Yoongi va Fenna uch yildan beri bir-birini sevishadi.Yoongi tashqi ko'rinishi sovuq,ammo ich-ichidan yumshoq va mehrga to'la,butun dunyo uchun u " Muz devori " lekin, Fenna uchun eng mehribon ,uning bitta tabassumini ko'rish uchun butun g'ururini chetga surib qo'yadigan inson.

O'sha oqshom Fenna boshini Yoongining ko'kragiga qo'yib yotdi,barmoqlari ko'ylagiga doira chizdi.

-Yoongi...agar bir kuni meni unutsangiz,nima qilaman ?

Yoongi qovog'ini chimirdi,qo'llari Fennaning belini mahkam bog'ladi.

-Unutmayman.Lekin o'sha kun haqiqatdan ham kelsa,meni urushing kerak,meni yana sevishing kerak.Meni qo'yib yuborma,tushundingmi ?

Fenna uning lablaridan o'pib kuldi.

-Yaxshi so'z beraman.

Ular bir necha hafta o'tgach,bu va'da ikkalasining ham yuraklarini pichoq kabi teshib,og'riq keltirishini bilishmasdi.

Yomg'irli kechada Yoongi Fennani olishga shoshilardi.Fenna unga qo'ng'iroq qildi,narigi tomondan Yoongining ovozi iliq eshitildi.

-Meni o'n daqiqa kut,ko'chaga chiqma.

Ammo oradan bir necha daqiqa o'tgach,Fennaga qo'ng'iroq bo'ldi : Yoongi avariyaga uchradi.

Fennaning oyoqlari shu qadar qaltirardiki,shifoxona zambilida oq ko'ylagi qonga botgan holda qimir etmay yotgan Yoongini ko'rib,yiqilib tushishiga oz qoldi.

Yoongi uyg'onganida , uning aytgan birinchi so'zi -Sen kimsan ?

Fenna o'zini yo'qotib qo'ymaslik uchun,lablarini qon ketgunicha qattiq tishladi,lekin baribir tabassum qildi.

-Men sizning do'stingizman..

Sog'ayguningizgacha yoningizda bo'laman.

Shunday keyin har kuni shirin qiynoqlar ketma - ket boshlandi.Yoongi uni eslamadi,lekin uning ko'zlarida hali ham Fennaning yuragini unga tegishli ekanligiga ishontiradigan nimadir bor edi.

Bir kuni Yoongi uxlayotganida alaxsirab,Fennaning qo'lidan ushlab pichirladi.

-Fenna ... meni tashlab ketma.

Fenna yostig'i ho'l bo'lguncha ertalabgacha yig'ladi.

Yoongi hamma narsani unutdi,lekin yuragi hali ham Fennaning ismini chaqirardi.

Fenna kasalxonaning musiqa xonasiga ko'chirilgan pianinoga uzoq vaqt befarq qarab o'tirdi va Yoongining uzun barmoqlari har bir klavishni bosgancha, pianino chalayotganini tomosha qildi.

Sizni juda sog'indim,chunki siz ijro etayotgan ohang,bir paytlar menga bag'ishlangan edi.U xotiralarni eslab,Yoongiga qarab jilmayib qo'ydi.

Yoongi bitta notani ham unutmagandi.U beixtiyor quyosh nuri ostida qizg'ish sochlari tovlanib turgan Fennaga qaradi,yuragi tez ura boshladi,go'yo bu chehrani ko'p marta ko'rgandek g'alati tuyg'u uni chulg'ab oldi.

Fenna karnayni yoqish uchun qo'lini cho'zdi,qo'shiq xona bo'ylab asta - sekin ask - sado berib,Yoongi bilan raqs tushishga majbur qildi.

Fennaning " Va'da " -u uchun maxsus yozilgan qo'shig'ini kuylayotganini eshitgach,Yoongi birdan jim bo'lib qoldi,ko'zlari yoshga to'ldi.

-Nega bu qo'shiq yuragimni og'rityapti ?

-Chunki bu qo'shiqni men sizga,ilk uchrashgan paytlarimizda yozib berganman.Yoongi Fennaga uzoq qarab turdi,so'ng birdan uni quchog'iga tortdi.

-Men seni eslay olmayman..lekin men seni sevishni xoxlayman.Menga imkom bera olasanmi ?

Fenna uni quchoqladi,ko'zlaridan yoshlari oqib,yanoqlariga tushdi.

-Uyg'onganingizdan beri shu jumlani kutaman.

«««««««««««««««««««««««««««««««««««««

Bir kuni tushdan keyin ,yo'l chetida ikkalasi birga ketishayotganlarida,to'satdan ularning ro'parasida mototsikl halokati sodir bo'ldi.

Tormozning chiyillash ovozi,shamolda qon hidi...

Yoongi hayratda qoldi,boshi yorilib ketmoqchi bo'lgandek,boshini changallab o'tirib qoldi.

-To'xta Fenna !!!

Xotiralar,xuddi kino plyonkasidagi tasvir kabi ko'z oldida aylana boshladi.

Fennaning shifoxona karavoti yonida yig'layotgani,yomg'irda uni quchoqlagani,sevgisini birinchi bo'lib tan olganidagi titroq o'pish.

Yoongi yig'lab yubordi,Fennani qattiq quchoqlab,sekin pichirladi.

-Esimda..Hammasi esimda !

Kechir,shu paytgacha seni yolg'iz qoldirganim uchun.Fenna ham uni qo'llari qaltirab quchoqlagancha yig'ladi.

O'sha oqshom Yoongi va Fenna o'z uyiga,xotiralarga to'la joyga qaytishdi.Ular bir-birini quchoqlab,nafas yetishmagunicha o'pishishdi.

-Men seni bir marta unutdim,lekin bundan buyon ismingni yuragimga muhrlayman.Kimligingni eslolmasam ham,meni sevganing uchun rahmat.

Fenna yosh to'la ko'zlari bilan Yoongiga qarab tabassum qildi.

-Agar keyingi safar yana unutsangiz,sizni yana meni sevishga majbur qilaman.Toki yuragingiz faqat bitta odam borligini eslamagunigacha - Rossi Fenna.

𝖡𝖾𝗌𝗁 𝗒𝗎𝗅𝖽𝗎𝗓𝗅𝗂 𝗆𝖾𝗁𝗆𝗈𝗇𝗑𝗈𝗇𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈𝗇𝖿𝖾𝗋𝖾𝗇𝗍𝗌𝗂𝗒𝖺 𝗓𝖺𝗅𝗂 𝗈𝗒𝗈𝗊 𝗄𝗂𝗒𝗂𝗆𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗉𝗈𝗅𝗀𝖺 𝗎𝗋𝗂𝗅𝗂𝖻 𝗍𝖺𝗊𝗂𝗅𝗅𝖺𝗀𝖺𝗇 𝗈𝗏𝗈𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗍𝗈'𝗅𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝖽𝗂.𝖬𝗂𝗇 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗌𝗍𝗈𝗅 𝖻𝗈𝗌𝗁𝗂𝖽𝖺 𝗈'𝗍𝗂𝗋𝖺𝗋,𝖻𝗂𝗋 𝗊𝗈'𝗅𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗊𝖺𝗅𝖺𝗆𝗇𝗂 𝖺𝗒𝗅𝖺𝗇𝗍𝗂𝗋𝖺𝗋,𝗈'𝗍𝗄𝗂𝗋 𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗌𝗁𝖺𝗋𝗍𝗇𝗈𝗆𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗁𝖺𝗋 𝖻𝗂𝗋 𝗌𝖺𝗁𝗂𝖿𝖺𝗌𝗂𝗇𝗂 𝗏𝖺𝗋𝖺𝗊𝗅𝖺𝗋𝖽𝗂.𝖴𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝖺𝗋𝗌𝗁𝗂𝗌𝗂𝖽𝖺 𝖱𝗈𝗌𝗌𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗊𝗈𝗋𝖺 𝗌𝖺𝗍𝗂𝗇 𝗒𝗈𝗊𝖺𝗅𝗂 𝗄𝗅𝖺𝗌𝗌𝗂𝗄 𝖻𝗅𝖺𝗓𝖾𝗋 𝗄𝗈'𝗒𝗅𝖺𝗄 𝗄𝗂𝗒𝗀𝖺𝗇,𝗊𝗂𝗒𝗈𝖿𝖺𝗌𝗂 𝗌𝗈𝖽𝖽𝖺,𝗅𝖾𝗄𝗂𝗇 𝗄𝗎𝖼𝗁𝗅𝗂 - 𝗃𝗂𝗆,𝗌𝗈𝗏𝗎𝗊 𝗏𝖺 𝗈'𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗂𝗌𝗁𝗈𝗇𝗀𝖺𝗇 𝖺𝗎𝗋𝖺 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗈'𝗍𝗂𝗋𝖺𝗋,𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗃𝗂𝖽𝖽𝗂𝗒,𝗅𝖺𝖻𝗅𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺 𝗌𝖾𝗓𝗂𝗅𝗆𝖺𝗌 𝗍𝖺𝖻𝖺𝗌𝗌𝗎𝗆 𝖻𝗈𝗋 𝖾𝖽𝗂.𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗌𝗈𝗏𝗎𝗊𝗊𝗈𝗇𝗅𝗂𝗄 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 : 𝖡𝗎 𝖻𝖺𝗇𝖽 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 "𝖸𝗈𝗎𝗇𝗀 𝖬𝖺𝗌𝗍𝖾𝗋 𝖬𝗂𝗇 𝖦𝗋𝗈𝗎𝗉 𝗊𝖺𝗇𝖼𝗁𝖺 𝗈𝗅𝖺𝖽𝗂 ? "

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗈'𝗋𝗂𝗇𝖽𝗂𝗊𝗀𝖺 𝗌𝗎𝗒𝖺𝗇𝗂𝖻,𝗒𝖾𝗇𝗀𝗂𝗅 𝗃𝗂𝗅𝗆𝖺𝗒𝗂𝖻 : 𝖬𝖾𝗇 𝗌𝗁𝗎𝗇𝖼𝗁𝖺𝗄𝗂 𝖻𝗂𝗅𝗆𝗈𝗊𝖼𝗁𝗂𝗆𝖺𝗇..𝖯𝗋𝖾𝗓𝗂𝖽𝖾𝗇𝗍 𝖬𝗂𝗇 𝗆𝖾𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗈𝗂𝖽𝖺𝗅𝖺𝗋𝗂𝗆𝗀𝖺 𝗋𝗂𝗈𝗒𝖺 𝗊𝗂𝗅𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗃𝗎𝗋'𝖺𝗍 𝖾𝗍𝖺 𝗈𝗅𝖺𝖽𝗂𝗆𝗂 ?

𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗈'𝗋𝗂𝗇𝖽𝗂𝗊𝗀𝖺 𝖾𝗀𝗂𝗅𝖽𝗂,𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗎𝗇𝖽𝖺𝗇 𝗎𝗓𝗈𝗊𝗅𝖺𝗌𝗁𝗆𝖺𝖽𝗂.𝖬𝖾𝗇 𝗁𝖺𝗋 𝗊𝖺𝗇𝖽𝖺𝗒 𝗊𝗈𝗂𝖽𝖺 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗀'𝖺𝗅𝖺𝖻𝖺 𝗊𝗈𝗓𝗈𝗇𝖺𝗆𝖺𝗇,𝖺𝗀𝖺𝗋 𝗋𝖺𝗊𝗂𝖻 𝗒𝖾𝗍𝖺𝗋𝗅𝗂𝖼𝗁𝖺 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗊 𝖻𝗈'𝗅𝗌𝖺.

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 - 𝗎 𝗁𝗈𝗅𝖽𝖺 𝗆𝖾𝗇 𝗌𝗂𝗓𝗇𝗂 𝖺𝗏𝗏𝖺𝗅𝗀𝗂𝗅𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗄𝗈'𝗋𝖺 𝗄𝗈'𝗉𝗋𝗈𝗊 𝖻𝖺𝗇𝖽 𝗊𝗂𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇 𝖽𝖾𝖻 𝗎𝗆𝗂𝖽 𝗊𝗂𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇.

𝖲𝗁𝖺𝗋𝗍𝗇𝗈𝗆𝖺 𝗂𝗆𝗓𝗈𝗅𝖺𝗇𝗆𝖺𝖽𝗂.𝖠𝗆𝗆𝗈 𝗑𝗈𝗇𝖺𝖽𝖺𝗇 𝖼𝗁𝗂𝗊𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇𝖽𝖺,𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗎𝗅𝗈𝗀'𝗂𝗀𝖺 𝖾𝗀𝗂𝗅𝗂𝖻 : 𝖲𝖾𝗇 𝗆𝖾𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗌𝗁𝖺𝗑𝗌𝗂𝗒 𝗂𝗌𝗁𝗂𝗆 𝖻𝗈'𝗅𝖽𝗂𝗇𝗀 𝖱𝗈𝗌𝗌𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺.

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗃𝖺𝗏𝗈𝖻 𝖻𝖾𝗋𝗆𝖺𝖽𝗂,𝗀𝗈'𝗒𝗈 𝗋𝗈𝗓𝗂 𝖻𝗈'𝗅𝗀𝖺𝗇𝖽𝖾𝗄,𝖻𝖺𝗅𝗄𝗂 𝗊𝗂𝗒𝗇𝖺𝗅𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇𝖽𝖾𝗄 𝗅𝖺𝖻𝗅𝖺𝗋𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗎𝗋𝗂𝗌𝗁𝗍𝗂𝗋𝖽𝗂.

- 𝖮'𝗌𝗁𝖺 𝗈𝗊𝗌𝗁𝗈𝗆 𝗓𝗂𝗒𝗈𝖿𝖺𝗍𝖽𝖺 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗒𝗈𝗌𝗁 𝗂𝗌𝗁𝖻𝗂𝗅𝖺𝗋𝗆𝗈𝗇 𝗒𝗂𝗀𝗂𝗍 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗌𝗎𝗁𝖻𝖺𝗍𝗅𝖺𝗌𝗁𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇𝖽𝖺 𝗊𝗈'𝗅𝗂𝖽𝖺 𝗌𝗁𝖺𝗆𝗉𝖺𝗇 𝗏𝗂𝗇𝗈𝗌𝗂 𝗍𝗎𝗍𝗀𝖺𝗇 𝖾𝖽𝗂.𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗎𝗓𝗈𝗊𝖽𝖺𝗇 𝗒𝗎𝗋𝗂𝖻,𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗈'𝗅𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝗏𝗂𝗇𝗈 𝗌𝗍𝖺𝗄𝖺𝗇𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗋 𝗊𝗈'𝗅𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗈𝗁𝗂𝗌𝗍𝖺 𝗍𝗈𝗋𝗍𝗂𝖻 𝗈𝗅𝖽𝗂 𝗏𝖺 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈'𝗋𝗇𝗂𝗀𝖺 𝗌𝗁𝖺𝗋𝖻𝖺𝗍 𝗌𝗍𝖺𝗄𝖺𝗇𝗂𝗇𝗂 𝗊𝗈'𝗒𝖽𝗂.

-𝖡𝗎𝗇𝖽𝖺𝗒 𝖺𝖼𝗁𝖼𝗁𝗂𝗊 𝗇𝖺𝗋𝗌𝖺𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂 𝗂𝖼𝗁𝗆𝖺,𝗌𝖾𝗇𝗀𝖺 𝗒𝖺𝗋𝖺𝗌𝗁𝗆𝖺𝗒𝖽𝗂.𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗄𝗎𝗅𝗂𝖻,𝗆𝖾𝗇 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗍𝖺𝗇𝗅𝖺𝖽𝗂𝗇𝗀𝗂𝗓𝗆𝗂 ? 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝖻𝗂𝗋𝗈𝗓 𝖾𝗀𝗂𝗅𝖽𝗂,𝗂𝗌𝗌𝗂𝗊 𝗇𝖺𝖿𝖺𝗌𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗌𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗎𝗅𝗈𝗀'𝗂𝗀𝖺 𝗎𝗋𝗂𝗅𝖽𝗂.

-𝖬𝖾𝗇 𝗌𝖾𝗇 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗁𝖺𝗆𝗆𝖺 𝗇𝖺𝗋𝗌𝖺𝗇𝗂 𝗍𝖺𝗇𝗅𝖺𝖽𝗂𝗆,𝗁𝖺𝗍𝗍𝗈 𝗌𝖾𝗇𝗂𝗄𝗂 𝖻𝗈'𝗅𝗂𝗌𝗁 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇 𝗁𝖺𝗆 𝗈'𝗓𝗂𝗆𝗇𝗂 𝗍𝖺𝗇𝗅𝖺𝖽𝗂𝗆.𝖸𝖺𝗋𝗂𝗆 𝗆𝖺𝗌𝗑𝖺𝗋𝖺 𝗒𝖺𝗋𝗂𝗆 𝗃𝗂𝖽𝖽𝗂𝗒 𝗊𝗂𝗒𝗈𝖿𝖺 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗀𝖺 𝗒𝗎𝗓𝗅𝖺𝗇𝗂𝖻.

-𝖲𝗂𝗓 𝗁𝖺𝗌𝖺𝖽 𝗊𝗂𝗅𝗒𝖺𝗉𝗌𝗂𝗓.

-𝖬𝖾𝗇 𝗁𝖺𝗌𝖺𝖽 𝗊𝗂𝗅𝗂𝗌𝗁𝗂𝗆𝗇𝗂 𝗒𝖺𝗌𝗁𝗂𝗋𝗆𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇 𝗏𝖺 𝗌𝖾𝗇𝗂 𝗁𝖾𝖼𝗁 𝗄𝗂𝗆 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖻𝖺𝗁𝖺𝗆 𝗄𝗈'𝗋𝗆𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇.

𝖮'𝗌𝗁𝖺 𝗄𝗎𝗇𝗀𝗂 𝗓𝗂𝗒𝗈𝖿𝖺𝗍 𝖽𝖺𝗏𝗈𝗆𝗂𝖽𝖺 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗇𝗂 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺𝗇 𝖼𝗁𝖾𝗍𝖽𝖺 𝗊𝗈𝗅𝖽𝗂𝗋𝗆𝖺𝖽𝗂.𝖧𝖺𝗋 𝗌𝖺𝖿𝖺𝗋 𝗄𝗂𝗆𝖽𝗂𝗋 𝗒𝖺𝗊𝗂𝗇𝗅𝖺𝗌𝗁𝗆𝗈𝗊𝖼𝗁𝗂 𝖻𝗈'𝗅𝗀𝖺𝗇𝗂𝖽𝖺,𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗌𝗈𝗏𝗎𝗊 𝗇𝗂𝗀𝗈𝗁𝗂𝗀𝖺 𝖽𝗎𝖼𝗁 𝗄𝖾𝗅𝗂𝗌𝗁𝖽𝗂.

