1-BOB

IKKI YIL OʻTIB
— DADA! — deb qichqirdim-da, zinalardan yugurib tushib, uydan chiqish eshigi tomon otildim. Har bir qadamimda krossovkam marmar polga urilib, qarsillagan ovoz chiqarardi.
Ovozimni eshitib, dadam toʻxtadi va hayron boʻlgandek menga qaradi, yuzida tabassum qalqdi.
Dadamning menga qaraganida yuzidan tabassum uzilmaydi. Hatto jahli chiqqan paytlarda ham tezda barchasini unutib, menga qarab jilmayib qoʻyaveradi.
Xizmatchimiz Marthaning aytishicha, uni chin yurakdan jilmaytira oladigan yagona inson men emushman. Ommaviy axborot vositalari uni "shafqatsiz iblis" deb atashadi, men esa faqat oʻzimga tabassum hadya etadigan bu "super kuchim" bilan faxrlanaman.
Lekin OAVdagilar mutlaqo haqiqatdan yiroq, chunki dadam yoshligidanoq menga qanchalik fidoyi ota boʻlganini ular bilishmaydi.
Dadam unchalik qarimagan. Yoshi oʻttiz yettidan oʻttiz sakkizga oʻtayotgan boʻlsa-da, kelbatli qaddi-qomati kiyimida darhol koʻzga tashlanadi. Boʻylari baland, elkador va qornida aniq bilinib turadigan mushaklari bor.

Hazillashmayapman. Men biladigan eng sogʻlom inson — u. Yuzidagi biroz ajinlar esa uni hammadan ham donoroq koʻrsatadi — bir insonni hisobga olmaganda, albatta.

Qolaversa, hozir menga mehr bilan boʻqib turgan moviy-kulrang koʻzlaridagi qarash odamni lol qoldiradigan darajada haybatli.

Nega koʻpchilik undan hayiqishini va uni shafqatsiz deb bilishini tushunaman. Biron kishida shunday boylik, kelbat va xarakter boʻlsa, odamlar yo unga taʼzim qilishadi, yo undan yiroq yurishadi.

Lekin yana bir bor aytaman, men uning jigargushasiman va menda super kuch bor.

— Telefoningizni unutibsiz, — dedim-da, telefonni unga koʻrsatib silkitdim va vanilli milk-sheykimdan bir hoʻplab qoʻydim. Ertalabki qahva oʻrniga men uchun ayni shu ajoyib ichimlik edi.

Dadam xursincha telefonni qoʻlimdan oldi. U narsalarni osongina unutadigan odam emas — xotirasi juda oʻtkir, lekin oxirgi paytlarda nimadir sababdan xayoli har doimgidan ham koʻproq boʻlingandek tuyulyapti.
Ehtimol, muhim biror ish bilan banddir. Yoki oʻgay buvim Syuzan bilan tugamaydigan sud mashmashalari sababchidir. Qasam ichaman, ulardan biri oʻlmaguncha bu sudlashuvlar hech qachon tugamaydi, ikkalasi ham yon beradigan emas.
Dadam telefonni yonchoqiga solib, yuzimdan chimchilab qoʻydi:
— Sensiz nima qilardim-a, kichkina farishtam?
Men darhol ortimga tisarildim:
— Ey! Men endi kichkina emasman. Bir oy oldin yigirma yoshimni nishonladik-ku.
— Baribir men uchun har doim kichkinasan. Qolaversa, vanilli milk-sheyk hamon eng sevimli ichimliging, bu esa fikrim toʻgʻriligini isbotlaydi.
— Bu shunchaki kayfiyatimni koʻtaradigan ichimlik!
— Ha-ha, albatta.
— Men rostdan ham oʻsib qoldim. Anavi boy-bostimga bir qarang!
— Qanchalik boʻying oʻsmasin yoki yoshing ulgʻaymasin, buning ahamiyati yoʻq. Baribir men uchun oʻsha-oʻshasan.
— Hatto qarib, yuzimga ajinlar tushib, sizga qarashib yurgan paytlarimda ham-a?
— Hatto oʻshanda ham. Shunga koʻnikishingga тўғри keladi.
— Siz bilan gaplashib boʻlmaydi, dada. Umidsiz holatdasiz.
— Gvinet Ketrin Shou, sen hozir kimni umidsiz deyaabsan?
Men uning qiyshayib qolgan galstukini toʻgʻrilab, soxta xafachilik bilan dedim:
— Yosh oʻtib borayotgan boʻlsa ham, biror kim bilan oila qurishni xohlamayotgan muayyan bir Kingslini-da.
— Mening kichkina farishtam bor, shuning uchun menga boshqa hech kimning keragi yoʻq.
— Bir kun kelib men baribir ketaman, dada.
— Agar barchasi mening ixtiyorimda boʻlsa, ketmaysan.
— Meni umrbod yolgʻiz oʻtkazmoqchimisiz?
— Hm... — U goʻyo insoniyat boshiga tushgan kulfatning yechimini qidirayotgandek menga oʻychan tikilib qoldi. — Nazariy jihatdan, yoʻq. Chunki vaqti kelib nevaralar koʻrishni xohlayman. Lekin oʻsha natijaga olib boradigan jarayon menga umuman yoqmaydi.
— Kutilmagan homiladorlik ham boʻlib qolishi mumkin-ku.
Dadam birdan qotib qoldi, men esa tilimni tiymaganim uchun ichimda oʻzimni soʻkdim. Barcha mavzular orasida aynan shu mavzu unga umuman yoqmasdi — taxminimcha, onam sababli.
Sakkiz yoshimgacha u buni mendan yashirib kelgan. Oʻsha paytgacha onang oʻlib ketgan deb aytardi, lekin keyin uning Neyt bilan gaplashayotganini eshitib qoldim va oʻshanda u menga achchiq haqiqatni aytishga majbur boʻldi

Oʻsha voqeadan keyin biz bir-birimizga hech qachon xiyonat qilmaslik va aldamaslikka ahd qilganmiz.
— Homiladormisan? — Uning ovozidagi barcha hazil-huzul birdan yoʻqoldi.
— Nima? Yoʻq, albatta unday emas, dada.
U yelkamdan tutib, koʻzlari koʻzlarim bilan bir chiziqqa kelguncha pastga egildi.
— Gven, agar shunday boʻlsa, menga toʻgʻrisini ayt.
— Yoʻq...
— Anavi velosipedli bolami? Oʻsha haromini hoziroq oʻldiraman!
— U Kris emas. Shunchaki hazillashgandim. Kechiring.
— Ishonching komilmi? Chunki u jalabning bolasini uyiga hozir azroil bilan birga "kutilmagan tashrif" buyuraman!
— Unday qilmang, dada. Rostdan ham homilador emasman. Vaʼda beraman.
U chuqur tin olib, goʻyo birov koʻksiga musht tushirgandek orqaga tisarildi. Hozirgi aytgan gaplarim, ehtimol, uning eshigida qanday paydo boʻlib qolganimni esiga solgan boʻlsa kerak.
Bu xonadonda taqiqlangan mavzu boʻlmish maʼlumotsiz onam... Dadam hali maktabda oʻqib yurgan paytlarida meni bobomning uyi oldiga tashlab ketgan. Yonimda esa arzimagan bir parcha xat bor edi: "U seni qizing, Kingsli. Nima qilsang qil."
Men mana shunday dunyoga kelganman. Tashlab ketilgan. Keraksizdek uloqtirilgan.
U hatto dadamga menga gʻamxoʻrlik qilishni ham tayinlamagan. Shunchaki "nima qilsang qil" degan, xolos.
— Bundoq narsalar bilan hazillashma, Gven, — dedi dadam qatʼiy va jiddiy ohangda.
— Bilaman. Qasddan qilmadim. — Kayfiyatni koʻtarish umidida unga qarab jilmaydim. — Yana biror narsani unutmayapsizmi?
U portfelini polga qoʻyib, quchogʻini ochdi:
— Beraqol buyoqqa.
Men oʻzimni uning bagʻriga otdim va boʻynidan mahkam quchdim:
— Sizni yaxshi koʻraman, dada.
— Men ham seni yaxshi koʻraman, farishtam. Sen menga berilgan eng aziz neʼmatsan.
Koʻzlarimga yosh qalqdi. Onam uchun ham qimmatli neʼmat boʻlmaganim, u meni keraksiz matohdek uloqtirib ketgani, ikkalamizni ham tashlab qochgan qoʻrqoq ekani yuragimni qanchalik ezishini aytib, gapni rasvo qilmaslik uchun oʻzimni tutishga harakat qildim.
Chunki negadir dadam hamon uni kutayotgandek tuyulardi. Yigirma yil oʻtdi... u ham charchagan boʻlsa kerak. Sabr kosasi toʻlgan boʻlishi tayin.
Balki mening ham sabr kosam toʻlgandir. Dadamning shuncha mehriga qaramay, qalbimning bir boʻlagi yetishmayotganini, u allaqachon men yetib borolmaydigan olisda yoʻqolganini har doim his qilardim.
Balki shuning uchundir, ich-ichida hech narsasi yoʻq, puch odam boʻlib ulgʻayganimning sababi. Tashqaridan shirin va muloyim, lekin ich-ichidan mutlaqo boʻm-boʻsh bir inson.
Miyasi joyida boʻlmagan, nuqsonli bir kimsaman.

Mendaqa inson uchun hayotda choʻkmay, tik turish uchun roʻyxatlar va ovunchoqlar kerak boʻladi.
— Shampuningni almashtirdingmi, Gven? Yana vanil hidi-ku, lekin boshqa brendmi?
Men uning bagʻridan ajralib, koʻzlarimni suzdim. Dadamning burni juda oʻtkir — tishimni yuvib, tonna-tonna ogʻiz chayuvchi vosita ishlatganimdan keyin ham, uning ortidan yashirincha biror narsa ichganimni darhol sezib oladi.
— Ikki xil brendni aralashtirib ishlatdim. Rostdan ham, dada, burningiz juda gʻalati-a.
— Bularning bari farishtam beruxsat ichib olgan paytlarini tutish uchun-da.
Men yuzimni buroshdirdim, dadam esa sochlarimni toʻzitib qoʻydi, malla tolalari har tomonga sochilib ketdi.
— Sochimga tegmang! — Men ortga siltanib, itoatsiz sochimni tartibga keltirdim.
— Baribir goʻzalsan.
— Buni faqat otam boʻlganingiz uchun aytyapsiz.
— Senda mening genlarim bor, farishtam, bu esa hazilakam narsa emas. Sen har qanday odamning koʻziga goʻzal koʻrinasan.
Neytdan tashqari.
Uning ismini oʻylashim bilan vujudimdan titroq oʻtdi. Yuzim qizarib ketmasligi uchun bor kuchimni yigʻib, dadam bilan xayrlashdim.
U ketganidan keyin zinalarga oʻtirib, milk-sheykimni yonimga qoʻydim va bilaguzugimni ushladim. Ikki yil oldin tugʻilgan kunimda u menga sovgʻa qilgan oʻsha bilaguzukni.
Oʻsha tugʻilgan kunimda uni oʻpganimda, u meni shunday shafqatsizlarcha rad etgandiki, bu haqda oʻylasam hamon suyak-suyagimgacha uyalib ketaman.
Agar oʻn sakkiz yoshimda Neyt menga nisbatan sovuqlashib qoldi deb oʻylagan boʻlsam, hozir u xuddi toshdek qotib qolgan. Juda zarur boʻlmaguncha men bilan gaplashmaydi. Biz juda kam koʻrishamiz, dadamga tushlik olib borish bahonasida idoraga borganimda ham, u shunchaki meni koʻrmaganga oladi.
U buni dadam sezib qoladigan darajada qoʻpollik bilan qilmaydi. U oʻta ustalik bilan, bildirmay harakat qiladi. Oxirgi bir necha yil ichida uni necha marta koʻrganimni barmoq bilan sanasa boʻladi.
Yoʻlimiz kesisgani — yigirmatacha.
Suhbatlar esa — nol. Shunchaki befarq va sovuqqina "Ahvollaring qanday?" degan gapini hisobga olmaganda.
Toʻgʻri, u Neyt amaki boʻlib yurgan paytlarida ham har doim yonimda boʻlmagan. U koʻproq dadam uchun kelardi va menga goʻyo fondagi shovqindek eʼtibor bermasdi.
Shunchaki bir chetdagi koʻrinmas odam edim, xolos.

Shunchaki bir bola.
Lekin u paytlari hech boʻlmasa uning yonida ich-ichimdan portlab ketgudek boʻlmay yashay olardim.
Uni oʻpganimdan keyin, oʻn sakkiz yil davomida oʻrtamizda boʻlgan oʻsha samimiy va erkin munosabatlarni barbod qildim.
Lekin buning uchun afsuslanmayman.
Chunki uning uchun shunchaki bir boladan ortiqroq boʻlishni umid qilgandim. Menga boshqacha koʻz bilan qarashini xohlagandim.
Endi esa barcha umidlarim havoga sovurildi.
Lekin yaqin haftalar ichida dadamning tugʻilgan kunini rejalashtirishim kerak, bu esa u ham oʻsha yerda boʻlishini anglatadi.
Yutundim, yuragim koʻkragimda gupirlab urardi.
Vaholanki bunday boʻlmasligi kerak edi, chunki men uni allaqachon unutganman, bilasizku. Nima boʻlganda ham shuning oʻzi maqbul, aks holda dadamning tepa sochi tikka boʻlardi, shuning uchun hammasi joyida.
Men yaxshiman.
Oxirgi ikki yil davomida oʻzimga shuni uqtirib kelaman, lekin bu hech qachon haqiqatdek tuyulmagan. Shuning uchun boʻlsa kerak — axir u Neyt-ku.
Ichimdagi boʻshliqni jilovlashni va uni kuchga aylantirishni oʻrgatgan oʻsha Neyt.
— Bu boʻshliq hech qachon yoʻqolmaydi. Xohlaysanmi-yoʻqmi, bu endi sening bir boʻlaging, — degandi u oʻn besh yoshimda, dadamning sharob podvalida yashirinib oʻtirganimda meni topib olgach. Sabrim tugaganda va dadamning kayfiyatini buzishni xohlamaganimda shunday qilaman — yashirinib olaman.
Oʻsha kun ham ana shunday ogʻir kunlardan biri edi. Tugʻilgan kunimni ham, oʻzimni ham yomon koʻrib ketgandim. Hech narsani eslamasam-da, oʻzimni yoʻl chetiga tashlab ketilgan oʻsha chaqaloqdek his qildim. Oʻzimni hech kimga keraksizdek his etib, ichim boʻshab qoldi. Shunchalik boʻshliq ediki, hatto nafas ololmasdim, dadam "Tugʻilgan kuning bilan" deb kuylaganda koʻzyoshlarimni zor-zor tutib turishimga toʻgʻri kelgandi.
Dunyodagi eng yaxshi otam boʻlishiga qaramay, oʻzimni toʻlaqonli his qilmayotganimni aynan oʻsha kuni angladim. Oʻzimni gʻalati deb oʻylardim, chunki yagona tilagim onam boʻlishi edi.
Har bir tugʻilgan kunimda faqat shu narsani tilardim. Onamni. Oʻz onamni. Qaytishini va menga buni nima uchun qilganini tushuntirib berishini xohlardim.
Lekin dadam oʻsha kuni juda baxtiyor edi, xuddi barcha tugʻilgan kunlarimdagi kabi. U har safar ularni haftalab oldindan rejalashtirib, katta voqeaga aylantirardi. Shuning uchun ham nonkoʻrlik qilib, uning koʻz oʻngida hoʻngrab yigʻlay olmasdim.
Shu sababli sharob podvaliga sezdirmay kirib oldim va buni yakkalanib, sukunatda qildim.

