manzilni ham yuborishni unutmadi.
Ular miriqib gaplashib o'tirishgan edi, faqat Taehyungdan tashqari.
Shu payt qahvaxona eshigi ochildi. Va baland ovozda Yoo Seyeon degan tovush keldi. Barcha eshik tomonga qaradi. U yerda g'azablangan Jungkook turar edi.
Seyeon bu qanday g'azab ekanligi bildi va o'rnidan turib Jungkookning yoniga bordi. Va qo'lidan ushlab tashqari tomon olib chiqib ketdi.
Reychil ham ularning ortidan ketmoqchi edi, ammo Taehyung uni qo'lidan ushlab to'xtatib qoldi.

- Seyeon balkim tushuntirib berarsan. Nega u bilan birgasiz? -- Jungkook g'azab bilan so'rar edi

- O'zing aytganin kabi.. hayotimni yangidan boshlayapsan. Sendan yaxshisini topishga harakat qilyapman. Meni yana kuldira oladigan, meni yarim yo'lda tashlab ketmaydiganidan! Endi nega kelib meni so'roq qilyapsan?! O'zing aytmadingmi sendan yaxshisiga loyiqligimni, hayotimni yangidan boshlashim kerakligini. Sensiz ham baxtli bo'la olishimni.. -- Seyeon gapiryotganida ko'zidan durdek ko'zyoshlar bir ketin tomchilar edi.

Jungkook esa jim edi.. Seyeon haq edi. Jungkook Seyeonga shunday degan edi. Ammo u ham nima qilsin. Seyeonni bor vujudi bilan sevar edi. Usiz hech kim edi. Ammo uni qo'yib yuborishi kerak ham edi.

Reychil ortiq chidab turolmadi. Singlisining ko'z yoshiga va Jungkookning bunday ahvoliga. Reychil ularning yoniga bordi. Seyeonni qattiq bag'riga bosdi va Taehyungni chaqirib uni ustaxinasiga olib borishini so'radi va ular ketishdi. Jungkook va Reychil esa dengizbo'yiga ketishlaridan avval Chaeminga keyinroq barchasini tushuntirib hayrlashdi

Jungkook va Reychil ikkisi sukunat ichida dengizbo'yida o'tirishar edi. Ikkisi ham jim edi. Jungkook shunchaki o'z o'ylari og'ushida suzar edi. Reychil esa o'zinikida. Reychil ortiq sukut saqlamadi

- Jungkook... Men kasalman.. og'ir kasal. O'zim ham yaqinda bildim. Dadangdan buni sir tutishini so'radim. Oilamni va Taehyungni bundan habar topishlarini xohlamadim. Agar bu haquda bilishsa, menga rahimligi kelib men bilan odatdabidek gaplashmaydilar.

Jungkook biror so'z topolmay yoshli ko'zlari bilan Reychildan ko'z uzmas edi

- Nega buni senga aytayotganimni ham bilmayman... Balkim eng yaqin do'stim bo'lganin uchundir. Davolansam ham davolanmasam ham o'lishim aniq. Davolansam jarrohlik paytida o'lishim mumkin. Bunga hech kim kafolat bermaydi. Ammo davolanmasam, 5 oydan so'ng barchangizni tashlab ketaman.. Shuning uchun Seyeonni tark etma. U bilan birga bo'l.. Men ketsam, u senga muhtoj bo'lib qoladi. Lee Chaemin yaxshi yigit ekan.. Ammo Seyeonning aqli ham yuragidan ham sensan. Huddi sen kabi.. Ha yana aytgancha dadam meni erga beryapti.. Park Jiminga.. bu esa kasalimdan ham og'irroq muammmodir... Aqlim Jimin desa yuragim Taehyung..

Jungkook ko'z yoshlarini artdi va Reychilga yuzlandi

- Yuragin aytgan ishni qil.. -- Jungkook bazo'r gapirdi

- Ammo... Taehyung ancha qiynaladi. Chunki uning ko'z o'ngida nobud bo'laman.. Aqlimga quloq solsam ham shunday.. Ammo u menda ancha sovub nafratlana boshlagan bo'ladi... Jungkook.. kel bularni sir saqlaymiz. Men senga hech qanday kasalligim haqida aytmadim sen esa eshitmading.. -- Reychil qizarib ketgan ko'zlari bilan qaradi

Jungkook esa uni qattiq bag'riga bosdi va

- Reychil men Seyeonni va seni yo'qotishni xohlamayman.. Sen ketsang mening gulim so'lidi, gulim so'lisa mening qo'limdan hech bir ish kelmaydi.. Reychil bizni tashlab ketma.. Hech birimizga bunday adolatsizlik qilma.. -- Jungkook yosh to'la ko'zlari bilan qattiqroq quchdi.

Ular biroz yana dengizbo'yida o'tirishdi. Jungkook va Reychil barchasini sir tutishga kelishishdi..

4 haftadan so'ng...

Jungkook va Seyeonning mubosabatlari yana sekin astalik bilan yaxshilanib qolgan edi.. Ammo Taehyung va Reychilniki esa buning aksi edi. Ular juda ham ko'p tortishar edi. Buning sababi esa Reychil yuragiga emas, balki aqliga quloq solganida edi. Taehyung ham sekin astalik bilan Reychildan ko'ngli sovub boriyotganini sezdi. Va u ham qizlar bilan uchrashuvlarga chiqar edi. Ular orasidan atigi bir donasi unga yoqqan edi. Ammo hech kim Reychil kabi bo'lol emas edi. Reychil esa na Jimin bilan, na Taehyung bilan uchrashar edi. U shunchaki taqdiriga tan bergan edi. Reychil bir e'tiborini ishiga qaratgan edi. Deyarli kuni o'z ofisi va usta xonasida o'tar edi. Hatto o'ziga ham e'tibor bermay qo'ygan edi..

Reychil o'zini xolsiz his qildi. Ammo bunga qaramay yana ishga otlandi. U uyidan chiqib ketayotganida Jiminga duch keldi.

- Hayrli tong Reychil.. Ishga ketyapsanmi. Xohlasang men seni tashlab qo'yaman -- Jimin

- Yo'q shart emas.. men o'zim -- deyishi bilan hushidan ketdi. Ammo Jimin uni ushlab olishga ulgurdi. Va zudlik bilan uni shifoxona tomon yo'l oldi.

Ular shifoxonaga yetib kelishdi. Reychilga osma ukol qilishdi. Dr. Jeon uni ko'rikdan o'tqazdi va Reychil ancha vaqtdan beri o'ziga e'tibor bermayotganini. Uyqu va tushlik qilishni unutganini aytdi. Va xonada Jimin va Reychilni yolg'iz qoldirdi. Reychil xonada uxlab yotar edi, Jimin esa xonadagi divanda uni uyg'onshini kutib uxlab qoldi.