===============================

𝖸𝗈𝗆𝗀'𝗂𝗋𝗅𝗂 𝗄𝖾𝖼𝗁𝖺𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝗂𝗋𝗂𝖽𝖺 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗂𝗌𝗁𝖽𝖺𝗇 𝗄𝖾𝖼𝗁 𝖼𝗁𝗂𝗊𝖽𝗂.𝖴 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗄𝖽𝖺𝗇 𝖼𝗁𝗂𝗊𝖺𝗒𝗈𝗍𝗀𝖺𝗇𝗂𝖽𝖺 𝗈𝗅𝖽𝗂𝖽𝖺 "𝗍𝗈'𝗊 𝗊𝗂𝗓𝗂𝗅 𝗋𝖺𝗇𝗀𝗅𝗂 𝖥𝖾𝗋𝗋𝖺𝗋𝗂" 𝗆𝖺𝗌𝗁𝗂𝗇𝖺𝗌𝗂 𝗍𝗈'𝗑𝗍𝖺𝖽𝗂.𝖣𝖾𝗋𝖺𝗓𝖺 𝗉𝖺𝗌𝗍𝗀𝖺 𝗍𝗎𝗌𝗁𝖽𝗂.

-𝖬𝖺𝗌𝗁𝗂𝗇𝖺𝗀𝖺 𝗈'𝗍𝗂𝗋.

-𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗊𝗈'𝗅𝗅𝖺𝗋𝗂𝗇𝗂 𝖻𝗂𝗋-𝖻𝗂𝗋𝗂𝗀𝖺 𝖻𝗈𝗀'𝗅𝖺𝖻,𝗆𝖾𝗇 𝗌𝗂𝗓𝗇𝗂𝗄𝗂 𝖾𝗆𝖺𝗌𝗆𝖺𝗇 𝗏𝖺 𝗌𝗂𝗓 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗄𝖾𝗍𝗆𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇.

𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗊𝗈𝗋𝖺𝗒𝗂𝖻 𝗄𝖾𝗍𝖽𝗂.

-𝖬𝖾𝗇 𝗑𝗈𝗑𝗅𝖺𝗀𝖺𝗇 𝗏𝖺𝗊𝗍𝖽𝖺 𝗆𝖾𝗇𝗂𝗄𝗂 𝖻𝗈'𝗅𝖽𝗂𝗇𝗀.𝖡𝗎 𝗒𝖾𝗋𝖽𝖺 𝖻𝗎𝗇𝗂 𝗂𝗌𝖻𝗈𝗍𝗅𝖺𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗆𝖺𝗃𝖻𝗎𝗋 𝗊𝗂𝗅𝗆𝖺.

𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗋𝗈𝗓𝗂𝗅𝗂𝗀𝗂𝗇𝗂 𝗄𝗎𝗍𝗆𝖺𝗌𝖽𝖺𝗇 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗄𝗇𝗂 𝗈𝖼𝗁𝖽𝗂 𝗏𝖺 𝗎𝗇𝗂 𝗂𝖼𝗁𝗄𝖺𝗋𝗂𝗀𝖺 𝗍𝗈𝗋𝗍𝖽𝗂.𝖸𝗈'𝗅𝖽𝖺 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗄𝗂𝖼𝗁𝗂𝗄 𝖻𝗂𝗋 𝗋𝖾𝗌𝗍𝗈𝗋𝖺𝗇𝖽𝖺 𝗍𝗈'𝗑𝗍𝖺𝖽𝗂 𝗏𝖺 𝗂𝗌𝗌𝗂𝗊 𝗇𝗈𝗈𝖽𝗅𝖾 𝖻𝗎𝗒𝗎𝗋𝗍𝗆𝖺 𝗊𝗂𝗅𝖽𝗂.

-𝖮𝗏𝗊𝖺𝗍𝗅𝖺𝗇.

-𝖲𝗂𝗓 𝗁𝖺𝗋 𝖽𝗈𝗂𝗆 𝗆𝖾𝗁𝗋𝗂𝗇𝗀𝗂𝗓𝗇𝗂 𝖻𝗎𝗒𝗋𝗎𝗊𝗅𝖺𝗋 𝗈𝗋𝗊𝖺𝗅𝗂 𝗂𝖿𝗈𝖽𝖺𝗅𝖺𝗒𝗌𝗂𝗓𝗆𝗂 ?

-𝖥𝖺𝗊𝖺𝗍 𝗌𝖾𝗇 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗏𝖺 𝖿𝖺𝗊𝖺𝗍 𝗌𝖾𝗇 𝗎𝖼𝗁𝗎𝗇.

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗇𝗈𝗈𝖽𝗅𝖾𝖽𝖺𝗇 𝗈𝗓𝗋𝗈𝗊 𝗈𝗅𝗂𝖻 𝗂𝖽𝗂𝗌𝗁𝗂𝗀𝖺 𝗌𝗈𝗅𝖽𝗂,𝗈𝗏𝗈𝗓𝗂 𝗉𝖺𝗌𝗍 𝗅𝖾𝗄𝗂𝗇 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗍𝖺𝖽𝗂𝗀𝖺𝗇 𝖽𝖺𝗋𝖺𝗃𝖺𝖽𝖺 𝖻𝖺𝗅𝖺𝗇𝖽 𝖾𝖽𝗂.

-𝖬𝖾𝗇 𝗁𝖾𝖼𝗁 𝗄𝗂𝗆𝖽𝖺𝗇 𝗊𝖺𝗋𝗓𝖽𝗈𝗋 𝖻𝗈'𝗅𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗒𝗈𝗊𝗍𝗂𝗋𝗆𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇.𝖠𝗀𝖺𝗋 𝗆𝖾𝗇 𝗌𝗂𝗓𝗀𝖺 𝗊𝖺𝗋𝗓𝖽𝗈𝗋 𝖻𝗈'𝗅𝗌𝖺𝗆,𝗊𝖺𝗇𝖽𝖺𝗒 𝗊𝗂𝗅𝗂𝖻 𝗍𝗈'𝗅𝖺𝗌𝗁𝗂𝗆𝗇𝗂 𝗋𝖾𝗃𝖺𝗅𝖺𝗌𝗁𝗍𝗂𝗋𝗒𝖺𝗉𝗌𝗂𝗓 ?

-𝖸𝗈𝗇𝗂𝗆𝖽𝖺 𝗊𝗈𝗅𝗂𝖻,𝗁𝖾𝖼𝗁 𝗊𝖺𝖼𝗁𝗈𝗇 𝗄𝖾𝗍𝗆𝖺𝗌𝗅𝗂𝗀𝗂𝗇𝗀𝗇𝗂.

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗃𝖺𝗏𝗈𝖻 𝖻𝖾𝗋𝗆𝖺𝗒 𝖻𝗂𝗋𝗈𝗓 𝗃𝗂𝗅𝗆𝖺𝗒𝗂𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝖽𝗂,𝗅𝖾𝗄𝗂𝗇 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗎𝗅𝗈𝗊𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗊𝗂𝗓𝖺𝗋𝗂𝖻 𝖻𝗈'𝗅𝗀𝖺𝗇𝖽𝗂.

(Fenna) 𝖻𝗎 𝗒𝗂𝗀𝗂𝗍,𝖻𝗎𝗇𝖺𝗊𝖺 𝗀𝖺𝗉𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂 𝖺𝗒𝗍𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗎𝗒𝖺𝗅𝗆𝖺𝗒𝖽𝗂𝗆𝗂🤭 ? ===============================

𝖪𝖺𝗍𝗍𝖺 𝗍𝖺𝖽𝖻𝗂𝗋𝖽𝖺 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗄𝗈'𝖼𝗁𝗆𝖺𝗌 𝗆𝗎𝗅𝗄 𝗄𝗈𝗋𝗉𝗈𝗋𝖺𝗍𝗌𝗂𝗒𝖺𝗌𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗆𝖾𝗋𝗈𝗌𝗑𝗈'𝗋𝗂 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗉𝖺𝗒𝖽𝗈 𝖻𝗈'𝗅𝖽𝗂.𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗓𝖺𝗅𝗀𝖺 𝗄𝗂𝗋𝗂𝗌𝗁𝗀𝖺 𝗎𝗅𝗀𝗎𝗋𝗆𝖺𝗌𝗂𝖽𝖺𝗇,𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗈𝗅𝖽𝗂𝗇𝗀𝖺 𝗊𝖺𝖽𝖺𝗆 𝗍𝖺𝗌𝗁𝗅𝖺𝖻,𝗊𝗈'𝗅𝗅𝖺𝗋𝗂𝗇𝗂 𝖻𝖾𝗅𝗂𝗀𝖺 𝗈'𝗋𝖺𝖻,𝗌𝗁𝗎𝗇𝖽𝖺𝗒 𝗊𝖺𝗍𝗍𝗂𝗊 𝗊𝗂𝗌𝗂𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝖽𝗂𝗄𝗂,𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝖻𝗈'𝗒𝗇𝗂𝖽𝖺 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗌𝗌𝗂𝗊 𝗇𝖺𝖿𝖺𝗌𝗂𝗇𝗂 𝗁𝗂𝗌 𝗊𝗂𝗅𝖽𝗂.𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗇𝗈𝗊𝗎𝗅𝖺𝗒 𝗃𝗂𝗅𝗆𝖺𝗒𝗂𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝖽𝗂.

-𝖻𝗎𝗇𝗂 𝗊𝖺𝗇𝖺𝗊𝖺 𝗍𝗎𝗌𝗁𝗎𝗇𝖺𝗒 ?

