Xoseok ketgan bòlsada xonada usha ogir bosim hali ham taralib turardi. Jimin boshini quyi eggancha jimgina uz gunohini buyniga olardi. Yoongi esa Jiminga tikilib qilgan qarori tuģri bòldimi? Yoqni shuni uylardi.

Jimin : ( tushkun ohangda) Hyung... nega ketmadingiz? Nega yana men bilan qoldingiz?

Jimin hatto boshini ko‘tarib Yoongiga qarashga jur'at ham etmay past ovozda savol berdi.

Yoongi: Chunki seni sevaman. Sendan keta olmayman.

Jimin : Nega? Axir men sizga faqat azob olib kelamanku. Qarang. Birga bo‘lganimizga uncha kop bo‘lmadi. Ammo shu vaqt ichda men bilan nimalarni kòrmadingiz? Hyung, men maxluqman. Shavqatsiz qotilman. Vaqti kelganida sizga ham zarar berishim mumkun. Shularni bila turib men bilan qoladizmi? Bir kun bu uchun afsuslanmaysizmi?

Urtaga yana jimlik toldi. Yoongi bu savollarga balki javob berishdan bosh tortdi. Jimin esa uning sukutidan hammasini anglab yetdi.

Jimin : ( yiģlab) Keting hyung... mendan va hayotimdan keting! Men har narsaga chidashim mumkun ammo sizni yana bir marta kasalxonada usha axvolda ko‘ra olmayman. Sizsiz yashay olmayman. Yaxshisi keting. Men ayriliqga chidayman. Zero siz tirik ekanligingiz va... va kimdir bilandir baxtli ekanligingizni bilish meni ovutadi. Iltimos keting...

Jiminning kòzlari yanoqlaridan sizib oppoq marmar polga tomardi. Kòzlarini qattiq yumib olgan, jaģlari esa siqilgandi. Tanasi òzi aytgan sòzlardan larzaga kelib titrar, qòllari esa musht qilib tugulgandi. Upkasiga havo tòlmay hiqqillagan ovoz chiqarardi. Yoongi erini kuzatib turarkan òziga òzi " Biz qachon bu darajaga yetib keldik? " deb savol berardi.

Yoongi: ( Past ovozda) Jimin... yonimga kela olasanmi?

Jimin Yoongining so‘zlaridan sòng boshini sekin kotarib u tomon qaradi. Yoongini qòllari keng ochib uni kutib turganini kòrib kòzlariga battar yosh keldi. Yugurib borishdan Yoongi qarshisiga tiz chukib quchoģiga kirib ketdi. Uni qattiq quchib yuzini ko‘ksiga kòmdi.

Jimin: ( yìglab) Qilolmayman. Sizdan ayrila olmayman. Qòlimdan kelmaydi. Sizsiz yashay olmayman. Chidolmayman. Mendan uzoqda bolishingiza chidolmayman. Sizni boshqasiga bermayman. Bòlishmayman. Menikisiz. Faqat menikisiz...

Yoongi Jiminni sòzlarini eshitib kechik tabbassum qildi. Sekin asta uning sochlaridan silab erkaladi.

Yoongi: Jimin... menga seni kim ekanliging va nimalar qilganing muhum emas. Hatto keyinchalik qiladigan ishlaring ham qiziq emas. Menga faqat sen keraksan. Menga Jiminim kerak. Sevgilim sen faqat men uchun hozirgidek qol. Faqat men seni shunday yiglashingni va yolvorishingni ko‘ra olay. Boshqa hech kimga menga korsatganlaringni ko‘rsatma! Azizim. Ishon men seni usha ichingdagi maxluq bilan birga sevaman. Men u borligidan hursandman. Chunki u sabab sen boshqa omegalarga imkon bermading, yaqinlashmading. Men uchun òzingni pok saqlading. Men aynan shu poklikka oshiq boldim. Aynan shuning uchun òzimni senga topshirdim. Men seni boringcha sevaman va hech qachon ketmayman. Buning oxiri nima bolishi qiziq emas. Men har bir sonyasi huddi sòngisidek yashay olaman. Faqat sen uchun. Sening yoningda qolish uchun...

Yoongi ovozi shu darajada mayin va mehrli ediki Jimin uning ovozini eshitib tinchlandi. Hiqqillashdan tuxtab uni mahkamroq quchdi. Lablariga kechik tabbassum yugurdi. Òzini negadir baxtli his qildi. Uning feramonlarni odatdagiga qaragancha ancha sofroq va shirinroq bo‘lib tarqaldi. Yoongi buni sezdi. U ham òz feramonlarni faqat Jimin his qilishi uchun taratdi. Ikkisi usha lahzada òz hillarining chuqqisida yolģiz qolishdi...

Hoseok jimgina ketdi. Minjunni iltijolarini bilmasdan ketdi. Minjun esa òz hislari bilan yolģiz qoldi. Kòzlarida yonib turgan nur sundi. Bir nuqtaga tikilgancha reaksiyasiz qotib qoldi. Kòzlaridan yosh oqib yanoqlarini yanada hul qildi. Maryam Minjunni bu axvolda korib yuragida juda qattiq oģriqni his qildi. Uni qancha quchmasin, erkalamasin foydasizligini kòrib qorqa boshladi. Minjunni nimadir qilib bòlmasin tinchlantirish, òziga keltirish kerak ekanligini anglab turardi.

Maryam : ( havotir bilan ) Minjun- aaa... xonaga olib boraymi? Dush qabul qilamizmi?

Minjundan sado chiqmadi. Hato harakatlanmadi. Jonsiz holda turardi. Maryam unga biroz tikilib javob kutdi. So‘ng foydasiz ekanligini his qilib òzi harakat qildi. U Minjunni bir harakat bilan kelin uslubida kutarib oldi. Minjun uning qòllarida osilib turardi. Maryam uni òzlarining xonasiga olib kirdi. Sekingiga yotoqga qo‘yib egnidagi kiyimlarni yecha boshladi. Tuliq yechib bòlgach hammomga kirib vannani muzdek suvga tòldirdi. So‘ng Minjun oldiga kelib uni yana kutarib hammomga olib kirdi. Sekin muzdek suvga yotqizdi. Minjunni tanasi bu sovuq suvga hatto javoban reaksiya ham bildiradi. Maryam vaziyat jiddiy ekanligini kòrib qorqa boshladi. Usha kun Hoseokni òzi bilan olib ketganiga, Minjun bilan birga bòlishiga qòyib berganiga juda qattiq afsus qildi. Vijdon azobi uni ko‘ksini yondirdi. Bu vaziyatda u Minjunni qanday òziga keltirishni bilmasdi. Oxiri hayoliga kelgan ishni qilishga qaror qildi. Balki bu qilmishi vaziyatni yanada yomonlashtirshini mumkun edi. Lekin hozir unda boshqa hech qanday fikir yoq edi.

Maryam Minjun kòradigan joyda òtib iloji boricha extirosli harakat qilib yechina boshladi. Kòz qiri bilan Minjunga qarab turdi lekin Minjunda hech qanday òzlarish suzmadi. Maryam yechinib bòlgach asta suvga tushdi. Tanasini Minjunning tanasiga biroz ishqalab, nozlarim Minjunni yilkasiga boshini qo‘ydi. U bu harakatlarni ichida daxshatli qo‘rquv bilan qilayodgandi.

Maryam : ( iloji boricha mayinlik bilan ) Baby... bilasanmi hayot doim biz xoxlaganimizdek òtmaydi. Ba'zi insonlar bizniki bòlmaydi. Bizniki bòlmagan insonlar ni esa ortidan tikilgan bilan foyda yoq. Yaxshisi oldingdagi odamni qadriga yet. U bilan bòl va uni ham ketishiga yòl qòyma. Akis holda u ham erishib bòlmas insonlar safiga qushiladi...

Maryam gavdasini ko‘tarib Minjunning kòzlariga qaradi. Yanoqlarini kaftlari orasiga olib lablaridan extirosli busa oladi. Lekin Minjun unga javob qaytarmadi.

Maryam: Minjun... Men seni sevaman. Buni mendan da yaxshi bilasan. Iltimos meni rad etma. Meni òzing bilan olib qol. Sen menga keraksan. Hamma seni rad etsa ham men seni rad etmayman. Qachon oldimga kelsang sen uchun bag‘rimni ochaman. Iltimos menga kel. Hamma senga òzìngga kelishingni kutgan vaqt menga kel. Men seni qucha olaman. 100 yildan keyin kòrishsak ham seni hozirgidek seva olaman. Iltimos menga qara. Men seni doim qòllayman.

Maryam Minjun bilan peshonasini birlashtirdi. Kòzlarini yumib Minjunni issiq taftini his qildi.

Maryam:( yiģlab) Iltimos Minjun bu darajada oddiy narsalar uchun tushkunlikka tushma. Axir biz birga nimalarni boshimizdan utqazmadik. Bu ham bir sinov. Sen bu narsaga yingilmasliging kerak...

Maryamning kòzlaridan òzi sizmagan xolda yosh sizib chiqdi. Tanasi titrab, ovozi juda siniq eshitildi. Uning zayif feramonlarni shu darajada achchiq va ogir ediki hatto shundan uning qanchalik qòrqayodgani va hafa ekanligini bilsa bòlardi. U qòrqardi. Bu usmirin qizchaning hozir kichik hislarga ham yingilib qolishidan qorqardi. Unda hozir shunday davir. Har bir insonda bo‘lganidek u ham usmirin, u ham hozir juda nimjon, juda ta'sirchan. Dars ketgan yupqa muzdek zayif. Hozir u har narsaga sinishi mumkun. Maryam aynan shu narsa uni sindirib qo‘yishidan qo‘rqardi.

Minjun : Onnie... yiģlamang. Men kuchli bòlaman. Faqat siz uchun, sizni asrash uchun...

Minjun Maryamning yuziga tomgan kòzlarini his qilibgina biroz òziga keldi. U yillar davomida u bilan bòlgan va doim sadoqat bilan qoladigan insonini uni deb ojiz yiģlashini xoxlamadi. Bir qòlini kotarib sevganining belidan quchdi. Ovozi biroz siniq lekin qandaydir yoqimli edi. Maryam uning ovozini eshitib kòzlarini ochdi. Nigohlari Minjunning hiralashgan kòzlariga tushdi. U Minjunni biroz òziga kelganini kòrib baxtdan tabbassum qildi. Feramonlarining achiq hissi yoqoldi, yana yingillashdi. Ular usha lahzada bir birlariga yilkadosh bolib, bir birlarini qaytatdan tikladilar...

Oradan ikki kun òtdi.

AYRAPORT!

Jimin va Yoongi bir birlarini quchgancha baxtdan tabbassum qilar. Ular bugun asal oyi uchun ketishyabdi va ich ichkaridan juda hayajonda. Maryam va Minjun esa ularni kuzatgani kelishgan va hozir ular bir birlarini quchib hayrlashayabdilar...

Maryam: ( Hazillashib) Asal oyingiz ajoyib òtsin. Ikkita bòlib ketib uchta bòlib qaytishni tilab qolaman.

Maryamni hazilini tushungan Yoongining quloqlari qizardi. Lekin yuzi uyalganini sizdirmadi. Jimin esa chuqur ichki ovozda kuldi. Minjun esa hech narsani tushunmay ularga qarab turardi.

Minjun: ( bqģuborlarcha) Nega uchta? Yo kimnidir olib kelishadimi?

Maryam : ( kulib ) Ha olib kelishadi.

Minjun: Kimni? Men taniymanmi?

Maryam :( mehrli ovozda) Kelganda tanishib olasan.

Minjun :( multirab) Hozir tanisha olmaymanmi? Chim-chim kimni olib kelasizlar? Menga ham ayting

Jimin: ( kulib ) U bilan hozircha tanisha olmaysan. Lekin tanishib olishing uchun qattiq harakat qilamiz. Tugrimi Daddy?

Yoongi: ( uyalib) Ha....

Minjun bari bir tushunmadi. Uni hayolida hamma birlashib uni ustidan mashara qilishyodgandek tuyula boshladi. Yanoqlarini ishirib , araz nigohlar bilan ularga qaradi. Uning hozirgi juda yoqimli edi. Hamma uning bu guzal araziga maftun bòlib qarab tabbassum qilishardi.

--- ( muloyim ohangda) Bezota qilmadimmi?

Barcha birdek ovoz kelgan tomonga qaradi. Faqatgina Minjun bu chuqur yuģon ovoz kimniki ekanligini bilardi va lablaridagi tabbassum yuqoldi. Uning òrnini yuqimsiz ogriq egalladi.

Yoongi:( hayrat bilan) Hope? Sen bu yerda nima qilyabsan?

Hoseok : Sen ni asal oyiga kuzatib qoyish uchun keldim. Menimcha faqat ering taraf kuzatgani tuģri emas va keyin... sòngi bulgan ish uchun ham uzur sorash uchun keldim. Kechir do‘stim. Biroz qizishib ketdim. Seni hafa qilmoqchi emasdim.

Yoongi: ( erib) Axxx Hopeeee qani kelchi hyunggingni baģriga

Yoongi Hoseokning afsus tòla kòzlari va sòzlariga qarab erib ketdi. U axir bu dunyodagi eng yaqin insonlaridan biri. Uni kechirmaslikni, arazlashni imkoni yoq. Ular darrov bir birlarini qattiq quchoqlashishdi. Ikkisining ham yuziga yoqimli tabbassum yugurdi.

Hoseok : Raxmat Yoongi-aa hafa qilganim uchun kechir meni...

Yoongi : Sendan buni yashirganim uchun meni ham kechir. Seni havotirga qo‘yganimdan afsusdaman.

Hoseok : Seni tushunaman. Òrningda bòlganimda balki men ham shunday qilgan bòlardim.

Yoongi : Raxmat hope. Sen eng yaqin do‘stimdan.

Hoseok : Sen ham Yoongi-aa sen ham.

Ular ajralishdi. Hoseok unga mehir bilan qarab turdi. So‘ng Jiminga qaradi.

Hoseok : Seni ham ranjitgan bòlsam kechir. Buni qabul qilish juda qiyin bòldi. Juda afsusdaman.

Jimin : Hech qisi yoq hyung. Sizni tushunaman. Mendan sevgilimni olib qo‘ymaganingiz uchun raxmat.

Hoseok : Raxmat ga hojat yoq. U bari bir sen bilan qolardi. Meni majburlaganim bilan foydasi yoq. Va keyin - U Yoongiga hazilomuz qaradi -Sen qachon meni hyunggim bòlaqolding bolam? Otangga akalik qilma

Hoseok yana ozining ģalati hazillarini boshladi. Yoongi esa tezda unga javob qaytardi.

Yoongi : ( soxta ģazab bilan) Qanaqa ota? Sen menga qachon ota bolib qolding?

Hoseok : ( kulib ) Sen menga hyung bòlgan vaqtingda

Yoongi: Men sendan kattaman ukam!

Hoseok : Qachondan buyon 28 , 30 dan katta bòlib qoldi? Yo sening matematikang shunaqa ishlaydimi?

Yoongi: Ha shunaqa ishlaydi nima edi? Qachondan 30 , 28 ga ota bòlib qoldi. Yo seni matematikang ham shunaqa ishlaydimi?

Hoseok : Sen eslolmasliging mumkun ammo men seni bolaligingda kòprik tagidan topib olib asrab olganman. Sen qoqora bolacha eding. Seni òzim yuzib tozalab oppoq bolachaga aylantirdim bilsang agar.

Yoongi: Nima? Sen meni katta qildingmi? Unda onam nima qilayodgandi? Sen men tuģulganimda hatto yura olmasdingku.

Hoseok :( Òzini dramatik tutib) Exxx Yoongi-aa men bu dunyoni sendan avval tuģulib kòp narsalarni kòrib qo‘ygandim. Ikki yil juda qiynalib seni dunyoga kelishingni kutdim. Sòng darrov seni asrab oldim.

Hoseok yolģondan pishonasiga bilagini qòyib, dramatik tarizda yuzini kokga kotardi, oyoqlarining birini yosh qizchalardek kòtarib, òzini farishtadek kòrsardi. Uning bu harakatlaridan Jimin va Maryam kulib yuborishdi. Hatto Yoongi ham kulib uni biroz orqaga itarib yubordi. Hoseok ularni kuldira olganini kurib hursand bòldi tabbassum qildi va shu qatorda birga kòz qiri bilan Minjunga qaradi. Minjun hatto u tomon oģirilib ham qaramagandi. U huddi muzdek sovuq kòrinardi....

Uzoq hazil - huzullardan sòng hamma birgalikda Yoongi va Jiminni asal oyiga jutishdi. Ularni toki samalyot kirish yulakchasiga kirib ketmagunlaricha qòl siltashdi. Ular kòrinmay ketgach esa òrtada juda ogir va sovuq bosim paydo boldi. Hoseok sekin burulib Minjunga qaradi. Biroz avval Maryam bilan kurishganda Maryam unga huddi avvalgidek momila qildi lekin Minjun uni inkor etgandi. Hozir esa Hoseok boshqalar oldida ayta olmagan uzurini va soģinchini unga aytmoqchi bo‘ldi.

Hoseok:( tushkunlik va muloyimlik bilan) Minjun...

Hoseok shu ismni aytishi bilan Minjun unga shvqatsizlarcha tarsaki tushurdi. Maryam esa jimgina kuzatib turardi. Atrofdagi odamlar ham ularga hayrat bilan qarab qo‘yishardi. Hoseok yuzini achishtirgan bu tarsakiga javoban boshini egdi. U Minjun oldida ayibdor ekanligini his qilib turardi. Minjunning esa yana kòzlaridan yosh sizib chiqa boshladi. U ģazabga berilib yana Hoseokning boshqa yuziga tarsaki tushurdi. Hoseok esa jimgina qabul qildi. Minjunning zarbasi kuchliligidan yuzi uning qòl izlari qolib qizardi.

Minjun : Ming la'nat bòlsin senga Jung Hoseok...

Minjunning ovozi shu darajada zayif va singan chiqdiki Hoseokning yuragi titrab ketdi. Minjun esa birgina shu sòzni aytib ortiga qaramay keta boshladi. Maryam Hoseokga achinish bilan bir qaradi-da so‘ng u ham Minjunning ortidan ergashdi. Minjun ģazab, alam, pushaymonlik bilan ayraportdan chiqib mashina tomon ketargan Maryam unga bir amallab yitib oldi. Minjun mashinaning orqa eshigini ochib mashinaga òtirdi va eshikni qarsillatib yopdi. Maryam esa ròlga Maryam endi òldirmoqchi bòlganida Hoseok uning yòlini tòsib tezda òzi òtirib oldi. Maryam bu holatdan hayratda qolarkan, Minjun ģazablandi. U endigina ģazab bilan nimadir demoqchi bòlganida Hoseok mashinani ishga tushurdi va hech narsaga qaramasdan katta tezlikda yòlga chiqdi. Minjun bòlsa mashinaning tezligidan ortga urilib aytmoqchi bòlgan gapini unutdi. U mashinaning tezligidan va siltinishidan karax xolga kelib qoldi....

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Muallif Park Minji

3- qism Final

Bir kuni Taekook Yoonminni kuzatishga qaror qildi. Ular parkda, xuddi o‘sha skameykada tuqnashishdi. Ularning qarshisida esa Jimin Yoongining yelkasiga bosh qo‘ygan, Yoongi esa uning qo‘lini silab o‘tirardi. Buni kòrgan Taekookning kòz oldiga avvalgi òzlari gavdalandi.

“Mana,” – dedi Taehyung achchiq bilan pichirladi “ Ular ham biz qilgan ishni qilishyapti "

Jungkook esa jim edi. U Yoongining yuzidagi tabassumni ko‘rdi – u hech qachon unga shunday qaramagan edi.

Ular Yoonmin qarshisiga chiqishdi.

“Jimin!” – ģazab bilan qichqirdi Taehyung. “Sen menga xiyonat qilyapsanmi? "

Jimin o‘rnidan turdi. U Taehyungni bu yerda uchratishini kutmagan edi. Daxshatga tushdi. Ammo Taehyungni yonidagi usha u bilan hiyonat qilgan omegani kòrib ģazablani. “Men emas. Siz birinchi hiyonat qildingiz Taehyung. Siz menga hiyonat qilgan ekansiz men ham qilsam nima qilibdi?"

Jungkook Yoongi tomon yurdi. “Men sizni sevaman. Nega hiyonat qildizgiz?"

Yoongi sovuq qaradi. “Chunki u menga men orzu qilgan narsalarni , baxtni berdi. Siz esa – hech qachon.”

To‘polon boshlandi. Taehyung Jiminga tashlandi, ammo Yoongi uni to‘xtatdi. “Qo‘l tekkizma!” – dedi u qat’iy ohangda.

Jungkook esa yig‘lab yubordi. “Men o‘zgaraman. Iltimos, ketmang "

Yoongi uzugini barmog‘idan chiqarib, Jungkookning qo‘liga tutqazdi. “Ajrashamiz. Hujjatlar bugun kechga qòlingda bòladi "

Jimin ham shunday qildi. U Taega qaradi – na g‘azab, na umid, na achinish. Faqat bo‘shliq.

“Ajrashamiz,” – dedi u va Taehyungga uzukni tutqazdi. Song shunchaki Yoongini qòlidan tutgancha usha yerdan ketdi. Taekook esa hayrat va yuraklarida qattiq ogriq, pushaymonlik bilan qoldilar.

Oradan yillar o‘tdi. Yoongi va Jimin turmush qurishdi. Ular bir-biriga hech qachon yolg‘on gapirmasdi, hech qachon sovuqqonlik qilmasdi. Yoongi Jiminga har kuni gul olib kelardi va juda qayttiq sevardi. Jimin esa uning sevgisidan sarmasd edi. U ham doim Yoongini kònglini olish uchun jozibador bòlishga harakat qilardi.

“Baxtlimisan?” – so‘radi Yoongi bir kuni.

“Juda baxliman. Seni uchratganim meni omadim edi. " - deb javob berdi Jimin.

Taekook esa boshqa insonlar bilan oila qurdi. Ular yaxshi yashashardi – lekin hech qachon Yoonmin bilan birga vaqtlardagi kabi baxtli emasdi. Chunki ular sevgining narxini kech o‘rganishdi – va uni qo‘ldan boy berishdi.

Va shu tariqa, parkdagi o‘sha skameykada boshlangan hikoya, ikki singan qalbning bir-birini topishi, va nihoyat – baxtli yakun bėilan tugadi.Chunki haqiqiy sevgi – hech qachon kech kelmaydi. U faqat to‘g‘ri vaqtda, to‘g‘ri odam bilan keladi.

FIN. 💜

2- qism

Oylar o‘tdi. Jimin va Yoongi bir-birini tez-tez ko‘ra boshladi. Avvaliga bu tasodifiy uchrashuvlar edi – bir kafe, bir savdo markazlar, bir kitob do‘koni. Keyin esa ular ataylab uchrasha boshladi.

Yoongi har gal ular uchrashganida Jiminga gul olib kelardi. Atirgul emas, balki oddiy dala gullari – sariq, oq, binafsha. “Senga o‘xshaydi,” – derdi u. Jimin esa birinchi marta o‘zini qadrlangandek his qilardi.

U gullarni olar, hidlar, va tabassum qilardi – Yoongi uning bu tabassumini ko‘rish uchun yana va yana gul olib kelardi.

“Siz juda mehribonsiz,” – dedi bir kuni Jimin. “Xotiningiz sizni nega sevmagan? Qanday qilib?”

Yoongi jim qoldi. “Balki men yetarlicha yaxshi emasdirman”

Jimin uning qo‘lini tutdi. “Yo‘q. Siz ajoyibsiz. Faqat u buni ko‘ra olmadi.”

Yoongi Jiminning ko‘zlariga qaradi. Ular birinchi marta bir-biriga qarab, sukutda “men seni sevaman” demoqchi bo‘lishdi. Ammo aytmadilar. Hali erta edi.

Boshqa tomonda esa – Taekook vayron bo‘layotgan edi. Hech bir suxbat avvalgidek yoqimli bo‘lmasdi. Ikkising gaplari bir joydan chiqmasdi. Jungkook Taehyungdan huddi Yoongi unga bergan mehri va e'tiborini xoxlardi. Ammo Tae har doim ham u xoxlagan narsalarni yaratib bera olmayodgandi. Taehyunda ham aynan shunday vaziyat edi. U Jungkookga qarab har gal Jiminning guzal chehrasini ko‘rardi. Huddi Jimin bergan mehri va e'tiborini Jungkookdan izlardi ammo Jungkook hech qachon Jimin bòla olmasdi.