Kech tushdi. Ammo Reychil hali hamon uxlar edi. Jimin esa toza havoda aylinib keldi. Yana Reychilning yonidan joy olib unga tikilib o'tirar edi. Biroz vaqt o'tgach Reychil sekin ko'zlarini ochdi. Yon atrofga qarasa Jimin unga tikilib turganini ko'rdi. O'rnidan turmoqchi bo'ldi, ammo Jimin bunga yo'l qo'ymadi.

- Reychil.. Sen qanday qizsan?! Nega vaqtida dam olmading? Ahir ahvoling yomonlashadi~ku.. Ertadan boshlab barchasini o'z nazoratimga olaman. Hech qanday etrozlar qabul qilinmaydi. Hozir esa dam ol, keyin esa shifokorni chaqiraman. Biror narsa yeysanmi... Issiq tovuq sho'rvaga nima deysan? -- Jimin Reychildan chindan ham havotir olgan edi. Shuning uchun unga o'zi g'amxo'rlik qilishni xohladi -- Men hozir tovuq sho'rva olib kelaman. Sen esa ungacham dam ol.

Reychil yaxshi deb bosh silkib qo'ydi. Jimin ketdi. Va Reychil biroz yotib Dr.Jeon'ning xonasiga bordi. Reychil eshikni taqillatdi va ruxsat berilgach kirdi.

- Oh bizning bemorimizga qandaylar. O'zinga kelibsanda qizim.. Reychil balkim o'zimizga e'tiborliroq bo'larmiz?! Bo'lmasam bu haqida oilang bilan muhokama qilishga majbur bo'laman..! -- Dr. Jeon Reychil bilan jiddiy ohangda gaplashar edi. Chunki Reychilning kasalligi, har qanday vaziyat va vaqtda xavf solishi mumkin edi.

- Doktor.. men albatta o'zimga g'amxo'rlik qilaman. Ammo oilamga aslo bu haqida ayta ko'rmang! Ho'sh mening analiz javoblarim qanday, menda qon tahlil olganingiz aniq.. -- Reychil

- Reychil hozirchalik hayoting uchun xavfli hech qanday alomatlar yo'q. Ammo shunday qilaversang yarim yilda ham oz vaqting qoladi. Bilib qo'y! -- Dr. Jeon.

- Yaxshi, ehtiyot bo'laman. Endi men ketay, do'stim kutyapti.. -- Reychil

- Yaxshi, yana kelgin. Deyarli har hafta. Seni doim ko'rikdan o'tqazishimiz kerak.. -- Dr. Jeon

Reychil karidor bo'ylab xonasiga kelayotganida, qarshisida sarosimaga tushgan Jiminni ko'rdi. Jimin Reychilning yoniga kelib qattiq bag'riga bosdi.

- Senga nimadir bo'ldi deb qo'riqdim. Iltimos boshqa bunday ogohlantirmay hech qayerga ketma.. iltimos.. -- Jimin yanada qattiqroq quchdi

Ular biroz turgach, Jimin uni qo'lidan ushlab xona tomon yo'l oldi.
Reychilni yotoqqa o'tqazdi. Va stol ustidagi idishni olib Reychilning yoniga o'tirdi. Va Reychil tomon qoshiqda ovqat uzatdi. Reychil avvaligi hayron bo'ldi. Ammo Jiminning g'amxo'rlik qilayotgani unga yoqayotgan edi. Va hech qanday etrozlarsiz ovqat yeya boshladi.

- Jimin, sen ham tongdan beri meni yonimdan ketmading. Seni ham qorning och, sen ham yegin. Menga bular ko'plik qiladi. -- Reychil Jiminni ham och ekanligini bilib -- Qani qoshiqni berchi. Sen ham yeyishing kerak. Og'zingni och -- deya Jiminga ham yedirdi

Ertangi kun..

- Jungkook.. bugun men bilan vaqt o'tqazasana?! -- Seyeon pardoz qilib telefonda gaplashar edi.

- Sevgilim Seyeon.. meni kechir ammo bugun meni bir muhum ishim bor. Do'stimni oldiga borishim zarur. Kechga yaqin ko'rishamiz, senga vada beraman.. -- Jungkook mayin ovozda sevgilisiga javob berardi.

- Yaxshi.. unda men kechgacham Chaemin bilan birga bo'laman. U ham meni sog'ingandir. Bir necha kundan beri gaplashmagan edik. Sen sababli bugun ko'rishamiz -- Seyeon yigitining jig'iga teymoqchi bo'ldi

- Hoy qiz... Men hozir ruldaman..! Meni aqldan ozdira ko'rma.. Sen hozir aqlli qiz bo'lib uyingda o'tir. Men esa Taehyung bilan ko'rishaman, gaplashaman va sening yoningga boraman. Agar mensiz Chaemin bilan ko'rishsang, do'stsiz qolishing aniq sevgilim. Hozir esa hayr..! -- Jungkook qo'ng'iroqni yakunladi.

Jungkook Taehyungning yoniga keldi.

- Jungkook.. senga bir yangiligim bor. Men uylanyapman.. -- Taehyung

Jungkook bu habarni eshitib, og'zidagi suvni to'g'ri Taehyungning yuziga tupurib yubordi.

- Meni kechir do'stim.. Ammo Reychil nima bo'ladi..? Ahir sizlar.. -- Jungkook hali hamon ishonolmayotgan edi.

- U bilan ancha avval munosabatlarimiz buzulgan edi. Endi u ham meni sevmas kerak.. Ahir o'ziga yangi ovunchoq topib oldi -- Taehyung bir qultum suv ichib gapini yakunladi

- Demak.., Reychil va Taehyung baxtli hikoyasi baxtsiz yakun topdi.. Ho'sh Reychilning habari bormi? -- Jungkook

- Yo'q, sen birinchi habar topting -- Taehyung

- Bundan juda ham hursand. Yani birinchi eshitganimdan, ammo Reychil bundan ranjisa kerak.. -- Jungkook

- Ha.., tahminan bir soatlardan so'ng Seyeon va sen uni ovutgani borasilar. Yokida boshqa biridir.. -- Taehyung chuqur nafas olib chiqardi...

- Demak hozir Reychil keladi va butun boshli qahvaxona sizlarning orangizdagi munosabat tufayli yonib kul bo'ladi.. Men esa bu yong'inda kul bo'lmaslik uchun.. bu yerni tark etaman. Senga esa omad do'stim... -- Jungkook.. Taehyungni yolg'iz qoldirib ketdi.

Birozdan so'ng Reychil ham yetib keldi..
Ular shunchaki sukut saqlashdi, keyin esa Taehyung gap boshladi.

