5 yil avval ::

: Sudlanuvchi Jisung sizni jinoyatchi deymiz va 3 yildan 4 yilgacha qamoq jazosi beramiz…

Jisung hayoli::

nimaga nimagaaa nimaga man buni qildim.

u o’zi qilgan ishidan judayam aqldan ozardi va yerga qarab turardi sudya hukm chiqarar ekan Jisung qo’llarini tirnadi

yana hozirgi davr Jisung Minhoga qayta qo’ng’iroq qildi

- seni palitsiyaga topshiraman bu yana nima qilganing
- dalilng yo’q) va buni men qildm deb kim aytdi..palitsiya jinoyatchiga ishonadi deb o’ylaysanmi
- menda video kameralar bor moshinamda sani videong bo’lishi kerak
- bilganingni qil)) lekin jasadni ko’mip tashla bo’lmasa aniq qamoqqa qaytasan

— jin urgir axmoq..man sani qamataman

AXXAXAXXAXA SOBIQ JINOYATCHI UCHUN JUDAYAM KUCHLI GAPLAR)) ko’ramiz senga kim ishonarkan — kulib javob qaytardi minho

orqadan bir yoshi katta ayol chiqdi buni ko’rgan jisung tez moshina bagajini yopdi va chuqur nafas oldi

qo’ng’iroqdan hali ham kulgi ovozi eshitilardi

— sen ha? seningcha men shu sabab seni palitsiyaga topshira olmaymanmi?? huh men bagajni yopaman sen esa uni olib ketasan..axmoqlikni to’xtat

u tezda moshinasini oldiga o’tdi va saqlangan videolarni izladi o’sha kuni faqat minho uni mijozi bo’lgan edi

— isbot bor..o’sha kecha faqat 1 ta mijoz bo’lgan — kamera yozuvlarini yoqdi

— axx bu Lee Minho

videoni ko’rib Jisung shokka tushdi

video kamerada hech kim yoq edi Jisungdan boshqa hech qanday videoda minhoni yuzi ko’rinmaga

kechki payt Jisung moshinada tungi o’rmoqnga bordi
— hammasi yaxshi bo’ladi..hattoki sichqon ham qopqonga tushganda harakatdan to’xtaydi degani emasku..ammo menda kurashish uchun hech kim yo’q..yo’q .. lekin nega u videoda ko’rinmagan…nimaga??
boshini rulga qayta qo’yar ekan biroz esnadi

— o’zingni qo’lga ol Jisung

moshinadan tushar ekan bagajdan chemadanni va (yer qazidga narsa) ni oldi.

— avval hamma narsani hal qilishim kerak keyn o’ylab ko’raman. men osonlik bilan taslim bo’ladigan odam emasman

u katta qabr qazishni boshladi va chemadanni qabrni ichiga tashladi

– yig’lama..bu hech narsa emas..uzur men juda hafa bo’ldim..bu qiyin..tezroq..blyaa tezlashishim kereee

man buni tezroq tugatishni hohlaymannnn

nihoyat jisung jasadni ko’mib tashladi va orqada kimdir borligini sezib qoldi va tez ortoga qaradi…

— sen? — dedi jisung. minho telefonini jisungga qaratib kulib turardi

— mana qo’lga tushding..cherkovdagi beg’ubor bola kechasi o’rmonda jasadni ko’mdi…unda shuncha jasorat bor deb kim ham o’ylabdi

Minho yirtqich jilmayib telefondagi yozuvni jisungga ko’rsatdi

— bu yerga qara..sen bu murdani dafn qilyapsan bu juda jirkanch..

Jisung Minhoni oyog’i bilan qattiq tepdi

Minho esa Jisungni yerga yiqitdi. Jisung telefonni qo’lida ushlab turdi

— Wow, senda hali ham energiya bormi? - Kulib gapirdi Minho

Jisung qotib qoldi uni tanasi butunlay qimirlay olmadi..huddi vaqt to’xtab qolgandek.

— sen doim hushmomilasan va odamlar senga ishonadi va o’z sirlarini bo’lishadi lekin bilasanmi men odamlarni asl yuzini ko’ra olaman..va o’ylaymanki sen mening shartnomamga rozi bo’lasan — oyoqlari bilan Jisungni qo’lini bosdi

— sen yana qamoqqa qaytishni hohlamaysan shundaymi? hayoting behudaga ketadi hattoki o’zing qilmagan ishing uchun — qo’lida qandaydir kanvertni aylantirgancha Jisungga gapirdi

— Bitta odam, haftada bittadan odam olib kelasan…

— mana bu kanvertga manzil yozilgan sen u yerga ularni olib kelasan..tanlov o’zingdan - bu gapini gapirar ekan ko’zlarini ranggi sarg’ish bo’ldi

Jisung uyg’ondi..oradan esa 6 kun o’tdi. Uy to’zg’ib yotgan va Jisung oddiy bir karavatda yotardi va u sekin turdi.O’sha voqeadan keyn 6 kun o’tdi..bugun esa oxirgi kun.men uni aytganini qilmadm va u hech kimga aytmadi..nima qilishim kerak? deb o’ylanib qoldi

— men uyda shunday berkinib bir umr qola olmayman ishga kirishishim kerak, vaqt oz qoldi

shu payt ko’chada moshinani sekin haydab ketayotgandi va keskin to’xtadi va boshini rulga qo’ydi

— jin ursin men nimalar haqida o’ylayapman..lekin bu qiyin emas shundaymi shunchaki men unga 1 dona odam olib boraman

shu payt uni moshinasiga bir mast erkak o’tirdi va kulib — meni oborib qo’ying — dedi

— janob men hozir ishlamayapman
— nima? bu seni ishing emasmi? mijozga xizmat ko’rsat xaromi eshshak
— hoy mashinadan tushing
— barbr yotaman sen esa meni inchxandonga olib bor
— nima?

hayoli: bu men uchun yaxshi o’lja bo’lgan bo’lardi hatto uni manzili Minho aytgan joy bilan bir xil

— janob rostan adashmayapszmi? — jisung hayron qolib so’radi

— adashmayapman endi hayda

nima u meni har daqiqada kuzatadimi? yo’q bu aniq tasodif..bunday bo’lishi mumkin emas men shunchaki mijozni manziliga etib qo’yaman man shunchaki ishimni bajarayapman

u haydadi

— biz yetib keldik…nima? — qarasa erkak allaqachon yo’q edi.

— nima? bu men aaa??

tugadi…

kun yorishgan moshinalar ovozi yo’lni qurshab olgandi. bir yosh yigit moshinasida yo’lovchi olish uchun to’xtadi. uning moshinasiga bir yoshi kattaroq erkak o’tirdi
— Hush kelibsiz! qayerga borasiz – deb so’radi.
— (qanaqadr manzil🥲)
— Bolam taksist bo’lish uchun hali juda yoshsanku deb biroz egilib so’radi erkak
— menimcha bu yaxshiroq emasmi deb javob berdi yigit moshinadagi oynadan erkakni yuziga qarab
— lekin agar sen yoshligingda ko’p ishlarni qilishing mumkin o’qishga kirish va yaxshiroq joyda ishlash kabi shuning uchun bunday yashamasligingiz kerak

yigit bu gaplardan biroz ensasi qotdi va moshinadagi musiqa ovozini balandlashtirdi

— biroz pasaytira olasizmi? ovozini

erkak sekin so’radi sigaretini qo’liga olib chekishni boshlagach

— yo’q .. nima? buni qilmasam siz gapirishdan to’xtamaydiganga o’xshaysiz…
bu sizni qirolga aylantiradimi?

yigit matorga o’t oldirar ekan biroz jilmaydi

— g’alati! biz bir moshinada o’tiribmiz lekin huddi oramizda panjara bordek.. qancha odam taksistlarga tepadan pastga qaraydi. ular o’zini shoxman deb o’ylaydimi? odamlar shunchaki kiyimini tog’irlab tik turgan holda hohlgan ishini qila olaman deb o’ylaydimi? sen sog’lom hayotda yashashing kerak va hozir sening hayoting mening qo’limda

yigit rulni sekin ushlab yo’nalishni belgiladi va hotirjamlikni saqladi

erkak g’azablanib baqirishni boshladi yigit esa o’z hotirjamligini saqlab qolgan edi

— hoy sen tirrancha o’zingni kimman deb o’ylaysan? mijozga shunday momila qilasanmi? sudlashishni hohlaysanmi?

erkak sigaretidan yana bir tortdi

— sudlashish — kulimsirab so’radi yigit. — siz taksi ichida chekayapsiz va men hozir quloqlarim va burnimni bekitishim kerak.. endi siz og’zimni ham yopishimni so’raysizmi? bu biroz qo’pol

yigit moshinani keskin burdi va erkak biroz orqaga depindi. yigit tezlikni oshirdi va nihoyat manzilga yetib bordi.