Sòngi kunlarda esa Taehyung Jiminning o‘zgarganini his qilardi. U endi unga avvalgidek yalinmas, qayerdaligini so‘ramas, tongacha uxlamasdan kutmasdi. Doim sovuq momila qilardi. Taehyungga e'tibor bermas va doim telefonda kimdir bilan yozishardi. Har gal habar kelganida chehrasi yorishib ketardi.

“Nima bo‘ldi senga?” – so‘radi Tae bir kuni.

“Hech narsa,” – dedi Jimin. “Faqat charchadim.”

Boshqa tomondan Jungkook ham Yoongiga yaqinlashishga urinardi. U shirin so‘zlar aytar, kiyimlarini almashtirar, hatto oshxonaga kirib ovqat tayyorlashga urinardi.

“Menga qara,” – dedi bir kun u ishga ketayodgan vaqt qòlidan tutib. “Men o‘zgaraman. Meni sev. Va'da beraman.”

Yoongi unga qaramadi ham. Kastumini tuģirlab “Kechirasan. Men allaqachon charchadim. Endi hech narsa avvalgidek bòlmaydi. ”

U Jungkookning qo‘lini olib, ohista qo‘yib yubordi. Sòng jimgina uydan chiqib ketdi. Jungkook esa uning urtidan kòzlari yoshlangancha qarab qoldi.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Muallif : Park Minji

3 qismlik Mini fanfic

1-QISM:

Sevgi – bu ba'zida siz xohlagan shaklda kelmaydi. U kech keladi, noto‘g‘ri vaqtda, noto‘g‘ri odam bilan. Ammo u kelganida – siz buni his qilasiz. Chunki haqiqiy sevgi, hatto eng chuqur yaralarni ham davolay oladi.

Jimin o‘sha kuni erta uyg‘ondi. Quyosh hali ufqdan chiqmagan, qushlar esa sekin-asta tongni kutib sayray boshlagandi. U yotoqda yolg‘iz edi. Yana. Taehyung kechasi kelmadi. Odatda kech qolsa ham kelardi ammo sòngi kunlarda kelmay ham qoyi. " Qayerdasiz? " deb qongiroq qilib so‘rasa " Ishim bor. Bandman" deb uchirib qoyadi. Jimin ko‘p so‘ramadi. Chunki u bilardi – so‘roq javob emas, og‘riq keltiradi.

Uch yillik nikoh. Uch yillik “men seni hech qachon sevmaganman” degan ogriqli so‘zlar bilan òtdi. Jimin Taehyungni qanchalik qattiq sevmasin, kònglini olishga urunmasin faqat shu shavqatsiz sòz va qattiq haqoratlarga duch keldi xolas. Bu Jiminni qanchalik hafa qilmasin u xarakat qilishdan tuxtamas va bir kun Taehyungni sevgisiga erishishga ishonardi.

Jimin o‘rnidan turdi, yuzini yuvdi, va o‘ziga va’da berdi " Bugun men uni kòrganni boraman. Ishonchim komil meni sog‘ingan "

Taehyungni kuzatish oson edi. U hech qachon yashirishni bilmasdi – yoki Jimin unga bunchalik ahamiyat bermasligiga ishonardi. Jimin u ishlaydigan kampaniya taksiyda keldi. Taksiykampaniya yoniga tuxtaganida Taehyungni mashinasiga òtirib qayergadir ketayodganini ko‘rdi. Jimin haydovchiga Taehyungni ortidan haydashini iltimos qilfi. Jimin uning uning ortidan tomon yo‘l oldi. Taehyungni pashinasi sevishganlar sevimli joyi bolgan Parkda tuxtadi. Jimin hayron bo‘lib mashinadan tushdi va taksiy haydovchisiga pulini berib eri ortidan ergashdi. U erining bu yerga kelganidan hayratda edi. Chunki Jimin qachon bira borishni so‘rasa doim " Bandman " degan javobni olaverardi.

Bahor fasli bòlganligi uchun atrof ertaknamo edi. Atrofda sevishganlar qòl ushlashib yurishardi. Jimin urga qarab ich ichidan havas qildi. Song undan ancha oldinda bolgan erini uzoqdan kordi. Ammo eri yolg‘iz emasdi. Uning sevimli eri bir kelishgan yigit bilan quchoqlashib turardi. Lablarida u hech qachon kòraman tabbassum va yuzidan nur porlab turardi.

Jiminning yuragi bu manzarani kòrib to‘xtab qoldi. Nafasi qisildi. Qo‘llari qaltirab, kaftlaridagi tirnoq izlari chuqurlashdi. Undan uncha uzoq bòlmagan joyda erini boshqa bir yigitga unga hech qachon ko‘rsatmagan mehrini berayotganini kòz yoshlar bilan kuzatar edi.

“ Nega bunday qilding Taehyung? Nega menga buni ravo kòrding? ” – deb o‘yladi u. Kòksidan rashk shafqatsizlarcha yonar, bu ikkisi yoniga bostirib borib , erining sevgisiga erishgan usha yigitni sochlarini bittalab yulgisi kelardi. Butun dunyoga " Mana bu meni erim, bu esa uning òynashi " deb hayqirib , sharmandasini chiqarib tashlashni xolardi. Lekin u qilmadi. Chunki u bilardi – agar hozir borsa, Taehyung uni kaltaklaydi. Va bu, u ko‘rgan birinchi emas, oxirgi ham bo‘lmaydi.U orqaga qaytdi, yiģlagancha bòrib bir skameykaga o‘tirdi.. Jimin yig‘laganida hech qachon ovoz chiqarmasdi – faqat yelkalari titrar, kaftlari bilan yuzini berkitardi.

“Sizga biror narsa bo‘ldimi?”

Shundoqqina yonida yuģon terini junjiktiradigan ovoz eshitildi. Jimin boshini ko‘tardi. Yonida bir erkak o‘tirardi. Jimin uning yuzini aniq ko‘rmadi – ko‘z yoshlari hamma narsani xiralashtirgandi.

“Kechirasiz, bezovta qilmoqchi emasdim,” – dedi erkak. “Shunchaki... siz yig‘layapsiz. Va men... men ham shu yerda o‘tirib, hullas nima qilishni bilmayman.”

U Jiminga qo‘l ro‘molchasini uzatdi. Jimin ikkilanib qòl ròmolchaga va keyin erkakga qaradi. So‘ng ikkilanib oldi.

“Rahmat,” – dedi u bo‘g‘iq ovozda.

Erkak bir oz sukut saqladi. Yiģlayodgan Jiminga biroz achinish bilan qarab turdi. Uni nima bu darajada yiģlayodganligi haqida òyladi. Sòrash yoki sòramaslik haqida biroz òylanib turdi. Oxiri ikkilanibgina sòradi. .“Bilasizmi, men sizni boshqa ko‘rmayman. Agar xohlasangiz, menga nimadan hafa bo‘lganingizni aytishingiz mumkin. Men hech kimga aytmayman. Va’da.”

Jimin uning ko‘zlariga qaradi. Ular jim, ammo samimiy edi. “Siz kimsiz?” – deb so‘radi Jimin.

“Yolg‘iz odam,” – dedi erkak. “Xuddi siz kabi.”

Jimin yana erkakning usha samimiy va huddi òzinikidek ģamgin kòzlariga qaradi. Aytish yoki aytmaslik haqida òyga toldi. Ammo erkakning namimiy ekanligini ich ichidan his qildi. Aslida aytsa ham undan hech narsa ketmasdi. Bari hir boshqa kòrmaydigan odamiga nimadirni aytgani foyda yoq. Yagona yaxshi narsa ichiga saqlab òzini azoblamaydi. Qaytanga bushatib olgani ancha yaxshiroq. Jimin uzoqqa, Taehyung va o‘sha omegaga ishora qildi. “U mening erim,” – dedi. “Uch yillik nikoh. Men uni sevaman... lekin u meni hech qachon sevmagan. Otalarimiz do‘st edi, biz ulģaygach turmush qurishimizni vadalashishgan edi. Biz ulģaygach ular bizni birga qilishmoqchi bòlishdi. Tae rad etgan, ammo otasiga qarshi chiqa olmadi. Majbur menga uylandi. To‘yimizdan beri u menga sovuq. Yotoqda esa... shafqatsiz. Men hamma narsaga chidadim, chunki u bir kun meni sevib qolishiga umid qilardim. Lekin hozir... hozir ko‘ryapman. U boshqani sevadi.”

Erkak Jimin so‘zlarini sukut bilan tingladi. Uning yuzida hech qanday achinish emas, balki tushunish bor edi.

“Siz nega ular bilan urushmayabsiz? Axir eringiz sizga u bilan hiyonat qilyabdi” – so‘radi u.

“Chunki agar janjallashsam, u meni kaltaklaydi. Buni esa yaxshi bilaman.”

Erkak og‘ir nafas oldi. “Men sizni tushunaman.”

Erkak g‘amgin bosh egib , hurģin nafas olib chiqardi. Jimin erkakni harakatlarini kuzatib uni ham nimadir qiynayodganini sizdi.

“Siz-chi?” – deb so‘radi Jimin. “Siz bu yerda nima qilyapsiz?”

Erkak boshini egdi. “Men xotinimni kuzatgani kelgandim. U ham... u ham boshqa birov bilan.”

Jimin hayratda qoldi.

“Uning ismi Jungkook,” – dedi erkak. “U meni hech qachon sevmagan. Turmush qilishimizdan avval sevgilisi bor ekan – o‘sha yigit boshqasiga uylangan va Jungkook alamdan men bilan turmush qurishga rozi bo‘lgan. Men uning ko‘nglini olish uchun hamma narsani qildim – sovg‘alar, sayohatlar, hatto kampaniyamning yarmini berdim. Ammo u hech qachon menga xuddi o‘sha yigitga qaragandek qaramadi. Bugun esa... men uni birinchi marta kulgandek ko‘rdim. Va u menga emas, boshqa erkakga kulardi.”

Jimin va erkak bir-biriga qarashdi. Ikki xiyonatga uchragan inson. Ikki singan yurak.

“Endi nima qilasiz?” – so‘radi Jimin.

“Ajrashaman,” – dedi erkak. “Siz-chi?”

“Men ham.”

Ular sukutda o‘tirishdi. So‘ng erkak qo‘lini uzatdi. “Ismim Yoongi.”

Jimin uning qo‘lini oldi. “Jimin.”

U shu yerda, shu skameykada, ikkalasi ham o‘z yo‘llaridan ketishdi.

Ammo bu – oxir emas edi. Bu – boshlanish edi.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Muallif Park Minji

12- qism

TONG.

Jimin kechagi ehtirosli tundan so‘ng ko‘zlarini sekin ocharkan, ko‘ksiga bosh qo‘yib uxlab yotgan erini ko‘rib, baxtdan tabassum qildi. Erining quyosh nurlaridek yorishib turgan yuziga tikilib, uni go‘zalligiga yana bir bor shaydo bo‘ldi. U bilan ilk uchrashgan kunidan boshlab to hozirgacha hayoti naqadar o‘zgarib ketgani haqida o‘ylab, erining yonoqlaridan siladi. U juda baxtli edi ayni vaqtda. Hech kim va hech narsa undan bu baxtini tortib olishiga yo‘l qo‘ymasdi. Erim, sevgilim, Daddy, oppam, hyungim, asalim, jonim – bu so‘zlar qachonlardir u uchun begona va hayoti davomida shakllanib borgan so‘zlar lug‘atida eng keraksiz so‘zlar edi. Biroq Yoongi hayotida paydo bo‘lgan bu so‘zlar eng qadrli so‘zlarga aylanganini sezmay ham qoldi. Baxt deganda endi u faqat Yoongini tasavvur qila olardi.

Jimin: Hayrli tong, sevgilim. – ko‘zlarini elas-elas ochib uyg‘ona boshlagan erining lablaridan silab, erkalab gapirdi.

Yoongi: Senga ham hayrli tong, Daddy. – ko‘zlarini biroz ochib Jiminga bir qaradi-yu, erkalanib tabassum qildi-da, erini yanada quchoqladi.

Jimin: Yana qancha uxlamoqchimiz, Babby? – bag‘ridagi erining sochlaridan silagancha gapirdi.

Yoongi: Yana bir necha soat. Men juda charchadim va uyquga to‘ymadim. – erkalanib gapirdi. Ko‘zlari yumilgan va hozir juda ham erkatoy mushukchalarga o‘xshardi.

Jimin erining yoqimli erkaligidan sarmast bo‘lib, u ham erini quchog‘iga qattiqroq tortib, mahkam quchoqladi.

Jimin: Siz nima desangiz, shu, asalim. Yana biroz uxlaymiz...

Jimin shu so‘zlarni aytib, erining yoqimli hididan bahra olgancha ko‘zlarini yumdi va uxlashga urindi...

Oradan qancha vaqt o‘tdi, noma’lum, ammo Yoongi ikkinchi marta uyg‘onganida yotoqda yolg‘izligini ko‘rib, yuragi g‘ash tortdi. Shartta o‘rnidan turib, Jiminni qidirmoqchi edi, ammo o‘rnidan turganida belida uyg‘ongan kuchli og‘riq sabab qayta yotoqqa yotib oldi. Og‘riq tinchlanguncha oppoq naqshinkor shiftga tikilib turarkan, yotoqxona eshigi ochilib, ichkarida Jimin qo‘lida patnisda turli xil noz-ne’matlar bilan kirib kelganini ko‘rib, biroz tinchlandi. Jimin esa keng tabassum qilib turardi.

Jimin: Hayrli kun, Oppam. Siz uchun tushlik olib keldim. Ovqatlanamiz. Och qolgan bo‘lsangiz kerak.

Jimin yoqimli, qandaydir tinch ohangda qo‘lidagi ovqat to‘la patnisni u yerdagi stol ustiga qo‘ydi. Patnis ustidan bir stakan suvni olib, Yoongining yoniga o‘tirdi.

Jimin: Bu siz uchun olib keldim. Bilaman, achchiq dorilarni yoqtirmaysiz. Shuning uchun dorixonadan limonli, salqinlashtiradigan ta’mli dorisidan olib keldim. Suv bilan aralashtirdim. Ishonamanki, sizga yoqadi.

Jimin juda o‘zgacha mehr bilan gapirdi va qo‘lidagi suvni Yoongiga tutqazdi. Yoongi avval suvga, keyin Jiminga qaradi.

Yoongi: Nega bunday qilding? Kasal emasman. – biroz hayron ohangda gapirdi.

Jimin: Bilaman, kasal emasligingizni. Kasal bo‘lishingizga ham endi yo‘l qo‘ymayman. Bu og‘riq qoldiruvchi. Har gal birga bo‘lsak, siz biroz yurishga qiynalasiz. Tanangiz og‘riydi, ammo hech qachon bu haqida shikoyat qilmaysiz. Hatto sezdirmaslikka urinasiz. Shuning uchun buni sizga olib keldim.

Yoongi Jiminning bu g‘amxo‘rligidan erib, kichkina tabassum qildi. Bir ko‘tarishda stakandagi davo qiluvchi suvni ichdi va biroz yuzi burishdi. Jimin esa bu reaksiyadan so‘ng yengil kulib qo‘ydi.

Yoongi: Juda nordon ekan. – bir-ikki yutinib gapirdi.

Jimin: Sezdim. Havotirlanmang, tezda o‘tib ketadi. Ta’sir qilguncha belingizni massaj qilishimni xohlaysizmi?

Jimin o‘zining mayin va munchoq ko‘zlari bilan Yoongiga tikilib gapirdi. Ayni vaqtda uning egnida faqatgina oppoq xalat bor. Yoongining egnida esa hech narsa yo‘q. Ammo bu holat boshqa omegalarga o‘xshab Yoongini uyaltirmaydi. U o‘z erining oldida juda erkin.

Yoongi: Yaxshi fikr. – mayin tabassum qildi va Jiminning lablaridan qisqa o‘pdi. Shu kichkina o‘pish Jiminni qip-qizil tusga kirishiga sabab bo‘ldi. Lablariga qo‘lini bosib, uyalgancha yuzini yashirib egildi. Erining bunday qizarishi esa Yoongiga doim zavq berardi.

Yoongi oyoqlarini yashirib turgan choyshabni bir chetga surib qo‘ydi. Orqa o‘girib, yotoqqa cho‘zilib yotib oldi. So‘ng erining tanasiga bo‘lgan reaksiyasini kuzatdi. Shundoq ham uyalib qizargan Jimin erining ochiq tanasiga tikilib, butunlay qotib qoldi. Ayniqsa yumshoq, ishqalangan dumbalari uni changoqdek yutinishiga sababchi bo‘ldi. Beixtiyor alfalik iforini tarata boshladi. Yoongi ham ayni damda shu iforni his qilishni kutayotgandek edi. U ham Jiminni aqldan ozdirish uchun iforini mayin taratdi. Jiminning qancha vaqtgacha o‘zini ushlab turishi Yoongiga juda qiziq tuyulardi. Jimin esa aqldan ozgan bo‘lsa-da, o‘zini bosardi. Sekin o‘rnidan turib, Yoongining oyoqlari oldidan joy oldi. Qaltiragan qo‘llari bilan sekin Yoongining belidan ushladi-yu, issiq tufayli biroz seskanib ketdi. Mayin va ehtirosli harakatlar bilan Yoongining belini massaj qila boshladi. Yoongi esa buni sezardi va ataylab ehtirosli nola qilardi. Jimin og‘ir yutinib davom etaveradi. Hayollarida esa allaqachon Yoongi bilan nimalardir qilar va juda qattiq edi.

Yoongi: Azizim, ozgina pastga tusha olasanmi? Axxx, shunday.

Yoongi rostdan ham Jiminning mayin massajidan rohatlanayotgandi, lekin erining aqldan ozdirish fikri unga bu rohatdan ko‘ra zavqliroq tuyulardi. Agar eri nazoratni yo‘qotsa, uni nima kutayotganini ham bilardi va baribir davom etardi. Jimin yaxshi niyat va eriga yordam berish maqsadida bu taklifni bergandi, lekin erining buzuq nolalari va talablaridan allaqachon qattiqlashib bo‘lgandi. Jimin o‘zini nazorat qilar va erining jonini og‘ritmaslikka urinar, so‘zsiz istaklarini bajardi. Har nafas olayotganda his qilayotgan ifor tufayli ko‘z oldini tuman qoplasa-da, ishini davom ettirardi. Yoongi mamnun edi. Erining qattiq ekanligini ham, uni xohlayotganini ham bilardi va unga ozor bermaslik uchun o‘zini nazorat qilayotgani uni xursand qilardi. Chunki erining sevgisi hirsidan ustun ekanligi haqiqiy baxtdan bir darak edi.

Jimin: Yana qayeringiz og‘riyapti, hyung? Qayeringizni massaj qilay? – Yoongining belini massaj qilib bo‘lgach, titroq ovozda ehtirosini yashirib gapirdi.

Yoongi: Rahmat. Mazza qildim. Belimdagi og‘riqlar ancha qoldi, ammo endi boshqa narsani xohlab qoldim. – ayyorona ovozda gapirdi va o‘rnidan sekin turib, Jiminni ustiga ehtiyotkorlik bilan bostirib keldi. Jimin erining bu harakatida butunlay qotib qolgandi.

Yoongi ehtiyotkorlik bilan yuzini Jiminning yuziga yaqin olib keldi. Qo‘llari bilan erining belidan mayin quchoqladi. Yoongining nafasi Jiminning lablariga urilardi va rohatlanardi. Ikkisining ham ko‘zlari bir-birining yuzini o‘rganib chiqardi. Yuraklari shiddat bilan urardi.

Yoongi: Jiminaa, men bilan ramen yeyishni xohlaysanmi? – ehtirosli ohangda gapirdi va lablarini yaqin olib keldi.

Jimin: Tushlik olib keldim, oppa. Agar ramen xohlayotgan bo‘lsangiz, tayyorlab beraman. – Yoongining yaqinlashishidan hayajonlanib, ovozi past ohangda gapirdi.

Yoongi erining bu gapidan so‘ng uni nima xohlayotganini tushunmaganidan baland ovozda kulib yubordi. Jimindan uzoqlashib, kulishda davom etdi. Jimin esa Yoongini nimaga kulayotganini tushunmay tikilib turardi. Biroz avvalgi ehtirosli daqiqalar endi yoqimli atmosferaga o‘zgarib, Yoongi juda shirin bo‘lib kular, Jimin esa bu kulgi sababi nima ekanligini bilmasa-da, unga shaydo bo‘lib qarardi.

Albatta, har bir baxtli onlarning beliga tepadigan 3-shaxslar bo‘lganidek, yotoqxonalari eshigi qarsillab ochilib, eshik ortidan bir yoqimli, quvnoq ovoz eshitildi.

- Jiminaaaa, men keldim!

Eshikning qarsillab ochilishi Yoongini ham, Jiminni ham birdek cho‘chitib yuborgan bo‘lsa, bu ovozdan so‘ng Jimin darhol Yoongining ustini choyshab bilan yopib qo‘ydi.

Jimin: Eshikni taqillatib kirsang o‘lasanmi, yaramas? Chiq xonadan!

Jimin ichkariga kirib kelgan qizga g‘azab bilan baqirdi va Yoongini choyshab bilan qattiq quchoqlab oldi. Qiz esa Jiminning hayqirig‘idan so‘nggina xonaga qaradi va choyshabga o‘ralib olgan yigitni ko‘rib, ko‘zlari kattalashib ketdi.

- Jin ursin. Uzr, bezovta qildim. Kettim. Kechirasizlar. Jiminaa, seni pastga kutaman. Uzr. Ha, aytganda, salom. Yana bir marta uzr. – Qiz Yoonminni ko‘rib hayajonlanib qoldi. Nimalarnidir ming‘irlagancha shoshilib xonadan chiqib ketdi.

Jimin: Hoy @#¥₩£€, Amerikada go‘rda yashadingmi? Eshikni yop, dalbayob! – Jiminning yana bir hayqirig‘i eshitildi, lekin javob o‘rniga “hehehe” degan kulgi eshitildi xolos.

Yoongi qoshlari chimirilgan, g‘azabdan ko‘zlari qizargan va yoqimtoy eridan ilk marta eshitayotgan qator so‘kinishlardan hayron bo‘lgancha, choyshab ichida eriga tikilib qarab qoldi. Jimin esa hali ham g‘azabda edi.

Jimin: Yaramas, iflos, itvachcha. Pastga tushsam tarbiyang bilan shug‘ullanaman. Xonamni ko‘rsa, 2 metr naridan o‘tadigan qilaman hali seni.

Jimin shu so‘zlarni aytib Yoongiga qaradi-yu, uning hayratlangan yuz ifodasini ko‘rib, arslondan yana yoqimtoy mushukchaga aylanib qoldi.

Jimin: Nega menga bunaqa qarayapsiz, oppa? Xafa bo‘ldingizmi? Kechiring, u o‘zi shunaqa. Doim keraksiz vaqtda paydo bo‘ladi. Siz buni o‘ylamang. Undan ko‘ra, yuring, yuvinishingizga yordam beraman. Keyin ovqatlanamiz.

Jimin kuchukcha ko‘zlar bilan Yoongiga tikilib, erkalanib gapirdi. Yoongi esa biroz avvalgi g‘azabdor eri g‘oyib bo‘lganidan ikki barobar hayratda edi. Jimin sekin yotoqdan turib, choyshab bilan birga Yoongini ko‘tarib oldi-da, yuvinish xonasiga olib ketdi. Ko‘rinishdan nimjon ko‘ringan bu yigitcha hozir o‘zidan ikki barobar katta gavdaga ega bo‘lgan yigitni qiyinchiliksiz ko‘tarib olgandi. Yoongi esa bundan hayron emasdi, u Jiminga itoat qilayotgandi. Jimin Yoongini yuvinish xonasiga olib kirdi, o‘zi tozalab yuvintirdi. Hali ham qattiq bo‘lishiga qaramasdan, Yoongiga ortiqcha tegmedi. Yoongini yuvintirib, toza sochiq bilan artib, sochlarini mayinlik bilan quritdi. Hatto kiyimlarini ham o‘zi kiydirdi. Yoongi esa yuvosh bo‘lib qolgan arslondek jim va sokin edi.