Eshik ochilib, u paydo boʻlgunicha. Neyt amaki. U oʻsha paytlarda hamon amaki edi, bir ogʻiz gapi bilan har qanday bezorining ota-onasini joyiga oʻtirqazib qoʻya oladigan haybatli inson edi. Oʻn yoshimda bir qizcha: "Sening onang foBisha boʻlgani uchun tarbiyasizsan", deganida u bir marta shunday qilgandi. Bu anchadan beri yurgan mish-mish edi: Kingsli Shou foBishaning nafsi bilan boʻlib, u gʻoyib boʻlgach, yolgʻiz ota boʻlishga majbur boʻlgan, degan gaplar yurardi.
Dadamga aytmagandim, chunki u shov-shuv koʻtarib, toʻpolon qilishini bilardim. Lekin oʻsha kuni Neyt dadamning oʻrniga meni maktabdan olib ketgani keldi va nimadir boʻlganini sezib qoldi. Meni shunday soʻroqqa tutdiki, oxiri oʻkirib yigʻlagancha hammasini anqayib aytib berdim. Oʻsha kuni kechqurun u haligi qizning uyiga borib, onasiga ya: yo qizingizni tiyib olasiz, yo boʻlmasa bor-yoʻgʻingizni tortib olib, sudga beraman, dedi.
— Seni ogʻritgan odamlarni yashirmaysan, Gvinet, eshityapsanmi? Aynan shunday munosabat ularni senga va boshqalarga ozor berishda davom etishga undaydi. Agar Kingning aralashishini xohlamasang, mening oldimga kelasan. Tushundingmi?
Uning mashinasida jim oʻtirdim, haligi bezori qiz va uning onasi qanchalik dahshatga tushganidan hamon hayratda edim. Oʻsha momentda Neytga xuddi dadamga sigʻingandek sigʻinib qolgandim.
— Tushundingmi? — deb uqtirdi u oʻsha qatʼiy ovozida. Men esa oxiri bosh silkidim.
— Barakalla. Endi esa bularning barini unutishing mumkin boʻlgan joyga boramiz.
U meni koʻngilochar parkka olib bordi va vanilli muzqaymoq olib berdi. Bu hayotimdagi eng baxtli kunlardan biri edi.
Ertasi kuni ertalab haligi bezori qiz mendan uzr soradi. Oʻshanda odamlar Neytdan faqat otasi kim boʻlgani uchun emas, balki u har doim vaʼdasining ustidan chiqqani uchun ham qoʻrqishini anglab yetdim.
Oʻn besh yoshimda sodir boʻlgan voqea ham haligi bezori qiz voqeasiga biroz oʻxshash edi. Neyt meni topib, yonimda choʻnqayib oʻtirdi, lekin menga qoʻl tegizmadi.
— Lekin men buni yomon koʻraman. — Yuzimni qoʻllarim bilan berkitdim. — Ichimda nimadir yetishmasligini yomon koʻraman.
— Uning seni boshqarishiga yoʻl qoʻyasanmi yoki uni qarshingda tiz choʻktirasanmi? Chunki senda faqat ikkita yoʻl bor, Gvinet. Uni nima bilan toʻldirishni oʻzing hal qilasan. Kuch bilanmi yoki ojizlik bilan?
Men ikkalasini ham tanlamadim.
Men ichimdagi boʻshliqni u bilan toʻldirishni tanladim.

𝘦𝘱𝘪𝘴𝘰𝘥𝘦 𝘵𝘩𝘳𝘦𝘦

Oradan ikki kun utdi | Koreya.

Hammasi uz izniga tushib ketgan.. edi. Ayin ham jungkook ham hozir juda baxtli edi... Endi esa ularning nikohi haqida bosh qotirishi kerak edi.

Ayin 5 yil bu yerda bulmagani uchun biroz vaqtini bu yerga kunikish bilan utkazmoqchi.. Jungkook esa uziga ish qidiryabdi. Yana professorlik qilish haqida oldingi maktabiga ariza qoldirgan biroq Ayin bunga qarshi edi. Axir usha yerda u bilan tanishgandi. Yana birortasini topib olishidan qurqardi.

Ayin: Jungkook iltimoss qilayabman.. boshqa ish toping.. - dedi u ertalabdan eriga maktabdan chaqiruv qogʻozi kelganini bilgandan buyon.

Jk: Sevgilim nega qarshilik kursatasan. Axir oldin ham u yerda ishlaganman..

Ayin: shuninh uchun ham yuq deyabman. Usha paytda qizlar sizga qanday qaraganini yaxshi bilaman shuning uchun yuq deyabman - deb qiz yuzlarini burushtirdi. Jungkook bundan qah qah otib kulgancha qizni yelkasidan tutdi.

JK: butun hayolim sen bilan band bulsa qanday qilib men boshqalarga qarayman. Ularni uziga kelsak men ancha qarib qoldim..

Ayin: hecham qari emassizda.. kim aytdi sizni qari deb. Pff..- qiz shunday deb oshxonaga ketish uchun erining qulidan chiqdi.. Jungkook esa jilmaygancha kiyinishda davom etdi.. uz soxasi buyicha ish unga juda qul keladi..

Ayin oshxonada uziga va Jungkookga qora qahva tayyorlarkan Jungkook buyin bogʻini taqqancha uni ortidan turdi..
Qiz ortidan yaqinlik his qilib hursinib quydi..

Ayin: balki beznesgaa qaytarsiz.. dadandiz oldiga..

Jungkook qullarini oshxona stoliga quyib qizni qamal qilarkan yuzidan tabassum ketmadi..

JK: rashkchi sevgilim.. men senikiman nega shuni tushunmaysan.. - u qizning buyniga lablarini bosdi.. qiz bu yaqinlikdan kuzlarini yumdi lekin norozilik bildirishda davom ettirdi.

Ayin: tushunmaymanda nima qilay.. axir siz kelishgan bulsangiz

JK: sen ham juda guzalsan sevgilim..

Ayin: gapni burmang. Maktabda ishlamaysiz..

JK: biznes bilan shugʻullansam u yerda qizlar bulmaydimi..

Ayin: buladi u yerda siz boshliq bulasz shunday ekan men ham u yerda bulaman qizlarni uzim nazorat qilaman . - dedi u eriga ugirilib quli uning kastyumini chekkasini tugʻrilagandek buldi.. Jungkook esa qah qah otib kuldi.. 4 kun oldin unga sen shunday kulasan desa u usha odamni ustidan kulgan bulardi.. lekin bugun mana qiz uni yonida u esa shunday kulmoqda..

JK: yaxshi bugun borib kelay keyin yana gaplashamiz..

Ayin: biz kup narsalar haqida gaplashishiniz kerak hali..

JK: bilaman endi esa men ketdim. Seni sevaman.. - u shunday deya qizning lablariga yumshoq oʻpich quydi. Qiz jilmaydi..

- men ham sevaman..

Jungkook shu bilan uydan chiqib ketdi.. Ayin esa bugun nima qilish haqida uylay boshladi. Keyin tayyorlagan qahvasini yigitga bermaganini eslab kulib quydi.

Timeskip | 15:40

* Qarshimda turgan uyga qarab turarkanman.. utmishdagi yolgʻiz qiz esimga tushib ketdi. Usha vaqtda qanday yolgʻiz edimaa. Bu uy esa meni sherigim edi.. lekin endi bu uy endi uzini ranglarga buyabdi.. men bor vaqtim esa bu ranglar yuq edi. Lekin bundan xafa emasman.. meni shunday kuchli ayol bulishimga sabab buldi bu yolgʻizlik..

Ikkilanardim ichkariga kirish yoki kirmaslik haqida.. lekin men bu yerda qurqoq qiz bulolmasdim.

Ayin ichkari tomon harakat qilarkan qadamlari qatʼiyatli edi.. balki endi u ulgʻaygandir..

Eshik qungʻirogʻini bosgandan keyin bir oz kutdi.. keyin eshik ochildi.

5 yildan beri bir bora kurishni orzu qilmagan ukasi Yunho qarshisida turardi. Boshida Yunho uni tanimadi biroq qizning unga hissizlarcha tikilib turishidan keyin tanidi..

Yunho: opaa sizmisz.. - dedi u ikkilanish bilan. Ayin esa jilmaydi.. huddi mensimagandek.

Ayin: Ha men - dedi u ichkari tomon yurib utarkan. Ukasi esa opasi uzgarganidan hayratda edi. Oldin hech bulmaganda undan nimadir surardi hozir esa uni mensimay utib ketgandi.

* Uyimiz uzgaribdi.. nahot bu uyda ham endi qozon qaynayabdi.. nahot oilam endi bu yerda yashayabdi. Nega men bulgan vaqtim bu yerda bulishmagan.. ketishimni shunchalar kutishganmidi.. judayam achinarli.. men shunchalar keraksizmidim. Doim meni tashlab ketishgan lekin ukam...

U doim ularning oldida bulgan. Meni urnimni doim unga berishgan.. doim.

Zal deb ataydigan xonaga kirgan qizni ogʻzi ochilib qoldi.. bu yer oldin rangsiz edi.. hech narsa yuq edi deyarli.. lekin endichi.. hamma narsa bor.. suratlar quyilibdi..

Lee Minhyul Lee Mari va Lee Yunho.. Ayin kulib yubordi.. bu suratlarda u yuqligi uchun kuldi.. zotan ularni oilasida u hech qachon bulmagan.

Zal derazasi oldida aylanma kursida utirib kitob uqiyotgan ayol qizni kurishi bilan urnidan turdi.. u tanirdi qizni.. axir uzi tuqqan lekin mehr bermagan qizi Lee Ayin.

Ayin esa suratlar tomon yurdi.. ichidagi achishtiruvchi alam bilan ularga tikildi.. har bir suratda tabassum bor edi baxt bor edi. Ayin bu yerda yigʻlab utirganida ular baxtli edilar..

- Ayin.. - dedi ayol.

Qiz unga qaramadi ham.. kuzlari surat ostida tushirilgan sanaga qaratdi.. judayam kulgili edi hozirgi holatda..

Ayin: juda baxtli bulgan ekansizlar.. usha kuni.. - dedi u parkda tushgan suratga boqib.

Ayol boshini quyi egdi.. aybdorlikdan hijolatdan. U ushanda takkabbur edi faqat oʻgʻlini uylaydigan darajada xudbin bulgan.. endichi 5 yildan buyon kurmagan qizi qarshisida turibdi. Nima desin kechirim surasinmi..

- Ayin qizim.. - deb u qizga yaqinlashdi.

Ayin orqaga qadam tashladi.. bu esa ayolni joyida tuxtatishga sabab buldi. Ayol yana boshini egdi.. kuzlari yoshlandi. Lekin Ayin tik turardi. Kuzlarida yosh yuq edi.. biroz achinish bor edi.. lekin bu ayolga emas uziga nisbatan edi.

- Qayerda eding qizim.. - deb suradi ayol boshini sekin kutarib.

Ayin hazlsiz kulib yubordi.. ayolning suzlari u uchun haddan ziyod kulgili edi.

Ayin: buni surash uchun kech emasmi.. o-y-i-j-o-n dedi u oxirgi suzni chuzib urgʻu berib.

Ayol yana boshini egdi.. nima qilsin ayol qulidan faqat shu keladi axir.

- bilaman mendan jaxling chiqqan..

Ayin: jaxlim chiqqan.. - u onasini suzlarini buldi.. zaharli tarzda.. - jaxlim chiqishiga sabab bormi sizningcha..

Qiz jaxl bilan baqirib yubordi. Ayol esa yigʻladi.. hozir qiz nima desa ham haq edi..

Ayin: siz baxtli yashagan vaqtiz meni yana bir farzand bor deb uylaganmisz.. - dedi u suratlarga qarab..

Ayol yana boshini kutarib qizga qaradi.. lekin hech narsa deya olmadi..

Ayin: yuq chunki sizlarga faqat Yunho kerak bulgan.. sizlarga men kerak emas edim.. sizlarga faqat ukam kerak edi..

Ayol bosh chayqadi.. lekin Ayin qulini kutardi..

Ayin: bu yerga utmishni eslash uchun kelmaganman.. shunchaki men ketganimdan keyin qanday yashaganizni kurgani kelgandim.. kurdim endi ketsam buladi.. - u boshqa gapirmay tashqariga chiqib ketdi.. eshik oldidagi ukasiga qarab ham quymadi. Ayol esa yerga yiqildi.. Yunho onasini oldiga yugurdi..

Yunho: oyi oyijon.. nima buldi sizga.. - u ayolni uziga keltirish uchun yuzini siladi lekin ayol hushidan ketgandi.. - hozir hozir shifokor chaqiraman.. - deb u urnidan turdi..

Ayin ortiga ugirildi.. ukasini ovozidan qayta ichkariga kirdi. Onasi yerda yotardi.. lekin u hech narsa qilmadi..

Shifoxona | 17:20

* Shifoxona yulagida turar ekanman kuzlarim esa oyimni olib kirib ketishga eshikla tikilib qolgandi.. men tushunmasdim nima bulganini.. yoki tushunardim. Yunho esa urindiqlardan biriga utirgancha yerga tikilib qolgandi.. biz kelganimizdan beri bir ogʻiz ham gaplashmagandik.. men suramadim u esa aytmadi..

Qizni telefoni jiringlaganda Ayin hayollaridan chiqdi.. u sumkasidan telefonini olib ekranga qararkan "Hayolim" dev saqlangan raqamdan qungʻiroq bulayitgandi. U telefonga javob berarkan narigi tamondan Jungkookni ovozi eshitildi..

JK: alo sevgilim.. qayerdasan. - dedi u havotir bilan.. - uyga kelsam yuq ekansan..

Ayin biroz ukasiga qarab qoldi keyin esa chiqish tomon yurdi..

Ayin: yaxshiman men jungkook.. hozir borayabman.. uyga.

JK: qayerdasan sevgilim.. joyingni aytsamg olgani boraman..

Ayin biroz uylandi keyin ortiga ukasiga qaradi..

Ayin: shifoxonadaman..

JK: nega nima buldi axvoling yaxshimi.. - xovliqib suradi u.

Ayin: tinchlaning men yaxshiman.. shunchaki bu yerda oyimni olib keldim.. - qiz jim qoldi.. Jungkook ham jim buldi.. keyin esa sokin axvolda suradi.

Jk: u yaxshimi.. - deb suradi u. Qiz nima deb javob berishni bilmay qoldi.. yaxshi desinmi.. axir uzi ham bilmaydiku..

Ayin: bilmayman Jungkook.. bilmayman. Unga nisbatan hech narsani his qilmayabman men.

JK: hozir yoningga boraman.. biroz sabr qilib tur xopmi..

Ayin: xop..

Shu bilan aloqa tugadi. Ayin yana boyagi joyiga qaytdi.. yana yulakda bugʻuvchi sukunat yangradi..

Yunho: bizni yomon kuraszmi - deb suradi tusatdan u. Ayin ukasiga qaradi..

Nima deb javob berishni bilmay qolgan qiz jim qoldi.. u ularni yomon kurmaydi.. yaxshi ham kurmasdi.

Ayin: Men..

- Yunho.. - qiz suzlarini tugatmasdan yulakda erkak kishining jarangdor ovozi eshitildi. Qiz boshini burib qaramaadi. Yunho esa urnidan turib uzini erkakning quchogʻiga otdi.

- oying yaxshimi.. doktorlar nima deyishdi.. - deb suradi erkak ugʻlini yuziga qararkan.. kuzlarida qurquv bor edi. Yuqotish qurquvi..

Yunho: ular hali chiqishmadi.. oyim haqida ham hech narsa demadi.. - deb yigʻlab yubordi bola.

- yigʻlama hammasi yaxshi buladi.. u sogʻayib ketadi hali.. - erkak uni ovutdi.. lekin bola bosh chayqadi..

