𝗖𝗵𝗮𝗽𝘁𝗲𝗿-𝟲

_Ertalabki nonushtani osoyishtalik bilan yeyayotgan baxtli oila xizmatkorlar ko'zida havas qilarlik ko'rinar edi. Lekin stol tagida singlisini oppoq sonlarini kafti bilan silayotgan Jungkookni hech kimning ko'zi ilg'amas edi. Ko'zlari namlanib, faqat finjondagi qahvasini ho'plar edi.

- Men to'ydim, yoqimli ishtaha sizlarga - Jungkook qo'lini olib qiyom uchun cho'zganidan foydalanib shartta joyidan turdi va shunday degancha javob kutmay, o'rnidan turib tepa qavatga chiqib ketdi.

_Uzun marmar zinalardan shoshilib xonasiga chiqdi-yu, eshikni qulfladi. Yotoqqa o'zini otgancha uxlashgan harakat qildi. Ammo deyarli 1 soat avval uyqudan uyg'ongani sababli uhlay olmadi. Jungkook hozir uni ortidan kelayotgan bo'lsa kerak, ammo xona qulf.

Pov: Minnie

Nima qilib bo'lsa ham, bu uydan uzoqlashish yo'lini topishim zarur. O'lar bo'lsam o'lib bo'ldim. Lorenzoni ko'zlariga qanday qarayman endi. Ey Xudoyim huhh nega bunchalar qiyin a bu hayot.! Balki biror ishda ishlab ko'rarman. Har holda endi 19 ga to'ldim. Va o'z sohamni ham malakali ishchilardan kam bilmayman. Biror ofisda ishga ariza topshiraman. Mm shunday qilganim bo'lsin, yarim stavkali emas, butun kunli ishga joyalshaman. Zora shu bilan Jungkook ismli nusxani turqidan qutilsam.

- Mendan qutilish rejasinu qilyabsanmi singiljon? - eshikdan kiprik qoqmay, neytral yuz ifodasi bilan kirib keldi.

- Eshik....qulf

- Ha qulflangan edi. Qulflashga aqling yetibdi-yu, uyning barcha xonasining ortiqcha kaliti menda bo'lishiga yetmabdi qara-a!

- Jungkook, - Minnie nimadir deyishga jurat eta olmadimi-yoki Jungkook uni oldida soyadek paydo bolgani uni so'zsiz qoldirdimi aytib bo'lmaydi.

- Monella, mendan qutila olmaysan. Bu uy, nafaqat butun Milan meni qo'lim ostida. Men senga bo'ldi demagunimcha hech qayerga keta olmaysan. Nega shuni tushunmaysan-a?! - har bir so'ziga urg'u berib, dona dona qilib aytar ekan, qarshisidagi Minnie allaqachon o'zligini yo'qotib bo'lgan edi.

_Jungkook qo'llarini Minniening belidan sekin o'tkazib o'ziga yaqinlashtirdi. Qarshilik qilmagan Minniening ko'zlari Jungkookning misilsiz razolat bilan to'lgan nigohlarida edi. Jungkook esa qarshisidagi mayuz va xorg'in nigohlardan nega unga qarshilik qilmaganidan ajablanib savol bilan nazar solar edi. Ilk kelganidagi unga qiyo boqqan o'tdek chaqnab turgan ko'zlardan asar ham yo'q. Endi lablarini uning lablariga bosaman degan Minnie yuzini keskin chap tarafga burdi. Jungkook ensasini qotirib, Minniening iyagidan ushlab o'ziga qaratgancha, undan bo'sa olishni boshladi. Undan huddi och yurtiqch olinayotgan bo'sadan Minniening lablari tilina boshlagan edi. O'zining bo'yidan kalta bo'yli Minniedan endi bo'sa olish qiyinlashar ekan, Jungkook Minnieni dast ko'tarib oldi. Va o'zini boshidan yuqori qilib undan majburlab bo'sa olishda davom etdi. Sekin sekin kichik qadamlar bilan oyna oldidagi stul ustiga Minnieni qo'ydi. Va oynaga imo qildi.

- Qara, qanchalar go'zal ko'rinasan....mening quchog'imda.

- Safsata. - hansiragancha dedi.

- Mm, kel unda yotoqda bu rostligini senga isbotlayman.

- Aa? - Minnie ko'zini ochishi bilan Jungkook uni ko'targancha yotoqqa tashladi va o'zi avval futbolkasini yechib, so'ng Minniening ustiga chiqib oldi. Karavot tepasiga qarab tisarilib, qochishga harakat qilayotgan Minnieni to'pig'idan tortib yana ostiga joylashtirdi.

- Seni ogohlantiraman. Yig'lasang yoki ortiqcha harakat qilsang, tanangdagi og'riq kuchayadi tushunyabsanmi? - Jungkook Minnieni qulog'iga pichirladi.

_Vujudi allaqachon titrab boshlagan Minnie yutindi. Taqdiriga ko'ngandek, ovozsiz yig'lab boshladi.

❗𝟮𝟭+ 𝗦𝗔𝗛𝗡𝗔 𝗬𝗢𝗤𝗧𝗜𝗥𝗠𝗔𝗦𝗔𝗡𝗚𝗜𝗭 𝗢'𝗤𝗜𝗠𝗔𝗡𝗚 𝗜𝗟𝗧𝗜𝗠𝗢𝗦 ❗

- Iltimosss, J-jungkook.. - Minniening lablaridan ilk bor nola kabi yangragan ismi uning alanga bo'lib yonayotgan hirsiga moy sepgandek bo'ldi. O'zining nazoratini yo'qotib, lablarini yana qo'pol ravishta Minnienikiga bog'ladi. Majburan olinayotgan bo'sa tasirida Minnie bu safar baqirishga urinardi lekin, Jungkookning tutqich bermas lablari barcha ovozlarni yutib yuborardi. Lablardan qoniqqan Jungkook Minniening og'iz bo'shlig'ini o'rgana boshladi.

Har bir santimetrni lazzatini olarkan, ichki kiyimi ostidan qattiqlashayotgan* azo*sini his qilardi. Bo'yinning yumshoq terisini ham tatib ko'rish uchun lablarini ajratgan Jungkook, Minniening ingrashini endi eshitdi.

- ahh b-bass qilling aka! - yig'i aralash vishilladi Minnie.

_Qizning ingrashiga parvo qilmay tishlarini oppoq teri bo'ylab botirardi. Har bir iz alvon rang, o'rkir siyohrang bo'lib tanani bezardi. Bir qo'li bilan Minniening egnidagi shoyi, kalta libosni ikki bo'ldi. Ikkiga yirtilgan ko'ylak Minniening paxtadek yumshoq tanasini va ichki kiyimlarini ko'rsatdi. Jungkookning ko'zlari sekin singlisining tanasi bo'lyab sayr qilarkan, qorachiqlari shaxvat va istak bilan qoraydi. Sabri chidamay qizning ko'kraklarini to'sib turgan ichki kiyimga yopishdi. Qo'llarini ozod qilishga chiranayotgan Minnie esa butunlay karaxt ahvolda qolib, ichki kiyimi*ni olinganini ham sezmay qoldi. Tishlarini va sovuq labini qizning ko'kragi ustiga qo'yarkan, ko'krak dona*chalarini tishi bilan o'ynashga kirishdi. Yana bir qo'li bilan uning ikkinchi ko'kragini ezarkan, lablarini qattiq tishlab bir vaqtning o'zida ham baqirishini ham yig'sini tiyib turgan Minnie ohiri chiday olmay, lablaridan uzuq-yuluq kichik nola*ni qochirib yubordi. Quloqlariga eng sarmast kuydek yangragan bu nola* Jungkookni butunlay hushidan ayirdi. Pala-partish harakatlar bilan qizning pastki ichki kiyimi*ni ham yulib olgan Jungkook, ikki barmog'ini qizning kirish qismi* atrofida aylantirdi. Endi o'zini tiyib tura olmagan Minnie baqirib yig'lashga tushdi. Ovozi butunlay xirillab chiqsada, bu baqirishlar Jungkookga yoqa boshlagan, uni ovozi yanada balandlatish uchun harakat qilayotgan edi. Ikki yo'g'on barmog'ini qizning ostiga* butunlay kirgizib yuborib, tez tempda kiritib chiqara boshladi. O'zi ham taranglashib borayotganiga qaramasdan, Minniega ham roxat, ham qiynoq hadya etish uchun harakat qilardi. Endi barmog'ini qizning ostidan* chiqarib, lablariga yaqin olib kelib, yaladi. So'ng o'zining ichki kiyim*ini ham yechdi. Yechdiyu, yog'on va tarang azo*sini Minniening ichiga ogohlantirmasdan tiqib yubordi. Pastki labini qattiq tishlab og'riqdan chunqirdi. Qo'llarini Jungkookning orqasiga qo'yib, tirnoqlari bilan tilib tashladi. Har bir zarbdan ostiga* kuchli og'riq paydo bo'lar edi.

Jungkook esa quloqlari butunlay yopilib qolgan va faqat Minniening ingrash va shirali yig'ilari eahtilardi. Tor qin yo'lagini* kattalashtirishga bor kuchi bilan harakat qilayotgan Jungkook ham ancha terlab ketdi. Shu tariqa yarim soat Minniening to'xtovsiz yig'ilari, bog'ilib qolgan ovozi va Jungkookning torlikdan qiynalib vishillagan ovozlari bilan o'tdi. Sekinlik bilan azob o'rnini roxat olar ekan, Minnie bu roxatni his qilmaslikka harakat qila boshladi. Shu payt, Jungkook badaniga borilgan qo'li sirpanib tushib ketdi. Hushini yo'qotdi. Jungkook ham sekin to'xtadi va yuvinish xonasiga o'zini va Minnie ko'tarib kirib ketdi.

*

| LM kompaniyasi |

_Lorenzoning xonasida o'tirgan kotib va Lorenzoning deyarli qalin do'sti Antoine [Anton o'qilishi].