Yoongi POV: Birinchi marta Jiminni bu darajada g‘azabdor ko‘rishim. Ochig‘i, bu meni qo‘rqitdi. To‘g‘ri, avval ham bu darajada g‘azablanganini ko‘rgandim, lekin hozirgisi Jungkook bilan bo‘lganidan ancha farqli edi. Nima desam ekan, hmmm, bu xuddi arslonning o‘kirishiga o‘xshardi. Men esa uning o‘ljasidek edim.

Jimin POV: O‘zimni boshqacha his qilyapman. Yoongini juda-juda xohlayman. Uning issiq mushaklari, chiroyli ko‘kraklari, ichimdagi istak bilan to‘lgan bo‘yni, ishqalangan lablari, munchoq qora ko‘zlari – bularning barchasi meni qattiqlashtiryapti. Lekin o‘zimni bosishim kerak. U shundoq ham juda charchagan. Jungkook bilan bo‘lgan voqeadagi kechada ham, bizning ilk tunimizdan keyin ham u mening ehtirosimga chidashga majbur bo‘ldi. Uni yana azoblay olmayman. Ammo hozir Yoongi juda xafadek tuyilyapti. Boshqacha bo‘lib qolgan. Jim va sokin. Uni nima xafa qildi? Yo men nimadir qildimmi? Yoki anoviy mizg‘ovni deb xafa bo‘ldimi? Qanday xursand qilsam bo‘ladi? Axxx, seni-a, shumtaka! Pastga tushsam suyaklaringni sindiraman. Seni deb sevgilim mendan xafa...

Albatta, har bir baxtli onlarning beliga tepadigan 3-shaxslar bo‘lganidek, yotoqxonalari eshigi qarsillab ochilib, eshik ortidan bir yoqimli, quvnoq ovoz eshitildi.

· Jiminaaaa, men keldim!

Eshikning qarsillab ochilishi Yoongini ham, Jiminni ham birdek cho‘chitib yuborgan bo‘lsa, bu ovozdan so‘ng Jimin darhol Yoongining ustini choyshab bilan yopib qo‘ydi.

Jimin: Eshikni taqillatib kirsang o‘lasanmi, yaramas? Chiq xonadan!

Jimin ichkariga kirib kelgan qizga g‘azab bilan baqirdi va Yoongini choyshab bilan qattiq quchoqlab oldi. Qiz esa Jiminning hayqirig‘idan so‘nggina xonaga qaradi va choyshabga o‘ralib olgan yigitni ko‘rib, ko‘zlari kattalashib ketdi.

· Jin ursin. Uzr, bezovta qildim. Kettim. Kechirasizlar. Jiminaa, seni pastga kutaman. Uzr. Ha, aytganda, salom. Yana bir marta uzr. – Qiz Yoonminni ko‘rib hayajonlanib qoldi. Nimalarnidir ming‘irlagancha shoshilib xonadan chiqib ketdi.

Jimin: Hoy @#¥₩£€, Amerikada go‘rda yashadingmi? Eshikni yop, dalbayob! – Jiminning yana bir hayqirig‘i eshitildi, lekin javob o‘rniga “hehehe” degan kulgi eshitildi xolos.

Yoongi qoshlari chimirilgan, g‘azabdan ko‘zlari qizargan va yoqimtoy eridan ilk marta eshitayotgan qator so‘kinishlardan hayron bo‘lgancha, choyshab ichida eriga tikilib qarab qoldi. Jimin esa hali ham g‘azabda edi.

Jimin: Yaramas, iflos, itvachcha. Pastga tushsam tarbiyang bilan shug‘ullanaman. Xonamni ko‘rsa, 2 metr naridan o‘tadigan qilaman hali seni.

Jimin shu so‘zlarni aytib Yoongiga qaradi-yu, uning hayratlangan yuz ifodasini ko‘rib, arslondan yana yoqimtoy mushukchaga aylanib qoldi.

Jimin: Nega menga bunaqa qarayapsiz, oppa? Xafa bo‘ldingizmi? Kechiring, u o‘zi shunaqa. Doim keraksiz vaqtda paydo bo‘ladi. Siz buni o‘ylamang. Undan ko‘ra, yuring, yuvinishingizga yordam beraman. Keyin ovqatlanamiz.

Jimin kuchukcha ko‘zlar bilan Yoongiga tikilib, erkalanib gapirdi. Yoongi esa biroz avvalgi g‘azabdor eri g‘oyib bo‘lganidan ikki barobar hayratda edi. Jimin sekin yotoqdan turib, choyshab bilan birga Yoongini ko‘tarib oldi-da, yuvinish xonasiga olib ketdi. Ko‘rinishdan nimjon ko‘ringan bu yigitcha hozir o‘zidan ikki barobar katta gavdaga ega bo‘lgan yigitni qiyinchiliksiz ko‘tarib olgandi. Yoongi esa bundan hayron emasdi, u Jiminga itoat qilayotgandi. Jimin Yoongini yuvinish xonasiga olib kirdi, o‘zi tozalab yuvintirdi. Hali ham qattiq bo‘lishiga qaramasdan, Yoongiga ortiqcha tegmedi. Yoongini yuvintirib, toza sochiq bilan artib, sochlarini mayinlik bilan quritdi. Hatto kiyimlarini ham o‘zi kiydirdi. Yoongi esa yuvosh bo‘lib qolgan arslondek jim va sokin edi.

Yoongi POV: Birinchi marta Jiminni bu darajada g‘azabdor ko‘rishim. Ochig‘i, bu meni qo‘rqitdi. To‘g‘ri, avval ham bu darajada g‘azablanganini ko‘rgandim, lekin hozirgisi Jungkook bilan bo‘lganidan ancha farqli edi. Nima desam ekan, hmmm, bu xuddi arslonning o‘kirishiga o‘xshardi. Men esa uning o‘ljasidek edim.

Jimin POV: O‘zimni boshqacha his qilyapman. Yoongini juda-juda xohlayman. Uning issiq mushaklari, chiroyli ko‘kraklari, istak bilan to‘lgan bo‘yni, ishqalangan lablari, munchoq qora ko‘zlari – bularning barchasi meni qattiqlashtiryapti. Lekin o‘zimni bosishim kerak. U shundoq ham juda charchagan. Jungkook bilan bo‘lgan voqeadagi kechada ham, bizning ilk tunimizdan keyin ham u mening ehtirosimga chidashga majbur bo‘ldi. Uni yana azoblay olmayman. Ammo hozir Yoongi juda xafadek tuyilyapti. Boshqacha bo‘lib qolgan. Jim va sokin. Uni nima xafa qildi? Yo men nimadir qildimmi? Yoki anoviy mizg‘ovni deb xafa bo‘ldimi? Qanday xursand qilsam bo‘ladi? Axxx, seni-a, shumtaka! Pastga tushsam suyaklaringni sindiraman. Seni deb sevgilim mendan xafa...

Jimin Yoongini tayyorlab bo‘lgach, o‘zi ham oddiyroq kiyimlardan birini olib kiydi. Ular birgalikda Jimin olib kelgan tushlikdan ovqatlanishdi. Ular ovqatlanayotganda, Jimin qo‘lidan kelgancha hazillar va mayin harakatlar qilib Yoongining kayfiyatini ko‘tarishga urundi. Albatta, Yoongi ham erining bu yoqimtoy ishlaridan xursand edi. Ular ovqatlanib bo‘lishgach, birgalikda pastga tushishdi.

Mehmonxonaga kirib, divanda telefon o‘ynab o‘tirgan qizning qarshisiga borib o‘tirishdi. Qiz esa ular kelganiga hatto parvo ham qilmay, yonidagi idishdan tur yong‘oq olib yegancha telefoniga tikilishda davom etdi.

Jimin: Balki o‘zingdan kattalar bilan salomlasharsan. – sovuqqon ohangda gapirdi.

· Salom... – e’tiborsizlarcha salom berdi.

Yoongi: Salom. – Qizga hayratlanib qaragancha gapirdi.

Oraga biroz sukunat cho‘kdi. Jimin g‘azabdor nigoh bilan qizga tikilib turishda davom etdi. Lekin qiz tomonidan hech qanday reaksiya olmagach, g‘azab bilan stolga musht tushirdi.

Jimin: Hoziroq o‘rningdan tur, Park Minjun! Menga va kelinoyinga hurmat bilan salom ber va hurmatsizlik qilganing uchun uzr so‘ra!

Jiminning bu harakatidan Yoongi ham, Minjun ham cho‘chib ketishdi. Minjun shartta o‘rnidan turdi-da, Jiminga ham, Yoongiga ham hurmat bilan ta’zim qildi.

Minjun: Salomatlik tilayman, hyunglarim. Hurmatsizligim uchun uzr so‘rayman.

Jimin ta’zim qilib turgan Minjunga biroz g‘azabdor tikildi-da, so‘ng o‘zini bosib, mayin tabassum qildi. O‘rnidan turib, Minjun tomon qo‘llarini yoydi.

Jimin: Seni juda sog‘indim, tentak qiz. Qani, akangga kelchi...

Jiminning mehrli ovozini eshitgan Minjunning ko‘zlari porlab ketdi, gavdasini ko‘tarib tezda Jiminning bo‘yniga osilib, quchoqlab oldi. Oyoqlari bilan Jiminning belidan o‘rab, yuzidan va bo‘ynidan tez-tez o‘pa boshladi. Jimin esa hang-on otib kulardi.

Minjun: Men ham sizni sog‘indim, hyungim. Juda-juda sog‘indim. – yoqimli erkalanish.

Jimin: Minjunaaa, bo‘ldi, qil. Qitiqlim kelyapti. Bo‘ldi, qil, hahahahaha – quvnoq kulgi bilan.

Yoongi Jimin va Minjunni kuzatarkan, ichida bir rashk uyg‘ondi. Bu qiz kim? Nega keldi? Jimin uni qayerdan taniydi? Nega Jiminga bu darajada yaqin? Nega uni erini o‘payapti? Nega Jimin qarshilik qilmayapti? Shu kabi savollar Yoongining hayollarini egallab oldi. U ham tezda o‘rnidan turib, Jiminni quchoqlab olgan Minjunni undan ajratib, ko‘tarib oldi. Rashk qilayotgan bo‘lsa-da, sezdirmaslikka urinib, qizni divanga qayta o‘tqazib, Jiminning oldiga keldi-da, belidan quchoqlab, undan chuqur o‘pdi. Xuddi “Jimin faqat menga tegishli, unga yaqinlashma” degandek o‘pish edi bu. Jimin esa Yoongining bu ishidan hayratda edi. Uyalganidan qip-qizil bo‘lib ketdi. Qiz esa Yoonminga qarab quvnoq kulardi.

Minjun: Uxxuuuu, Jiminaaa, siz alfaga uylandingizmi? – qizning quvnoq ovozi jonli bo‘lib yangradi.

Jimin esa uyalganidan qizarib ketdi. Yoongi bo‘lsa Minjunga rashk bilan qarab turardi.

Yoongi: Men omegaman. – hissizroq ohangda gapirdi va Jiminni shartta ko‘tarib, divanga borib o‘tirdi. Jiminni esa tizzasiga o‘tqazdi. Biroz avvalgi g‘azabdor arslon endi erining qo‘ynida yuvosh mushukchaga aylangandi.

Minjun: Rostanmi? Siz rostdan ham omegamisiz?

Yoongi: Ha! Muammo bormi?

Minjun: Yo‘q, albatta. Hayratdaman. Bunday gavda bilan alfaga da’vo qila olasiz.

Yoongi: Bilaman va bundan xursandman.

Minjun: Voyyyyyy, meni kelinoyim bunchalar yoqimtoy bo‘lmasa. Aaaaaaaaaa, men ham sizni quchoqlashni xohlayman. Jiminaaa, tushing kelinoyimni tizzangizdan! Meniki ular!

Minjun shartta o‘rnidan turib Yoongining oldiga keldi-da, Jiminni itarib, Yoongini tizzasidan tushirib yubordi. O‘zi esa Jiminning o‘rniga o‘tirib, Yoongini yumshoq ayiqchadek quchoqlab oldi.

Jimin: Hoy, u meniki! O‘rningdan tur! – Minjunga qo‘lini bigiz qilib, g‘azabdor baqirdi. Minjun esa javoban tilini chiqardi-da, Yoongini qattiqroq quchoqladi. Yoongi bo‘lsa ayni vaqtda butunlay karahol holatda edi. Bu g‘alati qizning paydo bo‘lishi uning aqlini shoshirib qo‘ygandi. Biroz avval uni mensimayotgandek tuyilgan qiz endi uni yosh boladek quchoqlab olgani hayratlanarli edi, albatta.

Yoongi: Hoy, qizcha! Ustimdan tush. – qanday munosabat qilishni bilmay gapirdi.

Minjun: Hecham-da! Siz menga juda yoqdingiz, kelinoyijon. Jimin akam uylanayotganini aytganida juda g‘azablanganman. Ular menga uylanadi deb o‘ylayotgandim. Bu yerga kelib, akamni qo‘lga olgan omeganining sochlarini yulmoqchi edim, ammo qarasam, siz boshqacha bo‘lib chiqdingiz. Chiroyli, kuchli, rashkchi, yana yumshoqqinasiz.

Meni qiltiriq akamga juda mos tushasiz. Menga yoqdingiz. Akamni sizga beraman. Sizni o‘zimga olaman.

Minjun yanada erkalanib Yoongining qo‘yniga kirib ketdi. Yoongi esa qizning bu gaplaridan mamnun bo‘lib, kuldi.

Yoongi: Shunaqami? Unda menga ham yoqding! Mayli, seniki bo‘laman.

Yoongi ham Minjunni quchoqladi. Jimin esa bir Minjunga, bir Yoongiga qarab asabiylashgancha qichqirdi.

Jimin: Hoy, Minjun, hoziroq erimning ustidan tush! U MENIKI! Siz esa, Yoongiyaa, qanday qilib mening bo‘la turib, uniki bo‘lasiz? Biz kecha butun umr birga bo‘lamiz deb qasam ichdik. Siz meni Minjunga almasha olmaysiz! Seni esa, Minjun, nimaga ham Amerikadan chaqirib oldim-a! Kelmaganingda boshim tinch bo‘lardi. Qachon ketasan endi? Iltimos, narsalaringni olib tezroq ket.

Minjun: Men endi ketmayman. Bobomdan o‘qishimni shu yerga ko‘chirishini so‘radim. Ular rozi bo‘ldi. Endi butun umr shu yerda qolaman. Kelinoyi qarshi emasmisiz?

Yoongi: Yo‘q, asalim. Bemalol qolaver. Bu yerni o‘z uyingdek bil.

Jimin: NIMA? BUTUN UMR? ASALIM? AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, SENIMI, MINJUNAAAA!

Jimin asabiylashgancha qichqirar ekan, mehmonxonaga Hoseok nimadirlarni ko‘tarib olgancha kirib keldi. Uning nazarida Jimin Yoongini urayotgandek tuyulib, g‘azab bilan to‘lib toshgandi.

Hoseok: Bu yerda nima bo‘lyapti?

Hoseok mehmonxonaga kirgach, hayolidagidek jiddiy manzarani emas, aksincha tushunarsiz manzarani ko‘rib, ko‘zlari kattalashgancha so‘radi. Chunki qarshisida Jimin qichqirib yotgan, Yoongi esa divanda bir qizni quchoqlab turardi. Hoseok butunlay shokda edi.

Yoongi: Oooo, Hobi, xush kelibsan. Marhamat, o‘tir. – quvnoqlik bilan gapirdi.

Jimin: Siz qayerdan paydo bo‘ldingiz? O‘zi shu yetmay turgandi. – Jimin yanada asabiylashib gapirdi.

Hoseok esa eshik oldida qotib qolgandi. Bir Jiminga, bir Yoongiga, bir qizga qarab turardi. Shunda Yoongini quchib olgan qiz o‘rnidan turib, xuddi 5 yoshli qizchalardek mayda qadamlar bilan Hoseokning yoniga keldi. Kichkina ko‘zlar bilan Hoseokga tikilib qaradi.

Minjun: Salom. Men Minjunman. – uyalgancha, erkalanib gapirdi.

Hoseok: Salom. Men Hoseokman. – Hoseok qizga tushunmagandek tikilib, g‘alati ohangda salom berdi.

Minjun: Jimin aka, bizni tanishtirmaysizmi? – boyagina o‘zining sho‘xligi bilan uyni ostin-ustun qilgan qiz Hoseokning oldida supurgidek odobli qiz bo‘lib olgandi.

Jimin: Yaxshi. Tanish, bu janob Jung Hoseok. Kelinoyingning yaqin do‘sti. Hoseok hyung, tanishing, bu mening singlim Minjun. Bugun Amerikadan keldi va darrov Yoongiyimga yopishib oldi, hirapashsha!

Mana endi Hoseok bu yerda nima bo‘layotganini biroz tushundi va tabassum qildi.

Hoseok: Tanishganimdan xursandman, yosh xonim.

Minjun: Men ham, Hoseok oppa. – uyalgancha gapirdi.

Hoseok: Oppa?

Minjun: Ha, oppa! Sizni shunaqa chaqirsam maylimi?

Hoseok: Mayli, yosh xonim. Sizga nima qulay bo‘lsa, shunday chaqirishingiz mumkin.

Hoseok muloyimlik bilan gapirdi. Minjunning esa yonoqlari qizil tusga kirdi. Ularni kuzatib turgan Jimin esa ayyorona jilmayib, Yoongi tomonga qaradi. Yoongi ham nimadirni sezgandek Jiminga ko‘z qisdi.

Yoongi: Hobi, nimadir ichishni xohlaysanmi? Choy yoki qahva? – Yoongi oshxona tomon borarkan so‘radi.

Hoseok: Choyga yo‘q emasman. – Yoongi tomonga qaragancha gapirdi.

Jimin: Keling, o‘tiring. Minjun, sen ham kel. Telefoning va sochgan yong‘oqlaringni yig‘ishtirib ol!

Jimin Hoseokni yetaklab mehmonxonaga olib kirdi. Minjun esa shoshilgancha Jimin aytganini qildi. Jimin ataylab Hoseokni Minjun avval o‘tirgan divanga o‘tqazdi. Yoongi ham qo‘lida issiq choy bilan kirib keldi. Hoseokga piyolada choy uzatib, o‘zi Jiminning yonidan boshqa divanga o‘tirdi. Minjun esa boshqacha bir hayajon bilan bir kichkina kursiga o‘tirib, Hoseokga zimdan qarab qo‘yardi.

Yoongi: Hobi, ichkariga qanday kirding? Biz seni kelganingni sezmadik ham.

Hoseok: Senga qo‘ng‘iroq qildim. Lekin javob bermading. To‘yingda yig‘ilgan pullaringizni bermoqchi edim. Bir necha marta qildim, lekin javob bermading. Keyin kecha menga uy manzilingni berganingni esladim. Biroz ikkilanib, kelishga qaror qildim. Kelganimda eshiging ochiq edi. Ichkariga kirganimda Jiminning ovozini eshitdim. Keyin nima bo‘lganini bilasizlar.

Yoongi: Telefonim ovozsiz qolganga o‘xshaydi. Shunga qo‘ng‘iroq qilganingni bilmagan bo‘lsam kerak.

Jimin: Tushunarli. Xavotirlangan bo‘lsangiz kerak. Uzr, hyung.

Hoseok: Hech qisi yo‘q. Ochig‘i, singling borligini bilmagandim. Yoki u ham Jungkookdek singlingmi?

Jimin: A, yo‘q. U mening qarindosh singlim. Amerikada yashardi. Turmush qurayotganim haqida aytganimda kelishini aytgandi. Ammo muammoga uchragan ko‘rinadi. Bugun kelibdi. Kelishi bilan hamma joyni boshiga ko‘tardi, shumtaka.

Minjun: Shumtaka emasman! Shunchaki biroz erkatoyman. – Minjun Jiminga asabiy qaradi va keyin yana Hoseok tomonga qarab, uyalgancha boshini egib qoldi.

Buni ko‘rgan Jimin Minjunga Hoseok yoqqanini tushunib, qasos olishga kirishdi.

Jimin: Shunaqami? Kelishing bilan yotoqxonaga bostirib kirganing, mehmonxonada salom bermaganing, keyin kelinoyingni quchoqlab olganing ham erkaligingdanmi?

Minjun Jiminning gaplaridan so‘ng uyalganidan qizarib ketdi. Hoseokning oldida yomon ko‘rinib qoldim, degan fikr uni xafa qildi.

Minjun: Kechiring, hyung. Boshqa takrorlamayman. – deyarli yig‘lab yuborgudek bo‘lib gapirdi.

Hoseok: Jiminaa, singlingga bunaqa ohangda gapirma. Qara, qanday yuvosh, yoqimtoy singling bor. Seni o‘rningda bo‘lganimda, singlimni boshimda ko‘tarib yurardim. – Hoseok Minjunni oldini olib gapirdi. Chunki uning xafa bo‘lgani yuragini biroz g‘ash qildi.

Jimin: Agar siz mening o‘rningda bo‘lganingizda, boshingizda ko‘tarib yurmasangiz ham, o‘zi boshingizga chiqib olgan bo‘lardi. Buning ga-ran-ti-ya-si-ni beraman.

Hoseok: Bunday shirin qizga hamma narsa mumkin. Shunday ekan, xafa qilma uni.

Yoongi: Agar shunchalik senga yoqayotgan bo‘lsa, olib ketishing mumkin. Jimin jon deb uni senga beradi. To‘g‘rimi?

Jimin: To‘ppa-to‘g‘ri.

Hoseok: Farqi yo‘q. Olib ketaveraman. Minjun, men bilan ketasanmi?

Hoseok quvnoqlik bilan hazil ohangda gapirdi. Minjun esa uyalgancha “yo‘q” deb bosh chayqadi-da, tezda Jiminning yoniga o‘tirib olib, yuzini uning yelkasiga yashirdi. Havoda uning o‘tkir yasmin hidi tara-la boshladi. Uning bu harakati xuddi 3-4 yoshlik qizchalarnikidek edi. Bu esa hammani birdek kuldirib yubordi.

Hoseok: Hoy, Jiminaa, singling alfami? – Minjunning hidini havoda sezib so‘radi. Uning bu gapidan so‘ng Minjun hidini nazorat qilishga urindi, lekin battar o‘tkirlashib bordi.

(Hoseok beta va u alfa yoki omegalardek hidga ega emas. U hatto ba'zi alfa va omegalarning hidini sezmaydi, boshqa betalar kabi. Ammo kamdan-kam hollardagina his qiladi va bu boshqa betalar kabi hissiy qo‘zg‘alishga olib kelishi mumkin.)

Jimin: Ha, u ham mendan oliy alfa. Siz uning hidini sezyapsizmi?

Hoseok: Ha. Yasmin gullarining hidi menga yoqadi. Minjuniki ham shunaqa ekan. – Hoseok hislarini qo‘zg‘ayotgan hiddan nafas olgancha, pastki labini sekin yalab gapirdi. Bu esa negadir Jiminga yoqmadi. U ham o‘zining o‘tkir hidini tarqatib, Minjunning hidini yo‘qotishga urindi. Bu Jiminning akalik rashki edi. Yoongi buni sezdi va vaziyatni boshqa tarafga burishga urindi.

Yoongi: Minjun, Jimin seni 17 yoshda degandi. Rostan ham 17 yoshmisan? Qanchadan beri Amerikada yashayapsan?

Minjun: Jiminga ishonmang. U uchun men doim yosh bo‘laman. Men allaqachon 18 ga kirdim. U hatto yoshimni ham bilmaydi. Yana aka emish. – Minjun Jiminning yelkasiga urib gapirdi. Bu chalg‘itish esa Minjunning hid tarqatishdan to‘xtadi. Yoongining harakati ish berdi. Hoseok esa aqldan ozdiruvchi bu o‘tkir hid ta’siridan chiqqach, og‘ir yutindi va piyolasidagi choydan ichdi.

Jimin: Hecham-da. Qachon 18ga kira qolding, kichkina! Aniq 17 yoshdasan.

Minjun: Men Koreya vaqti bilan 18 ga kirdim, bilsangiz agar.

Jimin: Lekin baribir 17 yoshdasan.

Minjun: Yo‘q, 18 daman.

Jimin: Yo‘q, 17 yoshsan.

Minjun: 18 deyapman-ku.