— sizdan 7 $ — kulimsirab so’radu yigit

erkak moshinadan pulni berb tushar ekan yigit boshini rulga qo’ydi va ho’rsindi

— Yana meni bu harakterim… — oynani o’ziga qaratib yuziga biroz termuldi

ERTASI KUNI

“ Birgalikda ibodat qilaylik va hudoni esga olaylik “

info : kareyada ko’pchilik xristian va ular cherkovlarga boradi

siz yomon ko’rgan kimdir yoki balki o’zingizni boshqara olmagandirsiz keling birga ibodat qilamiz..Yigit cherkovda oldi o’rindiqda asabiy holatda ibodat qilardi yuzlari biroz mayus qoshlari esa chimirilgan qo’llarini bir biriga bog’lab olgandi

— agar o’sha bir marta o’zimni tiyib turganimda men mukammal edim lekin o’sha erkak rostan ham meni asabimga tegishga harakat qilayotgandi (ma’lumot uchun yigitni testesteron kam ya’ni u bottom🦦) lekin agar buni senga kimdr qilganda sening ham jahling chiqardi to’g’rimi? u meni huddi loyiq emasdek qaradi va zaif deb hisobladi.,.

shunday ekan iltimos meni jazolashdan avval ularni birinchi jazola amen….

hamma ibodatdan keyn o’rnidan turdi. bir yodhi kattaroq ayol — Jisung…— yigitga qarab mirojat qildi.

— aa Jisung sen ham shu yerdamisan? nimadir sodir bo’ldimi?

— ee yo’q shunchaki dunyoda kasal odamlar ko’payib bormoqda men ularga sog’lik tilab duo qildim.

biroz yolg’ontakam ko’z yoshlarini artayotgandek ko’rsatib…

— vav sen judayam mehribonsan Jisung..men sendek o’g’lni hohlagan bo’lardim

— haa bo’pti meni ishlarim bor — jisung qo’llarini bir biriga chalkashtirdi
— ha unda ko’rishguncha … Jisung!

to’g’rida esa bir yigit turardi yelkalari keng,kelishgan va juda shijoatli

— Lee Minho! siz bu narsalarni doim olib kelishingiz shart emas — dedi bir ayol qo’lida biroz paketda shirinliklarni ushlab

— qo’ysangizchi..men o’yladimki bu sizga kerak va bu sizga quvonch bag’ishlaydi deb…

Mehribon , Aqlli , Samimiy hammasi bitta insonda mujassam ko’rinadi, atrofida esa yoshi katta ayollar uni so’roqqa tutib turgandi.

— men sizni bir xonim bilan tanishtirmoqchi edim lekin siz u uchun judayam mukammalsiz

yana bir ayol : Minho hech kimga qiziqmaysiz deb eshitdim. siz mukammalsiz lekin birorta ayol bilan birga bo’lmaganingiz bu hayratlanarli

Jisung gapga biroz qo’shildi — exx) men uni kecha ko’rgandim…uning qiz do’sti bilan balki bu shunchaki singlisidir yoki boshqa

gapga biroz uchqun berib orqaga yurib ketdi

Jisung moshinasiga o’tirar ekan uning derazasidan Minho taqillatdi

— ishlayapsanmi? - Jisung biroz hayratlandi — ha…— dedi — menga bagajni ochib ber dedi minho

bagajni ochar ekan ichiga katta jamadonni joylashtirdi minho va moshinani orqa o’rindig’iga joylashdi

— Salomlashishdan tashqari suxbat qurmagan ekanmiz … sangun-donga iltimos…

Jisung hayoli: nega u meni taksiymda

minho - kecha rostan meni ko’rdingmi?
jisung- nima? oo yaqin atrofda ishlayotgandim va ko’rib qoldim.A- Hafamisiz? men biroz oshirib yubirganga o’xshayman keyingi hafta albatta buni ularga tushuntiraman..hozir judayam shovqinliman..huh bu kasallik bundan afsusdama

minho qo’lini iyagiga qo’ygancha Jisungga qarab ketdi

— aniq eslaysanmi? q-qiz uni eslaysanmi?
jisung - yo’q..men eslolmayman — ko’zlarini plib qochib gapirar eka yuzida tabassum yo’qoldi.

– yetib keldik - tormozni bosdi jisung

Minho sekin tushib ketdi..
— huh men o’layapman deb o’ylayotgandim - Jisung biroz nafas olib gapirdi — bu yerdan tezroq ketishim kerak

uyga qaytar ekan moshinadan tushib bagajni tekshirdi qarasa minhoni yuk dumkasi qolib ketgandi

— Jin ursin men o’sha yigit bilan yana aralashishni hohlamayman

Shu payt Jisungni telefoni chaqiruv qo’ng’irog’i bilan jiringladi

— Alo — bu ovoz… u Minho

— salom - deb javob berdi minho
— meni raqamimni qayerdan oldingiz…..to’xtang siz yukingizni qoldirganingiz uchun qo’ng’iroq qildingizmi?
— hohlasangiz uni o’zingizda olib qoling. — dedi Minho
— nima buni ichida nima bor o’zi? — jisung uni ochdi va qarasa ichida sariq sochli qiz yotardi…Jisung cho’chib ketdi
— uni ko’mib yubor yoki tashlab yubor…dedi va qo’ng’iroqni o’chirdi..

shu bilan 1-qism tugadi🥲 fikr qoldirila

𝗐𝗋𝗂𝗍𝖾𝗋 - 𝖸𝗂𝗎 𝖪𝗂𝗒𝗈𝗄𝗈 𝖲𝖺𝗆𝗎𝖿𝗂

𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗍𝖺 𝖺𝗌𝗈𝗌𝗂𝗒 𝗀𝗎𝗇𝗈𝗁𝗂 𝖻𝗈𝗋 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 𝖣𝗈𝗂𝗆 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝗍𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗋𝗀𝖺𝗌𝗁𝖺𝖽𝗂 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 : 𝗌𝖺𝖻𝗋𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗄 𝗏𝖺 𝖻𝖾𝗉𝖺𝗋𝗏𝗈𝗅𝗂𝗄

Shu kundan keyin oradan ancha vaqt o’tdi. Kiyoko doim tasodiflar orasidan unda yaqinlashishga harakat qildi. Bu orada esa Kazuya uning bu harakatlarini sezb qoldi. Soat millari shomni ko’rsatar ekan, qasrda imperator o’z vazirlari bilan majlisda edi. Vazirlardan biri mamlakat uchun o’z hissasini qo’shmoqchiligi haqida ogohlantirmasdan birdan gapirib qoldi. Imperator bu harakatni o’zi uchun bo’lgan hurmatni poymol qilish va beodoblik deb hisobladi.

— Sening bu fikringga qo’shilaman lekin kimning oldida ekaningni unutma. Bu yerda doim rasmiyat va hujjatlar muhim o’rin tutadi sen bu harakatlaring yoki masalalarni faqat qog’oz bilan bayon qila olasan. - Vazir bu gaplardan so’ng tezda tizzalab o’tirdi va o’z harakatlari uchun kechirim so’radi .

— Bir qoshiq qonimdan keching, buyuk imperator. Men bu qilgan ishim uchun o’limga loyiqman - Imperator qosh chimirgancha yog’on ovozi bilan gapirdi .

— Unda o’l - deb to’ntoq gapirdi va yana davom etdi — Lekin men seni kechira olaman, o’z maqsading uchun o’z daromad va mollaringni ishlatish yo’lini tanlasanggina. - Shu bilan imperator hatto o’ziga foydali bo’lgan yumushlardan ham o’z foydasini olishni o’ylardi va xalq sevgan imperatorga aylanardi . Qasrda ko’p mish-mishlar yurardi ichki va tashqi saroy buni hamma bilardi. Bu g'alamis mish-mishlar kanizak va malikalarni g’azabini cho’qqiga chiqargandi. Ular dunyoga keltirgan yosh shahzodalariga ham bu haqida ko’p aytib berishardi. Bu Kiyoko bilan bir necha yildan beri sodir bo'layotgan masala. Imperator faqat Kiyoko bilan erkin va sokin gaplasha olardi, qo’shimchasiga u hatto qasrdan ham bemalol kirib chiqa olardi. Uning bu imtiyozlarini hech bir qasr amaldorlari yoki qasr hizmatkorlari-yu kanizaklar ham hushlamasdi. Bu ham yetmagandek Kiyoko qirolning shaxsiy xonasiga kirgan birga ovqat tanavvul qilgan ham edi.

ǫᴀsʀ ᴛᴀsʜǫᴀʀɪsɪᴅᴀ

Kiyoko yo’lak bo’ylab yurib ketardi. Yonida ko’plab insonlar, ba’zilari chekkalarda o’tirib gaplashib o’tirar boshqalari esa savdo-sotiq, kemachilik, hatto bazi joylarda o’g’irliklarga ham duch kelish mumkin. Bu gavjum yo’lda Kiyoko hushtak chalik ketar ekan bir yigitga urilib ketdi. Kiyoko uni yuziga qarar ekan bu Kazuya edi, Kazuya unga e’tibor bermasdan sohil tarafga yugurdi. Kiyoko sekin unga qarab bir qoshini ko’tarar ekan soniyaga hayol surib qoldi.