- Bugun u bilan aniq ko'rishaman. Rostini aytsam, uni birinchi marta haqiqiy hayotda ko'rishim bo'ladi bu, Antoine. Uning suratdagi, video qo'ngiroqlardagi kichik qizaloqlarnikidek yuzlari...juda beg'ubor edi. Uning o'zi ham yosh bolani o'zginasi-ku. U 19 yosh men esa 25! Tushunyabsanmi, Antoine. U meni ko'rganda yoqtirmasa-chi? Balki unga avvaldan uzuk sovg'a qilarman. Qizlar taqinchoqlarni yoqtiradi. Yana-

_Lorenzoning bir nafasda aytayotgan gaplarini Antoine bo'ldi. Rasmiy usulda murojaat etib, bir maromda dedi:

- Janob, menimcha haddan ortiq quvonib ketyabsiz. Avval xonim bilan ko'rishing axir, keyin unga nima yoqishi-yu, nimani yoqtirmasligini bilib olasiz.

- Qo'ysangchi og'ayni, rasmiyatchiliging rossa odamni kulgusini qistatadi-da.

- Ahir, siz Milanga mashxur biznismen bo'lsangiz. - kesatib javob berdi. Shu fursat ikkisi ham yaxshigina kulishib olishdi.

*
| DéLamort qasri |

_Matteo va Kan Mary mexmonxonada yakshanba kuni bo'lganligi uchun birga kitob o'qib o'tirishgandi. Mary to'satdan tomog'ini qirib gap boshladi.

- Bugun Lorenzo kuyovimiz qo'ng'iroq qilgandi. Kecha ham uyimizga kelib Minnie uxlab yotgani uchun qaytib ketdi.

- Maqsadga o't, azizam. - Matteo kitobdan boshini ko'tarmay, italiancha aksenti bilan.

- U Minnie bilan shaxsan ko'rishmoqchi. Yani uchrashuv degandek. - Mary Matteoga bu qiziq masala bo'lmasa ham uni etiborini tortishga harakat qilar edi.

- Minnieni o'zidan so'ra, agar rozi bo'lsa, ana ko'nglingga kelganini qil. Bu kabu masalalar men bilan maslahatlashishga arzimaydi menimcha. Shunday emasmi? - Matteo billurdek ko'm ko'k ko'zini Maryga tikdi.

- Ha..ha to'g'ri aytasiz, azizim! - Mary o'ng'aysizlanib, majburiy jilmayib faziyatdan chiqib oldi.

_So'ng tushdan keyin, Minnieni xonasiga chiqdi. Ammo eshik qulf edi. Ichkarida yana Minnie uhlayabdi deb o'yladi va qaytib pastga tushib ketdi.

| Ichkarida |

_Hali ham uyg'onmagan Minniega termulib, Jungkook yotardi. O'tgan shuncha vaqt ichida Jungkook uning turli joylari, yuzi, lablari, sochlari bilan o'ynashib o'tirdi. Ammo negadir unga yana aloqa* qilish uchun juda yaxshi imkon, Minniening bexushtligidan foydalanish bo'lsa ham unga nomaqbul tegmadi. Faqat o'pich va yalashlar bilan kifoyalandi.
Allaqachon uning nozik joyiga* qandaydur og'riqqa qarshi malham surtdi. Ammo hali han uyg'onmagan qizga sabirsizlanib qarab turarkan,

Pov: Jungkook.

Hozir ana u yalmog'iz yana keladi. Hoynahoy yana nimadir aytib, maning Monellamni boshini og'ritadi.

_Jungkook shunday deb hayolidan o'tkazib, Minnieni bo'ynidan so'ngi bor chuqur hidlab o'pdiyu, xona eshigini sekin ochib, o'z xonasiga o'tdi. Chonguk to'g'ri o'ylagan edi. Darrov Kan Mary kelib Minnieni xonasiga kirdi. Eshikni ichkaridan yopdi...

*

| 1 soatdan so'ng |

Pov: Avtor

_Allaqachon yasanib bo'lgan, tanasidagi barcha izlarni ko'rib yig'lab yig'lab, qizargan ko'z taglarini makiyaj bilan yashirdi. So'rilib, shishib qolgan lablarini ham epaqaga keltirib, eng mos ko'ylagini kiydi. Oyna qarshisida bir hurliqa gavdalanardi-yu, ich ichidan behunoh erkakni aldab, hozir uning quchog'iga akasi tomonidan ifloslangan tanasini bilan kirishi o'ziga bo'lgan nafratini kuchaytirar edi. Nailoj... Hayot nimalarga majbur qilmaydi. Hozir o'zi butun vujudi bilan nafratlanadigan ishni qilishi kerak. Ro'l o'ynashi kerak. Kimningdir hayotini Sirkka aylantirib, chirkin asl yuz ustida niqob bilan kulgu ulashish kerak. Kimnidir ko'zlarini bog'lab quvontirish kerak. U sekin xonasidan chiqdi va pastki qavatga tushdi. Hech kim yo'q. Xoynahoy hamma kechki ishlari bilan o'z xonalarida. Minnie qasrdan chiqib, yo'lak bo'ylab orqa eshikka, o'zi uchun tayinlangan shaxsiy haydovchi tomon yo'naldi. Ammo qasrning bog' bilan tutashgan eng pana va xilvat joyida soyalar ichidan bir odam chiqib keldi.

- Xech qayerga bormaysan, o'gay singiljon!

- O'zingizga keraklisini oldingiz endi yo'limni to'smang. Nafsingiz qonib, to'ygan bo'lsangiz keting!

- Kim aytdi senga men sendan to'ydim deb? Sendan hech qachon to'ya olmayman... Qani o'zinga kel...

.

.

.

.

.

𝗔𝘀𝗮𝗹𝗹𝗮𝗿𝗶𝗺, 𝗺𝗮𝗻𝗮 𝘀𝗶𝘇𝗹𝗮𝗿𝗴𝗮 𝗲𝗽𝟲 𝗻𝗶 𝗻𝗶𝗵𝗼𝘆𝗮𝘀𝗶. 𝗦𝗶𝘇𝗴𝗮 𝗻𝗼𝗾𝘂𝗹𝗮𝘆𝗹𝗶𝗸 𝘁𝘂𝗴'𝗱𝗶𝗿𝗮𝗱𝗶𝗴𝗮𝗻 𝗷𝗼𝘆𝗹𝗮𝗿𝗶𝗻𝗶 𝗼'𝘁𝗸𝗮𝘇𝗶𝗯 𝘆𝘂𝗯𝗼𝗿𝗱𝗶𝗻𝗴𝗶𝘇 𝗱𝗲𝗯 𝘂𝗺𝗶𝗱 𝗾𝗶𝗹𝗮𝗺𝗮𝗻! 𝗞𝗲𝘆𝗶𝗻𝗴𝗶 𝗾𝗶𝘀𝗺 𝗿𝗼𝘀𝘀𝗮 𝗾𝗶𝘇𝗶𝗾 -𝗮?!

#𝐛𝐲_𝐌𝐈𝐍𝐍𝐈𝐄 𝐟𝐨𝐫 @lucamoria_ficc

𝗖𝗵𝗮𝗽𝘁𝗲𝗿-𝟮 

_Mashina ichidan peshonasidan qon izib oqayotgan yigit tushib keldi. Mashinaning farasidan yuzi korinar ekan bu Jungkook edi. Minnieni tepasiga kelib, unga qaradi. Ko'zlari qizil rangning eng qorong'i soyasidek yaltiradi. Lablarida ajib tabassum paydo bo'ldi. Minnieni dast ko'tarib mashinaning orqa o'rindig'iga yotqizdi. Salon oynasidan dam-badam Minniega qarab ketarkan, tezlikni oshirdi. Manzilga yetkanda to'xtab, orqa o'rindiq eshigini ochib, Minnieni olish uchun egildi. Shu payt qizning nafasi Jungkookning lablariga urildi. Nafsini zo'rg'a tiyib turgan yigitga bu ortiqchalik qilardi. Yovvoyi nafsi qizni bir zumda o'ziniki qilishni buyurardi. Lekin, bir soniyaga o'zini kimligini esladi-yu, ko'chada uchratgan kamiga hushsiz yotgan qizga tajovvuz qilishni xohlsmadi. Minniening yumshoq va dumaloq lablariga bir qarab, mahalliy shifoxonaga qizni ko'tarib kirib ketdi.

| Erta tong |

Pov: Jungkook.

Kecha bo'lgan voqea hayolimdan ketmayabdi. Uni shifoxonada qoldirish to'g'ri fikr edi menimcha. Yana, unga visitkamni qoldirishim kerakmidi...

_Yotoqda yotgan Jungkookni hayollarini stol ustidagi telefon qo'ng'irog'i bo'ldi. "Dadamni xotini" deya saqlangan kontaktdan qo'ng'iroq. Ular bir uyda turgan bo'lsa ham telefondan foydalanishadi. Chunki Jungkook otasini ham o'z xonasiga kirishini xohlamaydi. U shaxsiy masofa degan tushunchaga xaddan ortiq rioya qiladi. O'rnidan turib qo'ng'iroqqa javob berdi.

- Jungkook, tezda pastga tush, seni kutyabmiz.

_Shu gapdan so'ng liniya uzildi. Jungkook esa yuvinish xonasiga kirib ketdi

*

_Pastga qavatda dasturxon atrofiga o'tirgan malla sochli, rasmiy kostyum-shim kiygan, aochlari bir tekis orqaga taralgan, 50 yoshlar atrofida bo'lishiga qaramay, 40 yoshdek ko'rinadigan, Janob Matteo Ricci va uning ayoli qora sochli, 40 yoshli Kan Maria (tushunishingiz uchun Minnie va onasini familiyasi Kan, Jungkook bilan otasiniki DeˊLamort. Kan xonim Italiyada ismini Mariaga o'zgartirgan. Familyasi esa oilani to'g'ridan to'g'ri azosi bo'lmagani yani qoni bir bo'lmagani uchun DeˊLamort familyasiga o'tmaydi, va Kan Maria bo'lib qoladi) o'tirardi.

