Yisu xonasida tayyorlanib Jungkookni kutib o'tirardi. Ayni damda uning qo'llari sovuqdan tarashaday qotib qolgan va u ishqalab tezroq bu qo'llarni ishitish bilan ovora. U derazadan bir-bir boqib qo'yarkan, Jungkookning mashinasi kirib kelganini ko'rib, qo'llarini yanada qattiqroq va tezroq ishqalashga tushdi. U zinalarni yuvayotganda sovuq uni ich-ichiga o'tib ketgan bo'lsada, ayni damda faqatgina uning qo'llarini buni sotib qo'yardi. u qaynonasi va Jungkook orasida sovuqchilik tushishini istamasdi.

Jungkook uyga kelib to'g'ri xonasiga shoshildi, Zero bugun u mitta farishtachasini ko'radi. U xonaga kirib kelarkan, uni yisu qarshi oldi

-Nima bo'ldi? Doim meni eshik og'zida kutib olarding?) Jungkook shunday deya yisuning burunchasidan chertib qo'ydi.

-"Sizni kuttirishni xohlamadim. Shuning uchun tayyorlanayotgan edim") yisuni gapidan so'ng Jungkook jilmaydi va uni qo'llaridan ushladi. Yisu qo'llaridan tutilgan qo'lni sezib biroz qo'rqdi. Zero ba'zi narsalar oshkor bo'lmasligi kerak.

-Nega qo'llaring buncha sovuq? U qotib qolganku?! Nima bo'ldi?) Jungkook miyasida bu ish allaqachon oyisining ishi ekanligini taxmin qila boshladi. Yisu esa unga qarab jilmaydi va qo'llarini ozod qilib divan ustidagi sharfni qo'liga oldi. Uni bo'yniga osib

-"Zerikkanim uchun tashqarida sayr qilgandim. Shunga biroz sovuq yedim") Chippa-chin ishontirdi yisu. Jungkook yisuning gaplarini o'qib yisu bog'layotgan sharfni o'zi bog'lab qo'ydi va bag'riga bosdi.

-Boshqa bunday sovuqda tashqariga chiqma. Bu ikkingizga ham zarar) Jungkook shunday deya yisu bilan tashqariga chiqib ketdi.

🎐🎐🎐🎐🎐🎐🎐🎐🎐

Suli mahkamadan chiqib kelar ekan, u hech narsani his qilmasdi. Balki uni olib kelgan haydovchisi ushlab qolmaganda yerga yiqilgan ham bo'lar edimi?!..

-Xonim,ahvolingiz joyidami?) Xaydovchi xavotir bilan Suliga qarar ekan, Suli tezda o'zini o'nglab oldi.

-Yaxshiman...biroz hayol surib qolibman. )Suli shunday deya tezda mashinaga o'tirib oldi. Xaydovchi ham yelka qisdi-da o'z o'rniga o'tirdi.

-Qayerga hayday?) Xaydovchi

-Uyga...) suli

Suli mashinaning derazasiga boshini qo'yib ketar ekan, yarim soat avval eshitgan gaplarini hazm ham qilolmas edi.

Flashback mahkama.

Suli sumkasini tushib ketganini bilib tezda uni yerdan oldi va stol ustiga qo'ydi. U o'zini qancha tetik tutishga harakat qilmasin ichidan zil ketayotgan edi.

-Balki adashayotgandirsiz?! Axir...)Suli

-Bilaman xonim, Jeon Mingsu sizning oyingiz edi. Bunga ishonishingiz qiyin. Ammo bu haqiqat. Aynan nima maqsadda unga suiqasd uyushtirgan bilmayman, biroq biz Park Namgilni qo'lga olishimiz kerak. Boshqa oilalarni ham quritmasidan avval)Ofitser

-Ishonmayman…)Suli

-Park xonim bu haqiqat. Iltimos iltimosimizni yana o'ylab ko'ring. Bir qotilni ushlashga yordam bersangiz yaxshi bo'lardi)Ofitser

-Men o'ylab ko'rishim kerak)Suli

Flashback tamom.

Suli shularni o'ylab ketar ekan, nima qilishni ham bilmasdi. Uning ko'zlari allaqachon qizarib ketgan, ammo ko'z yoshlardan darak yo'q edi. Uning tabiati shunaqa. U yig'lashni xohlasada, yig'lolmaydi. Ko'zlari bilan shunchalik kuchli shartnoma tuzganki, ko'zlari unga sotqinlik qilmaydi. Ular yoshlarni ustalik bilan ushlab turadi...

-Bola yaxshi rivojlanyabdi Ha aytgancha uning jinsini aniqladik) Shifokor mamnuniyat bilan Jungkook va yisuga bola haqida hisobot berar ekan, Jungkook yisuning qo'llarini siqib qo'ydi.

-Apparatlar ko'rsatishi bo'yicha siz jajji yisuni kutyabsiz) Ularga do'st bo'lib qolgan shifokor xursand bo'lib bolakayning jinsini aytdi. Jungkook xursand bo'lib o'zini qo'yarga joy topolmasdi.

-Mening malikam!…) Jungkook shunday deya gap boshlar ekan, buni unga kelgan qo'ng'iroq buzdi. U qo'ng'iroqqa javob berish uchun tashqariga chiqdi. Jungkook chiqishi bilan shifokorning kulib turgan yuzi jiddiylashdi.

-Unga aytmading to'g'rimi?) Shifokor yisuga qarab turar ekan, yisu boshini "Yo'q" degandek chayqadi.

-yisu hali ham kech emas. Senga farzand ko'rish xavfli. Sen avval yaxshilab davolanishing kerak edi. Seni ovozing qaytishini bilasanmi? Hatto shuni ham Jungkookka aytishga ruxsat bermayabsan)Shifokor unga jon kuydirib gapirar ekan, yisu uning yonidagi qog'oz va ruchkani oldi.

-"Men bunaqa xudbinlik qila olmayman! Men o'z hayotim uchun jajji farishtachamdan kecha olmayman! Jungkookka kelsak unda jajji yisu qoladi. U bunga dosh bera oladi. Men bunga ishonaman…") yisu yozgan gaplarni shifokor ovoz chiqarib o'qir ekan, ohhh tortib yubord.

-yisu tushun. Sen yana farzandli bo'lishing mumkin. O'ylab ko'r iltimos.... Dorilarni vaqtida ich, sovuqda yurma) Shifokor

Jungkook xonaga kirib kelishi bilan mavzuni o'zgartirib yubordi. U bemori haqida qayg'uradi, ammo uning sirini ham sotolmaydi. Yisu tashqariga chiqar ekan, Jungkook shifokor bilan qoldi. To'g'ri Shifokor yisuga farzandli bo'lish ayni damda mumkin emasligini ayta olmaydi, biroq u yana gapira olishi mumkinligi haqida aytishi mumkin.

🎐

🎐🎐🎐🎐🎐🎐🎐

Suli ofitser gaplariga ishonmay o'zi hakkerligini ishga solib malumotlar qiridishga kirishdi. U buni yordamchilariga ham aytishi mumkin edi. Lekin u buni o'ziga or deb bildi. To'g'rida, kim ham aytardi: "Otamning 12yil avval barcha qing'ir ishlari haqida malumot to'plang" deb. U ba'zi malumotlarni topib o'qib ko'rdi. Negadir uni xona siqa boshladi. Shuning uchun u derazani yoniga borib ularni katta qilib ochdi va kimgadir qo'ng'iroq qila boshladi.

-Men roziman)Suli

Suli derazadan osmonga qarab turar ekan, uyga Taehyung kirib kelganini ko'rib derazani yopib joyiga yotdi. U ayni damda tezda uxlab qolishni xohlaydi. Chunki bugun nega mahkamaga borganligi haqida ortiq o'ylashni ham xohlamaydi.

Taehyung bugun har doimgidanda kechroq keldi. U xaydovchidan bugun Sulini ahvolini eshitgach tezroq uyiga shoshildi, biroq bunga ishlari yo'l qo'ymadi. Chunki Jungkook bugun kompaniyani ancha avval tark etgandi. Uning qorni to'qligi tufayli to'g'ri xonasiga ko'tarildi.

Taehyung xonaga kirib kelarkan, divanga ko'rpaga burkanib olgan Sulini ko'rib bir nafas olib chiqardi. U kiyimlarini almashtirib Sulining yoniga yotdi va uning ortidan quchdi. Taehyung Sulini uxlamayotganini sezdi va osmonga qarab yotib oldi.

-Ahvoling yaxshimi?) Taehyung ko'zini shiftdan uzmay Suliga savol berdi.

-Immm) Suli ham hech qanday reaksiyasiz javob berdi.

-Xaydovchidan eshitdim, bugungi voqeani nima bo'ldi?) Taehyungning savolidan so'ng Suli u tomonga o'girildi va Taehyungning quchog'iga kirdi.

-Hayol surib qolibman. Shunga yo'lga qaramabman) Suli

-Suli, o'zingni ehtiyot qil. Sen hozir 3kishi uchun yashashing kerak: Men sen va jajji farishtamiz uchun.) Taehyungning gapidan So'ng Suli jilmayib qo'ydi va "Ho'p" deya javob qaytardi...

🎐🎐🎐🎐🎐🎐🎐

O'z yotog'ida jimgina yotgan Jungkook va yisuning kayfiyati ikki xil edi. Biri rafiqasini ham gapira olishini eshitib xursand bo'lsa, yana biri xudbinlik qilib uni tashlab ketishni o'ylardi, agar buni xudbinlik deb atash mumkin bo'lsa.

-Seni sevaman!) Jungkook shunday deya yisuning peshonasidan o'pib qo'ydi. Yisu unga qarab yotdi va ko'z yoshlarini artib tashladi.

-𝘼𝙛𝙨𝙪𝙨𝙙𝙖𝙢𝙖𝙣...𝘽𝙖𝙧𝙘𝙝𝙖𝙨𝙞 𝙪𝙘𝙝𝙪𝙣 𝙖𝙛𝙨𝙪𝙨𝙙𝙖𝙢𝙖𝙣...𝙈𝙚𝙣 𝙤𝙟𝙞𝙯𝙢𝙖𝙣...𝙈𝙚𝙣 𝙝𝙖𝙩𝙩𝙤"𝙎𝙚𝙣𝙞 𝙨𝙚𝙫𝙖𝙢𝙖𝙣" 𝙝𝙖𝙢 𝙙𝙚𝙮𝙖 𝙤𝙡𝙢𝙖𝙮𝙢𝙖𝙣...𝙈𝙚𝙣 𝙖𝙮𝙩𝙖 𝙤𝙡𝙢𝙖𝙮𝙢𝙖𝙣, 𝙗𝙪𝙣𝙞 𝙖𝙮𝙩𝙞𝙨𝙝𝙜𝙖 𝙢𝙚𝙣𝙜𝙖 𝙤𝙫𝙤𝙯 𝙗𝙚𝙧𝙞𝙡𝙢𝙖𝙜𝙖𝙣....𝙖𝙛𝙨𝙪𝙨𝙙𝙖𝙢𝙖𝙣💔)

Yisuning gaplarini o'qigan Jungkook uni yuzidan sirpanib tushayotgan ko'z yoshlarini artib tashladi va uni issiq quchog'iga oldi.