— U bugun boshqa yerda bo’lishi kerak edi…Nega u hozir sohilda? uni kuzatishim kerakmi? - Kiyoko bitta bosh chayqab hamma fikrini boshidan chiqarib tashladi va Kazuyani orqasidan bordi. Kazuya kemalardan biriga chiqar ekan Kiyoko ham uni orqasidan shoshilib chiqib oldi. Buni Kazuya hatto bildirmagan bo’lsa ham sezib qoldi, so’ngra ko’zdan g’oyib bo’ldi. Kiyoko o’ngga va chapga alanglagancha uni topa olmadi. Shu zahoti bir soya paydo bo’ldi hatto bir kiprik qoqishga ulgurmasdan qizni bo’yniga pichoq tiradi va qulog’iga quyuq pichirladi .

— Seni kim yubordi? maqsading nima? Nega meni kuzatib yuribsan? - Kazuya Kiyokoni qulog’i tagida issiq nafas olar ekan bundan qizning yuragi tez urdi .

— Shunchaki seni ko’rib qoldim, o’sha mayxonada doim ko’radigan kelishgan yigitni. Balki bu taqdir deb lrqangdan chiqdim. Men ham shu kemaga chiqmoqchi edim o’zi . - Kiyoko sekin pichoqni o’zidan uzoqlashtirdi. Kazuya Kiyoko bilan ko’zlarini birlashitirar ekan, yolg’onning hisini his qilmadi.

— Ko'zimdan yo’qol. Senga meni oldimda turishing uchun sabab ko’rmayapman. - Kazuya Kiyokoni itarib yubordi lekin birdan kema yurishni boshladi. Kiyoko biroz tebranidhdan yiqildi lekin o’zini ushalab qolishga muvaffaq bo’ldi. Kazuya buni sovuq nigoh ila kuzatib turardi.

— Ufff…axmoq seni deb o’z ishlarimdan chalg’ib qoldim! - qiz o’rnidan biroz turib kema chekkasida o’tirib oldi.

— Gavjum joyda tomosha ko’rsatgan o’zingsan , endi esa hohlagan gapingni aytishda davom etyapsan. - u shunday degancha kema chekkasiga suyanib o’tirib ko’zini yumib oldi.

— Meni kuzatishni bas qil. Yo'qsa Seni o’ldiraman. - Kazuya boshqa tarafga qarab yurib ketdi.

— Seni kuzatishga ehtiyojim yo’q - deb ensasini qotirarkan , Shu vaqt Kazuya Kiyokoni oldiga sekin yurib kela boshladi .

— Tashqari sovuq ichkariga kir. - Sovuq ohang bilan gapirdi yigit .

— Qachondan beri e’tibor beradigan bo’lib qolding? Juda sovuqqon va g'ururi baland eding . - Kazuya bu gaplardan so’ng hatto gapirmasdan huddi o’z bilganingni qil degandek kema palubasidagi bri xonaga kirib ketdi.

— Hey to’xta, bunchalik tez emas..savollarim bor hali - Kazuya bu gaplardan keyin joyida to’xtadi.

– Yana nma demoqchisan? - yigit Kiyokoga o'girilib qaradi va biroz boshini egdi.

— Nega bu kemaga chiqding qayergadir ketyapsanmi? - Kazuya bu savlodan shunchaki qo’lini ko’tardi va kuldi.

— Hatto bu kemaga nimaga chiqqanimni ham bilmayman - bu quruq gaplardan Kiyoko birdan o’rnidan turdi va Kazuyaga yaqinlashdi .

— Hozir nima deding? bilmasdan turib nega chiqding unda..jinnimisan? - Kazuya ko’zlarini begunohlik qiyofasi bilan qiz tomon pirpiratdi.

— Shunchaki meni kuzatishlari yoqmaydi, sen meni kuzatayotganing bundan ham battar yoqmadi. Sendan qochmoqchi edim lekin hatto bu rejamni ham buzding. - Shunday degancha Kiyokoni o’zidan qayta uzoqlashtirdi .

— Bu meni aybim emas, lekin endi qayerga boramiz…kemada odamlar ham yoqolishni boshlayotganga o’xshaydi, chiqqanimizda ko’proq edi endi deyarli hech kim yoq. - Kiyoko atrofga qaradi insonlar huddi soya kabi tuman orasiga berkingandek yo’qolardi.

— Nimadir g’alati ekanini sezmayapsanmi? - Kiyoko va Kazuya bir-biriga qarab nimadir xato ekanini chunishdi.

#𝖪𝗂𝗒𝗈𝗄𝗈 - Swear That You Can Forget How You Loved Me Over My Dead Body!

𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗍𝖺 𝖺𝗌𝗈𝗌𝗂𝗒 𝗀𝗎𝗇𝗈𝗁𝗂 𝖻𝗈𝗋 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 𝖣𝗈𝗂𝗆 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝗍𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗋𝗀𝖺𝗌𝗁𝖺𝖽𝗂. 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 : 𝗌𝖺𝖻𝗋𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗄 𝗏𝖺 𝖻𝖾𝗉𝖺𝗋𝗏𝗈𝗅𝗂𝗄

Shu kundan keyin oradan ancha vaqt o’tdi. Kiyoko doim tasodiflar orasidan unda yaqinlashishga harakat qildi. Bu orada esa Kazuya uning bu harakatlarini sezb qoldi. Soat millari shomni ko’rsatar ekan, qasrda imperator o’z vazirlari bilan majlisda edi. Vazirlardan biri mamlakat uchun o’z hissasini qo’shmoqchiligi haqida ogohlantirmasdan birdan gapirib qoldi. Imperator bu harakatni o’zi uchun bo’lgan hurmatni poymol qilish va beodoblik deb hisobladi.

— Sening bu fikringga qo’shilaman lekin kimning oldida ekaningni unutma. Bu yerda doim rasmiyat va hujjatlar muhim o’rin tutadi sen bu harakatlaring yoki masalalarni faqat qog’oz bilan bayon qila olasan. - Vazir bu gaplardan so’ng tezda tizzalab o’tirdi va o’z harakatlari uchun kechirim so’radi .

— Bir qoshiq qonimdan keching, buyuk imperator. Men bu qilgan ishim uchun o’limga loyiqman - Imperator qosh chimirgancha yog’on ovozi bilan gapirdi .

— Unda o’l - deb to’ntoq gapirdi va yana davom etdi — Lekin men seni kechira olaman, o’z maqsading uchun o’z daromad va mollaringni ishlatish yo’lini tanlasanggina. - Shu bilan imperator hatto o’ziga foydali bo’lgan yumushlardan ham o’z foydasini olishni o’ylardi va xalq sevgan imperatorga aylanardi . Qasrda ko’p mish-mishlar yurardi ichki va tashqi saroy buni hamma bilardi. Bu g'alamis mish-mishlar kanizak va malikalarni g’azabini cho’qqiga chiqargandi. Ular dunyoga keltirgan yosh shahzodalariga ham bu haqida ko’p aytib berishardi. Bu Kiyoko bilan bir necha yildan beri sodir bo'layotgan masala. Imperator faqat Kiyoko bilan erkin va sokin gaplasha olardi, qo’shimchasiga u hatto qasrdan ham bemalol kirib chiqa olardi. Uning bu imtiyozlarini hech bir qasr amaldorlari yoki qasr hizmatkorlari-yu kanizaklar ham hushlamasdi. Bu ham yetmagandek Kiyoko qirolning shaxsiy xonasiga kirgan birga ovqat tanavvul qilgan ham edi.

ǫᴀsʀ ᴛᴀsʜǫᴀʀɪsɪᴅᴀ

Kiyoko yo’lak bo’ylab yurib ketardi. Yonida ko’plab insonlar, ba’zilari chekkalarda o’tirib gaplashib o’tirar boshqalari esa savdo-sotiq, kemachilik, hatto bazi joylarda o’g’irliklarga ham duch kelish mumkin. Bu gavjum yo’lda Kiyoko hushtak chalik ketar ekan bir yigitga urilib ketdi. Kiyoko uni yuziga qarar ekan bu Kazuya edi, Kazuya unga e’tibor bermasdan sohil tarafga yugurdi. Kiyoko sekin unga qarab bir qoshini ko’tarar ekan soniyaga hayol surib qoldi.

— U bugun boshqa yerda bo’lishi kerak edi…Nega u hozir sohilda? uni kuzatishim kerakmi? - Kiyoko bitta bosh chayqab hamma fikrini boshidan chiqarib tashladi va Kazuyani orqasidan bordi. Kazuya kemalardan biriga chiqar ekan Kiyoko ham uni orqasidan shoshilib chiqib oldi. Buni Kazuya hatto bildirmagan bo’lsa ham sezib qoldi, so’ngra ko’zdan g’oyib bo’ldi. Kiyoko o’ngga va chapga alanglagancha uni topa olmadi. Shu zahoti bir soya paydo bo’ldi hatto bir kiprik qoqishga ulgurmasdan qizni bo’yniga pichoq tiradi va qulog’iga quyuq pichirladi .