Jimin: Bir yilni qayerdan qo‘shib olyapsan, tirmizak? Avval burningni artishni o‘rgan. Keyin 18 deya katta ketasan.

Minjun: Aaaaaaaa, kelinoyiiii, eriga qarang, meni xafa qilyapti. – yolg‘ondan yig‘lashni boshladi.

Yoongi: Nega mening singlimni xafa qilyapsan, Jiminaa? Qani, Minjun, yonimga kel. Bu achchiq-mochchi bilan o‘zi yolg‘iz qolganda gaplashaman.

Yoongi Minjunni erkalatib gapirdi. Minjunga ham bu yoqib tushib, darrov Yoongining oldiga borib, quchog‘iga kirib oldi. Jimin esa yana Yoongini Minjundan rashk qilishni boshladi. Ular uzoq tortishishdi. Albatta, Hoseok bir chetda tabassum bilan ularni kuzatib turardi va shunga amin bo‘ldiki, Yoongi hozir juda baxtli. Balki rostdan ham to‘g‘ri tanlov qilgandir.

Hoseok: Yaqinda Jungkookni to‘yi. Minjun, Jungkookning to‘yiga borasanmi?

Minjun: Ha! – uyalgancha gapirdi.

Hoseok: Amerikadan kelgan ekansan, Jungkookning to‘yidan so‘ng qaytib ketasanmi? – muloyim ohangda.

Minjun: Yo‘q. Men endi Koreada qolmoqchiman. Ijodiy faoliyatim sabab Amerikaga 2 yil oldin ketgandim. Endi qaytib keldim.

Hoseok: Shunaqami? Xursand bo‘ldim. Menimcha, endi tez-tez ko‘rishib tursak kerak.

Minjun: Umid qilaman. – faqat o‘zi eshitadigan qilib gapirdi.

Hoseok: Mayli, endi men keta qolay. Omonatlaringizni topshirgan ekanman, menga ruxsat. Restoranda meni juda ko‘p ishlar kutib qoldi.

Yoongi: Hobi, bu qadar tez ketma. Yana biroz qol. Ishlar kutadi.

Jimin: Rostan ham, qoling. Gap bilan bo‘lib, oldingizga tuzukroq narsa ham qo‘ya olmadik.

Hoseok: Hech qisi yo‘q. Endi tez-tez kelib turaman. Sizlarni ham restoranda kutib qolaman.

Yoongi: Albatta boramiz. To‘g‘rimi, Jimin?

Jimin: To‘g‘ri...

Hoseok barcha bilan hayrlashib ketdi. Yoonmin esa ularni hurmat bilan kuzatib qo‘ydi. Shu tariqa Yoonminning er-xotinlik hayoti boshlangan edi.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Muallif: Park Minji

ÒTKAN QISMDA

Yoongi Jiminni qattiq quchoqlagancha yiģlab òz sevgisi haqida oshkor qilar ekan , uning so‘zlaridan qattiq ta'sirlangan Jimin ovoz chiqarmasdan jimgina Yoongini quchgancha yig‘lardi....

HOZIRGI VAQT

Jimin: Hazratim yiģlamang iltimos men uchun yiglashingizni xoxlamayman... - ģamgin ovozda

Yoongi: Jimin iltimos o‘lma... meni yolgiz qoldirma...

Jimin: Hazratim... Iltimos menga qarang
Hazratim ko‘zlarimga qarang - Jimin Yoongining qizargan yanoqlaridan ushlab òziga qaratdi ammo Yoongining yuzi unga qarasa ham kòzlari yerga qarab turardi.

Jimin: Azizim men sizni sevaman... Juda ham qattiq sevaman. Iltimos ko‘zlarimga qarang - Jimin shu darajada muloyim ohangda gapirdiki Yoongi òzi sezmagan holda Jiminning kòzlariga boqdi. Bu ko‘zlar... Axxx bu ko‘zlarni ta'riflashga soz ojiz. U shu darajada sof va guzalki unga bolgan odam ozini butunlay yuqotib qo‘yishi aniq. Bu ko‘zlarda odamni oziga sehirlaydigan uta kuchli nimadir bor va shu nimadir Yoongini ham bu ko‘zlardan kòzlarini olib qochishga yòl qo‘ymasdi.

Jimin: Sevgilim... men bu yolni òzim tanladim. Olimga rozi bolgan holda qadam bosdim. Ortga qaytib bo‘lmasligini ham yaxshi bilardim va shuni xoxladim. Shuni tan olishim kerakki men bu yolni tanlaganimdan hech qachon afsuslanman. Azizim mening betobligimga sizning va sevgingizning hech qanday aloqasi yoq! Agar siz meni eng boshidan sevib , ardoqlab yonimda bo‘lganingizda ham men qalbdoshim uchun yana ushbu yolga hech ikkilanmasdan qadam bosgan bo‘lardim. ÒLIM bu yakun emas boshlanishdir...

Jimin kòzlarida yosh lablarida tabbassum bilan gapirdi. Uning yanoqlari pushti tusga kirgan, tabbassum qilgani uchun kòzlari biroz qisilgan, lablari esa huddi olchadek qizil va paxmoq edi. Uning sochlaridan bir qismi oldiga tushgan va uning hozirgi guzalligiga yanada guzallik qushardi. Yoongi Jiminga tikilar ekan uni huddi tong saharda yashil bariglar ustida quyoshning yorqin nurlaridan uyalib yashirinishga harakat qilayodgan shabnam tomchilariga uxshatdi. U òylamadi, ozini tuxtatmadi, urtadagi jarlik va devorlarga e'tibor bermadi. Shunchaki hislariga erkinlik berdi va Jiminning lablariga lablarini bosdi...

Jimin bir on hozirgi lahzadan hayrat ichra qotib qoldi. Yoongi mayinlik bilan òparkan Jimin uning lablarini retemega mos retemda sekin javob qaytara boshladi. Yoongi Jiminni sochlari orasiga barmoqlarini urab boshini oziga tanada yaqinroq qilib tortdi. Busa borgan sari chuqurlasharkan Yoongi Jiminni ustiga bostirib borardi. Ozini ustun ekanligini ko‘rsatardi. Jimin esa ortga tisarilgancha unga ustunlik qilayotgan shaxsdan chekinishga harakat qilardi guyo.

Qadamlar ichidan qadamlar , qadamlar ichidan qadamlar va ohirigi nuqta... Yoongi Jiminni devorga qattiq niqtagancha chuqur busa olarkan Jimin qarshilik qilmasligini bilsa ham qòllarini bir qòli bilan yuqoriga miqdan ushlab olgandi. Boshqa qòli bilan Jiminning ingichka belidan qattiq silab rohatbaxsh siqib qo‘yardi. Jimin bu harakatdan busa ichra nola qilar ammo Yoongi uning nolalarini yutib yuborardi. Oyoqlari Jiminning oyoqlari orasini egallagandi. Tanalar huddi bir bir butundek birlashgan edi. Ko‘zlar yumilgan va shunchaki ikkisi ham hozirgi lahzadan rozatlanishardi.

Tillar tiĺar bilan raqs tushar. Lablar lablar bilan uchrashar, yuraklar bir retimda urar , nafaslar busa sabab allaqachon unutilgan edi. Hozirgi har bir daqiqalar ular uchun juda qadirli va ehtirosli edi. Ular butun dunyoni unutishgan shunchaki roxatga buysunishgandi. Yoongi lablarini Jiminning lablaridan uzdi ammo bu gal uning oppoq buyniga bosdi. Qisqa upich bosdi va sekin burnini uning bòyni boylab yurģizib bu yumshoqlikdan baxra oldi. Chuqur nafas olib shirin ifordan sarmast boldi. Sekin yana lablarini oppoq buyunga bosib upib sòrarkan Jiminning lablaridan mayin nolalar yorib chiqardi. Yoongi tishlaganda esa tana extirosdan titrardi biroq qarshilik qilmasdi...

Borgan sari ularning harakatlari chuqurlashib borarkan Yoongi Jiminning kiyimlarini yechish uchun belidan mayin silab belboģ oldiga kelib tuxtadi. Belmogning bir burchagini sekin tortib yechdi va Jiminning libosining oldi yechildi. Jimin shu harakatdan so‘ng ayni damda ular nima qilishyodganini biroz anglaganday bòldi va Yoongini ozidan ichra boshladi.

Jimin: Hazratim tuxtang! Davom etmang...

Jimin nola ichra yalinarkan Yoongi Jiminni tanasini yashirib turgan ichki libosiga qòlini sekin chiqdi. Jimin tanasida ormalayodgan muzdek qòldan yanada titrar ekan kokrakgini qattiq siqganida balant ovozda nola qildi.

Jimin : HAZRATIM HMMM ILTIMOS AXXXXXX

Yoongi Jiminning nolalaridan baxra olsada harakatdan biroz tuxtab sekin boshini Jiminning buynidan oldida kozlarini roxat ichra yumib olgan Jiminga ehtiros ichra qaradi.

Yoongi : Nega tuxtashimni xoxlayabsan? Axir ikkimiz ham yaxshi bilamizku bu onlarni qanchalik sog‘inganimizni... yoki meni xoxlamaysanmi ? - ehtirosli ovozda Jiminning qulog‘iga shivirlagancha gapirdi va qòlini Jiminning tanasi boylab yurgizdi.

Jimin: Immm xoxlayman... sizni juda xoxlayman biroq bu yer bòlmaydi... ular bizga qarab turibdi... - ehtiros ichra shivirladi.

Yoongi : Kimlar? - Biroz hayrat bilan ammo huddi avvalgidek ehtiros ichra.

Jimin : Xonimlar...

Yoongi Jimin Nima demoqchi ekanligini tushundi va bir harakat bilan Jiminni kotarib oldi. Lablarini Jiminning lablariga bosib qayerdadir yurib keta boshladi. Bir necha daqiqa va Jimin òzini yumshoq yotoqda his qildi. Ustida esa kelishgan erkakning ulkan tanasi. Bu onlar haqiqatdan ham unutilmas...

Yoongi yana ishini davom etirdi. Ehtirosli harakatlar bilan Jiminni aqildan ozdirdi. Hatto shu darajada ehtirosga kòmadiki Jimin Yoongi ostida butunlay kiyimsiz qolganini ham sizmay qolgandi.

Yoongi Jiminni butun tanasini ehtiros ichra silab upar, oppoq buyniga siyohrang iz qoldirib o‘ziniki ekanligini belgilar , bazan yumshoq ko‘kraklarini ona ko‘ksidan sut ichishni xoxlaydigan chaqaloqdek sòrar biroq sut chiqmagach norozilarcha tishlardi ham. Jimin esa yettinchi osmonda ichib shirin nola qilardi.

Yoongi paslashib borardi. Har bir qarichga iz qoldirib sorib silardi. Yoongi òzi sevgan qismga yetib kelganda mamnun tabbassum qildi. Sekin gavdasini kotarib egnidagi libosini yechib qayergadir uloqtirdi. Jimin kòz qiri bilan Yoongini kuzatarkan uning issiq mushaklari Jiminni yanada quzģalishiga sababchi bòldi. Yoongi butunlay yechinganida esa Jimin uning kechik dostini kòrib titrab ketdi. Usha eski ammo qadirli ogriq haqida oylab yanada xohishi uyg‘ondi. Yoongi esa zavq bilan Jiminni tanasini tomosha qilgancha tuliq yechindi va egilib Jiminning tik turgan a'zosini sekin kafti orasiga oldi. Jimin bu harakatdan norozi nola qilarkan Yoongi mamnun tabassum uchra Jiminni ko‘zatardi.

Yoongi: Kechigingni ichimda his qilishni xoxlaysanmi?

Juda shirali shu bilan hayratlanarli holda sòradi. Jimin esa tushunmagandek unga tikilib qoldi. Yoongi Jimin uning gaplarini tushunmaganligidan lab chetida kulib sekin engashdi va Jiminni azosi uchiga tilini asta ogziga oldi. Jimin bu harakatdan hayrat va aqilbovar qilmas ehtiros ichra nola qildi va qollarini Yoongining sochlari orasida oradi. Norozi tortib tuxtatishga harakat qildi.

Jimin: Axxxx Hazratim unday qilmang ... hazratim immmm tuxtang...

Yoongi Jiminning shirin nolalarini tinglagancha norozi bo‘lishida qaramasdan tili bilan Jiminning a'zosini erkalab so‘rardi. Bor uzunligicha olishga harakat qilardi. Jimin esa bu harakatni tuxtatib bo‘lmasligini yaxshi bilardi va bari bir qarshilik qilardi.

Jiminning nolasi balatlashar ekan Yoongi uni yaqin ekanlini sezardi va qattiqroq so‘rib kuchliroq harakat qilardi.

Jimin : Yoongiiiiii tuxtang Axxx men immm men yaqinman Axxx BOLDIIIII

Jimin Yoongining sochidan tortib tuxtatishga harakat qildi ammo uldirmadi. Uning uruglari Yoongining og‘ziga ozod bòldi. Jimin bunday rozatli bushanishdan sòng holsiz yotarkan Yoongi ogzidagi uruglarni qòliga boshardi va avval ozining tik , yòģon a'zosiga so‘ng Jiminning anal teshigiga surtdi. So‘ng sekin ikki bormogini Jiminning ichiga kirgizdi. Jimin bu harakatdan butun lar aqildan ozib qichqirarkan Yoongi barmoqlarini chuqurroq tiqib, sevimli teshigini a'zosiga moslardi.

Bir necha daqiqa va Jimin tayyor. Yoongi sekin Jiminni bir oyogini kotarib azosini anal teshikka tugirladi. Jimin roxatda nima bolganini anglay olmay yotar ekan ichiga bor uzunligicha kirgan azodan qichqirib yubordi. Axir bu u uchun ikkinchi bor bolmoqda. Uzoq tanaffusdan so‘ng bolgan bu ish huddi birinchisi singari unga ogriq bergani tabiy. Yoongi ham buni yaxshi bilgandek harakat qilmay tuxtab turdi. Engashib Jimindan qayta bosa ola boshladi. Jimin ham ogiroqni unutish uchun uning bosasiga javob qaytararkan biroz vaqt otib ichidagi yuģon a'zo harakatlanishni boshlaganda yana ogriqli nola qildi. Ammo bu nola Yoongining busasi ichra yiqilib ketdi.

Ular ortasida bu ehtirosli onlar uzoq davom etdi. Yoongi otgan uzoq tanafusni bir kechada butunlay qopladi. Juda extirosli, biroz qupol ammo extirosli, yoqimli bo‘lgan bu kecha Jimin va Yoongining ongida yorqin xotira bolib qoldi....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
#_jeon_jeona_fanfic yozuvchi Park Minji
Reaksiya va fikirlarini kutib qolaman. 18 yoqmaganlar bilganini qilishsin. Sizlarga yoqimli mutola 💋💋💋

OTKAN QISMDA...

Keyin Jimin paydo bòldi. Lan ning qadirdon dostining ogli. Lan hech bòlmasa u tikil qolganidan mamnun bolgandi. Lekin Jiminni hukumdorga kanizak bolgani uni ham ich etini yerdi. Jimin har kuni uning yoniga kelardi. Azobli bolsada tabbassum qilishga harakat qilardi. Lan uni nimalar his qilyodganini biroz bolsada tushunardi. Iloji boricha uni ishga kumib tashlashga, hayot, kelajak, o‘tmish haqida oylamasligiga harakat qildirardi. Biroq Jimin bir sonya bosh qolsa chuqur hayollarga berilib ketardi. Bir nuqtaga tikilgancha tushkun qolardi. Lan uni bu axvolidan qattiq achinardi. Jiminga qarab ota onasi unga qanchadan qancha yaxshiliklar qilganini eslar lekin ozi javob qaytara olmayodganidan qattiq afsus qilardi....

HOZIR

Oradan bir havfta otdi. Yoongi shaharma shahar kezib savdogarlik bilan shugullanadigan kochmanchilarga ularni ham ozlari bilan birga olib ketishlarini iltimos qildi. Asli bu yerlik bolmagan , ozlari uchun qulay, tinch yurt izlab yurgan bu odamlar Yoongini aslida Qurol ekanligidan behabar hursandchilik bilan rozi bo‘lishdi. O‘tgan bir hafta Jimin va Yoongi ular bilan birga ancha kerakli manzilga deyarli yetib olishdi. Bu bir hafta ular uchun juda hursandchilikka boy otdi. Chunki har kuch yuduzli osmon ostida, gulhan atrofida barcha yig‘ilib birga ovqatlanishardi. Quvnoq kuchmanchilar boshlaridan utgan quvonchli voqealar haqida aytib berishardi. Erkaklar qushiq kuylaganda guzal ayollar raqsi tushardi. Biroq hech bir erkak bu guzallarga hirs kuchlari bilan qaramasdi. Aksincha ularning raqsidan zavqlanib yanada shuxroq qushiq kuylashardi. Jimin va Yoongi ham qolganlar singari baxtdan kulishar, Jimin ham hayotida bolgan qiziqarli voqealar haqida biroz aytib berar, ayollar raqs tushganda u ham ular bilan birga raqs tushardi. Yoongi Jiminni yorqin tabbassumini, guzal raqsini kuzatarkan unga bulgan sevgisi yanaqa oshar , yuragi tez tez urardi. Jimin ham Yoongi bilan qisqa muddat birga bòlgan bolsada shu vaqt ichida otgan bir havftadagidek baxtdan kulganini, bu darajada shovqinli bo‘lganligini ko‘rmagan edi. O‘tkan bir hafta mana shunday hursandchilik bilan juda tez otib ketdi...

Yoongi yoshlik vaqtida otasi ham usha ibodatxonaga olib borganini juda yaxshi eslaydi. U faqat uning sulolasigina biladigan bu ibodatxonaga borish yolini ham juda yaxshi biladi. Shuning uchun ular garchi bu kuchmanchilar bilan qanchalik qolishni xoxlashmasin ajralishga majbur bo‘lishdi. Kerakli nuqtaga yetishganida ular hamma bilan hayrlashishdi. Kuchmanchilar ularga qancha urganib qolganliklarini aytishdi. Hayrlashish qiyin bolsada ular buni udalashdi. Hamma òz yolidan ketdi. Kuchmanchilar òz yo‘llarida davom etishdi, Yoonmin quyuq bambuklar urmoni boylab òz manzillari tamon ketishdi.

Oradan yana bir hafta o‘tdi. Ular quyuq bambuklar boylab uzoq vaqt kezib yurishdi va izlagan manzillariga yarim tunda yetib kelishdi. Yoongi Jiminni qòlidan mahkam tutgancha ibodatxonaga darvozalari olida olib keldi. Darvozaning ikki burchagida turgan ancha eskirgan chiroqlarni olib sehri bilan yoqdi va birini Jiminga berdi. So‘ng bir birlarini qòllaridan mahkam tutgancha ichkariga kirishdi.

Ular ichkariga kirar ekan Jimin atrofni kòrib hayratda qoldi. Chunki bu ibodatxonaga odam kelmaganida 10 yildan oshgan bolsa ham atrof top toza , chinni chiroq edi. Yoongi esa huddi bu ibodatxonaga doim keladigan yoki yashaydigan insondek hotirjam harakat qilardi. Jimin esa unga ergashardi. Ular hovlidan otib ulkan ibodatxona ichiga ichiga kirish uchun darvoza oldiga kelishdi. Yoongi eshik oldida tuxtab ortidan hayratda atrofni kuzatayotgan Jiminni unga yetib olishini kutdi. Jimin bilan ular orasida bir necha qadam masofa qolganida Yoongi u tomon qul uzatdi. Jimin ham kechik tabbassum bilan Yoongining qòlidan tutdi. Yoongi Jiminni òzi bilan teng, yonma-yon bolganidan so‘ng darvozani 3 marta haqqillatdi va darvoza òz ozidan ochilib ularni ichkariga kirishiga imkon berdi. Yoongi Jimin tomonga kechik tabbassum bilan qaradi-da ichkariga olib kirdi.

Ichkari juda keng, yorug va issiq edi. Pol qimmatbaxo kok marmar bilan qoplangan, devorlar qizil yogozdan mustahkam qilib yashalgan, turli naqshlar bilan bezatilgan, shift esa Minlar sulolasiga tegishli ajdar tamg‘asi bilan bezatilgandi. Ulkan zalning tugrisida 10 dan oshiq qabri toshlari, ular ortida bòlsa qabri egalariga tegishli bòlgan rasmlar devorga oyib chizilgan edi. Jimin atrofni hayrat bn tomosha qilar ekan Yoongi shunchaki Jiminni harakatlatini kuzatar edi. Jimin sekin usha xonaning ohirida joylashgan qabri toshlar tomon sekin birdi va bar bir qabri toshiga yozilgan ismlarini uqib, qabr egalarining suratlariga mahliyo bilib qarab chiqdi. Eng qizigi bu qabr toshlarining hammasi guzallardan tashkil topgan, deyarli hammasi ayol , bittasi erkak kishi edi. Jimin bularni barchasini kuzatar ekan qabr toshlarining ohirida birgina ismi yozilmagan, suratini quyilmagan bush qabrni kordi. Hayron bolib Yoongi tomonga qaradi va savol berdi.

Jimin: Hazratim bu yer ibodatxonmi yoki mahbara?

Yoongi: Mahbara.

Jimin : Unda biz bu yerga nega keldik? Bular kim? Nega bu qabr tosh bush?

Yoongi : Chunki bu qabr tosh senga tegishli !

Yoongining bu gapidan so‘ng Jiminning tanasi muzlab ketdi. Tanasi tiragancha kòzlari bilan qabrtoshlariga qaradi va ohirida usha bush qabrtoshga tikildi.

Jimin: Nega bunday deyabsiz?

Yoongi : Buni tarixi uzun...

Yoongi sekin Jiminning oldiga yaqinlashib kelar ekan Jimin qorqanidan orqaga bir necha qadam tashladi biroq nimadirgadir urilib tuxtab qoldi. Yoongi Jimin qarshisiga kelib qullaridan mehir bilan ushladi va qabrtoshlarning eng boshiga olib keldi. Jimin qorqanidan unga ergashdi.

Yoongi : Qo‘rqma Jimin men senga hech qachon zarar yetqazmayman. - muloyimlik bilan gapirdi.

Jimin: Unda nega bunday dedingiz?

Yoongi: Chunki bu Minlar sulolasining qarg‘ishi sabab.

Jimin : Qarg‘ish?

Yoongi: Ha qarg‘ish! Qarshingdagi qabr tosh sohibasi buyuk Minlar sulolasini asoschining suyukli muhabbati va qarg‘ish sababchisi.

Jimin: Nima? - tushunmagandek suradi.

Yoongi: Bu ayolning ismi Shin Minsu. Minlar sulolasi asoschisi bolish Min Ganghyung ( avvalgi qismlarda ismini aytganmanmi yoqmi esimda yoq) bu xonimni urish vaqtida uchratgan va bir ko‘rishdayoq sevib qolgan.

Yoongi ayolning suratiga hurmat bilan boqgancha gapirarkan Jimin ham sekin usha ayol suratiga qaradi.

Yoongi : Bu ayol juda kuchli tabib bolgan. Hukumdor Min ogir yaralaganida tabiblik mahorati bilan davolagan. Hukumdor Min bu ayolni shu darajada qattiq sevganki uni doim yonida saqlagan, butun dunyoning shavqatsizligidan uni kòz qorachig‘idek asrab avaylab kelgan. Juda kop dushmanlar bu ayolni qolga olishga va hukumdor Minga qarshi qoyishga harakat qilgan. Urinishlar besamar ketmagan. Ular bu ayolni qulga olishgan, hukumdor ning kòz ungida sen bilan men hech qachon tasavur qila olmaydigan darajada azoblarni boshiga solishgan. Hukumdor sevgilisini azoblanishini qullari zanjirlangan holda majbur kuzatib turgan. Keyin esa dushmanlardan biri unga shart bir shart taklif qilgan. Uni va sevgilisini yashirincha ozod qilib yuborishi evaziga uni qiziga uylanishini aytgan. Akis holda sevgilisining azoblari ulgunicha tugamasligini aytadi. Hukumdor Min majbur bu shartga rozi boladi. Usha dushman va'dasida turib uni va bu ayolni qochirib yuboradi. Hatto bor qushini bilan uning tarafiga utadi. Va'daga vafo hukumdor Min ham Uning qiziga uylanadi. Biroq kuchli azoblarga chidagan bechora ayol sevgilisining o‘zgasiga uylanayodganiga chiday olmaydi. Tuyni ertasi kuni Hukumdor sevgilisini òz xonasida daxshatli xolatda topadi. Ayol devorga òz qoni bilan " Sen va sening avloding hech qachon sevgi nima ekanligini his qilmaysan. Agar kimnidir sevsangiz u uzoq yashaydi " deb yozgan bòldi. Ozi esa usha devorga suyangancha jon bergandi. Hukumdor Minga sevgilisining ulimi juda ogir botadi. Ichidagi ģazab va qayg‘uni jangdan oladi. Sevgilisiga azob bergan barcha dushmanlarini òldiradi, o‘limiga sababchi bòlgan usha unga shart bergan odamning ham butun qushini, urug‘ aymoqlari bilan qirib tashlaydi. Faqatgina u uylangan qizgina xomilador bolganligi uchun tirik qoladi. U taxtga utirgach sevgilisi uchun shu mahbarani qurdiradi va uning jasadini ham shu yerga qayta òz qòllari bilan dafin qiladi. U uylangan ayol ogil farzandli boladi. Ozi onasiz o‘sganligi uchun usha ayolni oldirishga qòli bormaydi. Olishidan avval esa yolgiz o‘gliga sevgilisining joylashgan joyi haqida aytib , uni tez tez yuqlqshini vasiyat qiladi.