-Sevgi tilda emas, dilda. Sevgi ovozda emas, ko'zlarda. Sevgini faqat ovoz bilan bildirib turilganda hozir hamma baxtli bo'lgan bo'lardi. Sen hech qachon afsuslanma. Chunki sen afsuslanadigan ish qilmayabsan!…) Jungkook

17-qism tugadi💘

Fanfic sizga manzur kelayotganini o'z fikr va reaksiyalaringiz orqali bildirib keting💘

Aktiv bo'lilar💘

Pov 2yil avval

Taehyung va Suli ularning mollariga kim hujum qilganini topish uchun ancha harakat qilishdi.
Avval bu ishlarga Jungkook aralashmadi. Chunki u oyisining uyidan chiqib ketgandan so'ng bu ishlarni tashlagandi. Ammo bo'lmadi. U do'stlarini o'zini qoldirgisi kelmay ularga qo'shildi. Yisu biroz muddat buvisinikiga ketdi. Ular bir oy tinmay harakat qilishiga qaramay bu ishlar ortida turgan insonni topa olmadi. Toki Suli "mehmonga" chaqirulmaguncha...

O'sha kuni shaxsi nomalum kishidan faqat Suli uchun taklifnoma keldi. Taehyung uni yolg'iz yuborgisi kelmadi, biroq taklifnomada faqat Suli chaqirilgani uchun oyoq qo'li bog'langan edi. (Bu gap majoziy ma'noda). Shunday bo'lsada, Taehyung uni yolg'iz qo'yib yubormadi. Suli o'zi boradi, faqat ularning ko'ziga...

Jungkook va Taehyung uni pistirmada turib kutib turadigan bo'ldi, Zero bu bazmda har qanday vaziyat bo'lishi mumkin...

Suli xonaga viqor bilan kirib kelar ekan, xona o'chiqligi uchun qoshlari chimirildi. U bu yerdan tezda ketgisi kelib ortiga o'girilib ketayotganda birdan barcha chiroqlar yondi. Suli ortiga o'girilar ekan, Ninsu qo'lida "Shampan" bilan stolning to'rida Suliga jilmayib o'tirar edi.

~Xush kelibsan!) Ninsu unga qadahni biroz ko'tardi, da lablarini unga tekkazib, shampandan ho'pladi. Barchasini tushunga Suli miyig'ida kuldi-da, uning qarshisidagi stulga o'tirdi.

~Nima deysan, balki bu bazm faqat ikkimiz uchun ko'plik qilar?!)Ninsu

miyig'ida kulib Suliga boqar ekan, Suli jilmayib qo'ydi-da, qadahdan shampan ho'pladi

~Sen o'zgarmaysan. Doimgidek xudbin, pismiq Ninsu bo'lib qolasan!) Suli

~Maqtovlar uchun rahmat, go'zalim. Bu so'zlaringni unutmayman!) Ninsu

~Boshqa yo'l topa olmadingmi, bu safar. Yana o'g'rilik qilyabsan?!) Suli

~Aytaylik bu menga yoqadi) Ninsu unga qaradi-da, bor gavdasi bilan stulga suyandi.

~Nega qaytganingni taxmin qila boshladim!) Suli

~Xo'shsh,nega ekan?!) Ninsu

~Hmmm, sen barcha pullarni ishlatib bo'lgansan. Senga yana pul kerak. Qarabsanki, senga bizdan o'zga o'lja yo'q,xuddi avvalgidek!) Suli qoshlarini uchirib gapirib Ninsuga boqdi.

~Hmm bu taxmin qisman to'g'ri. Ammo men bu safar undan ham katta maqsad bilan keldim) Ninsu

~Nima bu safar Namjoon akamni o'ldirib qochmoqchimisan?!) Suli kulib shampandan ho'pladi.

~yooq, men uni o'ldirolmasligimni ikkimiz ham bilamiz. Ammo men boshqasini o'ldira olaman. Ya'ni uning bo'lajak kelinini!) Ninsu ayyorona jilmayib Suliga qaradi. Sulini biroz vahima bosdi. Lekin Ninsu unga qarab turganini bilib jilmayib qo'ydi.

~Doimo qo'lingdan kelmaydigan ishing haqida gapirgansan!) Suli .

~Ikkimiz ham buni qo'limdan kelishini bilamiz) Ninsu unga qarab jilmayib turar ekan, Suli birdan ichgan shampanga qaradi. Uning hatti-xarakatini ko'rgan Ninsu ovoz chiqarib kulib yubordi.

~Xavotir olma, men bunchalik pastkash emasman. Men raqibimni maydonda o'ldirishni xohlayman!) Ninsu

~Xo'shshsh, meni o'ldirish senga qanday foyda olib keladi?) Suli

~Immm, bilasanmi menga Jeon xonimni o'ldirishdan naf yo'q, chunki u allaqachon istefoga chiqish arafasida. Uning o'rnini esa sen olasan. Demak sen meni raqibimsan!) Ninsu

~Demak qirolicha bo'lmoqchisan?! Biroq sen meni o'ldirding ham deylik, o'zing tirik qolaman deb o'ylaysanmi?!)Suli

~Mayli ba'zi sirlarni aytaman. O'zing bilan olib ketish uchun. Xullas meni o'ldirganim sen va mening sirim bo'lib qoladi. Keyin esa men 3 yigitdan biriga turmushga chiqaman) Ninsu

~Ular senga uylanadi,deb o'ylaysanmi?!) Suli

~Bittasini bilmadimu, ammo 2tasini ilintira olaman) Ninsu

~Hmm, ko'p gaplashib yubormadikmi? Sening ertagingni ham eshitdik. Endi esa haqiqatni eshit.
Hozir men bu yerdan ketaman, sen esa barchasi uchun javob berasan. 4yil avvalgi hunaring uchun ham!) Suli gapirib o'rnidan turar ekan, ortida ikkita odam unga qurol o'qtab turardi. Suli ularga qarab jilmaydi. Ikki inson bir-biriga tushunqiramay taraguncha ikkisi ham yerga yiqildi.

~Sizlarni uzoq kutdim!) Suli Taehyung va Jungkookka jilmayib qarab turar ekan, Jungkook ko'zlab derazadan qochayotgan Ninsuni ko'rib derazaga o'q uzdi

.
~Ketishga shoshilma, Ninsu!) Jungkook.

Ninsuning barcha ishi teskarisiga ketdi. Taehyung akasini hurmati uni qo'yib yubordi. U bu safar ko'chada qoldi. Namjoon esa barcha bo'lib o'tgan voqealardan xabar topgan va Ninsuni uzoqdan kuzatib yurar edi. U Ninsuni yoniga borgisi kelar, biroq g'ururi yo'l qo'ymasdi...

Shunday kunlardan birida doimgidek ishdan ketishda kafeda ishlayotgan Ninsuni kuzatish uchun kafe yoniga Namjoonning mashinasi to'xtadi. U Ninsuni kuzatar ekan, Ninsuga bo'layotgan tahqirlikni ko'rib uning yoniga bordi va o'sha yerdagi yigitlar bilan olishib ketdi. Jang bir ammallab to'xtatilgandan so'ng Namjoon Ninsuni qo'lidan ushlab olib chiqib ketdi.

~Qo'yvor qo'limni!)Ninsu

~Yana o'sha yerga qaytib borishing uchunmi?) Namjoon

~Senga nima? Umuman olganda sen bu yerda nima qilyabsan. Men seni tashlab ketganman. Aslini olganda men bularga loyiqman!) Ninsu achchiq gapirib ko'zlarini yerga qaratdi.

~Sen doimgidek ichingdagini tashqariga chiqarasan) Namjoon shunday deya Ninsuni.bag'riga bosdi.

~Men seni endi qo'yib yubormayman!)Namjoon

Flashback tugadi.

To'y chiroyli o'tar edi. Kech tushgan. Bazmda hamma xursandchilik qilib o'tirar ekan, xonaga bir ayol kirib keldi. Ayol to'y kelin-kuyovni yoniga bordi. Namjoon bu ayolni ko'rib xayron ifoda bilan uning oldiga keldi

Ularni.ko'rgan Taehyung va Jungkook ham rafiqasi bilan ular yoniga keldi.

~Oyi?) Jungkook

~Qachon keldingiz, xola?)Suli

~Hozir. To'yga aytay ham demaysizlar. Chet elda 1 yildan beri yashayman. Ammo eslamaysizlar ham. Shuning uchun o'zim kelaverdimda!)Jeon xonim kulib gapirar ekan, Yisu Jungkookning ortida edi. Shu o'tgan 2yil ichida Yisuga Jeon xonim tomonidan juda ko'p.hujum uyishtirildi. Albatta bularni Jungkook bilmaydi. U hali ham hujum qilganlarni qidiradi. U qo'rqanidan Suli va Taehyunglar bilan yashayabdi. Yisu yolg'iz qolmasligi uchun.

Jeon xonim Suliga qarab jilmayib qo'ydi. Uning hayoliga kelini umuman kelmasdi ham. Umuman olganda Jeon xonim haliyam chekinmagan. U hali ham Jungkookning ojiz tomonlarini yo'qotmoqchi...

~Suli necha oylik?)J.xonim Suli savoldan so'ng jilmaydi. Taehyung ham jilmayib Sulini belidan ushlab o'ziga yaqinlashtirdi.

~Bizning jajji farishtamiz 6-oyga o'tdi)Tae

~Eson-omon qutulib ol)J.xonim

Bazm o'z nihoyasiga yetdi. Jeon xonim ham Sulilar bilan birga ketdi.

Erta tong.

Hamma nonushta qilib o'tirar ekan, Suliga qo'ng'iroq bo'ldi. Suli qo'ng'iroqqa javob berish uchun chetroqda chiqdi.

~Oyi, bugun o'z uyingizga ko'chib o'tasizmi?)Jungkook taomlana turib oyisiga savol berdi.

~Mendan birdan bezor bo'ldingmi?)Jeon xonim.jilmayib o'g'liga qaradi.

~Yooq qolishingiz mumkin. Shunchaki ketsangiz uyingizga xizmatkorlar jonatmoqchi edim)Jungkook og'zini artib oyisiga qaradi.

~Men biroz kelinim bilan qolmoqchiman!)Jeon xonim ayyorona jilmayib yisuga qaradi. Yisu ham unga javoban nim jilmayib qo'ydi. Jungkook ishga ketish uchun o'rnidan turar ekan, yisu ham uning ortidan ergashdi. Eshik og'ziga kelganda Jungkook to'xtadi.

~Bugun shifokorga borishimizni bilaman. Tushdan so'ng birga boramiz. Ungacha zerikmay o'tir.)Jungkook uni ohista bag'riga bosib peshonasidan o'pib qo'ydi. yisu jilmayib uni kuzatib qo'yib yana o'rniga qaytdi.

~Men bugun ketishim kerak)Suli o'z stuliga o'tira turib shu gapni aytdi.

~Qayerga?)Tae

~Bilmadim, mahkamadan chaqirishdi. Shunga bir soatda borib kelaman)Suli

~Yaxshi haydovchi jo'nataman. Men esa ishga ketdim. Yaxshi o'tirilar)Taehyung barchaga jilmayib ishga ketdi.