— Seni kim yubordi? maqsading nima? Nega meni kuzatib yuribsan? - Kazuya Kiyokoni qulog’i tagida issiq nafas olar ekan bundan qizning yuragi tez urdi .

— Shunchaki seni ko’rib qoldim, o’sha mayxonada doim ko’radigan kelishgan yigitni. Balki bu taqdir deb lrqangdan chiqdim. Men ham shu kemaga chiqmoqchi edim o’zi . - Kiyoko sekin pichoqni o’zidan uzoqlashtirdi. Kazuya Kiyoko bilan ko’zlarini birlashitirar ekan, yolg’onning hisini his qilmadi.

— Ko'zimdan yo’qol. Senga meni oldimda turishing uchun sabab ko’rmayapman. - Kazuya Kiyokoni itarib yubordi lekin birdan kema yurishni boshladi. Kiyoko biroz tebranidhdan yiqildi lekin o’zini ushalab qolishga muvaffaq bo’ldi. Kazuya buni sovuq nigoh ila kuzatib turardi.

— Ufff…axmoq seni deb o’z ishlarimdan chalg’ib qoldim! - qiz o’rnidan biroz turib kema chekkasida o’tirib oldi.

— Gavjum joyda tomosha ko’rsatgan o’zingsan , endi esa hohlagan gapingni aytishda davom etyapsan. - u shunday degancha kema chekkasiga suyanib o’tirib ko’zini yumib oldi.

— Meni kuzatishni bas qil. Yo'qsa Seni o’ldiraman. - Kazuya boshqa tarafga qarab yurib ketdi.

— Seni kuzatishga ehtiyojim yo’q - deb ensasini qotirarkan , Shu vaqt Kazuya Kiyokoni oldiga sekin yurib kela boshladi .

— Tashqari sovuq ichkariga kir. - Sovuq ohang bilan gapirdi yigit .

— Qachondan beri e’tibor beradigan bo’lib qolding? Juda sovuqqon va g'ururi baland eding . - Kazuya bu gaplardan so’ng hatto gapirmasdan huddi o’z bilganingni qil degandek kema palubasidagi bri xonaga kirib ketdi.

— Hey to’xta, bunchalik tez emas..savollarim bor hali - Kazuya bu gaplardan keyin joyida to’xtadi.

– Yana nma demoqchisan? - yigit Kiyokoga o'girilib qaradi va biroz boshini egdi.

— Nega bu kemaga chiqding qayergadir ketyapsanmi? - Kazuya bu savlodan shunchaki qo’lini ko’tardi va kuldi.

— Hatto bu kemaga nimaga chiqqanimni ham bilmayman - bu quruq gaplardan Kiyoko birdan o’rnidan turdi va Kazuyaga yaqinlashdi .

— Hozir nima deding? bilmasdan turib nega chiqding unda..jinnimisan? - Kazuya ko’zlarini begunohlik qiyofasi bilan qiz tomon pirpiratdi.

— Shunchaki meni kuzatishlari yoqmaydi, sen meni kuzatayotganing bundan ham battar yoqmadi. Sendan qochmoqchi edim lekin hatto bu rejamni ham buzding. - Shunday degancha Kiyokoni o’zidan qayta uzoqlashtirdi .

— Bu meni aybim emas, lekin endi qayerga boramiz…kemada odamlar ham yoqolishni boshlayotganga o’xshaydi, chiqqanimizda ko’proq edi endi deyarli hech kim yoq. - Kiyoko atrofga qaradi insonlar huddi soya kabi tuman orasiga berkingandek yo’qolardi.

— Nimadir g’alati ekanini sezmayapsanmi? - Kiyoko va Kazuya bir-biriga qarab nimadir xato ekanini chunishdi.

​𝙺𝚒𝚢𝚘𝚔𝚘 - Swear That You Can Forget How You Loved Me ; Over My Dead Body

𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗍𝖺 𝖺𝗌𝗈𝗌𝗂𝗒 𝗀𝗎𝗇𝗈𝗁𝗂 𝖻𝗈𝗋 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 𝖣𝗈𝗂𝗆 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝗍𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗋𝗀𝖺𝗌𝗁𝖺𝖽𝗂. 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 : 𝗌𝖺𝖻𝗋𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗄 𝗏𝖺 𝖻𝖾𝗉𝖺𝗋𝗏𝗈𝗅𝗂𝗄

Shu kundan keyin oradan ancha vaqt o’tdi. Kiyoko doim tasodiflar orasidan unda yaqinlashishga harakat qildi. Bu orada esa Kazuya uning bu harakatlarini sezb qoldi. Soat millari shomni ko’rsatar ekan, qasrda imperator o’z vazirlari bilan majlisda edi. Vazirlardan biri mamlakat uchun o’z hissasini qo’shmoqchiligi haqida ogohlantirmasdan birdan gapirib qoldi. Imperator bu harakatni o’zi uchun bo’lgan hurmatni poymol qilish va beodoblik deb hisobladi.

— Sening bu fikringga qo’shilaman lekin kimning oldida ekaningni unutma. Bu yerda doim rasmiyat va hujjatlar muhim o’rin tutadi sen bu harakatlaring yoki masalalarni faqat qog’oz bilan bayon qila olasan. - Vazir bu gaplardan so’ng tezda tizzalab o’tirdi va o’z harakatlari uchun kechirim so’radi .

— Bir qoshiq qonimdan keching, buyuk imperator. Men bu qilgan ishim uchun o’limga loyiqman - Imperator qosh chimirgancha yog’on ovozi bilan gapirdi .

— Unda o’l - deb to’ntoq gapirdi va yana davom etdi — Lekin men seni kechira olaman, o’z maqsading uchun o’z daromad va mollaringni ishlatish yo’lini tanlasanggina. - Shu bilan imperator hatto o’ziga foydali bo’lgan yumushlardan ham o’z foydasini olishni o’ylardi va xalq sevgan imperatorga aylanardi . Qasrda ko’p mish-mishlar yurardi ichki va tashqi saroy buni hamma bilardi. Bu g'alamis mish-mishlar kanizak va malikalarni g’azabini cho’qqiga chiqargandi. Ular dunyoga keltirgan yosh shahzodalariga ham bu haqida ko’p aytib berishardi. Bu Kiyoko bilan bir necha yildan beri sodir bo'layotgan masala. Imperator faqat Kiyoko bilan erkin va sokin gaplasha olardi, qo’shimchasiga u hatto qasrdan ham bemalol kirib chiqa olardi. Uning bu imtiyozlarini hech bir qasr amaldorlari yoki qasr hizmatkorlari-yu kanizaklar ham hushlamasdi. Bu ham yetmagandek Kiyoko qirolning shaxsiy xonasiga kirgan birga ovqat tanavvul qilgan ham edi.

ǫᴀsʀ ᴛᴀsʜǫᴀʀɪsɪᴅᴀ

Kiyoko yo’lak bo’ylab yurib ketardi. Yonida ko’plab insonlar, ba’zilari chekkalarda o’tirib gaplashib o’tirar boshqalari esa savdo-sotiq, kemachilik, hatto bazi joylarda o’g’irliklarga ham duch kelish mumkin. Bu gavjum yo’lda Kiyoko hushtak chalik ketar ekan bir yigitga urilib ketdi. Kiyoko uni yuziga qarar ekan bu Kazuya edi, Kazuya unga e’tibor bermasdan sohil tarafga yugurdi. Kiyoko sekin unga qarab bir qoshini ko’tarar ekan soniyaga hayol surib qoldi.

— U bugun boshqa yerda bo’lishi kerak edi…Nega u hozir sohilda? uni kuzatishim kerakmi? - Kiyoko bitta bosh chayqab hamma fikrini boshidan chiqarib tashladi va Kazuyani orqasidan bordi. Kazuya kemalardan biriga chiqar ekan Kiyoko ham uni orqasidan shoshilib chiqib oldi. Buni Kazuya hatto bildirmagan bo’lsa ham sezib qoldi, so’ngra ko’zdan g’oyib bo’ldi. Kiyoko o’ngga va chapga alanglagancha uni topa olmadi. Shu zahoti bir soya paydo bo’ldi hatto bir kiprik qoqishga ulgurmasdan qizni bo’yniga pichoq tiradi va qulog’iga quyuq pichirladi .

— Seni kim yubordi? maqsading nima? Nega meni kuzatib yuribsan? - Kazuya Kiyokoni qulog’i tagida issiq nafas olar ekan bundan qizning yuragi tez urdi .

— Shunchaki seni ko’rib qoldim, o’sha mayxonada doim ko’radigan kelishgan yigitni. Balki bu taqdir deb lrqangdan chiqdim. Men ham shu kemaga chiqmoqchi edim o’zi . - Kiyoko sekin pichoqni o’zidan uzoqlashtirdi. Kazuya Kiyoko bilan ko’zlarini birlashitirar ekan, yolg’onning hisini his qilmadi.

— Ko'zimdan yo’qol. Senga meni oldimda turishing uchun sabab ko’rmayapman. - Kazuya Kiyokoni itarib yubordi lekin birdan kema yurishni boshladi. Kiyoko biroz tebranidhdan yiqildi lekin o’zini ushalab qolishga muvaffaq bo’ldi. Kazuya buni sovuq nigoh ila kuzatib turardi.