Jimin: Juda achinarli hikoya ekan... - ovozida qandaydir hafalik va pushaymonlik qalqib turardi. Kòzlaridan negadir yosh sezib chiqardi.

Yoongi : Ha juda achinarli. Ammo shu ayolning usha devorga yozgan bashorati huddi qarg‘ish misol Minlar sulolasini haligacha ta'qib qilib kelmoqda...

Jimin: Ya'ni?

Yoongi: Manabu suratda Min Ganghuyungni ogili Min Gushie ning sevgilisi tasvirlangan. - Yoongi Minsu xonimning yonidagi qabri egasining suratiga qarab gapirdi.

Yoongi : Bu ayolning ismi See Jia. U roxiba bòlgan. Gushie bu ayolni uchratganida uylangan va bir ogli ham bor etdi. Lekin bular uni sevgib qolishiga tusqinlik qilmagan. Bir boy savdogar bu ayolni roxiba bolishiga qaramasdan Hukumdorga sovga qilgan. Boshida Hukumdor unga shunchaki oddiy Kaniz sifatida qaragan lekin bu ayolning òz diniga bolgan qattiq ishonchi, qilich kabi kiskir so‘zlari, oddiy ayollardan farq qiluvchi donoligi Hukumdori uni sevib qolishga majbur qilgan. Hukumdor bu ayolga uylanish uchun uni dini qabul qilgan va usha din asosida ayolning qòlini suragan. Ayol ham Hukumdor ning unga bolgan sevgisi juda kuchli ekanligini his qilgan, ozi ham Hukumdori huddi u kabi qattiq sevib qolganligi uchun rozi bolgan. Hukumdorni telbalarcha sevgan, unga bir ogil tuxfa etgan qirolichaga esa bu juda ogir botgan. U oz sevganini òz ayolga berishni xoxlamagan. Tuy kechasi ular xoli qolishi kerak bolgan vaqtda saroy xonimlaridan biriga Ayolni zaharlatgan va ayol nikohning ilk kechasi sevgilisining bag‘rida vafod etgan. Albatta suyuklisining o‘limi hukmdorga juda og‘ir botadi va u ham 3 kunga qolmay vafot etadi. Uning yolgiz ogli bu buyuk sevgining hotirasini saqlab qolish uchun ayolni bobosining sevgilisi yoniga tafin qiladi.

Jimin: Demak bu ayollarning hammasi hukmdorlarning erisha olmagan muhabbatlari bòlgan ekanda.

Yoongi: Deyarli ha. Bularning barchasi Hukumdor ning telbalarcha sevgan ammo erisha olmagan ayollari. Lekin ularning orasida bittasi suyuklisi ayoli bilan qolganlardan kora koproq yashagan va hatto farzandli ham bòlgan.

Jimin : Rostanmi? - kechik tabbassum bilan soradi.

Yoongi: Ha - u ham javoban kechik tabbassum qildi biroq bu tabbassum ortida kuchli ogriq bor edi.

Yoongi Jiminni qòlidan tutgancha bir qabri oldiga olib keldi.

Yoongi : Mana usha ayol. Uning ismi San Lechan bòlgan.

Yoongi : Unga uylangan Hukumdor ning ismi esa Min Soobin edi. Hukumdor Soobin sevib qolishdan juda qurgan va shuning uchun ayollardan doim uzoq yurardi ammo uning onasi o‘glini suqqa bosh bolib yashashini xoxlamagan va uni zodagon oiladan bòlgan qizga majburlab uylantiradi. Boshida Hukumdor ayoliga nisbatan ozini sovuq va befarq tutishga , uzoq turishga harakat qiladi lekin qirolicha Lechan oddiy ayol emasdi. U nima xoxlasa usha xoxlagan narsasiga erishmasdan qo‘ymaydigan ayol edi. Qirolicha Lechan Hukumdor ning yuragini zavd etish uchun 5 yildan ortiq harakat qiladi. Ammo hukumdor uning barcha urinishlarini chippakka chiqaradi. Oxiri taslim bolgan qirolicha huddi hukumdor singari unga befarqga aylanadi. Chuqur tushkunlikka tushib qoladi. Hatto ogir betob bolib qoladi. Tabiblar qirolichani oladi deb o‘yladi deb Hukumdorga habar beradi. Ushandagi hukumdor qirolichasini telbalarcha sevishini tushinib yetadi va uni tuzalishi uchun juda qattiq harakat qiladi. 2 yil deganda qirolicha Lechan tuzaladi. Ular 3 yil birga baxtli yashashadi. Ikki ogillik ham bolishadi. Biroq saroygacha yetib kelgan Vavo sabab vafot etadi.

Jimin: Muhimi sevgilisi bilan biroz bolsada baxtli hayoti va farzandlari bolgan ekan. Menimcha bu ayol qolganlardan ko‘ra baxtli yashagan bolsa kerak.

Yoongi : Men ham shunday deb o‘ylayman.

Jimin : Hazratim bu ayollar hukumdorlarning suyukli ayollari bolsa bu erkak kim? Uning qabri bu yerda nima qilyabdi? - Jimin uni eng boshidan qiziqdirgan yagona erkakning qabri va suratiga qarab gapirdi.

Yoongi: Bu yigit Qirolicha Lechan va Soonbinning katta ogli Gangseokning sevgilisi Park KimLee

Jimin: Nima ? Park? U ham Imugimi?

Yoongi : Bunisini bilmayman. Gangseok taxtga ulgayganidan sòng Taxtga otirgach hukumdor uni yoshlikdan birga katta bolgan bosh vazirning qiziga uylantiradi. Lekin bu uning eng katta xatosi edi. U uylangan qizni Gangseokning ukasi Seokchan telbalarcha sevar edi. U otasining buyrugi bilan qushni davlatga elchi sifatida ketgan vaqtda Gangseok bu qizga uylangan boladi. Seokchan qaytganida sevgilisini akasi bilan turmush Qòrganini eshitib qattiq g‘azablandi. U shu darajada ģazab otiga minadiki birinchi bolib õz otasini òldiradi. So‘ng qushin to‘plab akasini oldirish uchun urush boshlaydi. Urish davom etar ekan , Bu orada Gangseok uylangan ayolidan bir qiz bir oģilli bolan edi. Ukasi Seokchan shundoq ham sevgilisiga yeta olmagani alam qilganini yetmagandek yana òz akasidan farzandli bolgani juda qattiq alam qiladi. U ozing eng ishonchli bilan odami Park KimLee ga bolalarni o‘ldirishini buyuradi.

Jimin: Nima? KimLeega?

Yoongi: Ha KimLee bolalarni o‘ldirishga yollangan qotil edi.

Jimin : Unda hukumdor uni qanday sevib qoladi?

Yoongi: KimLee saroyga oddiy saroy og‘asi sifatida hiyla ishlatib kirib oladi. U bolalarga yaqin bolish uchun juda kòp harakat qiladi va buni uddalaydi. Qirolicha bolalarini himoyasini KimLee asli qotil ekanligidan behabar unga ishonadi. KimLee esa vaqtini poylab bolalarni o‘ldirmoqchi boladi lekin negadir bu qòlidan kelmaydi va bolalarni o‘ldirgandan kora Qirolni ishonchiga kirib oldirgan ma'qul degan fikriga keladi. Farzandlarini juda qattiq yaxshi kòrgan Gangseok ogir jangdan qaytgach birinchi bolib bolalari oldiga boradi va ular ilk marta bir birlarini uchratadilar. Kunlar oylarga ulasharkan KimLee Hukumdorim ishonchiga kirish uchun qilgan harakatlari sevgiga aylanadi. KimLee òzi bilmagan holda Gangseokni sevib qoladi. Gangseok ham KimLee ning telbalar kabi oshiģiga aylanadi. Ammo bu sevgi uzoq ga chuzilmaydi. KimLee tomonidan doimiy tarizda yetqazib kelingan ma'lumotlar sabab Seokchan butun saltanatni qolga oladi. Boshida u unga hiyonat qilgan sevgilisini ham bolalarini ham òz qullari bilan o‘ldirmoqchi boladi lekin Qirolichaga bòlgan kuchli sevgisi bunga yol qoymaydi. So‘ng sevgilisidan ayirgan Akasini oldirishga qaror qiladi. Lekin akasini oddiy oldirish yuragidagi yaralarga malham bolmaydi deb o‘ylaydi va GangSeokni shu darajada azoblaydiki Gangseok bu nogiron bolib qoladi. KimLee esa Gangseokni azoblanishiga bardosh berishga olishiga jim koz yumushga sevgisi yo‘lquymaydi va bir kun tunda uni o‘girlab ketadi. Bundan habar topgan Seokchan ularni qolga olish uchun ozi va ishonchli odamlari bilan ortidan tushadilar. 6 oy deganda ular KimLee va Gangseokni qurshovga olishadi. KimLee oddiy jangchilardan farqli yetarlicha kuchli sehir sohibi boladi. U garchi ajdar bo‘lmasada Gangseokning OLTIN AJDAR riga egalik qiladi va uning yordami bilan Seokchanning charchab qushini yakson qiladi. Biroq Seokchan bilan yakkama yakka jangda ikkisi ham vafot etadi. Taxt yana Gangseokga qaytadi. Gangseok bòlsa KimLeega bòlgan kuchli sevgisi va KimLee ning fidoyiligi sabab shu yerga dafin ettiradi.

Jimin: Uhhuuu ularning sevgis qissasi murakkabliklarga boy va juda shavqatsiz ekan. - Biroz hayrat ammo achinish bilan gapirdi.

Yoongi: Haaaaa ular juda murakkab sevgi qissasiga ega lekin ularniki singari Taehyungning buvisi va mening otamning sevgi qissasi ham huddi shunday mirakkablikka ega.

Jimin: Nima? Taehyungning buvisi?

Jimin hayrat bilan Yoongiga tikilar ekan Yoongi Jimindan uzoqlashib bir qabri tosh oldiga keldi. Jimin ham unga ergashdi.

Yoongi : bu ayol Taehyungning buvisi Chan Milisa. U qomondonning qizi bo‘lgan. Uning ukasi va mening otam juda yaqin dost bolishgan. Doim har doim har narsada otam va uning ukasi birga yonma-yon bolishgan. Otam va uning onasi urtasida anchagina yosh farqi bo‘lishga qaramasdan otam bu ayolni juda qattiq sevib qolgan. Otam u Milisa xonim bilan tanishganlarida 15 yosh bolgan ekanlar. Oziga ishongan va manman bo‘lganliklari ham aytgan edilar. Otam do‘stini korgani ularni uyiga borganlarida Millisa bilan tuqnash kelganlar. Milisa qarshi qiz bola bòlsa ham otasi bilan tengma teng bolib jang qiladigan, har qanday erkakni yenga oladigan darajada kuchli bolgan ekan. Otam Milisani bir kurishdayoq sevib qolgan ekanlar va uni e'tiborini tortish uchun Jangga chaqirgan ekanlar. Albatta jang natijasi ikkimizga ham ma'lum. Ammo dadam maglub bolgan bolsa ham Milisani e'tiborini tortishni uddalagan ekan. Shu tariqa otam uni yuragini zavd etish uchun uning ortidan 4 yil yugurganlar va urtadagi yosh farqiga qaramasdan turmush qurishni taklif qilganlar. Milisa ham otamni sevgisiga ishonib rozilik bergan ekan biroq ular turmush qurishlaridan avval ularning oilasi xoyinlikda ayiblanib qatil qilinish haqida farmon chiqadi. Qatil amalga oshirilib Milisadan tashqari barcha qatil qilinadi. Milisani esa otam qatil qilinishidan avval o‘girlab ketadi. Otam sevgilisini tirik qolishi uchun onasidan yani Qirolichadan yordam so‘raydi. Qirolicha esa otamga ayar u xoxlagan qizga uylansa Milisaning xavfsizligini òz boyniga olishini aytadi. Otam sevgilisi uchun ozini qurbon qilib onamga uylanadi. Bu vaqtda esa Milisa otamdan Taehyungning onasiga homilador edi. Bir yil otib Taehyungning onasi Min Jesu dunyoga keladi. Biroq Milisa tug‘ruq vaqtida vafot etadi. 5 yil otib Taxni qòlga olgan qirolicha vafot etadi va taxtga otam òtiradi. U taxtga o‘tirishi bilan Milisaning oilasini beayib deb farmon chiqaradi va qizini saroyga olib keladi. Otam bor mehri va e'tiborini Jesuga qaratadi. Uni ozi qizi ekanligini hech kimga ayta olmagan asrandi qizi deb e'lon qilgan bolsa ham òz familasini beradi. Onam esa otamni e'tiboriga biroz bolsada sevgisiga erishish uchun juda kòp harakat qiladilar. Oxiri otam bilan yuzma-yuz bolib qiziga suyukli ona, uning esa mehribon rafiqasi bolishini mumkinligini faqat hech bòlmasa bir tun u bilan birga bolishini agar bunga rozi bolmasa u bilan ajrashini va ketishini aytadi. Otam 5 yildan ortiq ona mehriga roz bolgan qizining baxti uchun bunga rozi boladi. Usha bir kecha tufayli men dunyoga keldim. Onam va'dasida turib opamga mehribon ona bo‘ldilar. Men ham opam bilan baxtli edim. Ba'zan oylayman agar onam ushanda jasorat korsatib otamga shart qòymaganida men bu dunyoda bòlmasmidim? Yana bilmadim.... hullas odam va Millisa qissasi shu tariqa yakun topgan.

Yoongi horg‘in boshini egdi va chuqur nafas oldi.

Yoongi: Bilasanmi Jimin bu suratlarning barchasini hukumdorlar òz qòllari bilan chizishgan. Otam meni 12 yoshimda shu yerga olib kelib barcha xonimlar haqida aytib bergan edilar. Men esa bu hikoyalardagi hukumdorlar axmoq bòlsa kerak deb o‘ylagandim ushanda. Sevgi nima ekanligini tushunmaydigan darajada yosh bòlgan bòlsam kerak. Chunki men uchun usha paytda otam , onam va opam barcha narsalardan ustun edilar. Opamni juda yaxshi korardim. Har tun opamni issiq quchog‘ida uxladim. Ular uxlashimdan avval juda ajoyib qushiq kuylab berardilar. Menimcha bolaligimdagi barcha yorqin xotiralarim opam bilan bogliq bòlsa kerak. Biroq Minlar ģargishi nafaqat erkaklar balki ayollarga ham ta'sir qilishini juda alamli. Chunki Minlar kimnidir sevga usha insonning telbasiga aylanishadi. Qattiq sevishadi, òz bolsada sevilishadi biroq uzoq ga chuzilmaydi. Chunki opam SILLA Hukumdori Kim Jangvon ni sevib qolganida otamga qarshi chiqib Unga turmushga chiqdi. U doim menga xat yozardi va juda baxtli ekanligini takitardi ammo korib turganingdek opamning baxti ham uzoq ga tuzilmadi. U ham vafod etdi buyogi senga ma'lum...

Yoongi kòzlarida yosh bilan boshini eggancha gapirar ekan Jimin Yoongiga achinish kòzlari bilan qaradi va sekin uni bag‘riga bosdi. Yoongi ham uning yilkasiga yoshini qo‘ygancha jim , Jiminning issiq quchog‘ida singib ketdi.

Yoongi : Jimin men seni òlishingni xoxlamayman. Seni ilk marta darvoza yonida taxtiravonda paytingda ko‘zlarimiz tuqnashganda yuragim jiz etdi. Hayollarimni egallab olding. Har tun seni ko‘rish uchun yashirincha borib sezdirmasdan seni kuzatar edim. Aqildan ozgan telba kabi seni Taehyungdan ham Namjoondan ham hatto saroy xonimlariyu ogalaridan ham rashk qilardim. Ozimga aytardim " Yoongi seni sevishing mumkun emas " ammo yoq uddalay olmadim. Usha kun seni raqs tushayotgan xolatiningni kòrib rostan ham aqildan ozdim. Xonada yolģiz paytimida sening meni rad etganingda, oldirishga urunganingda senga bolgan sevgim yanada kuchaydi. Seni ga bolgan xoxish meni butunlay egallab oldi. Seni upganimda busamga javob qaytarganingda, tegishimga ruxsad berganingda sen ham menga befarq emasligingni tushundim. Tongda ko‘zlarimni ochganimda seni naqadar guzal ekanligini ga yanada amin boldim lekin yuragimda juda kuchli qurquv paydo bòldi. Seni yuqotaman, sen ham qolganlar singari meni tark etasan deb o‘yladim. Shuning uchun seni yolgiz qoldirdim. Bilaman sen meni yonimda uygonishni juda xoxlagan eding lekin usha payt men eng yaxshi tanlov shu deb o‘yladim. O‘zimda sendan uzoq yursam sen yashaysan. Hech bolmasa yashaganingdan, bir havoda nafas olayodganimizdan hursand bolib yashayman deb uylagan edim. Lekin so‘zlarimga ishon seni sevmagan soginmagan kunim bir kun ham bolmagan. Hatto ba'zan seni yashirincha korgani tuyda kelardim. Sen esa uxlamasdan kitob mutola qilarding. Men seni toki uxlashga yotmaguningcha yashirincha kuzatardim. Keyin yoningga kirib shirin iforingdan tuyib nafas olardim va ketar edim. Keyin Jennie keldi. Bu esa meni yanada havotirga tushirdi. Agar senga yaqin bòlsam Jennie senga nimadir qilishidan qorqdim. Uning oilasi huddi chiqmovuq singari saltanatimni urab olgan va kop narsalarga quli yetadigan darajada kuchli. Bazim bòlgan tunda ham sen menga qanday tikilib turganingni his qildim. Ich ichimdan senga qarashni, oldingga borib qattiq quchoqlab sevishimni aytishni xoxlagandim lekin jim turishga majbur edim. Jennie seni raqs tushishga majbur qilganida undan juda jahlim chiqdi biroq undan ham kop senga hirs kòzlar bilan qarab turgan usha marazlardan koproq jahlim chiqdi. Shuning uchun usha payt senga piyola otgandim lekin tegadi deb oylamagan edim. Xaligacha òzimni ayiblayman qanday qilib qolib bordi bunday qilishga? Qanday qilib seni bu axvolga solishga jurat etdim? Ichimda shu fikir aqildan ozdirardi. Keyin esa usha majlisda seni mendan surashganda usha marazni oldirishga tayyor turgandim. Baxtimga Jungkook unga oz òrnini korsatib qoydi. Keyin esa seni kasal ekanligingi aytdi. Ichimda qurquv alanga singari yondi. Seni sevganim uchun sen betob bo‘lding degan fikir ich etimni yer ekan Astro menga Òtmishda qilgan ekan katta xatoyim bilan yuzlashishga majbur qildi va keyin seni askarlarimdan bir ulkan ilon seni tushlagancha tibbiyot saroyiga olib ketayotgani xaqida habar berganida boshqa òzimni ushlab turolmadim. Taslim boldim. Sen tomon intildim. So‘zlarimga ishon usha vaqt seni hushsiz ogir axvolda ko‘rganimda yuragim vayronaga aylangandi. Agar senga nimadir bolganida yoki òlganingda men hech ikkilanishsiz ozimni oldirgan bolardim.

Kechir iltimos. Senga qolganlari uchun kechir. Seni sevaman Jimin. Juda qattiq sevaman. Sensiz hayotimni tasavur ham qilolmayman. Iltimos Òlma! Meni qolganlar singari tashlab ketma. Men ham seni qolgan hukumdorlar singari usha bush qabr seni qoyib ismingni yozishni xoxlamayman. Har yili davlat ishlaridan ortib seni korgani kelishni senga uzoq 1 yil yashashni xoxlamayman. Iltimos Jimin o‘lma! Men sen bilan huddi ertaklardagidek uzoq va baxtli yashashni xoxlayman. Seni sevaman. Agar hozir òl desang hech ikkilanmasdan yuragimni senga beraman. Iltimos meni tashlab ketma.... Òlma...

Yoongi Jiminni qattiq quchoqlagancha yiģlab òz sevgisi haqida oshkor qilar ekan , uning so‘zlaridan qattiq ta'sirlangan Jimin ovoz chiqarmasdan jimgina Yoongini quchgancha yig‘lardi....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
_jeon_jeona_fanfic Muallif Park Minji.
Umid qilamanki bu qism sizlarga yoqdi. Uzun bolsada erinmasdan, zerakmasdan uqiysizlar degan umiddaman. Xatolar uchun uzur va juda kòp fikir bilan reaksiya kutib qolaman. 💋💋💋 Yoqimli mutola!

O‘TKAN QISMDA...

Astro: Nima?

Ustoz Kang: Sen bn yolģiz qolganimizda gaplashaman.

Jimin: Zotiolilarini iltimoslarini men uchun bajarasiz tuģrimi Onnie? - Jimin jiddiy ohangda savol berdi. Astro esa uning uta jiddiy ekanligidan biroz quradi va ha degandek bosh silkadi. Shunday qilib Yoongi va Jimin saroydan ketishdi. Qolganlar esa reja asosida harakatga kirishishdi...

HOZIR

Yoongi va Jimin ketgach barcha reja asosida ishga kirishdi. Astro Jimin qiyofasiga kirib xammani kòz ungida Taehyung va Jungkook bilan birga saroyga kirib keldi. Hech kimga hech nima demadi. Shunchaki unga ajratilgan xonaga kirib ketdi. Saroy xonimlaridan bir uni xonasi eshigi oldiga kelib " nimadir xohlaysizmi " deb so‘raganda " hech nima kerak emas. Men chaqirmagunimcha bezota qilmang " deb buyruq berdi. Saroy xonimlari ham shu buyruq ga buysunib boshqa uni bezota qilishmadi.

Yarim tun. Astro qancha harakat qilmasin uxlay olmasdi. Goh chap goh òng taraf burilib uxlashga urunardi. Lekin hech buni eplay olmasdi. Xayolida faqat Ustoz Kang bilan otgan tunlari kelaverardi. Yoq siz yomon xayolga bormang. Astro hech qachon Nasaga hiyonat qilmagan. Bular shunchaki oddiy do‘stona tunlar. Ular tonggacha bir birini bag‘rida issiq taftlarini his qilgancha uxlashardi xolas. Xozir bòlsa Astro yolģiz va negadir sovuq qotmoqda. Uning ichiki hissiyotlari yoshligidan buyun doim iliqlik taratib turuvchi mehribon quchoq tomon undardi. Lekin nega bunday ekanligini ham ozi bilmasdi...