-𝖬𝖾𝗇 𝗌𝗂𝗓𝗀𝖺 𝗍𝖾𝗀𝗂𝗌𝗁𝗅𝗂 𝖾𝗆𝖺𝗌𝗆𝖺𝗇.

-𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗎𝗅𝗈𝗀'𝗂𝗀𝖺 𝗒𝖺𝗊𝗂𝗇 𝖾𝗀𝗂𝗅𝗂𝖻,𝗇𝗈𝗍𝗈'𝗀'𝗋𝗂.

𝖬𝖾𝗇 𝗁𝖺𝗋 𝖻𝗂𝗋 𝗊𝖺𝗋𝖺𝗌𝗁𝗂𝗇𝗀,𝗁𝖺𝗋 𝖻𝗂𝗋 𝗈𝗅𝗀𝖺𝗇 𝗇𝖺𝖿𝖺𝗌𝗂𝗇𝗀𝗇𝗂 𝖾𝗀𝖺𝗌𝗂𝗆𝖺𝗇.

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝖻𝖾𝗅𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗈'𝗅𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗎𝗌𝗁𝗅𝖺𝖻,𝗌𝖾𝗄𝗂𝗇 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗄𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂𝗀𝖺 𝗊𝖺𝗋𝖺𝖽𝗂.

-𝖴𝗇𝖽𝖺𝗒 𝖻𝗈'𝗅𝗌𝖺 𝗆𝖾𝗇𝗂 𝗆𝖺𝗁𝗄𝖺𝗆 𝗎𝗌𝗁𝗅𝖺𝖻 𝗍𝗎𝗋𝗂𝗇𝗀.𝖬𝖾𝗇 𝖻𝗂𝗍𝗍𝖺 𝗃𝗈𝗒𝖽𝖺 𝗍𝗎𝗋𝗆𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇.

𝖵𝖺 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗆𝖺𝗆𝗇𝗎𝗇𝗂𝗒𝖺𝗍 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗇𝗂 𝗈'𝗉𝗂𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝖽𝗂.

===============================

𝖮'𝗌𝗁𝖺 𝗍𝖺𝖽𝖻𝗂𝗋𝖽𝖺𝗇 𝗄𝖾𝗒𝗂𝗇 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈'𝗋𝗍𝖺𝗌𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝗌𝖾𝗏𝗀𝗂 𝗋𝗂𝗌𝗁𝗍𝖺𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗆𝗎𝗌𝗍𝖺𝗁𝗄𝖺𝗆𝗅𝖺𝗇𝖽𝗂.𝖡𝗂𝗋 𝗇𝖾𝖼𝗁𝖺 𝗄𝗎𝗇𝖽𝖺𝗇 𝗄𝖾𝗒𝗂𝗇,𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗂𝗌𝗁𝗑𝗈𝗇𝖺𝖽𝖺,𝗄𝖺𝖻𝗂𝗇𝖾𝗍𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖾𝗌𝗁𝗂𝗀𝗂𝗇𝗂 𝗒𝗈𝗉𝗂𝖻,𝗌𝗍𝗈𝗅𝗀𝖺 𝗌𝗎𝗒𝖺𝗇𝗂𝖻,𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗀𝖺 𝗑𝗎𝖽𝖽𝗂 𝗁𝗈𝗓𝗂𝗋 𝗎𝗇𝗂 𝗍𝗎𝗌𝗁𝗎𝗇𝖺𝖽𝗂𝗀𝖺𝗇 𝗒𝖺𝗀𝗈𝗇𝖺 𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇 𝗄𝖺𝖻𝗂 𝗊𝖺𝗋𝖺𝖽𝗂.

-𝖬𝖾𝗇 𝖼𝗁𝖺𝗋𝖼𝗁𝖺𝖽𝗂𝗆,𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺.𝖲𝖾𝗇𝗂 𝗈'𝗉𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗂𝗌𝗍𝖺𝗆𝖺𝗒𝖽𝗂𝗀𝖺𝗇 𝗂𝗇𝗌𝗈𝗇𝖽𝖾𝗄 𝗈'𝗓𝗂𝗆𝗇𝗂 𝗄𝗈'𝗋𝗌𝖺𝗍𝗂𝗌𝗁𝖽𝖺𝗇 𝖼𝗁𝖺𝗋𝖼𝗁𝖺𝖽𝗂𝗆.

𝖥𝖾𝗇𝗇a 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂𝗀𝖺 𝗒𝖺𝗊𝗂𝗇𝗅𝖺𝗌𝗁𝗂𝖻,𝗑𝖺𝗏𝖿𝗅𝗂 𝗃𝗂𝗅𝗆𝖺𝗒𝗂𝖻 𝗊𝗈'𝗒𝖽𝗂.

-𝖴𝗇𝖽𝖺𝗒 𝖻𝗈'𝗅𝗌𝖺 𝗈'𝗓𝗂𝗇𝗀𝗂𝗓𝗇𝗂 𝗄𝗈'𝗋𝗌𝖺𝗍𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝖻𝖺𝗌 𝗊𝗂𝗅𝗂𝗇𝗀.

𝖴𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗈𝗋𝖺𝗌𝗂𝖽𝖺𝗀𝗂 𝗆𝖺𝗌𝗈𝖿𝖺 𝗒𝗈'𝗊𝗈𝗅𝖽𝗂.𝖰𝗎𝗒𝗈𝗌𝗁𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗂𝗅𝗂𝗊 𝗇𝗎𝗋𝗅𝖺𝗋𝗂 𝗎𝗅𝖺𝗋𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗒𝗎𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂𝖽𝖺 𝗉𝗈𝗋𝗅𝖺𝖽𝗂.𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂𝗇𝗂𝗇𝗀 𝗊𝗈'𝗅𝗅𝖺𝗋𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖾𝗅𝗂𝗀𝖺 𝗆𝖺𝗁𝗄𝖺𝗆 𝖻𝗈𝗀'𝗅𝖺𝗇𝗂𝖻,𝗎𝗇𝗂 𝗈'𝗓𝗂𝗀𝖺 𝗍𝗈𝗋𝗍𝖽𝗂.𝖮'𝗉𝗂𝗌𝗁𝖽𝖺 𝗁𝖺𝗆 𝖾𝗀𝖺𝗅𝗂𝗄,𝗁𝖺𝗆 𝗒𝖾𝗇𝗀𝗂𝗅𝗅𝗂𝗄 𝖻𝗈𝗋 𝖾𝖽𝗂.𝖴𝗅𝖺𝗋 𝖺𝗃𝗋𝖺𝗅𝗀𝖺𝗇𝖽𝖺,𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗈𝗁𝗂𝗌𝗍𝖺 𝗉𝗂𝖼𝗁𝗂𝗋𝗅𝖺𝖽𝗂.

-𝖡𝗎𝗇𝖽𝖺𝗒 𝗄𝖾𝗒𝗂𝗇 𝗁𝖾𝖼𝗁 𝗊𝖺𝗇𝖽𝖺𝗒 𝗊𝗈𝗂𝖽𝖺𝗅𝖺𝗋 𝗒𝗈'𝗊.𝖥𝖺𝗊𝖺𝗍 𝗌𝖾𝗇 𝗏𝖺 𝗆𝖾𝗇.

𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺 𝗎𝗇𝗂𝗇𝗀 𝖻𝗈'𝗒𝗇𝗂𝖽𝖺𝗇 𝗊𝗎𝖼𝗁𝗈𝗊𝗅𝖺𝖽𝗂.𝖪𝗈'𝗓𝗅𝖺𝗋𝗂 𝖻𝖺𝗑𝗍𝖽𝖺𝗇 𝗉𝗈𝗋𝗅𝖺𝖽𝗂.

-𝖬𝖾𝗇 𝗁𝖺𝗆 𝗌𝗂𝗓𝗇𝗂 𝗊𝗈'𝗒𝗂𝖻 𝗒𝗎𝖻𝗈𝗋𝗆𝖺𝗒𝗆𝖺𝗇,𝗊𝗈𝖼𝗁𝗂𝗌𝗁𝗇𝗂 𝗈𝗋𝗓𝗎 𝗁𝖺𝗆 𝗊𝗂𝗅𝗆𝖺𝗇𝗀.

𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂 𝗈𝗁𝗂𝗌𝗍𝖺 𝗃𝗂𝗅𝗆𝖺𝗒𝗂𝖻,𝗒𝖺𝗇𝖺 𝗈'𝗉𝖽𝗂.𝖷𝗎𝖽𝖽𝗂 𝗊𝖺𝗒𝗇𝗈𝗊 𝗊𝗈𝗇 𝗏𝖺 𝗒𝗎𝗋𝖺𝗄 𝖻𝗂𝗅𝖺𝗇 𝗌𝗁𝖺𝗋𝗍𝗇𝗈𝗆𝖺 𝗂𝗆𝗓𝗈𝗅𝖺𝗀𝖺𝗇𝖽𝖾𝗄.

-𝖬𝖾𝗇𝗂 𝗌𝖾𝗇𝗂 𝗌𝖾𝗏𝖺𝗆𝖺𝗇 𝗄𝗂𝖼𝗁𝗂𝗄 𝖬𝖺𝗅𝗂𝗄𝖺𝗆, 𝖱𝗈𝗌𝗌𝗂 𝖥𝖾𝗇𝗇𝖺.

-𝖵𝖺 𝗆𝖾𝗇 𝗁𝖺𝗆 𝗌𝗂𝗓𝗇𝗂 𝗌𝖾𝗏𝖺𝗆𝖺𝗇,𝖬𝗂𝗇 𝖸𝗈𝗈𝗇𝗀𝗂.