— Ufff…axmoq seni deb o’z ishlarimdan chalg’ib qoldim! - qiz o’rnidan biroz turib kema chekkasida o’tirib oldi.

— Gavjum joyda tomosha ko’rsatgan o’zingsan , endi esa hohlagan gapingni aytishda davom etyapsan. - u shunday degancha kema chekkasiga suyanib o’tirib ko’zini yumib oldi.

— Meni kuzatishni bas qil. Yo'qsa Seni o’ldiraman. - Kazuya boshqa tarafga qarab yurib ketdi.

— Seni kuzatishga ehtiyojim yo’q - deb ensasini qotirarkan , Shu vaqt Kazuya Kiyokoni oldiga sekin yurib kela boshladi .

— Tashqari sovuq ichkariga kir. - Sovuq ohang bilan gapirdi yigit .

— Qachondan beri e’tibor beradigan bo’lib qolding? Juda sovuqqon va g'ururi baland eding . - Kazuya bu gaplardan so’ng hatto gapirmasdan huddi o’z bilganingni qil degandek kema palubasidagi bri xonaga kirib ketdi.

— Hey to’xta, bunchalik tez emas..savollarim bor hali - Kazuya bu gaplardan keyin joyida to’xtadi.

– Yana nma demoqchisan? - yigit Kiyokoga o'girilib qaradi va biroz boshini egdi.

— Nega bu kemaga chiqding qayergadir ketyapsanmi? - Kazuya bu savlodan shunchaki qo’lini ko’tardi va kuldi.

— Hatto bu kemaga nimaga chiqqanimni ham bilmayman - bu quruq gaplardan Kiyoko birdan o’rnidan turdi va Kazuyaga yaqinlashdi .

— Hozir nima deding? bilmasdan turib nega chiqding unda..jinnimisan? - Kazuya ko’zlarini begunohlik qiyofasi bilan qiz tomon pirpiratdi.

— Shunchaki meni kuzatishlari yoqmaydi, sen meni kuzatayotganing bundan ham battar yoqmadi. Sendan qochmoqchi edim lekin hatto bu rejamni ham buzding. - Shunday degancha Kiyokoni o’zidan qayta uzoqlashtirdi .

— Bu meni aybim emas, lekin endi qayerga boramiz…kemada odamlar ham yoqolishni boshlayotganga o’xshaydi, chiqqanimizda ko’proq edi endi deyarli hech kim yoq. - Kiyoko atrofga qaradi insonlar huddi soya kabi tuman orasiga berkingandek yo’qolardi.

— Nimadir g’alati ekanini sezmayapsanmi? - Kiyoko va Kazuya bir-biriga qarab nimadir xato ekanini chunishdi.

​𝙺𝚒𝚢𝚘𝚔𝚘 - Swear That You Can Forget How You Loved Me ; Over My Dead Body

𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗍𝖺 𝖺𝗌𝗈𝗌𝗂𝗒 𝗀𝗎𝗇𝗈𝗁𝗂 𝖻𝗈𝗋 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 𝖣𝗈𝗂𝗆 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝗍𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗋𝗀𝖺𝗌𝗁𝖺𝖽𝗂. 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 : 𝗌𝖺𝖻𝗋𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗄 𝗏𝖺 𝖻𝖾𝗉𝖺𝗋𝗏𝗈𝗅𝗂𝗄

Shu kundan keyin oradan ancha vaqt o’tdi. Kiyoko doim tasodiflar orasidan unda yaqinlashishga harakat qildi. Bu orada esa Kazuya uning bu harakatlarini sezb qoldi. Soat millari shomni ko’rsatar ekan, qasrda imperator o’z vazirlari bilan majlisda edi. Vazirlardan biri mamlakat uchun o’z hissasini qo’shmoqchiligi haqida ogohlantirmasdan birdan gapirib qoldi. Imperator bu harakatni o’zi uchun bo’lgan hurmatni poymol qilish va beodoblik deb hisobladi.

— Sening bu fikringga qo’shilaman lekin kimning oldida ekaningni unutma. Bu yerda doim rasmiyat va hujjatlar muhim o’rin tutadi sen bu harakatlaring yoki masalalarni faqat qog’oz bilan bayon qila olasan. - Vazir bu gaplardan so’ng tezda tizzalab o’tirdi va o’z harakatlari uchun kechirim so’radi .

— Bir qoshiq qonimdan keching, buyuk imperator. Men bu qilgan ishim uchun o’limga loyiqman - Imperator qosh chimirgancha yog’on ovozi bilan gapirdi .

— Unda o’l - deb to’ntoq gapirdi va yana davom etdi — Lekin men seni kechira olaman, o’z maqsading uchun o’z daromad va mollaringni ishlatish yo’lini tanlasanggina. - Shu bilan imperator hatto o’ziga foydali bo’lgan yumushlardan ham o’z foydasini olishni o’ylardi va xalq sevgan imperatorga aylanardi . Qasrda ko’p mish-mishlar yurardi ichki va tashqi saroy buni hamma bilardi. Bu g'alamis mish-mishlar kanizak va malikalarni g’azabini cho’qqiga chiqargandi. Ular dunyoga keltirgan yosh shahzodalariga ham bu haqida ko’p aytib berishardi. Bu Kiyoko bilan bir necha yildan beri sodir bo'layotgan masala. Imperator faqat Kiyoko bilan erkin va sokin gaplasha olardi, qo’shimchasiga u hatto qasrdan ham bemalol kirib chiqa olardi. Uning bu imtiyozlarini hech bir qasr amaldorlari yoki qasr hizmatkorlari-yu kanizaklar ham hushlamasdi. Bu ham yetmagandek Kiyoko qirolning shaxsiy xonasiga kirgan birga ovqat tanavvul qilgan ham edi.

ǫᴀsʀ ᴛᴀsʜǫᴀʀɪsɪᴅᴀ

Kiyoko yo’lak bo’ylab yurib ketardi. Yonida ko’plab insonlar, ba’zilari chekkalarda o’tirib gaplashib o’tirar boshqalari esa savdo-sotiq, kemachilik, hatto bazi joylarda o’g’irliklarga ham duch kelish mumkin. Bu gavjum yo’lda Kiyoko hushtak chalik ketar ekan bir yigitga urilib ketdi. Kiyoko uni yuziga qarar ekan bu Kazuya edi, Kazuya unga e’tibor bermasdan sohil tarafga yugurdi. Kiyoko sekin unga qarab bir qoshini ko’tarar ekan soniyaga hayol surib qoldi.

— U bugun boshqa yerda bo’lishi kerak edi…Nega u hozir sohilda? uni kuzatishim kerakmi? - Kiyoko bitta bosh chayqab hamma fikrini boshidan chiqarib tashladi va Kazuyani orqasidan bordi. Kazuya kemalardan biriga chiqar ekan Kiyoko ham uni orqasidan shoshilib chiqib oldi. Buni Kazuya hatto bildirmagan bo’lsa ham sezib qoldi, so’ngra ko’zdan g’oyib bo’ldi. Kiyoko o’ngga va chapga alanglagancha uni topa olmadi. Shu zahoti bir soya paydo bo’ldi hatto bir kiprik qoqishga ulgurmasdan qizni bo’yniga pichoq tiradi va qulog’iga quyuq pichirladi .

— Seni kim yubordi? maqsading nima? Nega meni kuzatib yuribsan? - Kazuya Kiyokoni qulog’i tagida issiq nafas olar ekan bundan qizning yuragi tez urdi .

— Shunchaki seni ko’rib qoldim, o’sha mayxonada doim ko’radigan kelishgan yigitni. Balki bu taqdir deb lrqangdan chiqdim. Men ham shu kemaga chiqmoqchi edim o’zi . - Kiyoko sekin pichoqni o’zidan uzoqlashtirdi. Kazuya Kiyoko bilan ko’zlarini birlashitirar ekan, yolg’onning hisini his qilmadi.

— Ko'zimdan yo’qol. Senga meni oldimda turishing uchun sabab ko’rmayapman. - Kazuya Kiyokoni itarib yubordi lekin birdan kema yurishni boshladi. Kiyoko biroz tebranidhdan yiqildi lekin o’zini ushalab qolishga muvaffaq bo’ldi. Kazuya buni sovuq nigoh ila kuzatib turardi.

— Ufff…axmoq seni deb o’z ishlarimdan chalg’ib qoldim! - qiz o’rnidan biroz turib kema chekkasida o’tirib oldi.

— Gavjum joyda tomosha ko’rsatgan o’zingsan , endi esa hohlagan gapingni aytishda davom etyapsan. - u shunday degancha kema chekkasiga suyanib o’tirib ko’zini yumib oldi.

— Meni kuzatishni bas qil. Yo'qsa Seni o’ldiraman. - Kazuya boshqa tarafga qarab yurib ketdi.

— Seni kuzatishga ehtiyojim yo’q - deb ensasini qotirarkan , Shu vaqt Kazuya Kiyokoni oldiga sekin yurib kela boshladi .