- Reychil.. o'zing ham bilasan bizning munosabatlarimiz buzulgan. Ancha vaqtdan beri bir birimizni tushunolmayapmiz. Va shu sababli ancha uzoqlashdik. Shu vaqt ichida men bir nechta qizlar bilan uchrashdim, va ularning orasidan Jia degan qizga ko'ngil qo'ydim. To'g'ri bu senga og'ir botar. Ammo ortiq sendan buni yashira olmayman. Men uni sevib qoldim, unga uylanmoqchiman. Jungkook aytagnidek bizning baxtli hikoyamiz shu yerda baxtsiz tugashi kerak... Meni to'g'ri tushun.. Va meni tezroq unut iltimos.. Barchasi uchun raxmat Reychil. 7 yil davomida, men baxt va sevgi nimaligini tushunib yettim. Buning sababchisi esa sensan.. Endi esa hayr... Men ko'p gapirolmayman.. Meni Jia kutyapti.. -- Taehyung tabbasum qildi.. ammo ko'zlari yoshli edi. Taehyung ketayotganida Reychil Taehyungga qarab..

- Agar o'z baxtingni chindan topgan bo'lsang men hursandman. U seni baxtli qiladi. Shuncha men bilan azob torganlaring o'rniga baxt bilan to'ldiradi... Taehyung.., u qiz bilan baxtli bo'l... -- Reychil ham yoshli ko'zlari bilan tabbasum qilib Taehyung bilan hayrlashdi. Va Taehyung ketgach ko'z yoshlariga erkinlik berib yeg'lab yubordi.

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

Ep_2🪼

- Opa.. u menga hiyonat qilmadi... Ammo.. kecha u menga munosabatlarimiz tugatishimizni iltimos qildi. Otasi uni chet elga yuborishini aytibdi... Shuning uchun munosabatlarimiz tugadi.. -- Seyeon ko'zida yosh bilan gapirar edi.
Reychil esa singlisining qo'llarida mahkam tutib. Unga dalda berishni boshladi..

- Seyeon ahvolimizni qara... Ikki opa-singil bir kunda sevgisidan ayrildi. Mayli Jungkook unut. Senga o'zim eng yaxshisidan topaman -- nim tabbasum qildi.

- Ammo opa sizchi?! Siz nima qilasiz. Yana o'z uyingizga qochib ketasizmi?! Hech kimni ogohlantirmay? -- Seyeon

Reychil doim qandaydir muammoga duch kelsa Shvertsadagi uyiga ketib qolar edi. U yerda ancha o'ziga kelgach yana Seulga qaytib kelar edi. Ammo o'zidan boshqa hech uni qayerga ketishini bilishmad edi. Hattoki Taehyung ham..

- Bilmadim.. avval Taehyung bilan gaplashaman. Keyin esa dadam aytgan yigit bilan. Keyin esa balki umrbodga o'sha uyimga ketarman. Hullas hozir hech nima haqida o'ylashni xohlamayman.. sen ham hech nimani o'ylama... -- Reychil gapini tugatgach qahvasidan bir ho'plam ichdi, va derazadan ko'chani tomosha qildi..

Yoo kampaniyasi..

- Janob Yoo.. mexmonlaringiz keldi.. -- kotib Yang

Yoo SeungHodan kiraverisin degan javobni olgach mexmonlarni chaqirdi.

- SeungHo.. do'sting borligi yodingdan ko'ringan ko'rinadi?! Hech meni yo'qlamading ham.. -- Janob Park

- Yaqinda qarindosh bo'lay deb turibmizku, shunda ham arazingni qo'ymaysanda -- do'stini bag'riga bosib gapirdi

- Mana bizni qarindosh bo'lishimizga sababchilardan biri meni o'g'lim Park Jimin. Jimin bo'lajak dadang bilan salomlashmaysanmi -- Janob Park

- Hayrli kun janob -- Jimin hijolat bilan salomlashdi..

Shu vaqt eshik ochilib Reychil kirib keldi.

- Dadajon.. siz aytgan barcha eskizlarni chizib bo'ldim.. ularni ko'rib chiqasizmi?! -- Reychil ichkariga kirdi, va u yerda dadasi yolg'iz emasligini tushundi -- Oh, meni manzur tutasiz. Men keyinroq kelaman.

Deya xonani tark etayotganida, dadasi uni to'xtatib qoldi.

- Qizim.. kel. Bu seni bo'lajak dadang va qallig'ing.. -- Janob Yoo mag'rurona Reychilga ularni tanishtirdi

- Tanishganimdan hursandman. Men Reychil Yoo, Janob Yoo SeungHoning qizi va shu kompaniyaning bosh dizayneri bo'lib ish yurutaman. -- Reychil gapini tugallach boshini biroz egdi

- Eshitishim bo'yicha mening kelinim bu kompaniyada juda ham taniqli xodim ekan! Men bundan faxrlanaman.. Endi siz ikki yoshdan bir narsani iltimos qilsam. Bizni yolg'iz qoldira olasizmi?! -- Janob Park

Jimin va Reychil boshlarini irg'ab xonani tark etishdi

- Demak siz hammaning og'zindan tushmaydigan mashxur dizaynersiz? Meni bo'lajak xotinim bunchalik mashxur bo'ladi deb o'ylmagan edim, qoyil -- Jimin nim tabbasum bilan oradagi sukunatni buzdi

- Men kimning og'zidan tushmayapman?! Men unchalik ham mashxur emasman! Va sizni xotiningiz ham! -- Reychil yana gapini davom etirmoqchi edi, ammo unga tanish ovoz yangraganda jim bo'lib, ovoz kelgan tomon o'girildi.
Qarshisida sevgilisi Taehyung turganini ko'rdi. Avvallri uni ko'rishi bilan ko'zlari chaqnaydigan qiz, bu safar negadir havotir ko'zi bilan qaradi

- Taehyung?!.. bu yerda nima qilyapsan? -- Reychil havotir bilan so'radi.

- Bu savolga senga berishim kerak! Bu yigit bilan nima qilyapsan? Va bu yigit kim?! -- Taehyung Jiminga sovuqqonlik bilan tikilar edi.

- Ha bu yigit.. meni... Universitdagi kurisdoshim... -- qiz zo'rg'a o'ylanib javob berdi.

- Chindanmi..?! -- Taehyung Reychilga ishongisi keldi, ammo negadir shubha qildi.

- Ha, Taehyung kel birga xonamizga gaplashamiz. Bu yerda turmaylik -- Deya yigitni xonasiga olib ketayotgan edi.

Ammo Taehyung Reychilni to'xtatib, Janob Yoo SeungHoning yoniga kelgani haqida aytdi va Reychilning peshonasidan o'pib keyinroq ko'rishishligini aytib u yerni tark etdi.