Oxiri taslim boldi. Urnidan turib kichik ilon qiyofasida xonasidan chiqdi. Asrofni kuzatib eshigi oldida ikki eshik og‘asi va huddi shuncha saroy bekalari tungi navbatda turganliklarini ko‘rdi. Astro sezdirmay ular yonidan sudralib utib saroy hovlisiga chiqib oldi. Saroy hovlisi juda katta va manzalari gullar bilan juda viqorli ko‘rinardi. Hozir tun bo‘lganligi uchun har o‘n qadam uzoqlikka chiroqlar urnatilgandi. Chiroqlar sabab ulkan hovli huddi kungiz kuni singari yoruq edi. Astro sekin sudralib ut-ulanlar orasidan yashirincha hovlini kesib utib chiqish darvozasi oldiga yetib keldi. Darvoza oldida ham ikkita qizil libos keyin olgan askarlar har yarim soatda asrofni aylanib chiqardilar. Astro ham ularni darvoza oldidan uzoqlashini kutib turdi. Ular uzoqlashgach esa sezdirmay saroydan chiqib ketdi. Jeonlar saroyi va Tibbiyot saroyi bir biriga qarama qarshi joylashgan va yetarlicha uzoq masofa bor edi. Astro buni yaxshi bilardi va shunga qaramasdan tavakkal qilib saroydan chiqdi. Uzoq sudralishlardan sòng u ozi xoxlagan manzilga yetib keldi. Tibbiyot saroyini quriqlardigan askarlar yonidan sezdirmay òtishni uddalab ichkariga kirdi. Saroy juda katta va bu saroyda tabobatga oid eng qadimgi narsalardan hozirgacha bolgan buyumlarni bemalol topsa bulardi.

Avvallari bu saroyda juda qizg‘in edi. 100 dan oshiq tabiblar va tabib shogirdlari shu yerda yashashardi. Usha vaqtlar ustoz Kang oddiy shogirt tabib edi. Biroq Hukumdor Min Yoongi taxtga utirgach barchasi uzgardi. U otasi o‘limidan shu darajada darg‘azab bolgandiki juda kòp tabiblarni boshini oldirdi. Qolganlari jonlari shirinlik qilib qochib ketishdi. Faqat Tabib Kang gina saroyda Min sulolasiga sadoqatli ekanligini isbotlab qoldi. Utgan yillar davomida u juda kòp amaldorlarni, oli nasablilarni, saroy ogalarini, saroy bekalarini, kanizaklar va davolashiga muqtoj bòlgan barchani yolģiz òzi davoladi. Hozir esa bu ulkan sovuq saroyda faqatgina u yashaydi. Ichkariga faqatgina bemorlar va unga kirishga mumkun...

Astro saroyga kirgach sekin Ustoz Kangning shaxsiy xonasiga sudralib bordi. Xonaga kirganida xona qob qorong‘u va hech kim yoq edi. Astro Ustoz Kangni yulaklar buylab sudlarib atrofni tekshirdi va bir xonada topdi. Astro avvallari bu xonani ko‘rmagan, kòrgan bòlsa ham e'tibor bermagan edi. Ichkariga sekin sudralib kirarkan xona, xonani yoritib turgan chiroq va juda kòp usti mato bilan yopilgan suratlar borligi kordi. Sekin odam qiyofasiga kirib xona markazida turgan qolgan rasmlardan ancha kattaroq bo‘lgan rasm oldiga keldi. Boshida rasm ustiga o‘ralgan matoni oziroq kutarib rasmga qaradi. Lekin nima chizilganligini tushunmagach butunlay olib tashladi va hayratda qotib qoldi. Chunki rasmda ozi tasvirlangandi. Rasm shu darajada chiroyli chizilgan ediki guyo Astro qarshisida òz egzagini ko‘rgandek bòldi. Huddi haqiqiydek , rasmdan tirilib chiqadigandek.

Astro hayrat bilan tikilarkan ortidan notanish insonning ovozini eshitib muzlab qoldi.

- Sen bu yerda nima qilyabsan?

Astro boshida biron bir askar uni korib qoldi deb o‘yladi. Lekin keyin saroyga faqat Ustoz Kang kirishi mumkinligini eslab ortidagi inson kimligi haqida shubhada qoldi. So‘ng sekin ortiga ògirildi va qizil libos kiyib olgan , oq niqobli odamni kordi. Astro karah holda sozsiz usha insonga tikilar ekan usha inson qollarida kutarib olgan qimmatbaxo ranglardi Astro odidan shunchaki olib utib ketdi va usha guzal rasm oldiga quyib ozi Astro oldiga keldi. Astro esa undan kozlarini uzmay tikilib turardi.

- Nega bu yerdasan Astro? Jeonlar saroyida bolishing kerak emasmi? - niqob ortidan eshitilgan bu mayin ovoz Astroni chuqur hayollardan olib chiqib savollar umoniga tashladi. " bu odam kim? Nega bu yerda? Nega yuzini yashirib olgan? Tabib Kang qani? Bu yigit faqat ular biladigan rejadan qanday habordor ? Bu savollar uning boshini egallab olgandi...

Astroni jimligini korgan usha niqobor yigit Astro nega jimligini taxmin qilib sekin niqobini yechdi. Niqob ortida esa juda kelishgan yuz turardi. Bu yuz shu darajada kelishgan ekandiki Astro tush koryabman deb uylay boshlashiga sababchi boldi.

Astro : Sen kimsan? - hayratlangancha suradi. Bu savolni eshitgan yigit esa balant ovozda haxolab kula boshladi. Astro esa unga axmoq singari qarab turardi. Yigit bir necha daqiqa kulgach òzini zòrģa ushlab oldi va Astro oldiga kelib ikki qòli bilan Astro qòllarini ushladi. Uning kòzlariga tik boqib kechik tabbassum qildi.

- Astro bu men Lan man. Shunchaki bugun asil qiyofamga ozgardim. - mayin ovozda aytilgan bu gapdan so‘ng Astro Langa shook holda qaradi.

Astro : Lan? Bulishi mumkin emas! U bu darajada kelishgan emasdi ...

Astro uylamasdan gapirib yubordi. Buni eshitgan Lan esa yana balant ovozda kulib yubordi. Biroz òziga kelib kulishdan tuxtagach esa yana Astroga yuzlandi.

Lan: Azizam Sen meni anchadan buyon qari chol qiyofasida ko‘rganing uchun asil qiyofamdan hayratlanayodgandirsan xoyna-hoy. Axir bilasanku men Elfman. Men 200 yil yashayman.

Astro : Lan... - Astro qarshisidagi yigitga boshdan oyoq sinchiklab qaradi va bu inson ozining qadirdon iliqligi ekanligini his qildi. So‘ng uning qòllaridan tutib turgan Lanning qullariga qaradi va chap qòliga tongda ozi boglagan bogichni kòrib yanada amin bòldi.

Astro sekin Lanning bogich boglangan qulini ushlab lablari oldiga olib keldi va mayin upich qoldirdi. Lan esa bu holatdan hayratlanar ekan Astro unga mehir bilan qaradi upich bosgan qòlini yuzi oldiga olib kelib, yuzi bn huddi mushikchalardek surtindi.

Astro: Mening qadirdon issiqligim... Sen hozirgi holatning menga juda yoqdi. Doim shunday qol... - mayin ohangda gapirdi. Lanning esa yuragi juda juda tez urardi...

Lan : Ichib oldingmi ?- hayrat bilan gapirdi.

Astro : Yoq... - mayin ohangda kechik tabbassum bilan.

Lan : Unda nega bunaqa gaplarni gapiryabsan ? - hayajon bilan

Astro: Chunki seni sogindim...

Lan : Nima uchun ? Axir.. birgamizku

Astro: Bilmadim... bilganim shuki seni issiq qichoģingni xoxlayman. Meni quchoqla, up, hayrli tun tila , bag‘ringda uxlashimga ruxsad ber...

Lan : Aniq ichib olmading tuģrimi? - yanada hayrat bilan soradi.

Astro : Yoq - sekin shivirladi va qòllarini keng yozib Lanni buynidan osilib quchoqlab oldi. Oyoqlarini Lanning beliga uran oldi. LAN esa uning mayin tabbassumiga song yorqin kòzlariga qaradi.

Lan : Mening malikam men bilan uxlashni xoxlar ekan xohishlarini so‘zsiz bajaraman.

Lan Astroni kutarib xonadan olib chiqdi. Yulaklar boylab yurib òz xonasi oldiga keldi. Ichkariga kelib Astroni sekin yotog‘iga yotqizdi. Astroning kòzlariga qaradi. Bu ko‘zlarga uzoq tikilib turdi va nima xoxlayodganini bila olmadi. Sekin undan uzoqlashdi. Astro yodgan joyida Lanni kuzatar ekan Lan ustidagi qizil hambok ni yechib tashladi. Song sekin Astro oldiga joylashdi. Ikkisini ham bemalol urab turadigan choyshabini olib uradi. Keyin esa Astroni issiq quchoģiga tortib peshonasidan updi. Astro ham uning bag‘riga yaxshilab joylashib olib sekin kòzlarini yumdi.

Astro: Bugun tuģulgan kuningmidi? - kòzlarini ochmagan holda shivirladi.

Lan : Ha...

Astro: Nega menga eslatmading ?

Lan : Ozing eslashingni xoxladim...

Astro : Mendan xafamisan?

Lan: Nima uchun?

Astro : Tuģulgan kuningni unutdim va bu kun oddiy kundek utdi.

Lan : Bitta sen emas barcha unutdi. Lekin hafa emasman. Muhimi yonimdasan...

Astro: Kechir...

Lan: Hech qisi yoq...

Astro: Asil qiyofanga tuģulgan kuning bolganligi uchun qaytdingmi?

Lan : Ha. Bu kun òzimni yashirishni xoxlamadim.

Astro: Xonadagi suratlarni sen chizdingmi?

Lan: Ha.

Astro: Nega meni chizding?

Lan : Chunki menga yoqasan. Buni ozing ham bilasan. Men chegaralarimni qayerda tuxtashini bilaman. Senga erisha olmasligimni ham bilaman. Hech bolmasa suratlaring meniki bolib qoladi. Sen bunga qarshilik qila olmaysan.

Astro: Bizga birga bolish mumkun emas.

Lan : Bilaman... - tushkunlik bilan gapirdi.

Astro : Biroq bugun senga chegaralarni biroz buzishingga ruxsad bermoqchiman. Tug‘ilgan kuningni unutganim uchun.

Astro uta hotirjamlik bilan gapirdi va kòzlarini ochib unga hayrat bilan qarab turgan Langa tikildi.

Lan : Kasal bolib qoldingmi? Yoki alaqsirayabsanmi ? - Lan shu darajada Astroning gaplaridan hayratda ediki hatto ishona olmasdi. Shu sabab bir qòli bilan Astroning haroratini tekshirib kordi. Hammasi joyda. Astro betob emas. Unda nega bunday deyabdi ?

Astro Lanni peshonasida turgan qòlini olib tashladi va tezda uning yoqasidan ushlab òziga tortdi. Lan nima bolganini anglashga ulgurmasidan lablarida Astroning yumshoq lablarini his qilib toshdek qotib qoldi. Kòzlari katta katta bòlib ochildi. 1 daqiqa davomida u hozirgi holatni anglashga harakt qildi. Bu vaqt Astro Lanning ogziga tilini kiritishga ruxsad sorab harakt qilardi. Lan taslim bolib kòzlarini yumdi. Sekin Astroni tagiga oldi va javoban upa boshladi. Ular shu darajada chuqur va ehtirosli busa olisharnidki ikkisi ham nafas olishni butunlay unutib qoyishgandek edi.

Oradan besh daqiqa utib lablar bir bir dan uzuldi va chuqur chuqur nafas olina boshlashdi

Lan : Yana opsam mayli ?- sekin shivirladi. Astro esa javoban " Ha" deya bosh silkadi. Lan ruxsad olgach lablarini Astroning lablariga bu gal ozi bosdi va chuqur busa ola boshladi. Bu busa shu darajada chuqur va ehtirosli ediki ikkisi ham butun dunyoni unutib ayni shu busa bilan yashayodgandek edilar...

Lablar yana uzulganda ikkisi ham hayajondan ogir nafas oldi. Bir biring kòzlariga tikilishdi. Ikkisining ham kozlarida extiros yulduz singari miltirab turardi.

Lan: Nega bunday qilding? Endi seni shu darajada xoxlayabmanki òzimni ushlab tura olmaslikdan, senga zarar berishdan qòrqyabman.

Astro : Seni yaxshi kòraman Lan. Hislarim juda kuchli lekin bu sevgi emas. Men sizsiz hayotimni tasavur qilolmayman. Tugulganimdan to shu kungacha yonimda eding. Menga keraksan. Senga ozimdan ham koproq ishonaman.

Lan : Sen mening hislarim bilan uynashyabsan.

Astro : Kechir...

Lan : Men ketishim kerak - Lan urnidan turib xonadan chiqib ketdi. Astro esa uning ortidan pushaymonlik bilan qarab qoldi.

Oradan bir necha soat utgach Lan òzini va hissiyodlarini tinchlantirib xonaga aytib keldi. Kelganida Astro uning yotog‘ida shirin bolib uxlab yotardi. Lan sekin unga yaqinlashib yuzini tusgan sochlarini qulog‘i ortiga oldi. So‘ng sekin undan qisqa busa olib òzi xonasining bir burchagiga utirdi. Uxlayotgan Astroga tikilib uzoq va chuqur hayollarga berilib ketdi.

LAN VA ASTRO TANISHUVI...

Hammasi Qish faslida boshlandi. Qishloq oqsoqoli bo‘lmish Janob Park ning rafiqasi qiz farzandli bòldi. Oqsoqol bu kechik qizaloqni yillar davomida kutgan edi. Ular turmush qurishlaridan avval Oqsaqolding yolģiz singlisi tuzalmas kasal tufayli vafod etgandi. Oqsaqol agar qizli bòlsa singlisini ismini qoyib mehribon bolishga doim himoya qilishga qasam ichgandi. Turmush qurqanidan sòng birinchi farzandi ugil bòldi. Kutilganidek ugli qolgan imugilardan ancha kuchli edi. Yillar utdi hamki Oqsoqolning qizlik bolish orzusi amalga oshavermadi. Vanihoyat yillar utib bu orzu amalga oshib qizli bòldi. U qizli bolganligi haqida barchaga baralla aytdi. Qishloqdagilar bu qizaloqdan katta umid qilishardi. Huddi ota onasi va akasi singari buyuk tabib boladi deb uylashardi lekin bunday bòlmadi. Qizaloq 1 yoshga kirganda òzi bilmagan holda onasini la'natladi va onasi la'nat sabab vafod etdi. Ayolini olimi Oqsaqoga qattiq ta'sir qildi. Qiziga bòlgan mehri so‘ndi. Endi unga faqat ayolini qotili sifatida qaray boshladi. Butun qishloq Imugilar qora utmishini bilishardi va qizaloqning bu kuchi ularni vayron qilishidan qo‘rqib undan uzoq yurishga harakat qilardilar. Hamma undan yuz ugirgan bir paytda faqatgina uning akasi uning qòlidan tutdi. Singlisini hammadan humoyalash, yoki qolganlarni singlisining boshqarib bolmas siridan himoyalash uchun qishloqning bir burchagida yolģiz yashaydigan Lan ismimli bolaga Singlisini ishonib topdirdi.

Lan unga ishonib topshirilgan qizaloqga uzgacha boglanib qoldi. Qizcha ham Lan oldida juda erkin edi. Lan qizni shu darajada qattiq yaxshi korardiki qayerga borsa uni ozi bilan olib yurardi. Qishloqdagilar ularni ko‘rsa shivir shivir qilib o‘zlarini olib qochishardi.

Usha kun keldi. Barcha bolalar bir joyga yig‘ildi. Lan ham istamaygina qizaloqni marosimga olib bordi. Marosim boshlandi. Barcha bolalar ota onalari yordamida sehirlarini ozodlikka chiqarishdi. Oqsaqol qizing marosimga qatnashtirishdan bosh tortdi. Ushanda ham uning akasi va suyukli yori yordamga keldi. Marosim ohirlab qolganida ular qizaloqni sehirni ozod qilishdi.

Bu vaqtda avvalgi marosimda oz juftini topa olmagan Nasa ning sehir ham òz juftini qolganlar orasidan izlardi. Bizning qizalogimin singari Nasa ham qishda u bilan bir oyda ikki kun farq bilan dunyoga kelgandi. U dunyoga kelganida va bir yoshga tulganida sehrini namoyish qildi. Butun qishloq axolisi uning sehridan lol qolishdi. Hali qishloqda bu darajada kuchli sehir egasi dunyoga kelmagandi. U shu darajada kuchli ediki Oqsoqolni ham uning o‘glini ham ortda qoldirardi. Uning ota- onasi bunday juda baxtiyor edi. Oqsaqol ham bu bolani kelajagi buyuk boladi deb bashorat qilgandi. U birinchi marta marosimga qatnashganida òz juftini topa olmagandi. Usha vaqtlar uning ota onasi yolgiz oģlidan havotir olishgandi. Lekin... Lekin bu havotir endi daxshatga aylandi...

Uzoq qidirishlardan sòng Qizaloqning sehri òz juftini tanladi. Ya'niy qishloq kelajagi deb bashorat qilingan yigit va qishloq falokati deb bashorat qilingan qiz bir birini tanlashdi. Barcha daxshatada edi. Qizaloqning Akasi va suyukli yoridan tashqari. Chunki ular umid qilishardiki bu ikkisi bir kun imugilarning yashirin qismatini uzgartiradi deb...

Kunlar utib borardi. Lan unga ishonilgan qizaloqga bor mehrini berardi. Uni barchadan himoyalash uchun doim harakat qilardi. Qizaloq esa deyarli kuning yarmini oz jufti bilan o‘tkazardi. Nasaning ota onasi uni qizchadan qancha ozoq tutishga harakat qilmasin Nasa faqat u tomon intilardi. Lan esa suyuklisini Nasadan rashk qilardi. Tinimsiz uqishga va Nasadan yaxshiroq tabib bo‘lishga harakat qilardi. Ich ichidan umid qilardiki bir kun undan ozib ketib suyuklisiga òzini unga koproq munosib ekanligini isbotlashga. Biroq qancha harakat qilmasin bari befoyda edi. Lan oylar mashq qilib uddalagan sehrini Nasa bir qasharda uddalardi. Barcha harakatlar bilan Nasa Landan ustun turardi. Lan tushundiki bu yerda qolsa hech qachon Nasasan uzib keta olmaydi. U uzoq o‘yladi. Suyuklisini tashlab ketish u uchun juda qiyin edi lekin ketishga qaror qildi. Buni oqsoqolga va o‘gliga aytdi.

Oqsaqol bunga rozi boldi lekin ogli u ketsa singlisiga kim g‘amhurlik qiladi deb havotirda qoldi.

Lan ketishi kerak bolgan kun keldi. Qishloqdagilar uni kuzatishga kelishdi. Hamma unga omad qilardi lekin Lan faqat sungi marta suyukli qizalog‘ini korishga oshiqardi lekin qizaloqni hech kim xayrlashish marosimiga olib kelmadi. Orniga oqsaqol unga kechik jonsiz ilonchani berib uni suyuklisi berganini, bir kun qaytganida uni shu ilon bilan tanib olishini aytganini aytdi. Lan kaftidagi kechik ilonchaga kòzlarida yosh bilan qaradi va bir kun bu qishloqga eng kuchli Imugilardanda kuchliroq tabib bo‘lib qaytaman deb qasam ichgancha ketdi.

Yillar o‘tdi. Lan juda qiynalsada yolida uchragan barcha tabiblardan òzi bilmagan davolash usullarini organdi. Ko‘plarni davoladi va mehrini qozondi. Suyuklising sovg‘asini hech qachon qolidan qo‘ymadi. So‘ng kimdir unga ZHONGGUE saroyida kuchli tabiblar borligini, u yerga borsa kòp narsalarni urganini aytishdi. U ham hech ikkilanmasdan usha yerga bordi. Kuchli tekshiruvlardan oziroq hiyla yordamida otib oldi. So‘ng saroyda ishlay boshladi. Bosh tabiblarga ergashib ularning davolash usullarini o‘rgana boshladi. Saroy rostan ham davolashni urganish uchun juda qulay edi. U yashirincha kutubxonalarga kirib kitob oqib òz ustida ishlashda davom etdi.

Mana biz bilgan usha og‘riqli kunlar yetib keldi. Valiyaxt shahzoda Imugilar qishlog‘idan eng kuchli tabiblarni olib kelganligi haqida habar butun saroyga tarqaldi. Lan buni eshitib juda hursand bòldi. Chunki ulardan suyuklisini qay axvolda ekanligini bilsa bolardi. Oradan bir kun otib u Ustozi oqsaqol va Nasa bilan korishdi. Nasa juda kelishgan bòlib ulg‘aygan edi. Lan ham juda kelishgan bolsada boshlarini e'tiborni tortmaslik uchun inson yoshiga mos qiyofada edi. Ular uzoq suxbatlashishdi. Nasa Lan ketganidan so‘ng qizaloq ham yuqolganligi haqida aytganida Lanning nafasi tomog‘ida tiqilib qolgandek bo‘ldi lekin keyin u bilan doim birga bolgan usha janji iloncha aslida Suyukligi ekanligini korib butunlay hayratda qotib oldi.

Nasa òz sehir bilan kechik ilonni Inson qiyofasiga kirishiga yordam berdi. Ilon òz insoniy qiyofasiga kirganida Lanning ham Nasaning ham nafasi tomog‘iga tiqildi. Chunki ularning qarshisida shu darajada guzal qiz turardiki oshiq bolmaslining imkoni yoq edi. Uning uzun sochlari , ohu kozlari, qon kabi qizil lablari , oppoq terisi barcha barchasi aqildan ozdiradigan darajada edi. Ammo bu guzallik Langa tegishli emasdi. Kunlar o‘tar, Nasa òz sehir kuchini ko‘rsatar, butun saroy bundan lol qolardi. Lan shunda yillar davomida qilgan harakatlari bir pulga aylanganidan tushkunlikka tushgandi. Koz oldida shuncha yillar qattiq sevib kelgan suyuklisi o‘zgasi bilan edi. Uni emas begonani quchardi, unga emas begonaga tabbassum qilardi, unga emas o‘zgaga sevishini aytardi. Lan butunlay singandi. Hayotni unga qizigi olmagandi huddi o‘zgalarga uni qizigi bolmagandek...

TELBA QALBIM...

Telbaga aylanib boryabman asta Ko‘zlaringni humor qilar ko‘zlarimYillar ham shamoldek o‘tdi bir pastaSog‘inch olov misol yoqar bu tanim.

Bilaman yoningda bordir òzga yorQalbing faqat u deb yarar har lahza Lekin jonim senda aytar sozim borYuragimni menga qaytar , iltimos ...

Sen uchun yozilgan she'rlarim dasta Sochimga oq tushib boryabdi asta Yuragim qo‘lingda qolgandir xasta Yuragimni menga qaytar, iltimos

Kechay desam senda qolgan yuragim Sevay desam qalbsiz yoqdir imkoni O‘zgasin qòlini tutsam ham balki Senda qolar mening bechora qalbim

Mayliga men senga tilayman pok baxt Jannat yo‘llarida yoring bilan yur Agar usha yerda tuqnashib qolsak Qabimni òzimga sekin berib qo‘y...

Muallif: Kang Lan...

Usha daxshatli kun ham keldi. Valiahd shahzoda Imugilarni qirib tashlashlarini buyurdi. Imugilar kelajagi deb bilingan Nasa ham Valiahd shahzoda qolida jon berdi. Bu habar Lanni daxshatga soldi. U barchasini unutib faqat ogir axvolda qolgan suyuklisiga suyanchiq bo‘ldi. Uni qo‘lladi, dalda berdi. Lan sabab Astro tez òzini tikladi lekin yuragidagi alamzadalik uni tark etmadi. Bir kun tonda Lan Astroning yonida ilon qiyofasida topdi. U huddi avvalgidek harakatsiz va jonsiz edi. So‘ng qirolichani vafod etganini eshitdi. Tushundiki bu ishni Astro qilgan. Biroq u Astroning qilgan bu ishi uchun undan ozoqlashmadi, yoki tashlab ketmadi. Huddi avvalgidek uning yonida qoldi.

Kunlar haftalarga, haftalar oylarga , oylar yillarga ulashib borardi. Tibbiyot saroyi endi avvalgidek nurga, hursandchilikka bor emasdi. Ko‘plab tabiblar qatil qilingandi, qolganlar esa saroyni tark eshitgandi. Faqatgina Lan borar joyi bo‘lmaganligi uchunmi yoki Astroni òzi bilan qayerlarganidir sarson qilib olib yurishni xoxlamagani uchunmi saroyda qoldi. Valiahd shahzoda endi hukumdor edi. U har lahza Lanni o‘ldirishga buyurishi mumkin edi lekin yoq bunday bòlmadi. U saroyda yolģiz tabib bo‘lib qoldi.