- Jungkook, kecha singling, Minnie tezlashtirilgan reysga o'tirib, kechani o'zida Italiyaga kelgan. Keyin avtohalokatga uchrabdi. Xozir shifoxonada ekan. Jiddiy emas-kuya, ammo o'zing uni uyga olib kel. - Jungkookning qoshlari chimirildi. Otasining gaplarini tahlil qila boshladi.

Pov: Jungkook

Nega aynan u kecha halokatga uchragan? Bu tasodifmi? Kechagi kichkina qiz Minniemidi?

- Singlingga qo'pol bo'lma Jungkook. Minnieni rasmini oying senga jo'natgan ekan. Xozir esa ketishing mumkin. - yo'g'on ovozli Matteo dedi.

- Tushundim, ota. - Jungkook otasiga hurmat bilan shunday deya chiqib ketdi. Miyasini turli gumonlar chulg'ab olgan edi. Mashinanini yuqori tezlikga haydayotgani ham sezilmadi. 7 daqiqada mahalliy shifoxonaga yetib keldi.

*

- Kechirasiz, Kan Minnie qaysi palatada ekanini tekshirib bera olasizmi? - Jungkook qabulxonada o'tirgan qizga shoshqaloq ovozda dedi. Kelishga yigitni ko'rishi bilan noz karashma qila boshlagan qizni ko'rib Jungkook asabiylashdi.

- Mm Ha gentlemen, 709-xonada. Sizdan bir iltimos-

_Qizning og'zidan xona raqamlari chiqishi bilab Jungkook qabulxonani katta katta qadamlar bilan tark etdi. Qizning gapi ham og'zida qolib ketdi. Xonalarga birin ketin qarar ekan o'ziga kerakli xonani topdi. Va eshik tutqichini bosdi. Ochilgan eshik yorug' xonani ko'rsatar ekan, derazaga qarab o'tirgan qiz darrov unga o'girildi. Jungkook bir soniyada miyyasida kechagi xodisalarni aylantirdi. Sochlari shamolda uchib yuzini to'sayotgan Minnie Jungkookga qarab turardi.

- Nimadir kerakmi janob? - koreyschalab dedi. Keyin o'z hatosini anglab, italian tilida qayta takrorladi. Xali hamon joyidan qimirlamay turgan Jungkook tilga kirdi.

- Ajablanarli! Seni yana uchrataman deb o'ylamagandim. Taqdir ham bizni birga ko'p sho'xlik qilishimizni xohlayabdi menimcha! - Jungkook psixopatlardek kula boshladi. Ko'zlari qora va alvon rangga kirib, tusini o'zgartirar ekan. Minnie bu nigohlarni esladi. Aynan, kechagi tunda unga egilib, chirkin tabassum qilgan qarashlar.

- S-siz...kimsiz? - dedi Minnie titrab...

- Sening o'gay akangman, Monella ... - Jungkook qizni italian tilida erkalab dedi, ammo qo'rong'u nom bilan.

- Jungkook?! - qizni lablari jungkookning erkalashidan titradi. Monella - odobsiz qizalog'im...

_Jungkook endi xona ichiga qadam tashladi. Minnie esa yotoqqa o'tirib qoldi.

- Hamma narsani g'ira-shira eslayman degin... - Jungkook Minnie o'tirib qolgan yotoqqa engashdi. Muzlab qolgan Minnie qimirlamay turardi. Jungkook vaziyatdan foydalangan holda sekin, engashib, Minniening bo'yning iforini hidladi. Lablari yumshoq bo'yniga tegar ekan, Minnie junbushga kelib ketdi.

- Qimirlama, aks holda seni yana mashina bilan urib ketishim mumkin. - Jungkook 30 soniya shunday turib, birdaniga qizni kelinlardek ko'tarib oldi.

- Oyog'ing yaralangan bo'lsa, yura olmaysan, o'gay singlim! - Jungkook shifoxonadan Minnieni shunday olib chiqdi. Bu safar mashinaning oldi o'rindig'iga otqazib, o'zi haydovchi o'riniga o'tirdi.

- Meni Lorenzo bilan uchtashtira olasizmi? Undan havotir olyabman... - Minnie Jungkook mashinani dvigatelini ishga tushurishi bilan dedi.

- Lorenzo...kim u?

- Unashtirilgan yigitim.

- Hech qachon meni oldimda uni tilingga olma, aks holda, keyingi harakatlarimga javob bera olmayman! - Jungkook Minniedan ko'zini uzmasdan dedi.

- Nimalar deyabsiz, u mening bo'lajak─ - Minnie gaplarini oxiriga yetmasdan Jungkook uni qo'llarini uning belidan o'rab, majburan bo'sa ola boshladi. Lablarini undan olishga harakat qilayotgan Minnie Jungkookni ko'ksidan itara boshladi. Jungkook esa tilini Minniening og'iz bo'shlig'iga kiritib, undan chuqurroq bo'sa olardi...

Автор : 3-епизод росса кизик болад асалларим мени хурсанд килиб оз фикриларни билдирила ʚɞ

.

.

.

.

𝗯𝘆_𝗠𝗶𝗻𝗻𝗶𝗲 ᰔᩚ 𝗳𝗼𝗿 @lucamoria_ficc ࿏

- Xonim hamkor kompaniya bizga yana yangi taklif bilan murojaat qildi. Lekin biz hali ham hech bir mavjud texnika yoʻq.

- Oyi? Qayerdasiz oyijon~ - katta uy zinalaridan yugurib tushayotgan qiz onasini tinmay chaqirardi. Uy huddi qasrlardek. Xashamatli dizaynda bezatilgan. Asosan qaymoq rang va oq dan foydalanilgan. Bezaklar va naqshlar fransuz va italian arxitektura namunalaridan foydalanilgan. Zinalar ham aylana simon qilib qurilgan. O‘rtada pianino bor. Ko‘rinishidan boy xonadonligi aniq edi. Uy eski zamon dizaynlaridan foydalinilgan bo‘lsada ba'zi zamonaviy uylar dizaynidan ancha yaxshi edi.

- Eunbi? Nima deysan qizim? - oshxonadan kelgan ayol ovozi qizni tinchlantirdi.
-Sekiroq~ - ayol yana gapirdi. U qizini zinalardan shoshib tushayotganini bilgandek gapirdi.
- Ho‘p oyi~ - qiz zinalardan tusha tusha gapirdi.

- Oyi men ketyabman~ - qiz oyisiga oshxonaga mo‘ralagancha gapirdi.
- Qayerga hoy qiz? - dugonalarim bilan piknik qilmoqchi edik. Xopmi oyijon?
- qiz erkalanib gapirdi.
- Eunbi qizim bilasan bugun mehmonlar keladi. Dadang bilsa jahli chiqishi mumkin. - xonim qiziga o‘girilmay gapirdi. Uning ovozida biroz iltimos ohangi bor edi.
- Oyijon tez qaytaman. Ruxsat bera qoling. Dadam meni ketganimni bilmaydi ham. - Eunbi endi eshikdan kirib keldi.
- Hmm. Ey hudoyim sen qiz buncha qaysar bo‘lmasanga. Mayli faqat 3 soatdan ko‘p qolsang mendan yordam kutma! - ayol ohiri chiday olmay ruxsat berdi.
- Oyijonim~ raxmat sizga. Shoshmang oyi bu nimani xidi a? Buncha mazali? - qiz onasini orqasidan quchib gapirayotib shirin xidni payqab qoldi.
- Ha yaramas. Shirinlik qilyabman nima edi? - onasi Eunbini kulib turtkilab qoydi.

Eunbi endi onasini qo‘lidagi shirinlikni ilib ketishga shaylandi. Va oldi ham. U bir urinishda ikkita shirinlikni qo‘liga olib oldi.
- Xoy yaramascha tez joyiga qoy! - bu xolni ko‘rgan Eunbini onasi unga gapirdi.

Eunbi esa shirinliklarni qo‘liga olib oshxonadan yugurib chiqib ketdi. U uydan chiqqach ikki shirinlikni ham paqqos tushirdi. Yura yura hali ko‘p yurishini sezib mashina chaqirishga qaror qildi. Aslida Eunbi uchun ham haydovchi tayinlab qo‘yilgan lekin u bugun undan foydalana olmaydi.

- Oyoqlarim og‘rib qoldi. Balki taksi chaqirtirarman. Menimcha hali yetib bora olmasam kerak. - Eunbi noligancha telefoni soatiga qarab o‘ziga g‘o‘ldiradi.
- To‘g‘ri taksi chaqirtirish kerak. - u vanihoyat bir qarorga kelib. Qo‘ng‘iroq qila boshladi. U Seoulning markazida joylashgan faqat boy insonlar yashaydigan mahallada yashardi. Bu mahallaga faqat maxsus mashinalar kirishi mumkin. Mahalladan chiqqach esa taksi chaqirtirsa bo‘ladi. Eunbi ham mahalladan chiqqach taksi chaqirtirdi.

- Anyoung~ Hangil mahallasi yoniga taksi kerak edi?
- Raxmat. Siz bilan bog‘lanishadi.

Eunbi o‘zini mahallasi nomini emas yonidagi mahalla nomini aytdi. Chunki bu mahalla nomini eshitgan ko‘p haydovchilar buyurtmani rad etadi yoki e'tiborsiz qoldirishardi.

- Endi qachon kelarkin?~ - Eunbi osmonga qarab g‘inshib ketayotib kimgadir to‘qnashganini sezdi.