Yunho: ular tuzalmasligini ikkimiz ham bilamiz dada.. ular endi sogʻaymadi.. ularsiz nima qilamiz.. - yigit hiqqiladi yigʻlagandan.

Erkak kishi yigʻlamaydi uyat buladi deyishadi.. lekin yaqin insonini yuqatayotganida nima qilishi kerak.. Yunho 15byosh bulsa ham oʻgʻil bola edi.. lekin onasini yuqotish unga qattiq tasir qilardi albatta..

Erkak yana oʻgʻliga gapirmoqchi bulganda kuzlari devorga suyanib turgan qizga tushdi. Juda tanish va notanish..

- Ayin.. - deb pichirladi erkak. Qiz sekin boshini kutardi.. kuzlarida hech narsa yuq edi..

Qiz erkakga tikilib qoldi. Oxirgi martta kurganiga ancha bulibdi. Sochlari oqargan yuziga ajin tushgandi erkakning.. lekin shunda ham salobatli edi..

- Ayin qayerda eding - dedi u ayblovchi oxangda.. keyin unga yaqinlashishga urundi. Qiz hech qanday harakat qilmadi.. qochmadi yoki oldinga ham yugurmadi. Erkak qizni quchoqladi.. - qayerlarda eding..

Qiz hech narsani his qilmadi yana. Hatto dadasini quchogʻida bulsa ham. Bir paytlar bu narsani hohlagandi biroq endi buni istamasligini tushundi..

Erkak orqaga chekindi.. qizning kuzlariga qaradi.. unda hech narsa kurmagandan keyin uzini aybdor his qildi..

- qizim.. kechir meni - dedi u.. pushaymonlik bilan. - senga yaxshi ota bulmaganim uchun kechir..

Ayin: buni endi axamiyati yuq.. xuddi meni sizlarga axamiyatim bulmaganidek.. - qiz hissiz gapirdi.. va atasidan ikki qadam orqaga chekindi.. erkak hech narsa demadi..

- Bilaman bizdan hafa bulishga haqqiing bor..

Ayin: hafa bulish deysizmi buni.. - qiz achchiqlandi.. - yuq men hafa bulmayabman dada..

Erkak qizga tikildi.. mana endi qilish qizning kuzlaridan yosh oqdi..

Ayin: men hech narsani his qilmayabman.. men sizlarga nisbatan hech narsani his qilmayabman. Nega buni bilaszmi.. sizlar bu hislarni yuq qildilariz.. - u ochiqchasiga dadasini aybladi..

Yunho: oyim kasal.. opa.. hozir shu kerakmi.. - oraga ukasi qushildi.

Ayin: men ham kasal bulganman.. men ham yosh bulganman.. haftalab turmaganman urnimdan..lekin yonimda hech kim yuq edi. Sen kasal bulsang shifoxonama shifoxona yuguradigan ota onam yuq edi meni oldimda.. - qiz oxirgi suzlarini barralla aytdi.. Yunho jim bulib qoldi.. - yonimda dugonam Jendan boshqa hech kim bulmadi.. nega endi men ularni uylashim kerak..

Yunho: ular ota onangiz.. sizni dunyoga keltirgan insonlar. - ana endi Yunho ham jaxl bilan gapirdi..

Ayin: qaniydi meni dunyoga keltirmasa.. qaniydi meni tugʻmaganda.. bunday yashashdan tugʻilmaslik afzal ukajon.. sen men his qilgan ogʻriqlarni birortasini ham his qilib kurmagansan.. shunday ekan menga jaxl qilma..

Bola jim buldi.. u opasi haq ekanligini bilardi lekin onasi ichkarida ulayotgandi.

- Bizni kechir hammasi uchun..

Ayin: kechirim bilan utib ketadimi.. utib ketmaydi.. shunday ekan.. mendan kechirim suramang..

- Lee Mari uchun kim.. - dedi shifokor.. erkak darrov unga yaqinlashdi. Ortidan Yunho ham. Ayin esa usha joyida qoldi. Masofa uzoq emas edi. U barchasimi eshitishi mumkun..

- menman. Men uni eri bulaman.. - dedi Minhyul.. shifokor qulidagi qogʻozga bir qarab oldida keyin yana erkakga qaradi.

- ayolingizni axvoli yana ogʻirlashgan. Usimtaga endi hech qanday dori ham terapiyalar ham yordam bermayabdi. Mari xonim hozir jonlantirish bulimida yotibdi. Menimcha umid qolmadi.. - shifokor afsus bilan bosh chayqadi.. erkak boshini egdi.. Yunho esa yana yigʻlab yubordi.

- glioblastoma oxirgi bosqichda hech qanday davolashni qabul qilmaydi. Ayolingiz endi dori ichishga ham qiynalishi mumkun.

Minhyul: hech qanday chorasi yuqmi.. janob doktor..

- yuq.. oxirgi daraja bu degani hech narsani qabul qilmaydi.. janob menimcha endi unga ruhiy dalda berish kifoya .. uzur surayman.. - shifokor shunday deya yana ichlariga qaytib ketdi. Erkak bukilib qoldi.. Yunho esa otasini ushlab urindiqqa joylashishiga kumaklashdi.

Ayin hamon usha joyida kuz yoshlari bilan qolib ketdi. Onasini ulishini eshitish yuragidagi qaysidir burchakdagi hislarning zanjirini ozgina yengillashtirgandek edi..

* Judayam achinarli bu xolat.. men bunday bulishini kutmagandim. Onamni ulishini bilmagandim. Bilganimda ham hech narsa qila olmayman. Men hozir his qilayotgan narsa nima ekanligini ham bilmayman.. men achinyabman halos.. birdan kimningdir issiq quchogʻiga tortilganimda sergaklandim.

Ayin yoqimli iforni his qilarkan.. u ham erkakni quchoqladi..

JK: hammasi yaxshi buladi.. - dedi u..

Ayin esa bosh irgʻadi.. lekin hech narsa demadi.. Jungkook esa boshqa hech narsa suramadi chunki u hammasini eshitgandi..

Minhyul: janob Jeon.. - erkak hayrat bilan suradi u. Jungkook qizni quchogʻidan chiqarmagancha qizni otasiga qaradi..

JK: janob Lee.. - boshini yengil eggan Jungkook erkakga hurmat kursatgan buldi..

Minhyul: sizni anchadan beri kurmagandim.. bu yerda nima qilayabsiz.. - erkak hamon hayratda.. qizini quchib turgan sobiq professorni kurib albatta..

JK: ha ishdan ketganimdan keyin.. barcha aloqalarni tuxtatgandim..

Minhyul: qizim bilan qanday aloqangiz bor..

Jungkook Ayinga qaradi.. Ayin esa qimirlamadi.. shunchaki hammasini Jungkookni uziga topshirdi..

JK: qizingizni qulini suramoqchiman janob Lee..

Erkak hayrat bilan yoqa ushladi.. qiziga qaradi lekin Ayin unga qarashga holi yuqdek kurindi..

JK: biz ketamiz janob Lee.. bir kun vaqtingizga qarab uyingizga boramiz.. - u yana erkakga tazim qildida ortga ugirildi.. erkak esa hayrat bilan joyida qolib ketdi. Yuzida birdan norozi yuz ifoda paydo bularkan.. u jungkook va qizini ortidan bormoqchi bulganda Yunho uni qulidan ushlab qoldi..

Yunho: dada iltimos indamang.. opam u bilan baxtli bulishiga ishongan.

Hech bulmaganda u opasiga yon bosishni epladi.. erkak esa jaxl bilan qulini tortib oldi..

Minhyul: uni yoshini bilasanmi.. opang endi 23 ga kirdi.. Jungkookchi.. u 32 ga kirgan... Ular urtasidagi yosh

Yunho: nima qilibdi.. siz bermagan baxtni opamga usha inson berayotgan ekan.. indamang.. opam uzi umr yoʻldosh tanlaydigan yoshda..

Yunho duq qilgancha yana urindiqlarga utirdi.. erkak esa jim qolib ketdi.. ming jaxllansa ham oʻgʻlini gaplari rost ekanligini ham bilardi..

𝗲𝗽𝗶𝘀𝗼𝗱𝗲 𝘁𝘄𝗼

Quyosh endi yorugʻ osmonni tark etib urnini oyga bushatib bermoqda.

Bir necha daqiqa oldin boshlangan salqin ammmo tanaga juda yoquvchi shabada bor. Okean yuzasi kichik kichik tulqinllar mavjud. Ammo ichi juda sokin. Insonlarda esa teskarisi. Yuzi sokin. Ichida esa toʻfon. Okean suvlari qirgʻoqqa turli tuman narsalarni chiqarmoqda. Molyuskalar. Chanoqlar. Ammo uni tomosha qilayotgan insonlarning dardlarini emas.

Bu yerda ulik sukunat. Ammo tariflab bulmaydigan guzallik.
Ayin nihoyat charchoqli ziyofatdan chqiib plyajga keldi. Poshnalari qulida. U usha ulik guzallikdan baxramand bulardi. Oyoqlariga sezilgan namlik. Lekin uni bezovta qilmasdi. Sochlari mayin shamolda tebranardi. Uning kuzlari usha zulmat bulgan oceanga tikildi. bu juda tinch edi. Sokin edi. U usha ziyofatda naqadar ayanchli tabassumlarni kurgan bulsa ham u oz bulsada samimiy tabassum qildi. Ammo bu uni charchatdi. Uning ichida shuncha alam bulsa u samimiy tabassum qilardi.
Bu oʻgʻritadi. Juda.

U hech qachon ortga qaytmaslikni uylaydi. Ammo qaysidir qismi ortga qaytib uni kurishlikni juda xoxlaydi.
Uning ishidagi sokinlik juda tinch edi. U doim shunday sokin joylarni hohlardi.

U usha yerda atrofning ulik guzalligidan baxramand bularkan. Usha yerda yana bir inson bu guzallikni uzining fotoaparitiga muhrlayotganini sezmadi.

Jungkook Jejuga kelgandan keyin kup dam oldi. U tunda yolgʻiz sayr qilishni uyladi. Ignida qora kuylak. Qora jinsi shim. Fotoaparit sumkasi yelkasida. U juda toliqqan kurinadi. Uning dam olishi faqat sport edi. U uxlashni unutgandek edi. U yeyishni unutgandek edi. U deyarli yashamayotgandek edi. Lekin u tirik edi. U bu guzal manzarini rasmga olgandan keyin kuzlarini yumib kamersini ogʻirligini yelkasiga tashladi. Qullari chuntagidan yangi sotib olingan segaret pachkasini chiqardi. U zajigalka yordamida segaritini yoqib uni ogʻziga olib bordi. Ulim nishoni bulgan bu segaret uning eng yaqin dustiga aylangandi.
U bu tabiatning ajoyib guzalligidan kuzlarini yumib ochdi. Bu haddan tashqari guzal edi. Yana bir narsa bor ediki u bu manzaradan ham guzalroq edi.

Bir payt mahkam ushlangan segaret bushashib yerga tushadi. Jungkook joyida qotib qoladi. Ogʻzi biroz ochiladi. Qullar harakatga kelmadi. Kuzlari bir nuqtadan uzga joyga qaramaydi. Segaret allaqachon yerdagi namlik tasirida uchgan.

Jungkookning ogʻrigan yuragi tezroq uradi. U uzidan bir necha metr uzoqlikda oq libos kiygan qizga tikiladi.

Uning uzin sochlari shamolda uchadi. Ammo u bunga etibor berayitgangan uxshamaydi.

Jungkook bir necha qadam yuradi. Ammo ikkilanishlar. Ular uni joyida tuxtatadi. U juda yaqin. Ammo juda uzoqda ham. Qoʻrquv. Rad etilish qurquvi. Qabul qilinmaslik. Besh yil ichidagi azoblar. Hammasi uni harakatga keltirmaslikka majbur qiladi. U tashlab ketgan kun. Va aynan usha kun yana uni uchratdi.

Bugun ular ayrilganiga besh yil tulgan kun edi.

Jungkookning miyyasida yaxshiyu yomon fikrlar aylanib yurdi. Ammo yurak hammasiga chidagan yurak olgʻa borishini istadi. Shuncha dardlarga sabab bulgan yurak yana uni azoblari ichida qolishini his qilsadan oldinga borishga undadi. U yana bir qancha ikki qadam bosdi. Ular orasidagi masofa endi ikki metrcha.

Ayin ortida kiningdir borligini his qilib ortiga ugirildi. Ammo shu on yana ogʻriqli va baxtli xotiralar miyyaasida charx urdi.

Lekin biroz yengillik. Shu bilna birga juda koʻp ogʻriq. Qiz jim qoldi. Kuzlari tutashdi. Ikkisi ham nomaʼlum ogʻriqdan aziyat chekishadi. ikkisining ham hayolida bir narsa.

Bir birini quchoqlash.

Yana bir bor his qilish.

Ammo ikkilanishlar.

Ikkisida ham juda koʻp sabab bor. Jungkookning kuzlari allaqachon yoshlar bilan buyalgan. Ayni damda qizni kuzidan ham tomgan bir tomchi yosh.

Ikkisining urtasida aytilmagan gaplar koʻp.

Jungkook uni hohladi. Unga qiz kerak edi Nafas olishi uchun kerak edi. Ammo u ogʻriq bilan yashashni maqul kurdi.

Ayin ichidagi hamma narsani aytishni hohladi. Ammo hayolidagi ogʻriqli savollar. Uni qiynardi.

Ayin unga jilmaydi. kulzaridagi yosh ham uning jilmayishidagi chiroyini buzmadi.

Aynan manashu Jungkookga sabab buldi. U hech ikkilanmay yelkasidagi sumkani yerga tashlab qiz tamon otildi.
Qizni quchogʻiga olarkan besh yil ichidagi sogʻinchi bosilmayotgandek edi. U harakat qildi. Uzini tutishga ammo sogʻinch sevgi yana ayriliq hislari uni tuxtatmadi. Jungkook qizni mahkam quchoqlarkan qiz ham qullarini urab oldi. Ikki shunday qancha turishganini bilishmaydi. Ammo ikkisi ham butun umur shunday turishga rozi ayni damda.

- Sogʻindim- birgina suz yana kuz yoshlar oqishiga sabab buldi. Jungkook uzidagi jasoratni tuplab bu suzni aytganida javob olishga intildi. Ammo yigʻi ovozi uni yana parchalagandek buldi. Qiz uni sogʻinmadi deb uyladi.

Ammo bilmaydiki qiz ham undan kam sogʻinmadi.

- Men ham - deya javob berdi qiz. Bu kuproq uziga uzi pichirlashdek eshitildi. Jungkook buni eshitdimi yuqmi bilmaydi ham. Ammo bu suzni aytoldi. Jungkook biroz orqaga chekindi. Qizni yuzini kurish uchun. Darrov qizargan burun hul yanoqlar. Hammasi uni azoblayotgandek edi.

- Kechir hammasi uchun kechir - Jungkook qizni yuzini kaftlari orasiga olarkan bu suzlarni takror takror qaytardi.
- Hammasi uchun kechir Ayin iltimos kechir. Sensizlikdn qizynalib ketdim sensiz tirik murdadek yashadim - bu suzlarni uning kuzlariga qarab aytarkan kuzlaridan yosh tuxtamasdi.
Ayin qullarini Jungkookning quli ustiga quyarkan tanasi qaltirardi.

- Siz ham kechiiring. Sizni juda sogʻindim. Sizsz yashay olmaskanman - oxirgi suzlar shu edi. Keyin tutashgan lablar. Ikkisi ham ochdek bir birini yutishayitgan edi. Jungkook bir qulini qizning buyin orqasiga quyarkan uni uziga kuproq tortardi. Ikkinchi quli esa bel sohasidan aylandi. Ayinning qullari yigitning buynidan uraldi.
Ikkisi atrofga etibor berishmadi. Bu ulik sukunatda bitta ular jonli edilar.