Uyda Jeon xonim, yisu va bazi xizmatkorlar qoldi. Yisu televizor ko'rib o'tirar ekan, Jeon xonim xonaga kirib keldi. Xonaga kirib kelgan qaynonasini ko'rgan yisu asta o'rnidan turdi.

~Xo'shshsh, kelinjon sizni bir imtihon qilishim kerak. Har xolda qaynonangman)J.xonim ayyorona jilmayib yisuga qaradi.

Yisu zinalar oldida turar ekan, havo ancha sovuq edi. Uning yoniga xizmatkor tozalash uchun kerakli jihozlarni berdi.

~Hmm, bu bir imtihon. Shu zinalarni yaxshilab tozala. Ha aytgancha o'g'lim bundan xabar topishi shart emas)J.xonim jilmayib ichkariga kirib ketdi va derazadan xo'rsinib asta engashib zinalarni tozalayotgan kelinini ko'rib jilmayib qo'ydi.

~Xonim Janob Jungkook tushdan so'ng qaytar ekan.)Xizmatkor

~Yaxshi)Jeon xonim ortiga ogirilmay javob berdi.

Xavo ancha sovuq. Sovuq suv. Yisu qo'llarini ishqalab zinalarni artar edi. U qaynonasini mehrini qozonish uchun barcha narsaga tayyor. Hozir ham umid ham ishlayabdi..

🔮🔮🔮🔮🔮🔮🔮🔮🔮

Suli mahkamada o'tirar ekan, uni chaqirgan inson kelishi bilan Sulini.xonasiga boshladi.

~Xonim sovuqda bezovta qilganimiz uchun uzr so'raymiz. Ammo bizga sizning yordamingiz kerak)Xodim

~Qanday?)Suli

~Otangiz masalasida)Offitserni gapidan so'ng Suli qoshlarini tushunmaslik ifodasi bilan chimirdi.

~Otam?)Suli

~Ha. Park Namgil hozir qidiruvda. U yaqinda qora dorilar ustida qo'lga olinish chog'ida qochib ketgan va 12yil avval uyushtirilgan avtohalokatda ham uning qo'li borligi aniqlandi)Ofitser

~12yil avval?)Suli

~Ha u marhum Jeon Mingsu o'limida ayblanadi)Ofitserning gapidan so'ng Sulining ushlab turgan sumkasi yerga tushib ketdi...

16-qism tugadi💘

Fanfic sizga manzur kelayotganini o'z fikr va reaksiyalaringiz orqali.bildirib keting💘

Agar reaksiyalar va fikrlar men kutgandek kelmasa fanfic chiqishi sekinlashadi💗

Jungkookning qo'li havoda muallaq qolarkan, qarshisidagi qizni korib qoshlari jimirildi.

-Jaewon?) jungkook

-Salom. Ko'p ichib yubormadingmi? Balki yetar) Jaewon jilmayib atrofdagi shisha idishlariga ko'z yugurtirdida, yana Jungkookka qaradi. Jungkook esa ensasini qotirib yana shishani kutarayotganda Jaewon shishani olib daryoga otib yubordi.

-Seni deb daryo ifloslandi) Jaewon

-Hihh, to'g'ri meni deb ifloslandi, meni deb ko'ngli og'ridi, ammo menchi? Mening ko'nglim og'rishi mumkin emasmi? Menga bunday narsalar mumkin emasmi?)Jungkook

-Yana oying xafa qildimi?)Jaewon

-Senga hisob berishim shart emas, sen bizni allaqachon tashlab ketgansan) Jungkook Jaewonga o'qrayib qaradida, boshini osmonga qarab yo'naltirdi. jaewon yer chizib o'tirar ekan, ovozi biroz qaltirab:

-Men o'sha damlarni sog'indim!)Jaewon.

Jungkook bu gaplarni eshitib Jaewonga qaradi va yelkasiga ohisda urib qo'ydi.

-Ammo o'sha damlarni o'z qo'llaring bilan barbod qilding. Sen bizga begona emas eding. Taehyung, Suli men seni opamizdek sirdoshimdek ko'rar edik toki sen bularni yo'q qilmaguningcha. Hahhh bilasanmi nima sen ketganingdan keyim Namjoon akam ancha tushkunlikka tushib qoldi, odamovi bo'lib qoldi. Birgina sen deb!) Jungkook

-Afsusdaman! Ammo men majbur edim. Men ketishga majbur edim!) Jaewonning borgan sari ovozi qaltirab chiqar ekan, Jungkook ham asta yumshadi va Jaewonni ovutmoqchi bo'lib bag'riga bosdi. Jaewon uning bag'rida yig'lab yuborar ekan, Jungkook hayolida "Aslida kim bu yerga azob chekib kelgandi?!" deb qo'ydi. Jaewon asta tinchlanib qoldi, ammo, Jungkookning bag'ridan chiqay demasdi. Yisuning "Salom" so'zini eshitib miyig'ida kulib qo'ydi va birdan otilib o'rnidan turdi.

-Salom)Jae.

-Yisu bu yerda nima qilyabsan?)Jungkook

-"Sizlarga baxt tilagani keldim!")Yisu jilmayib Jungkookka qaradi.

Jungkook tartibsiz otilib o'rnidan turdida, Yisuga yaqinlashdi. Yisu bu harakatni ko'rib biroz ortga chekindi

-"Bir zum bu harakatlarni rost deb o'ylaganim uchun kechir!") Yisu shunday imo-ishora qildida, ortga o'girilib keta boshladi. Jungkook dovdirab uning ortidan yugurib kelib quchib qoldi.

-Hech qachon...hech qachon mening harakatlarimga shubha bilan qarama!)Jungkook boshini Yisuning yelkasiga qo'yib ko'zlarini yumar ekan, Yisuning ko'zlaridan marjon ko'z yoshlari yuzlarini yuvardi. Jaewon ularni kuzatib turar ekan, rejasi ish bermagani uchun bu yerni tark etdi. Sulining xarxashalari bilan Yisuning ortidan kelayotgan Taehyung va Suli ham ularni ko'rib ortga chekinishdi. Yisu shunday turar ekan, nima qilishni ham bilmasdi.

U sekin qo'llarini Jungkookning qo'llarini ustidan bosish uchun ko'tarilar ekan, bir zum to'xtab qoldi. U hozir qanday qaror qilishni ham bilmaydi. U qabul qilgan qaror nimalarga olib kelishini bilmaydi, ammo, u tavakkal qilib ko'radi. U hech narsaga qaramasdan tavakkal qiladi. yYisu Jungkookning qo'llarinu ustidan o'zining qo'llarini bosdi...

♾♾♾♾♾

Ertangi kun.

Jungkook uyini qarshisida turibdi. U ichkariga kirishni ham bilmaydi. U hozir oyisini qarshisiga chiqishga kuch topa oladimi, yo'qmi?! Buni hatto o'zi ham bilmaydi. Ammo u buni qilishi kerak... Jungkook chuqur "uhh" tortdida, uyga kirib ketdi.

Jeon xonim ham tuni bilan uxlamagan. Chunki unga ancha daromad olib keladigan yuklari yo'lda "Qaroqchilar" tomonidan o'marildi. Aslida "O'g'rini qaroqchi urdi" desak ham bo'ladi. Zero bu mollar halol yo'llar bilan kelyotgani yo'q edi...

Jungkook hatto ruxsat ham so'ramasdan oyisining xonasiga bostirib kirdi. Bunday harakatdan so'ng Jeon xonimning qosh chimirildi.

-Bu qanday muomila?!)Jeon. xonim.

-Salomingizga aligim oyijon!Xo'shsh, oyijon sizga bir gapni aytgani keldim,xolos.𝘔𝘦𝘯 𝘦𝘯𝘥𝘪 𝘣𝘶 𝘶𝘺𝘥𝘢 𝘵𝘶𝘳𝘮𝘢𝘺𝘮𝘢𝘯,𝘺𝘢'𝘯𝘪 𝘰'𝘻𝘪𝘮𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘶𝘺𝘪𝘮𝘨𝘢 𝘬𝘦𝘵𝘢𝘮𝘢𝘯,𝘩𝘢𝘮𝘥𝘢 𝘮𝘦𝘯 Yisu𝘨𝘢 𝘶𝘺𝘭𝘢𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯. 𝘘𝘢𝘳𝘴𝘩𝘪𝘭𝘪𝘬 𝘲𝘪𝘭𝘪𝘴𝘩𝘨𝘢 𝘩𝘢𝘵𝘵𝘰 𝘶𝘳𝘪𝘯𝘮𝘢𝘯𝘨 𝘩𝘢𝘮.

𝘊𝘩𝘶𝘯𝘬𝘪 𝘦𝘯𝘥𝘪 𝘲𝘢𝘳𝘴𝘩𝘪𝘯𝘨𝘪𝘻𝘥𝘢𝘨𝘪 𝘢𝘷𝘷𝘢𝘭𝘨𝘪 𝘑𝘌𝘖𝘕 𝘑𝘜𝘕𝘎𝘒𝘖𝘖𝘒 𝘌𝘔𝘈𝘚!!!)Jungkook shularni aytib indamay chiqib ketdi.

Jeon xonimning esa buzilgan asablari battar taranglashib, u stol ustidagi barcha narsani uloqtirib yubordi.

-Qachon katta bo'lishga ulgurding?!) Jeon xonim.

Jeon xonim sochini changallab stuliga o'tirdi va ko'zlarini yumdi. U biroz shunday o'tirgach ko'zlarni ochdi va qaddini rostladi.

-Yaxshi, uylanaman desang uylanasan. Aynan Yisuga. Ammo bechora sevgiling bir oy ham yasholmaydi!!!) Jeon xonim

➖➖➖➖➖➖➖➖➖

-Nima deding? Jaewon o'sha kecha yoningga bordimi?!)Taehyung asabiy Jungkookdan bitta savolni javobini qayta qayta so'rar ekan, joyida turolmas edi. Ularning bunday ko'rinishini ko'rgan Yisu hech narsa deyolmasdi ham.

-Ha o'sha kecha yonimga keldi va barcha ishlardan afsuslanishini aytdi) Jungkook

-Va sen bunga ishonding, shunaqami?) Suli

-Nima qilay, chin dildan aytganga o'xshadida?!) Jungkook

-Sen qachondan odamlarga ishonadigan bo'lib qolding?)Taehyung.

-Men...)Jungkook gapini boshlamasdan Taehyung va Suliga qo'ng'iroq keldi. Ikkisi ham o'rnidan qo'ng'iroqqa javob berishi uchun stoldan uzoqlashishdi. Jungkook hayron qolib ularning ortidan qarab qoldi. Ammo vaziyatdan foydalangan Jungkook Yisuning stulini o'zi tomonga surdi. Yiqilib tushishidan qo'rqan Yisu tezda Jungkookka otildi.

-Seni bunchalik jasur deb o'ylamagan edim)Jungkook tirjayib gapirar ekan, Yisu tezda uni o'zidan uzoqlashtirdi.

-"Atayin qilding!") Yisu unga o'qrayib turardi. Jungkook esa kulishdan nari bormasdi.

-Ooo, sen yana nima qilding,unga?) Suli davraga qo'shildi, ammo biroz muddatga. U tezda kelib narsalarini yig'ishtira boshladi. Shu asnoda Taehyung ham.