Maktab darslari tugashi bilan qo'shimcha darsim sababli avtobusga yugurardim, zero yana kech qolib eshik oldida turishni istamasdim. Endigini 8chi sinf bolsamda ingliz tiliga mehrim sababli uni o'rganishni boshlaganman.

Darslar boshlandi ustoz endi mavzu tushintirishni boshlagan payt xonamiz eshigi taqilladi va adminstratorimiz ustozimdan boshqa guruhni ham endi bizning guruhga qoshishimiz kerakligini aytdi. Avval e'tibor bermadim ammo oradan daqiqalar o'tib guruhga o'sha o'quvchilar kirib kelishni boshladi. Orasida bir mallasochi bor edi. Bilmadim ammo u qandaydir boshqacha edi. Dars boshlandi, ustozimiz bu o'quvchilar bilan tanishishni boshladilar, eshitishimcha ularni darajasi bizniki bilan bir xil ekan. Navbat o'sha mallasochga keldi.

-Mening ismim Kim Taehyung.

Taehyung lablarim orasida shivirladim, yuragim qandaydir notanish ritmda seskandi. Ovozi. Bilmadim ammo qulogimga uning ovozi boshqacha eshitildi. Balki u men uchun hamma emasdir.

2017-yil Dekabr

Taehyung guruhimizga qoshilganinga endigini 2oy boldi. Ammo tan olaman men unga befarq emasman. U juda ham kelishgan aqlli bola. Dars davomida 2lamiz mavzular boyicha talashamiz, men undan u esa mendan oldinroq javob berishga harakat qiladi. Biz ikkimiz goyo bir birimizni toldiradigan boshqotirma edik. U juda ham iltifotli ediki meni sizlardi. Juda ham tarbiyali ekanligi bilinadi, ammo bazi paytlar unga yutqizib qoysam biroz xazillari o'tib tushardi. Uni baribir hamma kamchiliklari bilan qabul qilardim. Yana bir dars u o'ziga uzuk sotib olibdi. Biroz kulgiliya. Ustozimiz uni kordila va

-Ha Fenna bilan birga juftliklar uzukini taqyapsizmi-dedilar men tezda ularga qaradim. Taehyung esa albatta buni rad etti. Ammo ich ichimdan men bu ustozimning xazilini yoqtirdim. Demak ular ham bizni bir birimizga mos deb bilar ekanlar.

2017-yil Yanvar

Uning tug'ilgan kuni ekan va 18yoshni qarshi olibti. U uchun juda xursand bo'ldim. Ammo bilasizmi nima meni xafa qilardi. Nega u xattoki bir marta bolsa ham bimadir sorab yozmagan. Undan juda kop marta bunday narsalar kutardim. Ammo uni o'zini ko'rishimni ham baxt deb bilardim. To'g'risi go'yoki u uchun o'quv markaziga kelayotkandek edim, u kelmagan kunlari esa xatto boshimni ko'tarishni ham istamasdim.

2017-yil Aprel

Uning oyoqlari sinibdi. Bu xabarni uni do'stidan eshittim u ham biz bilan bur guruhda edi. Juda qattiq o'ylandim. Demak endi uni har dars ko'rolmayman. Shu 1oy ichida darsga borgim kelmasdi. Maktabda ham uni o'ylardim. Dugonam Yerinni ham qulogini uning ismi bilan toldirgandim. Yuragimda va hayolimda faqat u edi. TAEHYUNG TAEHYUNG TAEHYUNG.

Bir kuni u menga yozdi, ishonasizmi o'zimda emasdim va yozishi bila hayajonlanganimdan tez ochib yubordim. Ammo uning gapi "bilmaysizmi men hali ham shu guruhdamanmi?" edi. Kayfiyatin biroz tushdi. U o'zini darslarga kelmayotkani uchun guruhdan chetlatildi deb o'ylab menga yozibti. Ammo buni jiddiy olmadim. Hayolimda muhimi u menga yozdi degan so'z edi. Unga javob yozdim.

2017-yil Iyun

Biz yuqori darajaga o'ttik. U tezroq seritifikat olishi kerak edi sababi bu yil maktabni bitirdi. Bilasizmi nima? Men eng qorqqan narsa bu agar bu sertifikat olsa boshqa bu yerda o'qimaydi. Eng qizig'i nima bilasizmi? Uni oxirgi marotaba seshanba kuni ko'rdim shundan so'ng qaytib kursga kelmadi. Qizig'i u sertifikat olibti. O'iqshga ham kiribti. Biz 2oydan so'ng guruh chatida gaplashdik. Ammo telefonim sababli uni hisobini yo'qotib qo'ydim. Ammo umid qilaman bari bir bir kun biz albatta uchrashamiz.

2025-yil Oktyabr

Qiz mashinasinida o'tirib uzun tirbandlikni jimgina kuzatardi. Mashinalar sekin sekin harakatlanishar, hamma o'z ishi bilan band edi. Qiz atrofga nazar solishi bilan kozi tanish chehraga tushdi. Lablaridan osha ism chiqdi

-Taehyung.

Yigit telefonda allakimlar bilan suhbat qurayotkan payt nigohlarni sezib

atrofga qaradi hamki o'g'ri ko'zlar bilan to'qnashdi. Albatta Fenna ko'zlarini olib qochib o'zinu musiqa tinglayotkandek qilib ko‘rsatishga harakat qildi ammo soniyalarda chalingan signlar ovozi uni yana osha tarafga qarashga majburladi. O'sha uzoq kutilgan daqiqa. O'sha mallasoch yigit bilan to'qnashgan ko'zlar iliqlikni hosil qildi.

2026-yil Oktyabr

Qiz egnidagi kelin libosini yechishga qilayotkan harakatlari besamar ketayotkan paytta, uni hozirgina turmush o'rtog'iga aylangan yigit tomonidan yordam kuchlari keladi. Yigit ko'ylakning oxirgi qismiga kelganda lablarini qizning bo'yni ostida ko'madi va nafasi ostida pichirlaydi.

-Sen doimo taqibchi oshig'im bo'lgansan, xuddi men senga bo'lganim kabi.

-Lanati, dedi qiz nafasi ostida. Toychog'im, bolajonim meni kechir. Men bunday bo'lishini bilmagandim. U mashinasining yon tomonidagi pachoq joyga qarar ekan.

Ayni damda qora Mersning ichidan, kelishgan taxminan 28-29 yoshlar atrofidagi yosh erkak tushdi.Yigit sekin qizning yoniga bordi va 2daqiqa kutdi. Ammo Fenna xali hanuz toychog'i bilan gaplashar edi. Fenna birdan boshida odam turganini sezib tezda o'rnidan turdi. Shunda yigit iloji boricha muloyimlik bilan gap boshladi.

-Xonim ahvolingiz yaxshimi? O'zingizga hech narsa qilmadimi. Yigit xol ahvol sorar ekan birdan qiz gapira ketti.

-SIZ! HAMMASIGA SIZ AYBDORSIZ. Sizni deb mening o'g'lim jarohatlandi. Aslida hamma ayb qizni bo'ynida bo'lsa ham bunday vaziyatda Fennaga baribir edi va u aybini tan olishni istamasdi. Yigit iloji boricha qizga yordam berishni istagandi, ammo uning bu muomalasidan keyin yigit ham gaplarini o'zgartirdi. U lab chetida kuldida gapira boshladi

-Kechirasiz kechirasiz. Aybni qilgan siz-u, ayblanayotkan menmanmi? Nima qizil chiroqni ko'rish uchun sizga ko'zoynak sotib olib bermaganim aybimmi?

-NIMA. Yigitning gaplaridan qiz battar asabiylasha boshladi. Siz qanday odamsiz. Birinchi bolib mashinamni jarohatladingiz endi esa meni yerga uryapsizmi. Sizdek insonlar g'irt ahmoq va o'qimagan bo'lishadi.

-O'rningizda bo'lganimda bunday demagan bo'lardim, yer dumaloq balki bir kun kelib ishingiz tushganda bu gaplar uchun afsuslanarsiz. Yigit o'zining og'ir vazmin feli bilan qizga tasir otkazishni boshladi.

-Siz bilan qayta uchrashgandan ko'ra, qaytib nafas olmaganim ma'qul. Ogohlantiraman, ortiq yo'limdan chiqmang, yo'qsa afsuslanasiz. Qiz o'zicha yigitni qo'rqittim deb o'ylardi. Ammo bu chetdan yosh bolalarning xuddi akasini qo'rqitkani kabi edi. Qiz shunday dediyu mashinasiga o'tirib universitetga yo'l oldi. Yigit qiz ketkan yo'lga qarab qoldiyu, kulib qo'ydi.

-Hali ko'ramiz qizaloq.

Yigit ham qiz ketkandan so'ng o'z yo'lidan ketti.

Shoshilganidan yugurib hansirashga tushgan qiz auditoriyaga kelganda o'zini epaqaga keltirdi. Albatta ustozidan 1 2dakki olgandan song jimgina kirdi. Bu holida u na tortishishni va na vaziyatni tushintirishni istadi. Kirishi bilan eng yaqin dugonasi Yerinning oldiga o'tirdi.

-Yo xudo Fenna cho'lda qolib ketting deb o'ylagandim, nima boldi nega xomushsan?

Qizlar orqa partada hech kimni eshitmasdan gaplashib o'tirishdi. Fenna esa bugun tongda bo'lgan barcha voqeani aytib berdi.