Ikkis ham nafas muammosi sababli ayrilisharkan. Tez tez nafas yutishib yana bir birini yutishni uylardi.
Jungkook ortiqcha vaqt sarflamadi. Qizni kelinlik uslubida kutarib oldi. Lablaridan yana qaytib upib keyin plyaj oldidagi uz xonasi tomon qadam tashladi
Xona eshigi ochilib yopilarkan Jungkook qadamini tugʻri yotoq tomon olib bordi. U qizni uzi bilan yotoqqa quyarkan lablar yana extirosli busada uchrashishdi. Ikkisi ham buni istashar ekan ikkisi bir hil darajada harakat qilishardi.
Jungkook ortiq kutishni istamadi. U besh yilgi sogʻinch hissiga yengilgani aniq edi.

U qizni oq libosining fermuarini yecharkan kuylak poldan joy oldi. Qiz bundan uylamadi. U ham buni Jungkookdek istardi. U faqat oq turli ich kiyimda qoldi. Kuylak tagidan sutyen kiymagan edi. Jungkook hech bir harakatsiz uz kiyimlarini yechishga shoshildi.
U butunlay kiyimsz qolib yanaqizning oldiga keldi.
Ayin har bir harakatni kuzatardi. U ham tezroq uni his qilishni uylardi.

Jungkook uni buyniga qisqa busa quydi. Bu ishni kiyinga qoldirib sevgilisini his qilishni hohladi.
- Seni sevaman. Sensz hayot men uchun zulmat. Boshqa meni tashlab ketma.- shu suzlarni aytib Jungkook qizning ichiga chuqur kirib bordi. Qiz tusatdan paydo bulgan ogʻriqdan ingrab yubordi. Ancha payt qilinmagan aloqa sababli ikkis ham qiynalishdi.
Jungkook erkalash barobarida qiz bilan qattiq aloqa qilardi. Ayin ham bunga qarshi emas edi. Ammo uni hayoliga bir narsa kelib kuzlariga yosh keldi.
- Jungkook xotiningiz - dediyu davom etilmadi. Qanday davom etsin axir bu narsa uning yuragini parchalaydi.
- Keyin hammasini tushuntirib beraman. Hozir esa mendan boshqa hech narsani uylama sevgilim. - deya Jungkook yana davom etdi. ...........

Kechrish inson kamaytirmaydi. Yoki uni ojiz qilmaydi. Kechirish doim mardlik belgisi hisoblanadi......

Tun allamaxaldan utgan edi.. sogʻinchlar qondirilgan biroq tanalar bir biridan aytilishni istamasdi.

Jungkook qizni quchoqlagancha tinch yotar Ayin ham bundan foydalanardi.. axir u ham sogʻingandi. Unda koʻp savol bor edi biroq u hozircha jim bulishni tanladi..

- hayotingda kimdir bormi.. - deb suradi Jungkook.. qiz boshini yigitga qaratdi.. achchiqlanish uning yuzidan aniq bilinib turardi..

- yuq hech kim.. - dedi u norozi.. - siznikidachi.. rafiqangiz..

Qizning ovozida ogʻriq bor edi jungkook esa buni yaxshi bilardi.

- u usha kuni ketdi.. hayotimdan chiqib ketgan.. men yolgʻiz qoldim.. sensiz qolgandim.. - dedi u qizning yalang belini sekin silab gapida davom etdi.. - biz hech qachon bir oila bulmadik.. urunib kurganmiz lekin hech narsa chiqmadi..

- Unda nega ajrashmadizlar..

- chunki ota onamiz shuni hohlashdi.. biz hech narsa qila olmadik. Arin u qiynaldi biroq kungilsizlik qiyin edi..

- sizchi.. ?

JK: Men hech kimni sevmaganman.. hatto arinni ham.. lekin bir kun.. usha kun bir qiz uzining shuxliklari bilan qarshimdan chiqdi.. ushanda men sevib qoldim. - qiz jilmaydi.. Jungkook ham unga qushildi.. - ushanda qizil kuylak kiyib olgan qiz menga yordam bergandi.. qulimga bolalar lekoplastirini yoposhtirib..

Endi ikkalasi ham kulib yuborishdi. Chunki bu xotira hech ham unutiladigan narsa emas edi..

JK: boshida rosa hayron qolganman.. uzi klubda lekin yonida bolalar uchun muljallangan likoplastir bor edi.. yana undagi qahramonlar multikniki edi.

- nima qilay xonqizini yaxshi kurardim.. u juda mashxur edi usha vaqtda.. - qiz uzini oqladi..

JK: men esa telbaga uxshab uch kun usha likoplastirga tegmaganman..

- eslayman universitetga kelgansiz qulizda kurib rosa kulgandim.. - qiz ochiqcha gapirdi..

JK: nima qilay 26 yillik hayotimda ilk bora sevib qolgandimda..

- maktab uqivchisinimi.. - qiz kesatdi.. lekin jilmaydi.

Jk: ha usha maktab uquvchisi bilan koʻp ishlarni qildim lekin bundan afsuslanmayman..

- uyatsiz bulgansiz ushanda bilaszmi.. darslarda teginib utardiz hammani chalgʻitib..

JK: yoqmagandek gapirma.. uzingga ham juda yoqardi..

- ha yoqardi.. yoqmasa ruxsat berarmidim.. - deb kerildi ayol..

JK: xoʻsh endi nima qilamiz.. - dedi u ayolga tikilib..

- bilmasam.. balki rasmiy nikohdan utarmiz axir biz turmush qurmaganmiz..

JK: yomon emas.. lekin Koreyaga qaytishimiz kerak.. - qizning yuzi bujmaydi..

- qaytmasakchi.. shu yerda baxtli yashaymiz..

JK: bulmaydi.. biz Koreya fuqorolarimiz.. shunday ekan qaytamiz..

- yaxshi.. - rozi buldi qiz.. yigit jilmaydi.

𝐸𝑝𝑖𝑠𝑜𝑑𝑒 𝑜𝑛𝑒

Bazan ayriliq insonning tugʻri fikrlaashiga olib keladi. Shunda inson qayerda xato qilganini qayerda tugʻri qilganini yaqqol kuradi. Qayerda qanday qaror qabul qilish kerakligini anglaydi.

Biz ayriliqdan nafratlanamiz.. biroq bu bizga juda kerak buladi. Bizning qahramonlarimiz ham aynan shu ayriliq sabab uz ayblarini xatolarini kurgan. Ana endi usha xatolardan kelib chiqib qanday qarorlar qabul qilishini kurib chiqamiz..

•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•°•

- Nihoyat - dedi ayol chuqur hursinib uzun yulakning boshida akasini qulidan tutgancha. Yuzini parda bilan bekitgan sochlari chiroyli tarzda yelkalaridan tushib turar besh yillik ulik munosabatlardan keyin u ham haqiqiy baxt uchun yashayotganini his qildi.
Bu uninh ikkinchi nikohi edi. U asabiy edi. U bugundan yangi hayot bashlayotgan edi. Endi hayot unga nima tayyorlayotganini bilmasa ham uz hayot sherigi bilan birga yengardi. U hayotga tayyor edi. U ulik munosabatlardan soʻng oila va sevgidan umidini uzdi ammo endi kimdir unga bu tuygʻularni yana qaytarib berayotgan edi. Bugun u mamnun va baxtli edi. Uni chin dildan sevgan uni borligi uni hursand qiladigan insonni uchratdi. Sevgi va baxt endi undan uzoqlashmasligi uchun u ham harakat qiladi.

Bu Arinning ikkinchi nikohi edi. Bu oq libosda birinchi martta turishi emas edi. U avval sobiq eri Jungkook uchun kiygan bu libos endi boshqasi uchun kiyayitgan edi. U hali hanuz usha kunni eslaydi. Uninh ishtiyoqi lablaridagi tabassumi hammasi uni yodida edi. Va bugun ham uning lablarida tabbasum. Ammo Arin afsusda emas u shu yergacha keganidan hursand vaqtida Jungkook bilan munosabatlarni tuxtatish u uchun ajoyib buldi. Mana u uzi uchun munosib insonni uchratdi.
Jungkook yaxshi doʻst edi u Arinni sevmagan bulsa ham unga gʻamxoʻrlik qildi doim yonida buldi. Arin hurmatni sevgi bilan almashtiirib quydi u uzi uchun kerak bulmagan insonni oldi ammo u hozir unga eng keraklisini olayotgan edi.
Arin Jungkook bilan ajrashgan kunni esladi. Ular bir birini sevmasdi. Ammo bu ular uchun hissiy jihatdan boʻgʻlangan edi. Ular usha kuni bir birini quchoqlab yigʻlashdi bir biridan uzur suradi. Eng koʻp Jungkook kechirim suradi Arin ham uni kechirdi. U aslida unga gʻazablanmadi. U tushundi Jungkook ham sevishni sevilishni istaganini tushundi ammo uni tanlagan yuli xati edi.
U uchalasi ham uz haqiqatini anglaganidan hursand buldi ammo bir tamon yakun uchun hafa buldi.
Mana usha voqeadan keyin ikki yil utib Arin Namjunni uchratdi. Namjun kelishgan xushchaqcha tushunadiga va eng muhimi Arinni sevadigan inson edi ular uchrashganiga hech afsuslanmaydilar.
- qani Arin ketaylik- dedi uning katta akasi. Arin asabiy edi chunki bu safar uni oldida otasi ham onasi ham yuq edi. Ular bir yil oldin vafot etishgandi.
- xoʻsh tayyormisan - yana suradi uni akasi. Arin oxirigi martta kuzlarini mahkam yumib utmishiga nuqta quydi. Endi u yangi kelajak uchun hayotida yangi sahifa ochishi kerak edi va u shunday qildi. Arin kuzlarini ochib bosh irgʻadi.
Ular yulak buylab yurarkan Namjun yulak oxirida jilmayib bulajak ayolini kutardi.
Arin yetib kelgan rohib ularni nikohini uqiy boshladi.
- sizlarni er va xotin deb elon qilaman marhamat kelinni upishingiz mumkun - dedi rohib.
Namjun sekin Aringa yaqinlashib uni yuzini tusib turgan pardani kutarib uning guzal yuzini kurdi. Uning lablaridan oʻpishdan oldin u yoqimli jilmayib quydi.
Ikkis ham baxt ila bir biridan boʻsa olishdi atrofdagilar ular uchun xursand bulib qarsak chalishdi.

Namjoon qizni quyib yubormadi.. insonlar bor deb uyalmay oʻpishda davom etdi.. Arin esa bunga mamnuniyat bilan javob berardi..

Arin qolgan hayoti davomida juda baxtli buladi deb umid qilaman..

Jungkook umidsz edi.
Haftalarga aylangan kunlar. Oylarga aylangan haftalar. Oylar yillar utdi. Va Jungkook yolgʻiz edi. U qorongʻu zulmat bilan dustlashdi ammo u ezgulik bilan ham yaxshi dust edi. Zulmat uni yutib yuborishiga ezgulik halaqit berardi.
Ogʻriq uning yuragida doimiy sherigiga aylanadi. Chunki aybdirli hissi uni juda qiynardi. U harakat qilish uchun urundi uzini kechirishga urindi ammo u bilardiki kechirilishga loyiq emas edi. U uzini kechirolmadi. Usha kun uning hotirasida yangi edi
Uning hayoti achinarli edi uning ichida ogʻriq kuchli edi. Uylash ham uni oʻgʻritardi. Oradan 5 yil utdi. Baribir bu uning xotirasida aniq va juda tiniq edi. Bu xotiralar uni ranjitish va yuragiga xanjardek kesib tashlashdek mukkamal ishni uz zimmasiga olgandi. U shuncha ogʻriq bilan ham hayotini uzhartirdi uzini uzgartirdi.
Ogʻir toshlarni yerga tashlab sochib bilan yuzlarini burdilar artdi. Jungkookning keyingi manzili uzining zulmatdek qorongʻu yotogʻi edi. U xonasiga kirib uzini qop qora yotogʻiga tashladi. Qullari yotoq tepasidagi yangi segaret pachkasini olib bitta donasini lablari orasiga oldi.
Xonada yagona alov nuri paydo buldi ammo u ham tez orada sundi.
Jungkook yana utmishini uylay boshladu. Uzining baxtga erishgan vaqtlarini uning sevgisini uning kulishini uning guzal jigarrang kuzlarini esladi.

Bu xotirlarni u hech qachon unutolmadi zarracha soniyasini ham. Qiz undan faqat sevgi va gʻamxoʻrlik soʻradi. U esa unga bergani nima buldi. Faqat ogʻriq. Ogʻriq.
Oʻzining xatolaridan ogʻir xoʻrsinin lablari orasidan tinimsz umidsz bulgan tutunlar chiqardi. Endi uni hech kimi yuq edi. Na oilasi. Na hayot sherigi. Na sevgisi. Endi faqat unda uzi bor edi. Faqat uzi. Oʻsha kundan boshlab u uzini uzhartirishga urundi va vada berdi. Uning qalbida kup ayb va afsus bulishiga qaramay u faqat ezgulikka qarab intildi. Yaxshilik bu uning gunohlaridan qutulishni yagona yuli edi.
Agar hayotida usha ikki ayol bulmaganida u uz sabogʻini olmasdi. Lekin u uz darsini ajoyib tarzda oldi va unga tavon ham tuladi.
U hayotida yaxshiroq bulishga harakat qildi. Bazilar unha uxshagan erkakalar axlatga uxshaydi deb mensimaydi. Ammo u Ayin undan gʻururlanishi mumkun bilgan shaxs bulishni uyladi. U bir daqiqa ham sevgisidan voz kechmadi. Bir soniya ham undan umididan kechmadi.
U usha hayotini tugashiga sabab buladigan segarita qoldigʻini yotoq oldidagi lampastol ustiga quyib oʻz ishi uchun dushga kirish maqsadida urnidan turdi. Endi u oʻqituvchi emas edi. U shunady katta hatoga yul quygan binoga qanday kirardi.
Kundalik qora kuylagini kiyib yirtiq jinsi shim kiyib oldi. Avval biroz oriq bulgan Jungkook hozir mushakli insonga aylangandi. U ichidagi ogʻriqlarni sport bilan yuq qilishga urindi natijada u katta kuchli erkakga aylandi.
Hammasi tayyor Jungkook uzining kvartirasidan chiqishdan oldin quliga kameralari joylashgan sumkani olib zinalardan tushdi. U uydan chiqishdan oldin oshxona oldidagi katta bulmagan urtacha hajmdagi jamodonini olib uyidan chiqib ketdi.

Bir paytlar doskada yozib oʻquvchilarga dars bergan inson endi uzini kamerasiga bagʻishlagandi. Ha fotusaratchi bulib uz hayotida davom etyabdi u. U faqat rasm olish bilan ozgina bulsa ham taskin olardi.
U hato qilhan bulsa ham lekin uni qalbida his tuygʻular hali ham avvalgidan kuchli edi. U biroz sodda edi. U yurgan yul notugʻru edi. Lekin u ichidagi his tuygʻular uchun harakat qildi. U hayotidan voz kechmoqchi edi ammo u davom etdi. Uzi uchun bulmasa ham hayotidagi usha aziz inson uchun seviklisi uchun davom etishi kerak edi.
U qulidagi chemadon bilan Jejuga uchayitgan samolyotga chiqdi. Yukini joylashtirib uz joyiga utirarkan kichkina derazadan tashqariga qaradi. Keyin boshini urindiqqa yashlab kuzlarini yumdi.
U kuzlarini yumga lahzada yana xotiralar qaytib keldi. Uning kulishi sevgi ila boqishlari. Oʻgʻriqlar bilan u yana sevgan qizining galyutsinatsiyalari ichida yuqoldi.