-Sizlarga nima bo'ldi, qayerga ketyabsilar?!) Jungkook

-Kelayotgan yuklar muammoga uchrabdi, chaqirishyabdi)Suli

-Menda ham shu muammo)Taehyung. Bu ikkisining gaplaridan so'ng Jungkookning qoshlari jimirildi.

-Bu yana qanaqa o'yin?!) Jungkook

Oradan 2 yil o'tdi.

Jaewon oyna qarshida o'tirar ekan, bugun to'yi ekanligiga ishonmasdi. Eshik taqillab qorni biroz bilinib qolgan Suli va Yisu kirib keldi.

-Xo'shshsh, bizning kelinoyimiz nega buncha hayajonda?!)Suli

-Yaaa, axir to'yim bo'lyabdi! Rostan to'yim bo'lyabdi?! Yana sevgan insonim bilan. Bunga ishonish qiyin!) Jaewoning gaplaridan ikki qiz ham kulib yuborishdi

-Yaaa hayajonlanmang. Bularni barchasi rost!)Suli

-Sizni.kutishyabdi)Suli

Jaewon, Suli va Yisu pastga tusha boshladi. Pastda ularni 3 yigit qarshi olar ekan, Jaewonga tikilib turgan Eunwoning hayolidan shu paytgacha bo'lgan barcha voqealar o'tdi.

-O'shanda yonimda olib qolganimdan afsuslanmayman!) Eunwo

15-qism tugadi💘

Fanfic manzur kelayotganini o'z fikr va reaksiyalaringiz orqali bildirib keting💘

Xo'shsh 2 yil ichida nimalar o'zgardi. Ularga nisbatan qanday o'yin boshlangan edi.

14-qism❤️‍🔥

Flashback*

-Xonim, hozir qochishingiz kerak! Kimdir rejani buzdi, men buni aniqlayman. Siz esa hozir bexavotir joyga berkining!) Yordamchining gapini eshitgan yosh Jeon xonim asabiy narsalarini oldi va tezlikda ofisini tark etdi. U shundogam katta tezlikda ketar ekan, uning ortidan tushgan odamlar bu tezlikni yanada oshirtirdi. U katta tezlikda ketar ekan, yo'lidagi Sunxoni ko'rmadi va uni urib yubordi. Avtohalokat sodir bo'lganini ko'rgan Jeon xonimning ortidan tushgan odamlar bu yerni tezda tark etdi. Jeon xonim mashinadan tushib yerda yotgan insonga qaradi va baqirib yig'lab yubordi.
Jeon xonim va Chan Sunxo. Bular yosh oila vaqtida ajrashishgan. Negaki Jeon xonim mafia ekanligini o'z turmush o'rtog'idan yashirdi. Haqiqatdan xabardor bo'lgan Sunxo bunga ko'nikolmay ularni tashlab ketdi. O'sha vaqtlarda Jungkookga endigina homilador bo'lgan Jeon xonim o'g'lini undan yashirdi. O'zi esa turmush o'rtog'idan so'ng qahrli, odamovi, qatiyatli ayolga aylandi. Jungkookga esa haqiqatni aytishdan qo'rqdi: O'z onasi otasini o'ldirganini bilishini xohlamadi...) Jeon xonim shularni o'ylab o'tirar ekan, ko'zlari allaqachon qizargan edi. Zero o'g'li bilishi kerak bo'lmagan haqiqatni bilib qoldi...

-Topdim!) Mashinada ketayotgan Taehyung Yisu va Suli Jungkookni qayerdan qidirishni bilmayotgan vaqtda ularni Sulining ovozi qo'rqitib yubordi.

-Nega baqirasan?) Taehyung to'xtatgan mashinasini yana yurgizar ekan, Suliga o'qrayib qaradi. Yisu esa o'rindiqqa boshini urib olgani uchun peshonasini uqalab o'tirar edi.

-Jungkookni topdim!) Suli

-Qayerda?) Taehyung

-Xan daryosidagi ko'prikka hayda) Suli o'zidan mamnun bo'lib gapirdi. Bunga nisbatan Taehyung va Yisu kulib qo'ydi.

Jungkook ko'prik panjalariga suyanib o'tirar ekan, 5-sojuni tugatayotgan edi. U ko'zlarini yumib osmonga qarab yotar edi. Ammo uning tinchligini telefon ovozi buzdi. U qo'ng'iroq kimdan ekanligini tekshirish uchun telefoniga qarar ekan, "Oyim" degan yozuvni ko'rib ,o'ylab o'tirmasdan telefonni daryoga otib yubordi. U yana sojuni ichmoqchi bo'lganda, uni to'xtatgan qo'llar tufayli Jungkookning qo'li havoda muallaq qoldi...

Suli va Yisu shoshib ketar ekan, Sulini Taehyung qo'lidan ushlab to'xtatdi.

-Nima deysan?) Suli

-Bu yog'iga o'zi borgani maqul!) Taehyung Yisuga imlab gapirdi. Buni ko'rib Suli ham uning ortidan qarab qoldi. Yisu ularga e'tibor bermay Jungkookning yoniga tez tez yurib borar ekan, biroq qarshisidagi manzarani ko'rib yurayotgan yo'lidan to'xtab qoldi...

-Jin ursin! Nega telefonga javob bermaydi, bu bola!) Jeon xonim asabiy baqirib sochlarini changalladi. Hozir ortidan odam ham yuboralmasligini bilib undan battar asabi buzilar edi.

-Xonim, bezovta qilganim uchun uzr. Ammo muammo chiqib qoldi) Xonaga yugurib kelgan yordamchisi ko'rgan Jeon xonim tezda asliga qaytdi va unga tik qaradi.

-Yana nima bo'ldi?) Jeon xonim

-Kelayotgan yuklarimiz.....Ularga hujum qilishibdi) Yordamchi boshini egib gapirar ekan, Jeon xonim qanday o'rnidan turib ketganini sezmay qoldi...

Dengiz Qarshisida Jungkook o'zga qiz bilan quchoqlashib o'tirar ekan, Yisu joyida tosh qotdi. Uning miyasiga "Shu paytgacha u menga achingani uchun g'amxo'rlik qilgan" degan fikr aylana boshladi. Uning ko'zlari o'zi istamasada namlandi. Biroq u ko'z yoshlarini tezda artdi-da, yuziga kulguni siqib chiqarib ularga qarab yura boshladi.

Yisu kelayotganini ko'rgan Jungkook quchog'idagi qizni tezda ortga surar ekan, Yisuning ularga qarab jilmayib kelishini ko'rib ko'zlari qo'rquvdan alanglay boshladi...

-Salom) Barchadan oldin qiz Yisuga salom berar ekan, qizni ko'rgan Yisu ichida "Jaewon" deya oldi, xolos....

14-qism tugadi!!!

Fikrlar kutaman💋

🖤13-qism🖤

Jungkook vajohat bilan uyiga kirib kelar ekan, oyisi mehmonxonada jimgina qahva ichib o'tirar edi.

-Nega bunday qildingiz?!) Jungkook oyisiga baqirib gapirardi. Biroq oyisi esa pinagini ham buzmay qahvasini stol ustiga qo'ydi.

-Seni hali qizlardan bilan munosabatga kirishingga qarshiman. U senga faqat zaiflik olib keladi) Jeon xonim Jungkookka tik qarab gapirarkan, Jungkookning ko'zlari kattalasha boshlagandi.

Aslida boshqa narsa uchun hisob so'ragani kelgan yigit boshqasi bilan ham yuzlashib o'tiribdi. Ammo u bunga e'tibor bermaydi. Chunki u bugun juda katta haqiqatdan xabardor bo'lishi kerak...

-Taehyung, Jungkook bilan gaplashdingmi? Nega Yisu uni chaqiribdi?) Internet kafeda o'tirgan Suli o'yin o'ynab o'tirgan Taehyungga savol berdi.

-Suli, sen mobodo yisuning enagasi emasmisan? Nega endi doimo uni kuzatib, bilib yurishing kerak?) Taehyung

-Chunki u menchalik kuchli emas. Men uni himoya qilishim kerak.) Suli o'zinidan kerilib gapirdida, kompyuterda o'yin o'ynay boshladi.

-Sen himoya qilmasang ham uni himoya qiladiganlar borligini unutma!) Taehyung Jungkookni nazarda tutib gapirganini tushungan Suli ensa qotirib qo'ydi.

-Hihh, Jungkook avval o'zini himoya qilsin. O'tgan safargi janjalni unutmadingmi Taehyung chuqur tin oldi-da, Suliga qaradi.

-Bu katta bo'ron oldidan esgan yilvizak!!!

Jungkook oyisiga jaxl bilan qarab turar ekan, Jeon xonim o'rnidan turib xonadan chiqib ketayotganda, uni Jungkookning gaplari to'xtatdi.

-Nega otamning o'limida to'g'risida menga yolg'on gapirdingiz?!) Jungkookning savolidan so'ng Jeon xonimda titroq turdi va sekingina ortiga o'girildi.

-Nimalar deyabsan? Men senga yolg'on gapirmayman!) Jeon xonim o'zini qo'lga olib Jungkookka majburan jilmaydi.

-Men yosh bola emasman! Endi bolakay Jungkook emasman! Oyi nega otam avtohalokatda vafot etganini aytmagansiz?! Nega unda yo'q kasalliklar bilan uni o'ldi degansiz?!) Jungkookning ovozi borgan sari balandlashib borar ekan, Jeon xonimning qo'llari qaltirar edi. U o'zida turolmay borib stulga o'tirdi.

-Sen qayerdan bilding?)Jeon xonim

-Hahh, endi qayerdan bilganimmi? Aa... nega bundaysiz? Men o'zi farzandingizmanmi? Nega o'z otam to'g'risida yolg'on gapirdingiz? Nega menga doim qanaqadir hujumlar uyushtirasiz?? Meni aybim nima? )Jungkookning ovozi baland hamda yig'i aralash chiqar ekan, oyisi qo'llarini qayera boshlagan edi.

-Chiqib ket xonadan!)Oyisining birgina gapi Jungkookni to'xtatdi. U alanglab oyisiga qarar ekan, Oyisi unga qarab "Hech qaysi savolingga javob berishni xohlamayman! Xonadan chiqib ket!" deya baqirdi. Jungkook nima qilishini ham bilmay qoldi. U katta ammo og'ir qadamlar bilan yurib ketar ekan, oyisi unga oxirgi bor gapirdi.

-Hujumlar uyushtirganim esa bu seni tayyorlaydi. Unutma sen mafialar qirolichasining o'g'lisan! Sen unga munosib bo'lishing kerak. Senga uyushtirilgan haqiqiy hujumlardan esa doimo himoya qilib kelganman. Bular esa seni tayyorlash uchun!)Jeon xonim titrab gapirardi. Jungkook uning gaplarini eshitdida, avval xonadan, so'ngra uyidan chiqib ketdi. Jeon xonim o'g'lining chiqib ketganini ko'rib boshinI stol ustiga qo'ydi.

-Majbur edim! Men otangning qotiliman deyolmasdim! Majbur edim!..