-Sen qiz jinnimisan? Mashinasini aslida sen turtib yuborgansan. Seni militsiyaga olib bormaganiga shukr qil. Dugonasiga dakki berarkan Fenna bu gaplarni eshitishni istamasdi. U hayollarida baribir haq edi.

-Mayli uni qo'y. Bilasanmi nima yangilik eshittim?

-Albatta bilmayman, gapir.

Yerin ensa qotirdiyu gapini davom ettirdi.

-Universitetimizga bugun yangi professor kelarkan. Aytishlaricha juda chiroyli, kelishkan va tajribali emish.

-Yaxshi kelsa kelavermaydimi, bular haqida bosh qotirish istagim yo'q tezroq dars tugasayu mashinamni ustaxonaga olib borsam.

Ayni shu paytta professor gapirishni boshlaydi.

-Aziz o'quvchilar. Bilasizki oyning oxiri bolganligi sababli loyiha ishini tezlashtirishingiz zarur. Guruhda kamida 2ta odam bo'lsin. Men aytgan adabiyotlardan foydalanmasangiz bari befoyda. Endi tanaffusga chiqing. Loyihalarni keyingi hafta yig'ib olaman.

Qizlar hali loyihani boshlash tugul u haqida o'ylashmagan edi.

-Fenna iltimos sen bugun universitet kutubxonasidan kitoblarni to'pla, loyihani birga qilamiz. Men Jayga bugun uchrashishga vada berganman. Iltimos dugonajon. Fenna ham dugonasini tushingan holda u bilan hayrlashdi.

Kutubxonaga kelgan Fenna 1ta kitobdan tashqari barchasini topkan edi. U uchun kerak bolgan kitobni bugun yangi kelgan professor Kim Taehyung olib ketkan emish. Shu sababdam u hozir o'sha prafessor oldiga ketmoqda. Eshikning oldiga kelib taqqilatgandan so'ng kiring degan ovozni eshitgan Fena ichkariga bemalol kirdi. Ammo qarshisidagi odamni ko'rib xushi uchdi. To'g'risida ertalabki ko'ngilsizlikda sherik bo'lgan insoni MAKTAB PROFESSORI turardi.

-Xo'sh. Demak Jeon Fenna. 2-kurs talabasi. Seni bu yerga nima yetaklab keldi. Taahyung ertalab bu qiz bilan bir joyga kelganidan hayratlanib u haqida surishitrgan edi.

Fennaga aytilgan o'sha Taehyung u ekanligiga hali hanuz ishona olmasdi.

-Nega ranging oqarib ketti? Arvoh emas odamman. Nimadir kerakmi?

Fenna ana endi o'zini o'nglab oldi.

-Ixm kechirasiz m-menga bugun ertalab kutubxonadan olgan kitobingiz kerak edi. O'rta asrlar tarixi haqidagi. Qiz hayajonlanmasdan gapirishga harakat qilarkan ammo uning ovozi buni inkor etardi.

-Demak kitob. Yaxshi Jeon xonim. Senga kitobni beraman. Xohlasangiz nafas olishdan to'xtasangiz suniy nafas bo'lishim ham mumkin nima deysiz. Axir o'zingiz bugun ertalab siz bilan qayta uchrashgandan ko'ra nafas olmaganim yaxshi demaganmidingiz.

Fenna ayni damda juda xijolatli xolda tursa ham o'zini qo'rqoq ko'rsatkisi kelmasdi.

-Ha albatta shunday degandim. Ammo bu gap majoziy manoda edi Professor Kim. Buni hatto yosh bola ham tushinadi. Ertalabki ishga keladigan bo'lsak bu oddiy baxtsiz xodisa edi, shunday emasmi? Oddiy aholi orasida bo'ladigan hodisa. Endi esa menga kitobni bersangiz dedi. Taehyung kitobni uzatishi bilan tezda uning qo'lidan yulib olgan siz shoshilnch raxmat aytib xonadan chiqib ketdi. Ammo u bilmasdiki bu harakatlari bilan uning faqatgina xonasidan chiqish mumkin yuragidan emas

Oradan oylar o'tti bu vaqt ichida Taehyung bilan Fenna barcha ishlarni unutib ancha yaqin bo'lishdi. Ular nafaqat universitetda balki o'qishdan tashqarida ham uchrashishar edi. Aynan o'sha kun keldi Taehyung kutkan kunlar. Darslar tugadi va kech tushdi. Tae Fennani dars qilamiz deb sohil bo'yiga olib keldi. Fenna nega aynan bu yerda ekanligini anglolmasdi. Osmon qorong'u edi ammo birdan salyut ovozi keldi. Fenna tezda u yerga qaradi va u yerda

"FENNA SENI SEVAMAN"

deb yozilgan edi. Va to'satdan ortdan Taehyung paydo bo'ldi. Qizning ko'zi allaqachon yoshlar bilan to'lgandi.

-Fenna bilmayman ammo yuragim hozirni o'zida o'z o'rnidan chiqib ketadigandek. Bu yurak seni ko'rgandan so'ng shunday bo'lib qolgan. Har bid qilgan orzularimda sen borsan. Men seni telbalarcha sevib qoldim. Menga imkon ber. Yigit qo'lida gullar bilan turardi. Fenna ayni damda ko'zlariga ishonmasdi sababi u ham Taehyungga allaqachon befarq emasdi. Ayni damda u shunchaki "Roziman" dedi va hayotidagi u sevgan inson bilan bo'ladigan shirin xotiralarga o'zini tayyorladi

YUNJIN POV
Uchinchi marta. Uchinchi marta bu yerdan o'tyapman. Xali hamon miyamda kiraymi yoki yo'q degan savol aylanmoqda. Oxiri qaror qildim. Bu yerga shunchaki qahva ichish uchun keldim. Ichaman va ketaman.

Kafe ichkarisiga kirib kechagi joyimizga o'tirdim. Chae bugun men bilan bora olmasligini aytdi. Bu qizga nimadir bo'lyapti va mendan sir tutyapti. Nima bo'lsa ham yaxshi bo'lsin. Shu sabab yolg'iz keldim. Kirib kelishim bilan ko'zlarim unga tushdi. O'sha sovuqqon ko'rinishda. Ammo uning kuchli aurasi hali hamon meni o'ziga tortmoqda. Va bir payt u men tomon kelishni boshladi. Bilmadim shu soniyalarda yuragimning urish ritmi o'zgardi. Har doimgidek jiddiy, rasmiy, sovuqqon. Qalban esa... nimadir meni unga tortadi.

– Nima buyurtma qilasiz? — dedi baralla, ko‘zlarimga qaramasdan.

Men bu safar tik qaradim. Uning ovozida charchoq ham, ishonch ham, begona muzlik ham bor edi.

-Bitta Latte. Faqat shakari kamroq bo'lsin iltimos-dedim.
U daftariga yozib oldi. To'satdan orqadan ovoz keldi.

-Jay, bu stoldan buyurtmalarni ol- dedi uni hamkasbi.
Ismi. Nihoyat eshitdim. "Jay" deb chaqirishdi. O'sha zahoti yuragim bir pasga to‘xtab qolgandek bo‘ldi.

U ortga ketdi, men esa stolda o‘tirganimcha sekinlik bilan bu ismni ichimda takrorlay boshladim.

"Jay…" O'zimga o'zib bilinar bilinmas kulib qo'ydim. Bilmadim nega.
U buyurtmamni olib keldi.
-Latte, kam shakarli.
-Rahmat, – dedim oddiygina, ammo ko‘nglimda bu rahmat ortida qancha narsa yashiringanini u bilmasdi.

Nigohlarimiz to‘qnashdi. Yuzida hech qanday ifoda yo‘qdek tuyuldi, ammo ichida nimadir siljigandek ko‘rindi. U boshini qimirlatdi, burilib ketdi.

Men esa o‘tirgan joyimda yuragimni tinchlantirishga urindim.

POV JAY
Oradan vaqt o'tti. Stollar orasidan o‘tayotib ko‘zim o‘sha burchakdagi joyga tushdi. Xayolimga bir necha soat oldin yuz bergan voqealar kela boshladi. To‘lqin sochli qiz. Uning nigohi. Va...

Stol ustidagi kichik charm hamyon.

Jay unga yaqinlashdi. Rangi och jigarrang, mayin charmli, ustida kichik metal ilmog‘i bor. Ochiq emas, ammo ichida nimadir borligi bilinib turardi. Bir zum ushlab turdi, lekin ochmadi.

Shunchaki ichida qandaydir ishonch bor edi — u qaytadi.

Jay hamyonni kafening orqa tarafidagi kichik shkafga olib borib qo‘ydi. U yerda xodimlar o‘z buyumlarini saqlashardi. Hamyonni o‘sha yerga, ko‘z ilg‘amas joyga qo‘yarkan, ichidan nimadir silkinib o‘tgandek bo‘ldi.

ERTANGI KUN
Ertalabki darslar, yoqimsiz lekin zarur leksiyalar... Bularning bariga diqqatini jamlay olmagan Yunjin oxiri yon cho‘ntagiga qo‘l soldi.

Bo‘sh.

— Yo‘q! – dedi u sekin. So‘ng chuqur nafas oldi. Avtobusda ishlatadigan kartasi doimi uning yonida turgani bois, Jen xamyoni yo'qligini hozir bildi.
-Kecha faqat Cafeda xamyonimni qo'limga oldim. Yo Xudoyim. Rostan ham. U o'sh yerda bo'lishi kerak. Bu tasodifmi? Yo'q bu taqdir men bilan yuzlashtirayotkan mo'jiza. Xamyonimni qoldirib ketkanimdan xursand bo'ldim. Rosti jinni bo'lyapman. Buni eshitgan Chae rostan ahmoqligimni tasdiqladi. Darsdan so'ng Blossomga u bilan birga bormoqchi edim. Afsuski, u ishi borligini aytdi. Shu sababdan u yerga o'zim boraman. Ishonamanki u bo'lmasa ham kimdur meni xamyonimni olib qo'ygan.