Jungkook xatolarga yul quygan bulsa ham u yaxshi inson edi. U tanimagan insoniga uylangan bir inson edi. Shunda ham u hafa emas edi u ota onasi uchun kuproq harakat qilayotgan bir yosh bolakay edi. Biroq uning hech bir harakati kuzga tashlanmadi. U harakat qildi lekin u sevolmadi. Sevilolmadi. Bechora bola ota onasi uchun u bilan yashagan ayolga nima surasa berdi ammo yuragini berolmadi. . U har kuni tashqarida jilmaydi kuldi. Lekin ichkarida yigʻladi. U hech qachon sevish va sevilish imkoniyatiga ega bulmagan bola edi.
Ammo u usha guzal farishta Ayinni uchratmagumcha sevgi nimaligini bilmadi. U usha begʻubor kuzlarga ilk bor qaraganda unda chukib ketishni istadi. Uning guzal tabassumi ramgpar terisi pushti lablariga oshiq bulgandi.
U qizni sevsa ham nima qilishni bilmasdi. U kishanlangamdi. U allaqqchon boshqasiga uylangan edi. Oxir oqibat u usha kishanni buzib tashlashni tanladi. Natijada atrofdagilarga uziga azob olob keldi.
U nima qilganini tushunganida juda kech edi u ilk bor sevhan qiz undan uzoqlashdi.
Hayot noaniq edi. Balki ular yana uchrashar. Lekin ular uchrashsa Jungkook faqat kechirim surardi. U hech qachon undan umidini uzmasdi. Umrini oxirigacha uni deb uradigan yuragi bilan unga sodiq qolardi. Balki Ayin uni kechirmas ammo u Ayin uchun hammasini qilishga rozi edi. Faqat u unga qaytiib kelsa bas.

Nothing less and nothing mhhe wanted than her forgivness..

Boshqa tomondan..

- Janob Fernandez bir ikki oyda tayyorlab beraman.- dedi qiz har bir asarning qiymatini tushunmay talab qilayotgan 50 yoshlardagi italiyalik erkakga nafislik bilan javob qaytarardi. Qiz urnidan turib mayin jilmayib balkon tomon qadam tashladi. Kuzlari uzi turgan manzarini his qilish uchun yumildi.
Tanasida oppoq libos qullarida shampan vinosini ushlab uzi turgan mehmonxonaninng palubasidan jilmayib atrofni kuzatdi. Jejudagi yaltiroq quyish uninh tanasini olmosdek porlatardi.
Bunday joylar uni tinchlnatirardi. Va u hayotida eng koʻp istagan narsa edi.

Agar siz Ayin.. uzgarganmii deb soʻrasangiz. Yuq u oʻzgarmadi. Faqat ulgʻaydi. U ayol buldi. Endi yosh oʻsmir emas edi. U hayotiga boshqa inson kiritmadi. Hayotida Jungkook yagona edi.

U hali ham usha vaqtlardagidek yolgʻiz qiz edi. Bu ogʻriqlar uni oyoqqa turgʻizdi. Uning karyerasi usha ogʻriqlar mahsuli edi. U yugurdi. Koʻp yugurdi. Ammo oxirgi manzil baribir yolgʻizlik buldi.

U jaxannnamdan ham jannatdan ham uzoqda edi. U Jungkookdan ketdi. Ammo uni unutmadi.
Usha kundan keyin Ayin qurquvni his qildi. Usha oylarda u Jungkookni tanidi. Uni mehrini his qildi. Unga qaramlikni his qildi. U qizning barcha istaklarini extiyojlarini bajardi. Uni yuqotish u uchun daxshat edi. U bir umur orzu qilgan baxt edi. Ammo hammasi sarob bulib chiqdi.

Uning hayollari hayratlanarli darajada Jungkookga qaytadi. Oradan 5 yil utdi. Ammo undagi qaramlik soniya bulsa ham sinmadi. Ongi unga qaytishni aytsa yuragi taskarisini aytardi. Sevgi uyinchoq emas edi. Sevgi daraxtdan daraxtga sakrab yuradigan qush emas edi. Haqiqiy sevgi bir martta berilardi. Va bu sevgini his qilgan inson sevgisini unutish juda qiyin. Ayin ham uni unutishni juda istadi. Balki istamadi. Uni unutish qiyin edi. Uning hamma narsasini birinchi uringa quygan insonni unutish qiyin albatta. Ayin har doim shu olovda kuyib kul bulardi. Iztirob. Azob. Yolgʻizlik. Baxt tushunchasini oz his qilgan bulsa ham bu naqadar ajoyib his ekanligini his qilgandi u.

Bazan u yolgʻiz qolganda uni his qilish uchun utmishni eslab uziga tegadi. Bir lahza u utkinchilikka yengiladi. Jungkookning har bir qismini eslaydi. Ammo haqiqat dovul misol unga qulaydi. U uziga yana ideal ayolman deb uqtiradi. Uni kechirmaganligini uqtirardi. Haqiqatdan qochish u uchun mukammalidek tuyuladi. Aslida esa. Uni juda sogʻindi. Uni eslab yiʼlagan kechalaridan nafratlanadi.
Lekin u kuchli bulishni tanlaydi. U hammani oldida profissional ayol siymosida gavdalanadi. Aslida esa. U mehrga chanqoq sevgiga chanqoq usmir qizcha edi. U hammasiga erishgan bulsada lekin hech birida uziini kirolmadi.
U hammasiga erishdi. Pul uy mashina. Kiyim kechak. U guzal tabiatli insonlar bilan uchrashdi.

Ammo uninh yuragidagi ogʻriq utib ketmasdi. Uning yuragi uzi tan olmagan narsani surardi.
Har saafar u uzoqqa sayohat qilganda hayoliga faqat bitta inson kelardi. Lekin u bundan nafratlanadi. U hech qachon Jungkookni unutolmasligidan nafratlanardi. U uzidagi jarohatlarni davolashni istadi. Ammo qanday davolashni bilmasdi.
U qanday davolasin. Axir u bu jarohatlarni yuq qiladi deb uylagan insoni eng kattasini berib ketdiku.
Lekin Ayin kuchli edi. Shuncha azobga qaramay u yashayotgan edi.

Azoblarini stresslarini unutish esa juda qiyin. Ammo u ularga etibor bermayotgandi..

U qanday yaxshilasin?
Psixologga borsinm?

Yangi doʻstlar?

Yoki yangi yigit.

Buni uylash uni qurqitardi. U Jungkookni unutishni istamaydi. U har bir tanishgan insoni oldida ham uni uylardi axir.
Ayinni yuragi doim uni suraydi. U zaharli ammo shifo beradi. Aqli bilan yuragi urtasidagi jangda u qiynaldi.
Ammo u sabr qilishi kerak.

U kuzidagi qalqigan yoshlarni quli yordamida artdi. U hozir begona insonlar orasiga kiradi. Ularni hech biriini tanimaydi. Ularchi? Ular ham uni tanimaydi. U bu yerdagi rasmlar kurgazmasida nomalum edi. Ammo u bu rasmlar u uchun juda axamiyatli edi. Sababi ularda qizni butun ogʻriqlari butun sabri jamlangandi. Qiz juda charchagandi. Ammo u davom etish uchun ushbu rasmlardan kuch olardi.

U bazida uylardi.

U qanday?

Yonida kimdir bor?

Xotini bilan baxtli?

Farzandi bormi?

U yigʻlayotganda yigit kulayotganmidi?

Yoki u ham qizga uxshab baxtsizmidi?

Yolgʻizimi?

Bu savollari uni kemiradi.

Xoʻsh u qizdan vos kechganimi?

Ular ikkisi ham baxt uchun yetarlicha azoblanishmadimi?

Endi baxt ular uchun uz eshigini ochmaydimi.

Ular baxt degan narsani hayollarida kurishadimi faqat?

U bularni bilmasdi.. lekin qiziqardi oʻylardi.. bir kun u ham baxtini topadi lekin ogʻriqlar utib ketmaydi.. ular yangilanaveradi.. har safar eslanganda esa qonab yana bitadi.. bu takror davom etadi biroq bunga malham uzoqda buladi...

- Tegmayman men u telbaga.. ona otamga tushuntiring bir kami endi shu telbaga tegishim qolgandi.. - butun xonani tuldirib baqirayotgan qiz bulajak turmush urtogʻidan norozi ekanligini hammaga oshkor etayotgandi.

- Uni telba deyishni bas qil u ham inson.. - onasini gapiga jaxl bilan stol ustidagi guldonni devorga uloqtirgan qiz onasini batomila qurqitgandi. - Sen uni menga uloqtirmoqchimiding.

Onasini suzlaridan kuzlari kattalashgan qiz boshini tezda chayqadi.

- Yuq yuq onajon unday emas men bunday bulishini xoxlamagandim iltimos ona.. - qiz yigʻlagancha onasini quchogʻiga kirdi. Onasi qotib qolgan edi.

- Sen aqillisan Alina iltimos qilaman bizning qarorimizni xurmat qil.. Jungkook judayam yaxshi yigit. Bazan uzini yosh bolalardek tutadi lekin judayam aqilli. Men unga qaraganman uni katta qilganman. Iltimos qizim men uchun unga turmushga chiq..

...........

Oppot tuy libosida markazda turgan qora smoking kiygan yigit tomon borayotgan Alina yuzidagi niqobdan yigitni kurolmasdi. Aslida kurishga qiziqyabdimi bilmaydi ham. Bugun u baxtli bulishi kerak edi lekin unda na hayajon bor na quvonch.

Kuyovni oldida turgan qiz boshini kutarib bulajak turmush oʻrtogʻiga qaradi. Shu onda qizning yuragi urushdan tuxtagandek buldi. Yigit kelishgan edi. Yuzida tabassum esa uning butun guzalligini oshkor etayotgandi. Guzallik suzi ayollarga nisbatan ishlatilishini Alina juda yaxshi bilan lekin oldidagi yigit bu standartlarni buzib uta olardi. Qoshidagi gʻabidagi temir halqalar esa uni judayam qatiyatli qilib kursatardi.

Alina tushunmadi bu yigitning nimasi jinniga uxshashini. Uning butun diqqati eriga qadalgan bulib nikoh mamuri qasamlarni uqiyotganini ham eshitmadi.

Jungkook esa faqat tirjayish bilan qizni kuzatardi. Uning aqli hozir joyida edi. U hamma narsani anglardi.. lekin bu qachongacha davom etishini bilmasdi.

Nikoh mamuri bir biringizdan boʻsa olishingiz mumkun deganda Alina qizarib ketdi lekin shunday kelishgan erkak undan busa olishini uylab quvondi. U endi bu nikohni rat etmaganidan xursand edi. Uning yuzi qizarganini kurgan Jungkook quvondi. Lekin u qizning labidan upishga jurat etmadi. Bu u uchun haliumkunmi yuqmi bilmasdi. U qizning qizargan yanoqlaridan oʻpib quydi. Alina yanada qizargandi. Hammani oldida uning lablaridan oʻpmagani uchun u eriga jimgina minnatdorlik bildirdi..

𝗔𝗹𝗶𝗻𝗮

𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸

Keng xonadagi yotoqqa utirgan qiz xozir eri uni oldiga kelishini kutardi.. lekin soatlab vaqt utsa hamki Jungkookdan daraj yuq edi. Alina havotir bilan ustiga yaxshiroq kuylak kiyib oldida tashqariga chiqdi. Hamma joy jim edi. Tun edi albatta bu tibiiy xolat. Lekin nega jungkook kelmadi.

Qiz atrofga qarab yulakdan yurib borarkan zinaga yetganda tanish ovozni eshitdi.

Jungkook.

Bu ovozni kam eshitgan bulsa ham lekin quloqlari yotlab olgandi.

Alina sekinlik bilan eshikka yaqinlashdi. Kuzlari havfni kurish uchun atrofga ham alanglab quyardi. Lekin hech narsa yuq. Keyin eshikni ochdi. Kurgan manzarasi esa hayratlanarli edi.

Jungkook yerda bolalar uyinchogʻi bilan uynab uturardi. Ustida esa pijama. Alina hayron qoldi. Tuyda kurgan kelishgan erkak hozir yerda yoqimtoy bulib uynab utirardi. Jungkook qizni payqamadi lekin uning yonidagi ayol Alina sezishi bilan urnidan turdi.

- Alina qizim.. - ayol qiz tomon yurdi. Alina esa Jungkookga tikilib qolgandi.

- Xonangda bulishing kerak edi Alina - ayol mehribonlik bilan gapirdi. Alina endi ayolga qaradi.

Alina: Haligi men Jungkook kelmagach havotir bilan tashqariga chiqqandim. - u tushuntirarkan kuzlari unga tikilib qolgan eriga nigohlarini qaratardi. Jungkook qizga tushunmay qarab turardi.

- Jungkook hozir sening oldingga kirilmaydi qizim. Uni yana kichkina versiyasi qaytib keldi. - ayol ularga qarab turgan oʻgʻliga qararkan Alina tushunmay Jungkookning onasiga qaradi.

Alina: Kichkina versiyasimi. Oyijon menga u haqida aytib bering. - qiz endi jungkook haqida hammasiga qiziqdi. Ayol unga biroz tikilib turdida keyin uning qulidan ushlab Jungkookning oldidagi divanga olib bordi.

Alinaning kuzlari erida bulsa ham butun diqqati ayolda edi.

- Bunda 11 yil oldin biz ikki oʻgʻlimiz bilan yozgi uyimizga ketayotgan edik. Jungkookning egizagi bor edi. Hemin ikkimiz ularga kuz quloq edi lekin Jungkookning egizi Junmin etibirsizlik bilan kuchaga chiqib ketgan. Jungkook uni ortidan ergashgan. Junmin kuchani u betidagi uyinchoqlar rastasiga utmoqchi bulganda katta tezlikdagi mashina uni urib yuborgan. Aslida kuchani u betida hech qanday rasta bulmasligi kerak edi. Usha kuni ular qayerdan kelganini bilmayman. - ayol yigʻlab yubordi. Jungkook esa darrov kelib onasini quchoqladi. U onasini yigʻlashini yomon kuradi.

Jungkook: Nega yigʻlayabsiz oyijon. Bu xola sizni hafa qildimi. - uning yuzida norozilik namoyishlari bor edi va buning hammasi Alinaga qaratilgandi.

𝗟𝗶𝘁𝘁𝗹𝗲 𝗮𝗻𝗴𝗿𝘆 𝗞𝗼𝗼𝗸

Alina eriga tikilib qolarkan Jungkookning yuzii unga eng yoqimtoyidek tuyuldi.

- Jungkookni oʻgʻlim bu xola meni yigʻlatmadi. Men shunchaki utmishni eslayabman. Sen bu xoladan nafratlanma bolajonim. - ayol oʻgʻlining boshidan oʻpib sochlarini siladi. Jungkook esa jim bulib qoldi. Alinaga gʻayrioddiy narsadek qaradi.

Jungkook: u chiroyli ekan oyijon. - dedi u uyalib. Alina jilmaydi.

- Ha u chiroyli shunday ekan uni hafa qilma xop. Sen uni ximoya qilishing kerak shunda u doim seni yoningda buladi. - ayol mehr bilan kichik Jungkookga tushuntirardi. Alina esa keyingi voqeaalarga qiziqardi. Ayol ham buni yaxshi tushunardi.

- ushanda butun voqeani Jungkook kurgan. U buni qabul qila olmagan. Ular atiga 13 yoshda edi. U egizagini ulimini kutara olmadi. Miyyasiga ruxiy azob bilan jpylashob oldi. U egizak ukasini usha kichkina versiyasini joylashtirdi. U 13 yoshidan beri shunday. Uzi bulganda u aqilli joddiy mehribon. Lekin Junmin bulganda u usha kichkina bolakay. Biz buni davolatishga harakat qildik lekin shifokorlar yordam berolmadi.- ayol quchogʻidagi oʻgʻliga qaradi. Jungkook xotiralarni eslarkan uzining haqiqiy versiyasiga qaytgandi. Kuzlari ham katta katta Jungkooknikidek jiddiy edi.