- Menimcha, menga barchasini tushuntirib berishing kerak -- Jimin qattiyatlik bilan gapirdi.

Reychil Taehyung xonaga kirishi bilanoq, yengil torganday bo'ldi. Va Jimin tomon o'girilib..

- Ha albatta. Ammo hozir emas. Chunki birinchi navbatta Taehyungga tushuntishim kerak.. -- Reychil zo'rg'a gapirdi. Va gapini tugatgach ofisi tomon yo'l oldi.

- Amaki, kirsam maylimi -- Taehyung eshikni taqillatdi va biroz ochib ruxsat so'radi. Janob Yoo ruxsat bergach xonaga kirdi.

- Kel, o'g'lim. Seni nima boshlab keldi bu yerga ? -- Janob Yoo

- Dadam sizdan qanday hujjatni olib kelshimni aytgan edi -- Taehyung

- Ha.. u hujjat hali tayyor emas edi. Biroz kutib tura olasanmi? -- Janob Yoo

- Ha albatta.. men Reychilning xonasida bo'laman. Undan ham bir narsani olishim kerak edi ... -- gaplarining oxiriga urg'u berib yakunladi.

- Ha mayli, men esa sen aytgan hujjatlarni tayyorlayman.. -- Janob Yoo

Taehyung nim tabbasum qildida xonani tark etdi. Ammo yuzidagi tabbasum uzoqqa cho'zilmadi, xonada chiqishi bilan jiddiy qiyofaga aylandi.

- SeungHo, bu yigitcha kim? -- Janob Park

- Bu Kim SanHaning o'g'li Kim Taehyung. Reychilning bolalikdagi do'sti -- deya kompyuterda ishlay boshladi.

- Ha... Demak Kimlar oilasining vorisi ekanda... -- Janob Park o'ziga o'zi gapirdi..

Taehyung to'g'ri Reychilning ofisi tomon yo'l oldi. Ofisiga hech qanday ogohlantirsiz kirdi. Bunday harakatidan Reychil qo'rqib ketdi.

- Taehyung!! Sekinroq ahir, men bu yerda ishlayapman! Meni qo'rqitib yubording -- Reychil yosh bolalarcha nola qilib gapirardi. Ammo bu Taehyungni qiziqtirmas edi.

- Chindanmi?! Reychil qo'rqma, sening ofisinga bunday kira oladigan, senga juda ham yaqin tura oladigan, seni qo'llaringni tuta oladigan.., sen bilan uzoq vaqt birga bo'ladigan yagona inson men bo'laman. Shuning uchun ham qo'rqma.. -- deya sovuqqonlik bilan tabbasum qildi va eshikni jaxl bilan yopdi..
Bundan yana Reychil qo'rqib ketdi

- Taehyung..? Senda hammasi joydami?! Nega bunday deyapsan? -- Reychil Taehyungning yonidan joyb olib qo'llaridan tutdi.

- Reychil.., balkim menga do'sting haqida aytib berarsan -- Taehyung Reychilga qaramay gapirdi

- Taehyung... U meni do'stim emas...

- Ho'sh..?

- U yigit... Dadam kecha aytgan yigit.. -- Reychil nafasi dimog'iga tiqilganday bo'ldi.

- Demak.. shunday..! Reychil nega sen u yigit bilan birga turgan eding? Nega u yigit senga yaqin turgan edi?! Nega u senga oshiq kabi jilmayib turgan edi?! -- Taehyung o'zini bazo'r ushlab turgan edi. Chunki Reychilni barchadan qizg'onar edi. Bazida o'zidan ham.. Reychilning yonida begona yigitni ko'rsa hamma yerni ostun-ustun qilar edi

- U yigit shunchaki meni tinglayotgan edi. Men unga uni xotini bo'lolmasligim haqida aytayotgan edim. Shunchaki senga oldinroq aytmaganimning sababi, kompaniyani yo'q qilishingni xohlamadim -- Reychil yana bazo'r gapirdi.

- Yaxshi.. unda men kettim. Dadangdan bazi hujjatlarni olishim kerak edi -- Taehyung Reychilga sovuqqonlik qilishni boshlagan edi

- Taehyung.. unday qilma. Shundoq ham kecha.. -- Reychil kecha dadasi bilan o'rtasidagi tortushuv haqida aytmoqchi edi. Ammo Taehyung buni eshitgan kompaniyaning o'rniga dunyoni yo'q qilishi hayoliga keldi va gapini tugallanmasdan avval to'xtab qoldi.

- Nima kecha.?! Kecha nimadir bo'ldimi?! Reychil..? -- Taehyung ana endi biroz tashvishlanib so'radi

- Yo'q... Shunchaki kecha dadam aytgan gaplar menga yetarli demoqchi edim.. -- Reychil xato gapirib qo'ymasligi uchun o'ylanib javob berdi

- Reychil... Men hozir chindan ham ketishim kerak. Vaqt topishim bilanoq seni yoninga kelaman. -- Deya uni peshonasidan o'pib, bag'riga qattiq bosdi. Va xonani tark etdi.

Reychil esa xonada yolg'iz qoldi. Va xona eshigini quflab, ovozini chiqarmay yeg'ladi.

- Amaki..? Men ketishim kerak edi.. Hujjatlar tayyormi? -- Taehyung

- Taehyung.. hali tayyor emas edi.. Reychil kechroq olib boradi. Sen ketishing mumkin xohlasang -- Janob Yoo

- Unda Reychildan berib yuboring.. -- deya tazm qilib xonani tark etdi.

Bir necha soatlardan so'ng..

- Reychil.. shu hujjatlarni SanHa amakinga olib borib ber... -- Janob Yoo

- Yaxshi.. ammo meni mashinam buzulgan edi.. -- Reychil

- Men olib borib qo'yaman

Reychil ortiga o'girildi, qarshisida Jiminni qo'rib tezlik bilan qovog'ini soldi. Rad etmoqchi edi. Ammo dadasi rozilik berdi. Va majburam u bilan birga yo'lga chiqdi.

Ularning o'rtlarida sukunat cho'kkan edi. Reychil ichida Taehyung uyda bo'lmasin deb iltijo qilar edi. Jimin esa ertalab bo'lgan voqea haqida savol berish uchun qanday gap boshlashni o'ylar edi. Shunday qilib ular Kim lar xonadoniga yetib kelishdi.

Reychil mashinadan tushib, eshik qo'ng'irog'ini chaldi. Eshikni esa Taehyung ochdi.
Reychil kutganidek bo'lmadi.

- Taehyung mana siz so'ragan hujjatlar endi men kettim --
Reychil faqatgina hujjatlarni berishi bilan ketmoqchi edi. Ammo Taehyung uni to'xtatib qoldi.