Yisu havotirdan tinimsiz uyoqdan bu yoqqa yurardi. U har daqiqada telefoniga qarardi. U chidolmadi va oxiri telefonini oldida Jungkookka xabar yoza boshladi. "Qayerdasan? Nima bo'ldi?" Yisu xabarni yozib javob kuta boshladi. Ammo javob yoq... U "Hali Jungkook ko'rmagan" deya suv ichish uchun pastga tushib ketdi. U pastda suv ichib yana xonasiga chiqib tezda telefoniga qaradi, ammo javob yo'q. Xabar ko'rilganini bildirganni ko'rgan Yisu esa mana endi havotirga tusha boshladi. U nima qilishni bilmay Suliga xabar yoza boshladi. U javobni kelgani ko'rib uni ochib o'qidi, lekin Sulining "Mening xabarim yo'q" degan javobini o'qib barmoqlarini qayira boshladi. Lekin bu yoqda Sulining ham tinchligi buzilgan edi. U Taehyungga qo'ng'iroq qilib uni chaqirdi. Seulda allaqachon kech tushgan. Taehyung esa Sulini kutib o'tiribdi. Suli tezda chiqdida, mashinaga o'tirdi. Ajablanib o'tirgan Taehyungga qarab, "Yana kimni kutyabsan?" deb savol nigohi bilan qaradi. Taehyung qoshlarini jimirib mashinaga o'tirdi va mashinani haydab ketdi.

-Nimalar bo'lyabdi,o'zi?)Taehyung

-Jungkook yo'q. Yisu ham bilmaydi. Hozir Yisuni uyiga borib uni ham ovolamiz.

-Sen yisuni enagasiman desam, Jungkookning ham enagasimisan??

-Hozir hazilni vaqti emas! U yisuni yoniga ketgandi,lekin Yisuni uni qayerdaligini bilmaydi. Albatta havotir olaman!) Suli Taehyungga ensa qotirib telefonini tita boshladi, Jungkookni topish uchun...

13_qism tugadi chiroyli fikrlar kutib qolaman💋💋💋💋

🖤12-qism🖤

Avval**

Yoz oylari. Qizaloq amakisi bilan parkka sayr qilgani chiqqan.

-Amaki, shirin paxta...shirin paxta xohlayman) 7 yoshli Yisu mo'ltirab amakisiga qaradi. Jiyanini jonidan ortiq ko'radigan Janob Kim unga yo'q deyolmay, Yisuni shu yerga qoldirib o'zi esa yo'lning narigi betiga o'tib ketdi. Yisu amakisidan ko'zini uzmay unga qarab turar ekan, shirin paxta bilan qaytayotgan amakisini katta tezlikda kelayotgan sport mashinasi urib yubordi. Yoshligidan buyon unga o'rganib qolgan Yisu katta stressga tushib qoldi va natijada tildan qoladi...

Yisu yuzini yuvib tushayotgan ko'z yoshlarini qo'li bilan sidirib tashladi va yotog'iga yotdi. U qo'lidagi bilakuzukni ushlab xotiralar domiga ketdi.

Flashback:

-Amakijon bu nima?) Yisu anchadan buyon qo'lidagi bilakuzukka tikilib qolgan amakisini turtdi. Jiyanini ko'rgan Sunxo jilmayib uni tizzasiga oldi va bilakuzukni qo'liga taqib qo'ydi. U Yisuning burnidan chertib "Buni aslo yo'toqma! Balki kelajakda o'g'lim bilan uchrasharsan, unda buning yarmi bor" dedi. Garchi Yisu hech narsaga tushunmagan bo'lsa-da, amakisiga jilmayib uni quchib qo'ydi.

Flashback tamom.

Yisu shularni eslab o'rnidan otilib turdi. U hayollarida o'tgan voqealarni o'tkazar ekan, miyasida faqatgina "Nega uni tanimadim?" degan savol aylanardi...

Ertangi kun.

Jungkook maktab tomida ko'zlari eshikka qadalgan holda o'tiribdi. Uning yuzlarida biroz havotir bor. Chunki kecha tunda u Yisuga xabar yozdi, ammo, javob olmadi. Bugun esa hammadan avval maktabga keladigan inson hali ham maktabga kelgani yo'q...

-Jungkook) Jungkook ortidan kelgan ovozga e'tibor ham bermadi. Chunki bu ovoz unga juda tanish

-Suli, kecha Yisuga xabar yozdingmi?

-Ha yozdim. U seni maktab orqasidagi bog'da kutyabdi) Suli shunday deb eshik og'zida uni kutib turgan Taehyung bilan bu yerni tark etdi. Jungkook ham biroz turdi-da, bu yerni tark etdi.

Yisu bog'da o'tirar ekan, shu payt ko'zlari yopildi. U bu qo'llar kimga tegishli ekanligi fahmlab jilmaydi va qo'llarni ustidan o'z qo'llarini bosdi. Jungkook ham jilmayib uning ko'zlarini ochdi va yonidan joy oldi.

-Xo'sh... Bilimdon xonim bugun nega maktabga bormadilar?!) Jungkook Yisuning kayfiyatini ko'tarish maqsadida qoshlarini jimirib gapirar ekan, Yisuning yuziga kulgu yugurdi.

~"Men.... ketyabman!") Yisu shularni imo-ishora bilan ko'rsatdi-da, yuzini egdi.

Flashback ertalab:

-Yisu tunu bilan ertaga nimlar qilishini o'ylab chiqdi va ertalab hech narsa bo'lmagandek forma bilan pasga tushdi. Oshxonada oyisi uni nonushtaga kutib turar ekan, dadasi allaqachon ketib bo'lgandi.

-Yisu, o'qishga bormaysan.) Eshik oldiga kelgan Yisu shularni eshitib to'xtadi, ammo yana oyoq kiyimini kiya boshladi. Kim xonim oshxonadan chiqdi-da, qizining yo'lini to'sdi.

-Yisu, tushunsangchi endi sen u maktab o'quvchisi emassan, direktor seni ortiq u yerda o'qiy olmasligingni aytdi. O'zingga ham qiyin u yerda, bilasanku. U yerda seni tushunishmaydi. Ammo bezabonlar maktabida seni hamma tushunadi.

-"Men nogiron emasmanku, oyijon!") Yisu ko'zidagi yoshi bilan oyisiga qaradi. Buni ko'rgan oyisi qizini o'z bag'riga oldi.

-Albatta, sen nogiron emassan. Sen gapira olasan. Kel, bunday qilamiz. Sen gapirguningcha bezabonlar maktabida o'qib turasan, og'zingdan birinchi ovozing chiqqan kun u yerdan ketasan, maylimi? Kelishdikmi?!) Bag'ridagi yig'layotgan qizining sochlari ustidan o'pib qo'ygan Kim xonimning ham ko'zlarida yosh bor edi.

Flashback tamom:

Jungkook hech narsaga tushunmay Yisuga qarab

"Qayerga?" deya oldi.

-Nega?) Jungkook bunda ham o'zini aybdor seza boshladi va beixtiyor Yisuning qo'llaridan tutdi.

-"Men sizlarga o'xshamayman. Shunchaki ketishim kerak. Sen bilan xayrlashib ketgim keldi, xolos.") Yisu o'zini qancha befarq tutmasin ichidan bir nimakar uzilayotgandi.

-Nega birdan bu qarorga kelding? Yoki men senga biror nima qildimmi?) Yisu unga aytishga javob ham topolmay qoldi. U men ketishga majburman deyolmaydi. Unday bo'lsa Jungkook uni qo'yib yubormaydi. Shunchaki ham ketolmaydi. Yisu bunchalik jasur emas...

-"Ketishim kerak!") Yisu Jungkookning ko'zlariga yengilishdan qo'rqib yerga qaradi va o'rnidan turdi. U ketayotgandi toki bilakuzuklar birlashmaguncha...

-Yana shu holat!) Jungkook shunday deya Yisuni o'ziga tortdi. O'z quchog'ida paydo bo'lgan Yisuni ko'rib Jungkook jilmaydi va uni yanada qattiqroq quchdi.

-Menga barchasini tushuntirmaguningcha hech qayerga ketmaysan! Seni qo'yib yubormayman!) Jungkook Yisuni quchog'idan chiqarib unga qaradi. Yisu "Hop" degandek bosh chayqagandan so'ng ular yana joyiga o'tirdi.

-"Amakim, senga kim bo'ladi?") To'satdan berilgan savol Jungkookni gangitib qo'ydi. U savol nigohi bilan alanglab Yisuga qaradi. Buni tushungan Yisu esa yonidagi sumkadan o'z kundaligini olib amakisi haqida yozganlarini barchasinu Jungkookka ko'rsatdi. Ko'zlari qizargan Jungkook nima deyishini ham bilmay qoldi. Esini taniganidan beri unga aytilgan yolg'onning sababini tushunmadi:

" Otang o'tkir buyrak yetishmovchiligidan vafot etgan!"

Oyisining osongina aytgan yolg'oni. Endi nega u yolg'on gapirdi. Nega otasi avtohalokatda vafot etganini Jungkookdan yashirdi. Jungkook nima qilishini ham bilmay qoldi. Uning bu holatini ko'rgan Yisu nima qilishni ham bilmay qoldi va sekingina uning qo'llarini ustidan o'z qo'lini bosdi. Sergak tortgan Jungkook Yisuga qarab "Senga o'zim xabar yozaman, o'sha maktabga borishni hayolingdan chiqarib tashla!" deya kundalikni ola bu yerni tark etdi. Yisu esa uning ortidan shunchaki qarab qoldi.....

12- qism tugadi, fikrilani kutaman, ff ailaga yoqishi uchun miyyamni boricha idealarga tódliraman sila ham biroz harakat qilib 4 qator firk yozila endi🤨❤️

11-qism🫦

~Jungkook vokzalga o'qdek uchib kirarkan, har tomondan Yisuni qidirardi.Vokzaldan topolmagach endi u poyezdlarni qaray boshladi.

Yisu pov~

-Derazadan tashqarini kuzatar ekanman, uning kelishidan umid qilardim. Ehh men nimalarni umid qilyabman. Unut...barchasini unut. Sen bularga loyiq emassan.) Yisu shularni o'ylab o'tirar ekan, to'g'ridan yugurib kelyotgan Jungkookni ko'rib tezda yonida turgan jurnalni yuziga tutib oldi. Jungkook uning yonidan o'tib ketar ekan, joyida to'xtadi. U sekinlik bilan ortiga burilib, o'tib ketgan joyiga qarar ekan, yuzlari yorishib, ko'zlari qizardi. U poyezd ichiga otilib kirgan edi ham, poyezd o'rnidan qo'zg'ala boshladi. Bu holatdan so'ng Jungkook Yisuni qo'lidan tutdi-da, yetaklay boshladi va hech narsaga qaramasdan poyezddan tushib qoldi.

~"Sen nimalar qilyabsan?") Yisu u bilan qo'li orqali gapirib jahlini ochiq oydin ko'rsatdi.

~O'zing to'ldirgan joyni, endi nega o'zing tashlab ketyabsan?) Jungkookning bu gaplaridan so'ng Yisu yerga qaradi. Jungkook tezda uning yuzlarini ikki qo'lini orasiga oldi.