BLOSSOM CAFE
Cafe ichiga shoshib kirdim, yo xamyonim yo'qolgani uchun yo uni ko'rishni istaganim uchun. Albatta u o'sha yerda turardi. Men xech ikklanmay u tomon bordim va maqsadimni aniq bayon qoldim.
-Salom. Kechirasiz sizdan bir narsani so'ramoqchi edim-dedim ohista. U mening ko'zlarimga qaradi. Go'yoki nima deyishimni biladigandek.
-Salom. Marhamat eshitaman.
-Kecha qahvaxonaga kelgandim esingizda bo'lsa. Shu kechadan so'ng xamyonimni yo'qotib qo'ydim. Balkim uni shu yerda qoldirdim deb o'ylab keldim. Siz xech qanday hamyonni ko'rmadingizmi? Ko'zimda qandaydir ishonch bor edi. Umid qilardimki u men kutgan javobni beradi.
-Och jigarrang, mayin charmli, ustida kichik metal ilmog‘i bor, shundaymi?
Xuddi o'zi. U tasvirlagan xamyon meniki bilan bir hil edi.
-Ha, ha o'sha-dedim tezlikda
-Bir daqiqa-dediyu ichkariga kirib ketti.
Taxminan 2daqiqadan so'ng u qo'llarida men izlagan narsa bilan chiqardi. Ayni damda men xamyonim topilganidan emas balki, Jay unj olib qo'yganidan xursand edim.
-Katta raxmat. Qanday minnatdorchilik bildirishni bilmayman-dedim ko'zlarim porlab.
-Arzimaydi. Umid qilamanki keyingj safar e'tiborli bo'lasiz-dedi va yana ishiga kirib ketdi.
To'g'ri uning bu ko'rinishi va muomalasiga o'rgandim hisob. Hozirdagi quvonchimni hech narsa so'ndira olmaydi. Xamyonimni oldim va uyga yo'l oldim.

POV CHAEWON
Shahar chiroqlari yuragimni isitmasdi. Ular porlayotgandi, lekin men ichimda qorong‘ilikda edim.

Uyda yana o‘sha gaplar. "Sen eng yaxshisi bo'lishing kerak", "Bu yo‘l sening kelajaging", "Biz sendan orzu qilamiz"... Orzular meniki emas, ularniki aslida. Mening orzularim qayerda?

Tizzalarimni quchoqlab, dengiz bo'yida o'tiribman Yig‘lamadim, lekin ko‘zlarim qizarib ketganini bilardim. Bu xolatimni hech kimga ko'rsatishni istamayman.
Birdan kimdir boshim tepasida paydo bo'ldi. Qo'lidagi dastro'molni esa men tomonga tutib turardi.
-Agar yig'lashni hoziroq to'xtatmasang, ko'zyoshlaring mana bu dengizga qo'shilib okeanga aylanadi. Qani ol okeanni to'xtatamiz-dedi yengil kinoya bilan-yoki men suzishni boshlayman.
Chae kulib yubordi. To‘xtatmoqchi bo‘ldi, bo‘lmadi. Kulgi ko‘z yoshga aralashib ketdi.
— Yaxshimisan? — deb so‘radi yigit bu gal jiddiyroq ohangda.

Chae bosh irg‘adi. Dastro'molni oldi, lekin hali gapirmadi.

— Bilasizmi, men har doim shuni tushunmaganman... nega bizdan kim bo‘lishimizni so‘rashadi, lekin qanday yashashni hech kim o‘rgatmaydi?

Yigit unga qaradi. U ilk bora kimdirdan bu gapni eshitayotgandek his qildi.

— Ba'zan jim yig‘lashing kerak... — dedi u. — Faqat shunchaki nafas olish uchun.

Yigit cho‘ntagidan bitta shokolad olib chiqardi va uzatdi.

— Bu hech narsani hal qilmaydi. Lekin shokolad yeb o‘tirgan odam, hech bo‘lmasa, bir daqiqa davomida baxtli ko‘rinadi.

Chae yana kuldi. Ko‘zlarida mung bor edi, ammo yuragida issiqlik paydo bo‘lgandek tuyuldi.

— Jake, — dedi u qo‘lini uzatib.
— Men... Chaewon, — dedi qiz, biroz tortinib.

— Yaxshi Chaewon, biz endi okean boyida tanishgan yaqinlarmiz. Endi bitta maslahat: hayot sahifalaridan chiqib ketishni emas, yangi sahifalarni ochishni o‘rgan. To‘g‘ri, ba'zida so‘zlar chalkash, lekin hikoya hali tugamagan..
Yigit shunday dediyu bu yerni tark etdi. Men ham bir necha daqiqalardan so'ng bu yerdan kettim.

- Jen Huh

Vanihoyat darslarimiz tugadi. Bu vaqt ichida Chae bergan vadamni eslatib xunob qildi.
-Jen men uzoq joyga borishni istamayman. Oshqozonim xar xil ovozlar chiqarib mendan qasos olishni boshlaydi. Noligancha gapirdi Chae.
-Men allaqachon o'qishga kelayotkanimizda yo'ldan bir kafeni tanlab qo'ydim. Bu yerdan uzoq emas. Aynan o'sha yerga borishni istayman. Qiz ichida o'ylab qo'ygan rejasini ayttiyu dugonasini javobini kuta boshladi.
-Ochig'i menga farqi yo'q. Unda tezroq seni mana bu bochkadayam oshqozoningni to'yg'azayalik. Jen atay uning ustidan kulish uchun ensa qotirib gapirib qo'ydi
-Hhh meni oshqozonim bilan o'ynashma. Och paytim o'zimga javob bermayman. Qo'li bilan dugonasiga o'qtalgan Chae xuddi hazil ila do'q po'pisa qildi.
-Yaxshi, yaxshi xonim, kechirasiz, endi ketaqolaylik.

Rostan ham Chae aytganidek kafe juda yaqin ekan. 15daqiqada piyoda yurib yetib keldik. Qiziq nega bu yerni oldin ko'rmagan ekanman. BLOSSOM CAFE. Nomi menga yoqti. Kirib kelishimiz bilan tashqariga qaragan joydan o'rin oldik. Rostan ham shinam ekan. Bir necha daqiqadan so'ng orqadan kimdir keldi. Qora formada, bo'yi baland ofitsant kiyimida bo'lgan yigit qo'lidagi daftarchasini olib bizga murojat qilishni boshladi.
-Nima buyurtma qilasiz? - so'radi yigit qisqa va rasmiy ohangda. Shu on uni ko'rib to'xtab qoldim. Negadir undan ko'zimni uzolmadim. Yigit esa shunchaki buyurtma berishimizni kutardi. U boshqalarga o'xshamasdi. Odatda kafedagi yigitlar biroz e'tibor va iliqlik bilan qizlarni o'ziga tortish uchun gaplar gapiradi. Ammo hozir bu yigit ularning umuman aksi. Chae ofitsantga qarab qolganimni sezdi shekilli darrov gapirib ketdi.
-Ixm menga 2ta qulupnayli tort hamda kokteyl, ha mangoli bo'lsin, iltimos. Jen sen nima buyurtma qilasan. Qiz menga undan nigohlaringni uz degandek balandroq gapirdi. O'zimni juda noqulay xis qildim. Sababi yigit unga tikilib qolganimni bilib turardi. Endi u nima deb o'ylaydi?
-Ha menga bitta Latte hamda bitta crepe. Barchasini tez-tez aytib tashladim.
Yigit daftarchasiga barini tez-tez yozdiyu, boshini qimirlatib ortga ketti.
Yigit ketishi bilan Chae menga sekin gapirishni boshladi.
-Tovba bu yigitni yuzidan tomayotkan muzlardan Antraktida uy qursa bo'ladi. Lekin, rost, chakki emas. Bir qaraganda chiroyli.
-Men bilmadim. Zo'rg'a gapirdim. Ko'zlarim esa u ketkan joyni taqib qilishda davom etardi.
Kafedan chiqib to'g'ri uyga yo'l oldik. Avtobusdan tushib, Chae bilan xayrlashdim. Uyga keldim. Odatda oyim ishdan kech keladilar. Shu sababdan uyda yolg'iz bo'laman. Kech tushishi men uchun qiyin bo'ldi. Nega? Nega hayollarimni tark etmayabsan? Avval hech qachon hech qaysi bolaga nisbatan o'zimni bunday tutmagandim. U rostan ham o'zgacha edi. Balki ertaga ham borib ko'rarman? Ah Yunjin, Yunjin. Bu rostan ham senmisan? Nima men sevib qoldimmi? Yo'q, yo'q. Bunchalik tez emasda. Ertaga u yerga shunchaki borib ko'raman shunchaki. Qiz o'ziga gaplarini takrorlay takrorlay ko'rpasini ichiga kirib oldi. Go'yo qizni kimdir kuzatib turgandek.