- Hey ko‘zinga qarasangchi? - Eunbi odamga qaramay turib gapirdi.
- Aslida sen menga urilding! - u og‘il bola ekan. Ovozi qat'iy va qo‘rqinchli edi. Eunbi bundan biroz qo‘rqdi lekin birdan o‘zini qo‘lga olib gapirdi.
- Rostanmi unda nega qochmading? - Eunbi uni chalg‘itib gapirdi. Shu orada u sumkasidan o‘tkir atirni olib yigitning yuziga sepib qochib ketishni o‘yladi. Aslida Eunbi unaqa qiz emas. Lekin hozir u yigit bilan janjallashib o‘tirishni xohlamayabdi. Shuning uchun tinchgina qochib ketmoqchi.
Endi vaqti keldi yigit Eunbi biroz egildi chunki uning bo‘yi Eunbinikidan past edi. Fursatdan unumli foydalanish uchun Eunbi qo‘lidagi atirni chiqarib sepdi. Lekin u kutgan ish bo‘lmadi. U qo‘lini yigit ushlab turganini sezdi. U qanday qilib bunga chap berdi?

Yigit buni avvaldan sezgandi. Shunchaki u biroz o‘yin kulgi qilishni xohlagandi. U Eunbini qo‘lini havoda muallaq ushlab turdi. Bundan esa Eunbining ko‘zi katta katta bo‘layotgandi. Baxtiga haydovchi kelib qoldi. U qo‘lini yigitdan tortib olib tezda mashinaga chiqdi. Haydovchiga iloji boricha tez haydashni buyirib chuqur chuqur nafas oldi.

Pov: Eunbi.

- Ey hudoyim. U qanday bildi. Yaramas.  Menimcha ko‘cha yigitlaridan bo‘lsa kerak. Qo‘llari ancha qattiq va abjir edi. Lekin biram qo‘rqinchli ediki. Eff yaxshiyam u bilan urishmabman. Aks holda kim bilardi hozir shifoxonada bo‘larmidim? ...

- Xonim balki manzilni aytarsiz! - haydovchi qattiq va baland ovozda gapirdi. Eunbi bundan uchib tushdi. U hayolga berilib haydovchining gaplarini eshitamayotgandi.

- A kechirasiz janob. Yaqin oradagi xiyobonga. - uff bugun qanaqa kun a?

- Qancha bo‘ldi? - Eunbi hayollarini bir joyga to‘plab hushmomilalik bilan so‘radi.
- Sizdan 12 ₩ . - haydovchi ham javoban gapirdi.
- Mana raxmat. - u haydovchiga pulni uzatib tezda xiyobonga kirib ketdi.

- Vanihoyattt. - Eunbini ko‘rgan ikki qiz baqirib yubordi. Ular ham huddi Eunbi kabi kiyingan edi. Sochlari ham bir xik turmaklangan. Ustlariga oq yengil matodan odatiy kiyim va sochlari tekis qilib taralgan.

- Voy sekin qizlar~ - Dugonalarini baqirib yuborishdan hayratga tushgan Eunbi tezda u yoq bu yoqqa qarab gapirdi.

- Kelmaysan deb o‘ylagandik. Qoyile qanday kelding? - qizlar ovoz tonini biroz tushirib gapirishdi.
- Oyimdan zo‘rg‘a ruhsat oldim. O‘zi shundoq ham. Darrov qaytishim kerak. - Eunbi sumkasini yam-yashil maysa ustida to‘shalgan yuqa mato ustiga qo‘ydi. Atrof tasvirlab bo‘lmas darajada betakror.

Qushlarning sayrashi, nariroqdagi soyning zilol suvlari, baxorning ohirlashi bilan maysalar qalinlashib qoladi. Bu esa quyosh nurlarini haddan tashqari issig‘ini o‘zidan ajraluvchi sovuqlik bilan bosadi. Maysalar ham muzdek. Tanaga rohat baxsh etadi. Bu esa seni maysa ustiga yonboshlashga chorlaydi. Eunbi ham o‘zini maysalar ustiga tashladiyu biroz yaxna ichimlik va qulupnayli qanddan so‘ng uxlab qoldi.

- Voy qizlar!!!! - Bu baland ovozdan Eunbi va oldidagi dugonasi uyg‘anib ketdi.
- Nima bo‘ldi? Nega baqirasan? - Eunbi ko‘zlarini katta ochib so‘radi.
- Soat 18.00 bo‘libdi!!! - qiz telefonini dugonalariga ko‘rsatib baqirdi.
- Nima? - buni eshitgan Eunbini yuragi to‘xtay dedi.

Qizlar shu yotishda 4 soat uxlashgandi. Eunbini telefoni quvvati o‘chgani sababli onasining qo‘ng‘iroqlarini eshitmadi.
- Qizlar men o‘ldim. Men kettim meni o‘ldirishadi. - Eunbi shunday degancha sumkalarini apil tapil yig‘ishtirib yugurib ketdi. U uyga soat 15.00 da bo‘lishi kerak edi. Lekin ular 14.00 da uxlab 18.00 da uyg‘onishgandi. Endi uni holi ne kechadi. Nima ham bo‘lsa dadasi uyga qaytmagan bo‘lsin. Aslida uning otasi yomon emas. U hech qachon Eunbiga yomon gapirmagan. Xatto dakki ham bermagan. Shuning uchun u dadasini so‘zini ikki qilishdan ham cho‘chiydi ham hohlamaydi.

Eunbining uyi.

Eunbi yugurib mehmonxonaga kirdi. Lekin u kech qolgandi. Mehmonlar allaqachon kelib bo‘lishgandi. Albatta uning otasi ham. Eunbi ko‘rgan manzarasidan hafa bo‘lib ketdi. Uni kelganini sezgan hamma unga qaradi. Otasi ham shu odamlar ichida bor edi.

- Tanishing bu mening yakkayu yagona qizim Eunbi. U kech qolibdi. Qaranga. - Eunbining otasi uni tanishtirdi.
Shu payt to‘rda o‘tirganlarning biri gapirdi.

- Janob Jin unda qizingizni menga bering. Ishontirib aytamanki uni yaxshilab tarbiya qilaman. - Eunbi bi gapdan qotib qoldi. Tezda buni kim aytganini bilish uchun uni izlay boshladi. U darrov topdi. Stol to‘rida o‘tirgan ayyorona jilmayib turgan yigit.  Bu o‘sha Eunbi ertalab to‘qnashgan bola edi. Nima bu nimasi?

- Janob Yoongi siz aytasiz u ? Men yoq derkanmanmi? - Bu gapni eshitgan Eunbi battar karaxt ahvolga tushdi.

Pov: Eunbi
- Nima? Men shunchalik qadrsizmanmi? U meni duch kelgan odamga berib yubordi. U hatto meni fikrimni ham tinglamadi. U u meni otamku? Nega? Nega?

- Qizim Janob Yoongi senga juda mos. Yaqinda to‘yni ham o‘ylab ko‘ramiz. Endi xonanga chiq. - uning bu gaplari Eunbini hech narsa demay chiqib ketishiga sabab bo‘ldi.

Pov: Eunbi

- Bugun to‘yim. Hayotimni bunchalar ayanchli deb o‘ylamagandim. Dadamga hatto bir so‘z ham deya olmadim. Kuchim yetmadi. Qo‘rqdim. Mayli. Nima bo‘lsa bo‘ldi. Endi orqaga yo‘l yoq.

- Honim to‘y ko‘ylagingiz tayyor. - hizmatkorlardan biri ko‘ylagni uning xonasiga qo‘yib chiqib ketdi.

- Hech bo‘lmasa to‘y ko‘ylagim go‘zal bo‘lsin! - Eunbi o‘ziga shunday degancha ko‘ylakni olishga tushdi.

To‘y marosimi.

- Men tamom bo‘ldim. - Eunbi shu gapni aytdi yu shu bilan ko‘zlarini yerga tikib to‘yni o‘tkazdi.

- Salom baby! - Yoongi yotoq oldida lekin yerda o‘tirgan qizni ko‘rib gapirdi.
- Iltimos meni tinch qoying! - Eunbi shu so‘zlarni o‘zida kuch topib aytti.
- Nega ekan? Sen meni ayolimsan.  Hohlaganimda oldinga kelaman va hohlaganimni olaman. - Yoongi shunday deb bo‘nidagi galstukni yecha boshladi.

Pov: Eunbi
- Bo‘ldi hammasi tamom. Shu safar g‘ururimni chetga suraman.

- Iltimos men hali tayyor emasman! - Eunbi shu gaplarni ko‘z yoshlarini tiyib gapirdi.

Yoongini yuzi birdan o‘zgardi. U kulib yubordi.

U sekin Eunbini oldiga o‘tirib unga gapira boshladi.

- Qo‘rqma! Senga tegmayman. Qachonki tayyor bo‘lganingda senga teginaman. Mayli yaxshi tushlar ko‘r! - U shu gaplarni aytib xonadan chiqib ketdi.

- Nima? U boshqa xonada? Va menga tegmaydi? Xudoga shukur! - Eunbi shunday deb ko‘z yoshlariga erk berdi. Va biroz o‘tib uxlab qoldi.

Erta tong.
Yorug‘ va go‘zal xonada yotoqda uxlayotgan pari kabi qizni xatto quyosh ham uyg‘otishni istamay nurlarini zararsiz sochib turibdi. Huddu malikalardek beg‘ubor Eunbi uxlab yotardi.

Birozdan so‘ng u uyg‘ondi. Va to‘g‘ri oshxonaga tushdi. Negadir u o‘zini noqulay sezmadi. To‘g‘ri oshxonaga borib Yoongini ko‘rib hayratda qoldi. U nonushta tayorlayotgan edi.

Pov: Eunbi

- Yo hudo? Rostan umi? Tush ko‘ryabmanmi yoki? U nega bunchalar yoqimtoy~
Nima? Nimalar deyapmana? O‘zinga kel Eunbi!

- Uyqudan uyg‘ondingmi? - Yoongi Eunbini ko‘rib gapirdi.