~Yisu, mayli seni qarshingdan boshqa chiqmayman, hatto, ko'zingga ham ko'rinmayman. Faqat meni mensizlikda qoldirma. Meni o'zingga bog'lab, endi hayollarimni, ruhimni olib ketma. Meni mensiz va o'zingsiz qoldirma. Mana bu yerdagi buni ko'tara olmaydi! O'tinaman sendan!) Jungkook yuragini ko'rsatib gapirar ekan, Yisuni ham ko'zlari allaqachon yoshga to'lgan edi. Yisu sekin Jungkookning qo'llarini yuzidan oldi va asta uzoqlashdi. Jungkook unga tushunmagandek qarar ekan, Yisu ishoralar orqali gapira boshladi.

~"O'zingni ham, meni ham qiynama! Biz hayot yo'llarimiz birlashmaydi, birlasha olmaydi! Tushunsangchi, mendek ojiza senga loyiq emas. Bunday holatda men sen bilan ko'r-ko'rona munosabat o'rnata olmayman!") Yisu ko'zidagi yoshlar bilan ishoralar orqali gapirar ekan, Jungkook shoshilib uni bag'riga bosdi, xuddi, uni hozir qo'yib yuborsa boshqa ko'rolmaydigandek.

~Aslo...aslo unday dema. Men senga loyiq bo'lmasligim mumkin, ammo, sen barchasiga loyiqsan! Shunday ekan "BIZ" bo'lishimiz uchun bir marta imkon ber! O'tinib so'rayman. Meni o'zing bilan sinama!) Jungkookning bu gapidan so'ng Yisu ham uni quchdi va yana yig'lab yubordi. Jungkookning ham ko'zlari qizargan edi. Ular bu yog'iga hech narsa demadi. Ularning o'rniga bir-biri bilan hayollar gaplashdi. Ular shu tarzda qancha turganini bilmaydi, ammo, bilgani Suli kelib ularni ayirgani.

~Nima faqat sen quchaverasanmi? Menga ham navbatni ber!) Suli shunday deb Yisuni bag'riga bosdi. Sulining bu gapidan Jungkookni ham, Yisuni ham, hatto, ulardan biroz uzoqroqda turgan Taehyungni ham kuldirdi. Suli shunday quchib turar ekan, u Yisuning qulog'iga "Agar hozir ketganingda, hayotingdagi eng katta xatoni qilgan bo'larding!" dedi va Yisuni qo'yib yubordi. Ikkisi ham bir-biriga qarab jilmaydi.

-Suli, Yisuni sendan o'g'irlayman. Bugungi kunni biz boshqacha o'tkazamiz, allbatta, buyog'ini) Jungkook Suliga bir ko'zini qisib, Yisuga qo'lini uzatdi. Yisu Jungkookning qo'liga qarab og'ir ho'rsindi va hayajon bilan uning qo'lidan tutdi. Ikkisi ham bu yerni tark etgach, ularning ortidan kuzatib turgan Sulini ortidan Taehyung quchdi.

-Biz ham aylanmaymizmi?

-Albatta, har doimgi joyga boramiz) Suli shunday deb hotirjamlik nafasini oldi va Taehyungni qo'lidan tutib bu yerni tark etdi....

Aftor pov~

~Har bir joy o'ziga yarasha qadrli. Har bir joy kimlarnidir butun yuragini yarimta qilgan bo'lsa, yana kimlarnidir yarimta yuragini birlashtiradi. Muhimi, barchasi o'z qo'lingizda, shunchaki borida harakat qiling, zero aytishadiku, "So'nggi pushaymon o'zingga dushman!" -deb...
Jungkook hamma qatori Yisuni parklarga sohillarga olib borishni xohlamadi va to'g'ri o'zining yashirin joyiga olib bordi. Yisu uning ortidan ergashar ekan, Jungkook hecham uni qo'lini qo'yib yubormasdi.

Avtor pov~

Birovni kórinishiga qarab unga ta'rif bermang, zero mahluqda ham yurak bor va buni sohibjamol o'z sevgisi bilan eritgan.

~"Bu yer qanday joy?") Bir kichikroq uyga kelgach Yisu biroz xavfsirab Jungkookka savol berdi.

~Kirganda ko'rasan.) Jungkook shunday deya uni ichkariga kirita boshladi. Ularr asta-sekin xonaga kirib borar ekan, devorlarda har xil suratlar ilingan edi: Suliniki, Taehyungniki, xolasini, kuchukchani, Londonni, maktab oshxonasini, maktab tomini, Yisu uning oyoq kiyimiga to'kib qo'ygan holatni, Yisuni rasmlari bor edi. Yisuni ularni tomosha qilar ekan, Jungkookni hecham bunday inson deb o'ylamagandi. Uu markaziy xonaga kirar ekan, o'rtada ustida mato yopilgan suratni korib ajablandi va uni yoniga bordi. Ammo uni bir chetda kuzatib o'tirgan Jungkook o'sha surat tomon borayotgan qizni to'xtatdi va boshqa xonaga olib bordi. U yerda ikkita rasm chizadigan oq qog'oz va rasm chizish uchun mo'ljallangan taxtalar bir-biriga qarama-qarshi turardi.

-Rasmni yaxshi chizishingni bilaman, kel bir kichik musobaqa uyushtiramiz, qani kim chiroyliroq chizarkan, Yutganga esa immmmm.. bitta shart beriladi) Jungkook Yisuga qarab gapirar ekan, Yisu "Hop" deb borib rasm chizadigan joyga borib o'tirdi, so'ngra Jungkook ham jilmayib uning qarshisiga o'tirdi.

-Kel, bir-birimizni chizamiz) Jungkook shunday degach, Yisu jilmaydida, ishini boshladi.

Quyosh endi o'z yotog'i tomon qarab ketyabdi. Qanday go'zal manzara... Bu manzarani ko'rmaganlar qancha... Ko'zi ojizlar, qamoqdagilar yana u go'zallikni bilmagan "Odamlar". Ammo bizning qahramonlar ulardan yiroq. Ular bunday go'zallikni o'tkazib yubormooqchi emas.

Taehyung va Suli skameykada o'tirib quyosh botishini tomosha qilmoqda, Sohil bo'yida... Bilasizlarmi men katta bo'lsam o'sha sohillar yoniga albatta boraman va ularga qarab "Shuncha dard, quvonch, sir va baxtni bag'ringda ajoyib tarzda yashirayotganing uchun rahmat deyman!"..

Taehyung Sulini o'z quchog'iga olgan. Suli Taehyungning yelkasiga boshini qo'yib quyosh botishini kuzatmoqda.. Sohil nafaqat tepada sanab o'tganlarimga guvoh bo'lgan, balki u go'zal onlarni ham o'z xotirasiga muhrlagan...

-Suli

-Immm) Suli Taehyungga qaramay javob berdi.

-Senga o'tgan voqealar senga shubhali tuyulmayabdimi?

-Jungkookka uyushtirilgan hujum, maktabdagi to's-to'polon, sening otang chaqirib tan olmasligi) Taehyungning bu gaplaridan so'ng Suli boshini ko'tardi va Taehyung qarab "Bu bilan nima demoqchisan?" dedi.

-O'zing o'ylab ko'r. Otangni ovozi, otangni telefon raqami va oxirida men chaqirmadim deb tan olmasligi.

-Aslida, men ham shubhalangandim, lekin e'tibor bermagandim

-Balki bularning ortiga Jeon xonim turgandir!

-Nimalar deyabsan?

-Jeon xonimni ikkimiz ham yaxshi bilamiz. Jungkookni yoshligidan birorta qizga yaqinlashtirmagan va negadir ora-orada allaqanday hujumlar uyushtirib turishini hatto Jungkook ham biladi. To'g'ri ular Jungkookka hech narsa qilmaydi, faqatgina uning sabrini sinashadi. Bu ham balki Jeon xonimning o'yinlaridan biridir!) Taehyungning gaplaridan so'ng Suli barchasini esladi.

Bunday bosqinlar atayin onasi tomonidan uyushtirilganini birinchi bor eshitgan Jungkookning holatini, shunday bosqinlarning birida ehtiyotsizlik sabab bir o'limdan qolganini, aynan, bosqin vaqtida Suli aldab chaqirilishini ham esladi va qo'llarini musht qildi.

-Nega xolam bunday?? Ba'zan Jungkook uning o'g'li ekanligiga shubha qilaman. Qaysi ona o'z o'g'liga bularni ravo ko'radi?!

-Meni ham shu savollar qiynaydi!) Taehyung. Shundan so'ng ikkisi ham hech nima deyishmadi. Shunchaki tobora ko'rinmay ketayotgan quyoshni tomosha qilib o'tirishdi, toki Taehyungga qo'ng'iroq kelguncha qadar.

-Eshitaman) Taehyung go'shakni ko'tarar ekan, video qo'ng'iroq qilgan Jungkook tirjayib turardi.

-Taehyung sizlarga rasm tashladim, shulardan qaysi biri chiroyliroq ekanligini bilib bera olmaysizmi?

-Nega? Ular qanday suratlar?

-Shunchaki.) Jungkookning gaplarini eshitib o'tirgan Suli telefonini olib Jungkook tashlagan suratlarni ko'rdi va Taehyung ham, Suli ham 1-raqam ostidagi suratni tanladi. Jungkook "Rahmat" deya go'shakni qo'yib qo'ydi. Taehyung ham yelka qisib qo'ydi.

-Ketamizmi?

-Albatta) Suli va Taehyung o'zlariga qadrdon bo'lishga ulgurgan joyni tark etishdi.

~"Xo'sh, qanday shart berasan?") Yisu qoshlarini jimirib g'olib bo'lgan Jungkookka imo-ishora orqali savol berdi.

-Imm, hozircha shartim yuq, lekin bir kun, albatta, beraman. Shunday ekan, o'zingni tayyorlab boraver) Jungkook shunday deb tirjayib bir ko'zini qisib qo'ydi. Ancha kech bo'lganligi tufayli Jungkook Yisuning xarxashalari tufayli uni o'z uyiga kuzatib qo'ydi.
Yisu xursand holda uyga kirib kelarkan, mehmonxonadan turib oyisining chaqiruvi tufayli uning yoniga bordi. U mehmonxonaga kirar ekan, stol ustidagi o'zining hujjatlarini ko'rib biroz qoshlari jimirildi.

-Nega buncha kech qolib ketting?) Yisuning oyisi jilmayib Yisuga savol berdi va undan "Do'stlarim bilan birga edim" degan javobni oldi.

~"Oyi, bular nima?") Sabri tugagan Yisu oxiri oyisiga savol berdi.

-Istaysanmi, seni o'zingga o'xshaganlarning yoniga olib boraman?!) Oyisining bu gaplaridan so'ng Yisu biroz joyida jim turdi-da, xonasiga yugurib chiqib ketdi.

Yisu pov~

~Men qo'rqqan narsa. Menga "Nogiron" degan ko'z bilan qarashlaridan qo'rqaman. Shuning uchun ham ota-onam pul to'lab bo'lsa-da, hamma boradigan maktabga joylashtirgan. Meni bu maktabdan boshqa maktab qabul qilmaydi. Bu otamning yaqin do'stining maktabi bo'lgani uchun do'sti rozi bo'lgan... Aslida men ham gapirar edim, toki o'sha kun kelmaguncha....