Keyin Jimin paydo bòldi. Lan ning qadirdon dostining ogli. Lan hech bòlmasa u tikil qolganidan mamnun bolgandi. Lekin Jiminni hukumdorga kanizak bolgani uni ham ich etini yerdi. Jimin har kuni uning yoniga kelardi. Azobli bolsada tabbassum qilishga harakat qilardi. Lan uni nimalar his qilyodganini biroz bolsada tushunardi. Iloji boricha uni ishga kumib tashlashga, hayot, kelajak, o‘tmish haqida oylamasligiga harakat qildirardi. Biroq Jimin bir sonya bosh qolsa chuqur hayollarga berilib ketardi. Bir nuqtaga tikilgancha tushkun qolardi. Lan uni bu axvolidan qattiq achinardi. Jiminga qarab ota onasi unga qanchadan qancha yaxshiliklar qilganini eslar lekin ozi javob qaytara olmayodganidan qattiq afsus qilardi....

Bundan keyingi voqealar sizlarga ma'lum azizlarim. Har bir qismatning ohir qiyinchiliklari bor. Buni esa faqat inson ozi biladi. Boshqalar esa unutishadi...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Bu qism Astro va Ustoz Kang ortasida bòldi. Keyingi qism Yoongi va Jimin haqida ketadi. Xatoliklar uchun uzur. Reaksiya kutib qolaman.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
_jeon_jeona_fanfic Muallif Park Minji

ÒTGAN QISMDA...

Jimin tushundiki bu tush emas. Bu haqiqat! Ayni vaqtda Yoongi uning yonida va har tun orzu qilgan usha lablari bilan upmoqda. Bu juda yoqimli va juda sirli. Nima bo‘lishidan qattiq nazar u bu busani ozishni xoxlamaydi. Aksincha davom etsin. Butun umir. U faqat shu lablar uchun yashashga tayyor...

HOZIR...

Shu voqeadan so‘ng 3 kun otdi. Shu uch kun ichida Jimin va Yoongi juda yaqin bolib qolishdi. Yoongi usha kuni Jimin nega uygonganida bu axvolga tushganini so‘ramadi. Chunki Jiminni hafa qilishni qistovga olishni xoxlamadi. Jimin ham hech nima demadi. Yoongi sabab Jimin yana avvalgidek harakat qilar, kular , uyalar va baxtli edi balki. Ular har doim birga edilar. Ular doim birga ekanligini nafaqat saroy balki butun ZHONGGUE bildi. Yoongi boshida Jennie Jiminga nimadir qiladi deb chuchib turgandi lekin u hech nima qilmadi. Qanchalik rashk qilmasin Jiminga zarar bera olmasdi. Chunki Taehyung bilan bolgan voqia hali ham yodida. Garchi Taehyung hozir betob nolsada, biroq shu holatida ham Jennieni yanchib tashlashga kuchi yetardi. Bundan tashqari agar u Taehyungni betobligidan foydalanib Taehyungga zarar beradigan bolsa Yoongi ham Jungkook ham uni yoq qiladi. Jennie buni yaxshi biladi. Shunday ekan afsuski suyuki erini Jimin bn bulishishga majbur.

Jimin saroy qoidalariga bo‘ysungan holda usha kuniyoq òz xonasiga qaytgandi. Taehyungni ahvolini bilgandan so‘ng har kuni uni oldiga kelardi. Uni uyg‘onishi uchun harakat qilardi. Boshqa tarafda Ustoz Kang va Astro oralarida nimadir paydo bo‘lgandek edi. Ular juda yaqin, har soniyada yonma-yon edilar. Hatto Jimin òz xonasiga ketganida ham Astro tibbiyot saroyida Ustoz Kang bilan qolardi. Jungkook bòlsa suyukli yoridan havotirlanib har daqiqa u bilan edi. Vanihoyat kutilgan onlar keldi. Taehyung òziga keldi. Ustoz Kang bu habarni birinchi bolib Astroga aytdi. Astro esa bu habarni Jiminga yetkazish uchun kechik ilon qiyofasida ichki saroyga bordi. Jiminni qidir saroy buylab sudralib yurarkan, qachonlardir Jimin oy nuri ostida oy mabudasining sirli farzandi bo‘lib raqs tushgan ayvonchada Jimin va Yoongini kordi. Atmasfira ramantic bolganligi uchunmi yoki Jiminni shunchaki erkalik qilgisi kelgani uchunmi Jimin Yoongining oyoqlari boshini qoyib yotib Yoongini pastdan kuzatardi. Yoongi bòlsa qolida davlat ishlariga oid qogoz uramidan nimadirlar uqib utirardi. Bir qòlida qog‘oz òramini ushlab olgan bòlsa ham boshqa qòli bilan Jiminni sochlarini silab erkalab turardi. Astro ular oldiga kelib Taehyung òziga kelganini aytganda ular ham juda quvonib kerdi. Yoongi darrov saroy oģalariga ot arava tayyorlashlarini buyurdi. Saroy ogalari ham tezda buyruqni bajarishdi. Shunday qilib ular tibbiyot saroyiga yetib kelishdi. Jimin taxtiravondan tushishi bilan birinchi bolib Taehyungni xonasiga yugurdi. Kirganida esa Taehyung uxlayotgan edi. Jimin Taehyung uygonganida syurpriz qilish uchun saroy oshxonasiga borib Taehyung uchun uz qòllari bilan shurva tayyroladi. Saroyga qaytganida esa Yoongi Ustoz Kang Jungkook nimadir ustida qizg‘in suxbat qurishardi. Taehyung esa hali uygonmagandi...

Jungkook : Hukumdorim sizni gaplaringiz tuģri lekin avvalgi hukumdorlar hech qachon safarga chiqganlarida òzlari bilan sherik olmaganlar va buncha uzoq vaqt ham ketmaganlar.

Ustoz Kang: Jungkook tuģri aytyapti! Hukumdorim siz saroyda qancha uzoq vaqt bo‘lmasangiz, fitnakorlarning fitlari uchun ham imkoniyatlar ko‘payadi.

Astro: Ularni gapiga bir tarafdan qushilaman lekin hech qachon Jiminni sen bilan yolģiz qayergadir yubormayman! - Biroz jizzagiroq ovozda gapirdi.

Jimin: Bu yerda nima bòlyabdi? Biz qayergadir ketyabmizmi? - hayron bolib sòradi.

Jiminni bu gapidan so‘ng Yoongi Jimin tomonga qul uzatdi. Jimin Yoongini qullaridan turganida esa Yoongi uni bir harakat bilan tizzasiga utirgizib qo‘ydi. Jimin bolsa uyalib yuzini Yoongining ko‘ksiga qashirdi.

Jimin : Azizim boshqalar oldida bunday qilmang deb iltimos qilgandim.

Yoongi: Jiminim meni yaxshilab eshit. Sening joying doim meni bagrimda! Bu boshqalarga yoqadimi yoqmi muhum emas. Tushunarlimi? - muloyim ohangda gapirdi. Jimin bolsa javoban Ha deb yosh silkab qoydi. Yoongi uning javobidan mamnun bolib peshonasidan erkalatib updi.

Yoongi: Sevgilim men bilan sayohatga chiqishni xoxlaysanmi? Hech qanday saroy qoidalari, unvon va mansablarsiz. Oddiy insonlardek - Jiminni peshonasiga lablarini tekkizgan holda muloyim ohangda gapirdi. Jimin bolsa peshonasiga tegib turgan nam lablaridan o‘zgacha hislarni his qilgan holda yanada Yoongining baģriga kirib javob berdi.

Jimin: Agar buning imkoni bolganda jon deb borgan bo‘lardim.

Yoongi: Indinga oy chorik qiyofasini ko‘rsatadi. Men esa Minlar sulolasining qadimiy urf otadini bajarish uchun saroyni tark etaman. Safarim 2 oydan 6 oygacha chuzilishi mumkun. Men yoq paytim sen yolg‘iz qolasan. Men esa buni xoxlamayman. Shuncha vaqt masofa saqlaganim yetar. Menga sen keraksan va men sendan hech qachon boshqa uzoqlashishi xoxlamayman. Shuning uchun seni òzim bilan olib ketmoqchiman. Men bilan ketasanmi?

Yoongi juda muloyimlik bilan iltijo qilgandek sòradi. Jimin bolsa boshini kotarib Yoongining kòzlariga boqdi va mayin tabbassum qildi.

Jimin: Toki tirik ekanman siz qayerda bolsangiz , men siz bilan man.

Yoongi Jiminni javobidan hursand bòldi lekin Astroga bu javob yoqmadi.

Astro: Jimin esingni yedingmi? Bu marazni shunchalar osson kechirib yubordingmi? Bizga, senga qilganlarini shunchalik osson unutdingmi?

Jungkook : Astro avvalambor tilingizga hushyor boling. Qarshingizda oddiy odam emas balki Markaziy mamlakat Hukumdori turibdi. Keyin Jimin shu saroyga kelganidan boshlab shu kungacha rafiqim bilan yonida edik. Utmishda nima bolgan bolsa boldi! Endi buni tugirlab bòlmaydi. Men Jiminni kuzatib shuni tushundimki ikkilanib yashagandan kora xato bolsada òz xoxishlaringni amalga oshirgan yaxshi ekan. Inson qachon òlishini hech qachon bila olmaydi. Biron kun olim yoqasida bolganda " Men òz istaklarimni amalga ishirmaganimdan afsusdaman " degandan kora armonlarsiz òtgan yaxshi.

Jungkook ning gaplarini hamma jimgina eshitar ekan negadir qolganlardan kora Ustoz Kang ga kuchli ta'sir qildi. Yoongi va Jimin bolsa bir biriga mehir bilan qarashdi. Astro esa yanada gazablandi. Jungkookni gaplari qanchalik tuģri bolmasin u buni tan olishni xoxlamadi.

Astro : Men sendan nasihat eshitish neyatim yoq Jungkook ! Men Ji... - Astro gapini tugatishga ulgurmasidan Ustoz Kang Astroni belidan ushlab òziga tortdi va tanasini birlashtirdi. Hatto Astroning yuziga yuzini yaqin olib keldi. Astro bu harakatdan hayratda qolgan bolsa , qolganlar butunlay shook holatda edi.

Ustoz Kang: Ularni tinch qoy ASTRO! Jungkook haq! Bu hayot insonga bir marta beriladi. Bilaman sen Jimindan havotirdasan biroq bu uning hayotiga aralashishga haqqing bor degani emas. U oz qarorini aytdi. Sen aralashma! - jiddiy ohangda gapirdi.

Astro Ustoz Kangning bu gapidan so‘ng negadir hafa bolib ketdi.

Astro : Sen ham ular bilanmisan Lan? Nega? Nega meni hech qullamaysan? Nega doim menga qarshi chiqasan?

Ustoz Kang: Chunki xato qilyabsan Astro. Men ertaga afsuslanadigan ish qilishingni xoxlamayman. Tasavur qil Nasa tirik bolganida sen undan ayrilishni xoxlarmiding ? - ģamgin ohangda soradi. Biroq bu gap Astroga juda og‘ir ta'sir qildi.

Astro : Yòq - kòzlaridan yosh sekin sizib chiqdi. Ustoz Kang bolsa Uning kòz yoshlarini bosh va jimjiloq barmoqlari bilan artdi.

Ustoz Kang: Jimin ham huddi shunday. U ham Yoongidan ayrilishni xoxlamaydi. Hamma ham xato qiladi. Xatolar kelajakga ta'sir ham qiladi. Biroq shuni unutma, bugungi qaroring ertangi kuningni belgilab beradi. Astro , guzalim men seni hech qachon hafa qilishni xoxlamaganman. Biroq agar Jiminni yaxshi ko‘rsang uni qoyib yubor. Ketsin. Meni tushunding tugrimi?

Astro ha deya bosh silkadi. Ustoz Kang esa mayin tabbassum qilib Astroni quchoqladi.

Astro: Men shunchaki Jimindan xavotirdaman xalos Lan. Agar u ketsa va axvoli ogirlashsa, oldida sen ham men ham bo‘lmaymiz. Bunday vaziyatda Jiminga kim yoq dam beradi?

Ustoz Kang : Buni ham bir ilojini topaman. Soz beraman. Sen hech ham havotir olma hop?!

Astro: Hop...

Ustoz Kang va Astro bir biridan uzoqlashdi. Shunda qolganlar ularga tikilib turganini kòrishdi. Negadir hijolat bolib kòzlarini boshqa tarafga qaratib olishdi. Shunda Jimin gap boshladi.

Jimin: Onnie sizlar uchrashyabsizlarmi ? - hayron ohangda soradi. Bu gapdan so‘ng ustoz Kang ham Astro ham qizarib ketdi.

Astro / U Kang: YOQ ALBATTA! biz shunchaki do‘stmiz ...

Jungkook : Biroq bunda uxshamagandi.

Yoongi: Agar uchrashyodgan bolsangiz aytinglar. Tuy qilishlaringizga yordam beraman.

Astro : Qanaqa tuy tentak? Men hech qachon Langa turmushga chiqmagan bolardim bilsang agar. - ASTRO gazablangancha u yerdan ketib qoldi. Jimin bolsa Astro orqasidan boqgancha ustoz Kang ga savol berdi.

Jimin : Ustoz Siz onniemga uylangan bo‘larmidingiz?

Ustoz Kang biroz uylanib qoldi va javob berdi

Ustoz Kang: Uylangan bo‘lardim biroq men oz chegaralarimni yaxshi bilaman. Men hech qachon Astro ga mos bolmaganman va imkonsiz ekanligini ham bilaman. Shunday ekan bu savol juda axmaqona bòldi manimcha...

Ustoz Kang ham Astroning ortidan chiqib ketdi. Qolganlar esa bir biriga qarab qolishdi.

Jungkook : Ular orasida do‘stlikdan kuchliroq tuygu bor deb oylayman.

Yoongi: Men ham shu fikrdaman. Biroq yosh farqi juda katta.

Jungkook : Bir marta Taehyung menga shunday degan edi. Tabib Kang Elf va Elflar 200 yil yashaydi. Ustoz Kang esa hozir ayni navqiron yoshida. Uning hozirgi qariya korinishi bu shunchaki niqob. Aslida juda kelishgan erkak.

Jimin : Kelinglar bu mavzuni shunchaki keyinga qoldiramiz. Menimcha hozir bu muhum emas. Men Taehyungni oldiga boraman. Qarshiliklar yo‘qmi?

Yoongi ham Jungkook ham yoq deya bosh silkadi. Jimin bolsa Yoongining tizzasidan tushub Taehyungni xonasiga bordi. Taehyung hali ham uxlardi. Jimin unga biroz tikilib turdi va keyin oldiga kelib yotdi va shu bn uyquvga ketdi .

HOZIRGI VAQT

Jimin Taehyungga sungi 3 kun ichida nimalar bolganini hammasini aytib berdi. Taehyung bòlsa Yoongi Jiminni qutqarib qolgani haqidagi gaplardan va keyingi voqealardan ta'sirlanib Yoongini tizzasiga utirib qòllarini Yoongining buyniga utqazib olib ,qattiq quchoqlagancha huddi yosh bolalardek erkalik qilib yana bir marta raxmat aytdi. Yoongi ham tabbassum bilan Taeni quchib turardi. Albatta Taeni bu ishlari Jungkookga yoqmayodgan edi. U negadir sevgilisini Yoongidan rashk qilardi va o‘tkir nigoh bilan Taeni belidagi Yoongini qòliga tikilib turardi. Jimin Jungkookni rashk qilayotganini sezib sekin uning yoniga keldi va yilkasiga qòlini qoydi.

Jimin: Qòmondon sevgilingizni rashk qilyabsizmi?

Jungkook : Yoq - rad javob berilgan bolsada ģazabdor ohangi ha degan emotsiya berardi.

Jimin : Taehyungdagi bundan uzgarishga hayron bolmang Qòmondon. U xomilador va kayfiyati juda tez uzgarib turishi tabiy hol. Siz bunday paytda sabir qilishingiz kerak.

Jungkook : Bilaman... - past ohangda javob berdi va boshini egib oldi.

Jimin : Bilasizmi Qòmondon men Olihazratlari bilan ketadigan bòlsam sizga bir narsa aytishim kerak.

Jungkook Jiminni gapidan sòng u tomonga qaradi. Jimin bolsa Jungkookga unga yaqin kelishini ishora qildi. Jungkook engashib Jiminga yaqin kelganida Jimin yingi orasiga yashirilgan hanjarni chiqarib Jungkook ning yurak sohasi yoniga tiradi.

Jimin: Meni yaxshilab eshitib ol Jeon Jungkook. Men seni ham Yoongini ham menga va oilamga qilganlaringizni unutganim yoq. Mening bu masalada sukut saqlayodganimning yagona sababi bu Taehyung. Agar men yoq paytim unga nimadir qilsang yoki hafa qilsang, hatto bir tomchi ko‘zyosh tuksa ham senga duzah qanday ekanligini ko‘rsataman. Buni qo‘limdan keladi shuni unutma!

Jimin faqat Jungkook eshitadigan darajada past va jiddiy ovozda gapirdi. Uning gapi shu darajada jiddiy va sovuq ediki Jungkook ning tanasi bir on titrab ketdi. Jungkook Jimindan sal uzoqlashib uning kòzlariga qaradi. Bu ko‘zlarda hech qanday qurquv yoq edi. Faqat gazab, oziga bolgan kuchli ishonch bor edi. Ular bir muddat bir birlarining kòzlariga tikilib turishdi. So‘ng Jimin Jungkookdan uzoqlashdi va sekin harakatlar bilan Yoongining ortidan urib yilkasidan quchoqladi. Jungkook uni kuzatib turar ekan Jimin ham Jungkook ga qarab turardi va kozlari, hatti harakatlari bilan huddi * Senda Taehyung bòlsa menda Yoongi bor. Sening har bir qaltis harakatini Yoongini ajal tomon yetaklaydi" degandek taxtitomus edi. Jungkook Jimin nega tusatdan bunday qilayotganini tushunmadi. Guyo u bilgan Jiminni orniga boshga Jimin paydo bolib qolgandek tuyulardi unga....

IKKI KUNDAN SO‘NG

Mana ketish kerak bo‘lgan kun ham yetib keldi. Yoongi ketishidan avval barcha amaldorlarga kerakli buyruq va ko‘nikmalarni berib chiqdi. So‘ng malikasi bilan ham hayrlashdi. Jimin ketayotganini hech kimga aytishmadi. Shunchaki Jiminni Jeonlar saroyiga kuchirishga buyruq berdi. U kelgunicha Jimin Jeonlar saroyida sogligini tiklashi kerak buyurdi. Hamma buyruq ga amal qilib Jiminni narsalarini Jeonlar saroyiga kuchirishdi. Jimin ham sir boy bermay Jeonlar saroyiga kuchdi. Chunki bu Ularni rejasi edi.

ORTGA QAYTAMIZ...

Yoongi : Hullas Jiminni men bilan ketayotganini hech kim bilmasligi kerak. Buni qanday uddalaymiz?

Jungkook: Balki Jiminni bizni saroyga kuchirarmiz? Shunda ichki atrofdagilar Jimin yoqligini sezishmaydi...

Yoongi : Ajoyib fikir. Sen daxosan Jeon.

Jungkook: Raxmat Hukumdorim.

Jimin : Menku Jeonlar saroyiga kuchishgaku kuchaman biroq Jeonlar saroyidagilar meni yoqligimni bilishsa nima qilishadi? Kimdir bu xaqida ichki saroyga habar bersa nima boladi?

Astro: Bu muammo emas. Men seni qiyofangda Jeonlar saroyiga tunga borib turaman. Boshqa vaqt esa Tibbiy saroyida Lan bilan birga bolaman.

Jimin : Sizda qiyofangizni uzgartira olish qobilyati bormi? - hayron ohangda sòradi.

Astro : Menda juda kòp qobiliyatlar bor. Men soyalarni boshqaraman, insonlar qiyofasiga kiraman, lanatlayman, hayot kuchuni surib olaman, uz kuchini uziga qaytaraman, nusxalayman. - magrurlarcha javob berdi.

Jimin : Uxxuuuuuuuuu nega buni menga avval aytmagansiz?

Astro: Ozing soramagansan.

Yoongi : Demak Saroy muammosi xal. Endi boshqa masalaga utamiz. Biz safarda vaqtimizda Jiminni tobi qochsa nima boladi? Jiminni ahvolini yaxshilash uchun chora topish kerak.

Ustoz Kang: Uylashimcha bu muammoni xal qilish qiyin emas. Jiminni tobi qochsa siz unga oz Manangizni bir òz bersangiz Jimin òzini tez tiklaydi. Muammo shundagi siz buni ozingiz uddalay olmaysiz. Jimin ham sizni ajdar kuchingizni ochiqdan ochiq qabul qila olmaydi.

Jimin : Unda nima qilamiz?

Astro : Balki meni pustim yordam berar?!

Jimin/ Yoongi / Ustoz Kang: Qanday?

Astro : Men shu yil hisobidan hali pust tashlamadim. Agar men pust tashlasam va usha pustdan Yoongiga biron bir uzuk yoki bilak uzuk yo qulqobmi hullas shunga uxshash narsa yasab bersak u meni pustim yordamida òz manasini hafsiz Jiminga utqaza olardi.

Ustoz Kang: Sen ajoyibsan Astro! Agar seni pustingdan unga qulqob ( ruschasiga perchatka. Yana qanaqa atalishini bilmayman) yasab bersak va men hukumdorimizda Manasini Jiminga yunaltirish sehirni urgatsam Jimindan havotirlanmasak ham bo‘ladi.

Yoongi: Unda Astro sen qachon pust tashlaysan? - ikkilanib sòradi.

Astro : Bilmadim. Balki bugun kech yoki erta. Men pust tashlashim uchun king joy, katta kuch va vaqt kerak boladi.

Ustoz Kang: Buni ozim hal qilaman. Sen ni havfsiz pust tashlashing uchun barcha sharoitlarni yaratib beraman. Qulqoblarni ham ozim tikib beraman. Seni teringga begonalar tegishini xoxlamayman.

Ustoz Kang ni bu gaplardan so‘ng Astro uyalib ketdi va Ustoz Kang ni yilkasiga yingil urib qoydi. Qizargan yuzi va nim tabbassumini yashirish uchun yuzini boshqa tarafga qaratib oldi. Buni kòrgan Jimin òzini boshqa ushlab tura olmadi.

Jimin: Uuuuuuuuuuuuu tuy qachon? - Astroni yilkasi bilan yingil turtib gapirdi.

Astro : Me-en se-en biz aaa ashshshsh sen maraz nimalar deyabsan?

Astro asabiylashgancha Jiminni urmoqchi bòldi. Jimin esa keng tabbassum qilgancha Astrodan qochdi. Astro esa uning ortidan quvlab ketdi. Qolganlar bòlsa keng tabbassum qilgancha ularni kuzatib qoldi...

HOZIR KECHKI VAQT...

Yoongi xalq kuzi uchun saroydan yolgiz chiqib ketgandek qilib ko‘rsatdi va yashirin yòl yordamida Tibbiyot saroyiga bordi. U yerda Jimin, Jungkook , Taehyung , Ustoz Kang va Astro kutib turardilar. Yoongi kelishi bilan Jimin u tomon yurib darrov quchoqlab oldi. Yoongi ham keng tabbassum bilan Jiminni qattiq quchoqladi. So‘ng bir birlaridan busa olishdi. Qolganlar esa ularga axmoqga qaragandek qarab turishardi. Yoongi va Jimin bir biridan ajralishgach Yoongi Jungkookga yuzlandi.

Yoongi : Jeon hammasi tayyormi?

Jungkook : Ha Hukumdorim. Siz hech nimadan havotir olmasangiz ham boladi.

Yoongi: Qulqoblarchi?

Ustoz Kang: Mana ular ham tayyor. Aslida Astroni bu guzal terisini begona erkak ushlashini xohlamas edim biroq Jimin uchun uni sizga beryabman. Extiyot qiling. Bu men uchun juda qadirli. - havotirli ohangda gapirdi.

Astro : Bu shunchaki keraksiz teriku. Uni nimasi siz uchun qadirli ?- hayron bolib sòradi.

Ustoz Kang: Bu sen uchun oddiy narsadir lekin man uchun bu juda muhum narsa. Men senga oid barcha narsalarni sof saqlab kelaman. Zero ularni har birida sening betakror hiding bor.