- A? Ha uyg‘ondim. - qiz tez gapirib yubordi.
- Kel unda nonushta qilamiz? - Yoongi kulib Eunbini javobini kuta boshladi.
- Mayli. - qiz stolga o‘tirdi. Yoongi esa kulib stol ustiga quymoqlar qoydi.
- Vau? Bularni o‘zing pishirdingmi? - qiz hayratda gapirdi.
- Ha shubhang bormi? - Yoongi qoshini ko‘tarib undan so‘radi.

- Ha biroz! - Eunbini gapidan so‘ng Yoongi quymoqning asalidan olib uning yuziga surtib qochib ketdi.
- Nima? Voy sen yaramas! Quvlaydi deb xomtama bo‘lma menga ovqat muhimroq! - Eunbi shunday degancha quymoqlarni yeya boshladi.

- Yoongi~ qayerdasiz? Bu bolalaringiz meni qiynab yubordi. Buncha og‘ir bo‘lmasa bular! - ancha kattarib qolgan qornida egizak farzandlarni ko‘tarib yurgan Eunbi harhasha qildi. Buni eshitgan Yoongi honasidan yugurib kelib uni ko‘tarib oldi.
- Xo‘sh qayerga malikam? - yigit qo‘ynidagi qizni erkalab gapirdi.
- Oshxonaga~ - Eunbi qo‘li bilan oshxonani ko‘rsatdi.

Pov: Eunbi
- Aslida men yanglishgan edim. U umuman qo‘rqinchli emas balki dunyodagi eng yoqimtoy va oqko‘ngil inson. Va u bu qiyofani faqat menga ko‘rsatadi. Eunbi. Bu ism faqatgina shu ismli qizgina bu yuzni ko‘ra oladi. Senga turmushga chiqqanimdan hech qachon afsuslanmayman. Seni sevaman.

- Qani olg‘aa~~

#MINNIE_MORRISON

«𝐂𝐫𝐞𝐚𝐭𝐞 𝐮𝐧𝐟𝐨𝐫𝐠𝐞𝐭𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐢𝐞𝐬 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐮𝐬». . .

Yorug‘ sinf xona. O‘quvchilar ovozi bilan to‘lgan. Ertalabki yoqimli quyosh sinf derazalaridan ilk nurlarini sochmoqda. Deraza oldida yotgan qizni xatto o‘quvchilar ovozi ham uyg‘ota olmasdi. Yonsei universiteti baxorda ancha go‘zal bo‘ladi. Ayniqsa universitet devollariga chirmashib o‘sgan  ning hidi rosa anqib chiqib yanada go‘zal atmosfera yaratmoqda. Deraza yonida shirin uyquda yotgan qizni ko‘rgan yigit uning oldiga yaqinlashdi. Sumkasini stulga qoyib qizning tepasidagi deraza yoniga o‘tdi. Qo‘lidagi kundalik daftar bilan qizning yuziga tushib turgan iliq quyosh nurlarini to‘sdi. Qizning oppoq va go‘zal yuzini yigitdan qizg‘ongandek oldi sochi qizni yuzini to‘sib qoydi. Buni ko‘rgan yigit qo‘li cho‘zib qizning sochini surdi.

- Ana endi mukammal. Yigit ichida shunday degancha qizga qarab turishda davom etdi. Toki o‘qituvchi kelib e‘lon deb qichqirmaguncha. Qariroq lekin juda ham ezma bo‘lgan o‘qituvchi sinf o‘rtasiga kelib gapira boshladi.
- Hamma menga qarasin. - baland ovozni tanigan qiz darrov uyg‘ondi. Qizning tepasida turgan bola ham darrov joyiga kelib o‘tirdi. Ikalasi bir partada o‘tirishardi.
- Maktabimizda musiqa tanlovi bo‘lib o‘tyabdi. - Bu gapni eshitgan o‘quvchilar birdan baland ovoz chiqarishdi.
- Yashasin, yashasin, endi dars o‘tmaymiz. Qo‘shiq tinglaymiz. - bu gaplarni eshitgan o‘qituvchi gapira boshladi.
- Hech ham orzu qilmang. Faqat tadbirda qatnashadiganlar darsdan ozod qilinadi. Qolganlar dars o‘tishda davom etadi. - bu gapdan so‘ng o‘quvchilarning yuzidagi hursandchilig o‘rniga tundlik paydo bo‘ldi. Darrov ho‘rsinishib etiroz e‘lon qilishdi. Bolalardan bir qo‘l ko‘tarib gapirdi.
- Janob Hwa  qo‘ysangizchi. Hop unda nechi kishi bo‘larkan tadbirda.
- Tadbirda har bir sinfda 2 tadan o‘quvchi qatnashadi. Men ma'muriyatga o‘zimizdagi eng yaxshi ikki qizni yozdirib qo‘ydim. Bular Soyun va Arin. Qani olqishlaymiz.
- Voyy. Nega Soyun bo‘larkan u qo‘shiq aytishni bilmaydi-ku. - bir qiz o‘nodan turib harhasha va bepisand ovozda gapirib ketdi.
- Hoy sen nimalar deyapsan. U sendan chiroyli kuylaydi. Ovozingni qaragin. - boyagina o‘qituvchiga savol bergan bola o‘nidan sapchib turib gapirdi.
- Ha,
- Haa. To‘g‘ri. - sinfdagi boshqa yigitlar ham bu gapga qo‘shildi. Bu gapni eshitgan Arin yasama ko‘z yosh oqizib sinfdan chiqib ketdi.
- Soyun sen biror narsa demaysanmi? - hamma derazani oldida uyqusirab nima bo‘layotganidan habari yoq qizga qaradi.
- A? Nima deysiz. Ha albatta uyga vazifani qildim. - ko‘zini ishqalab shu gapni aytdi Soyun. Bu gapni eshitgan hamma kulib yubordi.
- Iye? Nima bo‘ldi nega kulyabsizlar? - Soyun hayron bo‘lib qaradi. Shunda oldidagi yigit tilga kirib gapirdi.
- Soyun maktabda musiqa festivali bo‘lar ekan. Shunga Janob Hwa sen va Arinni bazaga kiritibdi.
- Ha shunga keyinchi? Taehyung~ tezroq gapir ichim qizib ketdi.
- Arin seni yutishingni bilib seni chiqarib tashlashlarini aytdi. Keyin hamma unga qarshi chiqqach yig‘lab chiqib ketdi. Bo‘ldi shu.

- Obbo. Nega unday qilasiz. Endi shu qiz kammi a menga? - sochingizni tog‘irlagancha unga qarab e'tiroz bildirdingiz.
- Tayorgarlikni o‘zingiz qilasiz. Universitet o‘qituvchilariga o‘zim aytaman. Soyun o‘zinga juft olishing mumkin. Faqat bitta. - o‘qituvchi shu gaplarni tayinlab sinfdan chiqib ketdi.
- Hop janob~ - Soyun o‘qituvchini orqasidan cho‘zib gapirdi.
- Soyun kimni olasan. - Taehyung unga qoshini ko‘tarib qaradi.
- Bilmadim. Deyishimni kutayabsanmi a? Seni olaman da. - Heyi unga kulib gapirdi.
- Ehh sendan qachon qutilamana? Sabr ber!
- Hoy sen nimalar deyabsana? Mendan qutilib bo‘bsan. O‘lginimcha yonimda bo‘lasan-da~  - Soyun oldidagi yigitni turtkilab gapirdi.
- Nima ham derdim. - Taehyung aslida hazil qilayotgani yuzidan bilinib turardi.

- Tae bizni uyimizga yur. Oyim kimbap qilibdilar. - Soyun universitetdan chiqayotib Taehyungga dedi.

- Mayli o‘zi qayerga borishni bilmayotgandim qaraya. - Taehyung Soyunning jig‘iga tegdi.
- Qaranga katta kompaniya CEO sini o‘g‘lini borarga joyi bo‘lmasa-ya?
- Albatta ahir boyning bolasi man. - Taehyung Soyunga gap qaytardi.
- Hoy. Sen yaramas. - Soyun Taehyungning ryugzagini tortib oldi. Bir urinishda ryugzagni olgan Soyun uni Bog‘ga otib yubordi.
- Hoy~ - Taehyung sumkasi tushgan tarafga yugurib ketdi.

Pov: Soyun

- Seni yaxshi ko‘raman. Qachon tushunib yetasan. Seni jonimdan ortiq ko‘raman. Hazil qilganimda ham ehtiyot bo‘lib qilaman. Ko‘nglingni o‘g‘ritishdan qo‘rqaman. Sen boy oiladansan men esa o‘rtahol oiladan. Oyingni ko‘rganman. Lekin dadangni ko‘rmaganman. Menda ko‘ngling yoqligini bilaman. Meni faqat do‘st sifatida qabul qilasan. Dadang meni qabul qilishiga ham shubham bor. Lekin seni bu ko‘zlaringdan hech ayrilolmayabman. Unutay deymanu... yuragim seni ko‘rishi bilan menga bo‘ysunmayabdi. Aslida musiqaga qiziqishimga sen sababchisan. Seni ilk bor Yonsei da ko‘rganimda pianino chalayotganding. Shunchalar go‘zal va kelishgan eding ki... sendan ko‘z uzolmasdim. Ustingda qora kostyum. Sochlaring o‘zgacha taralib turmaklab qo‘yilgan. Xuddi shahzodalarga o‘xsharding. U kunni unita omasam kerak. Bilaman mendan go‘zal mendan boyroq qizlar ham senga yoqishga harakat qilishadi. Hatto meni o‘rtaga qo‘yib seni o‘ziga qaratmoqchi ham bo‘ldilar. Meni do‘stimligingni bilgan qizlar menga shunchalar yaxshi munosabatda bo‘ldiki... Xatto ota onam bunchalik bo‘lmagan deb o‘ylab qolaman bazida. Universitetga kech kelishingni bilaman. Ovqatlanayotganda juda yoqimtoy bo‘lasan. Ovozing ta'riflab bo‘lmas darajada go‘zal. Sochlaring malla bo‘lishiga qaramay sarg‘ish qilganingda sendan go‘zal inson bo‘lmaydi bu dunyoda. Butun dunyoga mashhursan. Pianino chalishing odamni sehrlab qoyadi. Ba'zi bir yaxshi insonlar bizdan ajoyib juftlik chiqadi deganda osmonlarga uchaman. Esimda bir marta birga kuylab pianino chalganimizda ustoz sizlardan g‘aroyib va betakror juft chiqadi degandi. Qo‘lim yetmas yulduzmisan. Lekin oldimdasan...