- Sen qanday kelding? Mashinang ustada ediku... Taksida kelding desak, unday mashina yo'q... -- Taehyung

- Taehyung... Menga vada ber, javob berishim bilan hech nima demaysan -- Reychil

- Yaxshi vada beraman...! Qani ayt endi. -- Taehyung qo'llarini bir biriga bog'lab bag'riga qo'ydi.

- Dadam aytgani uchun... Jimin bilan birga keldim... Iltimos hech nima dema.. biz shunchaki jim keldik. Hatto men unga qaramadim ham, mashinani orqa o'rindig'ida o'tirdim ham. Havotir olma .. -- Reychil Taehyungni tinchlantirishga urundi

- Reychil men senga faqat hech nima demasliga vada berdim.. uni urmaslikka emas.. to'g'rimi?! -- Taehyung juda ham g'azablangan edi..

- Taehyung.. meni qo'rqitma.. iltimos hech nima qilma.. O'zimga ham yoqmayapti.. Agar hozir urushsang.. va dadam bundan xabar topsa. Jiminga ham senga ham meni bermaydilar. Shunchaki chet elga hech kim bilmaydigan joyga yuboradilar.. -- Reychil Taehyung bir kunsiz ham turolmasligi bilar edi. Taehyung Reychilni hech qayerga ketishini xohlamas edi. Uning eng zaif tomoni ham shu edi..

- Yaxshi faqat sen uchun... Ammo biroz shu yerda kut, seni o'zim olib borib qo'yaman! -- Taehyung

- Shartmas emas..-- Reychil

- Bu savol yoki boshqa narsa emas! Men nima desam shu.. seni boshqasini mashinasi yuboradigan darajada aqldan ozmadim hali..!! -- Taehyung

- Yaxshi.. unda unga xabar beray -- Reychil

- Shart emas, xizmatchilarga aytaman. O'zlari xabar berishadi. Sen esa shu yerda qimirlamasdan tur!! Bu buyruq!! -- Taehyung qattiyatlik bilan gapirdi

Reychil singlisiga qo'ng'iroq qilib, bugun uyda emas usta xonasida qolishini aytdi. Bu vaqtda Taehyung ham uydan chiqqan edi. Reychilning qo'lini mahkam ushlab mashina tomon yo'l oldi.

Ular birozdan so'ng Reychilning deyarli ikkinchi uyi bo'lib qolgan yerga kelishdi.
Ikkisi jim, hech narsa so'zlamas edi. Shunchaki sukunat ichiga sho'ng'ishgan edi. Ammo Reychil sukunatni buzdi..

- Taehyung biror nima yeysanmi.. meni qornim ochdi.. senga ham tayyorlayman... -- Reychil oshxonada nimadir tayyorlay boshlagan edi

Taehyung esa Yo'q deya javob berdi.

Bir necha daqiqadan so'ng Reychil qo'lini kuydirb oldi. Taehyung Reychilning ovozini eshitib zudlik bilan uning yoniga shoshdi.

- Hoy nima qilding?! Reychil nega ehtiyot bo'lmading?!! Qani kel malham qo'yamiz! -- Taehyung

Reychil biroz Taehyungdan arazlagani sabab bunga rozi bo'lmadi. Ammo Taehyung unga etibor bermay, uni bir qo'lida yelkasi qo'ydi, ikkinchi qo'li bilan esa malhamni olib o'rindiq tomon yura boshladi. Reychil esa uni tushirishini aytib harhasha qildi. Taehyung uni oridiqqa qo'ydi. Indamay malham surdi. Va plastir boylab qo'ydi. Va uning ko'zlaringa qarab..

- Reychil... Iltimos o'zinga shikast yetkaza ko'rma.. sen menga juda ham muhum va kerakli insonsan. Senga zarar teysa men o'zimni yo'qotib qo'yaman.. Hech narsa qo'limdan kelmaydi.. Hatto biror joying biroz tirnalsa ham.. Men sensiz hech kimman.. Shuning uchun avvalo o'zingni asra.. Hech qachon meni tashlab ketma..! -- Deya ikki qo'lini o'pib uni bag'riga bosdi. Yuzni Reychilning yelkasiga qo'yib, qizning sochilarini hidladi. Biroz vaqt o'tgach Taehyung Reychilning yelkasida uxlab qoldi. Reychil ketmoqchi bo'ldi, ammo Taehyung uning qo'llarini qattiq ushlab olgan edi. Va divanda ikkisi ham uxlab qoldi

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

Ep_1🪼

Qiz qoshlarini chimirib o'z ofisida ishga berilib ketgan edi. Hattoki eshik taqillaganiga ham etibor bermayotgan edi. Yana bir bor qattiqroq eshikni taqillatgandan so'ng seskanib boshini ko'tardi.
Jaxl bilan..

- Nega bunday qattiq taqillataypsiz -- deya boshini ko'targan edi. Qarshisida sevgilisi Taehyung
turganini ko'rdi.

O'rnidan sakrab turib yoniga shoshdi. Va endi quchoqlamoqchdi bo'lganida yigit ortga bir qadam tashladi.

- Reychil biz hozir sening ofisindamiz. Yani dadangni kompaniyasida -- deya nim tabbasum qildi.

- Ha, to'g'ri.. men seni ko'rgach hursand bo'ldim. Shuning uchun hayajonlanib yodimdan ko'tarilgan ko'rinadi -- deya hijolat bilan gapirdi.

- Kel o'tiramiz -- deb Reychilning qo'lidan mahkam ushlab o'rindiq tomon yo'l oldi.

Reychil esa uni qucholmaganidan xafa bo'lsada, ammo uning qo'lidan tutganiga va sevgilisi yonida ekanligidan mamnun edi.

Pov:
Reychil va Taehyung deyarli 10 yillik do'stlar va 4 yillik sevishganlardir. Ular o'z oilasidan munosabatta ekanliklarini yashirishgan edi. Ular yashirncha ikki oshiq qalb egasi edilar.

- Reychil bugun men, dadam va onam sizlarnikiga mexmonga boramiz. Birga kechlik qilamiz -- yigit qizning qo'lini qo'yib yubormay tabbasum bilan aytdi

- Ha, bilaman dadam aytdilar -- Reychil

- Men bugun oilamiz jamlangan payt... Biz ikkimiz haqimizda aytmoqchiman. Bunga qarshi emassam degan umiddaman, azizam -- gapining oxirida sochlarni quloqlari ortigi o'tqazdi.

Reychil bunga qarshilik qilmadi. Chunki u ham shu fikrda edi.

Ular biroz suhbatlashishdi. Va Taehyung Reychil bilan hayrlashdi. Reychil esa yana o'z ishiga qaytdi..