Ustoz Kang ni bu gapidan so‘ng Astro unga hayron bòlgancha qarab qoldi. Qolganlar ham ularga qarardi.

Taehyung : Jungkooooookk nega siz Tabib Kang dek Romontic emasiz? Qarang ular onniemizni qanchalik sevar ekan. Siz hatto men uchun oyni olib bermasangiz - arazlagandek erkalanib gapirdi. ( oy ni bechora Jungkook qanday olib beradi dalbayob ? 😂😂)

Taehyung Jungkookga erkalib gapirgan bu sozlardan sòng Astro Ustoz Kang ga yanada kuchliroq hayrat bilan qaradi. Huddi * Sen rostan ham meni sevasanmi? * degandek. Javoban esa Ustoz Kang dan bush nigohlarni olardi halos.

Yoongi: Qulqoblar uchun raxmat. Biz ketyabmiz. Ha aytgancha kecha bir narsani uylab qoldim agar biz kelishgan vaqtdan kechiksak yoki saroyda biron nima bolsa Astro sen meni qiyofamga kirib meni saroyda ekandek ko‘rsata olasanmi?

Astro: Sen menda shunchalik ishonasanmi taxtingni topshiryabsan?

Yoongi : Ha! Umid qilamanki ishonchimni oqlaysan.

Astro: Huddi siz Imugilar ishonchini oqlagandekmi?

Yoongi ayibdarona boshini egdi. Qolganlar esa Astro tomonga asabiy nigoh bilan qaradi. Astro hali ham Jiminni ketayotganidan norozi edi. Qolganlarni jiddiy qarashlarini kòrgach battar asabiylasha boshladi.

Astro: Nima?

Ustoz Kang: Sen bn yolģiz qolganimizda gaplashaman.

Jimin: Zotiolilarini iltimoslarini men uchun bajarasiz tuģrimi Onnie? - Jimin jiddiy ohangda savol berdi. Astro esa uning uta jiddiy ekanligidan biroz quradi va ha degandek bosh silkadi. Shunday qilib Yoongi va Jimin saroydan ketishdi. Qolganlar esa reja asosida harakatga kirishishdi...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
_jeon_jeona_fanfic Muallif Park Minji

3 - qism Final

Yoongi eng ishonchli odamlariga Jimin haqida ma'lumot tuplashlarini buyurdi. Ular esa tuyga ikki kun qolganida Jimin haqidagi ma'lumotlarni topib kelishdi. Chunki Jeonlar u haqidagi barcha ma'lumotlarni juda maxfiy tarzda saqlashardi va topish juda qiyin edi. Yoongi Jimin haqidagi malumotlarni uqir ekan kozlari yoshga tuldi. Ozidan juda qattiq nafratlanib ketdi. Bu vaqt ichida esa Jimin Seokjin ismli bir yigit bilan tanishdi . Seok Jin tuylarni ajoyib qilib tashkillashtirib beradigan bolib ishlardi. Jimin u bilan Taekook tuyi sabab tanishdi. Ular juda tez chiqishib ketishdi. Seokjin juda kelishgan, mehribon, aqilli, uni maqtashlarini sevadigan yegit edi...

2 Kundan keyin tuy. Jimin va Seokjin Seuldagi eng katta tuyxonalarni birini tuy uchun tayyorlashmoqda edi. Kun allaqachon ohirlab qolgandi.

Jimin: Vanihoyat hammasi tayyor. Ulgurmaymiz deb uylagan edim. - hursand bolib gapirdi.

Seokjin: Oldingda men bir ekanman imkonsiz narsaning ozi yoq Jimin-naaaa. Agar shunday narsaga duch kelsang meni chaqir. Ozim imkonsiz narsani yoq qilaman. Axir dunyodagi eng kelishgan yigitman.

Seokjin òzini maqtab sochlarini tugirlab qoydi. Jimin esa uni bu ishidan sòng kuldi va endi gapirmoqchi edi lekin Jinga qungiroq bòlib qoldi. Jin telefoniga qarab Tel kimdan ekanligini kòrgach ozida yoq hursand bo‘lib ketdi. Darrov telni kòtardi va javob berdi. Ularni suxbati qisqa boldi. Qungiroq yakunlanganidan so‘ng esa Seokjin quvonganidan yakrab yubordi. Jimin uni bu ishidan sòng ayyarona jilmaygancha orqasidan shatta quchoqlab oldi.

Jimin: Hush hush hush. Sendagi bu uzgarishga qarab taxmin qilamanki senga usha sening sirli oshiģing RM qungiroq qilgan tugrimi?

Seokjin : Ha tuģri topding. U menga soginganligi ko‘rgisi kelayotganini aytdi. 5 daqiqada u meni olib ketish uchun shu yerda bo‘lar ekan.

Jimin: Uxxuu bunda romantik bolmasa bu odam.

Seokjin: Òzimga uxshaydidaaa... Jimin-naaa senga uni rasmini ko‘rsataymi?

Jimin : Agar rashk qilmasang roziman.

Seokjin : Uni nimasini sendan rashk qilaman. Aslida sen mendek kelishgan yigitni undan rashk qilishing kerak

Seokjinni gapidan sòng ikkisi ham kulib yuborishdi. So‘ng Seokjin galereyasidan RM ni rasmini Jiminga korsatdi. Jimin esa RM ni rasmini ko‘rgach tabbassum qilishdan tuxtadi. Rangi oqarib ketdi. Tanasi muzlab qolgandek bòldi.

Seokjin : Mana u. Juda kelishgana. U odatda rasm tushishni yoqtirmaydi lekin men ni yaxshi bilasan. Men bari bir maqsadimga yetaman. - Seokjin RM haqida bir nimalar gapirdi va Jimin tomonga qaradi. Jiminni ahvolini kòrgach tabbassum qilishdan tuxtab havotirlana boshladi.

Seokjin: Jimin senga nima boldi? Nega ranging oqarib ketdi? - havotir bilan soradi.

Jimin: Jin sen u bilan qancha vaqtdan beri uchrashyabsan? - Jimin kòzlarida daxshat bilan Jinni yoqasidan qattiq siqqancha soradi

Seokjin : 2 oydan oshdi nima edi? - Jiminni bu ishidan hayratda edi.

Jimin : Kim Seokjin meni yaxshiman eshit. Bu odamni ismi RM emas Kim Namjoon. U juda maraz inson. Undan uzoq yur. Hoziroq bu yerdan ket. Undan uzoq uzoqlarga ket. U seni topa olmasin. Tushunyabdiga? Ket va qaytma. Aks holda U seni hayotingni barbot qiladi. Seni itni zanjirida saqlaydi, har kuni kaltaklaydi va zorlaydi. Hatto olishinga ham yòl qo‘ymaydi. Senga yaqinlarni barchasini òldiradi. Kelishgan yuzingni bolsa kislatada kuydiradi. - Jimin shu darajada daxshat ichra gapirardiki uni bu holati Seokjinni qurqishiga sababchi bòldi.

Seokjin : Sen nimalar deyabsan Jimin? Meni qòrqyabsan. Men tushunmayapman. Jimin menga boshidan tushuntir.

Jimin Seokjinga utmishida nimalar bolganligi haqida barchasini bir tomchi ham qoldirmay aytib berdi. Hatto dalil sifatida yuzini operatsiya qilishidan avvalgi sur'atini korsatdi. Seokjin esa eshitganlaridan shok holatga tushdi. Shunda zalga RM Keng tabbassum bilan kirib keldi.

RM: Men keldim sevgilim. Seni sog‘indim. - RM kelib Jinni quchoqlamoqchi bolganida Jin undan ozini olib qochdi va nafrat kòzlari bilan Unga qaradi.

Seokjin : Mendan uzoq tur Kim Namjoon. Sendan nafratlanaman. Yaxshiyamki hudoyim meni sevar ekan seni hayvon ekanligini vaqtida menga ko‘rsatdi. Menga qaytib qungiroq qilma! Sen bn oramiz ochiq. - Seokjin ģazab bilan xonadan chiqib ketdi. RM esa hayratda Seokjinni ortidan qarab qoldi. Jimin esa qarshisidagi insondan daxshatga tushgancha ortga tisarilib qocharkan Namjoon uni qòlidan ushlab oldi.

Namjoon: Jinga nimalar deganingni eshitdim azizim Jimin. Ancha orgaribsan. Yana guzallashibsan. Ochig‘ini aytsam òlib ketgansan deb òylagandim. Hech qisi yoq. Buni ozim tugirlab qoyaman. Meni Jindan ayerganing uchun javob berasan.

Jimin eshitganlaridan shok xolatga tushdi. Namjoon Jiminni qòlidan sudragancha tuyxonadan olib chiqib ketarkan tuyxona yoniga qimmatbaxo mashina tuxtadi. Ichidan Yoongi tushib keldi va tezda Jiminni Namjoondan ajratib , Namjoonni yuziga musht tushurdi. Namjoon yerga yeqilgach Yoongi uni ustiga chiqgancha yana va yana yuziga shu darajada qattiq musht tushurardiki Namjoonning yuzi qonga belanib ketdi. Jimin boshida hech nimani anglay olmay ularga tikilib turdi. So‘ng biroz oziga kelgach Yoongini Namjoondan ajratib oldi.

Yoongi : Sen itdan tarqagan xaromi qanday hadding sig‘di Jiminni oldiga kelishga ? Qanday hadding siģi unga qul tekizishga? Unda bergan azoblaring yetmadimi aa? Yetmadimi? Endi tinch yashay boshlaganida yana azob bermoqchimisan unga gapir! Azablamoqchimisan? Seni o‘ldiraman! Hoziroq ÒLDIRAMAN. OLDIRAMAN SENI

Namjoon yerda yodgancha pisixlardek kulardi. Uni kulgusi Yoongini battar asabiylashtirardi.

Jimin : Yoongi ozingni bos iltimos. U bunda arzimaydi. Iltimos ketaylik. Yur meni bu yerdan olib ket. Iltimos ketaylik...

Jimin bir amallab Yoongini mashinasiga qaytardi. Ozi ham old urindiqga utirdi. Yoongi odamlaridan biriga tel qilib Namjoonni omboriga qamashlarini buyurdi. Keyin esa mashinasini bor tezligiga qoyib u yerdan ketishdi. Yol boyi Jimin yiģlab ketdi. Ikkisi ham jim edilar. Oradan 15 daqiqa utgach Yoongi òzini uyi yoniga mashinasini tuxtatdi . Mashinadan tushib Jiminni ham qolida kutargancha uyiga olib kirdi. Tuģri yotoqxonaga boridi va Jiminni yotoqga utirgizdi. Uzi esa Jiminni oyoqlariga bosh qoydi.

Yoongi: Meni kechir Jimin. Senga azob berdim. Men sani tanimadim va xato qildim. Ushanda seni qoyib yubormasligim va majburlab bòlsa ham olib ketishim kerak edi. Agar shunday qilganimda sen buncha azobni boshingda utqazmasding. Bu darajada qiynalmasding. Meni kechir Jimin meni kechir.

Yoongi Jiminni oyoqlariga bosh qo‘ygancha yiglardi, Jimin esa Yoongi bilan bogliq xotiralarini eslab yiglardi. Aslida Jimin Yoongini 15 yosh paytida uchratgan edi. Yoongi uni mashina urib ketishidan asrab qolgandi. Ushandan sòng ular juda yaqin bolib ketishgandi. Yoongi Jimindan katta edi. Mayda chuda ogirlik va kucha bezoriliklari bilan shugullanib yurardi. Jimin buni bilardi va bunga qaramasdan Yoongini sevardi. Ular ikki yil davomida sevishganlar bolishdi. Yoongi tezroq Jiminni 18 yoshga tulishini, keyin uylanishni taklif qilishni rejalashtirardi. Jiminni ota onasi ham Yoongi bn munosabatlariga qarshi emasdi. Ammo vaziyat boshqacha boldi. Jiminni otasi qamalgach Namjoon Jiminga turmush qurishni taklif qildi. Jimin Yoongini sevgani uchun rad etdi. Lekin keyin otasini axvoli haqida eshitgach majbur rozi boldi. Yoongi bu haqida eshitgach aqildan ozdi. Tuy kuni Jiminni ogirlamoqchi bòldi lekin Jimin otasi uchun ozini qurbon qilganini, uni unutishini, baxtli bolishini aytib Yoongini rad etdi. Ushandan sòng Yoongi Jiminni qaytib ko‘rmadi. U Jiminni unutish uchun bor e'tiborini ishing qaratdi va hozirgi eng zor boylar qatoriga yorib kirdi. Shuncha yillardan so‘ng Jimin Yoongini kòrib usha xotiralarini esladi va usha kuni uni yuziga qaray olmagani uchun ketib qolgandi.

Yoongi va Jimin tonggacha birga boldilar. Utgan kunlar va og‘riqli xotiralari bilan bo‘lishishdi. Yoongi Jiminni barcha sozlab bergan og‘riqli xotiralari haqida tingladi va barchasiga qaramasdan unga turmushga chiqishini, haligacha uni sevishini aytdi. Jimin bolsa hali bunga tayyor emasligini aytib yana rad etdi. Biroq Yoongi endi rad etilishini qabul qilmaydi. Jimin rozi bolmagunigacha taslim bòlmaydi. Tongda Yoongi Jiminni Jeonlar xonadoniga olib bordi. Jeonlar oilasi yana Jiminga nimadir boldimikan deb havotirda edilar. Jiminni Yoongi bilan kelganini korgach ancha tinchlanishdilar. Yoongi janob Jeon va Jeon xonim dan Jiminni qòlini sòradi va òtmishga qaramasdan sevib ardoqlashini aytdi. Boshida Jeon oilasi bu gapdan hayron qoldi keyin Jimin qachon rozi bòlsa biz ham rozi bolamiz deb javob berishdi.

Bugun tuy kuni.

Katta bazim bolmoqda. Hamma hursand , tuyxona mehmonlar bilan tolib toshgandi. Jungkook ham Taehyung ham juda hayajonda edi. Jimin Jungkookni tinchlantirishga urinsa Yoongi Taehyungni tinchlantirishga urunardi. Tuy Taekook orzu qilganidek otayodgandi. Nikoh o‘tildi. Busalar olindi. Bazim esa ohirlab borardi. Jimin va Yoongi doim yonma-yon edi. Biroq bu baxtli onlar uzoq ga chuzilmadi.

Yoongiga odamlaridan biri qungiroq qilib Namjoon omboridan qochganini habar berishdi. Yoongi bu habarni eshitgach aqildan ozdi va Jiminga ishi chiqib qolganini aytib ketib qoldi. Yoongi ketganidan yarim soat utgach Jiminga noma'lum raqamdan SMS keldi. SMS ni ochganda esa Seokjinni qonga bulangan xoldagi surati turardi. Izohda esa bir manzil belgilangandi va agar Jimin kelmasa Seokjinni oldirish bilan taxtid qilib yozilgandi. Jimin qorqib ketdi. Barcha narsani tashlab aytilgan manzilga bordi. Biroq u yerda Seokjin yoq edi. Jimin tuzoqga tushganini tushundi va qochib ketmoqchi bolganida kimdir uni boshiga urib hushidan ketqazdi.

Jimin òziga kelganida 3 yil avvalgi oziga juda tanish bolgan qafasida edi. Xona qob qorungi faqat uning qafasi ustidagina chiroq yonib turardi. Qaysidir burchakda esa ikki insonning sharpasi hira shira kòrinardi. Jimin òzini huddi avvalgidek bo‘ynida itlar zanjiri oyoq quli boglangan holda ekanligini kòrib vahima bosa boshladi. Ozod bolish uchun ozini qafasning bir uchidan boshqa uchiga urardi. Yordam sorab qichqirardi. Ilojsizlarcha tipirchilashini roxat bilan tomosha qilayotgan usha ikki qora sharpa pisixlarcha kulardi.

- Harakatlaring befoyda Jimin. Seni olimning meni qo‘limda

Qo‘rqinchli xirillagan ovoz xonada yangradi. Jimin bu ovoz kimga tegishli ekanligini bittada tanidi va ovoz kelgan tarafga qaradi. Shunda qora sharpalardan biroz ozini korsatdi.... Bu... Seokjin edi...

Jimin Seokjinni kòrib hayratda qoldi. Harakatlanishdan ham tuxtadi. Seokjinga kozyoshlar bilan qaraydi.

Seokjin: Menga bunday qarama Jimin. Sen bunga loyiqsan!

Jimin: Nima uchun ? Men sizlarga nima qildim?- yiģlab, titrab umidsizlarcha gapirdi.

Seokjin: Sen hech nima qilmading. Seni otang qildi.

Jimin: Otam!?...

Seokjin: Ha otang... Sen otangni yaxshi inson deb o‘ylaysan tugrimi? Aslida unday emas. Seni otang sen oylaganingdan ancha vaxshiy shavqatsiz yertqich.

Jimin: Nega bunday deyabsan? Nega menga bunday qilyabsizlar?

Seokjin : Bilishni xoxlaysanmi?

Jimin: Ha...

Seokjin: Unda eshit. Otam va onam bir birlarini sevib oila qurishgan. Keyin men tugulganman. Oilamiz tinch va baxtli edi toki seni otang otamni oldirmaguncha... Seni otang yollanma qotil bòlgan. Seni hozirgi Ugay otang bòlgan janob Jeon otangga meni otamni ugirishi uchun katta pul tulagan. Chunki otam katta kompaniyani egasi edi. Janob Jeon bn esa raqobatdosh bòlgan. Seni otang otamni oldirdi. Onam va meni esa yoqtirib qolganligi uchun ozi bilan o‘girlab olib ketdi. 10 yil davomida onam sen 3 yil his qilgan azoblarni 100 barobarni his qildi. Men esa huddi sendek itning zanjiridan qafasda barchasini jim kuzatib turdim. Bechora oyim otangdan homilador bòldi lekin tugriqga chiday olmay ukam bilan birga vafot etdi. Otang ushanda ham tuxtamadi. Endi navbat menga utgandi. U meni huddi onam singari tinimsiz zorlab kaltaklab keldi. Bir kun otang meni yana zo‘rlash uchun qafasdan olib chiqdi. Zanjirlardan boshatganida men qochishga tushdim. Otangni zanjir bilan bugun hushidan ketgazdim va keyin u yerdan qochib ketdim. Politsiyaga barchasini aytib berdim. Ular men aytgan manzilga bordi va hech nima topa olishmadi. Meni yolg‘onchi deb uylashdi. Men tanimaydigan kimdir esa meni ogirlikda ayibladi. Men 16 yosh bo‘lganligim uchun bolalar kalonyasiga qamashdi. Usha yerda Namjoon bilan tanishdim. U boy oilaning farzandi edi. Biz tezda do‘stlashib qoldik. U odam oldirish bilan qamalgan edi. Maktabda uqiyotgan vaqtida ustozlaridan biri unga tajavur qilmoqchi bo‘lgan va Namjoon òzini himoya qilish uchun ustozini oldirgandi. Keyin o‘tmishim haqida aytib berdim va seni otangdan qasos olishga qasam ichdik. Qamoqdan chiqganimizdan sòng Namjoonni otasi ikkimizni chet elga yubordi. U yerda bir necha yil birga yashadik. Bir birimizni sevib qoldik. Keyin yana Koreaga qaytik. Qasos olish uchun seni otangni qidirib topdik. Otang biz otlaganimzidan boshqacha bòlib chiqdi. Otangni sevimli xotini, qadirli ugli borligini bildik. Ozi esa Jeonlar kampaniyasida kattaroq lavozimda ishlar edi. Biz reja tuzdik. Otangdan qasos olish uchun sendan foydalanadigan boldik. 3 oy davomida seni kuzatdik. Namjoon bu ishga meni aralashishimni xoxlamadi va hammasini ozi qildi. Otangni tuxmat qilib qamatdi. Senga esa otangni axvoli ogir deb yolgon habar berdi. Sen axmoq bunga ishonding va tuzoqqa tushing. Usha azobli 3 yiling davomida Namjoon seni omborda azoblab kelgan bòlsa men kamirada barchasini kuzatib turdim.

Keyin sen qochib ketding. Biz seni uchoq qidirdik. Keyin olgan deb uyladik. Endi navbat Jeonlar oilasiga edi. JEONLAR OILASIDAN qasos olishga kuchsiz edik va boshqa yol bilan yani uni ham ogli bilan qasos olishga qaror qildik. Biz ularni kuzatar ekanmiz Jeonlar oilasing sirli va qadirli ogli bòlib ten paydo bòlding. Boshida usha sirli ogil sen ekanligini bilmadik ammo kuzatish mobaynida shubha qila boshladik. Baxtimizga sen koreaga qayting. Usha lanati Min bilan ham tanishding. Endi sen ikki taraflama himoyada eding. Oddiy yol bilan seni qolga olib bo‘lmadi. Shu sabab oyinga men aralashdim. Sen bilan yolg‘ondan tanishdim dost bòlib oldim. Usha kuni esa seni senliging haqidagi shubhalardan qutilish uchun Namjoonni rasmini korsatdim. Shubhalarimiz tuģri bòlib chiqdi. Sen o‘ziningni oshkor qilding. Men esa yolg‘ondan Namjoon bilan tortishib ketib qoldim. Namjoon seni qulga olishi kerak edi ammo usha iflos Min paydo bòldi va seni olib keldi. Namjoonni ham qamab qoydi. Man Namjoonni qutqarish uchun juda kòp harakat qildim. Uddaladim ham.

Avtor POV: Seokjin òtmishi va shu kungacha bòlgan hamma narsani aytib berarkan Jiminni kòzlaridan yum yum yosh oqardi. U hozir nimalar bòlishini taxmin qilar va daxshatga tushurdi.

Seokjin : Bilasanmi Jimin sen yaxshi odamsan. Men sen bilan biroz muddat birga bòlgan bolsamda juda tez yaxshi korib qoldim. Sen juda oqkungil, mehribon, ishonchli do‘stdan lekin qasos bu qasos! Seni olishingni xoxlamasdim lekin seni oliming Jeonlar oilasiga katta zarba, Parklar oilasining esa yakuni boladi. Meni kechir va alvido...

Seokjin yana qora zulmatga burkanib ketdi. Uziga tanish bolgan inson qarshisiga kelib Jiminni o‘ldirishini buyuribdi. Buni eshitgan Jimin daxshat ichra qoldi. Mana endi Jimin umdira his qilmagan azoblar boshlangan edi.

ORADAN 3 KUN O‘TDI.

Yoongi va Jungkook 3 Kundan buyon Jiminni itdek Koreyaning har burchagidan qidirishardi lekin hech qayerdan topa olishmasdi. Yoongi Jiminni yolģiz qoldirgani uchun ozini ayiblar, ich etini yerdi. Jungkook esa Jiminni yana avvalgidek ogir axvolda topishdan qorqardi.

To‘rtinchi kuni Yoongini odamlaridan biri Jimin haqida habar berdi. Yoongi va Jungkook usha joyga borishdi. Yuragida qurquv va havotir shu darajada kuchli ediki yuragi qinidan chiqib ketgudek bo‘lardi. Ular Jiminni topishdi. Lekin ular topgan Jimin ular bilgan Jimin emasdi. U allaqachon olgan biroq uning jonsiz jasadi ham yer bilan bitta qilingan dunyodagi eng daxshatli narsalar u bilan amalga oshirilgandi.

Namjoon va Seokjin haq edilar. Jiminni olimi Jeonlar oilasi uchun katta yuqotish boldi. Janob Jeon Jiminni tanib bolmas jasadini kòrgach yurak huriji sabab vafod etdi. Jeon xonimni ham axvoli yaxshi emas. Yoongi bòlsa hozir ruxiy kasallar shifoxonasida. Eng ogir bo‘limida. Jungkook butunlay tushkunlikka tushgan, yashashga yagona maqsadi esa bu Taehyung. Taehyung ni ham axvoli ogir lekin u ham Jungkook uchun kurashmoqda.

Jiminni mudhish olimi butun dunyoni larzaga soldi. Jiminni muhlislari yum yum yiglashdi. Jimin huddi sham singari zulmatni yoritdi va tezda sundi. Hech kim Jiminga buni kim qilganligini bilishmadi. Bilganlar esa topa olishmadi. Hayot shu tarizda davom etaveradi....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

_jeon_jeona_fanfic Muallif Park Minji
Kamchiliklar va xatolar uchun uzur