— Tashqari sovuq ichkariga kir. - Sovuq ohang bilan gapirdi yigit .

— Qachondan beri e’tibor beradigan bo’lib qolding? Juda sovuqqon va g'ururi baland eding . - Kazuya bu gaplardan so’ng hatto gapirmasdan huddi o’z bilganingni qil degandek kema palubasidagi bri xonaga kirib ketdi.

— Hey to’xta, bunchalik tez emas..savollarim bor hali - Kazuya bu gaplardan keyin joyida to’xtadi.

– Yana nma demoqchisan? - yigit Kiyokoga o'girilib qaradi va biroz boshini egdi.

— Nega bu kemaga chiqding qayergadir ketyapsanmi? - Kazuya bu savlodan shunchaki qo’lini ko’tardi va kuldi.

— Hatto bu kemaga nimaga chiqqanimni ham bilmayman - bu quruq gaplardan Kiyoko birdan o’rnidan turdi va Kazuyaga yaqinlashdi .

— Hozir nima deding? bilmasdan turib nega chiqding unda..jinnimisan? - Kazuya ko’zlarini begunohlik qiyofasi bilan qiz tomon pirpiratdi.

— Shunchaki meni kuzatishlari yoqmaydi, sen meni kuzatayotganing bundan ham battar yoqmadi. Sendan qochmoqchi edim lekin hatto bu rejamni ham buzding. - Shunday degancha Kiyokoni o’zidan qayta uzoqlashtirdi .

— Bu meni aybim emas, lekin endi qayerga boramiz…kemada odamlar ham yoqolishni boshlayotganga o’xshaydi, chiqqanimizda ko’proq edi endi deyarli hech kim yoq. - Kiyoko atrofga qaradi insonlar huddi soya kabi tuman orasiga berkingandek yo’qolardi.

— Nimadir g’alati ekanini sezmayapsanmi? - Kiyoko va Kazuya bir-biriga qarab nimadir xato ekanini chunishdi.

𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗄𝗄𝗂𝗍𝖺 𝖺𝗌𝗈𝗌𝗂𝗒 𝗀𝗎𝗇𝗈𝗁𝗂 𝖻𝗈𝗋 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 𝖣𝗈𝗂𝗆 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝗍𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗋𝗀𝖺𝗌𝗁𝖺𝖽𝗂. 𝖻𝗎𝗅𝖺𝗋 : 𝗌𝖺𝖻𝗋𝗌𝗂𝗓𝗅𝗂𝗄 𝗏𝖺 𝖻𝖾𝗉𝖺𝗋𝗏𝗈𝗅𝗂𝗄

Men tirik holimcha o’lim bilan yuzlashdim , atrof to’la g’alati narsalar ular bizga hujum qilmoqda u... bularni yenga oladi , to’g’rimi? O’lishni hohlamayman men kurashmoqchiman…Iltimos o’lishim mumkin emasligini tushunishimga yordam ber…….!

2 oy avval

Imperator xonasida o’tirb kitoblarga tikilb turardi, xona qorong’u va yagona shamning chirog’i uning yuziga tushib turgandi. Hayollar ichida qolib ketgan har bir nafasida o’y hayollar aylanardi shu payt eshik sekin ohang bilan taqqiladi. Eshik qorovullari Imperator oldiga Yiu Kiyoko kelganini xabar berdi. Imperator bosh irg’ab uni kirishiga ruxsat berganini tasdiqladi. Kiyoko sekin qadamlari bilan uni oldiga kirb keldi va hurmat ila quyi tazim qildi.

— Oliy hazratlari , siz uchun qiziqarli yangiliklar olib keldim. buni eshitib aniq hayratda qolasiz. — dedi kulimsirab Kiyoko

— Gapni cho’zmasdan maqsadga o’t , kim bilan gaplashayotganingni doim eslatishim shart emas — joyidan sal sinljigancha gapirdi Imperator.

Kiyoko sekin jilmayib qo’yarkan gapni boshladi.

— Shunday qilib bizning o’lkamizdagi o’sha mashxur qotilni yuzini ko’rishga muvaffaq bo’ldim, Aniqrog'i sovuqqon va yuraksiz yagona odamni .

Qirol Kiyokoga shubhali nigohlar bilan Sinchiklab qaradi.

— Bu mamlakatdagi har bir voqealardan xabarim bor har bir burchakni bilaman va men uchun yana bir kashfiyot olib kelib yana ham hursand qilding . Xo’sh evaziga nima so’ramoqchisan? Maqsadsiz keladigan odam emassan

— Cho’zishni hohlamaydiganga o’xshaysiz, yaxshi men hohlaydigan narsa bu mamlakatimizdan yaxshiroq boshbana va yetarlicha mablag’ kerak — Qirolga qarab turarkan uning ifodasini sekin o'rgandi. Imperator biroz o’ylanib qoldi, bu unga rostan foyda keltira oladimi deya biroz hayol surarkan Kiyokoga ham qarab qo’ydi.

— Yaxshi avval ishni bajar keyin mukofotni olasan muhlatni o’zim belgilayman, deyarli bir oy yoki bir yarim oy sarfla. Va buni tezroq bajarsang yaxshiroq mukofotlanasan — Imperator Kiyokoni chiqishiga ruxsat berdi va yotoqga yotib hayollar og’ushida uyquga ketishga tayyorlandi. Bu vaqtda Kiyoko saroy bo’ylab yurarkan unga oqsoch va hizmatchilar yomon ko’z bilan qaradi, u bularga e’tibor bermay orqa eshikdan chiqib ketdi. Mamlakat juda chiroyli edi, savdo va insonlar madaniyat ko’chada yugurib yurgan bolalar uylaridan derazaga qarab turgan qizlar har biri o’zgacha ko’rinish va go’zallikka ega. Bundan tashqari u yerda bezorilar to’dalari ham bor. Sohil bo’ylarida kemachi yigitlarga qizlar mahliyo bo’lgandi go’yo, mamlakat doimgidek gullab yashnagan. Kiyoko ham bu yerlarni yoqtirar hatto qora iz qoldirgan tarixlardan ham xabari bor. Bu mamlakatning buyuk va o'chmas Nomi Darkland edi. U yo’lda to’g’ri mahalliy ishratxonaga kirib, bir idish may buyurtma qildi. U borib o'zining Doimiy joyi chekkadagi qatorga o’tirdi. Bu joyda turli erkaklar, bezorilar va qotillar ham bo’lardi, ayollar kamdan kam kelsa ham Kiyoko bunga e’tibor bermagan muhimi unga bu yerdagi ichimliklar bilan o’ljalar yoqardi. ichib bo’lgach sekin turib pul to'lash uchun mezbonni oldiga keldi.

— Yaxshi tayyorlabsiz bu safar oldingilaridan yaxshi to’g’rimi? — Kiyoko mamnun jilmayib ma’lumotni olish uchun yaxshi vaqtda kelganini chundi.

— Ha doimgidan ancha yaxshi va yana kelsangiz oldingi qatordan yettinchi stulga o’tiring, o’zim tayyorlab qo’yaman — ishchi yigit sekin bosh irg’ab ma’lumotni uzatarkan , Kiyoko sekin chiqib ketdi. Ko’chada o’z ishlari bilan doim band bo’lgani uchun u deyarli uysiz edi.

Kiyoko's Pov:

Mm Deyarli qiladigan ishim qolmadi. Endi faqat unga e’tiborimni qaratishim kerak.

Author's pov:

Kech tushib qolgandi va Kiyoko uxlash uchun bir kun tunab qolish mumkin bo’lgan yotoqxonaga bordi , u yerda anchagina tanishlari ham bor edi.

— Salom xonim men keldim tongda ketaman — Kiyoko mehmonxona egasiga shunday degancha xonalardan biriga kirdi, bu u uchun maxsus xona edi. Ko’pincha Kiyoko shu turar joyga kelgani uchun mexmonxona egasi bu xonani Kiyokoniki deb hisoblardi. xonaga kirishi bilan yotoqga o'zini tashladi.

— Bugun og’ir kun bo’ldi. Tezroq o’z uyimga ega bo’lsam uyoqdan buyoqa yurmasdim — Kiyoko shunday degancha sekin uyquga ketdi. U uyquga ketisji bilan allamahalda qandaydir tush ko'ra boshladi .