POV JAY
Boshqa kunlardan hech qanday farqi yo‘qdek tuyulgan bugun ham ish boshlandi. Kofe mashinasi, mijozlarning buyurtmalari, fonda eshitilayotgan yumshoq musiqa. Hammasi odatdagidek. Hammasiga ko'nikib bo'lganman. Men Park Jongseong. Yaqinlarim, ishdagilar va do'stlarim Jay deb atashadi. 22yoshdaman. Yonsei universitetida Arxitektura yo'nalishida o'qiyman. Shahar bo‘yicha mashhur, lekin men uchun bu shunchaki majburiyat. O‘qiyapman, chunki o‘ziga to‘q bo‘lishim uchun o‘qishim kerak. Bu menga hech kimdan qarz bo‘lmaslikni o‘rgatgan hayotning taqozosi. 4yil avval onam vafot etdi. Uni kasallik mendan tortib oldi. Men butunlay yolg'iz qoldim. Otamni esa umuman bilmayman. Ha, ha xatto qiziqmaganman. Bu inson mening hayotimda rol o'ynamagan. Onam ketganidan beri hayotim faqat harakatda. O‘qish, ish, yana o‘qish. Men ishlashim kerak. Chunki hech kim mening joyimda turib bermaydi. Men shovqinli hayotdan yiroqman. Men uchun hozir hayot — bu oldinga intilish. Vaqtimni xayolparastlikka sarflashni istamayman. Mototsiklm esa mening yagona erkinligim.
Kafedagi navbatdagi kunim edi. Ofitsant formasini kiyib, odatdagidek mijozlarga xizmat qilishni boshladim. Yangi kirgan mijozlar e'tiborimni tortmasligi kerak edi. Ammo ular orasida biri... boshqa edi.

Sochlari yoyilgan va to'lqinsimon, ko‘zlarida nimadir sokin, lekin ichkaridan chaqnayotgan nurlari bor edi. U menga tikilganini payqadim. Va men ham ko‘zlarimni bir zumga u yoqqa qaratdim. Lekin darrov ko‘zimni olib qochdim. Bu yillar davomida hosil qilgan himoya devorim singari harakat edi.

— Nima buyurtma qilasiz? — quruq va rasmiy ohangda so‘radim. Hamma bilan qanday bo‘lsam, u bilan ham shunday bo‘lishim kerak edi.

Dugonasi kulib, tort va kokteyl buyurtma berdi. Qiz esa Latte va crepe. Qog‘ozga yozdim, ortimga o‘girilib ketdim.

Lekin o‘sha ko‘zlar... yuragimda nimadir g‘alati harakat qildi. Ko‘zim ortda qoldi, xuddi o‘sha stolda.
Shunchaki mijoz. Oddiy kun.
Blossom kafening eshik qong‘irog‘i yana chalinganida, boshimni ko‘tarmadim. Har doimgidek tong — kofe, buyurtmalar va notinch ritm. Qaynoq ichimliklar orasida nafas olayotgandek tuyulaman.

Jay— Jay, bu sening buyurtmang! — degan ovoz bilan orqamda Minji paydo bo‘ldi. U har doimgidek beg‘ubor kulib turardi. Eshik tomon qaradim va qarshimda u turardi... To'lqin soch

- Jen Huh

Kuz. Seul ko‘chalarini rangli barglar bosgan. Han daryosi bo‘yida odamlar shoshilmasdan yuradi, havoda issiq kofe va nam barglarning hidi aralashib ketgan. Osmon xira-ko‘k, yurakda nimadir o‘zgarayotganini sezgandek. Bu kuz — oddiy emasdi. Bu, nimanidir boshlanishi edi.
POV YUNJIN
Bugungi kun ham onamning ertalabki jovrashlari bilan boshlandi. Ularni yaxshi ko'raman. Otam vafotidan so'ng hech kimga turmushga chiqmadilar. Men sabab. 5yoshimda yetim qoldim. Oyim otamga turmushga chiqmaslaridan oldin huquqshunoslik bo'yicha o'qiganlari sababli hozirda Koreyadagi eng kuchli advakatlardan biri Kim Miyeon xonim. Kulib qo'ydi qizi. Ko'p eslayman otamsiz o'tkan har bir kunda onamning yuzidagi tushkunlikni. Kulardilar, ammo ko'zda quvonchdan asar ham yo'q edi. Meni hech kimdan kam bo'lishimni istamadilar. 14yil o'zlari katta qildilar. Erkin fikrlashimni mustaqil bo'lishimni istadilar. Hozirda esa Hongik universitetida 2-kursida dizayn yo'nalishida o'qiyman. Yoshlikdan qiziqqanim bois bu yo'nalishni tanladim va hoziroq o'rnimdan turmasam oyimning jovrashlariga dugonam Chaening ham tanbexlari qo'shiladi.
Qiz o'rnidan turgancha yuvinish xonasi tomon yo'l oldi. Yarim soatlik tayyorlanishdan so'ng pastga shoshgancha tushdi.
-Miyeon xonim bugun ham men uchun nonushta tayyorlabtilarda- qiz shoshgancha dasturxondagi narsalardan bir ikkitasini olib, yeyishga tushib ketti
-Sen qiz hech odam bo'lmaysan. Tuzukroq odam o'xshab nonushta qilsang qo'llaring uzilib tushadi to'g'rimi-kinoyali gapirdi Miyeon xonim
-Yo xudoyim o'zinga shukr. O'zimning oyim ekan. Endi shubxalanishni boshlayotgan edim. Nega meni tergashni boshlamayaptilar deb- qiz gapigancha og'zidagilarni yutish uchun ketidan suv ichib yubordi
-Nonushta uchun raxmat men esa shoshilyapman. Yuzlaringizdan issiq o'pishlarni qoldiraman-onasining ikki yanog'idan o'pib eshik tomon yugurdi qiz
-Yashshamagur qiz, qachon senga aql kirarkan. Ehtiyot bo'l- qizining ortidan gapirib qolgan Miyeon xonim, keyingi ishlari uchun tayyorgarlik ko'rishni boshladi.

CHAEWON POV
Sen kel, men esa seni ko'zingga ko'rsataman Yunjin xonim. Dugonasini 30daqiqadan buyon avtobus bekatida kutayotkan qiz o'ziga o'zi gapirib do'stini haqoratlayotgan edi.
Soat millari 7:58 ko'rsatayotgan bir vaqtda Yunjin xansirab avtobus bekatiga keldi. Bilardiki uni yarim soatdan beri kutayotkan dugonasi u uchun anchagini gaplarni tayyorlab qo'ygan.
-Hozirgina jo'nab ketkan to'qqizinchi avtobus ham allaqachon universitetga yetib borgan bo'lsa kerak. Bizning Yunjin xonim esa vertalyotda borishni reja qilganlar chog'i-hattoki o'rtog'idan xol ahvol so'rashni o'rniga kesatiqli gapini aytib olishga ulgirgan Chaewon, mag'rur turardi.
-Yaaa Chaeee. Soat millari qachondir to'xtasa to'xtaydi ammo seni kesatiqli gaplaring xech qachon tugamaydi shundaymi? Qiz nafasini rostlashga harakat qilar ekan, dugonasiga javob qaytardi.
-Peshonangdan o'pib qo'yish uchun yoningga borishimni kutmayotgandirsan?
-Tan olaman kech qoldim. Aybimni yuvish uchun darsdan so'ng xohlagan joyingda mehmon qilaman. Chehrangni och-dugonasiga taklif berib uning javobini eshitish uchun unga yuzlandi
-Faqat qulupnayli tortdan 2ta olib berasan. Ha aytkancha men yoqtiradigan kokteyl ham- qizga o'z shartini hech qanday reaksiyalarsiz so'zladi
-Kelishdik. Qani endi qovog'ingdagi qorlarni yo'qot o'ninchi avtobus keldi, yo'qsa bunisini sen sababli o'tkazib yuboramiz.

UNIVERSITET
Avtobusdan tushib universitet binosiga kirishimiz bilan bizni Jiwoon kutib oldi. Qo'lida esa yana gullar. Ochig'i charchadim. Bu yigit menga 1yildan beri oshiq. To'g'ri Jiwoon og'ir bosiq, kelishgan, xushmuomala yigit. Ammo men uni yoqtirmayman. Shu sababdan bugun ham uni gullarini rad qilaman u esa boshini eggancha qolib ketadi. Har doimgidek bir hil ssenariy.
-Salom Yunjin, salom Chaewon- u yana ochiqko'ngillik bilan bizni yonimizga kelib salomlashdi
-Ahh Jiwoon, bu gullar o'zining qismati haqida bilmaydi shekilli, eh essiz. Universitetdagi barcha axlat qutilari Yunjinni sharofati bilan gullarga to'ldi. Chaewon bir gullarga bir menga qarardi
-Senga ham salom Jiwon. Darsga shoshilyapmiz kechirasan- Men iloji boricha o'zimni olishga harakat qilib javob berdim.
-Yunjin iltimos bunday qilma, bir bor meni eshit bir bor imkon ber.
Tamom men yana ilojsiz qoldim. O'zimni xuddi aybsiz insonni jazolayotkan shavqatsiz kabi xis qildim. Ammo men shunga majburman.
-Bu haqida sen bilan ko'p gaplashganmiz Jiwoon va so'nggida bir xil javobga kelamiz. Bu ikkimiz uchun ham yaxshi. Biz sen bilan do'stmiz bundan ortiq ham emas, kam ham emas. Endi ketishimiz kerak-Men Chaening qo'lidan sudradim, bo'lmasa u yana bir necha soat gullarga tikilmoqchi edi. Shunday qilib biz kirib kettik, uni esa boshi yana egikligicha qoldi.

- Jen Huh