Kechki payt...

Yoo xonadoni..

- Reychil... Kirsam maylimi?? -- Seyeon

- Ha.., kiraver. Ho'sh nima bo'ldi? -- Reychil oyna yonida pardoz qilayotgan edi.

- Reychil ertaga men bilan nonushta qilasizmi? -- Seyeon

- Nega?! Nima munosabati bilan? Qanday muammo chiqarding? -- Reychil singlisining bejizga uni nonushtaga taklif qilmayotganini bilar edi.

- Reychil.. men shunchaki sizni taklif qilyapman. Havotir olmang, hisobni o'zim to'layman -- Qiz qo'lini ko'ksiga qo'yib mag'rurlanib gapirdi.

- Yaxshi ! Ertaga soat... Sakkizlarga tayyor bo'lib tur -- Reychil singlisiga o'girildi va nim tabbasum bilan javob qaytardi.

Pastgi qavatdan onasining eshitga qizlar, tezlik bilan pastga tushishdi. Reychil bilan Seyeonning orasida unchalik katta yosh bo'lmasada, Seyeon doim opasini hurmat qiladi. Reychil ham doim singlisini nima ish qilsa ham uni qo'llab-quvvatlaydi

Oradan ancha vaqt o'tdi. Kim oilasi ham kelib bo'lishgan edi. Ular ancha suhbat qurishdi. Taehyungning dadasi biroz Reychilga tikilda va Janob Yoo ga sal yaqinroq kelib past ovozda

- Qizing Reychil ham ancha yoshi yetib qolibdi. Ho'sh vadangni unutmadingmi, do'stim?! -- Janob Kim

Reychil va Taehyung hayron bo'lib bir-birga qarab jilmayib qarab qo'yishar edi. Ammo Janob yuning javobi bu jilmayishlarini uzoqqa cho'zdirmadi.

- Ha, yodimda.. Qizim Reychilni Park oilasining yagona vorisi Park Jiminga uzataman..! -- Janob Yoo..

Taehyung ham, Reychil ham toshdek qotib qolishgan edi. Huddiki ustilaridan sovuq suv quyishganday jim bo'lib qolishdi. Seyeon bu ikkisining munosabati haqida bilar edi. Bu habar uni ham g'alati ko'yga solib qo'ydi. Va o'zini ushlab turolmay, suv ichmoqchi bo'ldiyu ammo suv tomog'idan o'tmay yo'tala boshladi. Janob Yoo ham Janob Kim ham ularning bu holatida hayron edilar.

- O'g'lim yaxshimisizlar, nima bo'ldi? -- Janob Kim

Taehyung tezlik bilan o'ziga kelib javob berdi

- Ha, dada men yaxshiman.. ha men yaxshiman..! -- Taehyung.

Suhbat yana kelgan joyida davom etdi. Ammo ikki oshiqlar tomog'idan hatto suv ham o'tmay, hayollar olamiga sho'ng'ib ketishgan edi..

Kim oilasi o'z uyiga qaytishdi.
Janob Yoo mexmonxonada gazeta o'qiyayotgan edi. Reychil biroz hayajonlanib mexmonxonaga kirdi. Dadasining to'g'risidan joy oldi. Va dadasiga tik qarab gap boshladi.

- Dadajon..! Men sizni barcha fikringizga rozi bo'lib keldim. Hattoki sizning kompaniyangizda dizayin bo'limida ishlashga ham. Ammo iltimos men endi hayotimni kim bilan birga bo'lishni o'zim tanlasam. Men sevgan inson boshqa. Men o'zimni ham, u yigitni ham baxtsiz qila olmayman.. -- Reychil gapirayotganida dadasini uni gapini bo'lib yoniga o'tirishini aytdi. Va Reychil dadasining yoniga o'tirdi.

- Qizim.. men senga hech qachon yomon narslarni ravo ko'rmayman. Men senga o'xshagan o'zidan va ishidan boshqa hech kimni sevmagan yigitga unashtirmoqchiman. Bu yomonmi?! -- Janob Yoo qizning sochini quloqlari ortigi o'tqazdi. Va yuzidan o'pib qo'ydi.

- Ammo dada... Men.. men.. Kim Taehyungga oshiqman -- Deyishi bilanoq yuziga dadasi tarsaka tushirdi. Reychil hech nimani tushunmadi. Nega dadasi bunday qilganini. Chunki Reychil shu yoshigacha hech qachon hech kim unga qo'l ko'tarmagan edi.

- Reychil.. mening gaplarimga quloq sol. Bunday tarbiyasizlik qilma. Ahir sen meni fahirlanadigan qirolichamsam. Meni sharmanda qilma. Aslo.. meni yuzimni yerga qaratma. Qani endi bora qol, uxla dam ol. Va ertaga hammasi yaxshi bo'ladi..-- Janob Yoo

Reychil alamzada, ko'zida yosh bilan xonasi tomon tezlik bilan yo'l oldi.

Reychil xonasiga kirdi. Eshikni qufladi. Va boshi aylangandek bo'ldi. Sekinlik bilan stol yoniga bordi.., jaxl ustida stol ustidagi barchasini uloqtirdi. Xonasini vayronagarchiliga aylantirdi. Bu Yoo lar oilasiga odatiy xol edi. Reychil doim ham bunday ish qilmasada. Ammo kam ham qilmas edi. Biroz o'ziga kelgach. Tinchlanturuvchi dorisini ichdi. Yuz qo'lini yuvib. Yerga, va devorga uloqtirgan shisha qoldiqlarini tozlamoqchi bo'ldi, ammo qo'li qaltirayotgani sabab, barmoqlarini shikastlab oldi. Va yana yeg'lab uxlab qoldi..

Erta tong..

Seyeon opasining xonasiga keldi. Eshikni taqillatdi, Reychil esa taqillagan ovoz tufayli uyg'ondi. Eshikni ochdi.

- Qani tezroq tayyorlaning. Menga vada bergan edingiz. Vadangizni ustidan chiqmaguningizcha, bu yerdan bir qadam ham siljimayman.. -- Seyeon qattiyat bilan gapirgani uchun Reychil hech nimani rad etmay, bugun kiyishni xohlagan kiyimlarni oldi~da xamom tomon yo'l oldi.

Ammo Seyeon Reychil xamomga kirishi bilanoq yerga o'tirib oldi. Chunki Reychilning bu holatiga hech kim gapirishga jurat qila olishmasdi. Ammo Seyeon buni uddaladi.

Reychil kiyinib chiqdi. Ular kompaniyaga yaqin bir qahvaxonaga kirishdi. Reychil doimgidek achchiq qahva aytdi. Seyeon esa ameicano va shirinlik aytdi.. Ular biroz sukunat ichida nonushta qilishdi. Va Seyeon gap boshladi.