- Soyun? Meni eshityabsanmi? - o‘n soniyadan beri qizni chaqirayotgan yigit uni burnini yengil erkalab chimchib oldi.
- Voy nima qilyabsan Tae? - bu Soyunni hayolot olamidan olib chiqdi. Birdan Taehyungga javob qaytardi.
- Biroz hayol surib qolibman. - Soyun shunday deb ilgarilab ketdi.
- To‘xta. - Taehyung qizni ortidan yugurib ketdi.

*Soyunning uyi*
- Omma~~. Biz keldik kimbap tayyormi? - Soyun eshikdan kirishi bilan erkalanib onasini chaqirdi.
- Ha kelinglar bolalar~ - oshxonadan yoshi o‘rtaroq ayolning mehribon ovozi eshitildi.
Qiz sumkasini shu yerga tashlab ichkariga kirdi. Taehyung ham unga ergashib uy ichiga kirdi.
-Anyounghaseyo~ - Soyun va Taehyung birgalikda gapirishdi. Bundan ayol kulib yubordi.
-Mana yoqimli ishtaha bolalar. - ayol shunday deb ular oldiga ovqat qoyib o‘zi chiqayotib gapirdi.
- Men bozorga borib kelaman. Xayr.
- Xop omma~ - Soyun oyisiga qo‘l silkitdi.
Ular o‘rtadagi idishga qo‘l uzatib yeya boshladilar.
- Ehh buncha shirin. Achchiqlashtirish kerak. - Soyun o‘rnidan turib stoldan qaylani olmoqchi bo‘lgandi oyog‘ni polgan qo‘yishi bilan suvdan sirpanib yiqildi.
U yiqildi lekin qo‘li bilan ko‘zini yopib olgandi. U orqasi bilan yiqildi.
-Tae , polimiz yumshoq ekan. Umuman og‘rimadi. - u qo‘lini ko‘zidan olmasdan gapirdi.
- Ishonching komilmi?
- Ha ani.. - u ko‘zini ochib o‘zini Taehyungni qo‘ynida ko‘rdi. Tae unga kulib qarab turgandi. U Taeni ko‘ziga tikilib qoldi. So‘ng darrov o‘nidan turdi. Shu bilan ovqatni bir so‘z demay yedi.

Kechki payt
- Tae 2 kun qolibdi.  Qaysi qo‘shiqni tanlaymiz.
- Marriage d'amour ga nima deysan? - Tae internetdan foydalanib topgan qo‘shig‘ini aytdi.
- Bu romantikku? Buni chalish ham qiyin?
- Nima qilibdi? Ha qiyin ammo eplayman! - Tae qatiy gapirdi.
- Mayli men unda so‘zlariga tayyorlanay. Sen esa chalishga.
- Yaxshi.

*Bir kundan so‘ng*
- Tae menimcha eplolmaymiz. Balki o‘zgartirarmiz. Bilasan Fransuzcha qo‘shiqlar qiyin. Men talaffuzda qiynalmayman. Bilasan. Lekin pianino notalari juda qiyin.
- Soyun menga ishon biz uddalaymiz. Va tanlovdan keyin senga aytadigan muhim gapim bor.

- Qanday gap Tae? Tinchligmi?
- Ha tinchlik. Men o‘zimga munosib hatto mendan ortiq qiz topdim.
- Rostanmi?

Pov: Soyun

- Vaqti keldi. Hammasi tugadi. U kimnidir sevib qolibdi. Endi men nima qilaman? Nima ham qilardim. Unga baxt tilayman. U ham baxtga loyiq!

- Tushundim Teahyung. Senga ishonaman.

- Taehyung. Bir joyga borishni istayman.
- Qayerga Soyun?
-Sohilga... Juda ham borgim kelyabdi. - qiz mungli ovozda gapirdi.

Pov: Soyun
- Seni so‘ngi bor beg‘ubor ravishda ko‘rishni istayman. Kim biladi keyin imkon bo‘ladimi yo‘qmi...

- Jonim bilan kichkintoy - Taehyung sho‘x ovozda gapirdi.

*Sohilda*
- Seni sevaman. - sohilda qum ustida uyquga ketgan yigit oldida yotgan qiz unga qarab dedi. U ishonch hosil qilgandiki u uhlayotgandi. Soyun Taening kuzatib kunni o‘tkazdi. U nima qilmasin go‘zal tuyulardi unga.

- Soyun soyun qara chig‘anoq topdim. - qum ustida turgan yigit dengizdagi qizni chaqirdi.

- Rostanmi? Qani ko‘raychi! - Soyun u tarafga yugurib kelayotgandi.

Pov: Taehyung

- Seni sevaman. Biram go‘zal va betakror qizsan a. Bazida seni o‘zimdan qizg‘anaman. Iltimos men bilan bo‘l. Hech qachon meni yolg‘iz qoldirma.

- Qani ko‘raychi Tae~  - Soyunnimg ovozi unga qarab hayol surib qolgan yigitni o‘ziga keltirdi.
- Mana qara. U juda chiroyli.

- Ha u juda go‘zal.

Pov: Taehyung

- Huddi sendek.

*Tanlov*

- Tae hayajonlanib ketyabman. - Qo‘llari titrayotgan Soyun Taehyungga gapirdi.

- Qo‘rqma. Men sen bilanman. Men bilan hech qachon yutqazmaysan. - Tae Soyunga yaqinlashib uning qo‘llarini ushladi.

Bu holatni ko‘rgan Soyun bir tarafdan hursand bo‘ldi bir tarafdan hayojoni battar ortdi.

- Keyingi navbatni Soyun va Taehyung juftligimizga beramiz. Ular Fransuzcha Marriage d'amour musiqasini bizga tayyorlashibdi. Marhamat.

- Anyuonghaseyo~
Mening ismim Soyun. Sherigim Kim Taehyung. Biz sizlarga fransuz qo‘shig‘i Marriage d'amourni taqdim etamiz. - Soyun mikrafonga gapirib o‘zini tanishtirdi. Butun zal ularni tinglashardi. Sahnada ikki chiroq Taehyung va Soyunga qaratilgan edi.
Ular joylarini egallashdi. Sokin musiqa boshlandi.

🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶

🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼🎼

🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶🎶

30 daqiqalik qo‘shiq. Mukammal tarzda ijro etildi.

- Yaxshi keyingi juftligimizni taklif etamiz. - hakamlardan biri ularga gapirdi. Shundan so‘ng ular sahnani tark etdi.

*Sahna orti*

- Tae san mukammal darajada ijro etding. - Soyun hali ham bosilmagan hayajoni bilan gapirdi.

- Sen ham Soyun ovozing butun zalni o‘ziga rom etdi.

- Sahnaga! - ularni suhbatini boshlovchining sahnaga chaqirishi buzdi.

- Biz hakamlar bilan kelishgan holda. 3 kishinj tanlab oldik. 3 o‘rin sohibi pul mukofoti qo‘lga kiritadi. 2 o‘rin sohibi keyinga o‘yin uchun chipta qo‘lga kiritadi. 1 o‘rin esa Xalqaro tanlovga yo‘l oladi.
- Demak natijalarni elon qilish vaqti keldi.

- 3 o‘rin - Mina. Olqishlaymiz.
Butun zal qarsak ovoziga to‘ldi.
- 2 o‘rin - Melise. Tabriklaymiz.

- Tae yutqazdik. - Soyun oldidagi yigitni turtib gapirdi.

- Jinni hali 1 o‘rin borku.

- 1 o‘ringa ko‘zim yetmayabdi.

- Men ishonaman. Biz yutamiz. - Tae o‘ziga ishonch bilan oldidagi qizga gapirdi.

- Birinchi o‘rin Marriage d'amour musiqasi bilan Soyun va Taehyung. - butun zalning ovozi baralla ko‘tarildi.

- Marhamat sahnaga.

- Hammaga raxmat. To‘g‘risi men kutmagandim. Eng muhimi men hayotimdagi eng katta qo‘llab quvatlashni oldim. Bu Taehyung. Raxmat senga barchasi uchun. - Soyun mikrafondan o‘girilib Taega qaradi. Ko‘zlari quvonch yoshlari bilan to‘lgan qiz undan javob kutdi.

Taehyung mikrafonga yaqinlashdi. Va mikrafonni yonida turgan Soyunga qarama qarshi qilib joylashtirib gapira boshladi. Soyun bundan hayratlandi. Taehyung hakamlarga qarash o‘rniga unga qarab gapirayotgandi.

- Soyun. Hayotim mazmuni. Seni sevaman. Seni uchratgan kunimdan buyon senga mahliyo bo‘lganman. Shu paytgacha buni sendan yashirdim. Endi sabrim qolmadi. Sensiz yashay olmasligimni tushunib yetdim. Hayotimdagi yagona ma'no senga aylandi. Men ilk bor kimnidir sevdim. Lekin bu oddiy emas balki buyuk muhabbat edi. Men buni rad qila olmasdim. Menga turmushga chiq. Soyun va'da  beramanki dunyoda sendan baxtli qiz bo‘lmaydi.

- Taehyung? Rostdanmi?

Pov: Soyun

-Mendan baxtli inson bu dunyoda yo‘q. Men ham, men ham seni sevaman. Endi buni baralla aytaman.

-Men ham seni sevaman Taehyung. Roziman umrimni ohirigacha sen bilan bo‘lishga tayyorman. Seni sevaman.

#Minnie_Morrison

«𝐂𝐫𝐞𝐚𝐭𝐞 𝐮𝐧𝐟𝐨𝐫𝐠𝐞𝐭𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐢𝐞𝐬 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐮𝐬». . .