Jungkook: Oyijon men endi Junminning hotirasini kutarib yurishni istamaman. - u ogʻriq bilan gapirdi. Alina eriga tikilib qolarkan hozir u anglolmasdi. Bu kichkina Junminmi yoki eri Jungkook.

- Oʻgʻlim xotining bilan gaplashib olishing kerak. - ayol oʻgʻlini yaxshi bilardi. Qachon u uziga keladiyu qachin yana kichkina kookga aylanadi. Jungkook oyisini quchogʻidan chiqib Alinaga tik qaradi. Alina esa undan kuzlarini uzmasdi. Nima bulganda ham ikkala Jungkook ham unga yoqqandi.

Ayol jimgina xonani tark etdi. U qoldirib ketgan sukunat esa xonadagi ikki insonni bugʻib quyardi lekin ikkisi ham bu sukunatni kuzlaridagi suzlashuv bilan yuqqa chiqarardi.

Jungkook: Alina.. - deb boshladi u. - oyim men haqimda aytib berdi. Men seni majburlamayman bu nikohga. Istasang ket istasang qol. Iztiyor senda..

Alina erining suzlaridan uylandi. U ketishni xoxlaydimi.. yuq u shu yerda qolishni tanab buldi. Nikoh uqilayotgan vaqt. U ha deb aytgam vaqt Jungkook bilan qolishni tanlab buldi.

Alina: Er uz ayoliga ketishni aytsa xotin ketishi kerak. U itoatli ayol deyiladi.. lekin men itoatkor emasman. Kechirasz shuninh uchun men bu uyda hech qachon ketmayman. Urib sukib sudrab chiqsangiz ham. - Alina mamnun javob berdi. Jungkookning qoshlaridaajinlar paydi buldi.

Jungkook: Sen qolmoqchimisan.

Alina: Ha qolmoqchiman. Siz meni erimsiz. Ket deyishga uyalmaysizmi. Kuchadagilar siz aytagm guzal rafiqangizni oʻgʻirlab ketishi mumkun.

Jungkook: Alina meni qabul qila olasanmi.. yani ikkinchi versiyamni.

Alina: ha menga kichkina Kook yoqdi. Judayam yoqimtoy ekan. - u kuldi. Jungkook esa uyaldi.

Jungkook: Bu qiyin ish bir kun joningga tegaman.

Alina: Kuchada oshiqlarim kop shuninh uchun extiyot buling oʻgʻirlab ketishlaridan. - qiz beporvo edi.. yani u Jungkookni jiddiy qabul qilmayotgandi.

Jungkook: Demak meni oldimdaa qolasanmi..

Alina: ha erimsiz boshqa qayerga ham ketardim.

Jungkook: Unda menga bir narsaga vada ber.

Alina: nima ekan u.

Jungkook: Meninng kichkintoylarimni umuman hafa qilmaysan. - Alina qoshlarini chimirdi.

Alina: kichkintoylarim deganiz nimasi. Bitta kichkina odamchangiz yuqmi.

Jungkook: shunday ikkinchisini esa keyinroq bilib olasan. - Jungkook jilmaydi qizning tushunmasligidan.

Oradan yillar utdi. Alina va Jungkook judayam ajoyib oila bulishdi. Xozirda ularning 3 yarim yoshli qizchasi bor. Jungkook esa usha kichkinaa qizchasini olamlarga alishmasdi. Uning kichkina tomoni kelganda Alina ularni oldida sira ham ketmasdi. Chunki ikkalasi ham judayam qitmir edi.

Hozir ham Alina eriga bir hamma joyi qizil labbuyogʻi bulgan qizga qarardi. Atiga besh minutga tashqariga chiqqandago axvoll edi bu. Alina jaxl qilishni ham ularni urishishni ham bilmasdi. U shunchaki ikkisni oldiga borib ularni bagʻriga bosdi.

Alina: haliyam besh daqiqaga chiqdim yuqsa butun uyni yoqvorrardizlar..

Kook: Asuel shuni xoxladi oyijon men keyin u aytganini qildim. - birinchi bulib kichina Jungkook gapirdi.

Alina: qizingiz huddi uzingiz.

Asuel: Oyijon dadam nega sizni yana oyijon deyabdi. Axir siz uni onasi emasizku. - mitti Asuelni doimgi savoli.

Alina: dadang erkalnyabdi qizalogʻim. Men ham dadangda dada deymanku shunga uxshab. Asuel jilmaydi. Onasini quchogʻidan chiqib dadasini quchogʻiga utirdi.

Asuel: dadajon meni ham oyi deng. - qizcha dadasini yuzini siladi. Alina qizining gapiga kuldi.

Jungkook: Albatta ona qizim.. seni ham oyijon deyman. - u qizini yuzidan oʻpib quydi.

Alina: Ana endi qizingiz ikkingiz qilgan ishingizni tozalang. - u eriga jilmaydi. Jungkook unga mayus qarab quydi.

Jungkook: Sevgilim farishtam iltimoss axir bilasanki kichkina Kook shoʻx qizimizga uxshab. - u qizni yerga quydida xotiniki oldiga bordi. Alina usha xolatda turayverdi.

Jungkook: Sevgilim uzimni.. - u qizni qullaridan tutdi.. yuzini qizning yuziga yaqinlashtirdi.. yanoqlaridan oʻpdi. Bu qizga yoqsa ham buni kursatmaslik uchun lablarini tishladi. - Agar xozir eringni va qozingni kechirsang kechqurun seni xursand qiladi bu ering seni. - u qizni qulogʻiga pichirladi.

Alina: Doim shunday qilasz.. sizni yomon kuraman Jungkook. - qiz erini oldidan utib qizini oldiga keldi. - sen ham dadangdan kam emassa qizim. - u shunday degancha atrofni tozalay boshladi..

Jungkook: Alinaaaa - u rafiqasini ismini uzun qilib chaqirdi. Qiz eriga qaraganda - Seni sevaman.. hayotimga kirib kelganing uchun tashakkur..

Qiz jilmaydi.. ushanda tugʻri qaror qabul qilganidan baxtli edi.. - men ham sizni sevaman hayotim..

Ularning baxti uzoqq davom etdi. Alina yana ikki yildan keyin oʻgʻil farzand kurdi.. Jungkook esa beznesda yanada ilgʻorladi. Kichkina kook esa har doim ularning erkatoyi bulishdi. Alina esa kichkina Kook bilan doim yaxshi munosabatda edi..

𝗝𝗲𝗼𝗻𝗮𝗱𝗮𝗻 𝗺𝗶𝗻𝗶 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰

𝗖𝗛𝗔𝗥𝗔𝗖𝗧𝗘𝗥𝗜𝗦𝗧𝗜𝗖𝗦

Men Jeon Jungkookman. Men 29 yoshdaman.

Men ikkinchi imkoniyatga yoki yumshoq his-tuyg'ularga ishonmayman. Men o'zimnikini olaman va hech qachon qo'yib yubormayman. Men siz ibodat qiladigan odam emasman; men sizni ogohlantiradigan odamman.

Egalikmi?
Albatta.
Obsesifmi?
Faqat menga tegishli bo'lgan narsaga kelganda."

Agressiya qonimda bor va hukmronlik mening tabiatim, men niqob kabi taqadigan xususiyat emasman.

Men quvmayman.

Men zabt etaman.
Men shoir kabi sevmayman.

Men gunohkor kabi shafqatsiz, to'liq va xavfli tarzda sevaman. Siz yo mening yonimda turasiz, yoki yo'limdan butunlay uzoqlashasiz.

Chunki mening dunyomga qadam qo'yganingizdan so'ng, orqaga qaytish yo'q. Agar siz meniki bo'lsangiz… Xudo sizga yordam bersin, chunki men bunday qilmayman.

Men Kayra Espositoman va endigina 18 yoshdaman.

Men har doim to'rtta devor orasida sevgi bilan o'ralgan, oilam himoyasida bo'lgan va tinch kelajakni orzu qilgan oddiy hayot kechirganman. Oilam men uchun hamma narsani anglatadi. Bir kun kelib hamma narsa o'zgarishini hech tasavvur qilmagan edim.

O'sha kuni… u ichimdagi bir narsani parchalab tashladi..

U menga birinchi marta qaraganida, ko'zlarida bir narsa yuragimni sevgidan emas, balki qo'rquvdan to'xtatib qo'ydi.

O'shanda bildim… u meni sevmasligini.

U menga oshiq edi.

Uning borligi meni bo'g'ib qo'yadi.

Uning teginishi, ko'zlari… ular meni ta'qib qiladi. Men hech qachon tanlamagan dunyoda, meni o'z mulki deb biladigan odam bilan qamalib qolganman.

Oldinda nima borligini bilmayman.

Shunchaki undan, o'zimni yo'qotishdan, u o'zi bilan olib keladigan zulmatdan qo'rqayotganimni bilaman.

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚

𝗞𝗔𝗬𝗥𝗔 𝗘𝗦𝗣𝗢𝗦𝗜𝗧𝗢

Men endigina o'n sakkiz yoshdagi, sodda, quyosh nuri va soddalikka to'la kelajakni orzu qiladigan qiz edim. Ertaklarga, mehr-oqibatga, oilaviy kechki ovqatlarning iliqligiga va tungi kulgiga ishonardim.

Lekin buning uchun bir lahza kifoya qildi.

Undan birgina nigoh… va dunyom yonib ketdi.

JEON JUNGKOOK

U erkak emas edi. U ipak kiyim kiygan, xavfli, chiroyli va qo'rqinchli soya edi. Uning ko'zlari sevgini sig'dira olmasdi. Ular egalik qilishni sig'dira olardi. Go'yo men da'vo qilish, egalik qilish, nazorat qilish uchun bir narsa edim. Birinchi soniyadanoq men bilardim: bu romantika emas edi. Bu urush edi.

Men qochishga harakat qildim, lekin u menga hech qachon ruxsat bermadi.

Chunki Jungkook sevmaydi.

U o'ziga jalb qiladi.

U vayron qiladi.

Va men… men uning abadiy yoqishni istagan alangasi edim.

Endi orqaga yo'l yo'q.

Men uchun ham.

U uchun ham.

Biz uchun ham.

𝗞𝗔𝗬𝗥𝗔 𝗘𝗦𝗣𝗢𝗦𝗜𝗧𝗢

𝗝𝗘𝗢𝗡 𝗝𝗨𝗡𝗚𝗞𝗢𝗢𝗞

Uni birinchi marta ko'rganimda…
U menga hech qachon kerak bo'lmagan yumshoq, begunoh, yashayotgan soyalarim tegmagan hamma narsaga o'xshardi.

Va aynan shuning uchun men uni olishim kerak edi.

KAYRA ESPOSITO.

O'n sakkiz yoshli. Sof. Nozik. Meniki.

Uning ko'zlari mening ko'zlarimga duch kelgan paytdan boshlab, ichimda qorong'u bir narsa uyg'ondi, sevgi emas. Yo'q, sevgi mening his-tuyg'ularimni ifodalash
uchun juda yumshoq so'z.

Buu obsesyon.

Xom.

Shafqatsiz.

Kechirim so'ramaydigan.

Odamlar meni ko'p jihatdan maxluq, zolim, shayton deb atashadi. Ularga imkon bering.

Men hech qachon ularning so'zlariga ahamiyat bermaganman.

Men faqat u haqida qayg'uraman. Uning mening nigohimdan qo'rqib ketishi, ko'zlaridagi qo'rquv… bu meni to'xtatishi kerak.

Lekin unday emas. Bu faqat olovni yoqadi.

U hali tushunmaydi.

U qochib keta olaman deb o'ylaydi.

U men uni qo'yib yuboraman deb o'ylaydi.

Lekin men o'zimnikidan voz kechmayman.

Xo'sh, u? U mening dunyomga qadam qo'ygan zahotiyoq taqdirini belgilab qo'ydi.

Endi u o'rganadi…

Meni sevish tanlov emas.

Bu la'nat.

𝗕𝘂 𝗺𝗲𝗻𝗴𝗮 𝘁𝗲𝗴𝗶𝘀𝗵𝗹𝗶 𝗳𝗮𝗻𝗳𝗶𝗰 𝗲𝗺𝗮𝘀. 𝗕𝘂 𝘁𝗮𝗿𝗷𝗶𝗺𝗮 𝗳𝗳. 𝗧𝘂𝘀𝗵𝘂𝗻𝗺𝗮𝘀𝗮𝗻𝗴𝗶𝘇 𝘀𝘂𝗿𝗮𝗻𝗴

𝟮𝟴. 𝟬𝟮. 𝟮𝟬𝟮𝟲

𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚

𝗞𝗜𝗔𝗥𝗔 𝗘𝗦𝗣𝗢𝗦𝗜𝗧𝗢 || 𝟮𝟭

~ Soyada oʻsgan. Ipakda tugʻilgan. Oʻz qirolligidagi mahbus..

~ Yumshoq kuzlar.. Keskin sukunat.. Hokimiyat qamalgan qiz..

𝗨 𝘀𝗲𝘃𝗴𝗶 𝗻𝗶𝗺𝗮𝗹𝗶𝗴𝗶𝗻𝗶 𝗯𝗶𝗹𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶, 𝗹𝗲𝗸𝗶𝗻.. 𝘂 𝗼𝗯𝘀𝗲𝘀𝘀𝗶𝘆𝗮 𝗾𝗮𝗻𝗱𝗮𝘆 𝗯𝘂𝗹𝗶𝘀𝗵𝗶𝗻𝗶 𝗸𝘂𝗿𝗮𝗱𝗶..

• 𝗛𝗲𝗰𝗵 𝗾𝗮𝗰𝗵𝗼𝗻 𝗸𝘂𝗿𝗺𝗮𝗴𝗮𝗻 𝗶𝗺𝗽𝗲𝗿𝗶𝘆𝗮𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗲𝗿𝗼𝘀𝘅𝗼ʻ𝗿𝗶.

• 𝗝𝗶𝗺𝗹𝗶𝗸𝗱𝗮 𝗸𝘂𝘁𝗮𝗿𝗶𝗹𝗴𝗮𝗻.. 𝗶𝗽𝗮𝗸 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝘂𝗿𝗮𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗾𝗶𝘇.

• 𝗞𝗼ʻ𝘇𝗹𝗮𝗿, 𝗹𝗮𝗯𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮𝗻𝗱𝗮 𝗸𝗼ʻ𝗽 𝗴𝗮𝗽𝗶𝗿𝗮𝗱𝗶 .

• 𝟮𝟭 𝘆𝗶𝗹 𝗱𝗮𝘃𝗼𝗺𝗶𝗱𝗮 𝗾𝗮𝗺𝗮𝗯 𝗾𝘂𝘆𝗶𝗹𝗴𝗮𝗻 𝗰𝗵𝗶𝗻𝗻𝗶 𝗾𝗼ʻ𝗴ʻ𝗶𝗿𝗰𝗵𝗼𝗾..

• 𝗨 𝗵𝗲𝗰𝗵 𝗾𝗮𝗰𝗵𝗼𝗻 𝗾𝘂𝗹𝗶 𝘆𝗲𝘁𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶𝗴𝗮𝗻 𝘆𝘂𝗹𝗱𝘂𝘇𝗹𝗮𝗿𝗻𝗶 𝗼𝗿𝘇𝘂 𝗾𝗶𝗹𝗮𝗱𝗶..

Nozik, sokin va ziyonsiz.. orzulari ichida yashayotgan bir murgʻak qalb.. yoshni axamiyati yuqdek qalbidagi gudak uni boshqaradi..