11-qism tugadi🤓

Fikrlar kutamannnnnnn!!

Avtor pov~

- Yigit tinimsiz Yisuni atrofida aylanib unga savollar berar ekan, ularning orqada kuzatib o'tirgan Jungkookning sabr kosasi to'lib boryotgan edi

-Yisu, menga yordaming kerak) yisu boshini ko'tardi, biroq yana egib qog'ozga bir nimalar deb yoza boshladi.

-Qanday qizligimni bilasan, nega sabrimni sinayabsan?) Mihyok uning gaplarini o'qidi hamda yelka qisib qo'ydi.

-Bilaman, faqatgina menga bittagina kitob kerak, umuman topolamayabman) Mihyokning gapidan so'ng Yisu unga savol nigohi bilan qarar ekan, Mihyok telefonini olib o'sha kitobning rasmini qidira boshladi.

-Mana) Yisu rasmni ko'rib kulib yubordi. U bu kitobni o'qib chiqqan, faqat nomini biroz kulgili deb hisoblaydi.

-Buni nimasi kulgili?
"Shunchaki nomi kulgili" Mihyok uning gapini o'qib u ham kulib yubordi.
"Mayli, ertaga olib kelaman, faqat qaytarish sharti bilan") Mihyok uning gaplarini o'qib "Hop" degandek bosh chayqadi va qo'lini siqib qo'ydi. Bundan biroz hijolat chekib, qo'lini olishga harakat qilar ekan, Mihyok uni qo'yib yubormasdi, faqatgina unga tikilib qolgandi. Buning barchasidan fig'oni falakka chiqqan Jungkook dast o'rnidan turib ularning oldiga bordi. U kelib Mihyok mush tushirar ekan, sinfda qiy-chuv boshlanib ketdi.

-Zinxor, zinxor uning qo'lini ushlay ko'rma!) Jungkook unga jahl qilib gapirarkan, allaqachon Taehyung kelib do'stini ushlab turardi. U Yisu tomonga o'girilib Yisuning qo'lidan ushlab olib chiqib ketdi. Bularni ko'rgan Suli Yisuning ortidan bormoqchi bo'lganda Taehyung to'xtatdi.

-Menimcha, ular gaplashib olishi kerak) Suli Taehyungning gaplaridan indamay joyiga o'tirdi.

-Men shunchaki ulardan biriga zarar yetishidan qo'rqqandim) Suli

Junkook Yisuni tomga olib kelgan edi. U Yisuning qo'lini qo'yib yubordi va chuqur tin oldi.

-Nima sen sabrimni sinayabsanmi?) Jungkook u tomonga qarab birinchi bergan savoli shu bo'ldi.

"Nega sinayman?") Yisu imo-ishora bilan gapirardi.

-Sabrimni sinama Yisu!)

-"Tushuntiribroq gapir, iltimos")Yisu

-Ko'rmayabsanmi, sezmayabsanmi???

-"Jeon Jungkook ilmoqli gaplarsiz gapirsang, balki tushunardim" )yisu

-Hahh, ilmoqli gap shunaqami? Boyagi yigit bilan kulish yoqib tushgandir )Jungkook

-"Uni senga nima dahli bor?") Yisu

-Dahli bor! Sening har bir qilgan ishga dahlim bor!) Jungkook

-Tushunayabsan, shunaqami? )Jungkook

-"Sen aqldan ozibsan") yisu

-Ha, aqldan ozdim. Seni deb aqldan ozdim! )Jungkook

-Haliyam tushunmayabsanmi? MEN SENI SEVAMAN! Eshitdingmi, sevaman!) JUNGKOOK

-"Nimalar deyabsan?") yisuning bu gapidan Jungkook sergak tortdi. Keyin esa hovuridan tushib, hayajon ila Yisuga qaradi

-Bunday ko'rinishda aytmoqchi emas edim. ihm ihm... Yisu menga bir imkon berasanmi? Ont ichaman, seni baxtli qilaman!) Jungkook intiqlik bilan javobni kutar ekan, Yisu jilmayib qo'ydi. Uning jilmayganini ko'rgan Jungkookning yuzi yorishib ketdi. Ammo Yisu jiddiy tusga kirib oldi.

-"Seni sevadi deb o'ylaysanmi?") Yisuning gaplaridan Jungkook hayron ifoda bilan unga qarardi

-Aybim nima?

-Sen mafiasan. Hamda onasining qo'g'irchog'i! Men unday insonlarni sevolmayman, afsusdaman!) Yisu ortga o'girilib indamay ketar ekan, Jungkook hali ham karaxt holda edi.
Yisu eshikni yopar ekan, yerga cho'kkalab o'tirib oldi. U ovoz chiqarmay yig'lardi. Ko'z yoshlarini qanchalik tez artmasin, ular to'xtashidan darak yo'q edi. Aslida bu ko'z yoshlar shunaqa. Keraksiz vaqtda seni yo'qlaydi. Men ularni yomon ko'raman. Chunki ular doimo meni sotib qo'ygan...

Yisu xonaga kirib kelib, hech kimga qaramay narsalarini yig'ishtira boshladi. Suli uning ahvolini ko'rib uning oldiga yugurdi, ammo, ulgurmadi. U ortidan borolmadi, negadir oyoqlari bo'ysunmadi. U ortga qaytar ekan, Yisuning tushib qolgan kundaligini topib oldi.

Junkook tomda ancha vaqt qoldi. U shunchaki qoldi. Quyosh asta yashirina boshladi, xuddi bu dunyodagi barchani isitishdan charchagandek. Ammo u bunga majbur. U xohlamasada u ertangi kun yana hammaga kulib boqadi...

Junkook nimalarni o'yladi, bu faqat o'ziga ayon. Uning osmonlari qulagani esa barchaga ayon. U jim bo'ldi. U gapira olmadi. "Men majbur edim, men yosh edim" deyolmadi. To'g'rida, uni kim ham eshitsin, har holda u shunday o'ylaydi. U tomda cho'kkalab o'tirdi va osmonni kuzata boshladi.

Uning miyasiga yoshligidan yigit kishi yig'lamaydi deb uqtirishgan. Ammo unday emas. Yigit kishi ham yig'laydi. Unda ham ko'ngil bor. U ham birovga muhtoj bo'ladi...

Xuddi Jungkookdek. Jungkook ham muhtoj bo'ldi. Sevgiga, ishonchga, mehrga muhtoj bo'ldi. Hamda o'zi kutmagan holda sevib qoldi. Sevgi hech kimdan so'rab kelmasligiga ayon bo'ldi...

Seulning ko'chalari allaqachon qorong'ulashgan. Faqatgina ularni chiroqlar yordamida biroz yoritib turibdi. Jungkook hali ham o'sha tomda. Uning yoniga Taehyung kelib o'tirdi. Buni sezgan Jungkook unga qaramadi ham. U biroz jim turdi-da, gap boshladi.

-Yoshligimda, bir kuchugim bo'lardi. Uni juda yaxshi ko'rardim, chunki uni menga xolam, ya'ni Sulining oyisi sovg'a qilgandi. Xolam va men unga juda yaxshi qarar edik. Men uni oppoq, kichik, momiqqina bo'lgani uchun mushuklarga o'xshatib "Kitty" deb chaqirardim. U bilan har kuni o'ynar edik. U mening yagona do'stim edi. Chunki Suli Seulda edi. 10 yoshimda to'satdan xolamni mashina urib ketdi va vafot etdi. Men ham Seulga qaytdim. Kittyni ham olib keldim. Oyim uni yoqtirmadi. Shuning uchun uni ko'chaga uloqtirdi. Men uni harqancha olib qolishga urinsam ham foydasi bo'lmadi. Oyim meni ilk do'stimdan ayirdi. Endi esa ilk sevgimdan....) Jungkook shunday deya, ko'zidan chiqishga harakat qilayotgan ko'z yoshlarini qo'lini orqasi bilan sidirib tashlar ekan, Taehyung asta uni orqasiga urib qo'ydi.

Yisu pov~

Menimcha bugun hayotim tugadi. Uni o'zim yo'q qildim. Ammo men bunga majburman. Chunki u mendek ojizaga loyiq emas. Aslida men sevgiga loyiq emasman... Bugungi gaplarim esa bu doimo Suli menga aytib bergan hikoyalardan chiqargan xulosam. Agar men gapira olganimda, unga baralla "Men ham seni sevaman, Jeon Jungkook!" derdim, ammo, bu shunchaki xom-hayol. Men unga loyiq emasman...

Bizning qahramonlar uchun bugungi kun ancha og'ir bo'ldi. Nihoyat bu kun tugab tong otdi. Barcha yana maktabga keldi, faqat bir insondan tashqari.

-Suli, Yisu bugun kelmadimi?) Taehyung Sulining yoniga kelib savol berarkan, u boshini ham ko'tarmasdan, "Yo'q" dedi. Taehyung bunday munosabatdan hayron qolib Sulini o'ziga qaratar ekan, uning ko'zlari qizargandi.

-Sen yig'ladingmi?

-Yuq, ko'zim qizarib ketdi. Bilasan men yig'lamayman.

-Nima bo'ldi?

-Yisu...

-U Busanga ketyabdi ekan, buvisining yoniga) Sulining bu gaplarini eshitgan Taehyungga qo'shilib Jungkook ham unga yalt etib qaradi.

-Hamda, men kecha uning kundaligini topib oldim. Unda esa shular bor ekan) Suli o'zi belgilab qo'ygan sahifasini Taehyungga emas Jungkookka ko'rsatar ekan, Jungkookning ko'zlari kattalashib ketgandi.

Sahifada Jungkookning rasmi va uning tagida "Mening yetisha olmaydigan, armon sevgim" deb yozilib qo'ygandi.
Jungkook bu so'zlarni o'qib, o'rnidan qanday turganini sezmay qoldi.

-Poyezd qachon jo'naydi?

-Yarim soatdan keyin) Sulining javobidan so'ng hech narsaga qaramay Jungkook yugurib chiqib ketdi, uning ortidan Suli va Taehyung ham.

~Jeon xonim, barchasi siz taxmin qilgandek bo'ldi.

-Yaxshi, unda men aytgandek qiling.

~Eshitaman

~....

~....Yaxshi, qachon borishim kerak.

~....

~Hop hozir yetib boraman.

10-qism tugadi

-Men bir gapni takrorlashni yomon ko'raman. Lekin sen mening yomon ko'rgan ishimni qilishga majbur qilyabsan. Uni kuzatishni senga kim buyurdi?

-Janob, ketishimiz kerak. Yaqinda bu yerga siz o'ldirgan insonning odamlari keladi.

-Hozir ketamiz. Menga qara itvachcha! Agar yana uni kuzatganlaringni eshitib qolsam, sizlarni ham boshlig'ingiz singari yakun kutmoqda!) Jungkook shunday deb ortga o'girilib ketarkan, yordamchisiga qarab "Har doimgi ishni qiling" deya chiqib ketdi.