- Opa..! Men Jungkook bilan orani ochiq qildim. Biz ortiq u bilan sevishgan emasmiz! -- Seyeon gapini tugatmasidan Reychil qahvasini ichayotib tiqilib yo'tala boshladi.

Reychil hayron bo'lib

- Hoy qiz nimalar deyapsan?! Siz ikkingiz aqldan ozdingizmi?! -- Reychil o'z tashvishi qolib singlisining muammolari ichiga sho'g'oy boshladi..

- Opa bu sizga og'ir botar. Ammo men ham sizdek dadamdan tarsaki yeyishni xohlamayman. Hamda Jungkook ortiq meni sevmaydi, men ham.. -- Seyeon ko'zida yosh bilan gapirar edi..

- Nega bunday deyapsan... Men Taehyung bilan birga bo'lmasam, sen ham Jungkook bilan bo'lolmaysam degani emas, singlijonim.. -- singlisining qo'llarida tutib tabbasum bilan javob qaytardi.

- Ammo.. opa.. u menga.. -- Seyeon gapini yakunlamasdam avval Reychil gapini bo'lib

- U senga hiyonat qildimi?! -- Reychil asabiylik bilan so'radi..

Seyeon esa hech nima deyolmay toshdek qotib turaverdi

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...

My fairy✨

Ep_3☘

-Doktir Hwang, Doktor Hwang-- Hamshira MinHyunning yoniga yugurib keldi

-Sekinroq, nima bo'ldi--MinHyun

-Tez jarrohlik xonasiga boring, siz Doktir Yooni....---Hamshira

6soatdan so'ng..!

-Ugh..., soat kechki oltini ko'rsatyapti. Reychil nima qilyaptikana?--Sunghoon qo'l soatiga qarab gapirdi--Bona qayerda ekan unga qo'ng'iroq qilib ko'rish kerak--Qo'liga telefonini olib Bonaga qo'ng'iroq qildi

-Alo Bona, qayerdasan--Sunghoon

-Menmi, men shifoxonadaman--Bona

-Sen shifoxonani yomon ko'rasan, ammo doim u yerda bo'lasan, Nega?--Sunghoon

-Chunki bu yerda, Reychil va MinHyun bor, Ammo hozir bemorlar qatoridaman. Shuning uchun shu yerdaman--Bona

-Rostanmi..? Qayerdan quyosh chiqdi..? Reychil tarafdanmi yoki MinHyunmi--Sunghoon

-Albatta seni sevgiling tarafdan--Bona

-O'zim ham bilgan edim. Bona meni sevgilim o'zi qayerda, bilmaysanmi--Sunghoon

-Yo'q, menimcha u hozir bemorlari bilan ovora--Bona

-Mayli, hayr. Yaxshi dam ol, 10 daqiqalarda yoningda bolaman--Sunghoon

-Ah, meni emas sevgilingni yonida--Bona

-Ha ha, sevgilimni yonida--Sunghoon

-Tezroq kel, chunki Reychilning qabuliga juda ham kelishgan yigitlar yozilibdi. Qizlardan ko'ra yigitlar ko'p ekan. Birontasi ilib ketmasin--Bona Sunghoonning asabiga teyish maqsadida gapirdi.

-Nima, yigitlar? Chindanmi...--Sunghoon ichida qandaydir rashk tuyg'usini his qildi

-Ha, ha yigitlar. Tezroq kel!--Bona

-Yaxshi 5 daqiqada boraman--Sunghoon qo'ng'iroqni yakunlab tezda xonasidan chiqib ketdi.

-Oh, menimcha men kimdirning rashkini keltirib qo'ydim-- Bona labining chetida kulib gapirdi.

Sunghoon shifoxonaga keldi va yo'lidan birinchi chiqqan hamshiradan Reychilni qayerdaligini so'radi

- Doktor Yoo tahminan besh, olti soatdan jarrohlik xonasidalar--Hamshira

- Operatsiya qilyaptimi, og'ir bemor keltirildimi?--Sunghoon

-Sizga aytishmadimi..--Hamshira

-Nimani aytishlari kerak--Sunghoon qoshlarini tepaga ko'tarib gapirdi.

-Peshin vaqtlarda Doktor Yoo hushlaridan ketib, to'g'ri jarrohlik xonasiga olib kerib ketishdi--Hamshira

-Nimaaa!?--Sunghoon o'zi bilmagan holda baland gapirib yubordi

-Agar yaqin insonlari bo'lsangiz, kutish zalida kutshingiz mumkin--Hamshira gapini tugatib yo'lida davom etdi.

-Oh, Sunghoon, keldingmi?--Bona

-Bona, Reychilni operatsiya qilishyotganidan habaring bormidi-- Sunghoon ko'zyoshlarini ushlab turgani sababli ko'zalari qizardi, va ovozi bog'iq xolga keldi.

-Nima!? Qanday operatsiya?--Bona Sunghoonning gaplariga tushunmay so'radi.

--Peshin vaqtlarda hushidan ketib, jarrohlik xonasiga olib kirib ketishibdi --Sunghoon

-Nima!! Ahir....--Mana endi Bonani ham ko'zlari yoshlandi va to'g'ri jarrohlik xonasi tomon yo'l oldi.

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

-Reychil hammasini yaxshi bajarding--MinHyun

-Sen ham, ancha qo'ling kelishib qolibdi, oldinlari qo'ling qaltirar edi-- Reychil do'stini ustidan kular.

Bona va Sunghoon jarrohlik xonasining yoniga yaqinlashganidan, uzoqdan MinHyun va Reychilni ko'rishdi.

-Reychil..., Reychil --Sunghoon ikkinchi marotaba chaqirganida ovozni balandlatdi.

--Sunghoon..? Bu yerda nima qilyapti--Reychil

Sunghoon katta qadamlar bilan tez yurib Reychilni qattiq quchib oldi. Va boshini Reychilning yelkasiga qo'yib ko'zyoshlarini erkin qo'ydi.

-Hoy.., Sunghoon. Nima bo'ldi? Bona balkim sen tushuntirib berarsan--Reychil ham javoban uni quchdi.

-Seni MinHyun operatsiya qilishyapti deyishdi, ertalab hushingdan ketganini aytishdi.--Bona ko'zlaridagi yoshlarni artib gapirar. MinHyun va Reychil bir birlariga qarab qo'yishdi.

-To'g'ri men operatsiya qildim, ammo Reychilni emas. Va u hushidan ketmadi.., shunshaki havo tufayli boshi aylangan. Shu halos--MinHyun ularga bo'lgan voqeani gapirar ekan, Sunghoon esa Reychilni yanada qattirroq bag'riga bosar.