Bir baxya qoldi. Kimdir sizni quchoqlaganini sezdingiz. Qo‘llari ancha mushakli. U sizni qirg‘oqqa tomon olib borayotgandi.

- Ahvoling yaxshimi? Hoy ko‘zingni och meni eshityabsanmi? - Yigit sizni yuzingizga yengil tarsakilar tushurib sizni uyg‘otishga harakat qilardi.

Ancha vaqt uyg‘onmaganingizdan so‘ng u sizni chaqirishni to‘xtadi. U biroz engashib yuzinga yaqinlashib muzlab qolgan lablaringizga o‘zinikini bosdi. Bundan so‘ng siz darrov hushingizga keldingiz. O‘zingizga kelgach maysa ustida ekanliginingizni his qildingiz. Tepangizda turgan yigitni ham kiyimlari ho‘l edi.

- Yaxshimisan? -Yigit sizga savol berdi.

- Ha raxmat. Senga albatta pulini to‘layman.

- Pul? - Yigit kulib sizdan so‘radi. U sochingizdan to oyoq kiyimingizgacha qaradi. Baby menga puling kerak emas.

- Baby? Hoy jinnimisan? - Siz unga ahmoqqa qaragandek qarab turdingiz.

- Ha nima qilibdi? Menga yoqib qolding. Sevgan qizim bo‘lasanmi?

- Nimalar deyapsan. Yoshing nechida o‘zi?

- Ismim Jungkook. Yoshim 25 da. Senikichi? - U sizga o‘zini tanishtirib bo‘lgach sizdan javob kutdi.

- Mening ismim Sirella. Yoshimni bilishing shart emas. - Siz unga bir qarab o‘rningizdan turdingiz.

- Sirelle... - U ismingizni baralla aytib chaqirdi.

-Hoy jinni nimalar qilyabsan. Og‘zingni yop. - Siz atrofga qarab uning og‘zini qo‘lingiz bilan berkitdingiz. Uning bo‘yi sizdan uzun bo‘lgani uchun oyog‘ingiz uchida turib olgandingiz.

Uning ko‘zlari bilan ko‘zingiz to‘qnashdi. Uning ko‘zlari juda chiroyli edi... Go‘yo cheksiz va tubsiz dengizdekk..

1 daqiqa uning ko‘zlariga tikilib turdingiz... Keyin darrov undan qo‘lingizni olib 1 qadam uzoqlashdingiz.

Tungi shabada biroz kuchaygani ustiga ustak kiyimingiz ho‘lligi sizni sovuqqattirdi. Qo‘lingiz bilan o‘zingizni quchdingiz. Buni sezgan Jungkook maysa ustidayotgan kostyumni berdi. Siz yo‘q deya olmay kiydingiz.

Oradan vaqt o‘tdi

- Jungkook qara bu loyihaga tushubmayabman. - siz ish stolida qarshingizda o‘tirgan Jungkookga qaradingiz.

Kattagina office. Kech bo‘lgani uchun unda faqat Sirelle va Jungkook bor edi. Sirelle o‘sha voqeadan keyin Jk bilan juda yaqin do‘st bo‘lishdi. Jk Sirellega har taraflama yordam berdi. Sirelle o‘zi biznes yo‘nalishida tahsil olgani uchun bemalol Jk ning office ida ish boshladi. Hozir ancha yaxshi.

- Ho‘sh nima bo‘ldi~ - Jungkook stolidan turib sizning stolingizga keldi. U engashib kompyuteringizdagi fayllarni tekshira boshladi. U sizga shunchalar yaqin ediki yurag urushi eshtilardi.

Pov: Sirelle

- U nega bunchalar kelishgan-a? Nega buni avvalroq sezmaganman.

- Mana bo‘ldi. - Junkookning ovozi sizni o‘zingizga keltirdi.

- A a a yaxshii ra.h..mat. - Sirellening tili ayanmay zo‘rg‘a gapirdi.

Pov: Sirelle

- Men nimalar deyapmana. Ey hudo uni sevib qolyabmanmi? Sirelle hammasi yaxshi. O‘zingni qo‘lga ol. - O‘zingizni tinchlantirib yana ishga sho‘ng‘ib ketdingiz.

- Sirelle soat 22:00 bo‘libdi yur kettik. - Jungkook ilingan kostyumini olib kiyayotib sizga gapirdi.

- Mayli kettik. - Siz ham unga ergashib officedan chiqdingiz.

Mashina Seoul ko‘li oldida to‘xtadi. U yer juda go‘zal edi. Tun lekin hamma yoqda chiroqlar. Sakura daraxtining ilk gullari. Baxor Koreadagi eng go‘zallik va nafosat yaratuvchi fasl desa mubolag‘a bo‘lmaydi. Xozir ham u tasvirlab bo‘lmas darajada go‘zal.

- Kettik. - Jungkook mashinadan tushdi.

- Qayerga Jk nima bo‘ldi. - Siz ham unga ergashib mashinadan shoshib tushdingiz.

- Esingdami huddi shu yerda tanishgandik. - Jungkook chiroqlar nuri ostida sizga yuzlanib so‘radi.

- Meni esimda. O‘sha vaqtda ham baxorning ilk Sakura gullari gullagandi... 1 yil avval... Faqat u paytda biroz qorong‘u edi. Soat 22:31 edi. Seni suvdan olib chiqib yuzingni ko‘rganimda... Men umuman boshqa dunyoga tushib qolgandim. Sening ko‘zlaring ular cheksiz ummon kabi meni o‘ziga jalb qilardi. Men seni ko‘ldan qutqardimu... O‘zim ummonga g‘arq bo‘ldim. Ustingda oq rang pushti gulli libos bor edi. Sochlaring yoyiq edi. Seni ko‘rishim bilan sevib qoldim. Sirelle sen mening borlig‘imga aylanding. Bugun aynan o‘sha kunga bir yil bo‘ldi. Shabada.... u ham huddi shu kundigidek.

Pov: Sirelle

- Men tushunib yetdim. Men uni ko‘rgan kunimda yoq sevib qolganman. Uning ko‘zlari asirasiga aylandim. Lekin men buni sezmagandim. Toki shu paytgacha men yuragimga quloq solmadim. Lekin bugun bildimki men uni sevaman. Nahotki men u uchun shunchalar qadrli bo‘lsam hatto soat va daqiqalargacha eslaydi.

- Menga turmushga chiq Sirelle. Va'da beramanki hech qachon ko‘zingdan yosh oqmaydi. Hayoting doim quvonchli bo‘ladi. - U cho‘ntagidan nafis va bejirim qutichani chiqardi. Yerga tizzalab o‘tirib qutichani ochdi.

- Menga turmushga chiq Sirelle.

- Ha. Roziman. Roziman. - Ko‘zlaringiz yoshlandi. Uning yoniga o‘tirib uni quchib oldingiz. U sizga uzikni taqdi. U juda go‘zal edi.

- Bugun 5 yil bo‘ldi.... Agar o‘sha kun u meni qutqarmaganida hayotimni tasavvur ham qila olmayman. Barchasi uchun raxmat...

- Omma omma dadam xonada nimadir qilyabdi. Bizga sur.. sur... pyiz dedilay.

- Surpriz kichkintoyim tilchangdan seni. Qani yutchi dadangni surprizini ko‘ramiz.

*

*

*

*

*

Avtor: Minnie_Morrison

Ep-1

X:Demak... Qo'nxo'r qari mafiani qafasdagi yashirin qushchasiman-de?! - Boshiga qop kiydirilgan qiz hushsiz stolda bog‘langancha turardi. Uni oldiga kelgan erkak esa unga nafrat bilan qarab turardi.

-Aktyorligni bas qil. Uyg‘on. - Yigit qizga qaramay bepisand va hotirjam ovozda gapirdi.

Lekin qiz haqiqatdan hushsiz edi. Yigit orqasidan kelgan qo‘riqchilardan to‘pponchani olib tepaga o‘q uzdi. Ovoz shunchalar qo‘rqinchli aks sado berdiki qiz uyg‘onib ketdi.

- Kimsizlar??? Boshimdagini oling! Yuzingizni ko'rsating.

-Uyg‘ondingmi yangi qurbonim? - Yigit qo‘rqinchli ovozda janob berdi.

Flashback

- Hayot qiziq-a. Dunyolarni alishmay qadrlaydigan insoningiz sizni bir soniyada yer bilan bitta qilsaya... Nahotki meni shunchalik qadrsiz edim?- 17 yosh qizning yuragini deyarli yeb bitirgan bu savollar uni yanada yotoqqa bug'ib borardi. Unga hamohang bo'lgandek tong bo'lishiga qaramay xona ichidagi qorong'ulik qizning ichki kechinmalarini ifodalagandek edi. Xona ichidagi, go‘yo nafas olishni qiyinlashtiradigan va hamma narsani bug‘ib qo‘yadigan og‘ir muhitni pastdan kelgan ayolning ovozi buzib yubordi."

- Heyi nonushtaga chiq- pastki qavatdandan kelgan bu buyruq aralash lekin muloyim jumla qizni o'rnidan turishga undadi. Zinalar bo'ylab tushib kelarkan huddi o'sha atmosfera qizni qadamma-qadam qadam bo'g'ayotgandek edi.

- Qizim uyg'ondingmi, nonushtangni yeb haydovchiga ayt seni olib borib qo'ysin- qiziga qarab jilmayishga uringan ayol muloyim gapirdi. Ayolning jilmayishi qizni ham jilmayishga undadi lekin bu yasama jilmayish ekanligi bilinib turardi.

- Hop, oyi.- qiz itoatkorlik bilan sekin stolga joylasharkan.

- Sona honim qiziga bir qarab qo'ydi.Uning ko‘zlarida g'o'yo men ham nima qilay? Majburman ahir degandek ayanchli ifoda aks etardi. To'g'rida u ham nima qilsin. Yolg'iz boshiga kichik va beqaror kompaniani boshqarish oson emas-da.