𝗞𝗜𝗔𝗥𝗔 𝗘𝗦𝗣𝗢𝗦𝗜𝗧𝗢

𝗝𝗘𝗢𝗡 𝗝𝗨𝗡𝗚𝗞𝗢𝗢𝗞 || 𝟮𝟵

𝗕𝗮𝘅𝗺𝗮𝗹 𝗸𝗶𝘆𝗶𝗺𝗱𝗮𝗴𝗶 𝘀𝗵𝗮𝘆𝘁𝗼𝗻..

𝗨 𝘀𝗲𝘃𝗶𝗯 𝗾𝗼𝗹𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶... 𝗨 𝗯𝘂𝘁𝘂𝗻𝗹𝗮𝘆 𝘆𝘂𝘁𝘂𝗯 𝘆𝘂𝗯𝗼𝗿𝗮𝗱𝗶..

• 𝗬𝗘𝗥 𝗢𝗦𝗧𝗜 𝗗𝗨𝗡𝗬𝗢𝗦𝗜 𝗤𝗜𝗥𝗢𝗟𝗜.

• 𝗧𝗼𝗺𝗶𝗿𝗹𝗮𝗿𝗶𝗱𝗮 𝗾𝗼𝗻 𝘂𝗿𝗻𝗶𝗴𝗮 𝗼𝗯𝘀𝗲𝘀𝘀𝗶𝘆𝗮 𝗼𝗾𝗮𝗱𝗶

• 𝗨 𝗾𝘂𝘃𝗺𝗮𝘆𝗱𝗶.. 𝗨 𝗼𝘃 𝗾𝗶𝗹𝗮𝗱𝗶.

• 𝗤𝗼𝗻𝗶 𝗯𝗶𝗹𝗮𝗻 𝗾𝗶𝗿𝗼𝗹.. 𝗜𝘅𝘁𝗶𝘆𝗼𝗿𝗶 𝗶𝗹𝗮 𝘀𝗵𝗮𝘃𝗾𝗮𝘁𝘀𝗶𝘇.

Odatda insonlarni kuch boshqaradi lekin.. u kuchni boshqaradi. Bir qarash bir suz bir harakat va u istagan maqsadi oldida turadi. Hech kim uni oldiga chiqishga yurak betlamaydi..

𝗝𝗘𝗢𝗡 𝗝𝗨𝗡𝗚𝗞𝗢𝗢𝗞

Sevgi hikoyasi emas.. istak niqobi ostidagi urush.

U quvmaydi.. u da'vo qiladi.

U yolvormaydi.. u avf etadi..

Ikki uzilgan utmish toʻqnashganda imperiya qulamaydi.. alanga oladi..

𝗤𝗼𝗿𝗼𝗻𝗴ʻ𝘂 𝗼𝗯𝘀𝗲𝘀𝘀𝗶𝘆𝗮.
𝗬𝗮𝘀𝗵𝗶𝗿𝗶𝗻 𝗼ʻ𝘁𝗺𝗶𝘀𝗵. 𝗛𝗲𝗰𝗵 𝗾𝗮𝗰𝗵𝗼𝗻 𝘀𝗼𝗱𝗶𝗿 𝗯𝗼ʻ𝗹𝗺𝗮𝘀𝗹𝗶𝗴𝗶 𝗸𝗲𝗿𝗮𝗸 𝗯𝘂𝗹𝗴𝗮𝗻 𝘀𝗲𝘃𝗴𝗶 𝗵𝗶𝗸𝗼𝘆𝗮𝘀𝗶..

DARLING you're mine — Obsessiya, imperiya va shavqatsiz extiros haqodagi hikoya..

Bu hikoya menga tigishli emas... Tarjima hikoya..

𝟭𝟯-𝗾𝗶𝘀𝗺

Bino ichidagi hammani kuzlari ularda edi. Bazilar nima bulyabdi desa bazilari erkaklar bir martta tatib kurishga yuq demasdim deya tikilishardi. Albatta oshiq tana ochiq kukraklari yana jozibador edu hammasi. Yoshlangan kuzlari eaa har bir ekak kurishni istagan narsadir.

Qiz atrofdagi insonlar nigohidan qurqmadi u hozir changalida turgan sevgilisidan qurqardi. Nima bulsa ham oson jon taslim qilay deb duo qilardi u.

Antonio yana bir xiyonat sabab kuzlari deyarli kur edi. Yana ikki hafta sabr qilganda u qizga chiroyli qilib "merry me" qilardi. Lekin endi qizning dafn marisimi uchun tayyorgarlik kuradi.

Ular liftga kelishganda liftni kutishmadi endi ichkariga kirgan insonlar erkakning vajoxati qizning abgor holatidan liftdan tushib ketishdi. Antonio rahm qilmadi achinamadi, shunchaki Vibianni liftning devorlariga zarb bilan otib yubordi. Judayam kuchli erkak oldida nozik qiz bu zarbga qanday chiday olardi. Vibian lift devorlariga qattiq tegib baqirib yubordi, lekin shunda ham u Antonioga yolvormadi. Balki bu foydasiz ekanligini bilgani uchundir. Qiz ogʻriq bilan kurasharkan liftning yarim belida temirdan ushalagich quyilgan joyiga teggan boshidan issiq qon sizib chiqdi. Bu oʻgʻridan oddiy inson hushidan ketgan bulardi. Biroq qiz bu ogʻriq bilan kurasha olardi.

Antonio qizga bir qarab quyib zarb bilan qulini lift devorlariga urdi. Lift devorining bir necha qatlami zarba tasiridan pachoq bularkan bu harakatdan qiz chuchib tushdi.

Antonio: foxisha.. pulga tuymadingmi... Jungkook senga qancha berdi lanati isqirt. Yoki eski xushdoringni sogʻinib qoldingmi lanati. - qizning sochlaridan tutgan erkak xozirni uzida bu ayolni yuq qilishni istaydi.. biroq bu u uchun oddiy ulim bulib qoladi. Antonio esa buni yomon kuradi. Uni aldagan inson eng yomon jazoni olishi kerak.

Lift eshigi ochilarkan liftga qanday kirgan bulsa huddi shunday xolatdan liftdan chiqdi ular. Antonio hech kimga etibor bermasdi. Yuqoridagi qavatdagilar qizning tanasiga shaxvat bilan qaragan bulsa pastki qavatdagilar achinish bilan qarardi. Oyogʻida oyoq kiyim yuq peshonasidan qon oqib tushishi tuxtamagan faqaat mini yubkada bulgan bu ayol hammani raxmini keltira olgandi.

Lekin hech kim hozir uni sudrab chiqib ketayotgan erkak haqida uylamadi. U insonlar kuzida shavqatsiz inson bulib qoldi. Aslinda unga achinish kerak emasmi. Shartnoma uchun kelgan binosida sevgan qizi foxishalik qilib kampaniya raxbari oyoqlari ostida yolvorgani yana uning shunday xolatdan ushlab olgani.. bular bir inson uchun kopmasmi.

Lekin Antonio kuchli shaxs edi. U hammasiga bardosh bera olardi. Lekin Jungkookning qiz haqida aytganlari oshiqcha edi. Har bir gapi urgʻu bilan aytilgandi.

Binodan tashqariga chiqishganda ularni kutib turgan mashina quriqchisi orqa eshikni ochib berdi. Albatta quriqchi ham hayratda. Yolgʻiz kirib ketgan boshligʻi Vibian xoni bilan chiqib kelayotgani. Yana xonimini axvoli bunday bulsa.

Antonio: Bagajni och. - kelishi bilan yordamchiga buyurdi. Biroq yordam uncha yaxshi tushunmadim deb uyladi shuning uchun qimirlay olmadi. U hayratda edi.

Antonio: Nima karmisan. Senga mashina bagajini och dedim. - erkak yordamchisiga baqirib berganda yordamchi dovdiragancha orqa bagajni ochdi.

Vibian bilardi bu u uchun ekanligini. Shu yerda u yigitga yolvorishni qarshilik kursatishni istadi.

Vibian: Nio Iltimos qilaman bunday qilma Nio iltimls. - qiz sochlaridan tutgan baquvvat bilaklardan ushladi. Tirnoqlari bilaklardan qon ketguncha ichkariga qarab harakat qildi.. biroq flydasz bir urunish bilan qizni mashina orqasiga tashlagan erkak qizning utinchlariga yigʻlashlariga jirkanib qarab eshikni yopdi.

Atrofdagi hamma hayrat, qurquv bilan kuzatisharkan lekin hech kim aralashishga jurat etmadi.

Antonio esa hech narsa buimaganday mashina ichiga utirib uzi haydab ketdi. U singan holatini hozir hech kimga kursatishni istamasdi. Hech kimga.. hatto Vibianga ham. Barmoqlari rul atrofida qattiq qisilardiki, hozir bu inson bulgandan ulib ketgan bulardi...

𝗔𝗻𝘁𝗼𝗻𝗶𝗼 𝗠𝗮𝗿𝗿𝗼𝘃

𝗩𝗶𝗯𝗶𝗮𝗻 𝗗𝗮𝗱𝗱𝗮𝗿𝗶𝗼

𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘂𝘆𝗶

Jungkook kech kirmasidan oldin uyga kirib keldi. U bugun judayam xursand rafiqasiga uzi yoqtirgan qizil lolarlarni olgan yoniga farzandiga atab yumshoq quyoncha olgandi. Kechasi onasi katta quyonni quchoqlab yotsa kunduzi katta quyon yuq bulganda uyinchoq quyonni quchoqlab yotardi. Ikkisida ham farzand otasini yaxshi kurib qolardi.

Uydagi hizmatchilar hujaynining bugungi kayfitiga hayron qolgancha tazim qilishni ham unutishgandi. Ular angrayib xoʻjayniga tikilishar ayniqsa qulidagi gullat va quyonchaga.

Yotoqxona eshigini ochgan erkak tugʻri yotoqqa qaradi lekin yotoqdan izlagan insonini topolmagach atrofga qaraganda kuzgu yonida oq tungi kuylakda qorniga qulini quyib nimalarnidir hayol surayotgan rafiqasiga qaradi. Qiz hamon shirin hayollari ichida adashgan edi. Jungkook esa vazmin qadamlar bilan unga yaqinlashib ortidan turdi. Qiz kuzguda erining qiyofasini kurgach shirin tabassum qildi.

Jungkook qizil lolarlarni oldinga utkazib qizga tutqazdi. Yn gullatni kurib hursand buldi. Ularni olib eriga ugirildi. Jungkookning kuzlarida mehr sevgi baxt mavjlanardi. Jeona esa hursand edi. U gullar uchun eriga raxmat aytdi, oyoq uchida turib lablaridan oʻpib gulni vazaga soldi. Qiz gullarga mahliyo bulganda Jungkook qizga mahliyo edi.

Jungkook: Men uchun shunday yasandingmi sevgilim.. - qizni ortidan kelib uni quchoqladi. Sochlarini bir tomonga tashlab ochgan terisiga lablarini bosib oʻpdi. Qiz shu paytda gormonal oʻzgarish bilan eriga suyandi. Buynini bir tomonga egib eri uchun koʻproq joy ajratdi u. Jungkook esa lablarini sekin sekin qizning oldiga olib oʻtdi. Qiz esa qornidagi buralishga etibor bermay erining ismini pichirlardi. Nihoyat qizdan uzoqlashgan Jungkook uning qizargan yuziga qarab tabassum qildi...

Jungkook: Men sen uchun yana bir narsa olgandim lekin uni keyinroq kurasan sevgilim. - u qizni qiziqish bilan uziga qarayotganini kurib xursindi.

Yn: Jungkook hozir kuray iltimoss - qiz erining qulidan ushlab oldi. Jungkook kuldi. U kutilmaganda tizzasiga utirdi.. qulini qizning beliga quyib endi chiqayotgan qorniga mehr bilan qaradi. Yn esa hayron edi. U hech ham eri uni oldiga tiz chukishini kutmagan edi.

Jungkook: Bolajonim uzimni. - u qizning qornini oʻpdi. - Dada shu yerda seni kutyabdi. Kelsang ikkimiz kop ish qilamiz hopmi..

Yn: Men ham shu yerdaman. Dadang bilan biz seni intizorlik bilan kutyabmiz. - u qulini qorniga quyib silab quydi. Jungkook esa rafiqasiga mehr bilan qarab qornidan yana bir bor oʻpdi.

Jungkook: qachon shifokor kurigiga borishing kerak. - Jungkook katta kafti bilan qizning qornini silab savol berdi. Yn oxirgi martta bir oy oldin borganini eslab qavogʻini uydi.

Yn: Bir hafta oldin borishimiz keraak edi lekin biz u payti Parijda edik.

Jungkook: Unda ertaga boramiz tayyor tursang seni olib borib keyin ishga ketaman. - u qizning oyogʻiga bitta qulini quyib sekin siladi. Yn erining bu harakatidan kuzlarini yumib jilmaydi.

Yn: Jungkook balki kerak emasdir nima deysiz. - qiz eri allaqachon nima uylayotganini fahmlagandi. Jungkook oxirgi martta qizni qornidan oʻpib urnidan turdi.

Keyin uzoqlashib rafiqasiga tikilib qoldi.

𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸 𝗽𝗼𝘃𝗶:

Jungkook: Kuzlaringni mendan uzmay bu chiroyli tungi kuylakni yech.. - ovozim hirsdan istaldan biroz yugʻonlashdi. U menga hayron tikildi lekin keyin kuzlarini aylantirib tungi kuylakning ipini tortdi.. oldi qismi ochilganda u qizil ich kiyimlar taqqanini kurdim. Oq tagidan qizil..

Shimim ichidagi azoyim uning shunday xolatda kurib ozodlik uchun taranglashardi.. tezroq uning ichiga chuqur kumilib uni egallashni istayman... U halatni tuliq yechib yerga tashlaganda men unga qarab yurib boraman..

U esa qurqmasdan ishonch bilan menga tikilib turardi. Lekin nafasi biroz tezlashgan edi.

Men borib uning orqasidan turdim qullarimni yalangʻoch belidan urab uni uzimga tortdim, toki u mening sabrsiz, poʻlatdek qattiq azoyimni dumbasining yumshoq egri chiziqlariga tegib turganini his qilsin.

Qulogʻi oldida nafas olib uning oʻzgargan iforidan nafas olaman. Oldinlari undan vanil hidi kelardi lekin qornida farzandimiz qornida bulganidan beri uning ifori uzgargan edi. Shirinroq bir narsaga..

Bir qulib yuqoriga kutarib u taqqan sutyenni yechib tashladim.

Jungkook: Seni shaxshiy foxisham kabi sikib dunyodagi hamma narsani unuttirishimni istaysanmi - uning qulogʻiga pichirladim. Ogʻzi javob berishdan oldin tanasi menga tezroq javob berardi.

Jinsiy azoyim.. qattiqlashib uning orqasining egri chiziqlariga tegib uni qiyinlashtirardi. Barmoqlarim qizil ich kiyim tagidan siljib uning klitoriga kirgizganim u men uchun qanchalik hoʻl ekanligini angladim..

Jungkook: Men uchun shunchalar hoʻlmisan farishtam.. sen doim men uchun hoʻl bulasan shunday emasmi.. men sikishim uchun oyoqlaringni yoyasan.. tanang faqat meni teginishm bilan qaltiraydi hayajonladi shunday emasmi.... - dedim qulogʻiga pichirlab.. u esa mening har bir teginishimdan rohatlanib ingrab quyardi.. barmoqlarim bilan uning klitorini chimchilaganimda uninh " Ha ha faqat siz shunday qila olasz" dedi. Bu men kutgan javob edi. Uni yelkasiga lablarimni bosdim.. sekinlik bilan soʻrib oldim.. toki usha yerda mening izim qolsin.

U esa qullarini kutarib sochlarimdan ushladi..