-Ammo nega bizga bunday deyishdi--Bona

-Menimcha sizlarga aytgan inson noto'g'ri narsani eshitgan, va sizlarga ham aytgan-- Reychil

-Kxx.., endigina seni o'ldiraman deb kelayotgan edim--Bona

-Negaa..? Men nima qildim?--Reychil

-Meni operatsiya qilmasdan, meni davolamasdan qochib ketyapsan deb o'yladim, Ahmoq qiz--Bona--Hoy, Sunghoon qoch! Men ham uni quchoqlamoqchiman. Reychil faqat seniki emas, u meniki ham, birinchi bo'lib meniki edi. Va sen qayerdandir kelib uni mendan tortib olyapsan--Bona yosh bolalarcha gapirdi.

-Yo'q, to'xta yana biroz, azgina shunday turay. Ko'nglimni hotirjam qilshim uchun uning iforini va uni iliqligini his qilshim kerak--Sunghoon ana endi boshini ko'tardi.

--Sunghoon yaxshimisan, nega bu yerga kelding. Ahir ishda bo'lishing kerak emasmidi?--Reychil

-Seni sog'indim, seni ko'rishni xohladim--Sunghoon

-Aldamaa! Sen meni ko'rish uchun kelding-kuu. Ahir boya menga qo'ng'iroq qilib yonimga kelishingni aytingku--Bona

-Bolalar, balkim ovqatlanarmiz, men olti yetti soatdan beri hech nima yemadim--MinHyun

-Men ham hech nima yemadim, qornim juda ham och--Reychil

-Ho'sh nima yegin kelyapti, nima buyurtma qilamiz--Sunghoon

-Men tteokbokki, gimbap va bibimpap yegim kelyapti--Bona

-Yaqindagina narsa yeyayotgan edingku, shuncha narsa qayerga ketdi--Sunghoon

-Men kasalman, shuning uchun ham men buyurtma qilaman, va meni oshqozonim hech qachon to'lmaydi--Bona

-Yaxshi hisobni ham sen to'laysan-- deb Sunghoon Reychilni qo'lidan ushlab yo'lak bo'ylab ketishdi

-Nega men! Mmm... MinHyun sen to'laysana..?--Bona ko'zlarni pirpiratib qaradi

-Bolalar shoshmang--MinHyun ham ularning orqasidan ketdi.

-Hoy, nega men bir o'zim to'lashim kerak!? Tez hammangiz to'xtangchi, o'lgingiz keldimii--Bona

Ertangi kun...

-MinHyun... MinHyun... Nima u xonasida yo'qmi..?--Bona MinHyunni xonasiga kirdi va uni yo'qligini ko'rib xonasidan chiqdi.

-Bona, nima qilyapsan. MinHyun keliptimi--Reychil

-U qayerga ketgan, yoki hali ishga kelmadimi--Bona

-U uchrashuvga ketgan...--Reychil

-Doktir kechagi operatsiya qilgan bemoringiz o'ziga keldi--Hamshira

-Rostanmi, hozir boraman. Bona keyin gaplashamiz--Reychil

-U kim bilan uchrashuvga chiqdi.., ish bo'yichami yoki...--Bona o'ziga o'zi gapirib yo'lak bo'ylab yurdi

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

-Demak endigina o'qishni tamomladingiz--MinHyun

-Ha shunday, Onam majburlagani uchun siz bilan uchrashdim--JiWon

-Hoy qiz senga onang hech qanday yomonlik tilamaydi--MinHyun

-Bilaman.., ammo bu uchrashuv kerak emasdi. Shundoq ham onam nim desa shu bo'ladi--JiWon

-Mayli unda uchrashuvni tugataylik, men ham ishimga boray. Hayr kichkina Kim JiWon--MinHyun o'rnidan turib qahvaxonadan chiqib ketdi.

-U juda ham kelishgan, ammo.. bir muamma ham borda. Nega o'zi bu daraja sovuqqon, agar bunday bo'lmaganida.., hozir yaqin va ancha vaqt suhbat qurar edik--JiWon

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

-Ugh, nimaga u hali ham kelmadi. Agar qiz bola bilan uchrashsa xabarlarimga yoki qo'ng'iroqlarimga javob berardi. Usiz ancha zerkib qoldim..,--Bona telefoniga qarab hafalasi pir bo'lib termulib o'tirar edi.

-Kim bilan gaplashyapsan--Sunghoon

-Qachon kelding--Bona ana endi hayollarini yeg'ib Sunghoon tomon yuzlandi

-Hozirgina, nega bunchalar xafasan. Huddi sevgilisi tashlab ketgandek yoki hiyonat qilgandek--Sunghoon

-Sevgilim bo'lganda shunday bo'lardi, ammo meni sevgilim yo'qku--Bona

-To'g'ri, Hmm demak MinHyun uchrashuvdaligini bilgansan--Sunghoon

-Nima, sen ham bilarmiding--Bona

-Ha, kecha qandaydir uchrashuvga chiqshini aytgandi--Sunghoon

-Hmm.., Usiz ancha zerkib qoldim, kimni asabiga teyishni ham bilmay o'tiribman, ammo menga aytmagani uchun kelsa adabini beraman. Yaramas bola--Bona qatiyat bilan gapirar, Sunghoon labining chetida kulib qo'ydi.

-Meni sevgilim qayerda bilmaysanmi..?--Sunghoon

-Adashmasam, u kecha opertasiyasi bo'lgan yigitni yonida--Bona

-Yigit..? Qanday yigit, kichkina bolakayni aytyapsanmi --Sunghoon

-U hech kichkinaga o'xshamaydiku, kamida 20 yoshlardan oshgani aniq--Bona

-Ugh, bu qiz meni ado qilishda davom etadi..--Sunghoon boshini egib ming'irladi

-Sunghoon sevgi qanday narsa, u juda han xavflimi, Masalan sen Reychilni sevasan, senga Reychil azob beradimi, undan bazida nafratlanasan-mi..?--Bona

--Mmm.. to'g'ri sevgi azob beradi, ammo agar sen uni chindan sevsang bu azobga chidaysan. Ammo uni shunchaki sevsang yarim yo'lga ham yetolmaysan. Men bazida Reychildan xafa bo'laman, undan nafratlanam... Ammo men undan ketolmayman. Usiz menga hayot yo'qdek. Agar u yo'q bo'lsa men ham yo'qman. U menga havodek zarur. Hattoki uni qanchadir vaqt ko'rmasam, meni sog'ncha azobi qiynaydi. Sevganin senga ham jarohat yetkazadi, ham malhaming bo'ladi. Agar u bunday bo'lmasa demak hech qanday sof sevgi bo'lmaydi--Sunghoon

𝑻𝒉𝒆 𝒆𝒏𝒅...