- Qiz nonushtasini yeb bo'lib stulda ilingan sumkasini olib qasrdan chiqdi. Qasr desa mubolag'a bo'lmaydigan uydan chiqayotgan qizni ko'rgan haydovchi mashinani o't oldirib universitet tomon shaylandi. Qiz mashinaga o'tirgach jo'nab ketdishdi.

- Universitet binosi. Qora mashinadan iymanib tushayotgan qizni unga hayron tikiliyatgon o'quvchilar yanada bezovta qilardi.

- Heyi, Heyi, - Orqadan ismi aytilgan tarafga qaragan qiz ikki malla soch qizlarni ko'rib bir pasda hammasini unutdi. Go'yo u beshavqat dunyodan beg'ubor dunyoga o'tib qolganday.

- Heyi? Nega kelmay qolding. Mittivoy. Ahvoling yaxshimi? - uni mazahlagandek lekin chin dildan aytilgan erkalash qizni eritib yubordi.

- Heyixon. Bu kimning mashinasi?-a yo sen o'zinga boy yigit topib oldingmi-a??

- Ha rostan hoy qiz opangdan oldin uchrashishga balo bormi a?

- Qizlar qo'ysangizchi. Nimalar deyapsiz. Keyin aytib berarman. Darsga kechikmaylik.

- Mayli aytmasang aytma.- 2 qizdan biri labini burib, qo'llarini yelkasiga bog'lagancha, rashk ovozda gapirdi.

- Ey, Nayeon bas qilsangiz-chi? Qanday sizdan oldin uchrashaman? Mendan atiga 1 yosh katta opamni so'zini ikki qilarmidim-a

- Rostanmi? - Qiz darrov qo'lini tushurib qizga qaradi. Yuzidagi rashk ifodasi o'rniga hursandlik yugurdi. U aslida Heyidan avval uchrashishga emas. Dugonasini yigitlardan rashk qilgani sabab hafa bo'lib olgandi.

- Ha rost, rost onni. Qani qizlar kettik.

- Darsdan so'ng.

- Hey Heyi ko'rdingmi anashu bola sendan ko'zini uzmayabdi. Qara qaragin. -qo'lidagi kofe bilan qizlarni imlayotgan Nayeon pichirladi. Huddi kofe ichayotgandek qilib o'zini ko'rsatish uchun.

- Ehh hamma Heyi ga qaraydi. Yigitlarni ko'zi menga kelsa ko'r bo'lib qoladimi nima?? - labini burib o'zi bilmay baland qilib aytgan Sooyuning gapidan 2 qiz kulib kubordi. - E boringlaree - qizlardan dalda kutib o'rniga mazah eshitgan Sooyu yer tepinib qo'lidagi sharbat idishni qattiq stolga qo'ydi. Ovozi kulgili lekin yoqimli chiqayotgan bu arazchi qizni ko'rib Heyi va Nayeon o'zini tohtata olmasdi.

- Eh senimi Sooyu senga nima kam-a. Yigit deydi kamiga bu qiz~ O'zing mendan kichik bo'lsang,

- Nima qilibdi Heyi~~ men bu dunyodan yolg'iz o'tib ketamanmi deb o'ylab qolaman bazida. Kichik bo'lsam atigi 1 yosh nima qilindi-a?Qarang 3 alamizni ham sochimiz malla, men yaxshi o'qimasam ham yaxshi ovqat pishiraman. Heyini-chi a u ovqat qilishni bilmaydi. Bilasizmi yigitlarga qizlarni bilmi emas aksincha ovqatlari yoqadi. - labini shishirgancha qo'llarini o'ynatib shu so'zlarni aytardi.

Nayeon:

- Qizlar jim bo'ling qarasangizchi u bolaga.- Nayeon boyadan beri Heyini turtib uni etiborini tortishga urunib ohiri baland ovozda gapirib yubordi. O'zi qilgan ish miyasiga urulgach uyattan yerga kiray deb qo'lidagi kofe idish bilan yuzini yopib kutubxonadan yugurdi. Yo'lda bir bolaga urulishga ham ulgurdi buni ko'rgan qizlar og'zini qo'li bilan berkitgancha kulishardi. Birozdan so'ng kutubxonaga kimdir derazadan mo'ralaganini ko'rgan qizlar 2 daqiqa oldin zo'rg'a to'xtatgan kulgulari yana yuziga o'rmaladi. Asta sekin uyoq buyoqqa qarab ularni yoniga kelib o'tirdi.

- hey Nayeon onni tinchligmi 5 daida avval yugurib chiqib ketdingiz. Biz behabar qoldik - dedi Sooyu miyig'ida kulib bir qo'lini Heyini yelkasiga qo'ygancha. Sooyuning mazahini eshitgan Nayeon birdan gap boshladi.

- Heyi sen nega kelmay qol...- Nayeonning gapi ohirigacha yetmay tohtadi

- Heyini telefoni ovozi hammani e'tiborini tortdi. Heyi chuqur og'ir tikilib sekin qo'ng'iroqqa javob berdi.

:Qizim darsing tugagan bo'lsa uyga qayt. Seni dadang kutyabdilar. - telefondan Sona honimni ovozi eshitildi.

-Telefon ortidan kelgan ''dadang'' so'zi Heyini ich-ichidan sindirdi. Nima ham bo'lsin ahir kim ham 19 yoshida g'irt begona bir haftada o'gay otasiga aylangan insonni bemalol ''otasi'' sifatida qabul qiladi.- Uni otasi sifatida qabul qilsinmi yoki yoq? Bu gaplar birdan Heyining boshida og'ir yomg'irli bulutdek aylana boshladi

- Hop oyi. - qiz hayolini yig'ib sokin javob berdi.

- Nima bo'ldi Heyi yuzing o'zgardi. -Heyining yuzini o'zgarganini birdan bilgan Sooyu qiziqib so'radi

- Rostanmi. Bilmadim

- Heyi yuzida sohta tabassum jamlab yuzini biroz o'zgartirib dugonalariga yuzlandi - Qizlar oyim meni chaqiryabdilar. Men borishim kerak. Ertagacha.

Nayeon/Sooyu: Hop Heyi

- Qasr -

- Mashinadan tushgan qiz qasrdan farqi yoq uy tomon yo'l oldi. Uyga kirgach mehmonxona tomonga yo'l oldi. Doimgidan farq qiladigan dasturxon. Atrofida 1 Erkak va 1 Ayol o'tirardi. Albatta bu holatga o'zini tayorlagan Heyi bosiqlik bilan o'gay otasiga bir qarab stolga joylashdi

- Annyounghaseyo~ biroz past ammo dadil ovozda Heyi gapirdi.

- O'tir qizim. - Sona honim qiziga javoban gapirdi.

- Heyi hush kelibsan. Kel.- sokin ammo hushmomila ovoz Heyini biroz tinchlantirdi. Uning yuzidan samimiylik ufurib turardi. Kiygan qimmat brend bo'lmish Louis Vuitton kosytumi uni qaysidir boy kompaniyani CEO si ekanini bildirib turardi. Heyi avval ham boy oilada katta bo'lgan u brendlarni va himmatbaho narsalarni qarab tahmin yordamida ajrata olishining sababi shu edi. Hozir ham kostyumni bir qarab Louis Vuittonniki ekanini tahmin qildi. Birozdan so'ng sharbat uchun qo'l uzatgan Ming ho janobni yengi ko'ringani da LV brendi logosi ko'rindi. Heyi sodda ko'rinsa ham ainchkov qiz.

- Sokin kechki ovqatni tomoq qirilishining ovozi buzdi.

- Salom yangi oilam. - Yigitning kinoyali va bepisand ovozi Sona honimga ta'sir qildi shekilli birdan gap boshladi. Sona honim: Kel o'g'lim. Seni kutayotgandik. - Iltifotingizni qizingizga asrab qoying. Menga shundoq ham anchagina. Bu suhbatdan tinchi buzilgan janob Ming Ho gap boshladi.

- O'g'lim kelsang odamdek kel. Bo'lmasa seni kutgan 2 yilim bekor deb o'ylashim mumkin. - Sovuq ammo sokin aytilgan bu gaplar yigitni so'zidan qaytardi. Va itoatkorlik bilan stolga o'tirdi. - Jungkook firmadagi ishlari bo‘yicha direktor o‘rinbosari Chon Minni ishdan bo‘shat. - Nega? Tinchlikmi?.

- Yoq. Firmada noqonuniy hujjatlarda uning imzosi topildi. Boshqalar buni bilmasdan o'zing hal qil.

- Hop. - Ha aytgandek o'g'lim singling bilan tanish. Uni ismi Heyi. - Ming Ho Heyini nazarda tutib unga yuzlandi. - Qizim tanish bu akang Jungkook.

- Salom~ - Heyi pastgina qilib gapirdi.

- Salom. Yoshing nechida?

- 19 da. Universitetda o'qiyman.

- Mendan ancha kichik ekansan. Yoshim 24 da. Tanishganimdam hursandman.

- Ertalab. Universitetda kutubxonasida.

- Hey Heyi. Biz do'konga borib kelaylik. Ichimlik uchun baribir sen bormaysan shundaymi?

- Ha boravering.- Heyi kitobdan boshini ko'tarmay beparvo javob berdi

- Birozdan so'ng. - Heyi baland ovoz kelgan tarafga qaragan ham ediki boshiga urilgan zarbdan hushidan ketdi.

Comeback

X: -Endi o‘lmaguningcha seni qiynayman. Meni o‘ldir deb oyoqlarimga yalinasan.

#MINNIE_MORRISON

«𝐂𝐫𝐞𝐚𝐭𝐞 𝐮𝐧𝐟𝐨𝐫𝐠𝐞𝐭𝐭𝐚𝐛𝐥𝐞 𝐦𝐞𝐦𝐨𝐫𝐢𝐞𝐬 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐮𝐬». . .