Sening ajaling keldi, Jeon Jungkook!) To'da boshi qurolini Jungkookka o'qtaldi. Atrof qiy-chuv baqiriqlarga to'la, hamma o'zini tashqariga uryabdi. To'da boshi hech kimga e'tibor bermay Jungkookka qurolini o'qtalib turar ekan, boshlovchi allaqachon qochgan bo'lsa-da, Yisu qo'rquvdan hatto joyidan ham turolmasdi. U aslida juda qo'rqoq. U juda qo'rqsa, hatto nafas olishga ham qiynaladi. Hozir esa u ko'zlarini yumib olib, chuqur-chuqur nafas olishga urinyabdi. To'da boshi Jungkookka o'qni uzar ekan, kimdir uning qo'lini tepaga ko'tarib yubordi va o'q borib qandilga tegdi.
Yisu ko'zlarini ochdi va o'zini issiq quchoq ichida ekanligini sezdi.

-Ulgurdim) Jungkook shu so'zni aytib, chuqur tin oldi. Biroz bo'lsa-da, o'ziga kelgan Yisu, Jungkookni o'zidan itarib yuborar ekan, Jungkook yerga yanada qattiqroq yotdi.

-Aishshshsh, bu nima qilganing? Seni hayotingni asrab qolganingga rahmating shumi?) Jungkook o'rnidan turib, Yisuga qarar ekan, Yisu hali ham shokda edi.

Qandil Yisuning to'g'risida bo'lgani uchun Jungkook uni epchillik bilan qandil tagidan oldi. Biroz tinchib qolganini sezgan Yisu ko'zlarini ochar ekan, o'zini issiq quchoqda sezdi.

-Shunday turaverasizmi?) Ikkisi ham ovoz kelgan tomonga qaradi-da, ko'zlari hayratdan kattalashdi.

-Sen qayerdan bilding?) Jungkook Taehyungga savol berar ekan, Taehyung zalga kirib kelgan Sulini ko'rsatdi.

-Ulgurdikmi? Yisu yaxshimisan? Jungkook senchi?

-Meni otam chaqirmagan ekan. Va sezdimki, bu birovning o'yini. Eng qizig'i unda ovozlar yozib olingan. Chunki menga otam qo'ng'iroq qildi.) Suli yura turib gapirardi. Shunda Taehyung o'ylanib qoldi, biroq, tezda o'ziga kelib Jungkookka qaradi.

-Balki, ketarmiz.

-Ha, albatta, Yisu sen ham borasanmi?) Jungkook Yisuga savol berib, unga qaradi. Yisu bir qadam tashladi-da, yerga yiqildi.

-YISUUU!!

Shifoxona.

Barcha doktor chiqishini kutib turibdi. Taehyung va Suli shu yerdagi stulga o'tirgan, Jungkook esa hatto joyida ham turolmayabdi. Shifokor xonadan chiqib kelar ekan, barchasi uning oldiga otildi.

-Doktor, unga nima bo'ldi? Ahvoli qanday?) Suli endi og'iz ochyotgan vaqtda, Jungkook undan oldin ulgurdi.

-Hozirda ahvoli yaxshi. U juda qo'rqib ketgan, shuning uchun hushidan ketgan. Hozir dam olyabdi. Bugun bizning nazoratimiz ostida bo'ladi. Ertaga olib ketishingiz mumkin.)

Doktor shu so'zlarni aytib ularni tark etdi.

-Taehyung, Jungkook, sizlar ketavering, men shu yerda qolaman.

-Axir, otang bugun kelishingni aytgandi) Taehyung

-Otamga sen bilan qolganimni aytaman, hech nima demaydi.

-Sizlar ketavering, men qolaman) Jungkook

-Men to'g'ri eshitdimmi?) Suli unga qarar ekan,

Jungkook "Ha" dedi. Suli Jungkookni tushundi-da Taehyung bilan ketdi.

Suli, menga hech narsani aytish niyating yo'qmi?) Mashinaga o'tirgan Taehyung Suliga savol nigohi bilan qaradi.

-Nimani aytishim kerak?

-Jungkook surdo tilini qayerdan biladi?) Suli biroz o'ylanib qoldi-da, Taehyungga qaradi

.
-Oyim sabab.

-Nima?!

-Oyim ham xuddi Yisudek bo'lgan. Angiliyada men, oyim, Jungkook yashar edik. Meni otam 8 yoshimda majburlab Koreyaga olib keldi. Jungkook esa oyim bilan qoldi. O'sha vaqtlarda Jungkook surdo tilini o'rgangan.

-Ha! Kettikmi?

-Ha,kettik.

-Biznikigami?) Taehyung tirjayib Suli qarar ekan, Suli o'qrayib "Uyimga" dedi.

Oradan 1 hafta o'tdi. Barcha narsa o'z iziga tushgan. Negadir Jungkook Yisuni yonidan ketmay qolgan. Doimo uning yonida. 1hafta oldingi voqea ancha unutilgan.

Tanaffus bo'lganligi tufayli barcha o'z ishini qilib o'tiribdi. Suli va Taehyung telefondan nimadir ko'rib o'tiribdi, Jungkook esa boshini partaga qo'yib Yisuni kuzatib o'tiribdi.

-Salom) Yisuning yoniga bir bola kelib o'tirdi. Yisu unga bir qaradi-yu, yana boshini egib, blaknotiga bir nimalar qilishda davom etdi. Ularni kuzatib o'tirgan Jungkook boshini asta ko'tardi.

-U kim bo'ldi, yana?

9-qism tugadi, chiroyli fikrlarni kutib qolaman🩷

Soat millari 10.00ni ko'rsatar ekan, barcha maktab magnitafonidan g'oliblarni kim ekanligi bilish uchun yig'ilgandi. Eshittirish studiyasi intervyu 29-avgust bo'lishini yana bir bor ogohlantirib, g'oliblarni e'lon qila boshladi.

-Birinchi intervyu va bizda bu safar 2 kishi intervyuga qatnashadi, chunki ularning ballari teng. Biz esa bu ikkisini ham oldik. Xo'shsh, bular.... Jeon Jungkook hamda Yisu Kim. Agar ular bizni eshitayotgan bo'lishsa, 29-avgust sizlarni tadbirlar zaliga kutamiz, agar eshitmayotgan bo'lsa ularga yetkazishingizni suraymiz.) Gaplar tugagach hamma qarsak chaldi, xuddi barchasi kelishilgandek.

Oshxonaning o'rtasida esa Trio va Sulining majburlashi bilan Yisu stolda taomlanib o'tirardi. Bularni eshitib Taehyung va Suli ham qarsak chalishdi, ammo, Jungkook va Yisu hech nima deyolmay qoldi.

-Ana, men nima degandim. Men siz ikkingiz yutib chiqishingizni bilardim) Suli qo'lini Yisuning yelkasiga qo'yib ularga qarab gapirdi. So'ng Yisu "Men qatnasha olmayman" deya imo qildi.

-Nega qatnasholmas ekansan, mendek dugonang bor ekan, qatnashasan. Men senga tarjimonlik qilib turaman) Suli shunday qo'lini Yisuning yelkasidan oldi.

-Sen Soqovlar tili bilmaysanku) Taehyung qoshiqni stolga qo'yib Suliga qaradi.

-Kim aytdi, meni bilmaydi deb) Suli shunday deb Taehyungga jilmayib qoydi.

Flashback. Jungkook va Yisuni voqeasi kuni. (2-qismni eslelar)

Suli mashinaga o'tirib, kimgadir telefon qila boshladi.

-Aloo, Menga surdo tilini o'qitadigan o'qituvchini toping, bugunoq) Suli

-Yaxshi, kutaman) Suli shunday deb mashinasini haydab ketdi.

Flashback tamom.

-Jungkook sen qatnashasanmi?) Suli nigohini Jungkookka qaratib gapirdi. Jungkook og'zini artdi-da, gapirdi.

-O'ylab ko'raman. Sizlarga yoqimli ishtaha men ketishim kerak.) Jungkook shunday deya patnisini olib ketib qoldi.

-Unga nima bo'ldi.) Suli

29-avgust. Hamma bugungi intervyuga qiziqib tadbirlar zaliga yig'ilgan. Zero bugungi intervyu esda qolarli bo'lishiga barcha ishonadi. Ayni damda hamma Jungkookni kutyabdi, negadir undan darak yo'q.

-Telefon qildingmi? Nega u yo'q) Suli Taehyungga yuzlanar ekan, Taehyung telefonini ovozini ko'tardida, Suliga eshittirdi.

-Abonent apparati o'chirilgan, ovozli xabar....

-U qayerda?

-Bilmadim, uyiga ham borib keldim, ammo, uni ketishgan dedi.) Taehyung shunday deya, yana qo'ng'iroq qila boshladi.

-Kechirasiz) Suli asabiy peshonasini uqalar ekan, uning yoniga bir o'quvchi keldi.

-Eshitaman.

-Jungkook hali ham kelmadimi? Biz boshlashimiz kerak.

-Biz ham bilmaymiz

-Ana keldi) Taehyung Sulining gaplarini bo'lib Jungkookka imo qildi. Shu payt Suliga qo'ng'iroq kela boshladi.

-Eshitaman

-....

-Hozir borishim shartmi?

-.....

-Aishshsh, keyinga qoldiring

-Jin ursin, hozir yetib boraman.

-Men ketishim kerak. Endi kim Yisuga tarjimonlik qiladi?) Suli shunday deya, narsalarini yig'ishtira boshladi. (Ular parda ortida)

-Har holda men emas) Taehyung

-Men qilaman unga) Ularning oldiga kelgan Jungkook gapga aralashdi.

-Sen?) Taehyung Jungkookka savol nigohi bilan qarar ekan, Jungkook yelka qisib qo'ydi.

-Yaxshi, senga ishonaman.Taehyung, meni tashlab qo'y. Kompaniyaga borishim kerak. Otajonim chaqiryabdilar.

-Sizlar mendan yana nimalarni yashiryabsilar?) Taehyung shunday deya, Sulining ortidan ketdi.

Intervyu juda qizg'in davom etmoqda edi.

-Xo'shsh, sizlar uchun insonlar kim? Bu maktab o'quvchilardan kelgan savol

-Men uchun shunchaki jonzotlar) Jungkook shunday deya Yisuga qaradi. U imo-ishora orqali gapirardi.

-Men uchun insonlar tabiatning eng katta mo'jizasi) Jungkook shularni tarjima qildida, Yisuga qarab qo'ydi va yana boshlovchiga qaradi.

-Juda yaxshi javob. Keyingi savolga o'tsak "siz qancha vaqtda sevib qolaman deb o'ylaysiz"

-Sevish uchun yillar kerak emas, bir qiyo bo'lsa kifoya, ammo, uni tan olish uchun yillar kerak bo'ladi!) Jungkook bu gaplarni Yisudan ko'zini uzmay gapirar ekan, Yisu xijolat chekib, etagini g'ijimlay boshladi. Shu payt eshik sharaq etib ochildi hamda bir to'da insonlar ichkariga kira boshladi. Barcha qotib qolgan. Ularni ko'rgan Jungkook o'rnidan qanday turganini bilmay qoldi.

-Sen bu yerga kelishga qanday hadding sig'di?) Jungkook to'da boshiga qarab o'shqirdi.

-Seni ajaling keldi, Jeon Jungkook!) To'da boshi shunday deya, qurolini Jungkookka o'qtaldi va

BUMMMMMM!

8 qism tugadi. Fikr kutaman, hech fikr kormayman fanfiklarimda💔