“Qorong’ulik ostida qolgan qiz, tinchlik hukm surayotgan yo’lakdan yurardi yo’lak oxiridagi eshikka yetib borish qiyindek go’yo. Atrofidagi daxshatli ovozlar qulog’ini qitiqlagancha tushanarsiz gaplarni pichirlasa boshqa tarafdan yer uni tortib ketayotgandek edi. Yurak urushi tezlashar, peshonasidan esa qaynoq ter oqardi, to’xtab qolganda esa sekin orqaga qaradi orqasiga qaraganida esa daxshatli narsaga ko’zi tushdi”

[Author's pov ]

U o’z kunini befarqlarcha o’tkazar , o’gay otasni aytganlari bajarib so’zidan chiqmaydigan yigit edi . Otasini ta'limotini olganligi jang sanatini o’rgangani sabab mukammal josus va qotilga aylangan ipini uzolmaydigan qo’g’irchoqdek edi u . Kunlar shunday o’tardi , toki bugungi tundagi holat yuzaga kelmaguncha .

tunda mayxona

Kunduzgi quyosh nuri yerga cho’karkan, tunning yorug’ va sirlar ichida qolgan uylar yonidan yuradigandek oy ko’tarila boshladi. Ko’chalardagi sham chiroqlarni insonlar yoqishdi va tungi mayxonalar ham ochildi. Shunda Kiyoko sekin qadamlar bilan doimgi keladigan mayxonaga yetib keldi. Eshikni ohista ochib har gal buyuradigan maydan oldi va oldingi qatordan yettinchi stolga o’tirdi. Oradan bir muncha vaqt o’tgan mayxonaga yana bir odam kirib keldi. Boshqalardan ajralib turadigan sodda va chiroyli deyarli e’tibor tortmaydigan. Yuzida esa qora niqob bilan yopilgan faqat uni oy kabi porlab turgan ko’zlari ko’rinib turardi . Kiyoko ozgina yuzinj burish bilan unga qaradi va maydan bir ho’pladi. Yigit sokin qadamlar bilan kelib Qizdan bir stol oldinga o’tirdi . Kiyoko yigitga o'ynoqilik bilan ko’zini qisdi

— Avval sizni ko’rmagan ekanman yangimisiz? - Yigit uni e’tiborsiz qoldirdi , lekin qiz uni so'roqqa tutishda davom etdi .

— Aytgancha men ham bu yerda yangiman deb o’ylayman balki shuning uchun sizni ko’rmaganman .

Kiyoko yigitni gapirishga majbur qilardi, nihoyat yigit boshini sekin ko’tarib qiz bilan ko’zlarini birlashtirdi. Kiyoko ko’zlarini yigitni ko’zidan uzolmasdi huddi bu ko’zlarga cho’kib ketayotgandek .

— Doim o’tiradigan joyingizdan turib bu yerga keldingiz va doimgi maydan yana ichyapsiz, xo’sh yaqinlashishdan maqsad nima? — sovuq ohangda gapirdi yigit .

— Juda e’tiborli ekansiz janob, lekin adashdingiz bu yerga siz bilan shunchaki maqsad haqida gaplashgani kelmaganman, shunchaki rohatlanyapman. — Maydan yana bir ho’plab ensasini qotirdi qiz kulimsiragancha .

————
hozircha chapter 1 tugadi xato va kamchiliklar uchun uzur.

𝙺𝚒𝚢𝚘𝚔𝚘 - Swear That You Can Forget How You Loved Me ; Over My Dead Body

Men tirik holimcha o’lim bilan yuzlashdim , atrof to’la g’alati narsalar ular bizga hujum qilmoqda u... bularni yenga oladi , to’g’rimi? O’lishni hohlamayman men kurashmoqchiman…Iltimos o’lishim mumkin emasligini tushunishimga yordam ber…….!

2 oy avval

Imperator xonasida o’tirb kitoblarga tikilb turardi, xona qorong’u va yagona shamning chirog’i uning yuziga tushib turgandi. Hayollar ichida qolib ketgan har bir nafasida o’y hayollar aylanardi shu payt eshik sekin ohang bilan taqqiladi. Eshik qorovullari Imperator oldiga Yiu Kiyoko kelganini xabar berdi. Imperator bosh irg’ab uni kirishiga ruxsat berganini tasdiqladi. Kiyoko sekin qadamlari bilan uni oldiga kirb keldi va hurmat ila quyi tazim qildi.

— Oliy hazratlari , siz uchun qiziqarli yangiliklar olib keldim. buni eshitib aniq hayratda qolasiz. — dedi kulimsirab Kiyoko

— Gapni cho’zmasdan maqsadga o’t , kim bilan gaplashayotganingni doim eslatishim shart emas — joyidan sal sinljigancha gapirdi Imperator.

Kiyoko sekin jilmayib qo’yarkan gapni boshladi.

— Shunday qilib bizning o’lkamizdagi o’sha mashxur qotilni yuzini ko’rishga muvaffaq bo’ldim, Aniqrog'i sovuqqon va yuraksiz yagona odamni .

Qirol Kiyokoga shubhali nigohlar bilan Sinchiklab qaradi.

— Bu mamlakatdagi har bir voqealardan xabarim bor har bir burchakni bilaman va men uchun yana bir kashfiyot olib kelib yana ham hursand qilding . Xo’sh evaziga nima so’ramoqchisan? Maqsadsiz keladigan odam emassan

— Cho’zishni hohlamaydiganga o’xshaysiz, yaxshi men hohlaydigan narsa bu mamlakatimizdan yaxshiroq boshbana va yetarlicha mablag’ kerak — Qirolga qarab turarkan uning ifodasini sekin o'rgandi. Imperator biroz o’ylanib qoldi, bu unga rostan foyda keltira oladimi deya biroz hayol surarkan Kiyokoga ham qarab qo’ydi.

— Yaxshi avval ishni bajar keyin mukofotni olasan muhlatni o’zim belgilayman, deyarli bir oy yoki bir yarim oy sarfla. Va buni tezroq bajarsang yaxshiroq mukofotlanasan — Imperator Kiyokoni chiqishiga ruxsat berdi va yotoqga yotib hayollar og’ushida uyquga ketishga tayyorlandi. Bu vaqtda Kiyoko saroy bo’ylab yurarkan unga oqsoch va hizmatchilar yomon ko’z bilan qaradi, u bularga e’tibor bermay orqa eshikdan chiqib ketdi. Mamlakat juda chiroyli edi, savdo va insonlar madaniyat ko’chada yugurib yurgan bolalar uylaridan derazaga qarab turgan qizlar har biri o’zgacha ko’rinish va go’zallikka ega. Bundan tashqari u yerda bezorilar to’dalari ham bor. Sohil bo’ylarida kemachi yigitlarga qizlar mahliyo bo’lgandi go’yo, mamlakat doimgidek gullab yashnagan. Kiyoko ham bu yerlarni yoqtirar hatto qora iz qoldirgan tarixlardan ham xabari bor. Bu mamlakatning buyuk va o'chmas Nomi Darkland edi. U yo’lda to’g’ri mahalliy ishratxonaga kirib, bir idish may buyurtma qildi. U borib o'zining Doimiy joyi chekkadagi qatorga o’tirdi. Bu joyda turli erkaklar, bezorilar va qotillar ham bo’lardi, ayollar kamdan kam kelsa ham Kiyoko bunga e’tibor bermagan muhimi unga bu yerdagi ichimliklar bilan o’ljalar yoqardi. ichib bo’lgach sekin turib pul to'lash uchun mezbonni oldiga keldi.

— Yaxshi tayyorlabsiz bu safar oldingilaridan yaxshi to’g’rimi? — Kiyoko mamnun jilmayib ma’lumotni olish uchun yaxshi vaqtda kelganini chundi.

— Ha doimgidan ancha yaxshi va yana kelsangiz oldingi qatordan yettinchi stulga o’tiring, o’zim tayyorlab qo’yaman — ishchi yigit sekin bosh irg’ab ma’lumotni uzatarkan , Kiyoko sekin chiqib ketdi. Ko’chada o’z ishlari bilan doim band bo’lgani uchun u deyarli uysiz edi.

Kiyoko's Pov:

Mm Deyarli qiladigan ishim qolmadi. Endi faqat unga e’tiborimni qaratishim kerak.

Author's pov:

Kech tushib qolgandi va Kiyoko uxlash uchun bir kun tunab qolish mumkin bo’lgan yotoqxonaga bordi , u yerda anchagina tanishlari ham bor edi.

— Salom xonim men keldim tongda ketaman — Kiyoko mehmonxona egasiga shunday degancha xonalardan biriga kirdi, bu u uchun maxsus xona edi. Ko’pincha Kiyoko shu turar joyga kelgani uchun mexmonxona egasi bu xonani Kiyokoniki deb hisoblardi. xonaga kirishi bilan yotoqga o'zini tashladi.

— Bugun og’ir kun bo’ldi. Tezroq o’z uyimga ega bo’lsam uyoqdan buyoqa yurmasdim — Kiyoko shunday degancha sekin uyquga ketdi. U uyquga ketisji bilan allamahalda qandaydir tush ko'ra boshladi .