Rafiqamning gormonlarini yaxshi kuraman.. barmoqlarim esa uz ishini qilar u tuliq menga suyangan holda nola qilar mendan koprogʻini talab qilardi.. men esa u istagan narsasini berdim unga.. kuzlaridan yosh oqib qaltirib kelganda ham barmoqlarimni olmadim.. u chuqur chuqur nafas olardi..

Jungkook: Qani endi esli ayol bulib yotoqqa yot sevgilim.. - u esa itoatkor ayol bulib borib yotoqqa yotdu. Tizzalari bukildi huddi meni harakatimni kutayotgandek.

Men ham borib tizzalari orasiga turdim.. qulim sonlaridan yuqorilab pastki ich kiyimini oyoqlaridan chiqarib oldim. U menga jilmaydi uyatsizlarcha..

Jungkook: Uyatsiz. - jilmayib oyoqlarini ikki yoyib lablariga engashdim.

Yn: Menmi uyatsiz uzingizku meni ham shunday uyatsiz qilgan. - qiz erining lablariga talpinib ularni lablariga bosdi. Ikkimiz ham och qolgandek bir birimizni oʻpardik. Qullarim kukralariga kutarilib ularni bir maromda qisdim. Lablarimni labidan halos etib peshonasidan oʻpdim.

Qattiqligimni uninh kirish joyiga quygandimda u chuqur nafas oldi.. jilmaydim.. u buni kutayotgandi. Uzimni sekinlik bilan unga kiritdim.. u esa yelkamdan mahkam quchoqlab bunga kunikishga harakat qilardi. .

Jungkook: Ancha tirayibsann sevgilim. - u indamadi lekin tirnoqlari yelkamga bosilganda u uchun ham qiyin bulayitganini his qildim.

Yn: Hozir iltimos harakatlaning... - u harakat qilishimni aytganda uninh kuzlariga qaradim. Doimgidek kuzlari yoshlanib menga qarab turardi. Men harakatni boshlaganimda uning yuzida ogʻriqdan burishganini kurib sekin sekin harakat qildim. Farzandimga zarar bermaslik uchun ham sekinlishishim kerak edi..

𝗯𝗶𝗿 𝘀𝗼𝗮𝘁𝗱𝗮𝗻 𝗸𝗲𝘆𝗶𝗻..

Jungkook: Farishtam.. balki endi ustimdan tusharsana.. - anchadam beri ustimda yotib olgan lablari har zamon erinchoqlik bilan kuksimdan soʻrib opib quyardi.

Yn: Yuq shunday yotaman. Uxlayman uyqum keldi. - u eslab boshini qayta kuksimga quyib uxlashga harakat qildi lekin yotishda qiynalayotgan edi. Shuning uchun uni ustimdan olib chappacha qilib yotqizdim...

Yn: imm Jungkook sizni quchoqlamoqchiman. - u uyqusirab gʻingshiganda kulib quydim. Keyin ortidan yotib qulimni boshidan utkazib qulimni quchoqlashiga imkon yaratib berdim. U esa yosh boalarcha qulimni quchoqlab uxlaab qoldi. Ikkinchi qulim bilan uni urab olib boshidan oʻpib quydim.

Biz hozir baxtli edik... Hozir baxtli edi va buni tugashiga imkon bermayman.. u meni abadiy sevgim bulib qoladi.. doim yonimda...

𝗝𝗲𝗼𝗻 𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸

𝗝𝗲𝗼𝗻 𝗬𝗻

12-qism.

𝗞𝗼𝗿𝗲𝘆𝗮 𝗥𝗲𝘀𝗽𝘂𝗯𝗹𝗶𝗸𝗮𝘀𝗶 𝘀𝘂𝗱 𝗯𝗶𝗻𝗼𝘀𝗶...

Bir necha bor bir xil kontaktga qungʻiroq qilgan qiz bor umidini yuqotdi. Bu binoga kirganidan beri umidsizlik uni hech ham tark etmasdi. Kuzlarida yigʻilgan yoshlarni chiqishga yul quymay artib tashladi. Undan bir necha metr uzoqlikda Valverde advakati bilan turardi. Uning ham kuzlarida umidsizlik yaqqol sezilib turardi. Balki istamas ajrashishni... Ammo Venis u harakat ham qilmadi. U faqat oʻgʻlini olib quyilishidan qurqayotgandi. Denis kimni tanlashi nomalum, bola dadasini ham oyisini ham juda qattiq yaxshi kuradi. U bu ajrim ishlaridan eng kop azob chekkan murgʻak qalb edi.

Venis sevgisi sabab hozir oilasi buzilayitganidan balki hafa bulayotgandir.. lekin kech...

- Valverde Allen va Venis Allen... Marhamat kiring. - sud xonasiga tegishli shaxs yulakdagi insonlar orasida baqirdi. Bu yerda faqat Venis va Valverde emas edi.. ularga uxshagan bir nechta insonlar bor edi..

Venisni ichidan juda kuchli ogʻriq utdi. U istaydimi buni. Balki harakat qilib kurar.

Valverde uning oldidan utib chaqirilgan xonaga kirmoqchii bulganda Venis uning qullaridan tutib qoldi... Kuzlari istamasada yoshlanardi.

Venis: Gaplashib olaylik iltimos Valverde.. - qiz eriga umid bilan qaradi. Balki Valverde ham shuni kutayotgandir. U shunchaki bosh irgʻash bilan advaakatiga qaradi.

Valverde: Bizga bush xona kerak... - advakat bir Venisga bir Valverdega qarab umidsiz hursindi.

Advakat: Manashu yulak oxiridagi ikkinchi xona bush. Lekin iltimos tezroq hal qilingizlar keyin yana kutish mumkin. - advakat ularga yul kursatdi.

Valverde Venisga qarab kettik deya ishora qildi. Qiz uni ortidan ergashdi.

Xonaga kirishganda havoda bugʻuvchi sukunat egalladi. Erkak ham ayol ham qanday gaplashishni bilmasdi.

Valverde: Gaping bulsa tezroq ayt. Vaqt yuq.. - hissiz aytilgan gap.. balki bu hissizlikning ortida hissiyotlar buroni bulayotgandir.

Venis: Valverde.. balki...

Valverde: Balki degan gap yuq Venis. Xiyonat eng yomoni edi. Men sabr qildim senga lekin xiyonat bilan javob olishimni kutmagandim Venis...

Venis: Imkonimiz boshqa yuqmi..

Valverde..: Istaysanmi imkoniyat.
Venis: Istardim. Men oilamni yuqotishni istamayman. Xato qildim bilaman ammo.. ammo meni ayblayolmaysan Valverde.

Valverde: Ayblayolmaymanmi? Venis aybdor emasmisan.

Venis: Ha aybdorman.. lekin eng katta aybdor sensan bu yerda Valverde.. sen menii baxtsizligimning asosiy aybdorisan. Qara axvolimni usha kechaga ming lanat bulsin.

Valverde: Ha usha kuni seni uzimniki qildim lekin seni sevardim. Sen Jungkookni telbalarcha sevgan vaqting men seni sevardim. Butun vujudim bilan sevganman. Aybdirmanmi. Ayt seni sevganim uchun aybdormanmi.

Venis: Lekin bunday qilmasliging kerak edi. - past aytilgan suz qizni hozir judayam afsusda ekanligini anglatardi. Valverde esa uning bu gapidan afsuslanish his etdi. Balki qizga bunday yul bilan erishmaganda hozir shunchalik kuchli ogʻriq his qilmagan bulardi. Qalbidagi ogʻriqni tassavur qilish qiyin edi. Lekin u erkak chidashi kerak.

Venis: Ajrashmaylik... Men istamayman. Ikkimiz ham hato qilganmiz. - qiz dadil gapirdi. U kunishi kerak farzandi uchun..

Valverde: Sevmagan insoning bilan baxtli bula olasanmi. Bir umur shunday yashaymizmi. Begonalardek. .. - yigit qiz ha deyishini kutardi. U ajrashmaylik suzida qattiq turib olishini hohlardi.

Venis: Haa men imkon berishga urunaman. Sen ham sabr qilasan. Birdan kunikolmayman lekin harakat qilaman. 6 yil bunga urunib kurdim. Faqat sendan nafratlanib yashadim.. - qiz yerga qaratilgan nigohini eriga kutardi.

Valverde: Bunday qilishing shart emas Venis. Agar Denis uchun shunday qilayotgan bulsang uni senda qoldiraman. Faqat kurib tursam buldi. Ortiq seni qiynash niyatim yuq.. - Valverde hali hamon oliyjanoblik qilishda davom etardi. U bilardi Venis oʻgʻlini jonidan ortiq kurishini. Ularni ayirish niyati yuq..

Venis: Yuq men sendek insonni topolmayman Valverde..

Valverde..: Venis.. afsuslansangchi bir kun.. - u qizga bir qadam yaqinlashdi.

Venis: Afsuslanishimga imkon bermaysan. Bu yerdan ketamiz. Ugʻlimizni olib. Lekin meni kechir men hato qilganimni bilaman.

Valverde: Bilmayman Venis.. nima qilishni bilmayman. Bir tamondan sendan ayrilishni istamayman.. bir tamondan qilgan ishing bu men kutmagan narsam edi. - boshini yerga qaratdi yigit. Xiyonat rostan ham eng yomoni edi. Shunda qulidan tutgan nozik qullar uninh hayron qolishiga sabab buldi.

Venis doim oʻgʻli sababgina eriga teginardi shunda ham buni istamay. Lekin hozir.. balki bu ham istalmay qilinayotgandir.

Venis: Bir martta ikkimizga imkon ber....

𝗝𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸𝗻𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗳𝗶𝘀𝗶

Nihoyat Jungkook kutgan lahza. Qiz qarshisdagi insonni kurib qotib qolgan albatta Antonio ham.. lekin Jungkook bundan xursand edi.

Jungkook: kel Vibian tanish bu Antonio.. mening yangi hamkorim. - bilmagandek tutib uzini qiz tomon turib bordi. - Bilasanmi u ham boy inson. U bilan ham tun utqizsamg anchagina pul ishlaysan.

Vibian Jungkookning aytgan gaplaridan ikki karra hayratda edi.

Nihoyat Jungkook kutgan lahza. Qiz qarshisdagi insonni kurib qotib qolgan albatta Antonio ham.. lekin Jungkook bundan xursand edi.

Jungkook: kel Vibian tanish bu Antonio.. mening yangi hamkorim. - bilmagandek tutib uzini qiz tomon turib bordi. - Bilasanmi u ham boy inson. U bilan ham tun utqizsamg anchagina pul ishlaysan.

Vibian Jungkookning aytgan gaplaridan ikki karra hayratda edi.

Jungkook: Antonio istasangiz sizga ham beraman. - qizni huddi shaxsiy foxishasidek kursatayitgan yigit ikki shaxsni ham qotib qolganidan ichidan juda xursand edi.

Jungkook: Nima buldi nega qotib qoldingiz Antonio... - hurmat bilan yigitni oldida barmoqlarni qirsillatdi. Lekin Antonioni kuzlari Vibianda qoldi.

Jungkook: Menimcha tanang unga yoqqan kurinadi shunday ekan qano Vibi uni oldiga borib uni biroz qondir. Axir xozirgina yana istayman deyayotgandingku tugʻrimi. - qizni erkak tomon itarib yuborganda qiz Antonioning oyoqlari ostiga yiqiladi.

Jungkook: men jimgina ishlarimni qilib turaman. Uyalmasdan undan foydalanavering. Men yetarlicha ishlatdim. - jilmayib uz urniga utiradi Jungkook. Endi u keyingi voqeani kutadi. Yetarlicha gapirib buldi endi natija kerak halos.

Birdan xonada qattiq tarsaki ovozi yangraganda Jungkook hayron qoldi. U koʻproq narsa kutgandi.

Antonio: Foxisha.. birgina zaharli suz ortidan yana bir tarsaki. Jungkook esa urnidan turib Antonio tomon yuradi. Nima bulganda ham bu yerda emas.

Jungkook: Antonio nima qilyabsan. U qiz bola axir. - Biroz oldingi kurinishdan asar ham qolmasdi. Lekin ichki kechinmalar bor xil.

Antonio: Qiz bolami... U foxisha.. u yashamasligi kerak. - Antonio urnidan turib Vibianni sochlaridan yulib oladi. Biroq Jungkook uning qulidan ushlab tuxtatadi.

Jungkook: Tushunmadim... Foxisha bulsa undan foydalaning nima qilasiz urub.

Qiz butunlay parchalanib ketgan. Miyya ishlashdan tuxtagandek guyo. Eshitayitganlarini axamiyat yuq.. balki qilgan ishlari uchun tavondir. U Antonioni bilardi qanday inson ekanligini bilardi..

Antonio: U men uylanmoqchi bulgan qiz... - Antonio bu suzlarni shunchalar zaharhandalik bilan aytdiki Jungkook ham hayrondek kursatdi uzini.

Jungkook: Yuq unday bulmasligi kerak. Antonio bu siz aytgan ayol emas. Vibian sen uni taniysanmi? - shunchalar mahorat bilan uynalayitgan rolga hatto tashqarida hammasini eshitib turgan Minhyuk ham ishonayotgan edi. - Nahot hali ham sodiqlikni urganmading. Oldimga kelganingda buni aytishing kerak edi.
Antonio: Uni qachondan beri bilasan. - yigit hayronlik ila suradi.

Jungkook: Kopdan beri 6 yil avval sevgan qizm edi. Ushanda yaqin dustim bilan menga hiyonat qilgandi. Yaqinda esa oldimga jinsiy aloqa istab keldi. Men uni kim bilandir yaxshi kurishishini bilmasdim.- uzini begunohdek tutishda yigitga teng keladigan yuq edi hozir.

Antonio esa butkul singandi. Yana bir xiyonat. Yana bir siniqlik. Ortiq bunga bardosh berolmaydi. U Jungkookga qaramasdan qizning sochlaridan ushlab turgʻazdi.

Antonio: Biz ketamiz. Xamkorlikni esa keyinga qoldiramiz. - erkak shu suzlarni aytib qizni shu xolatda sochidan sudragancha chiqib keta boshladi. Jungkook ortiq hech narsa demadi. Balki tezroq qutilishni istagandir bundan. Eshik yopilishi bilan mamnun holatda uzini kursisiga tashlab jilmaydi.

Jungkook: Sendan ham qutuldim. Venis hozir eri bilan ajrashgan bulishi kerak. Ikkingni ham yuq qildim. Valverde esa uziga dars olgani aniq. Endi esa mittivoylarimni oldiga borsam buladi. - mamnun holatda katta shisha oyna ortidan osmonga tikildi u. Endi u yn bilan baxtli xayot kechiradi. Ana endi rafiqasiga xiyonat qilmaydi. ..

...

Antonio Vibianni deyarli yalangʻoch xolatida bino ichida sudrab yurarkan Vibian uni nima kutayotganini deyarli anglamasdi. Undan qutulishga urunmasdi ham. Yetarlicha izzaa bulib ulgurgandi. Balki endi Antonioni oldingi sevgan qizlaridek ulib ketishini kutayotgandi.

Bino ichidagi hammani kuzlari ularda edi. Bazilar nima bulyabdi desa bazilari erkaklar bir martta tatib kurishga yuq demasdim deya tikilishardi. Albatta oshiq tana ochiq kukraklari yana jozibador edu hammasi. Yoshlangan kuzlari eaa har bir ekak kurishni istagan narsadir.

𝟭𝟭-𝗾𝗶𝘀𝗺

Jjjjkkkkkjjjjjjkkkkkjjjjjkkkkkjjjjjkkkjjjjjkkkklbbkkkkjjkkkkkjjkk🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪🤪😋😋😋😋😋😋😋😝😝😝😝😜😜😜😝😜😝😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😜😝😜😝😜😝😜😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜😝😜