“Qorong’ulik ostida qolgan qiz, tinchlik hukm surayotgan yo’lakdan yurardi yo’lak oxiridagi eshikka yetib borish qiyindek go’yo. Atrofidagi daxshatli ovozlar qulog’ini qitiqlagancha tushanarsiz gaplarni pichirlasa boshqa tarafdan yer uni tortib ketayotgandek edi. Yurak urushi tezlashar, peshonasidan esa qaynoq ter oqardi, to’xtab qolganda esa sekin orqaga qaradi orqasiga qaraganida esa daxshatli narsaga ko’zi tushdi”

[Author's pov ]

U o’z kunini befarqlarcha o’tkazar , o’gay otasni aytganlari bajarib so’zidan chiqmaydigan yigit edi . Otasini ta'limotini olganligi jang sanatini o’rgangani sabab mukammal josus va qotilga aylangan ipini uzolmaydigan qo’g’irchoqdek edi u . Kunlar shunday o’tardi , toki bugungi tundagi holat yuzaga kelmaguncha .

tunda mayxona

Kunduzgi quyosh nuri yerga cho’karkan, tunning yorug’ va sirlar ichida qolgan uylar yonidan yuradigandek oy ko’tarila boshladi. Ko’chalardagi sham chiroqlarni insonlar yoqishdi va tungi mayxonalar ham ochildi. Shunda Kiyoko sekin qadamlar bilan doimgi keladigan mayxonaga yetib keldi. Eshikni ohista ochib har gal buyuradigan maydan oldi va oldingi qatordan yettinchi stolga o’tirdi. Oradan bir muncha vaqt o’tgan mayxonaga yana bir odam kirib keldi. Boshqalardan ajralib turadigan sodda va chiroyli deyarli e’tibor tortmaydigan. Yuzida esa qora niqob bilan yopilgan faqat uni oy kabi porlab turgan ko’zlari ko’rinib turardi . Kiyoko ozgina yuzinj burish bilan unga qaradi va maydan bir ho’pladi. Yigit sokin qadamlar bilan kelib Qizdan bir stol oldinga o’tirdi . Kiyoko yigitga o'ynoqilik bilan ko’zini qisdi

— Avval sizni ko’rmagan ekanman yangimisiz? - Yigit uni e’tiborsiz qoldirdi , lekin qiz uni so'roqqa tutishda davom etdi .

— Aytgancha men ham bu yerda yangiman deb o’ylayman balki shuning uchun sizni ko’rmaganman .

Kiyoko yigitni gapirishga majbur qilardi, nihoyat yigit boshini sekin ko’tarib qiz bilan ko’zlarini birlashtirdi. Kiyoko ko’zlarini yigitni ko’zidan uzolmasdi huddi bu ko’zlarga cho’kib ketayotgandek .

— Doim o’tiradigan joyingizdan turib bu yerga keldingiz va doimgi maydan yana ichyapsiz, xo’sh yaqinlashishdan maqsad nima? — sovuq ohangda gapirdi yigit .

— Juda e’tiborli ekansiz janob, lekin adashdingiz bu yerga siz bilan shunchaki maqsad haqida gaplashgani kelmaganman, shunchaki rohatlanyapman. — Maydan yana bir ho’plab ensasini qotirdi qiz kulimsiragancha .

pov : men o’lim bilan yuzlashdim atrof to’la g’alati narsalar ular bizga hujum qilmoqda u…..u……u bularni yenga oladi to’g’rimi? o’lishni hohlamayman men kurashmoqchiman…..iltimos o’lishim mumkin emasligini tushunishimga yordam ber…….!

2 oy avval

*imperator xonasida o’tirb kitoblarga tikilb turardi xona qorong’u va yagona shamning chirog’i uning yuziga tushib turgandi. Hayollar ichida qolib ketgan har bir nafasida o’y hayollar aylanardi shu payt eshik sekin ohang bilan taqqiladi* eshik qorovullari emperator oldiga Yui Kiyoko kelganini xabar berdi*. Imperator bosh irg’ab uni kirishiga ruxsat berganini tasdiqladi.* Kiyoka sekin qadamlari bilan uni oldiga kirb keldi va quyuq tazim qildi*

— oliy hazratlari…! siz uchun qiziqarli yangiliklar olib keldim. buni eshitib aniq hayratda qolasiz. — dedi kulimsirab Kiyoko

— gapni cho’zmasdan maqsadga o’t…. kim bilan gaplashayotganingni doim eslatishim shart emas — joyidan sal sinljigancha gapirdi Imperator

Kiyoko sekin jilmayib qo’yarkan gapni boshladi — shunday qilib bizning o’lkamizdagi o’sha mashxur qotilni yuzini ko’rishga muvohaq bo’ldim sovuqqon va yuraksiz yagona odam…

Qirol Kiyokoga shubhali nigohlar bilan qaradi — bu mamlakatdagi har bir voqealardan xabarim bor har bir burchakni bilaman va men uchun yana bir kashfiyot olib kelib yana ham hursand qilding..xo’sh evaziga nima so’ramoqchisan.. maqsadsiz keladigan odam emassan

— cho’zishni hohlamaydiganga o’xshaysiz, yaxshi men hohlaydigan narsa bu mamlakatimizdan yaxshiroq boshbana va yetarlicha mablag’ kerak — Qirolga qarab turarkan uni reaksiyasini o’rgandi

* Imperator biroz o’ylanib qoldi, bu unga rostan foyda keltira oladimi deya biroz hayol surarkan Kiyokoga ham qarab qo’ydi * — yaxshi avval ishni bajar keyin mukofotni olasan muhlatni o’zim belgilayman, deyarli 1 oy yoki 1 yarim oy sarfla tezroq bajarsang yaxshiroq mukofotlanasan — Imperator Kiyokoni chiqishiga ruxsat berdi va yotoqga yotib hayollar og’ushida uyquga ketishga tayyorlandi…

* Kiyoka saroy bo’ylab yurarkan unga halifalar va bekalar, hizmatchilar yomon ko’z bilan qaradi, u bularga e’tibor bermay orqa eshikdan chiqib ketdi*

*Mamlakat juda chiroyli edi, savdo va insonlar madaniyat ko’chada yugurib yurgan bolalar uylaridan derazaga qarab turgan qizlar har biri o’zgacha ko’rinish va go’zallikka ega*

* Bundan tashqari u yerda bezorilar to’dalar ham bor. Sohil bo’ylarida kemachi yigitlarga qizlar mah bo’lgandi go’yo, mamlakat doimgidek gullab yashnagan. Kiyoko ham bu yerlarni yoqtirar hatto qora iz qoldirgan tarixlardan ham xabari bor. *

* U yo’lda to’g’ri mahalliy kafega kirib bir stakan piva buyurtma qildi va doimgi joyi chekkadagi qatorga o’tirdi. Bu kafeda turli erkaklar, bezorilar va qotillar ham bo’lardi, ayollar kamdan kam kelsa ham Kiyoko bunga e’tibor bermagan muhimi unga bu yerdagi ichimliklar va o’ljalar yoqardi*

ichib bo’lgach sekin turib kassa tarafga bordi — Yaxshi tayyorlabsiz bu safar oldingilaridan yaxshi to’g’rimi?…. — Kiyoko mamnun jilmayib ma’lumotni olish uchun yaxshi vaqtda kelganini chundi.

— ha doimgidan ancha yaxshi va yana kelsangiz F4 stulga o’tiring, o’zim tayyorlab qo’yaman — kassir yigit sekin bosh irg’ab ma’lumotni uzatdi

* Kiyoko sekin chiqib ketdi, u deyarli uysiz edi. ko’chada o’z ishlari bilan doim band bo’lgan *

Kiyoko pov : deyarli qiladigan ishim qolmadi. Endi faqat unda e’tiborimni qaratishim kerak ….

* kech tushib qolgandi va Kiyoko uxlash uchun 1 kun tunab qolish mumkin bo’lgan yotoqxonaga bordi , u yerda anchagina tanishlari ham bor*

— Salom xonim men keldim tongda ketaman — * Kiyoko mehmonxona egasiga shunday degancha xonalardan biriga kirdi, bu u uchun maxsus xona edi. Ko’pincha Kiyoko shu turar joyga kelgani uchun mexmonxona egasi bu xonani Kiyokoniki deb hisoblardi*

* xonaga kirishi bilan yotdi * — ufff, bugun og’ir kun bo’ldi. Tezroq o’z uyimga ega bo’lsam uyoqdan buyoqa yurmasdim — Kiyoko shunday degancha uyquga ketdi*

“Qorong’ulik ostida qolgan qiz, tinchlik hukm surayotgan yo’lakdan yurardi yo’lak oxiridagi eshikka yetib borish qiyndek go’yo. Atrofidagi daxshatli ovozlar qulog’ini qitiqlagancha tushanarsiz gaplarni pichirlasa boshqa tarafdan yer uni tortib ketayotgandek tuyuldi….Yurak urushi tezlashar peshonasidan esa qaynoq ter oqardi, to’xtab qolganda esa sekin orqaga qaradi orqasiga qaraganida esa daxshatli narsaga ko’zi tushdi”

“tanasi gul bilan qoplangan inson nola qilardi. qiz yugurishni boshladi orqaga qaramadi ham. orqasidan esa gullar sekin-sekin tortardi. Qiz e’tibor bermasdan eshikni ochdi va quladi tubsizlikka gullar uni o’z domiga tortib ketdi va tanasi teshilib ketayotgandek his qildi butun tanasi ishlashdan to’xtayotganini sezdi…yuragi yana ham qattiq urardi ko’zlaridan esa tomchi-tomchi yosh chiqdi.”